Back

ΔΕΛΤΙΟΝ ΟΕΛΜΕΚ, 1970-11-01

ΣΕΛΙΣ 2 ΜΝΗΜΗ ΚΛΙ ΦΗΛΗ 210 ΕΠΣ ΤΟΥ '4ἰ Ἀ]έσα στὴν πληθώρα τῶν ἄλλων ὑποχοεώσεων ποὺ ἐπωμίσε- ται ὁ δάσκαλος εἶναι καὶ τοῦτο τὸ χρέος: νὰ ἀναστήση στὶς υ- χὲς τῶν νέων τὸ νεχρωμένο παρελθὸν καὶ νὰ µετατοέήη τὴ μνήμη σὲ ὀφειλή. τὴ φθυρἀ τοῦ θανάτου σὲ ἀφθαφραία ζωῆς. Ὦι) αὐτὸ κι ὃ δάσκαλος συνειδήτοποιεῖ πιὸ πολὺ ἀπὸ τοὺς ἄλλους τὴ διαθήκη τῆς ἱστορίας καὶ μάλιστα ὕταν αὐτὴ ἡ ἱστορία εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ. ΕΓιατὶ συνανααστρέφεται μι’ αὐτὴν μὲ τὸν καῦμὸ καὶ τὸν πὀνο, Τὸ ἔπος τοῦ 40 ὅσο χι ἂν αὐτὸ εἶναι λόγος Χιλιοειπωμένος, ἀποτελεῖ τὴν ἐπανάληφη ἑνὸς µαθήµατος: τοῦ μεγάλου καὶ ὕψη- λοῦ µαθήµατος τῆς ἱστορίας, ποὺ κάθε Ἱὐλκηνινὴ γενιὰ καλεῖται νὰ ἀφομοιώση. ᾽Απὸ τότε ποὺ οἱ πρῶτοι ποόγονοί µας σκαρφάλωσαν. στὸν ἱερὸ θράχο ποὺ ὠνόμασαν Ἑλλάδα, ἔκαναν γαὶ τῆν ἐκλΟΥΗ τοῦ ἱστορικοῦ πεπρωμένου των πάλη μὲ τὴ Φύση κι ἀγῶνας ἔἐπι- θίωσης ἐνάντια σὲ πολυώνυµους καὶ ποικίλους ἐχθρούς. Νά γιατὶ ἡ Ἐλευθερία µας εἶναι «θγαλμένη ἀπ τὰ κόκκαλα τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερὰ» καὶ ματωμένη ἐνοικεῖ στὶς ψυχές µας. Δὲν εἶναι γιὰ μᾶς ἔκπληξη τὸ 40 ὅσο γι ἂν αὐτὸ φαίνεται ἀπίστευτο στοὺς Ἑένους. Ἠΐναι λογικὸ ἐπακόλουθο τῆς ἐθνικῆς µας ἀγωγῆς. κι) ἡ στρατιὰ τῶν ἄγνωστων φαντάρων τοῦ 40 ποὺ μὲ σκισµένα ἀμπέχωνα καὶ πόδια θουλιαγµένα στὸ χιόνι κερνοῦσε στὸ χάροντα τὸ τραγούδι τῆς λεθεντιᾶς πολεμώντας, πι αὐτοὶ λέω, εἴχανε ὀνούσει τὸ παραμύθι τοῦ Δεφνίδα καὶ τοῦ Ἰκολοκοτρώνη, ἕστω κι ἂν δὲν Ξέρανε, ὕπως ὃ ὅμοιός τους στρατηγὸς Ἀίακου- γιάννης, τὶς ἡμερομηνίες καὶ τὶς λεπτομέρειες τῆς θυσίας των. Ὑπάρχει στὴ ζωὴ τοῦ Ἵνθνους µας μιὰ ζωντανὴ συνεχις τραγωδία μὲ πρωταγωχιστὲς τὸ σύνολο τοῦ λαοῦ µας, τοὺς ἂγνω- στους ἢ φημισμένους ἥρωές του. Ἡ τραγωδία ποὺ στιχούργησεν ὁ Σολωμὸς στοὺς «Ἠλεύθερους Πολιορκημένους»: ἡ συνειδητὴ ἔκ- χλογὴ τοῦ θανάτου μπροστὰ στὸ δίλημμα τῆς συνδιαλλαγῆς μὲ τὴν καθημερινότητα. Ναὶ τότε ἡ Ἱστορία σταματᾶ καὶ θεᾶται μὲ περηφάνεια τοὺς δημιουργούς της. Καὶ τότε ἡ ζωή γίνεται παφα- μύθι ἢ τραγούδι | «Ὅποιος πεθάνη σήµερα χίλες φαρὲς πεθαίνει». ΕΓιὰ τοὺς ΚΝεοέλληνες τὸ οἴγος τοῦ 40 εἶναι συναίσθηση εὐθύνης καὶ χρέους. Ἐκστατικοὶ μαὶ ταπεινοὶ προσθλέπουµε στὸ καταυγάζον ἵλαρὺ φῶς τῶν ἀγωνιστῶν καὶ τῶν πεσόντων τῆς 0αυμαστῆς ἐκείνης ἐποποιίας καὶ ἀναλογιζύμεθα τὸ θάρος τῆς παρακαταθήκης ποὺ συνεχίζεται ἀπὸ τὰ πρῶτα ἵστηρικά µας θή- µατα. Ἡ Ἑλληνυκῃ «μαγιὰ» χόρτασε πάλι τὰ «θερία» μαὶ περίο- σεψε. Ἡ ἀρετὴ σεμνὰ καὶ σιγαλὰ μοίρασε τῆς λεθεντιᾶς τὸν ἄρτο. Κι ὃ θάνατος χέρασε ἀπ τὸν κοουνὸ τῶν ᾿Ἱλυσίων τὸ νάµα τῆς ἀθανασίας. Ὁ γυμνὸς θράχος τῶν θουνῶν µας καὶ τὸ Ἑερὸ χορτάρι γεύτηναν καὶ πάλι τὶς γνώριµες ἰαχὲς τῆς ἀντρειωσύνης καὶ δὃρο- σίστηκαν μὲ τὶς ερὲς σταλίδες τοῦ αἵματος τῶν πολεμιστῶν µας. Αὐτὸ τὸ θνος τὸ παράξενο Χθατάει στὰ δόντια του τὴ Λευτεριὰ «σὰ φύλλο πικροδάφνης». Στὴν Ἑλλάδα τὸ θαῦμα δὲ λειτουργεῖ στὸ χῶρο τοῦ ὀνείρου καὶ τοῦ μύθου. ᾿λλλὰ χατ ἀντί- στροφη πορεία ὁ μῦθος καὶ τὸ ὄνειρο πετασχηματίζονται σὲ παθη- µεοινότητα, σὲ συντυχιὰ μὲ τὸν ἁπλὸ ἂνθρωπο γαὶ θαυματοποιοῦν. Νὸ γιατὶ καὶ μεῖς στὴν Ἰύπρο, τὸ ἄτυχο καὶ πικραμένο, νησί, δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχοῦμε γιὰ τὴ μοίρα µας. Ειατὶ αὐτὴ εἶναι ἡ γνώριµη Ἑλληνικὴ μοῖρα. Καὶ θὰ δείξουμε «οἱ ὀλίγοι εἰς τὸ πλῆ- θος τὴ δύναμή µας μὲ τοὺς πολλούς». Ἰναὶ θὰ προαφέρουµε καὶ τὴ δική µας τέφρα στὴ λήκυθο τοῦ χρέους. Νι εἶναι ὃ δάσχαλος ὗ μέγας δουλευτὴς καὶ συντηρητὴς αὐτῆς τῆς φλόγας, ποὺ σταθερά κ ἀθόρνθα μοιράζει στοὺς νέους µας τὸ ἀντίδωρο τῆς ἐθνινῆς ὀφειλήῃς. Ζ. ΖΑΝΝΕΤΟΣ (Α’ Γυμνάσιον ᾽Αμμιοχώστου). Σ, ΕΕ, ΝΕ Ἶνν έρ.'ί Τὸ Σ.Τ.Ε.Λ.Μ.Ε.Μ. Λτδ. συμφώνως τῶν ὑπαρχόντων Κανονισμῶν δέ- χεται τὰς ἀκολούθους καταθεσεις ὑπὸ μελῶν καὶ μή: 1) Καταθέσεις εἲς πρώτην ζήτησιν (. 3νοο. 2) Περιοδικὰς καταθέσεις δι ἴσων 24 συνε- χῶν μηνιαίων δόσεων (ῷ 570. ) 3Ζ) Καταθέσεις Προθεσµίας: α) διὰ ποσὸν μέ- ρι 51000 καὶ διὰ περίοδον μέχρις ενος ἔτους (ὢ 596. ϐ) διὰ ποσὸν ἄπο 51000 καὶ έχρι 35000 διὰ περίοδον ἑνὸς ἔτους καὶ ἄνω, (ὢ 67ο. γ) διὰ ποσὸν πέραν τῶν 5 2000 καὶ διὰ περίοδον ἑνὸς ἔτους καὶ ανῶ (ὢ 6ύ 900. δ) διὰ ποσὸν Ξ100 καὶ ἄνω καὶ διὰ περίοδον πέραν τῶν 13 μηνῶν (ῷ ἔπι- τόκιον 23420. Τὸς καταθέσεις σας εἰς το Σ.Τ.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. Λτὸ. Μέγαρον Χ΄΄ Σάόθα, 4ος ὄροφος 2Δ17, Λευκωσία Τηλ. 74133 -- Τ.Κ. 1237 δελτίον ΞΕΝΗ Ε Ἡ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 197 ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ. ΒΙΒΛΙΑ. ΚΥΠΡΙΩΝ 11Η 1ΒΕΡΕΗΘ. ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ Εφ] ὅσον εἶναι ἀναμφισθ]]τη- τον ὅτι ἡ εἰδολογικὴ κατάταξη τῶν θιῤλίων ἐξυπηρετεῖ ἀπὸ κάθε πλευ- θὰ τὸν μελετητή, σκέφτηκα πὼς θὰ πρέπη νὰ υἱοθετήση τέτοια στήλη Ἡ ἐφημερίδα τῶν καθηγητῶν. Καταπιάνομαι πιὸ κάτω μὲ λα- ογθαφικἀ θιθλία Κυπρίων, τὰ ὅ- ποῖα ὑπάρχουν στὴ Σεέέρειο Άι ΑΖΙΝΟΣ, Χ. Μ. ΑΝΟΙΑΣ, Τ. ΓΕ(ΟΡΓΙΟΥ, κ. ΣΙΑΓΕΚΟΥΛΛΗΣ, ΓΙΑΓΚΟΥΛΑΗΣ, ΓΙΑΓΙΚΟΥΛΗΣ, ΓΙΑΓΚΟΥΑΛΛΗΣ, ΓΕΙΒΑΣ, Α. ἵ. δ Μ Σ. κ ΙΟΑΝΝΙΡΕΣ, ο. Ὁ. 149ΑΝΝΙΔ4Η.Σ, Κ. 4. ΙΟΑΝΝΙΡΕΙ, 0. Ὀ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, κ. 4. ΙΟΑΝΝΙΟΕΙΣ, ο. Ὁ. ΙΟΑΝΝΙΟΕΙΣ, 6. Ὁ. ΙΟΑΝΝΙΡΕΒ, ο. Ὀ. ΙΦΑΝΝΙΔΗΣ, Κ. 4. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ, ϐ. ΚΑΤΣΕΔΙΛΗ, δ. ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΟΝ ἳ ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Ν. ΚΑΗΡΙΔΗΣ, ΕΛΗΡΙΔΗΣ, ΚΛΗΕΡΙ4ΗΣ, π Ν Ν ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Ν. ΚΛΗΡΙΑΗΣ, Ν. ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Ν ΕΔΗΡΙΔΗΣ, Ν Ν Ν ΚΛΗΡΙΔΗΣ, ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Ν. ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Ν. ΚΟΔΙΤΣΗΣ, Α. Μ. ΕΚΥΠΡΙΑΝΟΣ, ΧΡ. ΣΤ. ΕΥΠΡΙΑΝΟΣΥ, ΧΡ. ΣΤ. ΕΥΠΡΙΑΝΟΥ, ΧΡ. ΣΤ. ΚΥΠΕΡΙΑΝΟΥ, ΧΡ. ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ, ΧΡ. ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ, ΧΡ. ΣΤ. ΕΥΠΕΡΙΑΝΟΥ, ΧΡ. ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, ΧΡ. ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ, ΧΡ. ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ, ΧΕ. 2Τ. --- ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΔΟΥ, Μ. ΕΥΠΡΙΑΝΟΥ, ΧΡ. ΣΤ. -- ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Ν. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, ΧΡ. 2Τ. ΚΣΥΠΕΡΙΑΝΟΥ, ΧΡ. ΣΤ. ΕΥΠΡΙΑΝΟΥ, ΧΡ. 21. ΕΥΠΡΙΑΝΟΥ, ΧΡ. ΣΤ. ΚΥΡΡΗΣ, Κ. Π. ΚΥΡΡΗΣ, Ε. Π. ΕΥΡΙΑΖΗΣ, Ν. Γ. ΕΥΡΙΑΖΗΣ, Ν. Τ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Κ. Ε. ΔΟ:Ι:Ζ1ΙΑΣ, Π. ΜΑΠΠΟΥΡΑΣ, Α. Π. ΜΑΠΠΟΥΕΡΑΣ, Α. Π. θλιούήκη τοῦ Παγκυποίου {υμάνα- σίου. ᾿Εητενῆ λαογραφικῆς πιλευρδις, Βιβλίων καὶ περιοδικῶν τῆς Σεξερείου Ἐιβλι- οθήκης, ὥς τὸ 196δ, μπορεῖ ὅποιος θέλει νὰ 6ρῆ στὸ Ειέλίο κου -«α- ογραφικαὶ (σελ. 19-δ6). «Θύραῦεν ἐκκλησιαστικοὶ ὄμνοι». “ΠΜοναστήρια ατὴν ἸἈύπρο.. «Κυπριαμὰ ὅ]μοτικά τραγούδια», τὸμ. Α᾽, «26. Ποναστήοια στὴν Ἐύπρο”. Τόμος Β΄ Ξ:Ἡ νεοελληνική δηµοτικῆ ποίησις». “Ε ὑρετήριο αογραφίας» Τεῦυ κ. ΧΡΥΣΑΝΦΟΥ ΣΤ. ΕΧΥΠΡΙΑΝΟΥ. Ευμµνασιάρχου τοῦ Παγκνπριευ Ἠ υμνασίον. Πλήρη δὲ ἐπιστημονιμὴ έιθλιο- γράφήση, ὥς τὸ 1966, ἔχουμε στὸ θιθλίο τοῦ ὅρα Ἀυριάκου ΠΠ. Ἀατζηζωάννου «Τὰ ἓν Διασπορᾷ». Δ{ευκωσία, Ἑύπρος 1969 (ΕΚ εφα- λαιο: :Βιθλιογοαφία τῆς Κυποια: κῆς «(αογραφίας 1 λωὠσσολο- γίας Πεσαιωνικῆς καὶ Νέας Δια- Λέκτου», σελ. 919 450). θιβλιογράφηση, ἀπὸ καἱ Ἔπουδαι”, τόμος Α᾿ «Τὰ φρικτὰ πάθη τῆς Καλομοίρας ἐκ τῆς νήσου Καλύμνου”. ('Ἡ ζζαλομοίρα ὑπιοέτοια. 'Ἡ καταστροφή τὴς ὑπὸ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀφεντικοῦ της. 'Ἡ Ἰαλομοίρα μὲ τὸ παιδὶ χωρὶς νόµικμον πα: ΄ « 9 τ , ο”... { μδ το. α τέρα. ΕΗ ἐκδίωξίς της ἀπὸ τὸ ἀφεντικέν τῆς. Ένας σιωφὲρ ποὺ ἀνέλαθεν ἐπὶ πληρ-ομῇ νὰ τὴν ἐξαφανίση...). ᾿Ἓκδοσις ἑἕ- : ͵ βδόµμη. Δεμεσός. «1. ἑωντανὴ Κύπρος». Κύπρος, 1941, «τὉ βρῆνος τῆς εν ο : , : 2 ο ρῆνος τῆς Παναγίας: ἐξ ἀρχαίου χειρογράφου”. {εμεσός. Α ύπριοι ΠΠοιητάρ]δες”. «ἰευκωσία, 19656. Νέες ἔρευνες πάνω στοὺς Ἀυπρίους Ποιυ]τάρήδες.. «ευκωσία, 1967. 'Ο ποιητάρης Γεώργιος Ἰροκότσης». Δευκωσία, 1969. 19669. «Πὸ ἱστοριὸν τῆς ἱδρύσεως τῆς ἹἹερᾶς Ἰονῆς Κύκκου τῷ 1090”. 6Η διὰ θαύματος τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου θεραπεία τῆς ϐυ- γατρὸς τοῦ αὐτοχράτορος Αλεξίου Ἰζομνηνοῦ). Β ααρώσια 1960. δοσπε Νοΐες οη πε Το] πείς ο) 6Φ0Τι5’. Λευκωσία, 19686. ευ- 'Τοπωνυμικὸ τοῦ Γερολάμκου». «{Πευκωσία, Τὰ ἓν Κύπρῳ σωζόμενα χειρόγραφα Βυξαντινῆς Ἰἠουσικῆς». χωσία, 1966. ΠΝΟίες οη ἔπε ἨΠπαφβςοᾶίο Μεἰοᾶϊες οἱ 60ῤγις’'.Πευκωσία, 1966. Τὰ ἓν Ἀύπρῳ σωζόμενα χειρόγραφα Βυζαντινῆς ἸΜουσικῆς»-. Λευ- πωσία, 1967. ΙΑ. δποτί οοεσίοηπ οἱ Ονρτις Σοἱκδοπςς”. Δευκωσία, 19658. ᾿Οοπκἰάεταίίοης οπ {πε εἰρβοπεῖίο σίσῃς οἱ ἰμπε Ηερἰακοπιί ΣυατισεΙῖοΆ’. Δευκωσία,. 1965. ᾽Φιμαςὶ -- Πέωτρίσα! ΗΝΠπιπς’, {ευκωσία, 1969. Ἓγδοσις τοῦ Ἀέντρου ἐυκωσία, 19659. «ευκωσία, 195681. «Πῶς νὰ σκαλίσοετε ἕνα κυπριακὸν σεντούκι γιὰ τὸ σπίτι σας”. οὗνεια, 1970. Επιστη- μονικῶν ᾿Ερευνῶν». «Ευπριακὴ λαϊκἡ μοῦσα». Κε: «Σύντομοι γενικαὶ ὁδηγίαι πρὸς συλλογὴν λαογραφικοῦ καὶ γλωσοι- ποῦ Ὀλιιοῦ τῆς Εύπρου». Δευκωσία-- Κύπρος, 1965. “ᾷζυπριακὰ παραμύθια», σειρὰ ἵ΄, Λευκωσία. :Συμθολὴ στὴν Ἱστορία τῆς Πιτοιλιδς' ἡ Ἱονὴ τοῦ Μεγάλου ᾿Α- γοοῦ». Πευκωσία, 194δ. εΚυπριακὰ παραμύθια-, τὀμ. Α᾽, {ευκωσία, 196δ. ΗΕ ἁγία Ελένη στὰ 'Ἱεροσόλυμα καὶ στὴν Ἀύπρο-. Πευκωσία---- Εύπρος, 1965δ. ΙΟ αγιος Ἐπυρίδωνας μαὶ τὰ ἔργα του:. Δευκωσία, 1965. 195Νδ. “λωριὰ καὶ πολιτεῖες τῆς Κύπρου». Δευκωσία, 1961, Δπυνώσία, ει ΕΕ ο. ς ὧρ ο , -- , :Δὐο Ἓλληνες μυθωιοὶ Ίρωες καὶ σχέσεις των μὲ τὴν Ἐύὐπρο.. ευ Κωσία, 1961. Ὁ Διγενῆς ᾿Ακρίτας .. 1961. «Πευμωσία, Δευκωσία, Ἰ{ολίτης, 1967. Δευκωσία. αν : αι οκ 5 . κ. 2 «Περὶ τῶν κυρίων ὀνομάτων» καὶ τῶν ἐπωνύμων τῶν Κυπρίων». ὅι- 4 ϱ 19654. 4ευμωσία, Λλεκπαιδευτικὴ Εταερεία. ᾿Αθήναε, 1964. ᾿Η ἐπιδίωσις τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ κόσμου εἰς τὰς παραδόσεις τοῦ λαεῦ µας». Οευκωσία, 1964. τῆς «ΠΜαθητικῆς Εστίας», ἔκφραστικοῦ ο α νο ὃν σα ος ο : ὀργάνου τῶν μαθητῶν καὶ τῶν μαθητριῶν τοῦ Παγκυπρίου Γυ- ἀνασίου, 1950-1966. ευκωσία, 1966. {αογραφία εἰς τὰς ἐκδόσεις τῶν Σχολῶν Πέσης ᾿Εππαιδεύ- σεως ἀύπρου τοῦ ἔτους 1965-66». Λευκωσία, 1967. πεζογραφία εἰς τὴν Ἰύπρον κατὰ τοὺς χρὀνους : τῆς Φραγκ,- μοστίας» (σελ. 31-98). Πευμωσία, 1967. :1ὸὁ Ιαγκύπριον ΙΓυάνγάσιον καὶ ἣ Δαογραφία». Τόμ. Α᾽. Λευκω: σία, 1967. Τὸ Παγκύπριο» Γυμνάσιον καὶ ἡ Δαογραφία». Τόμ. Β᾽. ευκω- σία, 1966. ᾿Παογραφικαὶ ὦπουδαί». Τόμ. Α᾽. Λευµωσία, 1965. ππὸ Παγκύπριον 1 υμνάσιον καὶ ἡ «Δαογραφία»-. Τόμ. Γ᾿. ευκω: 1969. σία. ΄Παογραφικὸν Δεξικόγ.. Δευκώσία, 1969. «ζαογραφικὰ 2 ύμμειπτα”. ευκωσία, 1969. «Τὸ λαογραφικὸ στοιχεῖο στ'ν ποίηση τοῦ Ἀύπρου Χρυσάνθη». «Λά' πῄθος, 1970. «Δαογραφικαὶ Ἀπουδαί-. Ἰόμος Β . «ευκωσία, 1970. «λΠερικὲς πυπριακὲς τροφὲς τοῦ χωριοῦ ὙἸσακκίστρα”. «Δάπήθος, 1970. “Παογραφικἀ θώλία Ευπρίων στη «Σεέέρειο Βιδλιοθήκη”. Δευκω- σία, 1970. «Κυπριακὰ μαὶ ᾽Αμμοχώστεια µέλετήματα καὶ δοκίµια (κεφάλαιο ο Ες, : -. ὉἙ : ο 3 ἡ - Ενδείξεις περὶ α)τοικοῦ δικαίου εἰς ἐπωνύμια γεγικοφανῆ ἐξ ᾿Ααμοχώστου»: σελ. 149-161). Τόμος Α᾽. Αμμόχωστος, 1950, «Οἱ ποιητάρηδες τῆς Ἀύπρο).. {ευκωσίαι, 1961. «Κυπριακὴ διξλιογραφία: (κεφ. Δαορραφία, ᾿Ἡθογραφία, ᾿Έθνο- λογία, σελ. 107-154. Ἱτνφ. Ποιητάρηδες, σελ. 260-596). ΔΛάρναξ, 1996. Κυπριακαὶ παροικίαι.. Δάρναξ,. 1940. ΔΛεξικὸν τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς μυθολογίας. Λευκωσία, 1955. «Κυπριακὸν Λεύκωμα”, (οελ. 6-15. 51:98). Λεμεσός, 194. 'Ἡ στυγερὴ δολοφονία ποὺ ἔγιγε στὴν Αεμεσὸν τῆς Δέσποινας Προ: ο τα . ο... : : ως δρόμου καὶ τῆς θυγατρός της Νίκης». (᾿Ἐντὸς τῆς οἰκίας ποὺ ἐκοιμῶντο τὴν 11.90) νυκτ:οιγὴν ὥραν τῆς ὃ ΠἨαῖου 1966. 'Ἡ καταδίωξις καὶ ἡ σύλληψις τοῦ φερομένου ὡς ὁράστου τοῦ ἐγκλήματος). «Λευκωσία, 1966. . ν 8 : » ΠΠπὸ έαοῦ πέγβος τῆς Κύπρου (Ο τραγικὸς βάνατος πέντε ἔθνο- στ τ τ Δ΄ . ΄ ” 3 ο ρουρῶν καὶ τραγικὸς τραυµατισ(ος ἑτέρων 17 εἰς αὐτοκινη: τικὸν δυστύχημα τὴν τελευταίαν ἡμέραν τῆς ἀπολύσεώς τῶν, 4.7.1968δ). Λευκωσία, 19605. ο ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1970 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ ΜΑΠΠΟΣΥΡΑΣ, Α. Π. ΜΑΠΠΟΥΡΑΣ, Α. Π. -- ΧΑΤΖΗ ΙΩΑΝΝΟΥ Π. ΜΑΠΠΟΥΡΑΣ, Α. Π. ΜΑΠΠΟΥΡΑΣ, Α. Π. ΜΑΠΠΟΥΡΑΣ, 4. Π. --- ΧΑΤΖΗ: ΙΩΑΝΝΟΥ, Π. ΝΙΚΟΛΑΙ ΔΗΣ, Μ. ΞΙΟΥΤΑΣ, Π. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΣ4άΟΣ, Η. ΙΤ. ΠΑΛΑΙΣΗΣ, ΧΕ. 6. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ, Α. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ, 4Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΑΛΟΣ, 6. ΡΑΡΑΡΟΡΟΟΗΙΟΣ, ΤΗ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΔΛΛΟΣ, 6. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, 6. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ᾱΧ. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣΣ, ΤΟ. ΡΑΡΑΗΑΕΑΙΑΜΒΟῦΣ, α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Γ. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Τ. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΞΣ, Γ. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Γ. ν ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Γ. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Τ. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Γ. ΠΑΠΑΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ΧΕ. ΠΑΠΑΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥΣ, ΧΡ. ΠΙΕΡΙΔΟΥ, Α. Ι.. ΠΙΕΡΙΔΟΥ, Α. Τ. ΠΙΕΡΙΔΟΥ, Α. 10. ΠΙΛΑΒΑΚΗΣ, Κ. 4. ΠΤΩΧΟΠΟΣΑΛΟΣ, ΧΡ. Ν. ΠΟΜΠΟΔΛΗΣ, Σ. κ. ΠΖΙΑΠΟΥΡΑΣ, ΧΕΡ. ΠΣΙΚΝΟΠΟΥΑΛΟΣ, 1. Π. ΠΣΙΚΝΟΠΟΥΛΛΟΣ, 1. ΗΠ. ΠΣΙΕΚΝΟΠΟΥΑΛΟΣ, Ι. Π. ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΑΛΟΣ, 1. Π. ΠΣΙΕΝΟΠΟΥΛΛΟΣ, Ἱ. Π. ΦΑΡΜΑΕΙΔΗΣ, Ξ. Π. ΦΑΡΜΑΚΙΔΗΣ, Ξ. Ἡ. ΧΑΤΖΗ Ι:.ΩΑΝΝΟΣ, Κ. Π. ΧΑΤΖΗ ΙΩΑΝΝΟΥ, Κ. Π. ΧΑΤΖΗ ΙΩΑΝΝΟΥ, Κ. Π. ΧΑΤΖΗ Ι:ΩΑΝΝΟΣ, Κ. Π. ΧΑΤΖΗ Ι.ΩΑΝΝΟΣ, Κ. Π. ΧΑΤΖΗ:Ι ΩΑΝΝΟΥ, Π. ΧΑΤΖΗ:Ι ΩΑΝΝΟΥ, Π. ΧΑΤΖΗ:Ι ΩΑΝΝΟΥ, Π. ΧΑΤΖΗ:Ι:.ΩΑΝΝΟΥ, Π. ΧΑΤΖΗ:Ι.ΩΑΝΝΟΥ, Π. ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΗΣ, Γ. ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ, Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ, Κ. (Ψευδώνυμο ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΡΗΓΑΣ) ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ, Κ. (Ψευδώνυμο ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΡΗΓΑΣ) : ΧΡΥΣΑΝΟΗΣ, Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ, Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ, Κ. ΧΡΥΣΑΝΟΗΣ, κ. ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ, Κ. Λευκωσία, 17 Νοεµθρίου 19870 «Ἡ καταστροφὴ εἰς τὴν «Λεμεσὸν ἀπὸ τὸν φοθερὸν κπυκλῶνα, τὴν 38 Δεκεμβρίου 1969» (καὶ ὃ τραγικὸς θάνατος τριῶν νέων Κύπρου Χριστοφόρου, ΓΠιαννάκη Βιλάνου, «Χαράλαμπου Ἡι- χαήλ' καὶ ὃ τραυματισμὸς πολλῶν ἄλλων. ΙΠολλοὶ ἄστ.γοι καὶ πολλαὶ ἐρημώσεις). ευκωσία, 1969. «Ὁ τραγικὸς θάνατος δύο παιδιῶν ἀπὸ τὸ χωρίον Ποτάμι --- δια- μέρισμα ἸΗόρφου » (Βαγγέλη Θεοχάρους καὶ Σταυράκη Κυριάκου, ἐκ πτώσεως κεραυνοῦ τὴν 18ην ᾿᾽Ιουνίο 1969: καὶ ὃ τραυματισμὸς δύο συντρόφων των ΠΜαρίου καὶ Πανα- γιώτη. Καὶ ἕτερον παιδάκι ὥς ἓκ θαύματος διέφυγεν τὸν θά νατον: Χρῖστος Εὐαγόρου ἔγινεν ἀγγελιαφόρος τοῦ δνράµατος). Λευκωσία, 19698. «Πῆς ὀρφανιᾶς τὰ ἑάσανα τῆς ) Ανδριάνας καὶ τοῦ Κώστα». (Ποί- Ίμα συγκλονιστικό. ᾿Ορφάνια, ἀγάπη, θάνατος καὶ αὔτοκτο- νία. Γενόµμενον ἓν τῇ νήσῳ Κρήτη). Δευκωσία, 1970. “Βίος, πολιτεία καὶ θαύματα τοῦ Αγίου ΠἩΜεγαλομάρτυρος Δημη: τρίου» ('ΗἩ θεραπεία τοῦ ἐκ «Λάργνακος Δευτέρη Σαρμανλῆ, τῇ 99 Ιανουαρίου 1970). Λευκωσία, 1970. «Ἡ ἐγκληματικὴ ἀπόπειρα δολοφονίας κατὰ τοῦ ᾿Εθνάρχου µας». Δευκωσία, 1970. «Δυὸ διαλέξεις πάνω στὸ δημοτικὸ τραγούδι». Εκδοση «Δυρικῆς Κύ- πρου». ευκωσία, 1966. «᾿Απὸ τὰ τραγούδια µας». Κύπρος, 199δ. Ἑλλάδος». «Μυθολογία τῆς ἀρχαίας 18596. «Ὁ ἐκ τοῦ ἔρωτος θάνατος τῆς Εἰρηνοῦς μαὶ ἡ αὐτοκτονία τοῦ ἑ- ραστοῦ αὐτῆς Βάσου». (᾿ Αναδηµοσιεύεται ἀπὸ τὸν ᾽Αντώνην Χρ. Παλαίσην). {ευκωσία. «Κυπριακὴ γεωργιθ λαογραφία». Ἔκδοσις Συνεργατικῆς Κεντρι- κῆς Τραπέξης. Λευκωσία, 1967. Λευκωσία, Κ. ΓΡ. Ρῶσσος, «Ἡ δενδρολατρεία ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων µέχρι σήμερα» ᾿Ε»ιδο- ση Φιλοδασικοῦ Συνδέσμου Κύπρου. ευκωσία, 1969. «Ἡ µετανάστευσις τῶν μύθων ὣς θέµα τῆς λαογραφικῆς ἐρεύνης». Δευμωσία, 1967. Ἀσπτ πιοπιππεπὲ ἄε ἰμεταίμτε ΏῬοριωϊαίτε 6Π9ΡΤἱοίε”. ΝΙἰοοδία, Οσεπίτο ἄε ΤοσοΠετο]ε δοἰεπε]ίαιε ἄε (6Π9ῃτε. 1965. «Τὸ ἐθνολογικὸ πρόέθλημα τοῦ ἑλληνισμοῦ εἷς τὴν Κυπριακὴν αὐτοῦ φάσιν». Λευκωσία, 1967. «Αθανάσιος Α. Σακελλάριος» (1526-1901). Δευκωσία, 196δ. «᾿Ανέκδοτος καταγραφὴ Κυπριακοῦ λαϊκοῦ μέλους». Λευκωσία, 196δ. «Ασκὸς-Πέλεκυς». ᾿ Αθῆναι, 19608. «Ακτιῖο απἆ Ηοπιετίο Ροείτ/’. Λευκωσία, 19659. «Αἰνίγματα». 4ευκωσία, 1964. «ΚΕ υπριακὰ ἤθη καὶ ἔθιμα». Δευκωσία, 1966. «Πειράγματα χωρίων τῆς ἘἙύπρου». {ευκωσία, 19656. «Ο Διγενὴς εἰς τὰ δημοτικὰ τραγούδια καὶ τὰς παραδόσεις τῆς Κύ- πρου». Λευκωσία, 1966. «Ἡ Κυπριακὴ Οἰμία». Δημοσιεύματα τοῦ Κέντρου ᾿Επιστημονικῶν Μελετῶν. Δευκωσία, 196868. «“Ἡ Κόκκινη Μηλιά». ευκωσία, 1969. «Σοιμηντήριν/σημηντήριν». Δευκωσία, 1970. «Ὁ πρωτογονισμὸς στὴν ποίηση τοῦ Διπέρτη». «Πευκωσία, 1964. «Η λαϊκὴ ἠθικὴ στὴν ποίηση τοῦ ΔΛιπέρτη». Λευκωσία, 1966. «Κυπριακὴ Λλαϊκὴ τέχνη». Κεντήματα Σολιᾶς καὶ ἸΜαραθάσας. Λευ- χωσία, 19657. «Κυπριακὴ λαϊκὴ τέχνη». {ευκαρίτικα κεντήματα. {ευκωσία, 196568. Δευκωσία, 19656. «᾿Απὸ τὸ πέρασμα ἑνὸς ἐκπαιδσυτικοῦ» (σελ. δ1:140:- «Γλωσσικὰ καὶ αογραφιμά»). Λευκωσία, 1967. «Τὰ θαύματα τοῦ ᾿ Αποστόλου ᾿ Ανδρέα». (᾿ Αναδηµοσιεύεται ἀπὸ τὸν Παναγιώτη» ΧἈατζηϊωάννου). Δεµμεσός. «Κυπριακοὶ ρυθμοὶ καὶ μελωδίες». Λευκωσία, 1966. «Τὸ τραγσύδι τῶν Χασαμπουλιῶν». (Καἲμακάμης-Χουσεῖϊν- Χασάν). ᾿Εκδότης ᾿]ωσὴφ Α. Πιχαὴλ. Λευκωσία. «Ο θδίος τοῦ Αγίου Νεοφύτου τοῦ ᾿Εγκλείστου καὶ σύντομος ἴστο- ρία τῆς ἹἹερᾶς Ἰονῆς του» (σελ. 29-80). Πευκωσία, 19650. «'ΗἩ ἹἹερὰ ΠΜονὴ τῆς Ἰροοδιτίσσης» (σελ. 31:35, 113-118). Δευκωσία, 19654. «Ὁ Αγιος Νεόφυτος καὶ ἡ ᾿Ἱερὰ Αὐτοῦ ἥΜονὴ» (σελ. 14, 18-19, 325, 27, ὅμγ-ῶδ, 4δ, 61, 65). Κτῆμα, 195686. «Παναγία ἡ Ἀρυσορρωγιάτισσα» (σελ. 9-10, ὅθ, 168, 165-166, 1932-1986). Δευμωσία, 1964-1965. «Ο Απόστολος ᾿ Ανδρέας» (σελ. 81, ὃδ-ὅδθ, ὧδ-4δ, 69, 6292-81, 66, 998). Δευκωσία, 1967. «Κύπρια ἔπη». (ευκωσία, 19246. «Ευπριακὴ λαογραφία». Δεμεσός, 1966. «Γεωργικὰ καὶ ποιμενικὰ τῆς Κύπρου». Θεσσαλονίκη, 19969. «Περὶ τῶν ἓν τῇ ἸΜεσαιωνικῇ καὶ Νεωτέρᾳ Κυπριακῇ ξένων γλωσ- σικῶν στοιχείων». Αἴπεπ, 19566. «Κυπριακοὶ μῦθοι». Λευκωσία, 194δ. «Κυπριακὰ διαλεκτικὰ κείµενα». ᾽Αμμόχωστος, 1961. «Τὰ ἓν διασπορᾷ». {ευμωσία, Κύπρος, 1969. «Τὸ τραγούδιν τοῦ ΙΜεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου». Δευκωσία, 1969. «Τα τραγικἀ γεγονότα τῆς Κύπρου: Τὸ κλείσιμον τῶν δρόμων ὑπὸ τῶν στασιαστῶν. 'Ἡ µάχη τῆς ΠἩΜανσούρας. 'Ο ἄγριος 6οµθαρ- δισμὸς τῶν χωρίων Τηλλυρίας ἀπὸ 7---10 Αὐγούστου 1964, μὲ 656 νεκροὺς καὶ 1654 πληγωμµένους». ευκωσία. «Τὸ πρωτάκουστον φρικιαστικὸν αὐτοκινητιστικὸν δυστύχημα». (Μὲ ὀκτὼ νεκροὺς καὶ 78 πληγωμένους ποὺ ἔγινεν εἲς τὴν Πάφον εἰς τὸ χωρίον Πενταλλιὰ τὴν 37 Αὐγούστου 1967). {ευκωσία. «ΗἩ θεοµηνία ποὺ ἔγινεν στὴν εμεσὸν τὴν 958 Δεκεμθρίου 1969». (Πρῶτος νεκρὸς ποὺ θρέθηκεν ποὺ τοῖχον τσιλλιμένος ὃ Κύ- προς ὃ μηχανικὸς ὃ πικρογεννηµένος. 'Ο δεύτερος ποῦναι νε- μθὸς Γιαννάκης ἵΝ. Βηλᾶνος τζαὶ τοῦτον τὸν ἐπαίδεψεν ὃ σι- κραµέγος Χάρος). ευκωσία. ς πι ωῶψ. νὰ , «Ευπριακὴ λαϊκή ὑφαντική». «Μία τραγικὴ ὁμαδικὴ παιδοκτονία' τὸ μῖσας τῆς μητριᾶς». {ευκω- ο σία, 1970. «ἴκδρες τῆς Πάφου». Δευκωσία, 1969. «Τρία ἰατρικὰ σύμμεικτα Κύπρου». Δευκωσία- “Κύπρου, 1948. «Τὸ δασιλόπουλο τῆς Βενετιᾶς». Εκδοση ᾿Ἑλληνικοῦ Πνευματικοῦ Ομίλου Ἀύπρου. ευκωσία, 1940. «Ἔγντομα, ζῶα καὶ πουλιά». Έκδοση ᾿Ελληνικοῦ Πνευματικοῦ Ο- µίλου Κύπρου. Δευκωσία, 1949. «Ἡ κατὰ κεφάλαια διαίρεση τῆς Δημώδους ᾿Ιατρικῆς». (ευκωσία, 1960. «Ἡ στιχουργικἡ τοῦ κυπριακοῦ δημοτικοῦ τραγουδιοῦ». «Λζυκωσία, 1964. «ἝἜνα 'Καραμανλίδικο κυπριακὸ γιατροσόφι». Δευκωσία, 1966. «Δαογραφικὲς Σπουδὲς στὴν Ἰύπρο». Δευκωσία, 1967. «Μιὰ ἐπιστολὴ τοῦ ᾿Αθ. Σακελλαρίου». {ευκωσία, 19656. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ }χόλ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΑΚΑΛΗΜΙΛ ») Ε τελευταία τπς πράξπ ἡ ἜΕπι- τροπὴ ᾿Ἐκπαιδευτικπς Ὕππρε σίας προήγαγε στὸ θαθμὸ τῆς Διευ- θυντρίας τὴν κ. ᾿Αντιγόνη Μιχαηλί- δου. Εως ἐδῶ τὸ πρᾶγμα εἶναι εὖὺ- Χάριστο γιατὶ ἁποτελεῖ κατὰ τὴν γνώμµπ τῶν συναδέλφων τῆς Κας Μι- Χαπλίδου, τὴν δίκαιπ ἀναγνώρισπ μακρᾶς ὑππρεσίας μὲ ἄριστα ἆτιο- τελέσµατα, γιατὶ δίνει σὲ ὅλους τὸν πίστη πὼς ἡ ἐπιθράθευσηα ἀναμένει κάθε ἄριστον ἐκπαιδευτικό. Ἐφ) ὅσον τώρα μετὰ τὴν προα- γωγἠ δὲν ἔγινε µετάθεσπ, πρέπει, ἑρμηπνεύοντας τὴν πολιτικὰ τῆς Ἐ- πιτροπῃς, νὰ ἀναμένουμε μµετάθε- σι στὴν Παιδαγωγικὴὰ ᾽Ακαδημία ὅ- λων τῶν ὑποδιευθυντῶν ποὺ εἶχαν πρόσφατα θέσπ ἑἐκεῖ ἢ νὰ πιστεύ- σουµε πὼς γίνονται πιὰ προαγωγὲς χωρὶς νὰ ὑπάρχουν ὀργανικὲς θέ- σις. Πάντως μένει ἀνερμήνευτο γιὰ μᾶς τὸ γεγονὸς ὅτι ὅσοι ὑππρετοῦν τώρα ἐκεῖ ἐκλήθηπσαν νὰ ἀρνπθοῦν θέση προαγωγῆς γιὰ νὰ παραμµεί- νουν στὴν Παιδαγωγικὴ ᾿Ακαδημία. Αν δὲν γίνη κάτι σηµαίνει πὼς ἡ Ἐπιτροπὴ ἔχει δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, γιατὶ γιὰ μᾶς εἶναι ἀνεξήγητο ἕνα ἵδρυ- μα νὰ μὴ µπορῃ νὰ ἔχῃ ἐκτὸς ἁτιὸ τὸν Διευθυντὴ καὶ ὑποδιευθυντὰς ἔστω χωρὶς ὀργανικὲς θέσεις, ἑνῶ κατὸ τὴν ᾿Επιτροπὴ μπορεῖ νὰ ἔχῃ δεύτερο Διευθυντὴ καὶ πάλι χωρὶς ὀργανικὴ θέση. Ἡ δικαιολογία ποὺ θρυλεῖται, ὅτι σύντομα, τὸν Νοέμθριο ὅπως μᾶς δηλώθηκε, θὰ συζητπθῃ τὸ ἁ«στά- τουσ») τῆς Παιδαγωγικής ᾿ΑἈκαδη- µίας, δὲν μᾶς πείθει, φοθούμµεθα μάλιστα ὅτι θὰ νομιμοποιλσπι τὴν εἰς θάρος τῶν συναδέλφων ἀδικίαν. ΖΗΤΟΥΜΕΝ ΕΡΓΑ, ΟΧΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ ΑΠΒΝΤΗΣΗ τιοὺ δόθπκε στὴν ἡ- γεσία τῆς Π.Ο.Ε.Δ. κατὰ τὴν τελευταία τῃς συνάντηση μὲ τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας φέρνει στὴ µνή- μµπ µας τὰ ὡραῖα τῆς πολιτικής ια ζωᾶς τοῦ 48--50 στὴν Ελλάδα. 'Α- πὸ τὸν µ. Γ. Παπανδρέου σὲ προ- εκλογικὺὴ ὁμιλία ἐξετοξεύθηῃ κατὰ τῶν ἀντιπάλων του, ὅτι τὰ µνπμµόσυ- να καὶ οἱ φωτογραφίες ποὺ Χχρηπσι- μοποιοῦσαν δὲν θοπθοῦσαν στὴν προώθποπ τῆς πολιτικῆς ζωῆς καὶ στὴν ἐπίλυσπ ζωτικῶν προθληµάτων τς Ἑλλάδος. Μὲ τὸ νὰ παραπέµπῃ ἡ ἐπίσπμῃ πλευρὰ κάθε πρόθληµα τῶν ἐκτιαι- δευτικῶν οτὴν ἀνύπαρκται ΜΕΠΕΎΥ’ Εἶναι σὰν νὰ χρπσιµοποιῇ κατὰ τὸν µ. «Ὁ. Παπανδρέου µνηµόσυνα γιὰ τὴν ἐπίλυσπ ἐκπαιδευτικῶν προθλη- µάτων. Οἱ ὀργανώσεις ἀπὸ καιρὸ διαπί- στωσαν τὸν θάνατο τῆς ΜΕΠΕΥ᾽ καὶ ἀναμένουν ἀπὸ τὸν θανατικὸ ἀνακριτή, τὴν Κυθέρνπσπ, τὸ πό- ρισµα καὶ ταυτόχρονα ἀναμένουν ἁτιὸ τὸν ἴδιο τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας νὰ Θυθίσῃ θαθειὰ τὸ νυστέρι, νὰ καθαρίοῃ τὰ ἄχρπστα, νὰ ἀντιμε- τωπίσῃ τὸ ἀδιέξοδο μὲ τὴ ὅπμιουρ- γία ἑνὸς εὐέλικτου μπχανισμοῦ ὁ ὁποῖος µπορῃ νὰ δουλεύπ γιὰ τὸ συμφέρον τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ, γΥιατὶ καλῶς νοούμενο συμφέρον τοῦ ἐκ- παιδευτικοῦ εἶναι καὶ συμφέρον τῆς Παιδείας καὶ μάλιστα συμφέρον τοῦ τόπου. ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΥΠΟΥΡΓΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝ ΕΡΓΑ ὄχι γιατὶ θυμούμαστε τὰ ὅσα διακήρυττε σὰν Γυμνασιάρχης τοῦ Παγκυπρίου Γυμνασίου, ἀλλὰ πρὸ πάντων γιατὶ γνωρίζουμε τὴν ἀπέ- ραντη ἁγάππ ποὺ ἔχει γιὰ τὴν ἅπο στολὴ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ καὶ πι- στεύουµε πὼς ἔχει τὴ δύναμπ νὰ µετατρέψφῃ σὲ ἔργο τὸ πιστεύω του. ΔΕΝ ΕΙΜΕΘΑ ΟΙ ᾿ ΜΟΝΟΙ Ο πρόσφατο κυπριακὸ παρελ- θὸν μὲ τὴν ἐθνικὴν ἀνάτασῃπ ἀπέδειξε πὼς εἶναι ὀρθὴ ή ἁκολου- θουµένπ ἁπὸ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς τακτικἡὰ σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν κύ- ριο µέληµά των εἶναι πέρα ἀπὸ τὸ ποσὸ τῶν γνώσεων ἡ ἐθνικὴὰ διαπαι- δαγώγποπ τῶν τροφίμων τῶν σχο- λείων. Τὸ γεγονὸς τοῦτο σὲ δυὸ πε- (Συνέχεια εἰς τὴν δην σελ.) /ωσζοίαὀ ΥΠΟΥΓΡΕΙΟΗ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Λευκωσία 17 ᾿Ὀκτωθρίου 1970. Κύριον ᾿Ανδρέαν Παπαμιλτιάδην, Πρόεδρον ΟΕΛΜΕΚΑ, ᾿Ενταῦθα. ᾿Αγαπητὲ κ. Παπαμιλτιάδη, Εὐχαριστῶ διὰ τὸ πρῶτον φύλ- λον τοῦ «ΔΕΛΤΙΟΥ ΟΕΛΜΕΙΝ» τὸ ὁποῖον µοι ἐπεδώσατε κατά τὴν προχθεσινἠν συνάντησίν µας. Διεξῆλθον ἤδη ὁλόκληρον τὴν ὕ- λην καὶ σᾶς συγχαίρω τόσον διὰ τὴν ἰδέαν ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐμφά- γισιν καὶ τὸ περιεχόµενον τοῦ Δελτίου. Θὰ εἰσηγούμην ὅπως ἐξετάση- τε τὸ ἐνδεχόμενον νὰ ἐκδίδετε οἳ- ασδήποτε νομικὰς διατάξεις δις- πούσας τὴν ὑπηρεσιακὴν κατά- στασιν τοῦ προσωπικοῦ ὑπὸ µορ: φὴν παραρτημάτων τοῦ Δελτίου εἰς µικρότερον ὁμοιόμορφον μέ- γεθος διὰ νὰ διευκολυνθῃῇ ἡ δηµι- ουργία μιᾶς πολυτίµου συλλογῆς ὑπὸ τῶν συνδρομητῶν σας. ᾿Επί- σης θὰ πρέπῃ σὺν τῷ χρόνῳ νὰ ἐμπλουτισθῇ τὸ πληροφοριακὸν µέρος τοῦ Δελτίου ὥστε νὰ δια- λαμθάνῃ ποικίλας εἰδήσεις ἐπὶ τῆς ἐκπαιδευτικῆς ὁραστηριότη- τος εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. Δύ- ναµαι νὰ σᾶς ὑποδείξω πηγὰς ἐκ τῶν ὁποίων νὰ ἀντλῆτε τοιαύτην ὕλην, Εὔχομαι ὅπως το Δελτίον ἔπι- τύχῃ ὡς ἐλεύθερον θῆμα τῶν κα- θηγητῶν καὶ ὣς ὄργανον προα- γωγῆς καὶ ισυνεχοῦς ἀνανεώσε- ως τῶν ἐκπαιδευτικῶν Άλειτουρ- γῶν. ετὰ τιμῆς, Π. ΑΔΑΜΙΔΗΣ, Γενικὸς Διευθυντής. Φ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, Λευκωσία 23η ᾿Ὀκτωθρίου 1970. ᾽Αξ. κ. Πρόεδρον Κεντρικοῦ Διοικητικοῦ Συµθουλίου ΟΕΛΜΕΝ, Ἐνταῦθα. Εὐχαριστῶ θερμῶς καὶ συγχαί- ρω ἐγκαρδίως διὸὀ τὸ πρῶτον τεῦχος τοῦ «ΔΕΛΤΙΟΥ» τῆς ὑφ ὑμᾶς ᾿Οργανώσεως μετὰ τῆς ὁ- ποίας καὶ διατηρῶ παλαιοὺς καὶ στενοὺς προσωπικοὺς δεσμούς, καθ’ ὅτι εἶχον ἐπιτελέσει ἐπί τινα ἔτη ὡς γραμματεύς αὐτῆς. Εἶμαι Φέθαιος ὅτι τὸ ἐν λό- γῳ «ΔΕΑΤΙΟΝ», τὸ ὁποῖον ἆπο- τελεῖ ἓν ζωντανὸν πράγματι ἐκ- φραστικὸν ὄργανον καὶ ἀντικα- τοπτρίζει τὸν παλμὸν καὶ τὰς ἐ- παγγελματικὰς καὶ πνευματικὰς ἀνησυχίας τῶν καθηγητῶν, θὰ ἆ- ποδειχθῇ πολύτιμος θεσμὸς ἐπι- κοινωνίας καὶ προαγωγῆς τῶν ἕ- πιδιώξεων τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ τῆς ἑλληνικῆς παιδείας καθόλου. Μὲ τὰς καλυτέρας τῶν εὐχῶν, ΦΡ. Π. ΒΡΑΧΑΣ, Τμηματάρχης ᾿Ανωτέρας καὶ Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως. Φ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ Λευκώσία Ἅτη ᾿Οκτωθρίου, 1970. ᾿Ἐνταῦθα, Πρόεδρον ΟΕΛΜΕΚ. Μέγαρον Χ΄΄ Σάθόέα, Λευκωσία ᾽Αξ. Κύριε, Ἡ νεοεκλεγεῖσα ᾿Επιτροπὴ τῆς ᾿ΟὈργανώσεώς µας ἐπιθυμεῖ νὰ διαθιθάσῃ πρὸς ὑμᾶς καὶ ὅλα τὰ µέλη ἴσας θερμὸν καὶ ἐγκάρ- διον συναδελφικὸν χαιρετισμὀν, νὰ σᾶς διαθεθαιώσῃ δέ, ὅτι εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας διὰ κάθε συνεργασίαν ἐπὶ 'σονδικαλιστικῶν καὶ ἐκπαιδευτικῶν θεμάτων μὲ σκοπὸν τὴν πρόοδον τῆς ἛἝλληνι- κῆς µας παιδείας καὶ τὴν ἐπαγ- γελµατικὴν ἄνοδον τῶν μελῶν τῶν ᾿Οργανώσεών µας. Μὲ συναδελφικοὺς χαιρετισμούς, ὍὉ Πρόεδρος Η. ΛΑΡΜΟΣ Ὁ Γραμματεὺς ΒΝ. ΛΕΟΝΤΙΟΥ. ΣΕΛΙΣ 4 δελτίον }ΚΟΠΘΙ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΛΜΜΛΙυ ΜῦΣ 10Υ ΜΛΘΗΜΛΙΘΣ ΤΗΣ ΙΕΛΝΗ) Τοῦ ., Καθηγητου στὸ Παγχύπρις ΑΝΔΡΕΑ ΑΔΑΔΟΜΜΑΤΟΥ. Γυμνάσιο. Μιὰ σειρὰ ἀπὸ τρἰχ ἄρθρα γιὰ τὸ µάξηµα τῆς Τέχνης. 2ον. Κύριος σκοπὸς τοῦ µαθήµατος τῃς Τέχνης εἶναι ἡ αἰσθηωτικὴ καὶ φυχι- κἡ καλλιέργεια τῶν μαθπτῶν, ὅλων τῶν μαθητῶν) γι’ αὐτὸ τὸ λόγο, τὸ µάθηµα τῆς Τέχνπς θὰ πρέπει νὰ ἁποτελπ τὸν πυρπνα γύρω ἁτιὸ τὸν ὁποῖον νὰ κινῆται μὲ ἐνδιαφέρον καὶ εὐχαρίστπση τὸ σύνολο τῶν μαθητῶν καὶ ὄχι µονο ἕνα-δυὸ ἅτο- μα, ἁτὰ ταλέντα τῇς τάξης». Οὔτε καὶ στόχος εἶναι νὰ μάθουν ὅλοι οἱ μαθητὲς νὰ ζωγραφίζουν ἢ νὰ γἱἰ- νουν καλλιτέχνες, ἁλλὰ ὅλοι νὰ συγκινοῦνται καὶ νὰ γίνουν θιασῶ- τες τῆς Τέχνης. Καὶ εἶναι καλό, ἡ καλλιέργεια αὐτὴ νὰ ξεκινᾶ ἀπὸ τὰ σχολεῖα. ᾿Αφοῦ λοιπὸν στόχος τοῦ µαθή- µατος εἶναι ἡ καλλιέργεια τοῦ συν- όλου καὶ ὄχι τῶν μερικῶν ταλαντού- χων μονάδων, θὰ πρέπει τὸ µάθτι- μα νὰ ἀπευθύνεται πρὸς αὐτὸ τὸ σύνολο, μὲ τὴν τοποθέτπσηπ σαφῶν σκοπῶν καὶ τὸν κατάλλπλο προ- γραμματισμὸ τοῦ µαθήµατος ἁπὸ τάξτι σὲ τάξηπ. Αὐτὸ πρέπει πιὰ νὰ προσεχτΠη ἂἀπ᾿ ὅλους τοὺς καθηγπ- τὲς τῆς Τέχνπς, ὥστε τὸ µάθηµα να ἐπιτύχη ὅσο γίνεται πιὸ τιολὺ καὶ νὰ κινητοποιήση καὶ τὸν μαθητὴ αὐτόν, ποὺ λανθαομένα- κατὰ τὴν κοινἠ ἔκφραση -- πιστεύεται πὼς «δὲ μπορεῖ νὰ τραέἠξπ οὔτε µία γραμμή). ᾿Ακόμα καὶ ὁ τελευταῖος αὐτὸς µαθηπτὴς εἶναι δυνατὀ, μετὰ ἀπὸ κατάλλπλπ δοκιμασία, νὰ ἆ- ποδειχθήΏ πὼς δὲ στερεῖται κάποιας, ἔστω, ἐσωτερικότητας καὶ ψυχικοῦ πλούτου, μὰ τοῦ λείπει, ἴσως, ἡ κά- ποια ἐπιδεξιότιτα ἡ γνώση τῶν ἑἐκ- φραστικῶν µέσων που λίγο ἢ πολὺ μπορεῖ νὰ διδαχθη σ᾿ ἕνα ἵκανο- ποιπτικὸ 6αθµό. Η, ἀκόμῃπ, μπορεῖ νὰ μὴ τοῦ ἔχουν ἀφυπνισθῃ τὰ πραγματικὰ δικά του διαφέροντα καὶ κλίσεις στὸν τοµέα τοῦ µαθή- µατος, ἢ νὰ μὴ δεοεκίµασε ἀκόμπ τὸ «δικό» του ὑλικὸ Εστω ὅμως κι’ ἂν δὲ µάθη νὰ σχεδιάζη ἢ νὰ ζωγραφίζπ ἢ νὰ κοτασκευάζπ, µι- κρὸ τὸ κακὀ. Οπωσδήποτε ὅμως, μεσ᾽ ἀπὸ τὴ συνεχᾶ προσπάθεια καὶ τριθή, μέσ᾽ ἀπὸ τὸν προθλη- ματισμὸ ὁ µαθπτὴς θὰ καλλιεργήσπ τὸν ἑαυτό του. Σ᾽ αὐτὸ τὸ ἄρθρο θὰ μιλήσουμε, λίγο πιὸ ἐκτεταμένα ἀπ᾿ ὅ,τι κάνα- µε στὸ προπγούμµενο, γιὰ μερικοὺς ἐπὶ µέρους σκοποὺς καὶ τὸν προ- γραμματισμὸ τοῦ µαθήµατος γιὰ κάθε τάξη. Γιὰ θέµατα δηλαδή, ποὺ χρειάζονται πολλἠ ἀκόμπ οσυζήτῃ- σπ ἢ καὶ πειραµατικτι ἐφαρμογή, ὅ- που δὲν ἔχει γίνει ἀκόμπ, γιὰ νὰ ἐξαχθοῦν ἀσφαλᾗ συμπεράσματα. Πολλὰ ἀπὸ τὰ πιὸ κάτω, τίθενται κατόπιν ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων καὶ ουζήτπστις μὲ διαφόρους ποὺ κατέ- Χουν τὸ θέµα καὶ κατόπιν προοω- πικης πείρας καὶ ἐφαρμογῆς µερι- κὠν τοὐλάχιστον σημείων τοῦ σχε- δίου. Προθάλλονται λοιπὸν αὐτὰ καὶ τώρα, γιὰ κριτικα ουζήτπση καὶ Θελτίωσῃπ, ἑὰν καὶ ὅπου ὑπάρχει κατι γι’ αὐτὸ τὸ σκοπό, Γνωρίζο- με, Φυσικά, τὼς κανένα σύστημα ἢ μέθοδος δὲν ἀπιοδίδει παντοῦ καὶ πάντοτε καλοὺς καρπούς μὰ ὁ προθλημµατισμὸς καὶ ἡ ἔρευνα-δοκι- μἠ. εἶναι δυνατὸν νὰ ἁποδώσουν καλύτερους καρπους. Αν καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸ νὰ πα- ραθλέφη κανεὶς τή µεγάλη σηµα- σία ποὺ ἔχει γιὰ τοὺς μικροὺς µα- θητὲς ἡ ἐλεύθερῃ ἐκλογὴ θέματος καὶ ἡ ἐνστικτώδικπ ἐργασία, ὅμως, δὲν εἶναι περισσότερο ὁὀρθὸ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἐργασία -- ποὺ ἐγέ- νετο στὸ νππιαγωγείῖίο καὶ στὸ ὅη- μοτικὸ -- νὰ συνεχιστῇ καὶ στὸ γυ- µνάσιο. Ἡ ἀνάλυσπ τεχνικῃς φύ- σπς ζπτηµάτων καὶ ἡ µεθοδικἡ ὅδι- δασκαλία τοῦ µαθήµατος στὸ σύν- ολό του, εἶναι καλὀν νὰ πάρῃπ τὸ μεγαλύτερο µέρος τοῦ χρόνου, µα- ζὶ μὲ τὴν πρακτικὴ ἐφαρμογὴ τῶν ὅσων ἀναλύονται καὶ διδάσκονται. Ἔτσι, ἡ ἀφέλεια τοῦ παιδιοῦ θὰ δώσπ τὴ θέσοπ τπς στὸν δημιουργικὸ καλλιτεχνικὸ προθληµατισµό, ποὺ ἐντάσσεται τώρα στὸ γενικώτερο προθλπματισμὸ τοῦ ἐφήθου. Α΄ τάξη Κύριος οκοπὸς ἡ γνωριμία καὶ ἑ- παφὴ τῶν μαθητῶν μὲ τὰ διάφορα ὑλικά καὶ τὶς δυνατότητες ποὺ αὖὐ- τὰ προσφέρουν. Για τὴ γνωριμία αὐτὴ καὶ πρὶν ἀκόμη δοκιµαστῆ ἕνα ὑλικό, μµπορεῖ νὰ ΠΙΟΠΥΠΘΠ μιὰ σύν- τοµπ ἀνάλυσπ γι αὐτό, ἀπὸ τὸν καθπγπτὴ ποὺ θὰ Χχρπσιμοποιήσπ καὶ ἐποπτικὰ µέσα ἢ θὰ ἐπιδείξη ὁ ἴδιος τὶς δυνατότητες τοῦ ὑλικοῦ. ἛἜνα τιαράδειγµα: Γιὰ τὸ χρῶμα μπορεῖ νὰ ἐξπγήσπ γιὰ τὰ θερμὰ- ψυχρὰ χρώματα, τὰ κύρια--δευτε- ρεύοντα, τὶς ἀναμείξεις, τοὺς τό- νους καὶ ἄλλα συναφΠ. ᾿Ανάλονυηῃ δουλειὰ μπορεῖ νὰ γίνπ γιὰ ὅλα τὰ ὑλικὰ ποὺ κατὰ καιροὺς θὰ προσ- Φερωνται στους µαόηπτες, για να Χρπισιμοποιπθοὺυν σὲ συνθεσεις Όυωο διαστασεων, τριῶν Οιαστασεων, κα- τασοκευῶν κ.οὺ.κ. Πρὶν πάλι ἁπιὸ τὴν εκιέλεσπ ἑνὸς θέµατος (καὶ µετα φυσικὰ ἀπὸ τὴν ἐξήγπσπ τῶν δυνατοτήτων τῶν Όια- φόρων ὑλικῶν) αὐτὸ ἀναλύεται καὶ συζητεῖται μεταξὺ τοῦ καθπγπτΏ καὶ τῶν μαθπτῶν γιὸ πλήρπ κατα νόπσπ καὶ τοποθέτπσηπ κοινῶν στὀ- Χων, ὅπου ἐνδείκνυται. ἛἜνα πια- ράδειγµα: Σχέδιον ἐκ τοῦ ὄὀυσι- κοῦ τοποθέτπσπ θέµατος τιάνω στὸ χαρτί, σπµασία τοῦ χώρου, οἱ ὄγκοι, τὰ ἐπίπεδα, τὰ µεγεθπ, τὸ φῶς, ἡ σκιά. Τονίζεται ἡ ἀξία τῆς ἔρευνας καὶ ἀναζήτπσης. 'Η ἐκτέλεσπ ποὺ ἀκολουθεῖ, συνδυασµένπ μὲ τὴν ὁρ- θὴ χρήσπ τοῦ ὑλικοῦ, παίρνει τὴ μορφὴ τοῦ προθληµατισµον. ο µωα- θἠᾳτὴς ἔχει τώρα µπροστά του σα- φί προθλήµατα. Μὲ ξεκάθαρο µυα- λὸ ἀναζττᾶ, προθληματίζεται μὲ θετικὸ τρόπο, δίχως νὰ πελαγοδρο: μᾶ ἄσκοπα μπροστὰ στὴ φύσπ καὶ µέσα στὶς ἄτακτές του σκέψεις. Μετὰ τὴν ἐκτέλεσπ ὁποιουδήποτε θέµατος εἶναι καλ2 νὰ γίνπ μιὰ πρόχειρΠπ, μικρὴὰ ἔκθεσπ μὲ λίγα σχέδια ἢ ἅλλπ ἐργασία ἁντιπροσω- πευτικἠ ὅλων τῶν ἐπιπέδων ἐπιτυ- χίας, γιὰ νὰ γίνη πάνω σ᾿᾽ αὐτή, ἀπὸ τὸν καθπγπτή καὶ τοὺς ἴδιους τοὺς µαθηπτές, µιὰ ἐποικοδομητικὴ κριτικὰ συζήτηση. Μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἐργασία κοινοποιεῖ- ται σ᾿ ὅλπ τὴν τάξπ, ὁ μαθπτὴς ἀκονίζει τὴν κριτικί του σκέψη, σοτέκεται πιὰ ὑπευθυνα μπροστὰ στὸ δικό του ἔργο ἢ τοῦ συµµαθπτῇ του καὶ μιλᾶ ἐλεύθερα, ὑποθάλ- λοντας ταυτόχρονα τὶς δικές του γνῶμες καὶ ἀπόψεις στὴν κριτική τῶν συμμαθπτῶν του. (Μὲ τὴν ἔκ- θεσπ αὐτὴ ἐλέγχεται ἡ ἐργασία τῆς τάξπς καὶ προθάἀάλλεται τὸ γεγονὸς πὼς ἡ προσωπικότητα τοῦ κάθε µα θηήτῇ φαίνεται στὴ δουλειά του καὶ δὲν χάνεται µέσα στοὺς κοινοὺς περιορισμοὺς τῄῃς ἑἐκτέλεστς ἑνὸς θέµατος). 'Ο µαθητὴς αἰσθάνεται, ἔτσι, νὰ καταξιώνεται ἡ ὅπμιουργι- κή του προσπάθεια καὶ αἰσθάνεται εὐχαρίστπσπ, ἔστω καὶ ἂν κριθή αὐστπρὰ -- ὅπως συνήθως γίνεται --ἀπὸ τοὺς συµµαθηπτές του. Τὰ θέµατα μποροῦν νὰ περιλαμ- θάνουν ἐργασία ἐκ τοῦ φυοικοῦ (γνωριμία μὲ τὸ φυσικὸ περιθάλ- λον), ἐργασία ἐκ φαντασίας, συν- θέσεις μὲ 6ιοµορφικα ἢ γεωμµετρικὰ σχήματα καὶ διάφορα ἄλλα θέµατα κατασκευῶν μὲ διάφορα ὑλικὰ καὶ ἐργαλεῖα. Οἱ διαλέξεις καὶ προθο- λὲς ἃ χρήσπ ἄλλων ἐποπτικῶν μέ- σων ποὺ θ) ἀναφέρωνται στὴν ἵστο- ρία τᾶς τέχνπς ἃ καὶ οτἡ δουλειὰ τῶν μαθητῶν ἐπιθάλλεται νὰ γΥί- νωνται ἀπὸ τὸν καθηγητή. Στὴν ἀρχὴ τοῦ χρόνου καὶ µέχρι νὰ μµπΏ τὸ σχολεῖο στὸν κανονικὸ ρυθμὸ μερικὰ µαθήµατα καλλιγρα- φίας, ποὺ σκοτιὸ θὰ ἔχουν τὴν καλυτέρευσπ τοῦ υΥραφικοῦ Χχαρα- κτπρα τῶν μαθπττῶν, δίχως τὴν προσπάθεια ἐπιθολῆς ἑνὸς ὡρισμέ- νου τρόπου Υραφῇῆς, εἶναι καλὸ νὰ γίνουν. Β΄ τάξη Στὴ δεύτερπ τάξη ἀκολουθεῖται θασικὰ τὸ ἴδιο πρόγραµµα ὅπως στὴν πρώτη τάἀάξῃπ, μὲ τὴν προοσοθή- κπ ὑλικῶν καὶ διαφόρων ἑἐργαλείων ποὺ χρειάζονται μιὰ κάποια μυϊκὴ δύναμῃπ στὴ Χχρηπσιμοποίπσή τους καὶ περισσότερη προσοχἠ στὸ χει- ρισµό τους. ΔΑπμιουργοῦνται ἐπίστις μικρὲς ὁμάδες τῶν ὀποίων τὰ μέλπ ἐργάζονται μὲ τὸ ἴδιο ὑλικὸ καὶ πάνω στὸ ἴδιο, ἴσως, θέµα. Ἡ. ανυ- χνἠ καὶ ἐκ περιτροπής ἔκθεσπ τῃς ἐργασίας κάθε ὁὀμάδας ἢ καὶ δύο ὁμάδων καὶ ἡ συζήτπσπ ἐλέγχει τὸν κανονικὰ τπῃς λειτουργία καὶ ὅπμι- ουργεῖται ἅμιλλα μεταξὺ τῶν ὁμά- δων ἢ καὶ τῶν μελῶν τῆς ἰδίας ὁ- µάδας. Μικρότερες ὁμάδες µπο ροῦν νὰ ἑργάζωνται πάνω στὸ ἴδιο ἔργο. 'Ὁ ἔλεγχος τῇς ἐργασίας τῶν μαθητῶν γίνεται τώρα πιὸ αὐστπρὸς --γιατὶ οἱ ἀπαιτήσεις αὐξάνονται-- μὲ τρόπον ὅμως, ὥστε νὰ μὴ ὅδτιµι- ουργοῦνται ἁπογοπτεύσεις, ἁλλὰ κίνπτρα γιὰ περαιτέρω ἐπιτεύξεις. Τὰ θέµατα τώρα πραγματεύονται τὰ άφπρημενα σχήµατα, γιατὶ ἔτοι μποροῦν εὐκολώτερα νὰ µελεττ- θοῦν θασικὲς ἀρχὲς τῆς λειτουργί- ας ἑνὸς ἔργου. Τὰ θέµατα μποροῦν νὰ ἔχουν θάσπ διάφορα γεωµετρι- κἁ σχήµατα (κύκλο, τετράγωνο, τρί- γὠνο κτλ.), διάφορες υΥραμμές ἢ σημάδια, σὲ διαφορετικοὺς συνδυα- σμοὺς καὶ σχηματισμούς. Σκοπὸς ἡ µελέτπ τῇς τοποθέτπσπςο τοῦ θέ- µατος στὸ οσχῆμα τοῦ Χχαρτιοῦ, δυναμική, ἡ στατική ἡ ὀπτικο-κινη: τικὴ σύνθεστπ κ.οῦ.κ. ᾿Ανάλογπ ἐρ- γασία μπορεῖ νὰ γίνπ καὶ στὸν το: µέα τῆς γλυπτικής καὶ ἄλλων κα- τασκευῶν μὲ διάφορα ὑλικὰ γιὰ τὴν κατανόπσπ τοῦ χώρου καὶ μέ. σω τῶν ὄγκων, τῶν ἐπιπέδων, τοῦ μεγέθους. Συχνὲς διαλέξεις καὶ προθολὲς Φφωτεινῶν εἰκόνων ἢἤ χρήσηι ἄλλων ἐποπτικῶν µέσων πιάνω σὲ θέµατα ἱστορίας τῆς Τέχνης καὶ κυρίως πάνω σὲ θέµατα συναφΏῇ πρὸς τὴν δουλειά ποὺ οἱ ἰδιοι οἱ μαθηπτὲς κά- νουν (προθολἠἡἠ διαφανειῶν ἁτιὸ ἔρ- γα µοντέρνων καλλιτεχνῶν) θὰ θοπθήσουν πάρα πολὺ στὴ διασταύ- ρωσπ ἰδεῶν καὶ τοποθέτπσοπ ἀξιῶν. 'Ἐπίστις, ἐπιοκέψειςσ σὲ ἐκθέσεις στὴν πόλπ ἐξνυτιπρειοῦν, πάλι, τὸ», ἴδιο σκοπιὸ καὶ φέρνουν τὸν μαθπτὰ σὲ ἐπαφὴ μὲ τὰ πνευματικἡ ζωὴ γύρω του. Γ΄ τάξη 'Ο κάθε ἕνας µαθτιτής, θὰ πρέπει νὰ. ἀσχολπθῃ, τώρα, μὲ λιγώτερα ὑλικὰ (ἕνα-δυό), τῆς δικῆς του ἐκ- λογῆς, ἂν εἶναι δυνατόν, γιὰ τελει- ότερπ κατανόπσοπ τοῦ ὑλικοῦ του καὶ συστπμµατικώτερι δουλειά. Οἱ ὁμαδικὲς ἐργασίες εἶναι καλὸ νὰ συνεχισθοῦν καὶ στήν τρίτα τάξη, τώρα ποὺ τὰ παιδιὰ αἰσθάνονται πιὸ δυνατὰ τὴν ἀνάγκπ συνερυα- σίας καὶ κατανόΏωσπς. '“Η κριτικἠ συ- ζήττσπ πάνω στὴ δουλειὰ τῶν μα- θπτῶν ἀπὸ τοὺς ἰδίους μµπορεῖ νὰ γίνεται καὶ γραπτά, γιὰ νὰ πάρῃ ἀκόμα πιὸ ὑπτεύθυνο τόνο ἡ θέση τοῦ κάθε µαθπτῇ μπροστὰ στὸ ἔργο τῆς τάξης. Αν καὶ τὸ μεγαλύτερο µέρος τοῦ χρόνου θὰ ἀφιερωθῆ στὴν πρα- κτικἡ ἐργασία, εἶναι σκόπιμο ἡ τρί- τη τάξπ νὰ θεωρπθΏ σὰν ἡ προπα- ρασκευαστικἡ γιὰ τὴν τετάρτΏω τά- ἔπ, ποὺ τὸ πρόγραμμά τπς θὰ ἆ- ΦφιερωθΏ κυρίως σὲ θεωρπτικἠή κα- τάρτισπ καὶ δουλειά. Σ’ αὐτὴ τὴν τάξη παρατηρείται νὰ γεννιέται πιὰ τὸ ἐνδιαφέρον γιὰ φιλοσοφικὴ κα- τατόπιστι καὶ συζήτπσπ. Οἱ διαλέ- ξεις λοιπὸν καὶ ἐπιοκέψεις σὲ ἐκ- θέσεις θὰ ἔχουν σκοπὸ τὸ κέντρι- σµα τῆς διάθεσης τῶν μαθητῶν γιὰ φιλοσοφικὴ συζήτηστι, καὶ κατατόπι- ση, καὶ τὴν αὔξπσηω τΏς περιέργειάς των. Δ΄ τάξη Οἱ μαθπτὲς τῆς τετάρτηπς τάξπς θὰ πρέπει νὰ εἶναι πιὰ σὲ θέσᾳ νὰ κατανοοῦν τὰ «φιλοσοφικὰ ὑπόθα- θρα γιὰ τὶς διάφορες τάσεις στὴν τέχνη καὶ νὰ συζητοῦν μὲ οχετικἡ ἄνεσπ γι’ αὐτὰ τὰ φαινόμενα. Οἱ διαλέξεις καὶ προθολὲς καὶ οἱ συ- ζητήσεις μετὰ εἶναι καλὸν νὰ ἕ- χουν σὰν θέµα τους τὶς µεγάλες τάσεις τοῦ τέλους τοῦ 19ου αἰῶνος καὶ ὅλες αὐτὲς τοῦ αἰῶνα µας ποὺ προσφέρονται τόσο ἔξοχα γιὰ µε- λέτῃ, γιατὶ ἔχουν τὶς ρίζες τους σὲ συγκεκριμένες φιλοσοφίες. Οἱ µα- θητὲς προτρέπονται νὰ μελετήσουν καὶ νὰ γράφουν γιὰ μερικὲς ἀπ αὐτὲς καὶ νὰ δώσουν καὶ οἱ ἴδιοι διαλέξεις, ὄχι µόνο στὴν τάξπ τους, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλους µαθπτές. Ἡ παρακολούθηπσιπ τῆς Κκαλλιτε- χνικῆς κίνπσπς τοῦ τόπου μὲ ἐπι- σκέψεις στὶς ἐκθέσεις εἶναι ἅπα- ραίτπτη. Ἡ ἐργασία τς τετάρτπς τάξπς εἶναι σκόπιμο νὰ στρέφεται πρὸς τὰ θεωρητικἡ πλευρὰ παρὰ πρὸς τὴ Ππρακτικὴ ἐνασχόλπση. Εἶναι ἡ τε- λευταία τάξπ στὴν ὁὀποία διδάσκε- ται τὸ µάθηµα τῆς τέχνης. Εἶναι λυππρὸ γιατὶ δὲν ὑπάρχουν ὥρες Τέχνπς στήν πέµπτπ καὶ ἕκτη τάξη. Τὸ πρόγραµµα θὰ ἧταν πιὸ ἄνετο στὶς μικρότερες τάξεις καὶ ἡ φιλοσοφικἡ διάθεση τῶν μαθητῶν τῆς πέµπτης καὶ ἕκτης τάξης θὰ ἀντιμετωπιζόταν ἱκανοπιοιπτικά, ἕ- οτω καὶ μὲ μιὰ περίοδο κάθε ὄεκα- πενθήµερον. Ἡ ἐξεύρεσηπ μιᾶς τέ- τοιας λύσπς ἐπιθάλλεται τόσο µά- Ἀιστα περισσότερο, γιατὶ ἡ τέχνπ ἔχει σήµερα ἐξαπλωθίῆ παντου σ᾿ ὅλο τὸν κόσµο, σ’ ὅλους τοὺς το- μεῖς τῆς ζωῆς, χάρη στὴν εἰσαγω- Υγἠ τοῦ µαθήµατος τῃς Τέχνπς στὰ σχολεῖα ἀπὸ πολλὰ Χρόνια τώρα σὲ πολλὲς χῶρες τοῦ κόσμου. ὮὉ- διαίπερα, τὰ ἀποτελέσματα αὐτὰ φαίνονται στὴν Κύπρο ποὺ μὲ τὴν ἑξάτιλωσπ τῆς µέσπς ἐκπαίδευσπς καὶ τῇᾷς διδασκαλίας τῆς Τέχνης στὰ σχολεῖα ἔφερε τὸν μαθητὴ κον- τὰ στὴν Τέχνπ, τὸν ἔκαμε νὰ τὴν ἀγαπήσπ, νὰ τὴν ἁἀκολουθήσπ. Νο- µίζουµε πὼς τὸ ξέκοµµα καὶ τὸ χά- σιµο τῃς ἄμεσης ἐπαφῆς τοῦ µα- θπτῇῖ, ἔτσι ἀπότομα, στὴν πέμπτη καὶ ἔκτπ τάξη ἀποτελεῖ τροχοπέδῃ ὄχι µόνο στὴν ὁλοκλήρωσηπ τῆς προ: σωπικότητας τοῦ ἐφήθου, μὰ καὶ στὴν καλλιτεχνικὴἡ ἄνοδο τοῦ τό- που. ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΒΔΟΜΜΑΤΟΣ ΟΕΛΜΕΚ ῦ ΛΑΜΤΣΜ ΠΟΕΜΒΡΙΟΣ 1910 ΚΛΙ ΤΑ τήΡ ΕΙΣ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΝΑΣ Ὁ ἄνθρωπος εἶναι περισσότερον ὁλοκλπρωμένος ὅσον αἱ σχέσεις του μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους εἷ- ναι στενώτεραι. 'Ο ἀθλητισμὸς καὶ τὰ σπὀὸρ εἶναι ἐκ τῶν θασικῶν παραγόντων, οἵτι- νες συντελοῦν εἰς τὴν δημιουργίαν στενωτέρων καὶ ἁρμονικωτέρων σχέσεων μεταξυ τῶν ἀνθρώπων καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑποθοπθοῦν εἰς τὴν ἐξύφωσιν τῆς ἀνθρωπίνπς προσωπι- κότπτος. 'Ο ἀθλητισμὸς καὶ τὰ σπὀρ ἀντι- µετωπίζουν καὶ καλύπτουν σήμερον ὅλπν τὴν ζωήν τοῦ νέου καὶ δὲν περιορίζουν τὰς φιλοδοξίας καὶ τὰς ἐπιδιώξεις των µόνον εἰς τὴν τιρο- σπάθειαν δι ἐξασφάλισιν ὑγείας, δυνάµεως καὶ ἀντοχῆς, ἁλλ᾽ ἔπε- κτείνουν τὴν δραστπριότηιτἁ των καὶ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν πνευματικῶν προοόντων, ὁμαλᾶῆς ψυχικῆς ἐξελί- ξεως, ὑγιοῦς ψυχαγωγίας, πνεύμµα- τος συνεργασίας, αὐτοπεποιθήσεως, αἰσιοδοξίας, κοινωνικῆς ἀνατιτύξεως καὶ ἠθικῆς ὁλοκλπρώσεως. Βαθειὰ εἶναι ἡ πεποίθπσις τῶν ὅσων ἁἀσχολοῦνται μὲ τὰ σπὸρ ἵ- διαιτέρως τῶν νέων µας, πώς: 1. Τὰ εὐεργετήματα, τὰ ὁποῖα ἕ- χουν ἐκ τς συμμετοχής των εἰς τὰς ἀθλπτικὰς ὁραστπριότητας εἶναι πάρα πολλά. 2. 'ὉΟ διαθέσιµος χρόνος δι’ ἐπί δοσιν εἰς τὰ σπὸρ δὲν εἶναι χαμέ- νΝος χρόνος, διότι θοπθεῖται ἡ ὁλ κλήρωσις τᾷς σωματικής των ὅδια- πλάσεως. 3. Ἡ ἄσκηπσις εἰς τὸν ἀθλπτισμὸν καὶ τὰ σπὀὸρ συμθάλλει εἰς τὴν κα- λυτέραν διαµόρφωσιν τῇς προσω- πικότητός των. 4. 'Ἡ ἄσκπσις εἰς τὰ ὁμαδικὰ παι- γνίδια ἀνατιτύσοει τὸ πνεΌμα συ- νεργασίας, Χχαρακτπριστικὸν ἐπιθυ- μπτὸν εἰς τὴν κοινωνίαν. δ. Τὸ σπὀὸρ γενικά, ἀναπτυσσό- µενον καὶ ἐφαρμοζόμενον εἰς τὸν σπμερινὸν κόσμον, ὅπως πρέπτιει νὰ εἶναι, ἀποθαίνει ἐκπαιδευτικόν, ταυ- τοχρόνως καὶ ἀνθρωπιστικόν. ἝἛνα σοθαρὸν ἔργον ἐπιτελεῖται Εἰς τὰ σχολεῖα µας εἰς τὸν τοµέα τῶν σπὀὸρ καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κλασσικὸν ἀθλητισμόν. Κι αὐτὸ φαίνεται τόσον ἐκ τῇς ἀγάπης καὶ ἀφοσιώσεως τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύ- ουν οἱ µαθηταί µας ὁσάκις ἐπιδί- δονται εἰς τὰ σπὸρ καθὼς καὶ ἐκ τῃς ἐμπιστοσύνπς καὶ ἐκτιμήσεως διὰ τῃς ὁποίας περιθάλλουν τὸ µά- θπµα τῆς Γυμναστικής αἱ ἐκπαιδευ- τικαὶ ἀρχαὶ καὶ οἱ γονεῖς, ὅσον καὶ ἐκ τῶν ὑψηπλῶν ἐπιδόσεων, αἱ ὁ- ποῖαι ἐπιτυγχάνονται κατὰ τὰς δια- φόρους ἀναμετρήσεις εἴτε ἐντὸς τῆς Κύπρου μεταξὺ τῶν σχολείων εἴτε ἐκτὸς τας Κύπρον. Τὰ ἀνωτέε- ρω συνπγοροῦν πὼς τὰ σπὀρ καὶ ὁ ἀθλπτιομὸς καλλιεργοῦνται ἐπὶ ὁρ- θΠς θάσεως. Τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς κα- λῆς ἀρχῃς θὰ φανοῦν περισσότε- ρον ἐντὸς ὀὁὀλίγων ἑἐτῶν, ὅταν θὰ ὑπιάρξπ πλπθώρα ἀθληπτικῶν ἐγκα- ταστάσεων κι’ ἄλλων µέσων, τόσον εἰς τὰ σχολεῖα ὅσον καὶ ἐκτὸς τού- των, κι’ ὅταν αὐτοὶ οἱ ὁὀποῖοι καθο- θπγοῦΌνται τώρα σωστὰ συνεχίσουν νὰ ἐπιδίδωνται εἰς τὰ σπὸρ καὶ ἔξω ἀπὸ τὰ σχολεῖα, ὥστε νὰ ὅπμιουρ- ΥΠΘΠ ἡ ποθητὴ γυμναστικὴὰ συνεί: δησις εἰς κάθε ἄτομον, εἰς 6θαθμόν͵, ὅπου ἕκαστος νὰ ἐπιδιώκη νὰ έξευ- ρίσκη ὥρες σχόλης διὰ νὰ ἐπιδί- δεται εἰς τὰ σπόρ, εἴτε αὐτὸς εἶναι ἐπιστήμονας εἴτε ἐργαζόμενος. Ἡ ἀναζήτησις ἑνὸς σπὸρ εἰς τὸ μέλλον, ἴσως νὰ ἐπιθλτιθίΠπ καὶ ἆἁ- πὸ τὴν σύγχρονον ζωήν. Τὰ πολλὰ τῃπς ἐλατιώματα, ὡς ἡ καθιστικὴ ζωή, τὸ αὐτοκίνητον, ἡ ὑπερθολικὴ εἰδίκευσις, ὁ αὐτοματισμὸς καὶ ἄλ- λα, εἶναι πολὺ φυσικὸν πὼς θὰ μᾶς ὁδπγήσουν εἰς τὴν ἀναζήτησιν μιᾶς ἰσορροπίας καὶ τὸ πλέον πιθανὸν καταφύγιον δὲν θὰ εἶναι τίποτε ἄλ- λο ἀπὸ τὴν ἄσκπσιν. εἰς τὰ σπόὀρ. Ἡ µεγάλη καλλιέργεια τῶν οπὀὸ» εἰς τὰ σχολεῖα θὰ θοπθήσπ τὸν κα- θένα νὰ εὕρπ ὅτι τοῦ ταιριάζει, ὥστε νὰ ἀνακτπθῃ ἡ ἁἀπαραίτητος ἐμπειρία, σουντελεστικἠ εἰς τὴν πε- ραιτέρω συνέχισίν του. Εἶναι γεγονὸς πὼς αἱ περιωρισµέ- ναι ἀθληπτικαὶ ὃδραστηριότητες εἰς τὰ σχολεῖα εὐρύνονται. ᾿Ἠρχίσαμεν παλαιότερον μὲ τὸν ἀθλπτισμὸν στίδου, τὸ ποδόσφαιρον καὶ τὴν πιε- τόσφαιραν. Μεταπολεμικῶς εἰσήχθῃ ἡ. καλαθόσφαιρα, τὸ παιγνίδι ποὺ συνεπΠρε τὴν νεολαία µας. ἛἨκο- λούθπσαν ἡ κολύμθπσις, ἡ Χειρο- σφαίρισις καὶ τὸν τελευταῖον χρό: νον εἰσήχθπσαν ἡ ἀντισφαίρισις καὶ τὸν τελευταῖον χρόνον εἰσήχθπσαν ἡ ἀντισφαίρισις ὡς καὶ ἡ ἐπιτρα- πέζιος τοιαὐτῃπ. ΕἘκτὸς τούτων καὶ ἄλλα ἁτομικὰ καὶ ὁμαδικά, ὅπως ἡ κωπηλασία, ἡ ἱστιοπλοῖα, ἡ ποῦπ- λασία, ή ὀρειθασία, τὸ «μπάτμιτον» κ.λ.π., θὰ πρέπη σταδιακά, ὅπου τὸ ἐπιτρέπουν τὰ µέσα καὶ αἱ περι: στάσεις, νὰ καταλάθουν μίαν θέσιν εἰς τὸ γυμναστικὸν πρόγραµµα, ὥστε ἐνδιαφέροντα, ἐπιθυμίαι, καὶ κλίσεις περισσοτέρων ἀτόμων νὰ ἱκανοποιπθοῦν. Οσα ἐκ τῶν σπὀρ, τὰ ὁποῖα ἀνω- τέρω ἀναφέραμε, καλλιεργοῦνται εἰς τὰ οχολεῖα, σημειώνουν ἐἔξαιρε- τικἠν ἐπίδοσιν. Δὶ ἀναμετρήσεις αἱ διασχολικαί, αἱ παγκύπριοι καὶ αἱ πανελλήνιοι ἀποδεικνύουν τὴν εἰ- κόνα τοῦ ὑψπλοῦ ἐπιπέδου εἰς τὸ ὁποῖον Εὑρίσκονται τὰ ἁἀθλητικά µας πράγματα. Δὲν θὰ ἤτο ὑπερ- δ6ολἠὴ νὰ ἑἐλέγαμε πὼς ὁ σχολικὸς ἀθλητισμὸς εἰς τὴν Κύπρον θὰ ἠδύ- νατο ἐπιτυχῶς νὰ ἀἄναμετρπθῃ μὲ τοὺς γείτονας καὶ ἀκόμπ καὶ μὲ Εὐρωπαϊκὰς χώρας. Αἱ ἐπιτυχίαι µας αὐταὶ εἶναι το- σοῦτον μᾶλλον ἀξιόλογοι, καθ) ὅτι διαθέτοµεν περιωρισµένα µέσα ἐκ- γυµνάσεως, μὲ πολλὰς ἑλλείψεις ἀπὸ πλευρᾶς ἐγκαταστάσεων, Χχώ- ρων δι’ ἐξάσκπσιν, ὀργάνων, ἐπι- στημονικῶν καὶ ἐποπτικῶν µέσων (φίλμς, σλάϊῖτς, θιθλίων κ.λ.π.). Ἡ ὑπερθολικὴ προσπάθεια, ὁ εὖ- γενἠὴς συναγωνισμός, ἡ σουνεχἠς ἑ- πισττιμονικὴἡ µελέτῃ, ἡ ἀναζήτησις καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν νέων ἐπιστῃ- μονικῶν μεθόδων ὑπὸ τῶν περισσο- τέρων καθπγπτῶν τῆς Σωματικῆς ᾿Ἁγωγῆς, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν ἔν- τονον ζῆλον καὶ τὴν ἐπίμονην προ- σπάθειαν τῶν ἀθλητῶν µας περιορί- ζουν τὰς ἀνωτέρω ἑλλείψεις εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἡ ὅὃραστπριοποίπσπῃς τοῦ νεοσυ- σταθέντος ᾿Οργανισμοῦ ᾿Αθλητιομοῦ θὰ λύσπ πολλά ἀπὸ τὰ προθλήµατα ποὺ ἁπασχολοῦν τὴν πολιτείαν σή- µερον εἰς τὸν τοµέα τοῦ ἀθλητι- σμοῦ καὶ τῶν σπὀρ. ᾿Απὸ δὲ τὸ γε- νικὸν ὄφελος, ποὺ προθλέπεται νᾶναι ἐντυπωσιακόν, θᾶχουν ἆσφα- λῶς καὶ τὰ σχολεῖα τὸ µερίδιό των. Ὡς ἐκ τούτου ὁ Κυπριακὸς '- θλπτισμὸς καὶ τὰ σπὸρ προορίζον- ται νὰ φθάσουν εἰς τὰ προσεχκΏ ὁ- Ἀίγα χρόνια εἰς ἕνα ἐπήζπλον ἐπιί- πεδον. Τὰ γερὰ καὶ σωστὰ θεμέλια ποὺ τίθενται εἰς τὰ σχολεῖα εἶναι οἱ καλύτεροι ἐγγυπταὶ δι’ αὐτό. Παραταῦτα νοουµένου ὅτι ὁ ἆ- θλητισμὸς εἰς ἄλλας χώρας συνε- χῶς θελτιοῦται διὰ τῃς δημιουργίας τελειοτάτων ἐγκαταστάσεων, ἑἐξω- πλισµένων μὲ τὰ πλέον σύγχρονα µέσα, ἑὰν ἐπιμείνωμεν µόνον μὲ μοναδικὰ ἐφόδια τὴν ἄμετρον Φιλο- τιµίαν τῶν καθηγητῶν τῇᾷς Σωµα- τικῆς ᾿Αγωγῃπς καὶ τῶν ἀθλητῶν μας, νομίζω ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν προ- σεχῶς εἰς μειονεκτικἠν θέσιν ἔ- ναντι τοῦ ἀθλπτισμοῦ τῶν ἄλλων χωρῶν. ᾿Επιτακτικὴ ἀνάνγκπ λοιπὸν προ- θάλλει α) ἡ ὅπμιουργία συγχρόνων ἀθλπτικῶν χώρων εἰς ὅλα τὰ σχο- λεῖα, οἵτινες νὰ ἐξοπλισθοῦν κα- τοαλλήλως καὶ εἰς τοὺς ὁποίους τό- σον οἱ ἀθληταί µας ὅσο καὶ οἱ κα- θτιγπταὶ νὰ ἐπιδείξουν τὴν ἱκανό- τπτα, διὰ τὴν ὁποίαν διακρίνονται καὶ ϐ) ἡ περαιτέρω ἐπιμόρφωσις τῶν καθπγτιτῶν Σωµατικήῆς ἸΑγω- γῆς, καθ ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τὴν ὁ- ποίαν ἔχει ὑπερθεῖ κατὰ πολὺ τὸ ἐπίπεδον τῆς θασικΏς των µορφώ- σεως, ἕνεκα τῆς ἐφαρμογῆς νέων μεθόδων εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῇς γυμναστικής καὶ τῶν ἀθλπτικῶν. Παρήγορον εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι Πολιτεία ἔχει κατανοήσει τὴν σο- θαρὰν αὐτὴν ἀνάγκην εἰς τὸν τό- πον µας καὶ ὄντως καταθάλλει φι- Ἀοτίμους προσπαθείας πρὸς ὅπιμι- ουργίαν τῶν ἁπαραιτήτων ὅρων, οἵτινες θὰ συµθάλουν εἰς τὴν πε- ραιτέρω καλλιέργειαν καὶ ἀνάπτυ- ἒιν τῶν ἀθλπτικῶν µας πραγμάτων. Ἐκεῖνο λοιπὸν τὸ ὁποῖον ἁπομέ- νει εἶναι καὶ ἡ ἄμεσπ πραγµατοποί- ησις τῆς ὁμολογουμένπς ἀνάνκπς ὅπμιουργίας συγχρόνων ἀθλπτικῶν χώρων εἰς τὰ γυμνάσια ὅλπς τῆς Κύπρου, οὕτως ὥστε νὰ µἠσπμµειω- ΘΠ κάμψις τῆς ὑπαρχούσπς ἀνθπρᾶς καταστάσεως, καθ)’ ὅτι θὰ χρειασθῇ διγιλάσιος χρόνος ἀναπλπρώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἀναπτύξεως. ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΑΝΔΡΕΟΥ Αιοοφοιρ ΛΙΣΩΟΙΟΣ ΛΩΟΛΟΥΟΙΟΧΙΦ ΌΜΙΙΟΧΟΙΦ μι ΦΙΞΟΦ1ΟΙΟ31, 1ο 119 ΙθμΙοιιοΛὰ] ΛΌ3 9Ο]Ο3Ο1ιῃ ον ΑΟΙΞΧΦΛαο ΑΜ. ὉθΩΟΝΜΝΟΧΟΙΦ φ θμόσβθ η ΛΙΦογᾳΦΊιᾷ ΛμλΞήαολμοσιι 513 1310 ηνήφ Δ89 Ὁ]οιρ 'Ι96Ι αοιοφήΞιὮς 5.1 ὃμι ον 5ΟΙΟ3οἱπι ἴμιοἈοις 3101110 Ο]ο 5σιο ἰο]οσφοιω ὉΦΛ ἸΟΜΟΛΩΩ ΛΩΧΙΠΟΛΟΧΙΟ ὁφκόαομα, ϱ 119 Φ63ΙΙΟΟΞ1 1Ο113ΟΝ «Φο]οβοἰαις ον ΑΟΙΞΧβΛαΟ Αν ὉΟΩΟΛΙΙΟΧΦΙΟ 59 11134238 Λ39Ω ϱοἱ «μιθοχ. αοι Σοβοίμιοσσι, ΦΟΥΗΦΙ1ΥΟΙΩ 33 Λμλβηοχόφοσι, μή 5ωΞομγοχονσιιρ ΛΙ -Ο100ΛΦ Αἰμλιόσοοσιι 913 ΙΛΦΠογιβώφ 9ο]οβόμνᾳ ΙιΟΧΟΙΩ 3νοινῷο]ο 119 ΙΟ1]3ΟΝ «903 3ρ1Λ0ρ 5 ΛρΠοΙΛογοιιῷ ΑΦΙ Ὠι ΛΙΦΟ ῥἱῷ ἸΟΙΞΑΦΦΠΟΥ Ὠ]οβοίμιῃ 5οἡἡ 3ΦΑΛΟΟ ΦΙΧβΛαο Λολοή (6) αο]φσρῇ ϱοι ΛΟΞΦΙΦΟΙΩΟ Λῶι Λωλβήασοσμ! (1) --] μχβλαρ 1913 ΑΔ 98ο πιοβόμνᾳ δοήιζραλαο Η. μη Φολβησοαγιιβιήσο 5ῷ 1Ο1ΞΏ]ΛΟΥ ΛΦΟΞΠ Ξ1ΛΞΙΙΟ3Ω ΛΟΙ ΟΦΛΩ 9Ο0ΟΙΟ31. ἱχ]λ -οόΧ ου μρον Ὀσ]οβοίιῳ αοΠ]Ύο1Λλος ΘΜΣΊγΦΟ δα ΛοἠοΙΚογο Δον ρισ (ϱ) ᾽ΑΦχ1Πολ «0310. ὁοκόροια, ϱ 1βρ]όοβον 3730 Ὁ]ο ΛΩΙΞΧΙΟΙΟ ΛΦΧΙ1ΞΩΟΙΩΟ ΛΩ1ΩοΙον δή. ποροον, ο Ὁἱ9 ΊΟΙΛΩΟΙΟΦ3Φ ΛΟΩΙΞΧΟΦ ΛσλβήοιοιΦῃ 130Φ9 Ἰοῷθαβθίγοιιῇ ὮΛλ 1ΟΛΛΟΛ Ὢᾳ Λ8ς 1Ὁ]ομο Ίο ϱοιμάμροὰ ΛΟ]Ωβοιιῃ αἱ 513 ΙορφοσὀΦρ αοιβόβΠονιι/ (|) 'ΑΜΙΛΩΘΩΞΙΨ ΛρθΙοα ἢ ΛΙιλαθαβιψ 13ΛΡΦΘΗΟΥΙΟ31, Λ39 «ΦμιμΚμθοὰ» 5ο9ο ο, Ἱ{ Φουῃ Ο100Υ ΛΟΧΙΥοΧο οἱ ὁφσοι 1303Χο ΑΦ Λολιιῆβιί Α3 ὉΣΟΧ ἸΟΥΞΛΦΘΩΟ ΛΟΩΛΙΠ ΑΟΛΦΠΟΡΙΛΟΥ Λωοβιοφήρ ἰ (η) α () αοφροΛ. οχι 91 Λμγμχο ΛΟΟΦΙΩΞΩ Λία. 913 ΛΦΣ ΛΟΥΟΛΩΟ ϱ1 'Όαοιᾶ ϱΟἈ1γοΧο 4ΟΥΩΟ ον 9φ1Λ3 ΛΦΛΙΠΙ ΛΟΙΟΙΧΟΥΓΟΙ 31Λ81. ΦΩΙΞΧΟΟΙΩ οι οοναάμρον ᾳον. 5ιομγοχοσλρ ἰλιόΞήὴ ἡ Αϱ3 ΙΟΥΛΟΙΜΙΟἈὮΙΩ ΛΟΗ3ΥΟΧΟ Λῶα Ἰο]ΟοΚ93 μο ΑΟ]ΟΝΦ ΛΙ ὉΟὰ ΛΦΝΟΧΙΟ ΛΦΛΙΟ30 Λι ΛΟΦΟΙΟ31. Λολμή]ᾳ Λία Φιο (0) ΑΦΙΟΧΟΙΦ ΛΩι οσοβὴςρ ἀρθμμοοι ο]οιο ᾗ δοοφρήἡ -ο0Φ3 οµΙ ΛΟΟΦΗΙ ΛΟΧΙΟΙΟΊΙΛΟ ΛΜ ὉὰΟΧ 1Ο 9 ΛΙΟΙγΟΧΟὈΙΩῥ ΛΙΙΧ1ΑΧΟΩ πο Αμνρο Λία 3ΧΙ3 μΝΠΦΙΟΩΗ δα ΛΗΥΙν ΛΦΙΟΜΟΙΩ Λῷ ΑΟάΦΠΙ λμιορα3 (Θ0ὰ. Ίο Ἰο113ΟΦ30 δἰαμλμρθοὰα ϱ 'Λμναον Ὠαβή μβο]κβλασῇ 103 ΛΦΗ ΞΟΧΦΙΦ ΛΩΥ 9ΩΟᾷΑΟΧ3 φόπ, 3οΙχόμ ᾳογμάμροα οι 5ιομγοχοσιωρ Λρ3 ὪΧοΡΙ] 0ο 1Οὰ ΛΟΛΛΞΛΩοιοιόχ ΛΩν ΛΩΙΟΧΟΙΩ Λωι Ἰά8ιι αολβήιβλοοιι (4) ΦΟΟΦΠΟΩΦΣ ομΛβήωολοοι οσωοβήρ 9µ1 ΛΟΟΞΗΙ ΛΟΧΙΟΙΟΊΙΛΟ ΛΙ ὉιΟλ μον 9φ ΑΙιΟΑγοΧοςιρ ΛΙΊ ΧΩ Λμνρο Λίμ. 3Χ]3 ΦΗΧΟΙΟΑΜ δία Λίγιι 9Ο]ΚΟΦ ΦΙΙΥΟΧΟ ΛΟΟΦΗΗµ ΛμαρΦὰ3 «θΟὰἨ 119 ΙΟΙΙ3ΟΩ3Θ δμαμάαροα ο (9) ὈοΧορ]] 0ον ΥΟΧ ΛΩΛΛΞάαοιοιόχ ΛΩΙ ΟΙΙΟΧΏΟΙΩ 1Ο 1Ο 1ΟΙΚΟρ 1ΟΧΊΥΟΧΟ 1ο ἸΟιλολρφήωογιόβιι 39 Λίχωον 913 9013 ΙΟΧ ΛΟΙ3Υ -ΟΧΟ ΛΟΣ ΑΦιροΚΟ3 ΛΩι 909οΟ]Ο31. ΦΟΛΙΊΓΊ39 ΛΙΦΟ ας Ιο13Α2ΦήοΥΧ (ο) --ὍΦ3ομγοΧοὈιο ΡΗΧΊΥΧΥΦΙΟ δν Λοήοικογοιᾳ οσον ] --δᾳ33Ογαφι δμορούοι, 9Η ΦΩΟΝΟΧΣΟ ὅροι ΦΙΥ (αμη δολβήσοιγβνήωο 5ῷ 1Ο131]Κοψ) ολμΠ ραοὰ 9ος // ὃρν λλοφοβις (Θολμὴ ϱον Ὠ1]Ο1 90 5ῷ 1ο «311Κογ) ὉΛµΠ Φιοὰ ὀοός // ὁὋν Ι3ΛΙΟΦΟΞΙΙΩ Λ3Ο ὉΥΥΓ // ὃοι ΠΛ]οφΟΞιῃ (οολιή ᾳοἱ Λον]όν Λῇ 5Φ 10133 Ἴλονψ) σλμὴ Ὁάοὰα Όφόω // Όςν ΛΙΟΦΟ3ΙΦ ΑΟ ὉΥΥΦΡ |Ζ ὅοι Πλ]οφοβιᾳ (αὈν]βολά νι) οΛΜἠ ρισα 9990 17 9551 ΠΛΙΟΘόΟΞΝΩ Α3Ο ---ΦΙΟΥΟΧΟΟΙΩΟ ΙΊΥΧΟΟΙΦ ΑΟ, 11961 αολοροἆᾳν Αμις Λιν Ὀιβὴ ΑΟΙΟ3ΟµσΩ ασ (1) ς πα μναάαο Αθ9θ1Σγ3ς ὃ δελτίον ΟΕΑΛΜΕΚ τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον δύναται νὰ ἀπαιτήσῃ παρ᾽ αὐτοῦ νὰ ἀφυπηρετήσῃ καὶ εἶχε λάθει ὅλας τὰς προσαυξήσεις εἰς τὰς ὁποίας θά ἐδικαιοῦτο µέχρι τῆς τοιαύτης ἡμερομηνίας. 12.---(1) ᾿Εὰν µόνιµος καθηγητὴς τοῦ ὁποίου ὁ διορισμὸς ἐπεκυρώθη καταστῇ μονίμως ἀνάπηρος συνεπείᾳ τραύματος τὸ ὁποῖον ὑπέστη--- (α) ἐν τῇ ἐνεργῷ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ' καὶ (6) ἄνευ ἰδικῆς του ἀμελείας καὶ (Υ) λόγῳ περιστάσεων αἱ ὁποῖαι δύνανται εἰδικῶς νὰ ἀποδοθῶσιν εἷς τὴν φύσιν τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ, τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον δύναται--- (4). ἐὰν ἡ ἀφυπηρέτησις αὐτοῦ καταστᾷ ἀναγκαία ὃ οὐσιαστικῶς ἐπιταχυνθῇ καὶ ἐὰν ἡ συνολικἠ ὑπηρεσία αὐτοῦ εἶναι ὁλιγωτέρα τῶν δέκα ἐτῶν, νἀ χορηγήση εἰς αὐτόν, ἀντὶ φιλοδωρήµατος 6άσει τοῦ ἄρθρου 4, σύνταξιν θάσει τοῦ ἄρθρου 3, ἀγνοουμένου τοῦ ὅρου περὶ συµπληρώσεως ὑπηρε- σίας δέκα ἐτῶν' (11 νὰ χορηγήση εἰς αὐτὸν ἐπὶ τῇ ἀφυπηρετήσει του πρόσθετον σύνταξιν ὡς ἀκολούθως ὑπολογιζομένην ἐπὶ τῇ θάσει τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν καθ) ἤν ὑπέστη τὸ τραῦµα Ὅταν ἡ ἀναπηρία εἶναι--- ἐλαφρά, πέντε ἑξηκοστὰ τοῦ μισθοῦ’ σοθαρά, δέκα ἑξηκοστὰ τοῦ μισθοῦ’ λίαν σοθαρά, δεκαπέντε ἑξηκοστὰ τοῦ μισθοῦ' πλήρης, εἴκοσιν ἑξηκοστὰ τοῦ μισθοῦ. Διὰ τοὺς σκοποὺς τῆς παρούσης παραγράφου οἱ ὅροι-- «ἐλαφρὰ ἀναπηρία.: σηµαίνει θαθμὸν ἀνπαηρίας μεταξδὺ 103 καὶ 307 ἀμφο- τέρων συμπεριλαμθανομένων, «σοθαρὰ ἀναπηρία- σηµαίνει θαθμὸν ἀναπηρίας ἄνω τοῦ 303 καὶ μέχρι μ050 συμπεριλαμθανομένου, «λίαν σοθαρὰ ἀναπηρία» σηµαίνει θαθμὸν ἀναπηρίας ἄνω τοῦ 505 καὶ µέχρι Τ0σ5ο ισυμπεριλαμθανομένου. «πλήρης ἀναπηρία» σηµαίνει θαθμὸν ἀναπηρίας ἄνω τοῦ τοῦ, ὡς αὕτη καὶ οἱ θαθμοὶ ταύτης καθορίζονται εἰς τὸν περὶ Μοινωνικῶν ᾿Ασφαλίσεων ἢόμον ἢ πάντα Νόμον τροποποιοῦντα ἢ ἀντικαθιστῶντα αὐτόνί Μοεῖται ὅτι ἡ πρόσθετος σύνταξις δύναται νὰ µειωθῇ κατὰ τοσοῦτο ποσὸν ὅσον τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον ἤθελε θεωρήσει εὔλογον ἐὰν ἡ ἀναπηρία δὲν εἶναι ὁ λόγος ἢ ὁ µόνος λόγος τῆς ἀφυπηρετήσεως : Νοεῖται περαιτέρω ὅτι ἡ πρόσθετος σύνταξις ὁμοῦ μετὰ τῆς συντάξεὼς δὲν δύναται νὰ ὑπερθῇ τὰ πέντε ἕκτα τοῦ ἀνωτάτου μισθοῦ τοῦ καθηγητοῦ καθ οἶον- ξήποτε χρόνον τῆς ὑπηρεσίας του. ς . (2) Οἰαδήποτε πρὀσθετος σύνταξις πληρωτέα δυνάμει τῆς παραγράφου (3) τοῦ ἐδαφίου (1) μειοῦται κατὰ ποσὸν ἴσον πρὸς τὸ Ἐν τρίτον τοῦ ἐτησίου πρσοῦ τοῦ λόγῳ ἀναπηρίας καταθαλλοµένου ὠφελήματος ὑπὸ μορφην συντάξεως πλη- ρωτέας δυνάµει τοῦ περὶ ΙΚοινωνικῶν ᾽Ασφαλίσεων Μόμου ἢ παντὸς ἨἩόμου τρο- ποποιοῦντος ἢ ἀντικαθιστῶντος αὐτόν. ο (3). Οἰαδήποτε πρόσθετος σύνταξις πληρωτέα δυνάμει τῆς παραγράφου ) τοῦ ἑδαφίου (1) ὁμοῦ μεθ᾽ οἰασδήποτε συντάξεως πληρωτέας δυνάµει τοῦ παρ τος Μέρους καὶ τοῦ ἐτησίου ποσοῦ τοῦ λόγῳ ἀναπηρίας παπα στα ὧν ἡ- µατος ὑπὸ μορφὴν συντάξεως δυνάµει τοῦ περὶ Κοινωνικῶν Άσφα ίσεων : μον ἢ παντὸς Νόμου τροποποιοῦντος ἢ ἀντικαθιστῶντος αὐτὸν δὲν δύναται νὰ ὑπερδῇῃ τὸν μισθὸν τοὐκαθηγητοῦ κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν ἀφυπηρετήσεως αὐτοῦ. (αμή Φολβηωσμγιιβιήαο 5 10130]{οψ) ολμή Ὦ1λΟὰ 9σ0ς 06 ὅρ1 Πλμοφόβιιῃ (Ορλμή ϱον Ὁλ]όαι ος 9ῷ 191 -3ὪΚοψ) ολιή Φισχα δοός 06 901 13ΛΙΟΦΟΞΗΩ Λ8Ω ΦΥΥΦ ος ὃρι Ὀλμοφόβαιᾳ (οολαή ϱον Λοι]όι Α8 59 19133 Ἰοψ) Ὁλμὴ Ὦιοὰ ὀσόῳ ος 9ςχ 19Λ/οφάβιις Λ39 ΥΥΦ 9ὔ ὃν λοφόβυᾳ (Ὑοαιβολά͵) ολ Φιοχ ὀοόῳ ο9ὔ 5Φς1 ΙἰΛΙΟΦΟ3ΗΩ Λ39 --θιοιγοΧχοσσωρ Αλ λλοοιο ᾗ Ας3, 1196] αοιοφήβμις 5! ου φομ Λο]οβοιο αν (τ) ΙΦΟΘΩΟΥΟΣΦΡ 5ῳ ομμ]ΛΟΥ Ὢρ Ω3ομγοχοοιιῷ Φαοσοἱγι 1809 αν μι ου Λ8Ω ο]οβοίνᾳ ἡὰ ΑΦ 119 ΙΟΊΙ3ΟΝ :δωβομχοχοουρ δαοσόμγ1ν 13099 ἓν 19 ΔΟ]ΟΞΟµνᾳ αβλοήμο «Ὀ]οβόίλμῳ» (1) ΟἸΦΌ93 οι (10) 1οα (3) (4) (9) κσοφφροκοόσι λῶὦι ΦΩΟοΝΟολΟ ὅφοι Φις (9) 'Φαωοόφγ/ δολλοοσι, ϱοι 13ήρΛαρ 9ΟΦ1ΛΥΘΟΙΟὰ 9 9Ω3Ώρ1λαο δἱν 9 ἸΟ1Ι3ΟΙΟΦΦ Φ0ΟΟ3Ι/ δοσλοςοιι 001 13ήΦΛΩΩ Φ033ῷ1Λ9 ΦΩΟΝΟΧΟ ΦὮι ΛΙΛΦΠΟΒΙΚΟΥ ΔὈ]ο3όμιᾳ 19 ομάίι ΡΗΥΥρ 33 ΙονβΛΦΟΙγιΙ Ὁ]οιο { ΦΙ3Ο1Λ0Ο 3λ1ΟΜἱΦςΟΙΟ (6) ΡΟΙΛΥΝ -ἌθΑΦ 193 1ΟΧ ΔἰµΟΙΚΟΝΨ ΑΟΧἈΙΛΞ1 Δον σοσι ΩολβήολαβαΞ οοφραάά 19 σσ3οιι «ΊΟ1Ο1ΟΟΦΛΙ 9μρ]Ι3θοο ὃν οωβροᾳβιοοήἱο οΟΙλμΠΟΟΞΗΙ δι ο ΛΩλμῆ ΑΛΦΙΟΥ 5013 1011310 ΜΛΟΥΧ3 Η, Ὀο]ιοοιχοήμψ δι Ὁθ]οΞηΦβ ΛοΠο] Λιν 513 ὁμλβηορβιοοιἡ τἴιᾳ 9ΟΩ3ΟΙΊΟΙΙΟΙΟΦΛΙ Όιῷ ΩοήοκΙ ϱον 2Φ30ρ3βιοοΠλο δι οι Λῳλαή 3 9ονλῦ Λωχιὴ -ΟΛΟΧ]Ο (οήσαοιλ, ϱον οᾳ Ἰοχλοιόοθοα δἱφοοιοπιᾷ 5οιυρῶι 1Οὰ ΦοΛΦΟΧ ϱ, Ωοήῆοχ ΦοαΛοόοι, ϱοι σω3ορβιοοήἰο 91, Ορ ΩΟΛΞΠΟΧΟΦ ΛΟΙΟὼ3 5Ίο1 9 οοσοοοᾷα 9ρόν αοχοι Ὠλ3ή Λφοοῖι, 01Ο 1ιῃ ΛΒΘΧΟΟΙΟΙ3 ὤ1Ώο ϱ1 3ο1οᾷ 5ωπο Ι3γὰ3 2ΟΛΞΠΟΟΞΦΟΙΟΛΑ ϱ ΑΦ 5013 Ὀιοβοµιίᾳ οοΠιήραλαο 5ῷ 1Ο13Ώ]ΚΟΥ Λ39 «ΡΟ ΟΙΟΙΓ µΣΙΑΞ] ΩΟΠΟΙΛΟΛΟΥ ΄ΟΠΟΝ 3ϊοιι -οαο]ο 13ήρλαα δοιρήμοςφοογιΦ α οοβοσιήμΏοιωρ “233 οιλαο Λμφοοή ος (Π) μ λσιρον ΑΦΟΟΦΟΙ3 Λῶι ιβ ΛΩΧΟι 1Ο 9Ώ]ΟΛ -οο]1 ΛΟΙΞΠΗΟΙ 31Ο1ΟΛΟ]Ο 913 ΩοιοροΚόᾳ 401 ΛΩΟΟΦΟΙΞ 33 Λολβηοχόβοσι (τ) ---Άρθοοι, ΛΟΧἈΠοΠμΟΧ αοχάμρ Ὢοὰ οι Φιᾳ μβΧφομΞΟ]3 ΛΏ]οιο Λι Ὁι ΘΟΙΟΒΟΗΠΩ 5ορο]ό31, 31ομ]ιςο]Ο (9) ΡΟ3ΞΟΩΞΟΊΟ1Ι3 ομ.. Λούβφήαο ϱ1 ὁφομ ΛΟΧΙΟΒ1233 ϱ1 913 9ο9 -αοιιο Ὢ]ο ερμιοιοπΠιομοχ οχι ΡμΧόρ οο]ροήορ δ ον θά μοοΧῷ ὈἼβῷς. μ1Ω9]οι απο ΕΘΗΊΟΙΙΟΛΟΣ1 ΦΟ]301ΟΙ] ὀφΚοσοιΑ, ϱ ΛΟᾷ 90113 ὨὈ]οβομιιῳῃ δοήγραλαα 5 101 «3ΦΛΟΥ ΛΦΦΟΥΟΙΩΟ α3ΛΦ ὢ]ΞΟΦ μιᾷ ᾳοιμάμροα ΦΥΟ]ΟΩοΙϱ 9ο09]631, ο]ήβορο (ς) 'Ο]1ΟΟΧΟΠΙΓ ο. ΛΙΠΟΛΩΦ ΛΟΥΙΙΟΛΊ1, 5Φ 13Ώροία 3Υ36Η Λοιγωοφήα”ζ ΛΟΧΙΚΟΩολΑ, οἱ ΛΟΙΟΙΦ ΛΙΩ, ΑΛΙΙΟΛΩΦ ΛΑΥΥΟ ΛΟΟΧΟΙΙ ΙΞΛΦΦΠΟΥΙΟ3.! ηοὰ αφόωοσόφ ΛΙἈΙΛΘΊ, ΛΟΟΊΞΘΟΥρΩΟ Λσήον Φοὐωοὀόφ 5ΗΧ1ΛΘ3, 51, 1931 Λῷν 13ήρλΛαφ Δάν ἸβΛμοημο «ΦΙΞΗΦΛΑΩΝΦ 1ΟΥΙΟΛΊ,» ΟΙΦΟΦΦ ΦΟ1ΙΛΟΟΟΙΙ ϱ0ἱ ΦΩΟΝΟΧΟ 901 ΦΙΓ 'αοσαμ4μροὺ ὃφ ϱο. 0ο ΑΟ]ΩΒΟἱ1ιᾳ Λίμ. Ὁραομιςαοιᾳ δομοοποήμφ δα ΦΙΞΗΦΛΩΦ ΦΩΟΥΙΙΟΛ1, Όν 913 ϱον -μκμθον 5ο]οβόµῃ Φοφο]όξι ὨοσΙ, 1Ο ΙΟ13]ΛΟΥ Φο]οβόμιῃ ΦοηιΎριλαζς. (6) Ὢ]οβομιῃ 1βοοφήαο μι ὕπωοσιοι ᾗ Ἱβορφήαο ιβ Ααβοίτιῃ ὉΛ ΘΙΜΙΟΧΟΙΩ Ο3ΛΦ. Δ3Ωχβλαοῦ ΥΥΡ αοι οφβοαβοἰιιαφρ δμοη1σβοχΧοις ΛΟΙΧΙΥΗ αἱ 3οσοἰγι3λαο αοΠοΝ 5οι «Λ0ΟΙι (ον ὁᾳςβορβιοοήµο ὃμι οὐ 5ο]οιο ϱ Ωοσμάμθοα Ίάβιι αολβήιβλοσιι (10) ΦΦ3οᾳ301Ό 3 δμοβή ΛΟΙΞγοΧο ΑΦΧΙΙΦΙΟΙ 513 { αοσιΩἩ δν 9013 Ω3οΩ30ποΙΩΙ3 Φμοβή! ΔΟΊ3γΟΧΟ 913 ἡὸ Ὀς3οΩβςιοιιὰ3 μοβΠ ΛΟΙ3ΥΟΧΟ ΛΟἈΙΙΟΛΙΟΥ 313 ΄]96] αο]ὸθ μα μ ναάαο ΑΘΙ2Υ32ς9 σ ο ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΑΒΞΕΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΝΟΜΟΣ τοῦ 19607” 1. Ὁ παρὼν Νόμος θὰ ἀναφέρηται ὡς ὁ περὶ Συντάξεων Καθηγητῶν Μόμος τοῦ 1967. ΜΕΡΟΣ Ἱ. ΟΡΙΣΜΟΙ 2. Ἐν τῷ παρόντι Νόμῳ, ἐκτὸς ἐὰν ἐκ τοῦ κειµένου προκύπτῃ διάφορος ἔν- νοιςα--- «δηµοσίευσις» σηµαίνει δηµοσίευσιν εἰς τὴν ἐπίσημον ἐφημερίδα τῆς Δημο- κρατίας' «δηµόσιον σχολεῖον µέσης ἐκπαιδεύσεως» σηµαίνει σχολεῖον µέσης ἢ ἁνω- τέρας ἐκπαιδεύσεως τὴν εὐθύνην διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τοῦ ὁποίου ἔχει ἡ Κυθέρνησις τῆς Δημοκρατίας τῆς Κύπρου «ἰδιωτικὸν σχολεῖον µέσης ἐκπαιδεύσεως» σηµαίνει ἰδιωτικὸν σχολεῖον µέσης ἢ ἀνωτέρας ἐκπαιδεύσεως ἐν Κύπρῳ ἐγγεγραμμένον εἰς τὸ Μητρῷον τῶν Σχο- λείων Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεώς δυνάµει τοῦ περὶ Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως Πόμου᾽ «καθηγητὴς» σηµαίνει ἐκπαιδευτικὸν κατὰ νόµον διοριζόµενον εἰς δηµό- σιον σχολεῖον µέσης ἐκπαιδεύσεως καὶ περιλαμθάνει Διευθυντὴν καὶ Βοηθὸν Δι- ευθυντὴν ὡς καὶ Τεχνολόγον, ἐκπαιδευτὴν καὶ θοηθὸν ἐκπαιδευτὴν εἰς τοιοῦτον σχολεῖον᾽ «κοινοτικὸν σχολεῖον µέσης ἐκπαιδεύσεως» σηµαίνει σχολεῖον μέσης ἢ ἆ- νωτέρας ἐκπαιδεύσεως ἐν Κύπρῳ τοῦ ὁποίου τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν εἶχεν ἡ Κυθέρνησις τῆς ᾽Αποικίας τῆς Κύπρου ἢ σχολικἡ ἐπιτροπὴ ἢ ἐφορεία διορι- ζομένη ὑπ αὐτῆς' «μισθὸς» σηµαίνει τὸν ἐτήσιον μισθὸν καὶ δὲν περιλαµθάνει οἰονδήποτε ἐἑ- πίδοµα : Νοεῖται ὅτι--- (4). προκειµένου περὶ καθηγητοῦ ὁ ὁποῖος ἀφυπηρέτησε μεταξὺ τῆς Ίδης Αὐγούστου 1960 καὶ τῆς Ἅ]ης Μαρτίου 1967, καὶ εἰς τὸν ὁποῖον κατε- θάλλετο τιμαριθμικὸν ἐπίδομα, ὁ μισθὸς περιλαμθάνει µέρος τοῦ τι- μαριθμικοῦ τούτου ἐπιδόματος ἴσον πρὸς δώδεκα καὶ ἥμισυ ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν τοῦ κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν ἀφυπηρετήσεως μισθοῦ του (4). προκειµένου περὶ καθηγητοῦ ὁ ὁποῖος ἀφυπηρέτησε μεταξὺ τῆς Ίδης Αὐγούστου 1960 καὶ τῆς ΎἈ]ης Αὐγούστου 1963 καὶ ὁ ὁποῖος ἤσκησε καθήκοντα Διευθυντοῦ ἢ Βοηθοῦ Διευθυντοῦ διὰ συνολικὴν περίοδον πέντε τοὐλάχιστον ἐτῶν, ὁ Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν δύναται νὰ διατάξῃ ὅπως διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς συντάξεως ὁ μισθὸς τοῦ καθηγητοῦ αὖ- ξηθῇ διὰ ποσοῦ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα λιρῶν διὰ Διευθυντὴν καὶ ἑνενή- κοντα λιρῶν διὰ Βοηθὸν Διευθυντήν, νοουµένου ὅτι ὁ μισθὸς τοῦ κα- θηγητοῦ δὲν περιελάµόθανεν ἐπίδομα διευθύνσεως, «σχολεῖον µέσης ἐκπαιδεύσεως ἐκτὸς τῆς Κύπρου» σηµαίνει δηµόσιον σχο- λεῖον µέσης ἢ ἀνωτέρας ἐκπαιδεύσεως ἐν Ελλάδι περιλαμβάνει δὲ καὶ σχο- 3 Θὰ ἐκδίδεται εἰς συνεχείας καὶ εἰς ξεχωριστὸν Φφύλλον τοῦ Δελτίου τῆς ΟΕΛΜΕΚ διὰ νὰ φυλάγεται ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, Ὁ1Ο 9ΩΙΧΙΥΜ δν ιβοφομγιήσο ἰ οήρ ιβομιβόἰιαφρ ΑΞΧΙ3 1ο αοι ὅω3ᾳ εμαβουμαφρ Αο]λμΠοοξηίι Λία ραονὰ 3Χ131Οὰ ΑΌ]οιο Λα 1930 Αα 5] ᾖ139 πο ΟΛ 130)Χ3λωο 3ΧΙΞ ΑΦ ΟΝΩΟΙΟΧΙΟ3 Ὁθ Φο1ᾷο ΛΟΙΟΝΟ Λα 513 1 ο1λαο Αα Βλμοφόβιᾳ Ὢθ 30 ὉΩ3φ1λωο δµΙ φριβή ροής νι γοιλ ο Φο13θοοο), μ (π) ῳ 1Ο. ΦΥΟΟΧΙΗ33 Ὁὰ3Ω Ὦϊ Ώλγοφοβιᾳ Ὁῷ Α39 Φοαλωος Φοχ3βοφόι, (1) --1λο. ΊΟ1ΙΞΟΝ 1 9ΟΙΟ30 ω1ᾳ. αοἠ]Ύοιλας ΑΦ ΛΩλΔΠΦΟγιβήαο ΑΦιόν ΛΟΩΟΙΟ31. ΛΙΣΟΦΧ3 19 αον Ωοθοιή 001 ϱονωοχὰ 90Λ3 33 5ο1λωο Ὁ]ομᾷ 5ο13θοοσιι μριλἰσοΧ Όα4 (9) 1Ο «ΛΟΥΕ ὪὨὰ3Ο Ὀ9]οβοίι δωβοφομγιήαο 193μ αοάφο αον αολβή -αοολάρ Ὁς ΩοὀθΟΡ 00Υ 13ήφλαρ ΦΙ3ΟΥΛΩΟ 'ὗ αοάθορ ᾳοι 13ήῷΛαΩς 5οιοήἱο ΦΟογιΦ Αρ “ΒθμΑΙοοΧ ϱλ 'Αοιοβοµιῃ ΑΩΙᾷ 39 ΞοΦομγιΞλαο 39 Α98 (Ὁ) πο ἩΟΑΟΛΩΩ ὉΠΟΛΟΧἈ]Ο ᾗ ΛΟνΩΟ ο] :00Ο113Υ ο σαι ρΠΟΞΥ31ου ἠβΧΩΞΗΙ3 Ὁλ ΑΟΣὉΛΩΦ 9Υ]Ο1ἱΦ 51 Φι9 ΦΞΟΩΞΦ1ΟΗ3 μοβή. ΛΩΙ3ΥΟΧΟ Λῶν Ὀσβοφλολάφ ὃν ΦΙΟΟΙΙΥΞΦ | ἤθλαγοχαγιο Ὁλ} ὸ ϱοιῶο 9030 -3θ 59 αβοἱκοσισα ἐν ιβ ΟΦΧΙΙΟΟλΑΦΛΟ Ὀλλωοι 3ο ιωΦρ Λμακθονα. 913 Ἡτ. 'ΣΟβοσλκΛόσιρολο 903930 5οβομβόχνκκ ὤδογ 503ομσβόμμαΦχ 13οσαπιόθν 439 5ιήχλλατ Ἀοιγροφήας αρλιόαοιλ, ϱν 13ο]ὸρ ΑΞΥ3ΘΙ Ὠ]ο ϱΟ1ΩΟ ΦΩ30ΟµΛΛΞΑ 2ο]ΛμΠΟΟΞΗ Όμα. ΑΦΧΙΙΣΙΞΦΟΙΦΟ ΛΩΙΩΟΙΟΙ ΛμΚωληγοοσι Λι ϱονμάμροὰ 31ΟΜἱ0Ωο]ο (ὅοι, Κομαί” ὉΛλ ΛΟΛΦΟΧ Ξ1ΟΙΙΙΩΛΟΙΟ ΘΩΟὰ ΙΟΊΩΛΩΟ ΦΟ]30ΙΟ/Ι δοᾗσαοια, Ο, (6) Ἴ38ο]Οφ Λ3Υ3Θἱ Λοιγᾳοφήας οἱ Λοος Ὁἠ :μαΩΦΙΟ ΑΦἈΙΛοΟΧ ο1Ώοσο1 113 ϱοἵ00 ὃωβοαΞόιαΦο ομχ1σ5οχοιᾳ ὨὉ}1Υ μ πονροσγιήωο αἱ θοὰ ΑὈ]λιΠοοξήί, κιν οιβή ὠ]οβόαιῷ ἐν 13 ὑλγθή ποουι, ὸωμο Αμ ρον 513 ήφονιιᾷ ϱΛ ΦΩ30ΓΒΩΝΟΙ3 ὃν Λοοθφήωο ον 5ο6α, ΑριμήΩθΗΙᾷ ονΏοι ΙἰάσΞθ ΑΩ3 ΟΙΟΛΩΩ Λοιγροφήας Αφχικόαοιιά, οι (4) 0 «ΦμΙϱΟ ΦΟΙΛΟΚΟΛΧΑ31 ἰ αοΠρΛ. αολβηιΞΧ1Φ ἰ. αοἡρά Φκογ ΠοαΞ5σἰιαΦρ Όσιο Λµιςο 9513 Πήβοιπιῃ ολ ΦΦΙΟΥΙΚΜΡΟΣ 1ά31, αολφηι3λοόν, 39 Ὁσλωσοος 'ΛΟΛΟΟΧ ΛοΟΞβιΟβΛΞάΩΙΞΠ 31ΟΜµΩΛο]ο 001 6οιο Φσβοἰα -ΞΟμιιαΦῷ δμαΙ1ωβ9Χοιιᾳ Ο]ΧΙΥµ οι ὀοόβιοοατήὴ 8 31Λ31, η. ΦΟΧΥΙι ιβοφομγιιήαο ϱοιχο µιῃ ἴν 1 ἰομιπομιαφο ὅωπο ΛΟΙΩΟ 53 ῴθοναι3 ΦΛ. (ονμάμρον ρόσ1ι Ιομνιο ὉΛλ ΙΟΙΟΛΓΟ Λοιγροφήας Λοχικόαοις, οι (9) δαονᾷ ϱΟΧΙΥΟΧΟ ϱον 900Υ31 ιὀΧ3Η [πο Ὁλ ἰοιχβλαο δωπο ΦΩΙ3ΩΙΟΙ] αοΚόαοµα. αον ονᾳ μοι ὪΛλ ΙΟΊΟΛΩΩ 50ονᾷ ϱΟἈΙγΟΧΟ 01 ΛΟΙΞΧΟΦΊΩΟ ΛΜ ΙΟ σσ3οἱιν «3Ο μι Φο. ΡΜΧΊΙΦ3ΞΟΧΟΤΩ ΑΟ]ΧΙΥµ Αι Ἰούμγιήαο δο]οιο ϱ ΛμιμΚμρονα 513 (0) 11 ΙΟ1ΙΞΟΚΝΙ Τ ΛΟΑ3 ὉΛΟἈµ33 Λοῶι 1ΟΛ 13 ΑΦιμΛαΙβθοὰ Λῷι ΛΟΙΛΦΙΙΟ 5ᾳβοἰιβοἰιιωΦρ ὃμαιιωςόχοιᾳρ ὉΙΙγΗ Η. ([)---οι 'ρσβομαβόμναΦ»ς ΧΙΚΙΝΗ. ΦΟ]ΟΞΟµ1νᾳ 9013 Λολβήσοἰγιιβήαο 401Ο 3ΟΧΑ 9 91ο ϱοβοιή 5ᾳβοἱιιβομιιαφρ ΛΟΙΛΙΠοΟΞΗΙµ ΛΙΝ Όαοα ϱοι ᾳοβοιή ΦρΛµΠ Φο3ο)ήἡ 13ος ἂν μιᾷ “ΑΟ)οβοίμις ΑΦ Ὁχβᾳ 3οοἱιγιιβλαο Α39 ΑΦ3 (9) «ο]οβοίωις 5οΥ3 Λολβήησσοιγιιβιήαο ΛΟΥΟΟΧ3 19 ὃμαρο αοβοιή Φδ03οιΞομιιαφῷ ΑΟ]ΛΙΠΟΟΞΠΙ Λίμ. Ὠιοὰ ϱοι ᾳοβοιή δολ 90Λ3 13οσ9 ἰν 13 μο. Παπ». νΝαπο ΑΦΙΣΥ3Ο 6 δελτίον ΟΕΑΜΕΚΕ (2) ᾿Εὰν ὁ καθηγητὴς ἀφυπηρετήσας δυνάµει τῆς παραγράφου (6), (Υ) ἃἢ (δ) τοῦ ἐδαφίου (1) τοῦ ἄρθρου 7 ἐπαναδιορισθῇ εἰς δηµόσιον σχολεῖον µέσης ἐκπαιδεύσεως καὶ ἀφυπηρετήσῃ τελικῶς εἰς περίπτωσιν καθ᾽ ἤν δικαιοῦται εἰς σύν- ταξιν, ἡ προηγουµένη ὑπηρεσία αὐτοῦ δύναται νὰ ληφθῇ ὑπ ὄψιν διὰ τὸν ὕπολο- Υισμὸν τῆς συντάξεώς του ἐπὶ τῇ τελικῇ ἀφυπηρετήσει του νοουµένου ὅτι οὗτος-- (4). ἀναλαμθάνει ὅπως ἐπιστρέψῃ οἰονδήποτε Φφιλοδώρηµα χορηγηθὲν εἰς αὖ- τὸν δυνάµει τοῦ ἄρθρου 4’ ἢ (1) συγκατατίθεται ὅπως ἡ καταθολἠ οἰασδήποτε χορηγηθείσης συντάξεως διακοπῇ ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας τοῦ ἐπαναδιορισμοῦ του καὶ οἴονδήποτε πληρωθὲν εἰς αὐτὸν φιλοδώρηµα ἀφαιρεθῇ ἐκ τοῦ καταθλητέου Φφιλοδω- ρήματος ἐπὶ τῇ τελικῇ ἀφυπηρετήσει του. Περιπτώσεις χὐρηγήσεως συντάξεως ἢ φιλεδωρήμµατος. 8.--(1) Σύνταξις ἢ φιλοδώρηµα δὲν χορηγεῖται εἰς καθηγητὴν εἰμὴ ἐπὶ τῇ ἀφυπηρετήσει του εἰς οἰανδήποτε τῶν ἀκολούθων περιπτώσεων--- (α) κατὰ ἢ μετὰ τὴν ὑπ᾿ αὐτοῦ συµπλήρωσιν τῆς ἡλικίας ὑποχρεωτικῆς ἀφυ- πηρετήσεώς του, ἢ ἑὰν τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον ἀπαιτήσῃ παρ᾽ αὐτοῦ ἢ ἐπιτρέψῃ εἰς αὐτὸν δυνάµει τοῦ παρόντος Βόμου νὰ ἀφυπηρετήσῃ ἐπὶ τῇ ὑπ αὐτοῦ συμπληρώσει ἡλικίας κατὰ πέντε ἔτη µικροτέρας τῆς ἡλι- κίας ὑποχρεωτικῆς ἀφυπηρετήσεώς του ἢ καθ) οἰονδήποτε μµεταγενέστε- ρον χρόνον, ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἀφυπηρετήσει' (6) ἐὰν τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον ἱκανοποιηθῇ δι’ ἰατρικῆς ἀποδείξεως ὅτι ὁ καθηγητὴς δὲν δύναται νὰ ἐκτελῇ τὰ καθήκοντα αὐτοῦ λόγῳ πνευµατι- κῆς ἢ σωματικῆς ἀνικανότητος καὶ ὅτι ἡ τοιαύτη ἀνικανότης εἶναι πιθα- νὸν νὰ εἶναι μόνιμος) (9). ἐπὶ τῇ καταργήσει τῆς θέσεως αὐτοῦ' (5) ἐπὶ τῇ ἀναγκαστικῇ ἀφυπηρετήσει αὐτοῦ ἵνα διευκολυνθῇ ἡ θελτίωσις τῆς ὀργανώσεως τῶν σχολείων µέσης ἐκπαιδεύσεως διὰ τῆς ὁποίας δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἀποτελεσματικωτέρα λειτουργία αὐτῶν ἢ οἰκονομία (ε) ἐν περιπτώσει τερματισμοῦ τῆς ὑπηρεσίας αὐτοῦ πρὸς τὸ δηµόσιον συµ- φέρον ὡς διαλαμθάνει τὸ ἐδάφιον (2). (2) Όταν ἡ ὑπηρεσία καθηγητοῦ τερµατισθῇ ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι, λαμθανομέ- νων ὑπ' ὄφιν τῶν συνθηκῶν τῆς ἐκπαιδευτικῆς ὑπηρεσίας, τῆς χρησιµότητός του, ὃ τερματισμὸς εἶναι ἐπιθυμητὸς πρὸς τὸ δηµόσιον συμφέρον, καὶ σύνταξις, Φφιλο- δώρηµα ἢ ἄλλο ὠφέλημα δὲν δύναται ἄλλως νὰ χορηγηθῇ εἰς αὐτὸν δυνάµει τοῦ παρόντος Νόμου, τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον δύναται νὰ χορηγήσῃ εἰς αὐτὸν τοι- αύτην σύνταξιν, φιλοδώρηµα ἢ ἄλλο ὠφέλημα οἷον ἤθελε θεωρήσει δίκαιον καὶ προσῆκον, ἀλλὰ μὴ ὑπερθαῖνον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ὁ καθηγητὴς θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ λάθῃ ἐὰν ἀφυπηρέτει δυνάµει τῆς παραγράφου (6) τοῦ ἐδαφίου (1). Φιλοδώρημα εἷς χαθηγητρίας εἴς τινας περιπτώσεις. 9. (1) ᾽Ανεξαρτήτως τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος Μέρους, χορηγεῖται φι- λοδώρηµα εἰς καθηγήτριαν εἰς τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπεται ὑπὸ τοῦ 'Ὑπουργικοῦ Συµ- θουλίου ὅπως ἀφυπηρετήσῃ λόγῳ γάμου ἢ ἐπικειμένου γάμου ἢ τεκνογονίας αὖ- τῆς ἐὰν σύνταξις δὲν δύναται νὰ χορηγηθῇ εἰς αὐτὴν δυνάµει τοῦ ἄρθρου 8. (2) Τὸ ἐν τῷ ἐξαφίᾳρ (1) ἀναφερόμενον φιλοδώρηµα ὑπολογίζεται ὡς ἑξῆς : (α) ἐὰν ἡ καθηγήτρια συνεπλήρωσεν ὑπηρεσίαν δέκα ἢ περισσοτέρων ἐτῶν, λωη]ησχλαο ΛΩΟΦΙΟΥΜΦΩ Δων Ὁν]όν 9Ωᾳ ὧν ἠλμοφοβιᾳ ὉΛ ΙΟΥὉΛΩΦ Λ39 {4ΟΠΟΝ ΔΟΩ33Φ1λας 1931 ϱον / αοοβθοςφ ϱον 13ΠςΛως σμοιβθἰάοοΧ δι 93Άφμλαο δἡν (π) ἡ. :αοΏομΜ ΑΦΥΙΥΥΟΙΑ, ΛοχΧροιοαύ 5Φ3οφιήμ2ομΨ, 1931. οι αοόθορ ϱοι 13ήρΛαᾳ οσβοφιήμ}οιωρ 5ο)πθἰά μοοΧ ο Λοήσικογοις Λο ΙΟ ΛΙἠΟ μι 9μο]3θΦΗΥ δν ᾗ σἱμοι3θιόοΧ ον 9σ3Ώραλαο δν (1) --ραπὴ οήφ 51301100 ὨΦΥμΛΙΟΟΧ αο]φοοξ Φολλοόχιι 0ο αΞήφλως (4) 'ΡΩ33Φ1Λ0Ο 993 «γφθοιοα Οο]φοᾳῦ 5οιλλοόοι (ον αήφλας 5Η. α3 1Ο113ΟΙΟΦΦ 40Ο ον 9Ο) Χο, δαν ΦΟ30ΛάΞΦΩΝ δὰν 5ο]οβοίσις ον αᾷ αον 13ο136όμ1: -αφς. ν πι ΑΦἠΟΙΛΟΛΟΝ ΛΩΞριλας 1931 Λῷν 96 ΠοἠθΙΛΟΛΟΧ ϱον (9) ποφφροάροσιι δν α13ήφλωρ Ὠο]βθμάμοοΧ 5130110 9οι3θορό.ι 31Ο1ἱ9ς]ο (9) ο «ΩοΟιιΩ δα. 9Ο)Χ1οιΨ, δι ΦΦ3ΟΜΛΟΞΦΩΝ δν ΦΟ]Ο36 μις δν ὰᾷ αοι α13οιΞομμαΦρ α μη Φοιλ3θιιΙιόοΧ δωβοσιήμΏοιωρ 5σ3ομιΞοιιαΦρ 9οιοημγΞφῷ 39οιμςΩΟο]ο ΛΟΠΟΙΚΟΥΟΙΙΩ ΛΟΦΟΥ 319 ΛΙἠΟ ας ΟΟΙΞΘΦΙΥ 5οᾳο]Ο31, 31ο)ιΩΟ]Ο 1ΟΥ]3ΟΙΟΦΡ 9Ο]ΟΒΟΙΝΟ ΗΛΩΦΙΟΣ σαν α (ο) ----Ίὰ1ϱ. ΙΟ113ΟΝ τα ΛοβγΙ Ὠὰ3Ο 913 ποιρουουτίαρ αοόΩν 911. 9Ο) οιφ, 9 ΑΙΟΜΛΟΞΦΩΝ Δία. φως 0ονῷο 5Ο]οβΟίπιᾳ 31ομµοοσ]ο «θ3ἠ ϱοήφ αον 039 -μανᾳ. µαΩΟΙοι ΑΦ “Οούβιοφήρ δομοζύχοήψν 91 ΛΙΟΜΛΟΖΦΑΥ Δἱ, ἡ. Λιοα3γβλας ΛΙΡΙΙΟΛΙΟΥ ΛΙΗΛΙΥΥ3, Λἱ ΦΙῷ ϱονΩο ΔΟ]οβοΟίαις ΑΝ οι (1) αο]φοςῦ (ον 13ήρλας Φ1Ύ01ΛΩΟ 'Ρ αοόθόος ϱοχ 13ήφλως δοιοημσόσφοχιό 1 'ΛΦι8 Ὀλβς 5ο]οβόμιᾳ 5030 «Φοἱγιιήαο 9 φΟι, σ]νοςλοής 541 ΦΩ3ΞΟΜΛΟΞΦάΝ δµ. ὀσβορΆγβλας Φο]3θμὸ ὅμα Φο]οβουιιᾳ ον αθ αον 13οινΞοιιαΦῷ α ιᾷ οσΙΞΚμΟΟΧ ΛΙοΩΞΥΛΟς ΔΙΑ1ΟΛΙΟΥ/ ΛΙΟΙΛΙΥΥ, αἰν ος δἰαμλμθοαχ ὃφ ΛΦινβόιιῷ ΛΞΟΙΧΦΛΟΟΦ ὉΗΙΟΧΦΙΩ Ω3ΛΦ ὁοιοιο ο 1ον αοΠο ΛΦΥΙΥΥΟΝΑ, ΔΩΧοιοαι ὁσβοφιήμλοιιψ, 1931 02 ς 4οΦθΟΦ 00» 13ΟΛ «ας αοοιιΩν 51 Ο]ΧΙΟΙΝ, δα ΦΟΦ3ΟἱΛΟΞΦΩΗ ον 5ο]οβομνιῷ ος αγ ΛΞομιΞομιαΦρ φοιοιο ϱ Λμαμμρον 513 (1) αο]όοοῦ ϱ00Υ ΛΩ3Ξ3ΦΙΟΙΩ Λῷῶν δωχμαόσοσθλν, (2) 32 ταοα, 9ΟΙΟΞΟΙΜΙᾳ 1βοφφθήαο, μνᾷ οι αοήοιν «Ἠόα (ον 9οάΞη ΦΙλβήου 5 Οἱ ΙΟ1ΒΥΥΦΦΟΥΟὰ 13 1ΛϱΟ Βαωοιοι { 1ο (ον 5ᾳβοἰμιΞομιιαΦρ ΟΗΦΞΟΧΟΝΟ ΣΟΥ δν δσβοφοιμγιήωο 0οἵῷο αρ σὰι. ο]λμπ «οοΞή1ι Λιν Ό1Ό 3ΛΟΦΠΦΥ3 ΦΟ1Ι9Ο ΛοιοΙφ ΛΟΦΟ. Ωοθοιή (ον μιᾷ ΥΟΙΞΥΚΟΥΟΙΙΩ ϱοΛΩὉ 1301λο Ἰβορφήας Ἱιᾷ Ὀνβομιις ὪὉΛ ΘΜΙΟΧΟΙΩ Ω3Λ ΛΞοιχβλασ ΦΥΥρ σοι 9ῷ32 «μαβοιαΦρ Ηλ 1Ω5οΧοιίιῷ ΑΟ]ΧΙΥΜ ΛΜ. 3οσομγΞλαο αοῆον ΦΟ1ΛΟΟΥΟΣ 001 30310 «οΠἱιο ὃν ον, δοιουφ αοπμμθον Λιοσα]όθιι ΛΜ 913 199 Φ6Φ11ΟΟΒ1 1ΟΥΙ3ΟΝ ταοι ΦΟ]οβοἰαιᾳ 9, ΦΙΟΓΟΧΟΟΙΩ ΛΟΛΟΟΧ 3101ΩΛΟΙΟ θὰ 3990 «3013 ΛΟ]οιιο ΛΦι Ωοθοϊή ΩΟΥΦΙΩΛΦ (οἱ Ὁλ]Οι ο09 Ὦι Πλ]οφόβιις ὉΛ ΊΟΙΟΛΩΦ Λ39. φωοο «Άν δουλούοι ϱοι. 13Πρλας Λμιαθοὰ 513 μλβήαολμοοΧ 513 ς1Λο { 9 1Ο113ΟΝΙ :9Ο]οβοίαις ολ ΛολβήσομγιιΞιτίωο ΛΟΥΟΣΑ 19 αον οθοιή δωξοἰμποἰιωΦῷ αο]λιήοοΞηΏΙ. Λμ. ΦΟΝ 009 ϱοἱοοχ33 ΩΟΥΟΟΙΟΟἈΟ33 99Λ3 ϱ0λ103Ύ31Λλάο 13029 ἓν Ἡι 51301λο αοι αβοαβοἰιιαφρ ἐν ιν ΙΟΙΙ3ΙΟΟΧ ΛΩΙΦ ὨΧ3Ο ΑΟΙΟΒΟΜΝΩ ΛΟΠΙ39., -Λαο 13οφουγιιήαο 13Χ3 9ο1οῷ ϱ 101 μβωοααΣιᾷ οοήρισοοιῳ δοηιλοή ϱ αο]οι ᾳοι Λι μκιθον Όλοι 913 “ΡΩΟΟ3Ψ/ ΦΟ1ΛΦΟΦ1Ι 401 ΛΩΞ3ΦΙΟΙΟ Λων ΛΦλφήαοσοι (1) --ε ΑΙΟΣΓΗΙΗΘΥΠ πτιαξνΙνΣλσ Ἱ ἴοααπιμ ὪΙΒΥΟΧΟ οιοοΏἱο 19ΟΥ ΥΠ, Α8 Ὦν 9ρον ΛΟΠΙΑΦΘΟΙ 9φ ΦΟΩ3ΟἱΛΟΞΦΩΥΜ ΜΧΙΛΗΥΥ3, ον φῷ ΛολβήριόσλάΞΑΦ ΔμοΘογΥρ ἂν ΛΑ ΦοιμιοΛιον ΦΙΧΙΛΗΥΥ3, 9Φ30ᾳ30ΙΟ)Ιᾷ ΦΟΟΦΙΩΛΦ δἱοβήὴ ΛΟΙΞΥ Σαν Νο ΑΘΙΥΑ2Ο ζ δελτίον ΟΕΟΑΜΕΚΕ ὃ ἀπολαθῶν τὰς ὁποίας ὁ καθηγητὴς εἰσέπραξε καθ᾽ οἱονδήποτε χρόνον διαρκούσης τῆς ὑπηρεσίας αὐτοῦ ὑπὸ τὴν Κυθέρνησιν τῆς ᾽Αποικίας τῆς Κύπρου ἢ τὴν Κυθέρνησιν τῆς Δημοκρατίας. Ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος ἐδαφίου θεωρεῖται ὡς ἀρξαμένη τὴν Ίην Σεπτεµθρίου 1961. Φιλοδώρημα ἐπὶ ἀφυπηρετήσει πρὸ τῆς συμπληρώσεως δεχαετοῦς ὑπηρεσίας. Δ.---(1). Εἰς καθηγητὴν τοῦ ὁποίου ὁ μόνιμος διορισμὸς ἐπεκυρώθη καὶ ὁ ὁ- ποῖος ἀφυπηρετεῖ πρὸ τῆς συμπληρώσεως ουνταξίμου ὑπηρεσίας δέκα ἐτῶν χορη- γεῖται Φφιλοδώρηµα ἐκ ποσοῦ μὴ ὑπερθαίνοντος τὸ πενταπλάσιον τῆς' ἐτησίας συν- τάξεως ἡ ὁποία θὰ ἐχορηγεῖτο εἰς αὐτὸν δυνάµει τοῦ ἄρθρου 3 ἐὰν δὲν προεθλέ- πετο κατώτατον ὅριον συνταξίµου ὑπηρεσίας δέκα ἐτῶν. | (2) Αἱ διατάξεις τοῦ ἐδαφίου (1) δὲν ἐφαρμόζονται εἷς τὴν περίπτωσιν κα- Εηγητρίας εἰς τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμθουλίου ὅπως ἄφυ- πηρετήσῃ λόγῳ γάμου ἢ ἐπικειμένου Ὑάµου ἢ τεκνογονίας αὐτῆς. Αὔξησις συντάξεως εἰς περιπτώσεις ἀφυπηρετήσεως λόγω ἀσθενείας. 5.--(1) Τηρουμένων τῶν διατάξεων τοῦ ἐδαφίου (2), καθηγητὴς ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς ἀφυπηρετήσεώς του δυνάµει τῆς παραγράφου (6) τοῦ ἐδα- φίου (1) τοῦ ἄρθρου 8 συνεπλήρωσε συντάξιµον ὑπηρεσίαν ἄνω τῶν δέκα ἀλλὰ κάτω τῶν εἴκοσιν ἐτῶν θεωρεῖται ὡς συμπληρώσας εἴκοσιν ἐτῶν ὑπηρεσίαν πρὸς ὑπολογισμὸν τῆς καταθλητέας συντάξεως. Ἐὰν ὅμως ἡ χρονικὴ διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἡλικίας του κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς ἀφυπηρετήσεώς του καὶ τῆς συμπλη- ρώσεως τῆς ἡλικίας ὑποχρεωτικῆς ἀφυπηρετήσεως αὐτοῦ προστιθεµένη εἰς τὴν πε- ρίοδον τῆς ὑπηρεσίας του εἶναι κάτω τῶν εἴκοσιν ἐτῶν, τὸ µικρότερον τοῦτο χρο- νικὸν διάστηµα ὑποκαθιστᾶ τὰ εἴκοσιν ἔτη κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς καταθλη- τέας συντάξεως. (2) Αἱ διατάξεις τοῦ ἐδαφίου (1) δὲν ἐφαρμόζονται εἷς τὴν περίπτωσιν κα- θηγητοῦ ὁ ὁποῖος καθίσταται ἀνάπηρος συνεπεία τραύματος ἐν τῇ ἑκτελέσει τοῦ καθήκοντὀς του καὶ ὁ ὁποῖος δικαιοῦται εἰς πρόσθετον σύνταξιν δυνάµει τοῦ -ᾱρ- θρου 12 ἐὰν ἡ τοιαύτη πρόσθετος σύνταξις εἶναι µεγαλυτέρα τοῦ δυνάµει τοῦ ἔ- δαφίου (1) παρεχοµένου ὠφελήματος. . | ἕ Συντάξιµος ὑπηρεσία. 6.- (1) Τηρουµένων τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος ἄρθρου αἱ ἀκόλουθοι κατη- Ψορίαι ὑπηρεσίας εἶναι συντάξιµοι : (α) ὑπηρεσία ὡς καθηγητοῦ ἐπὶ µονίµου θάσεως εἰς δηµόσιον σχολεῖον µέσης ἐκπαιδεύσεως) (6) ὑπηρεσία ὡς καθηγητοῦ ἐπὶ προσωρινῆς θάσεως ἢ ἐπὶ συµθάσει εἰς δη- µόσιον σχολεῖον µέσης ἐκπαιδεύσεως, ἐὰν εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις αὕτη προηγῆται ἀμέσως ὑπηρεσίας ὡς εἰς τὴν παράγραφον (α)᾽ (Υ) ὑπηρεσία ὡς καθηγητοῦ ὑπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κοινοτικὴν Συνέλευσιν Κύ- πρου’ (δ) ὑπηρεσία ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ λογυσθῃ ὡς συντάξιµος δυνάµει οἰουδή- ποτε ἄλλου νόµου διέποντος τὴν χορήγησιν συντάξεως ἐκ τοῦ Παγίου Τα- µείου τῆς Δημοκρατίας ἐὰν ἡ τοιαύτη ὑπηρεσία προηγῆται ἀμέσως συν- ταξίµου ὑπηρεσίας δυνάµει τοῦ παρόντος Μόμου ἢ διακόπτῃ αὐτήν' (Ε) προκειµένου περὶ καθηγητοῦ ὑπηρετοῦντος κατὰ τὴν δηµοσίευσιν͵ τοῦ πα- ρόντος Νόμου ἢ ἀφυπηρετήσαντος μεταξὺ τῆς ἡμερομηνίας ταύτης καὶ τῆς. Ίδης Αὐγούστου 1960, ὑπηρεσία ὡς καθηγητοῦ πρὸ τῆς Ίης Σεπτεμ- ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1970 ΜΙΝΙ ΠΕΙ δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ 7 Του κ. ΧΡ. ΧΑΤΞΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Ικαδηγητου τῆς Φὰουσυκῆς στὸ Παγχυπριο 1 υμνάσιο καὶ Ἰ]ροευρου Τόυ Ἀυωνδέσμου των μκθηγητῶν «Ιουσιχῆς. Αν ἤ μουσικὴ παίζη σπουδαῖο ρόλο στὴ ζωὴ µερικῶν µόνο µου: σικὰ προικισµενων «ἁἀτόμων, ἢ τῶν πιο πολλὠν ἀτόμων, καὶ πα- λι δὲν θάπρεπε νάχη θέση στὴν ἐκπαίδευση. Αν οµως παίζη σπουδαίο ρόλο στὴ ζωὴ ὅλων ἆᾱ- νεξαίρετα τῶν ἀτόμων, τότε ὄχι µόνο πρέπει νάχη τὴν πρέπουο: θέση, ἀλλὰ καὶ νά ἀξιοποιηθῆ κα- τὰ τὸν καλύτερο δυνατὸ τρόπο. Χωρὶς συναισθηματισμοὺς ἢ διάθεση γιὰ ὡραιολογία, ποὺ ἆᾱ- ναφέρονται συχνὰ προκειµένου γιὰ τὸ µάθηµα τῆς μουσικῆς καὶ ποὺ συνήθως ἐπιστρατεύουν µε- ρικοὶ ὅταν δὲν ἔχουν δυνατὰ λο- γικἁ ἐπιχειρήματα νὰ πείσουν, θὰ ἀναφέρω πιὸ κάτω τοὺς κυ- ριώτερους λόγους, οἱ ὁποῖοι ἔ- πεισαν τοὺς ὑπεύθυνους σ᾽ ὅλο τὸν κόσµο, νὰ περιλάθουν στὰ σχολικἁ προγράµµατα τὸ µάθη- μα τῆς μουσικῆς κι ὄχι µόνο νὰ τὸ διατηροῦν μὲ σχολαστικότητα, ἀλλὰ καὶ παρ᾽ ὅλη τὴ σημµερινὴ ἀναγκαιότητα γιὰ ἀποσυμφόρηση τῶν προγραμμάτων νὰ τὸ αἀφί- νουν ἀνέπαφο. Κι αὐτό, γιατὶ ἡ µουσικἡ διαπαιδαγώγιση δὲν ϐθε- ωρεῖται σήµερα οὔτε σὰν πολυ- τέλεια, οὔτε σὰν σούφρα σ’ ἕνα φόρεμα, οὔτε σὰν ἕνα ὡραῖο -στο- λίδι σ᾿ ἕνα ἤδη ὡραῖο ἀντικεί- µενο, ἀλλὰ σὰν ἕνα ἀπαραίτητο στοιχεῖο στὴν ὀρθὴ διαπαιδαγώ- Ὑιση τῶν παιδιῶν. Ας προχω- ρήσωμε ὅμως στὸ γιατί. . ὴν τα- . 2 Βοηθᾶ σ σ α ἱ ἐ- 1 εροποίησ κ ίσχυση τῆ διανο- τικῆς ἐπά κείιας: Οἱ φυσικοὶ καὶ ἄλλοι ἐπιστήμο- γες μᾶς θεθαιώνουν σήμερα, πὼς ἡ μουσικἡὴ ἔχει ἠλεκτρικὴ καὶ χημικἡ ἐπίδραση στὰ κουρασµέ- γα νευρικἁ κύτταρα, θοηθώντας τα νὰ ἀποκτήσουν νέες δυνάμεις, ἐπαναφέροντας ἔτσι τὴν ἴσορρο- πία καὶ ἐπάρκεια γιὰ ἐργασία Ἡ ξεκούραση. σσ ο ς Ὅώω 5 ο 2 Καλλιεργεῖ τὴ διάνοια: Στὰ πιὸ παληα χρόνια, ἐπικρατοῦσε ἡ ἀντίληψη -- ἀκόμα καὶ σήµερα µερικοι ἐκπαιδευτικοὶ τὴν διατηροῦν -- πὼς ὠρισμένα µαθήµατα, τὰ µα- θηµατικἀ καὶ ἡ ἄλγεθρα γιὰ πα- ράδειγµα, εἶχαν τὴν άποκλειστι- κότητα στὴν ἐξάσκηση, στὸ «ἆᾱ- κόνισµα» τῆς διάνοιας. Ιαὶ ὅταν τὰ παιδιὰ τά κατάφερναν σ᾿ αὖ- τά, τότε ἡ διανοητικὴ αὐτὴ ἵκα- νότητα καὶ ἡ καθαρὴ σκέψη, µε- ταθιθάζονταν ὄχι µόνο καὶ στ) ἄλλα µαθήµατα, ἀλλὰ καὶ στὴ ζωὴ ἀργότερα. ᾿Αν ἦταν πρά- γµατι ἔτσι τὰ πράγματα, δὲν θά συναντοῦσε κανεὶς ἄριστους µα- θηματικοὺς ἀδύνατους σ᾿ ἄλλα µαθήµατα ἢ ἀπόλυτα ἀποτυχεμέ- νους στὴ ζωή. Ἡ µεταθίόαση τῆς διανοητικῆς ἱκανότητας σ᾿ ἕ- να θέμα, τότε µόνο ἐπιτυγχάνε- ται ὅταν τὸ δεύτερο θέµα ἔχει ὅμοιους συντελεστὲς μὲ τὸ πρῶ- το, ἔχει πολλὰ κοινὰ στοιχεῖα. Τὸ κάθε µάθηµα λοιπὸν στὴν ἐκ- παίδευση καλλιεργεῖ μὲ τὸ δικό του τρόπο τὴ σκέψη πρὸς ὥρι- σµένη κατεύθυνση, πρὸς ὡρισμέ- να μονοπάτια. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ µε- γάλη ποικιλία τῶν µαθηµάτων στὰ πρῶτα χρόνια τῆς ἀγωγῆς τῶν παιδιῶν. Τὸ νὰ διαθάζουν τὰ παιδιὰ νότες, καὶ νὰ τὶς µετα- τρέπουν σὲ ὡρισμένο ἀκριθέστα- το ἢχο, ἀκολουθώντας ὅλα τὰ μουσικἀ σημεῖα ἔκφρασης, δια- τηρώντας τὸν ἀκριθῆ ρυθμὸ σὲ αὐστηρὰ πειθαρχηµένη ὁμάδα --- καὶ ὅλα αὐτὰ ταυτόχρονα --- εἷ- ναι µόνο ἕνα μικρὸ µέρος τῆς μουσικῆς ἀγωγῆς ποὺ χρειάζ: ται τεράστια αὐτοσυγκέντρωση, προσπάθεια, πειθαρχία. Θάταν ἴσως ἐνδιαφερο νὰ ἀναφερθῆ ἐ- δῶ ὅτι ἔχει παρατηρηθή πὼς οἱ καλοὶ μαθητὲς στὴ μουσικὴ µα- θαΐνουν εὔκολα ἕἑένες γλῶσσες καὶ ἔχουν καθαρότερη σκέψη στὰ µαθηµατικά. Ὑπάρχει µεγάλη σχέση μεταξὺ ψηλοῦ θαθμοῦ εὖ- αισθησίας καὶ ρυθμικῆς ἀκρί- θειας καὶ μαθηματικῶν ἀἄναλο- γιῶν. 3. Αναπτύσσει τὴν κοινώνικότητα: Στὴν ἐκπαίδευση σήµερα, σ᾿ ὅλο τὸν κόσµο, δίνεται µεγάλη σηµασίο στὴ «κοινωνικοποίηση» τοῦ ἀτό- µου. Νἀ αἰσθανθοῦμε σὰ µέλη τοῦ συνόλου, νὰ ἀντιληφθοῦμε καὶ νὰ ἀνεχθοῦμε τὸν συνάνθρω: πό µας, οἱ πράξεις µας νὰ καθ: δηγοῦνται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ συνόλου. Τότε µόνο θὰ θασιλέ- Ψη ἡ εἰρήνη καὶ ἡ εὐτυχία στὴ ΥΠ. Ἡ μουσικἡὴ ἀποτελεὶ πολὺ Ὀυνατὸ µέσο για τὴν ἐξυπηρέτη- ση τοῦ σκοποὺ αὐτοῦ. Εἶναι μιὰ δυναμη ποὺ θάζει τὸ ἄτομο στὴν ὁμάδα, --- στὶς Χορωδίες, στὶς φιλαρμονικές, στὶς ὀρχῆστρες, ἀκόμα καὶ στὸ µάθηµα τῆς τά» ξης --- καὶ τὸ κάνει νὰ αἰσθάνε- ται καὶ νὰ προσπαθῆ σὰν ὁμά- δα, νὰ μοιράζεται τὴν χαρὰ τῆς ἐπιτυχίας ἢ τὴν ἀπογοήτευση τῆς αποτυχίας. Μι ἂν ἀκόμα σκε- φτοῦμε πῶς ἡ «κοινωνικοποίηση» δὲν εἶναι µόνο διανοητικἠ ἀλλά καὶ συναισθηµατικὴ προσαρμογή, Ἡ συμθολὴ τῆς μουσικῆς ἄγω- γῆς εἶναι ἴσως μοναδική. 4. Εἶναι μέσον γιὰ την αςιοποίηση του ελεύθερου χρόνου: ἛἜκτος απὀ τις ὤρες τῆς ὃου- λειας καὶ τοῦ υπνου υπάρχει στὴ ζωη µας καὶ ὁ χρόνος της ἀνα- Ψυχης. α1ολλα προόλήματα που απασχολοὺν την ἀἄνόρωποτητα Ὀημιουργουνται στὴ διάρκεια του χρόνου ποῦναι ἄφιερωμενος στην αναψυχή, ἢ τὴν ὀκνηρία κι ἁπρα- δία φυσικα. Ιιαυτὸ Φασικὸ µελη- μα τής ἀγωγῆς πρέπει νά είναι καὶ ἡ δηµιουργία εὐχάριστων καὶ ζωντανῶν ἐνδιαφερόντων στα παιδιά, ποὺ νὰ μποροῦν νὰ τὰ χρησιμοποιοῶν στὸν ἐλεύθερὸ τους χρόνο γιὰ νὰ ὁμορφαίνουν τὴ ζωη τους καὶ νὰ κάνουν τὸν ἑαυτό τους καὶ τὸ περιθάλλο τους πιὸ εὐτυχισμένο. να τέ- τοιο ἐνδιαφέρο εἶναι καὶ ἡ ἀγά- πη πρὸς τὴ μουσική, ἡ καλὴ δι- σκοθήκη, τὸ γραμμόφωνο, ἡ συµ- µετοχὴ σὲ μιὰ χορωδία ἢ ισὲ μιὰ ὀρχήστρα, κ.ἄᾶ, 5 Ἐνισχύει τὰ ὸδη- μοκρατικὰ ἵδὃ εώ δη: Εασικη ἄρχη της δημοκρατίας εἶναι ἢἡ ἐλεύθερη ἔκφραση ἆἁτό- µων, ὁμάδων, ὅλου τού λαοῦ. Ἡ ἐλευθερία στην ἀτομικὴ καὶ ὅμα- δικἡ ἔκφραση αἰσθημάτων στὴ μουσική, θοηθᾶ τὰ παιδιὰ νὰ ἐκτιμήσουν καὶ ν᾿ ἀγαπήσουν τὴ ἀνάγκη αὐτή, ποὺ ἀσφαλῶς θα ζητήσουν νὰ τὴν ἐπεκτείνουν καὶ σ᾽ ἄλλους τομεῖς τῆς ζωῆς. Η γνώση καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς τὴ µουσικἡὴ ἄλλων λαῶν καὶ ἡ κα- τανόηση τοῦ πολιτισμοῦ τους, ὁ- δηγεῖ σὲ ἁμοιθαία κατανόηση καὶ σεθασμὀὸ πρὸς τὰ αἰσθήμα- τα καὶ τὶς ἀντιλήψεις τῶν ἄλλων. ᾿᾽Ακόμα καὶ οἱ σχέσεις συνθέτη, ἐκτελεστῆ, ἀκροατῆ ἐνισχύουν τὸν σεθασμὸ αὐτό. 6. Εἶναι δυνατὸ µέ- σο ἐπικοινωνίας: Ἡ μουσικὴ εἶναι ἕνα εἶδος γλώσσας, ποὺ ἔχει τὴ δύναμη νὰ µεταθιθά- ζη τὶς ισκέψεις, τὶς ἰδέες καὶ τὰ αἰσθήματα τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν συνάνθρωπό του. Πάρτε γιὰ παράδειγµα τοὺς χριστιανικοὺς λαούς. Θὰ αἰσθανόταν τὸ µεγα- λεῖο τῶν ἡμερῶν τῶν Χριστου- γέννων ἢ τῆς ᾽᾿Ανάστασης µόνο μὲ λόγια Η ὁποιοσδήποτε λαὸς θά αἰσθανόταν τὴν ἠλεκτρισμένη ἀτμόσφαιρα, τὴν αἴγλη καὶ τὴ δόξα μιᾶς ἐθνικῆς ἐπετείου, χω- ρὶς τὴ μουσικἡὴ προσφορά Ι. Προσφέρει δι έ- ξοδοσὲ ἀνώμαλες ἐσωτερικὲς ικατα- στάσεις Ὑπάρχουν αἰ- σθήµατα ποὺ δὲν µμποροῦν νὰ ἐκφρασθοῦν μὲ λόγια, οὔτε καὶ νὰ Θγοῦν στὴν ἐπιφάνεια μὲ κα- νένα ἄλλο µέσο ἑκτὸς μὲ τὴ 6Θο- ήθεια τῆς κατάλληλης μουσικῆς. Ὅταν δὲ τὰ αἰσθήματα αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ δυσάρεστες κα- ταστάσεις, θασανίζουν τὸν ἐσω- τερικὸ κόσµο τοῦ ἀἁτόμου, ἀνα- χαιτίζοντας τὴν πρόοδο καὶ τὴν ἀνέλιξή του. Στὰ παιδιά, ποὺ Δρίσκονται στὴ δημιουργική τους περίοδο, τὰ αἰσθήματα αὐτὰ πρέ- πει νὰ ἀπελευθερώνονται γιὰ νὰ ἐπέρχεται ἡ κάθαρση τοῦ ὕπο- συνείδητου καὶ μαζὶ μ᾽ αὐτὴν ἡ ἁρμονικὴ ἐσωτερικὴ ἰσορροπία, ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ἐξελικτική τους πορεία. 8. Ἐμπλουτίζει τὴ ζωή μας: Ἡ μουσικὴ δη- μιουργεῖ ποικιλίαν αἰσθημάτων στὸν ἄνθρωπο. Γιαυτὸ καὶ χρη- σιμοποιεῖται στὶς τόσες σχολικὲς καὶ κοινωνικὲς ἐκδηλώσεις. Θρη- ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΛΠΟΦΛΣΕΙ ΤθΥ ΣΥΜΕΟΥΝΙΔΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ «Ἡ Εὐρώπη μετὰ ἀπὸ 20 χρό- νια» ειναι το σεμα του οϱλου προ- Ύράμματος Ίωω «ὀὐμµδουλιου Μιορφωτικιις «ὐνεργασίας του Ζυμοουλιου Εὐρωπις. Μαινεται οτι ἕιναι Πλεον ἀνά- Ὕκη να υπαρχη ενα Γυρωπαικον σωμα, το οιωιον να ΘΛΕΠΗ πολυ Ἱιω Ἱιεμρα απο τὴν στοιχειώοὴ, την µεση και την ανώτερων µορ- φωσιν. ἴναι νά ΣΧῃ ουύνεχως ων Όψιν του οτι η πΟρεια μορφώσεως και προσαρμογής απο τῃν παι- δικἠν ἠλικίαν µεχρι το γηρας α- ποτελει ενα ἐκπαιοευτικον σωνο- Λον. Αὐτη ἡ ἴδεα της συνεχους Εκπαιδεύσεως µολις ηρχισεν να εµφανιἜεται, και ἢἡ ἔπομενη δια- σκέψις του Ζυµθουλίου Μορφω- τικης 2υνεργασιας θά ἐπιλιφθή το θέματος της μµεταγυµναοια- κης εκπαιδεύσεως ὑπο τὸ φως της συνεχους ἐκπαιδεύσεως. Ἡ σηµερινἠὴ νεολαία χρειάζε- ται εκιαιοευµένους ἄρχηγους, και πρέπει αἱ αρμόοδιοι αρχαἰ και οἱ ὀργανισμοὶ να προσφερουν τὴν ὁασικὴν εκπαίδευσιν και εὐκαι- ρίας διὰ περαιτέρω ἐκπαίδευσιν τῶν νέων ἐκείνων, οἱ οποίοι εἰς τὸ μέλλον θά ἀποτελέσουν τα στελέχη τῆς κοινωνίας. Εις την Γὐρώπην ὑπάρχει τὸ Κέντρον Ιεολαίας, σκοπος τού ο- ποίου ειναι να προσφερη τα κα- Λύτερα δυνατά µεσα πρὸς συµ- πληρωσιν τῆς εςασκήσεως των ηγετών τῆς νεολαίας εις Εὐρώ- πην. Ὑπολογίζεται οτι τὸν 2Ζε- πτεµθριον του Ι9/] τὸ Κέντρον πεολαίας θά λειτουργήση κανο- νικώς ὅταν θὰ χρησιµοποιηση καὶ ἰδιόκτητον κτίριον, τὸ ὅποιον εὖ- ρίσκεται ὑπὸ ἀνέγερσιν. ιἁ ἀθλητικὰ δεν πρέπει νὰ χω- ρίζώνται απὸ ἄλλας µορφωτικας Ὀραστηριότητας. Οἱ αθλητικοὶ ο- µιλοι πρέπει νὰ συμπληρώνουν τὰ προγράµµατα των μέ ἄλλας ὁραστηριότητας καί, ἀντιστρό- φως, Ὁμιλοι «ἄλλων ὃραστηριο- τήτων νὰ συμπληρώνουν τὰ προ- γράμματά των μὲ ἀθλητικάς ὁραστηριότητας, Χρειάζεται ἔρευνα καὶ πειρα- ματισμὸς ὑπὸ εἰδικοῦ σώματος διὰ την µελέτην τῶν προθληµά- των τῶν νέων, οὕτως ὥστε ἡ λύ- σις τῶν προθληµάτων αὐτῶν νὰ. ἐνθαρρύνη καὶ νὰ προωθήση τοὺς νέους νὰ συμμετάσχουν ενεργῶς εἰς τὴν καλυτέραν ζωὴν τῆς κοι- γὀτητός των. Ἡ συνεχἠς ἐξωσχολικὴ ἐκπαί- δευσις ἐνηλίκων εἰς µίαν συνεχῶς ἀλλάζουσαν Εὐρώπην ἀπεκάλυ- Ψεν ὅτι ἐντὸς τοῦ 1971 θὰ ἔκδο- θῆ ἔκθεσις ἐπὶ τῆς ἐκπαιδεύσε- ως τῶν ἐνηλίκων καὶ τῶν προ- θλημάτων αὐτῆς τῆς ἐκπαιδεύσε- ὡς εἰς τὰς διαφόρους χώρας τῆς Εὐρώπης. Τὸ ἐκπαιδευτικὸν σύστημα πρέπει νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ αἴτημα τοῦ κοινοῦ, λαµθανο- µένων ὑπ) ὄψιν τῶν ἀναγκῶν καὶ φιλοδοξιῶν τοῦ ἀτόμου, τῶν ᾱ- ναγκῶν τῆς οἰκονομίας, τῶν κοι- νωνικῶν πιέσεων ἐπὶ τοῦ ἐκπαι- δευτικοῦ συστήµατος καὶ τῆς τα- χείας αὐξήσεως τῶν γνώσεων εἰς Όγκον καὶ εἶδος. Αὐτὰ ὅλα ἔ- χουν ἐπιφέρει νέαν τακτικὴν καὶ νέας μεθόδους εἰς τὴν διδασκα- λίαν. Ἡ ἐκπαίδευσις εἰς ζητήματα ὁδικῆς ἀσφαλείας εἶναι ἀπαραί- τητος, ὄχι µόνον διὰ τὴν ἐξουδε- τέρωσιν ὑυστυχημάτων λόγῳ παιδικῆς ἀπροσεξίας καὶ ἀγνοίας τῶν κανονισμῶν τροχαίας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν δημιουργίαν προσε- κτικῶν, λογικῶν καὶ νοµιµοφρό- νων ὁδηγῶν τοῦ μέλλοντος. Ἡ καθοδήγησις εἰς τὰ σχολεῖα δὲν ἀφορᾶ µόνον τοὺς μαθητὰς ἐ- κείνους οἱ ὁποῖοι πρόκειται συν- µως νὰ ἀκολουθήσουν κάποιον ἐπάγγελμα, ἀλλὰ ἀφορᾶ ὅλους τοὺς μαθητὰς καὶ ὁλόκληρον τὸ σχολεῖον ὡς µίαν κοινότητα. 'Ἡ καθοδήγησις εἶναι µία συνεχἠὴς καὶ θαθμιαία διαδικασία καθ ὅ- λην τὴν σχολικὴν ζωὴν τοῦ µα- θητοῦ. Ὡς πρὸς τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν καθηγητῶν εἰς τὴν καθοδήγησιν, οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Συμόθουλί- ου πιστεύουν ὅτι αὕτη πρέπει νὰ συμπεριλαμθάνη: ψυχολογίαν, Παιδαγωγικά, νέας μεθόδους δι- δασκαλίας καὶ κοινωνικὴν ἐκπαί- δευσιν ἐν σχέσει μὲ τὰ µελλον- τικά ἐπαγγέλματα τῶν μαθητῶν. Ἡ αὔξησις τῶν γνώσεων, αἱ ἀλλαγαὶ εἰς τὸν ρόλον τοῦ κα- θηγητοῦ καὶ ἡ πρόοδος εἰς τὴν ἐκπαιδευτικὴν τεχνολογίαν ἅπαι- τοῦν τὴν συνεχῆ ἐκπαίδευσιν του καθηγητοῦ. Προτρέπονται αἱ κυθερνήσεις γὰ λάδθουν ὑπ ὄψιν, ἐντὸς τῆς ἐκπαιδευτικῆς των πολιτικῆς, ὅτι ἡ συνεχἠς ἐκπαίδευσις τῶν καθη:- γητῶν δέον νὰ ἀποτελῆ στοιχει- δες µέρος τῆς ὁλοκλήρου ἐκ- παιδεύσεως αὐτῶν. Προτρέπεται ἐπίσης τὸ Συµ- θούλιον Εὐρώπης, ὅπως συνεχίση τὴν πολιτικἠν ἐνθαρρύνσεως τῆς ἀναπτύξεως τῆς συνεχοῦς ἐκπαι- δεύσεως ἐπὶ Εὐρωπαϊκοῦ ἐπιπέ- δου. Συζήτησις τῶν μελῶν τοῦ Σωµ- θουλίου ἐπὶ τῆς Γιανεπιστημιακῆς µεταρρυθµίσεως κατέδειξεν ὅτι ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων δὲν θὰ εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ λύση τὸ πρόόλημα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν µα- θητῶν, οὔτε θὰ ἱκανοποιήση τὸ αἴτημα διὰ καλυτέραν ποιότητα μεταγυμνασιακῆς ἐκπαιδεύσεως. Χρειάζεται διαφοροποίησις τοῦ παρόντος συστήµατος ἀνωτέρας ἐκπαιδεύσεως οὕτως ὥστε αὕτη γὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν αὖ- ξάνουσαν ζήτησιν ἀνωτέρας ἐκ- παιδεύσεως, πρὸς τὸ αἴτημα τῆς κοινωνίας καὶ τῆς Φιομηχανίας διὰ εἰδίκευσιν εἰς τὴν ἀνωτέραν ἐκπαίδευσιν καὶ πρὸς τὴν ἔναρ- µόνισιν τῆς ἐπιστημονικῆς καὶ ἑ- παγγελµατικῆς ἐκπαιδεύσεως. σκευτικές, ἐθνικές, μουσικὲς καὶ ἄλλες γιορτές, ἆἀθλητισμό, χο- ρούς, διασκεδάσεις, θέατρο, τη- λεόραση, κινηματογράφο. Ἄκε- φτήκατε καμμιὰ φορὰ τὶ θὰ ἢ- ταν ἡ ζωή µας χωρὶς μουσική Ὅλα τὰ πιὸ πάνω κι ἄλλα ἐ- πουσιωδέστερα, δὲν ἀμφισθη- τοῦνται ἀπὸ κανένα παιδαγωγὸ καὶ κανένα ἐκπαιδευτικὸ σύστη- μα. Κι ὅμως θὰ φανῆ παράξενο ἂν λεχθῆ, πὼς δὲν ἀποτελοῦν γιὰ τὸν μουσικὸ ἐκπαιδευτὴ παρὰ τὴν πιὸ εὔκολη καὶ πιὸ φτωχἠ προσ- έγγιση. ᾖἡΓιαὐτὸν ἡ ἐφαρμογή τους δὲν ἀντιμετωπίζει καμμιὰ ἰδιαίτερη δυσκολία, γιατὶ ἡ προσφορὰ τοῦ ἰδίου στὴν ἐπίτευ- ξή τους δὲν εἶναι µεγάλη. Ὁ μουσικός, δὲν ἱκανοποιεῖται μὲ τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς προσέγγισης πρὸς τὸ µάθηµά του. Δὲν δέχεται τὴ θέση πὼς ἡ μουσικἡ εἶναι γιὰ νὰ θοηθᾶ σ᾿ ἕνα σωρὸ μὴ µου- σικ ἑς ἐπιδιώξεις --- χωρὶς νὰ ἀμφισθητῆ φυσικὰ τὴ συµόολή της σ᾿ ὅ,τι ἀναφέραμε. Πιστεύει πὼς ἡ μουσικὴ πέραν τοῦ νὰ συµθάλλη σὲ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο ἔχει κάτι τὸ ἐξαιρετικὸ καὶ ἀποκλει- στικὀ, ἔχει δικό της ἐσωτερικό, ἐνδογενῆ σκοπό, ποὺ θὰ μποροῦ- σε νὰ ἐξηγηθῆ περίπου ὡς ἑξῆς: Βοηθᾶ τὰ παιδιὰ στὴν παρατήρη- ση διαφόρων ἠχητικῶν συνόλων σὰν αἰσθητικῶν συντελεστῶν στὸν κὀσµο τῶν ἐμπειριῶν τους καὶ ἀναπτύσσει τὴν ἱκανότητά τους νὰ ἀνακαλύπτουν αἰσθητι- κὁὀ πλοῦτο, σ᾿ ἕνα κόσµο ποὺ οἱ ῆχοι ἀρίσκονται ἔντονοι γύρω τους. Τοὺς θοηθᾶ ἐπίσης νὰ δια- λέγουν ὠρισμένα µόνο ἠχητικὰ σύνολα, ἀφοῦ τὰ διὐλίσουν καὶ τὰ κρίνουν μὲ τὸ αἰσθητήριό τους καὶ νὰ αἰσθάνωνται ἔτσι ὁμορ- φιὰ στὴ ζωή τους. Τὴν δωνατότη- τα αὐτὴ δὲν τὴν προσφέρει κανέ- γα ἄλλο θέµα σὲ καμμιὰ περί- πτωση. Ἡ μµουσικἡ λοιπόν, γιὰ τὸν εἰδικό, ἔχει δικὀ της δρόμο, ποὺ ὁδηγεῖ σὲ εἰδικὸ καὶ ἄπο- κλειστικὸ σκοπὀ, ὄχι σὰν τέρμα φυσικἀ ἀλλὰ σὰν ἀφετηρία. Μοῦ ἔρχεται στὸ νοῦ ἡ θέση τοῦ ὨΕμοΥ: “Εάπσαιοη Ὠηοαίπρ οἶσα ἵπαπ ϱτοὔ/{ίΏ 1εαᾶ- ΊΏς {ο ΠΠΟτΤΘ ϱτονα”. ᾿Εδῶ θρί- σκεται τὸ µεγάλο πρόθληµα τοῦ μουσικοῦ καὶ ἡ συµθολή του γί- νεται λεπτή, δύσκολη, πολυδαί- δαλη. Νὰ διδάξη τὴ μουσικὴ γιά χάρι τῆς μουσικῆς κι ὅλα τὰ ἄλλα ἔρχονται µόνα τους. Είναι ὅμως ὁ σημερινὸς τρόπος διδα- σκαλίας τοῦ µαθήµατος ὁ κατάλ- ληλος γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῆς ἐπιτυχίας Η μήπως χρειαζό- µαστε νέα θεώρηση τῶν πραγµά- των, νέα προσέγγιση. νέες ἀντι- λήψεις Γιαὐτὰ ὅμως σὲ ἄλλο µου ἄρθρο. ΧΡ. ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ λΠῇ Τ0 ΛΕΛΤΙΘΝ ΤΗΣ ΟΛΗ: ΠΛΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΟΚΙΡΒΗΘΙ Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς ὑποχρεώ- νει καὶ μᾶς ἀναγκάζει νὰ ἀσχολού- µεθα σωστηματικῶς ἀπὸ τῶν στῃ- λῶν τοῦ (Δελτίου) μὲ τὸ τόσον θ6ασικὸν διὰ τὴν ὕπαρξιν καὶ τὴν πρόοδον τοῦ ἜἛθνους θέµα τής Παιδείας, εἶναι ἡ εὐγενὴς καὶ µό- νον φιλοδοξία νὰ συµθάλωµεν ἀπὸ τῃς οκοπιᾶς µας εἰς τὴν προαγω: γἠὴν τῆς κατ’ ἐξοχήὴν κρατικῆς καὶ ἐθνικῆς αὐτῆς λειτουργίας, τῆς ἘΕ- θνικης Μέσπς Παιδείας, ἡ ὁποία παρέχει τοὺς ταγοὺςσ-πολίτας εἰς τὸ Ἓθνος. Ἡ πολιτικοποίησις τῶν ἵε- ρῶν προθληµάτων τῇς Παιδείας καὶ τῶν λειτουργῶν της εὑρίσκεται µα- κρὰν καὶ ἐκτὸς τῶν προθέσεων τῃς Διοικήσεως τᾶς 'Οµοσπονδίας, ἡ ὁ- ποία εἰς κάθε ττς προσπάθεια καὶ ἐκδήλωσιν φροντίζει προπγουµένως νὰ ἐξαντλῃ ὅλα τὰ µέσα τοῦ ἠθι- κοῦ συντπρπτισμοῦ. Ἁ π ἆκ Πρέπει νὰ κερῦδπθῃ ἀντὶ πάσπς θυσίας ἡ µάχη τῃπς Παιδείας, ἡ ὁ- ποία εἶναι µάχπ διὰ τὴν ἐπιθίωσιν τοῦ Ἓθνους, Διὰ νὰ κερδπθῃ ὅμως αὗτπ, χρειάζεται νὰ κερδπθῃβ ἡ φυ- χὴ τῶν ἐκπαιδευτικῶν. π απ ὙἈ Ἡ ὑλικὴ καὶ ἠθικὴ συµπαράστα- σις τῆς Κυθερνῄσεως πρὸς τοὺς καθπγτιτὰς εἶναι ἁπόδοσις δικαιο- σύντις, διὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ὑπερμαχήσουν οἱ ἁρμόδιοι Κυ6θερ- νπτικοὶ καὶ ὑππρεσιακοὶ παράγον- τες. Ἔκποσόσε-σς Ὑπὸ τοῦ ἐν τῷ Γυμνασίῳ Ριζο- καρπάσου φιλολόγου κ. Χρίστου Ν. Ταουσιάνη ἐξεδόθη εἰς κα- λαίσθητον τόµον καὶ εἰς περιω- ρισµένον ἀριθμὸν ἀντιτόπων τὸ ἔργον «Λαογραφικὰ Ριζοκαρπά- σου». Τὸ Ἔργον χωρίζεται εἰς τρία µέρη. Τὸ πρῶτον µέρος ἆᾱ- ναφέρεται εἰς τὸν πνευματικὸν βίον, τὸ δεύτερον εἰς τὸν κοινω- νικὸν θίον καὶ τὸ τρίτον εἰς τὸν ὑλικὸν θίον καὶ τέχνην τοῦ λαοῦ τοῦ ῥΡιζοκαρπάσου. Τὰ µέρη ταῦτα ὑποδιαιροῦνται εἷς ἐπὶ µέρους κεφάλαια. Τὸ θιθλίον κοσμεῖται καὶ μὲ φωτογραφίας. Οἵ ἐνδιαφερόμενοι παρακαλοῦν- ται ὅπως ἀπευθύνωνται εἰς τὸν κ. Χρῖστον Ν. Ταουσιάνην, Ριζο- κάρπασον. αν ΕΙΣΦΟΡΑΙ ΔΙΑ ΤΟ. ΛΕΛΤΙΟΝ” Ὁ Νομιχὸς Σύμέουλος τῆς ΦΕΑΜΕΚΕ κ. ᾱ. Παπαφιλίπ- που εἰσέφερεν τὸ ποσὸν τῶν 510 διὰ τὸ «Δελτίον» µας. Τὸ ΚΕ. Δ. Συμθούλιον τὸν εὐχαριστεῖ θερμῶς. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ Πκαρακαλοῦνται οἱ συνάδελ- φοι ὅπως ἀποστέλλουν τὰς συνεργασίας των ἐγπαίρως εἲς τὰ γραφεῖ«ι τῆς ΟΕὰ- ΜΕΚ ἀπ᾿ εὐθείας ἢ µέσῳ τῶν Ἐπαρχιαχῶν Συµθουλίων. ΣΕΛΙΣ 8 δελτίον ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1970 77 7ο :Γ074:Ύ 1) Διὰ τὸ ἐπίδομα μετεκπαιδεύσεως: α) Λιὰ μονοετῆ µετεκπαίδευσιν ϐ) Διὰ διετῆ µετεκπαίδευσιν Υ) Διά ΡΗΟ ὃ) Διὰ µετεκπαίδευσιν κάτω τοῦ (ἀκαδημαϊκοῦ) ἔτους (τρίµη- γος, ἐξάμηνος, χλπ.) τὸ ὕψος τοῦ ἐπιδόματος νὰ εἶναι ἄνά- λογον. 2) Διὰ τὸ ἐπίδομα ὑπαίθρου: Τὸ ὕψος τοῦ ἐπιδόματος τούτου νὰ ἀνέλθη εἲς λίρας ἑχατὸν πεντήκοντα (4150) ἐτησίως. Διὰ τῆς παροχῆς τοιούτου ἐπιδόματος ἐνθαρρύνονται οἳ καθηγηταὶ ὅπως ὑπηρετήσουν καὶ παραμείνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ οὕτω θὰ ἀναπτυχθῆ μὲ γοργότερον ρυθμὸν ᾗ ὕπαιθρος ἀπὸ ἐκπαιδευτικῆς ἀπόψεως. Τοιαῦτα ἐπιδόματα δί- ὅσνται καὶ εἲς ἄλλας χώρας. 3) Διὰ τὰς Ὑποτροφίας: Κὰ αὐξηθῆ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποτροφιῶν. Τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν ὑποψηφίων διὰ ὑποτροφίας νὰ εἶναι τὸ 4ὗον ἔτος. Αἱ΄ ὑποτροφίαι γὰ δίδωνται σὲ ὅλους τοὺς κλάδους καὶ θαθµίδας τῶν καθηγητῶν. 4) Διὰ τὰς ὥρας διδασκαλίας: ὍὉ ἀριθμὸς τῶν ὡρῶν διδασκαλίας καθ ἑθδυμάδα τῶν ἓν τοῖς Γυμνασίοις διδασκόντων ὁρίζονται διὰ τὸν Διευθυντὴν εἰς 8-19, διὰ τὸν Β. Λιευθυντὴν εἰς 12 16, διὰ τὸν καθηγητὴν μὲ ὑπηρεσίαν ἄνω τῶν 20 ἐτῶν εἰς 90---55, διὰ τὸν παθηγητὴν μὲ ὑπηρεσίαν κάτω τῶν 90 ἐτῶν καὶ ἂνω τῶν 10 ἐτῶν εἲς 22-54 χαὶ διὰ τὸν καθηγητὴν μὲ ὑπηρεσίαν κάτω τῶν 10 ἐτῶν εἰς 24-50. 5) Διὰ τὸ Σχολικὸν “Διδακτικὸν ἔτος: α) Τὸ σχολικὸν ἔτος διὰ τὰ σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἄρχε- ται τὴν ὅην Σεπτεμθρίου ἑκάστου ἔτους καὶ Ίήγεν τὴν ὅην 9 { ω 5 , 3 Ἰουλίου τοῦ ἐπομένου ἔτους,. ϐ) Τὸ Διδακτικὸν ἔτος ἐντὸς τοῦ ὁποίου διεξάγονται αἱ διδα- σκαλίαι τῶν µαθηµάτων καὶ αἱ διάφοροι δοκιµασίαι ἄρχεται τὴν Όδὅην Σεατεµθρίου ἑκάστου ἔτους ι 4 ”. ες / 5” Ἰουλίου τοῦ ἐπομένου ἔτους. γ). Κατὰ τὸ ἀπὸ 6 Ιουλίου ἕως 4 Σεπτεμθρίου χρονικὸν διά- στηµα ἑκάστου ἔτους τὰ σχολεῖα δὲν διεξάγουν οὔτε διδασχα- λίας οὔτε ἐξετάσεις. ὃ) Ἡ διδασκαλία τῶν µαθηµάτων ἄρχεται ἀπὸ τῆς οὔης Σεπτει- θρίου ἑκάστου ἔτους καὶ λήγει τὴν ὅην ᾿Τουνίου τοῦ ἐπομένου ἔτους. ϐ τὸ κατ ἔτος. 8150 κατ 4200 κατ) 3 ἔτος, η ἔτος, καὶ λήγει τὴν ὕην 4{9ωσζηϱ7όζ1 σζες’ Κατὰ τὸ διαρρεῦσαν ἀπὸ τῆς παρελθούσης ἐχδόσεως τοῦ «Δελτίου» χρονικὸν διάστηµα. 1) Τὸ Κεντρικὸν Συμθούλιον ἑ- πραγματοποίησε δύο συνε- δρίας κατὰ τὰς ὁποίας ἐπε- λήφθη διαφόρων θεμάτων καὶ ἐμελέτησε τοὺς κανονι- σμοὺς περὶ διορισμοῦ καὶ µε- ταθέσεων οἱ ὁποῖοι ἐἑστάλη- σαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας εἰς τὴν ΟΕΛΜΕΚ διὰ µελέτην καὶ ὑποθολὴν εἰσηγήσεων, 2) ᾿Επραγματοποιήθη συνάντη- σις εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ΟΕΛ- ΜΕΚ τῆς Γραμματείας μετὰ τοῦ Προέδρου τῆς ΟΛΜΕ. κ. Α. Φατσέα (λεπτομέρειαι εἰς πρώτην σελίδα). 3) ὍὉ Πρόεδρος, ὁ Γεν. Γραμ- ματεὺς καὶ ὁ ᾿Οργανωτικὸς Γραμματεὺς ἐδέχθησαν εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς ΟΕΛΜΕΙΚ τὸν Βρεττανὸν ἐμπειρογνώ- μονα κ. Γουέτελ, τὸν ὁποῖον µετεκάλεσεν ἡ Κυθέρνησις διὰ τὴν ἐπιστημονικὴν µετεκ- παίδευσιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Ἡ συνάντησις διήρκεσε δύο ὥρας κατ αὐτὴν δὲ ἀντηλ- λάγησαν ἀπόψεις ἐπὶ πλεί- στων γενικῶν ἐκπαιδευτικῶν θεμάτων ἡ δὲ ΟΕΛΜΕΙΚ εἰ- σηγήθη ὅπως ἱδρυθῆ εἰς ΙΚύ- προν Παιδαγωγικὸν ᾿]νστι- τοῦτον, ὅπως ἡ Κυθέρνησις παρέχη ἐπιστημονικὰ θιόλία πρὸς τοὺς καθηγητὰς διὰ νὰ δύνανται νὰ παρακολουθοῦν τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἐπιστήμης καὶ ὅπως ἡ µετεκπαίδευσις γίνεται κατὰ τὸν ἐργάσιμον χρόνον καὶ ἀφορᾶ εἰς τὴν εἷ- δικότητα τοῦ καθηγητοὺ εἰς τὸν κλάδον του. 4) ᾿ἘΕπραγματοποιήθη εἰς τά γραφεῖα τῆς ΟΕΛΜΕΙΚ συ- νάντησις τῆς Γραμματείας μετά τοῦ Προέδρου τῆς ΄Σ0- νοµοσπονδίας Γονέων κ. Τ. Χατζηαναστασίου, δικαστοῦ λΑνωτάτου Δικαστηρίου. Αν- τηλλάγησαν ἀπόψεις ἐπὶ ἐκ- παιδευτικῶν θεμάτων. 5) Ἡ Γραμματείσ συνηντήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας μετὰ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ 6) 7) 8) -----------------------Ἅ---ᾖ-- καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Ἐπι- τροπῆς ᾿ἘΕ.κπαιδευτικῆς .. πηρεσίας διὰ θέµατα ἆπα- σχολοῦντα µέλη τῆς ΟΕΔ.- ΜΕ.Κ. Ὁ ᾿Οργανωτικὸς Γραμμα- τεὺς κ. ΠΠ. Μιχαἡλ ἐπεσκέφθη διάφορα ᾿ἘΕπαρχιακὰ Συµ- θούλια µετὰ τῶν μελῶν τῶν ὁποίων ἀντήλλαξεν ἀπόψεις ἐπὶ ὀργανωτικῶν θεμάτων. Ὁ Πρόεδρος τῆς ΟΕΛΜΕ.Ν κ. Α. Παπαμιλτιάδης ἔλαόθε µέρος εἷς τὴν συνεδρίαν τῆς ἐξ Ὑπουργῶν ᾿Επιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐπελήφθι ἐκ νέου τῆς διαφωνίας ἥτις προέκυψεν εἰς τὴν Μικτὴν ᾿Ἐπιτροπὴν Προσωπικοῦ ᾿Εκπαιδευτικῆς Ὑπηρεσίας ἐπὶ τοῦ αἰτήμα- τος τῶν ᾿Οργανώσεων (110Ο- ΕΔ, ΟΛΤΕΚ, ΟΕΛΜΕΙΠ) διὰ τροποποίησιν τοῦ Καταστα- τικοῦ αὐτῆς. Εἰς τὴν συνεδρίαν, ἡ ὁ: ποία ἐπραγματοποιήθη τὴν Πρίτην, 2ην τρέχοντος, παρε- κάθησαν οἱ Ὑπουργοὶ Οἶκο- νομικῶν, Παιδείας καὶ δΔι- καιοσύνης κ.κ. Α. Πατσαλί- δης, Φρ. Πετρίδης καὶ Γ. ᾿]ώαννίδης, οἱ Γεν. Διευθυν- ταὶ τῶν Ὑπουργείων Οἰκο- νομικῶν καὶ Παιδείας κ.κ. Γ. Φυλακτῆς καὶ Π. ᾽Αδαμίδης καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Ὄρυα- νώσεων ΠΟΕΔ. ΟΛΤΕΚ καὶ ΟΕΛΜΕΚ κ.κ. ἸΑλ. Καγιᾶς, Γ. Φυλακτῆς καὶ Α. Παπα- µιλτιάδης. Ἐπ᾽ εὐκαιρία τῆς Τηλεοπτι- κῆς ᾿Ἐκπομπῆς «Παιδεία 70» ἐκλήθη ὁ Πρόεδρος τῆς ΟΕΛ ΜΕΚ κ. Α. Παπαμιλτιάδης καὶ ἀπὸ τῆς Τηλεοράσεως, τὴν 4ην τρέχοντος, ἐξέθεσε τὰς ἀπόψεις τῆς ΟΕΛΜΕΚ ἐπὶ τῶν προθληµάτων τὰ ὁ- ποῖα ἀντιμετωπίζει ἡ Παι- δεία καὶ τοῦ τρόπου διὰ τοῦ ὁποίου ταῦτα δύνανται νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. | ΠΙ ΗΝ [ ΠΝΙΝ 1 ΠΗΝΗ Ἡ ἐφημερὶς «ΑΓΩΝ» τῆς Τετάρτης (27.10.70) σχολιά- ζουσα τὸ αἴτημα τῆς ΟΕΛ- ΜΕΙΚ διὰ τὸν 13ον μισθὸν ἔ- Ύραψε τὰ κάτωθι:-- Τὸ αἴτημα πρὸς τὴν Εν- θέρνησιν ὅπως παράσχη Ίδον µισθὀν εἰς τοὺς ἐργοδοτουμένους ὑπ᾽ αὐτῆς, ἔχει ὅλα τὰ στοιχεῖα δικαίου αἰτήματος. Τὸ καδιστᾶ δίπαιον, ναὶ ἀδιάθλητον:--- ---Γὸ γεγονὸς ὅτι δηµόσιοι ὃ- πάλληλοι, καθηγηταὶ καὶ διδά- σκαλοι, δὲν ἀπολαμθάνουν ὄψη- λοῦ µισθολογίου, ἀναλόγου τῶν προσόντων των καὶ τῆς ὑπ αὖ- τῶν προσφερομένης ἐργασίας. -«Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ θεσμὸς τοῦ 13ου μισθοῦ ἰσχύει ἐν 'Ελλάδι--- καὶ ἀλλαχοῦ- ὅπου μάλιστα αἱ ἀντίστοιχοι ὑπηρεσίαι ἀμείθονται καλύτερον . ---“Τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ ἐν Κύόπρῳ ἔνιοι τῶν 'Ἡμικρατικῶν Ὄργανι- σμῶν, Τράπεζαι καὶ ἴἰδιωτικαὶ ἐ- πιχειρήσεις -- ἐν αἷς αἱ τῶν ἐκ- δοτῶν ἐφημερίδων --- παρέχουν πρὸς τοὺς ἐργοδοτουμένους 13ον μισθὸν ἀπὸ ἐτῶν πολλῶν. --Τὸ γεγονὸς- ὅτι τὸ αἴτημα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καθη- γητῶν καὶ διδασκάλων, ὑπαγο- ρεύουν σκληραὶ θιοτικαὶ ισυνθῆ- και καὶ µέριμναι κατὰ τὰς ἁγιω- τέρας ἡμέρας τοῦ ἔτους, καὶ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει Φιλαργυρία ἢ χρηματικἡ πλεονεξία. ΠΑΡΑ ΤΑΥΤΑ, γίνεται ἀντιλη- πτὸν ὅτι ἡ Κυθέρνησις οὐδέποτε ἀντίκρυσεν μετ᾽ εὐμενείας, ἢ τού- λάχιστον συµπαθείας, τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος τῶν ὑπ) αὐτῆς ἐρ- γοδοτουµένων. Εἰς πᾶσαν ἀνακί- γησίν του --- καὶ ὑπὸ ὑπαλλήλων ἀκόμη Ἡμικρατικῶν ᾿Ὄργανι- σμῶν οἱ ὁποῖοι δὲν τὸ κατέκτη- σαν -- ἡ Κυθέρνηοις ἀντέδρασε πεισµόνως. Προθλέπομεν ὅτι τὸ αἴτημα, καὶ σήμερον, 6) ἀἄντιμε- τωπίσῃ σκληρὸν ἐργοδότην. Μὲ αὐτὴν τὴν ἐκτίμησιν, οἵ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ καθηγηταὶ καὶ οἱ διδάσκαλοι, ἔχουν ἐνώπιόν των ἀγῶνα, ὃ ὁποῖος χρειάζεται ἡ- νωµένας καὶ ἀποφασιστικὰς τὰς δυνάµεις των καὶ ἀμέριστον τὴν συμπαράστασιν τῆς κοινῆς γνώ- µης διὰ νὰ καρποφορήση. Τὸ παρὸν ἄρθρον εἶναι προσ- φορὰ εἰς τὸν δίκαιον τοῦτον ἆ- γῶνα των, καὶ ὑπόσχεσις ὅτι ὁ «ΑΓΩΝ», θά προµαχήση πάσης δικαίας ἐξορμήσεως τοῦ δημµοσιο- ὑπαλληλικοῦ καὶ ἐκπαιδευτικοῦ µας κόσμου, διὰ µίαν καλυτέραν αὔριον. Τὰ θιγέντα ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου θέµατα εἶναι: Τὸ θεθαρυµένον πρόγραµµα, ἆλ- λαγὴ θιθλίων πολὺ παλαιῶν ἐκδόσεων, τὸ παρατηρούμε- νον χάσμα μεταξὺ Στοιχειώ- δους καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύ- σεως, ἡ δηµιουργία διαφό- ρων τύπων σχολείων πρὸς τὰ ὁποῖα νὰ πηγαίνουν οἱ νέοι ἀνάλογα μὲ τὰ διαφέροντα, τὰς ἱκανότητας καὶ δυνατό- τητάς των διὰ νὰ θοηθηθοῦν εἰς τὴν µελλοντικήν των σταδιοδροµίαν, ἡ ὑποχρέωσις τῆς Πολιτείας ὅπως παρέχη δωρεὰν Παιδείαν καὶ Φφρον- τίση διὰ τὴν Λαϊκὴν Παιδεί- αν (πέραν τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου), αἱ µεταρ: ρυθμίσεις καὶ ἡ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους ὅπως περιθάλη μὲ περισσοτέραν στοργἠν τὸν ἐκπαιδευτικόν. ἁμείψη δὲ τοῦτον ὑλικῶς καὶ ἠθικῶς. Προσφάτως:--- ᾿ Ἐπραγματοποιήθη εἰς τὰ γρα- φεῖα τῆς ΟΕΛΜΕΚ κοινἠ σῶσκε: ψις τοῦ Κεντρικοῦ Διοικητικου Συμβουλίου μετὰ τοῦ Ἐπαρχια- κοῦ Συμθουλίου. Κατ αὐτὴν ἐνημερώθησαν τὰ ἸἘπαρχιακα Συμθούλια ἐπὶ τῶν μέχρι σήμε- ρον ἐνεργειῶν καὶ δραστηριοτή- των τοῦ Κεντρικοῦ Συµθουλίου ὡς ἐπίσης καὶ ἐπὶ τῆς πορείας τῶν ἀπασχολούντων τὰ µέλη τῆς ὀργανώσεως αἰτημάτων. Εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ΟΕΛΜΕΚ ἡ Γραμματεία ἐδέγθη τὸ Συµ- θούλιον τῆς ΟΛΤΕΚ. Ἔγινεν ἑ- κατέρωθεν ἐνημέρωσις ἐπὶ τῆς θέσεως ἑκάστης ὀργανώσεως ἕ- ναντι τοῦ σχεδίου κανονισμῶν διὰ διορισµόν, µεταθέσεις καὶ προαγωγάς. ᾽Αντηλλάγησαν ἐπίσης ἀπό- ψεις ἐπὶ πολλῶν ἐκπαιδευτικῶ» καὶ ἐπαγγελματικῶν θεμάτων καὶ συνεζητήθησαν τρόποι προ- ὠθήσεως καὶ ἀντιμετωπίσεὼς των ἀπὸ κοινοῦ. ---- Τύποις «ΑΝΑΓΕΝΜΗΣΙΣ», Λευκωσία, Τηλ. 65112. δ΄ ν ὁ (Συνέχεια ἀπὸ τὴν ὃ σελ.) ριπτώσεις ἐπισημοποιήθηκε καὶ πά- Ἆιν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Παιδείας. α) Στὸ µήνυµά του πρὸς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς τῃπς 4πς Σεπτεμµ- 6ρίου ὅπου τονίζει µεταξὺ ἄλλων, ὅι «Ἡ Ἑλληνικὴ Ππαι- δεία τῆς Κὐὑύπρου, ἡἥτις ὑππρξεν ἁἀὔποτε ὁμοῦ μετὰ τῆς Ἐκκλπτσίας ὁ ἀποφασιστικώτερος συντελεστὴς ἑἔθνικπς ἐπιθιώσεως καὶ σταθερᾶς πνευματικής ἁνόδου τοῦ λαοῦμας, παραμένει πάντοτε ἡ μεγάλη ἐγ- γύπσις διὰ τὴν ἀἆσφα- λπ αὐτοῦ πορείαν πρὸς τὴν πραυΥγμάτω- σιν τῶν ἱἵστορικῶν του ικα ίἰω ν). στὸ μήνυμά του τῆς ο27πς ᾿Οκτωθρίου πρὸς τὴν μαθπτιῶσαν νεολαίαν ὅπου διακπρύττει ὅτι «Α- ποτελεῖ προνόμµιον ἵ μεγάλην εὐθύντπν νὰ γεννηπθῄ καὶ εἶναικανεῖὶῖς ἝἜ λ- ν». καὶ εἰς τὸ τέλος προχωρεῖ εἰς συναγερμὸν καλῶν «ὅλους τοὺς μαθπτὰς καὶ σπουδαστὰς εἰς ἐθνι- κὰν αὐτογνωσίαν» εὐχόμενος (νὰ προκόπτουν πάντοτε εἰς ἑλληνικὴν ἀρετὴν ἐπ) ἀγαθῷ τῆς μικρᾶς καὶ κα τὸ ν ἁ λ η τῇᾷς μεγάλης Πατρίδος µας κα νά δικαιώσουν ὅ ι) ἔργων τοὺς πόθους τῶς σκλπρᾶς δοκιµα- ζομένηῃπς Κύπρου). Ἡ τακτική αὐτὴ ποὺ δημιούργησε τὸ 31 τὸ 50 καὶ τὸ 585 διακπρύττε- ται καὶ μὲ τὶς ὁμιλίες τῶν δύο ἅλ- λων Ὑπουργῶν κ. Κωμοδρόμου καὶ κ. ᾿Ιωαννίδαι ὅτι δὲν εἶναι φλπνα- φήματα ἐκπαιδευτικῶν σὲ παιδιὰ τὰ ὁποῖα δὲν μποροῦν νὰ κρίνουν, ἆλ- λὰ γραμμὴ πλεύσεως πρὸς ὅλους τοὺς Κυτιρίους. Ολοι ὄχι µόνον ἐἑμεῖς οἱ ἐκπαι- δευτικοί, ἀλλὰ ὅλοι οἵ Κύπριοι ἃς μὰ λαμθάνομεν ὑπ ὄψω µας ὅπλώ- σεις ποὺ γίνονται γιὰ τὴν ἐξυτιπρέ- τπσπ τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς καὶ ἃσς µεταθάλλουµε σὲ πράξπ τὶς πρόσφατες διακπρύξεις τῶν Ὕπουρ- γῶν γιὰ νὰ εἴμαστε πάντα ἕἔτοιμοι. Μόνον ὅταν ἡ ὁλότηπτα τῶν Κυ- πρίων εἶναι στραμµένπ πρὸς τὸν ἵ- ερὸν 6ράχο εἶναι δυνατὸν νὰ Υίνῃπ πραγµατικότπτα τὸ ὄνειρο τῶν µε- γάλων ὁραματιστῶν καὶ νὰ καταξι- ὦθᾷ ἡ θυσία τῶν ἠρώων καὶ τῶν μαρτύρων µας. 77ος Ἠσόθὸς ΤΙ ΛΕΓΕΙ 0 ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Ε προπγούμενό µας σχόλιο διακπρύξαμε τὶς θέσεις µας στὸ ζήτπμα τοῦ 19ου μισθοῦ καὶ ζπτήσαµε ἀπὸ τὸ “Ὑπουργεῖο Παι- δείας νὰ θεωρήσπ τὸ αἴτπμα τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ὡς αἴτιμα τοῦ ΎΥ: τιουργείου, προχωρήσαµε μάλιστα καὶ ζπτήσαµε ἁτὸ τὸ Ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν να 6ρΠ τὰ χρήματα καὶ νὰ μὴ φέρνῃ προσκόµµατα στὸ αἴτιμα του 13ου μισθοῦ. Τώρα πρέπει νὰ ἐλπίζουμε στὴν ἁμέριστη συμµτιαράστασπ τοῦ 'Υ- πουργοῦ ἸἘΕργασίας, γιατὶ ἀπὸ τὴ συνεργασία ποὺ εἶχε στὴν ἙΕλλά- δα καὶ σ᾿ ἄλλες χῶρες, θὰ διαπι- στωσε ὅτι ὁ Ίος μισθὸς εἶναικαθιερωμένος παν το Ὀ. Πιστεύουμε ὅτι οἱ νέες ἰδέες ποὺ ἐπικρατοῦν τώρα στὴν Κυωθέρνπσπ εἶναι προοδευτι- κὲς καὶ μὲ τὴν πεποίθησπ ὅτι ἡ καλῶς νοούμενπ συνεργασία ἐργο- δότου καὶ ἐργοδοτουμένου εἶναι πρὸς τὸ κοινὸν συμφέρον. δὲν ἕἔ- χουμε ἀμφιθολίαν ὅτι θὰ θεωρή: σουν οἱ κυθερνῶντες ἠθική τους ὑποχρέωσπ νὰ πρωτοστατήσουν στὴ δίκαιπ ἐπίλυσπ παλαιοῦ αἰτή- µατος τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Γιὰ τὴν ἱστορία τοῦ αἰτήματος ἀναφέρουμε πὼς τὴν 20.9.1960 ἡ ὀργάνωσή µας μὲ ὑπόμνημά της πρὸς τὴν Α. Μακαριότπτα ζπτοῦσε τὴν πρα- Υµατοποίησπ παλαιᾶς ὑποσχέσεως. ὁτάνουν τὰ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ. ἙΕἰ- ναι καιρὸς πιὰ ἡ Κυθέρνπση νὰ ἀντιλπφθη ὅτι τὸ κοινὸν συμφέρον ἐπιθάλλει ἀπὸ ὅλους ἄμεσπ ἀνα- γνώρισπ τοῦ αἰτήματός µας καὶ τὴν λήψα τῶν ἁπαραίτπτων µέτρων ὥστε τὴν 23.12.1970 οἱ ἐκπαιδευτι- κοὶ νὰ πάρουν τὸν {13ον μµισθὀν. ΤΟ ΜΕΤΡΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ Β ΙΚΟΣΙ μέρες κράτπσε ἡ ἐκ- στρατεία τῶν ἐπιθεωρπτῶν στὰ οχολεῖα μὲ σκοπὸ νὰ περισώσουν τὸ Κυπριακὸ κράτος ἀπὸ τὶς ἁτα- σθαλίες τῶν Διευθυντῶν τῶν Γυ- µνασίων. Μὰ Κύριοι Ἐπιθεωρηταί! ᾿Εσεῖς πρῶτοι καλὰ γνωρίζετε πὼς τὸ {γα κοµµάτιασµα τοῦ δασκάλου ἰσοδυ- ναμεῖ μὲ τὴν ἐξουδετέρωσή του. Ἐοεῖς πρῶτοι ἔπρεπε νὰ προθάλε- τε ἀδυναμίαν στὴν ἐκτέλεση τέ- τοιας διαταγῆς, γιὰ νὰ μὴ λάθετε µέρος στὴ διάλυσπ τῶν σχολείων. ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ Υ- ΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΗΝ ΠΡΑ- ΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ «µμε- ΧΡΙ ΤΩΝ ΑΣΤΡΑΓΑΛΩΝ). Εἶναι και- ρὸς πιὰ νὰ καταλάθῃ τὸ ὙΎπουρ: γεῖο Οἰκονομικῶν, πὼς ἡ δουλειά τῶν Σχολείων ἔχει τεράστια διαφο- ρὰ ἀπὸ τὴν δουλειὰ τῶν ἄλλων Ὑπουργείων. Τὸ ὡράριο τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων δὲν μπορεῖ νὰ οσυγκρι- ΘΠ μὲ τὴν ἐξάντλησπ ἁπάνω στὴν ἕδρα. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἶκο- νομικῶν πρέπει νὰ κατανοήσπ πὼς ἡ. δουλειἁ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ δὲν μετριέται μὲ τὸ μέτρο, ἀλλὰ μὲ τὸ ἅπλωμα τοῦ νοῦ, τὴ δύναμηπ τῶν πνευμόνων καὶ τὴν ἀντοχὴ τῆς καρ: διᾶς, Γι’ αὐτὸ δὲν ἔπρεπε, γιὰ λίγες πεντάρες, γιατὶ περίσσευναν ἐκεῖ μιὰ κι’ ἐδῷ δυὸ ὥρες, νὰ κάνουμε τὸν καθαγπτὴ περιοδεύοντα «πλα- σιὲ) τῶν γνώσεων τῶν θιθλίων, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ τοὔάφήσουμε τὴν ἄνεστι νὰ ἐργασθιῃ στὸ σχο: λεῖο του, καὶ νὰ ἀπαιτήσου- µε ἀπὸ τοὺς διευθυντὰς νὰ ἑκμε- ταλλευθοῦν τήν ἄνεσπ τούτη γιὰ τὸ συμφέρον τῶν σχολείων. Στὸ ση- μεῖο τοῦτο χρειάζεται αὐστπρότης. ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΚΛΙΟΝ βΣ µίαν χώραν ἡ κυθέρνηπσις εἶναι πάντοτε ὁ ἐκπρόσωπος ἡᾖ- θικῆς καὶ δικαίου. Πάντες οἱ πολῖ- ται, ὅταν συµθαίνῃπ ἀδικία εἰς θάρος των, καταφεύγουν εἰς τὴν κυθέρνπ- σιν καὶ ἆ Δικαιοσύνπ λαμθάνει ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα µέτρα, ὥστε νὰ ἀποδοθῃ τὸ δίκαιον καὶ ἠθικῶς ὁ ἀδικπθεὶς νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν προ: τἐέραν του θέσιν. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν καθπΥπ- τριῶν τῶν Οἰκοκυρικῶν συµθαίνουν ἀκριθῶς τὰ ἀντίθετα. Διὰ τὴν ἴστο- ρίαν τοῦ πράγματος ἀναφέρομεν, ὅτι ὅτε ἀνέλαθον οἱ νῦν Κυθερ- νῶντες, αἱ καθπγήτριαι οἰκοκυρι- κῶν εὑρίσκοντο εἰς τὴν σπμµερινήν θαθµμίδα Β8, πᾶς τις φυσικὸν ἤτο νὰ ἀναμένπ ὅτι ἠθικὸν καὶ δίκαιον θὰ ᾖτο, ἐὰν διετήρουν τὴν θέσιν των. ᾽Αντὶ τούτου ὅμως ἡ κυθέρνπ- σις δικαιολογουμένπι ὅτι δὲν ἔχουν ἀνωτέραν µόρφωσιν -- καταλύει διὰ τοῦ τρόπου τούτου θεσμοὺς καὶ δί- καια ἰσχύοντα ἐν Ελλάδι -- ὑπεθί- θασεν αὐτὰς εἰς τὴν κατωτέραν ὄνυ- νατὴν θαθμίδα. Ἐὰν τὰ πράγµατα ἔμενον ἕως ἐδῶ, δυστυχῶς ὑπάρχει καὶ συνέ- χεια διὰ τῶν ἀποφοίτων τῆς ραδιο- τεχνικΏῆς, θὰ ἔλενέ τις ὅτι ἡ κνυ- θέρνηπσις διαμορφώνει τὸ Δίκαιον ὄχι καὶ τὴν ἠθικὴν καὶ οὕτως ἐπι- θυμεῖ, οὕτως πράττει. Ἡμεῖς ἐξετάζοντες καὶ πάλιν τὸ θέµα παρατπροῦμεν ἁἀσυνέπειαν τῆς κυθερνήσεως καὶ διαιώνισιν τῆς εἰς δάρος τῶν συναδέλφων ἀδικίας, διότι ἡ γενομένη κατάταξις τῶν ἆᾱ- ποφοίτων τῃς ραδιοτεχνικῆς σχολῆς εἰς τὴν ΒΙ10Ο (τὴν παλαιὰν πρώτπην τάξιν) τὶ ἄλλο δύναται νὰ σπμµαίνῃ παρὰ ὅσα ἀνωτέρω Ἰσχυρίσθπαμεν Αλλα ἐκδοχὴ εἶναι ὅτι ἡ κυθέρ- νησις ἁἀπορρίπτουσα τὰ ἐν Ελλάδι καὶ ἀλλαχοῦ καθιερωμένα πιστεύει εἰς τὴν ἀνικανότπτα τῶν συναδέλ- φων τῆς τάξεως αὐτῆς καὶ τοῦ ὅ- λου µαθήµατος τῶν οἰκοκυρικῶν νὰ προσφέρουν τὸ ἀναλονγοῦν μµερίδιον εἰσ τὴν δοµὴν τοῦ χαρακτᾶρος τῶν σημερινῶν τροφίμων τῶν σχολείων. Εάν πιστεύπ τοῦτο, ἀναμένομεν ἁτιὸ τὴν κυδέρνπσιν λίαν συντόμως νὰ διακπρύξΏ τὸ ἄχρηστον τοῦ µα- θήµατος τῶν οἰκοκυρικῶν καὶ τὴν ἐκδίωξιν τῶν καθηγητριῶν τῶν οἱ- κοκυρικῶν ἐκ τοῦ ὅλου κορμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Ἡ ΟΕΛΜΕΚ μετὰ δεκαετεῖς ἁγῶ- νας πρὸς διόρθωσιν τῶν κακῶς ἑ- χόντων α) ἀπορρίπτει πᾶσαν δικαι- ολογίαν τῆς κυωθερνήσεως, ϐ) ὅδια- κπρύττει διὰ µίαν εἰσέτι φορὰν 1) ὅτι πιστεύει εἰς τὴν προσφορὰν τοῦ µαθήµατος εἰς τὴν δομµἠν τῆς προ: σωπικότητος τῶν τροφίμων τῶν σχολείων, 2) ὅτι αἱ καθπγήτριαι οἱ- κοκυρικῶν εἶναι ἀπόφοιτοι τῆς Χα: ροκοπείου ΣΧχολῆς οἰἶκιακῆς Οἶκονομί- ας, 3) ὅτι κεκτπµένον δικαίωµα τῶν καθαωγητριῶν τῶν Οἰκοκυρικῶν εἶναι να κατατάσσωνται εἰς τὴν Β3, 4) ὅτι ἡ ἠθικὴ καὶ τὸ δίκαιον ἐπιτάσσει ὅπως καταταγοῦν ἁμέ- σως εἰς τὴν Β3 καὶ ν) ΑΝΑΜΕΝΕΙ ΤΑΧΙΣΤΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΕΙΣ ΗΝ ΤΑΞΙΝ ΗΣΑΝ ΕΠΙ ΕΦΟΡΕΙΩΝ, τιρᾶγμα τὸ ὁποῖον συµθαίνει σήμερον ἐν Ελλάδι. Ο 1 Δ. 1ί 1: 1 ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΕ ΙΘΙΙΒΗΙΕΙΙΒΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙΙΠΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΠΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙΙΣΙΙΗΙΠΙ ΕΕΣ ΙΕΙΙΕ ΙΣΗΣ ΠΒ ΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒ ΙΒ ΙΒ ΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΣΙΙΒ ΙΕ ΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΕ ΙΕ ΙΓΕ ΙΒ ΙΒ ΙΙΕΙΙΙΙΕ ΙΒ ΙΒ ΙΙΒΙΙΕ ΙΣΤ ΒΙΙΒ ΙΕ ΙΒ ΙΕΙΙΒΙ ΗΕ ΙΕ ΙΕ ΓΕ ΙΙΕΙΒΙΙΕ (ΙΣΗΣ ΙΒΙΙΕ ΙΕ ΙΙΒΙΙΒ ΙΣΗΣ ΙΙΙΒΙΙΣ ΕΙ ΒΙΕΙΙΕΙΙΒΙΙΣΙΕΙΙΕΙΙΕΙΕ ΕΙ ΙΕΙΙΣΙΕΙΣΙΕ ΕΕ ΣΙ ΣΗΜ ΕΙ! 1970, ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΗΕ ΒΗΒΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΗΒΗΒΙΙΒΗΒΗΙΒΙΙΝΙ8ΙΙΦ ΙΕ) ΒΙΗΙΙΙΙΒΙΙΒΗΒΙΙΕΙΙΒΙΙΚΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΙΙΕΙΙΜΙΙΣΗΕΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΜΙΙΒΙΙΕΙΒΙΗΒΙΙΜΙΙΒΙΙΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΣΙΒΗΙΒΙΙ ΕΙ) ΕΙΝ ΚΙΙ ΕΙ) ΒΙΙΒΙ ΕΙΡ ΕΙΙΕΙµε!ΙΕι! ΕΤΟΣ Α΄. Ὑπεύθυνος ᾿Εκδόσεως : Α. Ὑπεύθυνος Συωντάξεως |: κ. ᾿Ἐπιμεληταὶ ᾿Εκδόσεως ί ν Π ΣΥΝΑΝΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΠΑΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΜΝΗΣ ΛΑΔΟΜΜΑΤΟΣ. Π. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ν ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ. κ. Α. ΦΑΤΣΕΑ.,. Εξ ἀριστερῶν: ὁ ᾿ΟὈργανωτικὸς Γραμματεὺς κ. Π. Μιχαήλ, ὁ Πρόεδρος τῆς ΟΕΛΜΕΚ κ. Α. Παπαμιλτιάδης, ὁ Πρόεδρος τῆς ΟΛΜΕ κ. Α. Φατσέας, ὁ Γεν. Γραμματεὺς τῆς ΟΕΛΜΕΙΚ κ. Κ. Καραγιάννης καὶ ὁ Β. Ταμίας κ. Κ. Παύλου. ᾿Επὶ τοῦ γραφείου ΟΕΛΜΕ.ΠΚ. τὸ συμθολικὸν δῶρον τῆς ΟΛΜΕ. πρὸς τὴν ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ Συντακτικὴ ᾿Επιτροπὴ : { Ὁ /ρόεσρος ζῆς ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΚΥΠΡΟΥ Τιμὴ Φύλλου 20 Μὶλς ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 2 ΛΑΖΑΡΟΥ, Ζ. ζΑΒΝΝΕΤΟΣ, ᾿ΚΟΡΕΛΛΗΣ, ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΗΣ, ΛΑΔΟΜΜΑΤΟΣ. ὁ αἩ ΦΡΠΙΣΜ ΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Ο.Λ.Μ.Ε. ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ Ο.Ε.Λ.ΝΜΙ.Ε.ΙΚ. ο, κ. «ΟὈαστίσεας, εὔοο-- σκόμενος ἅἄπὸ εῆς Θης-25Πς Ὀκτωθρίου εν ἀύπρῳ επεσκεύθῳ τὼ /Ώραφείζαω τῷῶς 0643 11 καί συν νζήόη αετὸ ες {ωοαμµστεζύαῶς σς Όργνμανώσεώς- ας. Λωτὸ ζὺν συνανζ/σν σόον- εζφτύόησαν Θέματα ὄφορῶντεζα {τῶς ούο ὁρο-- Ψωωσνώσες κα {}ὶ Πεοστζέοω σύσφγγέχς ζῶ τ’ σςεσομῶν Ο,1/ 1 κα 65.454. 30Σ ΜΙΣΟΟΣ /{/Ω1αῶ οόσχιεοσς' ΨΩ 90Ωγ/ΥΕΩζοο7/όῆ ζώα Δημοσιεύομεν σήμερον ὑπόμνημα τῆς ΟΕΛΜΕΕΚ (ήμερομην. 20 Σεπτεμ- ερίου 1960) πρὸς τὸν Πρέεδρον τῆς Δημοκρατίας εἰς τὸ ὁποῖον φαίνεται σαφῶς ὅτι κατὰ πρφηγηθείσας συναντήσεις τοῦ Συµέουλίου μετὰ τοῦ Μακαριωτάτου συνεζητήθη τὸ θέµα τοῦ 12ου μισθοῦ καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας ὑπεσχέθδη ὅτι θὰ ἐδίδετο ὁ Ίος εἰς τοὺς καθηγητάς. Γνωρίζομεν ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Δη- µοχκρατίας πραγματοποιεῖ τὰς ὑπεσχέσεις Του καὶ ἀναμένομεν ὅπως πραγµα- τοποιήση καὶ ταύτην τώρα. 30Οῇ Σεπτεµθρίου 1960 Πρὸς τὴν Α. ΙΜακαριότητα τὸν ᾿Αρχιεπίσκοπον αἱ 1Π1ρόεδρον τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, Προεδρικὸν Ἰέγαρον. ἹΠακαριώτατε, Ἡ ᾿Οργάνωσις τῶν παθηγη- τῶν μετὰ πολλῆς λύπης εὑρίσμεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς τὴν 'Υ. ἹΜακαριότήητα διὰ τὸ ἐκκρεμοῦν ζήτημα τοῦ 19ου µι: σθοῦ. ως ἐνθυμεῖσθε, ΠΜακαριώτατε, τὸ ζήτημα τοῦτο, τόσον δι “Υμᾶς ὅσον καὶ δι’ ἡμᾶς, ἐθεωρεῖτο Λελυ- µένον, κατόπιν τῆς κατηγορηµατι- κῆς δηλώσεώς Σας πρὸς τὸ Συμµ- Εούλιον τῆς ᾿Οργανώσεως ἡμῶν ὅτι εἶναι προσωπική Σας ὑπόσχε- σις πρὸς τοὺς καθηγητάς, καὶ ὅτι ὅ 18ος μισθὸς θὰ κατεθάλλετο µε- τὰ τὴν καταθολἠν τοῦ κυθερνητι- κοῦ χορηγήµατος πρὸς τὴν Παι- δείαν. Ἠδη κατεθλήθη καὶ ἡ δευτέ- θα δόσις τῆς ἐπιχορηγήσεως, καὶ διατελοῦµεν Ὁ Πρόεδρος Δρ Χ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ξῶμεν ὑπὸ συνθήκας ἐλευθέρου λαοῦ μετὰ τὴν ἀνακήρυξιν τῆς Κυ- πριακῆς Δημοκρατίας. ᾿Αντιλαμ- βανόμεθα ὅτι αἳ οἰκονομικαὶ συνθῆ- και σήμερον δὲν εἶναι τόσον ϱό- δινοι, ἀλλὰ τὸ πρὸ πολλῶν μηνῶν αἴτημα τῶν καθηγητῶν εἶναι δί- καιον, καὶ ὑποχρέωσις ἀνειλημμέ- ντ. Οἳ καθηγηταὶ οἳ αἰτοῦντες τὸν 19ον μισθὸν δικαιοῦνται ἀπολύτως νὰ ἐπιμένωσιν εἰς τὸ αἴτημά τω», διότι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εὑρίσκονται εἷς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι ἄλ- λων συναδέλφων των, οἵτινες, στα- ρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐγκατέλειψαν τὰς θέσεις των εἲς κρισίµους διὰ τὸν τόπον στιγµάς, καὶ μισθὸν µε- « ολ αν γαλύτερον ἐλάμέανον καὶ σήμερον διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς κοινοτι- κῆς βουλῆς εὑρίσκονται καὶ ἀπὸ πάσης ἀπόψεως κατωχυρωμµένοι. Οἳ Ἕλληνες καθηγηταί, οἳ ὅ- ποῖοι ἐστάθησαν εἷς τὰς ἐθνικὰς ο η ᾿ ν Ἄ : ἐπάλξεις καὶ παρὰ τὸ πλευρόν Σας πάντοτε, ἸΜαμαριώτατε, θὰ αἶσθαν- θοῦν µεγίστην ἀπογοήτευσιν, ἂν κατόπιν τῶν ἐπανειλημμένων δια- ξεξαιώσεών Σας, διαψευσθῶσιν εἲς τὰς ἐλπίδας των, κατόπιν μᾶ- λιστα καὶ τῶν οἰπονομικῶν διευ- θετήσεων εἰς τὰς ὁποίας οἳ πλεῖ- στοι τούτων προέξησαν ἐπὶ τῇ 6ε- ξαιότητι τῆς παροχῆς εἰς αὐτυὶς ο οκ ον τοῦ μισθοῦ τούτου. ἨῬ έθβαιοι ὄντες ὅτι δὲν θὰ μᾶς παραπέµψητε καὶ πάλιν, μετὰ πάσης τιμῆς διὰ τὸ 4. Συμθούλιον ἵὉ Γεν. Γραμματεὺς Α. ΧΡΙΣΤΟΦΙΙΗΣ Ὁ κ. Φατσέας ἐδώρησεν εἰς τὴν ΘΕΑΜΕΕ ἐκ µέρους τῆς ΦΘΛΜΕ συμέολιχὸν δῶρον καὶ προσεφώνησε τὸν Πρόεδρον καὶ τὰ λοιπὰ µέλη τῆς Γραμματείας τῆς ΦΕΑΜΕΕ ὡς ἕξῆς: Κύριε Πρόεδρε, Εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχὴς εὑρισκόμενος ἐν µέσῳ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ καθηγητικοῦ κόσμου τῆς φιλτάτης Κύ- πρου. Καὶ αἰσθάνομαι ἔτι εὐτυχέστερος µεταφέρών πρὸς Ὑμᾶς καὶ δι Ὑμῶν πρὸς ἅπαντας τοὺς καθηγητὰς τῆς Κύπρου ἐγκάρδιον χαιρετισμὸν ἀγάπης καὶ θαυμασμου τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συµθουλίου τῆς πατρίδος. Ἡ σηµερινή µας ἐπίσκεψις εἰς τά γραφεῖα τῆς καθ’ Ύ- μᾶς ᾿Ὁμοσπονδίας ἀποτελεῖ ὀφειλόμενον χρέος καὶ ᾱ- πόδοσιν φόρου τιμῆς πρὸς τοὺς Κυπρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι περισσότερον παντὸς ἄλλου, κατώρθώσαν διὰ τῶν ναµάτων τῆς [ίαιδείας νὰ διατηρήσουν ἁλώθητον καὶ ἀκραιφνῆ τὴν Ἑλληνικότητα τῆς Κύπρου διὰ μέσου τῶν αἰώνων. Μετὰ µεγίστης δὲ συγκινήσεως ὁ ἔκπαιδευ- τικὸς κόσμος τῆς μητρὸς πατρίδος ἀναμιμνήσκεται τῶν ἡρωϊκῶν ἀγώνων τοῦ Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ κατὰ τοὺς τελευταίους χρόνους, τὸ µεγαλύτερον θάρος τῶν ὁποί- ὧν ὑπεθάστασεν ἡ μαθητιῶσα νεολαία καὶ οἱ Ἕλληνες ἐκπαιδευτικοὶ τῆς Κύπρου, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν φλογερῶν καὶ ἐμπνευσμένων κηρυγµάτων των εἰς τὰς αἰθούσας τῶν σχολείων καὶ εἷς τὰ κρησφύγετα τῆς ἡρωϊκῆς ΕΟΚΑ, ἀπέθησαν οἱ διδάσκαλοι τοῦ Γένους, οἱ διδά- σκοντες τὴν πίστιν εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὴν Ελευθερίαν καὶ τὴν Ενωσιν. Πρὸς ὅλους δὲ αὐτοὺς τοὺς ἀφανεῖς ἢ ἐπι- φανεῖς ἥρωες, νεκροὺς ἢ ζῶντας, οἱ Ἕλληνες ἐκπαιδευ- τικοὶ στρέφοµεν εὐγνώμονα τὴν σκέψιν µας διότι διὰ τῆς θυσίας καὶ τοῦ ἡρωϊσμοῦ των ἀφ᾽ ἑνὸς καὶ διὰ τοῦ παραδείγµατός των ἀφ᾿ ἑτέρου διέγραψαν σαφέστατα τὴν πορείαν καὶ τὸ ἐθνικὸν µέλλον τοῦ Κυπριακοῦ Ἕλ- ληνισμοῦ. Καὶ ἀποτελεῖ ἡ διαγραφεῖσα οὕτω πορεία ὃ- πόµνήησιν καὶ ὑποθήκην πρὸς Ἓλληνας καὶ Κυπρίους ἆ- δελφοὺς ὅτι, οἰονδήποτε κι’ ἂν εἶναι τὸ τέρμα τῆς παρού- σης φύσεως τοῦ Κυπριακοῦ προθλήµατος, ἡ Κύπρος πρέ- πει ψυχικῶς νὰ παραμείνη Ἑλληνική, εἶναι τὸ μήνυμα τῆς “Ἱστορίας, ἡ κραυγἡ τῆς αἰωνιότητος. Σᾶς εὐχαριστῶ. ᾿Αφοῦ ὁ Πρόεδρος τῆς ΟΕΛΜΕΚ κ. Παπαμιλτιάδης ἐξέφρασε τὴν χαρὰν καὶ συγκίνπσοιν τῶν μελῶν τοῦ Συµθουλίου διὰ τὴν παρουσίαν τοῦ ἐκπροσώπου τῶν καθπγηπτῶν τῆς µμπτρὸς Πατρίδος ἐν µέσω αὖ:- τῶν, πὐχαρίσττσε τοῦτον διὰ τὰ ὅσα ἀνέφερεν εἷς τὴν προσφὠνπσϊίν του διὰ τὴν προσφορὰν τῶν Κυπρίων Καθωγατῶν εἰς τοὺς ἀγῶνας τοῦ Ελληνιομοῦ τῆς νήσου, ὅπλώσας ὅτι «οἱ Κύπριοι ἐκπαιδευτικοὶ ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον των ἀποθλέποντες πάντοτε εἰς τὴν πραγµάτω- σιν τοῦ ἐθνικοῦ πόθου τῶν Κυπρίων». Παρεκάλεσε δὲ τὸν κ. Φατσέα, ὅπως διαθιθάσι συναδελφικοὺς χαιρετισμοὺς πρὸς τὰ µέλπ τῆς ΟΛΜΕ. Ἐν ουνεχείαᾳ πὐχαρίστηπσε τὸν Πρόεδρον τῇς ΟΛΜΕ διὰ τὸ προσ- φερθὲν δῶρον καὶ ἐξέφρασε τὴν ἱκανοποίπσιν τῆς ΟΕΛΜΕΚ διὰ τὴν Ππρόσκλησιν εἰς ᾿Ἀθήνας ἀντιπροσοωπείας, διὰ τῄς ὁποίας γίνεται ἡ ἀπαρχὴ ἐπὶ τόπου διαλόγου πρὸς Θελτίωσιν τς θέσεως τοῦ ἐκπαι- δευτικοῦ. Ἠκολούθπσε συζήτῃσις καὶ ἀνταλλαγὴ ἀπόψεων ἐπὶ ἐκπαιδευτι- κῶν θεμάτων καὶ ἑκατέρωθεν ἑνπμέρωσις ἐπὶ προθληµάτων τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὰ µέλπ τῆς ΟΛΜΕ καὶ ΟΕΛΜΕΚ.

Τίτλος Θέμα Σελίδα
Τί ΖΗΤΟΥΜΕΝ 8p
Δραστηριότητες Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 8p
Ο ΤΥΠΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΟΕΛΜΕΚ 8p
ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ 7p
ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Πολιτισμός 7p
Ο ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΝΟΜΟΣ TOY 1967 * Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 5-6p
Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΠΟΡ ΕΙΣ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ 4p
ΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ Κυπριακό#Πολιτισμός 4p
Επιστολαί Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 3p
Σχόλια Κυπριακό#Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 3,8p
ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΗ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 2p
13ΟΣ ΜΙΣΘΟΣ 1p
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Ο.Λ.Μ.Ε. ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 1p