Back

ΔΕΛΤΙΟΝ ΟΕΛΜΕΚ, 1970-12-01

ΣΕΛΙΣ 2 δελτίον ΟΕΛΜΕ Κ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1970 1Ο0ο7σοζουγεννώζρκο ΕΝ ΛΝΘΡΟΠΟΙΣ ΕΥΛΟΜΙΑ Χριστούγεννα! Τὸ μεγαλύτερο γεγονὸς τῆς ἀνθρωπί- νης ἱστορίας. Ὁ αἰώνιος καὶ τέλειος Θεὸς μπαίνει στὸ χρό- νο καὶ στὴν τροχιὰ τῆς ἀνθρωπίνης ἱστορίας. Οἱ οὐράνιες στρατιὲς µένουν ἔκθαμθοι γιὰ τὴν τόση θεϊκὴ φιλανθρωπία. Ἡ κατάπληξίς τους µεταθάλλεται σε χαρά, δοξολογία καὶ προσκύνησι: «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Αγγελοι και ανθρωποι ἐκαλοῦντο νὰ χαροῦν καὶ νὰ εὐφρανθούν, διότι ἡ εὐδοκία τοῦ Πατρὸς ἔγίνε λαμπρὰ καὶ χαρµόσυνος πραγµα- τικότης διὰ τὴν γῆν. Καὶ ποία εἶναι αὐτή Εἶναι ἡ θέλησις τοῦ Θεοῦ νὰ κάµῃ τὸν ἄνθρωπον αἰωνίως εὐτυχῆ καὶ µακά- ριον καὶ κληρονόμον τῆς 6ασιλείας Του. Καὶ ἡ µεγάλη ἡ- μέρα .ἔφθασεν, ΄ἨΠτο ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἐγεννᾶτο ὡς ἄνθρωπος εἰς τὴν φάτνην τῆς Βηθλεέμ. “ΗἩ νύκτα ἐκείνη τῆς Βηθλεὲμ ἀπετέλεσε μοναδικὸν σταθμὸν εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ κόσμου. Ἠνοιξαν οἱ οὐρανοί, ὄχι µόνον διὰ νὰ κατέλθουν οἱ ἄγγελοι εἰς τὴν γῆν, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἀνέλθουν οἱ ἀνθρωποι πρὸς τὸν οὐρανόν, ὥστε ὅλοι -μαζὶ νὰ ἀποτελέσουν μίαν πνευματικὴν κοινωνίαν. 3Ηλθεν ὁ Χριστὸς εἰς τὴν γῆν καὶ συνέτριψε τὰ ὀχυρά τῆς ἁμαρτίας, κατέλυσε τὴν δύναμιν τοῦ κακοῦ καὶ ἤνοιξε τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων εἰς τὸ ἔργον τῆς θείας εὐδοκίας, Κατὰ τὴν νύκταν ἐκείνην ὠμίλησε διὰ τῶν ἀγγέλων πρὸς τοὺς ποιµένας καὶ τοὺς ἐφανέρωσεν ὅτι ἐτέχθη δι’ αὐτοὺς καὶ δι’ ὅλον τὸν λαὸν Σωτήρ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ «ἐπὶ γῆς εἰρήνη καὶ ἡ ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». ᾿Ωμίλησε διὰ τοῦ ἆ- στέρος πρὸς τοὺς μάγους, τοὺς ὁποίους ἔφερεν εὐλαθεῖς προσκυνητὰς πρὸς τὴν Βηθλεέμ. Ώμίλησε μὲ τὰ ἐξαίρετα αὐτὰ γεγονότα εἰς τοὺς ἀνθρώπους τῆς περιοχῆς ἐκείνης, διὰ νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν ἀγαθήν του θέλησιν πρὸς τοὺς καλοπροαι ρέτους μεταξὺ αὐτῶν. Ἡ εὐδοκία τοῦ Θεοῦ κατώκησε ἀνάμεσά µας, ἐδῶ καὶ 1970 χρόνια. ᾿Εμεῖς οἳ ἄνθρωποι τὸ νοιώσαµε αὐτὸ καλά Τὸ 6άλαµε θαθειὰ στὴν καρδιά µας Η μήπως ἰσχύει καὶ Ὅψιὰ μᾶς, ὅπως καὶ γιὰ τοὺς ᾿Ιουδαίους τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τὸ πικρὸ παράπονο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ: «Εἰς τὰ ἴδια ἦλβε καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαθον» (Ιωάν. α΄ 11). 3ΗΠλθε στοὺς δικούς του, αὐτοὶ ὅμως δὲν τὸν ἐδέχθησαν ὡς Σωτῆ: ρα καὶ Θεόν. Γίνεται ὁ Θεὸς ἄνθρωπος. Γεννᾶται ἡ ᾿᾽Αγάπη γιὰ νὸ προσφέρῃ στοὺς ἁμαρτωλοὺς τὴν συγχώρηση, στοὺς θλ鵴 µένους τὴ χαρά, στοὺς δυστυχισµένους τὴν ἀνόρθωση, στὰ ἀπολωλότα τὴ σωτηρία, σ᾿ ὅλους τὸν οὐράνιο πλοῦτο τῆς θεϊκῆς του καλωσόνης. Πόσο δροσερὲς καὶ οὐράνιες ἔγιναν οἱ καρδιὲς τῶν ποι- µένων καὶ τῶν μάγων, ἔπειτα ἀπὸ τὴν προσκύνηση ᾿Εκείνου | Γιατί, σὰν οἱ ἄνθρωποι δέχωνται τὸν Χριστόν, δέχονται τὴν ἀγάπη µέσα τους. Οἱ καρδιὲς δροσίζονται ἀπὸ τὴ θεία δροσιά της καὶ ἡμερώνουν καὶ γλυκαίνουν καὶ σκέπτονται τὸ καλὸ καὶ τὸ ἐξυπηρετικὸ γιὰ τοὺς ἄλλους, ᾽Απὸ τότε ποὺ ἀκούστηκε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα τῶν ἀγγέλων, ζῶμεν ὅλοι εἰς τὴν περίοδον τῆς θείας εὐδοκίας. Αἰσθανόμεθα τὸν Θεὸν πλησίον µας. ᾽Ακούομεν τὴν πατρι- κἠν φωνήν του νὰ ὁμιλῇ εἰς τὰς καρδίας µας. ΒῬλέπομεν διὰ µέσου ὅλων τῶν περιστάσεων τῆς ζωῆς µας νὰ ἐκδηλώνεται συνεχῶς πρὸς ἡμᾶς ἡ ἄπειρος ἀγάπη Του. Αἰσθανόμεθα τὴν πνοὴν τῆς χάριτος καὶ τὴν γλυκεῖαν πρόσκλησιν τοῦ Θεοῦ νὰ μᾶς λέγῃ: «Δεῦτε πρός µε πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πε: φορτισµένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς..» (Ματθ. ια’, 28). Καὶ πράγματι, ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ δεχθῶμεν τὴν κλῆσιν Του καὶ θὰ ἀνοίξωμεν τὴν καρδιά µας εἰς τὴν εὖδο- κίαν του, θὰ γνωρίσωμεν ἐκ πείρας πλέον τὸν πλοῦτον τῶν θείων δωρεῶν Του. Αὐτὴ ἡ εὐδοκία θὰ γίνῃ εἰς τὰς ψυχάς µας λύτρωσις καὶ σωτηρία, ἀρετὴ καὶ ἁγιότης, κατάστασις χαρᾶς καὶ εἰρήνης, προοίµιον τῆς οὐρανίου θασιλείας. Θὰ ἀνοίξουν καὶ δι ἡμᾶς οἱ οὐρανοὶ καὶ θὰ ἀκούωμεν τὴν ἁρ: µονίαν τῶν ἀγγέλων μαζὶ μὲ τοὺς ὁποίους θὰ ψάλλωμεν ὁλόχαροι καὶ ἡμεῖς: «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΙΡΝΗΣ ΣΙΝΕΡΧΕΙΛΙ Ἡ ΝΕΠΙΗ. Ὡς γνωστὸν ἀπὸ μηνῶν αἱ Ὀργανώσεις ΟΕΛΜΕΚ, ΠΟΕΔ, ΟΛΤΕΚ, ἐζήτησαν ὅπως ἡ Μικτὴ ᾿Επιτροπὴ µμετατραπῆ εἰς σῶμα διαπραγµατευτικόν, ὥστε νὰ μὴ κωλυσιεργῇ καὶ ἀναθάλλεται ἡ λώσις ἐκπαιδευτικῶν αἰτημάτών. Εἴς συνεδρίαν τῆς ἐξ Ὕπουρ- γῶν ᾿Επιτροπῆς κατὰ τὸν παρςλ- θόντα μῆνα συνεφὠωνήθη ὅπως ἆ- πὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως ἑνὸς θέµατος ἐξάγωώνται πορί- σµατα ἐντὸς δύο μηνῶν ἐκτὸς ἐαν ὑπάρχη εὔλογος αἰτία. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ τῆς δηλώσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδεί- τῶν ὁποίων τικῆς ᾿Επιτροπῆς, ναµένουν ἐναγωνίως δρίαν τῆς Μικτῆς Ἡ ἡμερησία διάταξις περιλαµ- θάνει 18 ἐν ὅλῳ θέµατα μεταξὺ καὶ τὰ ἀκόλουθα: 13ος μισθός, µετεκπαίδευσις ἐκ- παιδευτικῶν, κατάργησις ἄπογευ- ματινῶν µαθηµάτων, ἐπίδομα ὃ- παίθρου, ἀνασύστασις ἀναθεωρη- κατάργησις θεσμοῦ ἐπὶ συµθάσει διορισμῶν, θελτίωσις ἀποδοχῶν ἐκπαιδευτι- κῶν, θέσεις Βοηθῶν Διευθυντῶν Στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως κλπ. Καὶ αἳ τρεῖς ᾿Οργανώσεις ἆ- τὴν συνε- ᾿Επιτροπῆς ας, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψη οὗτος ἐμπαιγμὸν τῶν ἐκπαιδευτικῶν, αἱ Ὀργανώσεις ἀπεφάσισαν ὅπως «ἐπανέλθουν εἲς τὴν Μικτὴν Ἔπι- τροπήν. διότι ἐκ τῆς ἀπαντήσεως τῆς Κυ- θερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ δοθῆ ἐπὶ τῶν αἰτημάτων, θὰ ἐξαρτηθοῦν πολλά. ΕΤΣ ΠΛΛΙΙΓΕΝΕΣΙΛΣ κ εῆς ὄγκυκλέουτοῦ Σοῦυρ- νεζ{ου {/ωροείαως Ὡς ἔχει ἤδη κοινοποιηθῆ ἡ περίο- δος ἀπὺ 1.9.Τ0---51.19.Τ1 ἔχει καθο- οισθῆ ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου 'Ὑπουργείου, ἐπ) εὐκαιρίᾳ τῆς 150ῆς ἐπετείου τῆς Ἑλληνικῆς Επαναστάσεως καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν πρὺς τοῦτο εὐρυτέ- ρων ἐθνικῶν ἐκδηλώσεων, ὡς Ετος 1Ταλιγγενεσίας. 9. Ἡ τοιαύτη ἀπόφασις, ἀπορρέ- ουσα ἐκ τῆς συναισθήσεως εὐθύνης ἔναντι τῆς νέας γενεᾶς ἡ ὁποία πρέ- πει νὰ θοηθηθή νὰ συνειδητοποιήση κατὰ τὸ δυνατὸν θαθύτερα καὶ πλα- τύτερα τὺ νόημα τῆς συγχρόνου ἐ- θνικῆς Ἱἱστορίας, εἶμαι θέθαιος ὅτι θὰ ἀποτελέση δι ἕν ἕκαστον τῶν σχολείων --- ἀνεξαρτήτως θαθμίδος καὶ τύπου --- µίαν σοθαρὰν καὶ και- οίαν πρόκλησιν διὰ συστηματικὴν καὶ οὐσιαστικὴν ἐργασίαν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἀναθεμελιώσεως καὶ προαγωγῆς τῶν ἑλληνικῶν, καὶ δὴ τῶν γεοελληνικῶν, ἀξιῶν ἐν τῇ ἔκ- παιδεύσει τῶν ἑλληνοπαίδων τῆς Κύπρου. ᾽Απαιτεῖται, συνεπῶς, ὅρα- ματισμὺς καὶ παιδαγωγικὺς µόχθος ὑκανὸς νὰ ἐντάξη τὴν ὅλην ποοσπά- θειαν εἰς τὴν καθημερινὴν σχολικὴν ἐργασίαν διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ µε- ταθάλωµεν τὴν προσφερομένην εὖ- καιρίαν εἰς µίαν ἐμπνέουσαν ἀφετη- οἱάν ἀνανεώσεως τῶν τρόπων προσεγ- γίσεώς µας ποὸς ὅ,τι σχετίσεται μὲ τὴν ἱστορίαν, τὴν παράδοσιν καὶ τὴν μοῖραν τοῦ Γένους, Διότι ἐὰν ἐπού- πειτο νὰ ἀντικούσωμεν τὴν ὅλην Ὁ- πόθεσιν ἀπὺ τῆς ἐξωτερικῆς της αό- γον πλευρᾶς μὲ τυπικὰς ἁπλῶς ἐκ- δηλώσεις λόγων καὶ πανηγυρ'σμῶν θὰ ὡδηγούμεθα εἰς ἀποτελέσματα ἀντίθετα τῶν ἐπιδιωκομένων. δ. Ό,τι πρῶτον προέχει εἶναι ἡ κατανόησις τῶν τιθεµένων σκοπῶν καὶ κατ’ ἐπέπτασιν τῶν χρήσιµοποιη- θησοµέγων τρόπων καὶ μεθόδων πρά- γματοποιήσεώς των. Καὶ οἱ σκοποὶ τῶν γενυκωτέρων ἐθνικῶν στόχων ποέπει νὰ κχαλύφουν καὶ τὰς εἰδικὰς ἀνάγκας τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου, οἵτινες, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ ὑπὸ τὸ κράτος τῶν γνωστῶν πολιτι- κῶν δυσχερειῶν. διέρχονται μίαν τῶν κρισιμωτέρῶὼν καμπῶν τοῦ θίου των. Οἱ νέοι µας ὀφείλουν νὰ ἄπο- χτήσουν ἑλληνικὴν αὐτοπεποίθησιν. νὰ µάθουν νὰ συνδυάζουν τὴν ἐκ τῶν πραγμάτων κρατικὴν ὑπόστασιν τῆς ἰδιαιτέρας πατρίδος των ποὸς τὴν ξωντανὴν ποαγµατικότητα τῆς µεγά- λης ἑλληνικῆς Πατρίδος, νὰ ἔθι- σθοῦν νὰ σκέπτωνται καὶ νὰ ἀντι- δροῦν ὡς ἕλληνες πρῶτον καὶ ὕστε- ρα ὡς Κύποιοι, νὰ δυνηθοῦν νὰ ἵ- δουν τὸ ἔπος τοῦ 1955 µέσα εἲς τὰ γενικὰ πλαίσια τῶν ἑλληνικῶν διὰ τὴν ἐλευθερίαν ἀγώνων, νὰ κατορ: θώσουν νὰ ἀνελίξουν ἐπὶ τοῦ θάθρου τῆς ἑλληνικότητός των πολυδύναμον καὶ εὐαίσθητον νεοελληνικὴν συνεί- δηῃσιν διὰ νὰ αἰσθάνωνται ὡς ὑπεν- θυνοι συντελεσταὶ τοῦ συγχοόνου ἑ- θνινοῦ. δίου καὶ νὰ ἠμπορέσουν νὰ μελετήσουν καὶ νὰ γπαταξιώσουν ὥς ἄτοιινὴν ἕκαστος ἐμπειοίαν τὰς δα: σικὰς ἀξίας τοῦ Νεοελληνικοῦ πολιτι- σμοῦ ὑπὺ τὸ φῶς τῆς ποαγιατικό- τητος ἡ ὅποία ἐντάσσει τὴν Κύπρον 25ο. Φό0-77-7ό εἰς τὸν ἐνιαῖον πολιτιστικὸν καὶ γε ὠωγραφικὸν κόσμον κά χῶρον. Τροέ πει δηλαδὴ τὸ Βἰκοσιένα, ποὺ συνι- στᾶ τὸ γενέθλιον πολιτικῶς ἔτος τοῦ Νεοελληνισμοῦ, νὰ ἀποτελέση --- μὲ ὕντι προηγήθη τῆς ἘἨπαναστάσεως, μὲ ὁλόκληρον τὴν ἀρετήν του καὶ μὲ ὅλας τὰς ἀδυγαμίας τον, ἀλλὰ καὶ μὲ ὅτι ἐν συνεχείᾳ διεµοοφώθη ὡς ὄνειρον, ὡς διεκδίκησις καὶ ὡς πος: γματικότης -- πηγὴν ἀγωγῆς καὶ παιδείας. 4. Κατὰ ταῦτα ἡ παθοδηγητ.λη σχολικὴ προσπάθεια πρέπει νὰ άπυ- θλέπη εἷς--- (α) διερεύνησιν τῶν ἑλληνικῶν πραγμάτων κατὰ τοὺς 2--δ τελετ- ταίους θυξζαντινοὺς αἰῶνας, κατὰ τὴν περίοδον τῆς Τουρκοκρατίας καὶ ἱ διαιτέρως γματὰ τὰ ἔτη τοῦ φωτισμοῦ, (6) ὀρθὴν ἐκτίμησιν τῶν συντελε στῶν ἐπιτυχίας τοῦ ᾽Αγῶνος καὶ κα τανόησιν τοῦ νοήµατος τῆς Ἑλληνι- γῆς Ἐλευθερίας καὶ τῶν μετ αὐτῆ. συνυφασµένων ἰδανικῶν καὶ διεκδι- κήσεων τοῦ νεοελληνικοῦ κόσμου, (0) ἀντίληψιν τῆς συνεπείας τῶν μετὰ τὸ 91 ἀπελευθερωτικῶν ἀγώνων τοῦ. Ἓθνους, (δ) σύλληψιν τῆς ἑνότητος τοῦ ἑλληνινοῦ. γεωγραφικοῦ καὶ πολιτι- στικοῦ χώρου, (Ε) ἀναστροφὴν τῶν μαθητῶν μὲ τὴν λαϊκὴν πνευματικὴν καὶ καλλιτε- πνικὴν δηµιουογίαν καὶ τὰ ἄντιπρο- σωπευτικὰ κείµενα καὶ ἔργα τοῦ νε- οελληνικοῦ λόγου καὶ τέχνης, (στ) συνειδητοποίησιν τῆς ἀδια- σπάστου πνευματικῆς συνεχείας τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας καὶ παραδόσεως καὶ τῶν δυνατοτήτων τοῦ Νεοελλη- γισμοῦ. διὰ περαιτέρω πνευματικήν, οἰκονομικήν, κποινωνικὴν καὶ πολιτι- χἢν πρόοδον µέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ ἁλματωδῶς ἀναπτυσσομένου συγ: χρόνου κόσμου --- καὶ ταῦτα παρὰ τὴν ἰδιοτυπίαν Ἡν ὑπαγορεύουν ἡ πιράδοσίς του, τὸ κενὸν τῆς Τουρ- κχοκρατία-, ὃ γεωγραφικός του χῶ- ρος, Ἡ ἀριθμητική του ἰσχνότης, Ἡ γλῶασσα του, Ἡ ὀρθοδοξία του, οἱ περιωοισµένοι φυσικοί του πόροι. Οὐδαμοῦ. δύναται νὰ νοηθῆ τῶν- τανὴ Ἰ{ωιδεία χωοὶς τὰ ἐθνικὰ δά- θρα καὶ οὖδεὶς λαὸς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξη οὐσιαστιχὺν διάλογον πρὸς τὴν καθολικὴν ἀνθρωπίνην πο: λιτιστικὴν δημιουργίαν χωρὶς ἰδικήν του. ἐθνικὴν πνευματικὴν ξωήν. Ὅ Σολωμὺς ἠξίωσεν ἀπὸ ἡμᾶς νὰ χλεί- σωµεν εἰς τὴν ψυχήν µας τὴν Ελλά- δα ὡς πηγὴν μεγαλείου διὰ νὰ δυ- γηθῶμεν καὶ νὰ ἀποδεχώμεθα ὥς ἔ- θγιχὸν κάθε ἀληθινόν. Συνεπῶς µα- χοὰν τοῦ νὰ ἐπιδιώκομεν τὴν προα- γωγὴν τοῦ. οηχοῦ καὶ ἐπιχινδύνου σωθινιστικοῦ πνεύματος ἀξιοῦμεν τὴν συστηµατωιὴν καλλιέογειαν τῆς ἕλ- ληνικότητος ὡς ἀνθοωπίνης ποιότη- τος καὶ ὡς φισικῆς προὔποθέσεως διὰ τὴν δηµιουογίαν ἐλευθέρων, ὦ- λοκληοωμένων καὶ φωτισμένων ἀν- θρώπων ἴκανῶν νὰ ξοῦν τὸν παλμὸν τοῦ κόσμου καὶ γὰ συμθιοῦν ἐν ἆλ- ληλεγγύη καὶ συνεργασίᾳ μεθ ὅλων τῶν. συνανθοώπων τῶν. η ΣΥΚΕΨΝ ΗΣ Τ0 ΠΡΗΡΙΚΟΝ Ἡ ΦΕΔΛΜΕΚΕ ἐξέδωσε τὴν χάτωδι ἀνοανχκοίϊνωσιν: «Κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τῆς 18πς Δεκεμθρίου εἰς τὸ Προεδρικὸν Μέναρον καὶ μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ Προέδρου τῆς ΔἈπμοκρατίας ἐπὶ θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν Ἀπμο- σίαν ὑππρεσίαν ἐζήτπσεν ὁ ἩΜακα- ριώτατος νὰ ἀκούση ποῖα θέµατα καὶ προθλήµατα ἀπασχολοῦν τοὺς ὑπαλλήλους τᾷς Κυθερνήσεως. Ὑφ' ὅλων τῶν παρισταµένων ἐθί- ΥΠ τὸ φλένον καὶ ἐπίκαιρον θέµα τοῦ 18ου μισθοῦ. Ὁ Μακαριώτατος ἤκουσε μὲ κα- τανόπσιν ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῆς παροχῆς τοῦ 13ου μισθοῦ καὶ ἀφοῦ ἐδήλωσεν ὅτι τόσον ὁ ἴδιος ὅσον καὶ ἡ Κυθέρνησις ἀποδέχονται τὰ αἰτήματα, ὅταν ταῦτα εἶναι δί- καια καὶ λογικὰ ὑπεσχέθπ ὅτι θὰ διαθιθάστι τὰς ἐκφρασθείσας ἁπό- ψειςσ ὡς καὶ τὴν προσωπικήν του ἄποφιν εἰς τοὺς συνεργάτας του Ὑπουργοὺς καὶ θ) ἀπαντήσπ συντό- μως. ᾿ Ἐπὶ τούτου ἡ ΟΕΛΜΕΚ εἰσπγήθπ εἰς τὸν Μακαριώτατον, ὅπως μὴ ὅο- θᾷ τμπματικῶς ἐπὶ τῶν κλιμάκων τὸ ποσοστὸν 8,300, μὲ τὸ ὁποῖον ἀντι- στοιχεῖ ὁ Ί3ος μισθὸς ἀλλά νὰ ὅδο- θῇ τώρα τὰ Χριστούγεννα καὶ νὰ ἐπεκταθπ καὶ εἰς τοὺς συνταξιού- χους. 'Ἐπὶ τῇς εἰσπγήσεως τοῦ Μακα- ριωτάτου ὅπως ὅπμιουρυπθῆ ἐπιτρο- πὴὰ ἁἀναδιαρθρώσεως καὶ ἀξιολογή- σεως τῆς Δπμοσίας 'Ὑππρεσίας διο- ρισθᾳ ᾿Επίτροπος Διοικήσεως καὶ δημιουρυγπθΠ Γραφεῖον Παραπόνων καὶ ἐξυππρετήσεως πολιτῶν, ἡ Ο- ΕΛΜΕΚ εἰσπγήθπ, ὅπως αἱ ὀργανώ- σεις ἐκφράσουν γραπτῶς τὰς ἁπό- Ψεις των ἑἐντὸς συντόµου χρονικοῦ διαστήματος καὶ εἶναι ἔτοιμαι νὰ συζητήσουν τὸ θέµα μετὰ τοῦ Μα- καριωτάτονυ). ΙμΙΙΠΠΗΒ Κατὰ τὸ διαρρεῦσαν ἀπὸ τῇς παρελθούσπς εκοὀσεως τοῦ ἄδελ- τίου) χρονικὸν διάστηµα. --Τὸ Κεντρικὸν Σνυµθουλιον ἑ- πραγμµατοτιοίπσε δύο συνεδριας κα- τα τας ὀποίας ἐπελήφθπ Όιαφορων θεµαιων καὶ Ενεκρινε τὴν τελικὴν μορφήν τὼν εἰσπγήσεων τῆς ΟΕΔΛ- Μκας ἐπὶ των Κκανονισμὼν περὶ διο- ρισμού, τοποθεΕετήσξων και µεταθε- σεων. Αἱ εἰσπγησεις τῆς ΟΕΛΜΕΚ ἑστάλησαν πὸπ είς τὸ “Ὑπουργείον ααιδείας. (Δἱ ὑποθλπθεῖσαι εἰίσπγή- σεις εἰς ἄλλῃπν στήλην). --Ἡ Γραµμµαιεία ἐδέχθπ εἰς τὰ Υγραφεῖα τίς ΟΕΔΜΕΚ το Συμθού- λιον τς ΣΕΔΥΚ. ᾗἹιὸ Συμθούλιον της ΣΕΑΥΚ ἐνπμέρωσε τὴν Γραμμα- τειαν ἐπι τῶν ἀπασχολούντων τα µελπ της προθληµάτων καὶ ουνεζή- ππσε μετὰ τῆς Γραμματειας τρό- πους ἀντιμετωπίσεώς των. --Ἡ Γραµµατεία τῆς ΟΕΔΛΜΕΕ, ὡς µέλος τῆς Συντονιστικῆς Γραμμα- τείας τῶν ᾿Οργανώσεων ΟΕΔΜΕΚ, ΠΟΕΔ, ΠΑΣΥΔΥ, ἔλαθε µέρος εἰς δύο συνεδρίας τῆς Συντονιστικης κατά τὰς ὁποίας συνεζπτήθη ἡ προ- ώθησις τοῦ αἰτήματος τοῦ 19ου µι- σθοῦ καὶ ἠτοιμάσθη τὸ σχετικὸν Ἄ- Ππόµντμµα πρὸς τὴν Κυθέρνποιν. (Περισσότεραι λεπτομέρειαι ὡς καὶ ὑπόμνημα εἰς ἄλλην στήλπν). --Ἡ Γραµµατεία συνπντήθπ εἰς τὸ 'Ὑπουργεῖον Παιδείας μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ κ. ὁρ. Πετρίόδπ μετὰ τοῦ ὀποίου συνεζήτποε τὰ ὑποθληθέντα εἰς αὐτὸν αἰτήματα. 'Ο κ. Πετρίδπς ἐδήλωσεν ὅτι συντόμως θὰ συνέλθπ ἡ Μικτὴ ᾿Ἐπιτροπὴ καὶ ἐκεῖ ἡ Κυ- θερνπτικἠ πλευρὰ θὰ ἀπαντήση ἐπὶ ὅλων τῶν αἰτημάτων. --Ἐπ᾽ εὐκαιρίᾳ τῆς ΤπλεοπτικΏῆς ἘκπομπῆΏΠς «Παιδεία 70» ὁ Πρόεδρος τῆς ΟΕΔΜΕΚ κ. ἂᾱ. Παπαμιλτιάδης ἐκλήθπ διά δευτέραν φορὰν καὶ ἀπὸ τῃς Τηλεοράσεως ἐξέθεσε τὰς ἀπόψεις τῆς ᾿Οργανώσεως ἐπὶ τῶν ἀκολούθων θεµάτων 1) Ἐκπαιδευ- τικαὶ μεταρρυθμίσεις, 2) Παιδεία καὶ ζωή, 3) Προοπτικαὶ τῆς Παι- δείας. --Ἡ ΟΕΛΜΕΚ ἀντιπροσωπεύεται διὰ τοῦ προέδρου της εἰς τὴν Ἔπιι- τροπὴὺν Έτους Παιδείας. Τὴν ἐπι- τροπήν κατήρτισε τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον ἀποτελοῦν δὲ αὐτὴν ἀντιτιρόσωποι τῶν τριῶν ὀργανώσε- ων ΟΕΔΛΜΕΚ ΠΟΕΔ, ΟΔΤΕΚ, τοῦ ΕΙΚ, τῶν Ὑπουργείων ᾿Εξωτερικῶν, Ἐργασίας, Οἰκονομικῶν, Παιδείας, τοῦ Τµήµατος Προγραμματισμοῦ, τοῦ Τµήµατος ᾿Αρχαιοτήτων κ.ᾱ. Πρόεδρος τῆς ᾿ἸἘΕπιτροπήΏς εἶναι ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας. Ἡ ᾿Επιτροπὴ συνΏλθεν εἰς συνε- δρίαν καὶ μεταξὺ ἄλλων ἀπεφάσι- σεν ὅπως προγραμµατίση ὠρισμέ- νας ἐκδηλώσεις ἐπὶ τῃ λήξει τοῦ Έτους Παιδείας. Μεταξὺ τῶν ἐκδη- λώσεων εἶναι: 1) Μνπμόσυνον τῶν ὅσων προσέφεραν καθ) οἱἰονδήπιοτε τρόπον εἰς τὴν παιδείαν. 2) Πρα: γΥµατοποίπσις σοχετικῶν ἐκδπλώσεων εἰς τὰ σχολεῖα κατὰ τὴν ἑθδομάδα ἀπὸ 12--19 Δεκεμθρίου. 3) Συγκέν- τρωσις εἰς Παιδαγωγικήν ᾽Ακαδημίαν μὲ ὁμιλητὴν τὸν “Ὑπουργὸν Παι- δείας κ. ὁρ. Πετρίδην. Εἰς τὴν συγκέντρωσιν θὰ παραστῆ καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Δπμοκρατίας ᾿Αρχιε- πίσκοπος Μακάριος. --Ἡ Γραµµατεία τῆς ΟΕΛΜΕΚ συνπντήθτι μετὰ τοῦ Γενικοῦ Ἐπι- θεωρπτοῦ κ. 1. Κουτσάκου μετὰ τοῦ ὁποίου συνεζήτπσε διάφορα προ: θλήµατα τῶν καθπγητῶν σχετικὰ μὲ τὰς ἐπιθεωρήσεις, ὑπερωρίας κλπ. --Ἡ ΟΕΔΜΕΚ εἰδοποιήθη ὅτι τὴν Δευτέραν 2ἱπν τρέχοντος θὰ συνέλ- θιπ ή Μικτὴ Επιτροπή, ή ὁποία θα ἐπιλπφθῃΠ αἰτιμάτων τὰ ὁποῖα ὑτιξ- 6αλεν ἡ ᾿Οργάνωσις εἰς τὸν Ὕποιιρ- γὀν Παιδείας εἰς παλαιοτέραν ου- νάντποιν. (Βλέπε εἰς ἄλλῃην στή- Ἀπν). Ἡ Γραμματεία τῇᾷς ΟΕΛΜΕΚ εἰ- δοποιήθπ ὑπὸ τοῦ 'Ὑφυπουργοῦ πα- ρὰ τῷ Προέδρῳ ὅπως παρευρεθή τὴν Παρασκευὴν Ί8ηπν τρέχοντος εἰς τὸ Προεδρικὸν Μέγαρον. Ἡ εἰ- δοποίπσις ἀναφέρει ὅτι ὁ Πρόεδρος τῃς ΑΔπμοκρατίας ᾿Αρχιεπίσκρ.ιος Μακάριος θὰ ὁμιλήσπ ἐπὶ θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν Δπμοσίαν Ὕπη- ρεσίαν. ΣΕΛΙΣ 8 4/6/2602, Δέκα χρόνια τώρα ἡ ΟΕΛΜΕΚ μὲ ἐνοχλήσεις, διαθήµατα, ὑπο- µνήµατα καὶ δυναμικοὺς ἀγῶνες ἀκόμα ζητᾶ νὰ γίνουν κανονι- σµοί, μιὰ κωδικοποιηµένη νοµο- θεσία στὴν ὁποία νὰ ἀναφέρων- ται ὅλα ὅσα ἀφοροῦν τοὺς καθη- γητές. Ὁ καθηγητὴς θέλει νὰ ἕἔ- χη τὸν νόµο καὶ τοὺς κονονι- σμοὺς µπροστά του γιὰ νὰ ξέρη πότε καὶ πῶς θά διορισθῆ, πότε, πῶς καὶ ποῦ θὰ τοποθετηθῆ, πό- τε, πῶς καὶ ποῦ θὰ µετατεθῃ, θὰ προχαθῆ κλπ., ποιὰ εἶναι τὰ κα- θήκοντά του, ποιὰ εἶναι τὰ δικαι- ὠματά του. Ὑπῆρχε πιὸ δίκαιο καὶ λογικὸ αἴτημα Καὶ ὅμως πάντα ἔπαιρ- γε μιὰ ἀόριστη ἀπάντηση «θὰ γἱ- γουν τέτοιοι κανονισμοί «μελε- τᾶται τὸ αἴτημά σας» κλπ. Τὰ πράγματα φαίνεται πὼς το τελευταῖο καιρὸ μπαίνουν στὸν Κανονικό τους δρόµο. Ηδη τὸ Υπουργεῖο Παιδείας ἔστειλε στὴν ΟΕΛΜΕΚ ἕνα σχέδιο κανονι- σμῶν καὶ ζητοῦσε τὶς ἀπόψεις μας εἰσηγῆσεις τῆς ᾿Ὀργανώσεώς Ἰὸ Συμθούλιο µελετησε τὸ σχέδιο σὲ συνεδρίες του καὶ ἕ- τοίµασε εἰσηγήσεις τὶς ὁποίες καὶ ἔστειλε στὸ Ὑπουργεῖο. Ὡς δάση για τὶς εἰσηγήσεις πήµμαμε τὴν Ἑλληνικὴ Νομοθκαία ὃὰ πν λοὺς λόγους ποὺ δὲν χρειάζεται να τοὺς ποῦμε. Προσαρμόσαμε µερικὰ σηµεία µόνο στὴν «υπρι- ακη πραγματικότητα. ΄Αναµενουµε σύντομα νὰ ἀρχί- σουµε μὲ τὸ Ὑπ. Παιδείας τὴ συ- ζήτηση. Μαραθέτουµε ος τὶς τῆς ΟΕΛΜΕ.Ν. εἰσηγήσεις 1. Οἱ παρόντες Κανονισμοὶ θὰ ἀνα- φέρωνται ὡς οἱ περὶ Διοριομοῦ, Τοποθετήσεων καὶ Μεταθέσεων Ἐκπιαιδευτικῶν Λειτουργῶν Κα- νονισμοὶ 1970. 2. ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ:--1ον α) Ὑποθάλλεται τῶν τίτλων σπουδῶν. ϐ) Δήλωσις λεπτομερής περὶ τοῦ χρόνου καὶ τοῦ εἴδους τῆς τυχὸν προηγουµένπς ἐκπαιδευτικῆς ἡ ἅλ- ἈἎπς ὅπμοσίας ὑππρεσίας. Υ) Πιστοποιπτικὸν γεννήσεως. ὅ) Πιστοτιοιπτικὸν ἐμφαῖνον ὅτι ἐξεπλήρωσε τὴν στρατιωτικὴὰν ὑπο- Χρεωσιν ἢ ἁπηλλάγηπ ταύτπς καὶ διὰ τίνα αἰτίαν. αἴτισις μετὰ ε) δΔιεύθυνσις. στ) Πισοτοποιπτικὸν ὅτι δὲν πά- σχει ἐκ µεταδοτικῃς νόσου, ὅτι ἔ- Χει σωµατικἠν ἀρτιότητα καὶ ὑγείαν συμθιθαζοµένπν εἰς τὸ ἔργον τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ λειτουρνγοῦ. 2ον: Ἡ αἴτποις καταγράφεται ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Παιδείας εἰς ἴδιον θιθλἰον χωριστὰ δι’ ἕκαστον µῆνα κατὰ τὴν Χχρονολογίαν τῆς ὑποθο- λῆς της. Τὸ θιδλίον τοῦτο εἶναι ᾖ- ριθμπμένον κατὰ σελίδας καὶ φέρει ὑφ᾽ ἑκάστπν σελίδα τὴν µονογρα- φὴν τοῦ οἰκείου Τμµηµατάρχου. ᾽ᾱ- κολούθως γίνεται ἀρίθμπσις καὶ κοι- νοποιεῖται αὕτω εἰς τὸν ὑποθαλόν- τα τὴν αἴτησιν. Δον: Δι ἑκάστιν κατηγορίαν ἡ προτεραιότης ἐκ τοῦ πίνακος κανο- νίζεται κατὰ Χχρονολογικὴν σειρὰν ὑποθοληῆς τῆς αἰτήσεως. ᾗΜεταξὺ τῶν ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ μπνὸς ὑποθαλ. λόντων αἴτπσιν προτιμῶνται: α) Τέκνα πεσόντων ἢ ἀναγτήρων κατὰ τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας. 6) Οἱ προὐππρετήσαντες ὡς λει- τουργοί. Υ) Οἱ ἔχοντες πλέον οσπουδῶν. δ) Οἱ ἔχοντες ἀνώτερον θαθμὸν ἐν τῷ πτυχίῳ. ε) ᾿Ακολουθοῦν οἱ λοιποί. 3. ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ: Εἰς ᾿Ἐκπαιδευτικὴν Περιφέρειαν εἰς ἤν πρόκειται νὰ γίνπ τοποθέτπ σις προτιμῶνται οἱ καταγόμενοι ἐδ αὐτῆς. Ἑλλείψει τοιούτων διορίζον- ται πάντοτε ἐκ τοῦ πίνακος διορι- σμοῦ, οἱ καταγόµενοι ἐξ Ἐκπαιζευ- τικής Περιφερείας, ἥτις εἶναι γιλη- σιεστέρα πρὸς ἥν πρόκειται νὰ γί- νΏ τοποθέτῃησις ἐὰν θεθαίως τοῦτο δὲν ἐμποδίζῃπ τὴν τοποθέτησιν ἃ µετάθεσιν καθπυπτοῦ ἔχοντος µό»ν!- μον διαμονὴν εἰς ἐκείνην τὴν Πε- ριφέρειαν. Οἱ τὸ πρῶτον διοριζόµενοι τοπο:- θετοῦνται εἰς σχολεῖα τῆς ὑπαίθρου μὲ μµειωµένας ὥρας διδασκαλίας (ἀρ. 20). Δύο ἡμέρας τῆς ἑθδομά- δος κατὰ τὰς ὁποίας θὰ εἶναι ἁπηλ- λαγμένοι διδασκαλίας θὰ παρακο- ἁποδείξεις ἐπί δελτίον ΟΕΛΜΕ Κ ΕΙΣΗΓΗΣΗΙΣ ἨΙΣ ΟΕΛΜΕΙΚ ΠΡΟΣ ΤΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΛΙΛΗΙΛΣ ΄ο/0ό6Ε742/2 ΜΑΕ746Ε2/2 λουθοῦν µαθήµατα ἐμπείρων συνα- δέλφων των εἰς µεγαλα σχολεία ἡ καὶ µαθήµατα απὸ ἐπιθεωρητάς. Δύναται νὰ ΥινΏ ἐπί πρωτῳ Όιο- ῥρισµῳ τοποθέτησις εις σχολεὶα των πόλεων, λόγῳ ἑλλείψεως θέσεων εἰς τὴν ὕπαιθρον. Οἱ οὕτω τοποθε- τούμενοι ἐπὶ δοκιµασίᾳ ὑπόκεινται εἰς µετάθεσιν εις τὴν ὑπαιθρον µε- τὰ τὴν ἐπικυρωσιν τοῦ ἐπὶ ὄδοκιμα- σιᾳ ὅιορισμου των. Οἱ σασει του παροντος ἄρθρου τοποθετουµενοι καθπγηται Ον μξ- τατιθενται εἰς σχολεια των πόλεων αν μὴ προηγουμένως ὑππρετήσουν ἐπί πενταετιαν ἐν τοίς εκτὸς τῶν πόλεων σχολείοις. 4. Εἰς ᾿Εκπαιδευτικὸν ᾖΔΛειτουργὸν ὀυναται να αναιεθή ὕππρεσια εἰς ὅύο σχολεια µονον ἀναλο- γως των ἀἄναγκων τής ὑππρε- σίας. Ἐκπαιδευτικὸς Λλειτουργὸς ὕπιπ- ρετών εἰς δύο σχολεία τῃπς αὐτης πόλεως τι κωµοπόλεως ἔχει µειωµε- νας ωρας Οοιόασκαλίας ὃὅνο (3), ἐφ' ὅσον τὰ ὅύο σχολεία δὲν είναι παραπλήσια. 'Εὰν ὑππρετῃ εἰς ὅνο σχολεια ουχὶ ἐντὸς τῆς αὐτῆς πό- λεως ἡἢ κωμµοτόλεως ἐχει µειωµε- νας ὥρας τέσσαρας (4), καταθάλ- λονται δὲ εἰς αὐτὸν και ἔξοδα µε- τακινήσεως. 6. ΑΙΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ: ὪὋ οιορισµος Ιιροσωρινῶν ἑνερ- Υειται ἅπο τον καταλογων προτεραι- ὀὠτπτος. ΄Εχουσι τας αυΌτας υποχρε- ωσεις πρὸς τους µονιµους και λαμµ- θάνουν τας ἁποὀοχας του Οαύμου μὲ τὸν ὁποίῖον δικαιοῦνται να ὅδιορι- σθοῦν, ἐν ουδεμιᾳ περιπτώσει ἀνω- τέρας τῶν τοῦ ἀνατιληρουμέενου, ἃ πολύονται δὲ τῆς ὑππρεσίας απὸ τΏς ἐπανόδου τοῦ ὑπ αὐτῶν ἀάνα: πλπρουμένου καὶ ἀφοῦ τοὺς κοινο- ποιπθΏ προειδοποίπσις ἑνὸς µπνός. ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΕΓΟΙ: 1ον. Ἡ ᾿Επιτροτὴ δύναται νὰ ὅιο' ρίζῃ εἰς σχολεια Μέσηπς Ἐκπαιδευ: σεως προσωρινοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς ἐκ τὼν ἁδιορίστων τοι: ούτων, ἐφ᾽ ὅσον κέκττνται τα νό- µιµα προσόντα τῶν μονίμων ἢ ἐλ- λείψει τοιούτων ἐκ τῶν σουνταξιού- χων ἐκπαιδευτικῶν μὴ ὑπερθάντων τὸ 68δον ετος τῆς ἡλικίας κατά τὴν πρὀσληφίν των καὶ μὴ ἐξελθόντων τᾷς ὑππρεσίας διὰ λόγους ὑγείας ἠ πειθαρχίας. 2ον. Πᾶσαι αἱ περὶ µονίµων ἐκ- παιδευτικῶν λειτουργῶν διατάξεις ἰσχύουν καὶ διὰ τοὺς προσωρινοὺς πλὴν τῶν περὶ µεταθέσεων τοιού- των. Δον. Οἱ κατὰ τὸ ἄρθρον ἵ οὕτω διοριζόµενοι προσωρινοί, πλὴν τῶν συνταξιούχων, μονιμοποιοῦνται ἅμα ἔλθπ ἡ σειρὰ διορισμοῦ των κατὰ τὰς ἰσχυούσας περὶ διορισομοῦ λει- τουργῶν Μέσπς Ἐκπαιδεύσεως δια- τάξεις. 6. ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ: ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΩΝ: Οἱ λειτουργοὶ Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως µετατίθενται: α) ΤΠ αἰτήσει των ϐ) Λόγῳ ὑπιεραριθμίας Υ) Πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὑππρε- σίας ἄνευ ἰδίας ὑπαιτιότπτος δ) Πρὸς τὸ συµφερον τᾶς ὑτιπρε- σίας ἰδίᾳ ὑπαιτιότητι ε) ᾽Αμοιθαίως στ) Λόγῳ προαγωγῆς. Τον ΜΕΤΑΘΕΣΙΣ ΚΑΤ’ ΔΙΤΗΣΙΝ: α) Οἱ αἰτοῦντες µετάθεσιν ὀφεί- λουν νὰ ὑποθάλουν αἴτπσιν, ἐν ᾖ ἀναγράφεται τὸ οχολεῖον ἢ τὰ σχολεῖα εἰς ἅ ἐπιθυμοῦν νὰ µετα- τεθοῦν (ὡς καὶ οἱ λόγοι, οἵτινες ουνηγοροῦν ὑπερ τῆς τοιαύτῃς µε- ταθέσεως). 6) Οἱ μµετατιθέµενοι κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος ἄρθρου ὁ- φείλουν νὰ ἀναλάθδουν ὑπηρεσίαν εἰς τὰς νέας των θέσεις ἀπὸ τς ἐνάρξεως τοῦ ἐπομένου σχολικοῦυ ἔτους. Υ) Αί περὶ µεταθέσεως πράξεις τῆς ᾿ἨἘπιτροπΏῆς καθ ὤν ὑπεθλήθπ ἔνστασις κρίνονται τὸ πρῶτον δε- καπενθήµερον τοῦ μπνὸς Ιουνίου ὑπό... ᾿Ακυρουμµένης µεταθέσεως τινος συνακυροῦνται καὶ πᾶσαι αἱ ἄλλαι τυχὸν μετ αὐτῆς συνδεδε- μέναι. δ) 'Ἡ µετάθεσις λειτουργῶν τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως εἰς οχολεῖα τῶν πόλεων γίνεται ἐκ πίνακος µε- ταθετέων συντασσοµένου κατὰ κλά- δους κατὰ µῆνα Μάϊον ἑκάστου ἕ- τους ἐπὶ τῇ θΘάσει αἰτήσεων τῶν λειτουργῶν. Ὁ πίναξ οὗτος ὑπο- θάλλεται πρὸς τὸν Ὑπουργὸν ὁ ὁ- ποῖος δικαιοῦται ἐντὸς τοῦ πρώτου δεκαωµέρου τοῦ μπνὸς ᾿Ιουνίου νὰ ἐπαναφέρῃ τὸν πίνακα εἰς τὴν ἐπι- τροπὴν πρὸς διόρθωσιν (ἐὰν κατὰ τὴν κρίσιν του χρήζει ὁ πίναξ διορθώσεως). Οὕτω τροποποιούµε- νος ὁ πίναξ ὑπὸ τῆς ᾿ἘΕπιτροπΠῃς καθίσταται ὁριστικός. 'Οµοίως ὁρι- στικὸς θεωρεῖται ὁ πίναξ ἐὰν δὲν ἐπιστραφῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ ἐντὸς τοῦ ὡς ἄνω πρώτου δεκαπµέρου τοῦ ]ουνίου. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐνεργεῖ θάσει τοῦ πίνακος τὰς μεταθέσεις καὶ ὑπο- χρεοῦται νὰ ὅπμοσιεύσῃ τὴν περὶ µεταθέσεως πρᾶξιν εἰς τὴν ἐφημε- ρίδα τῆς Κυθερνήσεως μέχρι τέ- λους ᾽Ιουνίου τὸ θραδύτερον. 2ον ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ ΛΟΓΩ ΥΠΕΡ: ΑΡΙΘΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣ το ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ: α) δί λόγῳ ὑπεραριθμίας κατὰ θέσιν μεταθέσεις δύνανται νὰ ἑνερ: γῶνται καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ σχολικοῦ ἔτους καὶ κατὰ τὰς ἐν τῷ προηγουµένῳ ἄρθρῳ προθεσμίας. Ἡ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ σχολικοῦ ἔτους λόγῳ ὑπεραριθμίας µετάθεσις ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ διενερ- γεῖται καταθαλλοµένων ἐξόδων µε- ταφορικῶν καὶ διιμερεύσεως διὰ 15 ἡμέρας. ϐ) Κατὰ τὰς ἐν τῷ προηγουμένῳ ἄρθρῳ προθεσμίας δύναται νὰ ἐ: νερυπθῃ µετάθεσις ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ πρὸς τὸ συμφέρον τῇς ὑπηρεσίας, δυναμένπ νὰ ΕΝνΕΡΥΠΘΠ ἑξαιρετικῶς καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ σχολικοῦ ἔτους, ὅταν ἡ παρα- μονἡ τούτου εἰς τὸ σχολεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὀργανικῶς, ἔχῃ καταστῃ ἐπιθλαθὴς εἰς θαθμὸν μὴ ἐπιτρέποντα ἄνευ σοθαρᾶς ζημίας τοῦ οχολείου τὴν ἀναθολὴν τῆς μξ- ταθέσεως κατὰ τὰς προθεοµίας τοῦ προηγουμένου ἄρθρου. Υ) Αἱ ὡς ἄνω ἐνεργούμεναι µε- ταθέοεις ὑπόκεινται εἰς ἔνστασιν καὶ ἐξετάζονται (κρίνονται) ὑπό... ον ΛΜΟΙΒΑΙΑΙ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ: Αὔται ἐνεργοῦνται µόνον τῇ αἰ- τήσει τῶν ἑνδιαφερομένων καα τὰς ἐν τῷ ἄρθρῳ 1 προθεσμίας. Σηµ.:---Θὰ ἀκολουθήσουν εἴσηγ ἡ- γήσεις γιὰ τὶς προαγωγὲς εἰς ἑπομένην ἔκδοσιν τοῦ Δελτίου. Η ΜΕΠΕΥ:. ΣΥ1ΗΤ Συνῆλθεν τὴν Δευτέραν, την Αεπεμθοίου, Ἡ Νικτὴ ᾿Επιτροπὴ Τ]ροσωπικοῦ Ἑγπαιδευτικῆς Υπηρεσίας καὶ συνεξήτησ: 9 ἓν τῶν 18 θεμάτων τῆς ἠμερησίας διατάξεως. Θὰ συνέλθη δὲ κά πάλιν ἀφχὰς Ἱωνοναρίου διὰ νὰ συζητήση τὰ ὑπόλοιπα θέµατα. (Ώ]έπε σγετικὴν εἴ- δησιν εἲς τὴν 9αν σελίδα). , : ----- . Περισσοτέρας Ἰεπτομερείας τῆς συςητήσεως τὴν ἑπομένην ἔχδοσίν μάς. θὰ. πεοιλάθωμεν εἲς Τύποις: «ΑΝΑΓΕΜΜΗΣΙΣ», Λευκωσία, Τηλ. 65112. ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1970 δ νο Ίγτα 1090 ΜΙΣΘΟΣ ΤΙ ΛΕΓΕΙ 0 κ. ΓΛ. ΚΛΗΡΙΔΗΣ Ε ἀντιπροσώπους τῆς ΠΑ.ΣΥ. Δ.Υ., ὁ Πρόεδρος τῆς ΒουλΠς κ. Κλπρίδπς δήλωσε, ὅτι ἀντι- τίθεται στὴν καθιέρωσπ τοῦ 18ου μισθοῦ γιατὶ θεωρεῖ τὸν θεσμὸν τοῦ- τον ἀναχρονιστικόν. 'Απλῶς ρωτᾶμε τὸν κ. Κλπρίδπ ἂν ή Κύπρος εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ προοδευµένα κράτη τοῦ κόσμου κι’ ἂν μάλιστα ἔχπ τὸ προθάδισµα καὶ ἀπὸ τὴν Σουηδία καὶ ἁτὸ τὸν Νορ: θηγία καὶ ἀπὸ τὴν Αὐστρία καὶ ἀπὸ τὴν Γερμανία καὶ ἀπὸ τὴν Γαλλία καὶ ἀπὸ τὴν ᾿Αγγλία καὶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ὅπου εἶναι παλαιὸς ὁ ϐε- σμὸς τοῦ 38ου μισθοῦ. Αν τοῦτο εἶναι πραγµατικότης ὄχι µόνο δεχό- µαστε νὰ μὴ πάρουμε τὸν 18ον µι- σθὸν ἀλλὰ πιστεύουμε πὼς πρέπει ἡ Κύπρος νὰ εἰσπγπθῇ στὸ συμθού- λιο τῃπς Εὐρώππς νὰ καταργπθῃ στἰς καθυστερηµένες χῶρες ποὺ ἆᾱ- ναφέραμµε πιὸ πάνω ὁ ἀναχρονιστι- κὸς τοῦτος θεσμός. ᾽Ακόμα σὰν φορολονγούμενοι θέ- Άουμε νὰ ὑπενθυμίσουμε σ’ ὅλο τὸν κόσµο τὸ τὶ εἴχε γίνει γιὰ νὰ αὖ- Ἐπθῃ ὁ μισθὸς τῶν πατέρων τοῦ ἕ- θνους καὶ τοῦ προεξάρχοντος τῆς Βουλῆς. Τότε κρατούσαμε τὸ μαχαὶ- ρι καὶ κόδαµε ὅσο θέλαμε. Τώρα ποὺ εἶναι γιὰ τοὺς µόνους ποὺ πραγμµματικὰ φορολογοῦνται, τώρα ποὺ πρόκειται γι΄ αὐτοὺς ποὺ κρα- τοῦν τὴν κυθερνητικἡ µπχανὴ καὶ ἰδιαίτερα τώρα ποὺ πρόκειται γιὰ ὅσους κρατοῦν στὰ χέρια τους τὸ μέλλον τοῦ τόπου, τὴν παιδεία, ἂν πάρουν ἐκεῖνο ποὺ τοὺς ἀνήκει διατυµπανίζουν οἱ κυθερνῶντες ὅτι τὸ θαῦμα τοῦ 20οῦ αἰῶνος, ἡ πρόὀο- δος τῆς Κύπρου, θὰ καταποντισθῃ εἰς τὴν ἄθυσσον τοῦ χάους. ᾿ἘΕμεῖς πιστεύουμε πὼς οἱ δικαιο- λογίες τῆς κυθερνήσεως δὲν ἔχουν καμιὰ 6άση. ᾿ΝΑναμέναμε μάλιστα ἀπὸ τοὺς θουλευτές, ἀπὸ τὸν Πρό- εδρο τής Βουλῆς κι’ ἁπὸ τοὺς Υ- πουργοὺς πρὶν ἀκόμα θέσουμε τοῦ- το τὸ αἴτημα, νὰ ψπφίσουν νὰ δοθῇ ὁ 18ος μισθὸς γιατὶ τὸ αἴτπμα τοῦ- το εἶναι πέρα γιὰ πέρα δίκαιο. Σ.Τ.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. Ε προπγούὐμενό µας σχόλιο τιε- ριγράφαμµε τὴ δεινὴ θέσπ στὴν ὁτιοία θρίσκεται ἡ πλειονότῃς τῶν καθπγπτῶν, γιατὶ πολιτεία παρ᾽ ὅλον ὅτι ζητᾶ τόσα ἀπὸ τὸν καθπγπτὴ κι ἀκόμα στπρίζει τόσα στὸν καθπγπτή, δὲν ἔρχεται νὰ τὸν στπρίξῃ ἢ ἀκόμα νὰ τοῦ ἀνα- γνωρίοῃπ ἀνθρώπινπ διαθίωσπ. Μόνπ Θακτπρία γιὰ τὸν καθπγπ- τὴ παρέμεινε τὸ πρὶν ἀπὸ ὀκτὼ χρόνια δπμιουργπθὲν Συνεργατικὸν Ταμιευτήριον “Ἑλλήνων Λειτουργῶν Μέσπς ᾿ἘΕκπαιδεύσεως Κύπρου (ἳ Τ.Ε.Λ.Μ.Ε.Ιζ.) μὲ τὰ θοήθεια τοῦ ὁ- ποίου προσπαθεῖ ὁ καθπγητὴς να ἀντιμετωπίσῃ κάθε δυσκολία που θα τοῦ παρουσιασθῃ. Μὲ ὅ,τι προσφς- ρει τὸ ταμµιευτήριο θὰ ἀντιμετωπί- ζουμε τὰ χρέπ τῶν οπουδῶν, Εὸ φτιάξουμε τὴν προῖκα τῇς ἀδελφῆς καὶ θὰ πραγµατοποιήσουµε τὸ ὄνει- ρο κάθε οἰκογένειας, τὴν ἰδιόκττιτῃ στένπ. Ολοι µας γνωρίζουμε τὶς ὄδυσκο- λίες τοῦ ὀργανισμοῦ τούτου καὶ τὶς προσπάθειές του νὰ ἱκανοποιῃ ὅσο τὸ δυνατὸν παραπάνω συναδέλ- Φους καὶ μάλιστα ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα) γι’ αὐτό, ἔστω κι ἂν πρὸς στιγμὴ δυσανασχετήσουµε ἂν κά- ποια ἁπόφασή του δὲν μᾶς ἱκανο- ποιοῦσε προσωπικά, ἀρκοῦσε µόνο νὰ ἀναλογισθοῦμε πιῶς θὰ εἵμασταν χωρὶς τὸ ταμιευτήριο, γιὰ νὰ ἑκ- φράσουμµε τὴν εὐγνωμοσύνπ µας πρὸς αὐτό. Καὶ ὅλα τὰ μέχρι τῆς στιγμῆς εἶναι ἁπρόσωπα καὶ εὐχάριστα. Πῶς ὅμως μποροῦμε νὰ χαρακτπρίσουµε τήν τελευταία ἁπόφασιπ τς ἘἜπι- τροπῆς τοῦ ΣΤΕΛΜΕΙΕ σύμφωνα μὲ τὸ οκετιτικὸ τῆς ὁποίας γιὰ νὰ µπο- ρέσπ ὁ ἐκπαιδευτικὸς νὰ ἀντεπεξ- ἐλθπ στὰ τεράστια ἔξοδα τῶν ἑορ- τῶν -- ἐφ᾽ ὅσον τοιαύτπ ἀνακούφι- ση ἐφαίνετο ἀνύπαρκτηα ἐκ µέρους τῆς Κυθερνήσεως μὲ τὴν παροχὴ 13ου μισθοῦ -- δὲν πρόκειται γιὰ τὴν περίοδο τῶν Χριστουγέννων νὰ ἀποκοπῇ καμιὰ δόσις γιὰ τὰ ὀφειλό- μενα πρὸς τὸ ΣΤΕΛΜΕΚ δάνεια. Ἡ ἁἀπόφασπ αὐτὴ τοῦ ΣΤΕΛΜΕΚ ἡ. ὁποία µάλιστα πάρθπκε ἀπὸ πρω- τοθουλία τῆς ᾿ΕπιτροπῆΏς χωρὶς κα- νένα µέλος νὰ τὴν ὑποδείξπ, κατα- ξιώνει πέρα γιὰ πέρα τὸν προορι- σομὸ τοῦ Ταμιευτπρίου µας. Γιὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο πᾶν σχό- λιον περιττόὀν. ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΤΑΚΤΙΚΗ 1ΣΕΥΟΥΜΕ πὠὼς τόσο οἱ ἐπιθε 1Ι ωρπτὲς στοιχειώδους, ὅσο καὶ πα Η.Ο.Ε.Δ, γνωριζουν καλὰ τν πραγματικότπτα γι΄ αὐτὸ ἀποροῦύμὰ. τὶ να ἐπιδιώκουν µε τὶς γνωστες ὅπλώσεις τους στὸ τύπο. Καὶ γιὰ να ἐξπγούμεθα. α) Οἱ ἐπιθεωρπτὲς στοιχειώδους μετὰ τὸ προσκύνηµά τους στὴν Ελλάδα δήλωσαν ἀνάμε- σα σὲ τόσα ἄλλα πὼς δάσκαλοι καθπγωτὲς διορίζονται στὴν ἱ- Ἑλλάδα. Αὐτὸ καθένας πὼς κο δίαν κλίμακα στὴν θέθαια τὸ γνωρίζει δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν ἀλήθεια, γιατὶ ὅλοι οἱ ὅπμόσιοι ὑπάλλπλοι στὴν Ελλάδα διορίζονται στὴν ἴδια κλίμακα ἀλλά σὲ διαφορετικο οκα- λοπάτι ἀνόλογα μὲ τὰ προσόντα τους. 6) 'Ἡ ΠΟΕΔ σὲ μιὰ ἀνακοίνω- σή της μὲ σκοπὸ νὰ συγχαρῇᾷ τὸν ἐπὶ τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ Ἐκπαιδεύσεως διορισθέντα τονίζει πως αὐτὸς ὑππρέτησε ο) ὅλες τἰς θαθµίδες τῆς ἐκπαιδεύσεως. '᾿Εμεῖς τουλάχιστον γνωρίζουμε ὅτι ὁ κ. Δι- ευθυντὴς δὲν ἐργάσοτηκε σὲ κανέ- να σχολεῖο ἡΜέοπς ᾿Εκγιαιδεύσεως καὶ γι αὐτὸ ἡ ἔκπλπξίς µας. ᾿Επιθυμοῦμε νὰ τονίσουμε πὼς μὲ τὶς πιὸ πάνω διορθώσεις δὲν ἔχου- με σκοτιὸ νὰ θίξουµε κανένα, ἁλλά µόνο νὰ κάνουμε γνωστὴ σ’ ὅλους τήν ἀλήθεια γιὰ νὰ µπορέστι καθέ- νας νὰ Θγάλῃ τὰ σωστὰ συµπερά- σµματα. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΣ ΑΤΑ τὴν σύὐσκεφιν εἰς τὸ Προ- “κ εδρικὸν τήν Ί18δην ἰσταμένου ἐξπυγγέλθῃ ὑπὸ τοῦ Μακαρίωτα- του ἡ ἵδρυσις ἐπιτροτῄΏΠς ἁναδιαρ- θρώσεως καὶ ἀξιολογήσεως τῆς Κυ- θερνπτικῆς µπχανῆς. Βεθαίως κχαι- ρετίζοµεν τήν ἵδρυσιν τς ἐπτρο- ππς αὐτῆς, ἐλπίζοντες ὅτι θά ἁπο- τελέσος τὴν ἀρχὴν νὰ τεθοῦν ὃὅλιι τὰ προθλήµατα ἐπὶ τῃς ὀρθῶς δά- σεως. ᾿Αντικρύζοντες ὅμως τὸ παρελθὸν καὶ τοὺς τόσους καὶ τόσους εἰδι- κοὺς οἵτινες µετεκλήθπσαν ὑπὸ τῃς Κυθερνήώσεως νὰ μελετήσουν τὰ προθλήµατα αὐτὰ καὶ εἰς εὐμενεῖς ἐκθέσεις εἰσπγήθηπσαν ὅ,τι ἔπρεπε να γίνΏπ, φοθούµμεθα µήπως πᾶσα µελέτπ τᾷς ἐξαγγελθείσπς ἐπιτρο- πΏς πιαραπέµγτιεται ὡς καὶ τῶν εἰδι- κῶν εἰς τὰς ἙΕλληνικὰς Καλένδας. ὁρονοῦμεν ὅτι ἡ δήλωσις τς ἄἅ. Μακαριότπτος ἀποτελεῖ νέαν ἐπο- χἠν δι’ ὁλόκλπρον τὴν ὑπαλλπλικὴν τάξιν καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἀναδιαρθρώ- σεως καὶ ἀξιολογήσεως πρέπει νὰ περιλαμθάνπι ἀντιπροσώποως τῶν ὀργανώσεων οἱ ὁπιοῖοι ζοῦν τὰ προ- θλήµατα τῶν συναδέλφων καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ κάνουν τὰς πλέον ἐποικοδομητικὰς εἰοπγήσεις. Μὲ τὴν θεθαιότητα λοιπὸν ὅτι καὶ ἡμεῖς θὰ ἔχομεν λόγον διὰ τὴν δημιουργίαν καλυτέρων ὅρων είς τὴν ὅλην ὑπαλλπλικὴν ζωὴν κρἰ- νοντες τὸ ἔργον τῆς ἐπιτροτιής προσθλέποµεν μὲ αἰοιοδοξίαν εἰς τὸ μέλλον. ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ Οἱ ΨΙΘΥΡΟΙ 11 ΡΩΤΟΙ ἐμεῖς πανπγνυρίσαµε γιὰ τὴν ἀλλαγὴ στὸ Ὑπουργεῖο µας καὶ διακπρύξαμε πὼς ἑλπίζουμε νὰ διορθωθοῦν ὅλα μιὰ καὶ κρατᾶμε ὡς δεδομένο τὴν καλἠ θέλπσπ ποὺ ἄρχισε νὰ ὑπάρχῃ στὸ 'Ὑπιουργεῖο Παιδείας. Προχωρήσαμε μάλιστα καὶ δώσαμε ἀρκετὴ πίστωση χρόνου γιὰ νὰ 6δάλουν οἱ ἁρμόδιοι σὲ κάθε τους πράξη τὴν σφραγῖδα τῆς ἀλ- λαγῃς. Γιατί ὅμως δὲ τὸ ἀποτολμοῦν, µήπως δὲν εἶναι θέθαιοι γιὰ τὴν ὀρθότπτα τῶν ἁἀποφάσεών τους, µή- πως φοθοῦνται τὴν κοινἠ γνώµπ, µήπως πρέπει νὰ µένουµε οτὴν τια- λαιὰ τακτικἡ κι’ ἂν ἀκόμα πιστεύ- ουμε πὼς εἶναι λανθασμένη: Αν δὲν συνέθαινε κάτι ἀπὸ αὖὐ- τὰ τότε, ἔστω κι’ ἂν δὲν τὸ ἐπέ- 6αλλεν ὁ νόμος, θὰ σταματοῦσαν οἱ φίθυροι καὶ θὰ ὑπῆρχε µιὰ ἆνα- κοίνωσπ οτὶς ἐφημερίδες ἀπὸ τὴν ἁρμόδια ἀρχή, γιὰ νὰ ὁρίζῃ ποῦ πάει κάθε µέλος τῆς ἐκπαιδευτι- κῆς ὑππρεσίας. Ἡ τακτικὴ τῶν οπμειωµάτων, ἀπὸ ὁπουδήπιοτε κι’ ἂν προέρχουνται, πρέπει νὰ καταρυγπθῃ. Κάθε πράξπ τῆς προϊσταμένπς ἀρχῆς νὰ ἀπορ- ρέῃ ἀπὸ τὴν ἀνάλυσπ πραγμάτων καὶ καταστάσεων, ἡ ἀποκρυσταλλωιω- µένη δὲ γνώμµπ τῆς ᾿Επιτροπῆς νὰ εἶναι προϊὸν ἐπισοταμένης μελέτης, καί, ἐφ᾽ ὅσον δὲν θὰ ἔχῃ τὴν µορ- φὴν ἄνωθεν ἐντολῆς, νὰ ἔχπ τὴν ἀπαιτούμενπ αἰτιολόγποτι καὶ τότε πιὰ ἡ ἀπόφασἡ της νὰ ὄδηµοσιεύε- ται στὸν τύπο. Ἡ καθαρὰ ἀλήθεια ουνδυαοµένπ μὲ τὶς ἀνάγκες τᾷς Παιδείας ἀντέ- χει καὶ στὴν πιὸ αὐστηρὰν κριτικἠν. ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1970 Ιἠ(υ ΙΙ 'Ο ἔντιμος 'Ὑπουργὸς Παιδείας κ. αΠετρίδης, στὴ τελευταία ὅμι- Λία του σὰν Γυµνασιάρχης τοῦ 1. 1 υµνασίου, εἶχε ἐνφαντικὰ τονι- σει: «Οέλω ἀπὸ τὸ θήµα τοῦτο ν᾿ ἀχούεται πάντοτε ἢ ἀἆλήθεια». Με- θικὲς ἄλ]δειες ϐ) ἀποτολμήσω στὸ σημερινό µου αρθρο, μὲ τὴν ἐλπίδα πῶς θὰ 6οηθήσω σὲ µια ἀλλαγή, ποὺ κατὰ τὴ γνώµη µου εἶναι πε- θισσότερο ἀπὸ ἀπαραίτητη σήµερα. 'Ὁ σκοπὸς τῆς μουσικῆς ἆἄγω- γῆς στὴν ἐππαίδευση, δὲν εἶναι νὰ μάθουν τὰ παιδιὰ φθόγγους, κλίµα- κες, τραγούδια καὶ νὰ περάσουν «εὐχάριστα» μερικὲς ὧρες στὸ σχο- λεῖο. Οὔτε ν᾿ ἀκούσουν µερικους δίσκους πλασσικῆς µμουσικῆς ---- τὸ μεγαλύτερο πρόθλημα τοῦτο ---- ἢ νὰ δώση τὴν εὐκαιρία σὲ μερικὰ παιδιὰ νὰ Λλάδουν µέρος σὲ μιὰ χο: θωδία, σὲ μιὰ φιλαρμονικὴ ἢ σὲ μιὰ ὀρχήστρα. “ΟΛ αὐτὰ δὲν εἷ- γαι ὁ σκοπός, ἀλλά, ἂν διδάσκων- ται μὲ τὸ σω- στὸ τρόπο, µα: ξὶ μὲ πολλὰ ἄλλα, θὰ πρέπει γἆναι τὰ µέσα γιὰ νὰ φτάσωµε στὸ σκο- πό, ποὺ πρέπει νγάναι ἡ αἰσθητικὴ ἀπόλαυση κι ἀνάταση, ἡ µουσικό- τητα κι ἡ ἀγάπη πρὸς στὴ µουσι- κή. Γι ὄχι µόνο στὰ στενὰ πλαίσια τοῦ σχολείου ἀλλὰ καὶ στὴ µετα- σχολικὴ ζωὴ τῶν παιδιῶν. Αν δηλαδή, σὲ τελευταία ἀνάλυση, τὰ παιδιὰ σὰν φύγουν ἀπὸ τὸ σχο- λεῖο, ἐθακολουθοῦν νὰ ἐνδιαφέρων- ται γιὰ τὴ μουσική, συζητοῦν γιαῦὐτήν, ἀγοράξουν θΒιθλία ἢ δί- σκους, γεµμµίξουν τὶς αἴ- θουσες συναυλιῶν, ἀκούουν ἀπὸ τὸ θαδιόφωνο ἢ τὴν τηλεόραση ἐκλε- τὰ προγράµµατα μουσικῆς κι ὅσα μποροῦν Λλαμθάνουν µέρος σὲ µου- σικὲς ἐκδηλώσεις, τότε μπορεῖ τὸ σχολεῖο νὰ πῇ μὲ περηφάνεια πὠς πέτυχε στὸ σκοπό του αὐτό. '4ὸς ποιὸ 6αθμὸ συµθαίνει τοῦ- το σήµερα Ἠιὰ µιερὴ ἔρευνα στὰ Ἠαταστήματα δίσκων, μιὰ ἐπίσκε- Ίψη στὶς αἴθουσες συναυλιῶν, µερι- κἀ στατιστικὰ στοιχεῖα τοῦ ΒΙΑ γιὰ τὶς προτιμήσεις τῶν νέων, ἡ καθηµερινὴ ἐπαφή µας μὲ τὰ παι- διὰ τῶν μεγάλων τάξεων τῶν υ- µνασίων µας καὶ γενικὰ ὃ «τόνος» στὸν τοµέα τοῦτο στὸν τόπο µας, μᾶς πείθουν πὼς κάθε ἄλλο παρὰ ἱκανοποιητικὴ ἢ ἐνθαρρυντικὴ εἴ- ναι ἡ κατάσταση. Παγκόσμιο τὸ φαινόμενο λένε μεριχκοὶ γιὰ νὰ ξο- Φλήσουν. Κι ἂν εἶναι, παγκόσμια εἶναι καὶ ἤ προσπάθεια γιὰ θελτί- ωση. ᾿Εμεῖς τί κάνοµε 'ΗἩ θάση τῆς οὐσιαστικῆς καὶ σίγουρης προόδου, θρίσκεται χωρὶς ἄμφιθολία στὴ Στοιχειώδη ᾿Εκσαί- δευση. Γιαὐτὸ θὰ σταθῶ ἰδιαίτερα σαὐτή. Σένα σεμινάριο γιὰ τὴ μουσικὴ στὴν ἐππαίδευση, ποὺ ἔγινε τὸ 1962 στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Βτὶ- 8ὲοἱ, ὃ διευθυντής τοῦ Ἰουσικοῦ Τμήματος τοῦ Ὑπουργείου Παι- δείας τῆς Σουηδίας, ΡΤΟ/Εδ5δΟ Β. ΕΤαΠΡΕΊ. διακήρυξε: «Οἱ µονσικο- διδάσκαλοι στὴ «Στοιχειώδη Ἔκ- παίδευση, ἔχουν τὴ μεγαλύτερη εὐ- θύνη γιὰ τὴ μουσική διαπαιδαγώ- γηση τῶν παιδιῶν σ) ἕνα ἔθνος. Γιαὐτὸ χρειάζονται τὴ μεγαλύτερη Δοήθεια, κι ὅλα τὰ µέσα, ποὺ θὰ τοὺς ἐπιτρέψουν νὰ φέρουν εἷς στέ- ρας τὸ ἔργο τους». Λέγοντας αὐτὰ ὅ Σουηὴδὸς καθηγητὴς δὲν καινο- τομοῦσε φυσικά, ἀλλὰ δικαιολογοῦ- σε τὴ τεράστια σημασία ποὺ δίνει ἡ πατρίδα του στὴ Στοιχειώδη Εκπαίδευση. Τόνισε μάλιστα πώς, παρόλο ποὺ οἳ μµουσικοδιδάσκαλοι εἶναι ἀπόφοιτοι ἸΗουσικῶν Σχολῶν μὲ εἰδίκευσή στὰ Παιδαγωγικὰ καὶ τὴ Ψυχολογία ἓν τούτοις χρειάζον- ται περισσότερους εἰδικοὺς ἐπιθεω- ρητὲς γιὰ νὰ τοὺς θοηθοῦν μὲ ὕπο- δειγματικὲς διδασκαλίες, συχνὰ συ- νέδρια, συζητήσεις, ἐπιμόρφωση κ.ᾶ. (Στὴ Μέση Παιδεία ἤ µουσι- κἡ διδάσκεται ἀπὸ ἀποφοίτους Πα- νεπιστηµίων). Ππὴν ἀλήθεια αὐτὴ ἔχουν ἤδη κατανοήσει ὅλες οἳ πολιτισµένες χῶρες καὶ ἔστρεψαν ὅλη τους τὴν προσοχὴ στὴ μονυσικὴ κατάρτιση τῶν φοιτητῶν στὶς Παιδαγωγικὲς ᾿ Ακαδημίες καὶ στὴν ὀργάνωση καὶ Φροντίδα τῶν πρώτων ϐἑημάτων τῶν παιδιῶν. Στὴν ᾽ Αγγλία ἀπὸ τὸ 19659 οἳ δηµοδιδάσκαλοι πρέπει νὰ ξέρουν κπαλὰ μουσικὴ γιὰ νὰ διοριστοῦν, γιατὶ εἶχε διαπιστωθῆ πὼς τὸ πιὸ σοθαρὸ πρόθληµα ἦταν ᾗ ἐλλειπῆς διδασκαλία στὴ Ἅτοι- χειώδη ᾿Εκπαίδευση. Στὴν Οὗγ- γαρία ὅ,τι γίνεται μὲ τὸ σύστημα δελτίον ἱ 1 ΙΜή ΙΙΙ ΣΤΗΝ ΓΚΠΛΙΛΕΗΥΣΗ Τοῦ κ. ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΑΤΟΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Καθηγητοῦ Μουσιχῆς στὸ Παγκύπριο Ι υμνάσιο καὶ Προέδρου τοῦ Συνδέσμου Μαξηγητῶν Μουσικῆς 1οᾶαΗ/ στὰ μικρὰ παιδιὰ εἶναι κά- τι τὸ ἀπίστευτο. Στὴ 4. Γερμανία μὲ τὸ σύστημα ΟΣ// ἐπίσης. Στὴ 4. Ζηλλανδια, στὶς εἰσαγωγιωκὲς ἓ- ξετάσεις τῶν Γυμνασίων ἀπαιτεῖ- ται καὶ μουσική --- στὴν ᾿ Αγγλία ὑπάρχει εἰσήγηση. Στὸ Βέλγιο καὶ Ὀλλανδία ἑχτὸς ἀπὸ τὴν εἰδίκευ- ση στὰ παιδαγωγιὰ καὶ ΨυχοΛο- γικα πρέπει νὰ κάνουν κι ἕνα χρό- νο ἐξάσκηση γιὰ νὰ πάρουν διορι- σμό. ᾿Εμεῖς ἐδῶ, στὴ Ἰύπρο, στὸ μά- θηµα τῆς µουσικῆς, ὅσον ἀφορᾶ τὸ πρόγραµµα καὶ τὶς συνθῆκες ἑρ- γασίας, θρισκόµαστε σὲ πολὺ κα- λύτερη θέση ἀπὸ πολλὲς χῶρες τῆς Εὐρώπης, τῆς Αγγλίας συµπερι- λαμθανομένης, στὴν ὁποία ἡ διδα- σχαλία τοῦ µαθήµατος στὴ Μέση Ἠαιδεία ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴ προσω- πικὴ γνώµη τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ 2χολείου. (3750 τῶν Σχολείων Μέσης Παιδείας ἔχουν στὸ πρό- γραμµμά τους τὴ µουσικὴ σὰν ὅπο- χθεωτικὸ µάθηµα). ᾿Εκεῖνο ποὺ μᾶς λείπει, εἶναι ἐπαρκὴς διοί- κήση, ὁ συντονισμὸς καὶ ἡ ὀργάνω- ση, τόσο τοῦ προγράµµατος, ὅσο καὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ δυναμικοῦ στὶς διάφορες μορφὲς τῆς ἸΠαιδεί- ας. 'ΗἩ μουσικὴ στὴν ἐκπαίδευση --- Καὶ τᾶλλα µαθήµατα φυσικὰ - πρέπει νὰ ἀποτελῆ ἕνα καλὰ σχεδι- ασοµμένο σύνολο τὰ στοιχεῖα τοῦ ὅ- ποίον νὰ καταγέµωνται στὰ διάφο- θα «ἐργαστήρια» γιὰ πειραματισμό, ἐπεξεργασία καὶ καλλιέργεια. Εἶναι δλόκληρο τὸ ἔργο ποὺ συλλαμθάν:- ται καὶ σχεδιάξεται πρῶτα --- τὸ σπίτι, τὸ ἑργοστάσιο, τὸ αὐτοκίνη- το, τὸ ἀεροπλάνο καὶ μετὰ δί- νονται οἱ ἐπὶ µέρους ἐργασίῖς μὲ στόχο πάντοτε τὸ ἀποτέλεσμα. Οχι ἀπ τὴν ἀνάποδη κι ὅ,τι θγεῖ. Τὸ πρῶτο καὶ σπουδαιότερο «ἐρ- γαστήρι» ἀποτελεῖ ἡ Παιδαγωγικὴ ᾿Ακαδηµία. Οἳ ἀπόφοιτοί της πρέ- πει νᾶναι νέοι ἐνθουσιώδεις, μὲ ᾱ- γάπη πρὸς τὴ μουσική, γνῶστες ὄχι πιὰ τῆς «πατροπαράδοτης µε- θόδου διδασκαλίας» μὲ τὸ µαντολί- νο, ἀλλὰ τῶν κυριωτέρων συγχρό- νων, παγκόσμια ἀἄναγνωρισμένων ἀρχῶν, μεθόδων καὶ µέσων προσφο- ρᾶς τοῦ µαθήµατος οστὶς ἡλικίες ποὺ θὰ διδάξουν. Γιὰ νὰ ἐπιτευχθῆ ὅμως τοῦτο, χρειάζονται ὥρισμένες ἑασικὲς προὺποθέσεις. α) ᾽Αλλαγὴ κριτηρίων ἀξιολό- γησης καὶ νέα ἐκτίμηση τοῦ µαθή- µατος ἐκ µέρους τοῦ Υπουργείου. ϐ) ᾿Εξοπλισμὸς τοῦ ἱδρύματος μὲ σύγχρονα παιδαγωγικὰ μουσικὰ ὄργανα. ν) Κατάλληλα θοηθητικὰ ϐ6ι- θλία γιὰ τοὺς δασκάλους καὶ µα- θητές. ὃ) Ανεσις ἑργασίας πεύθυνο καθηγητή, Ας ἐξετάσωμε καθένα ξεχωρι- στά. α) Γιὰ νὰ ὑπάρξη μάθηση χρει- ἄξεται ἐνδιαφέρο. Γιὰ νὰ δηµιουρ- γηθῆ ὅμως ἐνδιαφέρο Χχρειάξεται δυνατὸ κίνητρο. Ποιὸ εἶναι τὸ οὐ- σιαστικὸ κίνητρο γιὰ νὰ ἀσχοληθῆ ἕνας φοιτητής σοδαρὰ μὲ τὴ µου- σική Αν ὑπῆρχε, δὲν θὰ συνέ- βαινε ἡ τροµερὴ ἀποστελέχωση τῆς Κατώτερης Παιδείας τὰ τελευταῖα χθόνια καὶ ἡ τεράστια προσπάθεια τῆς φυγῆς πρὸς τὴ Μέση Παιδεία, Ν ς στον υ: ἃ ἱκανῶν καὶ μουσικὰ µμορφωμένων ἐκπαιδευτικῶν. Οἳ δὲ ἐλάχιστες ς ι µονάδες ποὺ ἔμεινακ---- «δὲν πρόλα- θαν τὸ τραΐῖνο»- -ἔχουν χάσει τὸ ἐνδιαφέρο καὶ στράφηκαν πρὸς ἄλ- λες μελέτες! Ποιὸς ἀλήθεια δὲν ἐ- πιθυμεῖ θελτίωση τῆς θέσης του Δὲν εἶναι Λοιπὸν ἀρμετὸ νὰ ξέρω- µε καὶ νὰ λέμε κάτι. Τὰ ἔργα εἴ- ναι ποὺ ἔχουν σημασία, ἂν ἔνδια- φερόµαστε πραγματικἀ γιὰ τὴ πο- Άιτιστικὴ ἄνοδο τοῦ τόπου µας. ϐ) Τὸ πατροπαράδοτο πιὰ µαν- τολίνο δὲν εἶναι τὸ Καταλλληότερο ὄργανο γιὰ τὴ μουσικὴ προσφορά. Ἡ ἐκμάθησή του-- ὅπως καὶ κάθε ἄλλου ὀργάνου φυσικὰ---δὲν πρέ- πει ν᾿ ἀποτελῆ αὐτοσκοπό, ἀλλὰ µέ- σο γιὰ νὰ µπορέσουν τὰ παιδιὰ νὰ γνωρίσουν πιὸ πολὺ τὸν κόσμο τῆς µουσικῆς. ΙΗὲ τὸ μαντολίνο ὅμως ποὺ ἡ ἐκμάθησή του εἶναι προθλη- ματικὴ γιατὶ ποτὲ ὅδὲν κρατάει χορδισµένο 394 ὧρες, καταστρέφον- τας ἔτοι τὴν ἀκοὴ τῶν παιδιῶν καὶ τὸ ὁποῖο προσφέρεται µόνο στὶς µε- γαλύτερες τάξεις δὲν ἐκπληρώνε: ται ὃ σκοπὸς αὗτός. Σὲ κα µ- μι ὰἃ χώρα τοῦ κόσμου δὲν χρη- σιμοποιεῖται. 4ὲν φαντάξοµαι νὰ μὴ τὸ σκέφτηκαν! Υπάρχει σήµερα, σ᾿ ὅλες τὶς πολιτισµένες χῶρες τοῦ κόσμου, τεράστια ποικιλία σύγχρο- νγων μουσικῶν ὀργάνων γιὰ τὸ σµο: πὸ αὐτό, ποὺ καὶ σιλοῦτο ἠχοχρω- µάτων προσφέρουν, δὲν χρειαξον- ται χόρδισµα καὶ δίνουν τὴν εὖκαι- ρία ὄχι μόνοτῆς ἐλλογῆς-- δὲν γεννήθηκαν ὅλοι γιὰ µαντολί- γο---ἀλλὰ καὶ τοῦ πειραμµα: τισμµο Ὁ ἀπὸ µέρους τῶν παι- διῶν γιὰ αὐτοσχεδιασμὸ καὶ ἐπιλογὴ τῶν καταλλήηλοτέρων ὀργάνων γιὰ πάθε τραγούδι καὶ κάθε περίσταση. 'Η ποικιλία αὐτὴ τῶν ὀργάνων ἕ- πρεπε νὰ ὑτάρχη στὴ Παιδαγωγικὴ ᾽Αμαδημία οὕτως ὥστε οἳ φοιτητὲς νὰ ἐξασκοῦνται στὴ χρήση τους. Κι ὅταν οἳ ἴδιοι τὰ ἀγαπήσουν καὶ ξέρουν πῶς νὰ τὰ χρησιμοποιήσουν καὶ πῶς νὰ τὰ διδάξουν τότε θὰ τὰ εἰσηγηθοῦν γιὰ τὸ σχολεῖο τους σι- γὰἀ-σιγά. Γιατὶ δημιουργήθηκαν φι- λαρμονικὲς σὲ μερικὰ Ιυµνάσια Γιατὶ ὑπῆρξαν ἐνθουσιώδεις καθη- γητὲς ποὺ ἐπέμεναν. γ) Ὅση καλὴ διάθεση κι ἐν- θουσιασμὸς πι ἂν ὑπάρχη στὸ νὰ διδάξη μανεὶς ἕνα µάθηµα, ἄναχαι- τίξεται ὅταν δὲν ἔχει τὰ κατάλληλα θοηθήµατα τόσο γιὰ τὸν ἑαυτό του ὅσο καὶ γιὰ τὰ παιδιά. Παλιὸς καὶ χιλιοτραγουδηµένος σκοπός. Σ᾽ ὅ- λα τὰ µαθήµατα. Ἀρειαξόμαστε 6ι- ἁλία. Κατάλληλα, σύγχρονα θιθλία. 4ὲν ὑπάρχουν οὔτε στὸν κλάδο µας, πρέπει νὰ συγγραφοῦν. Απὸ ποιοὺς μὲ θάσητί, ΠἩρῶτα νὰ κα- θοριστῆ ἡ ὕλη ἀπὸ «σύγχρονους» Φωτισμένους καὶ ἔμπειρους ἔἕκπαι- δευτικοὺς ποὺ ξοῦν τὴ σημερινὴ πραγματικότητα καὶ θλέπουν πρὸς τὸ µέλλο,' γνῶστες τῶν παιδαγωγι- κῶν συστηµάτων προηγμένων χω- οῶν. Μὲ τὴ θάση αὐτὴ νὰ ἐπιχει- ρηθῇ ἡ πειραματικὴ ἔκδοση θιθλί- ων τόσο γιὰ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς ὅσο καὶ τοὺς µαθητές, σ᾽ὅλες τὶς μορφὲς τῆς Παιδείας, μὲ διαθαθµι- σµένη, συνεχῆ καὶ ἔνιαία ἐργασία. Ἰόνο τότε θὰ ὑπάρξουν Μαθορισμέ- γοι Ἀαὶ προγραμματισμένοι σκοποὶ γιὰ ἐπιδίωξη. Τώρα δὲν ὑπάρχουν. ὃ) ᾿Επιωιρατε ἤ γνώµη πὼς ὃ πιροοριομὸς τοῦ µαθήµατος τῆς µουσικῆς καὶ τὸ κύριο ἔργο τοῦ καθηγητοῦ µουσικῆς, εἶναι ἢἡ µου- σικὴ σιροσφορὰ στὶς διάφορες θρη- σκευτικές, ἐθνικὲς καὶ κοινωνικὲς ἐκδηλώσεις τοῦ σχολείου. Τίποτε τὸ ἀναληθέστερο καὶ πιὸ παρεξηγηµέ- νο. Αὐτὴ εἶναι ἢἤ δουλειὰ ποὺ «φωνάξει» κι εἶναι φυσικὰ τερά- στιος κόσπος, γιατὶ σ᾿ ὅλη τὴ διάρ- πεια τοῦ σχολικοῦ χρόνου ὃ καθη- γητὴς καὶ μερικὰ παιδιὰ ἀναπαμὸ δὲν θρίσκουν. Αν προσθέσωµε τὸ δαθμὸ ἐπτίμησης τοῦ µαθήµατος, τὰ κριτήρια ἀξιολόγησης, τὴν ἔλλειψη πινήτρου, τὴν ἀνομοιογένεια τῶν παιδιῶν ποὺ μπαίνουν στὴν Ίαιδα- γωγικὴ )Αµαδηµία διακόπτοντας τὴ μουσικὴ ἀγωγή τους ἀπὸ τὴ 4’ τάξη τοῦ Γυμνασίου, τότε θὰ κο- ταλάθωµε τὸ μέγεθος τοῦ ἔργου ποὺ ἔχει νὰ ἐπιτελέση ὃ ὑπεύθυνος καθηγητής, ὃ ὁποῖος δὲν παύει φυ- σικὰ ἀπὸ τοῦ νὰ ἔχη τὴν εὐθύνη νιὰ τὴ κατάρτιση τῶν μελλόντων δημοδιδασκάλων ὅλου τοῦ νησιοῦ. Μαξὶ μαῦτὰ εἶναι καὶ τὸ πρόέλημα τῆς ἐξεύρεσης τοῦ ἀπαιτούμενου χρόνου γιὰ ὁλοκλήρωση καὶ ἔπιτυ- χία τοῦ ἔργου. Γιὰ τὸ πρόθληµα τῶν μουσικῶν ἀμροάσεων στὴν ἐκπαίδευση, θᾶ- θελα σὲ ξεχωριστὸ ἄρθρο νὰ ἐκ- φράσω τὶς ἀπόψεις µου. Ἐν τού- τοις δὲν θὰ ὁλοκλήρωνα τὶς σκέ- Ψψεις µου γιὰ τὴν μουσικὴ ἀγωγὴ τῶν φοιτητῶν τῆς Παιδαγωγικῆς ᾿Ακαδημίας, ἂν δὲν ἔθιγα κιαῦτὸ μὲ πολὺ λίγα Λόγια. Ε]ναι ἀλήθεια πολὺ λυπηρὸ τὸ γεγονὸς πώς, τὸ πρόνραµµα στὴ Στοιχειώδη Ἐκ- παίδευση ΔΕΝ περιλαµμθάνει ΚΑΤ μουσικὴ ἀκρόαση, Ίἴσως γιατὶ τὰ παιδιὰ εἶναι.. μικρὰ ἀκόμα. {Στὴν “Ἑλλάδπ οὔτε στὴ πρώτη Τυμνα- σίου δὲν περιλαμέάνει/) ᾿Αντιλαι- Βανόμαστε τὸ ιέγεθος τοῦ κακοῦ ποὺ γένεται καὶ τὴν ἀνεπανάληπττι εὐκαιοία ποὺ χάνεται, νιὰ συµξοᾖ3 καὶ θοήθεια στὴν δλοκλήρωση τ- ποοσωπικότητας καὶ τῇς γενικῆ- ἀγανῆς τῶν παιδιῶν: Έχομε µε- },τήσει τὶ γίνεται σ) ἄλλες χῶορες: Δὲν νομίζω νᾶναι τόσο δύσκολο νὰ ποοστεθῆ στὸ ἀναλυτικὸ ποόγραι- µα τὸ τόσο ἀπαραίτητο αὐτὸ στοι- χεῖο. Σὲ τέτοια περίπτωση, ἢ κατα- τόπιση τῶν φοιτητῶν µας γμαὶ σ᾿ ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ ᾖἩἹ ἤ ΛΛΛΙΚΛΛΙΑ ΤΗΣ ΓΕΙΡΛΦΙΝ ΗΣ Τὰ ΠΜΝΜΙΛ Τοῦ κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΤΑΣΗ, ναδηγητοῦ Γεωγραφίας εἰς τὸ Γυμνάσιον καὶ Παγχύπριον ᾿ἘΕμποριχὸν Ἀύχειον Ἑκοπτιὸς τοῦ παρόντος περὶ Γεω- γραφίας ἄρθρου είναι ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν νὰ ἀνακινήσπ τὸ ἑἐνδιαφέρον τῶν ἐπὶ τοῦ θέµατος ἁρμοδίων ἂἀφ' ἑ- τέρου δὲ νὰ διαγράφπ ἐν οσυντο- µίᾳ τὰ θασικώτερα προθλήµατα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν παραμελπθεῖ- σαν ἀλλ᾽ ἐξόχως σύγχρονον αὐτὴν Ἐπιστήμην. Ἐξ ἀρχῆς θὰ ἤθελα νὰ τονίσω τὸν σπουδαῖον ρὀλον ποὺ διαδρα- µατίζει ὁ Γεωγραφικὸς Ομιλος εἰς τοὺς κόλπους τοῦ ὁποίου εὑρίσκον- ται μπορῶ νὰ πῶ οἱ ὀλίγοι Γεωνρά- Φοι τῆς νήσου µας. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι σημµαντικαὶ ἀλ- λαγαἰ ἔχουν σπμµειωθῆ εἰς τὸ θέµα τῆς Γεωγραφίας εἰς τὰς προοδευµέ- νας χώρας κατὰ τὰ τελευταῖα χρό- νια. Εἰς τὰ ὡρολόγια προγράµµατα τῶν Σχολῶν Μέσης Εκπαιδεύσεως, Α Γεωγραφία κατέχει ἐξέχουσαν θέσιν. Ενῶ εἰς τὰς τρεῖς κατωτέ- ρας τάξεις τῶν Σχολῶν Μέσπς Ἐκ- παιδεύσεως ἡἃ Γεωγραφία καταλαμ- θάνει 2 3 περιόδους ἑθδομαδιαί- ως, εἰς τὰς µεγαλυτέρας τάξεις καταλαμθάνει 3ᾱ--4 περιόδους ἑθδο- µαδισίως. Εἰς τὰ Πανεπιστήμια π.χ. τῆς ᾽Αγγλίας πραγμµατικὰ ἐπανάστασις ἕχει συµθΠ. Δὶ ἔδραι τοῦ θέµατος αὐτοῦ ἔχουν αὐξπθΏῃ, ἐνῶ εἰς Πα- νεπιστήµια ποὺ δὲν ὑπβρχον ἔχουν ἱδρυθῇ ἔδραι Γεωγραφίας. Τίθεται τὸ ἐρώτημα: τί εἶναι ἐκεῖ- νο, τὸ ὁποῖον ὤθπσε τὰς ἐκπαιδευ- τικὰς ἀρχὰς τῶν χωρῶν αὐτῶν νὰ δώσουν σημαντικὴν ὤθποιν εἰς τὸ µάθηµα τῃς Γεωγραφίας Μήπως ἁπλῶς διὰ νὰ ἀποστηθί- ζουν τὰ παιδιὰ ὀνόματα πόλεων, ποταμῶν, θουνῶν, κόλπων καὶ ᾱ- κρωτπρίων Προφανῶς ὄχι. δὲν πρὀκειται νὰ παραθέσω θεωρίας διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν τοὺς σκοποὺς καὶ τὰς ἐπιδιώξεις τοῦ ὡραίου καὶ συν- αρπαστικοῦ τούτου µαθήµατος. Ἐν συντοµίᾳ θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ κάτω- θι διάγραμμα: 1. τί εἶναι Γεωγρφία 2. Ποῖος ὁ σκοτιὸς τῆς Γεωγρα- φίας. 3. Τί προθλήµατα παρουσιάζει ἡ διδασκαλία τῆς Γεωγραφίας ος τὰ Σχολεῖα Μέσπςα ᾿ἘΕκπαιδέευ- σεως. 4. Εἰσπγήσεις. 1. Τὶ εἶναι Γεωγραφία. Μερικοὶ ὁρίζουν ὅτι Γεωγραφία Εἶναι ἡ σχέσις τοῦ ἀνθρώπου μὲ ιὸ περιθάλλον του. Αλλοι ὅτι ἡ Γε- ωγραφία εἶναι ή σύνθεσις τοῦ φυσ- κοῦ καὶ κοινωνικού µας περιθά,.- Ἀοντος. Κατὰ τὴν ΟΥΝΕΣΚΟ Γευω- γραφία εἶναι ἡ ᾿Επιστήμπ ἡ ὁποία παρουσιάζει ὅλας τὰς πτυχὰς τοῦ φυσικοῦ περιθάλλοντος καὶ τὰς σχέσεις τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸ φυ- σικὸν περιθάλλον. Περαιτέρω ἡ ΟΥΝΕΣΚΟ ὁρίζει ὅτι άπρέπει νὰ ᾱ- ναλύωνται οἱ παράγοντες καὶ τὰ διάφορα φαινόμενα τὰ ὁποῖα συναν- τῶμεν εἰς τὴν περιοχὴν ἢ τὴν χώ- ραν καὶ ἐφ᾽ ὅσον τὰ παιδιὰ θὰ ἕἔ- χουν μίαν συμπληπρωμένπν εἰκόνα τῆς περιοχῆς ἢ τῆς χώρας, θὰ δύ- νανται νὰ προθαίνουν μετὰ εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν φαινομένων καὶ τῆς ἐπιδράσεως τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τοῦ περιθάλλοντος). Ἐν συντοµίᾳ μπορῶ νὰ πῶ ὅτι ἡ Γεωγραφία ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ΓΠν μὲ τοὺς φυσικοὺς παράγοντας ποὺ ἐπιδροῦν ἐπ᾽ αὐτῆς, ἐντὸς αὐτῆς, καὶ περὶ αὐτήν. Πέραν τούτου σχε- τίζεται μὲ τὴν ζωὴν τῶν κατοίκων αὐτὸ τὸ θέµα πρέπει νἆᾶναι πρωταρ- χωιὰ καὶ ἀπόλυτη. Νὰ προγραµµα- τιστῆ ἡ ὅλη γιὰ τὶς διάφορες ἥλι- Ἠίες καὶ νὰ ἔτουιμαστῆ κατάλογος παταλλήλων δίσκων, τοὺς ὁποίους οἳ φοιτητὲς νὰ ἀκούουν καὶ νὰ δι- δάσκωνται μὲ κάθε Λεπτομέρεια. Δνυὸ µόνο δίσκους νὰ ἀγοράζη οά- θε σχολεῖο τὸ χρόνο, σὲ Λίγα χρό- για θᾶχη ἀστείρευτη πηγὴ πολιτι- σμοῦ. Δὲν χρειάζονται Λιγώτερο ᾱ- πὸ τοὺς πολυγράφους, τὶς γραφο- μηχανὲς καὶ τὰ φυλλάδια. ᾽Αλλαγὴ λοιιὸν νοοτροπίας καὶ κριτηρίων ἀξιολόγήσης, προκαθο- θισµένοι στόχοι, ὀργάνωση προ- γράμματος καὶ ἐμπαιδευτικοῦ δυνα- μικοῦ, ἑνότητα, συντονισμὸς καὶ ἐναρμόνιση τῶν διαφόρων μορφῶν Παιδείας τώρα, χωρὶς καθυστέρη- ση. Θάλεγε κανείς. Γιατὶ ὅλ αὐτὰ καὶ πιρὸς τὶ τόση 6ία Μήπως τὰ ἀποτελέσματα στὴν ἐκπαίδευση δὲν εἶναι κεῖνα ποὺ θάπρεπε Γιαὐτὸ στὸ ἑπόμενο. Δάρναχος καὶ ἰδιαιτέρως ἀναφέρεται εἰς τὴν σχἑέσι, και εξάρτπησιν περιθάλλον- τος καὶ ἀνθρώπου. Δ. Ὁ «κοπὸς τῆς Γεωγραφίας. (α) δὲν ὑπαρχει αμφιοολία ὅτι ἡ Γεωγραφια προσφερει κρπσιµους γνώσεις εἰς τους νεους. Γνώσεις απαραιτήτους εἰς τὴν κοινωνικἠν ζωπν. 1 νώσεις καθηµερινπς χρήσε- ως πλέον εἰς τὰς ἐφπμερίοας, πε- ριοδικἁ, ραδιόφώνον και τπλεόρα- σιν. (6) Δια τῆς Γεωγραφίας επικυγ- Χάνεται π Οιέόονῃς καίανοπσις. απ Οια του µαστιµατως τις 1 εωγραφἰίως Ιιροσφερυµενπ κατανοπσις Ἱο 1μο- Γιοω ζωπς µιας Χώρας προκαλεῖ συμµπαθειαν των νξων, Προς τους καίοικους τπς Χώρας αὖττςο, τπα συµπασεια αυτή ὡσει τοὺς νεους εἰς Έκορυµας και ταςίοια, ἀνταλλαγὴν Επιστωλων, συλλογας Υραµµατοση- µων, νομισμάτων κτλ. 0). Δια τῆς Γεωγραφίας ἐπιτυγ- Χανεται καλυτερα εκτιµπσις τοῦ πς- Ρισαλλοντος: π Ι εωγραφια Είναι η κατ Εςοχἠν ἐπιστήμπ του περιθαλ- λοντος. 'Η διατήρησις του φυσικου περισαλλοντος εις πολλας χώρας Είναι θέµα σούαρας µελετης. Παν- του δημιουργοῦνται εἰδικα τµήµατα πρὸς διατήρπσοιν τοῦ φυσικού περι- Οαλλοντος µε ὑπευθύνους γεωγρά- Φους. ὃν ΗΕ, Γεωγραφία εἰς τὰ Σχολεῖα απέσης ᾿ΕΩωμπαιδεύσεως. Πάρα ιιολλα εἶναι τα τιροθλήµα- τα ποὺ ἀντιμετωπίζομεν εἰς τὸ Γυ- μνάσιον. Ἡ Γεωγραφία δὲν ἔλαθε τὴν ἁρμόζουσαν εἰς αὐτὴν θέσιν. Παραμένει δευτερεῦον µάθηµα καὶ πρὸς µεγάλη µας λύπην ἐφέτος ἕ- γΥινε µνοόωρον µάθηµα. Διατί ἄρα: ΥΕ Μήπως οἱ νεοι µας δὲν χρειά- ζονται νὰ διδαχθοῦν ἐπαρκῶς τὴν Υεωγραφίαν Δὲν ὑπάρχει ἀμφιθο- λία ὅτι ὅσοι ἁἀσχολοῦνται μὲ τὴν διδασκαλιαν τῆς Γεωγραφίας θὰ ἀν- τιμετωπίσουν τεραστίας δυσκολίας. Κατὰ τὴν µίαν αὐτὴν µπερίοδον, τοὐλάχιστον ἕως τὰ Χριστούγεννα, τὰ παιδιὰ θὰ παρακολουθοῦν τὸ τη- λεοπτικὸν µάθηµα μετὰ τὸ τηλεο- πτικὸν µάθηµα ἀντὶ νὰ γίνεται ἐπε- ξεργασία καὶ ἐμπέδωσις, τοῦ προσ- φερθέντος διὰ τῆς τηλεοράσεως Ἄ- λικοῦ, θὰ εἴμεθα ἀναγκασμένοι νὰ παραδώσωµεν ἄλλον θέµα ἄσχετον πρὸς τὸ τπλεοπτικὸν µάθηµα, καὶ νὰ ἐξετάαζωμεν ἐτι αὐτοῦ τὰ παι- διά. Καὶ διὰ να εἶμαι εἰλικρινὴς ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας ἡ ϐΘαθµμο- Ἀογία δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἀντικει- μενική. 4. Εἰσηγήσεις. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀνωτέρω προθληµάτων, τὰ ὁποῖα ὁμολογῶ, θὰ εἶναι δυσάρεστα διὰ τοὺς µαθῃ- τὰς καὶ µαθητρίας τῶν Γυμνασίων μας εἰσπγοῦμαι τὰ κάτωθι: (α) ᾿Επιθάλλεται νὰ διορισθῃ µία ἐκπαιδευτικὴ ἐπιτροτ ἀπὸ καθωγη- τὰς-γεωγράφους ἡ ὁποία νὰ ἔχη ἐ- παφἠν μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας πρὸς προώθπσιν τοῦ ἐξαιρέτου µα- θήµατος τῆς Γεωγραφίας. (6) Νὰ γίνπ τοὐλάχιστον δίωρον τὸ µάθηµα διὰ τὰς τρεῖς πρώτας τάξεις. (0) Νὰ εἰσαχθῇ ἡ διδασκαλία τῆς Χαρτογραφίας εἰς τὸ Γυμνάσιον καὶ νὰ ὅδπμιουργπθοῦν περίοδοι διδα- σκαλίας τοῦ µαθήµατος εἰς τὰς µε- Υαλυτέρας τάξεις. Ας μὴ διαφεύγπ τῆς πορσοχΏς µας ὅτι ὁ ἀπόφοιτος Γυμνασίου παίρνει τὸ ἀπολυτήριόν του καὶ ἀγνοεῖ ἐντελῶς τὰ περὶ χαρτῶν, ἰσοὐψῶν καμπυλῶν, εὖρω- παϊκῶν χαρτῶν, στατιστικῶν Χαρ- τῶν, διαγραμμάτων κτλ. (6) Νὰ λειτουργήση εἰς τὸ µέλ- Ἆον µία σειρὰ µαθηµάτων περὶ χαρ- τογραφίας, διὰ νὰ δύνανται ὅλοι ὅ- σοι διδάσκουν τὸ µάθηµα τώρα, νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ διδάξουν μὲ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον. Πρὸς τοῦτο εἶμαι ἔτοιμος νὰ συµ- Θάλω ὅσον μπορῶ μετὰ τῶν ἄλλων συναδέλφων τοῦ Γεωγραφικοῦ “Ο- μίλου. (8) Νὰ ἑτοιμασθοῦν κατάλληλα κείµενα ἢ ἀκόμπ θιθλία ποὺ νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν οπμερινὴν πραγμµατικότπτα καὶ αἱ πλπροφορίαι νὰ, εἶναι σύγχρονοι. (στ) Νὰ ἐφοδιασθοῦν τὰ Γυμνά- σια μὲ πλούσια ἐποπτικὰ µέσα, προ- θολεῖς, 5165, φίλµς, φίλµστρίπς, Εἰκόνας κτλ. Ἐν τέλει θὰ ἤθελα νὰ εὐχπθῶῷ ὅπως τὰ προθλήµατα τὰ ὁποῖα μᾶς ἀπασχολοῦν, ὑπερπηδπθοῦν διὰ τὸ καλὸν τῶν παιδιῶν µας καὶ τᾷς Παιδείας γενικώτερον. «1 Ὀάλςο ΑΟΟμΧ Λίιν 913 ΑΟ3ΙΑΛΥΟΦΟΙΟΙ Λ 901, ΛΟΟ] 'ὉΛο]3γ, α 1Ο 10Λ]3 ὉΛὰ31 ὨΛΞΠΩΟΙΟΧΊΟ ΛσὈι 913 Ὃἱ Λοοο ὁϕ (9) σολ] άνω ομως ὃν ΡµΟΩΟἈΟΥΟΙΩ ΛΟΛΧ31 9033 .1λαο ὃμν ΛργοοθσοΙ ΛΟΙΟμΙ3 ον 'ΑΟΟμΧ ΙΙΗΥΟΙΟΣ ΛΦΛΟΘΟΙΟ ϱ ΛΌ1Ο, (ϱ) οσμΧ μι 913 ΟΙΞΥΥΦΟΘΞ1Οὰ Ὁβρ φ]ομο 5ᾳ53ρλλαο πα δα αοιή. ον 'ΛΟΛΑ3Υ ΛΟΛΞΠΩΟΙΟΧΙΩ ΛνΓΩΝ 913 ΛΟΛΟΙ Α3 ΙΞΧοσι Λοοο Φ3 (4) «ΔοΟμΧ Αν 913 ΙΟΙ3ΞΥΥΟΦ3ΙΟΧ Ὁβ Ὠ]οιφο ἰ Λιον λαο Λιν οφ, Λοο] 'ΟΠ0 1ΟΛΙ3 ὉΛΧ3χ ὨΛΞΠΩΟΙΟΧΙΟ ΛμσΩΌὰ 913 Ὃϊ Λοοο ὁ (9) ΑΟ μΧ Αν 913 Ο13ΥΥΦΟΦ3ΥΟὺ Ὁῷ Ὁο]ουο 5231ραΛλας 9 ΛΟΟΞΙΩΥΟΑΞΙ ΑΘΙΟΧΣ3 9101 ὉΝ «ΔΟΧΙΛΞΙ. ὉλΟὰ Ὢλοι3γὴ Ὁιοι 1ΟΛ]3 ὉΛΞΠΓΟΙΟΧΙΩ ΛµΩὈι 913 Ὦχ Λοοο «Φβ (9) ---ἽοΑ}3 ΛΟΛΧ3Ι 933 Φ1λαο Λρχοοοοὶι ΛΟΙΟΙΙΝ3 ον 'ΟΗΝΩΟ ΛΟΙΟΛΩΘ ΛΟΝ Ὁ13Π “αὈοιιΧ ἠαηγο ιο ΑΦ µ ΛοοιιΧ ]γοιοὰ Λ8Ο ΛΩΛΟΘΟΝΦ ϱ ΑΦΙΟ, (6) Ἴβριόο Α3Υ3θἱι Ῥοοσολα, ϱ 5ῷ ΛΦΙΩΟ 38 ΛΩΛΙ3Χ3 5ΟΥ -3ϕο φον ᾗ Λο 913 1Ο ΛΩΟΙΟΧΙΦΩ Ὁ]ΟΙίΦ Ὦὶ ΛΩΛΧ31 Λῶν ΛΟΩΙΛΟΙΩΟ ΦΟΥΞΦΟ 9οον, 'ΟΦ3Ο]0ὰἈΟ]Ω 43ΛΦ ΄ΛοςΟ1, ΛΞΘµΥΟΟΥΟ ΟΥΩΟ 913 ϱν 131ΟΙΟΠΙΟΙΟΧ 1ο «ΔΥΥΦΘΟΙΦΧ ΌμιῃΟ οἠμηῆν 31Ο1ἱ19ΟΛΟ]Ο ἡ ὉΟΥΦΙΙΦ ΛΟΊΟΙΙΟ ϱ1 913 Λοησοοσν ϱ) (4) }ον α130]όΦ Λ3Υ3Θµ δοάσόαονα. ϱ 5 Ὁν «οη μήν ΟΛΩΦΙΟΙ Ὠ1Ο 1ΟΧ Ὁπωοσσαι Ὃιν ὰ Λοιωροοῦ ϱἱ 513 1Ο13ΥγΦΦΟλΟὰ (9) Ί1ΟὰΧ .ΛΟΛΧ31 ΛΩΛ3Παο «ΊΟΊΟ ΛΗΙΩΟ. 513 ων ϱοἠβιόρ ϱ00Ν ΦΦΑΟΥΦΛΟ Ι3ΥΥ)λ1οἳι ΦΙΑΩὈ Λριοοσοί ϱν (9) --“ὪΥΥΦ 0ο. μθοχ 33901ἱ «μοαο]ο ΛΟΙΟΞΟΩ Αν Ὁ]ς ἸΟ1Ι3«μΟΟΧ ΛΟΩΛΧ31Η ΦΙ3ΟΥΛΩΟ Λολοή ὉοἩ (1)--σ ΦΗΥΟΦΧΣΧΧ δομφὸν 1ΟΧ ΑΦ2ΣΟΦΟΟΗ /: ΛΟΑΧΣΙΣ δ132ςλλας Ἀμ} ὃν 9ροἩ, Ὃν Ιβ]ΩόΞὰ ὮΛ ΛΟΛΧ3ν ὡὠκον 3 ον αβ]οοιή Λο ἰ μλβήσνοιφᾳ ΛΞοασιᾷ σ]οµ-. «ὉΛΟ 119 9033]50οι ΟΧΙΟΙΦ} 19 ΙΘΙΙΟΙΟΛΟΧΙ ΛΟΛΟΟΧ 3Ξ1Ο11ΩΛΟΊΟ ΘΟλ 5010ο ΛΦ8 Πολόρολα, ϱοἱ ΦΜΑΟΙΟΙΟ ὉΙϱ 1Ο1ΞΤΙ1ΟΠΟ31. Φ101ΛϱΟ µιωσιοι Η, 13 ον ὀρ0ιι οι «Ίρ93ὺ ὉΛ ΛΟΛΟΧΙΑΟ Ο10ον ΑΟΟΦΙΟΙΘΩΟΑ Ἰοα ΦΩΝΙΟΙΦ] ΑμλΦΠΩΟΙΟΙΟΟΊΙ “ΑΟΙΟΙΙΙΟΛΦ αμοπαοήὥωο ἰ ΛΜ ΟΠΩΞΑΙΙ “ΑΦΛΧ3Χ ΛΙΟΙΛΟΟ 913 ΟΙΩΟΙΟΧΙΦ3 ΛΟΛΦΟΟΧ ΛΟ θΏὰλ ελο7τι -ᾳ. 'αοόθΟΦ 5ολλούὖσι, ϱ0ἱ 13ΠΦΛαΩ Όμιωον ΛΟΛΞΏΩΟΙΟΣΊΟ 3οας1ῇ ΊΟ1]ΟΧ ΛοΙοΙι ϱ} ΛΟΛΧ31 ὈΙΟ ΛΩΛΧ3Ν ΦΩ33Φ1Λας ΘΗΥΟΦΟΛΟΧ ΛΙΟΙΧ3Λαο Λἱ ΙΦΥΟΙΟ ὮΛ ΊΟΙΟΛΟΩ ὁᾳΛόωο” -Α, Φ αοάθὀορ Φοιλοόσιι ᾷ01 ΛΟΩ3ΦΑΌΙΩ Λωλβήαοάμοοι ΑΦ οσνμινόοἍαλν, (4) ΡΙ αοὀβὀρ ᾳον (γ) αο]φσᾳᾷ 001 Φ19 ΑΟΙΟΛΑ3 ΔΙΛΞΠΟΦΙΟΟΙΦ ΛοχΏοι Λοὀᾳ ΑΦ 513 ΛΙΝ Ι3Χ3 «ΛΟΛΟ31» 5099 ϱ 409βΟῤ 5οιλοσσΙι ᾳοἱ ΦΩΟΙΟΧΟ ὀροι σι (9) αθαξφηαλ 91002 ΛΩΙΟ 1Ο1Ξ2ΙΗΣΠΟ31 ΛΟΛΧ3ν ΑΥΙΘ Φὶῷ Ὁ0139 «μλισοΧ ΛΟΛὰ3Υ 513Ο1ΛΩΟ 1Ο ΛοΠΙΟΚΑᾷ οΟχἱι ΦΟΥΛΟΛΩΘΟΙΩΟ {01 4ΟΥΩΛΟΘ (01 ΛΟΛΦΟΧ Λοι, ὉνὉὰ ΛΟΊΟΙΟ Οἱ ΛΟΛΧ31 ΟΥµΘ Φἱς ΛΟΛΧ3Ν 5ΙΩ1ΙΛΩΟ ἸΟΗ3ΛΜΟΟΧ αἲσ (6) εΙ παπι ναο ΑΘΙΣΥΞΕΟ 14 δελτίον ΟΕΑΝΧΛΜΕΚΕ ἄρθρου, 8, συμπληρώσει ὑπηρεσίαν ἄνω τῶν δέκα ἀλλὰ κάτω τῶν εἴκοσιν ἐτῶν, θεωρεῖται οὗτος ὡς συμπληρώσας εἴκοσιν ἐτῶν ὑπηρεσίαν, ἡ δὲ προστεθεῖσα περίο- δος ὑπηρεσίας θεωρεῖται ὡς ὑπηρεσία μετ’ εἰσφορῶν, ὡς καθορίζεται ἐν τῷ ἄρθρῳ 19. 'Εὰν ὅμως ἡ χρονικὴ διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἡλικίας του κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου, ἢ τῆς ἀφυπηρετήσεώς του δυνάµει τῆς παραγράφου (6) τοῦ ἐδαφίου (1) τοῦ ἄρθρου 8, καὶ τῆς συμπληρώσεως τῆς ἡλικίας ὑποχρεωτικῆς ἀφυπηρετήσεως αὐτοῦ προστιθεµένη εἰς τὴ, περίοδον τῆς ὑπηρεσίας του εἶναι κάτω τῶν εἴκοσιν ἐτῶν, τὸ µικρότερον τοῦτο χρονικὸν διάστηµα ὑποκαθιστᾶ τὰ εἴκοσιν ἔτη κατὰ τὸν ἐπολογισμὸν τῆς καταθλητέας συντάξεως : Μοεῖται περαιτέρω ὅτι ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἡ σύνταξις χήρας δύναται νὰ ῥ- περθῇ τὰ τρία ὄγδοα τῆς πλήρους συντάξεως τοῦ ἀποθανόντος, (2) Ἡ σύνταξις χήρας συνταξιούχου ἀφυπηρετήσαντος πρὸ τῆς ὁρισθείσης ἡ- μέρας εἶναι τὸ ἕν τέταρτον τῆς εἷς αὐτὸν καταθαλλομένης σωντάξεως κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν τοῦ θανάτου του, ἐξαιρουμένου τοῦ τιμαριθμικοῦ ἐπιδόματος (3) Ἡ ἐλαχίστη δυνάµει τοῦ ἐδαφίου (2) καταθλητέα σόνταξις εἶναι πεντή- κοντα δύο λίραι ἐτησίως. Τὸ αὐτὸ ἐλάχιστον ποσὸν ἐφαρμόζεται εἰς τὴν δυνάµει τοῦ ἐδαφίου (1) καταθλητέαν σύνταξιν, ἀλλ᾽ αὐξάνεται διὰ τῆς προσθήκης πο- σοῦ ἴσου πρὸς εἴκοσι καὶ ἕξ λίρας ἐτησίως πολλαπασιαζομένας ἐπὶ τὸ πηλίκον τῆς διαιρέσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μηνῶν ὑπηρεσίας ὡς πρὸς τοὺς ὁποίους κατεθλήθη- σαν ἢ θεωρεῖται ὅτι κατεθλήθησαν εἰσφοραὶ διὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μηνῶν τῆς συνο- λικῆς ὑπηρεσίας ἡ ὁποία λαμθάνεται ὑπ ὄψιν κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς συντάξεως, Ἐύνταξις τέχνων 24.- (1) Σύνταξις τέκνων χορηγεῖται ἐὰν ὑφίστανται τέκνα δικαιούµενα εἰς ταύτην καὶ καταθάλλεται ἐφ᾽ ὅσον χρόνον ταῦτα δικαιοῦνται. (2) Τηρουµένων τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος ἄρθρου, τέκνα δικαιούµενα εἰς σύνταξιν εἶναι τὰ τέκνα τοῦ ἀποθανόντος ἢ τέκνα συζύγου αὐτοῦ ὡς ὁρίζεται εἰς τὸ ἐδάφιον (6). (3) δΔὲν δικαιοῦνται εἰς σύνταξιν τέκνων ἐπὶ τῇ θάσει τοῦ παρόντος ἄρθρου--- (α) τέκνα τοῦ ἀποθανόντος γεννηθέντα μετὰ πάροδον δέκα μηνῶν ἀφ' ὅτου οὗτος ἔπαυσε νὰ εἶναι καθηγητὴς ἢ υἱοθετηθέντα ὑπ αὐτοῦ ἀφ᾽ ὅτου οὗτος ἔπαυσε νὰ εἶναι καθηγητὴς” (6) τέκνα συζύγου τοῦ ἀποθανόντος γεννηθέντα ἢ υἱοθετηθέντα μετὰ τὴν διά- λυσιν τοῦ γάµου ἢ ἀφ᾿ ὅτου ὁ ἀποθανὼν ἔπαυσε νὰ εἶναι καθηγητής. (4) Τηρουµένων τῶν διατάξεων τοῦ ἐδαφου (3), δὲν χορηγεῖται σύνταξις διά--- (α) ἐξώγαμον τέκνον τοῦ ἀποθανόντος' ἢ (6) θετὸν τέκνον τοῦ ἀποθανόντος καὶ τέκνον συζύγου αὐτοῦ, ἐκτὸς ἐὰν τὸ τέκνον ἐξηρτᾶτο πλήρως ἢ κυρίως ἐκ τοῦ ἀποθανόντος κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου αὐτοῦ. «»ΟΩ3ΛΟΛ. 001 ΛΟΙΟΛΦΘ 4ΦΝ Ὠχ3ή ΛΦΘΙΛΛΞΑ ΛΟΛΧ3. (9) -1βΛ2ΦΠΟγΙόΞι 9ος Ο, 'αον ΩοΛΦΦΧ ϱοι ΛΟγΟΛΩΟ ϱι ΔΙΟΙΣΟΦ39 { ΛΙΟΜΙ]οΦ Λιν 913 19031ὀΦ ὮΛ ϱοἵνο. «ΟΟ1 ΊΟΥΜΙΥΟΙΗΟ ὉΛ 3109 ΦΟΧΙβ -ΛΩΟ ΟΙΩΦΟΊΟΣ 1 ΛΜΛΧΗΝ οἠγβάλοιιᾷ ΟΙΩΒΟΙΙΦ 31ΟΩΛΟΊΟ (10 αοιιῶοοσι, 3101, “μφαο]ο Φᾳ 1013109393 Ἡ Ως] ΑΦΧΙνΟΒΟΙΟΙΧ3 ΟΥΥΟ ἰ ΛοΙΠμαοιι Άλι. 'ΛΟΙΑ3ΥΥΟΧ “ΑΜΥΟΧΟ 913 Θνιοφ 1Ο ΛΦΙ3 ΩΒΛΛΞΟἈΞΦ Λῶν ΦΟΧΊΥΙ δὰν σα ὉΥΥ ΦµΥΩΟλ ΘΟ)λΥΥΙµ 9Η. ΟΛΦ 1ΟΛΙ3 Λο]ονφ ον {ι ΑΦιᾷ 339139 Λῶν 9Ο]ΧΙΥΙ 9Η 1 1ΟΛ}3 ΛΟΊΟΙΙΟ ΦΝ ΛΟΛΝ θα. ΙΒΑΟΠµΟ «ΛΟΛΧΦΙ» 9133Υ ἡ ᾳοόβρος Φολλούοι, 001 ΦΩΟΙΙΟΧΟ ὃᾳο. οι () οἱ μΚμβΏὰ 001 Λρθοιή 4Ο1ΩΛΟΘ (ον ΛΟΟΞΗΙ Αι ὮιΟὰ ΟΙ Ι0ΠΟΛ]ΟΦΟ31. -ᾳ πβοθμόΣι, Ῥιήβορο ΑΦ ΛΟΙΩΟ ΦΟΙΛΩΥΟΙΟΧΙΙΛΟ ἰ. Φο1Λλοιομοιοςι αοήοΝΙ ο Ἡ µ αοἠρον ΛΩΞΘΙΥΟΦΟΨ, ΛΦΧΙΛΩΛΙΟΝ 1931, οι 13ΦΛΩΟΦ ο η ΛΟ33ΦΙΛΩΟ Λμφοοἡ ου 9οαυοήμγβφΦῳ ΩΟΛΠΠΟΥΥΟΦΟΙΟΧ (ΟΝΦΛΩΟΘ ΦΛογ ΦΟΙΛΟΣ, ᾳορο]ι ροιοἰις ϱον «ἡ ϱοφ αοάθος Ρο]λοᾶσ, ᾳον α13Ώρλαρ 1Ο31ΦΟΙΥΙ, ΦΙ33Φ1ΛάΟ. 31ΟΜΙΙΩΙΟΊΟ (6) ᾿ΑΦΊΩΟ 9ΟΣΛΦΛΟΙΘΟΧΙ1ΛΡ { ΦΟΥΛΩΟΙΟΙΙΟΙΙΟΟ1 ΩοΠΟΝ 9φλλον µ. αοὴοκΙ ΛΟΩΞΟΊΥΟΦΟΝΨ, ΟΣΑ :ΟΛΙΟΗ 1ά31 ϱον 1βήρλαρ Λωβνοόιγαι Λ.3ραλλαο αφοοήἡ ϱ1ᾳ Φοιοήμγ3φᾳφ ΠολΞΠΟΥ ὉΟΦΟΣΟΧ ΩΟ1ΦΛΟΘ ΦΛοΥγ (οι οσοι. αο]ομνᾷ ᾳΟἱ ΛΟΣΙΟ1 Λβ ον 9061, ΛΟΟ] ΛοροΙ, η ΙΟ1ΛΩΟΙΞΠΗ αοορος 5οιλφόσι, ϱον 13ήρλαᾳ 1Ο3ΙΦΟΗΥΙΙ 91337 Ό1Λά 31ΟΝΛΙΟΙΦ]Ο. (σ)) 3 ϱἱ 90ο ὧν 9 903 ὮΛ ΛΟΛΧ31 ΦΛοΥ ΑΦ ον 1ηροιήβ α3ο ᾗ μλβήσνοιΦῳ Λ3ΟΩΩΙΙ3 Ὀ]οία, Αρ Ἡ πο 9033]39ΟΙΩΟ ΘµΧΊΟΙΟΙ 1 θΙΙοιΟΛΏΝ] ΛΟΛΟΟΧ 31Ο ΙΛΟ]ο θοὰ ΦΟ190Ο ΑΦ “ΛΟΧΤΠΟΛΟΝΙΟ Ωολσσονλ, ον ΦΙΑΟΙΟΙΩ Όιῷ ΠΟΙΞΥΟΠΟ 31, 913 «Ὢλλωο ὕπωπιοι Η, “Αµ9 ον Όροι Ὃν Β]ΟΟΞλ ὪΛ ΛΟΛΟΧΙΛΟ ΟἵΩΟ ΛΟΟΦΩΙΟΊΘΩΟΧ μΟἨ ΟΦΧΙΟ1Ο] ΛΗΛΦΠΩΟΙΟΝΟΣΟΊΙ, ΑΟΙΟΙΠΙΟΛΟ Λἰλ]οΠωο Λο ΡΗΩΞΛὰ, 3 Ὢ1ΛΩΟ 913 ΟΙΩΟΙΟΧΊ93 ΛΟΛΟΟΧ ΛΟ |θΟὰ Βποβιᾳ ΄αοάβρόρ Φοιλοόσι, ᾳοι 13ήΦλ 49 9ΙΗ1ΩΟ1 ΛΟΛΞΠΩΟΊΩΧΙΩ 3οΩΧ1Ιᾷ ΊΟ1}ΟΧ ΛΟΊΟΙΙΦ Οἱ «ΛΟΛΧ32 Όις 9 1λαρ ΦΗΥοΦΟΑΟὰ ΛΙΟιΧ3λαο Αμ Ὀθριοιᾳ ὉΛ ΊΟΣΟΛΩΩ ΛΟΧΙΠΟΛΟΧΙΟ δοκόαοια, ο (9) «θΩΞΦΠΩΛ ΛΟΛΧ 31 οἱ ΛΌΙΟ 1Ο13]αονὴ 031. αο]φορᾷ ΦΟ1Λρ0Υ1ι ϱοι 13ἠΦΛάΩ ΛΟΛΧ31 αγΙβ 913 Ὀο]βθἰάοοΧ Φ13ολλοο (4) «130]9Φ ΛΞΥΞΘΗ ΛΦΧΙΠΟΛΟΣ]Ο 5οΛοαοιΑ, ὁ Λο]οιφ Λἰμ, Ὀσ]λμηοσβηήίι, μι 1 1Ο1ΞΙΥΟΠΟ31. 11ο 51ος “Φσβομόίλλαο 5ᾳο9ο1, 931613 ΦαογΥο ἀχα ομο]ή ἰ ΛΟΛΦΟΧ 3νομολο]ο :0Οὰχ ΛΩΧΙΠΟΛΟΧΙΟ ϱοκόσοιιλ, 001 ΛΙΟΊΟὰ δν 1Ο 3ο 0 «αοἠφά 4034 ϱον ΦΟΙΛΗΠΟΟΞΗΙ 51 ορ ΥΟ1ΞΟΠΟ31 9 «Ὁλλωο ΩΙΟΙ. “403 Ἂξ ΒβαΞΦΙΟΛ ΦῶθΓογονρ 1Ο Φῶ3ΎΦ1Λλάς 51 530 «μμόοΧ 5Η. ΛΟΛΦΟΧ ΛΦ2 Φιοὰ ποοἱΧ 1ολ]3 οὑμανμή ἡ 8 “αοιφοφᾷ Φολλοό χι, ᾷοι (Α) αοφφοκνρόσι δι 13ΠρΛαρ δμοιΞθἱΚΙισοΧ οσ3Ύριλαο ΛΙΟΦΟΗΟΙ, 913 (9) «ὉΛΧΦΝ ΛΦΙΟΙ ΛΟΙ ὨΛΟ]Άγι, Ὁι ΛΟΛΟΟΧ 3χοιι]ιο -ΛΟΊΟ «ΘΟΧ ΟΟ]Φοςς δολλοοσι 4ο Ἰ3ήΦλως ο31ΦΟΥ.. ΥΟΛΙΞ 389 Ἴγβολλρο (0) ας. 1Ο113ΟΝ 0ΟχΩο ΛΦΟμΧ Λίνι 913 θά μοοΧπιῃ 3ΧΙ3 ὮΛ ΟΥΟΛΠΟµ Φθ ὁα ΛΙΦΟΙΛάΟ Λν ΦΟ1ΛΟΛΜΟΦΟΞΙΩ μἠ ᾳοοου ἂᾷ 'Ῥω3οἱοίλλαο Λωοβή Λῷλοσιι 11136319 μλΩο Λοοφ «Φᾳ 'οοβιμη Λι 913 Λ13Οιλωο “δι ΑΙομοαλαο Λι Φις ϱονΩο 93 2σ]όωα 5σοιμγι, οιςιΟί33 αοι. οἰμα]μή Αθ Ίσα 'ασομΧ Λι 518 ωΌλλαο ΜΟ1ΗΛμΟΟΧ ΑΦς Αρ3 'ΑΟΟΙΧ Ὀηγομο Λ89 ομαμΚμροὰ ΛΦΛοθοιῥ ο αρ9 (Α) «4ΟΛΦΠΟΊΙΟσθΟ «αΟ]ΦΟ93 δοιλοοσοι. ᾳοι (τῇ) αοφφολοθοιι 8 Φιιῷ 002 Ο]ΟΟΥΙΙΩ 0οοοι, ὰᾷ οπσοἱιΧ ΜΑ αονΦΛΟθΘ ᾳοι Φο]λμΠοΦΞΗΙ δμι Ο10Ρ ΛΟΛΧ31 ΛΟΥΟΟΧ3 Ἰᾳ ΛΙ3Ο1ΛΟΟ ΄ΗΛΟΘοΦ ΦΩΘΓΟΥΟΝΡΦ χοοἱιΧ 1ο οο]φος3 παν ΝΟ ΆΘΙΥΥΑ32ςΟ ϱΙ δελτίον ΟΕΛΜΕΚ 11 (6) θετὸν ἢ ἐξώγαμον τέκνον γεννηθὲν πρὸ τῆς ἡμερομηνίας τοῦ τραύματος καὶ πλήρως ἢ κυρίως ἐξαρτώμενον ἐκ τοῦ ἀποθανόντος καθηγητοῦ διὰ τὴν συντήρησίν του καὶ (Υ) τέκνον υἱοθετηθὲν νοµίµως πρὸ τῆς ἡμερομηνίας τοῦ τραύματος καὶ ἔξαρ- τώµενον ὡς προανεφέρθη. ! (5) Αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος ἄρθρου δὲν ἐφαρμόζονται ἐν περιπτώσει θα- νάτου καθηγητοῦ ὅταν ἡ χήρα ἢ τὰ τέκνα αὐτοῦ ἢ ἀμφότερα δικαιοῦνται εἰς σσυν- τάξεις δυνάµει τοῦ Μέρους ΤΠ : Μοεῖται ὅτι ἐὰν αἱ δυνάµει τοῦ Μέρους ΙΙΙ χορηγητέαι συντάξεις εἶναι συνο- λικῶς µικρότεραι τῶν δυνάµει τοῦ παρόντος ἄρθρου χορηγητέων συντάξεων, κατα- θάλλονται αἱ συνολικῶς µεγαλύτεραι συντάξεις. Ἡλαττωμένη σύνταξις καὶ φιλοδώρηµα 19.---(1) Πᾶς καθηγητὴς ὁ ὁποῖος δικαιοῦται εἰς σύνταξιν δυνάµει τοῦ πα- ρόντος µέρους δύναται νὰ ἀσκήσῃ ἐκλογὴν ὅπως ἀντὶ τῆς τοιαύτης συντάξεως λά- 6ῃ ἠλαττωμένην σύνταξιν ἴσην πρὸς τὰ τρία τέταρτα τῆς τοιαύτης συντάξεως ὁ- μοῦ μετὰ φιλοδωρήματος ἴσου πρὸς δώδεκα καὶ ἡμίσειαν φορὰς τὸ ποσὸν κατὰ τὸ ὁποῖον ἠλαττώθη ἡ τοιαύτη σύνταξις. (2) Ἡ εἲς τὸ ἐδάφιον (1) ἀναφερομένη ἐκλογὴ ἀσκεῖται δι ἐγγράφου ἆπευ- θυνοµένου πρὸς τὸν Γενικὸν Λογιστὴν οὐχὶ ἀργότερον τῆς ἡμέρας ἥτις προηγεῖται τῆς ἡμερομηνίας ἀφυπηρετήσεως τοῦ καθηγητοῦ : Νοεῖται ὅτι προκειµένου περὶ καθηγητοῦ ὁ ὁποῖος ἀφυπηρέτησε πρὸ τῆς δη- µοσιεύσεωώς τοῦ παρόντος ἨἩόμου ἡ ρηθεῖσα ἐκλογὴ δύναται νὰ ἀσκηθῇ ἐντὸς δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς τοιαύτης δηµοσιεύσεως. Μοεῖται περαιτέρω ὅτι ἐὰν ὁ καθηγητὴς δὲν ἀσκήσῃ τὴν ρηθεῖσαν ἐκλογὴν ἐντὸς τῆς καθοριζοµένης προθεσμίας, ὁ Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν δύναται, ἐὰν θε- ὠρήσῃ τοῦτο δίκαιον ἀφοῦ λάδῃ ὑπ ὄψιν ὅλας τὰς περιστάσεις, νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς αὐτὸν νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἐκλογὴν καθ᾽ οἰονδήποτε χρόνον πρὸ τῆς ἡμερομηνίας χο- ρηγήσεως τῆς συντάξεως. (3) Ἡ ἐκλογὴ ὅταν ἀσκηθῇ εἶναι ἀνέκκλητος. Ἡ σύνταξις παύει νὰ χαταθάλληται ἐπὶ τῇ καταδίκη τοῦ συνταξιθύχου 16. ᾿Εὰν καθηγητὴς εἰς τὸν ὁποῖον ἐχορηγήθη σύνταξις δυνάµει τοῦ παρόὀν- τος Μέρους καταδικασθῇ εἷἲς φυλάκισιν ὑπὸ ἁρμοδίου Δικαστηρίου δι’ οἰονδήποτε ἔγκλημα ἢ ἀδίκημα, τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον δύναται νὰ διατάξῃ ὅπως διακο- πῇῃ ἀμέσως ἡ καταθολἡ τῆς συντάξεως : Νοεῖται ὅτι ἡ σύνταξις ἀποκαθίσταται μετ ἀναδρομικῆς ἰσχύος ἐν περιπτώ- σει χορηγήσεως χάριτος καθ’ οἰονδήποτε χρόνον μετὰ τὴν καταδίκην : Μοεῖται περαιτέρω ὅτι ὅταν ἡ καταθολἡ τῆς συντάξεως διακοπῇ διά τὸν ρη- θέντα λόγον τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον δύναται νὰ διατάξῃ ὅπως ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐδικαιοῦτο ὁ συνταξιοῦχος ἐὰν δὲν εἶχε κα- ταδικασθῆ ἢ οἰονδήποτε µέρος αὐτοῦ πληρωθῇ ἢ χρησιµοποιηθῇ διά τὴν διατρο- φὴν καὶ προσωπικὴν συντήρησιν ἢ πρὸς ὄφελος τῆς συζύγου καὶ τῶν τέκνων αὐτοῦ, μετὰ δὲ τὴν λῆξιν τῆς ποινῆς του καὶ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου, εἷς τοιαύτας ἀναλογίας καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὡς τὸ Συμθούλιον ἤθελε κρίνει προσῆκον. αον (1) αο]φσο ϱου (9) αοφρολρόσι οἱ 13ήολας ον δ08ομιβοἰμιωφρ οἱ ᾗ αον ΟΥΦΛΩΘ ᾷοι ΛΟΛΟΟΧ ΛΑΟΣ Ὁ1Οὰ '3Χ13 δμνμΛμροα ΦοΠΙ3Φλλωο ϱ ΑΦ 19 ΙΟΥΙ3ΟΝ ΕΞ ΑΦΟοφο]Ξ 03ΛΟ 5ο]ο3οἱνᾳ ΟΛΙΠ ΛΟΙΟΟΧ3 19 ΙΙ 5αοὀ3γ/ 0ον 13ήρλαφ Ο13]ΛοΟΥ3Ω 99 ὰ ἀπρθο]ογβίᾳᾷ ϱΟΥΩΟ 5Ἴσασλαο αοἸοΏο «ον Ἰν ΦΟΥΛΦΛΩΘΟΙΙΦ Γο01 Ωοβοιή (ον (0ζςς/1) ΛΟΝΟΟΧ3 ΛΟΙΟΟΙΟΟΧ ΛΙ, ΛονροιγιΧοιον Α3 9φ9ν, 'ΑΦοοφο]3 Ω3ΛΦ 9Ο]Ο3Ος ἸβοΦ11ήό3 αν 3 (9) ὰ «ΑΦόοφο]: 13Η 9σ]οβόμιιῃ ολ ΛΟΝΟΟΧ3 ια Πἱ 50οό3ν 00Υ 13ήρΛλας Ο13ΟΥΔΙΙς ορ ἀθο]Κογβιῷ ϱοἵνΏ 913 01λά9 ἱ αο]οιιφ (01 13 ΦΟ1ΛΟΛΟΘΟΙωΡ 001 Ωοθοιή (ον (09/{/1) Αθιοοχ98 Λοιο «ΟΙΘΟΧΧΟΛΛΙ3 λονοοιγιΧ Λ3 Όφόι, ΛΦΟΟΦΟΙΞ α3ἠ Ὀο]οβοιῷ α1βοςσλλλόα, ἴπ 8 (0) ---Ἵοα 3 1ΛΟΥΟΧ -ᾳ. ηοοιΧ ΦΙΟ1λΩο ἡ '(6) αοιΦοᾳῇ 40 ΛΟΩΞ3ΦΟΥΟΙΟ ΑΘ ΛΟΩΛΞΠΩΟΟΣΙ (1) --εὲ θκόμΧ 5035.1λ.ο 9 Αφιοφος!] “ΟΟΟμΧ 91 ΟΟ1ΦΛΩΟΘ ϱον ιοΧΦή αοχΩΏαο ᾳον 4Ο1ΛΟΘ 401 ΟΙ 1013Υ «γΦΦΟΣΟΣΧ ΦοοιιΧ Ὀ19ολλωο ἡ (1) αο]όΦοοβ 401 ΛΩΞΦΙΟΙΩ Δῶν ασαβήασοσµι (2) αοηρΑ. αο34 409 δο]αμήἠοσΞΠμ ὃμι Ο11ρ 1ΟΥΞΙΙΟΠΟΞΙ Ὁ3οιλωο ἡ 'ἠθαβφήαλοληιι οοχΧ ὑ 5οοΟμΧ Φ23321Λ00 ΦσβομάμοοΧ δἰ ΑΠιΟιΟὰ 3 Ας «μθωΞβφήαλβλοιιᾷ φοιΧ αοἆω} -α0 0038 ΛΟΙΟΛΟΘ Αθν Ὀνβὴ ΑΟ3 ἰ 'ΦΟΟΟΑΦΟ ΩΟΥΥΦ «3η μηβλαο αοάωΏαο ϱ0ἱ ΟΟΙΟΛΟΘ ᾳ0ν ΛΟΛΟΟΧ ΑΦ Ὁαοὰα οσο ἱ ΑΟ ΙοΥ]3ά4μόοΧ ΑΟ οηοοιιΧ ὀἼοιλας (/)---σ 5χΟΙΧ δις οχλα” ὍσβΏΏλλαο ΛΙΟμΛΙΟοΧ Αι 913 ΟΥΩΟΊΟΧΊ93 Ὁθ ' αοορος (οι (1) αοιφοφ ᾳοι (9) αοφφοκηοσιι 541 13ήρΛλαρ ιβοἱαβοἰμιαΦρ 3νοι 3ΧΙ3 ΛΟ3 ΤΟΝ αοι ΩΟ1ΦΛΩΡ 001 ΛΟΛΟΟΧ ΛοΙ Ὠαονα δν αρονα 5 μήφ»ρ 13Υ8Οἰμιᾳ ΔΩλοροιωρ ϱ (4) μ .(1χο 3113 μρμΚμοοχΧα Ἰιοήκροιι Φ19ς1Λλῃο μΙΩὈΙο 3113) 11 5ᾳοο3Μ{ οἱ 13ήΦΛωο 9233Φ]1λαο ἀοἱμοοΧ Αἰμ. 913 ΟΙᾷΟΙΟΧΙΦ3 ΛΦΛΟροιωρ ϱ (9) μ. «Φοχᾳο]Ώσαλαο οἱ ΛΩΛΟΘοΟΙΙΟ ϱ (Ὢ) λος 9ονὰλ3 Φ00963Υ/ Φο1λροςς, 0ον ΙΞΠΦΛΩΩ ἸΟΥ]3ΛΙΟΟΧ Λ89 ὀἼολλας |Ιζ ΞΦ1ΑΦΑΟ6οΝΣ ἆὖν 50330χλαο 24 Ὑκ9 ΑΟΞΑΟ1ΛΩΟ 210 Η2όοΣ51. 'ΡΦΛΟΥΟΛΦ Ἰο1βΩΔΛλμή 63. ΦΟ1ΛΟΛΏΟΘΟΝΦ ϱ01, ὨΛὰ31 ΑΟΟΙΙΧ 'λολαλαο 'Λλοήἡρά 913 ὉΟοφοΛλρ 1Ξ5όὐ3γ/ Ἰλούνσιι 1 Α8 3ᾳ οοοι Ομ θονὰ 10Λ]3 ὉΛλ 30013 ΦΘΟΙΩΟ 0019 Φῷ 9Ι3ΘΟΞΥΞΙ ΦΟ1ΛΟΛΩΘΟΙΟ σοι δοήσά αιὰο µίς ΙΟΙ3ΑΟΦΠΟΥ Δ8Ω 'Ῥαού3Μ/ οοιϊλούσι, ᾳοἳ Φις “119 1ΟΙΛΞΟΝΙ { («ΛΩΛΧ 31. 9Ι3ΟΣΛΩΟ» 5 μΛβΠοΟΞΦΩΛΟρ 59398 51ο. Α8) ὃαρο ἵἱ ϱΟΙΩΟ ΛΟΛΧ3Α ΛΩΥΥΦ ΦΙβοςλ1, 1931. 9ο ΛΞΠοιόΩ 913 1Ο ΛΟΛΝ3ν αοπφά ᾳον 8 ΛΦ1 ΡΟΥΞΦο ὀφοι 19οα1λίο «(ιχο 3113 ἠρθιάμοοΧ ὮΛ ΛΟΥΟΛΟΦ ἢ ΙΟ113ΑµΟΟΧ ΦοοιιΧ 513 Όλο 3113 1Ο 1ΧΟ 3313 α0Ν Ο0ΥΦΛΟΘ ϱοι ιοχΧβή 1ωΧοι ΑΦ Ααβλιβήσουσι ΦοηρΑ ϱ 3113) 999 «3η. Φαρ]3θοιόφο Όἱὰ ΛΗΙΟΙΟΧΝ ΛΟΛΟΟΧ 31Ο1ΙΛΩΛΟΙΟ |ΘΟΧ ΛοΚαΏσο 3ΧΙ3 ΛΌ1ο (9) ΕΙ μα νάΠοΟ Α9ΦΙΙύΥ259 16 δελτίον ΟΕΝΔΜΕΕ (6) ἐφ᾽ ὅσον τὰ εἰς ταύτην΄ δικαιούµενα τέκνα εἶναι δύο, τὰ δύο τρίτα τῆς καταθλητέας εἰς τὴν χήραν συντάξεως᾽ (9) ἐφ᾽ ἕσον ὑπάρχει ἕν µόνον εἰς ταύτην δικαιούµενον τέκνον, τὸ ἕν τρίτον τῆς καταθλητέας εἷς τὴν χήραν συντάξεως. (4) Διά τὴν ἐν τῷ ἐδαφίῳ (2) ἀναφερομένην σύνταξιν ἡ ὁποία θὰ κατα- θάλλετο εἰς τὴν χήραν καὶ τὴν ἐν τῷ ἐδαφίῳ (3) ἀναφερομένην καταθλητέαν εἰς τὴν χήραν σύνταξιν ἐφαρμόζονται αἱ ἐν τῷ ἐδαφίῳ (3) τοῦ ἄρθρου 23 διατάξεις. Περιοδιναὶ εἰσφοραὶ 26. (1) Τὰ ἀκόλουθα πρόσωπα (ἐν τοῖς ἐφεξῆς ἀναφερόεμνα ὡς «εἴσφο- ρεῖς») καταθάλλουσιν εἰσφορὰς δυνάµει τοῦ παρόντος ἄρθρου (ἐν τοῖς ἐφεξῆς ἆ- ναφεροµένας ὡς «περιοδικαὶ εἰσφοραί)) : (α) πᾶς καθηγητὴς ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ὁρ'σθεῖσαν ἡμέραν το συντάξιµος καθηγητής᾽ (6) πᾶς καθηγητὴς ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ (εἴτε κατὰ τὴν. ὁρισθεῖσαν ἡμέραν εἴτε μετὰ ταύτην) ὁ ὁποῖος καθίσταται συντάξιµος καθηγητὴς καθ) οἰονδήπο- τε χρόνον μετὰ τὴν ὁρισθεῖσαν ἡμέραν. (2) αΑἱ περιοδικαὶ εἰσφοραὶ ὑπὸ εἰσφορέως δυνάµει τοῦ παρόντος ἄρθρου εἶναι πρὸς ἕν καὶ τρία τέταρτα τοῖς ἑκατὸν τοῦ ἑκάστοτε μισθοῦ αὐτοῦ καὶ κα- ταθάλλονται--- (α) ἐν τῇ περιπτώσει εἰσφορέως ὁ ὁποῖος διετέλει ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ κατὰ τὴν ὁρισθεῖσαν ἡμέραν, ἀπὸ τῆς ὁρισθείσης ἡμέρας μέχρις ὅτου παὀσῃ να εἶναι καθηγητής (6) ἐν τῇ περιπτώσει εἰσφορέως ὁ ὁποῖος καθίσταται εἰσφορεὺς καθ) οἰονδή- ποτε χρόνον μετὰ τὴν ὁρισθεῖσαν ἡμέραν, ἀπὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν οποίαν καθίσταται συντάξιµος καθηγητὴς μέχρις ὅτου παύσῃ νὰ εἶναι καθηγητής. (3). Αἱ περιοδικαὶ εἰσφοραὶ ὑπολογίζονται ἐπὶ τοῦ µηνιαίου μισθοῦ τοῦ εἰσ- φορέως κατὰ προσέγγίσιν τοῦ πλησιεστέρου πολλαπλασίου τῶν µέεντε μίλς. (4) ᾿ἘΕαν εἰσφορεὺς διατελῇ ἐπ᾽ ἀδεία μετ ἠλαττωμένων ἀπολαθῶν ἢ ἄνευ ἀπολαθῶν ἢ διατελῇ ἐν διαθεσιµότητι, εἰσφέρει οὗτος κατὰ τὸ ἐν τῷ ἐδαφίῳ (2) Καβοριζόμενον ποσοστὀν. (5) Η ὑποχρέωσις διὰ περιοδικἁς εἰσφοράς δημιουργεῖται ἡμερησίως καὶ αἱ εἰσφοραὶ αὗται ἀφαιροῦνται ἐκ τῶν ὑστέρων μηνιαίως ἓκ κ. πιοδίον τοῦ μον ρέως. ἐὰν δὲ διαρκούσης χρονικῆς περιόδου ἀδείας εν ἀποημν εἰσφαρεὺᾳ τν καταθάλῃ τὰς εἰσφοράς του, τὸ ποσὸν τῶν καθυστερηµενων Βηυρων του αν ται ἐκ τῶν καταθλητέων εἰς αὐτὸν κατόπιν τῆς τοιαύτης ἀδείας ἀπολα ον ς χοιαύτας δόσεις οἵας ὁ Γενικὸς Λογιστὴς ἤθελεν εἰς ἑκάστην περίπτωσιν ὁρίσει. χο ,(«9οΟΧ 913 ο1λο» 2ῷ μΛβΠ «0434 ρΑρ 93Φ3 ὅ]ον 43) Αποιικ Αν 913 Φ2ολλοο “αοομΧ ἠΗγονΟὰλ Λο1ο (ϱ) --ΆΟΛΩΟ ΑΟ]ΩΞΟΙΙΙΩ Λἰ. ΌΙῷ ἸΟΙΞΛΙΟΟΧ («ΛΦΛΩΟΘΟΙΩΟ ϱ» 9ῷ ΩΟΛΞΠΟΟΞΦΟΛΟ 9433Φ9 5101 Αα) αοΧαοιβοιλοο 9οό8γη Λοὀσι, ϱ1 113 1ΦΠΟΟΦ3 Λο]οιιφ Λο 913 ϱοιμΚαθο αοπΠ]3 «Ὁλ.ΛαΟ ὤ1ρΛΟρ ὧλ 19 'Θ4ΟΟΞΥΝ/ ΦΟΛΛΟΟΧΣΙ ϱ01 ΛΩΞΏΦΙΟΙΟ ων Δσλβήαοσομι 0 ΟΑΝΧ3Ν Ίο 9χομΧ 513 5ι94ρλλα” ᾽ΑΟΊΟΛΑ8 ΛΟΙΩΟ 913 ΛΟΟΙ3ΘοφοΙΟ | 54963γ/ ᾳοι ο Αμ 'ὪΊΟΛΛΑ ΦοόοφρΙᾳ νιραοςι, ΟΛΦΗΙΞὰ (ον αᾷ 99 5ο '3ΧΠ ὦνρο Λᾷ δολβήοηιόο μη }οὰ 1363) Ἰνλοςχον ὢν ΑΦ 5οΛλβἠροιοιιοήιοἰιοΧ 5ο6φ ὅσα, ὰ 51Ώ2γ σοσι! (5) ΛΦΧΙΠΟΛΟΧΙΟ ΛοΛόαοιΑ, ΦΥ 13Λ1οΠμο «οοΛοσονλ» 15 Φορόρ Ον ΑΦ 1Ο13ολοοι 5ῳ Φουοήἱόσρογιφ 9033Φ1λαο δα μιῷ ολ ὁᾳ 009 8 ΦΩ303ΟΙΟΦΦ 19 ΛΦΟΟΦΟΙ3 ΑΦΧΙΥΒΥ Λμγοφθοιοὰ 9φόι Ὀ]λωφήαα Ο913Λ ΑΦ 8 Ἰοὀοφοι3 Ῥολιχός ΑοομργφΏνοὰ ΛΌ]οιιο ΛΜ. Όιο Λο]οβοίπιᾳ μα οσ Φορορ ὢν ΑΦ ΙΟ113ΟΛΟΟΙ, 5Φ 'ῬοόοφοιΏ 1ΟΧΙΩοιόΞβι ΛΟΟΙΘΙΥΦΞ1ΟΧ ΑὉ]οιο Αι Όιῷ ΦΩΟΦἠ -ᾱ. Ῥμρ]ββοιόφ 5µΗ ΛΠΙΟΙΟΧἈ ΑΟΙΟΞΟΙΜΩ ιβλ]οήµο «ΛΦΟοφοι3 α3ήῆ Υ]Ιοβομιίι» «ΟΑΛΟΥΥΦΦΟΑΛΟΣ Λ3Ο '/σ Φοθόρ ὢν ΑΦ ἸΟ1ΛοΏΙΟο 5ῷ “ΙΟΟΟΦΟΙ3 10Χ11Υ31 µ ΡοαΙΧΟς ΛΩ]ομο ΛΜ Φις ΛΟΙΟΞΟµΙΩ ΙΛΡΟΠΙΟ «ΛΦοοφσιΞ α3ΞΛΦ Ὀιοβοίιῳ» ΑΟΊΟ νἱλΛ. «ρολ. ΙβΛΟΦΠΟΥΙόΒΙ. Λ30Ο ὮΥΥΦΡ «οι 13ομιβοἰμιαΦρ ἰπ μι {ἱ 2αοάθί 0ο 13ήςΛ «09 5ΙΦ01ΛΏΟ μθἰήμοοΧᾷ Λο]οιφ ΛΟΙ 913 ΛμιμΚμβον 1ΞΛ)ΟΠµοΟ «ΦοΧροΙΏοιλαο» «ΑΟΙΟχ«ΗθΟΣ Ι3ΛΟΦΠΟΥΙΟΞ1,Λ8Ο ὉΥΥΦ αον 13οἱι3ομιι -αφρ ᾱν ιβ ΛΙΦΟ1ΛΩΟ 913 {1 5αοςβγ/ ϱον 1ΞήΦΛας ΊΟΙΩΟΊΩΧΙΩ 591919 ϱ Ὀχμιριᾳ -Ἱ. ΛΟΠΙΑΦΟΠ ος ὨΙΛΩογβόμις Λἰαμκαθον Ἰβλμοήμο «δμαμήροα 5οΠ1ῷρλλαο» «4961. αο]οφήβνιΏς ϱοι ΛοάβΠΙµ Λα] Λι ιβΑμοΏμο «ΟόΞΗ φοο]3θοιόρο» --“ὉΙΟΛΑΛᾷ 9οόοφΦιᾳ ἠνιρλοσν ΩΟΛΦΗΊΞΙ ϱον 3 ΛΦ9 901139 Φ0963Η Φοιλοόχιι ϱ0ἱ ΦΩΟΝΟΧΟ 50ο οι (])--6ι οιβλυίόα. ΝΟΝΣΠ. ΙΝΗ ΝΟάΗΧ τιἘνιμὰας”-- ΙΙΙ 5οσβι Ὅοιρο 5Ω3οἱμιπομιαΦρ ὁσ]λμήοάβήἰι οι Φιωρ Φᾳοάύβγ/ Φοιλούσὰ 001 ΛΩΞΩΙΟΙΩ Λωι σλοφ -Παο οπΠιόφοογιό |. 91901ΛλϱΟ ΙΟ113ΑΟΜΟΧ 996! (ον αοιοροχωψ δµ]ς 51 }οὰ ϱο96Ι 0ου (αολοροΛϱύ 219Ιἱ δν ᾳ9οιβῆ ὈλλοοαβοιαΦρ ἀαἰαμάάρθονὰ 513 199 1ΟΛ13ΟΝ :996Ι 091 αο]όθ Ώβαιιας ΛΙ] Λἰμ ΗΛΦΠΦ3ΟΦ Ὁῳ ΙΟΛ]ΞΟΦΩΞΘ 20003Ύ/ Φολλφόχ1, οι 5ᾳΧο] Η, 5οᾳΧοι 20396όχΛΦ οιλυήοόβµ, 0010 ὈἠμόΦΦογ πἹιφΦ ον ΛΦΟΙΛΩΟ Λι Ἱοσιβή Ὦλ ΊΌωοΛα9 Λοιγωοφήας Αραικοαοιλ. ον “θΟ3οἱμιβό1ι -ΦΦ ΘΜΧΊΛΟΟΣΛΟΛΟ ὃὑα ΛμΛΊοιι Λία ΛοιΩΟ 513 ὑγοφι ο δοιοήἠσιλούο ϱΟΧΙΧΟΟΘ 3. ϱΟΦῳΦοο ΛΟΧοΛᾷ αἰαΚμροχ ἴσῃς μχορ ἰμμχόσθιπι, ροήόρ { ΑΟ. )1{ »γοήμόσςογιΦ 5039.2Λαο0 51ρΦΙ31Η4 σαν” να ΑΘΙΣΥΛ32Ο σῖ δελτίον ΟΕΔΝΜΕΚ 9 Ψιλοδώρημα ὅταν χαθηγητὴς ἀποθάνῃ ἐν ὑπηρεσία ἢ μετὰ τὴν ἀφυπηρέτησιν 13.--(1) Όταν µόνιµος καθηγητὴς τοῦ ὁποίου ὁ διορισμὸς ἐπεκυρώθη, ἁπο- θάνῃ ἐν ὑπηρεσίᾳ, τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον δύναται νὰ χορηγήσῃ εἷς τὸν νό- µιμον προσωπικὸν ἀντιπρόσωπον αὐτοῦ φιλοδώρημα μὴ ὑπερθαῖνον τὸν ἐτήσιον μισθὸν αὐτοῦ ἢ τὸ ἐφ᾽ ἅπαξ ἐπὶ τῆς συντάξεως φιλοδώρηµα εἰς τὸ ὁποῖον τυχὸν θὰ ἐδικαιοῦτο, ἐὰν τοῦτο εἶναι µεγαλύτερον, (2) Διὰ τοὺς σκοποὺς τοῦ ἐδαφίου (1) «ἐφ ἅπαξ ἐπὶ τῆς συντάξεως φιλο- δώρημα» σηµαίνει τὸ φιλοδώρηµα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐχορηγεῖτο εἰς τὸν καθηγητὴν δυνάμει τοῦ ἐδαφίου (1) τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ παρόντος Νόμου ἐὰν κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου του εἶχεν ἀφυπηρετήσει ὑπὸ τὰς περιστάσεις τὰς περιγραφοµένας εἲς τὴν παράγραφον (6) τοῦ ἐδαφίου (1) τοῦ ἄρθρου ἃ τοῦ παρόντος Μέρους καὶ εἶχεν ἀσκήσει ἐκλογὴν δυνάµει τοῦ ἄρθρου 15 ὅπως λάδῃ ἡἠλαττωμένην σύντα- ξιν καὶ φιλοδώρηµα. (3) Όταν καθηγητής εἰς τὸν ὁποῖον ἐχορηγήθη σύνταξις ἢ φιλοδώρηµα ὃδυ- νάµει τοῦ παρόντος Μέρους ἀποθάνῃ μετὰ τὴν ἀφυπηρέτησίν του καὶ τὸ συνολικῶς πληρωθὲν ἢ πληρωτέον εἰς αὐτὸν µέχρι τοῦ θανάτου του ποσὸν ὑπὸ μορφὴν συντά- ἔεως ἢ φιλοδωρήματος δύ οἰανδήποτε ὑπηρεσίαν εἶναι µικρότερον τοῦ ἐτησίου µι- σθοῦ τὸν ὁποῖον ἐλάμθανε κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀφυπηρετήσεώς του τὸ Ὑπουργι- κὀν Συμθούλιον δύναται νὰ χορηγήσῃ εἰς τὸν νόµιμον προσωπικὸν ἀντιπρόσωπον αὐτοῦ φιλοδώρηµα ἴσον πρὸς τὴν διαφοράν. Συντάξεις εἰς ἐξαρτωμένους καθηγητοῦ φονευοµένου ἐν τῇ ἐχτελέσει τοῦ χαθήποντος 14.--(1) Τηρουµένων τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος ἄρθρου, ὅταν καθηγητὴς ἀποθάνῃ συνεπείᾳ τραύματος τὸ ὁποῖον ὑπέστη--- (α) ἐν τῇ ἐνεργῷ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ' καὶ (6) ἄνευ ἰδικῆς του ἀμελείας' καὶ (Υ) λόγῳ περιστάσεων αἱ ὁποῖαι δύνανται εἰδικῶς νὰ ἀποδοθῶσιν εἰς τὴν φύσιν τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ, ἐνῷ διετέλει ἐν ὑπηρεσίᾳ, τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον δύναται νὰ χορηγήσῃ ἔπι- προσθέτως πρὸς τὸ δυνάµει τοῦ ἄρθρου 13 τυχὸν χορηγηθὲν εἰς τὸν νόμιµον προ- σωπικὸν ἀντιπρόσωπον αὐτοῦ φιλοδώρηµα-- (4) ἐὰν ὁ ἀποθανὼν καθηγητἠς καταλίπῃ χήραν, σύνταξιν εἰς αὐτὴν ἐφ᾽ ὅσον παραμένει ἀνύπανδρος ἐκ ποσοῦ μὴ ὑπερθαίνοντος τὰ δέκα ἐξηκοστὰ τοῦ μισθοῦ του κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν καθ᾽ ἥν ὑπέστη τὸ τραῦµα’ (18). ἐὰν ὁ ἀποθανὼῶν καθηγητὴς καταλίπῃ χήραν εἰς τὴν ὁποίαν χορηγεῖται οὐνταξις δυνάµει τῆς προηγουµένης παραγράφου καὶ τέκνον ἢ τέκνα, παραμένει ἀνύπανδρος ἐκ ποσοῦ μὴ ὑπερθαίνοντος τὰ δέκα ἑξηκοστὰ τοῦ προηγουµένης παραγράφου καθοριζοµένης συντάξεως' (14). ἐὰν ὁ ἀποθανὼν καθηγητὴς καταλίπῃ τέκνον ἢ τέκνα, ἀλλὰ δὲν καταλί- πῃ χήραν ἢ δὲν χορηγεῖται σύνταξις εἰς τὴν χήραν, σύνταξιν δι ἕκαστον τἐκνον ἐκ ποσοῦ διπλασίου τοῦ ὑπὸ τῆς προηγουµένης παραγράφου κα- θοριζοµένου’ (1ν) ἐὰν ὁ ἀποθανὼν καθηγητὴς καταλίπῃ τέκνον ἢ τέκνα καὶ χήραν εἰς τὴν ὁποίαν χορηγεῖται σύνταξις δυνάµει τῆς παραγράφου (4) τοῦ παρόντος ΣΕΛΙΣ 4 δελτίον 2΄ὸ ὤὥφοἽ]όγ7ον 70οοόΓΥοωΩ2Ω ζοῦ Ού/κονορκοῦ Π5υκεζου Τοῦ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ, Ῥοηθοῦ Διευθυντοῦ εἰς τὸ Παγχύπριον Γυμνάσιον Θηλέων Παλλουριωτίσσης Εἶναι γεγονὸς ὅτι τὰ περισσότε- ρα προθλήµατα ὅσον ἀφορᾶ τὸν καταρτισμὸν τοῦ ὡὠρολογίου προ- γράµµατος εἰς τὰ Σχολεῖα Μέσπς Ἐκπαιδεύσεως παρουσιάζονται εἰς τὸ πρόγραµµα τοῦ Οἰκονομικοῦ Λυ- κείου, τοῦτο δὲ συωµθαίνει διὰ δύο κυρίως λόγους: 1. Διότι ἀποθλέπομεν εἰς τὸ να ἐξομοιώσωμεν τὸ πρόγραµµα του Οἰκονομικοῦ Λυκείου μὲ ἐκείνο του Κλασοικοῦ καὶ τοῦ Πρακτικοῦ ὥστε οἱ ἁτιόφοιτοι τοῦ κλάδου αὐτοῦ να μὴ ὑστεροῦν ἐκείνων τῶν ἄλλων δύο καὶ νὰ ἔχουν οὕτω τὴν εὐχε- ρειαν νὰ γίνωνται δεκτοὶ εἰς τὰς Πανεπισττµμιακὰς Σχολὰς τῆς ελ- λάδος συναγωνιζόµενοι ἐπὶ ἴσοις, κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἤττον, ὅροις μὲ τοὺς ἀποφοίτους τοῦ Κλασσικου καὶ Πρακτικοῦ. 2. Διότι τείνοµεν εἰς τὸ να δώ- σωμεν εἰς τοὺς ἀποφοίτους τοῦ Οι- κονομικοῦ Λυκείου ὅσον τὸ ὄυνατον περισσότερα ἐφόδια δια νὰ μπορξ- σουν εὐκολώτερον νά εξεύρουν ερ- Υασίαν μετὰ τὴν ἀποφοίτπῃσίν των καὶ νὰ προσαρμοσθοῦν μὲ µεγαλυ- τέραν ἄνεσιν εἰς τὰς ἁπαιτήσεις τῆς ζωῆς. Θὰ ἤτο δεθαίως ἰδεῶδες ἐὰν ἠδυ- νάµεθα νἁ ἐπιτύυχωμεν τὸν ανωτερω διπλοῦν σκοτιὀν ἀνωδύνως. Ἱουτο ὅμως νοµίζοµεν ὅτι ὅεν ἐπιτυγχα-: νεται εἰς τον Οαθμὸν ποὺ θὰ ἔπρε- πε διότι τελικῶς καταλήγοµεν εις τὸ νὰ ἐπιφορτιζωμεν τους µαθπτας τοῦ Οἰκονομικοῦ Δυκείου μὲ μµεγα: λον ἀριθμὸν µαθπµάτων -- ἀρκετά τῶν ὁποίων είναι µονόοωρα -- και μὲ πολλάς ὥρας διδασκαλίας ἐθοο- µαδιαιως. Ὁ μεγάλος ἀρίθμµος των µαθπµάτων και κυρίως τὰ µονόωρα τοιαῦτα κουράζουν τὸν µαθητὴν δυσαναλόγως πρὸς τὴν ἀπόδοσίν του, πιστεύοµεν δὲ ὅτι τελικῶς π ὠφέλεια ἐκ τῶν μονοώρων µαθη- µάτων εἶναι ἐλαχιστοτάτη ἂν ὄχι καὶ µηδαμπνή. 'Ὁ πὐξημένος ἁριθ: μὸς τῶν ὡρῶν διδασκαλίας -- 4υ ἑθδομαδιαίως -- μᾶς ἀναγκάζει νὰ καταπονοῦμεν τοὺς µαθητὰς μὲ ἑ- θδόµπν ὥραν διδασκαλίας ἡ ὁποία ὄχι µόνον εἶναι τελείως ἀκατάλλη- λος διότι ὁ µαθπτήὴς εἶναι ἤδπ ἀρ: κετὰ κουρασμένος μετὰ ἀπὸ 6 συ- νεχεῖς ὥρας διδασκαλίας ἀλλὰ Χχᾶ- νεται καθ’ ὁλοκλπρίαν ὅταν διατί- θεται διὰ τὴν διδασκαλίαν μονοώ- ρου µαθήµατος. Ἔτερον πρόθληµα ποὺ προκύπτει ἀπὸ τὴν ὕὑπαρξιν τῆς ἑθδόμπς Περιόδου εἶναι ὅτι οἱ µαθηταὶ ἀναγκάζονται εἰς πολλὰς περιπτώσεις νὰ φεύγουν ἀργὰ τὸ ἀπόγευμα διὰ τὰ χωριά των ἢ νὰ καθυστεροῦν τὴν ἀναχώρποιν καὶ τῶν ἄλλων συγχωριανῶν τους ὅταν δὲν ὑπάρχπ δεύτερον λεωφορεῖον. θὰ μποροῦσε 6εθαίως κανεὶς ἓ- ξετάζοντας λεπτομερέστερον τὸ ὅ- λον ζήτημα νὰ παραθέσπ σωρείαν ἐπιχειρπμάτων διὰ τὰ μειονεκτήµα- τα ποὺ παρουσιάζει τὸ πρόγραµµα τοῦ Οἰκονομικοῦ Λυκείου χωρὶς 6ε- θαίως νὰ ὑπάρχουν ἀντίστοιχα πλε- ονεκτήµατα. ᾿Ασχέτως ὅμως ὅλων τῶν ἄλλων ὑπάρχουν ὃδύο θασικὰ ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα συνεχῶς μέ- νουν ἀναπάντπτα. α) Εἶναι παραδεκτὸν ἀπὸ ὅλους -- ἐπισήμως καὶ ἀνεπισήμως -- ότι οἱ µαθηταὶ ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ ΌΏι- κονομικὸὀν Λύκειον εἶναι συνήθως κατώτεροι ἐκείνων ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ Κλασοικὸν καὶ τὸ Πρακτικὸν -- τοῦτο φαίνεται καὶ ἀπὸ τὰ ἐνδςι- κτικἀ των -- ὅπως εἶναι ἐπίσπς πια: ραδεκτὸν ὅτι τὸ Κλασσικὸν καὶ τὸ Πρακτικὸν εἶναι δυσκολώτερα τοῦ Οἰκονομικοῦ. Γιατὶ ἐπομένως ἐν ὅ- ψει τῶν ἀνωτέρω διαπιστώσεων, τὸ πρόγραµµα τοῦ Οἰκονομικοῦ Λυκεί- ου ἐπιθαρύνεται μὲ περισσότερα µαθήµατα καὶ περισσοτέρας ὥρας διδασκαλίας ἑθδομαδιαίως Δεν εἷ- ναι τοῦτο ἀντιστρόφως ἀνάλογο μὲ τὰ προηγούμενα Ισως νὰ ἀντεί- πΏ τις ὅτι τὰ δύσκολα µαθήµατα, - Αρχαῖα, Φυσικά, Μαθωματικὰ -- διδάσκονται εἰς ὁλιγωτέρας περιό: δους ἑθδομαδιαίως εἰς τὸ Οἰκονομι- κὸν Λύκειον. Τοῦτο εἶναι ἐκ πρώτπς ὄψεως ὁρθὸν πλὴν ὅμως πιστεύο- μεν ὅτι τοῦτο τελικῶς καταλήγει εἰς θάρος τῶν μαθητῶν τοῦ Οἰκο- νομικοῦ Λυκείου διότι καλοῦνται οὗ- τοι νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ δύσκολα αὐτὰ µαθήµατα σὲ ὁλιγώτερες πε- ριόδους ἑθδομαδιαίως μὲ πὐξημέ- νες ἀπαιτήσεις ἀπὸ µέρους τῶν κα- θπγητῶν των οἱ ὁποῖοι πράττουν τοῦτο εἰς τὴν προσπάθειάν των νὰ προσφέρουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισ- σότερα καὶ εἰς τοὺς μαθητὰς αὖ- τούς. ϐ) ἸἘΕφ' ὅσον οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ ἀκολουθήσουν Πανεπιστημιακὰς σπουδὰς εἰς Ελλάδα δύνανται νὰ πράξουν τοῦτο ἐγγραφόμενοι εἰς τὸ Κλασσικὸν ἢ τὸ Πρακτικὸν -- ἀναλόγως τῆς προτιµήσεώς των -- ἐφ᾽ ὅσον δὲν ἀπαιτοῦνται εἰδικαὶ γνώσεις διὰ τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των εἰς τὰ οἰκονομικὰ ἢ ἐμπιορικὰ θέµατα καὶ ἐφ᾽ ὅσον οὔτε καὶ μὲ σήμερον ἰσχῦον ἐνιοχυμένον καὶ ἐπιθεθαρι)- μµένον πρόγραµµα δὲν δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι θὰ ὑπάρξπ συναγωνισμὸς ἐπὶ ἴσοις ὅροις μεταξὺ ἀποφοίτων Οἰκονομικοῦ ἀφ᾿ ἑνὸς καὶ Πρακτι- κοῦ ἢ Κλασσικοῦ ἀφ) ἑτέρου ποία ἡ οκοπιµότης καθιερώσεως τοῦ προ: γράµµατος αὐτοῦ τὸ ὁποῖον ἀἄπο- θαΐνει εἰς 6δάρος τῶν μµαθπµάτων οἰκονομικοῦ καὶ ἐμπορικοῦ τιεριε- χομένου διὰ τὰ ὁποῖα κυρίως ἐνδια- φέρονται οἱ ἐγγραφόμενοι εἰς τὸ Οἰκονομικὸν Λύκειον Ισως νὰ λε- ΧΘΠ καὶ ἐδῶ ὅτι τοῦτο γίνεται διότι διαφορετικὰ τὸ Οἰκονομικὸν ΔΛύκει- ον δὲν θὰ ἀνεγνωρίζετο ὡς ἰσότι- μον πρὸς τὰ ἐν ἙΕλλάδι ἀντίσοτοι- χα ὅηπμµόοια σχολεῖα καὶ ὅτι πρω- ταρχικὸς σκοπὸς τοῦ σχολείου εἶναι ἡ παροχὰ γενικής ἀνθρωπιστικῆς μορφώσεως ἡ ὁποία δημιουργεῖ ὁ- λοκλπρωμένους καὶ ὑγιῶς σκεπτο- µένους ἀνθρώπους ἱκανοὺς νὰ ἀν- τιµετωπίζουν ὀρθῶς τὰ προθλήµατα τῆς ζωᾖς καὶ ὄχι ἡ παροχἡὴ εἰδικῶν γνώσεων καὶ ἡ προπαρασκευὴἠ Των διὰ τὴν Α ἢ Β θέσιν εἰς τὴν κοινω- νίαν. ᾿Ἐπὶ τούτων ὅμως δυνατὸν νὰ παρατηρπθοῦν τὰ ἑξῆς: 1. Όσον ἀφορᾶ τὴν ἀναγνώρι- σιν ὑπὸ τῆς Ελλπνικῆς Κυθερνή- σεως νοµίζοµεν ὅτι δὲν ἐππρεάζει τοῦτο ὅσους δὲν προτίθενται νὰ σπουδάσουν εἰς Ἑλλάδα. Ἐξ ὅσων γνωρίζοµεν µόνον ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν --- μέχρι 500 ἑνδιαφέ- Ρονται διὰ σπουδὰς εἰς Ελλάδα, ὑτιάρχει ἄλλως τε τὸ Κλασσικὸν καὶ τὸ Πρακτικὸν εἰς τὸ ὁπιοῖον μποροῦν νὰ ἐγγραφοῦν ὅσοι προτί- θενται νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των. 2. Όσον ἀφορᾶ τὸ 6ασικὸν θέ- μα τῆς ἀνθρωπιστικῆς µμορφώσεως νοµίζοµεν ὅτι -- ὅπως συµθαίνει εἰς πολλὰς ἄλλας χώρας -- θὰ ἤτο σφᾶλμα µέγα νὰ ἀναμένεται ὅτι ὅλοι οἱ νέοι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀν- ταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοι- αύτπς μορφώσεως, οὐδόλως δὲ θὰ ὑστεροῦν ἢ θὰ μειονεκτοῦν ὅσοι ᾱ- κολουθήσουν κάπως ἑλαφρότερον πρόγραµµα μὲ ἐνιοχυμένα τὰ ἐμ- πορικὰ θέµατα πρᾶγμα ποὺ θὰ τοὺς θοηθήση νὰ ἁἀνταποκριθοῦν εὐκο- λώτερον καὶ νὰ ἁποδώσουν περισ- σότερον εἰς τὴν ἐπαγγελματικήν των σταδιοδροµίαν. Δὲν πρέπει ἄλ- λωστε νὰ λπσμονῶμεν ὅτι οἱ ἐπιτυγ- Χάνοντες εἰς τὸν ἐλεύθερον στίθον τῃπς ζωΠς δὲν εἶναι κατ’ ἀνάγκπν οἱ ἁπόφοιτοι τοῦ Κλασσικοῦ ἢ τοῦ Πρακτικοῦ ἢ γενικώτερον οἱ τυχόν- ποτε µία γενικὰ ἐπανάλπψις τοῦ τόκου, τῃς ὑφαιρέσεως, τῶν ποσοστῶν, τῶν 'Εταιρειῶν καὶ στοιχείων τῆς Πρακτικής Γεωμετρίας. 6. Τὰ µαθήµατα τῆς Στενογραφί- ας καὶ δακτυλογραφίας νὰ μὴ διδάοκωνται εἰς τὴν Δ΄ τάξιν καὶ νὰ ἐνισχυθήῇ ἡ διδασκαλία των εἰς τὴν Στ᾽ τάξιν ὅπλ. 4 περίοδοι διὰ τὴν Στενογραφί- αν (µόνον διὰ τὰς µαθητρί- ας) καὶ 4 περίοδοι διὰ τὴν ζα- κτυλογραφίαν. 7. Νὰ ἐνισχυθῃ ἡ διδασκαλία τοῦ µαθήµατος τῆς Πρ. Γραφείου ὅπλ. 4 περίοδοι διὰ τὰς µαθη- τρίας καὶ 2 διὰ τοὺς μαθτιτὰς καὶ νὰ δοθΠ µεγαλυτέρα ση- µασία εἰς τὸ µάθηµα τοῦτο διὰ τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς δι- ῥασκαλίας του. 8. Τὸ µάθαµα τῆς Λογιστικής νὰ διδάσκεται 5 περιόδους εἰς τὴν Δ΄ τάξιν, 4 περιόδους εἰς τὴν Ε΄ τάξιν καὶ 2 περιόδους εἰς τὴν Στ’ τάξιν διὰ τὰς µαθη- τρίας καὶ 4 περιόδους διὰ τοὺς μαθπτὰς. Τοῦτο θὰ διευκολύνπ τοὺς μαθπτὰς νὰ παρακάθην- ται ἀνέτως εἰς τὰς ἐξετάσεις τοῦ 1,.0.0.-Δ΄ τάξις ΕΙ]ΘΠΙΘΤΙ- Ι8ΙΥ καὶ Ε΄ τάξις ΙΠίθΘΤΠΙ6: ἀϊβία -- χωρὶς νὰ χρειάζωνται φροντιστήρια. 9. Νὰ καταργπθςπ ἡ διδασκαλία τῶν Γαλλικῶν. Ἐξ ὅσων γνω- ρίζοµεν σὲ καμµίαν ἄλλην χώ- ραν δὲν ὑπάρχει ὑποχρεωτικὰ διδασκαλία δύο ζξένων γλωσ- σῶν ὡς συµθαίνει παρ) ἡμῖν. Πιστεύοµεν ὅτι θὰ ἤτο πολὺ προτιμώτερον καὶ πρακτικῶς οκότιµον ὁ μαθητὴς νὰ διδά- σκεται µία” ξένηπν γλῶσσαν ἐκτενῶς παρὰ δύο ἑλλειπῶς, Ἡ πρακτικὴ πλευρὰ τοῦ ζητι- µατος ἀποδεικνύει ὅτι ἐλάχι- στοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι -- φελοῦνται ἐκ τς γνώσξως στοιχείων τῆς Γαλλικῆς γλώσ- σπς διότι σπανίως τὴν Χρπσ'µο- ποιοῦν. Διὰ τοὺς ἑλαχίστους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ ἐνδιεφέ- Ρροντο διὰ τὴν ἐκμάθπσιν τῆς Γαλλικῆς δυνατὸν νὰ ὀργανω θοῦν ἁἀπογευματινὰ τµήµατα εἰσ τὸ ᾿νστιτούτον Ἑένων Γλωσσῶν ὅπου νὰ διδάσκωντι}ι τὸ µάθηµα τοῦτο ἑκτὸς ποο γράµµατος καὶ δωρεάν. Βάσει τῶν ἀνωτέρω εἰσπγήσεων τὸ πρόγραµµα τοῦ Οἰκονομικοῦ Λυ- κείου θὰ διαµορφωθῃ ὡς κάτωθι κ πι Στ Μαθήτριαι--Μαθηταὶ Θρπσκευτικὰ ᾿Ἀρχαῖα Νέα ᾽Ἁγγλικὰ Μαθηματικὰ Φυσικὰ- Χημεία Ἱστορία--Αγωγἡ Δογιστικἡ Ἐμπορικὰ Νομικὰ Γυμναστικὴ Οἰκον. Μαθηματικἁὰ Πρακτικὰ Γραφείου -- Στενογραφία - Δακτυλογραφία σαι [1ο | ωσιωώωσωσιιμ ΝΝ1ΝΝΝΙΝΟΔΡΝ/ΙσσωΛνΟ 386 86 (2 μαθηταϊὶ) ΔΑΔΑΙΙΝΙΝΟΙ ΙΟ σσ | ΝΓνννω αν νωσοσ η | ο ο ο ο τες ἐπιμελοῦς κλασσικῆς μορφώ- σεως. Ὡς ἐκ τούτου τολμῶμεν νὰ ὑπο- θάλωµεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τόσον τῶν ἁμέσως ὑπευθύνων ὅσον καὶ Υενι- Κώτερον µπαντὸς ἐνδιαφερομένου, τὰς ἀκολούθους εἰσπγήσεις διὰ τὴν τροποποίπσιν τοῦ ὠὡὠρολογίου προ- Υράµµατος τοῦ Οἰκονομικοῦ Λυ- κείου. 1, Ἐπιδάλλεται ἡ ἐνίσχυσις τῆς διδασκαλίας τοῦ µαθήµατος τῶν Νέων Ελλπνικῶν καὶ τῶν ᾿Αγγλικῶν. 2. ᾿Επιθάλλεται ἡ ἑλάττωσις τῶν ὡρῶν διδασκαλίας τῶν Μαθπ- ματικῶν καὶ Φυσικῶν. 38. ᾿Ἐπιθάλλεται ἡ κατάργησις τῆς διδασκαλίας τῶν ᾿ΑἈΑρχαίων, τῶν Θρπσκευτικῶν, τῆς Κοσµογρα- φίας καὶ τῃς Λογικής εἰς τὴν Στ΄ τάξιν. 4. ἸἘΕπιθάλλεται ἡ συγχώνευσις τῶν ἀκολούθων µαθηµάτων ὥσ- τε ταῦτα νὰ διδάσκωνται καὶ νὰ θαθμολογοῦνται εἰς ἕν µά- θηµα: “Ἱστορία- ᾽ΑἉγωγὴ τοῦ Πολίτου, Ἐμπ. Δίκαιον- Πολιτ. Οἰκονομία, Ἐμποριολογία--'Αλ- Ἀπλογραφία, ᾿Ανγγλικὰ- -'Αγγλι- κἡ Αλλπλογραφία. δ. Τὰ Οἶκο. Μαθηματικὰ νὰ ὅι- δάσκωνται 2 περιόδους εἰς τὴν Ε΄ καὶ 2 περιόδους εἰς τὴν Στ᾽ τάξιν καὶ ὁ θαθμὸς νὰ μὴ συµψπφίζεται μὲ ἐκεῖνον τῶν ἄλλων Μαθπματικῶν. ὮΕἰς τὴν Στ΄ τάξιν νὰ γίνεται ὁπωσδή- Τὸ ἀνωτέρω πρόγραµµα τὸ ὁποῖ- ον πιστεύοµεν ὅτι θᾳασικῶς δὲν - στερεῖ τοῦ ἰσχύοντος σήμερον θὰ παρέεχπ δυνατότητας πλπρεστέρου καταρτισμοῦ εἰς τὰ θέµατα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ τὴν ἁπα- σχόληπσιν τῶν μαθητῶν μετὰ τὴν ἆ- ποφοίτησίν των ὡς εἶναι τὰ Νέα 'Ελ- λπνικά, τὰ ᾿Αγγλικά, ἡ Δακτυλο- γραφία καὶ ἡ Στενογραφία. ᾿Ίσχυ- ρὸν ἐπιχείρπμα διὰ τὴν καθιέρωσιν προγράµµατος μὲ ἐνισχυμένα τὰ ἀνωτέρω µαθήµατα δύναται νὰ ἅπο- τελέσπ τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐν ἀντιθέ- σει πρὸς τὰ ἐν 'Ελλάδι κρατοῦντα εἰς τὴν Κύπρον, ἡ συντριπτικὴἡ πλει- οψπφία τῶν ἀποφοίτων τοῦ Οἰκονο- μικοῦ Πυκείου ζπτοῦν ἀπασχόλπσιν εἰς τὴν Δπμοσίαν Ὑππρεσίαν, τὰς Τραπέζας καὶ ᾿Ιδιωτικοὺς 6ιοµηχα- νικοὺς καὶ ἐμπορικοὺς ὀργανισμοὺς χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρωνται διά περαι- πέρω σπουδάς. Χωρὶς νὰ ἰσχυριζώμεθα ὅτι ὅσα ἀναφέρομεν ἁἀποτελοῦν λύσιν τιρὸς τὴν ἰδεώδτ κατεύθυνσιν τείνομεν νὰ πιστεύωµεν ὅτι ὑπάρχει πιεριθὼ ριον πρὸς θελτίωσιν τοῦ προγραµ- µατος τοῦ Οἰκονομικοῦ Λυκείου ἁρ- κεῖ νὰ τεθῃπ τὸ πρόθληµα καὶ νὰ ἀκουσθοῦν ἀπόψεις καὶ εἰσπγήσξις ἀπὸ διαφόρους κατευθύνσεις. Μία ἐπίσπμος ἔρευνα τοῦ ὝὙπουρνείου Παιδείας σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ συλλογἡ στατιστικῶν στοι- χείων πιστεύομεν ὅτι θὰ ἐνιοχύση διὰ στοιχείων τὰς ἁτιόψεις µας, ΟΕΛΜΕ Ν ΒΟΕΜΒΡΙΟΣ 1970 ἁἄτώόσο υ σζ7) ΜΙΑ ΛΗΥΤΕΡΛ ΒΙΘΜΗΧΛΝΙΚΗ ΕΠΛΝΛΣΙΛΣΙΣ ”Άρδρον εἲς τρεῖς συνεχείας Κοθηγητοῦ τῶν Φυσιχκῶν εἰς τὸ Παγχύπριον Γυμνάσιον Ὑπὸ τοῦ χ. ΓΕΚΟΡΓΙΟΥ Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ, Τὴν πρώτην ἀναφορὰν εἰς τὴν λέξιν «Κυθερνητικἠ» ὑπὸ τὴν ἕν- Νοιαν τῆς ἱκανότπτος πρὸς διακυ- θέρνησιν πλοίου ἔχομεν εἰς τὸν «Γοργίαν» 511 Τ) τοῦ Πλάτωνος ὃ- που ἀναφέρεται μεταξὺ ἄλλων «Τὴν Κυθερνητικήν, ἥ οὐ μόνον τὰς φυχὰς σώζει ἁλλὰ καὶ τὰ σώμα: τα καὶ τὰ χρήματα ἐκ τῶν ἑσχάτων κινδύνων...}). Κατὰ τὸν Ί18ον αἰῶνα ὁ Γάλλος Μαθπματικὸς καὶ Φιλόσοφος ΑΠᾷΤ5 Ματὶε ΑπΠιρετε (1775-1835) κχρη- σιμοποιεῖ τὴν λέξιν Κυθερνητικὰ διὰ νὰ δηλώσπ τὸν ἐπιστημονικω» κλάδον τὸν ἀσχολούμενον μὲ τὴν πολιτικἡν διακυθέρνησιν λαῶν. τῶν . Καὶ φθάνοµεν εἰς τὸν 19ον αἰῶνα ὅτε ὁ διάσηµος Γάλλος φυσιολόγως Οἶαάε Ῥετηαχὰ (1819-1876) διατυπώνει τὴν δυνατότητα ὅπμι- ουργίας ἰδιαιτέρας ἐπιστήμης, τᾶς Κυθερνπτικῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐμελέτα τὰ φαινόμενα τοῦ αὐτοματισμοῦ γε- νικῶς, ᾿Αναφέρει µάλιστα εἰς ἕν των συγγραμμάτων του ὅτι «,. ὁ νευρικὸς ὀργανισμὸς συγκροτεῖται ἀπὸ ὄργανα ἅτινα εἶναι μπχανικαὶ καὶ φυσικαὶ συσκευαὶ κατασκευασµέ- Ναι ἀπὸ τὸν ὀργανιομόν. Οἱ µπχα- νισµοὶ αὐτοὶ εἶναι περιοσότερον σύνθετοι ἀπὸ τὰς μπχανικὰς συ- σκευὰς τὰς κατασκευαζοµένας ἀπὸ τὰ ἄνευ ζωῆς σώματα. Δὲν διαφέ- ρουν ὅμως ὡς πρὸς τοὺς νόμους, οἵτινες διέπουν τὰ φαινόμενά των. Διὰ τοῦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἀντικεί- μενον τῶν αὐτῶν θεωριῶν καὶ νὰ μελετηθοῦν διὰ τῶν μεθόδων». Βλέπομεν ὅπλαδὴ ἐδῶ τὴν ὄδυνα- τότητα ἱδρύσεως νέας ἐπιστήμπς ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀντικείμενον τὴν με- λέτην τῶν μηχανικῶν φαινομένων ἀφ] ἑνὸς καὶ ἐκείνων τῆς ζωῆς ἀφ᾿ ἑτέρου. Μετὰ τὴν εἴσοδον τῶν Η.Π.Α. εἰς τὸν 6᾽ παγκόσµιον πόλεμον οἱ ὑ- πεύθυνοι τῆς ἀμύνης τῆς χώρας ἀντεμετώπισαν τὸ ἀκόλουθον πρό- ϐληµμα: «ἨἩδύνατο νὰ κατασκευα- σθῇ µπχάνπµα τὸ ὁποῖον θὰ κατπύ- θυνε τὸ ἀντιαεροπορικὸν τπλεθό- λον κατὰ τῶν ἐχθρικῶν ἀεροπιλά- νων, τὸ ὁποῖον θὰ παρπκολούθει τὰς ἀντιδράσεις τοῦ πιλότου, θὰ ὑπελόγιζε τὰς ἀλλαγὰς κατευθύν- σεως καὶ θὰ προέθλεπε τὴν πιθα- νήν μελλοντικὴν πορείαν τοῦ ἀερο- πλάνου:») Ἡ µελέτπ τοῦ τεθέντος προθλήµατος ἔπρεπε νὰ ἀκολουθή- σπ διττὴν πιορείαν: Μαθηματικἡἠν καὶ φυχολογικὴν τοιαύτπν. Μαθῃ- ματικὴν διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς τροχιᾶς τοῦ ἀεροπλάνου Θάσει τῶν ἠδπ ὑταρχόντων στοιχείων, καὶ ψυ- χολογικὴν διὰ τὴν πρόθλεψιν τῶν πιθανῶν ἀντιδράσεων τοῦ ἀερογιό- ρου ὅταν οὗτος ἀρχίσῃ νὰ θόλλε- ται. Ἐκ πρώτης ὄψεως τὸ πρόθληµα Εμφανίζει ἀνυπερθλήτους δυσκολί- ας κυρίως εἰς τὴν ψυχολογικήν του ὑφήν. Αἱ δυσκολίαι ὅμως αὗται µει- ὠνονται κατὰ πολύ, λόγῳ τῆς γε- νικης παρουσίας εἰς τὴν φύσιν τοῦ καλουμµένου ἀἄπεριορισμοῦ», Ὁ πεοι- ορισμὸς εἰς τὴν προκειµένην περί- πτωσιν ἐμφανίζεται ὑπὸ τὰς ἑξῆς μορφάς: 1ον. Περιορισμὸς κατευθύνοεως τοῦ ἀεροπλάνου.: Δὲν εἶναι θεθαί- ως δυνατὸν τοῦτο νὰ κινπθῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν πρὸς οἰανδήποτε κατεύθυνσιν. 2ον. Περιορισμὸς συνεχείας: Τὸ ἀεροπλάνον εἶναι ἀδύνατον νὰ ἑ- κτελέσπ ἄλματα θέσεως καὶ ταχύ- τητος. 3ον. Περιορισμοὶ ὀφειλόμενοι εἰς τὴν κατασκευἠὴν τοῦ ἀεροπλάνου καὶ εἰς τὴν ψυχοσωματικἠν ἰδιοσυ- στασίαν τοῦ πιλότου. Ἡ ὅλπ µελέτη τοῦ προθλήµατος ἀνετέθπῃ εἰς τους µμαθπματικοὺς Νοτοετῖ ΊΛΙΘΠΙΘΥ τοῦ Τεχνολογι- κοῦ ᾿]νστιτούτου τῆς Μασσαχουσέτ- της (Ἠ.1.Τ.) καὶ αμαπ Ἠϊσα]ονν. 'Ο ΥΝΙΘ6ΠΙΘΥ ἐπειδὴ ὡς μαθηματικὸς ὁ ἴδιος δὲν ἠδύνατο νὰ μελετήάσω τὸ πρόθληµα εἰς τὴν πλήρπ ἕκτασίν του, εζήτησε τὴν συνεργασίαν τοῦ Φυσιολόγου Ἡ/. ΕοξοπΏ]ιθίΠ, κα- θπυγπτοῦ εἰς τὰ πανεπιστήμια: «σβμίοτηία τοῦ Τος Αηπηρε]ες, στὸ Φομ{Ώ Ὠακοία Βοποοὶ οἳ Μ1ηπες ΑΠάΤΕΟΏΠΟΙΟΡΥ καὶ εἰς τὰ Φυχο-ἁἀκουστικὰ ἐργαστήρια τοῦ Ἠατνατά. 'Ο ΊΙΕΙΩΕΓ καὶ οἱ συνερ: γάται του ἔλαθον ὡς ἀφετπρίαν διὰ τὴν λύσιν τοῦ προθλήµατός των, τήν λειτουργίαν τοῦ ἀνθρωπίνου ὀργανισμοῦ, αὐτὸ δὲ διὰ τὸν έξῃς λόγον: Κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῃῆς 6ο- λῆς ὁ σκοπευτὴς παρακολουθεῖ τὴν τροχιὰν τοῦ ἀεροπλάνου. Τὰ ὀπτικὰ αἰσθήματα τὰ ὁποῖα δέχεται µετα- θιθάζονται εἰς τὸν ἐγκέφαλον ἀπὸ ὅπου καὶ ἐκδίδονται αἱ ἐντολαὶ διὰ τὴν ρύθμισιν τῃς θολῆς. Τὸ ζπτού- μµενον µπχάνωµα λοιπὸν θὰ ἔπρεπε νὰ δέχεται ὁμοίως ὁὀπτικὰς ἑνδεί- ξεις, νὰ ἐκτελῆ τὴν θολήν, νὰ δέ- χεται νέας ὀπτικὰς ἐνδείξειςσ κα- ταδεικνυούσας τὴν θέσιν τοῦ στό- χου καὶ τὴν τροχιὰν τοῦ θλήµατος καὶ θάσει αὐτῶν νὰ ἐκτελᾶῆ νέαν ρύθμισιν τοῦ τπλεθόλον. Θὰ ἔπρε- πε ἐν ὀλίγοις νὰ μιµῆται τὴν ἄντι- ὅραστικὴν ἐνέργειαν τοῦ ἀνθρωπί- νου ὀργανισμοῦ. Ἐκ τς ουνεργασίας µαθηµατι- κῶν καὶ φυσιολογίας προέκυφεν ἡ νέα ἐπιστήμπ ἡ ὁποία ἔρριψε μίαν γέφυραν μεταξὺ ζωῆς καὶ μηπχανῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐδικαίωσε, διὰ µίαν ἀκόμπ φορὰν τὸν µεγάλον Γάλλον Μαθπματικὸν Ποανκαρὲ ὅ- ταν ἔγραφε ὅτι «4Αἱ µεγάλαι ἐπιστη- μονικαὶ πρόοδοι πραγματοποιοῦνται ὅταν σπμειοῦται προσέγγίσις µετα- ξὺ δύο ἐπιστιμῶν, ὅταν καθίσταται δυνατή, ἡ παρὰ τὰς ὑφισταμένας διαφορὰ σύνθεσις αὐτῶν). Τὸ 1943 ἔχομεν τὸ πρῶτον ὅπμο- σίευµα τὸ σχετικὸν πρὸς τὴν ἵδρυ- σιν τῆς νέας ἐπιστήμπς. Ἠτο ἕν ἄρθρον τῶν Νί6ΠΙ6Σ, ΒἰΡδδΙοΝ καὶ Ῥοξςοσρ]αδίΏ τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεν- θπ εἰς τὸ περιοδικὸν «Φιλοσοφία τῆς ᾿Επιστήμπς) ὑπὸ τὸν τίτλον «Συμπεριφορά, σκοπὸς καὶ τελολο- γία». Εἰς αὐτὸ ἐτονίζετο ἡ ὁμοιό- τῃπς ή παρατπρουµένπ μεταξὺ τῶν διαταραχῶν τοῦ νευρικοῦ συστήµα- τος ἀφ᾿ ἑνὸς καὶ τῶν παρατπρου: µένων εἰς τὰ μέχρι τότε ἐφευρῃ- µένα αὐτοματικὰ μηχανήματα ἀφ) ἑτέρου καθὼς καὶ ἡ ὁμοιότπῃς καὶ ἀναλογία ή παρατπρουµένπ µετα: ξὺ τῶν αὐτοματικῶν λειτουργιῶν τοῦ ζῶντος νευρικοῦ ὀργανισμοῦ καὶ τῶν µπχανηµάτων αὐτορρυθμ!- σεως. τὸ 1948 καθιεροῦται ή ὀνομασία τᾷς νέας ἐπιστήμης ὡς «Κυθερνπ- τικΠς» εἰς τὸ σύγγραμμα τοῦ Ν. ἨΜεπιετ “Ογετηϊθίίος οἵ οοπ/{το] απᾶ σοπιππαπΙσοαίήοηΏ ἵω ἴηπε Α- ηίπια] απα ἴπο ὑΜαςΠηοθ. Ἔκτοτε, ἑἐντὸς τῆς εἰκοσαετίας ἡ ὁποία διέρρευσε, ἡ νέα ἐπιστή: µπ ἔλαθε τέτοιαν ἁλματώδπ ἐξέλι- ξιν ὥστε νὰ μὴν ὑπάρχπ σήμερον τομεὺς τῇῃς ἀνθρωπίνπς δραστηριό- τητος ὁ ὁποῖος νὰ μὴν ἐδέχθπ τὰς ἐπιδράσεις τπς: Παιδεία, 6ιοµΠχα- νίαι, τραπεζικαὶ ἐργασίαι, µετεωρο- λογία, ἐπιστημονικὴ ἔρευνα, τπλε- πικοινωνίαι, ὑὙλωσσικαὶ µεταφρά- σεις, ἁτιοκρυπτογραφήσεις, στρατί- ωτικαὶ µελέται, οἰκονομικαὶ ἐργασί- αι, θιθλιοθηκονοµία εἶναι μερικοὶ ἐκ τῶν τοµέων ὅπου ἡ νέα ἐπιστή- µΠπ. προεκάλεσε πραγµατικἠν ἐπα- νάστασιν. Πέραν αὐτῶν ὅμως οἱ Φανατικοὶ ὁπαδοὶ τῆς Κυθερνητικῆς φαντάζον- ται καὶ οὐτοπιοτικὰς ἐπιδιώξεις. Οὕτω ὀνειρεύονται τὴν κατασκευἠν τῆς ““ΜασΠίπα ΤΠἱρεταία”', µηχα: νης ή ὁποία θὰδιαθέτη σκέψιν, μνή- µπν, ἔνοτικτον. ᾿Αφορμώμενοι ἁκό- µπ ἀπὸ τὴν θεωρίαν τῶν Ἠογ]ε καὶ ΤιεΕθίοΏ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ὕλπ εἰς τὸ σύμπαν δημιουργεῖται ἐκ τοῦ μπδενὸς (1950), ουζητοῦν τὴν ἵ- δέαν προσδόσεως εἰς τὴν “ΝΜ8- οπίπα ΙήῬεταία”. καὶ τῆς δυνατό: τητος δημιουργίας τῆς ὕλπς ἐκ τοῦ μηδενός. Οὕτω αὕτπ θὰ ἀπέκτα πλή- ρᾳ ἀνεξαρτπσίαν τόσον ἔναντι τοῦ ἀνθρώπου ὅσον καὶ ἔναντι της ὕΌλπς, (ΑἈκολουθεῖ τὸ 2ον µέρος εἰς τὸ ἐπόμενον Δελτίον). ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1970 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ 3 ΜΙΛ ΙΗΡΑΜΛΙΙΚΗ ΜΕΘΟΛΟΣ 18 ΜΛΘΗΜΛ. ΤΗΣ ΤΕΧΝΗ Τοῦ κ. ΑΝΔΡΕΑ 3ον Στὸ προπγούὐμενό µας ἄρθρο εἷ- χαµε τονίσει πὼς ὁ προθλπματισμὸς τοῦ καθπγπτή πάνω σὲ θέµατα δι- δασκαλίας εἶναι δυνατὸ νὰ ἀποδώ- σουν καλὰ ἁἀποτελέσματα. 'Ἡ διά- θεσπ τοῦ διδάοκοντος γιὰ προθλη- ματισμὸ μεταπηδᾶ, στὸ τέλος, στὸν μαθητή. Εἶναι γνωστὸ καὶ κοινῶς παραδε- κτὸ πὼς ἡ ἴδια µέθοδος ποὺ ὅοκι- µάζεται καὶ ἐφαρμόζεται ἄριστα ᾱ- πὸ ἕνα ἐκπαιδευτικό, ἂν ἐφαρμοσθῃ ἀπὸ κάποιον ἄλλον ἑἐνδέχεται νὰ ἀποτύχτι. 'Ἡ ἐπιτυχία, δηλαδή, μιᾶς μεθόδου, ὁσοδήποτε τέλεια καὶ νᾶ- ναι στὴν θεωρία τπς, µπορεῖ νὰ ἆᾱ- ποτύχπ σε ὡρισμένες περιπτώσεις αὐτὸ ἐξαρτᾶται φυσικὰ ἀπὸ πολλοὺς παράγοντες. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ πειρα- µατικὰ ἐφαρμογὴ καὶ προθληµατι- ομὸς πάνω σὲ διάφορες μεθόδους ἐπιθάλλεται νὰ γίνεται ἀπὸ τὸν δι- δάσκοντα, σὲ µεθόδους ποὺ μπορεῖ νὰ ἐκλέξπ ἃ νὰ ἐπινοήσηπ ὁ ἴδιος. Παραθέτουµε ἐδῶ τήν πιὸ κάτω μέθοδο ποὺ δοκιμάζεται ἐδῶ καὶ µε- ρικὰ χρόνια τώρα, σὲ γυμνάσιο καὶ ποὺ τὰ ἀποτελέσματά της φαίνονται στὰ σχέδια ποὺ παρουσιάζονται πιὸ κάτω. (τελευταῖον) Κατὰ τὴν μέθοδο ἀκολουθεῖται ἐξᾳς διαδικασία: 1ον ΔΝΑΛΥΣΗ ΘΕΜΑΤΟΣ᾽ ὁ καθπυγπτὴς ἐξπγεῖ μὲ λόγια καὶ ἄλλα ἐποπτικὰ µέσα τιοῦ διαθέτει (σχεδιαγράµµατα, ἆ- νάλογες ἑἐργασίες ἀπὸ «ς]ίάθς, 6ι- θλία κ.τ.λ.) γιὰ νὰ κάνει σαφῆ τὰ πράγματα πιοὺ ζπτᾶ. Τὸ ἴδιο γίνεται καὶ γιὰ τὰ ὑλικὰ καὶ µέσα ποὺ θὰ Χχρπισιμοποιπθοῦν, τὶς δυνατότητες καὶ ἰδιότητές τους. Μετὰ ἀκολουθεῖ συζηπτήσπ μὲ τοὺς μαθητὲς γιὰ νἁἀ διασαφηπνισθοῦν ὁρισμένα πράγµατα. 2ον ΕΚΤΕΛΕΣΗ. Οἱ μαθητὲς ἀφίνον- {ον οχέδιον µαθητη Ἀ Στὴν ἐκτέλεση τοῦ πιὸ πάνω σχεδίου δὲν ἐφαρμόστηκε καμμιὰ μέθοδος. 19ν σχέδιον µαδητη Β ΐ η ο να Στὴν ἐγτέλεση τοῦ πιὸ πάνω σχεδίου δὲν ἐφαρμόστήηκε Χαμμιὰ μέθοδος. 1όν σχέδιον µαθητῆ Τ Στὴν ἐκτέλεση τοῦ πιὸ πάνω σχεδίου δὲν ἐφαρμόστηκε καμμιὰ μέθοδος. ΔΛΑΔΟΜΜΑΤΟΥ, Καδηγητοῦ στὸ Παγκύπριο Γυμνάσιο διὰ σειρὰ ἀπὸ τρία ἄρθρα γιὰ τὸ µάθηµα τῆς ῦέχνης ται νὰ ἐργαστοῦν πάνω στὸ θέµα τους. ὃον ΕΔΒΕΓΧΟΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, Κάποτε, καὶ ὅταν ὁ κα- θηΥγπιπς νοµισπ ὅτι συµπλπρώθπκε Ένας κυκλος τοῦ θεµατος, κάπου σιο µεσο τπς ἐκτέλεσοηπς, Οιακόπτει τοὺς µαθατὲς και ἄφωυ ἐπιλέξει λιγα ανιπροσωπευιικα ὄΌειγματα εῃπς έργασιας ατιὸὀ Οοιαφορους µαθῃπ- τὲς τὰ έκθετει, και μὲ πολλή διά- κνισῃ κανει µια συντοµΏπ κριτικῃ παώνω ο) αυτά, υπενθυµιζοντας τοὺς υοιόκους. ταυτόχρονα ἐπισημαίνει τα καλὰ καὶ κακἁἀ σηµεία τῆς ἐργα- σίας, εξαιρει τὸν προσωπικο τόνο του κάθε ὅπμιουργήπματος, ὠθεῖ τοὺς μαθητές σὲ προσεχτικὴἡ ὅου- λεια ἸΚκλ. 4ον ΣΥΝΕΧΙΣΗ αΠΣ Ε- ΚΙΕΛΕΣΗΣ. Οἱ μαθπτὲς ἐπαναπρο- οανατολισµένοι ουνεχιζουν τὴν ἐρ- Υασία τους, ἑνῶ ὁ καθπγητὴς ἔπι- ὄλεπει και συμθουλεύει. Τονίζεται στὸν κάθε μαθητὴ ἡ ἀξία τῆς ἐπιι- μελπμένπς ἐργασίας καὶ ἡ σημασία τῆς διόρθωσπς σημείων οτὸ ἔργο. Ρον ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΑΞΙΟΛΟ- ΓΗΣΗ. Οταν οἱ μαθητὲς τελειώσουν τὴν ἐργασία τους, ἐπιλέγονται πάλι μερικὰ δείγματα καὶ ἐκτίθενται γιὰ κριτικὰ συζήτπσπ-ἀξιολόγπση. Μιὰ ὁμάδα ἀπὸ μαθητὲς συζπτεῖ τὰ ἐκ- θέµατα καὶ δέχεται μετὰ νὰ ἀκού- σΏ καὶ νὰ συζητήσηω τὶς κρίσεις καὶ διαφωνίες τῆς τάξπς. 'Ο διδάσκων ἐπεμθαίνει τότε µόνο ὅταν ἡ συζή- τπσηπ ξεφύγΠπ ἀπὸ τὰ ὀρθὰ πλαίσια καὶ γιὰ νὰ διορθώσπ ἐσφαλμένες γνῶμες καὶ ἀπόψεις ποὺ ἐνδεχομέ- νως θά ἀκουστοῦν ἢ γιὰ νὰ µετριά- ση τὶς συνήθως πολὺ αὐστπρὲς κρί- σεις ποὺ ἀκούονται ἀπὸ τοὺς µαθη- τὲς Στὸ τέλος ἀνακεφαλαιώνει ὁ καθηγητἠς καὶ ἀξιολογεῖ καὶ αὐτὸς τὴν ἐργασία, πάντοτε ὅμως μὲ πολ- λἠ. διάκρισῃπ. Μὲ τὸ τελευταῖο αὐτὸ σκέλος τῆς 2ον σχέδιον µαθητῃ Α Γιὰ πρώτη οορὰ ἐφαρμόστηκε ἡ μέθοδος ποὺ περιγράψαµε. 20ν σχέδιον µαθητῆ Β Σιὰ πρώτη φορὰ ἐφαρμόστηκε ἡ μέθοδος ποὺ περιγράψαµε. 2ον σχέδιον µαθητῆ Γ Γιὰ πρώτη φορὰ ἐφαρμόστηκε ἣ μέθοδος ποὺ περιγράψαµε. μεθόδου κοινοποιεῖται ἡ ἐργασία σ᾿ ὅλπ τὴν τἀξπ, οἱ μαθπτὲς µα- θαΐνουν νὰ μιλοῦν καὶ νὰ ἐκφρά- ζωνται ἐλεύθερα καὶ ὑὐπεύθυνα ἁπο- κτοῦν κριτικὲς ἱκανότπτες. ᾿Αξιολο- γεῖται ἐπίσπς ἡ ἐργασία, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἁἀπαραίτπτο νὰ γίνεται. 6ον ΕΠΙΒΡΑΒΒΕΥΣΗ. Μερικὰ του- λάχιστον ἔργα ποὺ ἔχουν ἕνα κα- λὸ ἐπίπεδο, ἢ ἄλλα ποὺ ἴσως ὑστε- ροῦν κάπως ἁλλὰ ποὺ µέσα τους ὑπάρχει ἔντονο τὸ στοιχεῖο τῆς µε- λέτης, προσπάθειας καὶ ἀναζήτπσπς Εἶναι σκότιµο νὰ ἑκτίθενται στὶς πι- νακίδες ἢ κάπου στὴν τάξη γιὰ ὁ- ρισµένο χρονικὸ διάστηµα, ἔτσι τιοὺ τὸ κάθε µάθηµα στὸ τµήῆµα ἢ στην τάξπ νὰ ἔχπ τὴ γωνιά του μὲ τν ὑποδειγματική του ἐργασία. 'Ο οκο- πὸς εἶναι νὰ ἐπιθραθευθή ἡ καλὴ δουλειὰ καὶ προσπάθεια καὶ τοῦ μαθπτοῦ αὐτοῦ ποὺ ἀκόμα νομµίζε, ἴσως λανθασμένα, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ κάνπ τίποτα. Ἡ μέθοδος μπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθπ σὲ πολλὲς περιπτώσεις. ᾿Ἀκολου- θοῦν σχέδια ἀπὸ τρεῖς μαθητές ἐ- νὸς ἀπὸ τὰ τµήµατα ποὺ ἐφαρμό- στηκε ἡ πιὸ πάνω μέθοδος. ᾿Ανά- λογα σχέδια καὶ ἁἀποτελέσματα ποὺ παραθέτουμε ἐδῶ, παρουσίασαν του- λάκχιστον τὰ 60006 τῶν μαθπτῶν. Στὰ 3096 ἡὶ πρόοδος εἶναι ἐλαφρὰ µικρό- τερη καὶ στὰ ὑπόλοιπα 1090 µόνο, σημειώθηκε πρόοδος σὲ ἐλάχιστο θαθµό. τὸ θέµα ἦταν: Σχέδιον ἐκ τοῦ φυσικοῦ -- Πορτραῖτο. Πόζαραν 4 μαθπτὲς διασκορπισμµένοι σὲ διάφο- ρα σηπμεῖα στὴν τάξω, γιὰ καλύ- τερη παρατήρηση. Ετσι, οἱ ὑπόλοι- ποι μαθητὲς ποὺ σχπµάτισαν 4 οµα- δες σχεδίου ἐργάστηκαν ἄνετα. Ἆον σχέδιον μαθητῃ Α 'Ἡ μέθοδος δεύτερή φορά. ἐφαρμόστηκε γιὰ 3όν σχέδιον µαθητῆ Β ον Ὁ 'Ἡ µέθοδος δεύτερη φορά. 3ον σχέδιον µαδητῃ Γ .. ο Ἡ µέθοδος ἐφαρμόστηκε γιὰ δεύτερή φορά. ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΔΟΜΜΑΤΟΣ ΕΥΠΡΙΑΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ 4 1εέηρ α«ωγόρος» Τοῦ κ. ΧΡΥΣΑΝΦΟΥ ΣΤ. ΕΑΧΠΡΙΑΝΟΥ, Τυμνασιάρχου τοῦ Παγκυπρίου Τυµνασίου, Στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ ἡ Λέξη «πόρος» (ὁ) σήμαινε διάθα- 5, Μονοπάτι, περασµα, μικρὰ ὁπὴ Ἰ δίοδο στὸ σῶμα, τρίθο θά- λασσας: πόροι ἅλός», τὸ µέρος ὕπου γίνονται στενοὶ οἱ ποταμοὶ ὥστε να μποροῦν νὰ τοὺς διαθοῦν: «διαθαλεῖν τὸν πόρον». Δήλω- νε ἀκόμα ἡ λέξη τέχνασμα, ἐφεύρεση, τρόπο γιὰ νὰ θγῆ κάποιος ἀπὸ μιὰ δύσκολη θέση. Τέλος σήμαινε τὰ χρηματικὰ µέσα, τὰ ἔσοδα: «πόρος ζωῆς». ' Ἡ λέξη προέρχεται ἀπὸ τὸ «περάω---ὤ» --- διέρχοµαι, περ- γῶ στὸ ἀπέναντι µέρος, διασταυρώνω, τρυπῶ, διαπερῶῷ ἀπὸ τὴ μιά πλευρὰ ὣς τὴν ἄλλη. ἨΠαράλληλο ρῆμα εἶναι τὸ «πείρων Ξ- διατρυπῶ. Βλέπε καὶ «περόνη» (ἡ) ἢ «περονὶς» (ἡ) Ξ-- κάτι ὀξὺ καὶ διαπεραστικὀ, ποὺ μ᾿ αὐτὸ μποροῦμε νὰ τρυπήσουµε. Σήµερα σιηρούνω, «πόρος τοῦ δέρματος», «πορῶδες ἔδαφος», «πορώδης µεμθράνη», «ἀκουστικὸς πόρος», «πορεύομαι», «πορεία». Ας θυ- μηθοῦμε καὶ τὸν «Πόρο» Ξς- νησὶ τοῦ Σαρωνικοῦ, ποὺ χωρίζε- ται ἀπὸ τὴν ἀκτὴ μὲ στενὴ λωρίδα θάλασσας. Συνάντησα στὴ διάλεκτο µας τὴ λέξη γιὰ πρώτη φορὰ στὸ Βαρώσι, στὴ φράση «ἐκάμαν πόρον» --- Ἄνοιξαν πέρασμα (στὸ περίφραγµα ἑνὸς κτήµατος). Αργότερα τὴ ξανάκουσα στὴν “Α- γιὰ Βαρθάρα, στὸ Παλαίκυθρο, στὴν Κακοπετριά, στὴν Πανα- γιά, πάντα μὲ τὴν ἴδια σημασία. Δηλαδὴ ἡ λέξη ἐξηγεῖται σὰν δίοδος σὲ φράκτες χαμωµένους συνήθως. μὲ «κάτσαρα» (ξερό- Ἀλαδα), Ἀλημακίδες, «ρασιά», παλλοῦρες». ᾿Απὸ τὸ Ὅμοδος θρῆκα τὶς φράσεις μ αὐτὴ τὴν ἑρμηνεία «νὰ θράξωμεν (φρά- ξουμε) τὸν πόρον µας», «νὰ ποθράξωµεν (ἀποφράξουμε) τὸν πόρον µας» Ξς νὰ κλείσουμε ἢ ν᾿ ἀνοίξουμε τὴ δίοδο στὸ φράκτη μας. Ας θυμηθοῦμε καὶ τοὺς στίχους ποὺ δημοσιεύει ὁ ἀξέχα- στος Νέαρχος Κληρίδης («Νυπριακὰ Δημοτικὰ Τραγούδια», Τό- μος Β΄. Πολύστιχα. Σελίδα 96): «ων Βράξε τοὺς πόρους πὔμπαινα τζ ἔπαιρνα τὸ φιλίσ σου τζ ἀλλοξανὰ ἔμ μὲ θωρεῖς ᾿|πὸ δᾶᾷ τζαὶ δ8 καρτσίσ σου». . «Πόρος» μπορεῖ ἀκόμα νὰ σηµαίνη τὴ δίοδο ὄχι µόνο σὲ «φρα- μὸν» (φράχτη) ἀλλὰ καὶ σὲ «δόµην» (κτισμένο τοιχάκι), ἢ καὶ εἴσοδο ἑνὸς πτήµατος ὅπου δὲν ὑπάρχει κάγκελλο (Κακοπετριά), καθὼς καὶ τὸ «θκιέθαν» Ξς- διάδα, πέρασμα μεταξὺ γειτονικῶν Ἀτημάτων (Κρασοχώρια Λεμεσοῦ)' ἀλλὰ σηµαίνει καὶ παντὸς εἴ- ως πέρασµα: «ηῦρεν πόρον (πέρασμα) τζαὶ ἔφυεν ὁ λαὸς (λα- γὸς)» (Χάρτζια). τὴ Τσακκίστρα ἔχουμε σαφῆ διάκριση μεταξὺ τῶν λέ- 'ξεων «πόρος» (ὁ) καὶ «πορκὼ (ἡ). «Πόρος» σηµαίνει πέρασμα, Ε μονοπάτι φράση «ἔπιασεν τὸν πόρον τς Ίρτεν» (τὸ μονοπάτι). -«ΒΠορχὼ σηµαίνει πέρασμα στὸ φράχτη’ φράση «ἔρεξεν ποὺ τὴν πορκάν µας» (τὴ διάθαση στὸ κτῆμα µας). Ἡ λέξη «πόρος» στὴ Ἐσακκίστρα εἶναι παλαιότερη καὶ τὴ θυμοῦνται µόνο μερικοὶ γέ- ροι, ἐνῶ τὴν «πορκὰ» τὴ χρησιμοποιοῦμε οἱ νεώτεροι. Τὴ λέξη «πορκὰ» (Ἠ) μνημονεύει ὃ δρ. Κυριάκος Χατζη- Ἰωάννου («Τὰ ἐν διασπορῷ. Λευκωσία, 1969. Σελίδα 44. ἵε- Φφάλαιο «Σχετικὰ αἰγοπροθάτων μὲ τὴν γένναν καὶ τὸ γάλεμαν»). Λέγει ὅτι «πορκὰ» σηµαίνει µεγάλη σκοῦπα ἀπὸ ἀγριόθαμνους, ποὺ Χλείει τὸν «πόρο» ἢ «µπόρο», μιὰ στενὴ εἴσοδο ποὺ ὁδηγεῖ στὸ μικρὸ µαντρί, ποὺ θρίσκεται µέσα στὴ µεγάλη μάντρα. Σν- νάντησα κι ἐγὼ αὐτὴ τὴ χρήση τῆς λέξης στὸ Παλαίκυθρο. Ὁ ὃρ. Χατζηϊωάννου (στὴ σελίδα 95Τ τοῦ πιὸ πάνω θιθλίου, κε- φάλαιο «Ἡ ἨἙλληνικότης τῆς Κύπρου θάσει τῶν γλωσσικῶν Χρι- τηρίων») συνδέει τὴ λέξη «πόρος» ἢ «μπόρος» μὲ τὸ ἀρχαῖο ρῆμα περῶῷ καὶ δίνει τὴν ἐξήγηση τς «πέρασμα ἰδίως ἐφραγμένου χώ- ρου». Ἐξ ἄλλου τὸ ρῆμα «πορεύκοµαυ, ποὺ ἄκουσα στὸ Ἔξω Με- τόχι καὶ σ᾿ ἄλλα χωριὰ τῆς ἸΚυθρέας, σηµαίνει θολεύομαι οἴχο- νομικὰ χι ἔχει μιὰ ἀπὸ τὶς ἀρχαῖες ἑλληνικὲς χρήσεις, δηλαδη: ἐξευρίσκω χρήματα. Δὲς κι’ ἀπὸ τὸ Πέλλαπαϊς τὴ φράση «ἔσιει πύρον τούτη ἢ κοπέλλα᾽ ἔν ἐχόμενη» (εἶναι εὔπορη). ἘἨπίσης, πόρος, μὲ τὴν ἐξήγηση: διέξοδος ἀπὸ μιὰ δύσκολη θέση, σώζεται στὴν Κύπρο, τὴν περιοχὴ τῆς Νερύνειας ὑπάρχει ἡ φράση «ηῦρα πόρον (διέξοδο) στὴν κουθένταν µου». Ἠξ ἂλλου στὸ Πέλλαπαϊς «πόρος» σηµαίνει χαὶ ἐπινόηση' π.χ. «γυρεύκει πόρον νὰ μοῦ γελάση». Τέλος «πόρος» σηµαίνει καὶ ράγισμα ἢ τρυπίτσα: «ἔσιει πό- ρον ἡ χούζα τζαὶ χάννει νερὺν» (Δίκωμο). ρῤδαος, κ πἩ -.- τν λα Λευκωσία ϐ.19.1910. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, ΝΕΔΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ἐκδόσεις τοῦ Παγκυπρίου Γυμνασίου ι) ΧΡ. ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, «λαογραφικά θιθλία Κυ- πρίων στὴ Σεθέρειο Βιθλιοθήκη». ) ΧΡ. ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, ΠΑΥΛΟΥ Κ. ΧΑΤΖΗ- ΜΑΡΚΟΥ, ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ Α. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ, «Βιθλία τῆς Σεθερείου Βιθλιοθήκης ποὺ ἀναφέρονται στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821». 9 Πωλοῦνται εἰς τὸ Βιόλιοπωλεῖον τῆς Ἐφορείας τῶν Ἑλληνικῶν ᾿Ἐχπαιδευτηρίων Ἀευχωσίας. θΕεΆτι Ο. 1 Δ. λ1Μϊ 15Σ 1 ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΛΙΛΕΥΣΕΩΣ ΚΥΠΡΟΥ ο Ες ο ο ΕΕ η πο ΕΠΕ κ ΓΕ αα Ε1 ΙΕ) δ ΙΙ ΓΕΙΙΕΙΕ ΕΙ ΕΙΙΣΗΙΣΗΙΚΙΙΕΙΙΕ ΙΓ ΙΙΣΙΕΗΙΣΙΕ ΓΕ ΙΒΙΙΕΙΙΕΒΙΙΕ ΙΕ ΙΙΙ ΕΙΠΕ ΙΕ ΕΙ ΕΙ ΙΕ ΕΙ ΕΙΙΕΙΙΣ ΗΕ ΕΙ ΓΣΙΓΒ ΕΙ ΣΗΒ ΙΣΗΣ ΙΙ) ΙΙΙ ΕΕ ΙΙΜΙΙΕΙΙΕΙΙΒΙ ΕΙΝ ΙΕ ΙΕ ΙΙΒΙΙΣΙΙΒΙΙΒ ΙΙ ΙΕ ΙΙΒΙΙΣ ΙΕ ΙΙΙ ΙΕ ΙΙΣΙΙΕ ΙΝΕ ΙΒΙΙΕΙΙΒ ΙΕ ΕΙ ΒΙΙΕΙΙΕΙΙΕΙΙΜΙΕ ΕΙ ΙΙΕΙΕΙΙΕΙΙΒΙΣΙΙΕΙΙΕΙΙΦΙΙΝΙ ΕΤΟΣ Α΄’, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1970, ΛΕΥΚΩΣΙΑ Τιμὴ Φύλλου 20 Μὶλς ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 5 ΠΣΕ ΙΓ ΕΙ ΒΙΕΙΙΕ ΕΙ ΒΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΠΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙ ΕΙΤΕ ΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΣΙΙΕΙΙΒΙΙΝΙ ΕΕ ΕΣ ΕΙΠΕ ΕΙ ΕΙΙΕΗΒΙΙΕΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙΙ8ΙΙΒΙ(ΕΙΙΕΙΙΕΙΙΕΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙΙΕΙΙΒΗΕΙΙΕΙΙΕΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙ ΣΙ ΙΙΣΙΙΕΙΙΒΙΙΕΗΙΕ)ΙΕΙΙΒΙΙΒΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΕΙΕΙΙΕΑΙΕΙΙΗΙΙΒΙΙΕΙ ΕΙ Ὑπεύθυνος ᾿Εκδόσεως : Α. ΠΑΠΑΜΙΛΤΙΑΔΗΣ Σ. ΛΑΖΑΡΟΥ, Ζ. ΖΑΒΝΝΕΤΟΣ, Ὑπεύθυνος Συντάξεως : Κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ Συντακτικὴ ᾿Επιτροπὴ { Κ. ΚΟΡΕΛΛΗΣ, ᾿Επιμελητὴς ᾿Ἐκδόσεως : Α. ΔΑΔΟΜΜΑΤΟΣ ι Γ. ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΗΣ, Α. ΛΑΔΟΜΜΑΤΟΣ. ο 19 ΜΙΣΟΘΟΣ οργὸν υ/όρΓΡΩ ζῶώνοωργωνώσεων ο 1.0, /01.1. {/4.21.1ΗΓ. Πρὸς στὸν ΑπΌδεέονγρον 4 Θεέος τῆς ὀφγανώσεώς /ῶς ΓΝΩΡΙΖΟΜΕΝ ΚΑΛΩΣ ΠΟΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΚΔΗΛΩΣΟΜΕΝ ΤΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΙΒ ΜΑΣ. Οἱ κοθηγηταί, ὅπως ὅλοι οἱ ὑπάλλη- λοι τῆς Κυθερνήσεως, ἀγωώνίζονται καὶ ἀξιοῦν ἀπὸ τὴν Κυθέρνησιν την παροχην 13ου μισθοῦ. Τὸ αἴτημα τοῦτο τῶν κα- θηγητῶν καὶ λογικὸν καὶ δίκαιον καὶ ἀνθρώπινον εἶναι, καὶ δὲν πρέπει νὰ συνδέεται μὲ αὔξησιν κλιμάκων. «Ὁ δεσμὸς τοῦ 18ου μισθοῦ εἰς τὴν Κύπρον εἶναι καθιερω- μένος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τὸν ἰδιωτικὸν τοµέα καὶ τοὺς Ἡμι- χρατιχοὺς Οργανισμούς, εἰς δὲ τὴν Ἑλλάδα παρέχεται καὶ 14ος μισθός. Οἱ πάντες γνωρίζοµεν ὅτι μετὰ δέους ἀντιμετωπίζομεν τὸν Δεχκέμέριον ἐνάστου ἔτους. Πολλοὶ μάλιστα, καὶ δὲν εἴμεδα ἐχτὸς πραγµατιχότητος ἐὰν τὸ δηλώσωμεν, θὰ ηὔχόοντο νὰ μὴν ἕλθουν ποτὲ αἱ ἑορταὶ τῶν Χριστουγέννων χαὶ τοῦ νέου ἔτους. Πάντες περιερχόµεθα εἲς δεινὴν οἰχονομικὴν δέσιν λόγῳ τῶν ηὐὑξημένων ἀναγχῶν τῶν ἑορτῶν καὶ τοῦ μεγάλου χρονιχοῦ διαστήματος µέχρι τῆς παταθολῆς τοῦ ἔπομένου μισθοῦ. Πιστεύοµεν ὅτι τὰ οἰκονομικὰά του Κράτους ἐπιτρέπουν ὥστε νὰ παραχω- ρηθῆ ὁ 13ος µισθός. Καλοῦμεν τὴν Κυθέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίση τὸ θέμα μὲ κατανόησιν, νὰ ἀποδεχθῆ τὸ αἴτημα χαὶ νὰ παταθάλη τὸν 19ὺν μισθὸν ἀπὸ τοῦ παρόντος ἔτους. Γνωρίζει δὲ χαλῶς ὅτι δὰ ἐχτι- µήσωμεν μίαν τοιαύτην δικαίαν, γενναίαν καὶ ἀνθρωπιστιχὴν χειρονομίαν. Ἐν ἐναντίᾳα περιπτώσει γνωρίζομεν, καὶ ἂς τὸ ἀντιληφθοῦν ὅλοι, πῶς και πότε θὰ ἐκφράσωμεν καὶ θὰ ἐκδηλώ- σωμεν τὴν ἀπογοήτευσίν µας. ΥΣΤΑΤΗ ΣΤΙΙΜΗ 1899: ΜΙΣΘΟΣ 21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ. Δευτέρα ἀπόγευμα. Ἐνῶ ἀρχίζει ἡ ἐκτύπωσις τοῦ Δελτίου, πληροφορούμεθα ὅτι κα: τὰ πρωϊνὴν συνεδρίαν τοῦ Ὕπουρ- γικοῦ Συµθουλίου ἤρχισεν ἡ συ: ζήτησις ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τοῦ 13ου μισθοῦ. Ἡ συζήτησις θὰ συνεχισθῆ καὶ κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίαν τοῦ Ὑπουργικοῦ τὴν Δευτέραν 28δην τρέχοντος ὁπότε καὶ θὰ ληφθῆ σχετικἡ ἀπόφασις, Πληροφορούμεθα ὅτι τὰ µέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συµθουλίου ἀν- τιµετωπίζουν εὐνοϊκῶς τὸ θέμα. Συζητεῖται ἐπίσης κατὰ πόσον θὰ δοθῆ 13ος μισθὸς ἢ φιλοδώρη- μα. Εἰς περίπτωσιν ἀποφάσεως διὰ παροχὴν φιλοδωρήματος θὰ καθορισθῆ τὸ ὕψος τούτου τὴν προσεχῆ Δευτέραν. ᾿Αναμένομεν ἐναγωνίως τὴν εἰσήγησιν τῆς Κυθερνήσεως διὰ τὰ περαιτέρω. «Οτιδήποτε δοθῃ. θὰ δοθῆ ἀπὸ ἐφέτος. Ἡ ΟΕΛΜΕΚ εὔχεται εἰς τὰ µέλη τη» εὐτυχισμένο τὸ νέον ἔτος 1971. ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ Δευχωσία τῇ 12ῃ Δεκεμθρίου, 19τ0. Ἔντιμον Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, Δευκωσίαν. ντιμε Κύριε, Ἡ προσφάτως συσταθεῖσα Κεντρικὴ Σωντονιστικὴ Πραμματεία τῶν τριῶν Οργανώσεων --- Παγκυπρίου Συντεχνίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων, Παγκυπρίου Ὀρ- γανώσεως Ἑλλήνων Λιδασκάλων καὶ Ὀργανώσεως Ἑλλήνων Λειτουργῶν Μέσης Ἐκ- παιδεύσεως Κύπρου, κατὰ τὴν τελευταίαν αὐτῆς συνεδρίαν ἀπεφάσισεν ὅπως ἐγείρη παρ᾽ ὑμῖν τὸ αἴτημα τῆς καταθολῆς 18ου Μισθοῦ κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Ἀριστουγέν- γων ἀπαιτοῦσα τὴν ἂμεσον λύσιν τούτου, καὶ μάλιστα περιλαμθάνουσα τὸ 1910. Ἡ Γραμματεία πιστεύει ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι πλήρως ἠτιολογημένον διὰ τοὺς ἀκολούθους λόγους:---- α) ὍὉ θεσμὸς τῆς καταθολῆς 15ου Μισθοῦ κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστον- γέννων εἶναι ἤδη καθιερωµένος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τοὐλάχιστον 807 τῶν ἀντιστοί- χων ἐπαγγελμάτων τοῦ ἰδιωτυκοῦ τοµέως ὡς καὶ εἲς τοὺς Ἡμικρατικοὺς ᾿Ὀργανισμοὺς στ Αρχὴν Ἠλεκτρισμοῦ Κύπρου καὶ Κυπριακῶν ᾿Αερογραμμῶν --- μερικαὶ δὲ ἐπι- Χειρήσεις τοῦ ἰδιωτικοῦ τοµέως καταθάλλουσι ἐπιπροσθέτως καὶ 140ν µισθόν, ἢ ἐπι- πρόσθετον χρηματικὸν δῶρον αρὸς τοὺς ὑπαλλήλους των. Τὰ ὡς ἂνω ἔχουσι διαπι- στωθῆ ἐκ τῆς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας διεξαχθείσης ἐρεύνης κατὰ τὰς ἀρ- χὰς τοῦ 19608, ὅτε διεπιστώθη ὡσαύτως ὅτι ἡ μισθοδοσία τούτων οὐδόλως ὑστερεῖ ἐχείνης τῶν ἀντιστοίχων θέσεων εἲς τὴν Δημοσίαν Ὑπηρεσίαν ἀλλὰ τοὐναντίον εἲς πλείστας περιπτώσεις αὕτη ὑπερτερεῖ αἰσθητῶς. ϐ) Ἡ δεινὴ θέσις εἲς ἤν περιέρχονται οἳ Ἐρατικοὶ Λειτουργοὶ λόγῳ τῶν ηὐξημένων ἀναγκῶν τῶν ἑορτῶν εἶναι ἀρκούντως γνωστή. Ἡ ἀγορὰ δώρων διὰ τέκνα, συγγενεῖς καὶ στενοὺς γνωστοὺς ὡς καὶ ἐπιπρόσθετοι δαπάναι αἴἵτινες προ- κύπτουν ἐν τῶν Βορτῶν, ἀφαιμάσσουσι τὸ ἤδη γλίσχρον θαλάντιόν των καὶ ἀναγκά- ζουσι τούτους νὰ δηµιουργήσωσι χρέη διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὁποίων χρειάζονται οὖν. ὀλίγους µῆνας, Ἠεραιτέρω ἡ περίοδος αὐτή, πλὴν τῶν ἐπιθαρύνσεων ἐκ τῶν “Βορτῶν, ἐπι- θαρύνεται ἔτι περισσύτερον, καθ ὅτι συμπίπτει μετὰ τῆς περιόδου ἀνανεώσεως ἆ- δειῶν, πληρωμῆς εἰσιτηρίῶν κλα. γ) ἘΤυχὸν δικαιολογία ὅτι ὁ 18ος Μισθὸς ἀποτελεῖ αἴτημα δι αὔξηῃσιν πα- ροχῶν καὶ ὅτι οἳ κρατικοὶ λειτουργοὶ κατὰ τὸ ἔτος 1968 ἔτυχον μέσου ὅρου αὐξή- σεως τῶν ἀποδοχῶν των περὶ τὰ 18ύ5 οὐδόλως εὐσταθεῖ. Αἱ παρασχεθεῖσαι κατὰ τὸ 1968 αὐξήσεις, αἵτινες ἦσαν αἱ τελευταῖαι μετὰ ἀπὸ µίαν δωδεκαετίαν, οὐσιαστικῶς οὔτε κᾶἂν ἐκάλυψαν τὴν παρατηρηθεῖσαν αὔξῆσιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ὡς καὶ τὴν ἄνοδον τοῦ θιοτικοῦ ἐπιπέδου γατὰ τὴν ἀντίστοιχον χρονικὴν περίοδον, ἰδίως δὲ καὶ λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς στερλίνας αὗται σχεδὸν ἐξηνεμίσθησαν. Ὁ µέσος ὄρος αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὰ τρία τελευταῖα ἔτη ἀνῆλθεν εἰς περίπου θ74ΐ ἐτησίως, τὸ δὲ ὕψος τοῦ θιοτικοῦ ἐπιπέδου ἀνῆλθεν ὡσαύτως εἰς ἔτι ἱπμηλότερον ἐπίπεδον, οἱἵ δὲ κρατικοὶ λειτουργοί, οἵτινες δικαιοῦνται εἲς µέρος τῆς αὐξήσεως ταύτης, οὐδενὸς μερίσματος ἔτυχον. ὃ) Ἡ Κεντρικἡ Ῥυντονιστικὴ 1 θαμματεία ἐπιθυμεῖ νὰ τονίση ὅτι ὃ θεσμὺς τοῦ 18ου ΑΤισθοῦ ἢ Δώρου τῶν Εορτῶν, παταθάλλεται εἰς πλείστας χώρας τῆς ἛἩ- πειρωτιχῆς Εὐρώπης ὡς καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὅπου καταθάλλεται ὅχι µόνον 15ος ἈΤισθὸς ἀλλὰ καὶ 14ος μισθός, τοι τὸ 10 μισθοῦ κατὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα καὶ τὸ 19 μισθοῦ κατὰ τὸν Αὔγουστον διὰ τὴν περίοδον τῶν ἀδειῶν. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω ἡ Κεντρικὴ δυντογιστικὴ Γραμματεία πιστεύει ὅτι ἠπαίτησις τῆς καταθολῆς τοῦ 18ου Μισθοῦ ἀποτελεῖ δικαιότατον αἴτημα τῶν κρατι- κῶν λειτουργῶν καὶ ἀπαιτεῖ παρὰ τῆς Ιυθερνήσεως τὴν ἂμεσον παραχώρησιν τούτου, ἵνα οἳἵ κρατικοὶ λειτουργοὶ τύχωσιν ἴσής µεταχειρίσεως πρὸς τοὺς ἴἰδιωτικοὺς ὕπαλ- λήλους. Ἐππὶ τούτοις δηλοῦμεν ὅτι εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ἀρχίσωμεν ἂμεσον συζήτησιν τοῦ θέματος, νοουμένου ὅτι ἡ Κυθέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ πρόθληµα τῆς παροχΏς 19ου μισθοῦ εἲς τοὺς κρατικοὺς λειτουργούς. Αναμένεται ὅτι ἡ Κυθέρνησις θὰ ἐπιδείξη τὴν ἐπιθαλλομένην κατανόησιν πρὸς ἀποφυγὴν δυσαρέστων ἐξελίξεων διὰ τὰς ὁποίας οὐδόλως θὰ εὐθύνωνται οἱ Ἀρατικοὶ Αειτουργοί, Λιατελοῦμεν μετὰ τιµῆς, Α, ΚΙΑΓΙΑΣ, 5. Π. ΧΑΡΤΣΙΩΤΗΣ, ἃ. ΠΑΠΑΜΙΛΤΙΑΛΗΣ, Πρόεδρος, Γραμματεύς. Αντιπρόεδρος.

Τίτλος Θέμα Σελίδα
Σχόλια Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 8p
ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΕΛΜΕΚ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 8p
Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ ΕΙΣ ΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ 7p
ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Πολιτισμός 7p
Κυβερνητική Κυπριακό 4p
Το ωρολόγιον πρόγραμμα του Οικονομικού Λυκείου 4p
Η λέξη «πόρος» 3p
ΜΙΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ 3p
Η ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ 2p
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 2p
ΕΤΟΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ 2p
ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ 2p
13ΟΣ ΜΙΣΘΟΣ 1p
Ο 13ΟΣ ΜΙΣΘΟΣ 1p