Back

ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΥΛΑΚΑΣ, 1986-10-01

Μὲ ὀπόλυτη τάξη καὶ σοβαρότητα, πραγματοποιήθηκε τό Σάββατο 197 1986, ἡ «ΠΟΡΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» πού διοργάνωσε, µε τήν εὐκαπιρία τῆς συμπλήρωσης δώδεκα χρόνων ἀπὸ τή βάρβαρη καί ἱταμή εἰσβολή τῶν Τούρκων στήν Πατρίδα µας, ὁ Σύνδεσμος ᾽Αγωνιστῶν Πόλεωςκαί Επαρχί: ας Βερύνειας (Α.Π.Ε Η.). Ἠ πορεία ξεκίνησε ἀπό τήν πλατεία Ελευθερίας καί αἰπεζοπόροικατευ- θύνβηκαν στό ξενοδοχεῖο «Λήδρα Πάλας», ὅπου μαρτυρίας σὲ ἀξμωματοῦχοτῶν 'Ἠνωμέενων Εθνών, ταν ἡ συνεχιζόμενη κατοχή τῆς Πατρίδας µας καϊκαλεϊτοὁ Γ.Γ. τοῦ ΟΗΕ, νά ἐφαρμόσει τά ψηφίσματα τοῦ Διεθνοῦς ᾿Ωργανισμοῦ, γιά ἀποχώρηση τῶν ατρατευµήάτιων εἰαβαλῆς καί Επιστροφή τῶν προσφύγων στά σπίτια καὶ τίς περιουσίες τους, Πιρατοῦ ξεκινήσει ἡπιορεία, διαβάστηκε ἁπό τὸν Πρόεδροτοῦ Σ.Α.Π.Ε.Μ., ἀπγωνιστή Σωτήρη Σολωμοῦ, ἡ διακήρυξη τοῦ Ἐυνδέσμου κα ἀπαγγέλθημε ἐπιό τὸν παλαίµαχο ἀγωνιστή Ἰωάννη Χαρμαντά ποίηµα ἀφιερωμένο στή μνήμη τῶν ὑπὲρ Πίστεως καί Πατρίδος ἀγωνισαμένων καί πεσόντων. Τελοςὁ Γενικός Γραμματέας Κώστας Γ. Σολωμοῦ, διάβασε τό ψήφισμα πού θά Ἐπιδί- δετο στὀν ἀξιωματοῦχο τῶν Ηνωμένων ᾿Εθνῶν, τό ὁποῖο Ενέκριναν οἱ πεζοπόροι. ᾿Ακολούθως, μὲ Επικεφαλής τήν | Ελληνική σηµαία, τήν ἁμωτο- γραφία τῆς Μερύνειας τήν ὑποία κρατοῦσαν Βία καπέλλες ντυµένες στά ἄσπρα καὶ τά μπλέ καὶ πιό πίσω ὀκτώ κοπᾶλλες μὲ τήν Ίδια αταλή, πού κρατοῦσε ἡ κάθε μιά ἀπό ἕνα ψηφίο τῆς λέξης ΚΕΡΥΝΕΙΑ», ἡ πορεία κατευ- θύνβηκε πρός τό «λήδρα Πάλας». Μετά τήν ἐπίδαση τοῦ ηῴίσματος, τονί- στηκε χαρακτηριστικά πώς «ἡ Μερύνεια καί οἱ ἄλλες κατεκόµενεςπώλεις καί χωριά µας παραμένουν γιά μᾶς ἀκούρσευτα καί ᾿ Ελληνικά». ᾿ Επίσης τηρή- ϐηκε µονόλεπτοας σιγή στή µνήµη ὅσων Έπεσαν πολεμώντας τόν βάρβαρυ κατακτητή καί ὅλοι μαζί οἱ πεζοπόροι ἔψαλλαν συγκινηµένοι μαί γεμάτοι ἀποφασιστικότητα τόν ᾿Εθνικό µας Ύμνο. Τελος ἡ πορεία κατευθύνθηκε πίσω στήν πλατεία ᾿ Ελευθερίας ὅπου οἱ πεζοπόροι διαλύθηκαν ἥσυχα. Αὐτό πού ἐπιθυμοῦμε νά τονίσουμε ἰδιαίτερα, εἶναι ἡ ὑπερκομματικότητα πού εἶχε ἡ ὅλη Εκδήλωση τοῦ Σ.Α.Π.Ε.Β., γεγονός πού ἱπανοποίησε ὅλους ὅσους εἶχαν λάβει µέρος στήν «ΠΟΡΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ». μα ο Ε δν ο Διώδεμα χρώνια συμπληβριωνοώτα Φέτος ὑπό τήν [μάρήμα- ρη καί ταµή εἰσβαλή μαί κατοχή τῆς µισῆς Πατρίδῶς µας, ἁτιά τόν ἀλλόῆρησηα ᾿ Αττίλα, Γμὰ βμαθεκα πυρ χρόνια ὁ Μύπρι- ακός' Ελληνισμός, παραμένει μὲ τὸ πβήητυλο στή σκανδάλη» περνώντας πµίσιµες στιγμές καὶ Έχοντας ἀντίκρυ τος, Ένα αἱμαβάρα κατακτητή, ποὺ ὀνειρεύεται τὸ σπλάβιωµα ὀλόκλη- µηττῆς͵ Ελληνιμῆς Μύπραυ µας. Δώδεκα χράντα µαμρυά ἀπό τά σπίτια µας, ἁπό τή γἢ µας, πού εἶναι ποτισµένη μὲ τὸ αἷμα κα τόν ἱρμωτατῶν προγόνων µᾶς μα Έχει νά διηγεῖται Εὸ- ληνική ἀνδρεία καί ἀρετή. ὀμυδεπα χρόνια Εβνικῆς ντρωπῆς. Αλλά ὡς πότε 'Ασφσαλᾶις ὄχι γιὰ πολύ καιρό ἀκόμα, ὃν ἀποασίσουμε πι πρέπειν ἁγιομιατοῦμε γνἁτή Δευτεριά µας καὶ πιστεύουμε ασ’ ἕνα νιμηδόρο ἀπγώνα παύ θά διώξει τόν ξένα καταµτητή κο Βά θροννάσει γρ πάντατην Ελληναπαίκα ἠευτεριά στά ἔπγια χώγµάτα τῆς ᾿ Ελληνικῆς ἀπιά τά βάδη τῶν αἰάννιων Ἠύπραυ μας, ΜΕ τήν εὐμαιρία τῆς κατάραµένης Ἐπετείου τῆς εἰσβαλῆς καὶ καταχῆττῆς Πατρίδαςμας, σάν Αγιωνιατεςτῆςπόλης καὶ Επαρχίας Μερύνείας, καλαῦμε ὀλόκληρο τόν Μυπριημό Ελ- ληνισμό, νᾶ προσανατολισθεῖ Εθνικά νά Ενδυθεῖ ξανά τόν μανβύα τοῦ Έλληνα ᾿ Αγωνιστῆ μα πολεμιστῆ. νά εξεβιπλεί,- σει τίς φοβερές σηµαῖες τῆς ἠευτεριᾶςν καί νά πάρει πίσιω ὀψηφώντας θυσίες, αὐτὸ πού τοῦ ἀνήμει. Αλλά γνὰ νά γίνει | αὐτά, χρειάζεται ἀπαραίτητα πίστη μα ὀπιόφώση, Πρίπει ν' ἀφήσει ὁ Μυπριακός Ελληνισμός µίση καὶ πύήβη, νά πάψει νά γίνεται ἀντικείμενα καμματιμῆς Επμετάλ- λευσης, νά ἀφήσει αὐτὸ πού τόν χωρίζει μα νἀπάρει αὐτό πού τὸν Ενώνει. Μαϊ τόν ἄνώνει τὸ µαθῆκα πρὀς τήν Πατρίδα, ὅπως τὰ χρόνια τῆς Ε Ο Ρ.Α.,παύ μιά σιξηρόφραµτη Αὐτο- αρία καταντραπιάστηµε ἀπά μιά καύφτα ἁμούσταμαις ἰπιδόθηκε ψήφισμα ὅτα- μὲτό ὑὁποῖο καταγγελλό- ας} ξένε Επα[βήτη Εἶπε εἰς τήν πατρίδα µας πι πησταί σταής νάμος της κειτόµεβα ἐνταῦθα. Σάν ἡ πουνεῴιὰ Επλάκωσε σ᾿ θα τὰ ἀκροφιάλια, εἰς τὰ ἀεραδρόμμα, στρώπες μαὶ μονοπάτια, σε Σὰς Εδάθη ἡ τιµή νά γίνετε ᾠρορυρή, λεβευτουιαί τῆς Μύπρος μας υτυμένεη οτό καμὶ, γιά τήν Τιμή, τὴ ἠευτεριά, τὸ ανα) Μα πάν στὰ ἀκροαβέθυσμα βρεΒήκατε ἐμπράς, ατήν ἀκποθαλασοτά, στούς δρόμους τούς μλεισταύς, ὁ κλῆρας ἕλαχε σὲ Σἂς νά µπῆτε γιὰ ἠραγμᾶς, Μιπριόπαιλα τῆς ἀγροπιᾶς, εἰς ταύς βιωμωύς βιωμοὺς -π᾿ ἄδικα μι ἀναπάντεκα σᾶς ἔστησπυω πτᾶν τεῖχα --- Η' ὅσοι στὴ μάχη, στήν ὁμηριά ἀθύνατοι ἀπ᾿ τὲς πληγὲς καὶ τήν μακομοιριά κάσατε τήν πωσή, µρατήσατε τὰ ὄνομα ψηλά καὶ τήν τιµή, βά εἶατε εἷς τήν μνήμη αἰώωια ἀβάναται, ατὶ στήν παγίδα ἔπέσατε, σάν ἠδύνατα σόμεκτόρη, Όπαυ καὶ ἄν Επεαατε, στήν ἱερή τή ἩἩ, παυνύκιο αἃς ψάλλλουμε, σµοπό ἠριωϊμή εἰς τὸ Πουνά, στόν κάμπου μύς, κουτά στὰ ἠκρνιά δι μυημεῖα 8ε νά στήσύυμµε, µά ὕσο ᾠτιωκιμά, ἠὖναι γιὰ μᾶς σεμνό παοοκήνητάη μι) ἅν βὰα Παρα: μῶς Εερήζμνσαν ἀπ) τὸν πα τριμώ τόῳ Τώπνι, ὕρκα σᾶς Βίωσηµε ἱερά κι ἠπβεστο ἅπ' τόν Ἀρύνή, πιις τήν πυγµή Βή σήήξαιμε, μὲ ἠλονήτη τήν παρ διά βῃ πᾶμε πίσιω μὲ τιµή, ἡριωϊά παιβιᾶ Γιατί πεῖς εἴἄτε οἱ 'ΟΡή γή Τὸ Φιμτεμά ἠωχνάρη ἀλώά Έλληνες ' Αγιωνιστες. Δώδεκα χνάννα χωρίς Μερύνεια, Αμμόχωστο, ᾿ Απά- πτολο Ανδρέα, Καρπασία, Μόμώσυ.,, Δώδεκα, χρόνια ἅτα- ῴαι οἱ ἡρωϊκοί νεκροί µας. ἄωδεκα χρόνια περιμένουμε τόν γυρισμό ἑπγαπημένων προσώπων µας. Καὶ ὁ Εχθρός ἀποβρα- αυνόµενος πινθυνολωγεῖ μαι ἁμονίζειτάβρωμερά Βόντιατοι., Διακηρύτταυμε μὲ φωνή ατεντόρεια πώς ἕμαστε καὶ θά παραμείνουμε ἀπιοῴασισμένοι γιὰ ἁπώνα ὀνυποχώρητα, ἀγώνα ποὺ Βά φξρελτή Λευτεριά. ' Αγώνα παύ θά µας ὁδηγή- σει στή µαρτυρική µας πύλη παύ εἶναι και θάναι γιά πάντα. α᾿ Ακούρσευτη. ᾿Ελείβερη κι Ελληνική. Βά μᾶς περιμένει γιά νά ξαποστάσαυµε στήν ἁγκαλιάτηο. Μαλοῦμε τίςκυβερνήσεις κα τόν πολιτικό κόσμο Ηύπραν μαὶ Ελλάδας νά συγκροτήσουν ἀμέσως Πανεβνικό Συµβοῦ- Άιαν ὥστε τό Εθνος τῶν Ελλήνων νά προγραμματίσει τόν ἐπγώνα πού Βά σώσειτήν Μὐπρο. Κα νἀ Έχουν πάντα ὑπ' ὄήμη τους πως ἡ Κύπρος εἶναι Ελληνική. Τό διακηρµύασσαυν οἱ ἀρκαιολογικὲς ἠνασκαφές, ἡ ' Ἱστορία καί οἱ αἰάννες ποὺ πξ- μασαω. ᾿Απαιτοῦμε Επίσης τήν Ένταξη τῆς Μύπρου στόν Ἐνιαῖο ἁμυντικό, σχεδιασμό τῆς Μητέρας ᾿Ελλάδας µαί τήν κἀάῆσδα Ελληνικῆς Μεραρχίας ἄρτια Εξαπλισμένης, 'Ο Σ.Α.Π.ΕΜ. ααλπίζει εγερτήριο αὐλπνσμα ΕΔΕΥΘΕΡΙΑΣ Ὅλαι Εκ πού μᾶς καλεῖ τό Εθνικό καβῆμα, ᾿Εκεῖ παύ μᾶς καλεῖ ἡ Πατρίδα, νά σπύσουµε τίς ἀλυσίδες τῆς ακλαβιᾶς, Μ.αἱ πρός τὰ Εκεῖ θά παρευτοΏμε, Αὐπτός εἶναι ὁ ἅρμος µας, ΤΟ ΠΕΟΣΩΡΙΝΟ ΔΙΟΙΗΗΤΠΙΜΟ ΣΥΜΒΟΛΑ ΙΟΥΛΙΟΣ 1986. Ιῷ ΤΟΥ Σ.Α.Π.Ε.Ν ΕΘΝΙΚΟς ΦΥΛΑΚΑς ΣΤΗΝ ΙΕΡΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΠΩΑΡΙΜΗΣ ΝΑΕΜΑΝΤΑΣ] ΜΟΣΤΑήΜΓΩΟΣ ΜΑΡΑΗΒΙΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟ' Τη ΣΕΛΙΔΑ “Ο Γενικός Γραμματέας τοῦ Σ.Α.Π.Ε.Κ. ἀπαίτησε: ΠΑΝΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΡΑΡΧΙΑ Μνημόσυνο τῶν πεσόντων ᾿ Αγωνιστῶν τῆς Πόλης καί ᾿Επαρχίας Κερύνειας ο Σύνδεσμος ᾿Αγινιστῶν Πόλεων καὶ Ἐπαρχίας Κερύνειας ΓΣ, Α.Π.Ε. Κι, τεΛε- πε στόν Ιερό Ναό ᾽Ἁγίας Αικατερίνης στή Αεωκωσία, ἑθνικὸ μνημᾶσωνο ὕλων των σχεδιασμό τῆς ΛΙητέρας Ελλάδας, Χμέυς Εβυικώ καὶ Βμπομευικώ, μᾶς ἀδνή γι: πε σήµερα στόν ᾿Περὸ αὐτὸ κ, γιὰ νὰ τιµή: συημε τήν μνήμη τῶν ἀπέα Πίστεως μα Πατῃί Βαο ἁγιωνιαομευμς επἰπεπώντιωυ ἡρηώορωτῆς Πι Ἆπς καὶ ᾿Ἐππρνίεις Μερύνενας, Εεῃ εἶναι μεγαλο τερο τὸ νέος µας νά τιμαῦμε τούς Ἡριωες κα νά ἁμντλσῆμε ἀπὸ τὰ Εμηγμα πα μάς Δήρ]σον, η µερκα ποή ἡ Πατρίδα µας πωνεκίτει νά ἡμ'ικατεχε ται ἀπώ τὸν Ἀώρι περ Γαὔρκα εἰαβωλέα, Εκσομα ἀνάγκη σιάν δύσκολα μα ἁμανήιῶδες δρύµα ποή ποευόμπστε νά παίρνουμε ἐμαάμίατο μοὶ νά μιμοήμαστε τή μή μαὶ τὸ Έργο αὐτάω τῶµ μεγήλωμυ ἱπανικῶν ἀνβοώπιαυ πού μοναζικώς σκοπώς καὶ στόκας τῆς Επύκειας ζωῆς ταις, ἦταν πό καΏημσυ πώς τήν Παταίνα, Εἶκαν ἐωαπμφβη Ἆα μλείσει στήν ψυχή τοὺς τὸν Ἀμιατά καὶ τήν ᾿Ελλάδκι καὶ εἴκοιν αἰσ[κπυβεῖ κάθε εἶέος μεν: ἈβΗο, ΜΝαιώμίω πολύ μικμός νά ἑξυμωήύσιω τῷ µΕγε- Βως τῆς θωσίας ταυς, παί ταὺς ἀδήγησε στήν ἀβανασία μαὶ στό πάνβεω πού παταξιώροντα οὐ περώτννυν ἡμεῖνιῃ πού μάνσυν τὸ Σωηρατικό οἱ Εημᾶ ακοπά τῆς ζωβτους. Ὅλων ἐμευμ πα Βυαιάστημαν, κρατώντας τή ψυχή τοις ἁμά- λυντα τά παραιγΕλµατα κα τόν πόθο πηή ἔμαιε ἁπά τά ἀρχαία χρόνια τοὺς Έλληνες τῆς Μύ προς. Ἡ Δευτερά, τὰ πρνπο θιῦριν το ΕΕΩΓ πρὸς τόν ἄνβρωπη, ὄξυ μποραῦσε νά μήν κάταν μεῖ υτήν γῆ µας. Μαϊ γυύσιαε ατὀ Ειάµα της ὑπερασπιστὲς γευναίους, πού γιά τήν ἀπιώητπσή της ὅψι μόνα Έπερυαν Ἀεβέντικο καρό, ἀλλά Πυ. σίᾳ πρόσφερναν τήν ζωή τους γι αὐτὴν τήν Ππρώμια κάρπ. “ΣΥΝΠΡΑ. ΜΑΣ { ήΣ ΚΕΡΥΛΕΙ Μέ τῆς οκέψη]ς καὶ τῆς ήπιε τὰ μάτια, ἂς ἀγμαλιάσουμε σήµερα καὶ τήν τελευταία σπιη- μή τῶς πόλης καὶ ἐπαρκίας Μερύνειας, καξκυς καὶ τής ἄλλες περιαχὲς τῆς Εὐπρου µεῖς, πω Βστο χι, νὰ Βωβέκατη κατά συνέχεια χρονιά στενά ζαυν κάτω ἀπό τὸπελμα ταῦ βριωιεροῦ Αττα. Μάῆε γινιόά ἔχει να Ὀιηγεἴται ΠΕ γα Ες πα. λημαρνὰ, Από τήν Επακή τοῦ φαει πωλε- μάμκη Πρώζανῦπου µέχει τὰ ἀμύνη ποῖ σιώἒχι σον ἀντάξια τήν ἱατορία τς ὁ Ἐτέλιοις Δήσοραμ µήτης, ὁ Κυριάκας Μήτσης καὶ ἄλη ἔμείωτη Ἡ ηωστή καὶ γνωμη ατρατιά ἠρυμυν καὶ μη ρτὸ µων, Όλαι αὐτοί αἳ γνωστοί μαὶ ἁγμωατοι ποὺ πώπισαυ τὴ γή µας με τὰ ἁγνὸ ομα τους καὶ τήν Ἰήπασαν μετὰ παρµιά τους, Μα! εἶναι ἁμέτρητες οἡ μωρήνὲς πα τιμοῦμε σήμειμα μὲ αὐτά τά μυπμό συνα, πάν Ελακνστος ώρας τις ὗ τοὺς πα Δάμπρυναν τήν ᾿Ἱσπηρία τε τῶν Ελλήνων καὶ στέρµυσαν στόν Αμα τως 'Ελληωιμοῦ Μάτος, ἅπιως χαρακτηριστικά ὀξνε το ποή µας, τόν ᾿Ελληνακριατιπωνπώ τεπλτισμᾶ πεσπαστα Σ ἄλους τοὺς Εβνικοῦς ἀγίνες, ἀπαωυτοῦ σαν παρών τὰ παλληκήρα καὶ ἆ Λαός τῆς πύλη: καὶ Επαρχίας Εερύνειας, Μαϊ στα κροντα τῆς µι γάλπς ἑπνικασπελευβεριυτικῆς Επαματοσής της ΕΕ. Αι, καὶ µετά στήν Ταυρμάωτα ση τωῖι 1943 κεή πτώω πώλεμς το 1914, Ἠεν ὠπτέππσν αἱ ῥῥνιστες μας κ πολ ηκαρμα μα ὑβμΕἰεὰ Μπραστά στήν ὑπεροκή τα Αττίλα, ατΒημίεν ἀγέρωνο μαῖ Ἐδιωσαν ντι ἱερυ μα ἀσιέ εἶκαιν παλεμιώυτοσαάυ νέσι εωνίδσες γην οιλήξουν τίς Εερμοπόλες παὐ πρόδιωύκεν νέωι Ειάλτεςς Οἱ μευπήπώρτες τῆς Μερόνεπας γκρεμίστηκαν ἵπη]ν παρζλία τοῦ Πεντε ήτλι καὶ ἡ ἔχηῆρός µπῆκε στήν πάλη. Οἱ Ἁθγιι ὑπερασπιστες της Μήρ]σην τήν τελευταία τῶής πωσή στήν εὐλονημενη τῆ τῆς Μερύνειας, ᾿ Οἱ λαόστης, ἑμδιώχβτ]κε γνά νά [ειπρόσφυγς στήν μα του τήν [ Ἱατρηέμτ. μιαί ὁ αἱμαβόρος ἐχθρός ἀφάνησι ὄμτ βρῆπε στό δ)ὖ βα τος, Σκότωσε, αἰνμαλώτήσε, Υπρεμασε, ΣΕρΗ [ωπε, ἔδεαμπνήα σμληρή καὶ πατάρι μτύπησε τὴν Πατρίδα ματ πρίυ ἵδ κρόνπα. 'Η Πόλις ξάλιω, Ἐτόν τάπο πού ἠριακότανυ τὸ ὄἄγαλμα ταῦ Τε: πάρνη Μήμαρίου τας Β᾽, ἔτηεαυ τὸν Άτα τούµικ, ᾿Εκειποῦ κυμάτιῖε ἡ [ αλαυόλευκη, βία συ τὸ καταραμένα μὐκκινοπαν. Εμαποντήδες Οὶ ΑἈταφοι ἠέκυῖκοί μΕΡΡΟΙ ατόυ Πεωταβάμτυλ ο... Αλλά ὡς πώτε ὦ Εχβρός Πή μολύνει τη γὴ µας ᾿ Ως πάτε Βὰ βριοκόμαστε µαμρυά ἀπὸ τή γῆ ποὺ αἱ ΓΠπτέρες μῶς ήπσαν μλποζώμιᾶ, Ασφαλῶις ὄχι γιὰ πολὺ ἂν πιστέφουµε στά δν πιο µας, ἀπαφασίασυμε πώς ἡ ἠεοεριά ἔεν καρήζεται ἀλλά κεριθίζεται μα τμιτ ἄρῆρω στό αὐμβώλα τῆς πίστης µας, πώνόυμε τὰ καβῆμον πρός τήν Πατρίδα, Γιά ταῦ Ἀρισταῦ τὴν ΓΠΙαΤΤΊ τήν ' Αγία καϊτῆς Γατρήδος τήν Ελευβερία, ΠΕ- πει να παρευταῦμε υπραστά, Νά πάρουμε ἅπαια καὶ νάναι τὸ τµημα, αὐτὰ πας μῶς μαὐρσεώσν οἱ βάρβαραι τὴς ἀναταλίας Αλλά γιά νὰ παρευταῦµε πρός τήν Ἄευτε ιά, κμειώζεται Εβνικός ποασαωαταλισμός χρειά αγιωνισαμµένων κα πεσόντων υπέρ /Πίστειως μα! πατρίδος ἠβιωων. στήν ΠάΛΠ κα: ᾿Επαρχία Κερύνειας. ᾿Επιμνημόσυνο Λονα ἐκφωνησε ο Γενικός {ραμµατέας του Σ. αι - Π.Ε Κ.. Αρχισυντάκτηςτοῦ Εθνικοῦ φύλακα» Κώστας Σαλιωμσῦ, ποῦ επαίτ]σετῃι πύσταση Πανεβνικοῦ Συμβουλίου καὶ τὴν ἔνταξη τῆς Μύπρου στόν ἑνιοίο ἁμων τικ Ε ὁμιλία τοῦ Κώστα Σολβιωμοῦ, ἔχει ως ἀκσλούδιως, ζεται πίστη καὶ Βάρνας χμειάζετωι ἀποφασισηκὸ τητα, ᾿Η πρωσιωριωή κλιπή καὶ ἡ λεγόμενη κα λορέραση παύ αὐνήθιαε ἆ λαᾶς µας, σὲν Πα μᾶς ὀθηγήσει πίσω ατὰ ἅψια κώµατύ µας, ἀλλὰ Πὰ μᾶς περιμλέξε: αξ νέες περιήΕτειες, παύ ἀλοί µονα, θεών Φηλάξει, βάκουιν οὖν συνέπεια ὡκν βεμή τήν κατάληψη ἀλόκληρης τῆς Πατριδες μας, ἀπὸ τὸν Εκβρκα επί πραμοεύει α΄ Η μεγαλασύω στὰ Ἐθυτ,, ἔεν µε τὰ ατρέµωα, ὠλλά, μὲ τῆς ᾠικῆις τὸ τ τρ ἔτι καὶ μὲ αμα», μᾶς 1.Εει ὁ ποιητής Μωμττῆς Παλαμᾶι. Επί Ένας ἄλλοι μεγάλα ἑθνικέν ἁπιωνιατής ση μείωσε στό ἧμι αλ τος «βοτὰ πού ἀνερεπάμαστε τόν ὕπωπ µας, ὀβήνει τὴν αὐφή, Αιὐτό πεὰ ὑειπευύρατε στόν πει. μπαραῦμε υά τὸ ἁποκτήσουμε ἱηποραίμε στὸ ὤνειρς αὐτόι ὰ Εκμσσοµε σριµοι κ ὀσπτενη Καὶ ἐμεῖς, ἃς ὀμειοειώμεμὀτΕ σης Εστ μας πιώς σι ντμα, μὲ τήν ἠπήθειπ τοῦ Εεύὸ, κι μὲ πίύτην πρκς τών τίμνα ἠρώνα µη, Πή ἔσνκυνι ῥήσουμε ππσια επτόν πό) Π μιί ΓππεηκίζΙ μας ΕΕ ο ο γπσόμ ο. : Επμλησπες µας Ἠπὶ νι Πρι ύμ με της ᾿Ελλήνεμιοώδια ευτερμ στην) Ἠεωήνεπι µεή αἱ ώς υμβῥαώµΕνσ τς ρανη τηι Μπρος µη, Τιμαῦμι οήµερης τὴ μνπμη, λαμο αρ νι Ητω μηί ἁπνιυστιον στο Ματ Ἱπαμιό πῶι ἔπειππω σὲ Εβυιμσώς ἠγ νε πήρο πόλ µ Επε]ω! ία Μερύνείηες, ἡ Μτεω ται πι ΕΡΕΙ μεν πε ναυ Ἑωβσξα σί δι λες περηκες τής ΓΠτοέμτι ται Παράλληλα τμµε τὴ μνήμη μή καθε ρω πως νὰ τή μεψιλλεἴω κ το μεν λεμα Ίο [στο ὅσις µε, ἁγιωυίστημε καὶ Εβωμκε τη ζω] τει ο ο ο αν πει ή εἶωσι ἡ ἐμαβΕβσωίη µας Πιν ΕΙ ΤΙ ΓΗΕ] υσιμε ἀποῤκτσπμί νο ντ γιου νο κωώμστις, ἀνώννα πινύ Βὰ ἡέρμει τή ἠευτερεᾶ μκτή Πα Σελ νει τήν ἑβνική ωτρή τοῦ Ἱπτή. ΄ Αγώνιι πώ Ηα μᾶι ἁδηνήώει υτή μπρτυρική μις πόλη ση] εἶνσι μαὶ Πάνο γιὰ πάντα: κ Αμαύρυευτη, Ελεύερη μι Ελληνική, Βὁ μι περιμένει γιὰ μά Ἑσπποκπα σαυµμε στήν ἀγκιαληὰ τήν. Εαλοῦμε τίς κυβερνήσεις μέ τόν παλτό μάσμα Κύπρως κα Ελλήηζκης, υὰ συ γκρΟτησοσν ἁμέσως ΓΠαυείμιμό μμ λος, ὥστετο Ἔβιας τω Ελλήνων νὰ πρεηρζομμτίσει του νλνς πού θά σώσει τήν Μώπρα, πι να κου πῶντο ὧπ ὄμπ τεας, πώς ἡ Ἠήπεκας εἶναι Ελληνική Τὸ Αυπμη νο Πἱ ἀρκανολογικές ῥμκασκόνες, Π Ἱστορία καὶ οὐ αἰσινες πα πέρασαν 'Απαιτοῦμι ἱπήσης τήν Εωταξεη τῆς ΜώΠα μαι απών Εωναῖα ἁμιυτικό ετκεθιασὀ τῆς Μητέρας ᾿Ελλάξκις καὶ τήν κάθοδο Ελληνικής εσας χίας ἄρτια Εξαπλιαµέντς, ο Σ Α.Π.Ε Μ. σαλπ- ἵει ἐγερτήεηα σάλπιπια ΕΛΕΥΟΕΡΙΑΣ. Όλοι ἐπεῖ παύ μᾶς καλεῖ τὸ Εθνικύ καθῆκαν. Εμεϊπου μᾶς καλεῖ ἡ Για ρίέκα, νά σπάσουµε τὶς ἀλωαδες, τῆς ακλναβιᾶς, Μα πρὸς τὰ Εμεῖ θά πορευτοῦµε. Αὐτάς εἶναι ὰ ὄρμως µας, ΤΗΤΩ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛ ΛΗ: ΝΙΕΗΣ ΠΑΤΡΙΟΑΣ ΜΑΣ. ᾷΗΤΩ Οἱ ΗΡΩΕΣ ΜΑΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΜΑΣ μη ΣΕΛΙΔΑ «Η ΣΝΙΥΡΝΗ, ΜΑΝΑ, ΚΑΙΓΕΤΑΙ...» ΕΘΝΙΚΟΕς ΦΥΛΑΚΑς ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ Μάθε χρόνα τέτοιες µέμες, ἡ μνήμη µας ταξιδεύει στίς πχαμένες Πατρίδες», στὴ μεγάλη τραγωδία πού Έζησε τὸ Εθνος τῶν Ελλήνων καὶ πού σφράγισε τή µοίρα του µέχρι σήμερα. Τά κείµενα ποὺ δημοσιεύσουμε σήµερα, εἶναι ζωντανὲς μαρτυρίες, κραυγές ὀδύνης τῶν ' Ελλήνων ἀδελήμῶν µας τῆς Μικρᾶς ᾿ Ασίας, πού Έζησαν τήν ἁγριότητα καί τόν ξεριζωμό, ὅπως καὶ αἱ Έλληνες τῆς Ηύήπραυ, ὅσαι κατάγονται ἐπιὰ τὰ Εδάφη πα σκλάβιωσε τό αἱμοβόρο Βεριό τοῦ Αττίλα. Μέσα ὠπό τήν ὑπομική διάσταση μα μοναδικότητάταυς, οἱ μαρτυρίες πού δηµασιεύσυμε, φωτίζουν τὶς πτυχὲς τῆς Λῆι- κρασιατικῆς τραγωδίας, πού µανένας ἱσταρ/πός δέν μπορεῖ αὔτε νά ἠκανταστεῖ. (Εἶναι ἀπιοσπάσματα ὁπιό τοὺς δύο πριὀ- τους τάὀµοις τοῦ τρίτοµαυ Έργου ταῦ Εεντρου Μικρασιατικῶν απουηῦν «Η ΕΞΟΔΟΣ]. Εής μαρτυρίες αὐτὲς εἶναι μφανή τὰ στοικεῖα τοῦ δράµα- τας πού Έζησαν οἱ πρόσφυγες καί ἁπόματά ψυχηκό δέσιμο με τὴ γῆτῶν προγύνων τους, ἡ Εμμονή µετά τόν ξερριζωμό στό Ὁμηρικό ανύστιµο ἥμαρ», ἡ Έντονη Βρησκευτικότητα, ἡ ἓμ- Φυτη ἀγάπη στὴ μόρφωση καὶ τή σπουδή, ἡ ἀνυπόκριτη πε: µηφόνεια γιά Ὡς πολιτιστικὲς ἀῑῑες πού Εππροσωποῦν πεσή Ἐκφράῖουν, ἡ φιλοπονία τους, ἡ ὀργονωμενη ποιοτική ἡν- ληλεγγύη, καθώς καί ἡ ἁμοιβαία συμπαράσταση στίς πρίσι- µες ώρες, ὁ βαθύτατος δεσμός ἀνάμεσα στά μελη τῆς οἰμαγέ- νέας, ἡ ἱερότητα τῆς φιλίας καὶ τῆς προσωπικῆς τιµῆς, τό 1950 ὁ Ελληνισμός τῆς Μιμρᾶς Ασίας ἐμδιώχθηκε βίαια ἀπό ταύς Ταύρκους καί πατέφυγε στήν ἐλεύθερη Πατρίδα Ἑλλάδα. Ἐτή φωτογραφία μιᾶ εἰκόνα ἀπό τήν τραγωδία, Ῥτήν προκυμαία οἱ Μιµρασιάτες ἁμοεθνεῖς περιμένουν τά καράβια τῆς Σωτηρίας. αΤά πρώτα μηνήμοστα τῆς καταστροφῆς µας ἡμθαυ μὲ τήν ὀπισθσκώρηστι τοῦ στρκ]- τοῦ µας. Εἶδα ὀξιυματικαύς στόν δρώµο πω Εὐῤμμιν µη πετοῦσαν τά γαλιόνια ταις μαὶ τή παράσημα τους, μι ἐγὼ ζη- τοσα ὁ ἀνόητος ἁπὰ τοὺς γα- νεῖς µη νά μοῦ βροῦνε τέτοια γαλνάνια κι Εκεῖνα ἀγανακτι σμένοι μὲ ξυλοφόρτωνπσω. τά σηπµάδυα τῆς κατῃ- πτρομῆς ἠσπου ἁμόμη πιώ Εντ να ὅταν ᾠβάσασυω ἁπέ τή Βείρα ὀυγνενεῖς µᾶς κπἀτατοεγμ ἕνα κα τούς ἠμλοξενήσαμε, Μετά ἀπὸ Ἀϊγες μέρες κά: υαυτήν ἐμφήνισή τους τά ταν μαλάκια [Ταὔρκοι χωρικοί μὲ κοντή βραπιὰ μαί γµέττες πα εἶχε Επιατρατέψει ὁ Μεμάλ], κπόπιας τρωµµαµρατή- Βημε. Πότε-πάτε ἁμαύγωνταν μαὶ μαμρινὲς κανονες, Εἶπαν οἱ Εικοί µου πώς ὁ Πλαστήρας πολεμᾶ ατήν περιακή ταῦ 'σε- αμὲ. ᾿Εκεῖ στὶς συζητήσεις τῶν μεγάλων ὥπουγα γπὰ τοὺς Τοξ- τες ἄσο περνοῦσν οἡ μέρες ματαήβαινα ὅτι κάτι μεγάλα κακά ἧταν νά γἶνει, γιατί κάθε Βράδυ αἱ φονεῖς µου ἠποιρναν ἐμένα, τόν ἀδελφό µου µαϊ τήν ἀδελφή µου πού ἦταν Ἰεκαύδι καὶ πηγαίναµε καὶ καιµάµα- σταν σὲ µια ὥργμικη οἰκωγε νεια στό φαρδύ τῆς Μαβεβρά λης, γιατό η κυρία τοῦ σπιτιαῦ ἦταν φιλενάδα τῆς µπτερας μου. Μίέναμε στό δώμα μα κά: Βε πριωῖ τιοή πηγα ΐμαµε πήσυ στό απ µας ἦταν ἀδόνατο νά μή δοῦμε στούς δρόμους ὠν. Βριήπους μὲ τά υὐχτικά τους, τούς ὡποίαυς χτυποώσαπω μὲ τοὺς ὑπακόπανους καί τούς παίρυσν τὰ ταγκαλάμια. Ενα μεσημέρι ἔγινε μεγά Ἆη ἠκισαρία καὶ κακώὀ, µαβεή- τηµε ὤτι οὗ Τοῦῤμοι Βάλάν όμι τινά ατή συωοηµία τῆς ἂρμενι ἃς Εἶχα Ένα τιροσήσθτιµια. νά καπάθλιώπ μας Βάραιωε τήν ψυχή καὶ δὲν μπαραμπα υά τὸ Εξηνγήσω. ἂξεν ἀργήσαμε υά δοῦμε τοὺς πρώτος μαπινοής τῆς Φιυτκῦς, ὢὲν Βυμαῦμαι ἄν τήν Ἵδνα µέρμα ἤ Έπειτα ἀπό μεριμὲς μὲ- μες ὁ πόαμος ἄρπισε νά ἠαήγει ἀπ τὴν ὁμήρνη, γπατί ἡ ἠκατιὰ ὤλει μεγάλμωε. ον κ΄ Απὸ τὰ θύμα πρός τὴ Βάλασσα ἦσαν Βιάφορκα παρ: Ἀιακά κενταα. Σὲ Ένα ἁπή αὐπέά εἶδα κάτι, πω ὅσα ξαι βὲν Πά τὸ ξεχάσιω θά Ἐχωτὴ φοβερή εἰκή: να πού ἀωτίκαυσα μπροστά µου, ίνα ἁριστερά ἀπὸ τὸν Βρόµα µι Έξω ἀπό ἕνα κεντρα εἶδα Ένα πτώμα ἀνάσμελα, ἠπιομεφαλμσμένα, ντυµένα μό νομ’ Ἐναπουμάμισο μα µώπρο παυταλόψι. Το κεφόλι ἈΙγο πιό πέρα ἀπό τό πῶμα, τὰ τσιµπΏ- Ἰαγοῦσαν αἱ κάττες ποὺ Πά- σµαυ ἀδέσπατες. Ἠλιά ἄλλη μήττα ἧτσπω ἁμεβασμεωπ τά ατῆθος τοῦ ππιώµατενς κει! Ἱσημ: πολογοῦσετόψ κομμένα ἠαιμώ, Ἑεκήτι τραπεξνα ποὺ ἧσαν πια- Γακάτω, ἦσαν πεταµξνα δυό ἤ τρία πτώματα... αμ Κ πιὰ πολύς κόσµο Ἐφιγε καὶ πῆγε στήν Σμύρωτι, Φύγαμε κι Εμεῖς Εἶκαυ χαλάσει τὰ τραίνα. Τά Βιάρβιµσαυ αἱ ατρατιῶτες τοῦ Πλαστήρα. ΠΠ: γσμε στήν Ἐμήρνη, Τρεκαµε ὅπου τμεκέ ὁ κάσμας. Μδς εἷ- παν πώς ἧσαυω παλλαί υφιᾶι τες στά υεκραταφεῖα, Ηινήσαµε μά πᾶμε μι ἐμεῖς. Πήγημε καῖ τί νά Εαῶμε Ηταν γεμάτα Τούρκους. Ετὸν δρόμο βλέτια- µε πα νταῦ πτώματα, φυωαῖμες κα παιδιά, Τί συμφαρά, τί σι Φαρμα! Εµιµε ἔνην ὠξιωματιμά πού τόν εἶκαυ ζωμπμένα α’ ἕνα µάρρα καὶ ηιωτύνεωε νά τὸ τπ- ῥει γεμάτα πτώνµατα. Νά ξερετε ὁ ἄνῆριωπωας εἷ- μαιτά πιο μεγάλο Βεριέ τοῦ μά σμου, Ηταν Ένας ἡπλάς Όμωρι Φος ἄντρας. Το Φαροῦσαν τὸ πηλήκιο ἀνάπωοώα, τὸ στέμμα, πτή ράχη. Ἆευ μπαραῦσε νά πρακωρήπει. Ἰαί τὸν πτωποῦ- συ μὲ τὸ κἀυρμτιάταν. ἑπαβήκαμε ή ποιτάξονη- µε, ᾿Ε µήνα µας τροµπεµένη μδς εἶπε: αΓιὰ τόν Εἰεά, μήν ατεκόπαστε, Προχωρᾶτε. ΜΠή γηρίετε αι Βλέπετεν. Πήγῶμε από υεκρκαταήεῖῃ πού ἧπαν πατριῶτες. ᾿ Εκεῖντι τήν ὕρα ὠμάχναν γιά ἄντρεες κε ὄκόσμας ἦταν ὑνάστατος, ΜΕ σα στά µνήµἾτα, πολι γιά κπαπωούρνα, εἶκαν κλβιητεῖ παλ. ληκάρια καὶ καρίτσια. Μπά γεπωνσσά µκνς, ἐνκτήι μηνών Έγκυας, Πρισκύταν ἔπ- πλωμΕενη ἀπάνω σὲ μιά πνάμαα, καιπερασαν ἀπὸ πάνω της ἔε- μασιτώ Ταῦρμµο. ᾿Ω ἄντρος τῆς ἦταν πωμένας µέσα στά μνήμα, Ἐι αὐτὴ ξεθώωΙΓε κὦ τε- Ἆνα, δεν Ηγαίνεις κά δεῖς τί γἰ- νεται ΣτΕλια, δξυ ἁμαθονι Ἠτανε ἡ Βυσπτοκσμενη πάρκα πολή ἄμαρφη Ἠπή τὸ πιλή- ρωΐῦε πολύ ἀμρμβνὰ.ι α,, Γήχαμε στήν Πούντα. Εἴπανε πώς ἠρθανε παράβνι, καϊπιὼς παΐρναν κόσµο, η ὄτν- τει εἶπε ὁ ἀδιελόμκι μοι, κῶν ζήσουμε, Βὰ συυαντηβῦ μεν, Ηπούντα ἥτανε μιά πωλή μεγάλπ πλπτεία μαίῖ ἦταν γεμά- τη κόσμα. Απὸ τὰ ἁγγδικὴ µαρμήβια ρἰχκναν πραβαλεῖς πτόν πώσμωα γιά νὰ βλεπουν αἱ Ταῦρκαι, ως Βιπλέγου τά ἠμορήα κωρίτσια, ἵύτες οἳ μα: νήάδες καὶ σἵ ἄλλοι συγγενεῖς Εεφώνιζᾶν. ποοβαλέας τα- Γαμέραγε. Μα πάλι τόν οἱ χναν. δάχκναν αἱ Ταῦρμαι. ιή- Ἄεγαν μαϊ τότε ἀκαύγανταν ξε ἡμωνητά μομσῷώωι. Οἱ Ανγλοι ἧταν τ. ἅπουαν ἔσβηναν τὸν προ ἔα. Καζπάμιτά ια. Τά- σες πολλες Φομές γίνηµε αὐτώ παῦ δευ κμιοῦσε µαμμιά ἀμδι- βαλα ὅτι οἱ Ταῦρκυι βαηθιαῦν- ταν ἀπάὰ τῶν ᾿Ἐγλείμω τόν προβολέα, μη, α., Ἱὁ Ένα ἀθελθόκι μάς ἥτωνε τριτυμτησμένὸ μὲ σή- ρα ατώπώβιτοι, Ὁσὰ περ ο ς- σαν οἱ μέρες τὰ πτώρωτα πρή- ζουνταυ, υτουμπάνιαζαν καὶ Βπωμµοπύν ἀφώνταστα. Μπηαῖναν αἳ Τουρµάλες ψμεμά πλέον Ἠσή ἔεο αποροῦ- σαν νἀπροκωρήσουν, Ἠλεβαν ἠμτιμποροῦσαν. Μόττες, κμσή» Άνα, μπα κάρα κα ᾠεῦραυ χωρίς οἳ μᾶς Πο ωμΕ, Κέπτοτε μοῦμθε Έτσι ον Εοῦ ἀιώτισπῃ μα Βγῆκα Ἁλνα πἀραόξω, Τότεις εἶναι πιή κά- αμα πού Ἐφευγε, Ἐππιρνε τῶν ἡμματμῶν του. Ἔμανα τόν στοπηρὀ µσα, πῆρνα στήν πιλιάττι μοωατά τοραυματιαμένα ἀδ ελιονά- κι μος κὐῖ ἁπά τὰ χέρι τὸ ἄλλα, μαί Ἀνημα ἅπήών θρόμα. Ἔτμε- χα νά ἠτάσω τοὺς ἄλλαυς, τοὺς παλιούς, ᾿Εμεῖ βΛἔτηω μιά κὀ πέλλα ποῦ πούταν σ᾿ Ένο σωρᾶ πέτρες. Τῆς Φμήναξα, Πβελα ἔνων ἄν ῆρηυτο νά µε [ο- πΒήσει, νά τοῦ μιλήσω. Αὐτή ἡ μμπέλλα τίποτα, Ἔστεκε ἀκοῦ: νπτη. Εγώ δεν τήν πρὀσεξα, µόνο ἁμόμα τῆς μιλοῦσα. Τήὴν Έβλεπα ποῦ γοὐρλκυ- νε τὰ µήπια της, μά δὲν τΏγεΕ ποηθενά τὸ μυαλό µου, Τήν προαΕκιω. Ἰναί τί νά δι) Τῆς εἴ- χανυ χιώσει Ένα Εὐλα ἀπὸ πήσιυ μαί ἘΒγτηνε ἀπὸ τὰ στόμα της. Τότες ἦταν πού ἕτρενα ἀκύμτ πιό πολ, Τά κά νιω μὲ τά Ὀυὁ μιωκνά, Μπήνκαμε µέσα στήν ἔνκ. ἴα, μάς ἐπειδὴ βριωμαύσα- μεπωβή σπα, τὰ πόδι το πάιδιοῦ τὰ μαλλιά μας, τά εκῦ-. χα µής, μᾶς βµηξαν ἁπά τήν ἐκ. πλήκπα, Π νά µάναυμε οεερ- σαµε αν τὰ σκυλάκια α᾿ ἕνα μένα Γππψμε τώσα να) μὰ δὲν τά ενα Επορᾶι πι εἶναι τον ἡ ώρα...» ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1986 ΟΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΜΕΡΟΣΑ Αν οὗ ἱεπηρικὲς μνῆμές στττω σαν μὲ τήν ἀβανασία πευτε Εενα μεατλλπνες, ἀνάμεσά τους ἀσήκιλως 80 συγπαταλἔηεται μι ὁ στρατηγός Μακρυγιάσυτς Ετατ--- 88 11. Πρόμειτεει γιὰ μιά ἅπι πἱςζγνύτεμες μπή ἧρκω: Ἱκώπερες μαρσὲς τοῦ ἑλληνικαῦ θαύματος τωῦ 1801 Μιὰ ἀπέρονη, ἄννδιστε: Μής, πολύπλευρη πεμπιπκύτητη, πέρκα ος ΕΕγητ ἑλληνιμή μαί ὀρθόδαξη, Βντικὀ ὀξισλαγτμέντι ἀπὸ μοριθαἰέμως νεσέλληνες Ἱστορικηας πα ΑΩγΟτε Χνες. Ένας ἅπ᾽ αὐποῦς, ἡ ἠλγαμάνητας Γ. Ελεστηκᾶς µε θε ππτες πιμελες, μὲ Επιτυνύα μαὶ πληρότητα μᾶς Βίνε: τόν καρκτήρ πμ τος Μαρ κσνη. ας. Εδω ἡ Ελεύβερος παλίτὴς μιᾶς πατρίδινς, πού τὴν ὀμειρεύεται ῥήµαιη καὶ εὐνομούμενη, ἔλεύθερος καὶ συνάμα μοπληνικώς, μΕ σιοείβγηση τῶν Εικαν. αμάτων του καί τῶν ἅ παιιαμάτων τοῦ Ἀπαῦι του... Ρα! µ να αὐτὸ καλλπε: «ντε ἀπὸ γενωπεπμιος τόν... Έντις γεννημένος ἀρκηκός, ἕνκης ἀπὸ τούµ πρώτους ἀνβριώπους τοῦ Ἠλιμπιος που, ἀπὸ τος ἡμψύκκτες καὶ ἠβπυτνές της 'Ἐπαμάστασης, ὁπιό τοὺς ἰδούτες ταῦ νεωεληντκπΏ Ἡράτους, Εἶναι πας. μικάς ἀρχηγός αημαντικάς καὶ παλυτικής ἠπιολρ ίσως. νι μαλό ἁπᾶ τή ᾠ δη Του ἠυήσωκα, ζωηρό μαὶ θξύ, τοῦ ουλεήτημε τερα σππώ µιῖ ἔξαιρετινή πεῖρα ζωῆς μαὶ ἀπ μιά πολύκρσση ἑποσή µε ἠυβρμιμιους ποιούς καὶ σποωβαΐσυς, μὲ τοὺς ὠποίσις ὁ Σ Ερμτη όσο η αΌσε σαν σος τρ αν, Ἡ μεφάλη αὐτὴ καἰποσεβρυκή µορφή παρα υαιὰ ζεται Ανάν λιμη μέιπι ἀπὸ τὰ ἔρηο ποῦ μᾶς ἠφησε. τὰ πεμψήµα Απομηημιμιυμιι τι, ὑπου ὠσπυφειταιτίς ἄμεσει Εμπειρίσε τη ἀπότάπολεμικὴ τεγθνότα τής Επινκαιττῃ πειως ται 1821 καὶ ἀπὸ τήν πολιτική Ἱστορία Τά µετΕπεττα κ ρήναυ. τὸ ἔργα αὐτὸ πέρα ἀπᾶ τὴν Ἱωτορικὴ μασὶ ππυμήῃ ὄξία ται Έχει Ἡπρα μτημισῆΏ καὶ σὐν ἁληθιωή μνημείο τῆς πεαγραθίας μαι κ΄ Ὁ Μακρύ αν µης εἶναι ὁ ππὰ υτυμκαυτινός πε οηηλήννς τῆς υμας Ελληνικής Ονομητεχυίας, ἂν ἴπι ὁ πὸ μεγάλος, Ὑωπ Έκουμε τὸ Πασκαδιαμάτην [Γ Σηθέργις). Η Εμηριμή τι Ἁγιότητα μιεί τή ἀπαράμι να ήν του αυμαρπάζουν. Ολο: Ίπα, ζωντανᾶς κηή πυκνᾶς, ζωγρεσο ζει Πρµωπια μα τούτα µε μιά Βαυμασία ἑωήργεια καὶ ἀμρίβενα, κ΄ Ὁ ῥακρονήοντς, κει τήν τιωὰ Αμή τῆς υπιάβης μαὶ οὐ ἵνα τς νραδῤµσε, σημειώνει ὁ άντε Βληκράννης, στόν ὑπκπον ὠφείδουμε τὴν Γκέναση σίτου επ πηµή ΤΗ Έρναυ τοῦ μεγήλ ή ἡγμιστοῦ. ελα τύ γα περπστα ζώα σπώΒερὸ γὐκην ΠΠ ἐνος Πλεσυς απ ία μαί Ερησμεία, ἂευ τὰ ξεκωρίτειπατε. ᾿Ελάξεα ει) μὐτώντς Πιπβῖκα. μείον ἅμα Εν ο ἀπὸ τῇ Ἀῆνμῃ τι πο πας ΕΕ σητω ως τα το μέσκα, [πλ ει μκή πο ΗβΗ ται πιό Έντουτι ἴ ιρτυχς το η: πατιὸ πήµερα. Μο μῶς ᾖπίπµει - ᾽ 1εύ μα µι ο ματ νῤιω μισός μής ἔγαιυ µαρικαιςτε Ἰημε ἔβωιμά μαὶ μη: οκρυτική, Έχουμε ἀωώγκη ἀπὸ Ὀρπήνηρκα παὶ ἀνιβαπτιαμᾶ στὸ ριωμαλάτν πνεῦωα τοῦ ἈσμρηπΊυνη, πρατοῦ μάρμιβή ΜάΗε ἱμμάξκα ἑλληνιμόπητος, πρὺνς νγκριωασω τὰ ἀντονοιμλωσιμά µας Ἐτ αὐπῆν τήν ἐπείγουιπα ἀνγκτι θέλει ο Βιακανήστι τή μικεκὸ τοῦτο τεῦπος τππά περιέχει ἐλάκιστα ὠποσπάσματα ἁπή τῶν Βτιλαυσὰ τών Απο πωημαυευμάτων τοῦ θρήκοῦ τερµατγώῦ. ᾿Επιβυμία µας εἶωτα ὁ τρεκβή- κάς μαὶ ἠθυπυνστηκός λόγος τοῦ Μακρηγνόνωτι τὰ Πίξτι τίς εὐήπΒήτες έοο- ὄδς της ἡρμυσκῆς Ελληνιμσς υχῆς, υὰ την βοτήῥῥαπη νά ξαναβρή τήν ταυτὸ: τητά της, μαί νὰ Βιώση Βυνπμική σπησεμα τήν ἀνεμτίμητη Ελληωοςώέκκττι παρκάθοσστι [ΕΠΑ ΜΓΗΜΗ ΠΑΕΑΡΛΗΤΩΥ σὲ μιά ἀπὸ τὶς πρῶτες ἤδη σελέες τζιν ᾿ Απκιμνημινευμήάτν του ἀ Μακρυφιάννης μᾶς πρμιονά δει να γαραμτηρηστικᾶ γενσμός τῶλς πέη- μάμ του χγρόοων. Γεγονός παύ Εμήράῖει εὔγλκαα τα τας Εύα πύλαυς, γήμι» ἀπό τοὺς ὁποίσως, καθώς Ένουμε πεῖ, Βά ὀἹραφῃ ὅλη του ἡ ζωή: τήν ἑμωτανή Πίκττ τόν ὁΤώω Εεή πε! τήν ὀργωή ἡμῤσπατρία τοι). ἛἜτινα ἂς δεματέασεριὀν κρονόυ κα πηγα εἰς Ἐννο Παερμώ την µη εἷς Ἠτεσήήνν,,, ὀτώβηκα μὲ Γκεῖνην μιά ἡμέρκα. ᾿Ἠταν φιορτή μαὶ παρ τ) 'Αμιαννιοῦ, ΓΠήγαµεν εἰς τὸ πανγγύρ:’ µόδωσε τὸ ντοκβεµιτος ὰ πὴ βαστήι. Εγώ βΕλησα νὰ τὰ ρίξω, Ετζσκίατη Τότε μ ἔπιασε πὲ ὅλον τόν κὔπμο ἁμηριάς καὶ μὲ πέθπυε εἰς τή ξὐλο. μὲν μ΄ Έβλαβε τά Εὔλα τῶσο, πεμισότε- πων ἡ ντροπή τοῦ µόσμαυ, Τότε ὤδαι τρ Ώγσυ μα πίναν καὶ ἔνώ Ἐκλσηνα Αὐτὸ τὰ παράηηνυ θε πζνηι ἄλλα κρητή κά τὸ εἶπιῶο ή οξ Βηκιήσπη, Ἐπρινε εὐδαγου νά πραστρΕξω εἰς τόν ᾿Μι-Γιάνω, ὥτι εἰς τὰ στήτι του μόνος αὐηφήνη ἡ ἔημκα κε ἡ ἠπιμία, Μσαίνιω τή νύκτα µέαα εἰς τήν Επκάπσκᾶ του μαὶ μλειῶ τήν πύρτα κι᾿ ἀρηκιμιν τά μώάμαστα μὲ μεγάλες ἠιωυτς καὶ µετάνοιες: μτ) μ[ντοι ποτε ῥποήβτωυε πε δωσω, τη εἶμαι μπε μὲ ΒΕρωΟΜΙΑ. μαῖ τὸν περιηαλάι νά μαῦ Βάμπη ἄρματο καλά μι ἀπημένιει καὶ Βεκαπάντε τες ἁαπήματα κπὶ Εν μα τα Φκιάσιω Ένα μεγάλο παντήλὶ ἠππημεν απο. Με τις πιζιλἒς Μμυμές κὐάμάαμέν τς συμήνρσίες με τών τισ Περασαυ χρόνια μα] ἡ μικρού ἵνα ὄννης ὀνδριώθηκε μπῖ κἕκανε ματάστασιων (ἀπέμτησε ερηηρατα}, μιως δὲν Εὔχτναε ατὸς επιµήκιίες μὲ τόν ἀληῆινον φίλος τον: Τύτε δέκα υτενν μπι ὠπημένιο ος, τπιστιάλες μπί πρήκπτα κεπὶ ὄνα μυτή: λαπαβό, μα ρμοατωμένος μαμά κπὶ επρυρσμζωος τὸ πρι αἱ πῆηα εἰς τὸν προστάτηυ µου μα εὐεργετην μου μι ἁληβινόν ἀζλω, --- τόμ ᾿ ΝΙ Γάννσε, κα πω ζσται ας τήν σήµεσαυ - ἅγια μπὶ τδωσηᾶ µου πρετμμένα εἰς τὰ μαντήλι, Ναϊτόν πρμπκύµήσκτ μὲ Εκππώυκα ἁπώ µια: ἡπιή τὰ στον μον Ὅπι Βιησήθηκα ὤλες µε τίς τπλπμηρίες ὁποῦ Εβομίωσα... “Η ἱτππωάστασις γπήγηρκα ὀύντιωσε, ᾿ Αλλά µετή τὺς τρῖντες Επιτιπχίες., οἳ δικόνοιες καὶ οἱ ἠατριααµοή ἐξασβένησαν τίς ἕλληννκὲς δυνάμεις. Τοτε ἠπμιββνς ἐπιτβσται ὁ ππιήσκηρας ᾿ἱμπρπήμ ματά τῆς Πελοποωήσαι ) αὐπήτήν μρήσ'µη ὥἴρα ἀνατίθετα, στόν Μακρυγιάννη υὁ τὸν ἀνακαπίση. Ὁ τότε νεερός ἠπλαρκηνγός πχεβιάζει ν΄ ἀναμετρηβή, μὲ τὸν πολωάρηθµη Εχβρικά πτρατά σπὀ Ἠιώμαστρο τής Πύλεν», Ξέρει ἅτι τὰ Φωικά µξιπα τοῦ διαθέτει εν ταῦ ἠμάνουν γνὰ νά νικήση, ᾿ Αλή Εὔρνει ἔπήσης νά ἀντλῆ τήν ἁματοαμήκητη ὑπερμισπκή ὥήωπηπη ἁπιὰ τὰ µιµατήρικα τῆς ᾿ Εμμλησκις µας, τα Τὰ μεσάνυκτα περνώωτα : ἁήπργεῖται - Ἐπτειδα μπῖ πῶρκα τών πι πο μᾶς Εεμικάγτισε καὶ Νειπαύργησε καὶ µεταλήβανε... ᾿Η µοιμιωνήα του μὲ τὰ µηπτήρια τῆς ᾿Εμκλητήας µας Πὲν ἦταν Μάτι περιατασκικώ, τά ἀποῖα Επεβωλιε ὁ μισο κίνδυνος πού ἄ ἔτπεχε. Ηταν μιά ζωωπανή µοωνία μ᾿ ἄλη του τήν ζμιή. Σπὴν ἑπαή µας πού πολ ἐπηρμάλαια ἀωτιμετιμπίζε τει ἡ ἀσγπονότηντα τῶν μυστηρίων εῆς Β. Εὐναρι ππίας μα μάλιστα τῆς ᾿Ἑξπμεογήσειως, εἶναι σηµαντιµή ἡ µαρτιμία μιάς τόμ ἠπωτισµΕνης Προσιωηνκώτητης αν ταν Μαμρυμάνοη απά τήν σχεση ῥφιόμληρης τῆς οκαγευτιας του μ’ ἔναν Πωευματνκό, ΄Ἔρχεται ὁ σεβύηµνας ἡγπήλὸς Ὀεσπύτης λήπουμτουνώτζας ή ευῤηον]- τας] : Έρχεται πώντατες. μὰ Εεμελεμτει ἡπαίυκα μαὶ τὴν οἰκοηευειά μοι. Μετά τά Πιὁήαστη, ὅπαυ οἱ Εσιητεριµές συνβθμες του ψιά τόν μα μριάννη ἔξαιρετικά δύσκαλες, Βό κτωπήτσι τόν ἐμπριτὴμ στούς ῥΑύλεμας Ἠαυπβίου. Μαῖ Εβω, παρώ τίς Επίωνυες πρηβλέφεης, ἡ πίστος τόυ ατό Βνή μαὶ ἡ ἀγάπη του ατήν πατρίδα µεγαβλούργησαν, ἠνα πρὶν ἀπὸ τὴν Ηροῤική μή το, εἷκε μιά ἠβιαμνημώνευτη ππμαμιώία μὲ τά, γη λλο μκαύκαρκο α ΙΤ ΝΓΚΗΕΤΑΙ ΟΣΚΑΙΕ. Χρόνια τώρα ἡ γπραά Εὐρώπη, παλεύει ἀνάμεσα στίς δύρ ὑπερδυνήάμεις μὲ σκαπὀ νὰ δημιουργήσει μιᾶ δική της ιωῤιστή ὀντότητα, γιό νά μην εἶναι ἀπόλωπα ἐξαρτώμενη ἅπά τούς δύο ψήάντες. όγω ψεωγραφικοῦ χώροι, Φσίνεται πιὺς η εἰσδοκή τῆς Κύ- πραυ στᾶ χιῶρα τῆς Κοινῆς ᾿Ἀγαρᾶς, εἶναι ἀναγκαία καί ἐπιβεβλη- µένη γιό ἕνα καλώτερο µέλλον. Επίσης, οἱ ῥατορικα ἄεσμο μέ τής χώρες τῆς Καινῆς ᾿ Αγορᾶς - ὅπιως εἶναι γνωστὸ ἡ ᾿Ελλάδα εἶναι πλῆρες µέλος - εἶναι κι αὐτός ἕνας αὐσμώόης ἠόγος γι τήν ἔνταξή μας. Τὰ οἰκανομικὸ μέλλον τῆς Κύπρου, Φαίνεται νά βπίσκεται στήν Κοινή Αγαρά. Φιαεταιἅμως πώς ὁ συνασπιαμᾶς αὐτός τῶν κρατών τῆς Ενωμένης Εὐμώπης, δὲν εἶναι όσο δρρηατυς ὅσα ή ἐπρεπε. ίσως από μέλλον ἐξαβειφθσῶν οἱ ὄάφαρες ὀοφιωνίες καὶ ἡ Ε.Κ. τεβεί στήν πρπγµάτικὴ ης ἀποσταβή. Τα πράβλημα πού σήµερα πµέπει να μᾶς βασανίζει, γράφον- τας τά πιό πόνω, δὲν εἶναι ἂν Βό εἰσέλθει ή Κύπρος στήν Ε.Ο.Κ. ἁμλά πώς 86 εἰσέλΒει καπ! πότε. Τελευταία. μιά ἁμάδα κροτῶν, ὄχι κο πολύ ἠσκυρή στὸ παρὀν ατόδίο, αλλά ὅπιως ὀεανουν τὸ δεδοµένα ἠσχυραπαιεαι, πρΏ- σπαβεῖ νᾶ ἐβσώσει τήν Τουρκική μειονύτητα τῆς Κύπρου σὔν Ἰσο κράτος µέτηήν Κυπριακή Δημοκρατία. Κάπ ποῦ πρέπει νά πρασὲ- ἔσων ἡ κυβέρνηση κατά κώάμματα κα. μὲ ἑθνικὴ υπευθωνότητα να μή ἐπιπρέφουν ἄλλη ἑθνική ἀπισθαδρόμπση κατό τῇ σωμῷιων/ὰ σύνδεσης Κύπσαυ - ΕΠ.Μ. Γμ νά ἐπιτεμχθεί ἅμιως ἕνα τέτοια πράγμα, πρέπει ἁπαραίητα κυβἐρνή ση κα κόμματα, να καταμγεί- Ασυν τους ἐνόχους πού τείνουν νά μᾶς ἐξισωώσαυν μέτόν θύτη καὶ μέ συνεκεὺς κα ἔνχόνους ἁγώνες νά τοὺς ἐξουδετεριώσουν μέσα ατήν οἰκογένίνο γῆς Βοινῆς ᾿Αγαρᾶς, {ιωτί ἂν μαισοατρικά κοθή- σόυμε νά παρακαλομβοῦμε τίς ἐνέργειὲς σὲ βάρος µας, ἀρκυήμε: νο σὲ ἁηβώσεις καὶ ὁναμαρτυωμρήες, τότε Εά δεχτοῦμε ἐν πλήγμα που θά ἔχει τπομακηκὲς συνέπειες ὑπό µέλλον τῆς ᾿Ελληνικῆς Κώπρου. Επειδή ἔχσωμεχᾶσει τήν ἐμπιστοσῶνη μας στούς κυβερνῶν- τες στήν Κήπρα, παρακαλευώμε πολύ τήν Μητέρα Ελλάδα σᾶν Ιαότιμο µέλος τῆς Κοινῆς ᾽ἡμνορᾶς, ἄπιως στήν ὕμιστπ αὐτή ἑβνικὴ της ὑποχρέωση, μή ἐπσρέψει παπραστράτηµα, ψιατὰ θά εἶνσι ἂλέ- Βρια κα/τελειωτηκό γιά τήν Κήπρα, ὅπως ἀκρηβῶς κάπατετό Λάθος τν πευκελλιῶν ὀδήνκησε στή ζυρήπ, ή ἀπαία γέννησε τὰ τόσα δεν. τίς συν ἔπειες τῶν ὁπσμων πλ ήκκωσεμέτό αμα του ὁ υπ: ακώς ᾿ἑλληνιαμάς καὶ συνεχίζε νά πληρνώνει. ος αρ: ο ο σομε κ οαύση βηκε ἡ ὀνομασία κκόµµα τῶω Φηλελευθέρωων, Σάν Εφωτιμαή ἡμμάτός, πα τοῦ ο] Αφωστές, πού ἁγωνιστήμαμε γιά Βιμαιοσύνη μα Εημοκρατία, πιστοί ἀπόλυτα στό πυεῦμα µαϊ τίς ἀρχὲς τῆς Ε.Ὁ,.Β.Α., καὶ ἁκάμα σεβόμενοι τοὺς σµοπούς γιά τούς ἀποίους ὁ ᾿ Αρχηγός θηγενής ἠγήθηικε τοῦ ΕθνικοαπελειυΘεριωτικοῦ μας ἀγῶνα, ιΜοβετοῦΏμε τήν Ίδεα τοῦ πολυκομματισμοῦ. Γιατί πιστεύουμε πώς ὁ µαωσκσµµατι- αμός µύνα σὲ Βικτατορικἁ καὶ φασιστικά καθεστῶτα ὑπάρχει, Ἔνας ἀπό τούς λόγους πού ἀντιατρατευτήκαμε τόν Μακάρι. ον Γ΄ ἦταν καί αὐτὸς καίήσως ὁ πιό βασικάς, Κατά τήν ἑξαγγελία τοῦ κάμμάτος ταῦ κ. Ρολάνβη, δὲν Βιαβάσαμε τίς θέσεις τοῦ µόμμµαστος αὐτοῦ γύρω ἁπά Ένα ἀνβριωπιστιμό καὶ ἠβικά βέµα, Γιώ τὸ θεμα τῆς ἀπόλωσης ἄνει Βίκης ᾿Ελωτικῶν Αγωνιστῶν, τήν | στηγμή ποὺ γιά τό µεγάλο Εθνικό Έγκλημα τοῦ πραξικοπήματος καί τῆς εἰσβολῆς, κανένας δει τόλμησε ν᾿ ἀναίξει τόν οφώκελλιο προδοσίαςτῆς Μπρος. ᾿ Ακόμα καϊ στήν πρόσφατη προσπάΒεια τοῦ Ἕλληνα Πρωβηπουργοῦ ν᾿ ἀσκοληβεϊ µε τά ὁμάμελιλα, κεωξ- νας δὲν τόλμησε νά κάνει ἀναφορά στήν Επιστολή Ἰήαμαρίου πρᾶς Γκιζίκη, οὔτε ἁκάμα νά καταδικάσει τήν ἁπαρκή τοῦ δΊαµε- Ἀχσμοῦ πού ἦταν ἡ ὑπογραφή ταῦ Μακαρίου γιὰ τήν κανταναπο- πση, τὰ 1903. ΕΤμαστεβέβαιοιπώς ὁ κ. Ῥολάνδης γνωρίζει πώς τὰ σηµεριυό ἔγκλημα δὲν ἠρχισετήν 15η [ουλίου 1914, ἀλλά πολύ πιό µπρο- σπά μὲ Ενόχους πάντα τῆς Τδιες διράμεις πού αἰώντα ἀντισερκττεὺ. Ώνται καὶ πολεμοῦν τόν ᾿ Ελληνισμό, Εἵμαστε ὠκόμα βέβαιοι πώς δὲν ταυ ἀναφεύγει τὰ γεγανώς πώς ὅταν τὸ 1958 πρόδωσαν τόν ἀγῶνὰ τῆς ΕΩΜΑ, παρεβόβη μιά Ηύπρος πολύ πιό ἡραία ἀπ αὐτὴ πού ο πολιπικαί σταθκακά ὑβήγησαν στή σηµερινή της ἔξι- Μρενικῆ κωτάστᾶτπῃ. Εἰά παραμλαυβοῦμε μὲ πρασοχή καὶ Εωβιαφέρου τὸ νἔσπο- λππικὸ σκῆμµα τοῦ η, Ρολιάνξη πα! πέν Έχουμε Ἀήψω νά ἀποκρύμοι- µε τή γεγονός πώς ἄν μὲ τὸ ἕνα ἣ ἄλλα πράαχηµα διαπράξει καὶ αὐτὸς τά λάβας νά συνεργαστεῖ μὲ τὶς Βιάµεις ἐκεῖνες παύ ἔμέ- κοντα! στά πάμπολλα ἑγκπλήματα αὐτοῦ τοῦ τόποι, τώτε ἆνκτι βέβαιας ὅτι Βά τόν παλεμήσαυμε σπηρζωνταστήυ Εθνική ἠξιοπρε- πεια τῆς πατρίδες µας. Η ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΣΠΙΘΑΜΗΣ ΕΛΛΗΝΙ- ΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΓΗΣ ΣΤΟΝ ΕΧΘΡΟ, ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΑΤΗ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΗ ΙΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ. Η ΚΥΠΡΟΣ ΠΟΤΙΣΤΗΚΕΜΕ ΑΓΝΟ ΑΙΜΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝΚΑΙΓΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΛΙΠΑΝΘΗΚΕ ΜΕ ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ. Από τὴ σελίδα Ἰ ψἀ τὴν πραετοιµάσσουµε ἐππλιωματι κά, μπορούσαμε υά τήν ἐμήκτυίσου. µε τς πρόταστι τν παταλληλιητέ- ων τρίπυν, ς πρόταση πού ἔτειτα ἀπό Εήβευ δεστιτηινοὺς θά τιρεκση]- Βούσαμε νά πεἰσομε τόν ᾿Αριιτή καπ νὰ ει Εεκτεῖν. Γιά τήν Εωερηενά το τοὐτὴ, ὁ Αρκιεπήζμύσιος ἐππερίβημε Ένταιατ ἀπὸ τόν Ἴδιο τόν Μσοαμµετολῆ. ᾿ Αν τιθράσεης αιξ ἥπηα κα αυμβΟΜΕΗΤΙ κά τόνο ἔμήνρώσβημαυ προς τή Μά- μάρκο ναί ἀτνὰ τούς στενούς του σι εργάτες, πωβαρή Εωτώππωέπῃ, Πρη- μάλεσε ἢ καωιµή στιγµή Εεανγγλί- ας τῆς πρκαισής, του. Γιατί Ερχκώπσῳ Ἀθρο πιό πριν ἀπὸ τή πηζήτηιπῃ τοῦ προβλήματος στό ΟΗΕ. Εὶ ἡοηγι μά Βά μποροῦσε υᾶ κρατπαεῖ στήν ἑφεθρεία, ππά διππρατγμετευτπκαὺς λόγους, Εμπληξη προµάλεσε μαὶ τὰ γεγσπωός ἅπι ἡ Εβαγγελία Έγιωε ὁπιὸ τν ο τὸ ΜΙαπώριο μα τοῦτο δην μόνα γιστὶ Βὰ στρµώτιζε τόν ἱε- ϱάρχη μὲ τὸ χαραμτηρισμό τοῦ ἐπί ορκος, ἀλλά, γττὶ θὰ μτορκαῦσε γιὰ Ἀόπσυς τακτικής μπὶ ἑμππρκτμκα τευτικῆς σµοπιµότητας, νά ἔμήητηι- ολεῖ κως ἐμπωτιμπτής τὸς πρώταιπ]ς ἁππὐσβήποτε ἄλλας ἑπτόὸς ἁπό τόν 'Εβνάρητ. Όπως Βά ἐπεπήματως μέγα ἀργότερκα 12.138], ατή Ἐκιθυή τῶν Ελλήνων, ὁ ἐ Βενιζέλος, πό ΕΘΝΙΟς ΦΥΛΑΜΑς ᾿Αρηπεπίακππις Μαµάριος, Ἠτη τὰ πλου ἁματάλληλου πρ Μπώπου διά μύαν ταιαύτην Βήλιωσην. λεν ΠΡΕΠΕΙ νά Ἀποσμοανῶμεν ὅτι ἠτο ὁ πυρώτε: ρος ἐμπωευστής τῆς αὐτοδιαθέκιγ: ως. Αλλά μα χρόνικῶςς ἡ Βήλωσις, αὐτή ἥτεν ἐπιζήμια, ἂνεν ἑπατρέπεται πρὀ τῆς ἐνάρξεως τῆς µέτχτις νά Ε ματαλείπη µπυείς τὰς Πεσπεν, το)... ᾿Εξπιρετπιά περ[ερο καὶ ἀπ] Βετο πρὸς ταύς κπνήνες στοησά Όσς θππλωματίας ἠκάνημε τὸ γεγα- κ ὅπι μιᾶ τόσα σοβαρή πρότωστι, Ένα ἁλπκληρωμένο σκεβναι Ἀνππηης, ἀπευθυνόμενα πρὸς τήν ἀγγλικὴ µυβέρνηση, ὑποβαλλόπαν τόκο ἁπλά, µέσιο μιᾶς ἀντιπολιτευόμε απις βουλευτίνας, μα μιᾶς καθηµε- ρινῆς Εφημερίδας, Ἠαί ἠκόμη, τὰ πεγονός ὅτι ὁ ᾿Αρκιεπίσμώπος Πεν ἁμκείτο στήν προβολή τῆς ἄνεξαρ- τησίας, ἀλλά γιὰ κάποννας ἠῤμαικς πο μπερκοῦσαν μὸ Ἐκσιπω σσκέιπι μὲ τὰ ἁγγλικά αυμφερονια ἄπεκλειε τήν Ἐνωσπ, Σὲ μιά π/νηση Ελιγμσῦ, ἡ ἀποκλειπμός τῆς Ῥνωσής, ἦταν πα περιττὸς καὶ γιά πολλαὺς Μάνης ἐπιζήμιας, Τΐς ῥκασικώτερνες, ὑποιμίες πρακάλεσε τὸ ἁπαρώδεητο εγῦ: ας τοῦ πἰῳνυιζμασηοῦν τῆς ΕΛΑΤΙΣΕ μῆς κυβέρνησης μαὶ τῶν πιό στε μῶς του συυεπγατάιν, ᾿Η τηντιµή πὐτὴ δέν μπωρεῖ σὲ καμμιά περή: επωµπη νά ἠεκαιοβισητένῖ παὶ ὑωαμ ἠήἠβολα ὑποβηλωμει ἐππήωδνο γιά Ἐχει ἰδανικά σήµερα Ἔξνοι διαφεντευτὲς χρησιμοποίησαν τούς ἡγέτες µας, αΤήν ὠευτεριά µας, το [δανικό τος [δανικῶν µας, τήν ὑπὲ- γραφα κι Έχω, ὥχ µόνον σὲ χαρτί µά φαρόντας τήν τιµημέ. νη στολή τοῦ Ἕλληνα φαντά- μου καὶ θά τήν ὑπογράψω, ἀποιαδήποτε στιγµή τό ζητήσει ἡ Κύπρος µας, καὶ μὲ τά εἶμα µύη, ὅπως καὶ μάθε Κύπρνος. Ὀὲν ἔἶναι Βαῦμα ἡ Εξύψωνσις τῶν ταπεινῶν, τῶν χωρής [ξα- υιμά ἀνθρώπων σὲ ἀγιμυηστάς, Αὐπὼς εἶναι ὁ Ἑλληνας», ΤΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΗΤΙΟΥ ΟΙ ἥρωες τῆς Ε.ΟΜ.Α., ἀναμφίβολα πίστειαν σταθερά στό Ἀριστά μαί τήν ' Ελλάδα. Εικαν ἀποφασίσει πω θά πρ, σψεραν τήν ζωή ταῖς στὸ Βωοι- ἁωτήρια τῆς Πατρίδας. Έίκαυ ἀπορνηβεῖ τὰν Ἴδια τόν Βώνατα μαι ἡ αμέψη καί ἡ καρβιά τους, ἧταν δουμένα στὀν Ένα καὶ μα: ναδικά σπαπώ Τήν ἁπελευβε- ῥηµσηῃ καὶ τήν Ένωση τῆς ή. πκη με τήν Γαλάζια Ελλάδα, Τρεῖς Βεκαετίες περασαν ἀπὸ τότε. Πολή Ἀΐγα χρόνια μᾶς χωρίζουν ἀπιόὸ τὸν τιτάνιο Εκεῖνο ἀγώνα, ᾿Επαχὴ παύ Εξν ἔναι μακώυνή οὔτε γιά τοὺς παλαιότεραυς οὔτε γιὰ τας νεώτερους ποὺ εἶωσι τὰ ποιβιὰ αὐπιων ποο Έγραψαν τὰ Έπως τῆς Ε.Ε. Α, Κι ὅμως, ἠὲς μα πέρααπυ ἐματομμύρια χρόνια ἀπό τότε... α Κυπριακός Ελληνι- αμός, ὀξηγήβηνε σκόµηµα µ- κρυά ἀπὸ τὸ πιωεῦμα καὶ τή ἱβκπυιμά πού κοσμοῶσαν τούς ᾿Απωνιστες πα ἠκκοωμάρτι- μες τος. Σάν νά µήν εἶναι ὢδι- ος λαός πού ἀπέβειξε πώς μι. τακτιέται ἡ Δεωτερά, Σάν νά μήν εἶναι ὁ Ἴδιως λαδς παύ Έχει τίς ρίζες τῆς ἨΜμτηγωγῆς ταυ στόν ᾿Ονήσιλλα τὸν ἠνγευῆ τόν Πράξανδρα... Αὲς μαί τόν πόπτσαν μὲ νερό λησμονιᾶς μαί τόν Έντωσαν μετάν μανδύα ταῦ εὐθπιμανιαμαῦ. Γιατί ευ πο. ρεῖ νά Εξηγηβεῖ διαφορετικά τὸ τρπγικἀ. µατάντηµηα τοῦ λσαῦ, µας, ᾿Εμεῖ παύ Έχει ἔήκαια, ὄχι μόνο δὲν τὸ Βιεμβικεῖ ἀλλά τὸ χαρίζει µε ἀντάλλσγμα τήν κα- Ἀαπέρασ του. Συωήθισπσυ τὴ τά τὸν ὑπόρμασκο λαό ων πιπιλή πλούσιος», ...Ἴσως ἐσεῖς οἱ μεταγενέστεροι, σάν ΙΦῆτε τήν ἀρετή µας, Βή εἶστε ᾿λικριώτεραι διά τήν πατρίἰᾶα. Γλυκώτεραν πρᾶμα δὲν εἶναι ἄλλα ἀπό τήν πατρἰῶα κα Θρησκεία. ΄Όταν δι΄ αὐτᾶ τόν ἄνθρωπον ἀὲέν τόν τύπτη ἡ συωνεδησή του, ἀμλά τά δαυΜεύῃ ὡς τίμιος καὶ τὰ προσκυνῆ εἶναι ὁ πλέον εὐτυχής καί ὁἆ πλέαν ζει τήν καραμελλα τοῦ μάθε τυκαίαυ πωλιτικοῦ μαί υἁ γίνε: ται ἀντικείμενα κορρήδίας, Καὶ μεταιορθμήιθημε σὲ Ἀπὸ πού οἱ Ἀξξεις Πατρίδα καὶ Ἑλληνο- αριστεπνικὀς πωλιπισµός μαι ἀρχες μαί πνεῦμα, νά εἶναι ὄἄγνωστες Ἀέξεις στό λεξηιόγια του. Μεταμαρφώβηκε ἀπά ἀφέντης σὲ δοῦλο καί συνήθισε αμά παϊζουν τήν τύχη του στά [άρισε, ἀθιιφορώντας ιά τὰ ἀπποτελεσμα, ᾿Ωκτιότε ἅμως, [Πότε ἑτητὲ- Ἀσας ὁ Ηωπρκός Ελληνι- σμός Βά συνέλθει Όταν ὁ ᾧα- μαπισµένος ᾿Αττίνας Βά ρίξει κ τήν τελευταία Κερκόπαρτα καὶ ὅταν οἱ ἄνεμοι τοῦ Αἰάλαις Βύ βγαῦν ἁπά τὰ ἀσκί, Μά τότε δὲν Βά χρειάζεται παω ά αυ. μελβει, Ενά πάει στήν ἤβυσαα τοῦ οἴπκαυς καί τῆς οἠώρριας παταφθόωνας, Τὰ μεγαλύτερο ἂν ὄι ὤλια τὸ βήρας τῆς εὐβύνης, γιὰ τόν βηηοβισμᾶ τοῦ. λασῦ µας, ὀπιωσβήποτε φέρουν οἱ ἡγέτες το. Γιατί ἀντί στήν Ένωση, πράόδιωσαν τὸν ἀγώνα τον, καὶ τὸν ῥξήγησαν Βήµα-βήµα σὲ στάξια γιά τά ὑποῖα ἁΊδιως δὲν ἔἴκεκαν αὔτετόνμ τελευπαῖα κά: γα. ᾿Ωδήγησαν τόν Ειπρισμά 'Ελληνιομό ατά Τάρταρα, Μαἱ ὁ Δαάς µας, ἀντί νά ζητήσει ἐρηγήσεις ὄεχτηκε ἀθυχολά- ἵπτα καὶ ἀθιαμαρτύρηιτα τὸ δρύµα παύ τοῦ κάρπεαν Εενοι Βιαφευτευτὲς τού χρηαιµοτοή- ησαν τούς ἡγέτες του γιά τὰ Βικά τους συμφέρωντα, Μαϊ τὰ πράγματα κειρατερεύαυω. 'Ο ἥρωας Αὐξευτίσιι, ἕνκε γιά Ίξα- Μιά του τή ἠβυτεριά. 'Ο λαύς µας σήµερα ἔχει [Εσνικὸ του τόν κἄρταν καὶ τά εώματαν, Μα κατά τήν Αγία Γραφή: κἠμηγμευ, πίνµευ, αὕριαυ γάρ ἀπιαινῄήσκαμευν. ἔνεν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού παλαῦμε τόν Εωποοακό Ελληνισμό νά συωετισθεῖ. Παύ προσπαθαῦμε, νά τό φὲ- βαυμε στὸ φιλότιμο καὶ Επιτὲ- Ἀθιις νά συνειδητοποιήσει πύις ἡ ἠευτεριά δὲν περξίζεται μετά αποµάχι, ἀλλά µε τήν ὑπόαστι γιά ἐγιῖρωσι, ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ῥγετες χαραµτήρα, ἐγωκεντρικὴ καὶ ἀντιρημοκράτη ἡ ἀποκαλήπτει πυνεργάτη τῶν. Αγγλων. Μηνά ἔν]- Άιμσῃ ἑγκατάλειμης το ἁγώνα ἠαινόταν νά γίνεται κατά τόν πιά λανθασμένα τράπα, στήν πρὸ ἡσν Βπαµενη στιγµή ἀπὸ Ένα αλιώῤήκκν Πρόσωπο. ῥήνά Βήλιωση ἔγκατάβεν ψης τῆς ἔνιωσης Ἐήτανε στὰ εεὐτη τῆς Ελληνικῆς κωβέμωτµπης μα! τυ Μβναρκικῶν συμβούλων µέσα ὁπιό τίς σπΏλες μις Εφημερίδας τοῦ ἐχβρος. Ἠταν Ένα Βεηημα τῆς πολη: τικῆς υορτρωπίας ποὺ Βά ἠμολο. Ηαῦσε ατή συνεχεια ὃ Μήπμάριεκς, παῄρνοντας τὶς πιά πρήσιµες ἀπιοσμό- σεις μόωονς τος, ὁδηγήτως τοῖς συνερμάτες του πρά τἐτελεαµένιων πεγυήτωυ, α” Αποπεμαῦσεν, ὑπα ὀπηρήζει ὁ μετέπειτα ὑπουρεύός Παιδείας Ἡ. Σπυριδάµης {α) ἄλλα ψἠν 18. 1 8], τήν πρμώπτι ἀντ σημ µρατική πρώξπ στὀν Αρύνα, γπατ' Ελήφμη δηκως τήν ννώµῃ τοῦ Εβναρχιμοῦ Συμβουλίσ μαὶ τοῦ Γραρτίσυ τῆς ᾿Εβναμκίας τά ὁποία οὔθκιστικώνς Ἐπαυσαυ ωά ἁσουῃ: απζν ὁπιὼ τὸ οδόν. Σήµερα γίνεται ἀντιλητὸ Ότι οἱ μόνοι πού ἡηνομαίτω ὡς τότε τὰς σµέώενς τα ᾿Αρηιεπισκώπου ἧταυ πἱ Ἕλληνες, Η ἀγγικὴ πυβέρυτ ση Ηρισκύτιυ ὄμπῃ αἱ συνεργασία μὲ τοὺς ᾿Εργατικοὺς γιά τήν Επῖ τευξή µυστιμῆς συμφωνίας μὲ τή Μακάρι καί ἧταυ Ενήμερη γιά τὸ σχέδιο, πού πὐσιαστικά ἧταω θικῆς της Ἐμπυσησπη:. Μιά βαθύτερη ἕν- Εηπκώόππηπη τῶν γεγυνόπων ἐπεί. ων, Βείκνε] πώς ὁ Μακάριος μὲ τίς Βηλιώπεις του στήν Νάστλ ἀποζεκόν ταν μνᾶ γεκιμὴ ποὺ εἶκε κθσρΙσΒΕ! ἀπά τήν ὀπγῤική πυββρµηπη. Γιά νὰ Βεραπιεύσει τιάωτιωςς τῷ Φνομυιμό, Ελάττιήμα τῆς πρότασης τει, ὁ ᾽Αμκιεπίσμιπτος ἀπευβύνθηκε σής 1τ Σεπτ. 1388, πρὸς τὸν Άγγλο περκωθιππουργώ μοπὶ μετοαξώ ἄλλιωυ του Έγραψε: αΤήν ὅδαυ σεπτ., πε σπμέντει- ξή µου μὲ τήν κανω Μπ, Μώστὰ, εἴπα ὅτι ὁ Μηπρισκός λαός βά Βεχόταν σάν Ἀύση τος Μυπριαμοῦ πιρωβλή- ματς, Ένα οὕνταγμεα πὐτακυβέμ- ψησής, σπό τέλως τής ἠποδας νά ἔεν Βῆ στ Ἠπισί καΠειτώς ἁωκεαρτηαϊ. ας. ἀναῦ πὲν Βά μπαρΏ ή μελη. Πή πωρῖς τή συγµαπήβειπι τῶν ΗΕ. ᾿Επιθιμᾶ τώρα νά ὑποβόλω Επί. σηµα τίς προτάσεις µεη! πὐτές τήν Κυβέρνηση τὴς Α. βγμαλειότη, Πεμ, Αρά μερες ἀρηύτερα, ἡ Έλλη μιμή ποβέρνηπη μὲ δήλωση τοῦ Μαραμαλῆ Εξεφραζε πλήρη ὅτε Ἠοικὴ τῆς πρότασης Αλ παρίαι Μάν Μα νλτω ἅμιως Ἑβηωπτε τίιρα τήν τακτική τση κά ἁπωδσίπει Ἐπής 3 Ἐεπτ., μὲ ἐτηπτολή του στόν Έλλ. να συνάδελφο του, ἕβρισνε τὶς εἰ. απηγήπεις άσμα σσ, πξητός, σπκππῦ μαῦ ἀμεηεμι προβλήματος, ΕΠΑ. τῆς, αὐσιαπις τπρεκαρεφ δευθετή- σεν ηπά τήν ἀπομιεήκσση τῆς τά. ξης πα τήν ἀνάπιυξη τῶν ἀνππιρὸ- σιωπεητημ ην Βεσμνυ.... εν ο. ο. σσ , ὰ ο πι ς τν κ ει Ταν 1Εδὸ ο ΟΥ.: απ ἕ σι Από τὴ σελίδα 1 αι ο -Ὁ πε ον ποἀέμιαυς στό ὀράμα σου. Αλλά καί Αίπαιις πού θά σαῦ συμπαρασταθοῦν... Στίς σωναντήσεις µου μέ τόν Αγωνιστικό κόσµο τῆς Κύπροι, πάντοτε προσπαθοῦῆσα νά μπῶώ στή ιχή τοις καί νά μάθω ὅσα τὸ δυνατό περισσότερα, ἡ καλύτερα νά διδαχθῦι ἀπ' αὐτούς ποὺ ἔγραιμαν μὲ τόν ἱδρώτα καὶ τὸ αἷμα τους τήν νεώτερη ἱσταρία τῆς Πατρίδας µας, Μιά πίκρα, πολύ βαθειά µέσα τους, µιά µόνιµη πληγή πού αἱμορραγεῖ, ἕνα ἐρώτημα χωρίς ἁπάντηση. Ενα γιατί πα τούς κόβει σάν δίκοπο μαχαίρι. Μέπιό ακαπό ἄρχισαν ἕνα ἀγιώνα καὶ ποὐπιτηγήθηκε. Γιατί βρέθηκαν ἄνθρωποι πού γιάπρασ.ωμικήῬθλοῤοξια πρόδωσαν τόν σκοπό τοῦ ἀγῶ- νατουςκα[τὀύςδιοιςτούς δίωξων, Γιατί βρέθηκαν Βεοµ- .. παῖκτες καί ἀρνησιπάτριδες πα σκύλεισαν τόν πόθο τοῦ, Κυπριακοῦ ᾿Ελληνισμοῦ. Ἔνα γιατί μὲ χιλιάδες ἄλλα γιατί, Τό 18580 ὁ Κωπριακός Ελληνισμός ήφισε ἔνωση µέ τήν Μητέρα ᾿ Ελλάδα, Τό 18358 ἄμχιαε ὁ ἀγώνας μὲ σκἀὀπώ, στώχκα κα κατεήθυνση τήν ἀποτίναξη τα ᾿Αγλικοῦ ζυ- γοῦ καί τήν αὐτοδιάθεση - Ενωση. Ἔνας ἁγώνας πα γέννησεήρωες, µάρτιρες, ἀγωνιστές ἀνυποχιώρητοιυις πού πολεμοῦῆσαν μέ κάθε µέσο καὶ εἶχαν μεταμορφωθεῖ σὲ ψυχικούς γίγαντες, . ᾿Η συµµετοχή σ᾿ αὐτό τών ἁγῶνα ἦταν καθολική, μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις προδοσίας ἀπ' αὐταύς πού εἶκαν τά- ξει σκοπό τοις τήν ἔξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων καὶ τή ευχή τοις τήν εἶχαν παραδώσει ατά ἀκοωλίκια. Οἱ ἤρωες ἀπαγκονίζαντο ἡ ἔπεφταν στό πεδίό τῆς τιμῆς γιά τήν Ένωση. Οἱ ᾿ Αψιωνιατές ἀνανέωναν τόν ἄρκο τους στούς τάφους τους καί στούς τόπους ὅπου οἱ σωναγωνι- στὲς τους ἔστηναν ἀθάνατα μνημεῖα καὶ Βρόνιαξαν σ᾿ αὐτά τή ἠειιτεριᾶ. Βαρῦ τὸ πρώσιωπικό τίµηµα. «Αλλά γιά τήν ᾿ ΕλευΒέ- μἰακαἰτήν Ενωση, ἀφαῆ ειμαστε ἀποφασιαμέναι νά πεβά- νόυµε ἀκόμα, σημαίνει πιις ἔκουμε ἀποφασίσει νά ὑπα- στοῦμε καἰκάθεβιισία». Εφειψαν αἱ ᾿ ἉΑγιημιστὲς κα ἄη- ναν πίσω τίς αἰκαγένειές τους, τίς δουλειές ταυς, τά πώντη, γιατί «Νλητρός τεκαί Πατράςτε...ἁπάντιων τιµιώτερῶν στι ἡ Πατῃίς...» .... Σ΄ Ένα χωριό πο εἶχα πάει πρόσφατα γιά οἰκανομική Ενίσχυση τοῦ «᾿Εβνικοῦ φύλακα», σιναντήθηκα μὲ ἕνα τέκνο ἤριμα τῆς Ε.Π, Κ.Α, πού τών βασανίζει τό ἐρώτημα: «Ποῦ πῆγε ἡ Βυσία του Πατέρα µου καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ἠρώων Μήπως ἡ Βωσία του, ἀντί νά ἐξυπηρετήσει τόν σκοπό γιά τὸν ἁποῖο ἀγωνιζόταν ἡ Ε.Ο. Κκ.Α,, δηλαδή τήν ὀπελευθέρωση Ενωση, ἐξυπηρέτησε µόνο τήν κανοποί- ηση προσιωπικῶν Φιλοδοξιζιν καἰτά βόλεμα ὁρισμένων μὲ πανύμηλαυς µισβοής καὶ πανάκριβα πολυτελή αὐτοκίνη- τα Μήπιως θµσιάστηκαν τόσοι κα[τόσοι γιά νά ἀδηγηβεῖή Πατρίόα µας στά ημερινά της χὀλια Γράψε πιὼς ἔμαστε ἄξιοι τῆς τύχης µας, Κα[ρωτοῦμε Πῶς ἁπαντοῦν τό ἐριτηµα αὐτό ἐκεῖνοι που «ἁγωνίζονται- πάντοτε ἐκ τοῦ ἀσφαλοῆς καί ἐξ ἀπο- οτάσεως, ὕσοι ὄχι µόνο ἀπάντησαν ἁπών, ἀλλά ἦσαν απ α᾿ ὤλοις τούς ἐβνικούς ἀψίινες καί σήµερα ἁγιωνί- ζονται ... γιά ιμηλούς µιαθούς καί πολυτελῆ πανάκριβα αὐτοκίνητα Αὐτοί πού λένε ἁγῶνα καὶ ἐννοαῦν καλοπέ- ραση, αὐταί πού λένε Κήπρα καί ἔννσσοῦν ἐξυπημέτηση συμφερόντων πρασιωπικῶντους, αὐταί πο ἐπικαλαῆνται τούς ἠριυες κα[τήν Ίδια ώρα τούς σκυλειίσυν κα ἀσελγοῦν μυριάδες φορές στοιῖς τάφους τους ᾿Ἀλήβεια, ποιὰς ταλμᾶ νά ὁπαντήσει «ΓΠοῦ πῆγψε ἡ Βμσία τῶν ἠρώων:» Ν.,Σ. ΦΥΛΛΟΥ ΑΡ ες ψέ κοινή διακήρυδή ᾿ Α ΑΠς ΕΛΛ ΣΤ ΣΤΗΝ Σε κοινή ὁμικήρυξή το ἡ . 4 - 9 σμος Εφέόρων ᾽Αξιωματικῶν : Ἁγίου Μάμα κ. Ληκατάμιας, τονΐρων Απότην Νλητέρα᾿ Ελλάδα: [αἱ ναι κοῦ στρατοῦ στὴν Κύπρο [β! Τὴν καὶ [ή Τήν ύγκληση νωμ μις χῃ ἤ δια ματ Ἰβιστικό τονίζετ «Ἡψη Ἠπέτεας νης Ἐπετείον, ων», - Ἰιά 1δᾳ τώραχροψιᾳ ης Πατρίάαςμας κ ἔπι νά περνᾶ, τς κ. | Σα] ἡμς ία της. Ἡ πὶ ἠρωῖσπ πίτες ὄρώηνη αἱ τήν Κὔπρο µας µορςἳ η της, πε τή ὃς ' αν Ἐ ὃν μονος Ὀ]άρβως σθαν ἁ νο ο εἰταμά | π βία τῶν σος σιλα καὶ ὑπ «ὠνοντας και λάβωον τή µᾳᾳ φή, λώ ἳ πντας µ ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΟΗΤΩΒΡΙΟΥ 1986 ΕΘΝΙΚΟς ΦΥΛΑΚΑς 11η ΣΕΛΙΔΑ. ΕΙΚΟΝΕΣ ΗΚΑΝ ΣΑΝ Ἀνλβο Ἁτι, Ἆ 9 ) | Τημς Ιπημβι ώμο . νο ο Μιητὴς Καλοκύρης Ἡ : να ο εις τὴν Σερβία, ἡΚμ, .. ο. ας οὐπολις πΠΙ μσλπ. : ... .. Ἑπαλονίηπι Ῥρεντὴςι νὰ ο ἨποζμἝνμα τη ενημμς ) . Ἅο την τενυηι μηί τοὺς τ , ΕΤ τας Τὰ μἰ πα Εἰκονπσίμμης προ νο Ὑράμμστα ἄζωγρόφο πι ντα ὁ ὁ μασ πλ μα. πμ. Π! «ο πραφαι κα α ἑπηρβει Πυυρνηρά, ασ ὐψ τν '--- πιηνητης Έχε ἕτριρη ἨΜΕΙ µΕ τα ἡε η αι τῆς ες κλΗημ τετ μι Ἑωκηουκσι στορικη κα κα) Βειῦ, ση ες ἴσυξ Μωσε το ἠΛύοσεη τό, Ἑκρπυ, τὸ Βστικόνς, Κάταγραβύντας ὁ, πεῃ Στήβεν Ῥόψιμαι στο ἔσωτ τς αΒωζαντνός ποησας, ᾗς ὑψειλές τηῦ αερβικος ο σμας στὰ Βυίσυτη ιο ἐκδ. 181, ΕΝΑ. ἔμά [σσ 1888, σεὴ, 301 νραβε Ματ ῥήηµατικα: «Ἡ περβι ἵμ ἨΗΝΚΗ ἦταν πρλ ἂνασ μή. [ηὸ συνκεκριμένα ὁ δήη .. Βτ Ταλμπατ Βάν στὸ ἵκης Στρᾷ εβιζσυτυη Τερσα Ενὺ «βηπευίει ἰδέῷ, σε). Τη) πι μειώνει πα ἧς Εκύνες οτε ἅπι εὐκόμτ καὶ ἔν ὄει ὄρετ καν Ὁπήν πρωτεύουσα «δαν πταωτοὐποδη]. ὃ Ἱσπτος με ἠθπιποκε: πωνσταυημκτο μη κας καοαµτήρας Το πὸ ἠνσμοιύβητποο ΑΜ, ΧΑΤΡΗΗΝΙΤΗΕ ΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΑΜΟΥ µας καὶ ἐμεῖς οὓς προσπαλοῦμε | «πό γάμο μὺς που βα ήν αν Κυριακή ἰὁ Ὀκπωβοίοι 1386 πππυ ἐκκλησιό ώρα 13) μμ. σπιν νι Ὄδαρμς Πυροσνενής κ. Κυριάκος - Κατίνα ΕΛΛΗΝΕΣ! ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΓΟΛΓΙΒΗ η ΒΡΙΛΗΒΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΒΝΒΣΤΗΣΕΟΣ ΙΗΤῃ Η ΒΙΠΝΙΗ ΕΠΠΗΣΙ 10η ΣΕΛΙΔΑ ᾿Ο Μακρυγιάννης τῆς Κύπρου ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ΛΕΩΝΙΔΑ Αναμφίβολα, τήν Ελληνική Ἱστορία χρύσωσαν κα συνέχισαν Βρωλικες ᾿ Ημωικὲς καὶ ᾽Αγιωιστικές μαρφές τοῦ ἔπους τῆς Ε.Ο, Κ.Α., ἄπιως ὁ ἀείμνηστες Ὁμαδάρχης Παπακώστας Λεωνίδα, ἀπά τή Κλώρακα τῆς Πάφου, Ἔνας νέας Στρατηγός Λβακρωγιάννης, μὲ τή ιµική πλημμυρισμένη ἀπὸ αἰσβήματα πἰστής στό Χριστό κα! τήν Ελλάδα. Μέσα ἁπά τά γραπτό κείµενο πού ἄφησε Τήν «Ἱστοαρική Κατάθεση» γιά τήν ἕναρξη τοῦ ἀγῶνα τῆς Ε.Ο.Κ.Α., Φαίνεται ἠκαλύτερα ὀναλαλείταιπαντοῦ πῶς γιά τή Λεωτεριάτου ὁ Ἓλληνας, εἶναι πάντοτε ἔτοιμος νά Βυσιαστεῖ, κρατῶντας στή ιμυχή τοῦ ἁμόλυντα τά πιστεύω καὶ τά δανικά τοι. ᾿Ω ἀείμνηστος Παπακώστας Λεωνίδα, ἦταν ἀπό ταύς πρώτους µυηθέντες στήν ᾿Επανά- σταση τῆς Ε.0.Κ.Α. Εἴκε τήν τιµή νάναι µέλος τῆς Ὁμάδας πού παράλαβε τόν ᾿ Αρχηγό Γεώργια Γρίβα- Διμενῆ, ὅταν ἦλθε μυστικά τό 1884 στήν Κύπρο γιά νά ἡγηθεῖτοι ἔΒνικααπε- λευθερωτικοῦ µας ἀγῶνα, Στίς 238 Ιανουαρίου 1988, συνελήφθη µαζί! μέ τούς συ ναγωνι- ατές του στίς ἀκτὲς τῆς Ἀλώρακας, ὅπου εἶχε Πάει ἡ ὁμάδα τοι καὶ περίµενε τήν ἄφιξη τοῦ ἱσταρικοῦ ἱστιιφόρου «᾿ Άγιος Γεώργιος, ψιά νά παραλάβουν τόν ὀπλιαμό πού µετέφεµε φιά τήν Ε.Ὁ.Κ.Α, ᾿Ὑπέστη βάσανα ἀπό ταύς Άγγλους ἀποικιοκράτες, καί στάθηκε ἀληθινάς Ἓλληνας ᾿Αγωνιστής, ἀλύγιστος καὶ πρωτόπορος, Ότι καί νά γράψει κανείς γιά τήν ἐθνική ὁράση ταῦ ἀείμνηστου Παπακιύστα Λεωνίδα, θάναι λίγα καὶ δὲν θά ἐξωμνήσαιν επάξια τήν προὔθφαομά του στήν Πατρίδα. ᾽Απά σήµεμα ὁ «Εβνικός Φμήῥακας-, Βά δημοσιεύει αὲ συνέχειες κατ ἀπακλειστικότητα, τήν α«᾿Ἱσταρική Κατάβεση- πού μᾶς παρεχώρησε ἡ ἰκογένεια τοῦ ἀείμνηστου Παπακώστα, Στό κείµενο ὁιατηρεῖται ἡ ἀρχική σὐνταξή τοι.. «Ἀλώρακα τῇ δη Μαΐου 1370 Μα ἱσταρική καῖ Ἰδιοκείρως ἄγγραφος κατάθεσις µου χάριν τῆς ἱστομίας τῆς μαρτυρικῆς καὶ ἠρωήκῆς Κύπρου µας, Ανκαι ἤθελα νά µήν γράψω αὖτεν΄ ἀναμεικθῶ σὲ τῖπστε διότι πάρα πολύ ἐπιπράνβην ἀπὸ τόν ἀγώνα τοῦ Κωπριακοῦ ξεσηκωμσῶ διά ἐλευθερίαν καὶ προκοπήν καὶ ἀγάπην κΏὶ κατανάησιν, ἔρκαμαι σήμερον χάριν τῆςισταρίας καϊ κάθησα σήμερον Πα ῥασκεμήν ΗΒ Ληαῖσι 1310 καὶ γράφω τό ἱσταρικόν µου κάριν τής Κυπριακῆς Ἱσταρίας καὶ τῶν ἐπερχομένων πεέενεωών. Ανκαιτᾶ πενηνταπέντεµου χρόνια ναμίζω ἅτι μὲ τσάκισαν ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὰ, ἀλλά οἱ κάποι, οἱ µόκβοι αἱ φυλακίσεις αἱ ἀπογσοητεύσεις καὶ αἱ καταστάσεις, σε μμαζεύτηκαν ὄλα διά νά µε λμγίσσοων ἐν τούτοις σμγκέντρωσα ὅλας µαυ τάς δυνάμεις καὶ γράφω. Εἰμαι ἐκ Χλώρακας γέννημα κα[ Βρέµα ἀπό τὸ 1818, δευτερότοκος μἱός τοῦ Λεωνίδα Χριστοδαύλου καὶ τῆς Δέσποινας Χ΄΄ Χαραλάμπους, ᾿Οπατέρας μουπέἐθανεπρίμ αὐράντα μέρες, τήν ἐρχόμενη Κυριακήν τελοῦμεν τότεσσα- κανβήμερον του, ἃς ἔχει γαΐαν ἑλαφμάν, εἰς ἠῥικίαν 83 χρόνων, ἡ δὲ µητέρα µου ζῆ. Εἶναι σχεδόν εἰς τήν ἰδίαν ἡλιμίαν. ᾿Εκαμαν πέντε ἀγόρια καὶ μίαν κόμην καὶ μᾶς ἐμάρφωσαν Ελληνοκριστιανικῶς σώµφιω- να µε τήν µόρφωσιν καὶ τὰ οἰκονομικά των, τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Μετά κόπιων, µόχβιων κα! στερήσεων, ἔγινα 16 χρονῶν καὶ αἱ γονεῖςµαυ με ἔστειλαν εἰς ἔναξάδελφον µου Αντώνιον Ιωάννουνά µάβω τήν Βμζαντινήν µαισικήν. ᾿Εκαμα καντάτου τρία χρόνια κἀμνοντάς του τὲς δουλειές, τό ζευγάρι καὶ μαθβαίναντας τήν µαυσικήν. Μετά Περώβθηκεν εἲς τόν ᾿Μερόν Ναόν ᾽Αγίαυ Κενδέου οἷς Κτῆμα καὶ ἀπὸ ἀμιστεράς ψάλτης παύ ἦτα εἰς Βεασκέπαστην ᾿Εκκλησίαν κάτω Πάφσι, μὲ ἑσήστησε καί διόρισαν εἰς τήν Βέσιν ται ἐμένα. Εκανα Β ὀλόκληρα χρόνια εἰς τήν Βέσιν αὐπήν κα μετά μὲ ἀπέλυωσαν, ᾿Εργαζόμην εἰς τά κτήµστα µου, παρακολαύθουν ὄλεστές Βρησκευτικὲς ὁμιλίες καί λειτουργίες καί ἱδ σαιτέρως τήν ᾿Ελληνικήν ᾿Ἱσταρίαν παύ μὲ κατενθομσίαζαν αἰ ἀφῶνες καὶ αἱ ἄθλαι καϊ τά κατα ριηματα τῶν Ελλήνων πού ἀπόθος µου ὀναρκῶς ἁμεγάλωνεκαι διαρκῶς ἐδιιμούσε νά γίνω ἄξιας τῆς μεγάλης αὐτῆς τιμῆς, Ἱδρύσαμεν τόν Βρησκευτικόν σύλλσγον εἰς τά χωρία καὶ µετά τήν ΠΕΝ ἐπολεμήσαμεν τὸν κομμουνισμόν εἰς τό χωριά καἰ τήν Κώπρο. ᾿Επῖ μίαν Φεκαετίαν ἕκαμα ἐπαρχιακός Γραμ- ματεύς κα! ἀνώτατας σύμβουλοστῆς/ΠΕΚΙ] καί ἀγωνιζόμουν καὶ ἁγωνίζαμαι ἄλαβα µέρος και εώς ἀντιπρόσιωπης τοῦ χωριοσῦ εἰς τήν ἐβνικήν αὐύσκειιν παύ κάλεσεν ὁ ᾿Αρχιεπίσποπος εἰς ᾿Αρχιεπισκαπήν. Τὰ 1940 ἐπανδεύτην εἰς τό πωρίο µᾶι µίαν καλήν ἀξίαν ἀνάρετων καὶ ἀπὸ καλήν αἰκαγὲ- νειαν κοπέλλαν καὶ ἀπεκτήσαμεν πέντε παιόιά ἀγόρια, Το 18864 ἤλβεν εἰς Ἀλώρακαν ὁ Γενικός Γραμματεύς τῆς ΠΕΚ κ. ᾿Ανάμέας Χαραλὰμ, ᾿Αξίνας, μοῦ ἐφώναξε καὶ µαξί μέ τόν Νικόλῶν Γ. Λῆαυ βονικόδαν μᾶς εἶπε νά πᾶμε περίπατο ὡς ἑξω ἁπιέά τὸ χωριό, ᾿Εκεῖ ἑσταβήκαμεν καὶ μοῦ Αέγει. «Πρώκειται νά κάμσυμεν ἀπελευθερωτικόν ἁγῶνα γιά νὰ ἐλευβερίνσσυμε τήν Κύπρο ἁπό τόν ζυψόν τῶν Άγγλων, Δεχεσαι ᾿Δναλαμβάνεις:. Τοῦ λέγω μὲ ἐνθουσιασμό: ΤΙπάει μἁ πεῖ ρὲ ἀναλαμβάνω, ΛῃΕ ξέρεις καλά καϊτούςπόβαυε µου ὄμάταξε µε. ᾿ Αλλᾶ, ἄσπλαι καὶ μόνοι µας τί Βά κάνουμε « ἄμουσε - μα λέει - ἔκσιιμε καὶ ὁπλισμό ἔχουμεκαί πού θά μᾶς βαηθήσαουν. ιά πάης μᾶζ! μἐτόν Μικόλαν. Εἶναι καλός Ἔχεις του ἐμπιστασήνη. Ταῦ λέω «εἶναι». ΜΙοῦ Λέει «Εᾷ Βρεῖς ἀκόμα διό.τρεῖς ἐμπίστους καὶ Βά Φιλάγετετήν θάλασα διά ψά πα µαλάβετε τόν ὁπλισμᾶ μὲ πλήρη µι ατικότητα. Παῦ µαγαριά- ζεις νά τὰ βγάλουμε Τα λόω στήν «Βρέξη», Εἶναι περιαυαία δική μάς, εἶναι ὁ ποτωμιάς, καλαμιῶνες, περβάλια δικώ µας πού μπαρεῖ νά τά κρύψσιµε καὶ νά µήν μᾶς ὑποαιμιαστεῖ κανένας. . :᾿Εντάξει», μοᾷ λέγει. «Μπορεῖτε ἀπό ἀπόιμε νά πάτε: εΙηποροῆμε». ᾿ πά πάτε λαιπόν µεπροσοχή. Τά σύνθημα Βά εἶναι ἠμυταία στήν ξηρά καῖ ὅταν ἐλβει τό πλοῖα Βά τα παραλάβετε. Βά μίχνετε καὶ κάθε Λίγη ὥρα «προβολή: μὲ κἀεφτοφώναρο. Αν ἔλθουν τά παραλαμβάνετε καὶ τά κρύβετε, Ξά ὀρχόυμε κι ἁμιώ», ϐρ ΑΤΓΕΛΔΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΥΨΗΛΗΣ ΜΟΔΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Λεμεσὸς : “Αγ. ᾿Ανδρέου 33, Τηλ. 63708 Λευκωσία: Μνασιάδου 2Δ Τηλ. 49930 ΕΘΝΙΚΟΟ ΦΥΛΑΚΑς ΑΠΑΤΗ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΕΣ ΕΙΚ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΑΝ ΣΛΑΡΟΜΑΚΕΔΟΛΙ/ΚΕΣ Μιά ἔκβεση πού ὀργα- νΝώβθηκε τόν περασμένο Μάνο στό Μήουσεῖο τοῦ Βα- τιµανοῦ ἀπά τὸ ΠΜσυσεῖα τῶν Ἑκάπίων μετίτὰσ «Εἰκά- νες τῆς Ναπεάῤσνίας [11- Ί7αςαι.]- ἆγινε ἀῑτία οἱ σκὲ- σεις ἀνάμεσα στήν Εκκλη- σία τῆς Ελλάδος κα τῆς Βωμαιοκαβολικῆς νά ὁδη- γηθοῦν σὲ ἐπικίνδυνη ψυ- χρότητα, μὲ σοβαρὲς ἐξελ[- ξεις στόν θεολαγικὀ διάλα- γα μεταξύ ᾿Ορβοδόξων μα! Βωμαπισκαθολικῶν στά Μπάρι, πού οἱ ἑργασίεςτοιμ ἔμειναν ἡμιτελεῖς, ἀφας τὸ παράδειγµα τῆς Εηκλησίας τῆς ᾿Ελλαδός, ἡ ὁποία ἅπα- χώμρηῃσε σέ ἔνδειξη ὄναμαρ- τυμρίας, ἀκολοαύθησαν κα ὄλλες ᾿Ορθόδοξες, μΕτελι- κὀ ἀποτέλεαμα νά παρα- μείνουν ἁπώότίς Ἱδ πού µετέ- χουν στόν ὀιάλαγα μὲ τή Ρωμαιομµαθβολική μόνα αἵ ᾱ, Μι αὐτὲς ὅμως πού παρεµει- ναν διαμαρτυρήθηκαν γιά τήν ψευδεπίγραφη ἔκβεση. ᾿πωσβήπατε, τό ζή- τήηµα δὲν εἶναι μάνα ἔπκλη- αιαπωτικά. Τά Ἑκόπια στ στρατηγική τους νά ἐπι- βάλλουων τήν ἀνιστάρητήὴ Βεωρίατους γιά τήν ἄπαρξη σΑαβομηωηκεδανικαῦ ἔβνους, που ταυτίξαυν μὲ τή γεωγραφική περιαχή τῆς Μακεδανίας, δὲν ὁναστά- ζουν νάπλαστογραφήσαιιν ἀκόμη καὶ τήν ἱστομία τῆς Βυωξαντινῆς τέχνης, ἀφοῦ ὑποστηρίζουν πώς ἔργα προερκόµενα ἀπό τά ἔργα- ατήρια τῆς Κωνσταντινου- πόλεως ἡ πού φιλοτεχνή- Βηκαν στή Νάτια Σερβία ἀπό Ελληνες καλλιτέχνες, ἀνήκουν στή λεγόμενη σλαβυομάκεδονική τέχνη. Γιά τὸν σκοπό αὐτὸ ἑξα- µσιώμουν, τήν ᾿Αχρίδα μὲ τά μεγάλα καλλιτεχνικά κέντρα τοῦ Βυωζαντίαι, ὅπως ἡ Πόλη. ἡ Θεσσαλα- νίκη, τὸ ΄Αγιον Όρος καϊτό Σιμά, ΜΕ τή λαγική αὐτὴ, κά- παια ὥρα Ίσως φθάσοων νά ὑπαστηρίξαυν πώς τά βυ. ζαντινά ἔργα τῆς Όεσσαλα- γίµης καὶ τοῦ Αγίου Ὄρους ἔγιναν ἀπό Έλαβα- μακεδύνες! Ίσως Φαίνεται ὑπερβολικὸ, ἀλλά ἐδώ µι- Λοῦν γιά σλαβαμακεβονι. κές µεισμάτητες τόσο στή Βουλγαρία ὅσα καὶ στήν “Ελλάδα... ᾿Ας ἄσῆθμε ἅμιως τί Λένε σἱ ξἔναι µελετητὲς τῆς βιυζαντινῆς τἔχνης γιά τίς εἰκόνες πού ἔξετέθησαν απτό Βατικανό τὰς σλαβομα- κεδονικὲς «Η ἁἀμφίγραπτή ἁιτα- νευτική εἰκόνα ἀπὸ τήν ᾿Ακρίδα, πού φέρει στή μιά ὀνμή τήν Παναγία Ψυχασιώ- στριῃ καὶ στήν ἄλλη τόν Εἰι- αγγελιαμὀ, εἶναι ἕνα ἀπά τά τελειάτερα ἀρισταυργήμα- τα τῆς εἰκανογραφίας τῆς Παλαιαλαγεῖαυ ἐπωκῆς. ᾿Εκτέλέεστηκε στά αὐτα- κρατορικά ἐργαστήρια τῆς Κωνσταντινοωπόλειως ταιμ- τώκρανα μέ µιά ἄλλη ἀμφι. Ἱραπτη εἰκόνα µε τόν Χρι- απτὸ Ψμκασώστη καὶ τή Σταύρωση, καὶ προσφξμ- Β8ηκε στόν ἀπχιεπίσκαπα ᾿Ακρίδας Γρηγάρια, ὅταν ὁ αὐτοκράταρας ᾽᾿Ανδρόνι- κος Β΄ ταῦ κάρισε τή µονή τῆς Παναγίας Ψικασι- στριαςατήν Μιωνσταντιωπή- πολη. Καὶ αἱ ὁύα εἰκόνες Φμλάσασονται στό ᾿Εβνικό ΒΜουσεῖα τῆς Αχρίδας.. Αὐτά γιά ὅήα ἀπό τίς πιό σημώντικὲς ἀμφίγρα- πτες βωξαντινές εἰκόνες πού ἐξετέβησαν, ἀπό τή γραφίδα τοῦ καβηγητή τοῦ Πανεπιστηµίου τῶν Βρι- ξελλῶν Σάρὰ Ντελβαυά, ἐπίτιμσυ διδάμτορα τῶν Πανεπιστημίων τοῦ Λήομ. πιελιὰ, τῆς Νάντης καὶ τοῦ Μπορντώ Τε Βησαπιήμ”, Β. Αγια, 541 ΕΛ. ἐμς, Ππτι- βήμα 19/6, σα. 22 -ἡῥα], καὶ βξ- βανα κι πιό ἀνίδεως στὰ ΕΕμα- τα τἔχµης, ἐμαβάζαντας τὲς ἓλ- ληνικώτατες Επιγραφξες, βλε- πΏντας τς κιωωσταντιωζηππαλ- τικες ὀνωμασίες μα βιαππστώ ναντας τὰ τν νμµστα χαρα μτημιστικά τόυς, ἀντιλαμβώνε τει τήν ἀναμφισβήτητη Βιζαωτινή ταυτότητα τῶν εἰκά- μμ Ας. ἄνατρέξαυμε ὅμως μσή σε ἄλλες σελίδες τοῦ τε. Πουά, πιά νὰ θσΏμε τί γράφει ἡάτήν Περβλεττα [Άγια Μλή- μπῇ τῃς ᾿ ἁρχιέμες εὐήταρῆμε ἐμίσης νά Βεωσήθουμε ὡς πα τογόµεναας ἁπά τὴ Οκασσλα- η ΜΗ η χαήλι, Ίσως γιό τοῦ ᾿βοτραπά, μαὶ τό Εὐτώπνοα, ποὺ ἕκτελε σαν τὶς τοκογραφίες τῆς ἓκ.- πλησήος τῆς ΓΠεριβἔττου τήν Αρηίδα, πο ἁρηόὀτερα ὀυυμά- στηκε Αγιος μλήμες, Ὁ μαύς αὐτώς, πτίατηπε τὰ 1018 ἀπὸ ἔναις Βυζαντινό ὑμηλὸ εξ: µατοῦχο, τόν μέγα ἑταισιάρκη Πρόονς Σγουρό, ἐξ ἀγχιστεῖ- ας συγγενής τοῦ αὐτοκρώτωρα Αιβράνικαυ Β΄ Παλαπιαλά. γου, Η ᾿Ακρήδα, παὺ κωρηεύ Βημε ἁπάὸ τούς Σερβσος μόλις στά 1388, ἐξαρτιόταν ἀκόμῳα ἀπὸ τά Βυζαντινό Μράτος. Οἱ ὑπογραψὲς τῶν δύο ζωηγράδιωυ καὶ αἱ Επιγραδὲς εἶναι Ελλπινι- μες» (Ελλ. Ἐκδ., σελ. 05]. Αὐτοί οἱ τεχνῖτες ἐργάζαν» ταν στήν ᾿Αρηίξα μαί γευιµώ- τει στήν περοκή ὕπαιυ Βρί- σµῶωται πήµερια οἱ εἰκώνες τὴ ΕξετεΏπασω απὀ Μουσεξο τι Βατικανοῦ. Αγιζιμάσνη, κ. ρίως ἀπὸ τήν Πόλη ἤ τή Βεσ- σαληνήκη, τὰ ἁμμάζαντα τότε παλλωτεχωµά κἔντεκτ τοῦ Βνι- ζαντιναῦ Ηράτους, ᾽Απά τὰ ἐργαστήριά τους, ἐξάλλιοι πε: μιπαότερη τῆς Βιωσταυτνο- πόλεως, πραέρκονται αἱ εἰκά- Οἱ Γονεῖς ἀπιά τά ΓΠαλαικώρι Ελένη Μ. Σιαηλῆ Ἑυγχαρητήρια Βά δεχθαῦμε ατά σπίτι µας 'Αρκαγγελου Μικοήλ 3, πλησίον Γαλάμτοκαμείου ατήν ᾿Αναβαργό Πάφος ΟΝΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΑΜΟΥ Οἵ γανεῖς µας καί ἐμεῖς οὓς προσκαλοῦμε στὰ γάμο µας πού Εά γίνει τήν Κυριακή 1 ᾿Ὀκτωβρίαυ 1986 καὶ ὥρα ἃ 30 μ.μ. στήν ἐκκλησία ᾽Αγίας Παρασκευῆς Κάτω (Ἰακατάμας. Κυριάκος - Κατίνα Ανδρέας κα Ελενη Παπαβαπούλαι καὶ τώρα στήν Ἰπκατάμια ἁπὸ τήν ᾿Αναῄαωγά όφις Ναραλαμπίδη Μάτι ΑἈσκατάμια μεή 19/13/88 στό στήτι τῶν γονέων µας νες ποὺ σώζσανται σήµερα στὴ ΜΜ. Γιουγκοσλαβία ησή σὲ πολ- λες ἄλλες περµοχες τῆς ὦνα- ψαῦς Βωζαντιωῆς Αὐτοκρατα- μίας, πως σημειώνει ὁ κη- Βηγητής Εαλοκήρης: κΕὶς τήν Σερβίαυ, ἡ Ίων αταντιναύπαλας κα μάλιστα ἡ Βιεσσαλιονίμτι προσεφερου τὰ ὑποβείγματα εἰκωμογραφήσε- υμὲ, τήν τεχντην καί τοὺς τεχνή- τας. Τά εἰκοναγραφικά πρα- γραμματα, οἳ ζκυγεκάδναν, πιολλιά- κις αἱ Επιγραήνα, κ.α. ὠποβει μαῤοιν ἀσήμαλῶς τὸ πεάγµαν. α΄ Π ζωηγραφηκή της ᾿Ορβωδ. ἔνας, Ὀεασσαλονίμη 191, Ἐνδ, Παυρναρά, σα. 9:51. ΟἼδιως καθηγητής ἕκει ἑπτευξστερα µαταγίνει μὲ τά Ηέμα στὰ 6ηµα πἰεημά του μ΄ Η πρπᾶλευοις τῶν Πυξαν Πνῶν μνημείμυ τοῦ γεωγραφιµοῦ ποσα, τῆς Λήα- µεβονίας, τῆς Ἑερβίας μαΐ τῆς Πομλναρίαςν, Ὀεσπσαλονίκη 191ΠΗ. ππάὸ, τήν ἐπίβραση τῆε βωζαντνῆς τἔκυπς ἁνοπτὸ χθηκε στή μεταβυζαντινή πε. υἱόφνο ἡ τοπική σερβιµή ὄνις γραφιμή τεχνη. Αὐτή εἶωπι ἡ ἱστυριμή καὶ μαλακή ἁμιή βεια, Βαὐτή παππατήθηνε βή ναυσηα μὲ τἠν ἔμβεση πού ἁργή- ῥίµσε τά Μήουσεῖο τῶν Σμαπίων στά Βατικηνᾶ, Εαταγράφοντας ἆ σὲρ Ἐτῆβεν Βάνιμαν στὀ ἔργο του «Βυζαντινός παλιτιαµάσε τίς ῥήμειλὲς τοῦ σερβηκαῦ παλι απμαῇ στὺ Βωζάντια (απ Ενδι 1133, ΕΛΑ, ἔπδ. Γαλαξία», 1948, σελ. 351) πράδει καππο. µηματικά: α΄ Η αερβική ἵω- Υραήμκή ἠταυ πολύ βυζαντι- ψἠν. Πιάὰ συγκεκρηµένα ὁ Μτὲι- βιτ Τάλμπατ Βάιῑε στὰ ἔργα τοῦ Βυζαντινή ΤΈχνην {εκδ, αβεπρμίπν 19888, σε. 48] ση- μειώνει νά τίς εἰκάνες αὐτὲς ὕτι κὐκόμη καὶ ἂν δὲν Βπέβη: καν τήν πρημτεύσωσα [Μων- στανηνούὐπολη], ὁ λεπτός κ ἠαμπρός μωσταυτιωσπολίτι- κος χαρµκικτήρας ταυς εἶωπι ἁμαμφιαβήτητας». ΙΜ. ΧΑΤΙΗΙΗΙΤΗΣ Τηλεγραφήµατα: ΜΥ ΡΙΑΜΩΣ- ΕΗΑΤΙΝΑ Αρχ. Μικαήλ 84 ἠακατάμια ΩΙ Γονεῖς Ἑυγχαρητήρια Ἠεντρα Μακεθονίιασας Δεξίωση: Προµηθέιως 28 Μακεβονίτισσα ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΑΜΟΥ Σᾶς προὐπαλοῦμε πτὀ γάμο μας - πού βά γίωει τήν Βυριπκή ἃ ᾿Οκτωβρίαυ 1986 καί ὥρα 5 30 μ.μ στην Εκκλησία Μακεδονήισαας Λευκωσία Μιχάλης Σκουρίδης Βάσω Εὐθυμίου ᾿Ανδρέεας καὶ '. Αφροδίτη Χαπζηστελλῆ Δάζαρας καὶ ᾿Ανδρούλλα Εὐθυμίαυ ἁμφότερο ἐπ άρνηκος ἠαπήθος, Τπλεγραφήματα ΜΙΚΑΑΛΗΕΣ --ΒΑΣΩ ΟΕυπιωμσία ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΟΕΗΤΩΒΡΙΩΝ 1986 ΕΘΝΙΚΟς ΦΥΛΑΚΑΕς 8η ΣΕΛΙΔΑ 9) ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΗΛΩΣΕ ΣΕ ΑΘΗΝΑΊΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΠΠ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΠΟΛΙΤΕΥΕΊΤΑΡ) Μεταθανάτια ἐπιβεβαίωση τῆς θέσης τῶν τριῶν ΠΜητροπολιτῶν [Δεκέμβριος 1988]. Όπως εἶναι γνωστό, αἰτρεῖς Μητραπολῖτεςτῆς ἐκκλησίαςτῆς Άμεση ἀπάντηση στὀ σχίσμα στούς κόλπους τῆς ᾿Ελληνορθόδοξης Αύτοκε- Φάλου ᾿Εκκλησίας τῆς Κύπρου, καί πλήρη δικαίωση τῆς θέσης τῶν τριῶν Μητρο- πολιτῶν, πού καθαἰρεσαντόν ΜΛακάριστό 173, γιατί «δὲν ἦτο ἐπιτρεπτό ἀπό τούς ᾿μεραύς κανόνες τῆς ᾿Εκκλησίας µας νά εἶναι ᾿ Αρχιεπίσκοπος καί Πρύεδρος, δηλ. νά ἔχει θρήσκευτική κα[ κοσμική εξουσία», ὀΐδει ὁ Οἰκαυμενικός Πατριάρχης Δημή- τριος, σὲ συνέντευξή του παύ δημοσιεύτηκε στό ᾿ Αθηναϊκό περιοδικό «ΕΝΑ», ᾿Απονιώντας αξ ἐρηυτηηση ἧτι ἡ Βωτική καθόλική Εμκλῃ: σία παίρνει ἐνεργὰ µέρος στίς Βιεβνεῖς ἕξθλίξεις, ἔνῶ Ῥέευ συμβαίνει τό Ίδια με τήν Ορβό- Βαξη, ὁ Πὐτριάρχης ὀημήτρι- ος ἀπάντησε: κ Η Βωµή μαὶ ἡ ὀρῤηάνωση τῶν δύα ᾿Εκκλησι- ὦμ εἶντι Βιδωριετική, Επιπλξ- ὃν, ἡ καθολική ᾿Εμμλησία εἰ ναι καὶ πρώτος, ᾿Εωώ δεν σιµ- βαΐνει τὸ Ἴδμα μὲ τήν ᾿Ορβόξο- ἔῃ ᾿Εκμλησία, Πάντως ἡ Εμ. μλποία µας ὧξυ παύει νά πρ πεύκεται γιά τήν εἰσηωική ΕΕ Άιεῃ τῶν πεολιτικνω. πρατημά ο Εμμο τοῦ κώηµνο πα γνά νά Ἆα λε ἀποαθβή ἡ Οεός ατίς καρθις τιπω ἡγετῶν τοῦ κόσμοι, εὔστε καὶ οἱ Ἀασή ο Εμ γον πμὲ τήν γαλήνπ αὐτῶν ἥρεμου κη ἠπσκαν βίον, ἓν πάσει εὐπεβία πα σεμνύτητς, ὍΌμως ἡ Ἔκ- κλησία µος Εν ποιτεύετῃι, καλο ἠαῦσα τούς ἠόγαις ταῦ Βυρίσυ κἀπώδωτε τὰ τοῦ Μπ σαρμνς τὰ Μαϊπαρι καὶ τὰ ταῦ μεσο τῶι ειν. Σε ἄλλη Ερώτηση, ἡ Οἱ κουμενιμός Πὐτακάρκης νημή- τρυς ἀπάντησε: κ Ἡ Εμμλη- επα ἀποθεύψει τς ἀπρώτητες ᾿Επιηιμεῖ νά πρασπαβεῖ σπάν απορηική µητεωα πωή εωσι, υά ἐξιππωετεῖ τὶς πιευματιμές ἠμάνκες τῶν τηστῶ ων, ἁΛερηκές ὑπὸ τί λλες ἐριωτήσεις ποὺ ὑπομρήρηκαν μι τς ἁποαντήπεις πο Ἐθιωσε ὁ Πατάκης Όπ- μουσιεὐσομε γα ἠπιμηῤήπεαε μον τὸν με Ἐν ο ΓΜεΟν αΕΟΡΕΛΟΔΟΞΟΙν [Πσιια εἶναι ο γνωμη σας Ἠ ιο τούς λεκάμεναής «νεα ἔρυςἩ Αὲν ναµίζσυµε ὅτι ὁ ὥρους νεαρά βσξους εἶναι ἔπιτι- χηµένας, 'Η ᾿Ορθαδαξία εἷ- ναι µία καὶ ὑπερχρανική. 4 ηαοῦς Ἀριστός χθες καὶ αήμµερον ὁ αὐτός κα εἰςτοὺς οώνας, Ἐάν πρόμειτο γιά τήν πιστροφή τῆς ᾿ΟΌρβα- Βαξίας στίςπηγέςτης, διάτῆς ὑννεώμαειως τῆς Πατερικῆς Βνολογίας, κα διδασκαλίας πῶν ᾿ Ασακητιμῶν Πατέρων, πότε ἡ μίνησις εἶναι Επαινετὴ καὶ ἀξιωπύστατῃ. ΟΤΒΕΟΙ Περα ὑπό µήπµες λαμπερές περιπτώσεις πού ἀπασχολοῦν τήν Επικαιρότητα, ἄλλα καὶ πε- ῥμασύτεροι νέα ἁπαμακρή- μαωται ἀπὸ τήυ ᾿Ὡρῃοῤία. Στίς ὠνατολικὲς χώρες εἶναι Επίσης γυωστὸ ἅτιτά καβεστάι- τα δὲν προωθαῦνω τήν Πίστη. Μήπως Ἀσιπᾶν τὸ μελλου τῆς ᾿Ορβοβοξίας εἶναι ὀβέβαιος --Τὸ φονόμενα τῆς ὑπιομει- κρύνσεως τῶν νυν ὑπό τή Βρηακεία, καβ' ὅ µέτρα Φληθεύει εἶναι γενµώάτερα μα δὲν παροτηρεῖτα μόνα στήν ᾿Ομθοβοξία, Ἀρειάζε- ται νά βροῦν οἱ διάφορες Εκηλησίες καὶ θρησμεῖεςτὰ µέσα καί τούς τρόπους προ- σελκύσειως πάλι τῶν νξων πού ἁπαμαμρύνανται, Πάν. τως οἱ νευι ἀργά ἤ γρήγορα πυρίζαυν στούς πνευμα» κούς Βησαυρούς τῆς Πίστε- ως, διότι μακρυά ὑπό αὐτήν κπουράζονται κεί στήν ἡμηχή τους Βημισυργεῖται Ένα κενά, Κωρίς µεταφυσικά Ενδιαθε- όντα κα πανιά, ἕνα μενά πού καμμιά ἄλλη δύναμη Όεν μπαμεῖ νά τὸ ὀναπληρίμαει. πῶς µμµίνετε ης επμεριωὲς ἀνΏοώπιωες ὀχέσειος Εἶατε ἠῖ Βιάοξαςς -Απστακίώς Ἐχεικυπαμτήπει πολὺ Ἐδούνας ὁ ἔγωϊσμός καὶ τὰ συμφέρον. Προσευχόμµε- ἤα νά επιωρατήσει μα τάλι ἡ ἀπνυστερόβαν π ἀγώπῃ οπής δηιπιροσαπικὲς ἀνβρνες σχέσεις, γιά νά αὐξηθεἴ ἡ ἐτν- ἤμιωπιά μα ἡ ἁμορφιά της ζωῆς. Μαϊ εἶναι ὄμαρφη ἡ ζωή, ὅταν τη ζαῦμε σύμώιωνα μὲ εἰς Ἐντολες τοῦ Θεώ. Εἰ- μαστε εδ ξοι, γιατί γι μίζουμε ὥτι τὸ μελλον Πρί- ακεται στά χέρια τος θεα, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπγαθός κα ἀπναπᾶ τούς ἀνβρώπους, πε γαλύτερη ὠπάδειξη, αὐτῆς τῆς θείας ἐπιάπης γιὰ τόν ἄνβρωπιο, εἶναι τὸ γεγανός ἅτι ὁ Θεός Έγινε ἄνθρωπος πρίν 19885 χρόνια, γιά νά συ» πναντηθεῖ καὶ συνδιαλλαγεῖ μὲ τόν ὄνβρωπο μαΐ νά τόν ὑψιώσει Εκεῖ πού τοῦ ἀΕίζει, σάν δημιούργημα κατ΄ εἰκά- να κα ματ ὁμοαίωση τοῦ Βκεοῦ πού εἶναι. Πάφου Γεννάδιος 'Η ᾿Ορθοδοξία Κύπρου, Πάφου Γεννάδιος, Κιτίου Ανθιμος καὶ Κηρυνείας Κυπριανός, καθαίρε- σαν τόν ᾿Αρχιεπίσκαπα Μακάριο Γ’, µετά τήν ἄρνησή του νά παρωτηθεῖ ἀπό Πρόεδρος καὶ νά περιοριστεῖ στά θρησκευτικά του καθήκοντα, γιατί «αἱ ᾿Ἱεροί Κανάνες καἰτό Άγια Εὐαγγέλια, ἀπαγαρεύουν σἐκληρικόνά ἀσκεῖκοσμική ἔξου- σία καῖ νά παλιτεύεται». Μιτίσυ Ανβιμας τοῦ ᾿Επισκόπου Πάφου Γενναδίου . ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥ Ενσς ἄπιαως ύπνος ἵε- μπάρας, ὁ μαμαρμιστός ΓΕνωά ἄιος πού ἡ ὕλη ματ κπάσμόν ἑωή, τος ὑπήρμξε μιά σμωεγής πρρσπόβεης γώ τέν ἑπγιασμὲ τῆς ηχῆς του καί δαν τω ᾿Ορβοδόξων ρητών, ἐν ὅσον αἱ σκάρσή καθως κ µε: ρικοί φίλοι του τόν ὠπέμἈεισευ ἀπό ταῦ νὐ ὑμιλεῖ καὶ ἑνικη- οὗττει τήν ἀλήηειαυ Εωώι ζοῦσε στὰ βηθειά τος γεράματα, ἁναγμάστηκε νά μιλήσει ἀπιό τὰν τάφωα ταυ 48 ἡμέρες ἀπιό τὸν Βάνατά του. κο ἀπὸ τήν Βριαμβεύσυσαν Εκηλησίαυ νά τομίζει τὶς Βέσεις τος σχετικά μὲ τήν ὀρβαδβοξίαυ μα τούς ἰε- | σαὺς κανόνες. Ἔτσι αξ κρόνο ἀνύεαπετςι τόσα γιά τούς ἐχθρούς ὅσα μαὶ πνὰ τούς Φίλους τῆς ᾿Ορθοβα- Είας ἀνοίκβημε μιά καλομελε- . τηµέωηῃ Βιπήμπ μά υά μετα πλήξει καί παρκιµείωει ἕνκις σὺ υεχής Έλεγχος γιὰ τούς ἄρνη: τες τῶω Ιανικῶν παὸ πρκητῷξ- μοι αἱ πατερικαί Επμηνεῖαι τῶν ἱερῖνν κανόνων τῆς Ὁρ- Πσαδοξίας. τή ὀκιβήκη ος ὦ μέν ριστώς [ εωυώὂιος πο νῶμισαν πιιλοή ἥτι ἑγματεύειώξ τίς ὧρ, χὲς τος µε την βῆβεν μεταμε Ἀειάν του νά τήν πεμηίρεσις ταῦ ᾖΜήακαρηώς Εμιωπιου τς µεί- ἵσνος ουνύπαυς τοῦ 1985, µε ἠγρειη ἐιαθήκη μια ’ τομ 1 ἡμέρες µετά τόν Βόνατὰ, του. ἐπαμπὰβε ετίε προηγούμενες τοις βρεις, στ ματαβιμάΐσον τόν παποκσι- η Ἐπομέενως ὅυ στέκει πιά καμμιά θεση μή ὑτηματηρίζεται ἀπὸ κανένα Ελληνα Ἀμιστια- υὀν ᾿Ομβῤῥόόξου ὕτι αἱ Εκμλη- σισατιμοί δικαιαῦνται νά περι- Βάλλονται καὶ µε πουμιμίές ἑξουπίες, Ἐχολμάαζσντες τήν ἔνερ- πειαν αὐτὴν τοῦ ' Ἁγίαυ Πάφου μπορσῦμεν νά ἀπωσφεικυμεν τά ἀκόλουθα: τα Άγιος Πάφου ἂνβριω- πμ χιωρής καμμία ἀπολύτως οιλοῦσῖαν κατά πόθµον ἔνπι ασερετω μήλάὰον σὺν ὀσκητὴς υά κατπµτήπε: τή ἅψια ἤτοι τήν ών βααιλεῖανς παύ ἄλλων. στε εἶναι ὁ παοοριαμός κάθε ἀνῆρώπαυ. ἂν Ευ μιοσῦπε µετωξ να τοσούτω μαλλαν τόν Μακά- Ριου πού συνεργάστηκε µαζί του ἀρμετά χρόνια σάν χωρε πίσµοπος Σαὐαμῖνας μα τπρα- ηγούµενα σάν ὑπεύθυνας τῆς Βρησκευτικής ιαήκυπσεωςστῆς Ἱερᾶς ' Αρχιεπισκοιῆς, Αν κπάπατε ὑπεβειξε στόν Μακάριο ὥτι ἦτο πρὸς τά καλό του καὶ τὸ καλό τῆς Κύπρου νά περηωριπτεῖ ατό Ερησκευτικά τοι παβήκοντα πὐμύμωνα μὲ τοὺς Ἱεροὺς κανόνες, τὸ Έκωμε σάν πυευματικάς του πατέρας μαί ὤγι ἀπὸ μῖσας ἤ Οῄόναν, Ομ στό ἡ φιλοδοξία κιτ πἱ παμοί πώμβολλοι τοῦ ήσκα μίας δευτόν ὄφησαν υά Ενεργή- σε κρηοτιαυιμά καὶ ἕτα: Έγιμευ ἡ µανανική του. καθαίρεσε σήμήμανα µε τὸ κατπατατικώ τῆς Εμπλησίας τοῦ 'Αποης λαυς Βαρνάβα, µε ἀποτελεσμα ἡ πυημιμή ἐξασσία κὐπερήσευ: εν κι αἱ ἡγιζη εποχή ἕξε ΒμώκΏηκαν µετήν [αν ἀπό τάς Μητροπόλεις τωω. ᾽Απζμέμεσμα τῆς ἕμτρα- πᾶς µας ἀπά τήν Ορηυἑκήίαν εἶναι ἡ Εμοσπνυής τιµιμρίς µης καὶ κατάμτηση τῆς μισῆς µας πατρίδας ἁπὰ τόν βάρβαρα Αγμηνώ τῆς ὑναταλίας, μπί μὲ κένδύνει ἂν ευ ἐπιοπμέψας µε κπί διευμετήσαυμε τὸν αά Ἀπν στήν ἐκμληισία τῆς ήπρω ὀῤῤκλησή ἡ Μπρος νά τουμ- κωπωιηηεῖ, Τελειώνοντας μπλᾶν ὥπαις ἐνεμαῴεπανται υά µή- Ώσυν περισοώτερα γιά τήν θα: Βήμην Γἐυνοδίου ημιμπιμεὴ. Ἁθνα ὡς τήν ἀπ νησι ᾧιω- τοτυπηµενηυ στήν ΣΗΜΕΕΙ- ΔΝΗΝΝ οδπς Αποιλίου µμαί τὸν «ΕΕΜΙΜΟΙΝ ΦγληΑν τοῦ Μαΐου 1986, ΒΑΝΟΣ Κυρηνείας κΚυπρισπνώός Ἔνας ἀπά τούς ἐπιῤειωε στερους ὀισαακώλαυς τοῦ Ελληνικαῦ Γένους, εἶωαι ὁ ι- λάβας μπὶ ιατρός ᾿ξη- μάντιος Βαραῆς. 1198. 18131, Γευνήβημε οτή Σμύσνη, Η καταγωγή τοῦ πώτεκα του ἡτᾶν ἀπά τή Ἀμο, Ἠταν. Εὐκατπατηµέευσς υτή Παρίαι, ἅπαυ Εξεβιωσε γλωσσικά, πλαγιά κα πα: Βαγωγικά Έργα μὲ ακαπὀ τόν ἠμωτιεημὰ, τοῦ ὑπόθοαλος ΓΕ: νομος τῶν Ελλήνων ᾿Εμργήστηκε πιά τήν εὐό- Βμμπη τῆς ᾿Επανάστασς τών Ελλήνων γιά ἠευτεριά καὶ πρωτοστάτησε απἠν βρύση τος α Ελληνικοῦ μομπτάτου» πτό Παρίσι, ᾿ Απά τὰ ἔργα τοῦ ΑΔ, Μαρσῆ, Βημουιεύόσυμµε τά πινὺ κάτιω: Η ΠΩΜΦΙΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ α Η ἐλευθερία τοῦ ὦν- Βρώπου εἶναι νἁ πράαση ἠνεμποθίστιως ὤχι, ὅτι θέλει, ἀλλ” ὅτι συγκωραῦν οἱ νά- μοι, Διά τήν ἄγνοια αὐτῆς οἱ πρώγανοί µας δὲν ἤρκεσαν νά τήν ὁμιλάξωσι πολύν µαι- ρόν, ἀφᾷ' οὗ μὲ τοὺς ἡριωή- κοὺς ἀγοννός των ἀλίψαι αι τοί τόν ἀριῆμά Εδίωξαν παλ- μάς βαρβάρων μυριάδως, οἱ ἀποῖοι Γήτουν νά τούς ὅοι- λισμῃ.. Διά τήν ἄγναιαν αὐτῆς δεν Εβυνήθησαν οὔτε πόλις με πό λεν, οὔτε πολίτης µὲ πια- λίτην νά αν εὔάνσι µετήν αὖὐ- τήν ἀμύναια, ἥτις ταύς Ἐκσμε νά Εριαμµβεύσωσι κατά τῶν τοράννιων, Ανά τήν ἄγναιν αὐτῆς αἱ δύα τάξεις τῶν πο λι- τῶν, οἱ Επίσημοι καί οἱ 6ηµα- τιµαί, δεν ἠθέελησασν νά πι- απεύσιµσιν ὄτιτῆς Ελευβερίας ἡ Φυλακή δὲν εἶναι ἀσφαλής, αν δὲν φυλάσσεται Ἐντάμα μή ὑπό τὰς δὐὅ, Οἱ Επίόημαι ἤθελαν μόνοι οὗ οἱ νά Βεσππό- ζωσιν ὀλιγαρκιμῶς τήν πὸ- ῥιτείαν. Οἱ δημοτικοί πάλιν, ἠταν ὑπερίσχυσαν εἰς τήν πολιτείαν, Ἠπινον τὸ γλυκύ- παταν τῆς Ελευθερίας πωτή- μιον, ἀλλά µή γνωρίζοντες τί ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣΚΟ | ΤΕΛΕΣΤΗΚΕ | τοΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΗΙΠΙΟΥ ΑΝΘΙΜΟΥ Τελέστηκε τήν ΕΜυρισκή π1.9 1486, στὀν ερ αά Αγίας Ελευθερίου στή ὕεμε- σά, τῷ ἐπήσια μυημόσυνα τοῦ ἀείμνήστου ᾿Ἱεράρχπ τῆς Ωμ’ βοβοέ]ις καὶ τῆς Πατρίδας, Β- του ᾿Αωβήμου. Ταῦ μυημασύνου πραξστη ὁ Θεπολεστατος Ἀμρνεπηση- πος ᾿Αμιβαῦυσος κ.κ. Μαλλί Μικος, πρώπημα εἶναι ἡ Ελευθερία, τήν Ἐπιναν ἄπραταν, Ἐκαντες κακούς κεραστάς τοὺς πατα- µάτους δημαγωγαύς, ἕως Εμεθύσντα μαί Εγίναντο μαί αὐτωί τῆς πατρίδος τύρσηνσι πράσααντες τὰς αὐτάς ἀδικί- ας, διά τάς ἁποίας Εματηγά- μουν τούς ὀλη αρχικούς. Απά τοιαύτην ἄναμον Ελευβερίαν ὕταν µεβυσθῆ ἡ πόλις, δεν εἶναι πλεον ποαλι- τική κοινωνία, ἀλλά γίνεται Μοννία ῥηστῶν ἤ μᾶλλον ἁγρίων Βημίων, τά ἀποῖα χωρίς εἴαθησιν ἀμοβωας ὑπγάπης, χωρίς Φροντίδα τοῦ μωνοῦ συμφέροντος δαγκή- νανται, σπαράσασνται, τρ γοντα ἁμοβαίως, Έως νά ἑζαλαθρευθώνσιν ὀλάτελα. ΞΕΕ Εναντίας ἀληθινήν ἕλει- Βερίαν τότε µόνον Έχει ὁ πο- λίτης ὅταν τήν μεταχειρίζεται μὲ τρόπον, ὥστε νά µήν Εµ- ποδθίίη ἄλλαυ αυμπαλίτου κανενός Ελευθερίαν καὶ τότε µόναν ἡμπαρεῖ νὰ τήν Φά- ἔη, ὅταν σέβεται κα τούς συμπολίτας του ὡς Ἐλευβε- Ρουςν ΠΡΩΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΑΡΑΙΠΝΕΣΕΙΣ αξεῖς, ὦ νέοι τῆς ᾿Ελλά: δας, Έχετε ψυχάς ᾿Ελληνιμάς μα τῶν ᾿Ελληνιμῶῦς ἡυκῶνν τὰ φρονήματα πρεπει νὰ εἷ- νι Ελευθέρων ψυκῶν ἠμανή- µατα. Εεῖς Έχετε τὰς ἀκαάς πλημωμένας ἀπό τά τόσα καλάτῆςπραγονικῆς ἀρετῆς ἠμούοματα κεῃή παραδείγµα: τα, εὔστε κηνδυνεύετε, ἄν δὲν τὰ μιμηθῆτενἁ κατασταθήτε μα παρά τά ὑωβράποδα ἐχρειέστεροι, Περιστρεῴατε τοὺς ὀφβαλμούς, ὦ νέοι, εἷς δλατά µέρη καὶ Ἴδετε, ἄν μα νεν ἀπά τὰ σημερινά Έθνη Έκη προπόάτορας τοιούτοις, ὁποίους ἡμεῖς παραδείγματα ἀρετῆς μαί σοφίας Εωμένα τόσα, ὕσα ἐπωσγιωώσκαμεν εἰς τά συγγράµατα τῶν πρα- γόνων µας Συλλαγισβῆτε, ἄν εἶναι τίµιον καί καλόν νά μσυχκώμεβα εἰς ταύτας τάς πεπραγαθίας, χωρίς νά δεί- ξωμεν μαί ἡμεῖς ἰδας ἀνδρα. χαθίας.» 12 ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΕΤΑΡΤΗ, 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1986 α ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 4ὐ ΕΤΟΣ Ε’ . ΤΙΜΗ 20 ΣΕΝΤ «ΥΠΡΙΑΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΓΕΝΝΗΠΟΗΚΕ ΣΤΟΙ ΑΦ ΤΗΣ ΕΝΟΣΗΣ Πραγματικά, ὁ Κυπριαµάς ᾿Ελληνιαμάς ὅχι μόνα πάντοτε προσέβλεπε στήν Ένωση μὲ τήν Μάνα 'Ελλά- δα, ἀλλά γι αὐτήν ἁγιωνέστηκε καὶ μὲ τό ἄραμα της Βυσιάστημε. Δημοσιεθσυμεππό µάτω ἀπόππασμα ἀπό τὸ Βιβλία τοῦ 'Ανδρία ᾿ΑἈθανασίου «Παμεία 'Ολέθρου, Ἐκνδαση 19841. σελίδες 20-21-21, σχετικά κεἠμάλαια μὲ τίτ- Ἆπ α΄ Ἡ Μπ. Μάστλ ἀποκαλύπτει σχέδια τοῦ Μακαρίου», με τὴν εὐκαιρία τῆς σπημερινῆς Επετείον τῆς Μυπριακῆς δημοηρατίας, ᾗ αξτ ος Σεπεεμβρίνο 488 ὁ Ελληνιμὸς Ναός πληροαρεῖπ ὤτι ώς ᾱ Ἐβωήρκης ἑγκωτέλειπε ὀρισπικά τήν Ένιμσῃ η ἁπονάδυψη γιρότσυ ἀπή τήν Αιλίδες ὑημομπγρώδο μαὶ ἀντιπρόεδος τοῦ ᾿Εργπτμοῦ Βάμματης Μπ, Μάπτὰ, πρ τήν ὠπηην ἡ Δήακήσιος εἶκε ΕΗίµπει σεε: τικῆ ὠπομλστιμη συωξυτευώτ, «Εἰσηναῦμοαιν, τόωιζε ὁ Αρ. απίσπκππσς, μπα μετὰ ἠπιὰ μη πυ μσβιρμπμένην περιῤξσν αυὐτομ)- Βερωήσειως, ἡ Μὐπρος: πωτηπτῆ μιά ὀνεξάμήτιτος: Χιώμμα, μή αυ βεαμΕντι µε τήν ᾿Ερλάδα ἡ τήν Τουρµίσπε 1. τὸ επκέῦυο τες, ΠΗρΕΤΚΕ πλήπεις ἑφεσήσπει στήν τουρηιµή μεμπωήτη τή, Τὸ κἠΒειτως, πα Βή ἑφμσῆι ρώσος µετά τήν πήρκηηα πρός περκμεπΏκορσμέ νο” πρκσωπκαῦ Εμστή- µίτπι ὣξ Βά μπαροῦσε ν΄ ἀλλάξει ἐμτός ἄν τά Η Ε. ἐνέκρνύαν μνά τε: ταις ἠλλπνή, Γὲν μὐπρισά επύλστια ἅμα ΒΑ κπαπταρτιζύταν μὲ τή σωνερ- ἵπσια στελεκώυ τὴς ἠμγλικής κι Βέρντι πεί ἀντιπρππώπων τν Ετών, Μέχρι τήν ἠνικήμωξη τῆς, ἀνεξπρτησίας Πό Ἴσευς μαθεστώς Γπιωτερικὴς αὐτομβίωωπμτης μΜάτιω ἀπὸ ἄν δή πορεία Απιοζζμμη, δι ἀνεξτητήκας εἶκτ ἐπφρκάπει ὁ Μακάριος ἁτιά τόν ὧν Ἱ .- 1 πε αχ ετΏ σβια, τα 11, μὲ Επλώμπεις τεηΙ στήν ἑφημ. ᾿Ελευβερία τῆς Ἀευμιω- σίας, Όσυ εἶκε ἄπναµ τώτε ἠτιεματικαί ξει τήν Ἐνιωση. Τώρα μὲ σαἠήνενα ποησριάραζε ἥτι ἡ ἀνεξπτηπία τιν! πρώόβλετιετὸ σκἐθώτου, Εξ Βά ἧταν ἑμδιώμεσος σταβµές ἀλλά τή ἡρι- πτικά τῖμμτι, ἡ µόλημη λεπή ᾿Η στρμή τοῦ Μακπρήσε, πράφει ὁ πυνέργάπενς τοῦ Μ, Ερανι- Βιώτηςς, κήταν τολμηπή κπῖ προς Βήκηττι, αἰφωιδίαιε δὲ, πόα τήν Ελληνική Μυβίυηπη, ἄν µαί τό ατεν περιῤόλλαυ που... Ἡ σαωΕι- τεπξη ὠποτελεῖί Ένα πτσμώ κι ἑμγι μιά ἐντελῶς νέα κατεύθημση στό Μιπριαμώ ζἠτημκ1Η Γήν Ίδωα ενώμή εἴκε μα ὁ ὢ Μπίπαιζες πι σημεμώωΕι ἅτε, ἡ µέρκε Γπείντ, πὔώππε τά πνη της πὐιω στήν ἱσπαρήα της Εύπρος. Γι ἡ σπυμμιλία Δρκιετισμώτιι μες Μιά στὸ προσβμώρισε τὸ περιεχόμενα τῆς λύσει πού Εά ἐπήρηκετον 1 Ἑλληνας τοριωβυ ο γόςς πληρεκκησήβεκε τή σημκαυτική αὐτὴ, ἐξελιξη ὑπὸ τὴν Αγγλίδα Βηµωσια αρόφο αἨωσυρπαριων στή συρομλ.ία τουσα, γεκάήει ὁ Ὁ, Μπίπαιος, κ᾿΄Ἡ µυρήα Μώστὰ ἀφαῦ ἅμαυσε ἀτιό τόν πομωθιπαιργό τίς ἀπόσεις τῆς Ελ σα Έτς τν Ἀπιοικῆς Μ.υβερωήσειως μαὶ τίς ρε» σπάκλειες της νά μιά Ἀεηγκὴ ἔπτεμ μαὶ πρμμαιωρινή Βιευβέτηση του Ευ- πρισμοῦ συνεφώνησε τπως ἡ Ετπιµα- νἠ τοῦ ὑήάκ Μλαν ατό σχἑβνά του μαί βιαίτερ ἡ ἠπιῤαπσή του νά δε- Ἑτήν ἑπόμενη ἔκδο- κ μα {δι ΦΥΛΑΚΑ», μιά ὁὑποκμάλυψη πού θά [ναι τα νι Πτι απτό παρασκήνια τῆς Εξορίας Μακαρίου ατίς Σεὐχέλλες, η. νάντηση Μακαρί- ου μὲ ἐππροσώ- πους τοῦ Φόρεῖν ο κ. Πῶς ὁ Ενωτι- κός Μακάριος Ἐγι- νε ἀνεξαρτησια- η ον φῶς στά γεγονότα πού σφράγισαν τήν Επ μή. η πμῆ στήν Εὐπρο ὕπατα ᾿ἡρμοστή τὰς Τόυμρμίας Βά εἴκε µαπαττρλεΤ!- κά ἀπώπελΕσματα. . «Πρότεινε, εἶτε, εωά ἑμεριήσαυμε ἑπήναρα, Ὁ -.α απ τὰ ΕΙ Αμικιατήσοης μοῦ Εήαε ὅτι εἴ- ναι Έτοιμος νά Βηλώκση πιώκ Εεχεται νά γπι ἡ Κύπρος ἀνεξάρτήητο κρά τος, μὲ ἀπιομλενσμό τῆς Εωσειος μπί τής Βηκατπµήσπυς. Εμπληνται Μαιτακτήµαµε µε τόν πρκυΒβυπαργά. Ηταν θματή υὰ ὑππυῤαπόση ὁ ᾿ Αρηετήεπκώτς υά ἑγματαλείδη ὀριπτικά τό οἵτημα τῆς Αὐποζιιέσεως χωρίς νά αν ψενωσπβή προ ουµένως μὲ τὴν ᾿Εληνική Μυβέρνησ. Μα ἂν τὸ εἶχε ἁποζσίσει Εά τὰ Έλεγε Έται ἀπικά µαῄ ὀπιερήθμαστα πρὰς τήν μα Κάππα, σὲ μιά δημασισερσφημή πο δήπηση, χωρίς νά ἐππζιώξη νά τὸ Βκπιρσηφατευβῆια ᾿Η Ελληνική κυβέρνηση βρήκε Ἀπιθαπσμένη τὴ Ἱβόόειση Πιν ὠμιοναύβηιπε ὁ Μαμµάριος, Οὲ δια. φώντσε ἅμιωι, αὔτε τήν ππαραµ μρή λεπτωμέμεια τα περιεκομΕνσκ: τν δειῤσεων. Μαπά τήν ἄπιοημή της, τῷ λάθος ταῦ Μἰακαρίαυ ἦταν λάθος τηκτικῆς καὶ ὅπι οὐέμας, ᾿Η ῥήλκμση ταῦ ᾿ ἁρκιπισκώπισι:, Άξει Αβέρωφ, ἡ τιν ” Ενέπγεια Ἀπωθοπσμένη στήν ἔπτελεπῃ... αι ταύτα ἀπ ξέσωτητα μαί ἡπὰ τὸ ὅτι τῇ Ἀμπη αὐτή. μαὶ μάλιστα µε ἀδεπμευτη ὑἀνεξαρση- σία, μπορούσαμε ἄνετα, θέμα µήνες ππίν, νά τή ἐππιίξευμα σὲ ἀπεὐφνση τοῦ Ὁ ΗΕ. Κι) ἀνεράρτητα ἀκώμα μι ἀπό τὸ ὥτι αἰφοιαξήζε με ἐξέβετε τήν ᾿Ελληνιμή Μνβερωπση, πα μαπά κπύσιο γα ειμιζώταν τό πρὸ βλήμα μὲ τίς Εέωες μηβερωήαγις Ἠταυ κυρίως ὀσυβισμέντι ἡ ἐτξ- λεσπ γιατί μιά τἔποια Βασική αστρςς ἀή, µη τέτομα ἠθηση, μπορκιύσαµε Ἐννεκ. στὴ σελίδα 12 ἀιτό το στ]: «ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΠΑΤΕΡΑ ΜΙΟΥ» βαθειά Πίατη στὸ Θεό καϊτήν ᾿ Ελλάδα πού Έχουν χαράξει Ἐτίς ἀτέλειμυτες περιαδεῖες µου α᾿ ἆλη τήν ἐλεύθερη Κι- προ, ἀπό τά 1385 μέχρι σήμερα, γιά διάδαση καἰοἰκονομι- κή ἐνίσκυση τα «Εθνικοῦ φύλακα, εἶδα καὶ ἄκουσα πολλά. Παῤλές ἦταν σἱ φορές παύ πηγαίνοντας σ᾿ ἕνα Χωριό ἔφειυγα εθνικά καὶ ἠθικά ἐνισχυμένος καὶ ἄλλες φο βές ἔφεωψα προβληματισμένας ἡ καί ἁγανακτιαμένας, Μαῦ ἀόθηκε ἡ εὐκαιρία νἁ αιναντηθήι καὶ νά φιλαξενηθιι ἀπά ψονεῖς, ἀδέλφια κα παιδιά ἠριύων. ΔΕ ἑκαταντάδες Αγωνιστές ἦλθα σ᾿ ἐπαφή. ΜΛὲ ἀνβρώποιις πού ἕκσυν τό ὄνομα τοῦ ἄμγενη καἰτῶιν ἡρώων βαθειά µέσα στήιµωχή τους, 'Ανβρώπους τῆς καθημεμινῆς σκληρῆς βιαπάλης, παιή μιά ἀλόκληρη ζωή, ἦταν παρών ο) ὅλα τὰ ἔβνικά πρασκλητήρια τῆς Πατρίδας Διὲν ὑπερβάλλω ὅταν λέω πιὺς εἶδα ᾿Ανβριπιά καί ἐθαήμασα, Αλλά καὶ πόριωση σὲ τέτοια σημεῖα ποή ἔφιρι- ἔα. Όταν ἀγωνίζεσαι γιά ἴδανικά ἀπωσδήπωοτε θά βρεῖς Συνεκ. στὴ σελίδα 12 ΔΙΕΥΕΙΥΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΥΝΤΑΗΤΜΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΑΡΝΙΞΥΝΜΤΑΗΤΗΣ: ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΣΟΛΩΜΟΥ τὸ ἐκ αλ οτς ν ν πρι { ᾿Ο νεασύστατος Ἐύνδεασμος Αγωνιστῶν Πήόλειως καὶ ᾿Επαρχίας Κερύνειας (Σ.Α.Π.Ε.Μ., μὲ τήν εὐκαρία τῆς συµ. πλήρμωσης 13 χρόνων ἀπό τήν βάρβαρη καί Ἱταμή εἰσβολή τῶν Τούρκων στήν Νύπρα μα τὸ σπλύήβωμα τοῦ μισοῦ Επά- φους τῆς Πατρίδας µας, πραγματοποίησε πορεία Βιάαµαρτο- μίας, ἅπου Επιπόθηκε Ἐντανο ἠήφιαμα καταδίκης τῆς εἰσῇβα- λῆς καί ὑπαιτήθηκε ὑπό τά Ηνωμένα Εδθνη, νά Εβαρμόσουν ἠμέσιωςτά ἠηφίσπµατατους γνάτήν Νύπρο καί ὁ ' Αττίλας νὰ Εγκαταλείήμει τά Εδάφη µας, (Ἐχετικό ὑμωτορεπαρτήά{ στὶς ππε- λίδες 6-7]. Μ΄ αὐτή τήν Ἠνδοση, ἤ καλύτερα Επανέκδβαση - γιατί ἀπό τόν Ιούνιο µέχρι τόν Ἑεπτεμβριο ὁ κ Εθνι- Νάνόης, κώνόυμε μιά νέα ἀρχή μαί ταὐτρέουµε πώς θὰ πάμε καλίπερα, Γι μιά ἡμόμα φορά εὐχαριοτούμε ὅσους πήδεν- ἁμλῶς ἡ ὀναύμα μιᾶς Ίφη- σπόν ενωσιό Καδι Βάδιατά- , ξεπουλοῦν Ταρίδες κι μας Ἐν ο ο ασ Εθνιωῦ Φή- ο ο ΟΤΤΟ ΚΑΝΕΙ ΕΘΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΣ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΣ 2η ΣΕΛΙΔΑ. ΕΘΝΙΚΟςΦΥΛΑΚΑΕς ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1986 ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΜΑΡΗΟΥ ΔΡΑΚΟΥ ΗΥΠΡΟΣ ΚΑΙ ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΙ Ῥήμις Ὀμευμυωτά, Ταν εὐκισας αὐετ Εμππρκεμε μον ὁ µ., Βυπριανοῦ Έσπευσευ εἰς τήν Διμπάμπόε ντι συμβάλη εἰς τήν Βιόρβωσιν τω µακήνς µειμέμων τοῦ. Αεραμένου Τμίπος Κόσμο, ' ἀμοῦ τὰ πάντα εἰς τὴν Ε ὑπιροί εἶ μαι αι άλατα, ὁ πολυπιρπγµισυ ΠρῴεΒρος -- με σύντομων διελευ- πιω Εξ ᾿ΑΠηνᾶιν πρᾶς ἐπαναβεβοι- ωπιν τῆς στενής ασπυμπαράταξησε μέ τήν αΜητέρα Παιμίδεαν τη... ΠΑ.Σ.Ο.Μ. -- μετέβη εἰς τήν μα. σκΕιω τιν Ββεημεύτωνν.., είμαι της, ἕν τούτοις ἡ Ἠμος, τοῦ ΑΟ πή μηπρἁθριά μαϊτὴς ἔν τπ πρμικπτή ΜΑΚΕΜΔΟΜΙΤΙΣΣΑ : εύσης ὑφέαε τμ. ο. στο μλπρκσωαμηΒευσης ἐφέσεινς 5 ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ (ΚΕΒΛΗΙ . ο ῥαιώναλνα Πα. «νὰ λησμονή: 5. ΣΕΦΤΑΑΙΑ 5 ΧΑΛΛΟΥΜΩΤΕΣ | παν σωµεν γή, ὤπι ἆ ἐπλππὼν οασομσό ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΥΛΑΚΑΣ ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΘΝΗΚΗ- ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ-- ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ ΓΡΑΦΕΙΑ: ΛΕΥΒΜΩΣΙΑ: Ηφαίστου ἃ Στρόβολος ΔΕΜΕΣΟΣ: τι. 4101. κας υ..Ε Ο. ΕΝΑ ΡΛΗΕ. ΚΕΒΑΛΒΗ ΗΟΙΞΕ 5 ΛΑΧΜΑΤΖΙΟΥΝ 5 ΛΟΥΚΑνΝΙκα | Τό Τμῆμα᾿ Εργαζόμενης Νεολαίαςτῆς ΣΕΝ διοργάνωσε καί φέτος γιάτρίτη κατά [ ος Ἱκωρπκει τῶν Αν. 5. ΜΠΑΣΤΟΥΡΒΜΑ συνέχεια χρονιά, ἀγώνα δρόμου, στή μνήμη τοῦ ἤρωατῆς Ε.Ο.Μ.Α. Μάρκου Δράκου, ομνύτωυυ ἐπολλιαὶ ἐκ τῶν ὡποίων και διάφαρόι μεζέδες Οἱ 4Π καί πλέαν δρομεῖς παύ Έλαβαν µέπας, κἀλυήμαην ἀπόσταση ᾱ χιλιαµέτριυν σταύς μόνου ἁβεσμευτοι δὲν εἶναι) µαξὶ μὲ --ΔΕΚΟΜΕΘΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ κυριότερους δρόµους τῆς Λευκωσίας καί τερμάτισαν µπροστά στό ἄγαλμα τῆς Ἔλευ- οὐ ον μμ Το κα ἐκείνον τὸν ΤΗΑ, 44 Β95Π θερίας, συμβολίζοντας ἔτοι τόν ἀγιώνα καίτή θυσίατοῦ ἤρωα Μάρκου Δράκου γιάτήν ο). τὸν Ἰδουτήν τς νρας ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΑΣ ᾿Ελευθερία καὶ τήν Ένωση τῆς Κύπρου. ΣΑΣ ΛΜΒΕΤΟΜΕΝ ΑΙΕΟΥΣΑ - ΕΝΤΕΛΗΩΣ ΔΩΡΕΑΝ ! Τ7ΙΡΚΟΩΤΗΣ δι ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΣΟΩΦΡΟΝΙΟΥ ΔΑΡΝΑΜΑ Τη, 52549 ΕΤΕΟΤΗΟΝΙΟςΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΙΣ ΕΙ: ΕΙΔΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ Μπας Προς πιω δω τασι την ἡπήρεευ μεχαι τοῦε µπµώΓ Τα Μπμήριος, ος ντι . ΑΑΜΑΒΙΝΕΣ Μαύρες κο ο . λήψη ΛΗΛΕΣ | Άμριι: τε Ὁ Τσερίου 43 Στρόβαλας Τη). 97161 . τΩΔΗΝΕΣ Επηλων ν η Μα ον . Ἱ α . ορ ο... . ο ματόπτν πημιμ ο αµι] : ΑΝ. Ἰωάννης Αγροῦ Τηλ. 21916 : ο...» Μλωῆς κα ς προς) εὔσε μις τῶν µεγ ετων μις Ακανωιτς ρδνκεέας ευ” ο» τ Σι τν πμιδς”, ΣΕὐνῶν ΗΕ Ες μες παωτεκ εἰς μαι μεν Εν ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ: ο ΛΑΜΑΡΙΝΗΣ ΣΤΗΝ ΗΝ ΥΣ ΑΤΕΕΗ ο μι... Τηλεοράσεις «Ψαγεῖα -ἶ Ἰλυτήρια -Μαυζί- | ΕΞΑΕΤΗΜΩΤΗΑ πω η ων ἠαλβεµις ον με ο ρο ΕΤ Τςι πες σέραα-Έκρι- Μμμμ αμ. ΟΓΔΟΝΤΑΕΤΗΣ ΠΕΙΡΑ 4: ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΙΣ η ες, ες | ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΑΡΚΕΣ ΣΤΙΣ ΧΑΜΗΛΟ: | α΄ Τιμὲς Λογικὲς ΕΠΙΣΗΕΦΟΘΕΙΤΕ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΣΑΣ ΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ - ΕΠΙΑΙΟΩΡΟΩΝΟΝΤΑΙ: ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «ὉὈ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣΗ . την ἀπόνκασ, Παντός εἶδους ἠλεκτρικές συσκευές ὐδός Ρόναῦτ Μπάρροσυς τηλ. ΒΗΤΑΙὀ ΔΑΕΜΕΣΟΣ ΖΗΝΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ κ ρω ἓ µ -.. . ασπκωῖκε Υραφαῖο ἤ ολα ρημη Ἡ να σας Οδός Ηλέκτρας αρ. 12 πολιτικά ἁνπστηματα, ἁπαπείτα ΑΜΑ ΑΜΒΑΠΜΟΠΙΤΑ]: π να παιρνετε ἀπ τὴ ιβ ιοπωΛλετο- | τόλμη πα τή, ράγματα ἀνῦ Βιντεαγραφήσεις - ωτογραφήσεις χαρτοπωλεῖο ΑΧΓΕΡΙΝΩΟΣ, ᾿Επίσηςδῶραγάμων, Τηλ. ΞΤΕΝΊΕ--- ΛΕΜΕΣΟΣ πβκτα πήμερον τσι ἐμεῖ σον. . , ἳ γενεθλίων 'Οναομ. ξαρτῶν κ.λπ, , μμ εμμι, ο) ἔναά εκ ρώτης Ἠι Ενοιπιάζσνται ΒΙΝΤΕΟ - ͵ , . ΜΑΤΑΣΕΕΥΑΙ ΑΠΩ μαφοήσου ἠὰ πασραταΠοῦν ἐπ᾽ ΒΙΝΤΕΟΜΑΣΕΤΤΕΣ. πμ, Ἐκαλιμά βιβλία, Εγπυκλαπαίδειες, αΑΟΥΜΙΝΙΩ βίπαμ ι με] 2 . μηετή τι ο Τνόνται δεητὲς παραγγελίες ἀπό τηλεφώνου. ᾽ Ὃ αλ ηγαρῖας, ἈΡΊΕ νδ μοι Ἱ ΑΜΑΝ ΓΙΩΤΗΣ ών .-- ΤΙΜΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ ΘΗΜΑ αι . ί Ί ι 4 , ΛΙ / Διατίθενται φωτογραφεςτῶών ἠρώωντηςξ.Ο.Η,Α, ΤΑ) Ί]οΐι κα πι τπτ] ησηι ( κο ας. καθώς καί στιγμιότυπα ἀπό τόν ἀγώνα τοῦ 1955-59, . ' - Τμ ΕΕ ΡΙΙ31 - Επ ΊΕΕα, Ι ΙΑ ΞΞΕΙΓΙΙ : η ὴ ΒΑΦΕΙΟΝ 20Η]2 ἓ ΟΝΝΑΑΜΜΜΕΣΙΜ ΕΓΤΠΙΠΠΙΛΟΣ.ΕΙΣ. ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΒΔΙΑΘΟΕΤΟΜΕΝ μεταχειρισμένα: ΑΙΙΤΟςΗΒΟΜΟ . Χειροποίητα σπίτια, ΤΩΥΟΤΑ-ΡΑΤΞΙΙΝ-ΗΟΝΕΡΑ-5ΕΖΙΚΙ-ΜΑΖΗΡΑ ΣΩΤΗΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΤΔ ολα ἡ μώνιμαὶ. μ.μ σπὸ ᾿ Αγγλουςιδιοκτήτες,σεαρίστην κατά- Π ἐιδ : λώ Παράδασῃ σε 40 μέρες. ---ᾱ 5. Παντός εἴδους Ἐπεπ ώσεις Εμ κμκκαν λοωλν ΒΕΝΟΙΚΙΑΣΕΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ 5 ᾿Επισκεφθεῖτε µας γιά τό συμφέρον Οδός Αγνοουμένωνϐ ᾖ- απὸ εὖλο καὶ ποντώς ΒΑΕΦΑΛΕΙΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΥΠΩΝ σας ο πώ σεα εἴδους ξυλουργικὲς Επίσης ζητούνται προς αγαρά σιυτοκῖνητα ταις ΙΩΝΩΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ 18 μπς κα. πο νααῖςς, μπρος ) ΓΙΑΤΙΣΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΩΛΗΣΕΩΝ: ΤΗΝ, 6183161158 . ΤΗΛ. σγατ2 ΛΕΜΕΣΟΣ | ΜΗΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΝΕΣΟΩΕ Γ. ΑΡΓΥΡΙΔΗΣ Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ 22Β Εκπτωση 253 σὲ οἰκογένειες Αγωνιατῶν ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΧρωΜΑ. (περιοχή Ἁγίου Ιωάννη} ῷ Εεο ΜΑ τα Η ΕΙΔΙΚΟΤΗΣ ΜΑΣ . ΤΗ. 1818 πἩ | Ξ«ΤΗΜΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ-- κ. ΑΝΛΡΕΑΝ πν- --- -- ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Γ. ΛΙΜΝΑΤΙΤΗΣ Τηλ. οράβ8ο5 ΕΙΛΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ ΡΕΥΔΑΣ-ΛΑΕΝΑΜΑ - Δεωφόρος Συγγροῦ -- πλησίον κατ. Μινόλη Καπνίση ΚΟΕ ] ππποπιΠασιΕ Ἑτηκεττε σας ερ ος ΓΛΕΩΝΙΔΑσ (| ου πα π ΛΕΙΠΕΛΕΞ κστασκευάζει Πα ΓΕ Μουρον | κώνο. ετικέττες ΕΙΔ/ΝΑ για σένα : κα πμ απο | {αφίίοιις ον κοταστηµστόρχη, Ικκθεε ΙΔΙΩΣ ΕΙΔΙΚΕΙΤΗΣ ΛΣ! ο ια ών γιά ὡραῖο καὶ -- ον : ν Ὠδής Πεμικνεομς Ε8Α,, Β ασ στ] ὃν μµοαμιυο ντύσιμο - : ) Ι . ὃτο καάσπηµα µας Βά βρει ὥδες (πάροδως Ρηγαίνης! τς ψωαστες μάρμες εν ῥ . Ρήβανταη µωεστεηύµια καὶ πντελιή- ΤΗΛ. 454460 τι 8 μις ο : ΛΕΥΚΩΣΙΑ Ἀπιυά, Εὐιγάραν 3, Μέγαρα Ἐδββα Σημ: εἰδικὲς τιμές ψιά Τηλ. 473148. 63126 Λευμιωσία Φωτογραφίες ἠριίνων Μαυρομμήτη, Ανδρέα Πεαναγίδη καί Μ ῥος Ἀρῖστος Πουργουρίδης, τό κείµενα «Θέλω νά Εερεις πώς ὁ ἀδελφός σου πεθαίνει μὲ τὸ χαμόγεβα στά κεῖλη γιατί ὁ Ες- κ τόν ἀξίωσε νά φβάπει μέχρι τόλοις χωρίς ποτε να μαμφβεῖ ἤ νά Ἀπομηχήση, Ἑτέλιος Μαυραμμήτης. «Μάνα, ἄν εἷ- σαι Ελληνίδα, μήν κλάενς, γιατὶ ὁ γιός σαυ δεν εἶναι γιά κλάματα. ᾿Ο γιός σαν τραβήει γιά τήν Εήξα καὶ τήν τιμήν Ίνι- χα Μουτοῤφτας, αἲ Ἱεμιμέ- νουµε τήν ἡμέρα τῆς ἔκτελε- σειως οὖν για ρα τῆς Έλει Βερίαςν ᾿ Ανδρέας Παυαγίξης ΜΑ Άθηια σάν κι” αὐτὸ Σεβαστό Ἱερωτεῖω, Τιμημένοι γονεῖς καὶ ση γενεῖς πώς μμημόμευσμΕ- έσω ἡρκωνου, Ελληνες κο Ελληνίδες, ἀπαχαιρέτησπαυ πώς δικούς τας οἱ τρεῖς Αονταρόψυχαι ἁπγωνιατὲς τῆς Μώηραμδς ιο τεριᾶς ποὺ µμαρτήκηεκαν ατὸ ἱκρύωυμα. τῆς ἠπχόνπς, πρὶν ἀμριβιωυς 4ῇ κάνα, πείς ο] Σε. πτεμβρήσα, 1988. ΟἨ τεῖς με: Βέυτες µήάμτυσες ἀντίμρυσαυ τὴν ματαπακτή τοῦ Ααάτοα με τὰ καμώνελςα ατὰ γείλπ, ἡάλ- ἁσώτας ατήν ἀρχὴ τὰ αΤῇ ὑπερμήχιως καὶ τραγουδώντας υτῃ συνεκεμττών α Ἑθνικὴ μεις Ἠμνῦν, ο Ἠμνὺὰς στήν ᾿Ελευῃε- μία, ἀπὸ τότετιοή καθμερηυβτικε σάν ὃ ᾿Εβωμός μωος τῶν Ελλήνων, τραγουβήθηηε µε ρνάδες φωρὲς ἀπὸ ἑκατομμύρηα ἠνβρκώπαυς, Τὸ Ἴδμα ἀσφαδ ος ἔκει σημβεῖ καὶ μὲ τόν ἡμνα στήν πεκηστήτιῶα τῆς Βασιλεί ουσας, Ὑπεραγία Εεωτόμη. ἐπάνια ὅμως οἱ θυμό κιιώτρα- γουβημέωη Όμναι τρπὐυή- θηκαν τόσα Επάξια, Μαὶ πρὀ γματι. Οἱ Εία ὕμωαι σπάνια βγῆ- μαν ἀπά κείνη ἀνθρώπων πού νά πήστειπω τόσο βαθιά στὸ Ἀριπτὰ μαί τήν Ελλάδα, Ἁμ- μίς μαμμιά ἁπαλύτως ἀμδιμῃ- Ἁϊα αἀτρεῖς ἤριιες ἧσαν γνήσια ᾿Ελληνώπόουλα καὶ εἰβικρινεῖς Ἀρηστιανοῦ, Μέσα ἁτεά τά σκα- τει κ ὑψρκὰ πελλιά τόν µε. Ἀαβανάτων Εγραόαν ἔπιστη- Ἀξς πτωής Βικαύς καὶ ίσης, μεσα στὶς ἀποες κωριαρκοῦν πηηλσῖ μα ώρσῖοι ἁρμηματισμί γνά τὸν Εἰεύ καὶ τήν Πατρίέμι. α Μαυρυμμάτης στὴν τελευταία το ἑπιατοή τρώς τῶν ἀθελήνὰ τος λίγες ιάωες πραταῦ αἱ Εήμνσι τᾶυ ὀδηηκή- πουν στὰ κελί τῆς πρεμάλας Ἠρφει: αοπωθιω τόν ἑαωτὸ µου ἰσχυρόν καί γαλήνιο κο εἶμαι ἔτπιμος νά τὰ ἀντιμετιωπίσιμ Όλα μὲ Ηάπρας μπί ὑπομανή γτ- ατί Έχω τὸν Ἀριστὸ µεσα µου μαὶ µε βαπΒα. Μήπως δὲν μᾶς εἶπεν ὁ ᾿ησοῦς αλβ Φοβηβητε ἀπὰ τῶν ἁπωμτειωώντιωυ τὸ αόμΙς τήν ΡΕ μυχήν μή δημ σιων ἀποντεϊωπιιν ᾿ Απὸ τί ην πὸν νά ᾧοῤηθμεν ἐφ᾽ ὥσου ἡ ᾠωχὴ µας Βὰ ἐπ πἰωήμον. Ἑωυτσόώτιαις γυρνάει στὴ μάντι πο α µήνες Άξξεις πού μπα ῥαῦν ο ἠκαύσουν ἅπ' τὰ κεῖ- Ἁπ σἱ δυωπτες εἶναι αὐτὲες ᾿Ελευβερίὰ ἡ Βάνάτας, Αὐτὲς τίς Ἀεξεις τίς μάθσν καὶ αὐτοί ο ταῖκαι τῶω Φοληκιώυν. Ναι ὁ Παναγίδής προσῃτει: κ... Τι ᾖα ποῦ ΕΕρμω ὥτι σὲ μυὰ µΕρια Πὰ ὠμτιμούσω τὴν ἁγχάντ, Έχω Βπλιάσια ΠΒάρρας ἀπόπρήν, μιαπός εἶναι πάντα στρ φιά στά κελιά µας η Τέτοιο ἑώκικὸ μεγαλεῖο Ίπιως μόνα τίς Πράξεις ταν βιποστάλων Οι υπυτᾶ κανείς Οπως ὁ ᾿Απώσπιαας εδ Εβφίω, γράφει τὰς Βρόμυ τε: τΈλεικα τήν πίστη τετήµτ]μίαη ἔται καί οὐ μάῤτυρες της ΒρΛι: μῆς ΕΟΜΑ παρεύοντα: στόν Οὐμάνια Πατέρα μὲ τὸ οπαθη: μὰ πως Έμαμαν τὸ µαβῆκονυ ταςς στὸ απὐντιμο Πέροόπια ταυς ἀπά τή γῇ, Τέτοια απγ- κλαµιστική μηκχρπιµία µπρ- στά στό Πάνατη εἶναι Βώσκολα να ουναντήσει µανείς, Μι πό. τὰ ἀμόμη ἃ Θκάνῆριωπος µπρωστά τά βάνατα Βειλίασε οναν ἄνθρωπως, Μαϊ κετευτικά ζήτησε ἀπό τόν Παντοὔύναµα Πατέρα Τσι μἁ μή πιεῖ τὸ πωτή μι τοῦ σταυρηκαῦ θανάτωις, νι) ὅμως ὁ Μαυρομμώτης, ὁ, Πα: ψαηίδης μαι ὁ Μαυτσύήτης, οἱ πευμάρτυρηες αὐτοί τοῦ Ἀπρι- ακαῦ Ελληνιαμοῦ, Βάδισαν στό φοβερό Βάνατα τῆς μρεµά- Ἅας ἀτάρακαι, γαλήνιο καὶ Χιιρίς Ἴχνας ἡήβου στήν µαῃ- διά, Μή ναμισβεῖ πώς µε τὰ Ἀὁ- για µου αὐτά ἐπικειαῦ πὐγμρι- ση τοῦ 'Τησοῦ μὲ τά παλληκά- ρια, Πρός Εἰκαῦ, ποτὲ Πεν βά ταλμοῦσα νά Επιριρήσω τᾶ- τον ἀπεβειι, Εκείνο ποή πρώπιαβα νά κάμω εἶναι υά Ὀμμπι µάπωια μηνύματα. Καὶ τὰ μηνύματα εἶναι τοῶτα:- Οἱ πιό πολλού ἀπά τούς ἐγωωιστὲς, τας ἂγενῆ, τας Ερηλικαῦ μαι ἀνεπανάληπτου ἀμιηγοὮ της ΕΩΡΜΑ, ἠσαν τέμρα τοῦ [που μα ἀπὸ τήν Εεία διδασκερα τος ἄντλησπαυ τήν εώνεήμη οὰ πρμάξαυν Έρνα μεγάλα, τόσο μεγάλα, τοῦ µατώρβωσαν να ἀντικρύζουν κατάµαυτρα τόν Χάροντα μετά κἠμόγελα μαὶ τὸ τραγαύδῃ στὰ κείδη, ή ἄλλη μήνυμα εἶναι πώς ἡ μοκή ποιό πιστεῦει στὸ Ὀεὸ μαὶ τήν []ᾳ- τρῤδμι πάντα νιμᾶ. Τά κύριε παρκημτηµνστιμάᾶ τοῦ ἀγώνα τῆς ΕΩΜΑ ἦταν τό Βραµατικὰ κανταρωκτύπηµα τῆς ἄσπλης φυχκῆς μὲ τὸν πι- µαπλα ξένα ἔπιβρωμέα, ῥππώνας ὑπῆρξε πάνω ἀπ ὅλα ἔνα Έπας ψύκῆς. Καὶ στὰ τελὸς, µέσα ἀπὸ τὸ τόσο εἶἦμα καί τὰ τόσα ἑμήπρια, υὕκησε ἡ Ἀοισπιανιμή καὶ συωάµα Ελ. Ἀπνικὴ ψυχή τῆς Μύπραυ. ον ἀντρεμμμένοαι ναι πού ἀπαγκονίστημαν πρὶν 30 κό να, μὲ τόκημα τους ἀλλά καὶ τά γραφτά Ἰομς κείµενα, στά ὑποῖα Ἐκημα ἤδη ἀναφαρά, ᾖώπσαν μιά ὑποβήμη καὶ υνὰ πρρσταγή. Γά µή παρεκη)- νουν ο) ΕλληνεςτῆςΗύπρος ἀπὸ τούς στόχους κα τούς σποπαὺς τοῦ ἐπιώνα τῆς ΕΩ. ΜΑ μέχρι τῆς πλήραυς ἓν- παπα ώς τν,ν, Σ' αὐτὴ τήν προοὐταγή ᾠπάπαμσαν καὶ απ᾿ αὐτὴν τὴν ὑπισθήκτ Ἐμειύσω πισταί µέχῃι τέλαυς οἱ Πανσγμώτηςς Ἀρτε- µίσης, Πανμιώτης Αβηκνήμ, ' Αγωνιστής Ἀρίατας Πουργαυρίδης “Όσες θυσίες καῖ νά χρειαστοῦν, θά ἐλευθερώσουμε τά σκλαβωμένα ἐδάφη µας | ΕΘΝΙΚΟΟ ΦΥΛΑΚΑς 'Ο ᾿Αγωνιστής δικηγόρος Ἀρῖστος Γιουργουρίδης διεκήρυξε: «Οἱ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ ΗΣΑΝ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ» Τά ᾿ Εθνικόφρονα Σωματεῖα «Μαυρομμάτης, ' Αγίου Παύλου καί αΜαυρομµάτης, Λάρνακας Δαπήθου, τέλε- σαν τήν Μυριακή 21.9.1986, τὸ ἐτήσια Εθνικό Μνημόσυνο τῶν ἀπαγχονισθέντων ἠρώων τῆς Ε.Ο.Κ.Α., Στέλιου ικαήλ Μουταόφτα. ᾿Επιμνημόσυνο λόγο ἐκφρώνησε ὁ ᾿ Ἀγωνιστής δικηγύ- τοῦ ὁποίου δηµασιεύσυµε ὁλόκληρα. ὑήνιαπήρ, Παναγῆ μα Σαββάκης ΜήνκοηλΙδης, οἱ ἄλῥιαιτέσσερεις ἥριωρς πο μνημανεύουμε πή- μερα, Μεγάλη μοή σηµαντική ὑπηραεε ἡ προσφομ το 3 ππάληκάρις στόν ὠγύνρα καὶ τώ τῶν Τούρµιωυ. Εησήασενν τή ζωή τους γιά νά ἐμποβίσαυσω τούς Τούρκους νά πουραξ- ῴσυν τά νησί µας, Ὀμστυκῶς ἡ Βυσία τους στάβηκε ἀνήμπαρη νά ἐμπαδίσει τούς Τούρμους ἀπά ταῦ νά σκλαβώσαυν τή µι- σή πετρήδμα. Τὲ αμα τν πηπὰ, Μημαριῶν ὅμως δέν πῆγε καμὲ- να, Βὐδησε κα ἔσμιξε μ᾿ αὐτά τῶν μαρτύρων της ΕΩΜΑ,, Αἡ- τό τὸ µαταμόκκιυς νεανικό ζἩ- μα ἡιωμάξει σήµερα: ᾿Αδελῴνα, Ελληνες τῆς Βύπραυ, ὁ Τούρκος δὲν πρόκειται υά φύ- γειάπά τὸ νηαί µας μὲ εὐχέςμαί πομεῖες ὀμαμαρτυρίας. Αττίλας µόνο μὲ τόν Εξαυση- μασμὸ Μά Φήγει, Ἀρειάξεται ἔνα μαμούργια πᾱ-δυ ὤν πρι. ἡμηατικά ΕΕλετε νά λεῴτερύπε- τετάὰ πμλαβωμένα ἐδάφη µας. Τότε ὑπῆρχε Ενόπητα µαθαλική καὶ πίσεις ατὸ Εἰεό μαῖ α᾿ Ένα κοιωά ἀποθεχκτά ἀτόκο, Νωρίς τήν καθολική Ενότητα, τὴν πῖ- στη στὸ Θεὰ μα τήν πίστη αἱ ἕνα ἀποδεχκτά ἀπὸ ὄλους στό χα δὲν πρώκειται ο Εαωαπατήπε- τε στίς οκλαβωμένες πόλεις μαί πιωρμά µας, Ον ψοψὲς τν μαρτάριων τῆς ΕΩΜΑ καὶ τῶν ἄλλων ἀγωφστῶυτῆς Μυπριακῆς γῆς Βά συνεχίσουν νά μᾶς Βείκχµον τὰ δρύµα ταῦ χρεαως μπί τῆς τιμής, Καὶ νά μᾶς ἠμωάζσου καί τώρα καί στόν αἰώνα τὸν ἠπαντον πώς ἡ Μώπρ ὑπῆρξε ᾿Ἑλληνική ἀπὸ µαταβολῆς κὀ σµου μα Ἑλληνικὴ πρέπει υά παρημείνει μεχρι τῆς συωτελ,ε:- ας τοῦ κρόνου., Τὰ μνημόσυνα τῶν ἅγιω ωηστῶυ δεν γνουτο μύνα γιὰ μά ἡμαλεῖ Ετπημνημώσουη Ώεπετη. Γίνονται καὶ πιά νά Εαναζή- σσυμε τὸ µεπχαλεῖα τῆς βυαίας τους καὶ γιὰ νά ἀντλήσοιμε ἀπ αὐτὴ τὰ ἁναγησία ΕΒηέμ]- γματα ΣΕ Ἀίχο Βά πορευτοῦμε στὰ Φηλοκιημένα νήματα, ᾿Εμεῖ Βά ξαναζήσσηµε, ἔστιμ κα γιά αμα, ὄλη τήν τραγική ἁμορήιά τῶν παλλημαρηώνυ τῆς: Μύπραυ, Εἰά φέρουμε στό υωῦι τούς νους καὶ Ἐφηβαυς ἁγω- υιός πὀαύ μαρτύρησαν ὁλά- χαριαι γιά τήν Ενωση. Ελά μι ἠσποηµε ἔντωνα τὴν ἠριωκή παρουσία τῶν πεσώντµνω ἁγιω- μηστῶν, Ἀπιῤιαξή τοῦ ῥὐξεντίοι, τοῦ Ἰάτατι, τοῦ Ἀρμάκου πῖ τας ένα, Μὲ μίγος καὶ Ἱερή 3η ΣΕΛΙΔΑ Ο ΜΙΘΡΙΔΑΤΙΣΜΟΣ Τοῦ Σεῇ. ᾿Επιακόπου Δημητριάδος μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΠΡΩΤΟΣ ΤΗΝ ΕΦΗΡΜΩΣΕ τή µεβοβο ὁ ΜΛήριδνάτηις, ὕρο- | βαύμενος μήπως τόν ἠηλητηρηάσουν, αὐφίσθηκε τόν τράπα τῆς: αὐτοάμυνάς τοῦ. ᾿Ἔπινε κάἩε μέρα, αξ μικρές Ελεγκόμένες, γι αὐτά Πὲ μαϊ ἀμίνδυνες, δόσεις βραστικό ἐηλητήρια, μέχεης ὕπου ὀρηπυισμώςστω τὸ ἐπυνήθνσε. Έτσι καυἐναπλέον Βηλητήριο δέω μποραῦσε νά το κάνει κακύ. ΑΛΑ αὐτόποή ἦταν, κατά κάπαια τρότη», σμωτήρισ γιά τόν Μιβριδάτη, αὐτὴ Ώπιλ. ἡ Εξσιπεἰωσή τω μὲ τὸ δθηλητήρια, εἶναι θανάσιμα καταστροφικό γιά τόν ὀρμαννσμὸ ' τῶν λαῶν, πού κάτω ἀπὸ Ένα ἀπαίσιω Μιβριβατισαό κάνουν καϊτά τελενταῖα Ἴκνη ἀντίστασης πρὀὰς τὰ πωευµατικά Βηλητήριο ποὺ Έντεχυα Βιοκετεύσυυ στό σάη]α τους ἀδίσταχτοι Βαλσφόναι, µεβίο- Βεύσωτας σταθιακά καὶ τόν πλήρη ἐξανβραπυξιαμότους, ἀὐτός ὁ Επαϊσκύντας ὠκαδελφιαμός ἡ ἀπονεύρωση καὶ ἡ νάρκιωσῃ ταῦ Ἀσποῦ μας, φαίνεται ωά κοριαρχκοῦν πήµερα στὴ δηµώσια Των. Γιοτί πῶς ἀλλαιαις νά ἔρμηνευβῆ ἡ παβητικώτητα καί ἡ Εωθοπικύτητα αὐτοῦ τοῦ κόσμου σὲ ἅμτι τοῦ σερβίρεται ἤ καὶ σὲ ὄμτι τραγιµό σωντελεττο αξ πολλοός τομεῖς τῆς ζωῆς τοις α ”α ὁ α ἃ ἁ συγκίνηση Εά Εαυαπζήσουµε τόν βραματικό ἀλλά ὑπέραχα ἡγώνα τοῦ Μήάυῤημμήτη μαὶ τῶν ἄλλων ἀπαγχουνσθέντων Ἴσαμε νά φπάσαυν στήν καρς: ἡμμση τῆς μακρᾶς, ἁτέρμονης, τῆς ἀδισκαπητηις τρανικῆς πς- µείας τους πρὸς τόν Γολυθᾶ. Καὶ 'Εκεῖ Βά µάμσημµε τῃι- αμάγιο μαΐ Βά µαταβέσουμε τὰ Ἀσιωλαύδια τῆς ἀγάτηις µας παή τῆς αἰωνίας εὐγνωμοσύνης μας. Τά καλύτερο ὅμως μνημά- συνα γιά τά παλληκάρια εἶναι μᾶ τὰ Εηπβεβαιώσαυµε καὶ υά ὀρμιστοῦμε πτοὺς τάφους ταις πως θά παραμείυουµΕ πιστοί οτίς ὑποβηκες καὶ προμπτωγὲς τους μέχρι τέλους, Μα νά τούς ποῦμε πώς ὥσες Βωσίεῦ καὶ μ ααειαστοῶν Πά Ελειβερώσσυµε τά σμλαβωμένα Εβάῴνη µας. Η ΕΒΜΙΜΗ ΜΑΣ γλῶσσα σταβιαμά Εφτιώκηνςε, τήν πεταώκα- ψσμ καταργώντας αὐθοαίρετα τή Ἀσγία Ἐπφρασή της, τήν ἅτιστε- λείωσαν μὲτά µωνατωυικά, Βά τήν Βάψουν μέτὸ λατινικό ἀλφάβη: τα. Τή νεαλαία µας τήν ᾖαυκάλισαν µε τὰ κθικαμυματά» της, τήν ὤβησαν στόν ἁμοραλιαμὀ, τήν Ἐσπριωξαν στά υαρκυτικά καὶ στέν παραπιτιαµό, ὀτή Βηµόσια ζμή ἐπεβαλαυ τήν ἀωαβιοκρατία, τόν καμματισμά, τίς Εμώξεις. 'Η πηλεήραστ ἔγιυε πηγἠ μόλυνσης, πρωπεάνδκης, ψευθολιαγίας, 'Ο γάμος καὶ ἡ οἰμαγἔνεια καλαρι- | ηκαν. ταρακαυµήβηκων, Ὀιελήθήσαν, Οἱ Βιανθρώπιυες σχέσεις ΒαεπαΏπιμιτω στήω ὑπομρισία, στό μἴσας, στόν ὠτομυσμήι, Ἡ σεμνὰ τη τα πακωπαβΒεῖ, ἡ ἠθικήὴ ὑβρήζεται, τὸ ὠμὸ συμσξέρσν κυρ ηκΕῖ 'Η ἀθεῖα Εεπρόβα λε, οἳ ἀἰρέσειὸ πὐρυβαντισῦν, αἱ νμάμαι τὶς εὐνει- οὖν. ᾿Ω ἀχετάς τῆς πεξοµονίας κατακλύζει τά πάντα, ἁπτίες ἀντί- στασης Ελάχιστες, ἄμυμες ιαμαρτυρίες σπάνιες, πνγόνται στόν ἁρυμαγδό τῶν βσώντιων ὑπερ τῆς ημωκρωτίης, .α. .α αἁ τ ὁ α ΠΦ ΤΡΑ ΤΩΥ ΓΕΝΟΥΣ Φαίνεται νά σατίζει. Τά μελλον τωῦ τύπων ακωτευνά. ἵ ]σιός μπορῖ νά μᾶς αώσεισήπερα, πα αὲ ἄλι λες χώρες γίνεται ὀνασυγκρότηση τῶν Βυνήμεων καί σκεβιάζαωταιτή βήματα γιά τήν η κλιετηρίἔητ ᾿Εμείνομε πίσω ἀπό ὄλους καὶ Εναν τὸ ἐπήτι µας μαίγεται, ἐμεῖς καταγιωάµαστε υά γάλει Ένεις τὸ μήτι τοῦ ἄλλα, Φανστιομοί καὶ πείαµατα μα ὀξύτητες πολιτικές καὶ ἀντιθεσεις, κυριαρκοῦν στή δημόσια κὠὶ διωτυκὴ ζωή. ωύμασ τῆς Δυγώτερης προσπάθειας, τῆς ἂνετης ζωῆς, τῆς πόλο σης, τῆς ἁγώτεργς Βαυλειᾶς, τῆς γλυκειᾶς ζωῆς ἠαϊνεται νὰ κ τευθύνει τή πτράτα µας. ὄεν Έχουμε πάρει κάν ξηρή γιά τό ομωτεῤα ται γύρω µας, γιά τοὺς πιωθήνους πο θιατρέχουµε, νὰ πς ἀπειλες πού μῶᾶς ζωνοςν. ἄν νά Έκουμε περιπέσει αὲ χειµΕρη ψήρκη, δὲν ἀνησυκοῦμε, δὲν Ειαμαρτυρόμαστε, Εξν ἀντιστεμόμα- στε. Τὰ θεκώµαστε λα παθητικά, μοιρολατρικά, σάν νά τὰ περηιᾶ- νουμε. Ξαναρωτᾶι: ποιός Πά μᾶς Ευπνήσει, ποιὰς θὐ μαστγώσειτά πάθη µας, ποιὰς Βά μᾶς δώσει καὶ πάλι ζωή μα Εωέργενα, Ποιό Βά εἶναι τὰ ἀντίδώτα κατά τοῦ Ἐπαϊσκωνταυ ΜιΒριθατισμαῦ, παύ μδῖς ἀποκαιμίει Ελπίζω πώς μαϊ πάλιν ἤ ᾿Εκμλησία Βά πρεπει ωά ἠωσμάβει αὐτὸ τὰ Εργα, Ἠαί μάλιστα χωρής κραατριβή. Η ΦΘΟΡΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΕΙΜΕΝΟ ΕΘΝΙΗΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ 0 Ενάς Εδηµιαύργησε τήν Γῆν καὶ εἰς τμήματά της Ἐδμυκε τήν µορφήν Βαλασσῶν, Ερήµιων, ἤ ἄλλων ἁματοίκητιων πάπιων, ὀμλά ἅμιως Επεδαφίλευσε πλουσναπαρόχεις Βιά τήν άπτιβιν εἲς αὐτά κρι- ἆμχσυ ἐμβίου ὅντας, τοῦ ἀωβρύππαυ, Εἰς τοῦτον ἑβύρησε μα τά µονα- δικόν ὄργανον ἐπιμοννωνίας, τὴν γλῶσσαν. Ἐν τῶν πλεον εὐωσηβεν- πιαν ἀπό πάσης ἐπιόψεωνς τμημάτων τῆς γῆς εἶναι ἡ Ελλάς, Ες ἔν τούτου β]κην χιονοστιβάδοας ἐπππίποῦν κατά μαρούς, ὑπό Βορρά μαί ἐν ἐπεαῶν πυρίως, βάρβαρα ἤ ἡμιβάρβαρα Ἐθνη, Ίνα Εμτοπήσσαν ἂν εῖ- Πεντούς Ἔλληνας, Εδώρησεν, ἑπή πλέον, εἰς ταύς Ελληνας τήν ἠαμ- προτέραν τῶμν γλμοησν” ἀπιόβειξιον τούτου ἀπωτελεῖ καί τό Ειωμανόν ἀπιόμμθεγμα, ὅτι ἡ (Μησπμαµρόπειρα] Ρώμη µατεμτηήσε μέν τήν Ελλάδα, κατεητήβη Όμιως ὑπ αὐτῆς γλιωμσσικῶς, Εἰς τὸ Γενήθ τῆς Ρωμαϊκῆς αὐπο- µραπορίας Εβεμρεῖτα προτέρηµµα νά πρόὀη ὁ Βιωμαῖας παλίτης µισέ ἁμιλαῖ αἶπας µμαλιώςτήν Ελληνικήν, Εἰστήν γλάµσααν ταύτην εγράκη- παν τὰ ΕὐγγΈλνα τῆς νέας Εβρηκείας καὶ οὕτεως Έγινεν αἴτη παγκή- σµιον πτῆμµα. Τήν γλώσσαν ὅμμς ταύτην δινσήΒησν κα ἐπέτιχκων νά κισνα- | ποιήσουν μιμακαναβρεμμένιι ιπιµπαλῖται, ὀλίγαι μὲν παλαιότεραν, πλεῖστο δξ ἱπέ τιυν ἡμερηων µας. ᾿ Απαρεῖ μαν εἰ διά τήν εὐκέμανν με) ἃς Επελἠφθησαν τοῦ σοβαροῦ ταύτα Εβνικαῦ Ἠέματωας, τὰ ἀποῖον Βά Έδει μᾶλλον ἄνὰ Βημωψηήσματως νά Εππλνβη. Ταῦτα δὲ εἰς ἐπαχήν µαπτή τήν ὀπιοον οἱ λαο ὑπ σαδμος πρ στεένεμον (δι) ᾿Ελληνικιῶν Ἑήμῃ- μεριβιων τὴν χρηιμοποίησιν τῆς Ἀστινικῆς γραφῆς εἰς τὰ Ελληνικά μείµενα, να ἐπσλαβισβή πλήρως: ἡ Βαληανιπή, | διά ἦτο λογιμόν νά κρησιμοπαισῶν οἱ ογατέχναι Ἔδεον γλωμσσι- κών Ηπίωκμα διά νά εἶναι περμρώτερονν µώτανεητοί ἐπεά πούςς ὀνγνας- στας τοῦ Βηπαυ ρε καὶ τοῦ ΜΜπονμέτου, Εῷ᾽ ὅσον πάλιν θά ἠτὸ δονα- τὸν αἳ τελευταία νά παραμµολουθαΏν παὺς αινεπῶς αὐξανωμίνους γλλωσσικαύς Εξωμρρενισμούς. ΑΛΑ Ππιῤαλώντες τὸ χωβο αν γληαση- κών Ἰδΐωμα εἰς τήν Βξαιν τής Ἐπιοτηµονιμῆς γραφαµένης, ὀπένοήμαν πήν ᾿Ελληνικήν Επιστήµην ὁπιώ τοῦ καρμαῦ τῆς διτβνοῦς πισπήμηςς, Δέν ἀντέχει οὔτε τἱςτήν πλέον µαλόπιστον κριτιµήν ὁ ᾖοχυρνσμώς, ὅτι τοῦτο γνετέῃ διά νά κεπιανσῆ Πῆῆεν ὁ Έλλην παλίτης τούς όμως, τάς Εγπυκλίσος μ.Ἀπι, ἀἡμοῦ καὶ ὁ πλέον μορέκνωμέωος πρός τόν εἰδικών Βά ἀποπαβῇ, Ίνα ερεδετι ἐπί στερεᾶς βάσεως συντάσασιων Άικ, τὰς δηλ: πεις πρύς τήν ᾿Ἑφορίαν ἤ παρόμοιάν τι. 'Ὑποτιμᾶται Επί πλέαν ἡ σημοσύνη τοῦ Ελληνας, ἀφαῃ ἐμεῖνας τῆς ὑπαίΏῆρον ὄχι µόνον ματι. μοεῖ τὰ Εκνληιπαστικά µείµενα, ἀλλά καὶ ἀποπτηβίζει ταῦτα. Ανέτως μεκριπρότινος µατενοοῦντο παρά τῶν Εένιων ἀρχαιαλη- πρν αἱ µελέται αἳ δημοσπεσόμεναι εἰς τά ᾿ Αρκαναλωγικών ἠμλτίον ἐπλείσνες ποῦ Ενός ὑημενδεις τόμοι µατ' Ἐτοκὴ, τήν Αρκαμολογικήν ἐφημερίδα, τὰ Πρακτικά τῆς ) Αρμκχάναλογικῆς Ἔτ ἐπῤείευς, τὸ Ἔμγαν τῆς Αρχκαισλαγικῆς͵ Εταιρείες καί τὰς παρά τῆς ' Εταιρείας Εμδμιαμέ- νας μονογροφάς τῶν ᾿Ελλήνιων ἀρκαιολόγιυν, συνετεγ μένος εἰς µππι- στηµοωμκήν γλῶσσαν. Γήν νῦν ὅμως κρπαιμοποισµένην, ιωμεν Βημοτικήν ἱμετά παρόλα που ὑπό δη του, τοῦ γτοῦ τά αἐμαπου δεν ἄτερεύει πατε ή πἀτούπαις Ἡμιμια], λα κιατοη ταν, Εὔνκν ἀρκαναλήγιων ρα, Ἠπεῖνοι ηλαδή, οἳ ὁποῖαι τἶκαν τήν µικήν τύχην νά Ειναμείνου ώς ὑπότροφοι ΕΕνων ἁρκαολογικάμν ᾿Επρυμµότων ἓν ᾿Αβήναις, εάν καὶ οὗτοι δεν ἀπε[εντυβπιν Έμτοτε πτης. Οληρόσπικας περίληΜης ἓν τέλει τῆς μελέτης εἰς µίαν τῶν διεβνῶν γλωσσών, ες τοῦτο, ματ ἀνάγνην συ- νηθίζσυν αἳ Ελαβόθυνοι μή οἱ Τοῦρνσι, τῶν ἁποίων Εσκύήπιως Ἐγένα- μεν ζηλωταή (εκεῖ µαταντήσαµεν | δὲν προιωλεῖ τὰ Ππιστημµανικά Βέµα- τα. ΟΙ Ενοι ἀρχαμιλόψοι τὰ πολὺ παλύ νά ρἰόσυν βλέμμα εἰς τὰς ἠππεικοιΊσεις τον νεσεπρησμαμνων ἀρχαήων. ΣΤΕΛΙΩΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ Αἰωνία Ἀπιπὰν ἃς εἶναι ἡ µωήμη, τῶυ παλ λημαρμῶν, γιὰ υὰ μᾶς ἡμωτίτει παντοτινά τὰ Βρόμο πωή ὀδηνεῖ στὸν Πεντ- Ρώμτιλω καὶ τ' ἄλλα ακλαβω µέωπ ἑδάφ μας, Ἡι ὥς μή Ἐε- χναΏμε πώς λαοί ποὺ δὲν κρα- ταῦν ἄσβεστη τή μνήμη, παὴ- Ἀηκαρμῶν ὅπως τοῦ Ἰάαυραμ µάτη καὶ τῶν ἄλλων ἠρεύιων πας μυπμοανεύουμε εἶναι πήτα Βιμααμένοι τόν ἀφωνισμά, ΜΑΡΕΚΕΛΙΟΣ 8, ΜΙΕΟΝΥ 4η ΣΕΛΙΔΑ ΕΘΝΙΚΟΕ ΦΥΛΑΚΑΣς ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1986 ᾿Ομιλίατοῦ Δρ. Γιαννάκη Κασουλίδη στό Φιλολογικό μνημόσυνοτῶν ἠἡρώων τοῦ Γερίου ΚΑΜΝΜΙΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΘΑΨΕΙ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ μψεσλαία τοῦ ' Εθνικοῦ Σωματείου «ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ ΓΕΡΙΟΥ:, τίµησε μέ Φιλολογικό μνήμό- αυνο τή μνήμη τῶν ἠρώων ᾿Ιωνᾶ Νικολάσυ, Κυριάκου Καλοκάση, Κυριάκου Κακσυλλῆ καὶ Κωστήώκη Λαΐζου, στά ὁποῖα ὁμιλητής ἦταν ὁ ἐπαρχιακός Γραμματέας τῆς Μεσλαίας τοῦ Δημακρατικοῦ Συναγερμοῦ Λευκωσίας δρ Γιαννάκης Κασουλίδης, Στό μνηµόσωνο παορέὲ- ατησαν Τομεάρχες καὶ ' Αγωνιστές τῆς ΕΟΚΑ, σωγγενεῖς ἠριώων καὶ πλῆθας νεολαίας. Στήν ὁμιλίαταυ, τό κείµενο τῆς ὁποίως δημ ασιεύουμεπιό κάτω, ὁ ἂρ Κασουλ]όης ἔδωσε σχυρό ράπισμα σ΄ ὄλους αὐτούς πού µἐτίςπμάξεις κα ἐνέργειέςτους ὀχιμόνο δεν ἐργάστη- καν γιά εὐόδωση τῶν ἀρχῶν καὶ σκοπῶν τῆς Ε.0.Κ.Α., ἀλλά πουναντίον πολέμησαν τήν Ἔνωση µε τή Μητέρα ' Ελλάδα καὶ κατ ἐπέκταση πρόδωσαν τό Ιὀσνικὸ τῶν ἠβώων. Μ΄’ αὐτά τό Φμλολαμκό μνημόσυνα οἱ νέες καὶ νέαι ἐδῶ στό Γέρι θέλουν νά ζήσουν τίς σκἐ- Ψεις τά κίνητρα και τίς ἀνπδράσενς τοῦ μωνᾷ καὶ τοῦ Κυριάκου, πού εἶκαν τότε τήν Ἰόνα ἡληκία µε τούς σημερινούς νέους µας, Θέλουν νά νπώ- σόυν µέσα στήν ιµυχή τους ἐκείνα ἀκριβῶς τά ὡραία κα[ τά δυνατά παύ ἔνσιωβαν τότε αἱ σχε- Βρωπος μὲ ἀξιοπρέπεια καὶ σεβασμό. Αν µελε- τήσετε προσεκτικά τήν μακραίωνη ᾿ Ελληνική μας ΄Ιστορία Βά Μεῖτε πώς όλοι οἱ ἀγῶνες τῶν Ελλήνων, ὅλα τά ἀνδραγαθήματα καὶ ὄλες οἱ Βυσίες Έναν γιά τήν ἀπόκτηση τοῦ μεγάλου Ιδανικοῦ πού Λέγεται ἐλευθερία, ᾿Εμεῖς σάν Ελ- ληνες µετά τάν Μέγα ' Αλέξανάρα ποτε δὲν ἐπι- 6 Δρ, Γιαννάµης Κασουλίδης, Δόν σωνομίάηκοί τους ὁ ᾽ωνῶς καί ὦ Κμριώκας, μή καὶ ἐκεῖναι πο ἐπέζησαν ἡ Βερανκτ εων]- ὥσω, ή Ελένη Χμιστοφβορίάοι,, ἡ Αὑψή Κων τί νου, ἃ Νικος Σαμιών, ὁ Σπήρας Κυριάκου, ὦ Μεφτής ΝΜεαπταλέμαι, ἆ Πανπιιώτης Κωτζιής καἰόΕ. Ταλιασόίρας ὁ ἀθελῶός τα ᾿Ιωνᾶ Αὐά- μας καί τόσαι ἀλλῆι ὀψιωνιστές τούς ἁποίους τά ὀνόματα Βά ἀκωύσετε νά ἐξματαροῦνται ἀπόιμε Αντί ἄλλοι πανηγυρικαΏ ἐπιτρέιμετέ µοιι ἁπή- ψε νά προσπαβήσω νά μεταφέρω τήν ἁτμά- σήπιαα µέσα ατήν ὑπαία ἔζησαν οἱ ἡμιωικοί νέοι μας τοῦ ΠΠ-Β8 στοὺς σημερινούς ψέοιης µᾶς τούς ἐἑλπιῤαφάραις καί γεµήτοιις ζωντάνια μὲ - θμς µας πο εἰμαι αγδυῤός πως ὅταν ἡ Πατρ[ᾶα τους τή ζητήσει Βά φανοῆν ἀντάξιο καὶ καλύτε- μαι αυνεχιστὲς καί τοῦ ᾽Ημμᾷ καὶ τοῦ Κιυῤνάκόιι κα ὅλων τῶν ἁγωνιστῶν τῆς γενιᾶς τοῦ 5ΠΡ-Π8 Επιω τήν πήχη Ἀάψω Βέπης νά γνωρίζω καλά σκεθόν ὀλοις τούς σημεμινούς νέαυς Γερκῶτες καὶ μιά κα ἔχιω τήν τιµή νά εἴμαι συναφωνιατής τους καί καθσδηγητής τοως, ξέρω καλώ πήις μὲ- σα στήν μυχήτοωςκαἰ τήν καρδιάταυς σιψακαίει ἡ σπ]Βα πο φούντωίσε καί θέριεµε σἀν ἀλλόγα στήν ιµωχή τοῦ ᾿Ιωμᾶ καὶ τοῦ Κυριήκσιι γιά νά ἀντιμετωπίσουν μὲ Βάρρος καὶ ἀνδρεία ἁπαρά- µιἁκη τόν Αγγλὸν κατακτητή, νά περιάηιονή- σουν τήν θύναμη του καὶ τόν ἀνωώτερο ὁπλισμό το καὶ νά ἐπικειρήσοωιν ἀνώραγαβήματα ὅπως ἡ μάχη ταῦ Μσσοκσμείσυ ποὺ τίπατε ὁεν ἔχει νά ζπλέει ἁπά τά Κούγκι, τὸ Μεσολόγγι ἡ τὰ Χάνι τῆς Γρηβιᾶς, τήν Σαλαμίνά ἡ τὸν Μαραθινα Ποῖσι λαιπήν ἧταν δἱ νέες κα νέαι ταῦ Τ98ε, πηή ἀπάμτιζαν τίς ἡμπδες κροώσειως στήν Ἀει- κωσία μιά ἀπή τίς ὀποῖες ἧταν ἡ ὑμάδα κρούσε- ωςτοῦ Γερίση Ποιές ήταν ο Μέες κα νέοι µαξ! μὲ τοὺς ἀπαίσις ξεκιώριζαν γιά νά γραφταῦν στὰ Πήνβέα τῶν ἠβηωων ὁ ᾿Γωνᾶς Μικαλάσω καὶ Κι ῥιάκας Κολοκήσης, ᾿Η ἀπάντηση εἶναι ἁπλή. ᾿Ηταν νἒσι ἄκρι- Βάις ὅπως κα ἔπεῖς µέ τὶς καβημεῃινές ἔννοιες ὅπως οἱ ῥικὲς σας ὤλλοι µπβητές καὶ ἀλλοι πριω- τοεργαξήμµεναι στην βιαπάλη τῆς ζωῆς, Πήναι- αν σχκόλεῖο πότε ῥιαβασμµενοι πώτε ἀδμήβασται, εἶκαν ὄνειρα γιά τὸ μέλλαν καὶ τήν προσωπική τπως εὐτωχὶὰ ἅπως ἔχει κήΒε νεωνική Ιµωκή, ᾿Η ἐπιτηκία, ἡ ἀγόπη, ἆ ἀΒλητισμήώς, ἡ ψιραψιωνία ἧταν ἔγναιες τῆς ἀνήσιχης νεανικῆς ψιιχῆς ταυς, ὕπως εἶναι ἔγναιες δικές απς Μνᾶ µατιᾶ στ πηρτραῖτο πο ζωμράσησε ὁ ᾽λωμᾶς Φείχνει τήν λεπτότητα καὶ τήν εὐπιαθησία τοῦ καρακτήµα ται. ΜΛέ ἀίγο Αήγια αἵ νεαι τηῇ Τάτε δέν ἀιέβέραν κατά βάθος στήν ψυχή καἰτήν καρδιά ἀπό τούς γέοιις ταῇ σήµερα Ἠξεραν ὅμως τότε ἄπιως ξέρετε καί Επεῖς αήμερα πιώς ἡ ζωή δὲν ἔχει ἀξία, τὰ ὤνειρα γιά τήν μελλαντική εὐτυχία δέν ἔχοιν βάση χωρίς {δανικά παὐ ὁμορφαίνουν καί ἄίνοιν νόημα στήν ὕπαρξη µας, Δὲν ὑπάρχουν ῶανικά ἀνιώτε- ῥᾶ καὶ ὀὐαμαστικότερα ἀπά τά δανικά τῆς ἕλειι- Βερίας γιατί ὁ ἐλεύβεροας ἄνβριωπος εἶναι ἄν. χειρήσαµε κατῶκτητικαής ππλέμαως, πῶτὲ ὧέν ἐπιδιώξαμε νὰ σκλαβώσσυµε ἄλλοις ῥαούς. Γιὰ τήν Φική µας Ελευβερία ἅμιως γινόμαστε ἀφά- µαστα λιοντάρια, ἅμαστε ἔτοιμοι νά Βωσιήσοι με ὅτι πολμτιµύτερο ἔκαιιμε, τήν Ίδια τήν ζωή μας, γιά νά τὴν ἀπακτήσαιµε. Τό σήνΕηµα ἑλει- Βεπία ἡ Βάματας έν εἴναι τηχαῖα. ᾿ΗἩ Ενώσξη ἱστορία τῆς Ελλάδας ὁἒν ἀφήνει ἀμφιβοδία γιά τήν ἀτοιμότητο τοῇ Ελληνα γιά ἠμλοπατρήα, ἁγιώνα καὶ Βυπσίας στό βωμό τῆς ᾿Ελευβερίας. Πιστο! στἰςπαραδιώσειςτῆς Ελληνικῆς µας φωλῆς, ἀντάξιοι στά κάλεσμα τῆς Ιστορίας, μὲ ἐνβσυσιασμό καὶ τὀἡμη πού ὀνεγείμει τὸ νοῦ καὶ συναρπάζει τίς νεανικές ιμμκές, ἀνταπακρίβηκε πριωτοπύρα ἡ νεωλαί[α τῆς γενιᾶςταῦ ΕΠ-Β8, στά προπκλητήρια σἠάπισμα τοῦ ἄραιτεκτανα κα ἀραματιστή, τοῦ ἐμπνεωστῆ κα καΒαὐηψγητῆ τοῦ ἀπεῤευθηριωτικοῦ µας ἀγιώνα, τοῦ Βρυλικοῦ νε- βεντόγεραυ Γεώργμμι Γρίβα ἠηγενῆ. Σημαντικό τὰ σημεῖα τοῦτα, πιές οἱ νέοι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἴκαν ἡγέτη παή τούς ἔνέπνεε, πού ἔόωσε πρώτας τὸ παράδειγμα ζώντας σὲ ὑγρά κρησφύγετα κάτω ἀπά συνβῆκες κακοκί- ας κη[ποή δὲν ὁίσταζε, ὅταν Λάχαινε, νά παίρνει πραπιωπικά µέρος ἠκόμη κα μόνος του σέπαλε- μικὲς ἐπικειπήσεις. ᾿Π Διγενής εἶκε πίσω τοι ἕνα Λαό Ενωμένο κα/πειβαρκημένο, ἔταιμο νά Βωωνή- σέι μάθε ἑὐμάρεια καί εὐδαιμανισμό, νά φορέσει αώσσιωµυνς τήν κωπριακή ἀῤατζιά, νά κάτσει νά Ετθιμάπει πὐεκτώ καί τράφιμᾶ γιά τόν ἀντάμτη κα τὰ πολιτικά κρατπήµενα, νά ζῆ καθημερινά ἕνα ἁγωνα ποὺ ὀμεξήγετα σὲ ἀτμόσώσαιπα, μὲ τέταιο ἠεβέντη ᾿Αρχκηνώ, ὁ ᾿ λωνᾶς καὶ ὁ Κωριά- κός καί οἱ ἀλλὸι πού ἐπέζησαν ὁὲν μπαρμαῦσαν νά κάµαυν Μάβὰς, Σκεφηήτεπιως τόν [ων τόν ἄρκισεστήν ΕΩΚΑ ἁἸδμος ὁ Γωμνασιάρκης τοι, ὁ ἀείμνηστῶς Κων, Σπυριδάκης, ᾿Αναλαγιατῆτε ποιές προσιωπικὲς ἠξιες, ποίᾳ προτερήματα, πόι- ὁμν πλούσιων ἐπιωτερικά κώσµο κα ποιά ἠπει Βι νάτητα ὀνέκρινε ὁ ἁόνηνς ἐκεῖνως ἀάσκαλος πτὸ πῄάσωπο τοῦ Ιωμᾶ Νικολάου γιά νή τοῦ Έμπι απεωτῃ τὠ τόσα σοβαρά ἔριω τοῦ Αηωνιατῆ τῆς ΕΟΚΑ Μέπα σἐ τέτοια ἁτμόσήπιρα ἔδωσαν τά εἷ- ναι τοις ὁ Κυριάκος καὶ ὁ ᾿ωνᾶς κ οἱ ἄλλαι, πῆραν πρωταβσμλίες, ἀοκίμαπαν νώ ξεγελήσωιν τος ᾿Εὐγλέζοως μὲ αἴππσπ ἀπὸ τόν ᾿Πωνᾶ νά ἐργαστεῖ στήν ΡΑ/8 ὑπογράφωντας μέ τήν φρά. ση -ὁ πιῤτής ὠπηρέτης Βπεττονὸς ᾠπήκοας { ᾿Αναμνηστικήῆ Φωτογραφία, µετά τὸ ἠπλαλαγικὀ μνημόσυνο τιῶν ἠρώμων τοῦ Γερίαυμ. ᾿Απὸ κ.λπ.» ἐπιτέβηκαν ατίς ἀγγλικὲς Εγκαταστάσεις εόω ατήν ᾿ἁθπλάσαι, μετέφεραν ἀπλισμή, καὶ πολλά ἄλλα ὀνδραναβήμωτα, ΟΓ πμάξεις τους ἕκαμαν ἔμᾶς τοὺς νέυις, ἔσας ἐδ στό Γέμι νά εἰστε πεπήήιαναι γιατί ὁ Κωριάκας κα ὁ ᾿Ιωνᾶς ἦταν συγχωσιανοί σας, συηηενεῖς σας, ψνωστο! καὶ Φίλοι των ψονιοῖν σας, ἕκάναν τήν Κύπρα νά εἶναι περήήμανη γιατί ἔχει νά καμχᾶται γι΄ αὐτούς, Όμως ὁ ᾿Ιωνᾶς καί ἆ Κυριάκός, καὶ η ἔπιζή- παντές ἐπώνωμοι καί ἀνώπυμαι ἁπωνιστὲς τῆς ΕΟΚΑ εἶκαν ἕνα προνόμια παύ φα[νεται ὥτι ἐμεῖς σήµερα οτερούµαστε ἤ ιά τά ὁπαῖα ἕἵμαστε δι- καιολογημένα σιηχυσµένσι. Εἶχαν τότε ξεκάθαρα στόχυ ταῦ ἀγάπνα. - 'Αϕώνας γιά ᾿Εκειβερία τα ᾿Ελληνι- σμοῦ ἀπό τήν µακραωνη δαυλεία στούς ὄνάφμα- ρους ξένους ἦταν ἁγιύνας γιά νά ξαναγεννηθεῖ ἁπιά τήν ὁσπάχκτη του ὁ Φοίνικας τοῦ Ελληνικοῦ κράτους κανά δημισοιιργηθεῖ ἡ ἑλεύθβερη ᾿Εβλη- νική Πατρίδα ποὠ Βά Ένωνε ἀπ᾿ ἄκρο σ᾿ ἄκρο τήν Ελλάδα, ᾿ Από παλιά µετά τήν Έτερεα ᾿ Ελλά- δα καὶ τά νησιά ἦταν ὁ ἀγώνας γιά Ένωση τῆς Κµήτης, τά Επτάνησα, τῆς Δωδεκανήσου. Τά ΒΕ-Β8 ἕνας ἦταν ὦ στόχας καί ὁ σκοπάς τοῦ ὀπῶνα. Η Ενωμπητῆς Κύπρου µας µέετή Μητέ- ρα 'Ελλάδα, ΜΕ τά ἄραμα τῆς Ενωσης μὲ τήν ᾿Ελάάδα ἀγωπματήκαν καί Βμοιάστηκών ὁ [μ- νᾶς καὶ ὁ Κυριάκος, ἕνα ὄραμα πιά τὸ ὁποῖα πύτισαν τή γῆ µας μέ τό «μα τους γενιές γενν Ελλήνων τῆς κήπροι, Εἶναι ὁ πρὀαηώνιος πά- Βος τοῦ Κωπριακοῦ ᾿ Ελληνησμοῦ καὶ καμιά σιν- Βήκη, ἡπμῃασκαιρη διπλωματική σιµφωµ]α, κα- γένας ᾿ Αττίλας κα καμιά ὀύναμη δὲν Βά µπαρέ- σει ποτε νά Βάψει τήν ἴδέα τῆς Ενωσης ἁτιά τίς καρδιέςτῶν ᾿Ελλήνιων τῆς Κύπρσυ, ἁπά τή Μεα- Ἀαία, ἀπό τά παιδιά µας κα ταύς ἀπόώνόνους μας. Αὐτήτήν Ιδέα ἡ σημερινή νεολαία παραμβάνον- ταςτήν σσ ακωτάλη ὑπό τὰ χέρια τῆς μενιῆς τοῦ ᾽]ωνᾶ καὶ τοὮ Κυριάκου Βά τή δισφιῤάξει ζων- τανή, Βά τήν μεταδώσει στή, ἐπερκόµενες γενιές πιπτ! ὁ ᾿Ελληνισμός τῆς Κύπρου Βά Εὐμησικάπει μόνα μὲ τήν πραγµατοποησή της. πως π᾿ αὐτά τά πημεῖα αἱ πηµερινΏ! νεοι µας νά ἔκαιιν τὸ ὀμκαίωμα νά ἐνπμερωβοῦν πώς ἡ Ένωση πρίν τὸ 1874 δὲν ἦταν καθόλου ανέ- Φικτη ὅπως πρααπἀθήδαν πολλαί νά μᾶς ποῦν ἀλλὰ ἀμκετές ἦταν οἵ περπτώσεις πο κάρι σὲ ἑνέρψειες πατρµυτικῶν Ελληνικών Κιβερνήσε- ων ὅπιως ἐκεῖνεςτατ Γεώργιου Παπανῶρέο καί Στεῴπνου Στεφανόπομλαι ἡ πραγματοποίησή της ἦταν πολή καντά. ἄμστωχαις ὅμως γιά τήν ταλαϊπωρή Εὔπρα µας «σκοτειµές κα ξωσπήμαρι- κὲς ἀμνάμεις πού ἄλῥα συωμφωναῦσαν στήν ᾿ΑΒήνα κα[ἁλλα ἔπρασταν ἁτήν ἠμευκιωσία, ἔμα- ταίωμσαν τήν Ένωση. Αὐτά τά Αάγια δὲν εἶναι δικά μοι. Είναι τὰ Αόγια τν τάτε ΠΠΒΗΠΙΟΙΩ γιων τῆς Ελλάδας γιά τούς ὁποίαιις ἀνασέρβη κε: προηγαιµένως. Ίπως ἔται νά καταλαβαίνετε καλήτερα γιατί ὁ ᾿Εβνικαφροσύνη ἐδιῃ στό Γἐρ ἦταν ἁπά ἐκείναις παή µετά τήν ἀνεξωμτηπία παρέμειναν πιστα στήν Ιδέα γιά τήν ἁποία Βωσιή- στηκαν ὁ ᾿Ιωνᾶς καί ὁ Κυριάκας, Πρωταστάτη- σον στούς ἐνιωτικοὺς ἀγῶνες ενάντια στώ ρεῦμα καί τὸ κατεπτηµένω, Εἶναι Ἴσιως καὶ νι αὐτὸ τὸ Νάγπ, ἅπως µαῖ ῥώβηικε κα! πτύ παρελθόν ἡ εὐ- κοπρία νά πι στήν Νεολαία τῆς ᾿ Ηρωικῆς αὐτῆς κοινώτητας ὅτι ἡ εὐθώνη τῆς γιά ἄινέκιση αὐτῆς τῆς παράδοσης ἐμπίπτε σταής ὀικαής της ώμος. Τριάντα χρόνια ἔχουν περάσει ἁπά τήν µάχη τοῦ Νοσοκομείου καἰτήν μεγάλη Βισία τοῦ Κ- ῥιάκσυ καῖ το ᾿Ιωνᾶ. Σήµερα µαζευτήκαμε στά Γέρι γιά νά τιµήσσιυµε τήν μνήμη τοις µε ἐπι- Ἠνωση πως δίπλα στόν «ἄρωνα» καί α΄ ὅλη τήν γραµµή τῆς ἀντιπαράταξης κυματίζει παράνομα ἡ σημαία τοῦ ᾿ ὀττίλα ἔνι κινδυνεύει στίς ἐλεή» Βερες περισυχὲς αὐτή τα ὔτη ἡ ἐπιβίωση τοῦ Κυ- πριακσῦ 'Ελληνισμοῦ στή γῆ τῶν πατέρων του. Ἑήμερα ἡ ἡγεσία πού μᾶς κυβερνᾶ ἀρκεῖται πτήν κοίπδια σωνθηµατολογία μιά ὀῆθεν ἀντί- σταση καὶ ἁγώνα, χωρίς καμμιά ἔμπρακτη ἀπό- ὄειξη ὑποιασδήπατε προστιάβειᾶς γιά ἀναστροπή τῶν τετελεσµένων ψεγονότων, Σήμερα ὁ σκοπός τοῦ ἁγῶνα δὲν εἶναι Εεκάβαρος, δὲν ἔχει χαρς- χθεῖ μμά κοινή Πανεβνική πολιτική μὲ ξεκάθκι- µους Βρακυπρόθεαμους καὶ μακροπρόβεαμους στόχους. ξειρῆνες παλλὲς ἠχαῦν στ’ αὐτιά σας πώς πάχα ἡ Κύπρας εἶναι καμένη, οἱ ὁμαματισμο[ τοῦ ων καὶ τοῦ Κυριάκου, ὁ Παρθενώμας εἶναι οὐτοπίες καὶ ἀνεκπλήνσιωτα ὄνειρα, Μήν πτση» Βεῖτε, Δμστυχίες καί ὀπισθοδρομίσεις καί Εθνι- κἐςκαταστραφὲς γνιώρισεποἁλέςτό Εθνας τῶν Ελλήνων, Ηγεσίες ἀνάξιες καὶ ἀνίκανες εἴχε πολλές φαρές, ᾿Η ΒέΜηση, ἡ καρτεµία καὶ ἡ πι: στη σάν ἐκεῖνη τῶν τιμώµενων ἠρώων µας µπῦ μεῖ νά μετακινήσει κα! βαυνή. ΙΛᾶς τό ὀιῤάσκει ἡ Ιστορία µας, μᾶς τὸ βραντοφωνάζαυν αἱ ἡριωές µας. Τά τελευταία 20 χρόνια δὲν εἶναι τίπατε µπραστά στοιῖς αἰῶώνες τῆς ᾿ Ιαταρίας τοῦ ᾿ Ελλη φισμσῦ καὶ μπροστά στούς αἰώνες πο θά ἀκὸ. Ααυβήσουν, ᾿Η Ρωμισαήνη ἓν φυλή συνότζιαιρη τοῦ κόσμου κανένας ἐν ἐβρέβηκεν μιά νά τήν ἠξιλείίμη κανένας γιατί σιέπη την πο τ ἄιμη ὁ Θεός µου ᾿Η Βωμησσύνη ἐν νά καθεῖ ὄντας ὁ κόσµας λεί- μη Τό γεγονὰς ἅτι σήµερα ὁ ἀπγώνας δεν ἀνεξά- γεται μόνα ψιᾶ ᾿Ἐλειβερία ἀλλά βασικά γιά ἔπι- βίωση τοῦ Κωπριακσῦ ᾿Ελάηνισμοῦ σ᾿ αὐτή τή γῆ, ἐπειδή σήµερα ὁ φοβερός ἐκβράς τοῦ γένους τῶν ᾿Ελμήνιων, ὁ ᾿Απτίλας, παώ εἶναι ψνωματὲς οἱ Επεκτητικὲς τοι βλέψεις καί γιά τήν ώπρα κ μιά τά θωδεκάνησα καὶ τὸ Αἰναῖο βρίσκέτωι ἀπειλητικὸς μπρορητά οπτίς πόρτες μάς, ἐπειβή μικραπολτικές, μωρο λοδοξίες ἐμποδθίζουν τούςκυβεονντες νά ὄιασων Ἐμπνευση καί νά: ημα στόν ἀγώνα, τὸ χρέος µας ἡ Εἐλησή µας γιά ἀννα, κα σωτηρία, τἀ πείσμα µας γιά σιωνέκεση τοῦ μεγαλείσι το Κυριάκο κα το ωμῆ πρὲ- πει νά εἶναι Τ0 Φορές πιό µεγάφα ἀπά τὰ 18588. Γιρέπει οἱ νέσι τῆς Κήπραιι νά ὑπάπαων τίς κπρόνές τας καὶ τίς ωχέςτοως μὲ ἡλπ τήν ἅπα Φασιστικώτητα κα! τὰ Πάρρως πο εἴκαν κάποτε ὁ ως κα! ὁ Εωριάκος, καὶ µε Εμπνειστήν κα πάλι τόν Αρχηγό τὸν Διμενήν, ππέπει νὰ εἶμα- στε ἔτσιμοι νή ὀιπλαῤήσουμεν στόν ΤαΠρκη κα- Τακτητή πιὼς ἄν ἐπικειμήσει ὀπόιαδήποτε προξ- αση ἀπό τίς γραμμές πού κατέχει σήµερα θά τῶν ἄν τιμετιωπίσαιµε με πείσμα, ΒΑ τόν πο λεµή σσυμµεκαί θά πέφτσαιυµε, Βά πέῴτοµε κα Βά τόν πολεμοῦμε κα μόνα πάνω ἁπά τὰ πτιηµατα ὤλιιν μας Βά µπαμέσει νά περάσει. Δὲν Βά Αιπαιμική- σουµε. δὲν Βά ἠπωχωρήασυμεν καί ἐν Βά ταῇ ατρέῳσιυµε τά νώτα ἀλλά ὅπως οἱ Σπαρτιᾶτες Βά μποροῦμε νά παῆμε στόν ᾿Ιωνὰ Μικολάσιι καί τὸν Κωριάκα Κολοκώση πιῶς: ᾿Εβῶ τήν ἔχω τήν πῥηγή ᾿Εδῶ μπροστά στά ατήβια». ἀριστερά πρόςτάὰ δεξιά Ἀρ Γιιννύκης Μασουλίδης, Επαρκιακᾶς Γπαμματέας τῆς ΝΕΔΗΣΥ Λευκωσίας, Γσηνορᾶς Γρηγαρᾶ, Τοµεάρχης, Βάσας Ἑοψωκλέους Τοµεάρχης, Ελένη ἅρι- σταφαρίδαου σωναγωνίστρια τῶν ἠρώμαν, Σπύρας Κυπιάκου, αυπνσψωμµιστής τῶν ἠρωμων, ἅτή μάχη τοῦ Νοσοκαμείσυ Λευκωσίας, Ανδρέας Ειεητάνης Ταµεάρχης, Μῖκας Σέππως Κολοκά- ση, Πρόεδροςτεν ᾿Εθνικοφρόνων Σωματείων. Δικέφαλως. Γερῖσι, Λλίνα Σαμιμώω, θυγατέρα τοῦ ἁγιωνιστή Νίκου Σξαμιμών, Αναστάσης Καλακήσης, πατέρας τοῦ ἤριωα Κωρμάκαυ Κολοκά- πη, Γιαννής Κακσωλλῆς, πατεραςταῦ ἡρωα Κιι ριάκου Κακοιῤλῆ, Νικώλας [ωνᾶ, πατέραςτοῦ ήρωα ων ᾶ Νικολάς υ, Σάββας Λοΐζου, ἀδελφώς τοῦ ἥρωα Κωστάκη ἠσίζου, Γεώργιος Ταλιαδώρος καὶ Βερανίκη Λεωνίδου, σωναγωνιστὲςτῶν ἠριίων καὶ ωνδς Νικσλάσι ἀδελφό- τεκνης ταῦ ήρωα ᾿Ιωνᾶ Μικαλάσυ, Γβαμματέας (Παγκύπριο ταῦ ΜΙαΒητικοῦ τῆς ΜΕΔΗΣΥ. ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1986 ΕεθνικοΟος ΦΥΛΑΝΑς ΕΘΝΙΚΟ ΣΩΜΙΑΤΕΙΟ «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ-ΔΙΓΕΝΗΣ» ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ ᾿Εξαιρετική ἐπιτυχία σημείωσε ἡ χαρασπερίδα τοῦ ᾿ΕΒνικοῦ Σωμµπτείσυ «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ:, σπυ- νοικισμαῦ Αγίου Μάμα Δακωτάμιας, πού τελσῦσε ὑπά τήν αἰγίδα τοῦ προξδρσυ τοῦ ΔΗ.ΣΥ. κ. Γλαύκου Κληρίόη, Μεταξή τῶν επισήμων πού παρξεστησαν ἦταν οἳ Βοιι- λεωτὲς τοῦ ΔΗ.ΣΥ. κ.κ. Α. Παρισινός, Μ. Χριατοφίδης, ᾿μεροδιακόνου, Τομεάρχκες καὶ ἀφωνιστές τῆς Ε.Ο.Κ, Α., ὁ ἀήμαρκας ΄᾿Εγκιωµής, ἀντιπρασωπεία τοῦ ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ καὶ πλήθος κόσμου. Τὸ χὀρευτικό συγκρώτηµα τοῦ «ΔΙΚΕΦΑ- ΛΟΥ-Γερίσυ, χόρεψε ᾿Ελληνικαὺς καοραύς. Τό διοικητικό σωμβούφια τοῦ Σωματείου τίμησε μὲ ἀναμνηστική πλάκα μὲ τή µαρφή τοῦ ᾿Αρχηγαῦ Διμενῆ. τόν πρὐεδρο τοῦ ΔΗ.ΣΥ. κ. Γλαῦκο Κληρίδη, τόν ἱδρυτή τω σιωµωτείσα κ. Λπηκάλδη Σάββα, τόν πρόεδρα τοῦ ΣΑΠΕΚ. κ. τήρη Ἐσὐωμοῦ κα[τόν ἁγωνιστή κ. ᾿Ανδμέα ΛἸαππῆ. Τά ἐθνικὸ Εωματεῖα Γμίβας-ιγενῆς., ἀπατεμεῖ συνε- χειατῶν ἐβνικοαφρόνων Σωματείων Σων, Αγίου Μάμα ια. κατάµιας καῖ στό αὐντάμο χρονικό διάστηµα τῆς ἠέιτουρ- ψίαςτου, ἔχει νά ἐπειδείξει ἑθνική κοινωνική κα[ὤλλη ὁρο- στηριότητα, Μεταξύ τῶν σκαπῶν του περιλαμβάνεται ἡ πνευµατι- κή ἀνάπτυξη τῶν µελών µέσα στα πλαίσια τῶν ἐθνικῶν παραδόσεων, ἡ ἑἕνεῤγός συμμετοχή στήν ἠβικήὴ πυευµατι- κή, οἰκονομική καὶ ἑβνική ἐξόμωση τοῦ τώπσω καὶ ἡ ὀνατή- µηση τῆς µνήµης τῶν ἡρωϊκῶς ἁγωνισαμένων καϊπεσόν- των κατά τοὺς ἐβνικούς ἀγῶνες τοῦ Κωπριακαῦ 'Ελληνι- σμοση, 0 Πρυεδρες τοῦ υὔηγενῆν, πρωπήµνώντας τοὺς παρευρµκή- μενοκςτος τμησαντή κοροαπερ δα τος Ἑωωμωατείουν. τήν ἁμιλία τς ανα ήνεβ Επι τὸ Συυματεῖο τν ενήςη Εά βρίσµεται στην πρω- παρεα το εν γάσνεε για ἀπελειβέρμωση μα δεκαµση τῶνν εθνι- τὰ Ἱδρυτής τοῖς Σωματείο ἠὔρεξα) Αγωννοτής Ἠνκάλης Σάβίία, πεις Εν τμ Βυπρεαμοῦ Ἑλληνπμηῖ ΗΈτελεας Κιωνσταντάς ἑδισμτήτης τῶν µαταστημάτιον υἘτέλκος Μιάσιονς» μαί ἡ παρέα τος παρντετή τομ µετών Ανδρέα Χριστοήμαρ ήδη αν Οἱ δηµατικαί σύμβουλοι τοῦ Δήμος Δακατάμιας μμάννης Κατ- πρτζής καὶ ' Ανβρέας Αλξάνβραυ, καὶ ἡ παρὰ τό ρς δη ΣΕΛΙΔΑ 0 Πρόεδρος τοῦ κΔράσις-Εέςς (Κὐπροτὴ κ Βείνστας Σωμφρωνίος μὲ τόν κ. Μιχάλη Εεσφάναυς κ. ἤερα Μίκον ξαμώώιν μὲ τὸ γνό της Σωτήρη, την παρεα τους ξ παῖ τών Παυλεντή τοῦ ΔΗΣΥ κ. Μανώλη Κριατοφίδη . ᾿Ο Ἠτάρνος Δημοσβένπας, δναµτήτης τῆς σκολῆς «Τάε Εβάνταν μπί στἔελεχας τοῦ Σωματεία. ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ ΛΑΙ ΙΟ 2ΤΗΠ Νο 1 να. ὁ ΟΔΟΣΕΡΜΟΝΥ 127 ΟΔΟΣ ὔ. ΗΙΤΙΕΩΟΣ 3 ΤΗΛ. 53δοῦ ΤΗΛ. 5568 ΛΑΡΝΑΗΑ ι Έτο κατάστημα Νο ἃ, ἔνρντι καταστή- µατος Νο 2, ολώχρανο ξεπούλημα Γὐπίνογςα!| [μία | (σοπιπιογοία] [πίοι ΣΙΝΙΟΣ ΣΥΜΕΟΥ ᾿Ασφαλιστικός Σύμβουλος Γραφεῖα: Λεωφ, Στασίνου 28, Ἄος ᾿Όροφος Γά, Τηλ. 4861074 Λευκωσίη ..κσι ΠΙΟίΟΙ ΡΕΠΕΥ δε την πρασιµήεκτ] Πειρα κα! εξὐπηρε τση του ἄν ντπ µας ΠΑΝΙΚΟΥ ΛΕΜΟΜΙΑΤΗΙ ΕΓΓΤΗΣΙΣ Η ΠΟΛΥΚΡΩΝΜΗ ΠΕΙΡΑ ΜΑΣ Σ Μήοῖατ Απ ΕμΕΥ Γιά ΕΜΑ ΜΑΙΜΩΤΗΓΙΠ ἡ ΜΕΤΑΚΕΙΡΙΙΜΓΗΩ ἁπτοκπαμτῇ, ΕΠΙΣΙΕΦΒΗΤΕ τον ἁ το κ τμ ΜΕΔνΑ ΒΑΗ ΕΜ Μοιοι Αροπου της πώ Ες ΛΕΜΕΣΟΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΑΞΙ «ΓΙΟΥΡΟΠΑ» ΠΡΟΔΡΟΜΙΟΥ 105Γ ΤΗΛ. 457200 - 457387 Ἄὐψμρος ἐξιπηρέτηση ΣΧΟΛΗ ΟΔΗΓΩΝ ΓΙΟΥΡΟΠΑ -«ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ - ΣΥΝΕΠΕΙΑ -- ΣΊρΟθΟΛΟΣ Οἰκίας 02832276 ΣΤΑΘΜΟΣ ΒΕΝΖΙΝΗΣ ΙΙΝΑ ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΟΔΟΥΛΙΔΗΣ ΠΑΝΩ ΑΜΙΑΝΤΟΣ - ΛΕΜΕΣΟΣ Άμεση καί ταχεία Εξυπηρέτηση ΒΕΝΖΙΝΗ - ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ --ΛΑΛΙΑ

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΠΑΝΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΡΑΡΧΙΑ 6p
ΠΟΡΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 6p
Ο Κυπριακός Ελληνισμός έχει ιδανικά σήμερα 11p
ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ Ε.Ο.Κ. Πολιτική 11p
ΒΥΖΑΝΤΙΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΑΝ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ Κυπριακό#Πολιτισμός 9p
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ΛΕΩΝΙΔΑ 9p
ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΚΟΡΑΗΣ 8p
Η Ορθοδοξία του Επισκόπου Πάφου Γενναδίου 8p
«Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΟΛΙΤΕΥΕΤΑΙ» 8p
Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ 7p
«Η ΣΜΥΡΝΗ, ΜΑΝΑ, ΚΑΙΓΕΤΑΙ...» Πολιτισμός 7p
ΕΘΝΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ=ΔΙΓΕΝΗΣ» ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ Πολιτική 5p
Αναμνηστική φωτογραφία μετά το φιλολογικό μνημόσυνο των ηρώων Γερίου. Πολιτισμός 4p
ΚΑΜΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΘΑΨΕΙ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 4p
Ο ΜΙΘΡΙΔΑΤΙΣΜΟΣ 3p
«ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ ΗΣΑΝ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ» 3p
ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΙ 2p
ΝΕΑ ΑΡΧΗ 1p
«ΠΟΡΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» 1p
«ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΘΥΣΙΑ TOY ΗΡΩΑ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ» 1,11p
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ Κυπριακό 1,11p