Back

ΔΕΛΤΙΟΝ ΟΕΛΜΕΚ, 1971-05-01

ΣΕΛΙΣ δ8 δελτίο ν ο ΕΛ ΜΕΚ ΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ Ο/{ εωοσζώμρονες οΓὼ τὺν ΟἨεέσην ὀκιωαωίοευσν καί σὺν Ππωοασγω- γνὸὺν τῶν Οεμώόζων τῶν «ε7- ζουογνῶ νυν ζ/ς. Αἱ τρεῖς ἐπιστημονικαὶ ὀργα- νώσεις Ἑλληνικὴ Μαθηματικὴ Ἑταιρεία, Ένωσις Ἑλλήνων Φι- λολόγων καὶ Ἔνωσις Ἑλλήνων Φυσικῶν, ἐν τῇ προσπαθείᾳ των ὅπως συµθάλουν εἰς τὴν προαγω- γὴν τῶν θεμάτων τῶν Λειτουρ- γῶν τῆς Μέσης ᾿ἘΕκπαιδεύσεως, ἐπραγματοποίησαν κοινἠν σύσκε- ψιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαθε µέρος καὶ ἡ ΟΛΜΕ. Κατά τὴν σύσκε- ψιν ἀπεφασίσθη ὅπως συνταχθῆ κοινὸν ὑπόμνημα ἀπὸ τὰς τρεῖς ὀργανώσεις καὶ ἐπιδοθῇ τοῦτο προσωπικῶς εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυθερνήσεως καὶ τὸν Ύ- πουργὸν Παιδείας. ᾽Αντιπροσωπεία τῶν ὀργανώσε- ων συνηντήθη μετὰ τοῦ Προέδρου τῆς Κυθερνήσεως κ. Γ. Παπαδο- πούλου ὁ ὁποῖος ἥκουσε μετὰ µε- γίστης προσοχῆς καὶ μὲ µεγάλον ἐνδιαφέρον τὰ ἀναπτυχθέντα θέ- ματα. Δημοσιεύομεν κατωτέρω ἆπο- σπάσµατα ἐκ τοῦ ὑποθληθέντος ὑπομνήματος τὸ ὁποῖον ὑπογρά- φουν: Διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Μαθη- ματικὴν Ἑταιρείαν ὁ Πρόεδρος Ι,. Ξανθάκης, ᾽Ακαδημαϊκὸς καὶ ὁ Γεν. Γραμματεὺς Α. Πάλλας, τακτικὸς καθηγητὴς Ανωτάτης Σχολῆς ΒΜαυτικῶν Δοκίμων, διὰ τὴν Ενωσιν Ἑλλήνων Φιλολόγων ὁ Πρόεδρος Γ. Κουρμούλης, κα- θηγητὴς Πανεπιστηµίου καὶ ὁ Γεν. Γραμματεὺς Π. Γεωργοῦν- τζος, Επίτιμος Πρόεδρος τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συµβουλίου καὶ διὰ τὴν Ένωσιν Ἑλλήνων Φυσι- κῶν ὁ Πρόεδρος Μ. ᾽Αναστασιά- δης, καθηγητὴς Πανεπιστηµίου καὶ ὁ Γεν. Γραμματεὺς Δ., Μα- ρῖνος, Βοηθὸς Πανεπιστηµίου ᾿Α- θηνῶν, ὪἨ Μέση ᾿Εκπαίδευση καὶ τὰ προβλήματά της Α΄’. Ἐν ὄψει τῆς εἰς παγκόσµιον κλίμακα ἀναλπφθείσηῃς προστιαθείας πρὸς καλυτέραν ἐκπαίδευσιν τῶν νέων, διὰ εὐνοϊκωτέραν ἀντιμετώ- πισιν τοῦ συγχρόνου σκλπροῦ ἁάντα- γωνισμοῦ πρὸς οἰκονομικὶν ἐπικρά- τπσιν ἢἡ ἐπιθίωσιν, δέον ὅπως Ἀπ- φθοῦν καὶ παρ) ἡμῖν ἐκτάκτως σο- 6αρὰ µέτρα, ἵνα ἡ ᾿Ἐκπαίδευσις κα- ταστῃ πλέον ἀποδοτικὴ καὶ πλέον σύγχρονος, ἵνα μὴ οἱ νέοι τῆς Ἑλ- λάδος ὑστεροῦν τῶν ἀντιστοίχου 6αθμοῦ µμµορφώσεως συναδέλφων των τῶν προπγµένων Χωρῶν. Β΄. Τὸ κύριον διὰ τὴν ἀναμόρφω- σιν τῆς ᾿Εκπαιδεύσεως θάρος ἐπι- πίπτει εἰς τοὺς ὤμους τῶν Λειτουρ- γῶν τῆς Μ. ᾿ΕἘκπαιδεύσεως, χωρὶς θεθαίως νὰ ὑποτιμᾶται καὶ ὁ ση- μαντικὸς ρόλος τῶν δύο ἄλλων κλάδων, ὅπλ. τῆς ᾿Ανωτάτης καὶ τῃπς Στοιχειώδους. ᾿Εδῶ ὅμως, εἰς τὴν Μέοπν, οἱ τρόφιµοι μὲ τὴν ἐπα- ναστατικἠν ἐφπθικὴν φυχολογίαν ᾱ- ναμένουν ὄχι µόνον νὰ ἀρυσθοῦν γνώσεις εἰς ἔἕκτασιν καὶ δάθος, ἀλ- λἀ κα νὰ τὰς διαμορφώσουν εἰς σύ- στηµα ουνεπὲς καὶ ἄρτιον. Τοῦτο δὲ ἐπτυγχάνεται µόνον ὑπὸ λει- τουργῶν ἁρτίως µμμορφωμένων καὶ διαρκῶς ἀνακαινοζόντων τὸν ὁπιλι- σµόν των, νὰ συνθέσουν μὲ τὴν κα- θοδήνγπῃσιν τῶν καθπγπτῶν των ὁὃ- Υιᾶ θεωρίαν περὶ τοῦ δίου καὶ τοῦ κόσμου καὶ νὰ διαμορφώσουν ἁρ- τίως τὴν ἐθνικήν των συνείδησιν. Καὶ ἡ περιοχἠ αὐτὴ ἀκριθῶς, ἡ κρίσιµος, ἀποτελεῖ τὸ κορύφωμα τῆς εὐθύνπς τοῦ Λειτουργοῦ τῇς Μέσης ἸἘΕκπαιδεύσεως καὶ ἁἀπαιτεῖ τὴν μετὰ ψυχικᾶης ἀνατάσεως ἑκτέ- λεσιν τοῦ κυρίου καὶ καιρίου τού- του καθήκοντός του. Μόνον ἐνθον- σιώδεις Λειτουργοὶ καὶ ὄχι ἆθυ- μοῦντες, δυσπρεστηµένοι καὶ ἁπο- γοητευμένοι ὑπάλλπλοι δύνανται διὰ τῃς ἰδίας των ἐνθέρμου πίστε- ως καὶ τῆς πατριωτικῃς των ζέσεως νὰ φροντματίσουν τὴν νεότπτα τοῦ Ἓθνους µας, ἡ ὁποία αὔὗριον ὡς ἀκαδημαϊκὴ ζύμτ θὰ ἀναλόάδη μετὰ τὴν ἀνάλογον εἰδικευμένπν προ- παρασκευὴν τὰ ἐπαγγέλματα τῆς Χώρας εἰς τὰς χεῖρας τις ἢἤ μετὰ τὴν ἐπιστημονικήν της προετοιµα- σίαν θὰ ἀναλάθῃ τὰ ἐπιστημονικά, τεχνικὰ ἢ εἰδικὰ ἔργα εἰς τὴν [οι- νωνίαν µας. Εἰς ὡρισμένα Κράτη, ὅπου οἱ Λειτοῦργοὶ τῇς κρισίµου Μέσπς Παι- δείας ἔχουν χάσει τὸν ἐνθουσια- σμόν των, διότι δὲν αἰσθάνονται ἑ- παρκ τὴν στοργὴν τοῦ Κράτους καὶ τὴν συµπαράστασιν τῃς Κοινω- νίας θλέποµεν ὅτι εἰς χεῖρας τοι- οὕτων καθπυγπτῶν καταοπιστευθέντες νέοι διαμορφοῦνται εἰς κακοὺς φοι- τητάς, ες νεολαίαν παραπαίουσαν μὲ χαώδη κοσµοθεωρίαν, καὶ εἰς πολίτας ἀρνουμένους τὴν στράτευ- σιν ἃ στρατευοµένους ἄνευ πίστε- ως καὶ εἰς µέλπ κοινωνικὰ μὴ πα- ρέχοντα τὰ ἐχέγγυα ἐθνικῆς προό- δου. Γ΄. Ἐν ὄψει τῆς ἐκτάκτου σοθα- Ρρότητος τοῦ ἔργου τῄῆς Μέσης Ἐκ- παιδεύσεως, δέον νὰ λπφθοῦν τὰ ἑ- ἔῃς µέτρα: 1) Νὰ γενικευθῇ καὶ διευρυνθᾶ ἡ ἐπιμόρφωσις τῶν Δειτουργῶν τπῃς ἐν Ελλάδι καὶ εἰς τὴν ἁλλοδαπήν, διὰ τὴν συµπλάρωσιν τῶν συνεχῶς δτιμιουργουµένων ἐκ τῃς ραγδαίας ἐπιστημονικῆς προόδου κενῶν καὶ διὰ τὴν ὅπημιουργίαν ἀνωτέρων ἡ- γετικῶν στελεχῶν. 2) Νὰ τεθῇ εἰς ἐνέργειαν οὐύ- στηµα αὐτομορφώσεως τῶν καθηΥη- τῶν διὰ τᾷς παροχΏς εἰςο αὐτοὺς ἐπιστημονικῶν καὶ παιδαγωγικῶν συγγραμμάτων καὶ θοπθηµάτων. 8) Συμφώνως πρὸς τὸν κρατοῦν- τα σήµερον εἰς τὴν Παιδείαν τῶν προηγμένων κρατῶν ρυθµόν, δέον νὰ ἐπιδιωχθῆ καὶ παρ᾽ ἡμῖν κατὰ σύστημα ὁ κεντρισμὸς πρὸς διάκρι- σιν καὶ ἀνάδειξιν τῶν ἱκανῶν καὶ -τ: ἰδιοφυῶν νέων µας, διὰ τῆς φοιτή- σεώς των εἰς Σχολεῖα τῶν ἰδιαι- τέρων αὐτῶν προδιαθέσεων, καθὼς ἐπίσπς καὶ εἰς Σχολεῖα ἐντονωτέ- ρας προσπαθείας μὲ ἴδια προγράµ- µατα, χάριν τῶν ἰδιοφυῶν νέων Ἑλ- λήνων. Πρὸς τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖα ἡ συστηµατικἡ ἐπιμόρφωσις τῶν Λειτουργῶν τᾶς Μέσπς Παιδείας, διὰ τὴν ἐπιτυχῇ ἐκτέλεσιν τῶν ἆᾱ- διὰ τὴν ἐξ αὐτῶν ἀνάδειξιν ἡγε- νωτέρω καθηκόντων ἀφ᾿ ἑτέρου δέ, τικῶν στελεχῶν, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἐπανδρωθῃ τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Γενι- κὸν ᾿Επιτελεῖον καὶ θὰ ἀπαρτισθῃ τὸ ἐποπτικὸν προσωπικὀν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐμπνεύσῃ τὸ πνεῦμα τῆς δηµι- ουργικῆς ὅράσεως εἰς τοὺς καθπ- γητὰς διὰ καταλλήλου καθοδπγήσε- ως καὶ κατευθύνσεως. 4) Διὰ τὴν ἀπόδοσιν ἀρτίου µορ:- φωτικοῦ ἔργου ὑπὸ τῶν Σχολείων καὶ ὑφ᾽ ἑκάστου τῶν διδασκόντων δὲν πρέπει νὰ ὑπερτιμπθοῦν τὰ ὃ- ρια τῇς δυναµικότητος ἑνὸς ἐπιστή- µονος. Ὁ καθπγπτὴς δὲν δύναται νὰ ἀποδώσπ ἔργον ποιοτικῶς ἀξιό- λογον διὰ καλῶς προπαρασκευα- σµένηπς διδασκαλίας πέραν τῶν τριῶν ὡρῶν ἢ τὸ πολὺ τεσσάρων καθ’ ἑκάστην ἴσηπς σπµασίας, δεδο- µένου ὅτι (Γερμανικὸν πείραμα) µία ὥρα ἐμπνευσμένης διδασκαλίας ἰσοδυναμεῖ πρὸς 5 ὕὥρας Χχειρωνα- κτικῃς. Πέραν τῶν ὁρίων τούτων, ἡ ἐρ: γασία τοῦ ἐξπντλημένου διδασκά- λου δὲν ἀποτελεῖ διδασκαλίαν, ἀλ- λὰ µόνον ἀπασχόλπσιν τῆς τάξεως ἄνευ παιδευτικοῦ ἔργου. Ὁ πρὸ τοῦ 1929 σοφὸς νόμος προθλέτων σχολικὴν ἐργασίαν πρωϊνήν τε καὶ ἀπογευματινὴν εἶχε καθορίσει ὅ- ριον διδασκαλίας τῶν καθηγηπτῶν τοῦ Γυμνασίου 20 ὥρας καθ᾽ ἐθδο- µάδα. Ἡ λόγῳ τῆς ἐπακολουθησά- σης ἐπὶ δεκαετίας ἑλλείφεως προσωπικοῦ καὶ πιστώσ:»ν αὔ- ἔπσις τοῦ ὠραρίου τῆς ἑἐἔργνα σίας τῶν καθπγπτῶν ἔχει δείξει τὰ ὀλέθρια μορφωτικὰ ἀποτελέσματά της, διὰ τοῦτο καὶ εἶναι ἤδη και- ρὸς ἐπὶ τῇ ἐπανόδῳ εἰς ποιάν τινα ὁμαλότητα νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὸ παλαιὸν ὡράριον καὶ νὰ ἐπανεύρυ- μεν τὴν παλαιὰν ἀποδοτικότητα τοῦ διδακτικοὐ ἔργου τῶν Γυμνασίων μας. 6) Οἱ καθηγητᾶὶ τῶν Γυμνασίων ἀπὸ τῶν χρόνων ὥδπ τοῦ Όθωνος Εεἶχον θαθμολογικἠν καὶ µισθολοΥι- κἠν ἀντιστοιχίαν πρὸς τοὺς Πρω- τοδίκας, οἱ δὲ Γυμνασιάρχαι πρὸς τοὺς Προέδρους. Κατὰ τὰ τελευ- ταῖα ἔτη εἶχεν ὑποτιμπθῃ ᾗ δια- θάθμισίς των, πάντως ὅμως εἶχον εἰδικὸν µισθολόγιον, διὰ τὰν 6ελ- τίωσιν τοῦ ὁποίου ἠγωνίζοντο ὅγ.- διώκοντες ἰσοτιμίαν πρὸς τοὺς ἴσης ἀφετπρίας ἄλλους ἐπιστήμονας ὃ- παλλήλους, Δικηγόρους, ᾿Ιατρούς, Γεωπόνους κτλ. ᾿Αντὶ τούτου, διά τοῦ τελευταίου νόµου, εἶδον ἐαυ- τοὺς περαιτέρω ὑποθαθμιζομένους. ᾿Αντὶ νὰ ἴδουν τὸν Κλάδον των το: ποθετούµενον ἀκριθοδικαίως εἰς τὴν ἁρμόζουσαν θέσιν μεταξὺ τῆς ᾿Ανωτάτης Παιδείας καὶ τῃς Στοιχει- ώδους, εἴδον τὴν κατἀάπτωσίν των εἰς τὴν κατωτάτην θαθµίδα. 'Ἡ Κν- θέρνπσις πρέπει νὰ λάθπ γνῶσιν τῆς δπμµιουργηπθείσῃπς µπικρίας καὶ νὰ ἀνατοποθετήσπ οἰκονομικῶς εἰς τὴν ἁρμόζουσαν θέσιν τοὺς κυ- ρίους ἑργάτας τῆς ὀρθῆς καὶ ἑ- πιτυχοῦς διαπλάσεως τῶν µελλον- των στελεχῶν τοῦ ἐθνικοῦ µας βίου, ἐκ τᾶς ὁποίας ἐξαρτᾶται ὄκι µόνον ἡ προκοπὴ τοῦ ἜἛθνους ὃν Ἑλλήνων, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπιθίωσις του. δΔιὰ τῃς ἁἀνίσου µεταχειρίσεως τῶν Δειτουργῶν τῃς Μέστπς Ἔκπαι- δεύσεως οἱ νέοι ἀποφεύγουν τὰς Καθπγητικὰς Σχολάς, αἱ ὁποῖαι κα- τὰ µέγιστον ποσοστὸν καλύπτονται ἀπὸ θήλεις. ΜΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Η ΣΥΗΤΗΣΙΣ ΝΛΦΟΡΟΝ ΤΠ ΜΑΤΙ Αδειαι λοχείας “Ὁ. Ι]ρόεδρος τῆς Μιμτῆς Ἔπιτρυ- πῆς κ. Φυλακτῆς ἀναφερόμενος εἰς τὸ ὡς ἄγω αἴτημα τῆς ΟΒΛΜΗΙ εἷ- πεν ὅτι οἳ ἐκπαιδευτικοὶ εἰς τὴν πϱο- κειµένην περίπτωσιν εὑρίσκοντα εἰς πλεονεχτικωτέραν θέσιν ἢ οἳ ὑπόλοι- ποι δημόσιοι ὑπάλληλοι, διότι ἐὰν ἡ ἄδεια λοχείας καθηγητρίας ἢ διδα- σχαλίσσης συµπέση μετὰ τῶν θερι- νγῶν διακοπῶν δὲν ἀποκόπτεται τὸ Ἠμισυ τοῦ μισθοῦ ὡς συµθαίνη εἰς ἄλλας περιπτώσεις καὶ εἰς τὴν Δημ. 'Ὑπηρεσίαν. Ὁ ». Αδαμίδης εἶπεν, ὅτι ἐν προχειµένῳ ἐφαρμόσεται ὅντι καὶ εἷς τὴν ὑπόλοιπον Δημ. Υπηρεσίαν. ὍὉ κ. Παπαμιλτιάδης παρετήρη- σεν ὅτι ἡ γενικὴ ἐφαρμογὴ ἑνὸς θε- σμοῦ δὲν στερεῖ µίαν ὀργάνωσιν τοῦ δικαιώματος νὰ Σητήση τὴν θελτίω- σιν τῆς “Υπηρεσίας. Ἡ ἀπάντησις εἶπεν, δὲν ἵχανο- ποιεῖ τοσούτῳ μᾶλλον καθ ὕσον δὲν ἠποστηρίζεται ὑπὸ ἐπιγειοημάτων. Τὸ, αἴτημα, συνέχισεν ὁ κ. Παπα- μιλτιάδης θασίξεται ἐπὶ ἰσχυρᾶς αἷ- τιολογίας: Ζητεῖται ἡ ἐπέχτασις τῆς ἀδείας λοχείως διὰ νὰ ὑποστηριχθῃ ἡ µητρότης ὡς εἶναι ὑποχρέῶσις τοῦ. χράτους νὰ πράξη, ποᾶγμα τὸ ὁποῖον συµθαίνει καὶ εἰς ἄλλα κρά- τη. Ἡ ΟΕΒΑΜΕΚΕ ζητεῖ ἐπὶ τοῦ προ- κειµένου τρίµηνον ἄδειαν λοχείας μὲ πλήρεις ἀπολαθάς. 'Ο Ἰρύεδρος διηυκορίνισεν ὅτι τὸ ἴσχῦον σύστηµα καθιερώθη ὑπὸ τῆς Κυθερνήσεως τῇ συστάσει τοῦ 'Αο- µοδίου Υπουργείου καὶ ἐπὶ τῇ θά- σει συστάσεων τοῦ Λιεθνοῦς Τοα- φείου. Εργασίας. Ἀιεπιστώθη διαφωνία καὶ ἄπεφα- σίσθη ὅπως τὸ θέµα παραπεμφθῆ εἲς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν ᾿Ἐπιτροπήν. Μισθολογικἡ κλῖμαξ Ἠαθηγητριῶν Οἰκοκυρικῶν ὍὉ κ. Αδαμίδης ἀνέφερεν ὅτι τὸ αἴτημα εἶναι παλαιὸν καὶ συνεξητή- θη πλειστάχις. Βὶς τὴν ἀρχήν, σι- νέχισεν ὃὁ κ. ᾿Αδαμίδης, λόγοι ἀξιο- λογήσεως ὡδήγησαν τὴν τοποθέτη- σιν τῆς καθηγητρίας Οἰκοκυρικῶν εἰς τὴν Γ΄ τάξιν. ᾿Αργότερον ἐδη- µιουογήθησαν γέαι καταστάσεις αἵ- τινες κατέστησαν τὸ πρὀθληµα ὀξύ- τερον. Συγκεκοιµµένως τὰ νέα καν . ας , Ὑχέδια Ὑπηρεσίας μὲ τὴν πρόνοιαν πεοὶ διορισμοῦ ατυχιούχων Οἴκια- κῆς Οἰνονομίως εἰς θέσιν διδασκα- λίσσης ἐπέτεινον τὴν δυσχέρειαν ἆν- τιμετωπίσεως τοῦ θέματος. Τυχὸν ἀποδοχὴ τοῦ αἰτήματος θὰ ἀνέτρε- πε τὴν ἰσοροοπίαν εἲς τὴν Ἠνπαι- δευτικὴν “Ὑαηρεσίαν. Ἐν πάσῃ πε- ριπτώσει, ἡ Ἐυθέρνησις δὲν εἶναι, ἐπὶ τοῦ παρόντος, πρόθυμος νὰ ἆπο- δεχθῆ τὸ αἴτημα. Τὸ «ἐπὶ τοῦ πα- ρόντος», διηυκρίνησεν ὁ κ. ᾿Αδαμί- δης, δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ὅτι εἲς τὸ µέλλον θὰ ἀποδεχθή τὸ αἴτημα ἀλλὰ ὅτι ὑπὸ τὰς παρούσας συνθή- κας δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀποδοχὴ τούτου. Ὁ κ. Παπαμιλτίάδης εἶπεν ὅτι ἀνέκαθεν αἳ παθηγήτοιαι τῶν Οἰκο- κορικῶν ἐτοποθετοῦντο εἲς τὴν Τ΄ τάξιν μαδὶ μὲ ἐκπαιδευτικοὺς ἄ)λων εἰδικοτήτων. Τὰ νέα Σχέδια Ὕπη- ρεσίας ἄφησαν εἷς τὴν κλίµακα Β2 µόνον τὰς καθηγητοίας Οἴκοκυοι- κῶν. ητοῦμεν, εἶπεν ὃ ». Παπα- µμιλτιάδης, τὴν κατάταξιν αὐτῶν εἰς τὴν Βδ διότι εἶναι αὗται πτυχιοῦχοι Ανωτάτης Σχολῆς τριετοῦς φοιτή- σεως καὶ διότι εἲς Ἑλλάδα ἠξιοια- γήθη τὸ απτυχίον των. Ὅ -. Καραγίάννης εἶπεν ὅτι τὸ ἐπιχείρημα ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ διαφοροποίησις τῆς µισθοδοσίας κα- θηγητοιῶν καὶ διδασκαλισσῶν Οἶμο- χορικῶν δὲν εὐσταθεῖ καὶ ἀνεφέρθη εἰς περιπτώσεις ὅπου μεταξὺ τῆς Τεχνικῆς καὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεί- σεως ὑπάρχει τοιαύτη διαφοροποί- Ίσις. Ὅ κ. ᾿Αδαμίδης ἀνεφέρθη εἰς τοὺς λόγους τῆς ὑπάρξεως ὥρισιέ- γων. διαφορῶν μεταξὺ Τεχνικῆς καὶ Μέσης γαὶ εἶπεν ὅτι νατόπιν μαχκρᾶς µελέτης ἀπεφασίσθη ἡ ἰσοτιμία ὁ- ορισμένων µόνον ποοσόντων ἐἔχπαι- δευτῶν ποὺς ἄλλα διὰ σχοποὺς κα τατάξεως. Ὁ κ. Τσούντας ἐδήλωσεν ὅτι Ἡ ΤΓΟΕΔ δὲν ἔχει ἔνστασιν νὰ ἆναθε- ωοηθῇῆ ἡ κλῖμαξ τῶν καθ. Οἴκοκυοι- κῶν νοουµένου ὅτι τὸ αὐτὸ θὰ ἵ- σχύση καὶ διὰ τὰς ὑπηρετούσας εἲς τὴν Ἀτοιχειώδη Ἐκπαίδευσιν. Ὁ Πρόεδρος εἰσηγήθη ὅπως τὸ θέµα συζητηθη ἐκ νέου εἲἷς προσε- χη συνεδρίασιν τῆς ΜΕΠΕ. Αϊ. ὀργανώσεις συνεφώνησαν ἐπὶ τῆς. εἰσηγήσεως. ᾿Επίδομα θιθλιοθήκης Ὁ Ἰρόεδρος εἶπεν ὅτι σήμερον ὑπάρχουν παντοῦ διθλιοθῆχαι ὥστε τὺ πρὀθληµα τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν ἀναγκαίων θιθλίων οὐσιαστικῶς δὲν ὑφίσταται. Ὁ }. Αδαμίδης εἶπεν ὅτι ἡ Κι- θέρνησις γενιχνῶς δὲν εἶναι. ὑπὲρ τῶν πάσης φύσεως ἐπιδομάτων καὶ προσέθεσεν ὅτι εἰς τὴν προχειμένην περίατωσιν ὑπάρχει ἀρκετὺν ὑλικὸν προσιτὸν εἷς τοὺς ἐκπαιδευτικούς. Τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας εἶναι δια- τεθειµένον νὰ διευρύνη τὰς ὄφιστα- µένας. δυνατότητας καὶ δὲν συντρέ- χει ἀνάγχη ἐπιθαρύνσεως τῶν ἔκπαι- δευτικῶν ὥστε νὰ χρειάξωνται εἰἶδι- πὺν ἐπίδομα. «ϱ. .. Παπαμιλτιάδης εἶπεν ὅτι μὲ τὰς ὑπαρχούσας συνθήκας δὲν Ἰύεται τὸ πρόόληµα καθότι εἶναι μικροὺς ὁ ἀριθμὺς τῶν θιθλιοθηκῶν ὃ ἀριθμὺς τῶν διαθε- σίµων θιθλίων. Εἴναι ἀνάγκη διὰ τὸν ἐκπαιδευτικὸν ἢ παρακολούθησις καὶ ἡ ἐνημέρωσις ἐπὶ τῆς πνευµατι- κῆς καὶ ἐπιστημονικῆς κινήσεως. Ἓ ΟΒΑΝΕΚ θὰ ἐδέχετο ἀντὶ χαταθὺ- λῆς ἐπιδόματος τὴν παροχὴν ὅ-- θλήων: ὅραι διδασκαλίας Ὁ ν. ᾽Αδαμίδης εἶπεν ὅτι τὺ ι- τηµα διὰ τὴν µείωσιν τῶν ὡρῶν ὃι- δωσκαλίως ἀντιμετωπίξεται μὲ πολ- λὴν κατανόησιν ἀλλὰ δὲν εἶναι δυ- χατὸν ἡ Κυθέρνῃσις νὰ ἀἁνταποκοι- θῇ πλήρως εἰς τοῦτο. ᾿Απὺ τοῦ ἔπο- µέγου. σχολικοῦ ἔτους, ὅμως, θὰ υΥί- χουν αἳ ἑξῆς διευθετήσεις: (α) Αἲ ὧραι διδασκαλίας τῶν Αιευθοντῶν μεγάλων σχολείων δηλ. μὲ μαθητὰς ἄνω τῶν Τ6ῦ θὰ µειω- θοῦν κατὰ 9 (ὔτοι 10--14 ἐθδ.) καθότι οὗτοι εἶναι θεθαρυµένοι μὲ ποικιλίαν καθηκόντων, ναὶ (6) Οἱ ἐπὶ δοκιμασία καθηγηταὶ ὡς καὶ οἳ ἐπὶ συµθάσει μὲ πλήρη ἀπισγόλησιν, θὰ ἔχουν ὡσαύτως 2 ΑΠΡΙΛΙΟΣ -- ΜΑΤΟΣ 1971 ὡρῶν µείωσιν (98 ἀντὶ 30) διὰ νὰ χρησιμοποιηθῆ ὅ Χρόνος οὗτος ἔπω- φελῶς διὰ τὴν προσαοµογήν, τὴν ὑποθοήθησιν καὶ θελτίωσιν τῶν γέων καθηγητῶν. Ἡ µείωσις αὕτη δὲν θὰ ἴσχύη διὰ τοὺς ναθηγητὰς Τεχνικῶν μαθημάτων. Ὁ. ν. Παπαμιλτιάδης ἐδήλωσεν ὅτι ἐξητήθη µείωσις ὡρῶν διὰ τὸ σύνολον τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ ἔπε- καλέσθη τὰ ἰσχύοντα εἲς ἄλλας χώ- ρας (Ἠ αλλία καὶ Ἑλλάς). Ἡ προσ- φεροµένη µείωσις ἐπηοεάζει ἑλάχι- στον ποσοστὸν τῶν καθηγητῶν. Ἔξ ἄλλου, εἶπεν ὁ κ. Παπαμιλτιάδης ἓν σχέσει πρὺς τοὺς ἐπὶ δοκιμασία παθηγητὰς ὑπάρχει εἰδιχὴ εἰσήγησις τῆς ΟΒΑΜΕΚ ποὸς τὸ Ὑπουργεῖον ἸΠαιδείας. Ὁ ». Αδαμίδης εἶπεν ὅτι ἡ εἰσή- γησις τῆς ΟΒΛΜΕΕ περὶ τῶν ἐπὶ δοχιµασίᾳ θὰ ἐξετασθῆ ἐν συνδυα- σμῷ πρὺς τὴν λειτουογίαν τοῦ Ίαι- δαγωγικοῦ ᾿Ἱνστιτούτου καὶ ὅτι τὸ ποοτεινόµενον µέτρον εἶναι διευθέ- τησις µέχοι τῆς ὁοιστικῆς τοιαύτης. Ὅ χ. Παπαιλτιάδης ἐδήλωσεν ὕτι η ΟΕΛΜΕΚ δὲν ἱκανοποιεῖτα μὲ τὴν ἀπάντησιν τῆς Ἐπισήμου [ΠΓλευρᾶς, ἀποδέχεται ὅμως τὴν μεί- ὧσιν τῶν ὡρῶν διὰ τοὺς ἐπὶ δοχι- µασίᾳ καθηγητὰς ὡς ἰδιαίτερον θέ- μα. ἀνεξάρτητον ποὺς τὸ αἴτημα. Ὡς ποὺς τοὺς Διευθυντὰς θὰ Ύλη: βῶσιν οὗτοι νὰ ἐκχφέρωσι τὰς ἀπό- Ψεις των. Ἡ ΟΕΑΜΕΚΕ ἐπιμέγει εἲς τὸ αἴτημα διά µείωσιν τῶν ὡρῶν ὅ- λων τῶν καθηγητῶν. Αιεπιστώθη διαφωνία καὶ ἄπεφα- σίσθη ὅπως τὸ θέµα παραπεμφθῆ εἰς τὴν ἐξ 'Ὑπουογῶν Ἐπιτροπήν. ΤΝ ΛΠΙΤΕΛΕΣΜΛΙΛ ΤΗΝ ΕΠΛΦΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΡΣΩΠΕΛΣ ΤΗΣ 0ΕΛΜΙΚ ΕΙΣ ΕΛΛΛΛΑ (Συνέχεια ἐκ τῆς 1ης σελίδος) νήσεως δι υἱοθέτησιν, προώθη- σιν καὶ λύσιν. Θὰ διαθιθάσωµεν τὰ ἀνωτέρω εἰς τοὺς ἁρμοδίους τῆς Κυπριακῆς Κυθερνήσεως διὰ τὰ περαιτέρω. Τόσον εἰς ᾿Αθήνας ὅσον καὶ εἰς Κρήτην εἴχομεν τὴν εὖκαι- ρίαν νὰ συζητήσωμµεν ἐκπαιδευ- τικὰ καὶ ἐπαγγελματικὰ προ- θλήµατα μετὰ πολλῶν συναδέλ- φων, καθηγητῶν, Γυμνασιαρχῶν, ἐπιθεωρητῶν καὶ ἀνωτέρων ὃ- παλλήλων καὶ ἡγετικῶν «στελε- χῶν τῆς ΟΛΜΕ. καὶ τῶν Τοπικῶν Ενώσεων. Λειτουργία τῶν σχο- λείων, καθήκοντα, εὐθῦναι, συν- θῆκαι ἐργασίας, προσφορά ἑκτί- μησις καὶ ἀναγνώρισις τοῦ ἔργου τοῦ ᾿Εκπαιδευτικοῦ, ἀναλυτικὸν πρόγραµµα καὶ ἄλλα. Κοινἠ διαπίστωσις. Ὁ καθηγη- τὴς προσπαθεῖ νὰ προσφέρη ὅτι μπορεῖ, δὲν τοῦ λείπουν ὁ ζῆλος καὶ ἡ ἀγάπη διὰ τὴν ἀποστολήν του. Κουράζεται καὶ μοχθεῖ. Εἷ- ναι ὅμως ἄνθρωπος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ξεσποῦν εἷς αὐτὸν πάντα τὰ δεινὰ τῆς παιδείας. Συνεχῶς οἱ πάντες ἔχουν ἆπαι- τήσεις ἀπὸ αὐτόν. Τὸν φορτώ- νουν ἢ θέλουν νὰ τὸν φορτώνουν διαρκῶς μὲ θάρος µεγαλύτερον ἀπὸ ὅτι δύναται νὰ θαστάξη. Καὶ ἂν θελήση νὰ διαμαρτυρηθή ἢ ἔστω καὶ νά... ψιθυρίση τότε πάντες τὸν κατηγοροῦν ὅτι εἶναι φυγόπονος! ὅτι ἐπιδίδεται εἷς τόν... συνδικαλισµόν! Εἶναι ὡσὰν νὰ θάζης Φφορτίον δέκα τόννων εἰς φορτηγὸν τῶν πέντε τόννων καὶ ὅταν αὐτὸ δὲν τραθᾶ νὰ λὲς ὅτι δὲν εἶναι... καλόν, χάλα- σει ᾽Απαιτήσεις δὲν ἔχει, προθλή- µατα δὲν ἀντιμετωπίζει ὁ καθη- γητής Ποῖος τὸν ἠρώτησε Δια- τὶ δὲν ἐξετάζομεν διὰ νὰ ἀνακα- λύψωμεν τοὺς παράγοντας ἐἑκεί- νους οἱ ὁποῖοι ἐπιδροῦν δυσµε- γῶς εἰς τὸ ἐκπαιδευτικὸν καὶ παιδαγωγικὸν ἔργον τοῦ καθη- γητοῦ, ᾿Ελλείψεις καὶ µειονε- κτήµατα δὲν παρουσιάζει ἡ ἐκ- παίδευσις ἘἙλλείψεις δὲν ὑπάρ- χουν καὶ εἰς τὸ σχολικὀν περι- θάλλον, αἱ ὁποῖαι διαμορφώνουν τὰς συνθήκας κάτω ἀπὸ τὰς ὅ- ποίας ἐργάζεται ὁ καθηγητής Ὑπάρχουν κατάλληλα διδακτικἁ θιθλία θοηθήµατα διὰ τὸν κα- θηγητήν Δύναται νὰ ἀποδώση ὅπως πρέπει ὅταν διδάσκη πολ- λὰς ὥρας καὶ εἲς τμήματα 40, 20, 60 ἢ καὶ περισσοτέρων μαθητῶν Ὑπάρχει ἐπιμόρφώσις ἡ ὁποία νὰ ἐπεκτείνεται εἰς ὅλους Εἶναι ἆ- πηλλαγμένος ὁ καθηγητὴς ἀπὸ τὸ πρόθληµα τῆς ἀντιμετωπίσε- ως τῶν θιοτικῶν ἀναγκῶν Ποία ἡ ἁμοιθή του Πῶς νὰ μὴν αἰ- σθάνεται πικρίαν καὶ ἀπογοήτευ- σιν ὅταν θλέπη ὅτι ἄνθρωποι μὲ τὰ ἴδια μὲ αὐτὸν πανεπιστημιακὰ προσόντα µ(δασολόγος, γεωπό- νος, κτηνίατρος κ.ἄ.) διοριζόµε- νοι λαµθάνουν διπλάσιον µισθὀν Καὶ πόσον µεγαλυτέρα γίνεται ἡ πικρία καὶ ἡ ἀπογοήτευσις ὅ- ταν αἰσθάνεται ὅτι ἄνθρωποι μὲ κατώτερα προσόντα κατώρθωσαν (τὸ πῶς δὲν εἶναι τοῦ παρόντος) νὰ λαμθάνουν τὸν αὐτὸν ἢ καὶ μεγαλύτερον µισθόν Πολλὰ τὰ προθλήµατα. Ἡ πι- κρία καὶ ἡ ἀπογοήτευσις τῶν καθηγητῶν εἶναι δικαιολογηµέ- ναι. Βλέπουν, ἐπὶ ἔτη τώρα, νά παραγνωρίζωνται καὶ νὰ ὑποτι- μῶνται. ὌἜχοντες ὅμως ἐπίγνωσιν 6α- θεῖαν τῆς ἀποστολῆς των δὲν ἐ- κάµφθησαν μέχρι σήμερον ὑπὸ τῆς ἀδικίας καὶ δὲν ἐλησμόνη- σαν τὰς ὑποχρεώσεις των. Δύ αὐτὸ καὶ ἀγωνίζονται ἐντίμως καὶ λέγουν πρὸς ὅλας τὰς κα- τευθύνσεις τὰ σῦκα σῦκα καὶ τὴν σκάφην, σκάφην. Ἔως πότε ὅμως Κάποτε θὰ καμφθοῦν, θὰ λυγίσουν, θὰ τοὺς µαράνουν τὸν ζῆλον ὑπὲρ τοῦ καθήκοντος, τὸν ἐνθουσιασμὸν διὰ τὸ ὑψηλόν των ἔργον. τὰς ὑποχρεώσεις των ἆᾱ- πέναντι τῆς κοινωνίας καὶ τοῦ Ἓθνους, εαὶ τὀτε θὰ εἶναι ἁρ- γὰ διότι θὰ ἔχει χαθῆ υχἡ τῶν ἐπαιδευτικῶν ᾱ ο τχο Ἑλλάδος. Καὶ θὰ εἶναι φοθεραὶ αἱ συνέπειαι. Κρούεται ὁ κώδων τοῦ κινδύνου. Α. ΠΑΠΑΜΙΛΤΙΑΔΗΣ Πρόεδρος ΟΕΛΜΕΚ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΌΣ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΔΙΕΛΕΙΜΜΛΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΛΛΡΝΑΛΚΟΣ ᾿Απὸ ἐφέτος καθιερώθπ εἰς τὸ Γυμνάσιον Λάρνακος ὁ ἀΔιαγωνισμὸς Μουσικοῦ Διαλείμματος) θασισµμένος ἐπάνω εἰς τὰ ἔργα κλασσικής µου- σικῆς τὰ ὁποῖα μµετεδίδοντο καθπμερινῶς ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ σχολικοῦ ἔτους κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ μεγάλου διαλείµµατος. Ἡ µετάδοσις ἑγί- νετο ὄχι µόνον κατ’ ἐκλογὴν τοῦ καθπγητοῦ µουσικῆς κ. Χρ. ᾿Αχιλλεού: ὅπ ἁλλὰ κυρίως κατ’ ἐκλογὴν τῶν μαθητῶν τῶν λοιπῶν καθπγπιτῶν. Διὰ τὸ πῶς προπτοιµάσθη καὶ διεξήχθη ὁ Διαγωνισμὸς καθὼς καὶ διὰ τὰ τελικά του ἀποτελέσματα θὰ ἀναφέρουμε λεπτομερῶς εἰς τὴν ἐπομέ- νην µας ἔκδοσιν. Τόποις: «ΑΝΑΓΕΝΜΗΣΙΣΣ, Λευκωσία, Τηλ. 65112. ΣΕΛΙΣ 2 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΠΑΙΔΑΓΟΓΙΚΑ ΦΕΜΑΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ Τ0 ΕΚΠΛΙΛΕΙΤΙΚΟ ΛΡΛΜΛ Τοῦ ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Καθηγητοῦ στὸ Παγχύπριον Γυμνάσιον Δὲν εἶναι δυνατὸ ν᾿ ἀπαριθμήσπ κανεὶς τὶς ἀδυναμίες στὸ πολύπλο- κο σύστημα τῄῆς σπµερινῆς ἑκτιαί- δευσπς. Μερικὲς ὅμως ἀπ᾿ αὐτές, ἕ- Χουν καταντήσει πραγμµατικὀ καρκί- γωµα στὸ κορμό τῃς, τόσο µεγάλο, π᾿ ἀλλοίμονο στὴ χώρα ποὺ δὲν ἕ- χει ἀκόμα ἀναλάθει τὸν τιτάνιο ἆᾱ- γώνα γιὰ τὴ θεραπεία τους. Ας δοῦμε τὶς πιὸ σπουδαῖες. Μετὰ τὸ 6᾽ παγκόσμιο πόλεμο, ἡ κοινωνικἠἡ ἀπαίτπση γιὰ περισσότε- Ρπι καὶ καλύτερπ µόρφωσπ συνεχῶς ἀνεθαίνει. Οἱ λόγοι εἶναι: 1. Οἱ παιδαγωγικὲς «φιλοδοξίες γονιῶν καὶ μαθπτῶν. 2. Ἡ πίστῃ τῇᾷς κοινῆς γνώµπς ὅτι µόνο μὲ τὴ γενικὴ µόρφωσπ θὰ πάπ μιὰ κοινωνία μπροστά. 8. Ἡ αὔξπσηῃ τοῦ πλπθυσμοῦ. ᾿Απὸ τὸ 1950 οἱ ἐγγραφὲς στὰ δη- µοτικἁἀ σχολεία, σὲ παγκόσμια κλί- µακα, αὐξήθηπκαν κατὰ 5096 καὶ στὰ γυμνάσια καὶ πανεπιστήµια κατα 10056. Οἱ ἀναπτυσσόμενες χῶρες ἕ- χουν μεγαλύτερπ αὔξπσπ στὴ Στοι- χειώδη ᾿ἘΕκπαίδευσα, ἐνῶ οἱ ἀνα- πτυγµένες στὴ Μέσω κι ᾿Ανώτερῃπ. 'Ο μικρὸς Αφρικανός τελειώνοντας τὸ δημοτικὸ θέλει νὰ συνεχίσπ στὸ γυμνάσιο κι ὕστερα στὸ πανεπιστή- μιο. Κι ἂν δὲν τὰ καταφέρη ὁ ἴδιος θὰ προσπαθήσπ γιὰ τὰ παιδιά του. Ὅλα τοῦτα εἶναι θέδαια εὐχάρι- στα κι ἐνθαρρυντικὰ γιὰ τὸ παγ. σµιο μορφωτικὸ ἐπίπεδο. Ἐν τού- τοις, οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δὲν μιλοῦν καθόλου γιὰ τὴ μαύρπ πλευρὰ τοῦ ζητήματος. Δὲν ἀποκαλύπτουν τὴν τεράστια κοινωνικὴὰ σπατάλη καὶ τὴν ἀνθρώπινπ τραγωδία, ΦπΠπλὸ ποσοστὸ τῶν ἁποτυχιῶν κι ἑ- κείνων τιοῦ ἁἀποσύρονται. Οὔτε τὸ µεγάλο ἀριθμὸ στασίµων. Καὶ τὸ πιὸ σπουδαῖο δὲν λένε τίποτε γιὰ τὴ φύσῃπ, τὴν ποιότητα καὶ τὴν χρπ- οιµότητα τῆς ἁἀγωγΠς ποὺ παίρνουν τὰ παιδιὰ σήµερα. Ἡ μεγαλύτερπ αἰτία τᾷς κακοδαι- µονίας τῆς ἐκπαίδευσπς, θρίσκεται στὴν συντπρπτικότητα μέχρι ἀναλ- Υποίας τῶν ἐκπαιδευτικῶν συστπµά- των. Νᾶναι ἡ παιδεία ἡ µπτέρα τῆς ἐπιστήμπς κι ἡ ἴδια νὰ μὴ ἐφαρμό- ζη τίποτε ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη γιὰ τὸν ἑαυτό τπς. Μὲ ἀποτέλεσμα σ’ ὅ- λους τοὺς ἄλλους τομεῖς νὰ ἐπέλ- θΠ σωστὴ ἐπανάστασπ ἑνῶ σαύὐτὴ νὰ 6σαιλεύπ ἡ «αἰώνια ἠσυχίαλ). Δὲν ἔχει ἀκόμα ξεκαθαρίσει τὸ σύγχρονο σκοπό τπς, ποὺ πρέπει νᾶναι ὄχι πῶς νὰ πιαράγπ περισσό- τερους μορφωμένους (εἀυσαίοά), ἀλλὰ περισσότερους συνεχῶς ἐπι- δεχόµενους µόρφωσπ (εάιμσαῦΙθ) ἀν- θρώπους, ἕἔτοιμους καὶ ἱκανοὺς νὰ προσαρµόζουνται σ᾿ ἕνα παντοτεινὰ μµεταθαλλόµενο περιθάλλο. Μὰ ὅταν ἡ ἴδια ἡ ἐκπαίδευσπ δὲν μπορεῖ νὰ προσαρµοστΏῃ στὸ περιθάλλο τπς, πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ παράγηπ ἂἀν- θρώπους ποὺ νὰ μτιοροῦν Η µή- πως τὸ ἐπίπεδο καὶ ἡ ἐπιτυχία της ἐξαρτᾶται ἁτιὸ τὶς ἐπιτυχίες τῶν µα- θπτῶν στὶς διάφορες ἐξετάσεις Πολλοὶ δυστυχῶς ἔτσι πιστεύουν ᾱ- κόµα. Αν ἀκούσουν τὴ φωνὴ τοῦ Ὀγ. Μ. Ααϊςεςηία (Ὀερμίγ Πἰτοσίο--- αεπεγαὶ οἳ Όπεςςο) ποὺ τοὺς φωνάζει: ΤΗΕ οχαπιπαϊίοη ογδίεπι ἴς ποῖ 4η ευαἰμα[ίοπ οἳ α θἰμάεπίς ρεγςοπαΙγ απά ἱπίε[[οοίααί οαμρπιεηῖ, Πΐς ϱρον/εΓ5 αἳ {πίπκίπα ἴογ Πίπιςει, τοεοϊῖῖοπ απά γοαδοπίπα. [ὲ ἶς α ομβ!Ιθηᾳθ ἴο γ65δουµσθ- {μι ἀθοθρρίίοηῃ Ἆπά αἀἱςδρ[ᾶγ οἳ 5αρογβϊοίαι οἵεγειπες”', Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ καὶ τὰ ἐκτιαιδευ- τικὰ συστήµατα στὶς ἀναπτυσσόμε- νες χῶρες, ἐνθαρρύνουν δυστυχκῶς τὰ ἐπαγγέλματα ποὺ ὁδπγοῦν πρὸς τὰ γραφεῖα καὶ τὰ καθιερωμένα. 'Ἡ οἰκςνομία ὅμως μιᾶς χώρας καὶ ἡ γενικὰ ἀνάπτυξή τπς, χρειάζονται χέρια εἰδικευμένα, χέρια ροζιασµέ- να, χέρια λερωμένα ἀπ) τὴ δουλειά, τὴ γεωργία, τὴ κτηνοτροφία, τὴ µῃ- χανολογία. Χαρακτηριστικὴ εἶναι μιὰ δραματικἡ εἰκόνα τῶν ᾿Ινδιῶν. 'Απὸ τοὺς 2.600 γεωργικοὺς ἐπιστή- µονες 9006 εἶναι στὰ γραφεῖα. Πόσο δίκαιο ἔχει ἀνώτερος ᾿]Ινδὸς ἐκπαι- δευτικὸς ποὺ λέει γιὰ τὴ χώρα του: «'Εμεῖς ἔχομε ἀναπτύξει ἕνα εἶδος ἐκπαίδευσηπς ποὺ καμμιὰ σχέση δὲν ἔχει μὲ τὶς ἀνάγκες τοῦ ἔθνοιυς µας ποὺ προσπαθεῖ νὰ µετατρέψη μιά παραδοσιακἡ κοινωνία σὲ σύγ- γρονπ, Χχρποιμοποιώντας τὴν ἐἑπι- στήµη καὶ τὴν τεχνολογία ποὺ τόσο χρειάζεται γι ἁτὴν ἐθνική µας ἀνά- πτυξη). Εἶναι τραγικὸ μιὰ κοινωνία ἄλλα νὰ χρειάζεται γιὰ τὴν πρὀοδόὀ τῃς κι ἄλλα νὰ ζπτᾶ ἀπὸ τοὺς μαθητὲς γιὰ ἀντιμετώπισῃ τῶν καθιερωµένων ἀξιῶν, παλαίοντας ἔτοι μὲ τὶς δικές της ἀντυνομίες, Τί νὰ κάνη κανεὶς ἀπὸ τὸ’ τὴ µόρφωσηπ, ὅταν δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ἀξιοποιήσπ τόσο γιὰ τὸ δικό του ὅσο καὶ τοῦ συνόλου τὸ καλό Στὶς Φιλιππίνες 14 τῶν ἀποφοίτων ἕ- χει µόνιμπ ἐργασία. Οἱ ἄλλοι Στὶς νδίες, τὴ Βούρμα, στὴ βΛατινικὴ ᾽Αμερική, στὴν ᾿Αφρική, σ’ ὅλες τὶς ἀναπτυσσόμενες χῶρες τὸ ἴδιο συµ- θαΐνει. Κι ὅμως οἱ περισσότερες ἀπ αὐτὲς ἔχουν τὴ δυνατότττα νὰ θρέφουν πλπθυσμὸ πολὺ περισσότε- ρο, ἂν θοπθπθοῦν νὰ ἰσορροπήσουν τὴν ὅλπ τους οἰκονομία. Κι ἀκόμα 8006 τῶν παιδιῶν µμποροῦν νὰ δε- χτοῦν στὰ σχολεῖα τους οἱ χῶρες αὐτές. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἀδικημένοι κι ἁ- πογοπτευµένοι παλαίουν µέσα στὴ δύνπ τούτπ τῶν προθληµάτων, ἀνί- σχυροι νὰ δώσουν τέλος στὴ συµ- φορά. ᾿Απὸ τὸ 1950-1966 στὶς ]ν- δίες σπµειώθπκε αὔξηπση 68500 στὸ κόστος τῆς ζωῆς. Οἱ δηµοδιδάσκα- λοι πῄπραν 9--1656 αὔξηση, οἱ καθη- Υπτὲς Μ. Παιδείας ἔχασαν 696 κι οἱ καθπγητὲς Πανεπιστημίων ἕἔχασαν 506 ἢ κέρδισαν 1096 ἀνάλογα μὲ τὸν τόπο ποὺ δίδασκαν. Τὸ ἴδιο συνέθπ κα σὲ πολλὲς χῶρες τῆς Λατινικᾶς ᾽Αμερικῆῃς ἐνῶ στὴν ᾿Ασία καὶ Μ. ᾿Ανατολὴ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ κάνουν κι ἄλλες δουλειὲς γιὰ ν᾿ ἀντιμε- τωπίσουν τὸν συνεχῶς αὐξανόμενο πλπθωρισμὀ, ποὺ ὅσο ὀυνεχίζει, ἑ- κεῖνος ποὺ πρώτιστα ζπμιώνει εἶναι ἡ Παιδεία ἑνὸς τόπου. Οἱ διομηπχανικὲς χῶρες δὲν ἔχουν λιγώτερα προθλήµατα. Ἡ ᾿Αγγλία τὰ τελευταῖα χρόνια ἔδιωξε περισ- σότερους ἀπὸ τὸ τῶν προσοντού- χων φοιτητῶν ποὺ ὑπόθαλαν αἴτησπ γιὰ τὰ πανεπιστήµια. “ΗἩ Αὐστρία μεταξὺ 1955-1965 δὲν ἐδέχθῃ ἀπὸ 2:7--22.23 τῶν προσοντούὐχων αἰτῃ- των στὶς ἐμπορικὲς καὶ τεχνικὲς σχολὲ”- δ]. τἸαιδείας. Τὸ 1966-1967, 6.500 προσοντοῦχοι φοιτητὲς ὑπό- 6αλαν αἴτησπ γιὰ ἰατρικὰ ἐπαγγέλ- µατα στὴ Δ. Γερμανία. Μόνο 2.800 θέσεις ὑπῆρχαν διαθέσιµες. Στὴ Γαλλία, τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ µ:- σοὶ ἀπόφοιτοι σχολῶν Μ. Παιδείας δὲν πέτυχαν στὶς εἰσαγωγικὲς ἑξε- τάσεις τῶν πανεπιστημίων. Κι ἁτι ὅσους πέτυχαν τὰ 409 δὲν πέρασαν τὶς ἐξετάσεις τοῦ πρώτου ἔτους. Στὴν ᾽Αμερική, στὰ Κατώτερα Κολ- λέγια, περισσότεροι ἀπὸ τοὺς µι- σοὺς δὲν τελειώνουν. Κι ὁ κατάλο- Ύος μπορεῖ νὰ συνεχιστῃ. ᾿Ἀκόμα, οἱ χῶρες αὐτές, γιὰ νὰ διατηρήσουν τὴ θιομπχανικὰ παρα- γωγή τους, πρέπει νὰ ἐπιμορφώ- νουν συνεχῶς τοὺς ἐνήλικες ἐργα- ζόμενους. Ετσι περισσότερα καὶ μεγαλύτερα προθλήµατα ὅημιουρ- γοῦνται στὴν ἐκπαίδευσπ ποὺ τώρα γίνεται συνεχής, σ’ ὅλπ τὴν ἕκτα- σπ τῆς ἀνθρώπινης ὅδημιουργικῃς ζωῆς. Τὰ χρήματα ποὺ χρειάζονται γιὰ τὴν ἐπιμόρφωση αὐτὴ στὶς Ἡνω- µένες Πολιτεῖες καὶ τὴ Σοθιετικἡ Ἓνωση εἶναι περίπου ὅσα καὶ γιὰ τὴν τυπικὰ σχολικἡ ἀγωγή. Οἱ ἐκ- παιδευτικοὶ δὲν ἐξαιροῦνται φυσικὰ ἀπὸ τὸ πρόγραµµα. Γιατὶ διαφορετι- κἁ θάδιναν- µόνο τοῦτοι--τὴὰ «χθε- οινἡ ἀγωγὴ» σὲ «αὐριανοὺς πολί- τες). 'Ο ΡΗ. Η. Οοοπιῦος (Οἰτθοίογ οἳ {πε ΙπιεγπαἴΙοηαΙ Ιηςτηυίο οἵ Εάμοαίίοπαί ΡΙαππίπα- πεςσο) σὲ μιὰ τελευταία ἐκθεσή του, ἀναφέρει σὰν ἀξιοπρό- σοεκτο παράδειγµα στὸν τοµέα τᾷς ἐπιμόρφωσπς, τὶς ᾿Ανατολικὲς χῶ- ρες καὶ καταλήγει: «Οἱ χῶρες αὐ- τὲς ἔχουν προχωρήσει περισσότερο ἀπὸ τὶς πλεῖστες Δυτικὲς χῶρες᾽ στὸ νὰ σπάσουν δπλαδὴ τὰ τεχνικά ἐμπόδια ποὺ χωρίζουν τὴν τυπικὴ ἀπὸ τὴν μὴ τυπικὴ ἐκπαίδευσπ. Σὰν ἀποτέλεσμα ὅπμµιουργήθπκε: ἕνας συνεχἠς διάλογος μεταξὺ τῶν τια- νεπιστηµίων, τῶν τεχνικῶν σχολῶν, τῶν διομπχανιῶν καὶ τῶν ἑέρευνπ- τῶν. Σκοπός: 1. Ἡ ἐπάρκεια τῶν σημερινῶν ἐκπαιδευτικῶν προγραμµ:- µάτων καὶ πῶς μπορεῖ νὰ Θελτιωθῇ. 2. Τί νέοι τύποι ἀνθρώπινης δύνα- µης θὰ Χχρειαστοῦν γιὰ τοὺς νέους τύπους τῆς τεχνολογίας, καὶ τὶ ἁλ- λαγὲς συνεχῶς χρειάζονται. Στὴ Σοθιετικἠ Ενωσπ πέραν τῶν μισῶν φοιτητῶν θιοµπχανίας οσὲ πανεπι- στήµια εἶναι ραγί-ἴΐπε µαθητές, κι ἔχουν κανονικό, τακτικὸ ἐπάγγελ- μα. Σὰν ἀποτέλεσμα ἔχει τροπο- ποιπθΏ κι ὁ σκοπὸς τῆς σχολικῆς ἀγωγῆς: Εἶναι, «νὰ διδάξτι τοὺς τροφίµους της νὰ μαθαίνουν μόνοι τους). Για νὰ δᾷ ἡ ἐκπαίδευσπ καλύτε- ρες µέρες, χρειάζονται ἐπίμονες καὶ συνεχεῖς προσπάθειες. Μεταξὺ τῶν πολλῶν µέτρων ποὺ πρέπει νὰ Ἀπφθοῦν καὶ τὰ ὁποῖα εἰσπγεῖται τὸ ΑΠΡΙΛΙΟΣ -- ΜΑΙ ΟΣ 1971 Ὁ σκοιὸς' εὔῆς' ο7οασκα.1έας Τοῦ κ. ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ, Γυμνασιάρχου Γυμνασίου Ῥιξδόχαρπάσου 20ν Τῆς πλατωνικᾶς παιδείας ὡσαύ- τως κεντρικὸν νόπµα εἶναι ἡ δια- µόρφωσις τοῦ πολίτου-ἀνθρώπου, ὅπως δεικνύουν ὄχι µόνον ἡ «Πολι- τεία) καὶ οἱ (Νόμοι) τοῦ Πλάτωνος, ἀλλὰ καὶ τὸ ὅλον ἔργον τοῦ Φιλο- σόφου τούτου. Εἶναι πολὺ χΧαρακτπ- ριστικὸς τοῦ ἀνωτέρου κεντρικοῦ νοήματος ἕνας ὁρισμὸς τῆς παιδεί- ας εἰς τοὺς (Νόμους), (6ιθλ. ἂ, 643 ε καὶ 644 Ὁ) εἰς τὸν ὁποῖον κα- ταλήγει ἡ διαλογικἠἡ συζήτησις τοῦ θέµατος τῆς παιδείας µετά τινας προηγουµένας ἁἀτελεῖς ἡ ἀνακρι- θεῖς ἀποπείρας πρὸς καθορισμὸν τῆς οὐσίας της: «...τὴν δὲ πρὸς τὴν ἀρετὴν ἐκ παίδων παιδείαν, ποιοῦ- σαν ἐπιθυμητήν τε καὶ ἐραστὴν τοῦ πολίτην γενέσθαι τέλειον, ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι ἐπιστάμενον μετὰ δίκπς. Ταύτην τὴν τροφὴν ἀφορισά- µενος ὁ λόγος οὔτος ὡς ἐμοὶ φαί(- νεται, νΏΌν θούὐλοιτ) ἂν µόντν παι- δείαν προσαγορεύειν, τὴν δὲ εἰς χρήματα τεΐνουσαν Ἡ τινα πρὸς |- σχὺν ἢ καὶ πρὸς ἄλλπν τινὰ σοφίαν ἄνευ νοῦ καὶ δίκῃπς, θάναυσόν τ) εἶναι καὶ ἀνελεύθερον καὶ οὐκ ἆ- ξίαν τὸ παράταν παιδείαν καλεῖ- σθαι). (Κατὰ τὴν νέαν µας ἄποψφιν παιδεία ἀλπθινὴ φαίνεται νὰ εἶναι ἄλλη: ἡ ἀνατροφή, ποὺ κατευθύνει τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὰ παιδικά του χρόνια πρὸς τὴν ἀρετήν, ἡ ἀγωγή, ή ὁποία τοῦ ἐμθάλλει τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὸν ἔρωτα νὰ γίνπ τέλειος πο- λίτης, γνωρίζων νὰ ἄρχη καὶ νὰ ἄρχεται σύµφωνα μὲ τὸ δίκαιον. Αὐτὴν τὴν ἀγωγήν, μοῦ φαίνεται, ξεχωρίζει ἡ νέα στροφὴ τοῦ διαλό- γου µας καὶ εἰς αὐτὴν µόνον δέχε- ται νὰ δώσπ τὸ ὄνομα τῇῃς παιδείας. Κάθε ἄλλη ἁἀγωγὴ ἀποθλέπουσα εἷς τὴν ἀπόκτησιν εἴτε χρπμάτων εἴτε ἰοχύος τινὸς εἴτε ἄλλων γνώσεων χωρὶς φρόνπσιν καὶ χωρὶς δικαιοσύ- νπν εἶναι καὶ θάναυσος καὶ ἀνε- λευθέρα καὶ ἐντελῶς ἀναξία τοῦ ὀνόματος τῆς παιδείας). Μετὰ τὸν Μεσαίωνα, κατὰ τὸν ὁ- ποῖον εἶχε σταματήσει ἡ ἔρευνα καὶ ἐθεωρεῖτο ἐπαρκὴς ἡ κατ’ ἀπομνηῃ- µόνευσιν γνῶσις, οπμειοῦται προ- σπάθεια ἀνανεώσεως τοῦ Εἰδολογι- σμοῦ. ΗἨδα κατὰ τὸ 1420 ὁ ᾿Ιταλὸς νιΠονίπο ἆᾳ Εεῄτε, ὅστις εἶχεν ἕἔλθει εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν Γεώργιον Τραπε- ζούντιον, εἶπεν ὅτι εἰς τὸ σύνολον τῆς διδασκαλίας δυνάµεθα νὰ δια- κρίνωµεν καὶ µίαν ἐνεργητικὴν πλευρὰν τῆς ὁποίας προορισμὸς εἷ- ναι νὰ 6οπθῇ διὰ τὴν ἀνεύρεσιν νέων γνώσεων. Διεχώρισεν οὕτω τὰς γνώσεις εἰς γνώσεις καθ ἑαυτὰς καὶ εἰς χρπσιμευούσας ὡς µέσα διὰ τὴν ἀνακάλυψφιν νέων γνώσεων. Κατὰ ταῦτα ὁ γΥἱβονῖπο ἆα Εε[ῖγτα δἐον νὰ καταταχθπ εἰς τοὺς πρω- τεργάτας τοῦ εἰδολογισμοῦ. Προσέ- δωκεν ἐπίσπς χαροπὴν ὄψιν εἰς τὸ Σχολεῖον μεταθαλὼν τὸ συνω- φρυωμέενον σχολεῖον τοῦ Μεσαίω- νος εἰς οΆδα Ἰοσοπάα (εὔθυμον οἱ- κίαν). ΕΙΔΟΛΟΓΙΚΗ ΜΟΡΟΩΣΙΣ Ἡ κίνηασις αὗττ ἐπροχώρηπσε καὶ προωθήθπ κυρίως ἀπὸ τοὺς ᾿Ἀνθρυω- πιστάς, οἱ ὁπιοῖοι διεῖδον ὅτι ἡ σπου- δὴ τῶν ἀρχαίων κλασσικῶν κειµέ- νων ἐξυψώνει τὰς ψυχικὰς δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου. ᾽Απὸ τὴν ἄλλπν πλευρὰν προωθεῖ τὸν εἰδολογισμὸν ἡ φιλοσοφία τοῦ Ι.οἰοπῆσ καὶ Καπί. Οὔτοι δέχονται ὅτι ὑπάρχουν ἐν τῇ φυχῃ τοῦ ἀνθρώπου δυνάμεις, τὰς ὁποίας πρέπει καὶ εἶναι δυνατὸν Παγκόσμιο Συνέδριο ποὺ ἔγινε τὸ 1967 γιὰ τὸ σκοπὸ τοῦτο, ἐπισπμαί- νω τὰ πιὸ κάτω: 1. Τὰ ἐκπαιδευτικὰ σχέδια κάθε χώρας δὲν μποροῦν ν᾿ ἀγνοπθοῦν ἐκεῖνα τῶν ἄλλων χωρῶν. 2. Ἡ ἐκπαίδευση μιᾶς χώρας πρέ- πει ν᾿ ἁποτελῃ ἐνιαῖο σύνολο ὅλων τῶν μορφῶν τς παιδείας καὶ ν᾿ ἀνταποκρίνεται στὶς ἀνάγκες τς κοινωνίας. 3. Νὰ ἐγκαταλπφθοῦν οἱ πατρο- παράδοτοι τρόποι σκέψης κι ἐργα- σίας. 4. 'Ἡ θέση γιὰ ἀλλαγὴ πρέπει νὰ γίνπ ἀποδεχτὴ τόσο ἀπὸ τοὺς ἐκ- παιδευτικοὺς ὅσο καὶ τὴν κοινὴ γνώµη. 5. Νὰ ὅπμιουργπθοῦν πρότυτια σχολεῖα γιὰ πειραματισμὸ καὶ ἐπι- μόρφωση. 6. 'Ἡ τεχνολογία μπορεῖ καὶ πρέ- πει ν᾿ ἀξιοποιπθῃ ἀπὸ τὴν ἐκπαί- δευση. 7. Χρειάζεται παγκόσμια συνερ- γΥασία κα ἀλλπλοθοήθεια. Ἔχομε καὶ μεῖς τὰ δικά µας προ- Θλήµατα. ἃἌς τὰ δοῦμε µέσα σὲ εὐρύτερα πλαίσια καὶ καθαρὸ φακὸ γιὰ τὸ καλὸ τοῦ τόπου µας. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνη σήµερα, ὄχι αὔριο. νὰ ἑξυψώσωμεν ἐκ τῆς ἐπόψεως τῆς ἀποδοτικότητός των. Οὕτω προ: ωθεῖται ἡ ἰδέα τῆς εἰδολογικῆς μορφώσεως, τῆς ὁποίας ἀντιπρό- σωποι εἶναι οἱ νεοανθρωπισται Ἠουηπε, ΝΜοΙΕ, Ηιπιδο]άϊ κ.ά. Ἐκ τῶν νεοανθρωπιστῶν ὁ Ετγ. μασ. οι ὠνόμασε τὴν εἰδολογικὴν μόρφωσιν Εοιπιαίο Βαάμπο. Κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ αἰῶνος µας, ὅταν πλέον ἡ ψυχολογία ἐχαρακτή- ρισεν ὡς ἐσφαλμέντῃν τὴν δεχοµέε- νην τὴν ὕπαρξιν φυχικῶν δυνάµε- ων θεωρίαν, ὡς ἁἀποστολὴ τῇς εἰδο- λογικῆς μορφώσεως ἐτέθπ ἡ ἀνύψω- σις τῆς ἀπιοδοτικότπτος τῶν Ψυχι- κῶν λειτουργιῶν. 'Ο τοιοῦτος καθο- ρισμὸς στπρίζεται ἐπὶ τῆς ψυχολουΥ:: κᾶς ἐννοίας τῆς λειτουργίας καὶ γενικώτερον ἐπὶ τῆς Λειτουργικῆς φυχολογίας, πρόδρομος τῆς ὁποίας ὑπῆρξε κατὰ τὴν ἀρχαιότητα ὁ ἸΑ- ριστοτέλπς. Κατὰ τὴν νεωτέραν λοιπὸν ἀντίλπψιν σκοπὀὸς τῆς εἰδο- λογικῆς µορφώσεως εἶναι ἡ διὰ τῆς ἀοκήσεως ἀνύψωσις τῆς ἀποδοτικό- τητος τῶν πνευματικῶν καὶ σωµατο- ψυχικῶν λειτουργιῶν τοῦ ἀνθρώπου, ἤτοι τᾷς αἰσθπσιακῆς λειτουργίας τῆς κρίσεως, τς φαντασίας κτλ. ᾽Απαραίτιτος προύπόθεσις πρὸς τοῦτο θεωρεῖται ἡ κατ’ αὐτενέρ- γειαν ἐργασία τῶν μαθπτῶν. ᾿Αρκεῖ ἡ ἐμπειρικὴὰ παρατήρΏησις διὰ νὰ μᾶς θεθαιώσπ ὅτι ὦ ἄσκπσις οἶασ- δήποτε δεξιότητος συνεπάγεται τὴν ἀνύφψωσιν τῆς ἀποδοτικότπτος. Τὸν ἐπιτυχέστερον ὁρισμὸν τῆς Εἰδολογικῆς μορφώσεως ἔδωσεν ὁ Κετεοπετείείπεγ ὅστις ἔλεγεν: (Εϊδο- λογικὴ µόρφωσις εἶναι ἡ δεξιότης ἐκείνπ, τὸ τὰκτ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπομένει, ὅταν τὸ ὑλικόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀσκούμενοι ἀπεκτήσαμεν αὖ- τὸ τὸ τάκτ, τὸ ἔχομεν λησμονήσει). Μὲ τὸ τἀὰκτ αὐτὸ παράγοµεν ὕψι- στον ἁἀποτέλεσμα μὲ ἑλαχίστην ἑ- νέργειαν. Διὰ τοῦτο ἐπιδιώκεται σήµερον ἡ ἀνύψωσις τῶν ψυχικῶν λειτουργιῶν διὰ κλασσικῶν (δοκι- μασμένων) μορφωτικῶν ἀγαθῶν. Ὁ ΥΝ. νΥ. Ηιπθοίάϊί ἔλεγεν ὅτι ὑ- πάρχουν γνώσεις ποὺ λπομονοῦμεν καὶ γνώσεις καὶ δεξιότητες ποὺ δὲν πρέπει ποτὲ νὰ λἈπσμονοῦμεν. Αὖὐ- ταὶ αἱ γνώσεις, αἱ δεύτεραι, ἁἅποτε- λοῦν τὴν θδάσιν τῆς εἰδολογικῆς μορφώσεως. Χῶρος δι’ εἰδολογικὴν µόρφωσιν δὲν ὑπάρχει εἰς τοὺς κλειστοὺς πολιτισμοὺς καὶ εἷς τὰ ὁλοκλπρωτι- κἁἀ καθεστῶτα, διότι ἡ εἰδολογικὴ µόρφωσις καθιστᾶᾷ ἱκανὸν τὸν µαθη- τὴν νὰ εὑρίσκπ λύσεις τῶν προθλῃ- µάτων καὶ νὰ θέτῃ νέα προθλήμµμα- τα, διὰ τὰ ὁπιοῖα δὲν ὑπάρχει ἐκ τῶν προτέρων ἑτοίμπῃπ ἡ λύσις' εἰς τοὺς κλειστοὺς πολιτισμούς καὶ τὰ ὁλοκλπρωτικὰ καθεοτῶτα ἁπιαιτεῖται καὶ ἐπιθάλλεται ἡ τυφλὴ ὑποταγὴ εἰς δογµατικὰς κοσµοθεωρίας καὶ ἐκ τῶν προτέρων καθωρισµένα συ- στήµατα. «Ὁ εἰδολογισμὸς δὲν εἶναι ὄυνα- τὸν νὰ καλλιεργυπθή εἰς τὴν ἐπαγ- γελµατικἠν ἐξειδικευμένπν ἐκπαί- δευσιν. “Ο περιορισμὸς εἰς εἰδικευ- µένην περιοχἠν ἀποκλείει τὴν ὃν- νατότητα τῆς ἔξω τῶν ὁρίων τῆς εἰδικεύσεως ἀκτινοθολίας τῄᾷς µαθή- σεως. Πάντως ἡ στενἡ ἐξειδίκευσις κρίνεται σήμερον ἀσύμφορος καὶ διὰ τὴν ἐπαγγελματιτκὴν ἐκπαίδευ- σιν. ἸἘΕφ᾽ ὅσον καὶ αὗτπι συνεχῶς ἐξελίσσεται, ὁ μαθητευόμενος δὲν πρέπει νὰ ἐπαναπαύεται εἰς τὴν προσαρµογἡήν μὲ τὸ ἐπάγγελμα ὅ- πως εἶναι σήμερον διαμορφωμενον. Ἡ ἐκπαίδευσις πρέπει νὰ ἀναπτύσ- σπ τὰς ἱκανότπτας ἐκείνας τοῦ µα- θητευοµένου μὲ τὰς ὁποίας θὰ δυ- νηθ νὰ προσαρμόζεται πρὸς τὴν διαρκῶς ἐξελισσομένπν τεχνικὴν πρόοδον. Ας μοῦ ἐπιτραπΏ ἐδῶ ἐκ µέρους τῶν ἀναγνωστῶν συναδέλ- φων καὶ οἰωνδήποτε ἄλλων νὰ κά: µω µίαν μακρὰν παρέκθασιν οὐχὶ ἐντελῶς ἄσχετον πρὸς τὸ θέµα μας. Τίνι τρὀπῳφ θὰ κατορθώση νὰ ἀναπτύξω ἡ παιδεία τὰς ἱκανότητας ταύτας ἄπλ. ποῖα μορφωτικὰ ἀἆγα- θὰ εἰσάγουσα εἰς τὸ πρόγραµµα θὰ κατορθώσηπ τοῦτο Εἰς τιολλὰ µέρπ, δυστυχῶς, ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τῆς ἰδέας τοῦ «συγ- χρονισμοῦ» προτείνεται νὰ ὅοθς πρωτεύουσα θέσις εἰς ἐκεῖνα μόνον τὰ μορφωτικὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἐξν- ππρετοῦν τὰς ἀμέσους ἀνάγκας τοῦ παρόντος. Ἐγείρεται ὅμως τὸ ἐρώ- τηµα, ἐὰν δυνάµεθα νὰ περιορίσω- μεν τὸν παιδευόµενον εἰς τὸ σή- µερον, ἀφοῦ δὲν γνωρίζοµεν πῶς θὰ διαμορφωθῆ τὸ αὔριον. Διὰ τοῦ- το ὁ Γερμανὸς φιλόσοφος καὶ εἷς ἐκ τῶν θεμελιωτῶν τῆς ἑρμπνευτι- κῆς 5ομΙθϊεγπιβοπεγ ἔλεγεν ὅτι τὰ μορφωτικὰ ἀγαθὰ πρέπει νὰ ἔχουν ὑπερχρονικὴν ἀξίαν, ἤτοι ἐκεῖνα τὰ μορφωτικὰ ἀγαθὰ τῶν ὁποίων ἡ ᾱ- ξία διαμένει σταθερὰ διὰ µέσου τοῦ χρόνου. Εἰς τὴν παιδαγωγικὴν ὁ- ρολογίαν τὰ τοιούτου εἴδους ἁγαθὰ ὀνομάζονται «κλασσικὰ µμορφωτικὰ ἀγαθά», ἐπεκτείνονται δὲ ὄχι μό- νον εἰς τὴν κλασσικὴν ἀρχαιότητα, ἀλλ” εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς τῆς γνώσεως (μαθπματικά, Φυσικα κλπ.). Δι αὐτῶν λαμθάνει ὁ τρόφι- µος µόρφωσιν, δι’ ῆς θὰ δυνπθῆ νὰ ἀντιμετωπίσῃ πᾶσαν ἐνδεχομέντν περιπέτειαν. (συνεχίζεται) ΕΠΟΣ ΠΛΛΙΓΓΕΝΕΣΙΛΣ Τὴν Δευτέραν, Ά]ην Μαΐου, 1971 καὶ ὅὥραν 7.30 μ.μ., αἱ ἐκπαιδευτικαὶ ὀργανώσεις Λεµε- σοῦ, ΟΕΛΜΕΚ, ΠΟΕΔ καὶ ΟΛ- ΤΕΚ, εἲς τὰ πλαίσια τῶν ἕορτα- σμῶν διὰ τὸ Ετος Παλιγγενε- σίας, ὠργάνωσαν εἷς τὴν αἴθου- σαν διαλέξεων τοῦ Δημοτικοῦ Μεγάρου Λεμεσοῦ ἑορταστικὴν συγκέντρωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰσαγωγικῶς ὠὡὠμίλησεν ὁ Πρόε- ὄρος τοῦ Ε.Σ. τε ΟΕΛΜΕΚ κ. Ανθιμος Παπαδόπουλος. Ἐν συ- νεχείᾳ δὲ ὁ Καθηγητής κ. Τάσος Βικολαΐδης ἀνέπτυξε τὸ θέμα: «Τὰ κυριώτερα Ελληνικὰ σχο- λεῖα ἐπὶ Τουρκοκρατίας καὶ τὰ διδασκόµενα µαθήµατα». ὍὉ Καθηγητής κ. ᾽Ανδρέας Χα- ραλαμπίδης ὠὡμίλησεν διά: «Τὰ πρῶτα ἨΝεοελληνικἀ πολιτικὰ κόμματος ὁ δὲ Διευθυντὴς τοῦ ΙΓ” Δημοτικοῦ Σχολείου Λεµε- σοῦ κ. Χαράλαμπος Χρίστου ἀνέ- πτυξε τὸ θέµα: «Τὸ δίπτυχον τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ θανάτου, εἰς τὴν Βεοελληνικὴν πνευματικἠν ζωήν». ᾽Ακολούθως ἡ χορωδία ΠΟΕΔ.- ΟΕΛΜΕΙΚ ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τοῦ κ. Μαρίνου Μιτέλλα ἐξετέλεσε τὰ τραγούδια α) «Τοῦ σπαθιοῦ τὸ ἀέτωμα» καὶ ϐ) «Τῆς αὐγῆς κλεῖσαν τὰ μάτια» ἀπὸ τὴν µου- σικοποιητικἡ Φαντασία «Ἡρωο- μνήμη» τῶν Γ. ᾽Αντωνιάδη-- Χρ. Χριστοδουλίδη. Εἰς τὸ πιάνο συ- τ νανσε ὁ συνθέτης Π, ᾽Αντωνιά- ης, Τὴν ὅλην ἐκδήλωσιν ἐπέστε- Ψεν ὁ ᾿Ἐθνικὸς Ὕμνος, Παρέστη- σαν ὁ Χωρεπίσκοπος ᾽Αμαθοῦν- τος κ. Καλλίνικος, ὁ ἜΕπαρχος Λεμεσοῦ κ. Ζαχαριάδης, 6ουλευ- ταί, ὁ στρατιωτικὸς διοικητής, Γομνασιάρχαι, ᾿Ἐπιθεωρηταί, Δι- ευθυνταὶ ΔΛημοτικῶν Σχολείων, καθηγηταί, διδάσκαλοι καὶ πλῆ- | θος κόσμου. ---Σ/σεοαί--- Πρόεδρον ΟΕΧΜΕΕ ᾽Αξιότιμε Ἀύοιε Ἰροόεδρε, Εἰς τὴν ἕκτην σελίδα τοῦ 6ου φύλ- λου τοῦ δελτίου ΟΕΛΜΕΕΚ δημοσιεύ- εται ἰδική µου πγευματικὴ ἐργασία μὲ θέµα: «Ὁ σκοπὺς τῆς διδασκα- μίας». Εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον ὁ ἐκδότης ἐχφησιμοποίησε, δυστυχῶς, σύμφΌυρσιν προτάσεων γκαὶ τοιουτο- τρόπως τὺ κείµενον παρουσιάζει κά- ποαν ἀσυνταξίαν. 'Ιδοὺ ἡ παράγραφος: «Θεωρεῖ δηλ. τὴν παιδείαν ὁ Πλάτων ὥς τὸ μέσον ἐκεῖνο διὰ τοῦ ὁποίου κατορ- θώγει νὰ ὑψώσῃ τὸ θλέμμα τοῦ πρὸς τὸ ἀγαθὸν καὶ τελείωσις τῆς ἄτομιχκῆς ἀνθρα- πίνης ὑπάορ εως» ς καὶ τελείωὼ- ς τῆς ἀἁτομικῆς ἆν- θθωπ γης ὑπάρξεως εἶναι µέρος ἄλλης προτάσεως τῆς δίας παραγράφου. κο Παρακαλῶ ὅπως εἰς τὺ ἑπόμενον τευχος τὸ σφάλμα τοῦτο διορθωθῇ Ἠ. σχολιασθῇῃ. ο Ἑν πάσῃ περιπτώσει θεωρῷ ἔπιδθε- θλημένον καθῆκον ὅπως εὐχαριστή- σω καὶ ἐν τῶν ὑστέρων τὸ Κ.Δ. Μυμθούλιον τῆς ΟΕΑΛΙΕΚ, διότι εἲς την Όλην τοῦ δελτίου τῆς ΟΕΑΜΕΝ περιέχαδε καὶ τὸ ἴδικόν μου πνευµα- τικὸν πόνηµα. Ἅτη ᾽Ααριλίου 1971. Διατελῶ Μετὰ πλείστης τιμῆς ΜΩΔΕΣΤΟΣ ΝΑΜΑΡΑΣ Ἀιεθυθυντὴς, τοῦ. Γονασίου Ῥιοκαρπάσου ΤΙΝΜΗΠΣ Ι.Ν. Κ δεβΆτιον Ο ΤΕ Δ. 1 1 ]Κ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΛΙΛΕΥΣΕΩΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙ ΕΙ ΒΙΠΕ ΒΙΙΒΙΙΒ ΙΙ ΕΙΙΒΙΙΕΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙ ΙΙΙ ΕΙΙΝΙΙΠΙΙ ΙΙ ΝΙΙΒΊΙ ΙΙ ΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΕΙΙΣΙΙΜΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΣΙΒΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙΙΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΚΙΙΡΙ ΒΙΛΕΣ ΙΙΙ ΕΙΗ ΙΙΙ ΒΙΙΠΙ ΙΒ ΗΒ ΜΙΝΙ ΒΙΙΒΙΙΒΗΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙ 81! . ΕΤΟΣ Α΄. ΑΠΡΙΛΙΟΣ --ΜΑ' ΙΟΣ 1971, ΙΒΙΙΘΗΙΒΙ ΤΕΙ ΙΙΙ ΙΙΙ ΒΕΗΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΚΙΙΒΙΙΒΙΙΦΙΙΒΙΙΕΙ ΙΙΙ 81 ΕΠΙ ΡΙΙΕΙΙΣΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΕ ΙΒ) ΣΙΙΒΗΙ ΕΙ ΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΕΗΣΙΙ8 ΕΙ ειι Πτι Τιμὴ Φύλλου 20 Μὶλς ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 7-- Ὑπεύθυνος ᾿Εκδόσεως Α. ΠΑΠΑΜΙΛΤΙΑΔΗΣ Σ. ΛΑΖΑΡΟΥ, Ζ. ΖΑΝΝΕΤΟΣ, Ὑπεύθυνος Συντάξεως κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΜΗΣ Συντακτικὴ ᾿Επιτροπὴ { νι ο μπες Ἐπιμελητὴς ᾿Εκδόσεως Α. ΛΑΔΟΜΜΑΤΟΣ α. ΛΑΔΟΜΜΑΤΟΣ.᾽ [ἱ ΜΠΗΒΙΙΙ Τί ΠΔ Τὴ ΙΝΠΜΗΗΝ Π [ή Τὴν 22αν παρελθόντος ᾿Απρι- λίου, κατόπιν προσκλήσεως τῆς ΟΛΜΕ. µετέθη εἰς ᾿Αθήνας ἑξα- µελἠς ἀντιπροσωπεία τῆς Ὄργα- νὠσεώς µας ἐκ τῶν Α. Παπα- µιλτιάδη, Προέδρου, Κ. Καρα- γιάννη, Γ. Γραµµατέως, Α. Ἆρι- στοδουλίδη, Γεν. Ταμίας, Π. Μι- χαήλ, ᾿Οργανωτικοῦ Γραμματέ- ως, Χρ. Κάῑζερ, ᾿Αντιπροέδρου καὶ Σ. Λαζάρου, Συμθούλου. Ἡ ᾿Αντιπροσωπεία, ἡ ὁποία παρέµεινεν εἰς Ἑλλάδα μέχρι τῆς 4ης Μαΐου, εἶχεν ἐπαφὰς τό- σον μετὰ τῆς ἡγεσίας τῆς ΟΛΜΕ. ὅσον καὶ μετὰ Ὑπουργῶν τῆς Ἑλλ. Κυθερνήσεως καὶ ἀνωτέ- ρων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων τοῦ Ὑπουργείου ᾿Εθνικῆς Παιδεί- ας μετὰ τῶν ὁποίων συνεζήτησε διάφορα ἐκπαιδευτικά καὶ ἐπαγ- γελματικἀ προθλήματα. Ἡ Αντιπροσωπεία ἀφίχθη εἰς ᾿Αθήνας τὴν µεσημθρίαν τῆς 22ας ᾿Απριλίου. Εἰς τὸ ἀεροδρόμιον τοῦ Ἑλληνικοῦ μᾶς ὑπεδέχθησαν ὁ Πρόεδρος τῆς ΟΛΜΕ. κ. Α. Φα- τσέας, ὁ Γ. Γραμματεὺς κ. Π. Μιχαήλ, ὁ Εἰδικὸς Γραμματεὺς κ. Κρ. Βιολάρης ὁ ὁποῖος ση: µειωτέον εἶναι Ιύπριος συ- νάδελφος ὑπηρετῶν εἷς Ἑλλάδα, ὁ Γεν. Ταμίας καὶ δύο ἀκόμα µέλη τοῦ Συμθουλίου. Τὸ ἀπόγευμα τὸ Συμθούλιον τῆς ΟΛΜΕ. μᾶς ἐδεξιώθη εἲς τὰ ἰδιόκτητα γραφεῖα τῆς Ὅμο- σπονδίας εὑρισκόμενα εἰς τὴν γὠνίαν τῶν ὁδῶν Ἑρμοῦ καὶ Κορνάρου παρὰ τὸ Σύνταγμα. Κατὰ τὴν δεξίωσιν ὁ Πρόεδρος τῆς ΟΛΜΕ. προσεφώνησε τὴν ἀν- τιπροσωπείαν, ἀπήντησε δὲ κα- ταλλήλως ὁ Πρόεδρος τῆς ΟΕΛ- ΜΕΝ, Εἰς τὴν δεξίωσιν παρέστη καὶ ὁ ᾿Επιθεωρητὴς κ. Κονομά- ρας. Τὴν ἑπομένην, 23ην ᾿Απριλίου. Εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ΟΛΜΕ ἐ- πραγµατοποιήθη ἡ ἐπίσημος ὑπο- δοχἡὴ τῆς ἀντιπροσωπείας διὰ προσφωνήσεως τοῦ Προέδρου τῆς ΟΛΜΕ. καὶ ἀντιφωνήσεως ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς ΟΕΛΜΕΠ, καὶ ἀνταλλαγῆς ἀναμνηστικῶν-συμ- θολικῶν δώρων. ᾿Επηκολούθησε κοινἠ συνεδρία κατὰ τὴν ὁποίαν συνεζητήθησαν θέµατα ἀφορῶν- τα εἲς τὰς σχέσεις τῶν δύο ὌὈρ- γανώσεων καὶ εἷς προθλήµατα ἀπασχολοῦντα τοὺς καθηγητάς Κύπρου- Ἑλλάδος. Διεπιστώθη ἡ ἀνάγκη ιστενωτέρας ἐπαφῆς καὶ συνεργασίας καὶ ἀπεφασίσθη ὅ- πως ἡ ἀπὸ ἐτῶν ὑφισταμένη ἕ- νωσις τῶν δύο ᾿Οργανώσεων λά- 6ῃ ἀπὸ τοῦδε οὐσιαστικὸν περιε- χόμενον διὰ τῆς µονίµου συμµε: τοχῆς εἰς τὸ Συμθούλιον τῆς ΟΛΜΕ ἐκπροσώπου τῆς Λ ΜΕΚ καὶ εἷς τὸ Συμθούλιον τῆς ΟΕΛΜΕΚ ἐκπροσώπου τῆς ΟΛ- ΜΕ. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἀντιμετωπίζωνται ἀπὸ κοινοῦ ἅ- παντα τὰ θέµατα. Ἡ ΟΛΜΕ. ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπι- φυλάξεως υἱοθέτησε μετ ἔνθου- σιασμοῦ τὰ τεθέντα ὑπὸ τῆς Ο- ΕΛΜΕΚ αἰτήματα καὶ συνεφω- νήθη ὅπως ταῦτα ὑποθληθοῦν ἀπὸ κοινοῦ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τὴν Ἓλ- ληνικὴν Κυθέρνησιν ἐν γένει. Τὰ αἰτήματα ἧσαν: 1) ᾿Εκπαιδευτικὴ ἨΒμοθεσία: Νὰ ἐφαρμοσθῆ αὕτη καὶ εἰς τὴν Κύπρον. 2) Διορισμὸς Κυπρίων καθη- γητῶν εἰς Ἑλλάδα: 'Ἡ ἛἝλληνι- κἠ Κυθέρνησις νὰ ἐπεκτείνη τὸ [) ΙΛ ή ΕΝΙΣΙΣ ΟΕΛΜΕΚ-ΟΛΜΕ ΛΛΜΗΛΝΕΙ 0ΥΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ Α11ην/κ«κὴ) ἔκπαωσςυτκ)ὶ ομοθεσία-ά4οργορμὸς τῶν ἄσόρμγωτῶν εἰς Σ14όσασ-4,σδό(θμ/ορς- 4νογνώρσορς ζοςεσγῶν-α4αακένοσς κα ντα] ]λαγὺ καθηκόνζων- ΣΠποζροφίέίαω οΥὼ πτυχνακᾶῶς κα Πεζα- Π7ζυχακοὸς σσουσὼς-Συντεάώξζεζς-Ζαωεζα-/δσόο1όγνον. µέτρον τοῦ διορισμοῦ καὶ εἰς ὅ- λους τοὺς Κυπρίους καθηγητὰς (ὡς γνωστὸν σήμερον 350 περἰ- που ἸΚύπριοι καθηγηταὶ εἶναι διορισµένοι εἰς 'Ελλάδα). 3) Διαθάθμισις -- ᾽Αναγνώρι- σις τριετιῶν: Βὰ διαδθαθµίση ὅ- λους τοὺς Κυπρίους καθηγητάς, ἐπιθεωρητάς, τμµηµατάρχας καὶ γὰἁ ἀναγνωρίζη τὰς τριετίας καὶ πολυετίας. 4) Σύνταξις Νὰ συνταξιοδο- τοῦνται οἵ Κύπριοι ἐκπαιδευτικοὶ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυθερνήσε- ως. 5) Διακίνησις καὶ ᾽Ανταλλαγὴ καθηγητῶν: Νὰ ὑπάρξη διευθέ- τησις μετὰ τοῦ Κυπριακοῦ Ὑ- πουργείου Παιδείας ὥστε νὰ πραγμµατοποιῆται εὐχερῶς διακί- νησις καὶ ἐπὶ οἰκειοθελοῦς θάσε- ως ἀνταλλαγὴ κατ) ἔτος ἀριθ- μοῦ καθηγητῶν ἐκ Κύπρου εἰς Ἑλλάδα καὶ ἀντιθέτως. ϐ) Ὑποτροφίαι: Ἡ Ἑλληνικὴ Κυθέρνησις νὰ παρέχη εἷς µεγά- λον ἀριθμὸν ὑποτροφίας τόσον διὰ πτυχιακὰς ὅσον καὶ µεταπτυ- θέντα πρόθληµα. Τὴν 24ην ᾿Απριλίου. Συνοδευόµενοι ὑπὸ τῆς ἡγε- σίας τῆς ΟΛΜΕ. µετέθηµεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ (συνην- τήθηµεν μετά τοῦ Γενικοῦ Διευ- θυντοῦ ἡΓενικῆς Παιδείας κ. Κούρνια, τοῦ Διευθυντοῦ Μέσης κ. Κοσμᾶ καὶ τοῦ Διευθυντοῦ Προσωπικοῦ κ. Λόξα μετά τῶν ὁποίων συνεζητήσαµεν καὶ ἆνα- πτύὐξαµεν τὰ ἀνωτέρω ἀναφερ- θέντα προθλήματα. Τὴν 25ην ᾿Απριλίου. Συνοδευόµενοι ὑπὸ τοῦ Προέ- δρου τῆς ΟΛΜΕ. καὶ τοῦ κ. Βερ- τσέτη. µέλους τοῦ Συμθουλίου ἀνεχωρήσαμεν ἀεροπορικῶς δι Ἡράκλειον Κρήτης. Εἰς τὸ ἀάερο- δρόµιον Ἡρακλείου μᾶς ὑπεδέ- χθησαν ὁ Πρόεδρος τῆς Τοπικῆς Ἑνώσεως κ. Διπλαράκης μετὰ τῶν μελῶν τοῦ Συμµθουλίου καὶ ὁ κ. Διαμαντάκης, Γυμνασιάρ- χης, µέλος τοῦ Κεντρικοῦ Συμ- θουλίου τῆς ΟΛΜΕ. Οἱ ἀνωτέρω συνάδελφοι σαν καὶ οἱ µόνιµοι συνοδοί µας εἰς τὸν νομὸν - ρακλείου. Τὴν 26ην ᾿Απριλίου. Τὴν πρωῖαν ἐπεσκέφθημεν τὰς ἀρχαιότητας τῆς Φαιστοῦ μὲ ἐν- διάµεσον σταθμὸν εἲς Γόρτυνα. Τὴν µεσηµθρίαν µετέδηµεν εἰς τὴν Γενικὴν ᾿Ἐπιθεώρησιν καὶ συ- νηντήθηµεν μετὰ τοῦ ᾿Αναπλη- ρωτοῦ Διοικητικοῦ ᾿Επιθεωρητοῦ κ. Ρουμπελάκη. Τὸ ἀπόγευμα ἐπεσκέφθημεν τὸ ἀνάκτορον τῆς Κνωσοῦ. Χρέη ξεναγῶν ἐξετέλεσαν εἰς μὲν τὴν Φαιστὸν καὶ Γόρτυνα συ- νάδελφος καθηγητὴς εἷς δὲ τὴν Κνωσὸν ὁ κ. Διπλαράκης. τὴν 27ην Απριλίου. Τὴν πρωΐῖαν ἐπεσκέφθημεν τὸ Μουσεῖον Ηρακλείου καὶ ἆκο- λούθως τὴν Γενικὴν ᾿Επιθεώρη- σιν ὅπου συνηντήθηµεν μετὰ τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμθούλου- -Ἐ- πόπτου Κρήτης κ. Κ. Μαλούκου. ᾿Ακολούθως συνοδευόμενοι ὑπὸ τῆς ἡγεσίας τῆς Τοπικῆς Ἑνώ- σεως Ηρακλείου ἀνεχωρήσαμεν διὰ Ρέθυμνον. Εἰς τὸ μέσον πε- ρίπου τῆς διαδρομῆς ἀνέμενε καὶ μᾶς παρέλαθεν ἡ ἡγεσία τῆς Τοπικῆς Ἑνώσεως Ρεθύμνου. Εἰς Ρέθυμνον μᾶς ἀνέμενον Γυ- µνασιάρχαι καὶ καθηγηταὶ εἰς Γυμνάσιον τῆς Πόλεως. Ἐνωρὶς τὸ ἀπόγευμα µετέθη- μεν εἰς τὴν Μονὴν ᾽Αρκαδίου ὅ- που μᾶς ἐξενάγησεν ὁ Γραμμα- τεὺς τῆς Τοπικῆς Ἑνώσεως ΡΕ- θύμνου. Ἐν συνεχεία ἀνεχωρήσμεν διὰ Χανιὰ ὅπου ἐφθάσαμεν ἀργά. Παρ᾽ ὅλον τὸ προχωρηµένον τῆς ὥρας μᾶς ἀνέμενον εἲς Γυμνά- σιον τῆς Πόλεως τὰ µέλη τῆς Το- πικῆς ᾿Ενώσεως Χανίων. Γυμνα- σιάρχαι καὶ καθηγηταί. τὴν 26ην ᾿Απριλίου. ᾿Ενωρὶς τὴν πρωΐαν ἐπεσκέ- Φθημεν τοὺς τάφους τῶν ἘἜλευ- θερίου καὶ Σοφοκλῆ Βενιζέλου καὶ ἀκολούθως ἀνεχωρήσαμεν ἀεοοπορικῶς ἐπιστρέφοντες εἰς ᾿Αθήνας. Κατὰ τὴν παραμονὴν τῆς ᾽Αν- τιπροσωπείας εἰς Κρήτην μᾶς ἐ- δόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπικοινωνή- σωμεν μετὰ τῶν συναδέλφων µας τῶν τριῶν νομῶν, νὰ συζητήσω- μεν τὰ κοινὰ προθλήµατα τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ θέµατα ἀἄφο- ρῶντα εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν σχολείων. ᾽Αντηλλάγησαν ἐπίσης ἀναμνηστικὰ δῶρα μεταξὺ ΟΕΛ- ΜΕΙΚ καὶ τῶν Τοπικῶν Ενώσε- ων. Τὴν 29ην ᾿Απριλίου. Τὴν πρωϊΐαν ἐπραγματοποιήθη κοινἡ σύσκεψις εἷς τὰ γραφεῖα τῆς ΟΛΜΕ καὶ ἀκολούθως µετέ- ϐθηµεν εἷς τὸ Ὑπουργεῖον Παι- δείας ὅπου συνηντήθηµεν μετὰ τοῦ Ὑφυπουργοῦ κ. Δημητράκου καὶ ἀργότερον μετὰ τοῦ ὑπευθύ- νου διὰ τὰ σχολεῖα ᾽Αλλοδαπῆς κ. Κιτσαρᾶ. τὴν 30ὴν ᾿Απριλίου. ᾿Ἐπεσκέφθημεν εἰς τὸ γραφεῖ- ον του τὸν Ὑφυπουργὸν Προε- δρίας τῆς Κυθερνήσεώς κ. Τσά- κὠνα καὶ ἀργότερον εἰς τὸ Ὑ- πουρνεῖον Παιδείας τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν Γενικῆς Μέσης κ. Κ. Κούρνιαν, διὰ δευτέραν Φφοράν. Τὴν Ίην καὶ 2αν Μαϊου. Καὶ αἳ δύο ἡμέραι διετέθησαν διὰ συσκέψεις μετὰ τῆς ἡγεσίας τῆς ΟΛΜΕ. καὶ µελέτην κοινῶν θεμάτων. τὴν 3ην Μαΐου. ᾿Ἐπεσκέφθημεν εἰς τὸ γραφεῖ-... ον του τὸν Ὑπουργὸν Εργασίας κ. Π. Μανωλόπουλον. Τὴν 4ην Μαϊου. Συνηντήθηµεν μετὰ τοῦ Ύ- πουργοῦ Παιδείας κ. Σιώρη, καὶ τὸ ἀπόγευμα ἀνεχωρήσαμεν εἲς Κύπρον. Καθ᾽ ὅλας τὰς συναντήσεις μετὰ τῶν ἐπισήμων, Ὑπουργῶν καὶ ἀνωτέρων ὑπηρεσιακὼν πα- ραγόντων, ἐτέθησαν πάντα τᾷ ἀναφερθέντα ἀνωτέρω αἰτήματα, συνεζητήθησαν διεξοδικῶς και εἰς ὅλας των τὰς λεπτοµερείας. Ἐ. ὅλων τῶν απ νον ὑπεθλή- θη ὑπὸ τᾶς ΟΕΛΜΕΙΚ ὑπόμνημα ὃς εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἕλλην. καὶ εἰς τὸν Κυθερνήσεως κ. Γ. Παπαδόπου- λον, τὸν ᾽Αντιπρόεδρον κ. Στ. Παττακὸν καὶ τὸν Ὑφυπουργὸν ᾿Εξωτερικῶν κ. Ἐανθόπουλον -- Παλαμᾶν. Πάντες ἀπέδειξαν ὅτι ἐγνώρι- ζον καλῶς τὰ προθλήµματα τῶν Κυπρίων καθηγητῶν, ἐπέδειξαν στοργικὸν ἐνδιαφέρον καὶ ἄπε- δέχθησαν πάντα τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα καὶ θὰ προωθήσουν πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον μὲ εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Διεπιστώσαμεν ὅτι ὑπάρχει διάθεσις καὶ µεγάλη προθυμία ἐκ. µέρους τῆς Ἕλλην. Κυθερ- (Συνέχεια εἲς τὴν δην σελίδα) 7βρο».9 {2/2 τοῦ Προέδρου τῆς ΦΕΧΑΜΕΕ κ. Δ. ΠΑΠΑΜΙΔΤΙΑΔΗ χπατὰ τὴν ἐπίσημον ὑποδοχὴν τῆς Κυπριακῆς ἀντιπροσωπείας εἲς τὰ γραφεῖα τῆς ΟΛΜΕ 2Αγαπητὲ Κύριε Ἠοόεδοε, ᾽Αγαπητοὶ Συνάδελφοι, Τιὰ μιὰ ἀκόμα φορὰ μοῦ δίνεται ἢ εὐκαιρία νὰ ἐκφράσω τὴ χαρὰ καὶ τὴ συγκίνηση ὅλων µας ποὺ 60ι- σκόµαστε μαζί σας. Τὰ προθλήµατα ποὺ ἀντιμετωπί. ζουν οἳ ἐκπαιδευτικοὶ εἶναι πολλὰ γν αὐτὸ καὶ οἱ ἀγῶνες πολλοὶ καὺ ποτὲ δὲν θὰ σταματήσουν. Ὅσο πὸ πολλοὶ καὶ δύσκολοι οἳ ἀγῶνες τάσο περισσότερο Χοειάξεται ἑγότης δυ- νάµεων, ἀγωνιστικὸ πνεῦμα, ἀποφο- σιστικότης καὶ δυναµισµός. Πιστεύομε ὅτι μὲ τὴν παρουσία µας ἐδῶ καὶ μὲ τὴ στενὴ ἀδελιρικὴ συνεργασία μὲ σᾶς, τὴν ἄξια ἡγε- αία τῶν ἀδελφῶν συναδέλφων µας, μὲ ἠνωμένες τὶς δυνάµεις µας θὰ ἀντιμετωπίσουμε, θὰ μεατήσουµξ χὰ θὰ προωθήσουµε πρὺς τὴ λύση τους τὰ προθλήµατά µας ἐκπαιδευτι- κὰ καὶ ἐπαγγελματιχά. Ἠνωμέχοι καὶ ἀδελφωμένοι νὰ ζητήσουμε ἐπίμονα, νὰ ἀπαιτήσουμε ἀπὸ τὴν Πολιτεία νὰ κυττάξη, νὰ ἀγκαλιάση καὶ νὰ μᾶς θοηθήση, ἐ- μᾶς ποὺ εἴμαστε τὸ ἀναντιχατάστα: το ἔμψυχο µέσο καὶ ὅὃ φορεὺς αὐτοῦ τοῦ. Ἑλληνοχοιστιανικοῦ Πολιτι- σμοῦ, τοῦ ὁποίου ὑπόθαθοο εἶναι ἡ Παιδεία. Διαφορετικά, μὲ ἐκπαιδευ- τικοὺς ἀπαγοητευμένους, ἡ Παιδεία. θὰ ὀπισθοδρομήση καὶ τὸ Ἠθνος δὲν θὰ ὀρθοποδήση. « Πάντως εἴμαστε θέθαιοι ὅτι Ἡ συνεργασία αὐτὴ θὰ ἀποφέρη χαο- : πούς, Κύριε ἸΠοόύεδρε, Παρακαλῶ δεχθῆτε ἕνα συµμόθολι- κὺ δῶρο τῶν ἀδελφῶν σας ἔμπαι- δευτικῶν τῆς Κύπρου τὸ ὁποῖον ἓκ- φοάζει. τὸ πιστεύω τους. 4 Λ7/9Λ}/2/2 τοῦ Προέδρου τῆς ΟΕΛΜΕΕ π. Α,. ΠΑΠΑΜΙΑΤΙΑΔΗ εἰς προσφώνησιν τοῦ Προέδρου τῆς ΟΛΜΕ κατὰ τὴν δεξίωσιν πρὸς τιμὴν τῆς Κυπριανῆς ἀντιπροσωπείας Ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων µου ἐκφράξω θερμὲς εὐχαριστίες γιὰ τὰ ὅσα καλὰ εἴπατε, Κύριε Πρόεδρε. Συγκίνηση καὶ ἐθνικὴ ὑπερηφά- γεια μᾶς διακατέχουν ἀπὸ τὴν πρώ- τη στιγμὴ σήµερα ποὺ πατήσαµε στὰ ἅγια Ἑλληνικὰ χώματα, γιὰ τὸ προσκύνημα τοῦτο στὴν μητέρα Τα- τοίδα. διαίτερα αὐτὴ. τὴ στιγμὴ ἡ συγκίνησή µας εἶναι ἀπερίγραπτη γιατὶ ἐχεῖνο ποὺ ὁραματιζόμαστε τὸ θλέπουμε τώρα στὴν πράξη, δηλαδὴ τὴν ἐππαιδευτικὴ Ἓνωση καὶ τὴν ἀδελφωσύνη μὲ σᾶς τοὺς συναδέλ- φοὺς µας. Σᾶς μεταφέρουμε ἀγωγι- στικὺ συναδελφικὸ Ἀχαιρετισμὺὸ τῶν ἀδελφῶν σας τῆς Κύπρου καὶ τὴν διαθεδθαίωση ὅτι ἀγωνίξονται διαρ- κῶς, µορφώνουν, διαπλάθουν χαρα- πτῆρες, φοονιµατίζουν καὶ διανοί- γουν τοὺς πνευματικοὺς ῥὁρίζοντες τῶν νέων μὲ θάση τὴν ἀνθρωπιὰ καὶ τὴν ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια. Τιὰ νὰ τελεσφορήσουν ὅμως ἀπύ- λυτα οἳ προσπάθειές ας αὐτὲς και νὰ χαταξιωθῆ στὸν ὑπέρτατο θ6αθμὸ τὸ ἔργο µας εἶναι ἀπαραίτητο ἡ κοι- γωνία καὶ τὸ κοάτος νὰ Ἀνιγνωοί. σουν τὴν προσφορὰ τοῦ ἐκπαιδευτι- ποῦ, τοῦ στυλοθάτη αὐτοῦ τοῦ µέλ- λοντος, νὰ τὸν θοηθήσουν ἠβινὸ καὶ ἡλικὰ ὥστε νὰ µείνη ἀπερίσπαστες στὺ ἔργο του. Γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν οἳ ἐχγπαιδευτικοὶ μὲ τὶς ᾿Ὀργανώσεις των ΟΛΜΕ καὶ ΟΕΒΛΜΕΙ ἀγωνί- ζοντωι πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις γιὰ γὰ πάρη ὃ ἔκπαιδευτιχος στῆν ποινωγία τὴ θέση ποὺ τοῦ ἀξίδει. Διαθιθάζουμε τὴ στιγμὴ «αὐτῆ ποὺς ὅλους ἐγκάρδνο χαιρετισμὸ τῶν καθηγητῶν τῆς Ἐύπρου καὶ τὸ ἀγω- γιστικὺ πνεῦμα ποὺ διακατέχει ὅ- λους γιὰ τὴν ἐκπλήρωση κάθε ὦ- ραίου καὶ ὑψηλοῦ στὰ πλαίσια τῆς Παιδείας καὶ γιὰ τὸ ἀγωνιστιχὸ πγεῦμα γιὰ τὴ τυπικὴ πιὰ Ένωση τῆς Κύπρου μὲ τὴν μητέρα Ἑλλάδα. ΣΕΛΙΣ 4 [0 ΛΡΧΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΣ Τ0 ΣΗΜΕΡΙΝΟΝ ΣΧΛΕΙΩΝ Τοῦ κ. Ὁ. ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ, Γυμνασιάρχου εἲς ἁάπηδον ον 7). Γνωρίζοµμεν ἀπὸ αὐτὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ ἀνθρώπου, κατανοο”- μεν καλύτερον τὸ σήμερον, τὰ στοιχεῖα τοῦ πολιτισμοῦ µας. 'Ἡ ἵστο- ρία τῶν Ἑλλήνων δείχνει τὸ πρῶτο ξεκίνημα τοῦ πνεύματος καὶ τὴν ἀνάπτυξίν του. Αὐτὴ κ ἱστορία εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ κάθε λαοῦ, διότι οἱ Ελληνες εἶναι πνευματικοὶ πατέρες τῆς ἀνθρωπότητος. Εἶναι µία ἐποχὴ πλουσία καὶ διδακτική. Εἰς αὐτὴν καταφεύγοµεν διὰ νὰ γνῶ- ρίσωµεν θαθύτερα τὸν ἄνθρωπον. «Σὲ καμμιὰ ἐποχὴ δὲν ἀναπτύχθη- κε τόσπ ἐνέργεια, τόση, ὀμορφιά, τόση ἀρετή. Ποτὲ ἡ τυφλἠ θία καὶ ἡ ἀκαμφία τῆς ὕλης δὲν εἶχαν τόσο ὑποταχθβῇ... στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ὁμορφιᾶς καὶ τῆς ἀλήθειας. ᾿Απὸ καμμιὰ ἅλλπ ἐποχὴ τῆς ἱστορίας δὲν ἔχουμε τόσα μνημεῖα καὶ λείψανα, σφραγισµένα μὲ τὴν εἰκόνα τῆς θεότητος στὸν ἄνθρωπο (25) Μὲ αὐτὴν τὴν ἱστορίαν, ὅπως λέγει ὁ Ε. Β4ΓΚεΓ, «μελετοῦμε κάτι εἰς τὸ ὁποῖον ἀκόμπ ζῶμεν καὶ κινούµεθα... Μελετοῦμε κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον τοῦ σήµερα καὶ τοῦ Χθές, διότι εἶναι εἰς τὴν οὐσίαν του παντοτεινὀ. ΟλΠπ ἡ ἱστορία, ἐλέχθπ, εἶναι σύγχρονπ ἱστορία. Ὅταν μελετοῦμε ἱστορίαν, προσπαθοῦµε νὰ κατανοήσουμε τοὺς ἑαυτούς µας. Διότι», ουνεχίζει ὁ ἴδιος, «εἵμαστε ὅτι Εεἴμαστε, κατὰ ἕνα µεγά- λο µέρος, γιατὶ ἐκεῖνοι σαν ὅτι σαν. 'Ἡ ἱστορία τῶν ᾿Αθηνῶν τοῦ 6ου αἰ. π.Χ. εἶναι πιὸ σύγχρονπ παρὰ ἑκείνπ τῆς Εὐρώπης τοῦ 18ου αἱ. μ.Χ.» (24). Συµθαίνει καὶ μὲ τοὺς λαοὺς ὅτι μὲ τὰ ἄτομα. Ὅπως τὸ ἄτομον θέλει νὰ γνωρίσπ τὴν γενεάν του, τὴν ἱστορίαν τῆς οἰκογενείας του, ἔτοι καὶ ἕνας λαός. Τοῦτο ἐπιθάλλεται διὰ τοὺς κλασσικούς, διότι ἥνοιξαν κυριολεκτικὰ πρῶτοι τὸν δρόμον τοῦ πολιτισμοῦ. Καὶ ὁ λόγος τῃς ἐπιστροφῆς µας, ὅπως παρατηρεῖ ὁ 48θαει (25), εἶναι ἡ ἰδική µας Ἀνάγκης τῇς ζωῆς, ὅσο διαφορετικὸ κι’ ἂν εἶναι τὸ ῦψος ἀπὸ τὸ ὁποῖο τὴν κρίνοµεν. Εἰς κάθε νέο 6ῆμα στρεφόμεθα εἰς αὐτὴν τὴν πνευµα- τικὴν ἀρχὴ διὰ νᾶ προσανατολισθοῦμε. Εἶναι συγκινητικὸν καὶ συνά- μα ἐνδιαφέρον νὰ παρακολουθοῦμε τὰς πρώτας ἡρωϊκάς ἐξορμήσεις τοῦ ἀνθρώπου διὰ τὰς πρώτας πνευματικἁὰς κατακτήσεις. Παρ᾽ ὅλον ποὺ ὑπῃρξαν καὶ ἄλλοι λαοί, ἀρχαιότεροι τῶν Ἑλλή- νων, μὲ μεγάλους πολιτισμούς, ἐν τούτοις στεροῦνται θασικῶν στοι- χείων, εἶναι μονομµερεῖς καὶ ὑπερθολικοί. Εΐναι περισσότερον τεχνικοί, θρπσκειοκρατούµενοι, δὲν ουνέλαθαν τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀνθρώπου. «Κωρὶς τὴν Ἑλληνικὴ ἰδέαν τοῦ πολιτισμοῦ, δὲν θὰ ὑππρχεν καθόλου ἄρχαιότης σᾶν Ἱστορικὴ ἑνότης, οὔτε δυτικὸς πολιτιστικὸς κόσμος), γράφει ὁ 18εᾳοΓ (26). Καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀνθρώπου συνέδεσαν ἀναπόσπαστα τὴν ἔννοιαν τῆς παιδείας. Καὶ «οὐσιῶδες γνώρισμα τοῦ πολιτιομοῦ εἶναι τὸ παιδευτικὸν καὶ µορφωτικόν... “ο πολιτισμὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοπθΏ ἄλλως παρὰ ὡς μέσον ἐξανθρωπισμοῦ καὶ μµορφώσεως τοῦ ἀνθρώπου, δηλ. ὡς ἀνθρωπίνπ παιδεία», τονίζει ὁ Γε- ωργούλης (27). Δὲν εἶναι ἑπομένως ὁ μικρότερος λόγος αὐτὸς διά νὰ θέλωµεν νὰ μελετῶμεν τοὺς ἀρχαίους. 8) Γνωρίζομεν τὴν ἔννοιαν καὶ ἀποστολὴν τοῦ ἀνθρώπου, τὸ μεγαλεῖον του καὶ ἀποκτῶμεν πίστιν εἰς αὐτὸν καὶ αὐτοπεποίθπσιν. Οἱ Ελλπνες πρῶτοι ἔθεσαν τὸ ἐρώτημα «τί δέ ποτ ἐστιν ἄνθρωπος καὶ τῃ τοιαύτῃ φύσει προσήκει διάφορον τῶν ἄλλων ποιεῖν ἃ πά- σχειν» (28) καὶ κατέλαξαν ὕστερα ἀπὸ ἔρευναν καὶ πεῖραν ὅτι προσή- κει αὐτῷ «γενέσθαι πολίτην τέλειον ἄρχεσθαι δὲ καὶ ἄρχειν μετὰ δίκης ἐπιστάμενον») (29). Καὶ δὲν ἔμειναν µόνον ἕως ἐδῶ εἰς τὰ πλαί- σια τῆς πολιτείας, ἀλλὰ εἶδον καὶ τὴν σχέσιν του μὲ τὸν θεὸν κι) ἔθεσαν σὰν οτόχον τῃς παιδείας τους τὴν «ὁμοίωσιν Θεῷ κατὰ τὸ δυ- νατόν). Εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν προοπάθειαν ἐδόθη εἷς τὴν ζωὴν ἀξία, ετέθη τάξις εἰς τὸ χάος, ἐπεθλήθη ἁρμονία εἲς τὰς ἀντινομίας, εὑρέ- θη τὸ σωστὸ µέτρον φροντίδας διὰ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν. ἛἘτέθη ἡ φροντίδα τῇς ψυχῆς εἰς τὴν πρώτπν θέσιν, διότι ἡ ψυχὰ εἶναι τὸ εὖ- γενέστερον καὶ θειότερον εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ ἐχαρακτπρίσθη ὡς ὁ πρῶτος στόχος «ψυχῆς παίδευσις, ῆς οὔτε ἀνθρώποις οὔτε θεοῖς τῇ ἀληπθεία τιμιώτερον οὔτε ἐστὶν οὔ:ε ποτε ἔσται) (20). Εδωσαν ἀκόμη εἰς τὴν ψυχἠν µεταθανάτιον ὑπόστασιν καὶ εἰς τὸν ἄνθρωπον µετα- φυσικὰς διαστάσεις. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται μιὰ ἀπόλυτος ἀξία ἡ ὁποία ἐπιθάλλει καὶ ἀπαιτεῖ τὸν σεθασµόν. ᾿Αποκτᾶ συνείδησιν τῶν ἱκανοτήτων του, μέ- τρον κρίσεως τῶν πράξεών του, συναισθάνεται τὸ χρέος του. Τώρα ἀνακαλύπτει ὅτι εἶναι ἄνθρωπος καὶ τὶ εἶναι ὁ ἄνθρωπος. ᾿Ἐπειδὴ δὲ εἰς καµµίαν ἐποχὴν καὶ εἰς κανένα λαὸν δὲν ἀνεφάνησαν εἰς µίαν περίοδον τόσον μεγάλα καὶ τόσον πολλὰ πνεύματα, ποτὲ εἰς τὴν Ἱ- στορίαν δὲν παρετπρήθπ τέτοιος ὀργασμὸς δημιουργίας, ὑππρξε πρω- τοτυπία, ἐτιέτυχον ὑφψπλὸν θαθμὸν ὅπµοκρατικότηπτας κ.ᾱ. διὰ τοῦτο θαυμάζουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τοὺς ἀρχαίους Ἓλληνας, Αὐτὸς ὅμως ὁ θαυμασμὸς θεμελιώνει τὴν πίστιν εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ ὁπλίζει μὲ αὐτοπεποίθησιν. 9) ᾿Αποτελεῖ χρέος πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπῆῃρξαν οἱ πνευµα- τικοὶ πατέρες τῇς ἀνθρωπότττας. Οπως ἔχομεν καθῆκον ἀπέναντι ἑ- νὸς ἁτόμου ὅταν ἐπιτυγχάνη κάτι τὸ ὑψπλὸ διὰ περισσοτέρους ἁν- θρώπους, τὸ ἴδιον καὶ πολὺ περισσότερον ἕναντι τῶν ἀρχαίων Ελλή- νων, οἱ ὁποῖοι κνριολεκτικῶς ἔχουν δώσει νόημα εἰς τὴν ζωήν µας. Πρέπει νὰ μελετῶμεν τοὺς ἀρχαίους, νὰ ἐρευνῶμεν τὰ κείμενά των, νὰ θαυμάζωμεν τὰ ἐπιτεὐγματά των καὶ νὰ ἐπωφελούμεθα τὴν ὕπαρ- ξίν των, νὰ θοπθῶμεν ν᾿ ἀποκατασταθῃ ἡ ἀλήθεια δι αὐτούς, νὰ προ: οπαθῶμεν νὰ τοὺς μιμπθῶμεν εἰς ὅλα τὰ θετικἀ των σημεῖα. Οποιος ξέρει νὰ ἐκτιμᾶ τοὺς ἀρχαίους, ἐκτιμᾶ τὸν ἄνθρωπον, τὸν ἑαυτόν του. Καὶ ἂν κανένας ἄλλο λόγος δὲν συνέτρεχεν, δὲν θὰ ἤτο σωστὸν ὁ εὐρωπαϊκὸς πολιτισμὸς ν᾿ ἄπαρνπθπ τοὺς δημιουργούς του, ν᾿ ἀποκό- ψπ τὰς ρίζας του ἀπὸ τὰς πηπγάς, τὰς ἀρχάς. Αὐτοὶ ὑππρξαν οἱ κυριώτεροι λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἀνέκαθεν ἐκαλλιεργήθπσαν τὰ Ἑλληνικὰ γράµµατα, ἀσχέτως ἂν ἧσαν πάντοτε συνειδητοὶ ἢ ὄχι. '0Ο ἄνθρωπος ἐπίστεψεν ὅτι εἶχεν ἕνα κέρδος καὶ ἕνα χρέος νὰ μελετᾶ τοὺς ἀρχαίους µέσα ἀπὸ τὰ µνημµεῖα τοῦ λόγου. Σιγὰ-σιγὰ τοῦτο ἔγινε παράδοσις κι’ ἀποτέλεσε τὴν θάσιν της οχο- λικῆς ἁγωγῆς. Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ Διὰ νὰ τίθεται ἑπομένως ἐκ νέου σήµερα τὸ πρόθληµα, σπµαίνει ὅτι ὑπάρχουν ἰἴδιαίτεροι λόγοι οἱ ὁποῖοι τὸ ὅπμιουρυοῦν. Διὰ νὰ προ- καλῆται τόσπ ἀντίδρασις καὶ ν᾿ ἀσκηται πολεμικὴὰ δι ἕνα θέµα, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσα χρόνια ἤτο παραδεκτὀν, εἶναι φανερὸν ὅτι κάτι τὸ ἴδιαίτερον συµθαίνει. Διότι σήµερα φανερὰ ἀμφισθητεῖτατι ἡ ἀξία ἣ ἡ. αὐτάρκεια τῶν κλασσικῶν γραμμάτων, θάλλονται ἀπὸ τὰς θετικὰς ἐπιστήμας, κατπγοροῦνται ὡς νεκρὰ καὶ περασμένα καὶ ἄχρηστα. Βεθαίως κάθε ἐποχὴὰ ἔχει τὰ ἰδιαίερα χαρακτηριστικἀ τῃπς, τὰς ἴδικάς της ἀπαιτήσεις, παρουσιάζει νέας συνθήκας ζωῆς. Ἡ δὲ παι- δεία δὲν μπορεὶ νὰ ἀγνοήση τὴν πραγματικότητα κάθε ἐποχῆς. Τοῦ- το ὅμως ουνέθαινε καὶ παλαιότερον χωρὶς νὰ ὑπάρξη εὐρείας ἑκτά- σεως ἀντίδρασις κατὰ τῶν ἀνθρωπιστικῶν γραμμάτων. ρα αἱ ουνθῆ- και αὐταὶ τᾷς ἐποχῆς µας πρέπει νὰ εἶναι πρωτοφανεῖς, ὅλως ξεχω- ρισταὶ καὶ νὰ ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ἐποχήν µας. Δὶ νέαι αὐταὶ συνθῆκαι εἶναι γενικὰ ἡ ἐπιστπμονική, τεχνική, θιομηχανικὴ καὶ οἵ- κονοµικἠ πρόοδος. Ας ἐξετάσωμεν ὅμως κάπως ἀναλυτικώτερον τὰ νέα αὐτὰ χαρακτηριστικὰ τῃς ἐποχῆς µας. (συνεχίζεται) δελτίον ΛΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΚΛΘΟΛΗΓΗΣΕΙΣ ΚΛΙ ΕΙΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΑΥΡΓΕΙΌΥ ΠΛΙΛΕΙΑΣ Τοῦ Ἂρος ΞΗΝΩΝΟΣ Ε. ΓΕΟΩΡΓΙΑΔΗ Α’ 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Αἱ. 'Ὑπηρεσίαι Καθοδηγήσεως καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Προσανατολισμοὺ ὡς γνωστόν, εἰσήχθησαν διὰ ποώτην φορὰν εἰς τὰ σχολεῖα Μέσης Παι- δείας ποὸ ὅ ἑτῶν (τὸ 1960466). Ἐπὶ συστηµατικωτέρας ὅμως θάσεως γαὶ εἲς ὅλα τὰ δημόσια σχολεῖα τῆς λΜ[έσης 1Ταιδείας ἤρχισαν νὰ λειτουρ- γοῦν ἀπὺ τοῦ σχολικοῦ ἔτους 196τ--- ϐφ. Σκοπὸς τῶν Ὑπηρεσιώων εἶναι Ἡ παροχὴ θοηθείας ποὺς τὸν παθητΏν ὥστε νὰ καταστῆῃ οὗτος ἵνάνος νά ἐπιλύσῃ, κατὰ τὸν καλύτερον τού” πογ, τὰ διάφορα προθλήμάτα ποὺ ἄγ- τιµετωπίζει κατὰ την ἐφηδικὴν ἡλν- χίαν οὕτως ὥστε ἡ ἐκπαιδευτικὴ. ᾱ- γωγὴ νὰ ἀποθῇ ἀποτελεσματικωτέρα τόσον διὰ τὸν ἴδιον τὸν μαθητὴν ὔὕ- σον γαὶ διὰ τὴν κοινωνίαν ΥΕννΩ: τερουν. . Ὅ θεσμὺς τῆς Καθοδηγήσεως εἰς τὺν. ὁποῖον ὑπάγεται ὁ ἔπαγγελματι- κὺς προσανατολισμὸς, εἶναν ἀναπό- σπαστον Γέρος του ἐκπαιδευτικοῦ προγοάµµατος -αὶ εἷς τὴν σχολικῆν ποᾶξιν ἀποτελεῖ τὴν ἐφαρμογην τῶν ἐπιτευγμάτων τῆς συγχούνου Παι- δαγωγικῆς καὶ ἸΨοχοκογας. Γδιαιτέ- ρως διὰ τὰς ὑπὸ ἀνάπτυξιν χώρας, ὡς ἡ Κύπρος, ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ἔχπαι- δευτινοῦ. ποογράµµατος διὰ τῆς ἕ- φαομογῆς τοῦ θεσμοῦ, θεωρεῖται ση- περον, λόγω τῶν ὑφισταμένων κοινω: ικο-οἰκονομιχῶν ἐξελίξεων, ἀπαφαίς τητος προῦπόθεσις διὰ τὴν ὀοθὴν μαὶ πλήρη ἐμπωιδευττικῆν ἀγωγὴν. τῶν γέων. λιὰ τῶν “Ὑπηρεσιῶν Καθοδηγήσε- ως παρέχεται εἷς τοὺς μαθητάς: (4). Προσωπικὴ καθοδήγησις διὰ τῆς ὅποίας ὁ μαθητὴς θοηθεῖται νὰ ἐπιλύση προσωπικά του προθλήματα πυετιζόµενα μὲ τὴν σωματικὴν καὶ τὴν πνευματικὴν του ἀνάπτυξιν μαὶ τὰς εἰδικὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὑποίας διαθιοῖ. Σηµ.:--Ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη ὑ Σύμθουλος-Καθηγητὴς συνεργάζε- ται. μετὰ τῶν σχολιατρικῶν ὅπηρε- σιῶν (σχολιάτρων) ἩἨ τῶν κοινῶνι- κῶν ὑπηρεσιῶν (κοινωνικῶν Ἠειτουρ- γῶν τοῦ Ὑμήµατος Εδημερίας) Ἆ τῶν ψυχολογικῶν ὑπηρεσιῶν (αλανι- κῆς ψυχολόγου τοῦ πουργείου Παιδείας, Ψυχιάτοων τοῦ Ὕπουρ- γείου. Υγείας) θάσει καθορισθείσης πρὸς τὸν σκοπὺν αὐτὺν διαδικασίας. (6) Ἠππαίδευσις Κ-α- θοδήγησις διὰ τῆς ὑποίας ὃ παθητὴς θοηθεῖται εἰς τὰ µαθήµα- τά του καὶ τὴν ἐχλογὴν τοῦ καταλ- λήλου δν αὐτὸν τύπου ἐκπαιδεύσεως (γλασσικοῦ, ποακτικοῦν οἴκονομικου, ἐπαγγελματικοῦ κλπ.) ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν, ἵκανοτήτων γαὶ ἐνδιαφερόν- των του. Ἐπὶ πλέον παρέχει πληρο: φορίας πεοὶ ἀνωτέρων σχολῶν καὶ πανεπιστημίων (ὅρους εἰσαγωγῆς, φοιτήσεως, δαπανῶν, συνθηκῶν ζωῆς κλπ.) (1) Ἐπαγγελματικὴῆὴ καθοδήγησις, διὰ τῆς ὅ- ποίας ὃ μαθητὴς θοηθεῖται νὰ ἐνλέξῃ τὸ κατάλληλον δι’ αὐτὸν ἐπάγγελμα, λαμθανομένων ποὺς τοῦτο ὑπ ὄψει τῶν παρατηρουµένων. ποινῶνικο-οἶκο- νομικῶν ἐξελίξεων καὶ προοπτικῶν ὡς καὶ τῶν γαραχτηριστικῶν τῆς προσωπικότητός του. 9, ΟΡΡΑΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Ο εἰδικὺς ἐπὶ τῆς Καθοδηγήσεως Λειτουργὸς ὅστις προΐσταται τῶν ὅ- μωνύμων ὑπηρεσιῶν ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας ὡς καὶ τῆς καθ ὅλου διοικήσεως τῶν πηρεσιῶν Καθοδηγήσεως καὶ Ἔ- παγγελματικοῦ Προσανατολισμοῦ. Ὠσαύτως παρὰ ταῖς Ὑπηρεσίαις α- θοδηγήσεως ὑπηρετοῦν δύο πρόσωπα διαθέτοντα εἰδικὰ ποοσόντα τὸ ἕν εἰς τὴν καθοδήγησιν χαὶ τὸν ἔπαγ- ψελματινὺν. ποοσανατολισμὺν καὶ τὸ ἕτερον εἷς τὴν αλινικὴν Ψυχολογίαν. Ἡ λειτουργία τῶν Ὑπηρεσιῶν εἰς τὰ Αημόσια σχολεῖα Μέσης Παιδεί- ας εἷς τὰ ὁποῖα φοιτῶσι πετρίπου 96.500 μαθηταὶ ἀνετέθη εἰς 90 Συμ- ῥούλους - Καθηγητὰς ἀπασχολουμέ- γοὺς. μερικῶς εἷς τὴν Καθοδήγησιν καὶ τὸν Ἐπαγγελματικὸν Ἡροσανα- τολισμὺν {4 ὥρας ἑθδομαδιαίως ἀνὰ 950 µαθητάς), μὲ τὴν συμπαράστα- σιν τῶν οἰκείων Διευθυντῶν καὶ τοῦ λοιποῦ ποοσωπικοῦ τοῦ σχολείου. Οἵ- τοι ἐπελέγησαν λόγῳ εἰδικῶν προσόν- των, προσωπιχότητος καὶ ἐνδιαφέ- ροντος ποὺς τὴν ὑπηρεσίαν. Ἐκ τοῦ ὡς ἄνω ἀοιθμοῦ τῶν Συμθδούλων-ζα- θηγητῶν οἵ 9ὔ ἔτυχον µετεχπαιδεύ- σεως Ἡἡ ὑποία σχετίξεται μὲ τὸν θε- σμὸν τῆς καθοδηγήσεως καὶ τοῦ ἑ- παγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ. δ. ΚΑΤΑΡΤΙΣΜΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΚΑΘΙΠΙΤΠΗΤΩΝ (4) ὍὉ καταρτισιὺς τῶν Συμ- θούλων- Καθηγητῶν ἐπιδιώχεται διὰ (Συνέχεια εἷς τὴν ην σελίδα) ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΙ ωδ 15/1 4 Ἐπαγγελμοτικὺς Προσανατολισμὺς καὶ ἡ σημασία του 1εν. Τοῦ κ. ΦΕΦΔ. Π. ΣΤΥΔΙΑΝΟΥ Οἱ νέοι σήμερον εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον εὑρίσκονται ἀντι. µέτωποι ποικίλων καὶ ὀξυτάτων προθληµάτων. Βεθαίΐως, ὁ νέος ἄν. θρωπος ἀνέκαθεν ἀντεμετώπιζε προθλήµατα ὡς εἶναι τὸ τῆς προσαρ. μογῆς του εἰς τὸ σχολεῖον καὶ ἀργότερον εἰς την κοινωνίαν' καὶ ἐὰν ὅμως δεχθῶμεν ὅτι δὲν µετεθλήθη τὸ εἶδο ς τῶν τοιούτων προ: θληµάτων εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον, ἀναμφισθήτητον εἶναι ὅτι τὰ προθλήµατα ταῦτα ἐμφανίζονται σήμερον ὑπὸ νέαν µορφήν καὶ ἀ- σκοῦν διαφορετικὴν πίεσιν ἐπὶ τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἡ. ταχέως ἀνελισσομένη οἰκονομία, ἡ τεχνολογικἡ ἀνάπτυξις, αἱ ποικίλαι ἰδεολογικαὶ καὶ θιοθεώριακαὶ συγκρούσεις, αἱ κοινωνι- καὶ ἀνακατατάξεις ποὺ εὑρίσκονται ἐν ταχυτάτῃ ἐξελίξει εἴς τὴν ἐ- ποχήν µας, ὅλοι αὐτοὶ οἱ παράγοντες καὶ ἄλλοι ἔχουν τὸν ἀντίκτυ- πὀν των ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου καὶ περισσότερον ἐπὶ τοῦ ὑπὸ διαµόρφωσιν εἰσέτι νέου ἀνθρώπου. Οἱ νέοι ἀμφοτέρων τῶν φύλων ἐνώπιον τῶν µυρίων προθληµά- των τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν εἰς τὰ χρόνια πρὸ τῆς ἐνηλικιώσεως ἔχουν ἀνάγκην νὰ δύνανται νὰ συζητοῦν ἐλευθέρως καὶ νὰ ἐκθέτουν τὰ προθλήµατά των εἰς κάποιον. ὁ ὁποῖος διαθέει τούὐλάχι- στον πεῖραν ἀνωτέραν τῆς ἰδικῆς των, ὥστε νὰ ἐπιδιώκουν νὰ λύσουν ταῦτα καθὼς ἀναφύονται. Ὅταν ἕνα ἄτομον δὲν διαπιστώνη τὴν ὕπαρξιν ὑφισταμένου προθλήµατος ἢ δὲν εὑρίσκη τὴν ὀρθὴν λύ- σιν εἰς ἕνα πρόθληµα καὶ κατόπιν εἰς ἄλλο καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς, τότε γίνεται ἄτομον κακῶς προσηρµοσµένον. ὅταν δὲ ἐνηλικιωθῆ γίνεται νευροπαθὴς ἢ Ψυχοπαθής. Ὁ πολλαπλασιασμὸς τῶν προθληµάτων ἰδίως τῶν νέων κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἡ ἀνάγκη µεγαλυτέρας ἀπὸ ἄλλοτε προσαρμογῆς εἰς τὸ περιθάλλον καὶ τὰς συνθήκας τῆς συγχρόνου ζωῆς γενικῶς, ᾗ ἀπαίτησις ὑψηλοτέρας καὶ τελειοτέρας παραγωγῆς καὶ ἡ πρόοδος τῆς ψυχολογίας καὶ παιδαγωγικῆς, κατέστησαν ἀναγκαίαν τὴν ὁρ- γάνωσιν προγράµµατος προσωπικῆς ἐπαφῆς, παρακολουθήσεως καὶ καθοδηγήσεως τῶν μαθητῶν, ὡς ὁμάδος καὶ ὣς ἀτόμων, ὥστε ἕκα- στος ἐξ αὐτῶν νὰ καθίσταται ἱκανὸς νὰ διευθετῆ ὀρθῶς τὰ διάφορα σχολικά, οἰκογενειακά, Ψυχολογικά, φυσιολογικά, ἠθικὰ καὶ ἐπαγ- γελµατικά του προθλήµατα. Σήµερον ἀποδίδεται ηὐξημένη ἔμφασις ἐπὶ τῆς κοινωνικῆς σπουδαιότητος καὶ τῶν κοινωνικῶν συνεπειῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς καθοδηγήσεως τῶν νέων. Ὅλοι οἱ μαθηταὶ ἔχουν συνεχεῖς καὶ µονίµους ἀνάγκας ποὺ ᾱ- ναφέρονται (1) εἰς τὴν γνῶσιν τοῦ ἑαυτοῦ των (2) εἰς τὴν προσαρ: µογήν των εἷς τὰς πραγματικότητας καὶ ἀπαιτήσεις τῆς σχολικῆς ζωῆς (3) εἰς τρεχούσας ἢ μελλοντικὰς καταστάσεις καὶ (4) εἲς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν προσωπικῶν δυνατοτήτων εἷς τὸ µέγιστον δυνατὸν ισημεῖον, Ἐκ τῆς πιέσεως τὴν ὁποίαν ἀσκοῦν αἳ ἀνάγκαι ἐπὶ τοῦ σηµερι- νοῦ νέου καὶ λόγῳ τῶν δυσμενῶν ἐπιπτώσεων-- ἀτομικῶν καὶ κοινώ- νικῶν. --τὰς ὁποίας συνεπάγεται ἡ μὴ ἔγκαιρος καὶ συστηµατικὴ ἆν- τιμετώπισίς των, πρὸς δὲ καὶ ἐκ τῆς ἀποδιδομένης σηµασίας εἰς αὐτὰς ὑπὸ τῆς Ψυχολογίας, ἐδημιουργήθη εἷς ὅλον τὸν πεπολιτισμέ- νον κὀσμον--κατ᾽ ἐξοχὴν εἰς τὴν ᾽Αμερικὴν- εἰδικὸς κλάδος τῆς ἐφηρμοσμένη ψυχολογίας, ἡ καθοδήγησις {: πἱάβηςςθ). Ἡ καθοδή- Ύησις ποὺ ἀντιστοιχεῖ εἰς τοὺς ἀνωτέρωώ τέσσαρας θασικοὺς τύπους ἀναγκῶν, δύναται νὰ διακριθῆ εἰς: ἐκτίμησιν, προσαρµογήν, προσα” νατολισμὸν καὶ ἀνάπτυξιν. Ἐπιθάλλεται. ὅθεν, νὰ ἔχουν εὐχέρειαν οἱ νέοι καὶ νὰ ἐνθαρρύ- νωνται ὑπὸ τῶν ὠρίμων ποὺ διαθέτουν τὴν πεῖραν, ὥστε ἐγκαίρως νὰ ζοῦν τὰ προθλήµατα τοῦ παρόντος, νὰ ἔχουν αὐτοπεποίθησιν λε- λογισμένην, νὰ ἐνεργοῦν ὑπευθύνως καὶ νὰ λαμθάνουν ἀποφάσεις διὰ τὸ ἰδικόν των µέλλον: πρὸς τοῦτο εἶναι ἀνάγκη νὰ διαφωτισθοῦν καὶ νὰ γνωρίσουν τὴν κοινωνικὴν διάρθρωσιν καὶ εἰδικώτερον τν εἰς τὸν ἐπαγγελματικὸν τοµέα πραγματικότητα. «Οἱ ἄλλοι»- οἱ Υο- νεῖς, οἱ συγγενεῖς, οἱ φίλοι, οἱ διδάσκαλοι-- µόνον ὡς σύμθουλοι τῶν νέων εἶναι δυνατὸν νὰ φανοῦν χρήσιμοι. Οἱ ἴδιοι οἱ νέοι σήμερον πρέπει νὰ καθίστανται ἱκανοὶ νὰ ἀντιλαμθάνωνται τὴν πραγµατικὀ- τητα, διότι ὅταν κανεὶς δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθῆ τὰ γύρω του, αἱ ἐπιθυμίαι του τὸν ὁδηγοῦν νὰ πιστεύση ὄχι τὸ ἀντικειμενικῶς ὀρθόν. ἀλλὰ τὸ εὐχάριστον. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει τὸν τελευ- ταῖον λόγον διὰ τὰ προθλήµατά του θὰ τὸν ἔχη ὁ ἴδιος ὁ νέος. Μό- νον οὕτω θά δυνηθοῦν οἱ νέοι νὰ διαμορφώσουν αὐτόνομον καὶ αὐτάρκη προσωπικότητα. θασικὸν παράγοντα ἐπιτυχίας τοῦ ἀνθρώ- που εἰς τὴν ζωήν. Τὸ σχολεῖον διὰ νὰ εἶναι ζωντανὸς ὀργανισμὸς διὰ τοὺς νέους καὶ τὰς νέας ὥστε νὰ τοὺς συµπαρίσταται διὰ νὰ εὑρίσκουν τὴν θέ- σιν των µέσα εἰς αὐτὸν τὸν ταχέως µεταθαλλόμενον καὶ διαρκῶς ἐξελισσόμενον κόσμον, πρέπει νὰ θοηθῆ τὸ νεαρὸν ἄτομον εἰς τὸ νά ὁλοκληρωθῆ καὶ νὰ φροντίζη διὰ τὴν προσαρµογήν του εἰς ὅ,τι ᾱ- φορᾷ εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν, τὸ ἐπάγγελμα, τὴν συναισθηµατικἠν καὶ κοινωνικἠὴν ζωήν. Τὸ πρόγραµµα τοῦ Γωμνασίου ἀποκτᾶ συνεχῶς μµεγαλυτέραν σπουδαιότητα’ “προσπαθεῖ νὰ συσχετίση τοὺς μαθητὰς πρὸς τὰς δρα- στηριότητας τῆς κατοπινῆς ζωῆς των. Πάντως κανένας καθηγητής ἀλλὰ οὔτε καὶ περισσότεροι τοῦ ἑνὸς καθηγηταί, δὲν δύνανται νὰ προετοιμάσουν τοὺς νέους διὰ τὰς ἀπαιτήσεις, ποὺ θὰ ἔχη ἀπὸ αὐ- τοὺς ἡ κοινωνία, ὅταν ἐνηλικιωθοῦν. Δι αὐτὸν ἀκριθῶς τὸν λόγον ἐδημιουργήθη εἰς τὴν ᾽Αμερικὴν καὶ ἐπεξετάθη ταχύτατα εἰς ὅλον τὸν πεπολιτισµένον κόσμον ὁ κλάδος τῆς Καθοδηγήσεως. ᾿Εκεῖνος ποὺ τὸν διευθύνει ἐπέχει θέσιν µεσάζοντος: εὑρίσκεται εἰ τὸ κέν- τρον. Ἡ Διεύθυνσις τοῦ σχολείου. οἱ διδάσκοντες. οἱ πας, καὶ οἱ γονείς κινουνται γύρω του. ) .- ἀναζήτησις ἐκ µέρους ἑκάστου νέου τοῦ καταλλήλου δυ αὐτὸν ἐπαγγέλματος εἶναι τὸ ὑπ ἀριθμὸν 1 πρόόθληµα τῶν «να ῆς ἐποχῆς μας. Τὸ πρόόληµα τοῦτο εἶναι ἰδιαιτέρως σοθαρὸν καὶ δεὺ ἒις τας Όπο ἀνάπτυξιν χώρας καὶ εἰς ἐκείνας, ὅπου δὲν ὑπάρχει εἶσέ- τι ὀργανωμένη ὑπηρεσία ἐπαγγελματικῆς καθοδηγήσεως ναμέν νὰ καλύψη τὰς ἀνάγκας ὅλων τῶν νέων. Δυστυχῶς τοῦτο συνέθαινε μέχρι τώρα καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν χῶρον, ὅπου ἡ ἐπαγγελματικὴ } ἤγησις εὑρίσκετο µέσα εἰς τὰ σπάρνανα ὁ ὁ ὶ Λυπτε τὰς ἀνάγκας ἀσημάνσαυ ποσσισα ρθ πο μον καὶ ἐκδ: μας. (συνεχίζεται) «ΦΟΟΊΙΥ 31Λ81ι ΘΟΧΙ3 391 ΑΟΟΩΟΛΡΟΦΟΞΙΙΩ μή Αμλιοις ΑοηνοηΠιοΧ 913 1Ο11ΞΧΟΙΙΩ ΦΜΧ]ΩΟΥΟὰ 13ο211ό5ιι ΑΦ }ο ΦΟΙΟΠµΧΊΩΡ ΛΟΧΟΛᾷ 1ΟΛ]3 Όνωο 913 ΛΟΟΙ3031 9ΟΠΙΠΟΛ ΛΙιομιΦΟβ 31Ο1µΟΛΟ]Ο 514 Πολ ολ Ὁλ ὙΟ1]3ΛΟΦ Λο]ομο ον ἰἰ ΦΦ303θοιῷ δα ομορολόσιο ΛΙΟΙΙΥὰ Λα 913 1οα «ΞΟΞΦΟΑΦ 99 ΛΟΙΙΦΑ ΑΘ. 9]3 }ΟΧ ΛΟΛΟΟΧ Λο ὉΟὰ άθυγ2οοσιι ϱΛ 13113γΟΟῦΝ, διού ντι 3 δν ΛΟΙΝΦΑΦ ἢθο]λοφήβ Όσιο Λολβήρογονὰ ΄Λο]οιιο ϱἱ Λοισορολι ΑΟΙΙ (1) --σι “ΧΣΟΠΗΧΙΟΥ, 'ο1ΩὈ Φ30ΩΥγΟΙῥ 51 οο]λμΠοσδη. οι 1όΧ3ήἡ σμ]ςΟνοὰ. οι 9Ο]ΛαΠοσΞημ. δἱµ, Ο100 ΛΟΦΟ]Ο31, Λίιι Ὦιο 9ΦΦΩΥΟΙΩΟ 13ΛΟΦΗΟΥ Λο 9ΟΛΟΩΟΛΙΞΥ ΦΟΧΙ1ΩΞΟΊΟΙΙὰ8 ϱ ΦΙΟΩΥΟΙΙ αρ ΥΟΛΙ3 ἠλιοιι Ὁρ]3ΘΗΥΦΗΙΦ α ΑΟ, Ἴ8Λιοὰ 3Υ36ἱ ΜιοονηιἩ, Λοο ΟΥ ΛΩΦΏΥΟΙΙΧΙ 1ῷἱ. 9οάμή Αοχ0οσοι ΑράΟσοχΙΞΥ ΛΟΧΊΛΩΞΟΙΟΗΧ3 Λοι 913 1Ο1ΞΦ3ΟΙΟΙΙΙ3 “θΩ3ογοιρ δἱ ἡ α ΕΥ ΊΟΛΙΞ λιου, ἡ γοὰ ΦΟΧΟΑ3 ἢἤρβορ ΑΟ 1, ὪΙΑΟΠΙΟΒΘΟΙΟ 913 03930113 Λ8Ο 0.3 ΛΒΛΟΦΠΦΥΦ Ὢθ 9ΩΙΟΝΟ 931 4ΦΦΟΥΟΙΙ ΛΩν Λοροιν 9301ΥγΗ. ο 913 ΊΟΛΩΟΙΟΧΙΩ δρἀσαον Ι3Υ ΦΟΧΊΩΞΟ)ΟΙΙ9 ϱ 1Ο 1Ο13Οἠ681 ΦΙΟΠΙΟΞΘΟΙΩ ΟοιΩΟ 101 Ῥιοβθοιιᾳ ρχΧιβοο1, «Ὁ 89 ἱλ3όΣ δν ΑΦΦ ἠκογγοιρ 5ο{οσοιΙΞΥ 9Ο ΩΞΟΙΟΙΠ, ὁ ΑΦ, ΠΒΑΙΟΝ. 330 αιοσλ]]. ψ 5ῷῳ Ῥοβογή ᾳον ΛοοΞιΦήιγφ ΊΧρο ΄001Ω9 903030 ὃμι ΛΦΦΟΥΟΙΩΦ ΛΩ1 Φδοοβή [ἱλοφ «ΠΟΥ ΑΛ. ΑΟΛΟΩΟΙΙΞΥ ΑΦΧΩΞΦΙΟΧΦ οι 513 183912 ἰμιοονήιῇ, ἰ Ίντο 1Ο1Ι3ΟΝΙ 9ο ιΟΠΙΟΞΘΟΙΟ 51. αοῷ -οιό, 581 ΦΙΟΠΟΧΟΥΙΩ 1ΟΙΛΟΥΥΞΙΟΩΛΟ Πο/ή4ΩονΙ3Υ ϱΟ1ΥΩΒΩΙΟΗ3 0ο ὈιοήμγΞφῳφ Ὃν ΙΧ ὉΥΠΟΛΟΟΙι Φι ἹΟ]οΏο33 Ίο 3ᾳ ὥιροι Πι3 “ΛοόΞιωΧον 0: ΛΟΛΟΠΟΝΙ3Υ ΛΟΧΊΟΒΩΙΟΙὰ3 ΑΘΣ 913 ΟΦΦΦΟΛΑΦ ΊΥ39]Ω Ὁ1ΙΙΟΠΊΟ3ΘΟΙΩ 913 Ο1Ώο 313 119 ΦΙΟµ]ομος]ῇ (6) 'Ω3β038θολίιῷ 911 Φω2ο -φομγινήοο 9Η λ1γς ομα. 1ΟΧΦΗ ΤΟ ΦΜΛΩΞΟᾷ 9 ΦΙΟΓΟἈΟΦΟΙΩ ΛΟΑΟΦΟΝΙ3Υ ΛΟΧΙΩΞΩΙΟ1, -ὰ3 ον ὉΥΜΙΦΠΙΟΞΘΟΙΩ 913 1930 ὉΛ 'οιαον ὕνιοιωρ Λοὀβφῆωο ΛοιοφΏίο ον ΛΟ3 ΊΟΥΟΛΩ9 ιιοονηι η, ᾱ 4ΟΊΩΟ 1Ο ΘΦ33ΦΙΩ Ὀμπ]Λιοι ὦμολο 1ιᾷ ΦΗΛΩΞΟ3 ομαιήολανορ 1919 ρλΏ δα πᾷ ᾱ ϱοΚΦασνΙΞγ ϱοα1ναΞΦΩΥΟΙΙΦ ΦΟΛΊ. Φιοὰ ϱ/ αοόρὀο οι (9) αοφρολοόσιι 5, ΛΩ3σνΟΙᾳ ΛΩχ Ἰβήρλας ἠθχονοις 9ΟΙΟΠµΧΙΦΦ ΩΟΧΙΧΟὨΘΙΞ1 ὨΛΩ363 ΑΟ. (|)----ι μσφήιοβρχιτ μποσ λα, Ὅμα ΦΙῷ ϱοἱ ὃΦβοββοις δν Φῶ8ορ1333 ο. δᾳβοσομγιήαο ιοχβή ΘΗΣΊΟΟΙΟὰ 51 Ὅσοιου 91 5Ο]ΛμΠοΟΞΗ ὃμα φιο αον ΛΦΦΦΟΥΟΙΩΟ ΛΩΝ 5ο03Η 3νοιρλο]ο 13ΑΦΦΤΠΟΥ 89 ΟΠΧΊ9Φ ΛΟΧΊΛΙΟΥ, ΛΟΥΩΟΙΟΣ Ό1ς 9ΙΞΘΟΟΧΙΟΟΙΟΧ 90ΛΟΠοΥΙΞΥ ΦΟΧΠΙΩΞΩΙΟΙ1. (ϱ) ᾽ΡΙΒΟΦΙΟΙΟ31. 1Ὁ ΛΑΟΛΟΥΟΙΟΧΊΩ3 Ὦρ ΛΌ]ΟΙΙΟ Λιν ΦΗΛ πποι, 3μπΙΧόσθ]51ι ον ΛΙΥΟΦΊΙΦ Λἱμν 913 1βλ]οφοοι, ΙΞΠΩΡΗΙ3 ΦΟ1ΩΟ ΦὉ]Οιιο Όσα Φ30ρ10 οΟ0σΝ, 3ΥΟΜΙΛΟΟΟ]Ο γοφοιᾳ Ὁῶ1ις ΛΟΙΟΊΟΗΩ3 Λα ΛΟΚΟΠΟΝΙ3Υ ΛΟΧΙΩΞΩΥΟΙ3 1Ο11ΞΧΟΟ1ι ϱο Ἰό1, Λο 513 Ιχοφοσι ϱοΦῷ μΧ ΦΦ3Ο8ΘΟΝΩ δι ΦΗΛΩΞ63 Φ6βχ1931. 432 Ἴμιοοι «να, α. δᾳσβορβιτήῶλά. ΦΙΧΝΙΙΟΦΟΙΟὰ 39 1βοσιλιόθι, Α3 'λοόβιωΧοι ον 40109 αἱ 1Ο13Λ μοφοιιρο 9Ο]19ΟλοΠμγ δµι ΡΩ3Υ3ΛΑΟΟΙ3 90Χ1Λ3Ι Ο, Ὀνμιρόχομο Λμμιθ δοιιοιήνι ΛΙΛΙΞΥΥ3 13ΧΦΑΦ ὨΠΙ]ΩΦ ϱ1 ΛΟΟΟΙΝ, 1Ο ΟΙΙΩΟΧΟΠΙΦΓ δι ΦΩ3ΥΞΚΑΟΟΙ]3 ϱΟΧ1Λ3 | 001 ΦΙ3ΑΟΙΡ 901, 131119 ἱμιοοιῇ. (1) Φιφρας ὧι Α8 59 9ΟΙΟΟΧΙΦΟΙΩ 91 ΛΟΦΧ11 91 Λῶι ΩΟΦΦΟΑΊΛΛΦ ϱοἱ θσβήμγ ος Φις ΛΦφφήοφφ3 009 9φ1Λ3 ἠροιόοθοχ Ὀ]ήοβροον µιωο Ἱοα 39 αοιο διΧΦή 'ἠθοιόοβοα 3Υ30ἱ Ὢ]ο ὀο])ἠαβθοοιι ΟΗΙΩΟΙΟΙ ΟΛΗ, (6) 'ΡΙΟ3Φ3 Ώθμχοί ΛρΧαι ὦ]οιιο ὦπ Α3 αο]όμοσολιγ (0 1ΟΧ ΛΙΟΒΘΟΙΙΩ ΛΙΝ 3ΟΥΧ]9533 ΛΟ]ΊοΙιο ϱ) Ωο]όμιοςλΙ/ ϱο0ἱ ΘΟΙΟΟΧΙΩΟΙΟ 51 ΛΟΣΙΧΣ «ὉΟα, ΛΦΙ ΛΟΦΟΟΛΙΙΛΦΟ ΛΟΟΞΙΩΧΧΣ1 ϱν 1βλρφήΌυγ ιοσσηι ή. μι 5ΙΟΞΦ3 ἰθμσιορ Λ3Ω 3113 ΛΙΟΞΦΗ 4ο βθσοαλ1ὴ3 ά]αονον ἰ 3113 103 ὉλιοοΧομο Λἰμιρίι δοιμαρΙή] ΛΙ(ΙΞΥ «Υᾷ ΛΟΧΦΛΦ ὨΠΗΧΙΩΡ 19 θοΟΝΙΩΟΛΟΧ ΦΟΛΟΠΟΙΞΥ ΦΟΧΙΙΩΞΦΙΟΙ3 ΛΦ1Ο, (|) ---ει “οακήμκιςος χλβήοιόο 1ο ὑνιοονκοἩ Ὢοιῃο ΦΜΚΟΥΣ3 δν αοοοΚαιῷ Φιᾳ ΠρωβιιώσοοΟ]1Α Λλ ΊΟΣΟΛΩΩ ΦΟΚΟΩΟΥΙ3Υ 9ΟἈΊ1ΩΞΩΙΟΙ13 ϱ 'ΟΠΟΝΙ Φο1λοςὈι, (01 ΠΟΙΩΟΙ ΦΩ063)/ ϱοΥ 130ςΦ ΘΙΜΙΟΟΛΙΗ 1. 9 ΛΟΙΟΩΛΦ ΛΟΙΟΟΧΊΩΌΙΩ ΛΌοΟΙι 511 (9) “5 ΕΕ ο] ΑΦΘΙΥ3869 4ο δελτίον ΟΕάὖὗΜΕΕ 2. ᾿Εὰν ἐπιθυμῆτε νὰ καλέσητε μάρτυρας ὅπως δώσωσι µαρτυωρίαν ἢ προσα- νάγωσιν ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα ἐνώπιον τῆς ᾿Επιτροπῆς δέον νὰ προθῆτε εἰς τὰς ἆ- ναγκαίας διευθετήσεις ὅπως ἐξασφαλίσητε τὴν προσέλευσιν τῶν μαρτύρων τούτων Β τὴν προσαγωγἠν τῶν ἀποδεικτικῶν τούτων στοιχείων. 3, ᾿Εὰν παραλείψητε νὰ ἐμφανισθῆτε ἐνώπιον τῆς ᾿Επιτροπῆς εἰς τὸν προανα- Φερθέντα τόπον καὶ χρόνον, ἡ ᾿Επιτροπὴ δύναται εἴτε νὰ ἀπαιτήσῃ τὴν προσωπικὴν προσέλευσίν σας εἴτε νὰ χωρήση εἰς τὴν ἀκρόασιν τῆς ὑποθέσεως ἐν τῇ ἀπουσίᾳ σας. 198 ΑΡ. νο ν κκ να 5 κα Μδεναρς να 9 ὠκπωρίρη 9 να Μπακ ᾱν ᾱ ᾱ νκωνίων αν Μαιν Πρόεδρος τῆς ᾿Επιτροπῆς ᾿Εκπαιδευτικῆς Ὑπηρεσίας. ΕΠΙΔΟΣΙΣ ΚΛΗΣΕΩΣ Ἡ κλῆσις ἐπιδίδεται εἰς τὸν ἐκπαιδευτικὸν λειτουργὸν µέσῳ τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Τµήµατος αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος μεριμνᾷ ὅπως ἡ κλῆσις παραδοθῇ ἰδιοχείρως εἰς αὐ- τὸν καὶ ὅπως θεθαίώσις τῆς λήψεως αὐτῆς ὑπογραφῇ ὑπὸ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ λειτουρ- ποῦ ἐπὶ τοῦ ἀντιγράφου τῆς κλήσεως, τὸ ὁποῖον τότε ἐπιστρέφεται εἰς τὴν ᾿Επιτροπήν. ΜΕΡΟΣ ΤΙ ( Άρθρον 12(3).) ΑΚΡΟΑΣΙΣ ΥΠΟΘΕΣΕΟΣ 1. Ἐὰν ὁ ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς ἐμφανισθῇ κατὰ τὴν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ὁρισθεῖσαν διὰ τὴν ἀκρόασιν τῆς ὑποθέσεως ἡμερομηνίαν, ἡ ἀκρόασις διεξάγεται ὡς προνοεῖται ἐν τῷ παρόντι Νόμῳ καὶ ἐν τῷ παρόντι Μέρει. , 2. ᾿Εὰν ὁ ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς δὲν ἐμφανισθῇ κατὰ τὴν ἐν λόγῳ ἡμερομη- γίαν, τότε κατόπιν ἀποδείξεως ἐπιδόσεως τῆς κλήσεως εἰς αὐτὸν ἡ ἀκρόασις τῆς ὑποθέσεως διεξάγεται ἐν τῇ ἀπουσίᾳ αὐτοῦ: : ο Νοεῖται ὅτι ἡ ᾿Επιτροπὴ δύναται νὰ ἀπαιτήσῃ τὴν προσωπικὴν προσέλευσιν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ. , ο - 3. Ἡ ἀκρόασις τῆς ὑποθέσεως διεξάγεται, κατὰ τὸ δυνατὸν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὡς ἡ ἀκρόασις ποινικῆς ὑποθέσεως ἐκδικαζομένης συνοπτικῶς. 4. Ἡ ᾿Επιτροπὴ κέκτηται ἐξουσίαν --- ος -- (α) ὅπως καλέσῃ μάρτυρας καὶ ἀπαιτήσῃ τὴν προσέλευσιν αὐτῶν ὡς καὶ τὴν προσέλευσιν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ, ὡς εἰς συνοπτικῶς διεξαγο- µένας δίκας᾽ ο (6) ὅπως ἀπαιτήσῃ προσαγωγὴν παντὸς ἐγγράφου ισχετιζοµένου πρὸς τὴν κα- τηγορίαν’ , . ο (9). ὅπως ἀποδεχθῇ οἰανδήποτε µαρτυρίαν, ἔγγραφον ἢ προφορικήν, ἔστω καὶ ἐὰν αὕτη δὲν θὰ ἐγίνετο δεκτὴ εἰς πολιτικὴν ἢ ποινικὴν διαδικασίαν - (δ) ὅπως ἀναθάλλῃ τὴν ἀκρόασιν ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν νοουµένου ὅτι ἡ ἆᾱ- κρόασις προχωρεῖ τὸ ταχύτερον δυνατόν. . 5, Κατὰ τὴν ἀκρόασιν τηροῦνται πρακτικὰ τῆς διαδικασίας. 6. ΄Η ᾿Επιτροπὴ διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς δύναται νὰ εὕρῃ τὸν ἐκπαιδευτικὸν λειτουργὸν ἔνοχον πάντων ἢ οἱουδήποτε τῶν ἀδικημάτων, διὰ τὰ ὁποῖα κατηγορεῖ- ται, καὶ ἐπιθάλλῃ εἰς αὐτὸν οἰανδήποτε τῶν πειθαρχικῶν ποινῶν τὴν ὁποίαν αἱ πε. ριστάσεις τῆς ὑποθέσεως θὰ ἐδικαιολόγουν, ἢ νά ἀἁπαλλάξῃ τὸν ἐκπαιδευτικὸν λει- τουργὸν τῆς κατηγορίας. , , η Πᾶσα ἄπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς δέον νὰ εἶναι ἠτιολογημένη, ὑπογράφεται δὲ ὑπὸ τοῦ Προέδρου. “Ἐν ἀντίγραφον τῆς τοιαύτης ἀποφάσεως ἁπάσιο σι εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἀρχὴν καὶ ἕτερον ἀντίγραφον δίδεται εἰς τὸν ἐκπαιδευτικὸν λειτουργο δωρεάν. οΠΟΛΛΟΛΩ)Ι ΦΟΧΟΛ]/1 αοόβιωβσ ϱον {11 13ό2γ/ ὧν Λ3 1ο μολλο]οΠόοφᾳ Ἱοήριλολον ο10οΥ ὃφομ 9ῷ ΛΙΟΩΘΟΦΧΦ αο1Ο 5ι0ΧΦή 119 ΙΟ1]3ΟΝ 1Λοιιοό1. ΛΟΛΦΠΟΘΙΟΩΘΟλ ΑΦ Ὁ1Οὰ 1Ο1Γοσίιγι. -παο 10 1ΟΥ3ΑΟ33ΙΟ Ὀμιοο σι. 9 ΛΟΤΙΩΛ3 ΦΩΞΟ3βοΙᾳ 9 ΦΙΟΟΟΟὼΧΦ Η, (9) ᾿Βθθαογονχρ ὮΛ ΊΟ1ΟΛΩΦ ΘΦ3ΩΦΦΠΙ3 ΦΟ1ΦΟΙ ΦΟΛΞΗΓΟΟΛΟΟΙ ὢναο Δ8 ϱ 1Ο ΒθμιοιιοήιοἰοΧ ὪΛ ΙΟΙΟΛ 00 9Ω30ἱΙΥὰ 5ο]. ΦΟΛΞΠΞΘΙΩΟΟΟΙ ΦΟΧΟΛΙΠ{ ΩοΟ3ΥΩ3Ψ ον [1 1393Υ ὧν Α8 ϱ 'ΛΙΟΩΘΟ «ΊΟοβΌν ΦΟ3ΟἱΥὰ δµι 523οος)ιβ ΦομοΟς ϱ 1Ο Όοιᾳι ϱ 4019 ΦΙΟΧΞἠ 119 1Ω1Ι3ΟΝ :ΛΟιι0Ο1. ΛΟΛΦΠΟΙάΦΩθΟΣ οι Ὁιοὰ ΛΟΙΩΟ 913 ἤθοφιβ μοὺ. βθορλ3 ΄ΛΟΜΩΣ ΛολβήσοιόσΦθΏα Λοὶ ὪΙΟὰ 'ΛΟΛΟΩΟΝΙ3Υ ΛΟΧΙΝΩΞΩΊΟΙΙΧΦ 1Ο1ΊΞ3ΥΟΟΝ ϱο 1931. Λο1 961, ΙΟΥ 5σριο ὠλήιοΞη ανοσσαι1, μ ΘΟ]ΟοΛνοὰ οι ΟΞΥ μσᾳο δµµ ΦΟΙΛμΠΟΟΞΗ 5. Φ ΛΩΩΦΠΟΩΦ3 909 9φ1Λ8 'ἠροιόοθοαλ Ὀ]ήσβθοοι, µιροιοι ἡ 39 αοιρ 51ΟΧ3Η 'ἠθοιόοθολ ὉΛ ΛΟΊΟΛΩΩ Ὠ]ο 9ο]ήοβθοσιι ΘµΙΩΦΙΟΝ 501Λ3. (|) Φιφόορ3 ὢν ΑΞ. ΊΟα]βολοσι 5 'ΡΙΧΟόρ Φο]οοήόρ 9µι ον ἀγριοῇ Ὠ]οιο ἰ 5ο]οοΚιοὰ δα 93ο ΞΦΙΙΩΥΦΙΦ οἱ. Φιῷ 1οΥ3Χόρ δίμιοοσαἩ, ον ΛΟΛΑ Ὠ]ΩΟΧΊΦΟΙΩ μχΙΧΟΦΘΙΞΙ/ (6) ΟΞΧΊΟΥΟ ὨΧΙ1ΣΊ3ΩΟΙΙΟ ΦµΙΩΟ ΛΙΦΙοµιοοιῳ ὅᾳοι Ὃν (4) μον. Χ «Ορ 5ο]θοΠΟρ 5 ος ΛμΛΞΠΠΟΟΑΞΚΟΙΙιΩ ΛΟΙΟοΛ μασ ΛμλΞΠοοιρόοοσσιι μι (9) | «ΔΙΟ3ΘΧὰ3 ΘΙΛΩΞΟ39 οἱ ηνᾷ Λιν (9) -- ΛΗΝΩΟ 913 13ΥΥ310οΟἱΩϱ 1ΟΧ Λἰμιοσν]ῇ, Λιν 913 ο μι Φ) 5ςοβΗρ 131ιήβ1 σοι, ἰΧ -0ρ Ὀ]ΦοΠορ { “ΡοιοΠμνΙΩρ ᾳοαιχοοθ]51 91ρό]ιοιο Ιθφαγοχουρ Ἰοὰ ἠρσοίιγιήοο 0. αοὀρὀ»ς ϱοι (Φ) αοφφοάχοσιι 9µΙ 13099 ΟΟΙΞΘΧΟ33Ι9 ὨΛΩΞΟ ΑΦΟ1Ο, (1) ---τι ᾽5υνοόνιν, δ8ν ΛΟΙΝΟΑΛΞΦ ΙΙΟΧΧΙΟΧΙΓ 'ᾳΟΏΡΩΟΦ ϱΟΛ6ΩΟΛΙ3Υ ΟΟ21ΣΩΞΟΊΟ13 1Ο113ΧΦΟΙ. ϱο Ί93]1 00 ΩΟΦ31ΟΛΦ 1ΟΛ]3 ὨΛ ΛΟ39 5Ο]1Ο11Φ ϱ ΛΟΚΟΠΩΟΝΙ3Υ ΛΟΟΞΙΟΛΦ ΛΟΥΥΦ Ξ1019ΛΟ]ο 513 Λμχο οι οΠμήὴ]. ΛΟΊΞΧ]Ο ΑΟ 913 ΟµΙΩΟ ΛΦΙοΟΩΟΏ3 4οΦθΟΦ ΦΟ1ΛοόΥΝ, ϱο. ἸβήρΛαρ ΛΦΙ. 31ΟΝἱιΩΛΌ]ο ΠοςφιφοιΞή ὪΛ ΊΟΑΟΛΩΩ ἱχορ οιφοήορ { “λΦιοσοβξ 4109919 «οαβή ὁφου, 9μΧΦρ Φο]οΠορ 9µα 5Ο]οαο3ᾷ ΟΗΧΙΛΞ4. ὃμα οπΠοσβοἰμιᾷ αΞΑΨ, (Ψ) ΡΟΧΟΛΙΠ1 αοιιΦο[[ ϱον || 9οόβγ ον 913 ΙΟΙΛΟΦΦΟΑΧΛΦ ΊΟ]ΟΝΦ 1Ο ΛΦΛΊΟΙ ΛΦΙ 31ΟΝΩΛΟΙΟ ἰἴγοφιιᾷ ὮΛ ΊΟΙΟΛΩΩ ΙΧΟρ Ό]ο «οΠορ { “ΛΟΛΟΩΟΙΙ3Υ ΛΟΧΙΙΩΒΩΙΟΙΙΧ3 ΊΟ1Ι31ΟΟ1ι ᾳο Ίό31, ΛΦΙ ὕἤορονρ αοὀψ. (6) Ἔροσονρ 919 Ὁ]ΟΥΟΩ3 ΛΟΝΩΟ 513 1ο1ΞΧβοχι, 1Ο 9Φ3οβθοιιῃ 9349 161, κ 9μΟΙΞΘΧΙΞΦΟΙΩΟ ϱΟ1ΩΟ 10ὰ 5 1631, Ἰο1/Ξ3Φοφοσιγιι 90Ο ϱΟΙ3Υ ΦΟἈΙΥΩΞΩΙΟΝΦ 1Ο], Ι3ἈΦΟΙΙ ϱ0 Ί031. ϱ 3101 'ΟΦΧΊ1ΙΟΛΩΟ ἠβοῦλ19ὰ8 ὪΛ ΊΟ1ὉΛΩΦ Λο]οιιφο οἱ ΟΠµΣ]ΦΦ ΛΟΧΙΧ «09131. μΧ ΦΟΙΙΞΊ9 1ο Ὠλ]οα ΙΧορ Ὀ]φοηορ 02 αοάθὀρ ᾳοι (ο) Λοφοολροσι Λία φον, δωλῷφήωο 5 0]3ΘΧΟ319 δα ΦΗΛΩ3Ο8 5 ΟΠμΠΙοςΛᾷ δα 38 ΑΟ, (2) ᾿Ο1ΓΟ1, ΦΟΧΛ] 1] 0ο {1 2ο031 01 913 ἸΟΙΛΟΦΦΟΑΟΛΦ 1ΟΙΟΙΦ 1Ο ΛΩΛΙΟΙ ΛΩι 31ΟµΩΛΟΊοΟ ΙγγοφΙι3 Ὦλ ΤΟΥ ΞΟΣΟΛΤΠΙ ΩΟΙΦΟΠΙ ϱοι | 5οό3γγ οἱ 913 ὨΛΞΠΟΦΟΟΑΟΛΟ Ο1ΟΠµΧΙΩΦ Ὢ1ΧΟΟΡΙ31 3101, μςὈ]Ο ΌΦἈἨιολ(ο ΙρΧΙΩὰ3 Όσιο ΛΟ]ΟΩΟ3Φ ΙΟΙΜΙΧΦΑ μΧΟρ ο]ροήορ Η, (1) ---]ε 1 29οό5]1 1ο 1 59691 ΟΛΗΙ 5οτφόῃ --ονοήµχκιος Ἀλθήοιόφ 3ΦνιΣἨολαο ΙΑΟΝΙΟΧΞ ὅονφ 5Ηχόρ Σκιροόρ 9ὗύπ ἈιοαφῦἩ, ΙΟΠΟΙΛΟΛΟΝ 2ΟΧΛΊΓΙ οοόβαα”ψ ϱοι | 1363 ὦὶ ΑΦ 1ο Ἰοιλοηοηοοφῃ 'ΦΙΙΛΩΞΟ3 51. Λοιι ον Λο 931ΛΟΏ)ΟΟΘΟὰ 1ΟΠΟΊΛΟΛΟΧ ἸΟῷβοςλ3 αοιο ΦΙΟΧΞΗ 119 ΙΟ113ΟΝΙ 1 ὁοόδῃ ΟΛΗ 5οὀόβγα5τ ἴσ1 Φάρος ὧν 9 1Ο1]3ΟΛΟΟ1ι ὁῷ 13038 1οὰ Λοιιοοι Λολβήριόωθοα Δοι ὉιΟὰ ὉΛΩΞΟ3 ΙΧ Ο3 ιο ὅσμᾳ Ὑσοσήρ Ῥληιόβή χορ ο]φοήορ ἰι Λιοσχιη 3η, ΛΗΥΥΟ Λοοοιι 913 (9) παν ναο ΑΦΙΣΥ3ςΦ 9ς δελτίον ΟΕὰΜΕΚ 35 Πτώχευσις 96.--(1) ᾿Εκπαιδευτικὸς λειτουργός, κατὰ τοῦ ὁποίου ἤρξατο διαδικασία πτω- χεύσεως πληροφορεῖ ἀμέσως περὶ αὐτῆς τὸν Προϊστάμενον τοῦ Τµήµατος αὐτοῦ. (2) Αμα τῇ κηρύξει αὐτοῦ ὡς πτωχεύσαντος ἢ ἅμα τῇ ἐκδόσει διατάγματος παραλήψεως ἐναντίον αὐτοῦ ἢ ἅμα τῇ ἐπιτεύξει συμθιθασμοῦ μετὰ τῶν πιστωτῶν αὐτοῦ, ὁ ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς τίθεται εἷς διαθεσιμότητα δυνάµει τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος Νόμου καὶ δὲν ἀποκαθίσταται, ἐκτὸς ἐὰν ἐκ τῆς ἐνώπιον τοῦ δικα- οτηρίου διαδικασίας ἢ κατόπιν ἐξετάσεως τῶν γεγονότων φανῇ ὅτι αἱ οἰκονομικαὶ αὐτοῦ δυσχέρειαι προεκλήθησαν ἐξ ἀναποφεύκτου ἀτυχίας καὶ δὲν ὠφείλοντο εἰς σπατάλην ἢ ἔνοχον ἀπρονοησίαν, ἢ ἐκτὸς ἐὰν συντρέχωσιν ἐλαφρυντικὰ διὰ τὸν ἐκ- παιδευτικὸν λειτουργόν. δρα 3ήω--(1) Οὐδεὶς ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς ἐπιτρέπεται ὅπως ἀμέσως ἢ ἐμμέσως λά6ῃ ἢ δώσῃ οἰονδήποτε δῶρον συνιστάµενον εἰς χρήματα, ἄλλα ἀγαθά, δωρεὰν ταξίδια ἢ ἕτερα προσώωπικὰ ὠφελήματα (πλὴν συνήθων δώρων παρὰ προσωπικῶν φίλων ἢ εἰς προσωπικοὺς φίλους}: ΒΗοεῖται ὅτι ἐπὶ τῇ ἀφυπηρετήσει του ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἐκπαιδευτικὸς λειτουρ- γὸς δύναται νὰ δεχθῇ δῶρον κατὰ τὸν καθωρισμένον τρόπου: Ηοεῖται περαιτέρω ὅτι ἡ διάταξις αὕτη δύναται νὰ χαλαρωθῇ ὑπὸ τοῦ ὙΎπουρ- γικοῦ Συµθουλίου εἰς οἰανδήποτε εἰδικὴν περίπτωσιν, ὅπου τὸ Ὑπουργικὸν Συµ- θούλιον θεωρεῖ ὅτι θὰ ῆτο ἀνεπιθύμητον ἢ ἀντίθετον πρὸς τὸ δηµόσιον συμφέρον νὰ ἀπορριφθῇ τὸ δῶρον. (2). Ὁσάκις θὰ ῆτο ἀνεπιθύμητον διὰ τὸ δηµόσιον συμφέρον νὰ ἀπορριφθῇ δᾷ- ρον, ὁ ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς δύναται νὰ ἀποδεχθῇ τοῦτο ἀλλ’ ἀναφέρει ἀμέσως τὸ γεγονὸς εἰς τὸν Προϊστάμενον τοῦ Τµήµατος αὐτοῦ, τὸ δὲ δῶρον διατίθεται κατὰ τὸν καθωρισµένον τρόπον. (3) Ὁ ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς ἀναφέρει εἰς τὸν Προϊστάμενον τοῦ Τµή- µατος αὐτοῦ τὴν κατὰ παράθασιν τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος ἄρθρου γενοµένην εἰς αὐτὸν προσφορὰν δώρου. Δωροδοχίαι 58... ᾿Εὰν δῶρον, χρηματικὸν ἢ ἄλλο, προσφερθῇ ἢ δοθῇ εἰς ἐκπαιδευτικὸν λει- τουργὸν ἔναντι ὑπηρεσίας παρασχεθείσης ἢ παρασχεθησοµένης ὑπ αὐτοῦ ὑπὸ τὴν ἐπίσημον αὐτοῦ ἰδιότητα, ὁ ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς ὀφείλει νὰ πληροφορήσῃ ἁμέ- σως τὸν Προϊστάμενον τοῦ Τµήµατος αὐτοῦ. ᾿Αστικὴ εὐθύνη δι) ἀπώλειαν ἢ ζημίαν. --- Δημόσιαι συγκεντρώσεις, --- Πολιτικαὶ δραστηριότητες. 99. Ὁ ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς εὐθύνεται ἔναντι τῆς Δημοκρατίας διὰ πᾶσαν απώλειαν ἢ ζηµίαν προξενουµένην ὑπὸ τῆς ἠθελημένης πράξεως ἢ παραλείψεως αὖὐ- τοῦ κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δηµοσίων αὐτοῦ καθηκόντων καὶ δύναται νὰ ἐπιθαρυνθῇ διὰ τῆς οὕτω προξενηθείσης ἀπωλείας ἢ ζημίας. 60. Οὗδεὶς ἐκπαισευτικὸς λειτουργὸς ἐπιτρέπεται ὅπως συγκαλῇ δηµοσίαν συγκέντρωσιν πρὸς τὸν σκοπὸν κρίσεως ἢ ἐπικρίσεως οἱασδήποτε κυθερνητικῆς πρά- ξεως ἢ συμμετέχῃ τοιαύτης συγκεντρώσεως. 61.--(1) Πᾶς ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς δύναται νὰ ἔχῃ οἱασδήποτε πολιτικὰς ἀπόψεις, ἐφ᾽ ὅσον αἱ τοιαῦται ἀπόψεις δὲν ἀντιστρατεύονται τὴν δέουσαν ἐκτέλεσιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν αὐτοῦ καθηκόντων καὶ δὲν ἐπηρεάζουσι τὴν ἐφαρμογὴν τῆς κυ- θερνητικῆς πολιτικῆς, ὀμοιΞβθΩΜΩΙΟΙΦ 9Φ]ΟΟ 11Ο 2μΧΧόΟΘΙ31. 1ος α εν 6ι Λν Ό]οΩχαΞν ΑΟ 3, ΦΕΜΟΟΣΗ1, 981. ΛΟνΦΑς Ώιμροι 19. Ὃὢα πι 99ο ΛΟΙΙΛΟΑΦ ρόαρ Ὀιο ΠΠ ην πο το ΑρΟῳ }ΟΧ ΔΦ Ῥμνρο Λοιβφοοά ϱν 513 9Ὀ]οβοὑαλ, ΘΗλα29 ΔΟΦΠᾷ ὃωιιο 5ο1ΛοΟ ΟΙ. 001 Ὦιϱ 39ΟΙ3ΥΟΝ ΚΟ31ζΗΝΝ ςοιιλι (60)τι Αοὀρόν ) ΙΙ ποάἲν ο) «59 ΑΟΟΙ3 ΑΦἈΙΛΞ1 ΑΦ 913 ΑΩΟἀΘµγοξς Ὠ]ΟλΦ Ὃά ΛΩφΦΟΛΑ3 Λωι Ὃ μην ολο ΦΗµοολ11ν 3, 981 ΛοΦφΞοΟ/| Λοὶ 513 Λίνι, 13 ΦΟΙΦΟΙΩ }οὰ ιὀροκονᾳ ἱχόρ Ὀ]οής» { ΦΟΙΟΟΛΙΝΟΝ ΦΜΟΙ3ΘΟΙΜΩΥΟΙΦ 903Υ3ΛΛΌοΟ]Π ΩΟΧ1ΛΣ | σοι, Οι δἱμ, ΙΦΦΙΙΥ ἂν ρην . 'ο]Οοβ ιο 5µι ΛΙΟΦΦΗΩΥΟΙΟ Λιν 913 Ἰβλγοφοσι σβορβιοήσλά. σηνοφ «ονοὰα 39 13ΟΦΛΗΙΟ31. ΑΦ 'ΟοΚόαολΙΞΥ ϱΟΧΊ1ΩΞΩΊΟΙ3 001 Ὁ1οὰ Ὠ]ΟοΚνοὰ βθοιιανοιο ΑΔ 1Ο1ΟΛΩ9 ΛΟΩΟΙ ΟΙΟΧἈ ΑΙΧΟΦ Λο]φοήόρ Λι 13ρΏγαοφήαο μον. Ὀπ μαι οι ΦοχιΩΧ «ον ΦΗμοΛας οµος. οι 1Ξ59ρ1333 9Ο]1ΟΟΧΟΠµΓ σμν ΩΞγ1άΑοο)ῇ ΦΟΧ1Α3 1 ο 5ᾗ ΡΕΩΟ ΛοβήνοιΟ ΘΩ30βθχα3 οροΠσλ«. 9φοι. 9ο]ηροχοήιφ ομ. ὉΦΥΞΚΑΟΟΙ3 ΛΟΧΙΑ ΑΦΙΛΑΘµγΦουᾳ ων Λσιλοι, Ὀνθή Ααᾳο 9Φοβηρ 131 ΦαµοΟ ΟΙ ᾿ΩοΚοαοχ]3γ ΦΟΙΛΦΛΩΞό3 οοι ΦΟΩΞΟ3Ρὰ3 οι 13ΛΥ δν οἡνψ, 9 ὨΦΩΟΛΛΑ ὉὰΙΞΧΟ Ὦι ὉΙΛΟΙΩΟ ΠΟ Λι 913 4οιῷο Ὀἠοιοοσι, ον ἱ “ΟΙΛΩΞ63 ὃμι Αιοσοἰιγιιήαο Λι Φ13γὴ ς ᾿ ΄ἄθοαοχρ ὃσσιο ὉΙΟΙΟΩΣ ἰι ΔοΙΩΟ 913 39 Ἰολ3Χβόσιι ιο «36919 09109 ολ Αἰα ΕιόσλΑ Φλ ΊΟΙΩΟΙΟΧΙΟ ΦΟΛΟΩΟΛΙ3Υ ΦΟΧΤΙΟΘΩΛΟΙὰ3 ο, Ύ ΛΟΙΩΟ 913 ἠθοσλΑ ΟΛ νο 4οῷρ 'ΑΟΩΙ3θΟ9 Ό1ῃο ΛΊΟ3ΘΟΙΟΝ Όρος, [ήνρόΚοτῃ μοἩ ΔΟΙΟοφοσόμγιι ΛΟΟΩΟΘΥΞΙό3ι ΠΟΙΟ ΔΙΟΦΛΑ 913 Λοοσιι ἤσωρ ὮΛ 13Υ}3Φο ΔΟΙιΦΟΦΟ}Ι ΛΟΣΩΟΙΟΙ. 89 ΟΙ. οσβοβθοιίᾳ 51 ΑΦΙΦΛΟΑΞ«. ΛΦν 3νομᾳαο]ο ΛιοωλΛ. ΙΧ ολ ΑΟΙΟΛΩΦ Λοιοιο ον αοιῶοοΟ, 31ΟΝΙΦΩΟΙ2 ὅσιι ΦΙ3Ο3ΘΟΣΟΧ δᾳοφφόκΑ φογ οοοσιορή 3101ΗΩΟΓΟΊΟ ὕσρουρ σσ ΛΟ]Οαο33 ΙΟΣΗΗΧ3Χ. ΦΟΟΩΟΣΙΞΥ ΛΦΛΩΞόΟ3 ϱ 'ΦΗΛΩΞ63 Αμ Ο9519 ρονωο ας Λα η ς . οµ. πι Λοι Ὠ13ή Ωοἠο Λο «81 Λο 913 λσφρολά μχόρ ο]ᾳοήορ ΑΦΥΥΦΦΟΙΩΛΩΩ ΡΟΙΚΟΥΟΙΑΜΟ 9ροσἱιγη ρα13η λμχόρ ΑΏ]0ο 5003 1313013 0ΟΛ6ΠΟΥΙ3Υ ΛΦΛΩ3Ο3 ο | «3 9ρ0. ΦΗΥΟΙΛ8 51 δο]λμήοσβη δι οιρ ΑΦΟΞΗΙι ὉΛΟΧΦΙΟ1 Λωι αιρκάν ωο ποιροομγωμήωο Ἰβος1931. 39 ἶοφρι ΑΦ ΄ΛοόβιωΧοι οἱ ΠΟΥΞ «319 ὪλωΞο3 Η, σ. : “ΑΏΛΩΞΟ3 Λία ΙΑ 3319 Όσιο ΛΟΟαοιΙΞΥ ΛΟΥΥΥὼν «χα. 132]όΦ Λο]οις ον Λοιχροφήας Λοαιάόσοια, ον 513 Ὀπ μα ον α1βιήβιροοσα, “00134 «ολ, 008 ἂξ ΛΟΚΟΦΟΣΙ3Υ ὉΛΩΛΩ3ΟΞ ἰο]όοιᾳ Λ λοηιοοήσοφα |, ΑΘ οΟν, «ΛΟ1ΌΛ οιἱι Φθ Λ39 199 ἠόω3ρ Χορ Ὀ]οοῆόρ ἰα ΛΙοβθΟΙΩ 31ΟΝἱΩΛΟ]Ο 513 ορ3 πο ΥΟ11ΞΟΝΙ 10οἡθοφ ϱοή. -Ο0ονΙ3Υ 091 ΩΞΦΙΟΝ 3 Ἰοχ1λοσςνι ϱο 1931, ϱο. Ωοὐβιογήᾳ 1ο ΦΟΛΟΩΟΥΙ3Υ ΦΟΧΙ1Π39 ΟΙ ΦΟΟ31ΦΛΟ 10Λ]3 ὪΛ ΤΟΙΙΞΥΙΟΙΗΟ ΦΟΛΟΩΟΙΗ3Υ ΛΩΛάΞΟ3 Ο. ᾿ΛΟΛΩΞΦ3 Λι ΊοςΛγΏ5ιο δι {«ΦφΛόσονΙΞΥ ΑΦΛΩΞΟΦ ϱ» 9ῷ ΦαολβήοόΞΦΟΛΟ 1393) Ἰλούνονι, ὦι Α3) αοιβΚόαοι. ελ 001 ΦΩΟΚΟ(ΟΙΙΞΥ ΦΟΛΟΙ3Υ { ΟΛΑ Λοθβιρχοι ον 19ο μΧόρ σιροήόρ η, :| : ΝΟΙΝΜΝΗΣΜΙΝΝ ΜΥμλΠά4 ΝΗΙ σια τΟΝΠΝΟάΒΠΦΥνμν Ον ζΙΜΝΟΝΝΥΝ- Ι 5οόρνν ((9)0/ λοόρον͵) Ἐννη κοαάπι καν Ὀολμή 33 909Υ ΑὈοωοΛμοφόβήᾳ μή ΛΟΦΩΟΙΟ31, ΛΙΧΙΛΟΟΧ Όιο οωβοίῶασοοοι ἰμιοχοιγ -ς Ι9αγιΩ9 Φουιορν -σ ΟΙ αγμια, τηχάν σνινονάν τη! ΟΠ μιςσθηνα!Ι!3 νΝ ΙΝΙΝΜΝΜΑΝ ινιοιο 1ν ΙΝΜΙΟΙΗ --' 5οὐ3νή 6ὲ Πακ νά ΑΦΘΙΣΥΓΑ3ς 38 δελτίον ΦΕΑΜΕΚΕ Μέρος Ογδοον. -- ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Κανονισμοί, ἐπιφύλαξις τῶν Γενικῶν Διατάξεων, κ.λ.π. 76.---(1) Τὸ Ὑπουργικὸν Συμθούλιον δύναται νὰ ἐκδίδῃι Κανονισμοὺς πρὸς κα λυτέραν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος όμου καὶ πρὸς ρύθμισιν γενικῶς παντὸς θέματος ἀφορῶντος εἰς τὴν ᾿Επιτροπήν, τὴν ἐκπαιδευτικὴν ὑπηρεσίαν καὶ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς: , Νοεῖται ὅτι μέχρις ὅτου οἱ τοιοῦτοι Κανονισμοὶ ἐκδοθῶσιν ἢ οἱονδήποτε θέµ-ι καθορισθῇῃ ἄλλως δυνάµει τοῦ παρόντος Ἰόμου, οἰοιδήποτε κανονισμοὶ ἢ διοικητικαὶ πράξεις καὶ διοικητικαὶ ὁδηγίαι αἱ ὁποῖαι περιέχονται εἰς ἐγκυκλίους ἢ ἄλλως καὶ ἡ ὑφισταμένη τακτικὴ ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἐκπαιδευτικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἔκπαιδευ- πκοὺς λειτουργοὺς ἐξακολουθοῦσι νὰ ἰσχύωσι καθ’ ἥν ἕκτασιν δὲν ἀντίκεινται πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος Βόμου. . (2) Ανευ ἐπηρεασμοῦ τῆς γενικότητος τοῦ ἐδαφίου (1). οἰοιδήποτε τοιοῦτοι Κανονισμοὶ δύνανται νὰ προνοῶσι περὶ ἁπάντων ἢ τινῶν τῶν ἀκολοόθων θεμάτων: (α) καθορισμοῦ οἱουδήποτε θέματος (ἄλλου ἢ ἀναφερομένου εἰς δικαστικὴν διαδικασίἰαν) τὸ ὁποῖον δυνάµει τῶν διατάξεων τοῦ παροντος Νόμου χρή- ζει ἢ εἶναι ἐπιδεκτικὸν καθορισμοῦ' ) - (6) τύπων καὶ δικαιωμάτων δι᾽ οἰονδήποτε θέµα ἀπαιτούμενον ἢ ἐπιτρεπόμενον ὑπὸ ἢ δυνάµει τοῦ παρόντος Βόμου ἢ προκῦπτον ἐκ τῶν διατάξεων αὐτοῦ (0). ἐργασίμων ὡρῶν καὶ ἀργιῶν ο. . ο (5). ἐπιθεωρήσεων καὶ θαθμολογήσεως τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ Ἀειτοσργας . (3) Κανονισμοὶ γενόµενοι ἐπὶ τῇ θάσει τοῦ παρόντος ἄρθρου κατατίθενται εἰς τὴν Βουλὴν τῶν ᾽Αντιπροσώπων. ᾿Εὰν μετὰ πάροδον τριάκοντα ἡμερῶν ἅπο τῆς τον σύτης καταθέσεως ἡ Βουλὴ τῶν ᾽Αντιπροσώπων δι ἀποφάσεως αὐτῆς ἓν τροπος ήσῃ ἢ ἀκυρώσῃ τοὺς οὕτω κατατεθέντας Κανονισμοὺς ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει, σότε σοι ἀμέσως μετὰ τὴν πάροδον τῆς ὡς ἄνω προθεσμίας δημοσιεύονται ον τῇ κα νρο φημερίδι τῆς Δημοκρατίας καὶ τίθενται ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ τῆς ποικώτης ημοσιεῦσι ν ᾿ ν ἐν ὅλωῳ ἢ ἐν µερει, ὑπο της Βουλῆς τῶν Αντι ἐφημερίδι τῆς Δημοκρατίας ὡς Ἡ: ἐν ἰσχόϊ ἀπὸ τῆς τοιαύτης δηµο- περιπτώσει τροποποιήσεως τούτω λῳ : προσώπων τότε οὗτοι δημοσιεύονται ἐν τῇ ἐπισημῳ θελον οὕτω τροποποιηθῇ ὑπ αὐτῆς καὶ τίθενται σιεύσεως, Κατάργησις. -- Τρίτος Πίναξ. στήλῃ τοῦ Τρίτου Πίνακος ἀναφερόμενοι Βόµοι καὶ νοµοι 77. Οἱ ἐν τῇ πρώτη Ξ κ : 3 μια ς Συνελεύσεως καταργούνται καθ’ ἥν ἕκτασιν ἀναφέρονται τῆς Ἑλληνικῆς Κοινοτικῆς 20ν εἰς τὴν δευτέραν στήλην αὐτοῦ. ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΞ. (Αρθρον 71) έ ΚΠΑΙΔΕΥΕΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ τα ΟΠΟΙΑ σος, ἹΑΑΙΠΙΕΜΤΙ ΕΣ ΙΝ ΥΠΟ ΤΗΣ ΛΡΜΕΔΙΑΣ ΡΜ Ι κ 1... Ἐγκατάλειψις τοῦ τόπου ἐργασίας ὄνεν ἀδείας τοῦ ἀνωτέρου αὐτοῦ. 2. Καθυστέρησις εἰς τὴν προσέλευσιν εἰς τῶν τόπον ἐργασίας .. - 3. ᾽Αμέλεια, ἀδιαφορία,. νωθρότης ἢ ἀδράνεια κατὰ την ἕκτε εσιν τῷ η Κόντων αὐτοῦ. ο 4. ᾿Απρεπὴς συμπεριφορά πρὸς τοὺς ἀνωτέρους καὶ πρὸς τὸ κοινόν. 5. Παράλειψις ἢ ἄρνησις ὅπως συμμορ εἰς αὐτὸν ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρου αὐτοῦ. 6. Παράλειψις ἢ ἄρνησις ὅπως ἐκτελέσ καὶ τοὺς συναδέλφους αὐτοῦ φωθῇ πρὸς ἐντολὴν ἢ ὁδηγίαν δοθεῖσαν ῃ τὰ καθήκοντα τῆς θέσεως αὐτοῦ. '5οάσωονΙ3γ 9ΟἈΙΛΩΞΩΙΟΙΙΧ3 19Λ]3 ΦΛλ 3ο0ςῇ ΟΥΓΟΥ αοιο «ὼρ αοιιῶοοο1, 3ΥΟΝΙΙΩΠΟ]Ο «ΘΟΝ 10113102 Φ13σ]ς ἰΧόορΙβιι Ὁ]ήβΦϱΟ 99 '69 αοὀρόρ ϱοι (1) αοιφσᾳᾷ ᾳοι (3) ἰ '(ᾳ) (4) δαοφροκοόσι ον 913 5ΙΛ2ΠΟΙΟΟΘΟὰ ΦΗΛΙΟὰ 5ο οι, ΦΥ3ὴ Ωοήρ ᾖθιγφυιᾷ ὉΛ 1Ο1Όλως ΙΙΙ Φομιορο { 9Ι3ΗΥΙΗ3 199 ΊΟΛΙΟΝ 1ὀμλιοι, δμαΙΧουορΙ51, ΦΟΙΠ 51, 93ΛΟΙ3ΥΙ. ΙΟΙΛΟΥΥΣΦΗΙ3 Λ3Ο ΟΠµΧ]ΩΡ ΛΦΧΙΧΟΦΡΙ31 ΦΥΩΟ ϱ) 9φ6µ ὃτσ, 9 ᾿αθφοθί Λο]οι -ο ον Φ]ῷ ΦΟΧοΛΆ ἀθβόΩΞ ἰοίι ὅοιρο αο]οιο 001 ΠΙΟ ΛΟΧΙΧ6ΟΘΙ31. ΛΟΙΩΟ ο ὮιΩ Πο όαΟΝΙ3Υ ϱοα11Ω30ΙΟ1Ιὰ3 ραςν ΙθίλΟ Ὁλ 1ΟΙΟΛΩΩ Λ3Ω ΦΙ3219 ἰμι1ΧόΟθΙΞΙΙ ᾿ε9 θο]ὰοο ἱ δα οσοι 5ο]30οςχᾷ 330ΟΟΙΟ 13ήφλαφ ἡ. 'λσνροι 13ήρΛαᾳ ΦΗΛΞἠΟοΛ3ά. οσβφουι 91Η 1ΟΙΩ 31011μΩΟΦ]Ο 13ήΦΛας ἡ αοἠολ 1ωΧοῃ Λ3 3101023 αΩΥΥΦ 5ΟΛΛΩΟΙ, µ αοΠοΝ 2ο1ΛΦ631, (οἱ Ἰβήφλας { θο]αοόλοήφ οἱ αοἠολ οι 13ήρλαρ ΩοΚόαονΙΞγ Ο111ΩΒΩΙΟΙΙΧ3 μι λἰιλρή ΞΟΥΥΟΦΊΙ3 ΛΙοΦ3ΟΧουᾳ { Λοαµθοα ΑΟ, 13ΛΟΦΠΟΥΙόΞ1, «ΟΛΦΩΟΙΙ3Υ ϱΟαΙ1Ω301Ο1Ι3 5130 -ΦΞ0Χοιᾳ ἰ. ὨΥΛΟΧΘΩΧ» 9009 ὁ 4Ο09βΟΦ δοιλοθσιι ᾳο1 ΦᾳΟΜΟΧΟ 9ον Φι/ (6) ο ΚόΩογΙ3Υ ϱΟΧΙ1ΩΒΩΙΟΙΙὰ3 ΛΩΞοΦ39Χοιιῃ { ΛΟΙΛΟΧΙΘΟΧ ΛΩι 31οἱιμΩο]ο ΛΙΟ Ὄφφοσι, 9ᾳο1ι Ὠ1ΛΩΟἠΏΛαρος! ΛΟΙΙΦΟ1 1Ο 1 ἠήηθγοονσι οἱοβλβ ο (9) «οαμιοςΧομο Λἰω1θί . δοχαφιήια ΛΙΦΙΞΥΥ3 ΛΟΧ3Λᾷ οἠὑσ]Ωρ ἠβροιωοιο Ας. (ο) -- ΑΙΟΩΟ ΛΗΙΧόΟθΙΒΙι 913 1Ο11ΞΧΟ1Ω ΦΟΑΟΩΟΛΙΞΥ ΦΟΧΙΛΩΒΟΙΟΙ 3 ([)--ε9 “οσκήμκιςος ἈνιχόχκριΞῇ] Ξινον ςΟΝΙΧάνΘΙΠΗ/ --“ΛοΠοφθ1, 5οό2γ ΛΦΛΟΩΟΙΙ3Υ ΛΦΧ] ΞΩΞΟΊΟ1Ι1 3 ΛΩν αο]όμιαβΙἠΟΙ αοι αᾷ 4ΟΛΟΩΟΥΙ3Υ ΩΟλΊ1ΩΞΟΊΟ1ι13 Ο11Ω Λ3ΘΦΟΛΩΟ ΛΟΊΞΛΦΟ ΦΙ9 Ο)1ΟΠΠΟΟΛ. ϱΟΧΙ1ΟΦ3ΟΧ μιᾷ ιο1329ὴΟΟΦ3 Λ3Ω ΛΟΙΦΦΩ3 ΛοοΟΧλι ϱ1 119 1Ο1Ι3ΟΝΙ ΙΛΦΑΛΟΧΗΘΟὰ ΟΥ ΛΦΧΟΙΟ3Οιᾳ ΛΟΣ ΛΙΟΞΥ3ΥΧ3 ΛΣ ΟΦ ΛΙΦΟ 3 913 ἢθ3Οϱ3 ὉΛ 1ΟΙΞΧ3ΟΛΦ 1Ο1ΞΧΟΙΟΓ3 Ωο]οιιο (Οἱ ὨιΞή ϱΟΛΙΟὰ (ον Φ0ογβῆ µ. οοόαοιΙ3Υ 0Ολ11ΩΞΩΙΟΙΧ3 4οΦ313 9ΟΥΙΞΦρ 9φ01, 13οβΧα 8 “μαμα 5ϱ 313 513Υ 3φοισόαι 90 3113 “Αμ ΟΠΚΟΥΥΩΛΟΟ ΛΙΧΊΛΟΧ13 ΛΙΧΙΑΟάΟΥΥΩΛΩΟ “λομρήηοσοά. ολ ΙΟΦΒΟΧ ἰήροΚ ο Φος ΙΩ131Ι3Ο11Η3 ΦΟΛόαΟΛΙ3Υ 9ΦΧΙΛΩΞΩΙΟΙΙΧΦ 91390Ο (2) ὪΟ1ΩΟ ΑΟ ΘΟΩΞ3ΦΙΟ ΛΙΟμΧΟΟ Λιν 513 1Άλοφοσι. ἰιΧόρ οιφοήόρ { ΟΠμΟ)ΩΟ ΑλΙΧόοθΙ31 Οήµμχα]ςρ ὀσοσλο]λασι ὈΟχίιβΛλαο ο δᾳοόοίι ΦΩΟΥΩΟΙΟΙ 3οἱ1ὰὶ «31ο ΘΟΛΟΩΟΙΙ3Υ 9ΟΣΠΛΩΞΩΙΟΙΝ3 ϱ 11ο Ιβωφιοχ 33 ΦΜΛΩΞΟ3 ΦΗΙΩΟΙΟΙ δα 3 ΛΑΟ. ωχ Ξ00 ΘΟΦ3ΒΟΩΦΙΟΧΟ338 ΔΟΜΟΧΟ Λοὶ δολ, ΛΟΦΟ} ΛΟΛΦΠΟΙΟΩθΩὰ ΛΦΙ ὨΛΩὰ ὨΛΩΞΟ3 Ιλ]. ὪΛ 1ΟΛΟΛΩΦ “ΛΩωςςιι ΩΟΙΩΟ ΛΦΧΙΠΟΛΟΣΊο Λωι ΛΙΑἰ1ι κ οφσι 5ῷ ὨἸἠοιιῃ ΦΟΚΟΥΩ3Ξ ἀροβάν 0ο1ῷο Ὀοβή ΟΧΙΠΟΛΟΧΙΟ Ὁλ]Λ34 Ὢϊ 1Ο ΦΟΘΟΥΟΙΙΟ 91 9001, ΦΦΑΟΥΟΛΟΟΩΟ ΦΟΙΟΜΙΧ «Ο19] ΟΟΙΙΛΙΧΦ ἡ ὈμιΛΙὰ ΩΟ1ᾳὉ. ἀἱΩ ΦΟΦ3Οἱ1ΟΙΙΟ 9ΟΙΟΙΛΦΙΟ 9µΙ ὠκογ { 1ο1ΙΦΌΙ9Ο 901 -00 ΛΟ «ΘΏὰ αοιιοόιλ ϱοι ὢΚουγ “ΑΟΛΟαΟΥΙΞΥ ΛΟΧΙΙΩΒΩΙΟΙΙΧ3 9001, 5 ΛΟ4. ([)---δ9 'Οαή39 Ἀπιήολοκιο 2φόν 56 51331χΙΓ οο]αοοχοηήψ οὺν 9ο.ὰ3 901Λ3 Ὄφιωο 913 ΕΝΑ . 913 φιονιβ ΘΟΧΙΗΙΥΟΙΙ ΦΟΟΠΟΧΒ “ιβορωλοΛόο Ὀωόοι (4) ΦοσμιοοΧ ϱΟ111γοΙ ΦΙ3οςσγίιᾳχ9 5ο]οοήμο 513 ποιμολλιήρλο (9) Δμφοοη 3101ἱ10ΛΟ]ο «Φᾳ ὈπρλρΛοιοσιι ΦμΧ]1]γοιι Λιοθοωοσινι, Λι 913 Ἰοαμωλάιήοο (9) -- 906 αονΙΒγ 90 «ΊΠΩΒΩΙΟΙΦ 9Ο1ΙΟ ΊΟ1ΞΩΞΟΟΛΟΙΩΟ ΄ΏοιΩΟ ΛΩΞἠΟΙρ ΛΦΧΊηγοι Λῷα ὰᾷ 5ο σοβφγον «φλοσι, 0ΞΛΦ ΛΗΧΊαΊγοι, ΑμπΙαμλόΞφαα Αν ἠωοήσσφ Ὦλ 39 1Ο1ΟΛΟΦ ρλ οι (6) παν ναο ΑΦΘΙΣΥ3ςο τε δελτίον ΟοΟΕΑΝΑΜΕΕ 35 67. ᾿Εὰν ποινικἡ δίωξις ἀσκηθῇ κατὰ ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ, οὐδεμία πει- θαρχικἡ δίωξις ἐπιτρέπεται νὰ ἀσκηθῇ ἢ συνεχισθῃ κατ᾽ αὐτοῦ διὰ λόγους σχετιζο- µένους πρὸς τὴν ποινικὴν δίωξιν, μέχρις ὅτου αὕτη λάόθῃ ὁριστικὸν τέλος. 68. ᾿Εκπαιδευτικὸς λειτουργὸς διωχθεὶς διὰ ποινικὸν ἀδίκημα καὶ μὴ εὑρεθεὶς ἔνοχος δὲν δΖναται νὰ διωχθῇ πειθαρχικῶς ἐπὶ τῇ αὐτῇ κατηγορίᾳ, δύναται ὅμως νὰ διωχθῇ διὰ πειθαρχικὸν ἀδίκημα προκῦπτον ἐκ διαγωγῆς αὐτοῦ ἡ ὁποία σχετίζεται μὲν πρὸς τὴν ποινικἠν ὑπόθεσιν ἀλλὰ δὲν ἐγείρει τὸ αὐτὸ ἐπίδικον θέµα ὡς τὸ τῆς κατηγορίας κατὰ τὴν ποινικἠν δίωξιν. Πειθαρχικαὶ ποιναί. 69.--(1) Αἱ ἀκόλουθοι πειθαρχικαὶ ποιναὶ δυνατὸν νὰ ἐπιθληθῶσι δυνάµει τῶν ξιατάξεων τοῦ παρόντος Βόμου: (α) ἐπίπληξις' (6) αὐστηρὰ ἐπίπληξις' (9) πειθαρχικἡ µετάθεσις (δ) διακοπἠ ἐτησίας προσαυξήσεως' (ε) ἀναθολὴ ἐτησίας προσαυξήσεως) (στ) Χχρηματικὴ ποιµἠὴ μὴ ὑπερθαίνουσα τὰς ἀπολαθὰς τριῶν μηνῶν' (ζ) ὑποθιθασμὸς εἰς τὴν μισθολογικὴν κλίμακα (η) ὑποθιθασμὸς εἰς κατωτέραν θέσιν ἢ θαθμόν' (6) ἀναγκαστικὴ ἀφυπηρέτησις' καὶ (9. ἀπόλυσις. (2) Ἡ ἐπίπληξις γίνεται προφορικῶς καὶ σημειοῦται εἰς τὸν προσωπικὸν φά- κελλον τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ. (3) Αὐστηρὰ ἐπίπληξις γίνεται ἐγγράφως, ἕν δὲ ἀντίγραφον αὐτῆς ἐπιδίδεται εἰς τὸν ἐκπαιδευτικὸν λειτουργὸν καὶ ἕτερον διαθιθάζεται εἷς τὴν. Ἐπιτροπήν. (4) δΔιακοπὴ ποσαυξήσεως σηµαίνει τὴν ἐπὶ ὥρισμένον χρονικὸν διάστηµα μὴ πληρωμὴν προσαυξήσεως ἡ ὁποία ἄλλως θὰ ὠφείλετο, ἄνευ ἀλλαγῆς τῆς ἥμερομη- γίας προσαυξήσεως. (5) ᾿Αναθολὴ προσαυξήσεως σηµαίνει ἀναθολὴν τῆς ἡμερομηνίας κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ προσεχἠς προσαύξησις καθίσταται πληρωτέα μετ’ ἀντιστοίχων ἀναθολῶν εἷς ἑπόμενα ἔτη. (6) ᾿ἘΕπὶ τῇ ἀναγκαστικῇ ἀφυπηρετήσει ἐκ συνταξίµου θέσεως ἐφαρμόζονται αἱ εἰς τὸν ἐκπαιδευτικὸν λειτουργὸν ἐφαρμοστέαι διατάξεις αἱ ἀφορῶσαι εἲς ὦφε- λήµατα ἀφυπηρετήσεως ἐπὶ τῷ τερματισμῷ ὑπηρεσίας πρὸς τὸ δηµόσιον συμφέρον. (7) Ἡ ἀπόλυσις συνεπάγεται ἀπώλειαν ἁπάντων τῶν ὀφελημάτων ἀφυπηρε- τήσεως. ὌἜρευνα εἰς τὴν διάπραξιν πειθαρχικῶν ἀδικημάτων γχαὶ ἐκδίκασις τούτων, - Πρῶτος Πίναξ. Μέρος Ἱ. 70. ᾿Εὰν καταγγελθῇ εἷς τὴν ἁρμοδίαν ἀρχὴν ὅτι ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς δυνατὸν νὰ ἔχῃ διαπράξει πειθαρχικὸν ἀδίκημα, τότε --- (α) ἐὰν τὸ ἀδίκημα εἶναι ἐκ τῶν ἀναγραφομένων εἰς τὸ Μέρος Ι τοῦ Πρώτου Πίνακος, ἡ ἁρμοδία ἀρχὴ μεριμνᾶ ἀμέσως ὅπως διεξαχθῆ ἐνδοτμηματικἡ ἔρευνα κατὰ τοιοῦτον τρόπον οἷον ἡ ἁρμοδία ἀρχὴ ἤθελε διατάξει καὶ ἐνερνεῖ ὡς προνοεῖται ἐν τῷ ἄρθρῳ 71: Νοεῖται ὅτι ἐὰν ἡ ἁρμοδία ἀρχὴ πιστεύῃ ὅτι, λόγῳ τῆς σοθαρότητος τοῦ ἀδικήματος ἢ λόγῳ τῶν περιστάσεων ὑπὸ τὰς ὁποίας διεπράχθη, ἔδει τοῦτο νὰ συνεπάγηται σοδαρωτέραν ποινήν, δύναται νὰ παραπέµψη τὸ ζή- τηµα εἷς τὴν ᾿Επιτροπήν. ἓν τοιαύτῃ δὲ περιπτώσει ἐνεργεῖ δυνάµει τῆς παραγράφου (68) ΑΠΡΙΛΙΟΣ -- ΜΑ:ΙΟΣ 1971 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ ᾖ 0 ΗΛΕΚΡΟΝΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΠΗ7 Π) ΤΑ ΕΚΠΛΙΛΕΥΤΙΚΛ. ΙΛΡΥΛΝΙΛ Ὑπὸ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ν, ΤΕΩΡΕΙΑΔΟΥ, Καθηγητοῦ τῶν Φυσικῶν εἰς τὸ Παγχκύπριον Γυμνάσιον 19ν, Εἰς τὸν κάθε ἠλεκτρονικὸν ὑπο- λογιστὴν (Οοπιριίετ), διακρίνοµεν θασικῶς τέσσαρα τμήματα: α) Τὸ τμµῆμα εἰσαγωγῆς τῶν δε- δοµένων, τὴν εἴσοδον (Ιπρι!). ϐ) Τὸ κεντρικὸν τµήµα έπεξερ- Υασίας τῶν δεδοµένων ᾖ(οεπίγαἰ Ργοσθςδογ). Τὸ τµῃµα αὐτὸ διακρίνε- ται εἰς δύο µικροτέρας µονάδας: τὴν µονάδα ἐλέγχου (οοπίγοί υπ/θ) καὶ τὴν μαθηματικἡὴν-λογικὴν μονά- δα (πιβπεπιαξίο-ἱοοῖο μπῖ1). Υ) Τὴν «μνήμην», δπλαδὰ τὸ τµῆµα διατπρήσεως τῶν πλπροφο- ριῶν τὸ ὁποῖον διακρίνεται εἰς κεν- τρικὴν καὶ θοπθητικἠν µονάδα, καὶ δ) Τὸ τμῆµα ἐξόδου, τὴν ἔξοδον (οµἱρι!) ἀπὸ τὸ ὁποῖον λαμθάνονται οἱ πλπροφορίες οἱ ὁποῖες ἐζπτήθτι- σαν. Σχηματικῶς θὰ μπορούσαμε νὰ παραστήσωµεν τὸν ὑπολογιστὴν ὡς ἐξῃς: ο, ὃς τν μι Ἠδπ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὁ τ- λεκτρονικὸς ὑπολογιστὴςσή µπχανή, εἶναι µία πραγµατικότης εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ μάλιστα εἰς ὅλες της τὶς θδαθµμίδες. Εἰς τὰς Ηνωμε- νας Πολιτείας ὑπάρχουν περίπου 100 ὑπολογιστὲς εἰς ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα καὶ προστίθενται ἄλλοι 25 κατὰ μέσον ὅρον ἐτπσίως. Οἱ ὑπολογιστὲς αὐτοὶ ἐκτελοῦν κάθε εἴδους ἑἐργασίαν µέσα εἰς τὰ σχο- λεῖα, ὅπως ἐγγραφές, διδασκαλίαν, ἐργαστπριακὴν ὅἔρευναν, ἐξετά- σεις, διοίκπσιν τῶν ἱδρυμάτων, 6ι- θλιοθπκονοµίαν. Εἰς τὸ [Ὀπίγεγςϊγ οἱ ΟαΙ{οτπία αἲ ενίπε (Υ.0.1.) γίνεται µία ἑἐξαιρετι- κῶς ἐνδιαφέρουσα ἐργασία εἰς τὸν τοµέα αὐτόν. Τὸ Πανεπιοτήμιον αὖ- τὸ ἔχει ἐγκατεστημένον εἰς εἰδικὸν κέντρον του τὸν ὑπολογιστὴν 1410 τῆς 1.8.Μ. μὲ 100.000 χαρακτῆρες κατατεθειµένους. (Χαρακτὴρ εἶναι μονὰς τῶν τιλπροφοριῶν, ὅτιως π.χ. δεκαδικὸς ἁἀριθμός, ἕνα κλάσμα, γράµµα ἑνὸς κώδικος ἣ µία λέξιςο). Ὁ ὑπολογιστὴς αὐτὸς εἶναι συνδε- δεµένος μὲ ἕνα δεύτερον τύπου 1440 ὁ ὁποίος εἶναι «ἡ µνήμτι)---ὁ χῶρος καταθέσεως καὶ διατπρήσεως τῶν πλπροφοριῶν. Εὶἰς διάφορα οπ- μεῖα τοῦ Πανεπιστηιμιακοῦ Χχώρον ὑπάρχουν 18 εἰδικοὶ ἀκροδέκται συνδεδεμένοι μὲ τοὺς δύο ὑπολο- γιστάς. Ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ τοὺς δύο ὑπολογιστάς, θασικὰ ὁ πρῶ- τος, ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του ἕνα µεγάλον ἀριθμὸν ἀπὸ διάτρητες καρτέλλες ἡ ταινίες, µμαγνητικὲς ταινίες, μαγνπτικοὺς δίσκους, µα- γνπτικὰ τύμπανα, λεπτὰ φίλμ, συ- στήµατα διὰ τὴν «ἐκτύπωσιν) καὶ ἀνάγνωσιν καρτῶν ἡἣ ταινιῶν. α) Εγγραφές: 'Ο µέλλων σπου- δαστἠὴς ἀφοῦ ουμτιλπρώσπ μίαν εἷ- δικἠν καρτέλλαν μὲ ὅλα τὰ ζσπτού- µενα οτοιχεῖα, ἀκολουθώντας τὶς ὁδηγίες τὶς ὁποῖες φέρει αὐτή, τὴν θέτει εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπολογι- στοῦ µέσω τῶν εἰδικῶν ἀκροδεκτῶν οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν µέσα εἰς τὸν Πανεπιστημιακὸν χΏρον. Οἱ καρτέλ- Χες ταξινομοῦνται καὶ ἀναλύονται τὴν ἰδίαν στιγμήν. Ετσι ἡ διοίκπ- σις τοῦ ᾿Εκπαιδευτικοῦ Ιδρύματος ἔχει εἰς τὴν διάθεσιν κάθε στι- γμήν, πλήρπ στοιχεῖα οχετικὰ μὲ τὰ φυοικἀ, τῶν μελλοντικῶν σπου- δαστῶν, τὰ διαφέροντά τους, τὶς προπγούµενες οπουδές τους καὶ γενικὰ ἀτὸ ἱστορικὸν») τοῦ καθενός. Ἡ ἐργασία αὐτή, ἡ ὁποία ὑπὸ τὶς γνωστὲς συμθατικὲς συνθήκες θὰ ἀπιασχολοῦσε πλπθος γραμµατεια- κοὈ προσωπικοῦ γιὰ ἑθδομάδες ἡ μῆνες, γίνεται µέσα σὲ μερικὰ λε- πιτά. ϐ) Διδασκαλία: Εἶναι ἤδπ γνω- στὀν, τόσον ἀπὸ τὴν διδασκαλίαν εἰς τὴν κλασσικἠν µορφήν, ὅσον καὶ ἀπὸ τὰ πειράµατα τοῦ Ετεά Ῥκίηπεγ εἰς τὸ Ηάτνατά μὲ τὶς ΜπΠ- χανὲς Διδασκαλίας, ὅτι ὁ µόνος τρόπος ἀναπτύξεως οἰουδήποτε θέ- µατος εἶναι ἡ ἀνάλυσίς του σὲ µι- κρότερες ἑνότητες. ᾿Αφοῦ δὲ ἀνα- πτυχθῦ ἡ κάθε ἑνότης καὶ κατανο- ΠΘΠ πλήρως, θὰ γίνη ἐκ νέου ἡ ὁλοκλήρωσις, ὅπλαδὴ ἡ σύλληψις τοῦ ὅλου καὶ ἡ ἔνταξίς του εἰς τὸ μεῖζον ὅλον εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει. Αὐτὴ ὅμως ἡ θασικὴὰ ἀρχή, ἁποτε- λεῖ συγχρόνως καὶ τὴν ἀχίλλειον πτέρναν τῶν σημερινῶν ἐκπαιδευ- τικῶν ἱδρυμάτων. ᾿Αφ' ἑνὸς μὲν διότι ἔχουν ἔλλειψιν προσωπικοῦ διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ προορι- σμοῦ τους, κυρίως ὅμως διότι τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον διαθέτουν δὲν ἔχει ὑποστῃ τὴν κατάλληλον καὶ εἰδικὴν ἐκπαίδευσιν διὰ τὴν ᾱ- ποτελεσματικὴν ἄσκποιν τῶν καθτ- κόντων του. Προθλήµατα τῃς πιὸ πάνω φύσεως καὶ ἄλλα συναφᾷ ἕἔρ- χεται νὰ ἀντιμετωπίστ ὁ ἠλεκτρο- νικὸς ὑπολογιστής. Θὰ ἐκτελέσπ τὴν ἀνατεθεῖσαν εἰς αὐτὸν έργα- σίαν, ταχέως, ἀποτελεσματικῶς, μὲ ἀπεριόριστπν ὑπομονήν, Χχωρὶς ἑ- κρήξεις θυμοῦ, χωρὶς εἰρωνίαν. Μέσα στὶς αἴθουσες διδασκαλίας ὑπάρχουν εἰδικὲς κονσόλες οἱ ὁ- ποῖες φέρουν τὰ ἑξῃς ἐφόδια: Ε- να συνήθπ τιροδολέα, µίαν ὀθόνπν τηλεοράσεως, ἕνα ἀκουστικὸ σύ- στηµα μὲ προγράµµατα διαρκείας 15 λεπτῶν τὸ καθένα, μιὰν εἶδι- κπς µορφῆς γραφοµπχανήν, μίαν µικροφωνικἠν ἐγκατάστασιν. Οἱ εἰ- κόνες τοῦ συστήµατος προθολῃς εὑρίσκονται σὲ καφοῦλες Χχωρητι- Κότητος 1024 εἰκόνων ἡ κάθε μιά, ἡ κάθε καφούλα δὲ μπορεῖ νὰ ἀν- τικατασταθᾶ αὐτομάτως σὲ Ἱἱ λε- πτόν. Προχωρεῖ λοιπὸν ὁ σπουδαστἠὴς κάθεται καὶ προφέρει τὸ ὄνομά του ἢ τὸν κωδικόν του ἀριθμὸν καὶ τὸ µάθηµα τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ παρακολουθήσπ. Αὐτὸ ἔχει σὰν ἆἁ- ποτέλεσµα τὴν παρουσίασιν εἰς τὸν ὑπολογιστήν, ἀπὸ τὸν χῶρον ὅπου ἦταν κατατεθειµένῃπ, τᾷς καρτέλ- λας τοῦ σπουδαστοῦ ἡ ὁποία φέρει πλήρπ στοιχεῖα διὰ τὸ (ἰἱστορικὸν) τοῦ σπουδαστοῦ θὰ ὑποστῃ τότε πλήρπ ἀνάλυσιν καὶ ἐκτίμπσοιν ὅσον ἀφορᾶ τὸν ὑπ αὐτοῦ ἔλεγχον τοῦ παλαιοτέρου ὑλικοῦ ἢ µή. Αὐτομά- τως τότε θὰ παρθῇ ἀπόφασις ἑὰν θὰ παρουσιασθῃ τὸ νέον ὑλικόν, ἢ ἂν θὰ γίνπ µία μικρὴ ἐπανάληψις τοῦ προηγουμένου ἣ ἀκόμπ ἂν θὰ γίνη ἐπανάληψις σειρᾶς µαθηµά- των. Ολπ δὲ αὐτὴ ἡ διαδικασία γίνεται µέσα σὲ μερικὰ δευτερό- Ἀεπτα. Τὸ ὑλικὸν παρουσιάζεται εἰς τὸν σπουδαστὴν μὲ σύγχρονον λειτουργίαν τόσον τοῦ ὀπτικοῦ συ- στήµατος ὅσον καὶ τοῦ ἁκουστικοῦ. Ἐὰν σὲ μερικὰ σημεῖα χρειάζεται νὰ τονισθῃ κάτι, τότε, εἴτε Χχρηπσι- μοπιοιοῦνται μεγαλύτερα στοιχεῖα, εἴτε γίνεται ὑπογράμμισις, εἴτε χρπσιμοποιοῦνται φωτεινὰ τόξα, εἴ- τε ἐφιστᾶται εἶδικῶς ἡ προσοχἡὴ τοῦ στιουδαστοῦ. 'Ο σπουδαστὴς μπορεῖ νὰ ἀντιδράοπ εἴτε προφορικά, εἴτε νὰ γράψφπ μὲ τὴν φωτεινὴν πένναν ἐπάνω σὲ ὁὀθόνην ἣἃ νὰ δείξη κάτι μὲ αὐτὴν ἐπτάνω στὸ σύσττμα προ- θολῆς (π.χ. τὴν θέσιν πόλεως ἉἈ ποταμοῦ), εἴτε τέλος νὰ γράφῃπ τὴν ἁπάνττισίν του μὲ τὴν θοήθειαν τας υΥραφοµηωχανῇΏς. Ἐὰν ἡ ἀπάντπσις τὴν ὁποίαν ἕ- δωσε εἶναι ἡ ὀρθή, τότε παίρνει ἐντολὴν νὰ προχωρήσπι καὶ τοῦ παρουσιάζεται τὸ ἑπόμενον θέμα. Ἐὰν ὅμως δὲν ἔδωσε τὴν ὁὀρθὴν ἀπάντησιν τότε τοῦ συνιστᾶται νὰ ἐπανεξετάσπ τὸ θέµα. ἘΕὰν δὲν ἁ- παντήσπ καθόλου, µέσα σέ ὡρισμέ- νον Χχρονικὸν δῖάστημα τὸ ὁποῖον ποικίλλει μὲ τὸν κάθε σπουδαοστήν, ἡ ἂν καὶ πάλιν ἡ ἁπάντπσίς του εἶναι ἐσφαλμένπ, τότε γίνεται µία πρώτη ἀνάλυσις τοῦ σφάλματος τὸ ὁποῖον ἔκαμε, ἁἀκολούθως δὲ κα- λεῖται ξανὰ νὰ ἁπαντήσπ. ᾿Αναλό- γως τῆς ἁπαντήσεώς του, εἴτε θὰ πάρπ ἐντολὴν νὰ προχωρήσω εἴτε θὰ γίνπ περαιτέρω ἀνάλυσισ τοῦ λάθους ἣἡ τῶν λαθῶν του. Τὸ οσύ- στπµα εἰδοποιεῖ τὸν μαθπτὴν μὲ εἰ- δικὰ σήµατα τῆς κονσόλας του, πό- τε πρέπει νὰ ἁτιαντήσπ προφορικά, πότε μὲ τὴν Ππέννα, πότε μὲ τὴν γραφομπχανήν. Μὲ τὸν τρόπον αὖ- τὸν ὁ οπουδαστὴς συνεχίζει μέχρι νὰ ὁλοκλπρώση τὴν ἑνότητά του τῆς ὁποίας ἡ ἕκτασις θὰ ἐξαρτπθῃ ἀπὸ τὶς φψυχοσωματικὲς ἱκανότητές του. Τί γίνεται ὅμως ἑὰν παρουσι- ασθοῦν ἀπρόθλεπτες καταστάσεις, ἐὰν ὁ σπουδαοτὴς παρουσιάσπ ση- μεῖα κοπώσεως, δυσθυμµίας κλπ. Συνεχίζεται) ανα /ο/ΥΦό6Ε:ΙΥ 65.1 εά ᾿Ἐπανέκαμψεν ἐξ Ἑλλάδος ἡ ἀντιπροσωπεία τῆς ΟΕΛΜΕΚ τὴν ὁποίαν ἀπετέλουν ὁ Πρόεδρος κ. Α. Παπαμιλτιάξδης, ὁ Γ. Γραμμµα- τεὺς κ. Κ. Καραγιάννης, ὁ Γεν. Ταμίας κ. Α. Χριστοδουλίδης, ὁ Ὀργανωτικὸς Γραμματεὺς κ. Π. Μιχαήλ, ὁ ᾿Αντιπρόεδρος κ. Χρ. Κάῑζερ καὶ ὁ σύµθουλος κ. Σ. Λαζάρου. Ἡ. ᾽Αντιπροσωπεία τῆς ΟΕΛ- ΜΕΙΚ µετέθη εἷς Ελλάδα κατό- πιν προσκλήσεως τῆς Ὅμοσπον- δίας Λειτουργῶν Μέσης Ἔκπαι- δεύσεως (ΟΛΜΕ), κατὰ τὴν πα- ραμονήν της δὲ εἰς ᾿Αθήνας συνε- ζήτησε μετὰ τῆς ΟΛΜΕ, θέµατα ἐκπαιδευτικὰ καὶ ἐπαγγελματι- κά. Μεταξὺ ἄλλων ἀπεφασίσθη ὅπως ἡ ἕνωσις τῶν δύο ὀργανώ- σεων λάθη οὐσιαστικὸν περιεχό- µενον διὰ τῆς συμμετοχῆς εἰς τὸ Συμθούλιον τῆς ΟΛΜΕ. ἔκπρο- σώπου τῶν Κυπρίων ἐκπαιδευτι- κῶν καὶ εἰς τὸ Συμθούλιον τῆς ΟΕΛΜΕΙΚ ἐκπροσώπου τῆς ΟΛ- ΜΕ. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἀντιμετωπίζωνται ἀπὸ κοινοῦ ἅπαντα τὰ θέµατα. Η ἀντιπροσωπεία τῆς ΟΕΛ- ΜΕΙΚ συνηντήθη μετὰ τῶν Ὑ- πουργῶν ᾿Εθνικῆς Παιδείας καὶ Εργασίας κ.κ. Σιώρη καὶ Μα- νωλοπούλου, τῶν Ὑφυπουργῶν Προεδρίας τῆς Κυθερνήσεως καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας κ.κ. Τσάκωνα καὶ Δημητράκου, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ Γενικῆς Παιδείας κ. Κούρνια, τοῦ Διευθυντοῦ Μέσης κ. Κοσμᾶ, τοῦ Διευθυντοῦ Προ- σωπικοῦ κ. Λόξα, τοῦ ὑπευθύνου διὰ τὰ σχολεῖα ᾿Εξωτερικοῦ κ. Κιτσαρᾶ μετὰ τῶν ὁποίων συνε- ζήτησαν προθλήµατα ἁπασχο- λοῦντα τοὺς Κυπρίους Ἔκπαι- δευτικοὺς (Ἐκπαιδευτικὴ Νοµο- θεσία, Συντάξεις, Ταμεῖα, Διορι- σμὸς Κυπρίων Καθηγητῶν εἰς Ἑλλάδα, ᾽Αναγνώρισις Τριετιῶν, Διαθάθμισις, Διακίνησις καὶ ᾿Αν- ταλλαγἡ καθηγητῶν, Σχολικἀ θιθλία, “Ωρολόγιον Πρόγραμμα, Ὑποτροφίαι διὰ πτυχιακὰς καὶ μεταπτυχιακὰς σπουδάς, Μισθο- λόγιον). Ἡ ἀντιπροσωπεία τῆς ΟΕΛ- ΜΕΙΚ, ἐπεσκέφθη τὴν Κρήτην καὶ εἶχεν ἐπαφὰς μετὰ τῶν ἐκπροσώ- πων τῆς ΟΛΜΕ καὶ Γυμµνασιαρ- χῶν καὶ καθηγητῶν Ἡρακλείου, Ρεθύμνου καὶ Χανίων. Εἰς Ἡρά- κλειον συνηντήθη μετὰ τοῦ Ἐκ- παιδευτικοὸῦ Συµθούλου, ᾿Ἐπό- πτου Κρήτης κ. Μαλούκου καὶ τοῦ ᾿᾽Αναπληρωτοῦ Διοικητικοῦ ᾿Επιθεωρητοῦ κ. Κ. Ρουμµπελάκη. Ἡ ἀποστολὴ τῆς ΟΕΛΜΕΚ ἐ- πέτυχε πλήρως. Κατὰ τὰς ἔπα- φὰς διεπιστώθη τὸ στοργικὀν ἐν- διαφέρον τῆς μητρὸς πατρίδος πρὸς τοὺς Κυπρίους ἔκπαιδευτι- κοὺς καὶ ἡ ἀπόφασις ὅπως προ- ωθηθοῦν καὶ λυθοῦν ἅπαντα τὰ τεθέντα προθλήµατα. Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ΟΕΛΜΕΚ ὑπέθαλον σχετικὸὀν ὑπόμνημα καὶ εἰς τὸν Πρωθυπουργὸν κ. Γ. Πα- παδόπουλον, τὸν ᾿Ανιπρόεδρον τῆς Κυθερνήσεως κ. Στ. Παττα- κὸν καὶ τὸν Ὑφυπουργὸν Ἐξω- τερικῶν κ. Ξανθόπουλον Παλα- ἄν. Ἡ ἐγκαρδιότης μὲ τὴν ὁποίαν ὑπεδέχθη ἡ ἡγεσία τῆς ΟΛΜΕ. τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς ΟΕΛ- ΜΕΚ καὶ ἡ παρασχεθεῖσα εἰς αὖ- τοὺς Φιλοξενία, ἧτο ἄνευ προη- γουμµένου. Λεπτομέρειαι διὰ τὰς ἐν ἝἛλ- λάδι ἐπαφὰς εἰς ἄλλας στήλας, (Συνέχεια ἐκ τῆς 4ης σελίδος) τῆς ὀργανώσεως περυφερειακῶν σεµι- γαρίων κατὰ τὰ ὅποῖα ἀναπτύσσονται καὶ συζητῶνται θέµατα καθοδηγήσε- ως καὶ ἐπαγγελματικοῦ προσανατο- λισιοῦ καὶ διὰ τῆς παρακολουθήσεως τῶν ἑθδομαδιαίων ἐργαστηριακῶν συνεδρίων ἄἅτινα συγκροτοῦνται ἓν τῷ Ὑπουργείῳ Παιδείας. Ἐπὶ πλέ- ον δι ἀτομικῆς μελέτης θάσει ἔπι- λεγείσης εἰδικῆς θιθλιογραφίας. (6) ᾿ἨἘντὸς τοῦ προσεχοῦς σχολι- κοῦ ἔτους (Σεπτεμθρίου) προγραµ- µατίξετται ἓν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ ᾽Αμερικανικοῦ Πανεπιστηµίου Ῥυτάπε ἡ ἔναρξις σειρᾶς µαθηµάτων πρὸς µετεχπαίδευσιν τῶν Συμθούλων-Κα- θηγητῶν. Τὸ ἐν λόγῳ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον θὰ λειτουργήσῃ χάοις εἰς τὴν ἔξα- σφαλισθεῖσαν οἰκονομικὴν ὀοήθειαν τοῦ ἱδρύματος Φούλμπραῖτ, θὰ ἁπο- τελῆται ἀπὸ ἕνα αὐτοτελῆ χύκλον διαρκείας ἑνὺς ἔτους μὲ προοπτικὴν συνεχίσεως εἷς δεύτερον κύχλον διαρ- κείας ἑνὺς ἐπίσης ἔτους, Αἱ διαλέ- Έεις θὰ δίδωνται ἅπαξ ἢ δὶς τῆς ἕ- θδοµάδος κατὰ τὰς ἑσπερινὰς ὥρας ες τὴν Παιδαγωγικὴν ᾽Ακαδημίαν. ᾿Ανάλογον δὲ δίπλωμα σπουδῶν ϐ) ἀπονεμηθῃ εἷς τοὺς συμμετέχοντας ἐπιτυχῶς τοῦ ἐν λόγῳ προγοάµµα- τος Συμθούλους-Καθηγητὰς. (δυνεχίξεται) [0 ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ ΛΙΛΙΛΓΗΛ δ51/Τ8 Τοῦ κ. ΝΙΚΟΥ ἄΔΑΜΠΡΑΚΗ, Ἡ. Διευδυντοῦ εἰς τὸ Οἰπονομικὸν ἄύκειον Ἀευκωσίας. 20ν. Πρὸς χωροταξικὴν ἀνακατανομὴν τῶν Γυμνασίων θάσει τῶν δηµιουρ- γουµένων συνθηκῶν πλπθυσμοῦ καὶ συγκοινωνιῶν, ἐπιτρέπεται κατάρ- Υηπσις, συγχώνευσις καὶ µεταφορα ἕδρας Γυμνασίων. Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὸν Κυπριακὸν χΏῶρον πλεῖστα δύνανται νὰ έπιτευ- χθοῦν διὰ τῆς ἁπλῆς προσαρµογΠς πρὸς τὸν ὑπόλοιπον Ἑλλπνικὸν χῶρον. Εἶναι ἀναγκαῖον ὅπως συ- σταθῃ ὑπεύθυνον σῶμα συµθουλευ- τικὸν τοῦ Ὑπουργοῦ ὅστις δυνατὸν καὶ νὰ μὴν προέρχεται ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ἐκπιαιδευτικῶν. Τὸ σῶμα τοῦτο δέον ὅπως εὑρί- σκεται εἰς συνεχῇ ἐπαφήν, τόσον μὲ τὴν ἐκπαιδευτικὴν ἐν Κύπρῳ πραγματικότητα ὅσον καὶ μὲ τὸν ὑπόλοιπον Ἑλληνικὸν χΏῶρον, ὥστε ουνεχῶς νὰ παρακολουθῃ, μελετᾶ καὶ εἰσπγῆται τρόπους ἀντιμετωπί- σεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν προθλη- µάτων. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ οὗτοι οὐμ- θ6ουλοι θὰ ἔχουν ἐν γένει ἁρμοδιό- τητας συμθουλευτικὰς καὶ ἄποφα- σιστικὰς ἀντιστοίχους πρὸς τὰς τῶν συμθούλων τοῦ Α.Ε.Σ. ἐν Ελλάδι. ᾿Αναγκαία κρίνεται ἐπίσῃπς ἡ οσὐ- στασις τµήµατος προγραμματισμοῦ καὶ μελετῶν, ἰδίᾳ νῦν ὅτε μελετᾷ- ται ὁ διαφοριομὸς τοῦ ἀνωτέρου κύκλου τῶν γυµνασίων εἰς θετικήν, Θεωρητικὴν καὶ Γενικὴν κατεύθυν- σιν. Συγχρόνως μὲ τὸν διαφορισµον δέον ὅπως μελετηθοῦν τρότιοι ἐπι- λογῆς τῶν μαθητῶν ἀπὸ κύκλου εἰς κύκλον ὥστε νὰ ὑλοποιπθῇῃ ὁ σκο- πὸς τοῦ διαφορισμοῦ. Δέον ἐπίστις ὅπως καταρτισθοῦν νέα ἀναλυτικὰ προγράµµατα τὀσον διὰ τὸν πρῶ- τον αὐτοτελῇ κύκλον ὅσον καὶ διὰ τὰς εἰδικὰς κατευθύνσεις τοῦ Ἰβνω- τέρου Κύκλου, εἰσαγομένω» πρὸς τοῦτο νέων µαθπµάτων καὶ τιθεµέ- νης ἐπὶ νέας θάσεως τῆᾷς κατανο- µῆς τῶν ὡρῶν κατὰ ἕνοτητας µα- θπµάτων. Πρὸς τούτοις εἰς τὸν 'Α- νώτερον Κύκλον δέον ὅπως ἐφαρ- µοσθΏ τὸ σύστημα ὑποχρεωτικῶν µαθηµάτων καὶ κατ ἐπιλογήν. ᾿Αναγκαῖον εἶναι ἐπίοτς νὰ µελε- τηθοῦν τρόποι κρίσεως πρὸς προα- γωγὴν ἀπὸ τάξεως εἰς τάξιν κα- ταργουµένης ἐν ἀνάγκῃ τᾷς ἄνε- ξετάσεως κατὰ Σεπτέµθριον, τιεριο- ριζοµένης τῆς τελικῆς γραπτῆς δο- κιµασίας µόνον εἰς µαθήµατα τῶν ὁποίων ἡ φύσις ἀπαιτεῖ τοῦτο ἐξε- ταζοµένων τῶν ὑπολοίπων κατ’ ἅλ- λον πλέον ἀντιπροσωπευτικὸν τᾷς ἀξίας των τρόπον. Τὸ περιεχόµενον πλείστων ὅσων θεµάτων χρήζει ἀνανεώσεως καὶ ἐκσυγχρονισμοῦ κατὰ τρότιον ὥστε νὰ ἀνταποκρίνωνται πρὸς τὰ νέα δεδοµένα καὶ ἀπαιτήσεις. Γενικῶς χρειάζονται νὰ µελετη- θοῦν καὶ νὰ μελετῶνται συνεχῶς παντα τὰ ἐκπαιδευτικὰ προθλήµατα ὥστε νὰ θελτιοῦται καὶ ἐκσυγχρονί- ζεται συνεχῶς ἡ πρὸς τοὺς νέους παρεχοµένηπ ἐκπαίδευσις. τοῦ Γενικοῦ Γυμνασίου τοῦ προ- θλεποµένου ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 651)70, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ θὰ κατευθύνωνται τὰ 6090 περίπου τοῦ μαθπτικοῦ πλη- θυσμοῦ, δέον ὅπως 6ασοισθη ἡ λει- τουργία ἀναλόγως τῶν τοπικῶν συν- θηκῶν, λαμθανομένων ὑπ) ὄψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ τόπου εἰς εἴδηπ ἐπαγ- γελµάτων καὶ τῃς τροφοδοτήσεως τῃς κρατικής µπχανῆς καὶ ἄλλων ὀργανισμῶν διὰ τοῦ καταλλήλου ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ. Ἀ) ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΠΡΟΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΝ Διὰ τὸν διορισμὸν τῶν ἐκπαιδευ- τικῶν Μέσοπς ᾿Εκπαιδεύσεως τὰ ἆ- παιτούµενα προσόντα ὀρίζονται ὡς ἀκολούθως: α) Διὰ τοὺς Θεολόγους, Φιλολό- γους, Μαθπματικούς, Φυσικοὺς καὶ Φὁνοιογνώστας πτυχίον τῶν ἀντιστοί- χων Σχολῶν τῶν Ελληνικῶν Πανε- πιστηµίων ἢ ἰσοτίμου τῆς ἁλλοδα- πῆς. 6) Διὰ τοὺς καθπγπτὰς τῆς Γαλ- λικῆς καὶ ᾿ἉΑγγλικῆς Ἠπτυχίον τῶν ἀντιστοίχων τµπµάτων τῶν ὄιλοσο- φικῶν Σχολῶν τῶν Ἑλλπνικῶν Πα- νεπιστηµίων. Υ). Καθτπγηταὶ τῶν Γαλλικῶν δύ- νανται νὰ διορίζωνται κάτοχοι τοῦ διπλώματος καθπγπτοῦ τῆς Γαλλι- κΏς (Οουγς δρεεῖα!) τοῦ ἐν ᾿Ἀθήναις Γαλλικοῦ ᾿]νστιτούτου καὶ ἁἄπολυτῃ- ρίου Ἑλλπνικοῦ Γυμνασίου, ἐφ᾽ ὅ- σον δὲν ὑπάρχουν πρὸς διορισμὸν πτυχιοῦχοι Πανεπιστημιακῶν ΣΧχο- λῶν. ϐ) Διὰ τοὺς καθτγπτὰς τῶν ἜἘμπο- ρικῶν πτυχίον τῃς ᾽᾿Ανωτάτης ΣΧΟ:- λΠς Οἰκονομικῶν καὶ ᾿Εμπορικῶν Ἐ- πιστημῶν. Ε) δΔιὰ τοὺς καθπγητὰς τῆς Σω- µατικῆς ᾿Ἀγωγῆς πτυχίον τῆς Ἐθνι- κῆς ᾿Ακαδημίας Σωματικᾶς ᾿Αγωγῆς. στ) Διὰ τὰς καθπγητρίας τῆς Οἱ- κιακῆς Οἰκονομίας πτυχίον τῶν ᾿Α- νωτάτων Σχολῶν Οἰκιακῇς Οἰἴκονο- μίας. ζ) διὰ τοὺς καθπγηπτὰς τῶν Τε- χνικῶν δίπλωμα ζωγραφικῆς, πτν- χίον γενικῶν σπουδῶν καὶ πιστοποι- πτικὸν γενικῆς µορφώσεως τῆς ᾽- νωτάτης Σχολῇς Καλῶν Τεχνῶν, ὡς καὶ ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Ππ) Διὰ τοὺς καθηγπτὰς τῆς Μου- σικᾶς πτυχίον ἀνεγνωρισμένου µου- σικοῦ ἱδρύματος τῆς Ἑλλάδος ἡἢ ἱ- σοτίµου τᾷς ἁλλοδαπῆς καὶ ἁπολυ- τήριον Γυμνασίου, προτιμωµένων τῶν ἑχόντων πτυχίον ἀντιστίξεως καὶ φυγΏς οἵτινες καὶ διορίζονται ἂνευ διαγωνισμοῦ, οἱ δὲ ἄλλοι κα- τόπιν ἐπιτυχίας εἰς διαγωνισµόν. Καθπυγπταὶ τῶν Φὀυσικῶν διορίζον- ται κατὰ σειρὰν προτιµήσεως: α) Πτυχιοῦχοι Φυσικῶν. ϐ) Πτυχιοῦχοι τοῦ ὀνσιογνωστι- κοῦὈ τµήµατος, τούτων δὲ μὴ ὑπαρ- Χόντων πτυχιοῦχοι τῆς Χημείας. Καθπγπταὶ τῶν ᾿ἉΑγγλικῶν ἃ Γαλ- λικῶν δύνανται νὰ διορίζωνται ἀν- τιστοίχως πτυχιοῦχοι ᾿Αγγλικῆς ἢ Γαλλικής Φιλολογίας Σχολῶν ἡ Τμημάτων ὁμοταγῶν Πανεπιστπµίων τῆς ᾿Ἀλλοδαπῆς. Β) ΚΑΘΗΓΗΤΑΙ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ -- ΓΥΜΝΑΣΙΑΡΧΑΙ Ὁ τίτλος τῶν ἀνηπκόντων εἰς τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν Μέσης Ἐκ- παιδεύσεως εἶναι ὁ τοῦ καθηγητοῦ διὰ τοὺς διδάσκοντας καὶ ὁ τοῦ Υν- µνασιάρχου διὰ τοὺς ὀργανικοὺς διευθυντὰς τῶν πλήρων Γυμνασίων, μετὰ προσδιορισμοῦ τῆς εἰδικότπτος καὶ τοῦ θαθμοῦ. Τὸ διδακτικὸν προοωπικὸν Μέοπς Ἐκπαιδεύσεως ἀνήκει εἰς τὴν Α΄ Κατπγορίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλή- λων καὶ ἐξελίσσοεται θαθμολογικῶς µέχρι τοῦ 2ου θαθμοῦ «ο ἀμέσως ἑπόμενος θαθμὸς ὁ Ίος εἶναι ὁ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ). Μέχρι τοῦ θαθμοῦ αὐτοῦ (2ον) ἐξελίσσονται οἱ θεολόγοι, οἱ Φιλό- λογοι, οἱ Μαθπματικοί, οἱ Φυσικοί, οἱ ᾿Εμποριολόγοι καὶ οἱ πτυχιΏκοι ᾽Αγγλικῶν ἢ Γαλλικῶν. Οἱ τῶν ὑπο- λοίπων εἰδικοτήτων (Σωμµατικῆς ᾱ- γωγῆς, Οἰκιακῆς Οἰκονομίας, Τεχνι- κῶν, Μουσικᾶς καὶ μὴ Ππτυχιοῦχοι ᾽Αγγλικῶν καὶ Γαλλικῶν) ἐξελίσσον- ται μέχρι τοῦ 9ου θαθμοῦ. Δἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν καθηγη” τῶν ὁρίζονται ὡς ἀκολούθως: Καθπγητ. Γυμνασ. Θεολόγοι 1100 49 Φιλόλογοι 5600 266 Μαθηματικοὶ 2150 10Α Φυσικοὶ 2040 97 Ἐμποριολόγοι 85 7 Πτυχιοῦχοι ᾿Αυγγλικῶν καὶ Γαλλικῶν 625 27 Σωμµατικῆς ᾿Αγωγῆς 1250 - Ὑπόλοιποι 650 - Σύνολον 13500 55ο Οἱ καθηγηταὶ τῶν ἐμπορικῶν κα: ταλαµθάνουν θέσεις γυμνασιαρχῶν µόνον εἰς τὰ Οἰκονομικὰ Γυμνάσια καὶ κατὰ 2)10 τοῦ συνολικοῦ ἁριθ- μοῦ τῶν λειτουργούντων τοιούτων Γυμνασίων. Οἵ Γυμνασιάρχαι καὶ διευθυνταὶ Γυμνασίων ἀσκοῦν καθήκοντα διδα- κτικἀ, διοικητικἁ καὶ ἐποπτικὰ ἐπὶ τῶν μαθητῶν καὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Γυμνασίων, ἔχοντες πλήρῃπ τὰ δικαιώµατα διοικητικοῦ καὶ πειθαρ- χικοῦ προϊσταμένου. Συντάσσουν ἐκθέσεις περὶ τῃς ὁ- ππρεσιακῆς ἐπιδόσεως τοῦ ὑπ αὖ- τοὺς προσωπικοῦ, ἐξαιρέσει τῶν πε- ριπτώσεων κωλύματος λόγω ουγγε- νείας μέχρι τρίτου θαθμοῦ καὶ ὁ- µοιοθαθµίας. τὸ τελευταῖον τοῦτο εἶναι ἡ σΠ- μαντικωτέρα καινοτοµία τοῦ νοµο- θετικοῦ διατάγµατος ὅσον ἀφορᾶ τὰ καθήκοντα καὶ δικαιώµατα τῶν γυμνασιαρχῶν. Τὸ ὡράριον τῶν γυμνασιαρχῶν καὶ Διευθυντῶν Γυμνασίων ὀρίζεται μειωμένον, ὥστε νὰ ἁσκοῦν οὗτοι ἐπαρκῶς τὰ διοικπτικὰ καὶ ἐποπτικὰ καθήκοντάἀ των. Οἱ γυμνασιάρχαι δι- δάσκουν: α) ᾿Επὶ 12 ὥρας ἑθδομαδιαίως, ἐφ᾽ ὅσον τὸ Γυμνάσιον λειτουργεῖ μὲ 6 τάξεις ἄνευ ἀναπτύξεως τού- των εἰς τµήµατα. ϐ) ᾿Επὶ 10 ὥρας ἑθδομαδιαίως, ἐφ᾽ ὅσον τὸ Γυμνάσιον λειτουργεῖ μὲ τµήµατα πλείονα τῶν 6 καὶ μέ- χρι 9. Υ) '᾿Ἐπὶ 8 ὥρας ἑθδομαδιαίως, ἐφ᾽ ὅσον τὸ Γυμνάσιον λειτουργεῖ μὲ τµήµατα πλείονα τῶν 9 καὶ μέ- χρι 12, καὶ δ) ᾿Επὶ 4--6 ὥρας ἑθδδομαδιαίως, ἐφ᾽ ὅσον τὸ Γυμνάσιον λειτουργεῖ μὲ τµήµατα πλείονα τῶν 12. (Συνεχίζεται) ΑΠΡΙΛΙΟΣ -- ΜΑ: ΟΣ 197] ΛΙΛΑΙΚΛΛΙΛ ΙΟΥ ΗΝΕΡΙΘΙΟΣ ΚΛΙ ΠΛΡΛΙΛΙΚΟΥ τοῦ ρήματος ἵστημι Τοῦ κ. ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΟΙΛΙΟΥ, Φιλολόγου, Β. Διευξυντοῦ εἲς τὸ Παγχύπριον Γυμνάσιον (α) ΕΙΣΑΓΩΓΗ Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ διδάξω, ἐνώπιον τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δρος Κ. Χατζηστεφάνου καὶ τῶν συναδέλφων µου τοῦ Παγ- κυπρίου Γυμνασίου τῶν διδασκόντων ᾿Αρχαῖα Ἑλληνικὰ εἰς τὴν Β΄’ τά- ξιν, ἐκ τῆς Γραμμµατικῃς τὸ ρῆμα ἴσττμι. Ἡ διδασκαλία ἐγένετο ἄνευ οὐδεμιᾶς προπαρασκευῆς ὑπὸ τῶν μαθητῶν, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἶχον ἤδη διδαχθή τὸν σχηματισμὸν τῶν τύπων τοῦ ρ. ἵσταμαι. Οἱ μαθηταὶ εἶχον ἐ- πίσπς διδαχθΏ τὸ ρ. δείκνυµι εἰς τὴν ἐνεργπτικὴν καὶ µέσπν φωνήν, ὡς καὶ τοὺς κανόνας τοὺς ἀναφερομένους εἰς τὴν ουζυγίαν τῶν εἰς ---μι ρπµάτων, (Αχ. Τζαρτζάνου, Γαρμματικὴἡ τῆς ᾿Αρχαίας Ἑλλπνικῆς Γλώσ- σης, ᾿Αθῆναι 1967, σελὶς 128). Πάντα ταῦτα διπυκόλυνον τὰ μέγιστα τὴν τάξιν εἰς τὴν ἀναγνώρισιν ἢ σοχπηματισμὸν τύπων τῆς ἐνερυπτικῆς φωνῇᾷς τοῦ ἵστημι. (6) Ἡ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΦΗΜΑΤΟΣ Ἓνεκα τῆς φύσεως τοῦ µαθήµατος τᾷς Γραμματικῆς ἡ κατάστασις δεκτικότητος εἰς τοὺς μαθπτὰς δπημιουργεῖται διὰ τοῦ προθληματισμοῦ. Δι’ αὐτὸ καλῶ τοὺς μαθπτὰς νὰ ἀνοίξουν τὸ ἀναγνωστικὸν τοῦ Ζούκπ εἰς τὸ κεφ. 71 «Συµθουλή πρὸς ἄρχοντας) καὶ τοὺς ὑποδεικνύω νὰ προ- σέξουν, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀναγνώσεως τοῦ κεφαλαίου ὑπ ἐμοῦ, ποίου νέου ρήματος οἱ τύποι ἐπαναλαμθάνονται πολλάκις. ᾽᾿Ἀκολούθως ζπτῶ ἀπὸ τὴν τάξιν νὰ ὑπογραμμίοῃ τοὺς τύπους αὐτοὺς καὶ νὰ καθορί- οπ τὸ ρῆμα, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ διδαχθμ. Μετὰ ταῦτα γίνεται ἡ ἁ- ναγνώρισις πάντων τῶν τύπων, ἑνῷ εἷς µαθπτὴς τοποθετεῖ τούτους εἰς τὸν κατάλληλον χῶρον τοῦ ἐκ τῶν προτέρων ἑτοιμασθέντος ἐπὶ τοῦ πί- νακος διαγράµµατος, οἱ δὲ λοιποὶ μαθηπταὶ οσπμµειώνουν τούτους ἐπὶ τοῦ διαγράµµατος τοῦ εὑριοκομένου εἰς πολυγραφηπµένον φυλλάδιον, τὸ ὁ- ποῖον πάντες ἕἔχουν ἐνώπιόν των. Διάγραμμα Θέμα ἐργασίας: ᾿ἘΕνεστὼς καὶ Παρατατικὸς τοῦ ρήματος ἵστημι ὉΡΙΡΣΑΕ ΑΟΣΟΡ1 ΠΑξῤτόσσκαἩ κεσαςς .Ρτεκ κε σον να κενο κκ] ννκννρ οκ κ ον ον ο ο ο ο. δ ᾿Ακολούθως οἱ µαθηταί, ὁρμώμενοι ἐκ τῶν τύπων τοῦ ρήματος, ἀνευ- ρίσκουν τὰ θέματά του (ἰσχυρὸν στπ--, ἀσθενὲς στα--), τὸ ὁποῖον ση- μειώνω εἰς τὸν χῶρον τῶν παρατπρήσεων. ᾿Ακολούθως σχηματίζουν τὸ α΄ πρὀσ. τῆς ὁριστικῆς, ἐξπγῶ τὴν δάσυνσιν τοῦ ρήματος, καὶ μὲ τὴν Βοήθειάν µου δίδουν τὰς σπµασίας αὐτοῦ: στήνω, τοποθετῶ, σπκώνω, κάνω κάποιον νὰ σταθῇ ὄρθιος. Ἐρωτῷ τὴν σπµασίαν τοῦ ἵσταμαι καὶ διὰ τιαραδειγµάτων προσπαθῶ νὰ καταστήσω σαφΏ τὴν σπµασίαν τῇᾷς ἑνερ- Υπτικῆς καὶ µέσπς διαθέσεως τοῦ ρήματος. Ἐν συνεχείᾳ, γνωστοῦ ὄντος ὅτι ὁ ἑνικὸς τῆς ὁριστικῆς σχωμµατίζεται ἐκ τοῦ ἰσχυροῦυ, ὁ δὲ πλπθυντικὸς ἐκ τοῦ ἁἀσθενοῦς θέµατος καὶ γνω- στῶν οὐσῶν, ὡς ἀνέφερον, τῶν καταλήξεων τοῦ ρήματος ἐκ τοῦ δείκνυ- µι, εἷς μαθητὴς σχπµατίζει καὶ ἀναγράφει τὴν ὁριστικὴν ἐνεστῶτος εἰς τὸ ἐπὶ τοῦ πίνακος διάγραμμα, ἐγὼ δὲ ἐξπγῶ διατὶ τὸ Υ' πλπθυντικὸν περιοπᾶται (ἰστά--ασι---ἄσι). Κατόπιν, μὲ δάσιν τὸν σχπματισομὸν τῆς ὑποτακτικῆς µέσης φωνῆς, οἱ μαθηταὶ ἀναφέρουν τὰς συναιρέσεις τοῦ ρήματος, τὰς ὁποίας σηµει- ώνω εἰς τὸν χῶρον τῶν παρατπρήσεων (Ππτω--ω ΠΥῃη-π ητῃπ--π) καὶ προχωροῦμεν εἰς τὸν σχηματισμὸν τῆς ὑποτακτικῆς, τὴν ὁποίαν εἷς µα- θητὴς ἀναγράφει εἰς τὸν ἀσυναίρετον καὶ συνπρπµένον τύπον. Μετά, διὰ νὰ θοπθήσω τὴν τάξιν, ἀναφέρω ὅτι ἡ εὐκτικὴ ἐνεστῶτος τοῦ ἴστημι ὁμοιάζει εἰς τὸν σοχπματισμὸν μὲ τὴν εὐκτικὴν παθητικοῦ ἀο- ρίστου τοῦ λύοµαι (λυθε--ίπ--ν, ἰπ--), ἤδῃπ γνωστὴν εἰς τὴν τάξιν, καὶ οὕτω οἱ µαθπτιταὶ δύνανται νὰ σχπµατίσουν τὴν εὐκτικὴν εἰς ὅλους τοὺς τύπους. Τὴν προστακτικὴν σχηματίζουν οἱ μαθτιταὶ μὲ θ6άσιν τὴν προστακτικἡὰν τοῦ δείκνυµι καὶ ἐξπγοῦν ὅτι τὸ 6΄’ ἑνικὸν πρόσωπον σχπµατίζεται ἐκ τοῦ ἰσχυροῦ θέµατος καὶ ἄνευ καταλήξεως. Ἐν συνεχεία, μὲ θάσιν ὅσα γνωρίζουν διὰ τὸν σχηματισμὸν τοῦ ἆἁ- παρεµφάτου τῶν εἰς --μι, εξηγοῦν τὸν σχπματιομὸν τοῦ ἁπιαρεμφάτου ἵ- στάναι, ὡς καὶ τὸν τονισµόν του. Εἷἰς µαθητὴς καλεῖται καὶ ἀναγράφει τὴν μετοχὴν εἰς τὴν οἰκείαν θέοιν. Τους ἐφιστῶ τὴν προσοχἡν ὅτι ἡ μετοχἡ εἰς τὸ θᾳλυκὸν περιστιᾶ- ται, ἐνῷ σχπμµατίζεται ἐκ τοῦ ἀσθενοῦς θέµατος, καὶ τοὺς ἐξπγῶ τὸν λόγον. ᾿ΑἈΑκολούθως προχωροῦμεν εἰς τὸν σχηματισμὸν τοῦ παρατατικοῦ. Ζη- τῷ ἀπὸ τοὺς μαθπτὰς νὰ ἀναφέρουν τὶ γνωρίζουν σχετικῶς, ὥστε νὰ θοπθηθοῦν. Οἱ μαθηωταὶ γνωρίζουν ἤδπ ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν τὰς καταλήξεις ἐκ τοῦ παρατ. τοῦ δείκνυµι, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ ὅτι ὁ παρατατ. σχηματίζεται εἰς μὲν τὸν ἑνικὸν ἀριθμὸν εκ τοῦ ἰσχυροῦ θέµατος, εἰς δὲ τὸν πληθυντικὸν ἐκ τοῦ ἀσθενοῦς. Οὕτω καλοῦνται νὰ σχπμµατίσουν τὸν χρόνον, εἷς δὲ µα- θπτὴς τὸν ἀναγράφει ἐπὶ τοῦ πίνακος. Σπιμειωτέον ὅτι μετὰ τὸν σοχπηματισομὸν ἑκάστπς ἐνγκλίσεως ζπτῷ ἀπὸ τὴν τάξιν νὰ δώσῃ τὴν σπµασίαν της, χρπσιμοποιουμένων πρὸς τοῦτο καὶ παραδειγµάτων. ᾿Ακολούθως ἀναγινώσκεται ὁλόκλπρον τὸ ρῆμα ἐκ τοῦ πίνακος καὶ ζητεῖται ἡ σπµασία ὠρισμένων τύπων. Τέλος, μὲ τὴν θοήθειαν τῆς τάξεως, δίδω τοὺς λοιποὺς χρόνους τοῦ ρήματος καὶ τοὺς ἀναγράφω ἐπὶ τοῦ πίνακος. Μετὰ ταῦτα προχωρῶ εἰς τὴν ἑμπέδωσιν τῶν διδαχθέντων διὰ προ- φορικῶν ἀσκήσεων, ὡς ἀκολούθως: (α) ᾿Αποδζώσατε τὰς ἀκολούθους φράσεις εἰς τὴν ἀρχαίαν ἑλλπνικὴν, καὶ τρέψατε εἰς τὸν ἕτερον ἁριθμόν: Οἱ οκύλοι στήνουν τὰ αὐτιά τους, Μακάρι νὰ στήνουμε τρόπαια νἰίκπς. Οἱ πολῖτες θέλουν νὰ στήνουν ἀνδριάντες τῶν ἀρχόντων. Οἱ ἀρχπγοὶ ἂς ὀρίσουν στρατπγὸ τὸν Μιλτιάδῃπ. δελτίον ΟΕΛΜΕ Κ ΣΕΛΙΣ 3 ο ΄ὸ Θέατρο τοῦ (Ἰαράλογου Τοῦ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΑΠΙΔΗ ᾿ Φιλολόγου εἰς τὸ Β΄ Ἑλληνιχὸν Γυμνάσιον Μόρφου 1ον ο ΟΡΟΣ Τὸ θέατρο τοῷ Παράλογου (1), Παράλογο θέατρο, πρωτοποριακὸ θέατρο ἢ ἀντι-θέατρο δὲν εἶναι τί- ποτε ἄλλο παρὰ σύμπτωμα τῶν και- ρῶν καὶ τῆς ἐπτιοχῆς, μιὰ ἔκφρασα δραματική, τοῦ αὐτόματου, τεχνο- κρατικοῦ κόσμου µας, παράλλπλπ μὲ τὴ λογοτεχνία, τὴν ποίπση, τὴ μουσική, τὶς εἰκαστικὲς τέχνες. Δί- πλα στὸν Κάφκα καὶ τὸν Τζόύὺῦς, τὸν Ἔζρα Πάουντ, τὸν Καντίνσκυ καὶ τὸν Πικασσὸ στέκει τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου μὲ τὸν Μπέκετ, τὸν ]- ονέσκο, τὸν Ζενὲ καὶ τὸν ᾿Αντα- μόθ. Τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου εἶναι ἡ μαρτυρία φαινομένων προσδιορι- στικῶν τῆς ἐποχῆς µας: τοῦ θανά- του τοῦ θεοῦ καὶ τῆς τελετουργικῇς περιφορᾶς τοῦ «νεκροῦ θεοῦ) (2), ὅπως θᾶλεγε ὁ Νίτοε, ὕστερα τᾷς ὁλοκλπρωτικῆς χρεοκοπίας τῇᾷς µε- ταφυσικῆς, ποὺ κανένα πρόθληµα δὲν µπόρεσε νὰ λύση κι’ ἄφησε τὸν ἄνθρωπο µετέωρο κι ἀπροσανατό- λιστο, καὶ τέλος τοῦ καταποντιομοῦ τῶν ἀξιῶν καὶ τῆς παντοκρατορίας τῆς µηπχανΏς, ποὺ ὁδήγπσε τὸν ἅν- θρωπο στὸν υκρεμὸ καὶ στὴ µάταιπ ἀναζήτποπ τοῦ ἑαυτοῦ του, καὶ ποὺ δὲν κάνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ περιμένπ τὴν ὥρα τᾷς αὐτοεξαφά- νισής του. θὰ μποροῦσε περιληπιτι- κἁ νὰ δοθΠ κάπως ἔτσι ὁ προσδιο- ρισμὸς τῆς ἐποχῆς µας: ὁδὸς ἀθύο- σου, ἀριθμὸς μπδέν (9). Ὁ ὄρος ἄὔδωγά, τὸ παράλογο, --- ὄχι τὸ παράδοξο οὔτε τὸ ἐξωλογι- κὀ -- μᾶς φανερώνει μιὰ ὄδυσαρμο- νία, μιὰ σχέσηπ παράτονη, ἀσύμφω- νπ ἀνάμεσα στὸ ὑποκείμενο καὶ στὸ ἀντικείμενο, στὸ λόγο καὶ στὴν ὑλοποίπσή του, στὸ περιχόµενο καὶ στὴ µορφή. Τὸ παράλογο εἶναι ᾱ- ποτέλεσµα σχέσοπς ἢ ἡ σχέση σὰν ἀποτέλεσμα. Καὶ ἡ σχέση αὐτὴ εἷ- ναι ἀντιστρεπτή. Ἔτσι λ.χ. δὲν Εἶναι παράλογο µόνο ν’ ἀκοῦς ἕνα Υνωστικὸ ἄνθρωπο ν᾿ ἁραδιάζωα μὲ κάθε φυσικότητα Θλαμμένες κου- θέντες) ἐξ ἴσου παράλογο εἶναι νὰ παρακολουθῃς ἕνα ψυχασθενἠ, µό- νιµο τρόφιμο φρενοκοµείου, νὰ δια- τυπώνη λογικὲς σκέψεις -- κι ὅσο 1) ᾽Απὸ τοὺς πολλοὺς ὅρους ποὺ χρη- σιμοποιοῦν οἳ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ θε- ατρικὰ προτιμήθηκε ἡ μετάφραση τοῦ ὅρου αὔδατά. “Ἡ διθλιογραφία γιά τὸ θέµα µας εἶναι περιορισμένη, ἵ- δίως στὸν τόπο µας. Πολύτιμο καὶ θεμελιακὸ εἶναι τὸ ἔργο τοῦ Ματ Ἠθδήπ 'Τμε Τπεαίγο οἳ 1πε ΑΌδυγά” 1968, µέρος τοῦ ὁποίου πρὠτοµετά- φρασα ἀρχὲς τοῦ 1970 καὶ ποὺ πολ- λὲς φορὲς καταφεύγω σ᾿ αὐτὸ στὴ µελέτη µου τούτη. πιὸ πολλἠ ἀλήθεια καὶ σοφία κρύ- 6ουν οἱ σκέψεις του τόσο πιὸ τια- ράλογο τὸ ἀποτέλεσμα. Καὶ κάτι ἄλλο. Κάθε παράταιρῃπ σύὐζευξτπ στὸ πρῶτο τπῃς στάδιο δί- νει τὴν αἴσθπσπ τοῦ κωμικοῦ, τοῦ γελοίου στὸ δεύτερο τὴν αἴσθπσπ τοῦ παράλογου. ἛἜνα ἀντρόγυνο ὅ- που ὁ ἄντρας ἔχει μπόϊ 1.50 µ. καὶ ἡ γυναίκα 1.90 µ. προκαλεῖ τὴν αἴ- σθασα τοῦ κωμικοῦ ὁ καθένας μµό- νος του οὔτε κἂν αὐτὰ τὴν αἴσθπ- σα προκαλεῖ). ἝἜνα ὅμως ἀντρόγυ- νο ποὺ ὁ ἄντρας εἶναι φπηλός, Υε- ρός, ἔξυπνος, εὐχάριστος, ἡ γυναί- κα κοντή, καχεκτική, ἀποκρουστική, μὲ περιορισμένες πνευμµατικὲς δυ- νάµεις κι ὡστόσο ἄγει καὶ φέρει τὸν ἄντρα τῃς, δίνει τὴν αἴσθπσπ τοῦ παράλογου (4). Ἡ διαπίστωσπ πὼς ὁ κόσμος δὲν ἔχει κανένα νό- Ώημα, πὼς πίσω ἀπὸ τὰ φαινόμενα 'δὲν ὑπάρχει τίποτε, τὸ αἴσθημα τῆς ἐγκατάλειφψπς τοῦ ἀνθρώπου σ’ ἕνα κόσµο ἄδειο, στερηπµένο ἀπὸ νόημα, τοῦτο δὲν εἶναι οὔτε γελοῖο, οὔτε τραγικό, εἶναι παράλογο (5). Τὸ 1942 ὁ Καμὺ προσπαθώντας νὰ διαγνώσπ τὴν ἀνθρώπινη κατάστασαπ σ' ἕνα κόσμο μὲ καταστρεµµέενα, θρυµατισµένα ἰδανικά, κάπως ἔτσι προοδιόριζε τὸ παράλογο. “Ένας κόσμος, ποὺ μπορεῖ νὰ ἐξηγπθῦ μὲ συλλογισμούς, ἔστω κι’ ὡς ἕνα θαθμὸ ἐλαττωματιτκούς, εἶναι ἕνας γνώριµος κόσμος. ᾽Αλλὰ σ' ἕνα κό- οµο ποὺ ξαφνικὰ στερεῖται προσδιο- ρισμοῦ, ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται ξέ- νος. Εἶναι (ὁ ἄνθρωπος) ἕνας ἀνί- ατος ἑξόριστος, γιατὶ εἶναι στερΠ- µένος ἀπὸ μµνῆμες μιᾶς χαμένης πατρίδας καὶ ἀπὸ τὴν ἐλπίδα μιας ἐρχόμενπς χώρας τῆᾶς ἐπαγγελίας. Αὐτὴ ὁ διάζευξπ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς ζωῇς, τοῦ ἠθοποιοῦ καὶ τῃς σκηνοθεσίας του, ἀποτελεῖ πράγµα- τι τὴν αἴσθπσπ τοῦ παράλογου (6). Κι’ ὁ ᾿Ιονέσκο σ’ ἕνα δοκίµιὀ του γιὰ τὸν Κάφκα κάπως ἔτσι ὁρίζει τὸν ὅρο: «Παράλογο εἶναι κεῖνο ποὺ στερεῖται σκοποῦ... ὁ ἄνθρωπος ξεκομμένος ἀπὸ τὶς θρησκευτικὲς, μεταφυσικὲς καὶ παραδοσιακὲς ρί- ζες του εἶναι χαμένος) ὅλες οἱ πράξεις γίνονται ἀνόπτες, παράλο- γες, ἄχρηστες). 2) ᾿Απὸ τὸ ἔργο το Ὀφρ. ΠΝίτσε, «Τάδε ἔφη Ζαρατούστρας». 3) Τίτλος ἔργου τοῦ Μενέλαου Λουντέμη. 4) «Τὸ Παράλογο καὶ τὸ θέἐατρό του», Κ. Νικολάου, περιοδ. «᾿Εποχὲς», τευχ. 35, σελ. 239. 5) ἸΑνωτ. σηυν (1). ϐ) Σ. ᾽Αλμπὲρ Καμύ, «ὁ μύθος τοῦ Σί- συφου», σ. 18. Νὰ κάνης φίλους ἄνδρες πάρα πολὺ καλούς. Ἡ Ἠρα καὶ ὁ Δίας ἔστπναν (ἔριν ἵστημι) καυγάδες. (6) Νὰ συμπλπρώσετε τὰ κενὰ διὰ τοῦ καταλλήλου τύπου τοῦ ρή- µατος. Βασιλεὺς ἀντίαν τὴν φάλαγγα .. Αἱ πόλεις ἀγάλματα ἐν τῃ ἀγορᾷ Οἱ ἄρχοντες ἁσφαλῆ τὴν πόλιν Οὗτοι ἐθουλεύοντο τίνα ἂν στρατπγόν........ (Ἐν συνεχείᾳ, ἐὰν ὁ χρόνος τὸ ἐπέτρεπε, θὰ παρέπεµτια τοὺς µαθη- τὰς εἰς τὸ οἰκεῖον κεφάλαιον τῃς Γραμματικῆς, διὰ νὰ τὸ ἀναγνώσουν ἐκ νέου καὶ νὰ διατυτπώσουν τυχὸν ἀπορίας). ϱ) ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΤ’ 9ΙΚΟΝ Ὡς ἑργασίαν κατ’ οἶκον δίδω ἐπὶ πολυγραφπµένου φυλλαδίου τὰς ἀκολούθους ἀσκήσεις: 1. Γράφατε 3 μικρὰς φράσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ περιέχουν τὸ ρ. ἴστημι (ἁ- πλοῦν ἢ σύνθετον) εἰς τὸν ἐνεστῶτα καὶ τὸν παρατατικόν. 2. Τρέφατε τὰς ἀκολούθους φράσεις εἰς τὸν ἀντίθετον ἀριθμόν: (α) ᾿Εὰν σὺ σαυτὸν δοῦλον τῄῃς ἡδονῆς καθιστᾷς μὰ ἔλπιζε ποιἠ σοειν τοῦτο. (6) Τοὺς πονπροὺς πολίτας, ὢ ἄρχοντες, µεθίσοτατε ἐκ τῆς πόλεως. ο) ἘΕπεὶ οὗτοι τοὺς ἄνδρας διίστασαν, οἱ πολῖται συνίστασαν ἁλλή- λους ἐπ) αὐτούς. 8. ᾿Απαντήσατε εἰς τὴν (6) Πρὸς τί ὁ ἄρχων τοὺς πονπροὺς πολίτας ἐκ τῆς πόλεως µεθίστη 4. Συμπλπρώοατε τὸν κενὸν χῶρον τῶν φράσεων διὰ τοῦ καταλλήλου τύπου τοῦ ἐντὸς τῆς παρενθέσεως ρήματος: ἵστπμι) τὰ ὥτα. (α) 'Ο ἵππος (ὁριστ. (6) Μαρδόνιος τοὺς ᾿Αθηναίους ἀπὸ τῶν ἄλλων (παρατ. ἀφίστημι). (ο) Σύὐ γαθούς. (δ) Οἱ ᾿Αθηπναῖοι τοῖς παισὶ (6) Οἱ στρατπγόν, (Υ). Ὅποιοι κάνουν (καθίστηµι) φίλους καλοὺς ἀνθρώπους εἶναι πά- ρα πολὺ εὐτυχεῖς. (δ) Ας ἑἐξορίζῃ ἀδικοῦν τὴν πόλιν. ἀρχαίαν ἑλλπνικήν: (α) Τίνα ὁ πολίτης ὑπόδειγμα αὑτῷ καθισταίπ (προστ. καθίστηµι) συµθούλους σεαυτῷ ἄνδρας ἆ- παιδαγωγούς δ. Τρέφατε εἰς τὴν ἀρχαίαν ἑλλπνικὴν τὰς φράσεις: (α) Μακάρι οἱ τόλεις νὰ ὑψώνουν (ἀνίστημι) ἀνδριάντας τῶν ἠρώων. στρατιῶτες θέλουν νὰ κάνουν (καθίστηµι) τὸν (µεθίστηµι) ὁ θασιλιὰς ὅσους δὲν ἀγαποῦν, ἀλλὰ (καθίστπµι). (παρατατ, ἀνίσοτημι). (προστακτ. καθίστηµι). (εὐκτικὴ καθίστηµι). Ἑλλήνων.,..... ͵ (ὁριστ. ἐφίστημι). Ξενοφῶντα Οἱ ΠΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΕΣ ΒΙΖΕΣ Γιὰ νὰ ἰχνπλατήσουμε τὸ θέατρο τοῦ παράλογου θὰ πρέτπ νὰ στρα- φοῦμε χρόνια πίσω στὰ πρῶτα µιµι: κα παιχνιδια τῃς ἀρχαιότπτας και στοὺς µίµους τῆς ὕστερηπς ρωμαϊκῆς εποχής. Ἱστερα εἶναι οἱ παντοµί- μες κι οἱ κωμµικοὶ τύποι του ΒΜεσαί- ωνα, π συπ]ίήθαια οἱ’ αγτεκαί οἱ δια- Φοροι κλοουν τῶν µοντέρνων τσἰρ- κων. Πριν ἁπτὸ τὸν ᾿Εστραγκὸν και τὸν Βλαντίμιρ τοῦ Μπέκετ (!) ὑπῆρ- σαν ο ἅμωρος) καὶ ὁ ᾿διωμιαις”, καὶ οι διάφοροι γελωτοποιοὶ τοῦ Μεσαί- ὠὤνα καὶ τῆς ΄᾽Αναγέννπσηῃς. Κι ἀκό- μπ οἱ Υκροτέσκες μορφὲς τοῦ Σαίξ- ππρ, ὁ ἀρλεκίνος, ὁ παλιατσος, ὁ φασουλῆς) οἱ κωµικες φιγουρες του Όωμου κινηματογράφου. Ί4ιο µια ἀλλπ σκοπια πρώτα πῃ- ΥΠ οίαστκε π λατρεία τῶν πολυθεί- οιἵίκων ὁρπσκειῶν, τα µνυοτηΏρία τπς ἀρχαίας Ελλάδας, οἱ οιαφοροι ὅωυ- µατοποιοί, οἱ ακροδσαάτες, οι σχοινο- ὅατες, οι σηριοοαµασίιες, οι φακι- ΡΠοΟοΕς, οι ταχυδακτυλουργοι. λα ποικιλα θασανιστηρίια, οι οιάφορες ἔκτελεσεις, οἱ λιθοθολισµοι, τα 6α- Οωνισίήρια της Ἱρεας ἐξετασπς καὶ πων ολοκλπρωτικὼν συσιπµάτων, οἱ αγριοτπτες τῆς α αλλικῆς ᾿Επανά- σιασπς -- ὅλα αὑτὰ στάθηκαν ἆ- σοτείρευτη ἔμπνευση για τοὺς συγ- γραφείς τοῦ θεάτρου τοῦ Ιιαράλο- γον. αρὀδρομοι ἀκόμπ τῆς πρωτοπο- ρίας αὐτῆς στάθηκαν ὁ Κίρκεγκαρ:, ὁ «λωμπερ, ὁ ΣτρἰντµπερΥκ, οἱ ἐξ- πρεσιονιστές, οἱ ντανταἰστές, οἱ σουρρεαλιστές, ἃ φυχανάλυσπ του Όρουντ, ὁ Ζαρρύ, ὁ Μπρέχτ, ὁ Κα- μυ, ο Ἱζόῦς, ὁ Κάφκα μὲ τήν ἑτια: ναστατικἡ διατύπωση τοῦ ἁδιέξοδου τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ ἄσκοπου τπς παρουσίας του. Η ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Αυτή ακριθῶς ἡ αἴσθησωη τῆς µε- ταφυσικῆς ἀγωνίας στὸν παραλογι- σµο τῆς ἀνθρώπινπς κατάστασπς Ειναι, μιλώντας κάπως γενικά, τὸ θεµα των ἔργων τοῦ Μπέκετ, 1ονε- σκο, Ζενέ, ᾽Ανταμὸθ καὶ μιᾶς σει- ρᾶς ἄλλων συγγραφέων. ᾽Αλλὰ δὲν Εἰναι µόνο τὸ θεματικὸ ὑλικὸ ποὺ ὁρίζσει τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου. γ1ιὰα. παρόμοια ἀντίλπψπ τῆς χωρὶς νόημα ζωῆς, τῆς ἀναπόφευκτης ὁ- ποαξίας τῶν ἰδανικῶν, τῆς ἁἀγνότη- τας καὶ τοῦ σκοποῦ, εἶναι ἐπίσῃς τὸ θέµα πολλῶν ἔργων ὅραματουρ- γῶν σὰν τὸν Ζιραντού, ᾽Ανού!γ, Σαλακρού, Σὰρτρ καὶ τοῦ ἴδιου τοῦ Καμύ. Παρόλα αὐτὰ διαφέρουν ἁπὸ τοὺς δραματουργοὺς τοῦ Παράλο- γου σὲ μιὰ οὐσιώδη ἄποφα: Παρου: σιάζουν τὴν αἴσθπσή τους γιὰ τὸ παράλογο τῆς ἀνθρώπινπς κατάστα- σπς μὲ συλλογισμοὺς καὶ ἐπιχειρή- µατα ξεκαθαρισµένα καὶ λογικὰ συνταγµένα. ᾿ἘΕνῶ τὸ θέατρο τοῦ Παρόλογου πασχίζει νὰ ἐκφράσῃ τὴν αἴσθισήά του γιὰ τὴ χωρὶς νόπ- μα ἀνθρώπινπ κατάσταση καὶ τὰ μὴ ἐπάρκεια λογικῆς προσέγγισης μὲ τὴν ὁλοφάνερια ἐγκατάλειφπ τῶν λογικῶν σχημάτων καὶ σχηµατι- σμῶνκαὶ τὴ Χρπσιμοποίπσηπ τοῦ σκτι- νικὰ παράλογου. “ο Σὰρτρ καὶ ὁ Καμὺ ἐκφράζουν τὰ νέα περιεχό- μενα μὲ τὴν παλιὰ συµθατικότητα, ἑνῶ τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου πάει ακόμπ ἕνα θῆμα πιὸ πέρα προσοπα- θώντας νά ἐπιτύχπ ἑνότητα ἀνάμε- σα στὰ 6ασικὰ θέματά του καὶ τὸν ὁποῖο ἐκφράζονται. ᾿Απὸ τὴν ἄποψπ τούτη, τὸ «θέατρο) τοῦ Σὰρτρ καὶ τοῦ Καμὺ εἶναι κάπως λιγότερο ἑ- παρκὲς σὲ μιὰ ἔκφρασπ τῆς ϐφιλο- σοφίας) τοῦ Σὰρτρ καὶ τοῦ Καμύ, παρὰ τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου. Αν ὁ Καμὺ συζπτῃ ὅτι ὁ κόσμος μας ἔπαυσε νᾶχκι νόημα, τὸ κάνει μ᾽. ἕνα τρὀπο ὁλοφάνερα λογικό, σὰν ἠθικολόγος τοῦ Ίδου αἰώνα, καὶ σὲ ἔργα καλοσχημµατισµένα. Κι’ ἂν ὁ Σὰρτρ πραγματεύεται τὸ ὅτι ἡ ὕταρξπ ἔρχεται πρὶν ἀπὸ τὴν οὐσία καὶ ὅτι ἡ ἀνθρώπινη προσωπικότῃ- τα μπορεῖ ν᾿ ἀναπτυχθῃ στὴν ἁπλὴ δυναμικότητα καὶ στὴν ἐλευθερία νὰ διαλέγπ τὸν ἑαυτό τῃς ξανὰ κάθε στιγµή, παρουσιάζει τὶς ἰδέες του σὲ ἔργα ποὺ δ6ασίζονται σὲ ὁ- λοκάθαρα σχπµατισµένους χαρακτῇᾷ- ρες ποὺ παραμένουν πέρα γιὰ πιέ- ρα συνεπεῖς καὶ οἱ ἴδιοι μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ἀντανακλᾶ τὴν παλιὰ συµθατικότπτα ὅτι κάθε ἀνθρώπινα ὕπαρξηπ ἔχει ἕνα πυρήνα ἀμετάθλῃ- της καὶ ἀνάλλαχττς οὐσίας -- τῆς φυχῆς. Κι’ οἱ ἴδιες οἱ ὄμορφες φρά- σεις κι ἡ ἐπιχειρηματικὴ λαμπρό- τητα τόσο τοῦ Σὰρτρ ὅσο καὶ τοῦ Καμὺ εἶναι μιὰ ἀπόδειξηπ -- κατα- δίκπ ὅτι ἡ λογικὴ πορεία δὲ μᾶς δίνει σωστὲς λύσεις, κι’ ἡ λογικὴ ἀνάλυσπ τῇᾷς γλώσσας δὲ θὰ μᾶς ὁδπγήσπ στὸ ξεσκέπασµα τῶν 6ασι- κῶν συλλήψεων -- τῶν Πλατωνικῶν ἰδεῶν. Μόνο τὸ ἔνστιχτο καὶ ἡ ἑνό- ρασπ κι ὄχι ἡ ουνειδπτὴ προσπά- θεια μποροῦν νὰ μᾶς τὶς ἀποκαλύ- ψουν. Ἡ λογικὴὰ κι ἡ γλώσσα ἕ- χουν χρεωκοπήσει. (συνεχίξεται)

Τίτλος Θέμα Σελίδα
Η ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ 8p
ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 651/70 Κυπριακό 7p
ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΟΕΛΜΕΚ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 7p
ΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 4,7p
Ο ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΕΙΣ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ 7p
Ο Επαγγελματικός Προσανατολισμός και η σημασία του 4p
ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΙΣ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ 4p
Το θέατρο του Παραλόγου Πολιτισμός 3p
Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΕΝΕΣΤΩΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΥ του ρήματος ίστημι 3p
ΕΤΟΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 2p
Επιστολαί 2p
Ο σκοπός της διδασκαλίας 2p
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΔΡΑΜΑ Γεωργία 2p
ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΑΝΤΙΦΩΝΗΣΙΣ 1p
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΠΑΦΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΤΗΣ ΟΕΛΜΕΚ ΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 1,8p