Back

ΔΕΛΤΙΟΝ ΟΕΛΜΕΚ, 1971-09-01

ΣΕΔΛΙΣ 4 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ λἱ ΠΙΙΡΙΗΛΙ ΚΛΜΛΛΙΠΙΤΟΣ ΜΑΙ ΠΠΙΛΠΙΛΛΙΙΚΟΙ 2 ” ) ον). Β΄ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Παρὰ ταῖς Ὑπηρεσίαις Καθοδηγήσεως καὶ Ἐπαγ- γελματικοῦ Ἡροσανατολι- σμοῦ Λλειτουργεῦ Κεντρικὴ Συμθουλευτικὴ Ἐπιτροπή, Ἱ- τις συνεστήθη πρὸ διετίας θάσει τῆς ὑπ ἀριθμὸν ὅ6 σι- στάσεως τοῦ Διεθνοῦς Σ0νε- δρίου ἐπὶ τῆς Ἐκπαιδεύσεως τὸ ὁποῖον συνεκροτήθη εἰς τὴν Γενεύην τὸ 19689 ὑπὸ τῆς ΟΥΝΕΣΚΟ καὶ τοῦ Ι8Ε (ωπιεγπα οπ8] Βπτεαυ οἳ Εάπσκίίοη) πρὸς τὸν σχοπὸν ἐνισχύσεως τοῦ ἔργου ὝΎπη- ρεσιῶν. Οἱ ὅροι ἐντολῆς τῆς ἓν λόγῳ ἐπιτροπῆς ἔχουν ὡς ᾱ- κολούθως : 1, Κὰ ἐπιλαμθάνεται εἶἷ- δικῶν προθληµάτων τῶν Ὕ- πηρεσιῶν Καθοδηγήσεως, ἣ ἐπίλυσις τῶν ὑποίων ἅπτεται τῶν ἑργασιῶν τῶν ἐν τῇ ἔπι- τοοπῇ ἐκπροσωπουμένων, ὣς καὶ ἄλλων Κυθερνητικῶν ὑ- πηρεσιῶν καὶ ἐπαγγελματι- κῶν ὀργανώσεων. Διὰ τοὺς ὡς ἄνω σκοποὺς δύναται νὰ καλῇῃ ἐκπροσώπους ἄλλων Κυθερνητικῶν ὑπηρεσιῶν ἢ ὀργανώσεων ἐφ᾽ ὅσον καὶ ὅ- ταν κρίνη τοῦτο σκόπιµον. 9. Νὰ ἐξεύρη συγκεκριµέ- γους τρόπους συνεργασίας τῶν ἐπαγγελματικῶν ὄργα- γώσεων καὶ κυθερνητικῶν ὃ- πηρεσιῶν μετὰ τῶν ὝΎπηρε- σιῶν χαθοδηγήσεως καὶ Ἐ- παγγελματικοῦ Ἰροσανατο- λισμοῦ τοῦ Ὑπουογείου Παι- δείας οὕτως ὥστε αἵ ὑπ) αὖ- τῶν κεκτηµέναι ἐμπειρίαι καὶ δραστηριότητες νὰ χοτσιµο- ποιῶνται ὑπὸ τῶν ὝὙπηρεσι- . «ππους ον Ππσιδεί- ας ὡς »ὰ τῶν διμ ούλων --- Καθηνγητῶν πρὸς ὄφελος τῶν μαθητῶν καὶ τῶν γονέ- ὧν τών. ᾿ ὃ. Νὰ ἐκφοάνη ἀπόψεις καὶ εἰσηγήσεις πρὺς τὸν πουργὸν Παιδείας ποὸς προώθησιν τῶν σκοπῶν τῶν ὑπηρεσιῶν Καθοδηγήσεως θάσει τῶν γενοµένων παρα- τηρήσεων καὶ διαπιστώσεων. Ἡ ᾖἔἐπιτροπὴ ἀπαρτίζεται ἐκ τοῦ Προέδρου, τοῦ Γραμ- µατέως καὶ τῶν μελῶν, “ο Δειτουογὸς Καθοδηγήσεως καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Προ- σανατολισμοῦ εἶναι “εκ οἵ[]- οἱο’’ ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπι- τροπῆς καὶ ὁ Βουθὸς Άει- τουργὸς τῶν Ὑππρεσιῶν. ὁ Τραμματεὺς αὐτῆς. Αἱ ἐν τῇ Ἐπιτροπῇῃ ἐκ- προσωπούµεναι ὀογανώσεις καὶ κυθερνητικαὶ ὑπηρεσίαι εἶναι αἱ ἀπόλουθοι : 1. Ὁμοσπονδία Σουνδέ- σµων Γονέων Δημοσίων Σχο- λῶν Μέσης Εκπαιδεύσεως. 2. Ὁμοσπονδία ᾿Εργοδο- τῶν Κύπρου. 8. Συνομοσπονδία Ἠργα- τῶν Κύπρου (ΣΕΝ). 4. Παγκύπριος Ἐσργατι- κὴ Ὁμοσπονδία (110). 5. Ὑπουργεῖον Οἰκονομι- κῶν τ α) Τμῆμα δτατιστι- κῆς καὶ Ἐρεύνης. ϐ) Λει- τουργὸς ἐπὶ τῆς Στατιστι- κῆς παρὰ τῷ “Ὑπουργείῳ Παιδείας. 6. Ὑπουργεῖον ἘΕργασί- α) Τμῆμα Ὑπηρεσιῶν Κοινωνικῆς Εὐημερίας. ϐ) Τμῆμα ᾿Απασχολήσεως. Ὑπουογεῖον Εμπορίου καὶ Βιομηχανίας (Τμῆμα Βιομηχανίας). | 8. ᾽Οργάνωσις Ἑλλήνων Λειτουργῶν Μέσης Ἐνπαι- δεύσεως ἈἘΚύπρου (0ΕΡΔ- ΜΕΚ). 9, Οργάνωσις Λειτουρ- γῶν Τεχνικῆς ᾿Εκπαιδεύσε- ως Κύπρου (ΟΛΤΕΙΚ). 10. Παγκύπριος ᾿Οργάνω- σις Ἑλλήνων Διδασνάλων (ΠΟΕΔ), 11. «Υπουργεῖον Παιδείας: α) Τμῆμα Γενικῆς, Μέσης καὶ ᾽Ανωτέρας Ἐκπαιδείσε- ως. ϐ) Τμῆμα Τεγνικῆς καὶ Ἐπαγγελματινῆς Ἐκπαιδεί- σεως. γ) Τμῆμα Ἀτοιχειώ- δουζ Εκπαιδεύσεως. ὃ) Ἐκπαιδευτικὸς Ψυχολό- γος. ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΑΡΧΕΙΟΝ Εὶς τὰ γοαφεῖα τῶν Ὕς πηρεσιῶν Μαθοδηγήσεως καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Ἰροσανα- τολισμοῦ τοῦ Υπουργείου Παιδείας λειτουφγεῖ ᾿Αοχεῖ- ον ἀπαρτιζόμενον θασικῶς ἐκ πληοοφοριακοῦ ὑλικοῦ ἐν- παιδευτικῆς κοαθοδηγήσεως χαὶ ἐπαγγελματ'»οῦ πφοσα- νατο)ισιοῦ. Τὸ ἓν λόγῳ ὑλι- κὸν μεταξὺ ἄλλων περιλαµ- θάνει ἐκπαιδειτικοὺς ὁδτ- γοὺς καὶ καταλόγους, στατι- στικἁς ἐχθέσεις χαὶ ἐπισνο- πῄσεις ἐπὶ τοῦ ἐργατικοῦ δι.- ναμικοῦ, καὶ τῶν ἔπαγγελμα- τικῶν ἀναγκῶν καθὼς καὶ σειρᾶν «τὲστ» διαφορικῶν κλίσεων. Ἐπίσης µελέτος καὶ συγγράμματα σχετιξόμε- γα μὲ τὸ ἔργον τῆς καθοδη- γήσεως. . ͵ α ᾱ ὀννεε Αντίγοαφα τῶν ὡς ἄνω ἐντύπων. μετ ὄλλων σύνα- σὦν. στοιχείων ἐκδιδομένων ἀπὸ τῶν Υπηρεσιῶν ἆπο- στέλ,ονται εἷς τοὺς Συμθού- λους-- Καθηγητάς. Αἱ δὲ ἁρμόδιοι Κυθερνητικαὶ ὑπη- ρεσίαι, ἐργοδοτικαὶ καὶ ἐρ- γατικαὶ ὀργανώσεις καὶ 5 ὖν- δεσμοι, Ἀατόπιν διευθετήσε- ὡς, ἀποστέλλουν τὰς ὑπ) αἲ- τῶν ἐκδόσεις ἀπ᾿ εὐθείας εἰς τοὺς Συμθούλους --- Καθς- γητός πρὸς ἐνημέρωσιν αἲ- τῶν καὶ παροχὴν τῶν δεοι- σῶν απ πθοφοριῶν εἰς τοὶς ἐνδιαφερομένοις γονεῖς καὶ µαθητάς. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΡΠΑΣΓΟΛΜΑΤΙΚΟΊΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ Εν ΤωΥΠΟΥΡΤΗΕΙΟ Εἰς τὸ παρὰ τῷ Ὕπουρ- τες Παιδείας γοαφεῖον τῶν ορεσιῶν προσέρχονται πο-}.οἱ γονεῖς καὶ μαθηταὶ δὰ συνεντεύξεις ἀφορώσας κηρίως εἰς τὴν παροχήν πλη- οοφοριῶν ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐ- παγγελματικην ἐκλογὴν καὶ τὰς σπουδὰς εἰς ἀνώτερα καὶ ἀνώτατα ἐχπαιδευτικὰ ἱδοι- µάατα τοῦ. ἐξοτερικοῦ. Εὶς τὰς συνεντεύξεις ταύτος π) ἣν τῶν γονέων καὶ µαθ- τν ποοσ΄οχονται ἐκπαιδει- τινοὶ ἄλλοι ἐπιστήμονες καὶ ἐνδ'αφερόμενοι διά µετεκπα/- ὄτισιν ἢ εἰδίκευσιν εἰς τὸ ἐ- Ἑρπεριγόν. Αἵ. συνεντεύξεις αὗται γπτὰ τὸ σχολικὸν ἔτος 1909----10 ἀνῆ]λθον εἰς 450. Ἡ ΔΕΙΤΡΟΥΡΤΗΙΔ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΣΧΟΔΕΒΙ Αἱ χκυριώτεραι. ὃραστηρι- ότητες τῶν Συμθούλων --- Καθηγητῶν εἲς τά σχολεῖα Μέσης Παιδείας εἶναι: 1) Ἡ συγχκέντρωσις προσωπι- κῶν καὶ ἄλλων στοιχείων διὰ τὴν. συμπλήρωσιν τῶν ἆτο- μικῶν δελτίων καὶ φακέλλων τῶν μαθητῶν. 9) Αἱ συνεν- τεύξεις μετὰ τῶν γονέων καὶ μαθητῶν ὡς καὶ διδακτικοῦ προσωπιχκοᾷ. τοῦ σχολείου. 8) Ἡ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγελ- ματινοῦ ποοσανατολισμοῦ. 9) Ἡ ὀλγάνωσις καὶ τήρτ- σις ἀρχείου ἐκπαιδευτικοῦ καὶ ἐπαγγελματικοῦ πφοσα- νατολισμοῦ. 1.) σΣυγγέντρορωο- σις πο ὶ λ οσωσπικῶν κα ἄλλων στοι- χείων ιὰ τὸν άχκχελλον τοῦ μµα- θητοῦς: Ποὺς καλυτέραν κατανό:- σιν τοῦ μαθητοῦ καὶ τῶν προθλημάτων του ὡς γαὶ π- ροχὴν π)ηρεστέρας θοηθείας εἲς αὐτὸν ἀπαιτεῖτια ἡ σι- πέντοωσις ὅσον τὸ ὄυνα- τὸν. περισσοτέρων στοιχείων ἀναςεροιμένων εἲς τὴν σωώµα- τικὴν ναὶ πνευματικὴν ἀνά- πτιξιν τοῦ μαθητοῦ, τὰς κλί- σεις γιὰ ἐνδιαςέροντά τοι. τὴν σχολικὴν ἐπίδοσιν τχαὶ σ'μπεοιφοοὰν τοι κλπ. Τὰ στοιχεῖα ταῦτα καταγοάφον- ται εἰς τὸ ἀτομικὸν δελτίον τοῦ. μαθητοῦ τὸ ὁποῖον μετ) ἄλλων συναφῶν στοιχείων τηρεῖται εἰς τὸν ἀτομικὸν φά- κελλον τοῦ μαθητοῦ. (α) Ἰ᾽Ατοιικὸς φάκελ)ος τοῦ μαθητοῦ : Δι ἕκαστον μαθητὴν τῆς Γ΄’ τάξεως καὶ ἀκολούθως τῆς τ΄ καὶ λοιπῶν τάξεων, ὑσάχις καθίσταται δυνατὸν ἐν τοῦ φόρτου τῆς διδάητι- χῆς ἐργασίας, ἀνοίγεται ᾱ- τομικὺς φάχελλος εἲς τὺν ὁποῖον φυλάττονται πλὴν τοῦ ἀτομικοῦ δελτίου, περὶ τοῦ ὁποίου γίνεται μνεία κατωτέ- ρω, ἐκθέσεις ληφθεῖσαι κατό- σπιν συνεντεύξεων μετὰ τοῦ μαθητοῦ, σημειώσεις ἐπὶ τῆς παρατηρηθείσης συµπεριΦο- ρὕς τοι, τῶν ἐνδιαφερόντων τοῦ, τῆς σχολιλῆς ἐπιδύσεως τῶν ἐξωσχολικῶν δραστηριο- τήτων του κλπ. 'Ο ἀτομικὸς «άνκελλος. συνεχίσεται καὶ σιπιπλυρώγεται ἀπὸ ἔτους εἲς ἔτος ὥστε νὰ παφέχῃ πλήρη εἰκόνα τοῦ μαθητοῦ καὶ τῆς ποοσυπικύτητός του. ᾿Ατομι- χοὶ φ«άκελλοι ἀνοίγονται καὶ δι ὕλους ἐγείνους τοὺς µα- θητὰς δ.ὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἔχουν ἀνοιχθῆ φάκελλοι καὶ ἤθελον ζητήσει συνέντευξιν μετὰ τοῦ Συµθούλοιν --- Κα- θηγητοῦ πρὸς ἐπίλυσιν τῶν προθληµάτων των. (6) ᾽Ατομιχκὸν δελτίον τοῦ μαθητοῦ : Ἠϊὶς τὸ ἀτομικὸν δελτίον τοῦ μαθητοῦ καταγράφονται τὰ συναχθέντα διὰ τῆς συµ.- πλτρώσεως εἰδικῶν ἐρωτη- µατολογίων. δεδοµένα. τοῦ μ.ιθητοῦ, ἤτοι (ιτ) τὰ σωµατι- κπὰ δεδοµένα, ἅτινα ἀναφέ- ρονται εἰς τὴν ὑγείαν τοῦ µα- θητοῦ καὶ λαμθάνονται κατό- πιν πλήρους ἰατοικῆς ἐξετά- σεώς αὐτοῦ. (1). Τὰ σχολικἁ δεδοµένα, ἅτινα ἀναφέρονται εἲς τὴν κατὰ µάθηµα ἐπίδο- σιν τοῦ μαθητοῦ. Τὰ στοιχεῖα ταῦτα λαμθάνονται ἐκ τῶν ἕ- πισήµων καταλόγων τοῦ σχο- λείου μετὰ τῶν παρατηρήσε- ὢν. τῶν οἰγείων καθηγητῶν κατὰ τὸ τέλος τοῦ σχολικοῦ ἔτους, ᾿Ἠλήφθη πρόνοια ῥὕ- πῶς πεοριληφθῶσιν ἐπὶ τοῦ δελτίου πληροφορίαι ἀφορῦ- σαι εἰς τὴν σχολικὴν ἐπίδο- σιν καὶ τὴν ἓν γένει σώιπε- ριφοράὰν τοῦ μαθητοῦ εἰς τὸ ὃ Ἴμοτικὸν σχολεῖον, καὶ (πι) Τὰ κοινωνικἁ δεδοµένα, ἅ- τινα ἀναφέρονται εἰς τὸ φι- σ'ὸν καὶ χοινωγικὸν περι- άλλον τοῦ μαθητοῦ, ἤτοι τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποί- ας ὁ µαθητὴς διαθιοῖ καὶ εἷ- ναι αἰτία ἀναλόγων ἐπιδρά- σεων ἐπὶ τῆς σωματικῆς γαὶ πνευματικῆς ἀναπτύξεως αὖ- τοῦ. (γ) Τὰ Τὲστς: Τὰ τἐστ τῆς σειρᾶς Δια- φορικῶν Κλίσεων (Ρέετεη- Πα] Αριάο Τεςίς) τῆς Ψιι- χολογικῆς Ἡταιρείας τῆς Νέας 'Ὑόρκης (Ρδγοπο]ορίσαὶ εοτροτα{ίοη οἳ Νε οκ) ἤτοι (4) γλωσσικῆς ἱνανότη- τος, (13) ᾿Αοιθμητικῆς ἵνανό- τητος, (11) Μηχανικῆς κρίσε- ως (ν) Σχέσεων Χώρου (ν) ᾽Αφηρημένης Σκέφεως καὶ (ν). Ταχύτητος καὶ ᾿Ακοιθεί- ας ἔχουν σταθµισθῆ ἐπὶ Κι- πριακοῦ πληθυσμοῦ ὥστε τὰ ἐξ αὐτῶν. προκύπτοντα πορί- σµατα νὰ εἶναι ἔγκυσα διὸ σχοποὺς ἐκπαιδεντικῆς καὶ ἐ- παγγελιατικῆς κατευθύνσε- ὡς τῶν μαθητῶν ἡλιχίας 1916 --- 1434 ἐτῶν περίποι». Τὰ προκύπτοντα πορίσματα Χαταγράφονται εἲς εἰδικὸν δελτίον τὸ ὁποῖον τηρεῖται εἰς τὸν ἀτομικὸν φάκελλον τοῦ μαθητοῦ, αΑοεῖται θεθαίως ὕ- τι τὰ πορίσματα ταῦτα λαμ- ὀάνονται ὑπ ὄψιν ἐν συνδυα- σμῷ μετὰ τῶν λοιπῶν παρα- γόντων τῶν ἀφορώντων εἷς τὴν Ἠαθοδήγησιν τοῦ. µαθη- τοῦ ὡς εἶναι ἡ κατὰ µάθηµα ἐπίδοσις, ἡ ἐξωσγολινὴ δσα- στηριότης τοῦ μαθητοῦ γλπ. » Αἳ σινεντε υύ- εις μετά τῶνγο- νέων καὶ µαθτη- τῶν Αἱ συνεντεύξεις πραγµατο- ποιοῦνται. συνήθως ες τὸ Τοαᾳεῖον τῶν Ὑπηρεσιῶν ὁ- σάχις ὃ μαθητὴς ἐπιθυμεῖ νὰ συναντήσῃ τὸν ΣῬύμθρυλόν του δι” ἕνα ποόθληµα τὸ ὃ- ποῖον τὸν ἀπασχολεῖ. Ἑ υνεν- τεύξεις ὅμως δυνατὸν νὰ γί- γουν καὶ τῇ ποωτοθουλία τοῦ ΙΡ ΙΛΝΛΙΘΛΙ0Ι Τ0Ι ΙΠΙΡΙΠΙΘΥ ΠΜ ἴδίου τοῦ Συμθούλου, τῇ συ- στάσει το Διευθυντοῦ ἢ τῇ εἰσηγήσει µέλοις τοῦ προσώ- πιγοῦ τοῦ σχολείου. α). Προκειμένου πεοὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ καὶ ἐπαγγελ- ματικοῦ προσανατολισμοῦ -οῦ μαθητοῦ ὁ Σύμόθουλος Κ’ιθηγητὴς θοηθεῖ τὸν µαθη- τὴν νὰ, γνωοίσῃ τὸν ἑαυτόν που μὰ νὰ διαπιστώσῃ τὰ ἐν- διαφέροντα καὶ τὰς ἱκανότη- τάς του οὕτως ὥστε ἐν συ- σχετισι πῷ μὲ τὰς ἐπαγγελ μα- ἃς ἀνάγκας καὶ διαγράφο- ς ποοοπτικὰς τῆς οἶκο- νοηίας τῆς χώρας νὰ δυνη- θῇ νὰ σταθµίσῃ μετὰ τῶν γονέων του ἅπαντα τὰ εἷς τὴν. διάθεσίν του δεδοµένα ναὶ νὰ χάμῃ ὀρθὴν ἐκλογὴν ἐπαγγέλματος καὶ ἀναλόγου α)δευτικῆς ἢ ἐπιστημονι- κατευθύνσεως. ΙΤαρέχει τούτοις πληροφορίας ἐν ει μὲ τὰ προσφερόµενα αιδευτικὰ προγράµµατα εἲς τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν χαθὼς καὶ μὲ ἐκεῖνα τῶν ᾱ- ρων καὶ ἀνωτάτων Σχο- λῶν καὶ Πανεπιστημίων τοῦ ἐξωτεριχοῦ. περιλαμθανοµέ- γῶν τῶν ὅρων εἰσδοχῆς, δι- δάχτρων, ἐξόδων διαθιώσε- ὡς, διαρκείας «Φφοιτήσεως, σινθηκῶν ζωῆς κλπ. 6) Διά περιπτώσεις Φυχο- λογινῶν προθληµάτων ῥὅὁ πμ. πα ὃ Σύμδουλος Καθηγητής ἐπι- λάμθάνεται ἁπλῶν περιπτώ- σεων τῇ συνεργασία ῥἐνίοτε τοῦ. Διευθυντοῦ ἢ καὶ ἄλλου συναδέλφου τοι. Τὰς δυσχό- λους περιπτώσεις παραπέµ- πει, ἓν συνεννοῄσει μετὰ τοῦ Αιευθυντοῦ τοῦ σχολείου εἷς τὴν κλινυκῆν φηχολόγον τῶν Ὑπηρεσιῶν ἢ ὁσάχις παρί- σταται ἀνάγκη εἲς φυχίατρον τοῦ Υπουργείου Υγείας, τῇ συγκαταθέσει τῶν γονέων τοῦ μαθητοῦ, Σημειωτέον ὅ- τι ἐγίοτε ὁ Σύμόθουλος -- Καθηγητῆς συνεργάζεται θά- σε: Χαθορισθείσης διαδικασί- ας μετὰ τῶν κοινωνικῶν λει- τουργῶν τοῦ Τµήµατος Εὐτ- µερίας διὰ ποοθλήµατα τὰ ὁ- ποῖα σχετίζονται μὲ τὸ οἶκο- Υενειακὸν περιθάλλον τοῦ µα- θητοῦ. Σ ημείωσιςι Αἱ συνεντεύξ ἒεις μετὰ τῶν γονέων ἲ κηδεμόνων διεξά- ούτω εἷς τὸ Γοαφεῖον τῶν α πηρεσιῶν Καθοδηγήσεως ἑκάστου. σχολείου εἲς ὥρας χατὰ τὰς ὁποίας δὲν παρεµ- ποδίζεται τὸ σχολικὸν ἔργον τοῦ. ῬΣυμθούλου --- Καθηγη- τοῦ, Αἱ σχολικαὶ 'Ὑπηρεσίαι Καθοδηγήσεως θλέπουν πάν- τοτε μὲ εὐχαρίστῆσιν τοιού- του εἴδοιυς ἐπαφάς μετὰ τῶν νογέων καὶ ὡς ἐκ τούτου οἱ γονεῖς δὲν πρέπει νὰ διστά- ζουν νὰ ἐπικοινωνοῦν. μετὰ τῶν Σαμθούλων ---- Καθη- γητῶν τοῦ σχολείου. ὁσάχις ἔχουν νὰ συζητήσουν προθλή- µατα τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ πρὀ- οδον τῶν τέκνων των. Αἱ συ- στάσεις αὗται δύνανται νὰ διευθετηθοῦν δι ἐπαφῆς µε- τὰ τοῦ σχολείου ἢ µέσω τοῦ τέκνου των. δ. Ασκησις Ἐ- γή ελμµαάτικο Ηροσανάτολισμοῦ πα Τὸ ποόγοαμµα δραστηριο- τήτων τῶν Ὑπηρεσιῶν µετα- Ξὺ ἄλλων περιλαµθάνει τὴν εἰσαγωγὴν εἰ στὴν Γ΄ τάξιν τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγελ- ματικοῦ προσανατολισμοῦ τῶν μαθητῶν ὡς θασικοῦ µέ- οους τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ των ποογοάµµατος. Τὸ εἶδιχκὸν τοῦτο µάθηµα. δὲν 6αάθμολο- γεῖται καὶ ἀποσκοπεῖ εἰς τὸ νὰ χατατοπίσῃ τοὺς μαθητὰς ἓν γενικαῖς γοαμμαῖς ἐπὶ τοῦ γαοαλτῆρος, τοῦ περιεχοµέ- γου καὶ τῶν συνθηκῶν ἐργα- σίας διαφόρων ἐπαγγελμά- των. Παφαλλήλως δὲ ἐπιδιώ- χει ὅπως δοθῇ ἐν τῇ πράξει ἣ δυνατότης νὰ διώπιστω- θοῦν αἱ τυχὸν Χλίσεις καὶ ἵ- πανότητες αὐτῶν πρὸς διευ- χόλυνσιν τοῦ σχολιχοῦ καὶ ἐ- παγνελματικοῦ. προσανατολι- σιμοῦ των, (Φυνέχεια στὴν 8η σελ.) ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1971 Ώ ΗΙΛΙΓΕΛΜΛΊΙΚΙΣ ΠΡΣΛΝΛΤΙΛΥΜΟΣ ΚΛΙ Ἡ ΣΗΜΛΣΙΛ ΤΟΥ Τοῦ κ. ΘΕΟΔ. Π. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ 2ον Β. Καθοδήγησις: αὐΙΡΑΝΟΕ «Ὁ Ἐπαγγελματικὸς Προσανατολισμὸς εἶναι µέρος τῆς Καθοδηγήσεώς, εἶναι ἕνα εἶδος Καθοδηγήσεως. Σ ύντομοι καὶ γεγικαὶ πληροφορίαι περὶ τῆς Καθοδηγήσεως θά θοηθή- σον οὕτως ὥστε νὰ κατανοήσωμεν καλύτερον καὶ τὸν τρύ- πον λειτουργίας τῆς “Υπηρεσίας ᾿Ἐπαγγελματικοῦ Ίροσα- γατολισμοῦ καὶ τὴν σηµασίαν τῆς προσφορᾶς της τόσον διὰ τὸ ἄτομον ὅσον καὶ διὰ τὴν κοινωνίαν. (Ὅσα ἀναφέρονται ἐνταῦθα, στηρίζονται εἲς τὰ ᾽Αμερικανικὰ δεδοµένα). Σοῖον ὕμως τὸ περιεχόµενον καὶ ποία Ἡ σημασία τῆς Ναθυδηγήσεως ὅπως τὴν γνωρίζοµεν σήμερον Διὰ τοὺς γονεῖ ς, κάαθοδήγησις ἴσως νὰ σηµαινή τὴν γενιχὴν ἐπίδρασιν ποὺ ἀσκεῖτωι εἰς τὸ σπίτι κατὰ τὴν διάσκειαν τῆς παροχῆς εὐνοϊκῆς ἀνατοοφῆς εἰς τὸ παιδί’ ε- πιπροσθέτως οανδήποτε εἰδικῆν θοήθειαν ποὺ πιθανὸν νὰ ἆᾱ- παιτηθῇ: ὡς εἶναι ἡ ἐπίπληξις, ὁ ἔπαινος, ἡ νουθεσία χαὶ ἡ συµύουλή, ὕταν ἀνακύπτουν δύσκολοι χαταστάσεις. Δι) ἐ- κείνους τοὺς γογεῖς οἱ ὁποῖοι ἔχουν παιδιὰ μὲ εἰδικὰ ἑλαι- τώµατα. καὶ ἀνικανότητας (φυχολογικὰς ἢ ἄλλας) χαθοδή γησις εἶναι δυνατὸν νὰ σηµαίνη μᾶλλον τὴν διαγνωστικὴν χαὶ θεραπευτικὴν. προσπάθειαν τῶν εἰδικῶν. Δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖιι προορίξοι' ν τὰ παιδιά των διὰ ἀνωτέραν ἐκπαίδευσιν, ἡ κάθο- δήγΏησις ἴσως νὰ φαίνεται Ἀνρίως ὡς ὑπόθεσις μελέτης τοῦ χκτα)λλήλου Ἐκπαιδευτηρίου εἲς τὸ ὁποῖον θὰ ἐγγοάψουν τὰ. παιδιά των. Διὰ τν διδάσκάλον, καθοδήγησις δυνατὺν σηµαίνη «καλῆν διδασκαλίαν», Ἡ ὁποία, πλὴν ἄλλων, πειι- λαμύάνει συνεχή διαπίστωσιν καὶ μελέτην τῶν ἀτομικῶν ᾱ- ναγκῶν, καθὼς καὶ ἰδιαιτέρα προσοχὴ πρὸς τὰ ἀτομικὰ προ- θήματα προσαρμογῆς ἢ µαθήσεὼς ὕταν ταῦτα ἀνακύπτουν ἓν τῇ τάξει. Ὁ. διδάσκαλος ἴσως ἐπίσης ὀλέπει τὴν καθοδη- γησιν ὡς ἕν εἶδικὸν ποὀγοαµµα τὸ ὁποῖον τίθεται εἰς ἐφαο- µογὴν τῇ θοηθείᾳ τῶν συμθούλων (οομΠ5εΙοίβ), εἰς τοὺς ὁ- ποίους δύνανται νὰ προστρέχουν οἱ δύστροποι ἢ ἀπροσάρμο- στοι µαθηταί. Διά τὸν μµαθητήν, ἡ καθοδήγησις ἴσως νὰ μην ἔχῃ ἰδιαιτέραν σηµασίαν, ἐὰν δὲν ἔλθῃ εἰς προσωπικὴν ἐ ἐπα- φἠν μὲ αὐτήν. Ἐάν γνωρίση προσωπικῶς τὸ πρόγραµµα τῆς παθοδηγήσεως, ἴσως δι’ αὐτὸν νὰ σηµαίνη µίαν συνάντησιν ἐξερχομένην τῆς συνήθους σχολικῆς πειθαρχίας, ἢ µίαν πε- ρίοδον κάθε ἑθδομάδα, ὁπότε συζητοῦνται προθλήµατα σποι- δῶν ἢ ὁπότε «ἐξερευνᾶται τὸ μέλλον µου». Καθοδήγησις ἐπί- σῆς πιθανὸν νὰ σηµαίνη µίαν εὐκαιρίαν διὰ συζήτησιν ἐπὶ ἑνὸς ποοσωπικοῦ προθλήµατος μὲ χάποιον ποὺ θα ἀκχούση, θὰ χατανοήση καὶ θὰ ὀοἡἵ- θἡἠ ση. Ἔσως σηµαίνει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπομτήση πληρο- φορίως περὶ τοῦ θέµατος ποίαν σχολὴν νὰ παρακολουθήση. Διά τὸν Διευθιυντὴν τοῦ σχολείου, καθοδήγησις ἴσως νὰ σηµαίνη ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ ἐχτὸς τούτων καὶ ἄλλα. Δι αὐτὸν ἴσως νὰ ἀποτελῆ µίαν - παραίτητον φάσιν τοῦ σχολικοῦ προγράµµατος, πολὺ στενὰ αυνδεδεµένην ποὸς τὸ διδαμτικὀν του ἔργον. Θὰ σηµαίνη ἕνι: ποὀγοαμµα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνιλάθη νὰ εφαρμύση, νὰ ἐπιθ)έ- πη, νὰ ἐχτιμήση καὶ πιθανὸν νὰ ἐπεχτείνη. Τῇ θοηθείᾳ μιᾶ- ὁιπάδος ἐκ τοῦ προσωπικοῦ, θὰ ὀργανώση μίαν σειρὰν ὃ. ποτήτων εἰς τὸ σχολεῖον, διὰ τὰς ὁποίας θά πρέπει εἶναι. ὑπεύθυνος. Διά τὸν Σύμόθουλον Καθοδηγήσεως (συἱάαπος ζουμ” ο]ογ), ἡ καθοδήγησις ἔχει µίαν εἰδικὴν ἐπαγ- γελματικὴν ἔννοιαν καὶ δύναται νὰ ὁρισθῆ ὡς µία σύυστη- ματικὴ, συνεχής, ἐξ ἐπαγγέλματος προσπάθεια παροχῆς ϐο- ηθείας εἷς ἕκαστον µαθητήν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἰδιαιτέρας ἀνάγ- γας καὶ προθλήµατα εἰς τοὺς τομεῖς τῆς σχολικῆς προόδου, τῶν προσωπικῶν κοινωνικῶν σχέσεων καὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ καὶ ἐπαγγελματικοῦ ποοσανατολισμοῦ. Ἡ ναθοδήγησις ἐχχινεῖ ἐκ τῆς πχοινῆς πίστεως ὅτι τὰ ἄτομα δύνανται νὰ γνωρίσουν καὶ νὰ χοησιμοποιῄσουν τοὺς ἑαντούς των διὰ τὸ συμφέρον των καὶ ταυτοχοόνως διὰ τὸ χε) ὃν τῆς κοινωνίας. Ἠόν παρανολουθήσωμεν τὰς ἐνεογείας τῆς ὑπηρεσίας καθοδηγήσεως εἰς τὰ σημεοινὰ ᾽Αμερικανινά σχολεῖα, δυνάµεθα νὰ ἀντιλυθῶμεν ὅτι αὕτη (ἡ καθοδήγη- σις] εἶναι κατ ἀογὴν μία προσπάθεια θοηθοῦσα εἰς τὴν ποοσαρμογὴν, ποοσανατολισμὺν καὶ ἀνάπτυξιν ἑκάστου µα- θητοῦ. Αὐτὴ ἡ προσπάθεια δὲν εἶναι καθ ὁλοκληρίαν συνώ- γύυµος πρὸς τὴν διδασκαλίαν, ἂν καὶ συνδέεται μὲ αὐτὴν. Αἱ ἐνέργειαι τῆς Καθοδηγήσεως εἶναι γάτι διακεκοιµένον καθ) ἑαυτὸ καὶ ἀπαιτεῖ µίαν ταχτινὴν διὰ νὰ τὴν κατευθύνη, ἓν ὀργανωμένον πρόγραµµα καὶ μίαν σειρὰν ἐνεογειῶν διὰ νά ἐνπληρώση τοὺς σκοπούς της καὶ ἐπαγγελματιχὰς ἁρμοδιό- τητας καὶ στάσεις διὰ νὰ κατευθύνη τὸ πρόγραµµα τοῦτο ἀποτελεσματικῶς. (ΟΡΙΣΜΟΣ) Κάθοδῄγησις (μἱάαησς), λοιπόν. εἶναι ἣ συστηµατικὴ ἐπὶ ἐπαγγελματικῆς θάσεως προσπάθεια πα- ροχῆς θοηθείας εἰς τὸ ἄτυμον μέσῳ ἐκπαιδευτικῶν καὶ ἓρ- μην ευτικῶν ἐνεογειῶν, οὕτως ὥστε ὁ γέος νὰ ἐπιτύχη τὴν καλυτέραν γνῶσιν τῶν ἰδίων αὐτοῦ χαραντηοιστιχῶν καὶ δι- νατοτήτων καὶ νὰ συσχετίση τὸν ἑάντόν τοι πλέον ἵκανο- ποιητικῶς ποὸς τὰς κοινωνιχὴς ἀπαιτήσεις καὶ εὐκαιρίας, χι- νούµενος πάντοτε ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν παραδεδεγµένων κοι- νωνιχνῶν να ἠθικῶν ἀξιῶν. διὰ τῆς Καθοδηγήσεως παρέχεται θοήθεια εἷς τὸν νέον νὰ ἀνακαλύψη τὰ ἐνδιαφέροντα, τὰς Ἀλίσεις καὶ τὰς ἵνανότητάς τον ναὶ ἐπὶ τῇ θάσει αὐτῶν καὶ τῆς συιπαραστά- σειως τοῦ συμθού). οὗ ἢ ἄλλων παραγόντων τοῦ προγράµµατος ΘΟδΗ Ἰγήσεως νὰ προσαρµοσθῇ εἰς τὸ σχολικὸν καὶ τὸ εὖ οὕτερον νοινωνικὸν πεοιθάλλον καὶ νὰ λύση τὰ προθλήµατα ὕγι µύνον τῆς σχολικῆς του ζωῆς ἀλλὰ καὶ τῆς μετάσχολι: μῆς, Οὔὕτω διὰ τῆς Καθοδηγήσεως ἥ Ἐκπαίδευσις ἔρχεται νὰ παράσχη οὐσιαστικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ ἄτομον μὴ περιοοι- ζομένην ες τὸ απλαΐίσιον τῆς σχολικῆς ζωῆς ἀλλ) ἐπεχτεινο- µένην εἰς ὅλην τὴν ζωὴν του, ) ο, ώστε Ἱα Καθοδήγησις (σμἱάαπςς) ἀναλόγως πρὸς τὸ περιεχύ- μεχγον καὶ τὰς ἐπιδιώξεις της δύναται νὰ εἶναι ΙΧΟλΟΥΙ- γή. υχαγωγίας δν ἐκπαιδευτικὴ καὶ ἐπαγγελματιχή. Εὶς τὴν προῦσαν ἑργασίαν μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ἐπαγγελ- ματικὴ ναθοδήγησις Ἡ ἡ ἐππαγγελματικὺς προσανατολισμός. (Συνεχίζεται) ΣΕΛΙΣ 10 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ [ΡΟΙΦΩΝΗ)Ι ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΛΡΟΥ 1θΥ τ. ΟΕΛΜΙΚ ΑΜΜΟΧΩΣΙΘΥ κ Δ. ΛΘΛΝΛΣΙΛΛΗ ΠΡΟ) [θ. ΛΙΘΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΟΛΜΙ ΕΛΛΛΛΟ) Κύριε Πρόεδρε, Κύριοι Συνάδελφοι, Στοὺς συναδέλφους τῆς Λευ- Κὠσίας ἀσφαλῶς ἐδόθη ἡ εὖ- καιρία νὰ ἐκφράσουν τὴ µεγάλη χαρὰ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου τῆς Κύπρου γιὰ τὴν ἐπίσκεψή σας στὸ νησί µας. Όμως τὴ στιγμὴ αὐτὴ αἶσθά- νοµαι τὴν ἀνάγκη καὶ ἐκ μέ- ρους τῶν συναδέλφων «τῆς πὀ- λεως καὶ ἐπαρχίας ᾽Αμμοχώ- στου νὰ σᾶς καλωσορίσω στὴν πόλη µας καὶ νὰ διαμηνύσω τὴν εἰλικρινῆ συγκίνησή µας γιατὶ Δρίσκεστε ἀνάμεσά µας. 'Η Κύ- προς ὅλη, ἰδιαίτερα ὅμως ἡ πε- ριοχὴ ᾽Αμμοχώστου, μὲ τὴν φη- µισµένη Σαλαμῖνα τοῦ Εὐαγό- ρα, φέρει διάσπαρτα τὰ Ἕλλη- νικὰ σημάδια, τὸ Ἑλληνικὸ πο- λιτιστικὸ ὄργωμα τὸ ὁποῖον λί- γο πιὸ πρὶν εἴχατε τὴν εὖκαι- ρία νὰ περιδιαθάσετε. Τὰ ἛΕλ- ληνικά αὐτὰ σημάδια μνῆμες μιᾶς Πανάρχαιης καὶ συνεχοῦς Ἑλληνικῆς πορείας, δοοῦν καὶ διακηρύττουν τὴν Ελληνικότη- τα αὐτοῦ τοῦ τόπου, τὴν Ἓλ- ληνικἡν ἱστορικὴ καταγωγή του, τὴν ἀμόλυντη Ἑλληνικὴ συνέ- χεια καὶ συνέπεια, τὴν ὁποίαν σί- γουρα θά ἔχετε διαπιστώσει ζων- τανἠν καὶ πάλλουσα ἀκόμη καὶ σήµερα, 'Η Ελληνικότητα αὐὖ- τή, ἴδία καὶ ἀναλλοίωτη εἶναι ἡ ζωντανὴ ἀπάντηση στὸ πολι- τικὸ ἐρωτηματικὸ γιὰ τὸ μέλλον τῆς Κύπρου. ᾿Αγαπητοὶ Συνάδελφοι, Ἡ Ἑλλάδα ὑποδέχεται τὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν ἀρχαία Ἓλλη- νικὴ φιλοξενία μὲ τὴ γνώριµη Ἑλληνικὴ ἀρετή. Διαδιδάσατε στοὺς ἀδελφοὺς συναδέλφους τῆς ἐλεύθερης Πατρίδας, τὴν πίστη καὶ τὴν προσήλωσή µας στὴν Ἑλλάδα καὶ μὲ τὸ στίχο τοῦ διαλεχτικοῦ µας Μιχαηλίδη «Η Ρωμιοσύνη ἐν νὰ χαθῃη ὄντας ὁ κόσμος λείψη» τὴν αἰσιοδοξία µας γιὰ τὴ νίκη τοῦ Ἕλληνι- σμοῦ καὶ τὴ συνένωση ἁπάντων τῶν Ἑλληνικῶν δυνάµεων, γιὰ τὸ φωτεινὸ πέταγμα μὲ τὰ φτε- ρὰ τὰ πρὠωτινά µας τά μεγάλα. Δεῖγμα τῆς ἀγάπης µας τὸ μικρὸ αὐτὸ δῶρο ἂς θυμίζη τὶς λίγες μέρες τῆς παραμονῆς σας στὴν ᾽Αμμόχωστο. Καλῶς ἤλθατε, Ἐν ᾽Αμμοχώστῳ τῇ 26ῃ Σε- πτεµθρίου 1971. «ΠΙΠΟΣΗ ΤΟΥ ΠΝΝΜΙΛΡΧΗΥ λ ΠΙΗΝΝΙΤΙ ΛΡΡΕΝΙΝ ΛΗΜΟΧΗΣΤΟΥ ΣΙ ΣΙΝΡΙΙΛΣΗ το ΘΛΜΕ ΚΛΙ ΕΛΜΗ( ΛΜΜΙΧΡΤΗ ΣΗΝ ΛΗΜΙΧΙΣΙῦ Ὁ ἁγαπητὸς πρὀεδρος τοῦ ᾿Ἐπαρχιακοῦ Συμµθδουλίου τῆς ΟΕΛΜΕΚ μὲ παρεκάλεσε νὰ ἑ- γείρω πρόποση σ᾿ αὐτή µας ἐ- δῶ τὴ συνεστίαση. Σκέπτομαι τὶ λόγια νὰ πῶ. Νὰ σᾶς πῶ καλῶς ἤλθετε ἀπὸ τὴν Ελλά- δα στὴν Ἑλλάδα. Νὰ πῶ γιὰ τὰ ὄνειρα τὰ δικά µας ποῦναι καὶ δικά σας, γιὰ τοὺς δικούς µας πόθους ποῦναι καὶ δικοί σας Νὰ πῶ πὼς οἱ χτύποι τῆς καρδιᾶς µας εἶναι καὶ τῆς δι- κῆς σας καρδιᾶς κτύποι Εἴμαστε λειτουργοὶ τῆς Παι- δείας. Γιὰ τὴν Παιδεία θᾶπρε- πε λίγα λόγια νὰ πᾶῶ. Μέσα σ’ αὐτοὺς τοὺς δύσκολους και- ροὺς τοῦ κόσµου ὁλόκληρου καὶ ΥΠΟΜΝΗΜΑ Της ΟΕΛΜΕΚ ΜΙ ΠΡΟΛΓΠΓΗΝ ΤΗΝ ΚΛΒΙΓΗΤΗΙ ΤΗΣ Β8 ΗΣ ΤΗΝ Ρ1ῦ Γραμματέα Μιυκτῆς ᾿Επιτροπῆς Προσωπικοῦ ᾿Εκπαιδευτικῆς “Ὑπηρεσίας. Κύριε, Διὰ τοῦ παρόντος ἡ ΟΕΛΜΕΚ ὑποδάλλει δι’ ὑμῶν πρὸς τὰ µέλη τῆς Μικτῆς ᾿Επιτροπῆς Ἄ- πόµνηµα ἀφορῶν εἰς τὴν προα- γωγὴν τῶν καθηγητῶν Β6 εἰς τὴν κλίµακα Β10 καὶ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θέσε- ὧν ᾿Επιθεωρητῶν Σωματικῆς ᾿Α- γωγῆς. Παρακαλοῦμεν ὅπως µεριµνή- σητε ὥστε τὰ ἀνωτέρω θέµατα νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ἡμερη- σίαν διάταξιν συνεδρίας τῆς Μι- κτῆς ᾿Επιτροπῆς. 1. Προαγωγἠὴ ἀπὸ Β6 κλίµακα Β10. Εἰσηγούμεθα τὴν ἑξῆς τροπο- ποῖησιν τοῦ νῶν ἰσχύοντος κανο- νισμοῦ. ᾿Ο κανονισμὸς Β 1(Υ) τῶν σχεδίων ὑπηρεσίας νὰ τρο- ποποιηθῆ ὡς ἑξῆς: «Ἔχη κατὰ τά τελευταῖα πέντε ἔτη εὐδόκι- μον ὑπηρεσίαν», Τὰ ἀνωτέρω ὑποδάλλομεν διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: 1. Εφ’ ὅσον διὰ προαγωγἠν εἷς θέσιν ᾿Επιθεωρητοῦ ἁἆπαι- τεῖται µετεκπαίδευσις, εἶναι λο- γικὸν διά προαγωγἠν εἰς χα- μηλοτέραν θέσιν νὰ ἀπαιτοῦνται ὄλιγώτερα προσόντα. 2. Πέραν τῆς προαγωγῆς εἰς Β6 τῶν καθηγητῶν Σωματικῆς Αγωγῆς οὐδεμία εὐκαιρία προ- αγωγῆς ὑπάρχει, ἐνῶ τοῦτο συµ- θαΐνει διὰ τοὺς καθηγητὰς Β10, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς Β12 καὶ ἔχουν εὐκαιρίας διὰ περαιτέρω προαγωγἠν εἷς Βοη- θοὺς Διευθυντὰς καὶ εἷς Διευ- θυντάς. 3. Διὰ τῶν ἰσχυόντων σήµε- εἰς Τύποις : «ΘΕΟΠΡΕΣΣ» Λτδ. :Οδός Μενάνδρου 67--6Η Τηλ. 44940 - Λευκωσία. ρον, δὲν δημιουργεῖται ζῆλος καὶ κίνητρον ἐφ᾽ ὅσον ἐπὶ 18 συναπτὰ ἔτη, ἀφ᾿ ἢἃς στιγμῆς φθάση τὸ ἀνώτατον σημεῖον τῆς Κλίµακος Β6, ὁ καθηγητὴς πα- ῥραμένει στάσιµος, µέχρι τῆς ἆᾱ- φυπηρετήσεως του, λαµθάνων τὰ αὐτὰ ὠφελήματα. 4. Ἔν ἀντιθέσει πρὸς τὰ εἰς Κύπρον ἐπικρατοῦντα εἰς Ἑλ- λάδα οἱ καθηγηταὶ Σωματικῆς ᾽Αγωγῆς ἀνέρχονται μέχρι τοῦ θαθμοῦ τοῦ Βοηθοῦ Γυµνασιάρ- χου ἔχουν δὲ ἐπιπροσθέτως εὖ- καιρίας διὰ περαιτέρω προαγω- γὴν εἰς ἄλλας θέσεις ὡς Το- μαρχιακοὶ ᾿Επιθεωρηταὶ κ.λ.π. Β. Αὔξησις θέσεων ᾿Επιθεω- ρητῶν Σωματικῆς ᾿᾽Αγωγῆς. Εἰσηγούμεθα ὅπως αὐξηθῆ ὁ ἀριθμὸς τῶν ᾿Επιθεωρητῶν Σω- ματικῆς ᾿᾽Αγωγῆς ἀπὸ δύο εἰς τέσσαρας διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: ! 1. Τὸ ἔργον τοῦ ᾿Επιθεώρη- τοῦ Σωμµατικῆς ᾽Αγωγῆς εἶναι δύσκολον διότι πέραν τῆς ἐπι- θεωρήσεως εἰς τὰς τάξεις, ἐπι- θεωρεῖ καὶ κατὰ τὸ ἀπόγευμα ἄλλας δραστηριότητας (κλασσι- { κὸν ἀθλητισμόν, καλαθόσφαιραν, | πετόσφαιραν, ποδόσφαιρον, κο- λύμθησιν, ἀντισφαίρισιν, ἐπι τραπέζιον ἀντισφαίρισιν, χειµε- ρινὰ σπὀρ κ.λ.π.) καὶ διοργα- νώνει τοὺς πάσης φύσεως ἀγῶ- νας καὶ πρωταθλήματα, 2. Ὁ ἀριθμὸς τῶν καθηγη- τῶν Σωματικῆς ᾽Αγωγῆς θὰ αὖ- ξηθῆ περαιτέρω ἀπὸ τοῦ ἐρχομέ- νου σχολικοῦ ἔτους. 3. Τὸ ἔργον τοῦ ᾿Ἔπιθεωρη- τοῦ θὰ ἐπεκταθῃ ἀπὸ τοῦ προ- σεχοῦς σχολικοῦ ἔτους καὶ εἰς τὴν ἰδιωτικὴν ἐκπαίδευσιν. 'Ο Πρόεδρος Ο.Α. ΠΑΠΑΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ο Γ,. Γραμματεὺς Κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ 22.6.1971 κυρίως τοῦ τόπου µας ἂν μµιὰ δύναμη πρέπει νὰ µείνη ἀκέ- ραιη καὶ ἀἁλώθητη αὐτὴ πρέπει νά ναι ἡ Παιδεία. Δὲν ξέρω τὶ ἐπιφυλάσσει ὁ Θεὸς στὸν Ἑλληνικὸ χῶρο. Αν πρὀκειται σὰν ἔθνος νὰ παίζουμε ξανὰ τὸ μικρὸ ἢ µεγάλο ρόλο µας. Ἔ- κεῖνο ποὺ πιστεύω ἀκράδαντα εἷ- ναι πὼς μερικὲς Θασικὲς ἀξίες ποὺ τὸ ἙΕλληνικὸ πνεῦμα δηµι- ούργησε δὲν εἶναι µονάχα ἐξ ἀντικειμένου τοποθετημένες στὶς πιὸ ψηλὲς δαθµίδες τοῦ ἀνθρώ- πινου πολιτισμοῦ, ἀλλά, στοὺς καιρούς µας, ἴσως νᾶναι ὁ µό- νος δρόμος γιὰ νὰ µπορέση ἡ ἀνθρωπότης νὰ δαµάση ὥρισμέ- νες φυγόκεντρες τάσεις ποὺ ἔ- πεξεργάζονται τὴ διάλυσή της -- φαινόμενο τῶν ἡμερῶν µας -- καὶ νὰ ἐπιδιώση. Αὐτὲς τὶς ἀξίες θεραπεύουµε ταπεινοὶ ἱερουργοί. Χρειάζεται πολλὴ πίστη καὶ πολλἠὴ δύνα- µη γιἁ νὰ ἐπιτύχουμε στὸ ἔρ- Ὑο µας, ἕνα ἔργο ποὺ ἀντι- στρατεύονται Χίλιοι δυὸ παρά- Ύοντες. Πρωτίστως ὅμως χρειά- ζεται τὸ κράτος νὰ συνείιδητο- ποιήση τὴ µεγάλη ἀξία τῆς Παιδείας, νὰ δῆ τὴν Παιδεία σὰν τὸ ὑπ ἀριθμὸ ἕνα πρόθληµα τοῦ ἔθνους µας καὶ κυρίως νὰ κοι- τάξη μὲ πολλὴ ἀγάπη κι ἐκτί- µηση τὸν ταπεινὸ ὑπηρέτη της, τὸ δάσκαλο. Δίχως αὐτὸ νὰ γί- νη νομίζω πὼς ὁ Ἑλληνικὸς χῶ- ρος θὰ µεταθληθῆ πεδίον του- ριστικῶν ἐπισκέψεων κι’ ἐμεῖς οἱ Ἓλληνες ὑπηρέτες μονάχα καὶ ξεναγοὶ τῶν κατὰ τ' ἄλλα ἀξιαγάπητων ἐπισκεπτῶν µας. 'Ἡ. συντονισμένη προσπάθεια τῶν ἀδελφῶν ὀργανώσεων ΟΛΜΕ. καὶ ΟΕΛΜΕΚ πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση μπορεῖ πολλὰ νὰ προσφέρη. 'ΟὉ συντονισμὸς εἷ- ναι πολὺ εὔκολος γιατί, στὴν οὐσία, πρὀκειται περὶ ὁμοουσίων καὶ ἁδιαιρέτων ὀργανώσεων, ὅ- πως στὴν οὐσία ἁδιαίρετος εἷ- ναι ὁ Ελληνικὸς χῶρος, Μπορεῖ Χθεσινὲς καὶ σηµερι- νὲς πολιτικὲς σκοπιμότητες νά μὴν ἐπέτρεψαν τὴν ἐνσωμάτωση τῆς Κύπρου στὸ Ελληνικὸ κρά- τος. Όμως, κοινἠ ἡ μοῖρα τοῦ Ἑλληνισμοῦ' καὶ εἴτε ἡ Κύπρος θὰ χαθῆ ὡς ἀνεξάρτητο κράτος εἴτε θὰ ἐνσωματωθῆ στὴν Ἑλ- ληνικἡ ἐπικράτεια καὶ θὰ σωθῆ. ᾿Απευχόμαστε τὸ πρῶτο, εὐχό- μαστε γιὰ τὸ δεύτερο. Προπίνω ὑπὲρ τῆς 'Ελληνικῆς Παιδείας, ὑπὲρ τῆς ἑνιαίας καὶ ἁδιαίρετης Ἑλλάδος, τῆς ἔνσω- µατώσεως τοῦ νησιοῦ µας στὸν ἐθνικὸ κορμό. Σᾶς καλωσορίζω καὶ σᾶς εὔχομαι κάθε εὐτυχία ποοσωπικἡ καὶ οἰκογενειακή. ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1971 Σχκχοῆβτα ΚΕΝΤΡΑ ΛΙΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΑΣΕ ἀκόμα ἕνας χρόνος ἀπάνω στὴν ἕδρα μὲ ἐνισχυμένες τὶς ἐλπί- δες πὼς ὅσα κακὰ ὑπῆρχαν στὸ ἩὙ- πουργεῖο Παιδείας θὰ διορθώνονταν. Πιστέψαµε πὼς θὰ ρισκόταν τρό- πος οἱ ἐπίσημες ὑποσχέσεις ποὺ μάς δόθηκαν νὰ μετουσιωθοῦν σὲ πράξη. Γι αὐτὸ καὶ ἡ ΟΕΛΜΕΚΕ περίµενε ἕνα ὁλόκληρο χρόνο. Εἴμασταν ὅλοι πε- πεισµένοι πὼς πρὶν ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους ὅλοι οἳ συνάδελφοι θὰ γνώριζαν τὴ νέα θέ- ση στὴν ὁποία θὰ ὑπηρετοῦσαν. “Ἱ- στερα μάλιστα ἀπὸ τὴν τελευταία διάψευση τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας γιὰ δηµοσίευµα ἐφημερίδος «ὅτι εἷ- ναι ἀδιαικολόγητοι οἱ καθηγηταὶ νὰ ἀνησυχοῦν, γιατὶ ὅλες οἱ μεταθέσεις δημοσιεύτηκαν!» ὁ κόσμος ὅλος καὶ οἱ καθηγητὲς μαζὶ ἠσυχάσαμε. Τραγικὴ διάψευση τῶν ἐλπίδων τοῦ καθηγητικοῦ κόσμου, μὰ καὶ διάψευση τῆς διαψεύ- σεως τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἢ- ταν τὸ ἀλγεινὸ θέαµα ποὺ παρουσία- σαν τὰ σχολεῖα στὶς 3 καὶ 4 Σεπτεµ- δρίου. Ἠσαν πραγματικὰ κέντρα δι- ερχοµένων, ἄλλοι ἔρχονταν καὶ ἅλ- λοι ἔφευγαν μὲ μιὰ ἐπιστολὴ στὸ χέ- ρι κι’ ἀκόμα... Τὰ ὅσα ἀναφέρονταν ἀπὸ τὴν ἑ- πίσηµη πλευρὰ γιὰ στελέχωση τῶν σχολείων καὶ εἰδικοὺς λόγους, για τὸ ἕνα καὶ γιὰ τὸ ἄλλο, δείχνουν ἆ- πλῶς τὴν ἐκτίμηση τῶν ἐπισήμων στὸν καθηγητικὸ κόσµο. Γι αὐτοὺς εἴμαστε πιόνια, ἄψυ- χα ἀντικείμενα, ποὺ τὰ κινοῦν τὴν τελευταία στιγμὴ ὅπου καὶ ὅπως θέ- λουν. Λίγος σεθασμὸς στὸν καθηγητή. Αν συνεχιστη αὐτὴ ἡ κατάστα- ση καὶ ὁδηνηθῃῆ τὸ σύνολο τῶν µα- θητῶν, τῶν γονέων καὶ τοῦ κόσμου ὁλόκληρου νὰ μὴ σέθεται τὸν ἐκπαι- δευτικό, τότε πρώτη ἡ κυθέρνηση θά κλάψη πάνω στὰ ο τσ πον θὰ ἐπι- σωρεύση στὴν κεφα ὅλων µας ἑ ΠολΙτΙ ΚΗ της, μας Ἡ , ᾿Εμεῖς ζητοῦμε νὰ τηρηθοῦν οἱ ὑποσχέσεις, τὰ πάντα νὰ εἶναι ἕτοι- μα ἀπὸ τὸν ᾿Τούνιο καὶ ὁ καθηγητὴς ἤρεμος ψυχικὰ νὰ ἀἁφι- ερώνη ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα τοῦ σχολικοῦ ἔ- τους λες του τὶς δυ- γάµεις στὸ δύσκολο ἔρ- νο. Ἔχουμε τὴ δύναμη καὶ μποροῦ- με νὰ ἐπιμένουμε σ᾽ αὐτό. κ ΤΑΥΤΙΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΕ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ποὺ ἔγινε στὸ τέ- .. λος τοῦ περασμένου χρόνου ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Γεν. Ἔπιθεωρη- τοῦ κ. ΙΤ. Κουτσάκου ὑποστηρίχθηκε ὡς ὀρθὴ ἄποψη, ὅτι πρέπει νὰ ἁπο- φεύγεται «ἡ πλήρης ταύτισις τοῦ ἐκ- παιδευτικοῦ πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν (τὸ σχολεῖον) ὡς ἐπενεργοῦσα δυσµε- νῶς ἐπὶ τῆς ὅλης λειτουργίας τῶν σχολείων καὶ δη μιουργοῦσα ὑπερδύ- ναµιν, τοὺς οὕτω πλήρως ταυτισµέ- νους πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν καθηγη- τάς». ος Ἡ ἀρχη αὐτὴ ἄρχισε νὰ ἰσχύη ἀπὸ φετος, γι’ αὐτὸ φαίνεται ἔγιναν καὶ οἱ πολλὲς μεταθέσεις συναδέλ- φων. ᾿Ελπίζουμε ὅμως ὅτι δὲν θὰ ὁ- πάρχη Ἡ παρατηρουµένη σήµερα µ:- νοµέρεια. Καὶ ἐξηγούμεθα: Δὲν µε- τακινήθηκαν͵ ὅλοι ποὺ ἴἔχουν, ἔστω πάνω ἀπὸ πέντε χρόνια ὑπηρεσία σ᾿ ἕνα σχολεῖο' κι᾿ ἀκόμα ὑπάρχουν συνάδελφοι ποὺ µετακινήθησαν φέ- τος ἐνῶ ἐργάστηκαν µόνο γιὰ δέκα μῆνες στὸ σχολεῖο ποὺ σαν τὸν προ- ηγούμενο χρόνο. Αν ἀπὸ τὸν Διευθυντὴ µέχρι τὸν καθηγητὴ μετακινοῦνται μετὰ ἀπὸ ὁ- ρισµένα χρόνια, ἔστω πέντε, ἂν ὅλοι χωρὶς καμιὰ ἐξαίρεση λόγῳ γνώνι- μιῶν, προσωπικῶν δυσκολιῶν καὶ ἄλ- λων παραγόντων μετακινοῦνται ἀπὸ σχολεῖο σὲ σχολεῖο, ἀπὸ μέρους µας δὲν θὰ ὑπῆρχε ἔνσταση. Ἐφ᾽ ὅσον τὰ πιὸ πάνω δὲν ἵ. σχυσαν καὶ ὑπάρχει µονομµέρεια -- ἂν ὄχι προκατάληψη ἐναντίον μερικῶν συναδέλφων -- ἡ ὀργάνωσή µας ἔχει ἔνσταση καὶ ζητᾶ ἢ νὰ ἐπιστρέψουν οἱ συνάδελφοι στὴν προηγούµενη θέ- ση τους ἢ ὅλοι ποὺ ἔχουν διανύσει πάνω ἀπὸ πέντε χρόνια σ᾿ ἕνα σχο- λεῖο νὰ μετακινηθοῦν ἀπὸ Φέτος, χω- ρὶς ἐξαίρεση. κ ϱ ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟΣ ΑΛΛΑ... ΕΙΝΑΙ ΓΜΟΟΣΤΟ τὸ λατινικὸ «σκλη- ρὸς ὁ νόμος ἀλλά νόμος». Στὸ ρη- τὸ τοῦτο θὰ προσθέταµε πὼς ὁ νόμος πρέπει νὰ ἀποπνέη καὶ κάποια ἆἀν- θρωπιά. Οἱ σκέψεις αὐτὲς μᾶς ὁασανί- ζουν ἐδῶ καὶ λίγες µέρες, ὅταν μὲ τὴν εἴδηση τοῦ θανάτου συναδέλφου, οἳ πλόκαμοι τῆς κυθερνητικῆς µηχα- γῆς ζητοῦσαν ἀπὸ τὸ ἁρμόδιο ταµι- ευτήριο στὸ ὁποῖον ἀποστελλόταν ὁ μισθὸς τοῦ τέως συναδέλφου νὰ ἆπο- στείλη στὸ γενικὸ λογνιστήριο τοῦ ἀρχιταμείου τὸν πιὸ πάνω μισθὸ γιὰ νὰ ἀποκόψουν ἀπὸ αὐτὸν τὶς τρεῖς μέρες ποὺ δὲν πρόλαθε νὰ τὶς δου- λέψη ὁ ἀποθανώγ. «Αἰδώὼώςῶ Ἀργείῖοι )!) Σκεφτήκαμε ἔστω καὶ γιὰ μιὰ στιν- μὴ µόνο, πὼς ὁ ἄνθρωπος αὐτός, δά- σκαλος ἢἡ ὑπάλληλος, ἀνάλωσε ὅλα του τὰ χρόνια στὸ γραφεῖο ἢ τὴν ἕ- δρα γιὰ χάρη τοῦ συνόλου, γιὰ χάρη τοῦ εὐνομούμενου κράτους Δὲν πι- στεύουµε πὼς τὸ κράτος ἤταν δυνατὸ νὰ φτωχύνη μὲ μισθὸ δυὸ - τριῶν ἡ- μερῶν. Αν τὸ πρᾶγμα ἀφηνόταν νὰ πε- ράση ἀπαρατήρητο, θὰ παρουσιαζό- ταν σὰν δεῖγμα λίγης «ἀνθρωπιᾶς» στὴν οἰκογένεια τοῦ ἀποθανόντος, ἢ κάποιας ἀναγνώρισης τῆς προσφο- βᾶς τοῦ τέως κυθερνητικοῦ ὑπαλλή- ου. Πιστεύουμε πὼς τὸ κράτος δὲν πρέπει νὰ φαίνεται ἀνάλγψητο καὶ νὰ μετρᾶ τὶς λίγες δεκάρες. Στὸ κάτω - κάτω ἡ κυθέρνηση μὲ τὸ θάνατό µας θγαίνει κερδισµένη, γιατὶ εἶναι δια- Φορετικὴ ἡ µεταθιθάσιµη σύνταξη ἀπὸ ὅσα παίρνει ὁ συνταξιοῦΌχος. Ὅσον ἀφορά τὴν στάση ἄλλων κρατῶν σὲ ἀνάλογες περιπτώσεις, καθιστοῦμε γνώστό, πὼς οἱ οἰκογέ- νειες ἀνθρώπων ποὺ οσυνταξιοδοτή- θηκαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα παίρνουν µε- τὰ τὸ θάνατο τοῦ συνταξιούχου σύν- ταξη τριῶν περίπου μηνῶν γιὰ ἔξο- δα κηδείας, ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ἀνακοίνωσή της ἡ ΟΕΛΜΕΚ προέτρεπε τὰ µέλη της νὰ μὴ πά- ρουν ὑπερωρίες, ἐκτὸς ἂν τοῦτο τοὺς τὸ ἔδιδε Υραπτῶς τὸ Ὑπουργεῖο, κι ἀκόμα τόνιζε πὼς ὅσοι ἐργάζονται σὲ δυὸ σχολεῖα ἔπρεπε νὰ ἔχουν καὶ πάλι γραπτῶς τὴν σχετικὴ µείωση στὶς ὢρες διδασκαλίας ποὺ συµφω- νήθηκε τὸν περασμένο χρόνο «ἀνά- μεσα στὸ Ὑπουργεῖο καὶ στὴν Ο.Ε. Λ.Μ.Ε.Κ. . Δὲν νοµίζουµε πὼς ἣἡ ΟΕΛΜΕΚ µε την ἀνακοίνωσή της προχωρεῖ σὲ ἀπειλὲς ἐνάντια στὴν Κυθέρνηση. Φαίνεται πὼς κάτι πιὸ σοθαρὸ συµ- θαίνει. Κινδυνεύει νὰ μὴ ὑπάρχη πιὰ Εμπιστοσύνη στὴν προϊσταμένη ἆἀρ- Εἶναι αὐτά. Γιὰ μάς εἶναι ἁπαράδεκτο νὰ προθαίνη ἡ Κυθέρνηση σὲ συμφώ- νιες μέσῳ ὑπηρεσιακῶν παραγόντων καὶ ἡ ἴδια στέλλοντας τοὺς ἐνδιαφε- ῥοµένους σὲ μιὰ ἅλυση προϊσταμέ- νων τῶν ἐκπαιδευτικῶν, νὰ φροντίζη για τὴν παράθαση τῆς συμφωνίας, στὸ τέλος μάλιστα νὰ δηλώνη ὅτι παρῆλθεν ὁ χρόνος καὶ οὐδεμία ὁ- περωρία «ἀναγνωρίζεται ἐκπροθέ- σµως., λυπηρὸν ἂν συµθαίνουν ο Ἡ ἁρμοδία ἀρχὴ ἔχει ὑποχρέώση νὰ καλέση ὅλους τοὺς ὑφισταμένους της καὶ νὰ τοὺς διατάξη νὰ κάνουν ἔρευνα καὶ 1) νὰ καταρτίσουν κατά- λογον ἐκείνων ποὺ δικαιοῦνται νὰ πληρωθοῦν ὑπερωρίες, 2) νὰ κάνουν κατάλογον ἐκείνων ποὺ ἐργάζονταν σὲ δυὸ σχολεῖα καὶ ἐμπίπτουν στὴν πιὸ πάνω συμφωνία, 3) νὰ διατάξη ἐντὸς ἑνὸς τὸ πολὺ μηνὸς νὰ πληρώ- θοῦν οἱ δικαιούµενοι καὶ 4) νὰ ἑξε- τάση τὴν ὅλην κατάσταση ὅπως δια- Ὑραφεται νιὰ τὸ νέο σγυολικὸ ἔτος ὠστεόὸ λόγος τῆς Κυθερνήσεως νὰ εἶναι νόμος, .. Πιστεύουμε πὼς ἡ ᾿Αρμοδία ἀρ- ΥἩ ἔγει τὴ δύναμη καὶ μπορεῖ νὰ τὰ ἐπιτύχη, ᾿Αναμένουμε! ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1971 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ 9 ϐ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΥΠΩΛΟΠΣΤΗΣ ΗΣ ΤΑ Η(ΠΛΙΛΕΥΤΙΚΛ ΙΛΡΙΜΛΙΑ Ὑπὸ κ. ΓΕΚΡΓΙΟΥ ΜΝ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ, Καθηγητοῦ τῶν Φυσικῶν εἰς τὸ Παγκύπριον Γυμνάσιον 2ον Ὁ διδάσκων -- Παρὸν καὶ μέλλον αὐτοῦ. Ηοῦ εἶναι ὕμως ὁ ὅδιδά- σκώὠν, ποία ἡ θέσις του, ποῖα τὰ καθήκοντα του, τὸ ἔργον του γενικά, µέσα εἰς τὴν πιὸ πάνω πορείαν Τὸν ἔχομεν ἐ- Ἑοστρακίσει τελείως, ἢ µή- πως τὸ σύστημα τοῦ ἔχει δώ- σει τὴν θέσιν τοῦ μηχανικοῦ ἢ τοῦ ἐλεγκτοῦ τῆς λειτουργί ας τῶν μηχανῶν 'Ἡ ἀπάν- τησις εἶναι ἀρνητικὴ, διὰ τὸ παρὸν τουλάχιστον. 'Ὁ διδά- σκὠν εἶναι παρὼν εἰς ὅλην τὴν πιὸ πάνω πορείαν, εἴτε µέσα στὴν ἰδίων «τὴν αἴθου- σαν διδασκαλίας» εἴτε µέσα σὲ εἰδικὸν χέντρον, ἀπὸ ὅπου ἔχει µίαν πλήρη εἰκόνα τόσον τῆς πορείας τῶν μαθητῶν πρὺς µάθησιν ὅσον καὶ τῆς χαλῆς λειτουργίας τῶν µηχα- νῶν. Καὶ δὲν εἶναι ἕνας πα- θητικὺς ἐλεγμτὴς τῆς ὕλης πορείας, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἷ- γαι σὲ διαρκή ἐπιφυλακήν, ἔτοιμος νά ἐπέμόη ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν. 'Εὰν οἱ ἀκαθόριστες ἀπαντήσεις τῶν σπουδαστῶν ὑπερθοῦν κάποιο ὅριον, τὸ ὁ- ποῖον εἶναι ἀνάλογον τῶν ψυ- χοσωματικῶν ἱκανοτήτων ἕ- χάστου, ἢ ἐὰν οἱ λανθασμέ- γες ἀπαντήσεις ὑπερθοῦν πά- λιγ κάποιο ὅριον, τότε ἐπεμ- θαΐνει ὁ διδάσκων ὁ ὁποῖος θά ἀναλάθη τὴν περαιτέρῳ διδασκαλίαν καὶ καθοδήγησιν τοῦ σπονυδαστοῦ. ᾿Εάν ἀκόμη ὁ σπουδαστὴς παρουσιάση ση- μεῖα κοπώσεως ἢ δυσθυµίας τότε πάλιν ὁ διδάσκων θὰ ᾱ- γαλάδθη τὸν ρύλον τοῦ, τὸν ὑποῖον ἡ μηχανη ἀδυνατεϊ καὶ μᾶλλον θὰ συνεχίση νὰ ἀδυνατῆ νὰ ἐκπληρώση, ποὺ ἔγχειται εἷς τὴν συναισθηµα- τικὴν ἀποφόρτισιν τοῦ σπου- δαστοῦ. ᾿Εὰν τέλος παρουσι- ασθῆ θλάδη εἲς τὶς μηχανές, τότε ὃ διδάσκων εἶναι ὕπο- χοεωµένος νὰ ἀναλάδη καὶ πάλιν τὸ ἔργον του, ἐνῶ συγ- χρόνως θά εἰδοποιήση τὸν εἰδικὸν (ἐὰν δὲν ἐπέμόη µό- γος του) ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ παρακολουθῆ τὴν ὅλην λει- τουργίαν ἀπὸ τὸ γενικὸν κέν- τρον ἐλέγχου. Διὰ νὰ εἶναι ὅμως ὁ διδά- σκων σὲ θέσιν νὰ ἀνταποκρι- θῆ εἰς τὰ καθήκοντα αὐτά, εἶναι ὑποχρεωμένος νά παφά- χολουθήση καὶ εἰδικὰ µαθή- µατα, ἐχτὸς ἀπὸ τὸν καταρ- τισμόν του διὰ τὰ διδασκαλι- κά του καθήκοντα. Τὰ µαθή- µατα αὐτὰ θὰ ἀναφέρωνται εἰς τὸν τρόπον χειρισμοῦ τῶν μηχανῶν καὶ εἰς τὸν τρόπον ἀντιδράσεως σὲ µικρο --- ἐπι- πλοκές, ἐπίσης εἷς τὴν γενι- κὴν λειτουργίαν τοῦ ὅλου συ- στήµατος, εἰς τὸν τρόπον προγραμματισμοῦ καὶ τὴν πο- ρείαν ἐκθέσεως τοῦ κάθε θέµατος κ.ᾱ. Αὐτὰ ὕσον ἀφορᾶ τὺ πα- ρὀν. Διά τὸ μέλλον ὅμως, οἱ προοπτικὲς διά τὴν θέσιν τοῦ διδάσκοντος φαίνονται σκο- τεινές. Ἠδη αὐτὴν τὴν στι- γμὴν γίνονται σχέδια γιὰ ἕνα ἵδρυμα κολοσσιαῖον, ἕνα εἷ- δος διθλιοθήκης ἀλλὰ σὲ Ἐ- θνικὴν κλίμακα. Εὶς αὐτὴν θὰ κατατίθενται καὶ θὰ διατη- οοῦνται τὰ πάντα. Στὴν ἆρ- χἒἠ θὰ περιλαµθάνη 100 µε- γάλες αἴθουσες γιὰ ἑκατὸν θέµατα, οἳ ὁποῖες ὑπολογίδε- ται νὰ αὐξηθοῦν προοδευτι- κῶς σὲ 2900 µέσα σὲ 100 χοό- για. Αὐτὴ Ἡ «Κεντρική Βι- θλιοθήπη» θὰ εἶναι σὲ συνε- χῆ ἐπικοινωνίαν μὲ μικρότερα κέντρα, ἐγκατεστημένα εἴτε σὲ Πανεπιστημιακούς, εἴτε σὲ ἄλλους χώρους σὲ κάθε πε- ριοχήν. Αὐτὰ τὰ δευτερεύον- τα κέντρα θὰ ἔχουν διαρκῆ σύνδεσιν μὲ ὅλα τὰ ἐκπαιδει- τικὰ ἱδούματα τῆς περιοχῆς, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ καθένα θὰ διαθέτη τὶς δικές του κονσό- λες καὶ ἕνα χέντρον ἐλέγχου τῆς λειτουργίας τους. Ἡ «Κεντρικὴ Βιθλιοθήκη» ὤχι µόνον θὰ διαθέτη τὰ πάντα ἐπὶ παντὸς θέματος εἰς τὴν συνηθισμένην τους μορφὴν, ἀλλὰ ἀκόμη θὰ µπο- οῇη ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν νὰ πληροφορηθῆ κανεὶς ὅ,τιδή- ποτε ἐγράφτηκε πάνω σὲ ἕ- να εἶδικὸ θέμα ὕπως π.χ. ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Γενετι- κῆς, ἢ εἰδικὰ γιὰ τὸ Ρ.Ν.Α. ἢ γιὰ τὸ Ε.Ν.Α., ἢ γιὰ τὸ θέ- μα τοῦ ἔρωτος παρὰ 1λά- τωνι ἢ γιὰ τὴν ἀτομικὴν θεω- οίαν τοῦ 1Γλάτωνος αλ. ἸΔ- χόµῃη θὰ περιέχη ἀναλήσεις χειµένων, κοίσεις γι) αὐτὰ τὰ κείµενα, πληροφορίες γιὰ τοὺς σιυγγραφεῖς καὶ τὸ ἔρ- γον τους κ.ο.χ. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν φαί- γεται ὅτι γυρίζοµεν κατὰ αἰ- ὤνες ὁλόχληρους πίσω, στὴν ἐποχὴν λατὰ τὴν ὁποίαν ὁ σχολάριος εἶχε πάνω στὸ θοανίον του ὅλην τὴν γνῶσιν τοῦ κόσμου, Τώρα ὁ µαθητὴς θά ἔχη πάνω στὴν κονσύλα του ἕνα μικρὸ κουτὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον, μὲ τὸν τρόπον ποὺ ᾱ- ναφέραµε, θὰ πληροφορῆται καὶ θὰ καθοδηγῆται γιὰ τὰ πάντα. Ἡ συλλογὴ ἐχείνη θὰ εἶναι. μερικῶν ἑκατομμυρίων σελίδων καὶ τὸ σπουδαιότε- ρον, προσαρµοσµένων στὶς ἱ- διαίτερες ἀπαιτῆσεις, ἵχανό- τητες καὶ διαφέροντα του. Αν δὲ ἡ συλλογή αὐτὴ δὲν τοῦ εἶναι ἀρκετή, τότε μὲ τὴν µεσολάθησιν τοῦ τοπικοῦ πε- ριφερειαχκοῦ χέντροι εἴτε τῆς «Κεντρικῆς Βιθλιοθήκης» θά παίρνη σὲ μερικὰ δευτερόλε- πτα μερικὲς ἑκατοντάδες χι- λιάδες σελίδων ἀκόμη γιὰ χά- ποιο εἰδικὸ θέμα. 'Ὁ σποι- δαστὴς θὰ χοειασθῆ καὶ µε- λέτην στὸ σπίτι του. Τότε, ἐ- νῶ παραχκολουθεῖ τὰ µαθή- µατα του, θέτει σὲ λειτουρ- γίαν ἕνα σύστηµα τὸ ὁποῖον τοποθετεῖ μπροστά στὴν ὀθό- γην τῆς τηλεοράσεως ἕνα εἰδικὸ φίλμ ἀπὺ σελήνιον. τὰ φωτιζόµενα µέρη τοῦ φὶλμ. προκαλεῖται μµιὰ ἀπώ- λεια φορτίου καὶ μετὰ τοῦτο «ἐμφανίκεταυ διὰ ἐπιδράσε- ως μὲ μιὰν εἰδικὴν σκόνη ἣ ὁποία ἔλχεται στὰ φορτισμέ- γα σημεῖα καὶ φθορίζει. Ἔ- τσι ὁ μαθητὴς ἐγκαταλείπον- τας τὴν «αἴθονυσαν διδασκα- λίας» ἔχει στην διάθεσιν του καὶ τὰ ἀναγκαῖα κείµενα γιὰ τὴν. περαιτέρω µελέτην του. Αν τυχὸν θέλη νὰ Ἑανα- χοησιμοποιήση τὸ φίλμ, τότε διὰ ἐπιδράσεως μὲ μίαν εἷ- δικἠν σκόνη προκαλεῖται ἐ- πάνοδος τοῦ φορτίου στὴν ἀρχικῆν του κατάστασιν. Θὰ μποροῦσε ὕμως νά κά- γη καὶ κάτι ἄλλο. Αὐτὴν τῆν στιγµὴ ἡ μικροφωτογραφικῆ ἔχει κάνει πραγματικὰ θαύ- µατα. Σελίδες ὁλόκληρες κειμένων παίρνουν τὸ µέγε- θος κεφαλῆς καρφίτσας ἢ τελείας. Καὶ αὐτὲς καταχο- ροῦνται σὲ ταινίες πλάτους περίπου ὅ οπι. “Ὑπελογίσθη δὲ ὅτι εἰς µίαν γραμμὴν πά- χους 1 πηπι καὶ πλάτους τοῦ ἰδίου θὰ μποροῦσαν νὰ κατα- χωρηθοῦν 50 σελίδες, δηλα- δή ἕνα ὁλόκληρον στοιχεῖον. Λαμθανομένου δὲ ὑπ ὄψιν ὅτι ὁ κάθε κλάδος θά περι- λαμθάνη περίπου ἕνα ἕκατομ- μύριον στοιχεῖα θὰ ἆρεια- σθοῦν ταινίες µήκους 1000 µέτρων διὰ τὸν κάθε κλάδον. Ὁ σπουδαστἠς λοιπὸν δὲν θὰ ἔχη παρὰ νὰ θέτη σὲ λει- τουργίαν τὸ σύστηµα µικρο- φωτογραφίας καὶ ἔτσι νὰ παίρνη τὰ κείµενα του, µερι- κῶν ἑκατοντάδων Χιλιάδων σελίδων ἐπὶ ταινίας ὄχι µε- γαλύτερης ἀπὸ τὶς συνήθεις μαγνητοφώνου. Ἑϊς τὸ σπίτι του, θὰ τοποθετῆ τὴν ταινίαν ἐπάνω στὸν κατάλληλον «προθολέα» καὶ ἔτσι θὰ ἔχη τὰ κείµενα του γιὰ τὴν κατ) οἶκον µελέτην. «Μήπως ὅλα αὐτὰ εἶναι ὅ- νειρα» θὰ μποροῦσε νὰ διε- ρωτηθῆ κανείς. Καὶ ὅμως ὅ- χι. Εΐναι σχέδια καὶ μάλιστα σὲ στάδιον εἰς τὸ ὁποῖον ἕ- χουν ἐπιλυθῆ τὰ πλεῖστα τῶν προθλημάτων τὰ ὁποῖα ἔδη- µιουργήθησαν. Καὶ κατ’ ἆρ- χὴν τὸ θέμα τῆς µικροφῶτο- γοαφίσεως τῶν κειμένων γιὰ τὴν κατ’ οἶκον µελέτην. Ἔ- χει ἐπινοηθῆ ὑπὸ τῆς Ἐδηκ Ροεϊςίοη Ἱπάιςίτίες καὶ ἤδη εἶναι ἓν χρήσει. Τὸ θέµα τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ (Χχον- σόλες κ.ἄ) ὅπως καὶ ἐκεῖνο τῶν χώρων καταθέσεως, δι- ατηρήσεως καὶ ταξινοµήσε- ως τῶν θεμάτων ἔχουν ὁμοίως λυθηῆ. Τὸ πρόθληµα τῶν ὑπο- λογιστῶν εἶναι ἐπίσης εἰς τὸν δοόµον τῆς ὁριστικῆς ἐπιλύ- σεως του μὲ τοὺς ὑπολογι- στὰς τῆς τρίτης γενεᾶς ἢ ᾱ- κόμη καλύτερον μὲ τὰ Ρετοθ- Ρίοη τὰ ὁποῖα χάτασκευά- ζονται διά πλήρους ἀπομιμή- σεως τῆς κατασκευῆς καὶ λειτουογίας τοῦ ἀνθρωπίνοι ἐγνεάλου. Ἀυμένον εἶναι καὶ τὸ θέµα τῆς τηλεμεταδό- σεως κειμένων ἡ παραστάσε- ὢν. Μένουν ἀκόμη πρὸς ἐπί- λυσιν τὰ ἀκόλουθα προθλήµα τα: α) Τὸ πρὀόθληµα τῆς ἐ- πιλογῆς, ταξινοµήσεως -αὶ ἀναλύσεως τοῦ πρὸς µετάδο- σιν ὑλικοῦ. ϐ) Τὸ πρόθληµα τῶν διαλόγων μεταξὺ σποι- δωστοῦ καὶ ὑπολογιστοῦ ποὺ εἶναι ἴσως καὶ τὸ πιὸ δύσκο- λον. Καὶ Υ) τὸ θέµα τοῦ προγοαμματισμοῦ τῶν ὑπολο- γιστῶν τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξ ἵ- σου δύσνολον μὲ τὸ προηγούῦ- µενον γαὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν φαίνονται νὰ ὑπάρχουν ποο- οπτικὲς γιὰ σίντοµην ἐπίλι- σιν. «Ὥστε λοιπὸν ὁδηγούμεθα πρὸς µίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν ὁ διδάσχων θὰ γίνη μιὰ περιττὴ πολυτέλεια.» Τι στεύω πως δὲν θὰ εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα. Διότι καὶ ὅταν ἀκόμη θὰ ἐπιλυθοῦν (ἐὰν ἐ- πιλυθοῦν) τὰ τεχνικῆς φύσε- ως θέµατα, τὸ ζήτημα δὲν θά ἔχη λήξει. Ἓνας διδάσκων δὲν εἶναι µία μηχανἡ µετα- δόσεως Ἐηρῶν γνώσεων, ἆλ- λὰ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει ἐνώπιον του ἀνθοώπους μὲ τὰ ἰδιαίτερα τους διαφέροντα. τὶς εἰδικές τους ἵκανότητες, τὰ ἰδιαίτερα χαρακχτηριστικἁ τῆς προσωπικότητος, τὰ εἶδι- κά. σωματικὰ χαρακτηριστι- κά. Πῶς λοιπὸν µία µηχανὴ θὰ χινήση τὸ διαφέρον τοῦ σπουδαστοῦ, ποὺ εἶναι µία θασικἡὴ ποοῦύπόθεσις γιὰ νὰ µάθη: Πῶς θὰ ἔἐπιδράση ὁ ὑπολογιστῆὴς ἐπὶ τοῦ συναι- σθηματικοῦ κόσμου τοῦ σποι- δαστοῦ, καὶ ποία μηχανή θὰ εἶναι ἱκανὴ νὰ φέρη τὴν ἐκ- αὀρτισιν τοῦ συναισθηµατι χοῦ του φόρτου ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΓΙΜΝΑΣΤΩΝ ΚΥΠΡΟΥ Τὸ Κ.Δ. Συμθούλιον τοῦ Συνδέσμου Γυμναστῶν συ- γελθὸν εἰς τὴν πρώτην αὖὐ- τοῦ συνεδρίαν τὴν 21.65.11 κατηρτίσθη εἰς σῶμα, ὡς ἆᾱ- κχολούθως: Πρόεδρος Μ. Παπαχριστοφόρου, ᾿Αντιπρό- εδρος Α. Πετρίδης, Ὁἵἳ. Γραμματεὺς Φ. Παπαφιλίπ- ποπ, Ταμίας ΠΠ. Νικολάου καὶ µέλη ΓΤ. ὙΣολομωνίδης, Χ. Χ΄’ Ἐυράκου, Μ. ἍΣια- καλλῆς καὶ Α. Ζαόρός. Τὸ Συμθούλιον συνεζήτη- σε τὰ πολλὰ προθλήματα, τὰ ὁὅποῖα ἁἀπασχολοῦν τὸν κλάδον καὶ τοὺς τρύπους ἀντιμετωπίσεώς των. Ηρὸς τούτοις ἀπεφασίσθη, ὅπως τὸ. συντομώτερον ἐπιδιωχθῇ:. συνάντησις μετὰ τῆς Ο.Ε.Λ. Μ.Ε.Κ., ἡ ὁποία νὰ κατατο- πίσῃ τὸ ἡμέτερον Συμθούλι- ον ἐπὶ τῆς θέσεως τῆς 'Ορ- γανώσεως ἔναντι τῶν προ- θληµάτων τοῦ κλάδου. ΄Ακο- λούθως θά ζητηθή συνάντη- σις μετὰ τοῦ “Ὑπουργοῦ Παι- δείας, τοῦ Προέδρου τῆς Ἐγ- παιδευτικῆς ᾿Επιτροπῆς καὶ τοῦ Προϊσταμένου Σωὠματι- κῆς ᾽Αγωγῆς. Τὸ Κ.Δ. Συμθούλιον ἆ- πεφάσισεν, ὅπως ἕκαστον Ἐ- παρχιακὸν Συμθούλιον συ- νέλθῃ τὸ ταχύτερον καὶ σι- ζητήση διά τὸν μισθὸὀν προ- πονητῶν κατὰ τὰς διαφό- ρουὺς ἐκδηλώσεις. Παρακαλοῦνται οἱ κ... συνάδελφοι, ὅπως διὰ κάθε Φλέγον θέµα ἀπευθύνωνται πρὸς τὸ ᾿ΕἘπαρχιακὸν Συμ- θούλιον. Ἠδη ἐπραγματοποιήθη ἡἢ συνάντησις μετὰ τῆς Γοαμ- µατείας τῆς Ο.Β.Λ.Μ.Ε.Ι. μετὰ τῆς ὁποίας συνεζητήσα- μεν διεξοδικῶς τὰ διάφορα προθλήµατα τὰ ὁποῖα ἄντιμε- τωπίζει ὁ κλάδος µας. Ὕ- πῆρξεν πλήρης κατανόησις ἐκ µέρους τῆς Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. καὶ μᾶς ὑπεσχέθη ὅπως προ- ὠθήση καὶ ἐπιλύση τὰ ποο- θλήµατα µας, τὸ θασικώτε- ρον ἀπ᾿ ὅλα δὲ εἶναι ἐκεῖνο τῆς προαγωγῆς µας εἰς τὴν κλίμακα Ἑ 10 ἄνευ µετεχπαι- δεύσεως. Πιστεύω ὅτι ἢ παρουσία τοῦ διδάσκοντος θά εἶναι ᾱ- πολύτως ἀπαραίτητος καὶ ἡ ὀοήθεια του πρὸς τὸν σπουδα- στὴν στὴν πορείαν πρὸς τὴν µάθησιν ἀναντικατάστατος, καὶ εἲς τὸ µέλλον. ᾽Αλλαγὲς θὰ ὑπάρξουν σί- Ύουρα, τὶς ἔχομεν ἤδη. Και- νοτοµίες θὰ γίνουν πολλὲς καὶ διάφορες. Τὸν ἄνθρωπον -- διδάσκαλον ὅμως δὲν νο- : . να νο αν µίζω. ὅτι θὰ ὑπάρξη ὅ,τιδή- ποτε ποὺ νὰ τὸν ἐξοστρακί- ση ἀπὸ τὴν διαδικασίαν ποὺ λέγεται «πορεία πρὸς τὴν µά- θησιν». σως μάλιστα ὁ διδάσκα- λος τοῦ μέλλοντος νὰ κερδί ση, ἀφοῦ θὰ ἔχη φορτώσει εἰς τὴν μηχανὴν ὅλον αὐτὸν τὸν τρομερὸν φόρτον τῶν ἐ- ειδικευμένων γνώσεων ποὺ μᾶς ὁδήγησεν στὸ νὰ «γνῶ- ρίξωµεν τὰ πάντα ἐπὶ τοῦ τί- ποτε». Καὶ ἀπελευθερωμένος θὰ ἀφοσιωθῆ στὰ ποαγµατι- κά του διδασκαλικὰ καθή- κοντα στὴν δημιουργίαν ἀπὸ | πάσης ἀπόψεως ὡλοκληρωμέ- γων προσωπικοτήτων. Τ0 ΝΙΜΟΘΕΤΙΚΟΝ ΛΙΛΙΛΓΜΛ θ.0)10 τοῦ κ. ΝΙΚΟΥ ΛΑΜΠΡΑΚΗ, Β. Διευθυντοῦ εἰς τὸ Οἰκονομικὸν Λύκειον Λευκωσίας 3ον Οἱ ὑποδιευθυνταὶ ὁρίζονται ἐκ τῶν καθηγητῶν τῶν ἑχόντων τὸν 3ον θαθμόν, θοηθοῦν τὸν γυµνα- σιάρχην εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν διοικητικῶν καὶ ἐποπτικῶν αὖ- τοῦ καθηκόντων καὶ ἀναπληροῦν αὐτὸν ἀπόντα ἢ κωλυόμενον, δι- δάσκουν δὲ ἐπὶ 12--18 ὥρας ἑ- θδοµαδιαίως. Αἱ ὑποχρεωτικαὶ ὥραι διδα- σκαλίας τῶν καθηγητῶν ὁρίζον- ται ὡς ἀκολούθως : α) Διὰ τοὺς ἔχοντας ὑπηρεσί- αν μέχρι 12 ἐτῶν 25--27 ἃραι ἑδδομαδιαίως. 6) Διὰ τοὺς ἔχοντας ὑπηρεσί- αν ἀπὸ 12 µέχρι 20 ἑτῶν 23-- 25 ὅραι ἑθδομαδιαίως, γ) Διὰ τοὺς ἔχοντας ὕπηρε- σίαν ἀπὸ 20 ἐτῶν καὶ ἄνω 2]-- 23 ὅραι ἑδδομαδιαίως. Διὰ τοὺς καθηγητὰς τῆς Σω- ματικῆς ᾿Αγωγῆς αἱ ὅραι διδα- σκαλίας διὰ τοὺς ἔχοντας ὑπηρε- σίαν µέχρι 12 ἐτῶν ὁρίζονται εἰς 21--24 ἑθδομαδιαίως, διὰ τοὺς Έχοντας ὑπηρεσίαν ἀπὸ 12 μέχρι 20 ἑἐτῶν εἰς '20--22 ἓ- ΚΥΡΙΛΚΙΣ ΗΛΙΟΣ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΑΓΩΝΙΣΠΚΗ ΜΟΡΦΗ Ὅταν ἡ Παγκύπριος Ἓνωσις Γεωπόνων καὶ τὸ Γεωργικὸ Γυ- µνάσιο Μόρφου ἀπεφάσισαν πρὶν ἕνα χρόνο νὰ δημιουργήσουν προῦποθέσεις συγκεντρώσεως ἕ- γὸς σεβαστοῦ ποσοῦ γιὰ τὴν ᾱ- γέγερση ἑνὸς περιλάµπρου µνη- µείου μὲ τὸ ὁποῖον νὰ ἀποθανα- τισθῇ ὁ μεγάλος ἥρωας τῆς Κύ- πρου Κυριάκος Χριστοφῇ Μά- τσης δὲν ἔδαλαν σὰν σκοπὸν νὰ προσθέσουν µονάχα ἕνα ἀκόμα μνημεῖο, στὰ τόσα ἄλλα, ἀλλὰ καὶ νὰ προδάλουν μιὰ γιγαντι- αία µορφή, ποὺ ξεκίνησε ἀπὸ τὰ μαθητικἁ Χρόνια μὲ ἀποκρυ- σταλλωμένες σκέψεις, προχώρη- σε στὴν Γεωπονικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης μὲ ὠριμασμένον τὸν κόσµο τῶν ἴδε- ὢν, γιὰ νὰ ἀναλάθῃ πρὠτοπορι- ακὸ ρόλο στὸ µεγάλο ᾿Αγῶνα τῆς ΕΟΚΑ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιδολία ὅτι ὅ- λοι οἱ ἤρωες τοῦ Έπους τῆς ΕΟΙΚΑ ἦσαν ἄνδρες τολμῶντες καὶ γιγνώσκοντες τὰ δέοντα καὶ ἐν τοῖς ἔργοις αἰσχυνόμενοι, ἆλ- λὰ. στὴν περίπτωση τοῦ Μάτση ἀντικρύζουμε τὸν πνευματικὸ ἄν- θρωπο, τὸν ἐπιστήμονα Γεωπόνο καὶ τὸν φλογερὸ σὰν ἥλιο καλο- καιριάτικο μεσημεριοῦ» ἀἄγωνι- στη καὶ ὡλοκληρωμένο ἄνθρωπο. Βρισκόµουν στὰ ὑπόγεια τῶν Κρατητηρίωὠν Πλατρῶν, ὅταν πληροφορήθηκα ἀπὸ τοὺς ᾽Αγ- γλοτούρκους δηµίους µου τὸν ἡ- ρωϊκὸ θάνατο τοῦ Κυριάκου Μάτση στὶς 19 Μοεμθρίου 1958. Συνέδεσα αὐτόματα τὰ τελευ- ταῖα λόγια του «Αν θὰ θγῶ, θὰ ὀγῶ πυροβολώντας» μὲ ἆᾱ- πόσπασµα ἀπὸ σκέψεις δικές του, ποὺ τὶς ἔγραψε πάνω στὸ χαρτὶ, ὄχι γιατὶ φιλοδοξοῦσε νὰ γίνῃ λογοτέχνης, ἀλλά γιατὶ ἐπεδίω- κε νὰ γίνη ἕνας ἡγέτης τοῦ Κυ- πριακοῦ 'Ελληνισμοῦ, ἡγέτης τοῦ ὁποίου τὰ λόγια μµετετρέπον- το σὲ πράξεις. «Διάλεξε ὅσο μπορεῖ τὸ δρό- μο τοῦ θανάτου σου, γιατὶ ἕνας ὡραῖος θάνατος εἶναι ἡ καλύτερη πράξη τῆς ζωῆς σου. Τὸν ἀγῶ- να σὲ τελευταία ἀνάλυση, μπορεῖ νὰ διεξαγάγη κανεὶς ἀπὸ ὅποια θέση κι ἂν Δρίσκεται. ᾿Αρκεῖ νὰ δείχνῃ τὴν περήφανη θέλησή του στὸν κατακτητή. Αὐτὸ θά τὸν τσακίση. Ἠδη μοῦ φαίνεται πὼς οἱ Αγγλοι θὰ φύγουν. Νομίζω ὅμως πώς, πρὶν τὸ κάµουν, θὰ σκορπίσουν πίσω τους ὄλεθρο καὶ συμφορά. 'Ὁ Θεὸς νὰ μὲ θγάλη ψεύτη!» Κυριάκος Λά- τσης. Αν σκεφτοῦμε πὼς καὶ ἀπὸ τὰ παιδικά του χρόνια ὁ Μάτσης ἐφρόντισε καὶ σὰν µαθητὴς τοῦ Γυμνασίου ᾽Αμμοχώστου (συμ- µαθητὴς τοῦ Γρηγόρη Αὐξεντίου) καὶ κατόπιν σὰν Φφοιτητὴς στὴ Θεσσαλονίκη νὰ στερεώση γερὲς ρίζες µέσα του, δὲν πρέπει νἁ θεωροῦμε σάν ἐκπληκτικὴ τὴν ἐ- ξέλιξή του κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Ἔπους τῆς ΕΟΚΑ. Ακόμα καὶ τὴν ἐργασία του σὰν Γεωπόνου στὸ τσιφλίκι τῶν Κουκλιῶν (κοντὰ στὴν. Κοντέα καὶ τὴ Λύση) τὴ χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ θοηθήση τὸν ἀγῶνα, για- τὶ τὸ τσιφλίκι αὐτὸ τὸ µετάτρε- Ψε σὲ μικρὸ ὀχυρὸ τῆς ΕΟΚΑ πρὶν ἀπὸ τὴν Ίην Απριλίου τοῦ 1955. Τὰ μετέπειτα γεγονότα δρἰ- σκουν τὸν Κυριάκο Μάτση στὶς ἐπάλξεις. Ὅταν συνελήφθη κα- τόπιν προδοσίας στὰ θασανιστή- ρια τῆς ᾿Οµορφίτας ὡμολόγησε μὲ θάρρος ὅτι Ίταν μέλος τῆς ΕΟΚΑ καὶ ἀνέπτυξε τοὺς σκο- ποὺς τῆς ᾿Οργανώσεως. Καὶ ὅταν ὁ Στρατάρχης Τζῶὼν Χάρτινγκ τὸν ἐπεσκέφθη στὰ Κρατητήρια ᾿Ομορφίτας Νταχά- ου (Αὐτὸ τὸ αἰώνιο στῖγμα τῆς.. Δημοκρατικῆς (!) ᾿Αγγλίας, γιὰ νὰ τοῦ προσφέρη 5500.000 καὶ νὰ τοῦ παραδώση τὸν Γρί- θα, ἄκουσε ἀπὸ τὸν Λεθέντη τῆς Κύπρου. «Οὐ περὶ χρημάτων ποιούµεθα τὸν ἀγῶνα ἀλλὰ περὶ ἀρετῆς. Λυποῦμαι διότι μὲ ἔχε- τε προσδάλει». Δὲν νομίζω ὅτι χρειάζεται νὰ ἀναπτύξω τὴν δράση του μετὰ τὴν ἀπόδρασή του ἀπὸ τὰ Κρα- τητήρια Κοκκινοτριμιθιᾶς, γιατὶ «μοῦ φαίνεται, λέγει ὁ Θουκυ- δίδης, ὅτι ὁ θάνατος ποὺ διάλε- ξεν ὁ ἥρωας µας γιά νὰ Φρο- νηµατίση τὶς κατοπινὲς γενιὲς τῆς Ἑλληνικῆς Κύπρου Φανε- ρώνει ἐξοχότητα ἀνδρός, εἴτε εἶναι αὐτὸς πρῶτον μήνυμά της, εἴτε τελευταία Φθεδαίωσή της» (Θουκ. 8423). Πῶς νὰ μὴ σταθῶμε μὲ ἁνυ- πὀκριτο θαυμασμὸ μπροστὰ σὲ μιὰ τέτοια μορφὴ ποὺ δείχνει σὲ κάθε Κύπριο Ἓλληνα, σύµφωνα μὲ διαταγἡ τοῦ ᾿Αρχηγοῦ Διγε- νῆη, ποὺ κυκλοφόρησε εὖὐθὺς µε- τὰ τὴν 19ην Νοεμδρίου 1958, τὸν δρόµο τῆς τιμῆς καὶ τοῦ κα- θήκοντος, ποὺ πρέπει νὰ ἆκο- λουθήση, γιὰ νὰ κατισχύση τε- λικῶς ὁ ἀγώνας µας». Καὶ ἐμεῖς σήµερα ποὺ ἀντιμε- τωπίζουµε «κρίσιµες µέρες γιὰ τὴν ἐπιθίώση τοῦ Ελληνισμοῦ στὴν ἸΚύπρο καὶ τὴν δικαίώση τοῦ µενάλου Ανώνα σύαφώνα μὲ τὸν Πανελλήνιο Πόθο τῆς ἝἛ- νώσεώς πρέπει νὰ ἀντλήσουμε Φῶς µέσα ἀπὸ τὸ Άγιο Κοησφύ- νετο τοῦ Κ. Δικώμου, ἀπὸ ὅπου ὃ Κυοιάκος Μάτσης μᾶς δείχνει τὸν δοόµο. Νὰ ἐνισγύσουμε τὴν προσπάθεια γιὰ τὴν ἀνένερση πεοιλάνποου μνοιείου στὴ πε- ριουἡ Πενταδακτήλου ὅπου σάν τοιμεάσουπς τῆς ΈΟΚΑ ὄφωσε -ὁ ἀνάστημά Του κατὰ τῆς Αν- νλικΏς ἀποικιοκοατίας χάριν τῆς Ἑλληνικῆς Κύπρου. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗΣ Γυμνασιάρχης. Δδοµαδιαίως, καὶ διὰ τοὺς ἔ- χοντας ὑπηρεσίαν ἄνω τῶν 20 ἐ- τῶν εἰς 18--20 ὥρας ἑθδομα- διαίως. Γ) ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ 1. Οἱ διορισμοὶ τοῦ διδακτι- κοῦ προσωπικοῦ Μέσης Ἔκπαι- δεύσεως ἐνεργοῦνται δι’ ἀποφά- σεων τοῦ Ὑπουργοῦ ᾿Εθνικῆς Παιδείας. Οἱ ἐπιθυμοῦντες διο- ρισμὸν ὑποθάλλουν πρὸς τὸ Ὑ- πουργεῖον σχετικἠν αἴτησιν µε- τὰ τῶν νοµίµων πιστοποιητικῶν. Αἱ αἰτήσεις αὗται καταγράφον- ται κατ’ εἰδικότητας καὶ ἐν ἑκά- στῃ εἰδικότητι κατὰ φῦλον, εἷς ἴδιον θιθλίον διοριστέων κατὰ σειρὰν τῆς καταθέσεώς τών. Μεταξὺ τῶν ὑποδαλόντων αἴτη- σιν κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος προτι- μῶνται τὰ τέκνα τῶν θυμάτων καὶ ἀναπήρων πολέμου, τὰ τέ- κνα τῶν πολυτέκνων, οἱ ἀριστοῦ- χοι, οἱ ἔχοντες µεγαλύτερον δα- θμὸν ἐν τῷ πτυχίῳ καὶ ἐπὶ ἴσο- δαθµίας κατὰ σειρὰν καταθέσε- ὡς τῆς αἰτήσεως πρὸς διορισµόν. Ἡ σειρὰ ἀρχαιότητος καθορίζε- ται θάσει τοῦ θαθμοῦ τοῦ πτυ- Χίου καὶ ἐπὶ ἰσοδαθμίας δάσει τῆς χρονολογίας τῆς ὑποδολῆς τῆς αἰτήσεως, ᾿Επίσης ἡ κατά Φῦλον ἀναλογία ὀρίζεται δι’ ᾱ- ποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἔθνι- κῆς Παιδείας ἀναλόγως τῶν ὁ- πηρεσιακῶν ἀναγκῶν καὶ μετὰ σύμφώνον γνώµην τοῦ Α.Ε.Σ. 2. Οἱ διοριζόµενοι λειτουργοὶ Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως ὅλων τῶν εἰδικοτήτων, ἅμα τῇ ἀναλήψει τῶν καθηκόντων των καὶ πρὸ τῆς ἐντάξεώς των εἰς τὴν σχο- λικὴν : ὑπηρεσίαν, ὁποθάλλονται εἰς ταχύρρυθµον παιδαγωγικὴἠν ἐπιμόρφωσιν, θεωρητικἠν καὶ πρακτικἠν διαρκείας τοὐλάχιστον τριῶν μηνῶν. Ἡ ἐπιμόρφωσις αὕτη ἀναφέ- Ίρεται εἰς διδασκαλίαν θεμάτων Γενικῆς Παιδαγωγικῆς, Γενικῆς Διδακτικῆς, Παιδαγωγικῆς Ψυ- Χολογίας, ᾿Οργανώσεως καὶ Δι- οικήσεως τῆς ᾿Ἐκπαιδεύσεως, Πολιτικῆς ᾿Αγωγῆς ὣς καὶ τῆς Εἰδικῆς Διδακτικῆς τῶν µαθηµά- των τῆς εἰδικότητός των, εἰς πα- ῥακολούθησιν ὡρισμένου ἀριθμαῦ διδασκαλιῶν εἰς πρότυπα σχο- λεῖα καὶ εἰς δοκυµαστικἁς διδα- σκαλίας τῶν ἰδίων. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἕν 6α- σικὸν µειονέκτηµα τῶν: λειτουρ- γῶν Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως ἅντι- µετωπίζεται κατὰ τρόπον ἄμεσον καὶ θετικὀν. Δ) ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ Οἱ ἐκπαιδευτικοί µετατίθενται : α) Πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὅ- πηρεσίας καὶ δαπάναις τοῦ Δη- µοσίου (παραχωροῦνται ἄπολα- δαὶ 2 μηνῶν καὶ πάντα τὰ ἔξο- δα μµετακινήσεως) πρὸς χρησιυ µοποίησιν αὐτῶν, ὅπου κρίνονται πλέον ἁπαραίτητοι ἢ κατάλλη- λοι. ϐ) Τῇ αἰτήσει τοῦ ἐκπαιδςυ- τικοῦ καὶ ἰδίαις αὐτοῦ δαπάναις λόγῳ συνυπηρετήσεως ἢ πρὸς ἐ- ξυπηρέτησιν ἄλλων ἀτομικῶν καὶ οἰκογενειακῶν ἀναγκῶν, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι ἐξυπηρετεῖται καὶ τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω ἕἔννοιαν. Πᾶσαι αἱ μεταθέσεις ἀποφασί- ζονται εἰς τακτὸν χρόνον, κοὶνο- ποιοῦνται εἷς τοὺς µετατιθεµέ- νους πρὸ τῆς λήξεως τοῦ διδα- κτικοῦ ἔτους, ἐκτελοῦνται δὲ ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἐπομένου σχο- λικοῦ ἔτους, Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ δι- δακτικοῦ Έτους μεταθέσεις ἔπι- τρέπονται µόνον εἷς περιπτώ- σεις ἐπιδαλλομένης ἀμέσου' ἆπο- μακρύνσεως τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ διὰ λόγους δημοσίου συµφέρον- τος. : λειτουργοὶ Εἰς περιπιώσεις ἀπουσίας ἐκ- παιδευτικῶν ἐκ τῶν σχολείων ἐ- πὶ διάστηµα μεγαλόώτερον τοῦ τριμήνου λόγω ἐκπαιδευτικῶν ἆ- δειῶν εἰς τὸ ἐξώτερικὸν ἢ - τὸ ἐσωτερικόν, ἀργίας, εἰδικῆς ᾱ- δείας κυήσεως καὶ τοκετοῦ κεἷς ἄλλας ὑπηρεσίας ἢ εἷς σχολεῖα τῆς ἀλλοδαπῆς, πρὸς ἀποφυγὴν δημιουργίας ἀνωμαλίας ἐν τῇ λειτουργία τῶν σχολείών, προσ- λαμθάνονται ἐπὶ συµδάσει εἰς τὰς θέσεις τῶν οὕτως ἁπόντων προσωρινοὶ ἀναπληρωταὶ τῆς αὖ- τῆς εἰδικότητος καὶ τούτων μὴ ὑπαρχόντων συγγενοῦς εἰδικότη- τος. Οὗτοι ἁἀπολύονται αὗτοδι- καίως ἅμα τῇ ἐπανόδ. εἷς τὰς θέσεις των τῶν ὑπ αὐτῶν ἄνα- πληρουμένων. ΣΕΛΙΣ 8 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ Πιαθειεενεὰ αταὶ παχδείῖα Τοῦ κ. ἸΙ. ΚΟΥΤΣΑΚΟΥ Γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ Μέσης ἐκπαιδεύσεως Α΄ «Ο τίτλος τοῦ θέµατος «δι- αλεκτικὴ καὶ παιδεία» ἴσως δημιουργεῖ σὲ μερικοὺς ἔπι- φυλάξεις, προκαταλήψεις Ἆ ἀρνητικὲς διαθέσεις, ἀφοῦ τὸ ὄνομα διαλεκτικἡ θυμίζει τῇ Φιλοσοφία. Ἰζαὶ τοῦτο γιατὶ στὸν σημερινὸ τεχνοκρατικὀ κόσµο ἡ φιλοσοφία δὲν προσ- θλέπεται καὶ μὲ πολλή συµ- πάθεια. ᾽Απὸ τὴν ἀρχὴ ὅμως θέλω νὰ θεθαιώσω ὅτι δὲν πρόκειται νὰ πραγματευθῷ τὸ θέµα «φιλοσοφικά. Οχι γιατὶ συμμερίζοµαι τὴ σύγ- χρονη ἀντιπάθεια γιὰ τὴ φι- λοσοφία, ἀλλά γιατί, ἐφ᾽ ὅ- σον ἡ μέριμνά µας εἶναι γιὰ τὴ παιδεία, καὶ ἡ παιδεία εἷ- γαι πρωτίστως πράξη, θὰ πρέπει νὰ προσεγγίσω τὸ θέ- μα «πρακτικά». Βεθαίως ἡ παιδεία εἶναι πράξη. Τοῦτο ὅμως δὲν ση- µαίνει ὅτι ὁ ἐκπαιδευτικὸς εἶναι πρακτικὸς μὲ τὴν ἕν- γοια ὅτι δὲν σχέπτεται, δὲν προθληµατίζεται. Τούὐναντίον ὁ ἐκπαιδευτικὸς ὄχι µόνον πράττει ἀλλὰ καὶ στοχάξε- ται. καὶ ποοθληµατίξεται. Στὴ σύγχοονη μάλιστα ἔπο- χἠ, ποὺ οἳ παράγοντες ποὺ ἐπηρεάζουν τὴν παιδεία ἕ- χουν πολλαπλασιασθῆ κι’ ἔ- χουν γίνει πολύπλοχοι, ἴσως ὅσο ποτὲ ἄλλοτε, εἶναι ἀνάγ- κη ὃ ἐκπαιδευτιχὸς νὰ στο- χάξεται. νὰ λογίξεται... ὰς ἔλθωμε ὅμως στὸ θέµα µας. Θὰ δώσω µε- ρικἁ θασικὰ Χχαρακτηριστι- κἁ τῆς διαλεκτικῆς καὶ ἀκολούθως θὰ προσπαθή- σω νὰ ἐνθέσω μερινὲς ὄψεις τῆς σύνχρονης ἔκπαι- δευτικῆς σκέψεως καὶ ποά- Έεως θάσει τῆς διαλεκτικῆς. Πρῶτο καὶ θασικώτερο χαρακτηριστικὸ τῆς διαλε- κτικῆς σκέψεως εἶναι ἡ ἄο- γηση τῆς ἀπολυτοποιήσεως καὶ ἡ κατάφαση τῆς συνθέ- σεως. Τὰ ἄλλα χαρακτηρι- στικὰ της εἶναι ἁπόρροια τοῦ πρώτου ἢ ἁπλῶς εἶναι τὸ ἴ- διο χαρακτηοιστικὸ μὲ διά- φορη µορφή. Έτσι τὸ χαρα- κτηριστικὸ τοῦ ὅλου ἢ τῆς ὁλότητος, ποὺ διακρίνει τὴ διαλεκτική σχέψη εἶναι τὸ ἴδιο τὸ χαραχτηριστικὸ τῆς συνθέσεως ἢ ἁἀπόρροια τού- του, Ὁμοίως καὶ τὸ χαρα- κτηριστικὸ τῆς ἱστορικότη- τος τῆς διαλεχτικῆς σκέψε- ως εἶναι μιὰ µορφἡ τοῦ χα- ρακτηριστικοῦ τῆς ὁλότητος. Τὰ τρἰα αὐτὰ ὅμως χαρα- κτηριστικἁ ποὺ ἀνέφερα θέ- λουν διασάφηση μὲ παρα- δείγματα καὶ ἐφαομογὲς. Λς πάρωµε τὸ φαινόµε- νο ἐππαίδευση καὶ πάνω σ) αὐτὸ τὸ φαινόμενο ἂς δοῦμε τὴ διαλεκτική. Οἱ παράνοντες ποὺ σια- πλέκονται στὸ φαινόμενο ἐκχ- παίδευση εἶναι πολλοὶ καὶ διάφοροι. ᾿Αν δοῦμε αὐτοὺς τοὺς. παράγοντες συνοπτικὰ μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι στὴν ἐκπαίδευση ἔχομε καὶ παρά- Ύοντες δάσκαλος --- µαθη- τής, ὕλη --- μέθοδος. Μάτύ- πιν ἔχομε παρελθὺν --- πα- ρὸν --- µέλλον. Ὁ παράγων ὕλη εἶναι ᾱ- σφαλῶς πολὺ σημαντικὸς στὴν ἐκπαίδευση. Αν ὁ µα- θητῆς δὲν ἔχη μιὰ ὕλη νὰ καλύψη, νὰ ἐπεξεργασθῆ, νὰ , : ος ἐμθαθύνη, νὰ ἀναμετρηθῃ μαζί της, νὰ προσπαθήση νὰ : : τὴν κατανοήση ἢ νὰ τὴν ᾱ- Φφομοιώση στὴν ἐπιστημονι- κή της διάταξη ἢ στὴν αἰ- σθητικἠ της δομὴ καὶ σύν- θεση, τότε ἡ ἐκπαίδευση γΥί- γεται μιὰ ἄσχοπη µαταιοπο- γία. “Αν ὅμως τώρα ἀπὸ τὴν ἄλλη σὰν ἐκπαιδευτικὸς ΄ κο ὃς ος Ἡ ἔλθω καὶ ἰδῶ αὐτὸν τὸν πα- ράγοντα ποὺ λέγεται ὕλη --- - ας δαν ὦ εἴτε διδαχτέα εἴτε ἕξετα- ο μα , στέα εἴτε ἄλλως λέγεται --- ἂν ἔλθω καὶ τὴν θέσω σὰν ἀποκλειστικὸ ἐπίκεντρο τῆς ὕλης µου παιδευτικῆς πορεί- ας τότε ἀπολυτοποιῶ αὐτὸν τὸν παράγοντα, Αν πάρωµε τώρα τὸν πα- γοντα μαθητής. Κανεὶς θέ- θαια δὲν διαφωνεῖ ὅτι ἡ μεγίστη ἢ ποώτη ἀξία στὴν ἐνπαίδεηση εἶναι ὁ μαθητής. Παρ) ὅλον ὅμως ποὺ θέτω ᾽ τὸν μαθητὴ σὰν τὴν πρώτη , ἃ ἀξία στὴν ἀγωγὴ δὲν µπο- ορ νὰ πῶ ὅτι τὸ µόνο ποὺ ἠπάρχει στὴν ἀγωγὴ καὶ τὸ , ᾽ µόνο ποὺ λαμθάνο ὑπ) ὄψιν εἶναι ὁ μαθητής. Δὲν μπορῦ νὰ ἀγνοήσω π.χ. τὴν ὕλη. Ας ἐνδιατοίψωμε γιὰ λί- γο σ᾿ αὐτὸ ἐδῶ τὸ ζεῦγος: ἃ κε μαθητὴς --- ὕλη. » 8 -- Αν σὰν ἐκπαιδευτικός, εἴ- τε εἶμαι θεωρητικὸς ἔκπαι- δευτικὸς ποὺ σχεδιάζω καὶ συνθέτω ἐκπαιδευτικὰ σι- στήµατα ἢ σὰν πρακτικὸς ἐνπαιδευτικὸς πάνω στὴν ἕ- ὃρα πιστεύω ὅτι ἐχκεῖνο ποὺ γωειάζεται πρῶτα --- ποῶτα εἶναι ἡ ἀφομοίωση τῆς ὕλης γωρὶς νὰ λαμθάνω ὑπ ὄψιν τὸν μαθητή, τὸ παιδὶ σὰν ἱ- διάζουσα πνευματική, ἆοι- νωγική. Ψυχοφυσικὴ μµονά- δα. τότε πάνω ἕνα σύ- στα ἡἠλοκεντοικὸ ἃ ὃδι- δάσχω ἠλοκεντοικά. ᾿Αγνοῦ τὸ παιδὶ καὶ τὸ σέρνω ἑνόν---ἄνον νὰ ἀφομοιώσπ ὦ- ρισιένη ὕλη καὶ νὰ αθάση π ἕνα καθωοισιένο ἐπίπεδο. Τὰ πλρῖστο τῆς ποοσογῆς Πω ἀποοροσᾶ ἡ ὕλη: Προ- ώθηση τῆς ὕλης. ἀφομοίωσὴ τῆς ὕλης, ἐγμάθηση. ἐμπέ- δισ” τῆς ὕλης, κλπ. Αν τώρα ἀπὸ τὴν ἄλλη δῶ τὸν μαθητή σὰν τὴ πωώ- τη 0Η πέριινα καὶ τὸ πλεῖ- στα τῶν οροντίδων που εἷ- ναι: νὰ εὐκολύνώ τὸ παιδί, ΛΠΌ Τ0 1996 γὰ ἀναπτύξω μεθόδους γαὶ τεχνικες για νὰ µάθη το παι- δί, νὰ εξατομικεύσω τὴν ὃι- ὁασκάλία καὶ τὴ μάθηση καὶ γενικὰ σὰν ἐπίχκεντρο εἶναι ὁ µαθητὴς ὥστε νὰ θέτω τῆν ὕμη σὲ δεύτερη μοῖρα τότε ἔφτιαξα ἕνα σύστημά παιδο- πεντρἰκὀ ἢ διδάσκω παιδο- κεντρικά. Στὴν πραγματικότητα τό- σο ἡ παιδοχεντρικἠ ὕσο καὶ ἡ ὑλοκεντρικὴ προσέγγιση ἔχουν τὴν θέση καὶ τὴν ᾱ- ία των στὴν ἐκπαίδευση ἀ- γαλόγως τῆς θαθμίδος ἀνα- πτύξεως τοῦ μαθητοῦ. Ἔ- κεῖνο ποὺ δὲν ἔχει τὴν θέση του εἶναι ἡ ἀπολυτοποίηση τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης πλεν- ρᾶς. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ στοι- χειώδης ἐκπαίδευση εἶναι παιδοκεντρικὰἁ προσανατολι- σµένη ἐνῶ ἡ µέση ὕλοκεντροι- κά. Πιστεύω πὼς σὰν προ- σανατολισμοὶ εἶναι ὀοθοί. Τὸ ἐρώτημα ὅμως εἶναι, μήπως ὑπάοχει ἀπολυτοποίηση στὴ μιὰ ἢ τὴν ἄλλη πλευρά. Τὸ γεγονὺς ὅτι ὑπάοχει ἕνα χά- σµα μεταξὺ στοιχειώδους καὶ µέσης ἐπιμαρτυρεῖ μιὰ τέτοια ἀπολυτοποίηση ἀπὸ τὴ μιὰ ἢ καὶ ἀπὸ τὲς δύο πλευ- ρές. Νομίζω πὼς ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἕνας ὕπερ- τονισμὸς ἢ καὶ ἀπολυτοποίη- ση στὸν ποοσανατολισμὸ αὖ- τὸ καὶ στὲς δυὸ θαθμίδες. Ἡ παιδοχεντρικΏ προσέν- γιση ἐκτοέπεται καὶ µεταπί- πτει σὲ μεθοδισμὸ Ὦ µεθολο- γισμὸ στὸν ὁποῖο θυσιάξεται ἐξ ὁλοχλήρου ἡ ὕλη. Ἡ μµέ- θοδος ποὺ εἶναι ἁπλῶς τὸ µέσο γιὰ ἀφομοίώση τῆς ἵὕ- λης καὶ γιὰ ἀνάπτυξη τοῦ παιδιοῦ γίνεται σκοπός. Ἔ- πσι ἡ ἐκπαίδευση γίνεται «τεχνικὴ» γιατὶ τέχνη ἄκρι- θῶς σηµαίνει μέριμνα γιὰ τὰ µέσα χωρὶς καιμιὰ ἔ- γνοια γιὰ τοὺς σκοπούς. ᾽Α- χαπτύσσονται σὰν ἀποτέλε- σµα ἡ µεθοδοκοατία ναὶ ᾗ τεχνικονρατία στὴν ἐκπαίδει- ση. Ἐκτροπὴ τῆς διδασναλί- ας σὲ παιδοκεντρισμὸ ἔχομε στὲς περιπτώσεις ἐχεῖνες Ὑα: τὰ τὲς ὁποῖες τὸ θέµα (Ἠ ἡ ὕλη). θυσιάζεται γιὰ νὰ δώ- ση τόπο στὲς εὐχαιοίες γιὰ ἔκφραση στὸ παιδὶ ἢ ὅπου ἡ γνώµη τῶν μαθητῶν ἢ ἡ γνώµη τῶν ὁμάδων εἴναι τὸ κύοιο µέλνμα ἢ ὅποι μόνη μέριμνα εἶναι πῶς νὰ γίντπ ἡ συζήτηση γαὶ πῶς νὰ ἐκ- φοασθοῦν οἱ ὁμάδες. Βεθαί- ὡς ἡ εὐχαιοία ἐνωοάσεως. ἃ διάοθρωση τῆς τάξεως σὲ ὅ- µάδες καὶ ἡ συζήτηση εἶναι πολὺ σημαντικὰἁ παιδανώγι- χὰ µέσα. Σπεφθῆτε ὅμως ὕταν ἡ συζήτηση νίνεται γιὰ τὴν συζήτηση, οἱ ῥιάδες νιὰ τὲς ὁμάδες καὶ ἡ ἔφοασ” γιὰ, τὴν ἔκφραση. Ἔπανς ΛΕΜΕΣΟΣ, ΛΕΥΚΩΣΙΑ, ΑΜΜΟΣΩΣΤΟΣ, ΛΑΡΝΑΚΑ, ΠΑΦΟΣ, ΚΕΡΥΝΗΑ, ΜΟΡΦΟΥ λαμθάνεται ὅτι ἔγινε στῆν ἀρχαία Ἑλλάδα ὅταν ἡ δια- λεχτικὴ ἢ ἡ συζήτηση ἔγινε µόνο γιὰ τὴ συζήτηση. πέ- ροµε ὅτι τότε τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ἡ σοφιστικὴ σ᾿ ὅλη της τὴν κενότητα. Τὸ ἴδιο ὕταν ἐκτρέπεται ἡ διδακτικη µέ- θοδος σὲ µεθοδολογισµό: ἕ- χοµμε ἕνα μεθοδισμὸ διὰ τοῦ ὁποίου τὰ παιδιὰ μαθαίνουν τεχνικὲς καὶ τεχνάσματα ἀλλ᾽ ὄχι γνώση. ἌΑλλη περίπτωση εἶναι ἐ- κείνη κατὰ τὴν ὁποία ὅλα προσαρμόζονται στὰ διαφέ-' ροντα τῶν παιδιῶν. Κανεὶς | διαφέ- πρέ- σο- δὲν ἀργεῖται ὅτι τά ροντα τοῦ παιδιοῦ πει νὰ λαμθάνωνται θαρώτατα ὑπ ὄψιν. “Ὁ- ταν ὅμως τὰ παιδιὰ ἐκ- λέγουν ὄχι µόνο τὰ προ- θλήµατα, τὲς ἀσκήσεις καὶ τὰ θέµατα πρὸς ἀνάπτυξη ἀλλὰ καὶ τὰ µαθήµατα, τότε τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι μιὰ µο- νοµερῆς καὶ χολοθὴ µόρφω- ση. Ἡ πολὺ µεγάλη προσαρ:- μογὴ τῆς ὕλης στὰ διαφέ- ροντα τοῦ παιδιοῦ εἶναι ϱι- ζοσπαστικὴ µορφἡ ἐξατομι- μεύσεως ἡ ὁποία ὁδηγεῖ στὸν | ὑποκειμενισμό. ᾿Απὸ τὴν ἅλ- λη ἃ ὑλοκεντρικὴ προσέγγι- ση ἐκτοέπεται καὶ μµεταπί- πτει σὺ διδακτινὰ ὑλισμὸ καὶ ῥλοκρατία. Ἡ ὕλη, ποὺ ὁᾳ- θῶς ἐνόντων τῶν πραγµά- των, εἶναι καὶ µέσο καὶ σκο- πός. νάνει τὸν χαρακτῆφα τα τόπον καὶ νίνρται μόνα σνοπός. 'Ὁ μαθητὴς στριµώ- γνρται µέσα στὴν ὕλη καὶ ) γάνρται. ὝὍταν ἀπολντοποι 'θῆ ἡ ὕ- . τότε σὰν ἕνας Αβοστωνη- τήρα- πυντρίθει τοὴ- παθη- τές. Ἡ ὑποθετικὴ ἄπολυτο- ποίηση τῆς ὕλης θὰ ἐσήμαι- γε συντοιθὴ τῶν διαφερόν- των τοῦ μαθητοῦ, (Συνεχίζεται]. ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1911 ΛΙ ΥΠΗΡΕΣΙΛΙ ΚΛΘΟΛΗΓΗΣΕΙΣ ΚΛΙ ΕΠΙΛΙΤΕΛΜΛΤΙΚΟΥ ΠΡΩΣΛΝΛΤΟΛΗΜΟΙ ΤΟΥ ΥΠΔΥΡΙΗΔΥ ΠΛΙΛΕΗΛΣ (Συνέχεια ἀπὸ τὴν 4η σε.) Πρὸς τὸν σχοπὸν αὐτὸν αἱ σχετικαὶ δραστηριότητες πε- ριλαμθάνουν τὴν προδθολῆν ταινιῶν εἰς τὴν τάξιν ἀνα- φεροµένων εἰς διάφορα κἐ- παγγέλµατα, καὶ τὴν ὀργά- γώσιν διαλέξεων εἷς τὸ σχο- λεῖον θάσει εἰδικοῦ φυλλαδί- οὐ ἀναλύσεως τῶν ἐπαγγελ- µάτων. Κατά τὸ πέρας ἑκά- στης ὁμιλίας διεξάγεται συ- ζήτησις καθ’ ἤν οἳ μαθηταὶ ἐ- νημεροῦνται πήρως ἐπὶ τῶν ἀπαιτήσεων καὶ προοπτικών τοῦ ἐπαγγέλματος. Ὡσαύτως ὀργανοῦνται ἐπισχέψεις µα- θητῶν εἰς θιοµηχανίας, ἐμ- πορικὰς ἐπιχειρήσεις ἔπαγ- γελματικὰ σχολεῖα καὶ ἐν γέ- γει εἰς τόπους ἐργασίας διά νὰ γνωρίσουν οὗτοι ἐκ τοῦ σύνεγγὺυς τὰς πραγματικὰς συνθήχας ἐργασίας καὶ νά συλλέξουν συμπληοώματικὰς πληροφορίας, Πέραν τούτου πρὸς ἀπόχτησιν ἐπαγγελμα- τικῆς ἐμπειρίας καταθάλλε- ται προσπάθεια ὥστε οἱ µα- θηταὶ νὰ τοποθετῶνται εἷς διαφόρους ἐπιχειρήσεις κατὰ τὰς ἐλευθέρας αὐτῶν ὥρας διαρκοῦντος τοῦ σχολικοῦ ἕ- τους καὶ κατὰ τὰς διακοπάς. ρογάνωσις Τήρησις Αο- υ Ἐπκπαιδει- ο κ. ὔῦ καὶ ἘἜἘτπαιυγ- λματικοῦ ἩΠορο- νατολισμοῦ: ι . ο Τὰ πλεῖστα ἐκ τῶν ὃημο- σίων σχολείων Μέσης Ἱται- ΄ , π. δείας διαθέτουν ἰδιαίτερον γραφεῖον ὅπου διεξάγονται αἱ συνεντεύξεις τῶν Σ υμθού- λων --- Καθηγητῶν μετὰ τῶν μαθητῶν, γονέων, διδα- κτικοῦ προσωπικοῦ καὶ ἄλ- λων ἐνδιαφερομένων προσώ- πων. Εὶς τὸ Γοαφεῖον τοῦτο τηρεῖται εἰδικὸν ἀρχεῖον τῶν Ὑπηρεσιῶν τὸ ὁποῖον περι- λαμθάνει θιθλία, ἔκπαιδευτι- κἁ δελτία καὶ πανεπιστηµι- ακοὺς καταλόγους, παρέχον- τας πληροφορίας διὰ σπου- δὰς εἰς ἀνώτερα καὶ ἀνώτα- τα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα τοῦ ἐξωτεριχκοῦ. (προγοάμμα- τα σπουδῶν, ὅροι εἰσδοχῆς, διάρκεια «φοιτήσεως, δίδα- κτρα, ἔξοδα, συνθῆκαι ζωῆς αλπ.). Τὸ ἀρχεῖον, πλὴν τῶν δελτίων καὶ καταλόγων, πε- ριλαμθάνει ἐγκυκλίους, σχετι- κὰ ἔγγράφα καὶ φυλλάδια ἐκδιδόμενα ὑπὸ τῶν Ὕπηρε- σιῶν Καθοδηγήσεως ὡς ἐπί- σης καὶ τὰς ἐπὶ τοῦ ἐργατι- κοῦ δυναμικοῦ καὶ τῶν ἐπαγ- γελματικῶν ἀναγκῶν διεγερ- γουµένας ἐπισχοπήσεις καὶ στατιστικὰς ἐκθέσεις τῶν ἁς- µοδίων ὑπηρεσιῶν καὶ διαφά- ϱῶν “Ὑπουργείων (ἜἘργασί- ας, Οἰκονομικῶν, ᾿Εμπορίου καὶ Βιομηχανίας αλπ.). Ὢ- σαύτως ἐνημερωτικά δελτία τῶν διαφόρων ᾿Οργανώσεων καὶ ᾿Οργανισμῶν. Μελέτας καὶ συγγοάµµατα πρὸς ἔπι- µόρφωσιν τῶν Συμδούλων --Καθηγητῶν. Πάντα τὰ ὡς ἄνω πληρο- φοριακὰ ἔντυπα χοησιµοποι- οὔνται ὑπὸ τῶν Συμθούλων --Καθηγητῶν τόσον κατὰ τὰς συνεντεύξεις ὕσον -αὶ κατὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγ- γελματικοῦ προσανατολισμοῦ. ΝΟΒΙΡ’5 ΙΛΗΒΕΣΤ δει! ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1914 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ Ἰ Ἡ ΟΠΜΝΜΕ ΕΙΣ ΙΣΥΠΡΟΝ Ἀνγεχεια ἐκ τῆς της Σελῖδος µένοι νὰ οἰκοδομήσωμεν τὸ ψοινοῦ τὸ μεγαλεῖον τοῦ ἡ- γωµένου, τοῦ ἀδιαιρέτου ναὶ συμπαγοῦς Ελληνισμοῦ διὰ τὸ ὁποῖον καὶ σεῖς καὶ μεῖς ἀγωγιζόμεθα καὶ θὰ ἀγωνι- ζώμεθα, διότι πιστείοµεν ὅτι αὐτὸ τὸ μεγαλεῖον ἀποτελεῖ μήνυμα καὶ ἐντολὴν τῆς Ἱ- στορίας, κοαυγῆν τῆς ἕλλη- γικῆς αἰωνιότητος καὶ πόθον καὶ λαχτάραν τῶν Πανελλή- γων ναὶ τῆς αἰωνίας Ἑλλά- δος διὰ τὴν ὁποίαν ἀξίξει χαγεὶς νὰ ἀγωνίζεται καὶ νὰ πεθαίνῃ. Κύριε Πρόεδρε, Κατόπιν ἐντολῆς τῆς ΜΑ΄᾽ Γενιγῆς Συνελεύσεως τοῦ ὠργανωμένου. κλάδου τῶν χειτουργῶν τῆς Μέσης Παι- δείας Ἑλλάδος σᾶς παραδί- δω σήμερον τὸ φἠφισμά της, τὸ ὑπαῖον ἐλήφθη ἓν µέσῳ ἐνθουσιωδῶν ἐκδηλώσεων ἕ- πὲρ τῆς Κύπρου καὶ τὸ ὅ- ποῖον ἔγει ὡς ἀκολούθως: «Ἡ ΜΑ΄ Γενική Συνέλευ- σις τῶν Δειτουογῶν Μέσης Ἐγπαιδεύσεως Ἑλλάδος, ἐπ᾽ εὐχαιοία τῆς παρουσίας τοῦ Προοέδρον τῆς Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. Σ. Παπαμιλτιάδου ᾿Ανδρέου, ἀπευθύνει ἀδελφικὸν χαιρετι- σιὸν ποὺς τοὺς ἐν Κύπρῳ συναδέλφους καὶ εὔχεται τα- υεῖαν τὴν ἐνσωμάτῶσιν τῆς Ἑλληνικῆς Μεγαλονήσου εἷς την μητέρα Ἑλλάδα. ἘἜπι- φοορτίζει δὲ τὸ μέλλον νὸ ποοέλθῃ ἐν τῶν ἄρχαιρεσι- ὤν Διοιχκητικὸν Συμθούλιον πὲ τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως: απ}. ἑἐρνασθῃῇ διὰ τὴν ἐκ- παιδευτ'ινὴν ἕνωσιν Ἑλλάδος -- Κύπρου, καὶ β) καταθά- λη πᾶσαν δυνατὴν προσπά- θειαν διὰ τὴν ἕνωσιν τῶν δύο 'Ὁμοσπονδιῶν τῶν Κα- θηγητῶν Ἑλλάδος --- Κί- ποου ἢ τὴν ἔνταξιν τῆς Ο. Ε.Λ.Μ.Β.Ι.. εἷς τὴν Ο.Λ. Μ.Β.». Εὐγαριστῶ. ᾿Ακολούθως εἰς κοινὴν συ- νεδοίαν συνεζητήθησαν εἷς τὰς λρπτομερείας των τὰ ἕ- Ἑης θέµατα: 1). ἑνοποίτησις σπεων Ο.Λ.Μ.Ε. --- Ο.Β. ως ») εφαρμογὴ καὶ ἓν Κύ- πρῳω τῆς ἹΕλληνικῆς Ἠκπαι- δευτικῆς Ἀομοθεσίας, 8). αὔξησις τῶν παραχω- ρουμένων κατ’ ἔτος ὑποτου- φιῶν. 4) ἀνταλλαγὴ ἐκπαιδευτι- νῶν ἐπὶ ἐθελοντικῆς θάσεως. 6]. ἐπισκέψεις ἐχπαιδευτι- κῶν κατὰ τὰς διακοπὰς τοῦ θέρους εἰς Κύπρον καὶ Ἑλ- λάδα τῇ ἐνισχύσει τῶν Κι- θεονήσεων Ἑλλάδος καὶ Κί- ποου. Τὸ ἀπόγευμα ἐπραγματο- ποιήθη προσκύνημα εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Μαχαιρᾶ καὶ τὸ κρησφύγετον Αὐξεντίου ὅ- που χατετέθη στέφανος. 24.9.11 Τὸ Συμθούλιον τῆς Όμο- σπονδίάς Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Ἑλλάδος Ο.Λ.Μ.Ε. συνοδενύµενον ἕ- πὺὸ μελῶν τοῦ Συµθουλίου τῆς ΟΕΔΑΜΕΚ ἐπεσκέςθη χθὲς τὴν πρωΐαν τὸ ΤΓυµνά- σιον Νεαπόλεως καὶ παρέστη εἰς τὴν τελετὴν ἐπὶ τῇ ἓ- νάρξει τῶν µαθηµάτων. Τοῦτο προσεγώνησε ὁ Γυ- µνασιάρχης ἀπήντησε δὲ κα- ταλλήλως εἲς τὴν ποοσφώ- γγαιν ὁ ἸΠούεδοος τῆς Ο.Δ.Μ.Ε. κ. Μιχαηλ Νικό- λαος καὶ ἀπηύθυνε χαιρετι- σμὸν ποὸς τοὺς μαθητὰς τοῦ σχολείου. ᾿Ακολούθως ἐπραγματοποί- ησαν ἐπίσκεψιν εἲς τὸ Μοι- σεῖον ᾽Αγῶνος, ἐξενάγησε δὲ τούτους ὁ διευθυντής τοῦ Μοιισείου κ. Παπαχρυσοστό- μου. Τὸ ἀπόγευμα, τὸ Συμθού- λιον τῆς Ο.Λ.Μ.Β., συνο- δευόµενον πάντοτε ὑπὸ µε- λῶν τοῦ Συµθουλίου τῆς ΟΕΑΜΕΚ, συνηντήθη εἲς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας μετὰ. τοῦ Γεγικοῦ Ἐπιθεωώ- ρητοῦ κ. Κουτσάκου. Κατὰ τὴν συνάντησιν συνεζητήθη- σαν θέµατα ἀφορῶντα εἲς τὴν. ἐκπαίδευσιν καὶ τοὺς ἐκπαιδευτικούς. Τὴν ποωῖαν τῆς Πα- οασχευῆς, τὸ σδυμθούλιον τῆς ΟΛΑ ΜΠΗΣ ἐπεσχέφθη τὸ Οικονομικὺν. Λύκειον, τὸ Τυ- µνάσιον ᾿Αρρένων Κύκκου καὶ τὴν Ιαιδαγωγινὴν ἸΑ- καδημίαν. Ῥὴν Ίνδην. μεσημθοινγὴν ὁ Ὕπουοσγυς Παιδείας κ. Φο. Πετοίδης ἐδέχθη εἲς τὺ Ὕ- πουργεῖον τὴν ὑλομέλειαν τοῦ. Φυμβονλίου τῆς 0 ΛΑΤ. Οἱ Πρόεδροι τῶν δύο Ὄν- . νανώσεων ΟΑΜΕ -- ΟΣΛ- ΜΕΙς ἀνέπτυξαν ἐν ἐκτάσει τὰ κάτωθι θέµατα: Ἓλλη- γισκὴ Εκπαιδευτική Ἀομοθε- σία καὶ δυνατότης ἐφαορμο- γῆς αὐτῆς ἐν Ιύποῳ, Διο- ρισμὸς τῶν Κυπρίων καθη- γητῶν καὶ συνταξιοδότησίς των ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυ- ῥεργήσέεως, ᾽Ανταλλαγὴ ἐκ- παιδευτικῶν ἐπὶ ἐθελοντικῆς θάσεως, Φιλοξενία ἐκπαιδειι- τικῶν εἲς Ἑλλάδα καὶ Κύ- προν κατά τὴν περίοδον τῶν θεοινῶν διακοπῶν. ᾿Ἐπὶ τῶν θιγέντων θεμάτων διεξήχθη συζήτησις ὁ δὲ 'Ὑπουογὸς ἵ- πεσχέθη νὰ µελετήση γρα- πτὸν ὑπόμνημα τῶν Όογα- γώσεων. «Ο. Ηρόεδρος τῆς ΟΛΜΕ, προσέφερεν εἰς τὸν κον “Ἱ- πουργὸν πλάκα ἐπὶ τῆς ὁ- ποίας ἀναγράφεται ἡ ἀκό- λουθος ἀπόφασις τῆς ΜΑ΄ Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς ΟΛΜΕ: Τὸ Συμθούλιον τῆς ΟΑΜΕ ἐπιφορτίζεται ὅπως α) ἐργασθὴῆ διὰ τὴν ἐχπαι- δευτικἠν ἕνωσιν Ἑλλάδος--- εὐπρου, καὶ ϐ) καταθάλῃ πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἛἜνωσιν τῶν δύο Ὁμοσπονδιῶν τῶν αχαθηγη- τῶν Ἑλλάδος -- Κύπρου ἢ τὴν ἔνταξιν τῆς ΟΕΔ- ΜΕΚ εἰς τὴν ΟΛΜΕ. 28.9.11 Τὴν 1ην πρωϊνὴν τῆς σή- µερον Τρίτης, ἡ ὁλομέλεια τοῦ Διοικητικοῦ Συμθουλίου τῆς Ο.Δ.Μ.Β. συνοδευοµένη ὑπὸ μελῶν τῆς Γραμματείας τῆς Ο.Β.Λ.Μ.Β.Κ. ἐπεσχέ- φθη τὸ Προεδρικὸν Μέγα- ϱον ὅπου ἔσχε μαλρὰν σι- γάντησιν μετὰ τοῦ 11οοέδρου τῆς Νυπριάκῆς Δημοχρατίας ᾽Αρχιεπισχόπου Δἰακασίου. Ὁ Μακαριώτατος ἀπαγ- τῶν εἲς παλκώδη καὶ πήρη ἐθνικῶν. νοημάτων. προσφώ- νησιν τοῦ αροέδρον. τῆς ΟΑΛΜΙΣ κ. Αἰσαη), ἡ 6ασεν ἰδιαιτέραν χαρὰν διὰ τὴν γνωριµίαν μετὰ τῶν ἐκχπροσώπων τῶν ἐκπαιδευτι- κῶν τῆς Μητρὺς Πατρίδος, ἐξῆρε δὲ τὸ ἔργον καὶ τὴν πᾳοσφορὰν τῶν ἐκπαιδευτι- γῶν Κύπρου --- “Ἑλλάδος καὶ ἑτόνισε τὰς θυσίας καὶ τοὺς ἀγῶνας τοῦ Κυπριακοῦ ἑλληνισμοῦ. δι ἐθνικὴν ἄπο- κατάστασιν. ᾿Ανεφέρθη ἐπί- σης εἲς ὡρισμένας ατυχὰς τοῦ. πυποιανοῦ ποοθλήµατος τῆς τελευταίας. δεκαετίας. τε. Ακολούθως ὑπὸ τοῦ 1190ο- έδρου τῆς ΟΡΑΜΕΚ ἐτέθη- σαν ἐνώπιον τοῦ Ιοοέδρου τῆς Ἀπμογρατίας κοινὰ, ποο- θλήματα ἀπασγολοῦντα τοὺς »αθηγητὰς τῆς ἰκύπρου. ὡς Ὡφαομογή τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκπαιδευτικῆς ἈΝομµοθεσίας εἷς Ἰνύπρον, ᾽Ανταλλαγὴ ἐχ- πιαδευτικῶν δι ἠπηρεσίαν εἲς Ἑλλάδα καὶ Κύποον, Φιλοξενία κπαθηγητῶν ἐξ ὧδος εἰς Κύπρον, 3 ὑν- τάξεις. '“Ὁ Μακαριώτατος ἐ- πέδειξεν ἐνδιαφέρον χαὶ κα- τανόησιν. Ἡ ὅλη συζήτησις διεξήχθη εἰς φιλικὴν καὶ ἐγ- χάοδ:ον ἀτμόσφαιραν. . Τὸ παρελθὀὸν Σάθόατον τὸ Συμθούλιον τῆς ΟΑΜΤ συνοδευόµενον ὑπὸ μελῶν τοῦ. Συμθουλίου τῆς ΟΕΔ- ΜΕΕΚ ἐπεσκέφθη τὸ Κούριον καὶ Γιµνάσια τῆς Δεμεσοῦ ὕπου ἔσχε συναντήσεις μετὰ Γιυνασιαρχῶν καὶ καθηγη- τῶν. Την πρωΐαν τῆς Κυρια- κῆς ἐπεσμέφθη τὴν Κυφήνει- αν τὸ δὲ ἀπόγευμα τὴν Σα- λαμῖνα. Βὶς τὴν Σαλαμῖνα ὑπεδέχθησαν τοὺς ἐξ Ἑλ- λάδος συναδέλφους τὰ µέλη τοῦ ἐπαρχιαχοῦ Συμθουλίου τῆς ΟΕΛΜΕΚ ”Αμμ. καὶ οἳ Γιμνασιάοχα. ᾿Ἠπηκολού- ὕήσε Ξενάγησις εἷς 3Σαλα- µμίνα, καὶ Απ. Ὠωυνάδα, ἔ- πίσχεψις εἰς Γυμνάσια τῆς πόλεως χα συνεστίασις. Τὴν Λευτέραν τὸ Συµ- ῥοίθιον τῆς ΟΛΜΕ σύνο- ὀευόύμενον πάντοτε ὑπὸ µε- λῶν τοῦ. Φυμθουλίος. τῆς ΟΡΑΜΗΕΚ ἔσχε μαχοὰν συ- γάντησιν μετὰ τοῦ Τεν. Δι- ευθυντοῦ τοῦ “Ὑπουργείου Παιδείας κ. Ἡ. ᾿Αδαμίδη μετὰ τοῦ ὁποίου συνεζήτη- σαν κοινὰ θέµατα ἄπασχο- λοῦντα τοὺς χαθηγητὰς τῆς Κύπρου. Ἐπίσης τὸ ἀπόγευμα τῆς χθὲς εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ΟΜΒΑΜΕΚ ἐπραγματοποιήθη συνάντησις τῆς Γοαμµωτείας τῆς ΗΟΕΔ μετὰ τοῦ Σύμ- ὑουλίου τῆς ΟΔΜΕ καὶ µε- 1ῶν τοῦ. δυμθουλίου. τῆς ΟΕΑΜΕΚ. Κατὰ τὴν σι- νάντησιν ἐπεκράτησε ἐγκαρ- ὃ-ότης αἱ ανεῦμα συναδελ- ᾠικότητος καὶ ἐγένετο ἀνταλ- λαγὴ ἀπόψεων ἐπὶ διαφόρων κοινοῦ. ἐνδιαφέοοντος θεµά- των. 29.9. τ1 ΑΝΑΚΟΙΝΜΩΘΕΝ Χθὲς Τοίτην ἐπραγματο- ποιήθη κοινη συνεδρία τῶν Ῥυμθουλίων τῆς Ο.Λ.Μ.Ε. ναὶ Ο.Β.Δ.Μ.Β. ΓΚ. κατὰ τὴν ὑποίαν συνεζητήθησαν χοινὰ προθλήµατα γναὶ ἐξήχθησαν τὰ, συμπεράσματα ἐκ τῶν ἐ- παφῶν τῶν δύο Σομθουλί- ων. μετὰ τοῦ. ΠἩοοέδρου τῆς Δημοκρατίας ᾽Αρχιεπισχό- που Μακαρίου, τοῦ Ὕπουρ- γοῦ Παιδείας κ. Πετρίδη, τοῦ Γεν. Διευθωντοῦ τοῦ Ὕ- πουογείου Παιδείας Ἠ. Π. ᾽Αδαμίδη καὶ τοῦ Γεν. Ἐπι- θεωρητοῦ κ. 1. Μουτσάκου. Τὰ δύο Συμθούλια ἐπιθυ- μοῦν νὰ δηλώσουν διὰ µίαν εἶσέτι φορὰν ὅτι θά ἄντιμε- τωπίσουν ἄποςφασιστικῶς τὰ ποοθλήµατα, ἅτινα ἄπασχο- λοῦν τοὺς καθηγητὰς Ἑλλά- δος καὶ Κύπρου, διότι κατέ- στησαν πλέον ταῦτα κοινά καὶ κοινἠ θά εἶναι ἡ ποοώ- θησις καὶ ἀντιμετώπισις τού- τωγ. Ῥὺ Συμθούλιον τῆς Ο.ΛΔ.Μ.ΗΝ. ἐπι τῃ ἀνωχωρήσει του ἐκ Κύπρου ἀπευθύνει ἐγ- χάρδιον ἁἀδελφικὸν Χαιρετι- σμὸν πρὸς τοὺς παθιγητὰς τῆς Κύπρου. Διὰ τὴν Ο.ΛΔ.Μ.Ε. 'Ο Πρόεδρος ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΠΑ ο. εν. 1 οαμματεὺς ΚΡΙΝΟΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ Διὰ τὴν Ο.Ε5.Λ.Μ.Β.Μ. Ὁ Πρόεδρος ΑΔ - Π/ΜΙΔΤΙΑΔΗΣ ὍὉ Γεν. Γοραμματεὺς ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΡΓΙΑΝΝΗΣ Τὴν 2αν ᾿Οκτωδριου ἡ ΟΛΜΕ. ἀπέστειλεν ἐξ ᾿Αθηνῶν τὸ ἀκό- λουθον τηλεγράφημα : ἸΑνδρέαν Παπαμιλτιάδην Ἠρόεδρον ΟΒΑΜΗΚ Μέγαρον Χ΄’΄’ Σάθθα Λευκωσία. Τὸ Λιοικητικὸν Συμθού- λιον τῆς 'Ὁμοσπονδίας Δει- τουργῶν Μέσης ᾿Ἐκπαιδεύ- σεὼς Ἑλλάδος ἐκφοάξει τό- σον ποὺς ὑμᾶς ὅσον καὶ πρὸς τὰ µέλη τοῦ Διοικ. Σύμθου- λίου καὶ πρὸς ἅπαντας τοὺς συναδέλφους τῆς Κύπρου, τὰς ἀπείρους εὐχαριστίας διά τὴν ἐγκάοδιον καὶ συγχινη- τικὴν ὑποδοχὴν καὶ φιλοξε- γίαν τὴν ὁποίαν τοῦ ἐπεφι- λάξατε κατὰ τὴν διάρχειαν τῆς εἲς Κύπρον παραμονῆς του εὔχεται ταχεῖαν ἐπίλυσιν τῶν ποικίλων προθληµάτων τῶν συναδέλφων τῆς Γύ- πρου καὶ εὐελπιστεῖ ὅτι τὺ γέον σχολικὸν ἔτος θὰ ἆπο- τελέση ἀφετηρίαν διὰ τὴν κατὰ πάντα θελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν καθηγητῶν τῆς Ἑλληνικῆς Μεγαλονήσου. ΄ Διά τὸ Διοικητ. Συμδούτιον Ὁ Πρόεδρος ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΠΑ Ὁ Γεν. Γραμματεὺς ΚΡΙΝΟΣ ΕΒΙΟΔΑΡΗΣ ΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ [ΝΙΡΙΤΙ Η ΣΜΕΡΙΝΙ ΕΛΛΗΝΙΛΑ: Γυναικεῖος ὀργανισμὸς. Ψυχολογία τῆς Γυναίκας. Ὑ- ΟΙΚΟΣ ΕΒ/Ββλουν ΝΟΕ 18 Ζ ΑΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ Γ’ γιεινή. Σεξολογία. Αἰσθητική. Σπόρ. Γυναιιεῖες ἀσθέ- νειες. Σύλληψις. Εγκυμοσύνη. Τοκετός. Τὸ παιδὶ. Ε- ρωτας. Γάμος. Οἰκογένεια. Συζυγικὲς σχέσεις. Οἰκο- Κύριοι, 5 3000 μηνιαίως. γενειακὲς σχέσει-. Κατοικία. Νοικοκυριό. ᾿Επίπλωσις. Διακόσμησις. Τροφογνωσία. Διαιτητική. Διαιτοθερα- πεία. Μαγειρική. Ζαχαροπλαστική. Καλὴῆ συµπεριφο- ρά. Πρῶτες θοήθειες. Ρουχισμός. ᾿Ενδυμασία. Μόδα. Ἱστορικὴ ἐξέλιξις τῆς Γυναίκας. Τὸ δίκαιο τῆς ἛἝλ- ληνίδας κλπ. κλπ. ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ Πρὸς τὸν Οἶκον ΒΙΒΛΙΟΥ «ΜΟΡΦΟ» ΛΤΑ ᾿Αρχ. Μακαρίου Γ΄ 18 (Διδασκαλικὸν Μέγαρον) Τ.κ. 2248 ΛΕΥΚΩΣΙΑ Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἀποστείλετε τοὺς 7 τόµους τῆς ΕΓΗΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ μὲ ἔξοδα τῆς ἐπιχειρήσεώς σας καὶ ἀναλαμθάνω τὴν ἅμα τῇ παραλαόθῇ τοῦ δέµατος, νὰ σᾶς ἐμθάσω 395. διὰ ταχυδρομικῆς ἐπιτανῆς καὶ νὰ σᾶς ἐξοφλήσω τὸ ὑπόλοιπον τῶν 530 ἀποστέλλοντάς σας ταχυδρομικῶς Μετὰ τιμῆς ὑποχρέωσιν, ϱ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΟ- ΡΟ: γιὰ τὴ µνηστή σας, τὸ κορίτσι σας, τὰ νειόπαντρα ζευγάρια, τὶς φιλικὲς σας οἶκο- γένειες, τὰ ἀγαπημένα σας πρόσωπα. (ΔΙΔ. ΜΕΓΑΡΟΝ) Ττ. κ. ΕΓΙΣΥΚΠΟΠΑΙΠΚΕΙΣ ας τξ υνο σχεσεις ΕΓΣΕΒΡΟΝΙΗ ϐ Μοναδικὸ καὶ ἁπαραί- τητο γιὰ κάθε γυναῖκα καὶ γιὰ κάθε γεια. οἰκογέ- ϱ)” λτδ 9048 ΛΕΥΚΕΟΕΣΙΑ Ἅλαπργος Ίο ΑΛΑΛΙΛ ν 219 Ι4ὰΛΦΟΥὮΧ ΛΟΧΙΑ ΟΧΊΟ1ΦΧ 1ο ΑΩ]ΟΙΘ ΛΦΣ 'ΟΛΗΝΘΥ, 901 313 ΤΩ13Χ «08013 ὀμλωπδς ὀ8Π0, Ο, -- 1541 ΟΊΧΩΟΙ. 06 ΑΟΞΙΡΙΝ ποχδραρόιο πο ΑΦΙΑΙχΧὸρ Δι ο Αρομρᾷιᾷ Φ8ΛΙΊΙΟ “ΑΦΟΘΛΟ 000:91 κά μβΟΣΥ3131Ρ 01401 Ῥήφο ο], 'ΠμαροφήΙ, 401 ΛΙΒΦΙΟ -κᾷ 200. ῬήΦο ΛΟΝΙΙΩ81ΡΟ2Ο0Κ3 Λοθιλ «ΛΟΝΟΥΞΙΙ 218 Ιγ]81οο Σω ἨΊΥΥΡΙ ἡ αθμλοφοΙοΔο38 491101 Ῥίς ΞῬ]οωᾶ }ρκ 2ΡΊΥΥΟΙ ΖΟΙΥΛΑΥ, 4ΞΡ13ή ΠΟΛΙΦ ΞΛΟΥ 401 ΔΟΥΥΟΧΟΙΩΟΙ --- 4681 ΟΊΧΩΟΙ. 6{ ἈΑοήρς λμν ρόδου ΛΟΥΟ1Ο ΑΟΚΙΚΟΠΟα ΑΟ ΙΑΧΡΠΑΡΑΡΑΦΧ 3μὅροσχος 5οιὰδῳ8β1Ι ϱΟ, -- 9581 ΩΟΊΥΩΟΙ. 9ἱ ΟΦ 58. Ξ1οβ 8Ομ1ΛΜΛΑΟ Ῥ1ΟΧ0 Ὦ1 “ῬΙογὰ ΥΥΟ Ῥδοφ -Ὁι 1Χ ΔΟΊΧ 211 ΑΦΗ ΑΘΙ 218 9ΗΛ -«ΒΤΙΟΧΟΊΙΟΩ3 340ῦρΦΟΊΛΟΛΩΧ ΦΩΧΙΚΟΦΟΙ. 16 301βΑΦ31 2 01801 13] ᾿ΛΙΟΡΛΟΊ. ΞΑΦ ΝΩΙΟΑ ΛΩΙ 2αοῦβή κᾷ ΝΡΟΙΒΘΙΙγ9 -οὔαε ΛΙ. 01 'ΦΩΟΑΡΟΥΡΚΟΠΟΙ, 240Λ -βΠΙΟΚΟΙΟΠ3 138 3403 ΊΛΦ4ΛΟΣΞ4 10 Λο 6 Ἀ ” «ΊΧ. ΛΙ. 918 ΤΡ1ΘΑΦΘΙΟΟΙΙΡ ΛΟΥΟΛΟ ΛΟΧ. “ΙΚΟΠΟΣ ΑΟΑ ΙΟμΙΑΡΛΑΟ ὮΝ 3180ΛΙΙΩ 1 ΣΥΠΟΡΊΗΝ 298δρλν, ϱ ΑΦὂδῦῇν λῷλ ΑΛΙΝΦΟΟΛΟὉΣΟΝ ΑΜΑ Ῥ13ΙΝ -- σαι ᾿39ῦ]ρΦο ΖΟΧΙΟΘΧ -ῷ 394 Ἰροποφμήιρ “ΦαολβΠοΧΟΤΙ 3401 3918. ΑΟΟΑΛ Ίηκ ὨΙθοΦοΟΤΑΥΟΣ Σῴκὸριρ ΔοὐβΦβαατὶ αορο]ὸβϐ) 401 24Κ10ΑΛΑ 1 Αμιαο Δαχρη ΔΗΑ ῬΙΡἩ ᾿ΛΟΧΊγΗ Λο ὢ λ . κ. ων -1οιΟΧ ΟΥΥΡ 1η πιρρφοτήβγοις “γκο 4η λωλβτωλθοώ λωωὮ 5οήριὸρ Ξ0γΡΑ ἳ ὔ λα: : 8η ΑΘΥΙΙΟ8 ΑΘΛΙΑ ΛΣ 90013Χ 211 μχρή 01 ΛΟΙ081 ϱΥ 313 200ὔχ3Ν ϱ0ς 5Ι 14 3401 Όβιὰ 241Αρομών Απ ΟΥΡΑ 313 ΑΡΟΙΛΡΟΙ4 Ίκ ΛΩΣ Ὦγκο Ὦλ. ΛΑΟΙ -ᾱλε ὮΑ. ΑΦΟΙΧΟΙ λωα ΑμτΟο Δία 514 ΛΩΟΘΧΡΑ ΛΑΟ. ΙΑ. ΙΟΑΡΑ]ΑΡ Ιοκόβοῇ, 10 ΔΟ1ΡΛΩΡ ἃὲ 2μ03 ῬλΦΑϱ 21 Ο1ΛΟΛΩΑΝΡ 110 ΑΠΟ3ΙΑΦ Ὦλ. ιο ως η ρδὰκ οἱ ηαρήήμγ Ὢν ΛΡΞΡΑΔΗ θ0ΦΡ ΠΟΟΘΧ3 401 Ὦ1}κ ΛΩΙΑΏΥΣ ΛΦΙ κ 490 -μποῳ 33Μ11Ο 331 ΑΡ1Υ 1ολ1βάγχρ ρν ΞΦ1ΚΧΩΥ Ἰοήωρριλρὰ1ὰ. 08 ΑρΜΙΟΧᾷ ΔαΧ -οτπ ΔΙ, Ῥικρθις αν μήβΟΣΟΡΑΡΧ ὮΑ 1 ηοα, ΛΟ1ΩΟ10 Α01 ΛΟΥΟ 3Π ΑΛΙΡΦΔ1 -Βτ 20109 ϱ ΄Ὠοορ. ΡΙ1ΦΨΥ 101 ΑΡ]ΙΔ0 015 Αἱ. ΑΛΟΛΟΧΦΑΡ Α Ὢιρ ριαήρόαη Ὦι ὪῬΟρν Σῳκ]λωδμ ὉΡαΛΟΊΛΩΑΡ Σ141ἱ -Ὢλαρ 213Α300Ος αἱ 'ΣΗΧΡΥΡκΟΟΡΓ 1) Ξαγοχ Τι Διγοορφ 'ΌρΑΥ, ΣΕΥΡΧ 'α Ιο4ΚΧΟΥΟ 9410 10 --- ζ8Ι ΩΟΊΥ4ΟΙ. 5ἱ ΞΑΟΊΥΑΗΦ ΑΙ 401. ΑΦΙΟΛΟΟΙΙ δμα. 913 91. 3910Ρλὸ9 301 ι821Χὸρ 510 δγβλαις ΙΚΙΛΡΠ. ν Ην -- 'ΞΕ8Ι ΟΊΥΩΟΙ[. ΡΙ 'αγρχΙήοδαΡΙΝ 1 Σοῦθαχμαρ Ίο Ἀμλλοις 1 ϱ Ιλ4γ333 μιας 2οὐφαοῦι Ξο1ΦὸΠΙ λω]οαοΞ5 ον νο αγ ος κ ἈῬο]ββοβδγθιορ /'21043Υ -Αλαςς ΕΚΙΑΡΊΠι ἨΙ919ΙθΟΙΦΗ , 401 ο Ῥρ]ββαγχλαο ἡ 11. ὀρ]ορΛὸ8 901 5ολὸνγ, οἱ 318 132ΙΧὸΥ, --- 6681 ΟΊΥάΟΙ. ΙΙ “ΑΦΟαθΗ ΣΥ ΑΥΦ ῬιΟχορλοή αν ΊΩΧ ΤΡΊΚΙΟ 1 1η ΑΟ -“αβοΙϱομΡΟρλΙ 38 ΛΩΙΡΊΩ1 Ί0ή ΛΦΚΙΩΑ πλ Φ40ΡΙγΙΧ ᾿Λωκόμο], λωλβτήολτρηή ώμο ϱ1ϱ 2961κ]ο Αροιβώφῦοηαῦ 1 Ὢ1ΟΟ Ὦν λωχρήωσ ΑΛΦΙ ΙΦρ1 /' . έχρ.. . Μ αβααδοάμρ Ίμκ “ΊΟΥΥΡ 1ο 1ογ0 39 ΑΡΟΕΘΟΙΥΟΦΑΧΔΙΦ ΠΟΟΘΛΔΟ 118 ΠΟΛΡΙΟ1: : ον ες -αἩ αΟΝΟΧΟΊΗ/ΞΙΧΟΥ, Π01 2οΠο]ΙλοχΑσ ΣΠΝΝΠΟ ΛΟΙΙΥ39 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ἀφοῦ διεµοίρασε τὰ ὅπλα του εἰς τοὺς συμπολεμιστάς του καὶ ἐνεπι- στεύθη τὴν αἱματοθαμμένην ζώνην του εἲς τὸν ἱπποκόμον του, διὰ νὰ τὴν παραδώσῃ εἰς τὸν μόλις ἑξαετῆ υἱόν του Πέτρον. Τὸ πτῶμα τοῦ Κυρια- κούλη, ταριχευθέν, µετεφέοθη εἰς τὸ Μεσολόγγι, ὅπου ἐτάφη μετὰ µεγά- λων τιμῶν καὶ ἐν µέσῳ γενικοῦ πέν- θους εἰς τὸ ἐκεῖ 'Ἡοῶον, τὸ ὄνομά του δὲ ἐδόθη εἰς ἕνα τῶν προµαχώ- γων τῆς πόλεως (κανονιοστάσιον Κι- ριακούλη). 4 ᾿Ιουλίου 1805. --- Μάχη τοῦ Πέτα. “Ο πασ- σᾶς τῆς ”Αοτης Ἰσμαήλ Πλιάσας, ὅρ- μᾶᾷ, μὲ 8.000 Τουρκαλθανοὺς ἐναντί- ον τῶν εἰς τὸ Πέτα εὑρισκομένων Ἑλλήνων καὶ Φιλελλήνων, οἳ ὁποῖοι ἀποκρούουν θαρραλέως τὰς τουρκι- κὰς ἐπιθέσεις καὶ προκαλοῦν μεγάλην φθορὰν εἰς τὸν ἐχθρόν. ᾽Αλλὰ δέχον- ται ταυτοχρόνως ἐπίθεσιν ἐχ τῶν νώ- των, ἡ ὁποίαᾳ κλονίζει τὴ παράταξίν των καὶ προκαλεῖ σύγχνσιν. Οἱ “ἙἜλ- ληνες, νοµίζοντες ὅτι πρόκειται περὶ προδοσίας, ἀναξητοῦν διέξοδον διὰ νὰ φύγουν, ὁ δὲ Μᾶρκος Μπότσαρης, διά νὰ συγκρατήση τοὺς φεύγοντας, διατάσσει τοὺς περὶ αὐτὸν νὰ τοὺς πυροθολοῦν. Οἱ Φιλέλληνες ὑπὸ τὸν Δάνια, τὸν Νόρμαν, τὸν Ταρέλλα, χαθὼς καὶ οἱ “Ἑπτανήσιοι ὑπὸ τὸν Πανᾶν, μάχονται ἀπεγνωσμένως. Οἱ Τουρκαλθανοὶ ἀποκόπτουν τὰς χεφα- λὰς τῶν φονευοµένων ἀρχηγῶν καὶ τὰς περιφέρουν ὡς τρόπαια. Ὁ Γερ- μαγὸς Ντάϊῖς, μολονότι εἶχε ἀπομεί- γει μόνος, ἐξακολουθεῖ νἁ θάλλῃ ἆ- κατάπαυστα μὲ τὸ κανόνι του. Ὁ Πο- λωνὸς Μερζιέφσκυ καὶ 1ἱ σύντοοφοί του, ἐξ ἄλλου, Φχυρώθησαν εἲς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ χωρίου, ὅπου, μὴ ἔχον- τες πολεμοφόδια, ἐξακοντίζουν µπέ- τρες κατά τῶν ἐχθρῷν, ἕως ὅτου πί- πτοὺν ὅλοι. Οἱ Τουρκαλθανοὶ ἐφόρτω- σαν τὰς κεφαὰς τῶν φονευθέντων εἲς ἡμιόνους καὶ ὑπεχρέωσαν τοῦ μα αἰχμαλώτους γάἁ τὰς μεταφέρουν εἰς Αρταν, ὅπου ὅλοι κατεκρεουργήθη- σαν ὑπὸ τοῦ πλήθους. Ἐκ τῶν φι- λελλήνων ἐφονεύθησαν εἰς τὴν µάχην τοῦ Πέτα 56 Γερμανοί, 15 Πολωνοὶ, 19 Ἰταλοὶ, ὅ Γάλλοι, ὃ Ἑλθετοὶ, 9 Δαγοὶ κλπ. Πολλοὶ τούτων, χαΐτοι ἕ- φερον ἀνωτέρους θαθμοὺς εἷς τὴν πατρίδα των, ὑπηρέτησαν ὡς ὑπα- ξιωματικοὶ ἢ ἁπλοῖ στοατιῶται. Εὶς τὴν µάχην τοῦ Πέτα παρευρίσκετο καὶ ὁ Αλ. Μαυροκορδᾶτος, ὅστις συν- τετριµµένος διὰ τὴν ἁἀπροσδόνητον ἧτταν, ἀπεχώρησε ἀκολούθως εἰς Με- σολόγγι. 6 Ιουλίου 1821. -- Συνθήκη τοῦ Δονδίνοιι, μεταξὺ Αγγλίας, Γαλλίας καὶ Ῥω- σίας, δι ἧς ἀποφασίζεται ἡ ἐνεογὸς ἀνάμιξις τῶν Μ. Δυνάμεων διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ 'Ἑλληνικοῦ ξητήματος, ᾿Αποτέλεσμα αὐτῆς τῆς συνθήκης ἑ- πῆρξε ἡ ἀποστολὴ τῶν στόλων τῶν τριῶν ὡς ἄνω χωρῶν εἰς τὰ ἑλληνικὰ ὕδατα καὶ Ἡ ἐπακολουθήσασα ναυµα- χία τοῦ Ναυαρίνο. 9 Ιουλίου 1851. -- Οἱ ἀρχιερεῖς, οἳ ἡγούμε- γοι τῶν μονῶν καὶ οἱ πρόκριτοι τῆς Κύπρου προσέρχονται εἰς Λευχωσίαν, Ῥατόπιν προσκλήσεως τοῦ μουτεσελί- µη. Κιουτσοὺμ Μεχμέτ, ὅστις ἤθελε δῆθεν νὰ τοὺς εὐχαριστήσῃ διὰ τὴν γομιμοφροσύνην των, Ἐκχεῖ, ὅμως, ὦ- δηγήθησαν πρὸ τοῦ διοιχητηρίου, ὅὕ- που τοὺς ἀνεγνώσθη τὸ φιρμάνι τοῦ σουλτάνου, ποὺ διέτασσε τὴν θανά- τωσίν των. Ἐγένετο πρῶτον ὁ κἆ- ἑξοτίαχον ο ἀβομρήοβι Ὦλ ιο λῳὰ -αχὸρ λωκόμο}, 12 Αλ σΠ, αξ να 91 ΛΙΟ1ΑΡΔΑΟ ΑΡ 3πΩ]θ 43 0 ΑΛΛΟ -ᾱψ 20ΧΟΡΗΡΑ Ξ0ΟΥΥ21Ι Ο, -- 9681 αονοοήᾳν 6 ΠΟΛΩΥΡΊΧΊΡ ΊΟΥΥΟΙ: 3ο Αμοιβφίιγάλάο 'ΣΏΟΟΡΙΙ Ῥορὶίῇ] ϱ 124 λω]οῷ λων αξ -Ὢὰ8Π “008 ΑΡοβνᾷ λωκόμο], λα μπι ᾽ΑΩΙΡΟΟΟΝΟΑΙΟ 1. Δώλοιπμ Ξοπριορ 30ΥλΔΤἱ 12 ὉΛΟΥΦ θυξ5Ι 'ΡΙΘΟΝΟ ϱ06 ΙΥΟ1ΟΙΗ 00841 “ὨΙκΦΦΙΟΙ 0091 ἐνρηρτὶ -μο 1ρκικὂποι ὃ ορ. ιός Δωδ ΥΠ, λῶα. 2ΡΟ]ΑΧ 51 ποι Ἠ]ερικ μ΄ ορ -ΑΦ4Ε ΠΟΧΊΑΘΑ Φρβή δὰ 018λ4Αᾷ 1ο Ἱλλογοος] οἱ. 213 22040ύΟΧΡ 10 ποῦ -θ40ΟΠΙ 401. Αμλοτὶ ΑΙ. 21 ΞΡΧΟΡ αρ ΔΡΟΔΦΦΙ8Π Αθ Ίρκ ΔΏχπὸμο Αγά 514 αος 1γρφακ ϱἱ 331Α2ΞΙΟΙ1Ο 38Η ὮΛ Αφοῳ 101 ϱΟΛΟΥΡ οἱ 213 λρκὸ λοιβὂοφ ΑΦΟΙ18ΘΟΛΙΟΙ3 ΔΟΙ. ποια 1ριοιήαγου κο 10. ᾿80Ω8ΛΙΙ333 Ξ20ΧΟΡΗ ϱ ΝΟΛΥΟ 438 Αρηήγρβώφ ΑΘΙΞ8Φ Δῳ1 318 ἄθωΛΙ 18 ΑΟΝ ΤΟ ΑΙΟΏΙΟΟΙΟΡ Αρομιὶ ορ 8ο τοι) -οδα1ᾷ Δι 2119 ὀλο 3ΟΛΡΟΥΥ, ΛμΑ -Ί8κ8 Σωτίο ΑμτΑΊιΟ Δία δαν 54019 θομ Ἰ9χρτ μριχιδῦολρ Απδρλρτή Δίάν Φργριοκ ὮΝ 32ροί {34 ΄μόρβοιοΥΗ Ο, ΑΟΩΔΙΥΥΗ, λὠαλ Ῥαοκ ὃµ Αρος -οώο 18ϱΙΧΟΡ Αχ] Ίρκ ΑΡΟρΑΡΗ ΑΝΙΗ Ι8ΟΡΥΡΑΥΧ 3Χ]3 ΞΜΑΧΗΜΛΑΥΡΥΑΟΙ, 9 ἃξ ολα ὦλ 8 «ΥΥΥι ΣπιοκδροΠ, 5Ρ1Λ0Λ ι8ὢ 2401 πΩΙΟΌΙΩΧ ὮΑ 3ο0αβΟγΟΧ -μ5ᾷ Ῥλωθιπορ ΑΟ 514 ἱροιρήαμοα 3χ]9 119 οἱ Ῥρὸρν 0140 ιο 1) Απο Ξοη Ῥόλλοχις Ε1οάο 4οαφθαο οκ ΞΊΚΟΠΟΣ 401 ΑΟΛΧΟΡ Δ0ἱ Π9ργ {αρ Ὦλ ο1. μὸφρλον] 10. 01009 ο, Αρὸ -ορῷ ΔΗκ]ακρτοῦι Ξ400βΧ8 Σή01 514 14 «88001 Σωβορχλιιο 5ἱο]αβιιγκοῦν 54 2ολβήρογαΦωμα κ Αωᾶρλο ϱ00ς λΦ1. ΩΛΦ Ι8ΠρΙΟµ ΛΟΙΟΜΟ ϱἱ 'πορᾶνοι “ὪΟ10 ΠΟΧΙΚΟποΙ (Ο040ΦΟΥΡΦΑΥἩΜ) λοιο ΠΛΦΜΟΦἩ ϱ1 01 401 Ὦ1οκ. ΑΊΟΒΡΙΥ4 -ποις ϱ6Υ 3 34ΌροΙΟΥΗΙ 2οΧΟΡΗ ϱ, ΟΊΟΜΑΞΚΟΣἩ ἄον ΧΡ -- 'Εξ58Ι αολοροήᾳν ϱ 30 ΩΛΡΗΦ ΔΟΥΜΟ ϱ. ΞΡΟΡΙΑΘΡ /λοιδμαδρή ϱα. ορ αρωῦληγ λος κ βράνα λθὰ. ΣμιΦΙΡΌ10 20ΑΡΘΥΥ, 3ἨΑ8 4019 Σω Ξφοβηα 5149 8 30µ23 ΑΡγμή Ξ000Ἡ. “ΛΙΑΡ ΛΙΘ4Θ λα 5 Ῥὰ αν. αι ρα Ῥιὸρκ Ὦν ϱΥΡ ἨΘ]ΛϱΟ Ὠπι 4ο ΩΑΡΑ:3 ΛΟοΙθΟς ΑροώΦφΟΡΧ3 Δοἱ 10 Από λμιν 318 ΑΡΟΞΦΑ13Π ΛΟΙΟΝΟ λοχ ΑΙΠΟΟΟΣΥ ΛΟΟΙΙΡΥ-ΙΞ1ΟΧ ΛΟΤΩΛ -μθΥ, ΛΟΙΟΛΑΣΛ ΑΙ ΑΟλΟΓΡΠΧΥΡ 2191: -ᾱ ΑΟΦΡΥΦΛΑΟ ΙοκδβοΠ, 10 'ώβ8οφ ο -ΟἨ1: ὮΙῷ ΛΑΟΟΩΣΏΑΦΘ Α01 ὮΑ 4301819 αβιλδἰν 2οχο 349 01519 ΑΟκιγοφοὸ σας ΑΟΚΊΚΟΠΟΙ. 01 518 οἱ 1αὔμνη ὮΑ 3Ν -18100χᾷ 401 ΞΗΧΦ1ΠποΙἩ Ο, 'π0ἱ »οὃ -0ῳ0 0 1η ΑΩΊΧΟ1ΟΩ8 ΛΗΣ ιο Ἰδορή -ᾶηθ ΛΟΧ13 10001, 10 ΛΟΊΟΥΟ ΑΟΙ 3203 -αᾱ 599Η. 5μ1μγοοοδαι ϱ 1Η οἱ Λω «118 Υ81. ΛΙ ΞΡάΔΙ ᾿ΞποιΦΥΡΤΧΊΡ Ξ403 1ϱκ. ΣΦΡΥΑ ΤΙ ΙΑΡΟΙ -χρή Σιν ΛΟΊΘ81: ϱ1 218 ΞΩΥΑΏΛΊΒΠΟΙΩΑΦ 2401 Ξ1ΟΥ0 ΑΡΞΏΦΟΒΙ 3 1ο0ΠοΤ, 1Ο -μιῳ3 «8101 ᾿Ν ϱ αοχ Ῥαλλομιτίὂο Αμα σιρ μρ]ὸκαΙο Αμα. ΛαΧρή Απ ΥΠ αοι ΠΟΛΙΙΧΟΡ οι Αρπήνροχπήν λαγρΑβτὶ ΛΗ1 518 2Ι0ΡΧ πβωοᾷ ἨΥΡ “ΑΦΟΘΧ8 Λων ο -ᾱ- Εθωώγκα Αα. Αμήλ]ιο 301 μΡΗΥΙΩΥ τει Αο1οο ϱἱ “810 9Φ ΛΟΙ ΟΥ ΛΟΧΊΣΑΡΙΙ, οἱ. 1 Λοῦβιαορὸφ 8οἀρΠογοχ 30 ην αηὰ. Ῥλ]οπΑΥΠι Δι 5οῦν Αροιρὂῃο -31/0. Ἠλρή(ο ὨκΙΑΗΥΥ8 Ὦν “Ῥήηβὰορ 01 1Η μα κΙΑ Σῳκήγθι ΕΠΧΙΑΟΟΑΦ ο 5ΊΑ0ΠΟ 210ΩΧ 'Ξ180Ρ80 3ΩΑΦΤΠΟΘΟΡΥ -Ὢλα 4Π 1 ῃδμγκο 356 )ῃ ΣΙοᾳοῦκ -διο Ἡ, '1υν1 009 οκ 240331 0006 Ξ01ΛΟΑΡ ΄ΠΟΙΟΠΟΡΗ 51 ρουμ ο8ή Οι 01 010 Ίηκ αξραβή ὦλ Α8 βράχο -Ίλᾷ. ΑΧ] 51490 “ΑΧΡΙΩΟΙἩ 401 ΛΙΟΑ0 ιά ΑΡΘΑ ΑΡΟΨΡΧΦΟ8 αολοπολην λὰ9 ΑΗΝΙΟΒ ΙΑ ρΩΥΥΦ4Θ 13488Λᾷ ΞΩ191/ Αα 480 ὤππο “Απολ]βήρὂορι ΛΑ. βΛΊατΙ μην ν Πο ΛΟΙΥΥ39Ο 8ἱ δελτίον ΟΕΑΛΜΕΧΚΗ 19 προσεκάλεσε τὸν Ε. Καραϊσκάνην ες τὸ πλοῖον του, ὅπου εὑρίσκετο καὶ ὁ Κιουταχῆς μαςὶ μὲ τὸν ᾿Ομὲρ πασσᾶ τῆς Καλλῖδος, Ὁ Καραϊσκάκης ἔτα- ράχθη καὶ ἔφερε τὸ χέρι εἰς τὴν λαθὴν τοῦ Είφους του, ᾽Αλλ’ ὁ Δεφι- γνὺ τὸν συνεχράτησεν καὶ τὸν ἔπεισε νὰ µείνῃ. -- «Αν ἤξερε ἡ Διοίκησίς μου ὅτι κοένοµε (μιλᾶμε) τώρα μαζί, εἶπε ὁ Καραϊσκάκης εἲς τὸν Κιουτα- χῆ, θά μὲ χρέµαγε καὶ μένα καὶ δε- Σαπέντε χιλιάδες στρατέµατα ποὔχω στὴν Δεψίνα ᾿(Ἐλευσίνα)». «]ῶς μπορεῖ νὰ σὲ κρεµάση» ἀπόρησε ὁ Κιουταχῆς. ---Καραϊσκάκης. «Μήπως καὶ σένα δὲ σὲ ποεµάει ὁ σουλτᾶνος, ἅμα τὸ θελήση» ---Κιουτ. «δαὶ, μὰ ἐγὼ τὸν ἔχω θᾳσιλιᾶ». ---Καρασγ. «λοιπόν χι’ ἐμένα μὲ χοεµάει, γιατὶ τὴν ἔχω θᾳασίλισσα». Ὁ Κιουταχῆς ἀντελήφθη ὅτι ἣἡ συζήτησις ἦτο ἄσκο- πος καὶ ἔφυγε ποῶτος. 10 Αὐγούστου 1851. -- Μάχη τῆς Τράνας. Ὁ Θ. Κολοκοτρώνης διὰ τῆς Ματασκενῆς μεγάλης τάφρου ἀπὸ τοῦ χωρίου Μπε- κτένι µέχρι τοῦ λόφου τοῦ “Αγίου Δουκᾶ, παρὰ τὰ Τσιπιανὰ τῆς Τοι- πόλεως, ἐπαγίδευσε 3.040 πεοίποι. Τούρκους ἐξελθόντας ποὺς θερισιὸν καὶ κατόπιν ὁρμητικῆς ἐπιθέσεως τοὺς ἑξόντωσε, Οἱ νεκροὶ Τοῦρχοι ἀνῆλθον εἰς 500, οἳ δὲ τοαυµατίαι ὑπερέθησαν τοὺς 1000. Ἐν τῶν Ἑλλήνων ἐφονεύ- θησαν µόνον 50, Μετὰ τὴν μάχην τῆς Γράνας, οἵ Τοΐρκοι δὲν ἐπεχεί- ϱησαν νέαν ἔξοδον ἀπὸ τὴν Τοίπολιν. 17 Αὐγούστου 1858. --- Κατόπιν τοῦ πρωτοχόλλαι τοῦ Λονδίνου (19.7.1994). ὁ στρατη- γὸς Μαιζὸν ἀποθιθάζεται μετὰ ναλλι κοῦ στρατοῦ εἰς τὸ ΙΤεταλίδι (λΙεσ- σηνίᾳα). 26 Αὐγούστου 1851. --- Μάχη τῶν Βασιλικῶν. Οἱ ὁπλαρχηγοὶ 1. Γκούρας, ΕΤ: Δυούου- γιώτης, Δ, Πανουργιᾶς, Παπανδρέας καὶ ἄλλοι, ἐπὶ κεφαλῆς 2000 ἀνδρῶν ἐπιτίθενται κατὰ τῶν ὑπὸ τῶν Μπεύ- ρὰν πασσᾶν 8000 Τούργχων, οἵτινες ἐ- πινοῦντο πρὸς τὴν Λεθαδιάν, μὲ τὸν σκοπὸν νὰ κατέλθουν εἰς τὴν Πελο- πύννησον ποὸς ἐνίσχὺσιν τῆς κινδυ- γευούσης Τριπόλεως. Ἡ μάχη, διαρ- χέσασα ὁλόκληρον τὴν ἡμέραν, κατέ- ληξε εἰς πανωλεθορίαν τῶν Τούρκων, οἱ ὁποῖοι ἄφησαν περὶ τοὺς Ττ0θ νε- κροὺς καὶ ἔφυγαν πανικὀθλητοι. Με- ταξὺ τῶν φονευθέντων σαν ὁ Μεμὶς πασσᾶ», ὁ υἱὸς τοῦ Ἀῑπεῦρὰν πασσᾶ καὶ πολλοὶ µπέηδες καὶ ἀγᾶδες. Σ:υνε- λήφθησαν ἐπίσης 900 Τοῦρχκοι αἰγμά- λωτοι, ᾿Αναφέρεται ὅτι τὸ χέρι τοῦ Σκούρα εἶχε ποησθῆ ἀπὸ τὸ ἁδιάκο- πο ἀνεθοκατέθασιια τοῦ σπαθιοῦ του. 29 Αὐγούστου 18655. --- Τὸ Νομοτελεστιχὸν ἀπευ- θύνει ἐξ Αργους τρεῖς ἐκκλήσεις, πρὸς τοὺς ἐν Βερόνα ἀντιπροσώπους τῶν εὐρωπαϊκῶν κρατῶν, τὸν αὖτο- πράτορα τῆς Ῥωσίας ᾿Αλέξανδρον Α΄ καὶ τὸν Πάπαν, ἐπικαλούμενον τὴν ἐγεογὸν συμπαράστασίν τῶν εἰς τὸν χατὰ τῶν Τούργων ἀγῶνα, 18δ4, -- Ναυμαχία τοῦ Γέροντα. Ἡ µεγαλυτέρα γαὶ σπουδαιοτέρα ὅ- λων τῶν κατὰ θάλασσαν συγκρούσε- ὧν τοῦ ὑπὲρ ἀνεξαρτησίας ᾽Αγῶνος, Σνυνήφθη εἲς τὴν θαλασσίαν περιοχὴν μεταξὺ τῶν νήσων λειοᾶς, Λέρου καὶ Καλύμνου γαὶ παρὰ τὸ ἀκρωτή- ριον τοῦ Γέροντα τῆς Μικρᾶς 'Ασίας, Κατ αὐτήν, ὁ ἠνωμένος τουρχοαιγυ- πτιακὸς στόλος, ὑπὸ τοὺς Καποιδὰν πασᾶᾷ Χοσρέφ καὶ Ἱσμαὴλ Γιόραλ- τάρ, ἐπετέθη ἐναντίον τοῦ κατὰ πο- δεΆτιον Ό ΤΕ ΑΔ 1 Ἡ, Ἰς ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΕΤΟΥΡΓ μαπααττοσττπακζπσοπακτηςπσεζ πααυ ΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΛΙΛΕΥΣΕΩΣ ΚΥΠΡΟΥ επεσε ες Ὑπεύθυνοξν η ς : Ὑπεύθυνος,. άξεως |: κ. Συντακτικὴ ᾿Επιτροπὴ » ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ ἡ μᾶς ος Κ. ΚΟΡΕΛΛΗΣ Ἆ. Α. ΛΑΔΟΜΜΑΤΟΣ Ο: ΛΕΙΚΟΣΙΑ -- ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1271 ΕΤΟΣ Β--ΑΡ. ΦΥΑΛΟΎΥ 9 ΤΙΜΗ ΦΥΎΥΑΛΛΟΤΎΤ 520 ΜΙΔΕΣ ΟΠΝΙΕ ΕΙΣ Ι:ΥΠΡΟΝ Προωδεῖται ἡ ἐφαρμοχὴ τῆς Ἑλληνικῆς ᾿Ἐκπαιδευτικῆς Νομµοδεσίας.- Ἐπετεύχδη ἡ ἑνοποίησις τῶν δύο ὀργανώσεων. Διὰ πρώτην αφ ορᾶν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς ἐκπαιδεύσεως Ἑλλάδος καὶ Ἀύπρου ἐπρα- γµατοποιήθη ἐπίσχεψις τῆς ὁκομελείας τοῦ. Συμθουλίου τῆς Ο.Λ.Μ.Ε, εἲς Κύπρον. Οἱ ἐκαρόσωποι τῆς Ο0.Δ. Μ.Β. τὴν Τετάρτην 22.9 καὶ ὥραν 9.00 π.µ. συνοδευόμενοι ὑπὸ τῆς Γραμματείας τῆς Ο.Ρ5.Δ.Μ.Β.Κ.. ἐπεσκέφθησαν «τὰ Φιυλακισμένα Μνήματα» ὕποι εἷς συγκινητικὴν ἀτμό- σφαιραν κατέθεσαν στέφα- γον. ᾿Ακολούθως ὅ χ. Νικο- λαΐδης, ἀξιωματικὸς τῶν φυ- λακῶν, ἐξενάγησε τοὺς φιλο- Ἐενουμένους εἰς τοὺς χώρους τοὺς ὁποίους καθηγίασε Ἡ θυσία τῶν ἡρώων τῆς Κυ- ποιακῆς ἐλευθερίας. Τὴν 10.50 εἲἷς τὰ γοαφεῖα τῆς Ο.Ε.Λ.Μ.Β.Κ. ἐγένετο ὑπὸ τοῦ Κ.Α.Σ. τῆς Ο.8.Λ. Μ.Β.Κ. ἡ ἐπίσημος ὑποδοχὴ τῶν ἐκλεκτῶν προσκεκλη- µένων, Κατ’ αὐτὴν ὁ Πρόεδρος τῆς Ο.Ε.Δ.Μ.Ε.Κ., κ. Παπα- Ο.Λ.Μ.Ε. καὶ δι’ αὐτῶν πρὸς ὕλους τοὺς Ἓλληνας ἔχπαι- δευτικοὺς εἶπε τὰ ἀκόλουθα: Κύριε Πρόεδοε, ᾿Αγαπη- τοὶ Συνάδελφοι, Ἐνφράζων τὰ αἰσθήματα χαρᾶς καὶ συγκινήσεως τῶν μελῶν τοῦ Συμθουλίου καὶ µιλτιάδης, ἀπευθυνόμενος πάντων τῶν καθηγητῶν τῆς Ἱ : ῆ -- πρὸς τὸν Πρόεδρον καὶ τὰ ἘἈύπρου ἀπευθύνω πρὸς ὃ- ο ο ασ Μέλη τοῦ Συμθουλίου τῆς μᾶς τοὺς ἀδελφοὺς Ἓλλη- -- ΝΟΝΙΟΟΕΣΙΑ Αἱ φῆμαι καὶ αἱ διαψεύσεις, αἱ ἐλπίδες καὶ αἱ ἀπογοητεύσεις, ἡ ἀγωνία, ἣ ταλαιπώ- ρία καὶ τὰ παράπονα τέλος τῶν ἐκπαιδευτι- κῶν διὰ τὰ ἐν τῇ παιδεία καοὐημερινῶς ὀν- κοῦνται καὶ διερμηνεύονται εἰς τὴν ἀπαίτη- σιν τῆς ΟΕΛΜΕΚ διὰ τὴν ὕπαρξιν ἐκπαιδευ- τικῆς νομοθεσίας, ᾽Απαιτοῦμεν ἐκπαιδευτικὴν νοµοθεσίαν, ἥ- τις ὄχι µόνον νὰ ρυθµίζῃ τὰ χρονίζοντα παρ᾽ ἡμῖν προθλήµατα, ἀλλά καὶ νὰ ἔχη τὴν ἐνδε- δειγµένην προθλεπτικότητα τοῦ νοµοθέτου διὰ τὴν παιδείαν καὶ τὸν λειτουργὸν αὐτῆς. Νομοθεσίαν ἥτις 1) νὰ καθορίζῃ διὰ τὸν ἐκ- παιδευτικὸν καθήκοντα καὶ ὑποχρεώσεις, καὶ 2) νὰ ἀναγνωρίζη εἰς αὐτὸν δικαιώµατα. Ἠο- µοθεσίαν ἀποκλείουσαν πᾶσαν διάθεσιν ὁθεν- δήποτε προερχομένην πρὸς ὑπερθάσεις καὶ ἐ- πεµθάσεις. Νομοθεσίαν ἐν τέλει ἀναγνωρίξου- σαν τὰς ἀξίας «παιδεία» καὶ «ἐκπαιδευτι- κος). Ἡ ΟΕΛΜΕΚ ὑπέόαλεν εἰς τὴν Κυθέρνη- σιν ὅτι καλύτερον παντὸς ἄλλου ἢτο καὶ εἷ- ναι ἡ ἐφαρμογὴ καὶ ἐν Κύπρω τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκπαιδευτικῆς Νομοθεσίας, ἥτις εἶναι ἀποτέ- λεσµα πείρας 150 περίπου ἐτῶν καὶ διὰ τῆς ὁ- ποίας νομοθεσίας ἐπὶ Αγγλοκρα- τίας οἳ μεγαλύτεροι ἐξ ἡ- μῶν ἠἡἠνδρώθημεν. Τυγχάνει 6αθαί- ως γνωστὸν ὅτι πλεῖστα ὅσα ζητήµατα τῶν σχολείών τῶν καθηνητῶν καὶ τῆς καθόλου ὐὑ- ποστάσεως ἡμῶν ὡς Ἑλλήνων δι’ αὐτῆς τῆς νομοθεσίας ἐρρυθμίζοντο τότε. Καὶ ἐρρυθμί- ζοντο καλῶς καὶ ταχύτατα! ΜἩ ΟΕΛΜΕΚ δὲν προθάλλει διὰ πρώτην Φφορὰν τὸ αἴτημα τοῦτο. Τὸ αἴτημα εἶναι πα- λαιόν. Διὰ τὸν ἐκπαιδευτικὸν εἶναι θέµα μὴ ἐπιδεχόμενον ἀναθολήν. Σήμερον διακυθεύε- ται κατὰ πόσον ὁ ἐκπαιδευτικὸς ἀσκεῖ λει- τούργηµα ἢ καταναγκαστικὰ ἔργα. Ἡ προεργασία ἡ ὁποία ἔγινεν ὑπὸ τῶν παλαιῶν καὶ τοῦ νῶν συµθουλίου τῆς ΟΕΛ- ΜΕΚ ἐπὶ τοῦ θέµατος τούτου, αἱ ὑποσχέσεις αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸ παρελθὸν ὑπὸ Ἓλ- ληνικῶν Κυθερνήσεων, τὸ σχέδιον προσφοράς τοῦ ἐπισκεφθέντος πρὸ ἐτῶν τὴν Κύπρον Ὑπουργοῦ Παιδείας τῆς ΕΛΛΑΔΟΣ κ. Αλ- λαμανῆ, ἣ διαθεθαίώσις τέλος τῆς σημερινῆς Ἑλληνικῆς Κυθερνήσεως πρὸς τὴν ἐπισκε- φθεῖσαν τὴν Ἑλλάδα ἀντιπροσωπείαν τῆς ΟΕΛΜΕΚ τὸν παρελθόντα ᾿Απρίλιον πείθουν ἡμᾶς ὅτι διὰ τὴν πραγµάτωσιν τοῦ αἰτήματος τούτου τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀπὸ Ἑλλαδικῆς πλευρᾶς οὐδὲν κώλυμα ὑπάρχει. Ἡ Ελλὰς εἶναι ἑτοίμη νὰ ἐξοδεύσῃ καὶ χρόνον καὶ χρῆμα. ᾿Απὸ πλευρᾶς Κυπριακῆς Κυθερνήσεως τὶ νὰ ἀναφέρωμεν: τὴν πλήρη ἐγκατάλειψιν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ νὰ ὑποδείξωμεν ὅτι μοναδική φροντὶς ὑπῆρξεν ἡ ψήφισις ἑνὸς νόµου δίδον- τος τὸ δικαίωµα εἰς τὴν κυθερνητικἠν µηχα- νὴν νὰ ρυθµίζῃ τὰ πάντα, ὣς τὸ καθεστὼς διακριτικῆς ἐξουσίας καὶ δευτερογενοῦς νοµο- θεσίας νὰ ὑποθάλωμεν ὅτι οὐδέποτε ἠσθάν- θηµεν ἀναπόσπαστον τμῆμα τῆς Κυθερνήσε- ως καὶ ὅτι οὐδεμία πρόνοια ἐλήφθη διὰ τὸν ἐκπαιδευτικόν: Αὐτὰ τὰ λέγουν ὅλοι οἱ ἐκπαι- δευτικοί. Ἡμεῖς ἁπλῶς τὰ παρουσιάζωµεν. Ἡ ἁδιαφορία τῆς Κυθερνήσεώς ὅσον ἀφο- ρᾶ τὸ αἴτημα περὶ ἐφαρμονῆς καὶ ἐν Κύπρῳ τῆς Ἑλληνικῆς ἐκπαιδευτικῆς νομοθεσίας δη- μιουργεῖ κατάστασιν οὐχὶ ἀνεκτήν, τῆς ὁ- ποίας τὰς ἐπιπτώσεις ζῶμεν εἰς τὴν ἄρνησιν διὰ τὴν διόρθωσιν ὡρισμένων διατάξεων, εἰς τὴν συμµπλήοωσιν ὑποδεινθέντων κενῶν καὶ εἰς τὴν ἀναθλητικότητα διὰ τὴν προώθησιν ἁ- πὸ κοινοῦ συμφωνηθέντων θεμάτων. Εἰσηγή- σεις, ὑπομνήματα, σχέδια, ἁπλῶς λαμθάνουν τὴν πρώτην ὤθησιν καὶ ἀκολούθως νά αἰω- ροῦνται ἀενάως εἰς τὸν χῶρον τῆς ἀπραξίας. Πάντα τὰ ἀνωτέρω πείθουν καὶ τὸν πλέον καλόπιστον παρατηρητήν, ὅτι σκοπὸν ἔχει ἡ Κυθέρνησις νὰ ἀφήση τὸ θέµα εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν τῆς Φθορᾶς καὶ τῆς ἀφθαρσίας. Οὐδεμία ἀμφιθολία, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς τοιαύτης τακτικῆς εἶναι ἡ Φφθορὰ τοῦ ἐκπαι- δευτικοῦ. Λόνγῳ τῆς ἐπικρατούσης σήμερον ᾱ- σαφείας τὰ πάντα ἀφήνονται εἰς την θεω- ρίαν τῆς διακριτικῆς εὐχερείας. ᾽Αλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι δίκαιον. Εἶναι «νενοµοθετηµένη ἀδι- κία». Οὐδεὶς γνωρίζει ἐὰν καὶ ποῦ θὰ διορι- σθῃ, ἀστάθμητοι, κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν, πα- ῥράγοντες θὰ συντείνουν εἰς τὴν προαγωγήν, µετάθεσιν καὶ τοποθέτησιν τῶν ἐκπαιδευτι- κῶν. Μόνον κέρδος δι’ ὅλους ἡ ἀγωνία καὶ τὸ ἄγχος, μετὰ τῶν ὁποίων Ὑπουργείῖον καὶ ἐκπαιδευτικοὶ τελοῦμεν. Ἐπιθυμοῦντες τὴν διόρθωώσιν τῶν οὐχὶ κα- λῶς ἐχόντών, δὲν δυνάµεθα νὰ ὑψώσωμεν τὸ ἀνάστημα ἡμῶν ἔναντι τῶν νομοθετῶν. Γνώ- ρίζοµεν ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅτι δὲν εἴμεθα σοφώτεροι τοῦ Ἕλληνος νοµοθέτου, οὔτε ἡ πεῖρα ἡμῶν εἰς τὴν Παιδείαν εἶναι µακρά. Γνωρίζομεν προσέτι τὴν πληρότητα τῆς Ἓλ- ληνικῆς ᾿Εκπαιδευτικῆς Μομµοθεσίας, γνωρίζο- μεν ὅτι ἐπιλαμθάνεται καὶ τῶν λεπτομερειῶν τῆς ἐν τῷ σχολείῳ ἀγωγῆς τῶν νέων, καὶ τῆς ὅλης σταδιοδρομίας τῶν διδασκόντων ἐν τοῖς σχολείοις, πιστεύοµεν ὅτι περιορίζει τὴν διά- κρισιν καὶ δίδει ἴσως εἰς πάντας εὐκαιρίας πρὸς ἐξέλιξιν. Διὰ τῆς ἐφαρμονῆς καὶ ἐν Κύπρῳ τῆς Ἑλληνικῆς ᾿Εκπαιδευτικῆς νομοθεσίας θἀὰ ἐπι- τύχωμεν τὸν διορισμὸν τῶν ὑποθαλλόντων πρὸς τοῦτο αἰτήσεις ἄνευ τῶν θρυλουµένων σήμερον ἐπεμθάσεων τρίτων καὶ δὴ καὶ ἐξω- γενῶν παραγόντων, θὰ γνωρίζωµεν ἐκ τῶν προτέρων τὴν τοποθέτησιν, τὸν κύκλον µετα- θέσεων, τὰς προαγωγάς καὶ τὰς ἐκ τούτων μεταθέσεις, Πάντα ταῦτα καθίστανται τοῖς πᾶσιν γνωστὰ διότι ὑπάρχουν ὥς διοικητικαὶ πράξεις οἱ πίνακες διοριστέων προακτέων -- µεταθετέων ἐπαρκῶς δικαιολογηµένοι, τοὺς ὁποίους ἕκαστος δύναται νὰ προσθάλῃη κατὰ τὴν διαδικασίαν, εὐθὺς ὅμως ὣς λάθουν τὴν τελικήν των μορφὴν καὶ ἀποκτήσουν οὕτω νο- μικὴν ἰσχύν, οὐδεὶς δύναται νὰ ἐπιφέρῃ καὶ τὴν ἐλαχίστην ἀλλοίωσιν. Παρέχεται διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἡ ψυχικὴ ἠρεμία τοῦ ἔκπαιδευ- τικοῦ, ὑπάρχει πίστις εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἀφοσίωσις εἰς τὸ δύσκολον ἔργον τοῦ παιδα- γωγοῦ. Προσέτι ὁ Ἑλληνικὸς νόμος μὲ τὰς ὁ- παρχγούσας προσαυξήσεις καὶ ἐπιδόματα εἰς τὸ διηνεκὲς παρέγει εἰς τὸν ἐκπαιδευτικὸν ἕν ἐπιπρόσθετον κίνητοον πρὸς µεγναλυτέραν ἆ- πόδοσιν, παραχωρεῖ τέλος καλυτέρας συντά- ἒεις καὶ κατὰ καλύτεοον τρόπον. ᾽Αλλὰ καὶ ἐὰν οὐδὲν πλεονέκτημα ὑπῆργε εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἐκπαιδευτικὴν Ἠοµοθε- σίαν, Ὑπουργεῖον καὶ ἐκπαιδευτικοὶ διὰ ννω-΄ στοὺς λόνους ἔχομεν ὑπογρέωσιν νὰ ἕπτοῦ- μεν τὴν ἐφαοιιονὴν καὶ ἐν Κύποωῳ τῆς Ἕλλη- νικῆς ᾿ἘκπαιδευτικΏης Νομοθεσίας. 'Εὰν ἐπιθυμία τῶν ποοκαθπιένων τῆς Παι- δείας εἶναι νὰ ἐπικοατῆση τάξις, ἀσφάλεια, ἠρεμία καὶ µεναλυτέοα ἀπάδοσις τῶν ἐκπαι- δευτικῶν. ὀφείλουν νὰ ἐπιθάλουν πάσοαυτα τὴν Ἑλληνικὴν ᾿Ἐκπαιδευτικὴν Ναμοθεσίαν. Σύμπας ὁ ἐκπαιδευτικὸς κόσιιος θὰ ςἷ- ναι σωμπωωαστάτης τῆς Κυθερνήσεως. Καὶ οὐγὶ ἀντίδικος. γας τὸ «καλῶς ἤλθατε». Ἡ παρουσία σας ἐδῶ ἆᾱ- ποτελεῖ σημαντικώτατον καὶ σοθαρότατον γεγονὸς εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ο.Β.Λ.Μ.Ε.Ι.. ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν πορείαν τῶν ἐθνικῶν ἀγώνων καὶ ἐπι- διώξεων τῶν καθηγητῶν, διότι διὰ πρώτην φορὰν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν καθηγητῶν τῆς Μητρὺς Πατοίδος, Ὁὗ- μεῖς τὸ Συμθούλιον τῆς Ο. Λ.Μ.Ε., εὑρίσκεσθε ἐδῶ, µε- ταξύ µας. Οἱ καθηγηταὶ τῆς Κύπρου, ὡς ἄτομα καὶ ὡς σύνολον, πέραν τοῦ ἔργου τῆς µετα- δόσεως γνώσεων εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ τῆς διαµορφώό- σεως χαρακτήρων, ἐνσταλά- ζουν εἰς τὰς ψυχὰς τῶν νέ- ὢν ὅτι ὡραῖον καὶ ὑψηλόν, διδάσκουν εἷς αὐτοὺς τὴν πί- στιν καὶ ἀφοσίωσιν εἲς τὴν Μητέρα Πατρίδα, διδάσκουν τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἐπιτυγχά- γοµεν εἷς τὺ ἔργον µας. ᾿Αο- κεῖ νὰ στρέψετε τὸ θλέμμα εἰς τὸ παρελθὸν καὶ θά δια- πιστώσετε ὅτι εἰς ὕλους ἆ- γεξαιρέτως τοὺς ἀγῶνας τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ διὰ τὴν ἐ- λευθερίαν καὶ τὴν Ἔνωσιν μετὰ τῆς μητρὺς Ἑλλάδος, ἡ νεολαία --- οἱ μαθηταὶ πρῶ- τοστατοῦν. Παραλλήλως οἳ ἀγῶνες τῶν καθηγητῶν ἔχουν καὶ ὡς στόχον τὴν καλυτέρευσιν τῆς θέσεως των, τὴν κοινωνικὴν καὶ ἠθικὴν ἀνύψωσίν των. Τοῦτο πιστεύοµεν ὅτι θὰ ἔπι- τευχθῆ µόνον διὰ τῆς ἔφας- μογῆς καὶ ἐδῶ τῆς ἝἙλληνι- κῆς Νομοθεσίας, Τοῦτο ἔπι- θάλλουν πλεῖστοι ὅσοι λόνοι καὶ πρὸ πάντων οἳ ἐθνικοί. Ἡ ἐδῶ παρουσία σας, ἣ συµπαράστασις καὶ θοήθεια σας μᾶς ὁδηγεῖ πλησιέστερον «πρὸς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἐπι- διωκοµένου σκοποῦ µας. Ἡ ἐπιτευχθεῖσα τοὺς τελευταί- οὓς µῆνας στενοτάτη ἐπαφή, συνεργασία καὶ οὐσιαστικὴ ἕ- γοποίησις τῆς Ο.Ε8.Λ.Μ.Ε.Ε. μετὰ τῆς Ο.Λ.Μ.Ε.. μᾶς δί- δει περισσότερον θάρρος, ἐν- δυναμώνει τὴν πίστιν εἰς τὸν ἀγῶνα µας καὶ προδικάζει τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ἐπιδιωκο- µένης πλήρους ἐκπαιδευτικῆς ταυτίσεως καὶ ἑνώσεως ἐπὶ ὕλων τῶν ἐπιπέδων. Καλῶς ἤλθατε. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ο.Λ. Μ.Β. κ. Μιχαήλ Νικόλαος ᾱ- παντῶν εἰς τὴν προσφώνησιν τοῦ κ. Παπαμιλτιάδη ἀνέφε- ϱε τὰ ἀκόλουθα: Μὲ ἰδιαιτέραν χαράν καὶ συγκίνησιν σᾶς μεταφέρω τὸν θερμὸν χαιρετισμὸν τῶν συναδέλφων τῆς Ελλάδος. οἱ ὁποῖοι μὲ ἐπεφόρτισαν νὸ διαθιθάσω δι ἡμῶν τὴν ἀνν- πόκριτον ἐκτίμησιν καὶ τὴν εἰλικρινῆ ἀγάπην των πρὸς τοὺς Κυπρίους συναδέλφους των, εἰς τὰ πρόσώπα καὶ τοὺς ἀγῶνας τῶν ὁποίων θλέ- πουν τοὺς ὑπερόχους ἐθγι- κοὺς ἀγωνιστὰς καὶ τοὺς οἱ- κοδόµους ἑνὸς καλυτέρου ἓ- θνικοῦ καὶ ἐκπαιδευτικοῦ μέλ- λοντος. Μὲ ἐξουσιοδότησαν ἀχόμη νὰ σᾶς ἐκφράσω τὸν θαυμασμόν των καὶ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι σᾶς καλοτυχίζουν. διότι ὑπηρετεῖτε εἷς τὴν Ἑλ.- ληνικην µεγαλόνησον Κύ- ποον, εἷς τὴν ὁποίαν ἔπιτε- λεῖτε τὸ ὑψηλῆς ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς σημασίας ἔσγον σας μὲ μίαν ζέσιν καὶ ἕνα ζῆλον ἀξιοθαύμαστον. Ἡ τι- / µὴ καὶ ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ ἔθγους σᾶς ἀνήκει. Διότι σεῖς οἱ λειτουργοὶ τῆς Παι- δείας τῆς Κύπρου διά τῆς καθημερινῆς διδασκαλίας καὶ τοῦ παραδείγµατός σας ἐν- σταλάτσετε εἰς τὰς ἁγνὰς ψυ- χὰς τῶν γέων τῆς Κύπρου ὕιτι ὡραῖον καὶ ὑψηλό,ν ὡς εἶναι ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν µε- γάλην καὶ µίαν πατρίδα, ἡ πίστις εἰς τὸν Θεόν, ἡ ἔμμο- γὴ εἰς τὸ καθῆκον, ἡ μετὰ χαρᾶς θυσία χάριν τοῦ κοι- γοῦ καλοῦ. Εὶς χεῖρας σας εὑρίσχεται τὴν στιγμήν αἲ- τὴν τὸ ἱερώτερον κειµήλιον, ἡ πολυτιµοτέρα παρακαταθή- κη, τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνό- παιδος τῆς Κύπρου καί, κατ) ἐπέκτασιν, τὸ μέλλον τοῦ ἕ- θνους, τὸ μέλλον τῆς φυλῆς. Τὸ ἔργον σας εἶναι ῥασικω- τάτης σημασίας, διότι ἀπὸ αὐτὸ πηγάζουν καὶ ἀπορρέουν Ἡ µόρφωσις, Ἡ πρόοδος, ἡ ἐπιστήμη, Ἡ εἰρήνη, Ἡ γνῶ- σις, ἡ ἀρετή, ἡ ἐθνικὴ ἀπο- κατάστασις. 'Ὑπὸ τὰς σηµε- ρινὰς μάλιστα συνθήκας οἱ ἐκπαιδευτικοὶ τῆς Κύπρου εἷ- σθε οἱ ἐντεταλμένοι τῆς Ἕλ- ληνικῆς Ἱστορίας διὰ νὰ καλλιεργήσετε καὶ διατηρή- σετε ζωντανὴν τὴν ἱστορικὴν μνήμην. Καὶ αὐτὴ ἀκριθῶς ἡ ἱστορικὴ µνήµη ἃς εἶναι ἐ- κείνη ποὺ θὰ διέπῃ καὶ χα- τευθύνῃ τὸν Γυπριακὸν λαὸν ἰσορρόπως καὶ ἄνευ προκατα- λήψεων διὰ µέσου τῶν κα- λῶν καὶ τῶν κακῶν τοῦ χθὲς διὰ νὰ τὸν προφυλάξουν ἐκ τῶν κακῶν τοῦ αὔριον, διά νὰ τοῦ χαράξουν τὴν νέαν πρὸς τὰ πρόσω πορείαν. Ἡ ἐθνικὴ ἱστορικὴ παρά- δοσις, τὴν ὁποίαν ἡ ἄγρυπνος μνήμη τῆς ἐθνικῆς συγειδή- σεως διετήρησε ζῶσαν ἐπὶ αἰῶνας σὰν τὴ σπίθα στὴ στάχτη, ἐξευτελίζουσα καὶ τὴν. φθορὰν καὶ τὸν θάνα- τον καὶ τὸν καταλυτὴν χού- γον, σκιρτᾶ εἰς τὰ στήθη τῶν Πανελλήνων σκίρτηµα μέγα. Καὶ θὰ γκρεµίσῃ μιὰ µέρα αὐτὴ ἡ ἄγρυπνος µνήµη τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως τὰ τεί- χη τῆς “Ἱεριχοῦς διὰ νὰ ἐκ- χυθοῦν οἱ πόνοι καὶ οἱ πύθοι τοῦ γένους διὰ τὴν ὁλοκλη- ρωτικήν του ἀποκατάστασιν. Καὶ αὐτή του ἡ ἀποχατά- στασις δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν πρέπει νὰ νοπθῇ ἄλλως παρὰ µόνον ὣς ἕνωσις ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ, διὰ νὰ ἀποκτή- σῃ οὗτος καὶ πάλιν τὰ φτε- ρά. τὰ φτερὰ τὰ ποωτινὰ καὶ τὸ μεγάλα καὶ νὰ δυνη- θῇ νὰ ἐπιτελέση τῖνν ἑπηπὰ ην καὶ ιιεάλην πανανθρωπίνην ἀποστολήν του. Μὲ αὐτὰς τὰς θασικὰς σχέψεις ἀναφερομένας εἰς τὴν ἀνάγκην ἕἑνότητος τοῦ Ἑλληνισμοῦ θέλοµεν νὰ πι- στεύωµεν ὅτι κατὰ τὴν διάρ- χειαν τῆς ἐδῶ παραμµονῆς καὶ συνεργασίας µας θὰ δυ- γηθῶμεν νὰ θέσωασεν τὰ ϐθε- μέλια τῆς ἐκπαιδευτικῆς ἕ- νώσεως παὶ τῆς στενοτέρας συνεργασίας μεταξὺ τῶν δύο Ὁμοσπονδιῶν. ποᾶνιια τὸ ὅ- ποῖον ἀποτελεῖ διαναζ πόθον ὁλοχλήρου τοῦ ἔνπαιδευτιοῦ κόσιιον τῆς Ἑλλήδος καὶ πι- στεύσεν γαὶ πάθων τῶν σι- γαδέλσων τῆς Ἐύπρον, διὰ νὰ πατοουθώσωμεν ἔτσι ἠνω- (Συνέχεια εἰς τὴν Τη σελ.) ΣΕΛΙΣ 2 Παιδαγωγικὰ Θέματα 0 ΗΠΛΙΛΕΥΤΙΚ0Σ ΕΠΛΙΤΕΛΜΛΤΙΑΣ Ἡ ΧΙ ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΑΤΖΗΧΔΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Καθηγητοῦ στὸ Παγκ. Γυμνάσιο Παρόλες τὶς συζητήσεις ποὺ ἔγιναν κ ἐξακολουθοῦν νὰ γίνουνται γύρω, ἀπὸ τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐν τούτοις µε- γάλη παρεξήγηση ἐπικρατεῖ. Έϊναι, ποέπει νὰ εἶναι ἔπαγ- γελµατίας ὁ ἐχπαιδευτιχὸς ἢ ὄχι Προδίδει τὴν παράδοση καὶ μολύνει τὸ ἠθικὸ ὑπόθα- θρο τῆς ἀποστολῆς του ἄν σχέφτεται κι’ ἐνεργεῖ σὰν ἔ- παγγελµατίας, ἢ ἴσα -ἴσα ἔ- χει ὑποχρέωση, γιὰ τὴν πρα- γματικὴ ἐξυπηρέτηση κι ἐ- Ἑύψωση τῆς παιδείας τοῦ τὸ- που του, νὰ γίνη τέλειος ἔ- παγγελµατίας Ας δοῦμε τὸ πρόθληµα. Μερικοὶ ὑποστηρίξουν, πὼς ἡ ἀγογὴ εἶναι φυσικὴ ο εἰς τρ, αν πορεία, ἡ ὁποία δὲν χοειάζε- ται παρὰ κοινὸ γοῦ καὶ κά- ποια ἱκανότητα στὶς ποινω- γικὲς σχέσεις. Ἡ ἀνάγνω- ση, γιὰ παράδειγµα, . λένε, πετυχαίνεται μὲ τὴν ἔπικοι- γωνία ἑνὸς ποὺ ξέρει κι’ ἕ- γὸς ποὺ δὲν Ξέρει νὰ διαθά- ξη. Τὸ ἴδιο καὶ τὰ µαθηµα- τικἀ. Τὸ ἴδιο κι ὅλα τὰ θέ- ματα. Κι οἱ γονεῖς, «ἀνάλο- Ύα φυσικἀ μὲ τῇ μόρφωσή τους, μποροῦν νὰ διδάξουν τὰ παιδιά τους σὰν ἔχουν τὸν ἀπαιτούμενο χρόνο. Κι ὅμως δὲν λένε πὼς εἶναι ἔπαγγελ- µατίες ἐκπαιδευτικοί, γιατὶ ἐπαγγελματίας εἶναι ἕνας ποὺ ἔχει κάποια εἰ ὃι κἢἡ ἵκανότητα. ποὺ ὅ συνηθισμένος ἄνθοωπος δὲν ἔνει. Γιατὶ λοιπὸν οἳ ἔἐκ- παιδευτικοὶ νὰ ὀνομάζουνταν ἐπανγελματίες , Ὅσοι παίρνουν τὴν πιὸ πάνω θέση, πιστεύουν δυστυ- χῶς ἀχόμα, πὼς ἡ γνώση τῶν ἐκπαιδευτικῶν προθλη- µάτων θασίζεται στὸν κοινὸ γοῦ, στὶς προσωπικὲς ἀντι- δοάσεις καὶ ἐχτιμήσεις, ποὺ ἔχουν τὴν προέλευση τους στὶς κοινωνικὲς παραδεδε- γµένες ἀντιλῆψεις καὶ τὴν παράδοση. Καἱ πὼς ἡ ἔργατι- κὀτητα κι’ ἡ ἀγάπη πρὺς τὰ παιδιὰ εἶναι ἀρκετοὶ παρά- γοντες γιὰ τὴν ἐπιτυχία. Αὐτὲς οἱ «ποοεπιστηµονι- κὲο σκέψεις, παρόλο ποὺ μπορεῖ νἆναι χρήσιμες, εἶναι ἐν τούτοις ἐντελῶς ἄνεπαρ- κεῖς γιὰ τὶς σημεοινὲς ἆπαι- τήσεις τῆς ἐκπαίδευσης. Ἡ ἀγωγὴ δὲν πετυχαίνεται μὲ Φυσικὸ τοὀπο ἀλλὰ μὲ καθο- ρισµένο σχέδιο. ᾽Απλῆ ἔπι- κοινωνία δὲν εἶναι ἀρκετὴ γιὰ ἐπαρκῆ καὶ ἐπιθυμητὴ μάθηση. Ὁ καλὸς ἐκπαιδει- τιχκὸς δὲν φτάνει µόνο νἆναι καταρτισµένος στὺ θέµα του, γιατὶ ἡ μάθηση δὲν εἷ- γαι κάτι τὸ αὐτοτελὲς ποὺ µε- ταθιθάζεται. Ὁ µαθητῆς εἷ- ναι ἕνα ἐνεργητικὸ καὶ ὃν- μιουργικὸ ἄτομο, ποὺ µαθαί- γει μὲ δικούς του τρόπους πολὺ διαφορετικοὺς ἀπὸ τὴν ἁπλῆ µίµηση ἢἡ ἐπανάληψη τῶν ὅσων κάνει ὃ δάσκαλος Γυύ αὐτὸ ἐκεῖνος ποὺ ϐ) ἆσχο- ληθῆ µαζί του χρειάζεται ἐπί- σης εἰδικὴ ἐκπαίδευση γιὰ νάποχτήση εἰδικὴ ἱκανότητα στὴ διδασκαλία. Κυ ἡ εἰδ'ινὴ αὐτὴ ἐππαίδευση δὲν «εἶνοι µόνο ἡ τεχνική κι ἡ μέθοδος προσέγγισης. Ἠΐναι ἡ γνώσ” τῶν σύγχρονων ἐρευνῶν νι ἀρχῶν τῆς ψυγολονίας, Όιο- λογίας, κοινωνιολογίας καὶ παιδαγωγικῆς ἐπιστήμης. Τπωέπει νὰ Ἑέρη τῇ φύση τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότ”- τας, τὴ θεωρία τῆς µάθηστς. παιδαγωγικὲς ἀξίες, διάφο- ρους τρόπους προσέγγισ”ς γιὰ τὴν κάθε περίσταση, πῶς γἀξιολονήση τὴ δουλειά του καὶ τόσα ἄλλα. Νὰ Ἑέρη ἀνό- μα πῶς συντελεῖται ἡ µάθη- ση. ποιοὺς τρόπους καὶ ποιά ὑλικὰ ποέπει νὰ χοησιµοποι- ἤση γιὰ νὰ τὴν χάµη πιὸ εὖ- γάοιστη καὶ πιὸ ἄποτελεσμα- τική. Οἱ ἐμπειοίες καὶ ἡ ρουτί- να εἶναι στατικὲς καὶ τοαχεῖς. Δὲν ἀφίνουν περι- θώοια οὔτε γιὰ εὐρύτερη µόρσωση οὔτε γιὰ θοῄθεια στὶς ἁἀτομικὲς διαφοοὲς. Ἡ ποοεία σταματᾶ ὅπου δὲν ἡ- πάωχουν κανόνες. “Ὁ ἐπαγ- ψελµατίας ὅμως ἐκπαιδευτι- Χός, δηλαδη ὅ πολύπλευρος πατάρτισµένος, θὰ τροποποι- ήση παλιὲς μεθόδους, θὰ δη- μιουργήση γέες κι ἴσα ἴσα θὰ θεωρήση τὴν ἔλλειψη κα- γόνων σὰν εὐχαιρία γιὰ πει- οαματισμὸ καὶ περισσότερη ἐπιτυχία. Ἕνας ἐκπαιδευτι- κὸς ποὺ ξέρει ἁπλῶς ΠΩΣ θὰ διδάξη κάτι, ἀλλὰ δὲν Ἑέρει ΓΙΑΤΙ ἐχεῖνο ποὺ θὰ διδάξη εἶναι σωστό, ΓΙΑΤΙ τὸ διδάσκει, ΤΙ ἀποτέλεσμα πρέπει νᾶχη στὰ παιδιά, δὲν εἶναι ἐπαγγελματίας μὲ τὴν ἔνγοια τοῦ τέλεια µαταρ- τισµένου ποὺ δώσαμε πιὸ πάνω. Ὁ γιατρὸς εἶναι ἐ- παγγελµατίας, ὄχι γιατὶ ξέ- ρει τὰ συμπτώματα μιᾶς ἀρ- ρώστειας καὶ τὸ φάρμακο ποὺ θά δώση, ἀλλὰ γιατὶ κα- τέχει τὴ θιολογία τοῦ ἆν- θρώπινου ὀργανισμοῦ ποὺ τὸν καθοδηγῆ στὴ διάγνωση καὶ στη θεραπεία, Κι ὁ κα- λὸς μηχανικός, γιατὶ Ἑέρει τοὺς νόμους τῆς μηχανικῆς ἐπιστήμης, Ὁ μαθηματικός, ὃ ἆχημι- κός, ὁ ψυχολόγος, ὁ γιατρὸς, ὁ ζωγράφος, ὁ μουσικὸς εἷ- ναι ἀσφαλῶς ἐπαγγελματίες στὸν κλάδο τους ΟΧΙ ὅμως ἐπαγγελματίες ἐκπαιδευτικοί, ἐκτὸς ἂν ἔχουνε τὴν εἰδικὴ ἐκπαίδευση ποὺ τοὺς χρειά- ἕεται γιαὐτὸ τὸ σκοπὀ. Δια- φορετικὰ ἁδικοῦνε τὴν ἐκπαί- δευση, ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ αἰσθάνεται καὶ τόσο εὐτυχής. Γιατὶ πέρασε πιὰ ὅριστικὰ γιά τὸν ἄρτιο ἐχπαιδευτικὸ ἡ ἐμπειρική, παραδοσιακἡ δι- δασκαλία. Οἱ ἔρευνες καὶ τά- ποτελέσµατα τῶν συγγενῶν πρὸς τὴν ἐκπαίδευση ἔπιστη- μῶν, τὸν ὑποχρεώνουν νὰ προσαρµόση τὴ διδασχαλία του --- ἂν πρέπει νὰ τὴ λέμε πιὰ διδασκαλία --- σύµφωνα μὲ τὶς ἀπαιτήσεις τῆς σὐγ- χρονης ξωῆς. Ὁ ἐχπαιδενυτικὸς ποὺ πι- στεύει πὼς τὸ ἐπάγγελμα του. εἶναι µόνο τέχνη, ὅσο ἐνθοισιασμὸ κιᾶν ἔχη, ἡ προ- σφορά του θᾶναι ὄχι µόνο πολὺ µέτοια, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα κι ἄνασχε- τικὸς παράγοντας στὴν πρὀ- 0δο τῶν παιδιῶν. Ἡ ἐπιστή- µη ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἀνά- πτυξη συστηματικῶν ἑξηγή- σεων τῶν φαινομένων. Τοῦ- το δὲν κάνει χι ἡ ἐκπαίδευ- ση Δὲν ἀσχολεῖται κι ἐρευνᾶ τἀνθρώπινα προθλήµατα, τὶς εἰδικὲς δυσκολίες καὶ δυνα- τότητες, ποὖναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας ἔνεργητικότητας καὶ δραστη- ριότητας, ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν πνευματικὴ πρόοδο τοῦ ἀνθρώπου “Ολόκληρη ἔπα- γάσταση ἔχει γίνει τὰ ῄτε- λευταῖα χρόγια στὸν τοµέα τῆς ἐκπαίδευσης. Οἱ ἔρευγες μᾶς φώτισαν πολὺ περισσό- τερο τὸ δρόµο γιά τὴν πλη- οέστερη ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν, Τ{ᾶς Έπεισαν πέρα γιὰ πέρα πὼς πραγματικὴ μάθηση δὲν απορεῖ νὰ ὑπάρξη χωρὶς τὴν ἑπούσια κι ἐνεργητικὴ συμμετοχὴ τῶν παιδιῶν. Μᾶς θοήθησαν νὰ κατανοήσουμε καλύτερα τόσο τὴν ἔχταση ὅ- σο καὶ τοὺς περιορισμοὺς τῶν ἀνθώπιγων δυνατοτή- τῶν, τῆς ἐπίδρασης τῆς κλη- ηονοµικότητας καὶ τοῦ περι- ῥάλλαντος. Τὶς ἀτομικὲς δι- αποοὲς χι ἐνδιαφέροντα. Απ τὴν ἄλλη ἕνας σωρὸς ιέσα τῆςτεχνολογίας µπῆκαν ατὰ δ'άθεση τόσο τῶν παι- δῶν ὅσο καὶ τῶν ἔχπαιδευ- τικῶν. Ἡ γνώση ὅλων αὖ- τῶν καὶ τόσων ἄλλων δὲν μπαίνει στη σφαῖρα τῆς ἐπι- στήκης Ἕνα µεγάλο µέρος τῆς Ἀακοδαιμονίας τῶν ἔκπαιδευ. τικῶν ὀφείλεται στὴ γνώµη ποὺ ἐπικρατεῖ σχετικἁὰ μὲ τὴν ἀξία τους, καὶ στὴ δική τους ἔλλειψη συνειδητοποίησης τό- σο τῆς προσφορᾶς ὅσο καὶ τῆς δύναµης τους. «ΛΔὲν εἷ- ναι ἐπαγγελματίες», «Ὅποι- οπδήποτε μπορεῖ νὰ διδάξη». Γιαὐτὸ γι ἡ λίνη ἐκτίωπση 3 ρ [ο ἄι ἀλόμα λιγώτερη ἁμοιδή. (Συνεχίζεται) δελτίον ΟΕΛΜΕΝΚΕ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Τοῦ κ. ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ, Γυμνασιάρχου Β΄ Γυμνασίου ᾽Αμμοχώστου 3ον 'Ο ἀείμνηστος Κωνσταντῖνος Γεωργούλης, Γενικὸς Διευθυν- τὴς τοῦ Δ.Μ.Ε. κατὰ τὸ σχολι- κὸν ἔτος 1962--1963 εἰς τὰς παραδόσεις του τῆς Γενικῆς Δι- δακτικῆς πρὸς τοὺς δευτεροε- τεῖς μετεκπαιδευοµένους καθηγη- τὰς λέγει σχετικῶς τὰ ἑξῆς : «᾿Απαντῶντες εἰς τὸ ἐρώτημα λέγομεν ὅτι θὰ ἐπιλέξωμεν ἐκεί- νας τὰς γνώσεις εἰς τὰς ὁποίας προσιδιάζει ἠγγυημένη ὕπερχρο- νικἡ ἀξία. Κατ ἀκολουθίαν τὸ σήμερον κοινολεκτούμενον σύνθη- μα τοῦ «συγχρονισμοῦ» εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἐπιζήμιον παραπλάνησιν. Πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ᾿ ὄψιν ὅτι τὸ παρὸν εἶναι µία ἰδεώδης τομή μεταξὺ παρελθόν- τος καὶ μέλλοντος. Ὕπερχρονι- κὴν ἀξίαν ἔχει τὸ κλασσικόν, εἶναι δὲ κλασσικὰ ὄχι µόνον τὰ κείµενα, ἀλλὰ καὶ ἑκεῖνα τὰ ᾱ- γαθὰ τὰ ὁποῖα ῥἐπιθιοῦν ἀπὸ τὰς ἐπιστήμας. Ὁ ΒΡΡΤΒ8ΠΡΟΣ λέγει ὅτι προξενοῦμεν ἀνεπανόρ- θωτον ζηµίαν εἰς τὸν παιδευόµε- νον, ὅταν περιορίζωµεν ἆἄπο- κλειστικῶς τὴν μόρφωσίν του εἰς προπαρασκευὴν διὰ τὸ ἐ- πάγγελµα, τὸ ὁποῖον μέλλει νὰ ἀσκήσῃ. ᾿Ορθὴ εἶναι ἡ ἐκπαίδευ- σις, ἥτις παρέχει µόρφωσιν, δι᾽ ἧς προσκτᾶται ὃ παιδευόµενος ἱκανότητας εἰς τὰς ὁποίας στη- Ριζόµενος θὰ δυνηθῇ νὰ ἀντιμε- τωπίσῃ ἐνδεχομένως καὶ ἀλλαγὴν τοῦ ἐπαγγέλματος, τὸ ὁποῖον ἀρχικῶς ἐξέμαθεν», ᾽Αλλαχοῦ δὲ ὁ ἴδιος λέγει «Ὁ καταρτισμὸς τοῦ προγράµµατος θὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ δάσει τῶν τριῶν χρονικῶν δι- αστάσεων, διότι ἑντὸς αὐτῶν ζῇ ὁ ἄνθρωπος. Πρέπει νὰ ση- µειωθῇ ὅτι ἑκάστη ἐποχὴ ἔχει Φὠρισμένας ἀπαιτήσεις, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ στηριχθῶμεν µόνον εἰς τὸ παρόν, ἤτοι εἰς τὰς ἁπαι- τήσεις τῆς ἐποχῆς, διότι ἡ ἕν- γοια τοῦ παρόντος τυγχάνει ἆ- θεθαία, καθ ὅσον τὸ παρὸν ἀποτελεῖ ἰδεώδη τομὴν ἑντὸς τῶν χρονικῶν διαστάσεων τοῦ παρελθόντος καὶ τοῦ μέλλοντος. Τὸ μέλλον δὲν λαμδάνει πάντο- τε ὁπόστασιν ἐκ τοῦ παρελθὀν- τος. Διὰ τοῦτο κατά τὴν σύντα- ξιν τοῦ προγράµµατος θὰ λά- δωμεν ὑπ᾿ ὄψιν 1) τὰ κλασσικά μορφωτικά ἀγαθά, τὰ ὁποῖα θὰ λάδωμεν ἐκ τοῦ παρελθόντος κλασσικἀ εἶναι τὰ παιδευτικὰ ἆ- γαθὰ, τὰ ὁποῖα ἔχουν ὕπερχρο- νικἠν ἀξίαν, 2) Τὰ ρεαλιστικὰ ἀγαθά, ἤτοι τὰ μορφωτικὰ ᾱ- γαθά, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν τὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς. Εἶναι ἆγα- θὰ εἰς τὰ ὁποῖα ἀποδίδει ἀξίαν τὸ παρὀν. 3) Τὰ μελλοντικά ᾱ- γαθά, τὰ μορφωτικά δηλ. ἀἆγα- θά, τὰ ὁποῖα ὁπόσχονται ὅτι θὰ εἶναι ἀποτελεσματικὰ διὰ τὸ μέλλον. Τὰ ἀγαθὰ ταῦτα ὀνο- µάζονται καὶ ἐξπρεσσιονιστικά». ᾿Επανερχόμενοι τώρα εἰς τὴν εἰδολογικὴν µόρφωσιν ἀναφέρο- μεν ὅτι μερικοὶ ἐκ τῶν ᾿Αὖγγλο- σαξόνων παιδαγωγῶν διὰ νὰ δικαιολογήσουν ταύτην δέχονται ὅτι µέσα εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ ἄν- θρώπου ὑπάρχει µία γενικἡ ἵκα- γότης (µεηεία! αΏὈΙ{γ) ἐξ ῆς φύονται πᾶσαι αἱ ἄλλαι. ᾿Εὰν ἦτο ἀληθὴς ἡ ὑπόθεσίς των, ἔρ- γον τῆς παιδαγωγικῆς θὰ Ἆτο νὰ ἀνεύρῃ τὴν ἱκανάτητα αὐτὴν καὶ νὰ ᾿καθορίσῃ τὰ µέσα διά τῶν ὁποίων θὰ το δυνατὸν νὰ ἀσκηθῃ. Μία τοιαύτη ὅμως ἔπι- δίωξις ἐπὶ τοῦ παρόντος παρα- μένει ὡς ἰδεώδης σκοπός. Οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν παιδαγωγῶν τῶν Πνωμένων Πολιτειῶν τῆς Β, ᾽Αμερικῆς ἀποφεύγουν νά κάµουν χρῆσιν τοῦ ὅρου «εἶδο- λογικὴ µόρφωσις». Παρὰ ταῦτα ὅμως ἐξετάζουν τὰ ὁὑπ᾿ αὐτῆς τι- θέµενα προθλήµατα εἰς εἰδικὸν τῆς Διδακτικῆς κεφάλαιον μὲ τί- τλον «Μεταφορά τῆς Μαθήσεως» (Τταηςίθγ οἳ Ιεβτηίηρ). Κριτικὴ τοῦ εἰδολογισμοῦ “Ὁ χῶρος εἰς τὸν ὁποῖον εἷ- ναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ὁ διδακτικὸς εἰδολογισμὸς εἷ- ναι οἱ ἀνοικτοὶ πολιτισμοὶ τῶν δηµοκρατουμµένων χωρῶν. Μὲ τὸν εἰδολογισμὸν ἐπιδιώκεται νὰ καταστῇ ὁ τρόφιμος ἱκανὸς νὰ ἀντιμετωπίζῃ νέα προθλήµατα καὶ νὰ εὑρίσκῃ νέας λύσεις. Κατ᾽ ἀκολουθίαν ἀναγκάζει τὸν τρόφιµον ὁ εἰδολογισμὸς νά στρέψῃ τὴν προσοχἠν του ὄχι εἰς τὸ ἀντικειμενικὸν περιεχό- τῆς γνώσεως, ἀλλ᾽ τὴν. λειτουργικὴν διαδικασίαν τῆς ἐρεύνης. 'ΗἩ κατάχρησις τῆς τοιαύτης προσπαθείας δύναται νὰ ἀπολήξῃ εἰς ἐκμηδενισμὸν τοῦ ἀντικειμενικοῦ περιεχοµένου τῆς γνώσεως εἰς τὸν διδακτικὀὸν καὶ μορφωτικὸν μηδενισμὸν (ΝΠΙΙδπιὴς). ᾿Εκμηδενίζεται τὸ μορφωτικὸν περιεχόµενον καὶ ἆᾱ- πομένει κενὸν µεθοδολογικὀν σχῆ μα, Ὥστε ἐνῷ ἡ κατάχρησις τοῦ ὑλισμοῦ ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἆπο- ναρκωτικὴν καὶ ἀνελευθέραν παθητικότητα, ἡ κατάχρησις τοῦ εἰδολογισμοῦ συνεπάγεται κἆ- καρπον ὑπερενεργητικότητα ὁ- δηνοῦσαν εἰς τὸν µμηδενισµόν. Σημειοῦμεν τὴν περίεργον στά- σιν ἥν λαμθάνουν ἀπέναντι τῶν δύο διδακτικῶν αἱρέσεων τὰ ὁ- λοκληρωτικὰ κόµµατα καὶ καθε- στῶτα, Όταν μὲν εἶναι ἐκτὸς μενον εἰς ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1971 πολιτικῆς ἐξουσίας ἐμφανίζονται ὡς ἄκροι ὁπέρμαχοι τοῦ εἰδολο. γισμοῦ καὶ τῆς ἐλευθερίας, Ο. ταν ὅμως κατακτήσουν τὴν το- λιτικὴν ἐξουσίαν ἐφαρμόζουν κλειστὴν καὶ ἄκαμπτον ἐκπαι:. δευτικἠν πολιτικήν. Αἰτία εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλεται ὁ διχασμὸς Γεγονὸς εἶναι ὅτι ἀμφότεραι αἱ διδακτικαὶ αὗται αἱρέσεις, διδακτικὸς ὑὁλισμὸς καὶ εἰδολο- γισµός, καταλήγουν εἰς ὑπερ- θολάς. Περιπίπτουν ἁμφότεραι εἰς σφάλμα ὀφειλόμενον εἰς τὴν ἀἁτελῆ Ἠπεριγραφὴν τῆς οὐσίας τοῦ ψυχικοῦ φαινομένου. Διὰ νά κατανοήσωµεν τὴν οὐσίαν τοῦ σφάλματος εἶναι ἀνάγκη νὰ ἆ. φορμηθῶμεν ἀπὸ μίαν ἀκριδο- λογικὴν περιγραφὴν τοῦ ψυχι- κοὈ φαινομένου, ὅπως ἔχει δια- τυπώσει αὐτὴν ὁ αὐστριακὸς φι- λόσοφος ΕγΓγᾶηΖ Ῥτοθπίβπο (18368 -- 1917). Τὸ κύριον χαρακτηριστικὀὸ» τῶν ψυχικῶν φαινομένων εἶναι κατὰ τὸν ἙἩτεπίαπο τὸ ὅτι κά- µνουν µίαν παραπομπἠν πέραν τοῦ ἑαωτοῦ τών π.χ. ἡ παράστα- σις εἶναι παράστασις ἀνι. κειµένου τινός, τὸ συναί- σθηµα εἶναι συναίσθημα μιᾶς χαρᾶς, λύπης, ἀγωνίας καὶ ἡ Φούλησις ἔχει πάντοτε ἕν ἀι- τικείµενον. Τὴν ἰδιότητα αὐτῆς τῆς παραπομπῆς ὀνομάζει ὁ Ῥτεηίαπο ''Ιπίθη{ίο” ἔντασις. Τὴν ἰδιότητα δὲ ταύτην τῆς ψυ- χῆς ἀποκαλεῖ Ιπίεπεϊοπα]ίας (ἀναφορικότης µεταφράζει ὁ ᾿Ανδροῦτσος), τοι ἀναφορὰν τῆς ψυχῆς πρὸς τὸ ἀντικείμενον. (Συνεχίζεται) Γζ ος συνδυασμὸς γραμμῆς, πο- λυτέλειας καὶ δυνάμεως. Κινητήρας σπὸρ (1.436 κυδ. ἐκ. - 80 πμ ος: ο ο ο. Ἐν 101] Ἐν ο οσα Δισκόφρενα ἐμπρὸς- ο Εν νο ο ΤΗ) ολ αμ οο τητες ’' ὄπισθεν, ᾿Ανακλινόμενα καθἰσµατα. Λάστιχα δν «Ἅ Σὲ νέα γραμμὴ -- 1971. λα ο το ο η στικὸ συγκρότηµα. νέοι προφυλακτῆρες Δισκόφρενα ἐμπρὸς- πίσω καὶ «σἐρθο». Διπλὸ ΙΙ η ο ας ατα 2 τες { ὄπισθεν, κύκλωμα φρένων. σα ζώλλ 3 Ἐν ο πο : ἐκ, 60 ἵπποι ΟἱΝ. 4 συγχρονισµένες ο ο πα ωπμα 12/54 ΕΩΠΟΠΠΙΠ Πανίσχυρο καὶ σὲ νέα γραμμὴ --1971. νούργιοι προφυλακτῆρες, καινούργιο τηµα, ξύλινο ταμπλώ, ἀκόμα πιὸ ἄν ταπετσαρία. Διάχυτη πολυτέλεια ἑὶ κυδ. ἐκ., 100 ἵπποι ΌἱΝ. ο η Καινούργια µάσκα, και- τα ολ ετα καθίσματα, θαυμάσια : ξωτερικὰ - ἐσωτερικά. 1.608 Δισκόφρενα ἐμπρὸς -πίσω, «σέρθο», δι- 5 συγχρονισµένες ταχύτητες {- ὄπισθεν. ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ Ε. ΚΥΡΙΛΛΗΣ ἆ ΑΙΜ. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ ΕΙΣ ΟΛΑΣ ΤΑΣ ΠΟΛΕΙΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1971 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ 3 ή ΕΤΡΙΠΗ ΚΑΙ ἠ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΠΑΝΛΣΙΜΙΗ 1ον ὍὍΟωτι θά δ.αξάσειε δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνα πρόχειρο ἐράνισμα ἀπὸ τὴν πλούσια ἛἜλ- ληνική. διδθλιογραφία πάνω στὸ θέµα. Σ᾽ αὐτὸ προστίθεται δει- λὰ καὶ ταπεινἠ φιλοδοξία νὰ πα- ρουσιασθῆ ρεαλιστικά, δηλ. νὰ γίνουν θαθειὲς ἀνατομικὲς το- μὲς πάνω στὴν πολιτικὴ καὶ τὴ διπλωματία ποὺ ἀνάπτυξαν οἱ σπουδαιότερες Ἑὐρωπαϊκὲς χῶ- ρες στὸ ζήτηµα τῆς Ἑλληνικῆς ᾿Επανάστασης. Τὸ Εὐρωπαϊκὸ πολιτικὸ κλῖμα πρὶν τὴν ἐξέγερση ποὺ ἐκυμοφο- ρεῖτο, εἶναι κάθε ἄλλο παρὰ εὖ- νοϊκὸ, Κι αὐτὸ γιατὶ τὰ νή- µατα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῶν Εὐρωπαϊκῶν δυνάμεων κρα- τοῦσε ἡ λεγόμενη “Ἱερὴ Συμµα- χία. Τὸ ἀνίερο τοῦτο κατασκεύ- ασμα τῆς πολιτικῆς σκοπιµότη- τας εἶχε σὰ σκοπὸ τὸ στραγγά- λισμα κάθε φιλελεύθερης κίνη- σης. ΄Ἠθελε νὰ διατηρήση, κα- ταπατώντας τὸ δίκαιο καὶ τὸν ἀν- βρωπισµμό, τὴν «καθεστηκυῖαν κατάστασιν», τὸ διαίυς αιο” καὶ νὰ κάµη τὴν Εὐρώπη ἕνα ἀπέραντο πολιτικὸ τέλµα. Τὸ τέλµα αὐτὸ τάραξε ἡ 'Ελ- ληνικἡὴ ᾿Ἐπανάσταση. Μαζὶ τα- ράχτηκαν καὶ πολλὲς συνειδήσεις στὴν Εὐρώπη. Προκάλεσε ἔκπλη- ξη καὶ σ᾿ αὐτοὺς ποὺ ἄοκνα καὶ ἔκθυμα ἐργάστηκαν γιὰ τὴν πραγµάτωσή της. Οἱ γνῶμες δι- χάστηκαν. Οἱ φιλελεύθεροι, προ- οδευτικοὶ καὶ διανοούμενοι ἵἱ- σχυρίστηκαν ὅτι ἡ ἐπανάσταση ἦταν ὁ φυσικὸς καρπὸς μιᾶς 8α- ρειᾶς τυραννίας ποὺ κράτησε αἰῶνες. Οἱ ἡγεμόνες, τὰ ἀἄνα- κτοδούλια καὶ οἱ κυδερνήσεις χαρακτήρισαν τὸ “Ελληνικὸ κί- γηµα σὰν ἁπότοκο τῆς Γαλλικῆς ᾿Επανάστασης, ποὺ εἶχε σὰν σκο- πὸ τὴν ἀνατροπὴ τῶν θρόνων καὶ τὴν ἐγκατάσταση δηµοκρα- τικῶν πολιτευµάτων. 'Ἡ αὐὔστη- ρὴ “Ἱστορία συμφωνεῖ μὲ τοὺς διανοούμενους καὶ προσθέτει τὴν πρόοδο τῶν Ελλήνων καὶ τὸ ὦ- ρίµασµα τῆς 'Ελληνικῆς δύνα- µης σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν προῖϊοῦ- (σαν ἀποσύνθεση τῆς ᾿Οθωμανι- κῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ. ἔκρηξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἔ- πανάστασης θρῆκε τοὺς ἡγεμό- νες τῶν δυνάµεων στὸ Λάϊμπαχ τῆς Γιουγκοσλαδίας νὰ συνεδρι- άζουν γιὰ τὴν καταστολἠ τῶν ἐ- παναστάσεων στὴν Ιταλικὴ καὶ ᾿Ιδηρικὴ χερσόνησο. Ἔτσι ἡ εἴδηση τῆς ᾿Επανάστασης ἔρριξε λάδι στὴ φωτιά. 'Η ἀγγελία καταθορύθησε τοὺς σύνεδρους. Ταυτόχρονα οἱ ὑπόνοιες στρά- φηκαν πρὸς τὴ Ρωσία. Η προ- κήρυξη τοῦ “Ὑψηλάντη ἄφινε νὰ ἐννοηθῃ ὅτι τὸ κίνηµα ὑποθάλ- πεται ἀπὸ τὴ Ρωσία. Κατόπιν τούτου ὁ Αὐτοκράτορας ᾽Αλέξαν- ὃρος δὲν μποροῦσε νὰ φανῆ τα- λαντευόµενος. Ετσι, ἐέπηρεα- σµένος καὶ ἀπὸ τὸν δαιμόνιο καγκελλάριον τῆς Αὐστρίας Μέττερνιχ ἀποκηρύσσει τὸ κίνη- μα καὶ σπάζει κάθε δεσμὸ μὲ αὐτό. “Ὁ εὐγενικὸς ἄνθρωπος στὸν ὁποῖον στήριξαν οἱ Ἓλλη- νες τὶς ἐλπίδες καὶ πεποιθήσεις τους, ἔστω καὶ μὲ σφιγµένη καρ- διά, πρόδωσε τὸν Ελληνικὸν ἆ- γώνα. Καὶ τὸν πρόδωσε γιατὶ παλιὰ εἶχε δώσει ὑπόσχεση στὸν Ὑφψηλάντη νὰ δοηθήση τοὺς Ἓλ- ληνες γιὰ τὴν ἐθνική τους ἅπο- Ὁ µηχανορράφος Μέττερνιχ ἀφόπλισε τὸν Χχλιαρὸν τσάρον ᾽Α- λέξανδρον, ἀφοῦ μάζεψε καὶ πλαστογράφησε ὅλα τὰ τραγού- δια ποὺ ἔψαλλαν οἱ ᾿Ιταλοὶ συν- αθλητὲς τῆς ᾿Ελευθερίας, Καρ- θονάροι, καὶ στὰ ὁποῖα ὑμνεῖτο ἡ ἔνωση τῆς Φιλικῆς Εταιρείας μὲ τοὺς ἄλλους ἐπαναστατικοὺς ὀργανισμοὺς στὴν Εὐρώπη. Ἔ- τσι, ἀφοῦ ἀνατρεπόταν ὁ Σουλ- τάνος θά ἀνατρέποντο δῆθεν καὶ οἱ ὑπόλοιποι θρόνοι στὴν Εὐρώ- πη. Ἑτὴν περίτεχνη παγίδα ποὺ σκευωρήθη ἀπὸ τὸν δολοπλόκο πολιτικό, ὁ ᾿Αλέξανδρος αἰχμα- λώὠτίσθηκε καὶ καταδίκασε πολι- τικἀ τὴν ἐπανάσταση. Γιὰ τὴν Γαλλικὴ πολιτική, δὲ μπορεῖ νὰ γίνη ἰδιαίτερος λό- γος τὴν ἐποχὴν αὐτή, γιατὶ φά- νηκε ἀνίκανη νὰ ἀναπτύξη αὖ- τοθουλία στὰ ζητήµατα τῆς ᾿Α- νατολῆς, 'Η ᾽Αγγλικὴ πολιτικὴ στάθη- κε ἀδιάφορη καὶ ξένη στὰ πρῶ- τα θήµματα τοῦ ἀγώνα. ᾿Ακόμη πολλὲς φορὲς κράτησε στάση ἐχ- Τοῦ κ. Ι.ΑΝΗΜΗ ΣΩΦΡΟΠΒΜΙΟΥ Α θρική. Σάν παράδειγµα ἀναφέ- ρουµε τὸν ἁρμοστὴ τῶν ᾽Ιονίὼν Θωμᾶν Μαίτλανὸ, ὁ ὁπτοῖος γρά- φοντας σὲ ἐτίσημα πρόσώπα στὸ Λονδῖνο, παράστανε τὴν Ελλη- νικἠν ᾿Επανάσταση σὰν σπασµω- δικὸ κίνηµα ἢ σἀὰν ἀνόητη συ- νωµοσία, τὴν ὁποίαν οἱ Τοῦρκοι, ἂν δὲν ἀμφιταλαντεύονταν, θὰ μποροῦσαν νὰ σθήσουν ἀπὸ τὴν πρώτη ἂδομάδα. Σὲ ἀνθελληνι- κὲς ἐνέργειες πλειοδότησε ὁ Αγ- γλος πρεσθευτὴς στὴν Κώνσταν- τινούπολη Στάγκφορδ, ὁ ὁποῖος σὲ ἐπιστολὲς στὴν κυθέρνησή του παρουσιάζει σὰν ἀσήμαντες τὶς ἐπιτυχίες τῶν Ελλήνων καὶ τὴν ἀδυναμία τῆς Πύλης σὰν χάλ- κευµα, ποὺ εἶχε σκοπὸ τὴν κα- τάσθεση τοῦ κινήματος διὰ τοῦ αὐτομαρασμοῦ. [Καὶ τὸ πιὸ σκαν- δαλιστικό, δὲν δίστασε νὰ δεχθη πρόταση τοῦ Σουλτάνου γιὰ τὴ µετάκληση ὠρισμένων ᾽Αγγλικῶν πολεμικῶν σκαφῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκκαθάριζαν τὴ θάλασσα ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ καταδρομικἁ πλοῖα. ᾿Αξιοσημείωτη εἶναι ἡ πάλη ποὺ διεξάγει αὐτὴ τὴν ἐποχὴ ὁ Κερκυραῖος εὐπατρίδης ᾽Ιωάν- νης Καποδίστριας. Μεσσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ δικαίου στὴν Εὐρώ- πη μάχεται ἐναντίον τῶν Εὐρω- παϊκῶν ᾿Ανακτοδουλίων καὶ τῆς προπαγανδιστικῆς Μηχανῆς τοῦ Μέττερνιχ. Στηριζόμενος στὸ φι- λοπόλεμο κόμμα τῆς Πετρούπο- λης προσπαθεῖ νὰ ρίψη τὴ Ρω- σία ἐναντίον τῆς Τουρκίας. Στὶς πολιτικὲς καὶ διπλωματικὲς δι- εργασίες του ὀφείλεται ἡ δια- κοίνώση τῆς Ρώσίας πρὸς τὴν Αὐστρία καὶ ᾽Αγγλία μὲ τὴν ὁ- ποίαν ἀποδεικνυόταν ὅτι ἡ Πύλη καταπάτησε τὶς συνθῆκες της μὲ τὰ Εὐρωπαϊκὰ κράτη. ᾽᾿Ακόμη διατυπώνεται γιὰ πρώτη φορὰ τὸ δόγµα ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἦταν λαὸς θάρθαρος καὶ δυσήνιος καὶ ἑπομένως δὲ μποροῦσε πιὰ νὰ σωνυπάρχη μὲ τὰ χριστιανικά κράτη. Όλες ὅμως τὶς φιλότι- µες προσπάθειες τοῦ ἀγνοῦ “Ἐλ- ληνα ἐκμηδένιζαν οἱ σειρῆνες τῆς Αὐστριακῆς προπαγάνδας. “Ὁ- ταν τέλος ἔφυγε ἀπὸ τὴν ἴἵζων- σταντινούπολη καὶ ὁ φιλέλληνας Ρῶσος πρεσθευτὴς Στρογονῶὼφ καὶ ἡ διαχείρηση τῶν Ρωσικῶν ὑποθέσεων ἀνατέθηκε στοὺς Αὐ- στριακοὺς, ἡ Ἑλλάδα ἔχασε ὅ- ριστικὰ τὴ µάχη τῆς διπλωµα- τίας, δὲ λίγο ὁ ἹΚαποδίστριας συναισθανόµενος τὴν ἀπώλεια τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Αὐτοκρά- τορα θρέθηκε στὴν ἠθικὴ ὑπο- χρέωση νὰ ἐγκαταλείψη τὴ θέση του στὴ Ρωσικὴ Κυδέρνηση. Σὲ λίγο ἡ Αὐστριακὴ πολιτι- κἡ θὰ σημειώση ἄλλη μιά σοδα- ρὴν ἐπιτυχία προσελκύοντας τὴν ᾽Αγγλία, Στὸ ᾿Αννόδερον συναν- τήθηκαν ὁ λόρδος Λονδοδερη καὶ ὁ Μέττερνιχ καὶ συζήτησαν τὸ ἀνατολικὸ ζήτημα. ᾿Εκεῖ ἀποφα- σίστηκε ἡ διατήρηση τοῦ Τουρ- κικοῦ κράτους, ἡ καταδίωξη κά- θε συνδρομητοῦ τῆς Ἑλληνικῆς ᾿Επανάστασης καὶ ἡ περιφρού- ρήση τῆς Τουρκίας ἀπὸ κάθε ἐχθρόὀ. Ἔτσι δημιουργήθηκε τὸ δόγµα τῆς ἀκεραιότητας τῆς Τουρκίας κι’ ἔτσι κατόρθωσε νἁ διατηρηθῆ τὸ ᾿Οθωμανικὸ κρά- τος µέσα ἀπὸ τὶς δίνες καὶ τοὺς πολλαπλοὺς κινδύνους τοῦ 18ου αἰῶνα. Αλλ” ἡ Ἑλληνικὴ ᾿Επανάστα- ση ὁσημέραι γιγαντώνεται, γἱ- νεται πυρκαϊῖὰ ποὺ κατακαίει τὰ κολοσσιαῖα σκάφη καὶ κα- τακρημνίζει τὰ ὀχυρά τῆς ᾿Ο- σμανικῆς αὐτοκρατορίας. Γίνε- ται Βεζούδιος ποὺ μὲ τὶς λάθες καὶ τὶς φλόγες του καταυγάζει τοὺς ἀμπελῶνες τῆς Καμπανίας. Μέσα ἀπὸ αὐτὲς τὶς φλόγες φά- νηκε ἡ ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ ἀἆδυνα- µία τῆς Πύλης καὶ γονιµοποιή- θηκε καὶ ὁλάστησε ἡ πιὸ εἰλι- κρινἠς καὶ ἀφιλόκερδη ἴδεολο- γία, ὁ Φιλελληνισμός. Καὶ κα- τέρχονται στὴν παλαίστρα τῆς τιμῆς εὐγενεῖς ἀθλητές καὶ ἆ- γωνίζονται καὶ πεθαίνουν γιὰ τὴν ἀκριθη ἑλληνικὴ δάφνη. Δη- μιουργοῦνται φιλελληνικοὶ σύλ- λογοι στὶς µεγάλες πόλεις τῆς Εὐρώπης, ἀπὸ παντοῦ ἀκούονται συμπαθεῖς Φωνές, ἀπὸ παντοῦ ὁ Ἑλληνικὸς ἀγώνας θηρεύει συγ- κινήσεις καὶ ὁπαδούς. κα ἁ ᾿Εκεῖνο ποὺ ὑπῆρξε θεµελια- κἁ συντελεστικὸὀ στὴν ἀναγνώρι- ση τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀγώνα ἧταν ἡ κατεύθυνση ποὺ ἔδωκε στὴν Γυμνάσιον Μόρφου ᾿Αγγλικἡ πολιτικὴ ὁ νέος ὅπουρ- γὸς τῶν ἐξωτερικῶν Γεώργιος Νάνιγγ. Ο τέος ὁποιργὸς ἔ- δειξε ἀμέσως τὶς φιλελεύθερες ἰδέες του καὶ ἐνίσχυσε τὴν ΤἛ- πανάσταση μὲ τὴν ἠθικὴ συνδρο- μή. του. Σὲ λίγο θὰ προσφέρη καὶ ἐμπράγματη ὑποστήριξη μὲ Δάση τὸ δόγµα, ὅτι ἀπὸ τοὺς ἐπαναστατημένους λαοὺς πηγά- ζουν δίκαια πρὸς τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μείνη ἀδιάφορη ἡ πολιτική. Συγκεκριµένα ἡ Ἑλληνικὴ Κυδέρνηση πρόδαλε τὴν. ἀξίώωση τοῦ θαλασσίου δι- καίου, ὅτι δηλ. ἔχει τὸ δικαίω- μα νὰ θυθίζη οὐδέτερα πλοῖα ποὺ μεταφέρουν στρατεύματα ἢ πολεμοφόδια στοὺς ἐχθροὺς Τούρκους. Ηταν ὁ λεγόμενος θαλάσσιος ἀποκλεισμός, τὸν ὁ- ποῖον ἡ ᾽Αγγλία δὲν ἀναγνώρι- σε καὶ μάλιστα διὰ τοῦ στόλου της εἶχε συλλάδει πέντε ἕλλη- νικὰ καταδρομικὰ ποὺ ἁσκοῦ- σαν τὸ ἔργο αὐτὸ καὶ πολλοὺς Ἓλληνες ναῦτες ἔστειλε ἑγκά- θειρκτους γιὰ πειρατεία στὶς φυ- λακὲς τῶν ᾽Ιονίων. Τώρα ὁ Κά: ννιγγ ἀπελευθερώνει τοὺς ναῦ- τες καὶ τὰ πλοῖα καὶ παραχωώ- ρεῖ στὴν Ἑλλάδα τὸ δικαίωμα τῆς νηοφίας, ἀναγνωρίζει δηλ. τὸν θαλάσσιον ἀποκλεισμό. Αὐ- τὴ ταν ἡ πρώτη µεγάλη διπλω- ματικὴ νίκη τῆς ᾿Επανάστα- σης. Ταυτόχρονα ἄρχισε νὰ καλ- λιεργῆται στὴ ψυχἠ καὶ τὴ συ- νείδηση τῶν Ἑλλήνων συµπά- θεια πρὸς τὴν Αγγλία καὶ νὰ µετριάζεται ἡ πικρία, ποὺ προ- ξένησε ἡ προηγούµενη διαγωγή της. Αὐτὴ τὴ συμπάθεια τὴ χρειαζόταν ὁ Κάνιγγ γιὰ τὴ δη- µιουργία τῆς ἐπιρροῆς ἐκείνης, ποὺ εἶχεν ἀνάγκη, γιὰ νὰ ἀν- τιπαλαΐση πρὸς τὴ Ρωσικὴ ἛἜ- πιρροή, ποὺ ἦταν θαθειὰ ριζω- µένη στὶς καρδιὲς τῶν Ἑλλήνων. Τὴ ρωσικὴ ἐπιρροὴ θὰ ἄποδυνα- µώση τὸ Ρωσικὸ ὑπόμνημα τῆς Θης ᾿Ιανουαρίου 1823, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Ρωσία ἐπρότεινε τὴ δηµιουργία τριῶν ἡγεμονιῶν κα- τὰ τὸ πρότυπον τῶν παραδου- ναδίων ἡγεμονιῶν, ἀνεξαρτήτων μέν, ἀλλὰ κάτω ἀπὸ τὴν ψηλἠὴ ἐπικυριαρχίαν τοῦ Σουλτάνου. Ἔτσι φάνηκε ὅτι ἡ Ρωσία δὲν ἤθελε τὴν ἐλευθερία τῆς “Ελλά- ὅας ἁλλὰ μιὰ προέκταση τῆς ἐ- πιρροῆς της ἀπὸ τὸ Δούναδη µέ- χρι τὴν Κρήτη καὶ μιὰ δεσπό- ζουσα θέση στὴ Μεσόγειο θάλασ- σα. Βέδαια καὶ ἡ ᾽Αγγλικὴ πο- λιτικἠ δὲν ὑστεροῦσε τῆς Ρωσι- κῆς σὲ ὑστεροθουλία ἂν καὶ τὸ προσωπεῖο τῆς λευκῆς περιστε- ρᾶς μπόρεσε νὰ τὸ κρατήση γιὰ ἀρκετὸ Κκαιρὸ ἀκόμη. “Ὁ Κά- νΙΥΥ ἀπόθλεπε στὸ νὰ περιστεί- λη τὴν Ρωσικὴ ἐπιρροὴ καὶ νά δηµιουργήση μιὰ Ἑλλάδα ὄχι ἀνεξάρτητη. ἀλλὰ ἕναν ὄργανι- σμὸ Ελληνικῶν χωρῶν, ποὺ νὰ ἐπηρεάζωνται ἅμεσα ἀπὸ τὴν ᾽Αγγλίαν. Ἡ. Ρωσία στὴν προσπάθειά της νὰ ρίξη στὴ σκιὰ τὴν ᾽Αγ-- γλική. ἐπίδραση ἀγωνίστηκε καὶ πέτυχε συνδιάσκεψη τῶν δυνάµε- ὧν στὴν Πετρούπολη. ᾿Εκεῖ ἆπο- σείστηκε ἡ µεσολάθηση μµέσῳ τῶν ἐπιτετραμμένων τους στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἡ πρόταση ὅμως Έπεσε στὸ κενό, γιατὶ ἡ Πύλη ἐν τῷ μεταξὺ μὲ τὶς ἀδιά- λειπτες νῖκες τοῦ Αἰγύπτιου ἡ- γεµόνα ἔλεγε ἀγέρωχα ὅτι ἡ κα- ταστολὴ τῆς ᾿Επανάστασης ἢ- ταν ζήτημα χρόνου. Ετσι, ἆ- φοῦ πιὰ τὸ ζήτηµα θγῆκε ἀπὸ τὴν ὁδὸ τῆς διπλωματίας, ἄρχι- σε νὰ ὡριμάζη ἡ ἰδέα τοῦ πο- λέμου καὶ ἡ Ρωσία ἑτοιμαζόταν νὶ. ἀντιπαλαίση ἐναντίον τῆς ᾿Αγγλικῆς ἐπιρροῆς κηρύσσον- τας τὸν πόλεμο ἐναντίον τῆς Τουρκίας. Πρὸς τὸν πόλεμο προ- σατένιζαν καὶ ὅλοι οἱ Φιλέλ- ληνες, ποὺ αὐτὸν τὸν καιρὸ ἄρ- Χισαν μιὰ ἀέναη προσπάθεια γιὰ τὴν. ἐπιτάχυνση τῆς ἔκρηξής του. Στὴν Ελλάδα ὅμως ἡ κατά- σταση ἐξελισσόταν πολὺ ἐπικίν- δυνα καὶ ὁ ἐπαναστατημένος Ελληνισμὸς ὁδηγεῖτο ἀκατάσχε- τα πρὸς τὸν ὀλέθριο γκρεμό, ὅ- που θὰ ἐθάπτοντο κολοσσιαῖοι ἆ- γῶνες καὶ ἀναρίθμητες θυσίες. Στὴν κρίσιµη αὐτὴ στιγμἠ ὁ ᾿Α- λέξανδρος Μαυροκορδάτος συνέ- λαθε τὴν ἀμφίδολη ἰδέα νὰ ζη- τήση ἡ Ἑλλάδα τὴν πολιτικὴ προστασία τῆς Μεγάλης Βρετ- τανίας. (Συνεχίζεται) Τὸ δέατρο τοῦ Παράλογου Τοῦ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΑΓΙΔΗ Φιλολόγου εἰς τὸ Β΄ Ἑλληνικὸν Γυμνάσιον Μόρφου 2ον Ῥὸ παφά)λογο τοῦ ἀνθρώ- που μόνο µε το παράκογο τῆς γλὠωσσας μπορεῖ να ἀποθοθη, Οχι μὲ γλώσσα λογική καὶ χαλοφτιαγμένη. 'Ἡ γλωσσα ἔχει χάσει τὴν ὑπόστασή της. Μὲ τις κοινοτυπίες της, τὰ Ἐεθωριασμένα κλισέ, τὶς χι- λιοειπωµέγνες κουδέντες της, ἀπὸ µέσο επικοινωνίας καὶ συνεννόησης καὶ αὐτοέκφρα- σης τοῦ ἀνθρώπου κατάντησε κύμύαλον ἀλαλάζον, λόγος κενός. Κι ἡ ἀνανέωσή της µόνο μὲ τὸ γχκρέμισμα τῶν εἰδώλων καὶ τὴν ἀπομυθοποί- ηση τοὺς μπορεῖ νὰ ἐπέλθῃ. Μόνο μὲ τὸ ἀποσπασματικό, τὶς μικρὲς προτάσεις, τὶς ἆσ- θματικὲς, τὶς μονολεκτικές, τὴν ἀντιπαραθολὴ καὶ διακω- µώδηση τοῦ ἀντίθετου τοῦ ποαγματικοῦ µας κόσμου --- τοῦ ποµπώδους, τῶν µεγά- λων. προτάσεων, τῶν ρητῶν, γνωμικῶν, ἀποφθεγμάτων, τῶν καθημερινῶν ἀσημαντο- τήτων --- τὸ σπάσιμο τοῦ λό- γου, τὴ σιωπή, µόνο ἔτσι µπο- ρεῖ ἡ γλώσσα νὰ ἀποδώση τὰ πράγματα καὶ τὶς καταστά- σεις τοῦ κόσμου καὶ τῆς ἔπο- χῆς µας. Καὶ αὐτὸ κάνει τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου. Γι ἀκριθῶς αὐτὴ ἡ ἀκεραιότητα καὶ ταύτιση ἀνάμεσα στὸ θέ- μα καὶ τὸν τρόπο ποὺ ἐκφρά- ζεται τοῦτο εἶναι ποὺ διαχω- ορίζει τὸ θᾳαέτρο τοῦ Παράλο- γου ἀπὸ τὸ 'Ὑπαρξιακὸ θέα- τρο- Τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου πρέπει ἀκόμη νἀἁ διακριθῆ καὶ ἀπὸ μιὰ ἄλλη τάση τοῦ σύγ- χρονου Γαλλικοῦ θεάτρου, ποὺ καὶ αὐτὴ καταπιάνεται μὲ τὸ παράλογο ἘΧαὶ ἀθέθαιο τῆς ἀνθρώπινης κατάστα- σης: τὸ «ποιητικὸ θΥ8Πί - ΡαΓάθ» θέατρο, ὅραματουρ- γῶν σὰν τὸν Μισὲἐλ Ντὲ Γκελτερότ, Ζὰκ Οτιμπέρτι, Ζὼοτξ Νεθέ, καὶ στὴ νεώτε- ϱἨ γεγιὰ τὸν Ζὡρτς Σιεατέ, )Ανρῦ Πισιέτ, Ζὰν Βωτιὲ γιὰ ν᾿ ἀναφέρουμε μερικοὺς ἀπὸ τοὺς πιὸ σημαντικοὺς ἔκφρα- στὲς της. Κὺ ἡ διάκριση εἷ- ναι ἀκόμα πιὸ δύσκολη για- τὶ τὸ πλησίασμά τους εἶναι ἀκόμα πιὸ µεγάλο. Τὸ «ποιητικὸ ἀναπί - Ε8τάθ» θασίζεται στὴ φαντα- σία καὶ σὲ μιὰ ὀνειρώδη πραγματικότητα, ὅπως καὶ τὸ Παράλογο θέατρο. Περιφρο- γεῖ ἐπίσης παραδοσιακά ἀξι- ώματα, σάν τὴν ἑνότητα καὶ τὴν ὑπόσταση κάθε χαραχτή- ρα ἢ τὴν ἀνάγκη γιὰ πλοκή. Στὴ θάση του ὅμως ἀντιπρο- σωπεύει μιὰ διαφορετικἠ ᾱ- τµόσφαιρα. Εΐναι πιὸ λυρικὸ καὶ λιγότερο θίαιο καὶ γκου- τέσκο. ᾽Ακόμη πιὸ ἔντονη εἷ- γαι ἡ διαφορετικὴ στάση ποὺ ποατοῦν στὸ θέµα τῆς γλώσ- σας. Τὸ «ποιητικὸ αναπί - Ρατάε» θασίζεται σὲ µεγάλο ποσοστὸ στὴν ποιητικἡ γλὠσ- σα. Ταιριάζει περισσότερο σὲ ἔρνα ποὺ εἶναι στὴν πραγµα- τικότητα ποιήµατα. εἴδωλα Χαμωμένα ἀπὸ ἀκοιθὸ ὕφα- σµα λεχτικῶν σχέσεων(8). Τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου ἀντίθετα τείνει σὲ μιά οιζικὴ ἀπραξία τῆς γλώσσας, σὲ μιὰ ποίηση ποὺ θὰ ἐνεργοποιηθῆ ἀπὸ τὰ συγκεκριµένα εἴδωλα τῆς σκηνῆς. Τὸ στοιχεῖο τῆς γλώσσας παίζει θέδαια ἄκό- µη κάποιο ρόλο, ἀλλὰ ὅτι «συμθαίνει πάνω στὴ σκηνὴ Ἐεπερνᾶ --- καὶ συχνά ἀντικρούει ---τὰ «λόγια», ποὺ λένε οἳἱ χαραχτῆρες. Τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου εἶναι στὴν οὐσία του τὸ «σκη- γικὰ παράλογο». Είναι τὸ νὰ «γίνω νται» τὰ πιὸ πα- ράλογα μὲ τὴν πιὸ µεγάλη εὐχκολία --- σὰν σὲ ὄνειρο. Τὸ νὰ παρουσιάζη ἕνας στὴ σκη- νὴ ἕνα φασίστα, ἕνα συντηρη- τινό, ἕνα προοδευτικὸ χι’ ἕνα κομμουνιστή καὶ νὰ μιλᾶνε ὅ- λοι γιὰ τὴ δημοκρατία --- ἐ- νῶ. ὁκαθένας ἐννοεῖ κάτι ἆλ- λο --- εἶναι θέθαια «παράλο- γο» καὶ σοῦ δίνει τὴν κατάν- τια τῆς γλώσσας καὶ τὴν χα- κοµεταχείρισή της ἀπὺ τὰ ὀργανωμένα συμφέροντα” δὲ σοῦ δίνει ὅμως τὸ σχκηνικἁ πα- ράλογο, τὸ παράλογο στὴ γΥέ- γεση καὶ πραγµάτωσή του. Σχηνικὰ παράλογο εἶναι τὸ νὰ μεγαλώνουν τὰ πτώματα, οἱ µύτες, τ’ αὐτιὰ τῶν ἠρώων, τὸ νὰ γάχουν οἱ ἄνθρωποι χέρατα, νὰ μεταμορφώνωγ- ται σὲ ρινόκερους' τὸ νὰ ὑ- ποδύωνται ἕνας ἄντρας καὶ μιὰ γυναίκα --- ἀπὸ καιρὸ παντρεμένοι --- κάθε ἀπόγευ- µα στὶς ὅ τὸ ρόλο τῶν ἐρα- στῶν, τὸ νὰ περιμένουν δυὸ ἄνθρωποι χάποιον ποὺ Ἑέρουν πὼς δὲ θᾶρθη ποτέ, τὸ νὰ μεταχειρίζώνται ἀκαταλαθί- στικη γλὠσσα γιὰ νὰ συνεν- γοηθοῦν. Ὅλα τοῦτα τὰ πα- ράλογα «δρώμενα» εἶναι ποὺ κάνουν τὸ παράλογο θέατρο αὐτὸ ποῦναι. Τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου εἶναι ἔτσι µέρος τῆς «ἄντι- καλλιτεχνικῆς» κίνησης τῆς ἐποχῆς µας, ποὺ θρῆκε τὴν ἔχφρασή του στὴ ζωγοαφική, μὲ τὴν ἀπόροιψη τῶν «καλ- λιτεχνικῶν» στοιχείων τῶν πινάκων. Ἡ στὸ νέο µνθι- στόρηµα τῆς Γαλλίας μὲ τὴν ἁπλὴ περιγραφη ἀντιχειμέ- γων καὶ ἀπόροιψη τῆς ἐμπά- θειας καὶ τοῦ ἀνθρωπομοοφι- σμοῦ. Καὶ δὲν εἶναι περίερ- Ύο τὸ ὅτι τὸ θέατρο τοῦ πα- ράλογου. ὅπως κι’ οἱ ἄλλες ποοσπάθειες γιὰ καινούργιους τοόπους ἔκφρασης σ) ὅλες τὶς τέχνες, ἔχει κέντρο του τὸ Παρίσι. Τοῦτο θέδαια δὲ σηµαίνει πὼς τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου εἶναι στὴν οὐσία του. Γαλλικό. Βϊΐδαμε τὴν πλατιὰ θάση τῆς προέλευσής του, τὶς θαθύτερες οίξες του ποῦναι δυθισµέγες σ’ ὕλα τὰ γεωγραφικὰ πλάτη καὶ μήκη. Θιασῶτες κι’ ἐκφραστὲς ἅλ- λωστε ἔχει πολλαχοῦ: στὴ Βρεττανία, Ἱσπανία. Ἴτα- λα, Γερμανία, 'Ἑλθετία, ᾽Α- νατολικὴ Εὐρώπη, Ἠνωμέ- γες Πολιτεῖες, ὅπως καὶ στὴ Γαλλία, Καὶ κάτι ἄλλο' οἱ ἡ- γετικοὶ θεατρικοὶ συγγραφεῖς τοῦ εἴδους ποὺ ζοῦν ἢ ἔζη- σαν στὸ Παοίσι καὶ γοάφουν ἡ ἔνοαφαν Γαλλικὰ δὲν εἶναι οἱ ἴδιοι Γάλλοι. Σὰ δυναμικὸς ὅμως τόπος τῆς μοντέρνας καίνησης τὸ Παρίσι εἶναι ἕνα διεθνὲς πα- ρὰ ἁπλῶς Γαλλικὸ κέντρο. Ἐνεργεῖ σὰν μανγνήτης ἑλ- κύοντας καλλιτέχνες ἀπ᾿ ὅ- λες τὶς ἐθνότητες ποὺ ψά- χνουν νὰ θροῦν ἐλευθερία γιὰ νὰ δημιουργήσουν καὶ νὰ ζήσουν χωρὶς συµθατικότη- τες καὶ χωρὶς νὰ πιέζωνται ἀπὸ τὴν ἀνάγκη νὰ κοιτά- ζουν γύρω τους γιὰ νὰ δοῦν ἂν οἳ γείτονές τους ταρά- ζωνται, ἐνοχλοῦνται. Αὐτὺ εἶναι τὸ μυστικὸ τοῦ Παρι- σιοῦ σὰν πρωτεύουσα τῶν ᾱ- τομικιστῶν τοῦ κόσμου. Σ᾽ ἕνα κόσμο ἀπὸ καφὲ καὶ µι- κρὰ ξενοδοχεῖα εἶναι µπορε- τὸ νὰ ζήσης καὶ νὰ δηµιουρ- γήσης εὔκολα κι’ ἀνενόχλη- τα. Τοῦτο εἶναι ποὺ ἔκανε ἕνα κοσμοπολίτη ἀθέθαιης κατα- γωγῆς σὰν τὸν ᾿Απολλιναίρ, Ἱσπανοὺς σἀν τὸν Πικασσὸ ἢ τὸν Ζὰν Κρίς Ῥώσους σὰν σὸν Καντίνσκυ καὶ τὸν Γκόγκολ, Ρουμάνους σὰν τὸν ΤἘσάρα καὶ Ἡρανκούξι, ΊΑμε- ρικανοὺς σὰν τὸν Στάϊν, Χέ- µινγουαίη, καὶ Κούμμινγας, ἕνα ᾿Ἰολανδὸ σὰν τὸν Τζόΐς, καὶ πολλοὺς ἄλλους ἀπὸ τὶς τέσσερεις γωνιὲς τοῦ κόσμου νὰ μαζευτοῦν στὸ Παρίσι καὶ ν᾿ ἀποτελέσουν τὸ μοντέρνο κίνημα στὶς τέχνες καὶ στὴ λογοτεχνία. Τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου πηγάζει χαὶ τρέ- φεται ἀπὸ ἀνάλογα δεδοµέ- να: Ἕνας Ἰρλανδός, ὁ Σά- μουελ Μπέκετ, ἕνας Ῥουμά- γος ὁ Εὐγένιος Ἰονέσκο, ἕ- γας Ῥῶσος, ᾽Αρμενικῆς κα- ταγωγῆς, ὁ ΄Αρθουρ ”Αντα- µό6, θὀρῆκαν στὸ Παρίσι τὴν ἀτμόσφαιρα γιὰ ἐλεύθερους πειραματισμοὺς καὶ τὶς εὖ- καιρίες γιὰ παραγωγὴ τῶν ἔργων τους. Ἡ παρουσία ἐξάλλου στὸ Παρίσι, ὅσο σὲ κανένα ἄλλο µέρος τῆς γῆς, πρώτης σει- ρᾶς ἀνθρώπων τοῦ θεάτρου, σκηνοθετῶν οιψοκίνδυνων καὶ ἀρχετὰ ἱκανῶν γιὰ νὰ δοκιμάσουν καὶ ἀναδείξουν πειραματικὰ ἔργα νέων θεα- τρικῶν συγγραφέων θοηθών- τας τους ν᾿ ἀποχτήσουν κι- ριαρχία στὴ σκηνἡ καὶ στὴν τεχνική, εἶναι συντελεστικὸς παράγων πρώτου μεγέθους. Τέτοιοι εἶναι ὁ Λουνιὲ - Πόε, Κοπώ, Ντουλάν, ζὰν Λουί - ἨΜπαοό, άν Βιλάρ, ΕῬοζιὲ Μπλάν, ΔΝικολὰ ἨΜπατάϊγ, 2ὰκ ἨΜοχκλαίρ, οδυλθαὶν Ντόμ. Ζὰν - Μαρὶ Σερὼ καὶ μιὰ ὁλόκληρη σειρὰ τεχνητῶν τοῦ θεάτρου καὶ τῆς σκηνῆς, ποὺ τὰ ὀνόματά τους συνδέ- ονται μὲ τὸ πρωτοφανέρωμα τῶν καλύτερων ἔργων τοῦ σύγχρονου θεάτρου. Ἠπίσης σημαντικὸ εἶναι τὸ ὅτι τὸ Παρίσι διαθέτει ἕνα ἀρκετὰ μορφωμένο θεατρικὺ κοινό, μὲ ἀντίληψη καὶ σχέ- η, καὶ ἀνήσυχο γιὰ νὰ δε- χθῆ νέες ἰδέες. Τοῦτο δὲ ση- µαίνει πὼς οἱ πρῶτες παρα- στάσεις ὁρισμένων ἀριστουρ- γηµάτων τοῦ θεάτρου τοῦ Παράλογου δὲν προκάλεσαν ἐχθοικὲς διαμαρτυρίες καὶ δὲν παίχτηκαν ποῶτα - πρῶ- τα σὲ ἄδειες αἴθουσες. Ἐ- κεϊῖνο ὅμως ποὺ δαοαίνει εἷ- ναι πὼς οἱ ἀντιδράσεις αὖ- τὲς οἱ ἐχθρικὲς ἦταν ἔχφοα- ση ἑνὸς παθιασµένου »οινοῦ καὶ πὼς οἱ ἄδειες αἴθουσες περιλάμθαναν ἕνα ἀριθιιὸ ἐν- θουσιασµένων θεατῶν ἀρχετὰ ζωντανῶν γιὰ νἁ δισµαστυ- ρηθοῦν δυνατὰ ναἱ ἄποτελε- σιατικὰ γιὰ τὴν ἀξία τῶν θεατοινῶν πειραματισμῶν ποὺ γεύτηκαν. ᾽Αλλὰ ἔξω ἀπ᾿ αὐτὲς τὶς εὐνοϊκὲς συνθῆχες τοῦ Παρι- σιοῦ ἢ ἐπιτυχία ποὺ δοχίµασε τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου σὲ πολὺ μικρὸ χρονικὸ διά- στηµα, παραμένει ἡ πιὸ ἓκ- πληχτικὴ ὄψη τοῦ ἐκπληχτι- κοῦ αὐτοῦ φαινομένου. Τὸ ὅ- τι ἔργα τόσο παράξενα καὶ προθληµατικά, στερηµένα ἆᾱ- πὸ τὰ παραδοσιακὰ ἑλκτικὰ στοιχεῖα τοῦ καλοφτιαγμένου δράµατος, μπόρεσαν σὲ μιὰ εἰκοσαετία (1960---1970) νὰ κυριαρχήσουν στὶς σχηνὲς τοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν Φιλλαν- δία µέχοι τὴν Ἰαπωνία γι’ ἀπὸ τὴν Νοοθηγία µέχοι τὴν ᾽Αογεντινή, καὶ νὰ δηµιονο- γήσουν μιὰ φοθερὰ µενάλη παραγωγὴ αὐτοῦ τοῦ εἴδους, εἶναι Ἡ πιὸ δυναµικὴ ἐμπειοι- κἢ ἀπόδειξη τῆς σημασίας τοῦ θεάτρου τοῦ Παράλογου καὶ τῆς ἀνταπόχοισής του στὰ προθλήµατα τῶν καιρῶν μας. τὴ µελέτη µας τούτη προσπαθήσαµε νὰ ποοσεγγί- σουµε ἁπλῶς τὸ θέατρο τοῦ Παράλογου µέσα ἀπὸ τὸ πε- θιεχόµενο τοῦ ὅρου του, τὶς ἀπώτερες οίζες του, τὴ διά- πρισή του ἀπὸ ἄλλες σύγγωο- γες τάσεις καὶ τὰ πλαίσια τοῦ µητροπολίτικου τόπου τῆς δημιουργίας. Δὲν ἔγινε καμιά, ἢ ἐλάχιστη ἀναφορὸ στοὺς εἰσηγητὲς ἢ στοὺς σύγ- χρονους θιασῶτες τοῦ εἴδους. Οὔτε ἐπίσης στὰ ἔργα ἢ στὶς παραστάσεις τους. Ἐπιφυ- λασσόµαστε σὲ μιὰ προσεχῆ µας µελέτη νὰ καλύψουμε τὸ θέµα κι’ ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ διπλή του ὄψη ὁλοκληρώνοντας ἕ- τσι τὴ προσέγγιση τοῦ φαι- νοµένου: Θέατρο τοῦ Παρά- λογου. (1) ᾿Απὸ τοὺς πολλοὺς ὄρους ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ ἆσχο- λούµενοι μὲ τὰ θεατρικἀ προτιμήθηκε ἡ μετάφραση τοῦ ὅρου αὈδυτά. 'Ἡ δι- Δλιογραφία γιὰ τὸ θέµα µας εἶναι περιορισμένη, ἵ- δίως στὸν τόπο µας. Πς- λύτιμο καὶ θεμελιακὸ εἶναι τὸ ἔργο τοῦ Ματείη Εδς]π “Τπο ΤΠπεβίτε οἳ {πε ΑΗ5υτά” 1968, µέρος τοῦ ὁποίου πρωτοεμετάφρασα :. ἀρχὲς τοῦ 1970 καὶ ποὺ πολλὲς φορὲς Κκαταφεύγω σ᾿ αὐτὸ στὴ µελέτη µου τούτη. (2) ᾿Απὸ τὸ ἔργο τοῦ Φρ. Μί- τσε, «Τάδε ἔφη Ζαρατού- στρας». (3) Τίτλος Έργου τοῦ Μενέλαου Λουντέμη. (4) «Τὸ Παράλογο καὶ τὸ θέα- τρό του», Κ. Νικολάου, περιοδικὸ «Εποχὲς», τεῦ- χος 35, σελ. 239. ! (5) ἀνωτ. σημ. (1). (6) ᾽Αλμπὲρ Καμύ, «ὁ μύθος τοῦ Σίσυφου», σ. 18. (7) Σ. Μπέκετ, «Περιμένοντας τὸν Γκοντό, (8) Ματήπ Ἑςς]π. “Τηο ΤΠο- 8ἴτο οἳ ἴπε Αὐςιτά”.. -ᾱ1ᾷ “8ΒΙΟΟΦ ϱ ΛΩΛΟΥΗ ΛΩΧΙΙΑΥΟΙ 1 «ΠΊΥ ᾧλ ΑΦ ΛΩΙ 10 ΑΙΠΙΟμΙροΑ ΛΜ ΛΟΧΙ5 Ὢθ 4010 “ΙΡΟΙΤΙ ΛΟΙ 218 Λ1ος -α8ΠθΡιοὈλΔήἡ Ῥὰ. ιο 'ΟΑΧΑΑ Αἰιν 01) ΔΑΟΡΗΥΦΩΣΑ Α μηρκο]ρῦρἩ 40. ΑΔ] -ΦΛλΑ. Μά ῬΡΟσΙΙ αοἱοωχονῃ ῬΑ 90 “ὪπΛΦΑΙ. ΔΟΙ 10Χ. 401 21303ΡΊ8 904γρο -Ο0Υ 291 Αοοιοῦκανρ '4οὔϱΧ8 αοι ΑΧ -οὔβῃ ΑΔΗ ΧΙΝΥΙΟλΛΑΟ ΑΗ Ῥῦρλ 24 Λ4Υ ὝὙπ, 10 Ὢγοοοδη γ οκ 5181 ϱ00ς 'Σπο-81 0009 4Ἡ ΛΩΣ ΑΟΙΛΟΛΑΦ 38οιΠ -ῷ 21160 ΛΗΧΡΙΛΟΙἩ 491 9001 Ἰοῶ1 «ΠΑΟ Τρ1ΛΟκθ]ῦΩ8 “ΑΦΑΝΡΥ, 1 Ὃν «Ὢχ ΔΙΟΒΘΙΙ8 ΑΧ ΟΟΙΡΙΛΦΙΟ 331Λ9οὸ [ » 18χ πι '819οῷ ΛΟΙ ον Ῥήφο ΛΟΧΙΥΧΤ, - 5 «5 δώ . ς Α ϱν Ίο ΖΦθηοκ '5οοδας Ὁς Σμ1Φή/αχ πα. ΣΗ1ΦΔΟΣΙ Ν 'μκρκοιοὸνσς απ 1Ο ᾿αοΙὀοθΙΟΧ 401 ΙΧΡΙΝ -- 4σ8Ι ΙΑΟΟΡΑ3δῷ ΟΡ ΛΑΛΥΟ Ὠλᾶ 32οβοῦσο]ς ὀσχκκαν 6 . Ίο “ὀρηρώρα Πιψ 1ο 1 Ἠρ]λα], Λιν ΟΡ ΛΑΟΙ] ΟΥρΡΑΞΤή Ὦλᾷ αογοις πα μικρα 1 ϱ ΑρΟΔΠΗ Αιρ -Ί ΑΗ 1ΟἩ ᾿ΑΟΗΠΟΙγΙΩΙΤΧ. ΛΟΧΊΛΟΣΙ3Λ. 318 Ἰολ3ΗΦΧΟΙΟὴα 'Ττολῳ]ΙρΌ1ρ Ἰοχῦρο], 1010131 1 Αποαβηβλοώς οσο -ΦΟμΥ 4ο 90149 δωββμῦκα δμ1 χμ, «ϱὸ8ρ Λ0 213 ΝΘΧΡΛΙΥ8ΑΡ ηοπο λμακρ λμκιαριορὂκιή Ί1ΑΟΑΑ ΜΑ 918 ΛΟΛΊΥ -ο αἲή 3ΥΊΑΧΩ38 η ρλαδΦ μλβτολβγὼ : ας Ὁλα ὥ Ἡ, μοἱμγολδααε ΛΗΝ ὮΑ 18ΛΦβδΟΟνΤΝ Ίρκ λοήρσ ΑΜ ρὸςν Αριρλαδῷ ΑΔκικ -ποα. Ί3κΦΙρΌαςΧ 'πΟγ01ϱ 4οπΙκὸπος αι, 801 ϱ1ῃ ΛΑΘΟΧΡΑΝΟΝ 20ΛΘΠΟΥΥΦ9 /'5μὸ -ὨλΟΣ ΞΟΛΊΛΛΟΙΡΛΟΤἩ Ο, --- 681 αοιοᾳοήανσ ς ᾿ “«λωῦροὸνρο Λῶχ ΛΟΊΙΛΟΑΦ ΑΏΦΟΩΥΦΡ 19Χ ΑρΟμΣΞ 1} 20 : : 2αολβΏοχοήοὸν 3ΥΙΟ6βΡΑΣΥ3 3ρῦριςημ 51. ὅβχᾳ 2491 ΑβηώσμρΙος ὮΑ Λ18ὅσ1: - 20ή ΑΝΦΊΘΙ ΜΑ 4η ΤΟ ΛΩΙΡΠΠΡΟΝ }ΟΧ ΑΦΊ3ΟΟΒΟ1: Ὦρ λΦνρήλρΟ λων τμχ ϱιρ 141800 11ΛΟ Αβηωηρὂρλαο ΏΑ» ΤΟΛΙΑ 3291ΙΦΟΤΥΟΛΠ, δαν 2010πο 19 1013310 ΔΙΒΑδµΚΟΟὰ: Αρο]βοορκβ Λι Ά]απ ΟογΥγὸ Ίρκ 2οιοοδοήυ, Ἰ 'μγο «ΗΝ 61 /ΖολοχοΡγῇ 20ΛΙΑΌΕΙ{ ΦΟ3ΡΝ ᾿Ν ΄2οδαςΙΝ Ὕγι. 21ὀρΗΠῃοἩ 30ΧΡΙΦΩΝ 10 ΛΟΧ1313ή ΑΗ 213 'Ὠ]ΔΟ101. -Ἡ, ἨκΊιΦΟθΛΟΥΙᾷ μκικτρὂ] (ρω) ΛοοομθΩ, Αν 3] Ἰοα1ραρ]λας ΟγΩΡ Ξρκλρηώδηῃ νι -ὀ ὃν αγρχιήοδαρ]ή μβΥΠοὂλβ1] οι αβαδμκοῦν ἀβΩΣΊοοΠιρᾷ ΛΑΙΗΣ1 211 «ΗΧΙΛΗΥΥΠ, ΞΛΥΡ ΣΣ ΛΟΥΊΊ1 ΑΟ 01Η ΙΘΟΥΥΠ, ΑΝ 2]δαηᾷ 201111ΛΑ από μα πορικρήὸοφ αολήγκοςθ 4ος ο Ξ21ΊΡΥΟἩ ΑΦ ΤΟΙΒΟΊΟΧΠ, -- 1681 5 αονοροήαν εςκσο” ζλο.ιὰαν ΦΥΥΘ ὮγγοΥ λος 140310 10Χ ΊΟΥΣ Ὦχικδαολ 949 ΛΡ0 -8]0ΗΝ8 2ΛΗΥΥΠ, 1Ο Αρ]ορχκ], Μα. ΡΟ ΛΟΥΟΙΟ ΑΟΧΙΚΟΑΟΙ ΑΘ1 1ΑΧΡΤΑΡΑ -Ὁάςκ ὀμῦποιχος 1 Ο, -- 'Τσ8ϊ «990 ΗΛΟΙΟΣΥ ϱἱ ορ 39986 3Ἀιρῷ ὮΑλ ΒΙΦΥΠΟ : 331 -Λοἡρλωώ μΧ] Ὦν 01 ΑΤΗΟΙΧ ΑΝ -1δ0ᾳ ΑΦαιλβθορι/ρώο ΑΦ. Ῥχρήίῳωχι: Ῥαλβθοιχοήαι Ὦ], 'Ζ4ΟΚΙΟΝΥΧ 24ΟΥΥΡ 000 ΛΦΙΟµ1ΙΡΙΑΟΟΟ9 ΑΦΥΥοΟΝ ΑΊΗΟΙΡΧ ΛΩΟΛΦΛΟΛΏΘ 19 ΛΟΊΦΟΛΗΟΙ Δοποκο ΛΦ1. 3ΏΟ13Χ. 9513 ΑΟΛΒΤΙΟΧΟΊΟΗ8 ΑΟ ληοἡ -4080κΏΛὪΧ ΞΗΛΩΦΟΠΝ 3241 Ιοκθηο], ΔΦΛΗΧΟΟΥΙΝΟ ΑΩΥΥΡ 1) 4ΟΥΩΡΙΡΟΡΗ ΑῶΙ, μ1λωιθδογ 1 αγρχπίοδαο] 3ΑΥ, ἀγρχιήοδαρΙ Ι0ΙΟΝ 4ΟΛΑΟ -οἹ, μγρχιήοδαρ]Ι αΟΚΏΘΙΡἩ ὉΙΥΗ, 401. ϱΊΩ ΊΟΛΑΠΩΟΧΟΟΙΥΟΙΕ 10 --- Ἴδ8ι ΟΊΙΥΩΟΙ. 0ε ὪλΦλρ ΛΟΧΙΗΦΟΒΡΩΞΥΞΑΡ ΑΟ1 518 2οὐβή Λο -Ώγᾷ 10 ΛΩΑΟΔΙς ΑΙ 313 ΛοῦβιπρΡρΟ9 ΑΦΟμθΩΤΟΟΒΑΜΒΙ9 ΑΑΡΟΙΟ ΄ΛΟΟΙΑΡΙΛΠ, ΛΑ 318 ΤΩΙΛΟΧΟΒΙΡ Ίο 240ΧΟΓΟΙ, 2401 1 ΥΠΝΟ ΛΟΤΥΥ39 20 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ λὺ ἀσθενεστέρου καὶ διεσκορπισµένου λόγῳ τῆς ἁἀσταθείας τῶν ἀνέμων ἕλ- ληνικοῦ στόλου, ὑπὸ τοὺς ᾽Ανδρέαν Βατικιώτης ἀνετίναξαν τυνησιακὴν φρεγάταν τῶν ὅ4 πυροθόλων. Μετὰ τοῦ σκάφους ἀπῳλέσθησαν καὶ οὗ πλεϊῖ- 518 Ίχλοιςς ϱἱ 2κιβΜιο Ῥιρ ΑΛορ]ϱ»ὸ -Ὁ1 ΛΩΊγΑΟ:ς 10 ΛΥΠΗ, 99] 541 10 ἘὨ1ΔΠ 4ο ὀρχρή 91 1 «9814 θοἩή Σωπο Ῥήρη -ᾱ κ ποο χα Δάαν ατὶ ῬΑμΠΙ ΡΟΛΊΥΧ ο Αμα 3 ΦρμπβγονΥ ῬΛλ 38γ18108 ῥἱ ον φὰβ Τρ 'Η1ΟΙΙΑΥΟΙ 309μδλ 9 ω νε τ ἳ : 801 ΛΙ «.8ΙΑΩ1ΑΥΗΡΑ 218 11δωλΑ 38 Α4ΥΣ» ᾿ΞΗΝΛΦΟΛΟΧΟΥΟΦΗ ϱ 3118 802 ««ὮΝ -αγχα, 359 ΙΑΦΙΡΑΟΕΞ ὤχα 34ο 4012 Βρπογβλοή μΧ 401 1 01. Ῥιοοῦλή ΑΡΛΟΚ81Ο ϱ0Υ Ρα ρΠὂρ Ῥλαήο]λληρκοτὶ Δ « «Ῥγοὴ 4ηή 1ΡΧΑΥΥΡΙΕ Ὦλῃ 8013 “11ΟΦΙ3Υ -8λ, ΑΧ] ὑχρηή ἡ ΑΦΛΟ 'ηϱρὸο ο, 5.8 -ΦΟ10χΟγΟἩ ϱ Ῥόμωῇ 3113 002 «549 -Φ1ηΠΟΦ Α 1χ. οκόποιοιγρὺ ἨΛΦΛΟΧ πο Ὠομ]γκάρ ια ή 5ἀρφιοχο Ὦλ 3Λ «ΊΟΑΜΠΙΣ μΛΡΗΟΟιΙ ὀ00ραλ ϱ 8014 -Ὁ «8ΊΑΏ18ΙΡΟΧΝ “ΡλΟΠΟΡ ὦχα ΑΦΥ» ΡΙὸ : 5 κ 3Ν Ξ ΟΙ 401 30081 ϱ 341]3 401 «.μομηήδγ 01: Ὦλ Πο 10 201 Α89 Ίνκ ΛΥΠΗ, 899 “ΙΟΟ8Χ810 11» ΛΑ) ΔΟΑΛΑΤΙΟΛΩἨ ν 8 νε ἵ -ᾱ1θ ΑΟ1. ΑΘΤΟΡΤΑΩΘ 1η Αριβλόβιὸ81 αή Ἰββπογοκμὸνν 201019 ϱ “ΛΒΠΙΟΙ ΛΟΟὨΒΑ ΑΛΙΟΚΔΙΟ 3ΖΜΛΩΟΙΟΧΟΥΟΗ ὁ ς Ἆ : δν . 3µ1 Λ/ΞΟΥΑ8Β ΛΑ 18 ΑΟΛΊΥΟ, Άοιροῦ 1818 ΛΟΧΙΙΟΊΟΙΑΧΩΟΦΟΧ ΑΟΡΙΟΥΟΧΡ ϱ ΤΟΝ ΊΡ18ΟΑΦΏΛΦ ΛΩΊΝΡΛΑΦΟΑΥ ΛΙ ΜΧ «οηή δμιπ 2ΙΠ Ἱογμτήρκ 96 1Χ Ἰολογή -ὰ 0061 ΄ῬΑΟγΟ Ὠχκιορὸρ 008 ΑΦΟΙ. 21 κιν 2401 918 Λοβγιὸσα Ῥλιαρ λωὸ -αΦΟΥ ΛΩΙ ΞΙΒΙΝ ᾿Ιδμοφ]ρΑ λα 218 38ΛΦΤΙΟΏΟΞΛΡΟ “8α1ρόμοοφΊΑ ορ ἄληώρ -Ἱο ϱΑ 3ρωβδφαοκ 5αγρηήρὸψ Οϱ, 3ρο τους ΗΥΥ, Ὑρποῇ, ὁμδηβαε[ ΛμΦὸν ο 3 - : Ίο 04 ΑΦΟΧΑΧ λῶα ΞΙΦΗ αχρτή 34 ΛΟΙΟΗΝ ϱ1 318 ΑΩΛΊΞΤΙΑΥ Ῥ1ρτίῷΊ: 0091 Ίοκ μΘΩΥΣΙΟ ὑγρηήφρὸψ 4ο 391 -Ὃὐλο ϱ, ΩΟΡΔμΚΙΝ 4018 3Μγο αοχ “01948 ΑΠΛΙΟΥΦΧ αογμτήχ Λμχρὸ Αμ: 318 αολΛΦΠΟΧΟΙΟΗ3 Ὀφ]]δαα απ απο] ο 3Ι33ΥΦΡΛΟ 8ρϱΩΧΟΊΑΛ ἀοὀρχᾷ αον ΑΙραΧλαΟ ΛΙ], ᾽ΑΦΟΠΘΥΗ ΛΦΙ ΔΩΥΟ 38 401. ΛΟΊΙΛΏΛ8 ΊΟΙΧΒΘΟΑΡ ΑΦΟΙΡΘ1Δ13 ἓ ρε ἡσοαν 1Ο ΛΩΊΚΏΛΑΟΟΑΨ ΔΙ Ὦλβαο Ὦν 3518 ἳ : Ὕπ ἳ : 401. 40ΥΏΟ10 401. ΛΟΧΛΟ ΑΟ]ΟΗΧ ΔΟΥ ΛΟΑ Ξ4Π8ΑΦ ΑΦΑμΧΟΡΥΝΟ ΑΩΥΥΡ ων κ νε ον ν αν Αν μλΦόλοκογοἩ ϐὉ 4ος ο: ἴθοΙ1ὸβὰ -Ὢὰ. ΧΙ 8ο /ΠΟ]Ιϱ3Χο 1ο (5 , Ωω 18 /ΦΑΝΙΥΥΠ, Ίο. ᾿ἀγμήρὸψ ἆοι μκηγαΦοροοδωή ὁὰ μφρὸνρθινκ ΑΦ]Ο19 Αμ Ἐκ Ὁ--δ) μιρ ως ΟΛΥ, 801 ΛΙΧΡΗ Λ Ἠλ18/ ΑΩΤΟΟΑΒΟΟΑΓ λῶα ἀΧΡΙΗ -- οσΒΙ ΟΊΧΩΟΙ. 86 λωφὸ ΑΟἨΠΡΙΟΡ Δογρλθτ φρ Ίὦοκ 5ᾳβηοκ. 'ΔΦΗΡΠΩΡΟΣ 1 ΛΦΟΝΑΛ 599 «ῬΙγΙΧ ϱρ μβΦαγρκᾷ ῬΟρρΟΡΧ 1309 µχρωςς αο]ὰρ 401 ϱὃπ Ἡ, 'ΡΙθΡΙΘ Ῥὸ -Άορθα ΛάΧΡΗ ΑΙΜΑ Ὦ1ρκ 43ΥΥΡ Α1οορ «ῬΟυλ ΑΗ1 1 «ἰ211ρΦρ 3ΟΧΟΠΟΙ, «ΡΑΝΧΙΝ. ΟΙΑΩΟΙΟἩΝ» τον ΑΙ Λ0Ι. 318 Α3ΡΛΦώΦΒ8 401 ΊθΏ19 ϱ1 Ῥθβ1ο -Ἱδρ ΊΟΧ Ῥιβαρ 31998ΗΡΚΟΘΒΑΡ ΦΛΠι “πολ φΦοκόποΤ, 401 ΑΡΙΠΑΛΩΘΟΟΙ: ΑΙ ΒΟΩΘΛΘΛΟ 51100 'ΡΟΦΙΜΧΙΝ ὁ μΧ 5 η ὃ -λΛΟ 2μχηνὶ 91 24δΗ, γρήρὸςγ Λοβ ΞΑΙδΟΠ ΑΜΣ 399 5201ΛΛΟΦΩΧΟΝΩ 40} λακηγαΦοβοοδντ Αι Δχορς Λοιλ «Ύ, ΛΟΙ Ὦ0μ1 ΛΑΟΑΛΜΟΧΡ1ΟΧ “ΛΟἸΛΟΤΙΩΦ Δοκιλμαρόιο οἱ μΧΙΒΘΑΛΟΚ “Αμιαρ ΜΟΩΛΗΊΟ3Η ΛΙ 918 ΄ΑΟ]01Φ ἡοχ “ΑΜΑ ΞΦΟαοχογοἩ 'Θ Δ0Α ον 34ΛΛΥΥΠ, 10 μλουςς 4ο], οι ἀΧΡΙΗ --- '6σ8Ι ΩΟΊΥ4ΟΙ[. 9έ .2Φ38γΟΛΙΟΛΙΛΑΦΑΘΛΩΣΙ ΛΟΙΑΧΟΥΙδΙ ΤΙ ΛΟΧΙΠΟΛΟΧΙΟ ϱ1 01 ηο]αβοιοώΧχ. “2ογρῴβκοχῃρ 1Ρ13ορρδκ ]οιγκκῃῇ, ΜΚΙΛΙΥΥΠ, Η. -- 9581 4ΟΊΥΩΟΙ[. ες 2ΡΙΑΥ -ώμρ 99Ί30Ρ9 3 ΑΩΟΛΙΥΥΠ, Λῶν ον γραλοβοῦκοιρ «ΥΥΡ '(1ΑΝΘΥΟΡΞΙΝ) αφ «χΊοΏς 01 ΛΑΟΦΡΥΡΙΥΧ ϱλ μάρκο 06 απ Λαοδιαχιᾷ Ίοκδβο], 10 -- 2681 ΝΗΠΝΝΠΟ ΛΟΙ2Υ39 9/ ΕΤΟΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ Ἐπετειολόχιον Μιαούλην, Γ. Σαχτούρην καὶ Ν. ἸΑ- ποστόλην. 'Ο Μιαούλης, ἀντιληφθεὶς τὸν χίνδυνον, διέταξε τὴν ουμούλκη- σιν τῶν πλοίων διὰ λέμθων ἔξω τοῦ ὕρμου τοῦ Γέροντα, ἀκολούθως δὲ ἐ- Εέπεμψε πρὸς τὰ πυρπολικὰ τὸ ἵστο- ρικὀν σῆμα «Μὲ τὴν θοήθειαν τοῦ Σταυροῦ, ἐπιτεθῆτεῖ» Πρῶτος ὁ πυρ- πολητὴς Λάξαρος Μουσσοῦς ἀνετίνα- ξε τουρχικὸν πάρωνα τῶν 20 πυροθό- λων, ἀπολεσθέντος καὶ τοῦ ἐκ 800 ἀν- δρῶν πληρώματός του. Ακολούθως καὶ ἐνῷ ἡ µάχη εὐρίσκετο εἷς τὸ κρι- σιμώτερον σημεῖον της, οἳ πυρποληταὶ Ῥ. Θεοχάρης Παπαντωνίου καὶ Τ. στοι τῶν 500 ναυτῶν καὶ 800. στρα- τιωτῶν, οὕτινες εὑρίσχοντο ἐπ᾽ αὐτοῦ. Ὁ τουρκοαιγυπτιακὸς στόλος, ὁ ὁποῖ- ος εἶχε ὑποστῆ σημαντικὰς ζημίας καὶ ἅ μα, -ᾱ κ μμ ἀπὸ τὰς εὐστόχους θολὰς τῶν ἕλληνι- κῶν πλοίων, διεσκορπίσθη τότε καὶ ἐ- τράπη εἰς φυγήν. 30 Αὐγούστου 1699. --- Συνθήκη τῆς ᾿Αδριανοι- δι ἧς αἱ τρεῖς Προστάτιδες Δυνά- µεις ἀνήγγειλαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν τὴν ἐκλογὴν τοῦ Όθωνος ὡς θασιλέως τῆς Ἑλλάδος. (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ἐκ τοῦ προηγουμένου) 25 ᾿Ιουνίου 1826. -- Μάχη τοῦ Δηροῦ. “ο Ἰμ- πραὴμ, ἐνῷ ἐπεχείρει τὴν δευτέραν ἐ- πἰθεσίν του κατὰ τῆς Βέργας (94---6), ἀπεθίθασε ταυτοχρόνως ἵἱ- σχυρὰς δυνάµεις εἰς τὸν Δηρὸν, διὰ νὰ κτυπήσῃ τοὺς Μανιάτας ἐκ τῶν ὄπισθεν. Οἱ εὑρισκόμενοι ἐκεῖ πολεµι- σταὶ ἦσαν ἐλάχιστοι, διότι τὸ µεγα- λύτερον µέρος των εἶχε μεταθῆ εἰς τὴν Βέργαν ἐπεκράτησε δὲ ἀρχικῶς ἡ γνώµη νὰ μεταφέρουν τοὺς γέρον- τας καὶ τὰ γυναικόπαιδα εἰς τὰ ὄρη. }Αλλ’ ἐνῷ εἶχεν ἀρχίσει ἡ ἀναρρίχη- σις, ἐστράφησαν ὅλοι πίσω, ἄποφασι- σµένοι ν’᾿ ἀντιταχθοῦν εἲς τὸν ἐχθοὸν μὲ τὰ µέσα ποὺ διέθετον. «Διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ἡ δοαµατικὴ καὶ ἡρωϊ- κὴ πραγµατικότης ὑπερέθη τὰς συλ- λήψεις τῶν θρύλων», γράφει ὁ Δ. Κόκκινος. Ἡ ἱερὰ καὶ ἀπάτητος ἀπὸ τὸν ἐχθροὸν γή εἶχεν ἀναδώσει τοὺς τιτᾶνας καὶ τὰς ἁμαζόνας της, διὰ γὰ συντοίψη τοὺς θεθήλους. ἜἨθαι- µάσθησαν αἱ μετασχοῦσαι τοῦ ὑπὲρ ἑστιῶν ἐχείνου ἀγῶνος Μανιάτισσαι. Ὅλοι οἱ παλαιότεροι ἱστοριχκοὶ, αὐτοὶ ποὺ εὑρέθησαν πλησιέστερα πρὸς τὴν αἱματωμένην μεγάλην νεοελληνικὴν ᾱ- φετηρίαν, γίνονται λυρικοὶ εἲς ὅσα ᾱ- ναφέρονται διὰ τὰς γυναῖκας ἐκείνας, ποὺ ἔτρεξαν εἰς τὴν µάχην μὲ ἱερὰν µανίαν καὶ ἐκοατοῦσαν ἀντὶ ὅπλα ὃρε- πάνι, τσεκούρι καὶ πέτρες. Ἡ κόρη τοῦ γέρο-- Βοζίκη, Πανώρια, ἐνῷ δύο Αἰγύπτιοι εἶχον συλλάθει τὸν καταλη- Φφθέντα εἰς τὸ χωράφι τοι πατέρα της χαὶ προσπαθοῦσαν νὰ τὸν δέσουν, ἀπέχοψε τὸν λάρυγγα τοῦ ἑνὸς μὲ τὸ δρεπάνι της. καὶ μὲ τὴν θοήθειαν τοῦ ἀπαλλαγέντος, ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Αἱ- γυπτίου, γέροντος, ἐσκότωσε καὶ τὸν ἄλλον». Ὅλη ἢ περιοχη ἐντὸς ὀλίγου ἐγέμισε ἀπὸ πτώματα Τούρκων. ᾽Α- πὸ τοὺς ἀποθιθασθέντας ἐλάχιστοι ἐ- σώθησαν. ΙΟΥΛΙΟΣ: 3 Ιουλίου 1822. -- Μάχη τῆς Σπλάντζας (παρὰ τὰς ἐκθολὰς τοῦ ποταμοῦ Κα- λαμᾶ, εἰς τὴν Ἠπειρον). “Ὁ Κυρια- κούλης Μαυρομιχάλης μετὰ 600 Μα- γιατῶν καὶ μικρὰ δύναµις 3 ουλιῶ- τῶν ὑπὸ τοὺς Ζώην Πάνου καὶ Δ. Ζάρµαν ἀποκρούουν σφοδρὰν ἐπίθε- σιν ὑπερτρισχιλίων Τουρκαλθανῶν ὗ- πὸ τὴν ἀρχηγίαν τῶν πασσάδων Με- χμέτ καὶ Χασάν. Ὁ Κυριακούλης, διακρίνας μεταξὺ τῶν Τούρκων τὸν Κεχαγιάµπεην τῆς Τριπόλεως, τὸν ὅὃ- ποῖον, κατὰ τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως, εἶχε συλλάθει αἰχμάλώτον καὶ εἶχεν ἀφήσει ἐλεύθερον, μὲ τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι δὲν θὰ ἐπολεμοῦσε πλέον κατὰ τῶν Ἑλλήνων, ὁρμᾶ Ἐιφήρης ἔναν- τίον του. ᾽Αλλὰ τὴν στιγμὴν ποὺ τὸν ἐπλησίαξε τουρκική σφαῖρα τὸν κτυ- πᾶ εἰς τὴν µασχάλην καὶ τὸν ρίπτει εἷς τὸ ἔδαφος. Μετ’ ὀλίγον ἔπεσε καὶ ὃ Κεχαγιάµπεης, θληθεὶς ἀπὸ ἕλλη- γιχὴν σφαῖραν. Οἱ Τοῦρκοι ὑπεχώρη- σαν τελιχῶς, πρὸ τῆς θυελλώδους ὁρ- μῆς τῶν Μανιατῶν καὶ Σουλιωτῶν, συναποκοµίζοντες πολλοὺς νγεκροὺς καὶ τραυματίας. Ὁ Κυριακούλης σος { Μαυρομιχάλης ἐξέπνευσε μετ’ ὀλίγον,

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΔΙΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗΝ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΤΗΣ Β6 ΕΙΣ ΤΗΝ Β10 Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 10p
ΠΡΟΠΟΣΗ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΑΡΧΟΥ Α' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΡΡΕΝΩΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ ΟΛΜΕ ΚΑΙ ΟΕΛΜΕΚ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 10p
Σχόλια Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 10p
ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ Ε.Σ. ΟΕΛΜΕΚ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ κ. Δ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΟΛΜΕ ΕΛΛΑΔΟΣ 10p
ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 651/70 9p
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ 9p
Ο ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΕΙΣ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 9p
ΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 8p
Διαλεκτική και παιδεία Πολιτισμός 8p
Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ 4p
ΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 4p
Το θέατρο του Παραλόγου Πολιτισμός 3p
Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 3p
Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ 2p
Ο ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ Ή ΟΧΙ Πολιτισμός 2p
ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 1p
Η ΟΛΜΕ ΕΙΣ ΚΥΠΡΟΝ Κυπριακό#Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 1,7p