Back

ΔΕΛΤΙΟΝ ΟΕΛΜΕΚ, 1972-01-01

ΣΕΛΙΣ 8 δελτίον ΟΕΛΜΕΚΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1977 ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΥΒΕΡΝΟΜΕΝΟ Τὸ ἀναλυτικὸ πρόγραµµα ἀποτελεῖ τὴ δοµή τῆς ἐκ. παιδευτικῆς θεωρίας καὶ πράξης καὶ ἀντικατοπτρίζει τὴν φιλοσοφικῆ τοποθέτηση τῶν παραγόντων τῆς ἐκπαι- δεύσεως. Τὸ περιεχόμενό του εἶναι ἄντληση ἀπὸ τὰ φοέα- τα τῶν ἐθνικῶν ἐπιδιώξεων, τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομῖ- κῆς ἀναπτύξεως καὶ τῶν ἐ- πιτευγµάτὼν τῆς τεχνολογί- ας. Σαν συνισταμένη τῆς ἐκπαιδευτικῆς πορείας, δια- ποτίζει τὸ πεδίο τῶν ὃρα- στηριοτήτων. δασκάλων καὶ μαθητῶν. καὶ λαμθάνει κα- τὰ καιροὺς τὶς μορφὲς ποὺ ὑπαγορεύει τὸ πολιτικο---κοι- νωνικὸ περιθάλλον, Ἡ δια- τηρήση καὶ µεταδόση τῶν κατεστηµένων ἀξιῶν καὶ τῶν ἔθγικο---πολιτικῶν ἐπιδιώξε- ὧν καθὼς καὶ ἡ ποοαγωγἡ τῆς ἐξελικτικῆς ἀναδιαρθρώ- σεως τῶν κοινωνικῶν θεσµί- ων καὶ ἀντιλήψεων, άποτε- λοῦν διαστάσεις ποὺ πρέπει νὰ ἔχη τὸ ἀναλυτικὸ πρό- γοαµµα στὴν προσφεοόµενη ὠργανωμένη ἐκπαίδευση. «Ὁ οόλος του, σὰν παρά- Ύοντας, γιὰ τὴν μετάδοση τοῦ κοινωνικοῦ πολιτισμοῦ ᾱ- ποτελεῖ τὸ ἕγα σκέλος µόνο. Τὸ ἄλλο πηγάζει ἀπὸ τὴν ἀντίληψη, ἀπὸ µέρους τῶν ἐκπαιδευτικῶν παραγόντων, τῆς κυοφορούµενης ἀλλαγῆς καὶ ἀπὸ τὰ μέτρα ποὺ λαμ- θάνονται γιὰ τὴν ἀποδοχὴ γέων καταστάσεων. 'Υπὺ τὴν ἔποψη αὐτή, τὸ ἀναλυτικὸ πρὀγοαμμα θρίσκεται ὑπὸ συνεχῆ ἀναθεώρηση. Ὅμως, µεγάλη σημασία ἔχει ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο γίνεται ἡ ἀναθεώρηση καὶ πῶς ἑρμηνεύονται οἱ σχέσεις μεταξὺ σχολείου καὶ µαθη- τῶν. Μεταξὺ τῶν ἀἄντιλήψεων ποὺ ἐπικοατοῦν εἶναι καὶ οἱ ἑξῆς: (1) Τὸ ἀναλυτικὸ πού- γραµµα εἶναι ἡ ὕλη ποὺ προ- σφέρεται μέσον τοῦ δασκά- λου πρὸς τὸν µαθητὴ ὁ ῥὁ- ποῖος ἀνταποκρίνεται καὶ ᾱ- σκεῖται σὲ τρόπους σχέψεως καὶ δράσεως. Τὸ σχολεῖο εἷ- γαι ἡ ἀρχὴ ποὺ ποογοαµµα- τίξει καὶ καθορίζει, καὶ συ- γεπῶς ἡ ἔμφαση εὑὐρίσκεται στὸν διδάσχοντα καὶ σὲ ὅτι διδάσκεται. (1). Τὸ ἀναλυτικὸ πρό- γραµμµα εἶναι ἡ ὕλη ποὺ ἐκ- µανθάνεται καὶ γίνεται ἀπό- κτηµα τῶν μαθητῶν καὶ ἐ- πηρεάξει τὴν συμπεριφορά τους, Καὶ στὴν περίπτωση αὐτῇ τὸ σχολεῖο εἶναι ἐκεῖ- γο ποὺ δημιουργεῖ καὶ παρου- σιάζει τὶς καταστάσεις µαθή- σεως ἀλλά μετακινεῖ τὴν ἔμ- Φαση ἀπὸ τὸν δάσκαλο καὶ τὴν. διδακτέα ὕλη, στὸν µα- θητὴ καὶ τὰ µανθανόµενα. (αι) Υπάρχει καὶ τρίτη Έννοια τοῦ ἀναλυτικοῦ προ- γοάµµατος ὅταν καθοοίζων- ται προγράµµατα γιὰ τὰ δι- ἀάφορα ἐπίπεδα τῆς ἐχαπαι- δεύσεως (Δημοτικὴ, Μέση, Ανωτέρα) χαὶ τὰ διάφορα µαθήµατα (Ἑλληνικά, Μα- θηµατικά, Ἱστορία κλπ). Στὶς περιπτώσεις αὐτὲς ταυτίζονται τὰ προγράµµατα πρὸς τὴν καθοριξζόµενην ἕ- γότητα. Συμθιθασμὸς τῶν ἀνωτέ- ρω δύναται νὰ ἀποτελέση ἡ θέση ποὺ εἶναι δυνατὸ νὰ ὁ- λοκληρώση τὸ µπεριεχόµενο τοῦ ἀναλυτικοῦ γιὰ τὴν σύν- θεση τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ἐμπλέκωνται, πλὴν τῶν ἀμέ- σως ἐνδιαφερομένων ἐχπαι- δευτικῶν καὶ ἐξωσχολικοὶ παράγοντες, Μιὰ τέτοια ἔν- χοια τοῦ ἀναλυτικοῦ ὑποδη- λώνει καταστάσεις µαθήσεως καὶ δραστηοιότητες ποὺ ἐπι- γοεῖ τὸ σχολεῖο γιά νὰ ἔπη- ρεάση τὴν συμπεοιωορὰ τῶν μαθητῶν. Αὐτὸ δέδαια, δὲν ἐμποδίζει τὴν συμπτωματική μάθηση µέσα κι’ ἔξω ἀπὸ τὸ σχολεἴο. ΤἩ ἐχπαίδευσπ εἶναι μιά πορεία ποὺ ἀποθλέπει στὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἀτόμου, Ἑπομέ- γως, τὸ περνεχόµενο τοῦ προ- γοάµµατος ποὺ γίνεται αὖ- κ κὰ στερεῖται σημασί- . Ἡ σημασία τοῦ προ- γοάμματος ἔγχειται στὴν χοήση ποὺ τοῦ κάµγει ὁ µαν- θάνων καὶ στὴν δύναμη του νὰ διαμοοφώνη τὴν συµπερι- φορὰ τοῦ ἁτόμον. Δὲν δικαι- ώνεται ἡ ὕπαρξη προγραµ- μάτων πού δὲν εἶναι προσαρ- µόσιµμα πρὸς τὴν γενικὴ ᾱ- γάπτυξη τοῦ ἔθνους ὥστε νά τροφοδοτοῦν μὲ ἀνθρώπινο δυναμικὸ ποὺ νὰ μπορῆ νὰ ἀντμετωπίζη τὰ προθλήµατα τοῦ παρόντος καὶ νὰ εἶναι εὐέλιμτο γιὰ τὴν ἀντιμετώ- πιση τῶν προθληµάτων τοῦ μέλλοντος. Ὁ ουθμὸς ἀναπτύξεως σ’ ὁλόκληρο τὸν κόσµο, ἀπὸ τὸν Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο καὶ ὕστερα ἔγινε ταχύτερος ἐξ αἰτίας τῆς ἐμφάσεως ποὺ ἐδόθη στὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐ- πιστήµης καὶ τῆς τεχνολογί- ας. Σὰν ἐπακόλουθο διαµορ- φώθησαν τρόποι ἀντιμετωπί- σεως τῶν προθληµάτων, ὅ- πως ὁ προγραμματισμὸς ὅ- σον ἀφορᾶ στὴν ἀνάπτυξη τοῦ ἀνθρώπινου δυναμικοῦ καὶ ἡ χρήση µέσων καὶ µε- θόδων μὲ δυνατότητα γιὰ ἐφαρμογὴ προγραμμάτων ποὺ δὲν ἦσαν κατορθωτὰ προηγουμένως. Τὸ ἀναλυτικὸ ποὀγραμµα σὰν ἀναπόσπαστο ὑπόστρῳ- μα τῆς κοινωνικῆς δομῆς ὃ- πέστη τὶς ἐπιδοάσεις τῶν µε- ταπολεμικῶν τάσεων εἴτε σὰν διάθεση τοῦ ἐπισήμου κρά- τους γιὰ μεταρρυθμίσεις εἴ- τε σὰν μεμονωμένες ἐνέργει- ες ὁμάδων ἐκπαιδευτικῶν ἢ ἀτόμων. Αὐτὸ καὶ µόνο ὑποδεικνύει τὴν ἀνάγκη ὅπως Ἡ δομὴ τοῦ ἀναλνυτικοῦ προγράµµατος προσφέρεται στὶς ἀπαιτῆσεις τῆς ἀλλαγῆς γιὰ τὴν ἐναρ- µόγιση τῶν σχέσεων τῶν ἐκ- παιδευοµένων καὶ τοῦ κοινῶ- νικοῦ περιθάλλοντος καὶ ὅτι ἡ ἀνάπτυξη του πρέπει νὰ εἶναι διαρκῆς καὶ διάχυτη δραστηριότητα καὶ νὰ ὃδια- κρίνεται γιὰ τὴν εὐαισθησία πρὸς τὶς τάσεις γιὰ ἀλλαγή. Ἐΐναι ἑπομένως αὐτονόητο, ὅτι ἡ σχέση μεταξὺ τῆς άνα- πατύξεως τῶν ἀναλυτικῶν προγραμμάτων καὶ τοῦ ἐκ- παιδευτικοῦ προγραµµατι- σμοῦ, εἶναι πολύ στενή. Γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῶν ᾱ- γαλυτικῶν προγραμμάτων συµθάλλονται οἳ διδάσκον- τες, οἱ διδασκόµενοι καὶ τὸ περιθάλλον ὑπὸ τὴν εὐρύτα- τη του ἔννοια. Τὰ σημερινὰ προγράµµατα συγκρινόµενα μὲ ἐχεῖνα τῶν προηγουμένων αἰώνων δὲν ἔχουν µόνο διευ- ουνθῆ στὸν ἀριθμὸ τῶν ϐε- µάτων ποὺ περιλαμθάνουν, ἀλλὰ ἔχουν μετακινηθῆ ἀπὸ ἑστία σὲ ἑστία ἀνάλογα μὲ τὴν ἔαφαση πού δίδεται ἀπὸ τὰ πολτικο---κοινωνικὰ οεύ- µατα τῆς κάθε ἐπογῆς. Κα- γεῖς δὲν ἀμφισθητεῖ τὴν µε- γάλη ἐπίδοαση τῆς ἐπιστή- µης στὰ ἀναλυτικὰ προνράµ- πατα τῆς σημερινῆς ἐπογῆς ὅπως καὶ στὴν µενάλη ἐπί- ὅπασηπ τῆς θρησκείας στὸν Μραπίώνα. Ἐν τούτοις. μερικὰ ἀπὸ τὰ θέιατα τῶν ππογραµμά- των ἔνουν πανιωθῆ νιατὶ εἷ- γαι θασικὰ στὴν ἀνάπτυξη τοῦ ἀτήιιου ὅπως Ἡ µελέτη τῆς νλώσσας καὶ τῶν µαθη- ματινῶν. Ἡ γλώσσα σὰν µέσο ἐπινοινωνίας καὶ τὰ μπθνατινὰ σὰν ἡ θεµελίω- ση τῆς ἐπιστήπης εἶναι οἳ δύᾳ βασικοὶ στήλοι τοῦ ποο- γαάύυπστος. Ἡ ὀἀλλανὴ ὅπως ἐπέπεραν οἳ νέες ἆντι- ληηγεις πρωὶ ἐνπαιδεήσεως εἷ- νο ἀπηιόνρνυνσα ἀπὸ την θεωρία τῶν ἵνανοτήτων ἡ ὅ- λ πω! ποία πωρῄπόθετε πρριωισηέ- νο παωόνραµία σὺ θέιατα, ὁ σπνοπτὸς τῆς ἓν- πα δεήσεως ᾖτο ἡ προπαρα- σνονη, 5 ὁ βρ Όσον ΕΤ ρτανίνησο παὸς τὴν ᾿ - ἀπόκτηση ἐιπειριῶν γνατέ- στησε ἀναγκαία τὴν διεύρυν- ση τῶν προγραμμάτων μὲ τὴν προσθήκη καὶ ἄλλων θε- µάτων καὶ εἶχε σὰν ἐπακό- λουθο τὴν λειτουργικὴ χρήση τῆς γλὠσσας καὶ τῶν μα- θηματικῶν χωρὶς θέδαια νὰ ἀπολεσθῃη ὃ προπαρασκευα- στικὸς χαρακτήρας τῶν ϐε- µάτων τούτων. Μὲ τὴν αὔξηση τῶν ϐε- µάτων καὶ την τρομακτικὴ αυξηση τής γνώσεως ετεύη και η ὂιαχκυιση μεταςσὺ γενι- κης καὶ ειθικης εκπαιδεύσε- ως. Σὲ κάποιο στάδιο τῆς ὠργανωμενης ἐκπαιδεύσεως πρεπει νὰ θυσιασθοῦν χάριν τής εἰδικεύσεως ἀρκετά θέ- ματα, γιατὶ τόσο ὁ χρόνος ὅ- σον καὶ οἱ ἱκανότητες τοῦ ἀτόμου δὲν ἐπαρκοῦν γιὰ τὴν ἀποτελεσματικὴ ἐκμάθηση τους. Ἡ ἐκλογὴ τῶν κατεν- θύνσεων ὅσον καὶ ἡ ἐκλογὴ τῶν θεμάτων ἐντὸς τῶν κα- τευθύνσεων ἀποτέλεσαν και- γούργιο στοιχεῖο στὴν δομὴ τῶν προγραμμάτων. Σ᾽ αὖ- τὸ συνετέλεσαν ἡ ἀποδοχὴ τῶν ἀτομικῶν διαφορῶν καὶ διαφερόντων καθὼς καὶ ἡ ἀνάγκη εἰδικεύσεως στὴν ἆᾱ- πασχόληση. Ἡ ἐξειδίκευση δὲν ἐπιτυγχάνεται σήµερα μέ μόνη τὴν γενικἡ ἔκπαί- δεύυση, ὅπως συνέθαινε στὸ παρελθόν, ἀλλὰ εἶναν στενὰ συνδεδεμένη μὲ τὰ μέσα ποὺ χοησιμοποιοῦνται γιὰ τὴν ᾱ- µεση καὶ οἰκονομικώτερῃ παραγογή. Αν ληφθοῦν δὲ σοθαρὰ ὑπ' ὄψη καὶ τὰ ἐνδια- φέροντα τῶν ἔκπαιδενομέ- νων, τὰ ἀναλυτικὰ προγράµ- µατα πρέπει νὰ δασίζωνται σὲ ἀρχὲς ποὺ νὰ λαμθάνουν ὑπ᾿ ὄψη τόσο τὸ ἄτομο ὅσο καὶ τὸ σύνολο τῶν ἀτόμων ἐντὸς τῆς ἐννοίας τοῦ ἔθνι- κοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῶν ἔθνι- κῶν ἐπιδιώξεωγ. : , : 2 Ἐπομένως, τὸ πρόθλημο δὲν εἶναι τόσο τὸ περιεχόµε: νο τοῦ ἀναλυτικοῦ, αὐτὶ καθ) ἑαυτό, ἀλλά ποῦ ὅδη- γεῖται ἡ ἐκπαίδευση καὶ ποι καὶ πῶς δίδεται ἡ ἔμφασι, μὲ τὴν ὕλη τοῦ ἀναλυτικοῦ. Διεύρυνση τῆς ὕλης δὲν ση: µαίνει κατ’ ἀνάγκη καὶ ποιο- τικὴ θελτίῴση ἢ ἔκσυγχρονι. σμὺ τοῦ ἀναλυτικοῦ. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ σχοποὶ καὶ ἰδίως ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν ἐθνικὸ περιεχόµενο παραµέ νουν οἱ θασικοὶ μοχλοὶ οἱ ὁ- ποῖοι ἀποφασίζουν οἰανδή. ποτε ἀλλαγὴ στὴν πορεία τῆς ἐχπαιδεύσεως. 'Ὁ διάλογος μεταξὺ τῆς φιλοσοφίώς τοῖ ἔθνους ἔναντι τῶν διαφόρων κοινωνικῶν, πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν προθληµάτων καὶ τῆς ἐθνικῆς του ἔχπαι- δεύσεως, ποὺ ἁἀποσκοπεῖ νὰ ὑλοποιήση αὐτοὺς τοὺς φιλο σοφικοὺς δραματισμούς, ᾱ- ποτελεῖ τὴν διελκυνστίνδα πού ἐπηρεάζει τὴν διάρθρω.- ση τοῦ ἀναλυτικοῦ. Τὸ περι. εχόµενο τοῦ ἀναλυτικοῦ ὃ- φίσταται πιέσεις ἀπὸ τὶς ἐμ. πειρίες τῶν ἐκπαιδευτικῶ» κατὰ τὴν διδακτικὴ πράξτ καὶ τὶς κοινωνικὲς ἀντιδοά σεις μὲ τὴν εἰσαγωγὴ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προϊόντος στὴν . κοινωνία. Λέγεται ὅτι ἡ καλύτερτ ἐπένδυση ἑνὸς κοάτους εἶνα' Ἡ παιδεία του. Αὐτὴ ὅμως δὲν μετριέται μὲ τὸ μέγεθος τοῦ ποσοῦ ποὺ διατίθεται Ἡ ἐκπαιδευτικὴ δραστηοιό τητα μὲ τὰ µέσα ποὺ ἔχει--- ἔμψυχα καὶ ἄψυχα --- πρέπε' νὰ κινηθῆ µέσα στὰ πλαίσισ τοῦ καθοοισμοῦ τῶν σνοπῶν τῆς ἀναλύσεως καὶ τῆς δο- μῆς τοῦ ἀναλυτικοῦ προ- γράμματος. Πέραν τούτον ποέπει νἁ εἶναι ἱκανὴ νὺ ἀναδιοογανώνεται καὶ νὺ πωησαέηεται στὴν ἀλλανὸ τὴν ὁποία νὰ συνυφαίνη σὲ Ἐελικτικὸ ἐππαιδευαικὺ σχῆ- μα. Τὸ τελευταῖο στοιχεῖο ποαϊποθέτει δηιμουωνία σι- στήµατος ἀνατοοφοδοτήσεως γαὶ ἀξιωπηιἠπεως πτρτρ δοδηιιόνων. ἑνά. Ἡ ἐνπαι- ἀποτελεῖ ᾱ- παραίτητη ἐξάρτηση τοῦ ἐκ- τὸν . ν δευτινη ἕρρωνα Α. παιδευτικοῦ συστήµατος }γι- ατὶ ἀνατροφοδοτεῖ συνεχῶς τὴν ἐχπαιδευτικὴ ἀρχὴ καὶ ἄλλα ὑπεύθυνα ἐκπαιδευτικά σώματα μὲ πληροφοριακὸ ὑλικὸ ποὺ σχετίζεται μὲ τὴν πορεία τοῦ συστήµατος. Τὰ ἀναλυτικὰ προγράµµατα, ὑ- ποκείμενα στὴν θάσανο τῆς ἔρευνας, σταθεροποιοῦνται ἢ ἀναθεωροῦνται, ἰδίως ὅταν ἀναπτυχθῆ σύστηµα ᾖἔχπαι- δευτικῆς ἔρευνας γιὰ τὸν σκοπὺ αὐτό. Σὲ τελευταία ἀνάλυση, τὸ ἀναλυτικὸ πρὀγραµµα εἶναι προϊὸν συναρτηµένο μὲ τὴν ὕλη ἐκπαιδευτικὴ πορεία καὶ πρέπει νὰ τὸ κχαρακτηρίζη ἀρκετὴ εὐαισθησία καὶ εὖε- λιξία γιὰ ἐπιθαλλόμενη ἆλ- λαγή. Είναι προϊόν, ποὺ καλλιεογεῖται σὲ ὅλα τὰ ἐπί- πεδα τῆς ἐκπαδευτικῆς πα- ραγωγῆς καὶ ἀποτελεῖ συλ- λογικη προσπάθεια σχολείου, κοινωνικῶν παραγόντων αἱ ἐκπαιδευτικῶν ἀρχῶν. Ἡ ἀνωτέρω σκιαγράφηση τῶν παραγόντων ποὺ ἔπενερ- γοῦν στὴν ἀνάπτυξη προῦπο- θέτει κατὰ πρῶτο λόγο ὡρι- μότητα σκέψεως καὶ ἄντικει- μενικὴ θεώρηση τῶν ἕκπαι- δευτικῶν πραγμάτων στὸ ἐ- θνικὸ ἐπίπεδο τοποθετούµενο στὸ παγκόσμιο ρεῦμα τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἐξελίξεων. Ἡ παιδαγωγικὴ εἶναι ἐπιστήμη διεθνἠς καὶ ὁ διάλογος µε- ταξὺ ἐκπαιδευτικῶν εἶναι δι- ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΠΑ ΙΓ ΩΑΝΝΟΥ εθνἠς διάλογος γιατὶ ἔχει όα- σικὰ σὰν ἀντικείμενο τὴν ᾱ- γάπτυξη τοῦ ἀτόμου σὰν ψυχοφυσικοῦ ὄντος. Οἱ παι- δαγωγικὲς θεωρίες σὰν θ6α- σικὲς κατευθυντήριες γοαµ- μές, μποροῦν νὰ προσαοµό- ἕωνται γιὰ τὴν προαγωγὴ τοῦ ἐθνικοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συμφέροντος καὶ τῶν σχέσε- ὢν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὸν ἐκ- παιδευτικὸ εὐρύτητα σκέψεως καὶ θαθειὰ ἀντίληψη τῆς πο- ρείας τῆς ἐκπαιδεύσεως. Στὸ περιεχόµενο τοῦ ἀναλυ- τικοῦ προγράµµατος προσδί- δεται ἔτσι μιὰ ἀκόμα διά- σταση. ἐκείνη ποὺ τὸ ὑποῦο- πθῆ νὰ μὴ ἀποτελματώγεται καὶ ἀπομονώνεται ἀπὸ ἅπα- θαθίαστα ὁοοθετήµατα. Αν ἡ ἐκπαίδευση ἄποτε- λεϊ θασικὸ παράγοντα γιὰ τὴν ἐπιθίωση τοῦ ἀτόμου καὶ τοῦ ἔθνους, τὸ ἀναλυτικὸ ποὀγραµµα ἀποτελει τὴν τοοφῇ ᾗ ὁποία πρέπει νὰ ἔχη τὴν δύναμη γὰ διαπλάττη τὸ ἄτομον καὶ τὸ ἔθνος µέ- σα στὸν παγκόσμιο στίόο. Αν. παραδεχθοῦμε τὴν ἀρχὴ ὅτι τὰ ἀναλυτικὰ προ- γράµµατα ἐπόχεινται σὲ δι- αρκῆ ἀναθεώρηση, τότε πρέ- πει νὰ δεχθοῦμε τὴ θέση ὅτι τὸ ἀναλυτικὸ πρόγραµµα ἓ- Ἐελίσσεται καὶ ὅτι ἀποτελεῖ αὐτοκυθερνώμενο σύστημα. Ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω προῦπό- θεση, εὖθὺς ὥς διατυπω- θοῦν οἱ σκοποὶ τῆς ἐκπαιδεύ- ᾿Εκπαιδευτικοῦ Ψυχολόγου. σεως, καθίσταται ἀναγκαία ἢ ἐξεύρεση τρόπων, γιὰ τὴν πραγμάτωση τους, Τὸ μέσο θέδαια, εἶναι τὸ ἀναλυτικὸ πρόγραµµα, ᾗ σύνταξη τοῦ ὁποίου ἀκολουθεῖ μιὰ ὧὡρι- αµένη διαδικασία. Αὐτὸ δὲν θὰ μᾶς ἀπασχολήση γιατὶ τὸ ἀναλυτικὸ πρόγραµµα εἷ- ναι σύμφυτο μὲ τὴν ἐκπαί- δευση. Ἐκεῖνο ποὺ προέχει εἶναι ἂν οἳ σκοποὶ ποὺ ἐτέθη- σαν ἔχουν πραγματωθῆή. Κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τῶν ἆπο- τελεσμάτων μιᾶς τέτοιας ᾱ- Ειολογήσεως θὰ ὁδηγηθοῦν οἱ ἐχπαιδευτικοὶ παράγοντες, σὲ προσαρμογὲς ἢ σὲ ἐπινό- ηση προγραμμάτων ἄποσκο- πούντων στὴν πραγμάτωση τῶν θασικῶν σκοπῶν τῆς ἐκ- παιδεύσεως. Ἡ συνεχἠς ἀνατροφοδό- τηση ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐπιτευγμάτων ἐκ τῆς ἔ- φαρμογῆς τῶν προγραμµά- των καὶ ἡ συνεχἠὴς προσαρ- µογὴ καὶ ἡ ἀλλαγὴ στρατη- γικῆς καθιστοῦν τὸ ἀναλυτι- χὸ πρόγραµµα αὐτοκυθερνώ- µενο σύστημα. Ὑπὸ τὴν ἔποψη αὐτὴ τὸ ἀναλυτικὸ πρόγραµµα σὰν µέσο γιὰ τὴν πραγμάτωση τῶν θασικῶν σκοπῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως ἐμπλέκει Ἅπο- λυµέρεια παραγόντων τόσο στὸν καταρτισµό του ὅσο καὶ στὴν ἀξιολόγηση τῶν ἐπι- (Συνέχεια στην 10η σελίδα) Μο ΟοΟ λλοχράζειχ αιλιάδες Ἄχρες..! ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1972 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ Ἱ Σκοποἱ Καὶ 6Τύχοι τῆς διδπσκαλίαε τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν ΝΤΙΝΟΣ ΘΕΟΔΟΤΟΥ Φυσικὸς Γυμνασίου Λαπήθου δον ΣΗΡΑ Α΄: Οἱ σκοποὶ αὐτῆς τῆς σει- ρᾶς εἶναι: 1, Νὰ προαγάγη αὐτὰς τὰς σειρὰς τῆς ἐπιστήμης αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ἀτόμου εἰς τὴν οἰκογέ- γειαν καὶ εἰς τὴν χοινωγίαγ, 9, Καταόνησις τῆς θέσεως τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν στὴν σημερινὴ κοινωνία. 8. Κατανόησις τῆς ἐπι- στημονικῆς σκέψεως καὶ µε- θόδου στὸν τοµέα τῆς χοη- σιµοποιήσεως αὐτῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν »αθημερινῶν προύλημάτων, 4. Παροχὴν θάσεων διὰ µίαν πλήρη θεώρησιν τῆς γε- γικῆς εἰχόνος τοῦ σημεορινοῦ κόσμου. ΣΕΙΡΑ Β᾽: ς Ἱ 4 Ἡ σειρὰ αὐτὴ ἔχει: 1, Νὰ ὁδηγήσῃ εἰς µίαν ἐπαρκῆ κατανόησιν τῶν µε- θόδων καὶ ἀρχῶν τῶν φυσι- κῶν ἐπιστημῶν. 9. Νὰ ἄναπτύξη τὴν ἵνα- γότητα τῶν μαθητῶν δι) εἰ- θυχρισίαν µέσῳ τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν. 8. Νὰ ἀναπτύξῃ ὥρισμέ- γας ἐπθυμητὰς μεταθολὰς σχοποὺς τόσον εἰς τὴν σνέψιν ὅσον ὃ, Νά ἀναπτύξῃ εἰς τὸν σπτουδαστὴν τὴν ἱκανότητα νὰ ἐκτιμῆση τὴν ἀξίαν τῶν φι- σικῶν ἐπιστημῶν εἰς τὴν κοι- νωγίαν ὡς καὶ τὰς ἐφάρμο- γὰς αὐτῶν. ΣΗΜΙΡΑ Γ΄: Οἱ. στόχοι αὐτῆς τῆς σει- ρᾶς εἶναι νὰ κερδίσῃ ὁ σπου- δαστής: 1. Οἰκειότητα μὲ τὰς ση- μερινὰς τάσεις τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν. 9, ᾿Εγτίμησιν τῆς ἔπιστη- μονικῆς μεθόδου ὡς τρόπου ἀντιμετωπίσεως προθληµά- τῶν, δ. Κατανόησιν τῆς συγ- κρούσεως μεταξὺ ἐπιστημονι- πῆς ἀναπτύξεως καὶ κοινωνι- κῶν δεδοµένων. 4, ᾿Ἐπτίμησιν τῆς ἱκανότη- τος καὶ ἑτοιμότητος πρὸς ἆᾱ- Φομοίωσιν καὶ ἐφαρμογὴν τῶν ἐπιστημονικῶν ἀνακαλύ- χρεών. “Ὑπάρχουν διαφορὲς τόσον εἰς τὴν μορφὴν ὅσον καὶ εἰς τὸ ποῦ ἀποδίδεται ἰδιαιτέρα σημασία εἰς τὰς τρεῖς αὐτὰς σειρὰς ἀλλὰ περισσότερον κοιναὶ εἶναι αἳ ὁμοιότητες. Πράγματι οἳ θασικοὶ στόχοι τῶν γενικῶν σειοῶν µαθηµά- των εἰς τὰς θετικὰς ἐπιστή- , ον . µας εἶναι συνήθως οἱ ἴδιοι. Αἱ σειραὶ αὐταὶ σκοπὸν ἔχουν νὰ ἐπιστημονικὴν ἔρευναν, νὰ ἑἐ- Ἑηγήσουν τὸν τρόπον ἐργα- σίας τῆς ἐπιστημονικῆς µε- θόδου καὶ νὰ προθάλουν τὴν θέσιν τῆς ἐπιστήμης εἰς τὴν κοινωνία. Μπορεῖ λοιπὸν νά ὑπάρχῃ ὁμοιότης ὡς πρὸς τοὺς στόχους, δὲν ὑπάοχει ὅ- µως συμφωνία ὡς πρὸς τὸ περιεχόµενον καὶ τὰ ἕκπαι- δευτικἁἀ µέσα. Ἡ πρώτη π.χ. σειρὰ περι- στρέφεται γύρω ἀπὸ τὴν ἀγ- θρωπίνην ψυχολογίαν. Ἡ δευτέρα ἀναφέρεται εἰς µίαν ἐπιφανειακὴν ἐπισκόπησιν τῆς φυσικῆς, χημείας, κοσμογρα- φίας καὶ γεωλογίας. 'Η τοί- τη σειρὰ ἀναφέρεται εἰς μίαν ἱστορικὴν ἐπισκόπησιν ὧρι- σµένων φυσικῶν καὶ γεωλο- γικῶν φαινομένων. (Συνεχίζεται) ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΩΣ Συνέχεια ἐκ τῆς ϐθης Σελίδος ἄνθη, τὰ ζῶα, τὰ πουλιά, τὰ. δένδρα κλπ. καὶ συγνο- δεύονται ἀπὸ πολλὰ καὶ διά- φορα ἐπίθετα. Ἰδοῦ µεριχά: Μαδημένο, Μαραμμένο, Ἠινκρό, Πονεμένο, Σκλαθω- μένο, ᾽Απογοητευμένο, 1Πει- νασµένο, Ματωμένο, Μελαγ- χολικὀ, Δυστυχισμένο, Μαῦ- ϱο, Ἀκοτεινό, Μοναχό, δυ- χοραγισµένο, ᾿Απελπισμένο, Κακόμοιρο, Βυθισμένο Χλπ. Εὐτυχῶς ἡ συλλογή διανθί- ζεται καὶ ἀπὸ κάποια ὄροσε- οἡ πνοή μὲ ἐπίθετα ὅπως, Χαρούμενο, ᾿Ανόητο, Ἔπι- πόλαιο. ᾿Αστεῖο, Τεισματά- ρικο, ᾿Ανθισμένο, καὶ ᾿Ανοι- Ἑιάτικο. Ἡ µεγάλη πλειοψη- φία τῶν ἐπιθέτων δεικνύουν ὅτ ἡ ζωὴ τῶν παιδιῶν τῆς ἡλικίας αὐτῆς εἶναι μᾶλ- λον δυστυχισμένη ἐνῶ ἔπρε- εὐτυχισμένη. δΔὲν εἶναι δυ- νατον μὲ τοιαύτην ψυχικὴν διάθεσιν οἱ μαθηταὶ νὰ ἀν- ταποκριθοῦν πλήρως πρὸς τὴν προσφεροµένην ὕλην Ἡ ὁποίά καὶ δύσκολος εἶναι καὶ δυσθάσταµτος. ὮἨΐναι μᾶλλον ἀπίθανον ὁ φόρτος ἐργασίας νά εἶναι ὑπαίτιος τῆς ψυχικῆς καταπτώσεως καὶ ἀπελπισίας τῶν µαθη- τῶν. Τὸ πιθανώτερο εἶναι ὅ- τι τὰ προθλήµατα ὑπάρχουν ἐξ αἰτίας ἄλλων παραγόν- των. Τὸ σχολικὸ πρόγραμμα ἁπλῶς ἐπιδεινώνει τὴν πατά- στασιν. ἽἝνα µεγάλο µέρος τῶν μαθητῶν 25966 --- 12 κορί- τσια καὶ 66 ἀγόρια --- θαυ- µάζει τοὺς ἥρωες τῆς μικρῆς καὶ τῆς μεγάλης ὀθόνης, τὴν μουσικἡ πὸπ καὶ τοὺς τραγουδιστάς της. Εἶναι φα- ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΗΡΩΟΣ περισσοτέραν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν μαθητῶν παρὰ ἡ 1]αι- δεία, τουλάχιστον ὅσον ἄφο- ρᾶ τὴν ἐκλογὴν ψευδωνύµου ὡς πρότυπον ἤρωος. Οἱ µα- θηταὶ σήµερον εἶναι καλῶς ἐνημερωμένοι ἐπὶ τῆς θιο- γραφίας τῶν τραγουδιστῶν πὺπ παρὰ ἐχείνης τοῦ Θεμι- στοχλέους καὶ τοῦ ᾿Αοιστεί- δου. Γνωρίζουν ἡμερομηνίας ἐκδόσεως δίσκων, διαγωώγνι- σμῶν συγκροτημάτων µον- σικῆς, ἐπιδόσεως θραθείων κλπ. Ἀλπ. ἀλλὰ δὲν εἶναι θέδαιοι ἐὰν Ἡ ναυμαχία τῆς Σ αλαμῖνος ἔλαθε χώραν τὸ 480 π.χ. ἢ τὸ 14589 μ.χ. Νομίζω θὰ πρέπει ὅλοι νὰ ἐοωτηθῶμεν ἐπὶ τέλους «ποῦ πᾶμει» «τὶ μέλλει γενέ- σθαι» Εΐναι περιττὸ νὰ ᾱ- χγαφέρῳ τὰ ὀνόματα τῶν ἡ- ρώωῶν τῆς κατηγορίας αὖ- τῆς ἀλλὰ ὅ καθεὶς δύναται ουνς, ὁ Μάνιξ, κλπ. Ὑπάρχουν πολὺ περισσό- τεραι µαθήτριαι αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι, εὐχαριστημέναι μὲ τὰ ὀνόματά των 425, παρὰ μαθηταὶ 20. Οἱ μαθηταὶ ἐ- πέλεξαν Ἑλληνικὰ ὀνόματα ἐνῶ αἱ µαθήτριαι ξένα. Με- ριχὰ εἶναι: Πάολα, Ντέπη, Φεφριόνα, Τάρα, ᾖἸλάρα, Λαουρέττα, Λεϊλά, Μπάφη, Μόνικα, Λίντα, Μανουέλλα, Δολτα, ἈῬομίνα, ἨΜπέτιν, Σιλθάνα, Ντόρις, Κλόντια, ᾽Αλίνα, αλα. Οἱ ὑπόλοιποι 55 µαθηταί, ἐπέλεξαν ψευδώνυμα ἀπὸ ἆᾱ- θλητικὰ σωμµατεῖα, τὶν πολ.- τικὴν καὶ τὴν ἱστορίαν καὶ τὴν Λογοτεχνίαν. ᾿Ιδοὺ µε- ρικὰ: Ῥωμαῖος, ᾿Ἰουλιέττα, ἸΟθέλλος, Στρογκώφ, ἵζα- ζαγόδας, Μέγας Ναπολέων, Μαρία ᾿Αντουανέττα, Κικέ- καὶ εἰς τὴν νοοτροπίαν ἑκά- στου μαθητοῦ. διδάξουν μερικοὺς νόμους πε νὰ ἦτο πλέον εὐχάριστος, ποὺ καθιερώθησαν ἀπὸ τὴν ρων, Μάο Τσὲ Τούγ., Τσὲ αἰσιόδοξος, χαρούμενη καὶ γερὀν πὼς τὰ μαζικὰ µέσα νὰ ὑποθέση ὅτι εἶναι ὁὃ ὲ Τ. . Γκουεθάρα καὶ Νάσσερ. ἐπικοιγωνίας ἀσκοῦν πολὺ Τζέίμς Μπόνι, ὃ Τὸμ Τζιό- ει θομώ ΕΕΣ πι πεωμς εν να οικος Ενελιον Γ.οςοος»ρ” λτὰ Ἔνα πεντάτοµο ἔργο τῶν καλυτέρων Γάλλων καὶ Ἑλλήνων ἐπιστημόνων. Ὁ μοναδικὸς Ἐγκυκλοπαιδικὸς Ὁ- δηυΥγὸς τῆς µητέρος καὶ τοῦ πατέρα. ϐ Τὸ πιὸ πρακτικό, ἔγκυρο καὶ σημαντικὸ θοή- θηµα τῶν γονέων στὴν ὑψηλότερη καὶ ὥραιό- τερη ἀποστολή τους. ϐ Μιὰ πλήρης, ἐπιστημονικὴ καὶ εὔχρηστη Ἐγκυκλοπαίδεια τῶν συγχρό- γνων γονέωῶνγ. 1) ΤΟΜΟΣ Α΄ : ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΠΑΙΔΙ ϐ Ἑραθεῖο Γαλλικῆς ᾽Ιατρικῆς ᾿Ακαδημίας. ϐ Τὸ μυστήριο τῆς ζωῆς πρὶν ἀπὸ τὴ γέννησή της, ϐ Τὸ µεγάλο ἄγνωστο, ἡ ζωὴ µέσα στὴν κοιλιά τῆς µητέρας, γίνεται ἕνα θέµα ἁπλὸ καὶ κατανοητό, μὲ παραστατινὲς --- ἔγχρωμες ἐπιστημονικὲς εἰκόνες καὶ ἐκλαϊκευμένη ἐπιστημονικὴ ὕλη. ϐ Ἔνα θιθλίο-- ὁδηγὸς καὶ φίλος τῆς µέλλουσας µητέ- ρας. 2) ΤΟΜΟΣ Β΄ : ΑΝΑΤΡΕΦΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ϐ Ώραθεῖο Γαλλικῆς ἹἸατρικῆς ᾽Ακαδημίας. ϐ Είναι ἡ συνέχεια τοῦ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΠΑΙΔΙ. ϐ ᾿Ακοιθεῖς καὶ ὑπεύθυνες ἀπαντήσεις σὲ ὅλα τὰ ἐρω- τηματικὰ τῶν γονέων γιὰ τὸ παιδὶ τους, ἀπὰ τὴ γέν- νηση ὥς τὸ Σχολεῖο. ϐ Ἔνα ἁπαραίτητο θοήθημα γιὰ κάθε πατέρα καὶ γιὰ κάθε μητέρα. 3) ΤΟΜΟΣ Γ’: ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ (ΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΔΥΣΚΟΔΙΕΣ ΤΗΣ δΔΙΑ- ΠΑΙΛΔΑΓΩΓΗΣΕΩΣ). ϐ Μία ἐπιτυχῆς ἔκδοσις τῆς περίφηµης Σχολῆς Γονέων τῶν Παρισίων, ϐ να πολύτιμο ἔργο 20 Γάλλων ἐπιστημόνων, ποὺ συντελεῖ στὴν ἐπιτυχή ἀντιμετώπιση τῶν καθημερινῶν δυσκολιῶν τῆς διαπαιδαγωγήσεως τοῦ παιδιοῦ. ϱ Τὸ ὀιθλίο ποὺ περίµεναν ὕλοι οἳ γογεῖς. 4) ΤΟΜΟΣ Δ΄ : ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΘΑ ΓΙΝΗ ΚΑΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ 6 Ἕνα ἔργο πρωτότυπο, ἐξαιρετικὰ ὠφέλιμο καὶ ἁπα- ραίτητο γιὰ κάθε πατέρα καὶ γιὰ χάθε μητέρα. ϐ Τὶ σηµαίνει χαλὸς μαθητής Πῶς θὰ συντελέσουν καὶ οἳ γονεῖς γιὰ νὰ γίνη τὸ παιδί τους καλὸς μαθητής» ϐ ἝἜνας ἀνεντίμητος ὁδηγὺς καὶ σύμθουλος τῶν γονέ- ων στην ἐπιθυμία τους καὶ στην προσπάθειά τους γιὰ γὰ δοῦν τὸ παιδί τοὺς νὰ ἀγαπήση τὸ σγολεῖο, νὰ συνδεθῆ μὲ τὸ θιθλίο καὶ νὰ ἀποκτήση τὶς θάσεις γιὰ τὸ μέλλον του. 5) ΤΟΜΟΣ Ε΄ : τι ΘΑ ΓΙΝΗ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ (ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ Σ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΑΙ- ΣΜΟΣ). ϐ Τὸ µεγάλο ἐρωτηματικὸ γαὶ ἡ καθημερινὴ ἀνησυχία ὅλων τῶν γονέων. 9 Σύγχρονες ἐπιστημονικὲς γνώσεις καὶ πρακτικὲς ὅ- δηγίες, γιὰ τὸ σωστὸ ἐπαγγελματικὸ προσανατολισμό. 4 Τὸ ὄνειρο ὅλων τῶν γονέών--ἥ ποινωνικη ἀποκατά- σταση καὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ σταδιοδροµία τοῦ τπαι- 1867 ΑΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ Γ΄ (ΔΙΔ. ΜΕΓΑΡΟΝ) Τ. Κ. 22486 ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΕΓΙΣΥΙΣΠΟΠΑΙΠΕΙΑ ῶν Γονέων ΕΡΓΟ ΠΕΝΤΑΤΟΜΟ 4 ΕΚΛΟΣΙΣ ΠΟΛΥΤΕΛΗΣ --- ΕΓΧΡΩΜΗ ΜΙΛΑΝΕ ΤΙΑ το εργο: ΖὔΩΡ2 ΝΤΥΑΜΕΛ Μέλος τῆς Γαλλικῆς Ακαδημίας καὶ ᾿Ιατρικῆς. ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ ΓΕΡ. Καθηγητὴς Πανεπιστηµίου ᾿Αθηνῶν ΜΕΡΕΝΤΙΤΗΣ Κ. Καθηγητῆς Πανεπιστηµίου ᾿Αθηνῶν. ΠΑΠΑΝΟΥΤΣΟΣ Ε. ΡΟΜΠΕΡ ΝΤΕΜΠΗΠΗΡΕ Καθηγητῆς, µέλος τῆς ᾽Ακαδημίας Ἠπιστημῶν καὶ τῆς Ἰατρο. ᾽᾿Απαδημίας. η, τν ι ο αν 1 } ο Γεν. Γ ὺς ί ίας--- παρατηρήσεις καὶ τὰ συμπεράσματα τῆς σύγχρονης 3 3 θητης Η. ς. φεὺς ἐπιστήμης. ΚΟΛΛΙΑΣ ΣΗΦΗΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ ΛΑ Ε ίο ---} ἰ γιὰ τὸ μέλ ῦ παιδιοῦ ν : . , 6 Ἓνα διθλίο αλειδὶ γιὰ τὸ μέλλον τοῦ παιδιοῦ σας τ. Γυμνασιάρχης --- Συγγοαφεὺς Καθηγητῆς Πανεπιστημίου τ. Πούτανις τοῦ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΤΕ ΜΑΣ : 41688 Λ)ΣΙΑ ( Πανεπιστηµίου ᾿Αθηνῶν, ΣΕΛΙΣ 6 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1912 Ὁ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ϱΣ ΠΡΟΤΥΠΟΝ Πρηθὲ (ΗΕΡΒοΟο ΝΟΒΘΗΙΕ) μεταξὺ μαδητῶν Σχολῶν Μέσης Παιδείας Τὸ 1969 διεξήχθη µία ἕ- ρευνα ὑπὸ τοῦ γράφοντος μεταξὺ 800 περίπου µαθη- τῶν Σχολῶν Μέσης Παι- δείας τῆς ᾖτετάρτης, πέµ- πτης καὶ ἕκτης τάξεώς. Ἡ ἔρευνα ἀφοροῦσε εἰς τὰ προθλήµατα τῶν μαθητῶν, ἤτοι ἐκπαιδευτικά, οἴκογε- γειακά, κοινωνικά καὶ προ- σωπικά. Ἡ ἔρευνα ἐδημοσι- εύθη εἰς τὸ Δελτίον τοῦ “Ὁ- Ὑπὸ ΤΑΣΟΥ ΠΑΣΧΑΛΗ, Συμθούλου Ψυχολόγου, Καθηγητοῦ Γυμνασίου µίλου Παιδαγωγικῶν ἘἜοευ- νῶν 1911. Διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν οἱ μαθηταὶ νὰ ἀπαντή- σουν μὲ εἰλικρίνειαν καὶ θάρ- ϱος εἶχαν τὴν δυνατότητα γὰ γράψουν ἕνα ἀριθμὸν ἢ ἕνα ψευδώνυμο, ἀντὶ τοῦ ο ο πραγματικοῦ των ὀνόματος. τν Ν -- ΄ Ἡ συλλογὴ τῶν ψευδωνύ- μων, ἀνερχομένων εἰς 945, ἀποτελεῖ τὸ θέµα τοῦ παρόν- τος ἄρθρου. ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ «ΛΕΠΤΟΜΕΒΕΙΕΣ ΠΕΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΙΚΑΙ κΑ ΕΙΔΙΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΠάΝΘΙΣΜΑ ΤΝ ΔΥΟ) Τοῦ κ. Χρ. ΑΧΙΛΛΕΟΥΔΗ, καθηγητοῦ Μουσικῆς στὸ Γυμνάσιο Λάρνακος (Β΄ τελευτοαῖον) περασμένη ἔκδοση ἀναφερθήκαμε γενικὰ στὸ «Μουσικὸ ᾿Απάνθισμα». Σή- µερα θὰ δώσουμε μιὰ εἰκόνα τοῦ «Εἰδικοῦ Μουσικοῦ ᾽Α- πανθίσµατος» καὶ θὰ μµιλή- σουμε πῶς προετοιμάζονται τὰ δυὸ αὐτὰ θοηθητικὰ µέ σα τοῦ µαθήµατος τῆς Μου- σικῆς. Τὸ ΕΙΔΙΚΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΠΑΝΘΙΣ ΜΑ εἶναι μιά τροποποίηση τοῦ ἨΜουσικοῦ ᾽Απανθίσματος. Εΐναι ἡ δεύ- τερη δουλειὰ ἢ ὁποία γίνεται κυρίως στην Δ΄ τάξη, θὰ μποροῦσε ὕμως νὰ γίνη καὶ σ᾽ ἄλλες τάξεις. Τὸ εἰδικὸ αὐτὸ ᾿Απάνθι- σµα σχετίρεται μονάχα μὲ τὸν μαθητὴ. Εΐναι μιὰ προ- σωπικὴ δουλειὰ τῆς εἰδικῆς ἐκλογῆς του. Μπορεῖ νᾶχη σχέση μὲ τὴν ὕλη ποὺ διδά- χθησαν, τὶς πιὸ πολλὲς ῥὅ- µως φορὲς δὲν ἔχει. 'Ὁ µα- θητῆς διαλέγει ἕνα θέμα πρωτότυπο καὶ ἐντυπωσιακὸ καὶ τὸ ἀναπτύσσει μὲ κεἰκό- νες τὶς ὑποῖες κολλᾶ µέσα σ᾽ αὐτό. Λόγια πολλὰ δὲν θὰ γράψη παρὰ µονάχα ὅσα χοειάζονται. Τὶς λεπτοµέρει- ες θὰ τὶς ἀναφέρουν οἱ εἰκό- γες ἢ τὰ σχέδια ποὺ θὰ σχε- διάση. Ἡ σειρὰ ποὺ θὰ θά- λη τὶς εἰκόνες, καθὼς καὶ τὺ τὶ θὰ γοάψη, εἶναι δουλειὰ τοῦ ἰδίου. Ἔτσι καλλιεργεῖ τὴν πρωτοθουλία καὶ τὴν ἐ- φευρετικότητά του, προσπα- θώντας νὰ παρουσιάση τὸ Ἑεχωριστὸ του αὐτὸ ὅδηµι- ούργημα καὶ ν᾿ ἀρέση, Οχι µόνο ἡ δική του τάξη ἀλλὰ καὶ ὅλες οἱ ἄλλες ἔχουν νὰ ὠφεληθοῦν ἀπ᾿ τὴ δουλειὰ τοῦ κάθε µαθητῇ ποὺ δούλε- ψε μὲ τὸ «εἰδινὸ Μουσικὸ ᾽Απάνθισμα». Στὴν δουλειὰ αὐτὴ μποροῦν, ἂν θέλουν, νὰ ἐργασθοῦν συνεταιρικὰἀ δυὸ ἢ τρεῖς καὶ πιὸ πολλοὶ µαθη- τὲς, Τὰ θέµατα ποὺ διαλέγουν εἶναι πολὺ διάφορα μεταξύ τους καὶ πολλὲς φορὲς τόσο πρωτότυπα. ᾿Αναφέρω µερι- κά: 1) Ῥιολὶ καὶ Παγκανίνι, 9) Όογανα Βουλγαρίας, 8) κ αν . ' ἡ ἐξέλιξη τοῦ πιάνοι, 4) Μουσική τῶν Μαύρων, ϐ) τὸ Κλασσικὸ ἩΜπαλλέτο, ϐ) Συνθέτες ποὺ στὰ ἑλληνικὰ τ) ὄνομά τους ἀρχίζει μὲ «Μ», Ἱ) Μουσουργοὶ ποὺ τ’ ὄνομά τους τελειώνει σὲ «ν». Β) Ἕνας συνθέτης κάθε χώρας τῆς Βὐρώπης, 9) Ἰ- ταλοὶ συνθέτες ποὺ ἔγραψαν ὕπερες, 10) Μαργκὸτ Φον. δτὴν ταὶν -- Νουρέχιεῳ, 11) Συνθέτες ποὺ γεννήθηγαν ᾱ- πὸ τὸ 1700 ὡς τὸ 1Τ40, 19) Ἄννθέτες ποὺ ἔζησαν ᾱ- πὸ τὸ 1600 ὡς τὸ 1199, 19) Συνθέτες ποὺ τ᾽ ὄνοιά τους στὰ ἑλληνικὰ ἔχει ἄθοοισμα ψηφίων ἑπτά, 14) Ἐθνικοὶ Ὕμνοι διαφόρων χωρῶν, 16) Λαϊνοὶ χοοσοὶ Ιοινοπολι- τείας, 16) Κάοτες µΔίσνοι, 1) Συμφωνικὲς ὀρχῆστοες τῆς Γεοµανίας ἢἡ 18)... Μοι- σουργοὶ ποὺ δὲν παντρεύτη- καν ! κ.λ.π. Ἑν' ἀπ᾿ τὰ πιὸ σηµαντι- χὰ µέρη τόσο τοῦ Βἰδικοῦ Μουσικοῦ ᾿Απανθίσματος εἷ- γαι τὰ ἐξώφυλλα καθὼς καὶ τὰ πρῶτα φύλλα τους, πρά- γµατα ποὺ ἑτοιμάζονται στὴν ἀρχὴ ποὶν ἀρχίσουν νὰ γρά- Φφουν στὸ τετράδιο. Είναι δηλαδη, ἡ πρώτη προεργα- σία τῆς χρονιᾶς. Τὸ τετράδιο ποὺ χρησιμο- ποιεῖται εἶναι δεμένο μὲ χαο- τόνι. Ντύνεται στὴν ἀρχὴ μὲ ἄσπρη ἡΧκοντρὴ κόλλα (χαρτονάκι). Ύστερ) ἀπ᾿ τὸ ντύσιμο ὁ μαθητὴς ἔχει νἁ θρῆ, μὲ δική του ὁλότελα ἐ- Χλογή, μµιὰ µεγάλη εἰκόνα ᾱ- σπρόµαυρη ἢ κατὰ προτίµη- ση ἔγχρωμη, ποὺ νἄᾶχη σχέ- ση μὲ τὴ Μουσική. Ἡ εἰκό- να αὐτὴ θὰ πρέπη νἆναι σο- θαρὴ καὶ νὰ ἐντυπωσιάζη. Θάναι ἄλλωστε ἡ πρώτη ἐν- τύπώση ποὺ θὰ δίνη τὸ ’Α- πάνθισµά του καὶ τὸ χαρα- κτηριστιχὸ γνώρισμα ποὺ θὰ τὸ ξεχωρίζη ἀπ᾿ τ) ἄλλα ᾽Απανθίσματα. Παίζει λοι- πὺν πολὺ σπουδαῖο ρόλο ἡ πρώτη αὐτὴ ἐκλογὴ στὴν ὅ- λη του ἐμφάνιση. ᾿Αφοῦ θοῇ τὴν κατάλ. ληλη κατὰ τὴ γνώ- µη του εἰκόνα κι ἀφοῦ τὴν κόψη γύρω καλλιτεχνικὰ, ὅ- πως νομίζει ὁ ἴδιος, τὴν κολ- λᾶ προσεκτικὰ στὸ ἐμπρό- σθιο ἐξώφυλλο. ἘΤὴν ἴδια δουλειὰ κάνει καὶ στὸ ῥὁπί- σθιο ἐξώφυλλο ἀλλὰ μὲ µι- πρότερη εἰκόνα τούτη τὴ Φφο- ρά. “Ὁ καθένας ὑποχρεώνε- ται νὰ ξέρη κάθε λεπτοµέ- οεια ποὺ ἀναφέρεται στὴν εἰκόνα ποὺ κόλλησε: ὀνομα- σία, ἱστορία κ.λ.π. Αν δὲν Ἑέρη κάτι πρέπει νὰ ρωτήση τὸν καθηγητή του νὰ τὸ µά- θη. Νὰ σηµειωθῆ ὅτι δὲν ἐ- πιτοέπεται νὰ γράφεται στὶς ἐξωτεριχὲς εἰκόνες οὔτε μιὰ ὀνομασία ἢ λέξη. Πρέπει νὰ τὰ θυμᾶται ἀπ᾿ ἔξω μὲ κάθε λεπτομέρεια. Μόνο ἔτσι θᾷ- ναι καὶ πιὸ κατάλληλο θοή- θηµα γιὰ τὴν τάξη ὁλόκλη- ϱἩἨ. Ἡ δεύτερη δουλειά εἷ- γαι νὰ γραφοῦν ἀπ᾿ ἔξω οἱ λέξεις: Μουσι»ὸ ᾿Απάνθι- σµα» ἢ στὸ δεύτερο τετρά- διο «Εἰδιχὸ Μουσικὸ ᾽Απάν- θισµα» καὶ µόνο αὐτές, μὲ γραφἡ τῆς ἀπόλυτης ᾖἐκλο- γῆς τοῦ μαθητῆ, σὲ τρόπο ποὺ νὰ μὴ ὑπάρχουν δυὸ τὰ ἴδια. Τελικὰ ντύνεται τὸ τετρά- διο μὲ σελλοφὰν πού, ἐχτὸς ἀπ᾿ τὸν προστατευτικό του σκοπό, δίνει στὴν ὅλη ἔργα- σία μιά λαμπρότερη ἐμφάνι- ση. Ἔτσι Φφυλλο. Τὸ ἐπόμενο θῆμα εἶναι τὸ πρῶτο φύλλο ποὺ εἶναι λει- κό. (Ὅπως ἀναφέραμε τὸ Απάνθισμα ἀποτελεῖται ἀπὸ δυὸ εἰδῶν κόλλες: λευχὲς καὶ μὲ γοαμμές). Στὴν σε- λίδα αὐτὴ γίνονται τρεῖς ἐρ- γασίες: α) Θὰ σχεδιασθῆ μὲ τὸ χέρι ἕνα ὁποιοδήποτε σγέδιο ἢ παράσταση ποὺ νἁ σχετί- ἕεται μὲ τὴ Μουσιγή, ἁπλῆ ἢ πιὸ πολύπλοκη ἀνάλογη μὲ τὶς ἱκανότητες τοῦ μαθητῃ. Τὸ σχέδιο αὐτὸ θὰ χοωματι- τέλειωσε τὸ ἐξώ- σθῆ ἀνάλογα μὲ τὴν ἐπιθυ- µία τοῦ καθενός. Δὲν θὰ κολλήσουν στὴ σελίδα αὐτὴ ἔτοιμη εἰκόνα. Σκοπὸς κεἷ- γαι νὰ δημιουργήσουν κάτι δικό τους ὅσο ἁπλὸ καὶ νᾶ- ναι, ϐ) Θὰ γραφοῦν πάνω φη- λὰ πάλι οἱ λέξεις «Μουσικὸ ᾽Απάνθισμα» ἢ «Βἰδικὸ Μου- σικὸ ᾿Απάνθισμα», ἀλλὰ μὲ πιὸ μικρὰ γράμματα, σὲ ἆν- τίθεση πρὸς τὸ ἐξώφυλλο. Υ) Ἁτὴν κάτω δεξιὰἁ γω- γία θὰ γραφοῦν τὰ στοιχεῖα τοῦ µαθητῃῆ. Ἔτσι ξέρω ὅτι μόλις ἀνοίξω τὴν πρώτη σε- λίδα θά ρῶ στὸ ἴδιο πάντα µέρος τὸ ὄνομα τοῦ χάθε µα- θητῆ. Ἡ τελευταία δουλειὰ γιὰ γὰ τελειώση ἣ προεργασία τοῦ τετραδίου εἶναι ἡ περι- ποίηση τοῦ δεύτερου φύλλου. τὴ σελίδα αὐτὴ ὁ κάθε µα- θητὴς θὰ γράψη ἕνα ρητὸ σχετιχὸ μὲ τὴ Μουσική, παρ- µένο ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ ἢ τὴν παγκόσμια «φιλολογία, καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν Αγία Γοαφή. Τὸ διαλέγουν ἀπ᾿ τὴ συλλογὴ ποὺ ἔχουμε στὴν Αἴθουσα Μουσικῆς, στὴν τε- λειοποίηση, τῆς ὁποίας συμ- θάλλουν οἱ ἴδιοι τὰ μέγιστα, ἀναφέροντες κάθε νέο ποὺ θά θροῦν σὲ διάφορα κείµε- να. Τὸ οητὸ αὐτὸ μπαίνει σὲ ἀνάλογα σχεδιασμένο πλαίσιο καὶ χοωματίζεται χα τὰ θούληση. ᾿Αντιλαμθανό- µαστε ὅτι εἶναι ἡ μόνη περί- απτὠση ποὺ μπορεῖ νὰ συναν- τήσουµε ἴσως τρεῖς ἢ τέσσε- ρις ποὺ θὰ γράφουν τὸ ἴδιο ρητό, ἡ καλλιτεχνικὴ του ὅ- µως παρουσίαση θάναι ὁ- πωσδήποτε διαφορετικὴ τοῦ ἑνὸς ἀπ᾿ τὸν ἄλλο. Οἱ ἴδιες ἐργασίες κγί- γονται καὶ στὸ τρίτο τετρά- διο ποὺ φέρει τὴν ὀνομασία «Πρόχειρο Μου- σικῆ ς». Ἐκει µέσα παίρνουν οἱ μαθητὲς τὶς ποό χειρες σημειώσεις τους ἀντὶ νὰ. τὶς γράψουν στὸ γενικό τοὺς πρόχειρο. ᾽Απ΄ τὰ πιὸ πάνω γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι σὲ μιὰ τάξη ἀπὸ δ6 μαθητὲς θἄᾶχουμε στὸ Μουσικὸ ᾿Απάνθισμα καὶ στὸ ΠἩοόχειρο Μοισικῆς 90 ---δθ. διαφορετικὰ μουσικὰ οητά, θἄᾶχουμε Ττ0 σχέδια κα- µωμµένα ἀπ τοὺς ἴδιους μὲ διάφορες μουσικὲς παραστά- σεις καὶ τὸ πιὸ σημαντικὸ ἀπ ὅλα θἄᾶχουμε στὰ δυὸ ἐ- Ἑωτερικὰ φύλλα τῶν δυὸ τε- τοαδίων 140---500. διαφορε- τικὲς πολύχρωμες εἰκόνες, μέσ᾽ ἀπ᾿ τὶς ὁποῖες μπορεῖ νὰ γη ὁποιοδήποτε ὀοήθημα γιὰ τὸ µάθηµα. Αὐτὸ ἔχει μεγίστη σπουδαιότητα γαὶ σημασία. Πολὺ σπάνια θὰ χοειασθῶ στὸ καινούργιο µά θηµα δικό µου ἐποπτικὸ θοή- θηµα. 210---210 εἰκόνες καὶ σχέδια ὑπάρχουν µόνο στὸ ἐ- Ἑωτερικὸ καὶ στὸ ποῶτο αφ ύλ- λο τῶν δυὀ τετραδίων κάθε τάξης. Αν λογαριάσουµε καὶ τὶς εἰκόνες ποὺ ὑπάρ- χουν στὰ «Βϊδινὰ Μουσικὰ . ’ . , Απανθίσματα» θὰ πρέπει ο προ νοκ τ ναχη Ἠ ταξη αὐτῃη τῶν ὁὃδῦ μαθητῶν, κατά µέσον ὅρον 500---350 ἐξωτερικὲς µουσι- κὲς εἰκόνες καὶ σχέδια (χῷ- ρὶς νὰ λογαριάζουµε ἐχεῖνες ποὺ θὰ κολλήσουν µέσα στὰ τετράδια). ᾿ἐνάμεσα σ᾿ αὖ- τὲς θὰ ὑπάρχη ὁπωσδήποτε ὄχι µόνο μιὰ ἀλλὰ καὶ περισ- σύτερες ἀπ) αὐτὲς ποὺ χρει- αζόμαστε σ’ ἕνα εἰδικὸ μάθη- μα . ᾽Αρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγµα ποὺ συνέθη μὲ τὸν ἐπιθεωρητὴ κ. Κάώ- σταν Ἰωαννίδην: Σὲ κάποια ἐπίσκεψή του στὸ Γυμνάσιο Θηλέων Λάρ- γαχος ἔτυχε ν΄ ἁπασχολήση ἐκεῖνος τὴν Α΄ τάξη. ᾽Απὸ ἐρώτηση σὲ ἐρώτηση ἦλθε ἡ κουθέντα πάνω στὸ θιολον- τσέλλο. Προσπαθοῦσε νὰ τοὺς ἐξηγήση τὸ σχῆμα του καὶ πῶς παίζεται, καθὼς καὶ τὴ διαφορά του ἀπ᾿ τὸ χογ- τραμπάσο. -- Έχω στὸ Μουσικό μου. ᾽Απάνθισμα θιολοντσέλ- λο, πετάγεται μιὰ µικρή. -- Κι ἐγὼ κοντραμπάσο, πετάγεται μιὰ ἄλλη, μὲ τὸν ἐχτελεστὴ μαξί. Ηιὸ πολλὲς ἐξηγήσεις ῆ- σαν πιὰ περιττές. Μπόρεσαν οἳ ἴδιες οἱ μαθήτριες νὰ θροῦν τὶς ὁμοιότητες καὶ δι- αφορὲς στὸν τρόπο τοῦ παι- Ἑίματος καὶ νὰ θγάλουν τὰ συμπεράσματά τους. Σᾷς ἐ- θωτῶ: Πῶς θὰ μποροῦσε διαφορετικὰ νὰ πετύχη ἕνας τό ἴδιο ἀποτέλεσμα, ἀφοῦ δὲν ἧταν ἐκεῖνο τὸ μάθηµό τους γιὰ νὰ φοόντιξε ἀπὲ ποὶν ὁ καθηγητῆς νὰ φέρτ τὰ κατάλληλα ἐποπτικὰ μέ- σα Τελειώνοντας θἄθελα νά τονίσω ἀκόμα μιὰ φορἀ τὴν ἀγάπη ποὺ δείχνουν τὰ παι- διὰ στὶς ἐργασίες αὐτές. Τὰ τετράδια αὐτά ὄχι μονάχα εἶναι ἀπ᾿ τὰ πιὸ ἀγαπημένα τους, ἀλλὰ καὶ μὲ ὑπερη- φάνεια. τὰ κρατᾶγε καὶ τὰ δείχνουν. Μπορεῖ ἕνας πολὺ εὔκολα νὰ διαπιστώση τὰ πιὸ πάνω σὰν ἔχουν στὰ χέ- ριά τους διάφορα θιθλία ἢ τετράδια τῆς ἡμέρας: θὰ δῆ πάντα σχεδὸν τὸ Μουσικὸ ᾿Απάνθισμα πρῶτο ἀπ᾿ ἔξω νὰ φαίνεται. Ὅταν περάσουν ἕνα διὸ χοόνια, εἶν᾽ ἀμφίόολο κατὰ πύσο θὰ μπορέση νὰ θρῃ ἕ- νας εἴκολα ἕνα ἄλλο τετοά. διο τῆς προπροηγουµένης ἢ τῆς προηγούµενης ἀχόμα τάξης, Στὴν περίπτωση ὔ- µως τῶν µμουσικῶν αὐτῶν εργασιῶν, μπορεῖ νὰ θρῆ ἕ. γας ὅσα θέλει, σὲ ὁποιαδή- ποτε στιγµή. Ζήτησα μιὰ μέρα, σ’ ἕνα τμῆμα τῆς Τ΄ τάξης, νά μοῦ φέρουν, ἂν εἶχαν, ἀπ᾿ τὸ σπί τι τους ἕνα Μουσικὸ ᾽Απάν. θισµα τῆς Α΄ τους τάξης. θὰ τὸ πιστέφετε ὅτι στὸ ἑ. πόµενο µάθηµα μέτρησα μὲ ἔνπληξή µου... 35 προπέρσι- γα ᾽Απανθίσματα! Κι ὅλη ἡ τάξη εἶχε 88 ἄτομα, Ἐ. παΐνεσα τὴν πράξ τη μ. ὅλη μου τῆν καρδιὰ κι ἔνοιώσα ταυτόχρονα μιά τέτοια συγ- Ἀίνηση, ποὺ μοὔδωσε δύνα- µη νὰ συνεχίσω ἀκόμα πιὸ μπροστά. ΧΡ. ΑΧΙΛΛΕΟΥΑΗΣ Τὸ ψευδώνυµον ἔχει σηµα- σίαν ὡς προς τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι κάμνουν ἕνα ἄτομο γὰ τὸ ἐχλεξη. “Ὑπάρχουν ᾱ- πειρά ψευδώνυμα ἀπο τὰ ὁ- ποῖα ἕνα ἄτομο δύναται νὰ ἐκλέξη. Διατὶ ὕμως ἐχλέγει τὸ ἕνα καὶ μοναδικὸ μεταξὺ τόσων πολλῶν Μετὰ τὴν ἕ- ρευναν εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω μὲ ὁμάδας καθὼς καὶ προσωπικά μὲ ἕνα ἕκα- στον ἐν τῶν μαθητῶν. ᾽Απὸ τὰς συνομιλίας αὐτὰς προ- κύπτει ὅτι οἱ μαθηταὶ ἐκλέ- γουν ψευδώνυμο διὰ δύο κὺ- οίως λόγους. Πρῶτον διότι θαυμάζουν τὸ ἄτομο τοῦ ὁ- ποίου διαλέγουν τὸ ὄνομα ὡς ψευδώνυμο καὶ θὰ ἤθε- λαν ἐὰν ἦτο δυνατὸν νά τοῦ ὁμοιάσουν καὶ νὰ τὸ αιµη- θοῦν εἰς τὴν ζωήν. Δεύτερον τὸ. φευδώνυµο ἀπηχεῖ κατὰ κάποιον τρόπον ἢ τὸν χαρα- κτήρα, ἢ ἕνα χαραντηριστι- κὸν γνώρισμα, ἢ τὴν ψυχικὴν διάθεσιν τοῦ μαθητοῦ. Ὕ- πάρχουν κι’ ἄλλοι πολλοὶ λό- γοι οἱ ὑὁποῖοι ὁδηγοῦν τοὺς μαθητὰς νὰ διαλέξουν ἕνα ψευδώνυμο. Μεριμοὶ εἶναι οἳ ἀκόλουθοι: 1. Τὸ δικό τους ὄνομα δὲν τοὺς ἀρέσει καὶ θὰ ἤθελαν ἕνα ἄλλο ὄνομα ὠραιότερο τουλάχιστο ἀπὸ ἀκουστικῆς ἀπόψεως, Φαίνεται οἱ λαοὶ οἱ ὁποῖοι δίδουν δύο καὶ τρία ὀνόματα εἰς τὰ παιδιά των. κατὰ τὴν θάπτισιν οἵὗ- τως ὥστε ὅταν μεγαλώσουν νὰ, διαλέξουν ἐκεῖνο τὸ ὄνο- μα ποὺ τοὺς ἀρέσει, ἀποφεν- γουν νά δημιουργοῦν διὰ θίοι φυχιχκὰ τραύματα εἰς τὸ παιδιά των ἐξ αἰτίας ἑνὸς ὁ- γόµατος, 9. Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει ποιὸ ψευδώνυμο θὰ διαλέ- γουν καὶ παίρνουν ἕνα στὴν τύχη. Ὑποσυνειδήτως ἴσως νὰ. ὑπάρχουν λόγοι ἀλλὰ τὸ ἄτομο δὲν τοὺς ἀναγνωοί- ζει, δ. Διαλέγουν ψευδώνυμα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καµίαν σηµασίαν ἢ ἔννοιαν. Δημι- ουργοῦν μὲ γράµµατα γέους ἤχους καὶ γέας λέξεις αἱ ὁ- ποῖαι διὰ πρώτην φορὰν γοάφονται ἐπὶ χάρτου. (Ἡ ὁομὴ τῆς δημιουργικότη- τος) Ταυτοχρόνως ἡ δηµι- ουογία πολὺ παράξενων Λλέ- Έεων ἀπὸ ἠχητικῆς, ὀρθο- γραφικῆς καὶ αἰσθητικῆς ᾱ- πόψεως δημιουργεῖ ἴσως µι- στήριον εἷς τὸν διαθάξοντα τὸ ψευδώνυμο. ὋὉ ἀναγνώ- στης ἴσως νά θαυμάζη τὴν ἐξυπνάδα καὶ ἐφευρετικότη- τα τοῦ ἐφευρέτου. Συμφώ- γως πρὸς τὰς Φροῦδικὰς θε- ὠρίας, κατὰ τὰς ὁποίας τί- ποτε δὲν. εἶναι ἄνευ σηµα- σίας, ἣ παντελἠς ἀνυπαοξία ἐνγοίας εἲς τὸ ψευδώνυμο δυνατὸν νὰ ὑποδηλῆ ἄρνη- σιν τῆς Κωῆς καὶ ἑπομένως τῶν εὐθυνῶν διὰ τὴν ἑωήν. Είναι ἀδύνατον νὰ ἔξαν- τληθοῦν ὅλοι οἱ λόγοι συνει- δητοὶ καὶ ὑποσυνείδητοι διὰ τοὺς ὁποίους ἕνα ἄτομο δια- λέγει ἕνα φευδώνυµο ἀντὶ ἄλλου. Τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον ἆ- κολοιθεῖ μὲ φυσικὴν συνέ- πειαν εἶναι. ποίαν ἐπίδρασιν ἐξασχκεῖ ἡ παιδεία ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς ψευδωνύμων τῶν μαθητῶν. Οἱ μαθηταὶ αὐτοὶ ὑπποξαν τρόφιμοι Ἓλληνι- νῶν Σχολείων διὰ δέκα ἕως δώδεχα ἔτη, Εὶς τὰ σχολεῖα δικῥάξουν, μελετοῦν, ἀκού- ουυ καὶ συνεχῶς εὑρίσκον. ται εἲς ἐπαφὴν μὲ τὸν Ἑλ. ληνοχοιστιανικόν μας. πολι- τισµόν. 'Ὑπουσγινὰ διαγγέλ- πατα, ἐνθουσιώδεις ὁμιλίαι ὑπὸ παθηγητῶν μαὶ µαθη. τῶν ἀμούονται π]λειστάκις »ατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ σχο- λικοῦ. ἕταους καὶ ἐπαναλαιι- θάνονται ἀπὸ ἔτους εἲς ἕ- τος, Καθηγηταὶ δὲν. παρα- λείπουν. εὐναιρίας δοθείσης͵ νὰ ἀναπτύξουν ἐχτὸς τοῦ µα- θήµατος τῆς ἡμέοας, τὴν σημασίαν τοῦ ἠρωϊσιιοῦ μαὶ τῆς αὐτοθισίας τῶν ὅσων ὅ. πεσαν µανόμενοι διὰ τὰ ᾖ. δαγικὰ τῆς πατοίδος. Ἡ ἐ- πότριος τοῦ θανάτων, τοῦ Μάτση καὶ τοῇᾷ Αὐξεντίου Βεαπόλεως ἑορτάκεται ἀνελλιπῶς ναὶ ἐκφωνοῦνται πατριωτικοὶ λό- γοι. Ἑν τούτοις ἂν κρίνω- μεν ἀπὸ τὰ ψευδώνυμα τῶν μαθητῶν, ὡς πρὀτυπα θαν- μασμοῦ καὶ ἠρωποιήσεως τὀ- τε θὰ ἀπογοητευθῶμεν οἳγ- τρῶς. Ἡ ἱστορία µας ἡ πα- λαιοτέρα, νεωτέρα -αὶ ἡ πρόσφατος δὲν ἀποτελεῖ στοιχεῖον θαυμασμοῦ καὶ ἐμ- πνεύσεως ἐκ µέρους τῆς µε. γάλης πλειονγότητος τῶν µᾳ- θητῶν. Κά οἱ µαθηταί µας σήμερον ἂν δὲν ἔξησαν, του- λάχιστον ἐγαλουχήθησαν ἆ- πὺὸ τοὺς ςήσαντας τὸν ἠρωῖ- κὸν ἀγῶνα τῆς ΕΟΚΑ. Μύ- νο ὅσε τῶν μαθητῶν ἤτοι 18 τὸν ἀριθμὸν ἐπέλεξαν ψει- δώνυµα ἀπὸ τὴν ἐθνικήν µας ζωὴ καὶ ἀπὸ αὐτὸ οὔτε τὸ ἥμισυ δὲν ἔχει τὸ ἡρωϊκὸ στοιχεῖο µέσα των. Κανεὶς δὲν ἐπέλεξε «ψευδώνυμο ἆ- πὸ τὸ πάνθεον τῶν ἠρώων τῆς ΕΟΚΑ. Αὐτὸ θά πρέπει νὰ μᾶς ἐμόάλη εἰς μεγάλην ἀνησυχίαν ὡς πρὸς τὴν ἐπί- ὅρασιν τὴν ὁποίαν ἢ παι- δείας µας ἐξασκεῖ ἐπὶ τῶν μαθητῶν, ὄχι µόνον εἰς τὸ Ἐθνικόν µας ζήτημα ἀλλά καὶ εἰς ἄλλους πφοσανατο- λισμούς. Οἱ σκοποὶ τῆς Παιδείας πρὸς τὸ παρὸν εἶναι πολὺ γεγικοὶ καὶ δὲν εἶναι δυνα- τὸν νὰ τοὺς ἀξιολογήσωμεν. Ῥεόαίως τὰ ψευδώνυμα δὲν εἶναι κατάλληλος καὶ ἀντι- προσωπευτικὸς τρόπος ἀἆξιο- λογήσεως. ᾽Αποτελοῦν ὅμος μίαν ἔνδειξιν ὄχι ἀπόδειξιν. Ἐΐναι ἀμφίδολο ἐὰν ὑπάρχη γνωστὸς τρόπος ἔπιστημονι- χῆς ἀξιολογήσεως γενιχῶν σκοπῶν τῆς ΠΠαιδείας. Είναι ἐπίσης πολὺ ἀμφίθολο ἐὰν τὰ. µέσα τὰ ὁποῖα χοησιμο- ποιοῦνται ἐπιτυγχάνουν τοὺς σκοποὺς καὶ στόχους οἳ ὁ- ποῖοι θέτονται. Ἡ πιθανό- της εἶναι ὅτι ἐπιτυγχάνουν μύ- γον μερικῶς. ᾿Εὰν θέλώμεν νὰ ἀξιολογήσωμεν τὰ ἐπιτεί- γµατα τῆς Παιδείας πρέπει νὰ, καθοοισθοῦν συγκεκοιμέ- να συμπεριφορικἁ πλαίσια τὰ ὑποῖα εἶναι γνωστὸ ὅτι ὑπό- κεινται εἰς ἀντικειμενικὴν ἓ- πιστημονκὴν µέτρησιν. Τρὺς τὸ παρὸν µία τοιαύτη προ- οπτικῆ δὲν ὑπάρχει οὔτε δια- φαίγεται εἰς τὸ ἐγγὺς μέ)» λον. Οὕτω θὰ πρέπει νὰ ἆ- κολουθήσωµεν τὸν πατροπα- ράδοτο τρόπο ὃ ὁποῖος ὅμο- λογουμένως μᾶς ἔχει ἐξυπη- ρετῄήσει ἐπαρχῶς ὡς ἔθνος καὶ ὡς κοινωνία µέχοι σή- µερον. Τώρα ὅμως ἀρχίζουν νὰ, διαφαίνωνται ἐνδείξεις ὅτι δὲν εἴναι δυνατὸν νὰ συνεχίση ἐπ) ἄπειρον καὶ εἰς τὸ µέλλον. Ὅσον γοηγορό- τερον ἀοχίσομεν νὰ σχεπτό. μαστε τὶ θά πρέπει γὰ, γίνη εἷς τὸ μέλλον ὡς πρὸς τὸ θέµα τῆς ἐπιστημονικῆς ἆᾱ- ξιολογήσεως τῶν σχκοπῶν, µέσων καὶ ἐπιτευγμάτων τῆς Παιδείας µας τόσο τὸ καλί- τερο δι) ἡμᾶς, ᾿Απὸ τὰ ᾖ56ς τῶν µαθη- τῶν οἱ ὁποῖοι ἐχρησιμοποίη- σαν φευδώνυµα μὲ Ἑλληνι ἣν χοοιὰν πολλὰ δὲν ἔχουν τὸ ἠρωϊχκὸ στοιχεῖο μέσα των. Οὕτω τὸ μοναδιχὸ ὅ- γοιια τῆς Ἀπουμπουλίνας ᾱ- κολουθεῖται ἀπὸ ἐγεῖνο τῆς Αλίκης Βουγιουκλάνη. Ὁ Τεώονιος Καραϊσκάνος ἀπὸ τὸν Μίμη Δομάξο. ὁ Παπα- Πλέσσας ἀπὸ τὸν Τέλλο Α- γρα,. ὃ ᾿Αθανάσιος Λιάχος ἀπὸ τὸν Θανάση Βέγγο, ἣ ᾿Αθανάτη Ἑλλὰς ἀπὸ τὴν ᾿Ανεξάοτητη Κέπρο, ὁ Μπονολοτιέοης Ἑανάσης ᾱ- τὸν ΑΓ. Λύόθα, ᾿Αχολοι- Ααὖν ἡ Ἐνανήλευχος, ὃ Ελ Ἐνηωέχο, ὁ Λέων Γαμθέτας να ἃ μυθινὸς Δαίδαλος. Τὸ μεγαλύτερο ποσοστὸν τῶν μαθητῶν οτος --- 54 ᾱ- γύρια καὶ 61 χορίτσια --- ἓ- πέλεξαν ψευδώνυμα τὰ ὁ- ποῖα φανερώνουν τὴν ψνχι: κήν των κατάστασιν Ἡ ὁποία δὲν. εἶναι εὐχάριστος. Πλεῖ- στα ψευδώνυμα. εἶναι παθ μένα ἀπὸ τὴν φύσιν ὡς τά Συνέχεια εἰς τὴν Την Σελίδα Ι ΣΕΛΙΣ 12 δελτίον ΟΕΛΜΕΚΕ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 197ο ΕΜΕΙΣ ΚΔΙ 0 ΤΥΠΟΣ ΕΡΓΟΝ τοῦ πραγματικοῦ δηµο- σιογράφου είναι µεσα εἰς την τύρ- θην τῆς ζωῆς, µέσα εἰς τὰ ἀἄλληλο- συγκρουοµενα ρευµατα καὶ ἁἀντινο- µικα προόλήματα γὰ εὑρίακη τὸ ὁρ- δὸν, νὰ ἀάναλυη, νὰ τεκµηριώνη καὶ τελος νὰ προθάλλη τουτο μὲ τέτοιο τρόπο ὥστε καὶ ὁ απλὸς ανθρωπος καὶ οἱ ἰσυνοντες νὰ καταντοῦν ὅτι άν δὲν γίνουν ὅσα διά τοὺ «τύπου» προ- θάλλονται, ἀναλύονται καὶ ᾿ὑποδει- κνύονται, η ζωή δὲν είναι δυνατὸν νὰ πάῃ µπροστά. Σὰν Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. ἐδῶ καὶ 18 µῃῆ- νες τώρα ἀγωνιζόμεθα διὰ τὴν ἐπί- λυσιν διαφόρων προθληµάτων τὰ ὁ- ποῖα ἀπασχολοῦν τὸν ἐκπαιδευτικόν, ὁ δὲ ἡμερήσιος τύπος ὄχι µόνον προ- έθαλε τὰ αἰτήματα, ἀλλὰ διὰ σχο- λίων καὶ κυρίων άρθρων ὑπεστήριξε τὸ δίκαιον τῶν αἰτημάτων καὶ ὑπέ- δειξεν εἰς τοὺς ἁρμοδίους, ὅτι ὀφεί- λουν προτοῦ εἶναι ἀργά, νὰ ἐπιλύ- σουν πάντα τὰ αἰτήματα τῶν ἐκπαι- δευτικῶν. Ἡ στάση τῶν ἐφημερίδων πέραν τοῦ ὅτι γιὰ μᾶς εἶναι εὐχάριστη, ᾱ- ποδεικνύει σ’ ὅλους, ὅτι ἡ ἐνδελεχὴς µελέτη τῶν διαφόρων αἰτημάτων, µά- λιστα προτοῦ ὑποθληθοῦν, ἡ προσπά- θεια νὰ ἐξαντλήσωμεν κάθε διαδικα- στικὸν µέτρον, ὅσος χρόνος καὶ ἂν χρειασθῆη, ἡ πίστωσις χρόνου ἡ ὁποία κατ᾽ ἐπανάληψιν ἐδόθη εἰς τὴν Κυ- θέρνησιν, εἶναι ἡ ὀρθὴ τακτικὴ γιὰ τὴν διεκδίκηση αἰτημάτων. Εἴμεθα θέθαιοι ὅτι, προχωρών- τος καὶ ποογραμµατίζοντας μὲ περί- σκεψη κάθε ἐνέργειά µας, θὰ ἔχουμε τὴν συμπαράσταση τοῦ Τύπου ὥς τὸ τέλος. Σχοῦτα ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΞΛΙΡΕΣΗ ΣΕ ΕΥΡΙΟ ἄρθρο τῆς ἐφημερί- δος «Αλήθεια» στὶς Τ.2.19/2 ἀνάμε- σα στὰ ἄλλα γράφει «ὅσον καὶ ἆᾱ- πογοητευτικὸν νὰ θλέπη κανεὶς τὰς ἄλλας τάξεις -- μεταξὺ τῶν ὁποίων τὸν πνευματικὸν καὶ ἐκπαιδευτικόν µας κόσμον -- καθ’ ἥἤν στιγμὴν διακυ- θεύονται τὰ πάντα, νὰ μὴν ἐνδιαφέ- ρώνται καὶ νὰ μὴν προγραμµατί- ζουν τίποτε ἄλλο παρὰ ἀγῶνας διὰ... γέας αὐξῆσεις!» ᾽Απογοητευτικὸν διἁ τοὺς ἐκπαι- δευτικοὺς εἶναι ὅτι ἀπὸ τὰς ἐφημερί- δας µόνη ἴσως ἡ «Αλήθεια» δὲν εἷ- δε τὴν ἀλήθειαν ποὺ περικλείει ὁ ᾱ- γῶν των. Καὶ πολὺ καλὰ γνωρίζει ὁ συν- τάκτης τοῦ κυρίου ἄθρου τῆς «Αλη- θείας» ὅτι ὁ ἀγώνας τῶν ἐκπαιδευτι- κῶν εἶναι πολύπλευρος. Πρέπει νὰ ἔχη συνειδητοποιήσει ὅτι ἡ Ἕλληνο- πρεπὴς ἀγωγὴ δὲν εἶναι μέλημα τῆς τελευταίας δεκαετίας͵ Εἶναι κοινὴ ἡ ἐκτίμηση ὅτι ἂν οἱ ἐκπαιδευτικοὶ δὲν ἀνθίσταντο εἰς τὰ καταχθόνια σχέ- δια τῶν ξένων ἴσως ὁ συντάκτης τῆς «Αληθείας» νὰ μὴ ὠμιλοῦσε. καὶ νὰ μὴ ἔγραφε σήμερον τὴν ἙΕλληνικὴν γλῶσσαν. Ἐλπίζουμε νὰ εἶναι καὶ γι’ αὐτὸν ἀξίωμα ὅτι, αὐτὸ γιὰ τὸ ὁποῖο σεμνύνεται σήµερα κάθε Κύπριος, ὁ ἀγὼν τῆς ΕΟΚΑ, εἶναι ἔργον καὶ προσφορὰ τοῦ ἀνώνυμου πλήθους τῶν ἐκπαιδευτικῶν στὴν Κύπρο. Μιὰ ἀλήθεια θὰ δηλώσουμε μὲ συναίσθηση τῆς εὐθύνης µας: ΤΗ δου- λειά µας πάνω στὴν ἔδρα, τὴν διεύ- Ρρυνση τοῦ πνευματικοῦ ὁρίζοντα τῶν τροφίµµων τῶν σχολείων, τὴν προσπά- θεια µας νὰ κάνουμε τὸν νέο δέκτη τῶν διαφόρων ἐπιδράσεων καὶ έπη- ρεασμῶν χωρὶς νὰ χάνη ὁ νέος τὴν ἀν ἀνθρωπιά του, νὰ τὸν ὁδηγήσουμε ἆ- πὸ τὸ στάδιο τοῦ δέκτη στὸ στάδιο τοῦ δημιουργοῦ καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ θά- ση τὴν 'Ελληνοπρεπῃ ἀγωγῆὴ τὰ ξέ- ρουµε καλά’ δὲν θέλουμε δάσκαλο καὶ μάλιστα ἀνειδίκευτο. . ᾿Αποροῦμεν ὅμως: ἐδῶ καὶ 18 μῆ- γες ποὺ ἡ ΟΕΛΜΕΚ ἀγωνίζεται διὰ τὴν προθολὴν τῶν αἰτημάτων της, στὸ διάστηµα τοῦτο ποὺ ὠρίμασαν τὰ πάντα καὶ ἡ συμπαράσταση τῶν ἐφημερίδων ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ θυ- µόμµαστε εἶναι µοναδική, δὲν ἄκουσε, δὲν ἐδιάθασε ὁ κατὰ πάντα ἐνῆμερος συντάκτης τῆς «Αληθείας τίποτε πε- ρὶ τῶν αἰτημάτων τῶν ἐκπαιδευτι- κῶν Αν αὐτὴ εἶναι ἡ πρανγμµατικό- τητα δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ ἐκφράσου- µε τὴ λύπη µας. Τὴ λύπη µας ἐκφράζουμε γιατὶ Φαίνεται πὼς ὁ συντάκτης τῆς «Α- ληθείας» δὲν ἀναγνωρίζει στὸν ἐἑκ- παιδευτικὸ ὅτι εἶναι ἄνθρωπος, ὅτι ἔχει κι αὐτὸς ἀνάγκες, ὅτι τέλος πρέπει κι αὐτὸς νὰ ζήση. ᾽Αναγνωρίζουμε σὰν ἐκπαιδευτι- κοὶ τὰ καθήκοντα καὶ τὶς εὐθύνες μας, ᾽Ανταποκρινόμεθα σ᾿ αὐτό. ᾿Απὸ τοὺς ἄλλους ζητοῦμε νὰ μᾶς άναγνω- ρίσουµε τὸ δικαίωµα νὰ ζήσουμε σὰν ἄνθρώποι. ΠΡΟΙΚΟΣΥΜΦΟΝΑ ! ΤΑ ΝΕΑ εὐεργετικὰ µέτρα τῆς Κυθερνήσεως γιὰ τὸν καθηγητὴ πρέ- πει νὰ μᾶς κάµουν ὅλους προσεκτι- κοὺς, ἰδιαίτερα δὲ τοὺς ἐλεύθερους. ἘΕξηγούμαστε. Γιὰ νὰ πάρη ἕνας κα- θηγητὴς ἐπίδομα ἐνοικίου πρέπει ἆᾱ- νάµεσα στὰ ἄλλα ποὺ ζητοῦν οἱ ἁρ- µόδιοι νὰ παρουσιάση καὶ προικο- σύμφωνο. Προσοχἡ λοιπὸν ἐσεῖς οἱ νέοι συνάδελφοι ὅταν θὰ παντρευτῇ- τε νὰ ὑπογράψετε προικοσύμφωνον γιὰ νὰ πάρετε τὶς 52 µέχρι 7 ποὺ εἷ- ναι τὸ εὐεργέτημα τῆς Κυόερνήσεως | Βεθαίως ἡ Κυθέρνησις ἀσκεῖ κοι- νωνικὴν πολιτικήν. Αὐτὴ ἤ κοινώνικὴ πολιτικὴ ἐπιθάλλει εἰς ὅλους τοὺς γονεις νὰ κάνουν προικοσύμφωνα! Ἐντολὴ λοιπὸν τῆς Κυθερνήσεως εἰ. ναι νὰ διατηρηθοῦν οἱ προῖκες ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΠΑΛΑΙΟΝ αἴτημα τῆς ὀργανώ- σεως ἢτο νὰ γίνουν κανονισμοὶ γιὰ διορισμοὺς, τοποθετήσεις, µεταθέ. σεις, προαγωγὲς μὲ τοὺς ὁποίους θὰ ταν δυνατὸν νὰ περιορισθῆ ἡ εἰς 6ά- ρος τῶν «νενομοθετηµένη ἀδικία». Δυστυχῶς ἀφοῦ περιμέναμε 15 περίπου µῆνες -- δὲν ἀναφέρουμε προσπάθειες παλαιοτέρων συµέου- λίων -- πήραμε ἕνα σχέδιο κανονι- σμῶν τὸ ὁποῖο νομιμοποιοῦσε τὴν ῥ- Φφισταμένην κατάσταση. Οἱ ἁρμόδιοι φαίνεται ὅτι ὑποτιμοῦν τὴν νοημοσύ- γην µας. ΗἨθελαν νὰ ὑπογράψῃ ἡ ΟΕΛΜΕΚ τὴν καταδίκην τῶν συνα- δέλφων καὶ νὰ γίνη συνεργὸς εἰς πράξεις τὰς ὁποίας καταδικάζει τὸ σύνολον τῶν ἐκπαιδευτικῶν. .. Λυπούμαστε νὰ ἀναφέρουμε ὅτι πέρασε τόσος χρόνος, ἄσκοπα ἐκινη- τοποιήθη ὁ τύπος καὶ τὸ σύνολον τῶν συναδέλφων, ἐπρογραμματίσθη ἆ- γὼν γιὰ νὰ πεισθῃ ἡ Κυθέρνηση νὰ ἀπορρίψῃ τὰς εἰσηνήσεις της καὶ νὰ πάρη σὰν ῥάση στὴν διεξαγόµενη στὸ ὑπουρνεῖο συζήτηση τὶς εἰσηγή- σεις τῆς ΟΕΛΜΕΚ. Ἡ τακτική αὐτὴ τῆς Κυθερνήσε- ως ὁδηγεῖ στὸ συμπέρασμα ὅτι µόνη ὁδὸς διὰ τὴν διεκδίκηση δικαίων αἰ- τηµάτων εἶναι οἱ δυναμικοὶ ἀγῶνες. Ὁποιαδήποτε ἀναταρανὴ συντα- ράξει τὰ σχολεῖα τοὺς µμῆνες ποὺ μᾶς ἔρχονται, ὑπεύθυνη θὰ εἶναι ἡ Κυθέρνηση ὃ ὁποία ὁδηγεῖ τοὺς κα- θηγητὰς στὸν δρόμον αὐτὸν -- καὶ στοὺς δρόμους. ΤΟ ΑΙΤΗΝΙΑ ΔΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΙΝ ΤΩΝ ΚΛΙΜΑΚΩΝ Τὸν παρελθόντα Δε- κέµόριον ἡ ΟΕΛΜΕΚ ἀπέστειλεν πρὸς τὸν Ὑπ. Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Μικτὴν ᾿Επιτροπὴν τὸ κάτώθι ὑπόμνημα. ἘἨξοχώτατον, Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, Ἠνταῦθα. Ἐξοχώτατε, Ἡ ΟΒΑΜΕΚ, λόγῳ τῆς δεινῆς οἰκονομικῆς καταστά- σεως εἰς τὴν ὁποίαν περιΏλ- θον τὰ µέλη της, ἀπεφάσι- ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΤΟΥ Ίθό8 ΚΑΙΤΟΥΙΟΥΝΙΟΥ ο]. ΟΣΗΠΡΙΑ Φακιὲς Φασόλια Λουθιὰ Κουκιὰ Κουκχιὰ κοῦννες ΛΑΔΙΑ Φυστικέλαιον Βιόλα Λεζιὲρ Ἐλαιόλαδον Φυστικέλαιον Φίνο ΜΑΓΕΙΡΙΚΑ ΛΙΠΗ Σπράϊ μικρὸν Σπράϊὶ µεγάλον Μέλισσα ΒΟΥΤΥΡΑ ΨΩΜΙΟΥ Αὐστραλίας κουτὶ Εὐρωπαϊκά ΜΑΡΓΑΡΙΝΕΣ Μπλοῦ Μπάντ ἌΣ κάϊ ξ Ῥούτυρον ααγειρικὸν ΤΥΡΗΠΑ Ὀλλανδικὰ Νεστλὲ Κυπριακὸν Κυποιαχὸν Χαλλούμι ΓΑΛΑΤΑ Ἠλάχας 4 ᾽Αγελάδων σεν ὅπως ἀναφέρη καὶ ὑπο- θάλη πρὸς τὴν Κυθέρνησιν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ κατὰ τὸ 1968 πραγ- ματοποιηθεῖσα ἀναθεώρησις Χλιμάκων τῶν καθηγητῶν α) ἐκάλυψε µόνον τὴν τότε ὑποτίμησιν τῆς λίρας καὶ ἐλά- χιστον µέρος τῶν πολλῶν πρὸ τοῦ 1968 ἐτῶν, ϐ) δὲν ἐ- θασίσθη ἐπὶ οἱασδήποτε ἀξι- ολογήσεως' δὲν ἦτο δηλαδη ἀνάλογος καὶ τῶν προσὀν- τον, τῆς προσφορᾶς, τῆς εὖ- θύνης, τῆς σπουδαιότητος τῶν καθηκόντων, τῶν συν- θηκῶν ἐργασίας καὶ τῆς πεί- Αὔξησις 66 1968 1911 19,50 120 150 ὅθ,δά 169 960 26 200 950 6 100 160 δ8 115 9τ5 50 900 800 50 1900 1800 48 926 826 100 1000 2000 50 1000 1500 24 10 210 59 590 616 ὄ0 450 615 10 250 2Τὅ 96 100 195 50 100 160 14,5 1τ5 200 35,35. 9 300 96 400 00 26 150 190 95 900 1100 50 800 1200 90 900 1100 18.14 80 9ὅ 25 66 β0 ρας. Ἡ ἀπὸ τοῦ 1968 µεγάλη ἄνοδος τοῦ θιοτικοῦ κόστους, ἡ αὔξησις τῶν ἀναγκῶν τῆς ζωῆς, αἳ συνθῆκαι ζωῆς καὶ τὸ ὕψος τοῦ θιοτικοῦ ἔπιπέ- δου ἐπεδείνωσαν σημαντικῶς τὴν ὕλην κατάστασιν τῶν µε- λῶν τῆς ΟΕΛΑΜΕΚ καὶ ὦ- δήγησαν ταῦτα εἰς δυσχε- ρεστάτην θέσιν. Πιστεύοντες ὅτι δὲν πρέ- πει νὰ συνεχισθῆ ἡ κατά- στασις αὕτη ὑποθάλλομεν αἴτημα ἀναθεωρήσεως µι- σθῶν 1) διὰ λόγους ἀξιολο- γήσεως, 9) διὰ λόγους σι- νεχοῦς ὑποτιμήσεως τῆς λί γῆς νὰ ἔχη ἰσχὺν ἀπὸ τῆς Μετά τιμῆς. ρας καὶ ὃ) διὰ λόγους αὐξή- Ίης Ἰανουαρίου 1979. Διὰ τὴν ΟΒΑΜΕΚ σεως τῶν ἀναγκῶν τῆς ᾿Επισυνάπτομεν πίνακα ἐμ- ζωῆς. φαίνοντα τὰς τιμὰς διαφό- “Ο Πρόεδρος Ῥυγκεκριµένως ζητοῦμεν τὴν ἀκόλουθον ἀναθεώρησιν: Ἡ ἡμερομηνία ἐφαρμο- Ὑφιστάμεναι κλίμακες 8το Χ 50 ρῶν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν τοῦ 19608 καὶ τοῦ Ἰουνίου 1911. Α. ΠΑΠΑΜΙΛΑΤΙΑΔΗΣ Ὁ Γ,. Γραμματεὺς Κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ Προτεινόµεναι κλίμακες Ῥ 9 ) --- 965 810 Χ 40 Χ 16 --- 1649 Ὦ ὃ ᾖτ6ῦ Χ 24 -- 1008 Χ 50 --- 1098 11566 Χ 49 Χ 15 -- 1184 Ὦ 6 912 Χ 94 -- 10852 Χ 50 --- 1949 144/ Χ 40 Χ ὔ-- 606 Χ4ε Χ τ-- 1999 110 92 Χ 50 -- 1082 Χ 56 -- ι428 1460 Χ 40 Χ 4-- 1614 Χ 418 Χ 11 --9149 Ἠ19 1164 Χ 96 --- 1488 1890 Χά4ΒΧ 9 -- 2829 Ἠ15 1296 Χ δ6 -- 1404 Χ 48 -- 1Ρ48 3100 Χ ὔ4 Χ δὃ 9969 Χ ὄ ἓ τα 84 Χ ὃ --- 9614 Β14 1440 Χ 48 --- 1984 Χ 60 -- 1044 2908 Χ το Χ ᾖ-- 9098 Χ 9 Χ 1-- 9694 Β16 1696 Χ ϐ60 --- 1Τττ6 3059 Ν96Χ ὃ--- 9850 Σίσσυ ἘἨθαπορὲ ΚΟΝΣΕΡΡΕΣ Σάλτσες μικρὲς Σάλτσες µεγάλες Σαρδέλλες Καμήλας Σαρδέλλες Καμήλας μιχρὲς ᾽Αντζοῦγες Τόνος Ζουὰν μικρὰ Ζουὰν μεγάλα Τόνοι Λάῑϊτ μεγάλοι Τόνοι Λάῑτ μικροὶ ΑΛΕΥΡΙΑ Φαρίνα ντόπια Φαρίνα ἐξωτερικὴ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΑ ΨΑΡΙΑ Ῥόσσι Λιθρίνι Ψάρια φρέσκα ΣΠΙΡΤΑ Κυπριακὰ Ἐξωτερικά ΣΑΠΟΥΝΙΑ -- ΣΚΟΝΕΣ Ντιξάν Σὲρῳ Λλὰξ Ντόπιο πράσινο ἨΝτόπιο ἄσπορο Πάλμολιθ Βὶμ μκοὺν 44940 --- Λευκωσία Αὔξησις 56 1968 1911 Αὔξησις ος 1968 191) 8τ ὅδ Πἡ Ἐὔρηκα ὑγρὸν 90 100 140 58 ὅ Τὅ Ντεττὸλ 05 100 166 ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ σο 90 50 Χὰμ κουτιοῦ 90 956 300 με μα 900 Λούντζα 35,58 1200 1600 ὅ 110 δαλάμι : τ δη Ἡη 10 14.5 τοῦ αοῦ 90 60 60 ΡΩΦΗΜΑΤΑ 28 120 160 20,ττ β6 ϐὔ Καφὲ 9ῇ 100 196 86 100 196 ἸΚακάο 67 τό 196 26 100 195 Σοκολάτα 90 50 60 95 60 το Ἐοίνκινγκ Σ όκολεητ θτ,δτ 110 140 Ἐτδι 90 σ0 ϱ0 20 100 120 | 26 196 160 ΔΙΑΦΟΡΑ Ρύζι Μπάρπα Μπὲν μιχοὺ 25 100 135 ῬΡύςι Καρολίνα 16150 190 140 50 250 596 Μακαρόνια 15.98 65 Τὅ 34 955 910 Ζάχαρις 5ὅδ4 τὸ 100 : ον Φλέηκς μιρρὸ 23 100 126 ὁρν Φλέηχκς µεγάλο 3δ.Α ὃ ον 4 « 4} λδεὲ 160 200 ο α (πωδικαὶ τοοφαὶ) 90 δη ϱ0 ο. Ἀιδέα μικρὲς δῦ ὄ 8] τὸ 100 ΄Ασπρο τα 83 κ τι λ 90 110 Ῥαφὲς Κὰρς 30” πο 66 Σιαμποῦ Τρὴν 5.0 100 150 ο ιημαιαξί Τοὴν μεγάλα 4444 9οῷ δ2ὅ 3 ποῦπες ντο ὥ 38:34 10 160. Κουρεῖον ομὰ ἀτδ Ἡν ς 136 160 Ραπτικὰ 1 :η τη ν Καθαοιστήριον 16. α ο ὃν Φορολογία Γενικὴ 90 90 50 60 μι 0 «κας 1646 0ὔ το ΤΓύποις Θέοπφες Λτδ. Τηλ. 4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1972 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ 11 ΚΟΙΝΗ ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ-ΕΠΑΡΧΙΑΚΩΝ ΕΓΚΡΙΣΙΣ ΧΛΡΑΧΘΗΣΗΣ [ΡΑΜΜΙΗΣ ΛΙΝΛΜΙΚΙΝ ΕΝΕΡΓΗΙΝ ΚΛΙ ΛΓΝΝ. ΜΠΙΦΛΣΙΣ ΕΠΙ ΤΙΥ θΗΗΛΤΙΣ ((ΚΛΤ ΚΙΝ ΕΡΛΣΙΛ). Ἐν Λευκωσία τῇ 26ῃ Ἰανουαρίου 1915. Πρὸς τὸν Γεν. Διευθυντὴν Ὑπουργείου Παιδείας Ἐντα ῦθα. ᾽Αξιότιμε Κύριε, Τὸ Κ.Δ.Σ. τῆς ἡμετέρας ᾿Οργανώσεως καὶ τὰ µέλη πάντων τῶν ᾿Επαρχιακῶν Συμθουλίων κατόπιν µελέ- της τοῦ προκύψαντος θέµα- τος «κατ᾽ οἶκον ἐργασία», τὸ ὑποῖον ἀναφέρεται εἰς ἐγκύ- χλιον ἀποσταλεῖσαν ὑπὸ τοῦ Ῥπουργείου Παιδείας εἰς ἅ- παντα τὰ σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, διαδηλοῦν τὴν ἀντίθεσιν τῆς ᾿Οργανώ- σεως πρὸς τὰ διαγραφόµενα σχέδια καὶ µέτρα, ἀποορί- πτουν πᾶσαν προσπάθειαν ἀποσκοποῦσαν εἰς τήν περαι- τέρω ἐπιθάρυνσιν τῶν παθη- γητῶν καὶ δὲν ἀποδέχονται τὸν διὰ συγκεκαλυμµένων µέ- τρων ἔλεγχον. Τὰ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἀνατιθέμενα καὶ ἐπιθαλλόμε- να εἰς τοὺς καθηγητὰς µέ- τρα χαρακτηρίζοντα ὑφ) ἡ- μῶν ὡς δυναστικά, ἐντελῶς ἀπαράδεκτα διὰ τὴν εὔσυνει- δησίαν τῶν, ἀσύμφορα πρὸς τὸ δημιουργικὸν ἔργον των χειρότερα τοῦ ἡμερησίου ἢ ἑθδομαδιαίου ἢ διμηνιαίου σχεδίου ἐργασίας, τὸ ὁποῖον ὡς γνωρίζετε συνεζητήσαµεν μεθ) ἡμῶν πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμί- σεος ἔτους, καὶ ἐπὶ τοῦ ὁ- ποίου ἐπῆλθε σιµφωνία ὕπως μὴ τηρεῖται. Τυχὸν ἀποδοχη ὑπὸ τῶν καθηγητῶν καὶ ἐφαρμογὴ τοῦ ἀνατιθεμένου εἰς αὐτοὺς ἔργου θὰ ὑποθιθάση τούτους εἲς «γραφιάδες», πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἐπιδίωξις τοῦ Υπουργείου, ὡς πιστεύο- μεν. Διά πάντας τοὺς ἀνω- τέρῳ λόγους καὶ ἐπὶ πλέον ἐπειδὴ ἡ ἀπαίτησις τοῦ Ὕ. πουογείου ἐπὶ τοῦ συγκεχρι- µένου θέµατος α) ἀντιθαίνει πρὸς ὁμόφωνον ἀπόφασιν τῆς Ὑπεπιτροπῆς Σχεδίων ΎὝ- πηρεσίας (τῆς Μικτῆς ἘἜπι- τροοπῆς) τῆς 9ης Λ᾿Ἰουνίου 1969 συμφώνως πρὸς τὴν ὑποίαν θὰ ἀποφευχθοῦν Ἆα- ταχρήσεις ὁδηγοῦσαι εἷς ὕ- πέρµετρον ἐπιθάρυνσιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν πέραν τοῦ κανονικοῦ φόρτου ἐργασίας καὶ ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει οἰαδήποτε δημιουργηθησοµέ- νη τακτικὴ θὰ γίνη ἀποδεκτὴ ὑπὸ τῶν ἐκπαιδευτικῶν ϐ) εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ διαθεθαίωσίν σας εἰς τὴν. ὡς ἄνω Ὑπεπιτροπὴν ὅτι «ἐκ µέρους τοῦ Ύπουρ- γείου θὰ καταθληθή πᾶσα προσπάθεια πρὸς ἀποφυγὴν καταχρήῄσεων εἰς θάρος τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Τὸ Κ.Δ.Σ. καὶ τὰ Ἔπαρ- χιακὰ Συμθούλια τῆς ΟΕΛ- ΜΕΕ. α) ἐπιμένουν ὅπως ἓ- Φαρμοσθῆ πλήρως ἡ συμφώ- γία τῆς 9ης Λ᾿Ἰουνίου 1969, ϐ) ζητοῦν ἀπὸ ὑμᾶς, ὅπως δώσητε ὁδηγίας περὶ τού- του, Υγ) ἔδωσαν ὁδηγίας εἰς τὰ µέλη τῆς ᾿Οργανώσεως ὅπως μὴ ἐφαρμόσουν τὰ προτεινόμενα ὃ) εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν σας πρὸς συ- ζήτησιν τοῦ ὅλου θέµατος. Ἐπιτρέψατέ µάς νὰ παρα- τηρήσωμεν καὶ τὰ ἀκόλου- θα: Διὰ τὴν πολλὴν κατ’ οἷ- κον ἐργασίαν καὶ τὸν φόρ- τον ἐργασίας γενικῶς χαθη- γητῶν καὶ μαθητῶν ἂς ἀἆνα- ζητηθῆ ἀλλοῦ ἡ ρίζα τοῦ κα- κοῦ. Εὶς τὸν µεγάλον ἀἁρι- θμὸν τῶν µαθηµάτων καὶ κυ- ρίως εἰς τὴν μεγάλην ποσό- τητα ὕλης, ἡ ὁποία ἐπιθάλ- λεται ὑπὸ τοῦ ἀναλυτικοῦ προγράµµατος νὰ διδαχθῆ. Ἐντύπωσιν προεκάλεσε τὸ ὅτι τὸ 'Γπουργεῖον ἐνδιεφέρ- θη ἀμέσως, ὀοθῶς θεθαίως --- ἀλλ οὐχὶ διὰ τοῦ καταλ- λήλου τρόπου --- ὅταν ῥὅνε- µαρτυρήθησαν μαθηταὶ διὰ τὸν φόοτον ἐργασίας ἐνῶ διὰ τὰς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν δια- μαρτυρίας τῶν καθηγητῶν διὰ τὸ αὐτὸ θέµα οὐδὲν ἕ- πραξε. Ο.Β.ΛΔ.Μ.Ε.Ν. ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ 26)9)19 Εἰς κοινῆην σύσκεψιν τοῦ Κ.Δ.Σ. μετὰ τῆς ὁλομελεί- ας τῶν ᾿Επαρχιακῶν Συµ- θουλίων τῆς ΟΒΛΜΕΙΚ ἐγέ- νετο ἐνημέρωσις ὑπὸ τοῦ Ἠροέδρου ἐπὶ τῆς πορείας πάντων τῶν ἀπὺ καιροῦ ἐκ- κφεμούντων αἰτημάτων τῆς ΟΕΛΜΕΕΚΕ. 'Βτονίσθη ὅτι ἐ- δόθη εἰς τὴν Κυθέρνησιν ἡἩ ζητηθεῖσα πίστωσις χρόνου, λυπούµεθα δὲ νὰ παρατηρή- σωμµεν ὅτι ἐπὶ µαταίω ἀνα- µένομεν 18 μῆνας δι’ ἐπίλν- σιν θασικῶν αἰτημάτων. Ὡς ἐκ. τούτου εἴμεθα ὑποχοεο- µένοι νὰ ἀποδυθῶμεν εἰς οἵ- ανδήποτε ἐνέργειαν καὶ δυ- ναμικὸν ἀγῶνα ἤθελεν ὅδη- γήσει ἡμᾶς ἡ τακτικἠ τῆς Κυθερνήσεως. Τῃθιθ΄5 4η ἱπιροπΠαπί {οπιυἰα ΡθΠίπά ἴπε Ροάγνοήκ οἱ α ΒΜΗΝ, Ιἔ ππεθης «οπιρθοί ἀἰπιεησίοης ομἱςίάε, ἃπα |οἷς οἱ ΓοΟΠΙ {η5ίάθ.Εοί 6 68: οἱ ἴπίς οδ[ίοιε ἰ5 απιαζίηΡἰγ πιθηοβινείΘΏΙΕ, ἃΡίΙε 8Πά εἂ5γ [ο Π8ΠάΙΕ.Α ο ἰμαί ἐς ποῖ οπΙγ ρεήθοί {ου ἶπο ἀίνθι απά Πἰς ρᾶςςθημαίς, Ρυἱ 85ο {οι ἰοά8γ’5 οοηρεςίεα ἸγαΠϊο. ΧΑΡ. ΠΗΛΑΚΟΥΤΑΣς 6 ΥΙΟΙ ΛΤᾶ. ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΤΗΛ. 76512 ΛΕΜΕΣΟΣ ΤΗΛ. ᾖΤ1266 ΑΜΜΟΧΟΩΣΤΟΣ ΤΗΛ. 62102 Διεπιστώθη ἡ ὁμόφωνος γνώµη πάντων τῶν καθηγη- τῶν καὶ ἣ διάθεσις τούτων ὅπως ἀγωνισθῶσι σθεναρῶς ὄντες θέδαιοι ὅτι ἡ Κυθέρ- νησις θἀ δώση ἵκανοποιητι- κὴν λύσιν εἰς τὰ κάτωθι αἰ- τήµατα:--- 1. ᾿Αναθεώρησιν µισθολο- γικῶν κλιμάκων. 5. Ἠφαρμογὴν τῆς Ἑλλη- νικῆς Ἐκπαιδευτικῆς Νοµο- θεσίας. 7 8. Μείωσιν ὡρῶν διδασκα- λίας. 9. ᾿Επίδομα ἐνοικίου --- ὑ- παΐίθρου --- εἰδικῶν προσόν- των, δ. Παραχώρησιν ἐπιδόμα- τος ἐνοικίου ὡς τὸ ἐζήτησεν ἡ ΟΕΛΜΕΚ. καὶ πάντα ταῦτα μὲ πρῶτον αἴτημα τὴν ἐπιθολὴν ἐλέγ- χου ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ὁποί- ων ἢ συνεχἠς ἄνοδος προχα- λεῖ τὴν ὑποθολὴν αἰτημάτων ὑπὸ πάντων τῶν ἔργαζομέ- γῶν. Ἡ σύσκεψις ὁμοφώνως ἐ- νέκρινε τὴν χαραχθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Κ.Δ.Σ. γοαμμὴν καὶ καθώρισε τὰς εὐθύνας καὶ τὰ καθήκοντα ἑκάστου Ἐπαρ- χιακοῦ Συµόουλίου διὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἔκθασιν τοῦ ἀγῶγος. ᾽Ακολούθως ἡ σύσχκεψις ἐ- πελήφθη τοῦ θέµατος τῆς «κατ’ οἶκον ἐργασίας» ὡς ἀναφέρεται εἰς σχετικὴν ἐγ- κύκλιαν τοῦ “Ὑπουργείου καὶ ἀπεφάσισεν ὅπως «ἀπορρίψη τὰ προτεινόμενα ὡς παρα- θαΐνοντα ὑφισταμένην συμ- φωνίαν μεταξὺ Ὑπ. Παιδεί- ας καὶ ἐκπαιδευτικῶν ὄὀργα- γνώσεων καὶ δώση ὁδηγίας εἰς τοὺς καθηγητὰς ὅπως μὴ ἐφαρμόσουν ταῦτα. ᾿Επίσης ἀπεφασίσθη ὅπως ἀποσταλῆ καὶ ἐγγροάφως ἡ ἀνωτέρω ᾱ- πύφασις πρὸς τὸ ὝὙπ. Παι- δείας. Ἐν τῆς Τοαμµατείας τῆς ΟΕΔΜΕΚ ΝΕΑΙ ἀἐιεδόσεεις Ἐξεδόθησαν ἐν μεταφράσει τὰ κάτωθι ἔργα τοῦ Βέρνερ Γιαῖγκερ. Ἱν-- Παιδεία τόµοι τρεῖς. Αρι- Θμὸς Πρωτοκόλλου Δημοτι- κῆς 131669/18--10--69, Μέσης 135823/9---10--69. 2--- Πρωτοχρισοτιανικοὶ Χόνοι καὶ Ἑλληνικὴ Παιδεία. ᾿Α- ριθμὸς Πρωτ. δ8δ5193/ 10-71-69. Ἁι--- ᾿Ανθρωπισομὸς καὶ Θεολο- γία. Οἱ Ἓλληνες καὶ ἡ ᾿Αγωγἡὴ τοῦ ἀνθρώπου. ᾿Α- ριθμὸς ἐγκρίσεως δ5193/ 10---7---69. Παραθέτοµεν τὰ σχόλια τοῦ Ἑλληνικοῦ Τύπου περὶ τῆς Παι- δείας. «Μία μνηµειώδης ὮΈκδοσις... Πρέπει νὰ διαθασθῃ πρῶτα ἀπὸ τοὺς ᾿Εκπαιδευτικοὺς τῶν Θετι- κὢν ᾿Επιστημῶν..» 1--12--69 «Δελτίον ΟΛΜΕ». «Ἕνα ἔργο µεγαλοφυές.., 'Ἡ πραγματοποιουµένη ἔκδοσις ἆπο- τελεῖ πρώτου μεγέθους πνευµα- τικὸν γεγονός «Σ.Ι. ᾿Αρτεμά- κης» Ἐλεύθερος Κόσμος» 6--12--70. «Πρόκειται διὰ ἕνα ἀξιόλογο ἔργο, χρήσιμο γιὰ κάθε Ἔκπαι- δευτικὸὀ ποὺ τοῦ παρέχει τὴν δυ- νατότητα νὰ θεωρήσῃ ἀπὸ φιλο- σοφικἡ σκοπιά, τὸ ἔργο καὶ νἁ διαπιστώση τὸν ἀγῶνα τῆς Παι- δείας σὲ παγκόσμια κλίμακα». «Ακρόπολις» 19 --3- ΤΊ. «Επίκαιρα... ἔρχεται ἡ ἔκδο- ση στὰ ἙΕλληνικὰ τοῦ περισπού- δαστου ἔργου τοῦ μεγάλου γνώ- στη τῶν ἀρχαιοελληνικῶν γραμ- µάτων Βέρνερ Γιαῖγκερ «ΠΠαι- δεία»... τοῦ πολυσήμαντου αὖ- τοῦ ἔργου». Μ. Κλάρας «Βρα- δυνὴ» 24--5- 71. «Ἡ Παιδεία εἶναι πραγµατι- κἁ ἕνα ἀρυστούργημα τῆς κλασ- σικῆς φιλολογίας... ἕνα ἔργο 6α- σικῆς ὑποδαμῆς»' «Νέα Πολι- τεία» 3- “Τ--τ1. «Μνημειῶδες ἔργο... Τὸ θαυμά- σιο αὐτὸ ἔργο τοῦ Γιαῦγκερ ἕ- χει μεταφρασθῃ καὶ σὲ ἄλλες γλῶσσες, ἡ δὲ κυκλοφορία του.. ἐπέσυρε ἐγκωμιαστικὰ σχόλιαν. «Πέα» 22--7--Τ1. «Γιὰ τὸ κλκσσικὸ πιὰ ἔργο... Ἓνα σημαντικὸ πράγματι ἀπό- κτηµα γιὰ τὴν Φδιδλιογραφία μας. Οχι μονάχα ἐξ αἴτίας τοῦ συγγραφέα, ποὺ ἕἔδωσε µία νέα καὶ ἄκρως δηµιουργικἡ κατεύ- θυνση στὶς κλασσικὲς οσπουβὲς στὶς μέρες µας, ἁλλὰ καὶ τοῦ ἴδιου τοῦ Θιθλίου, ποὺ θὰ µπο- ροῦσε νὰ θεωρηθῇ, ὡς ἡ στερε- ώτερη θεμελίωση τοῦ σύγχρονου οὐμανιστικοῦ ἰδεώδους». Β. Βα- ρίκας «Βῆμω {1--δ--τ1. «Τὸ πραγματικἀ µμνημειῶδες ἔργον τοῦ Βέρνερ ἡΓιαῖγκερ «Παιδεία»... Τὴν σπουδαιότητα τοῦ ἔργου ἐπίσημαίνει...» «δη- μερινά» 21- ὃ- τ1. «ἰΚαυρὸς εἴταν νὰ ἐιδοθεῖ καὶ ατὰ Ελληνικά -- προπάντων στὰ Ἑλληνικά! -- ἡ Ορυλικὴ «Παιδεία» τοῦ Βέρνερ Γιαῖγκερ. Τέτοια συγγράµµατα --- κεφαλά- Ρρια... Χρειάστηκε συνθετικἡ {- κανότητα σπάνια γιὰ νὰ πρα- γματοποιηθεῖ αὐτὸς ὁ ἄθλος... «Αναρωτιέμαι: τὶ νὰ πρώτο- διαλέξω ἀπὸ τὰ κεφάλαια τῆς «Παιδείας»... Όταν μιὰ φορὰ ἀνοίξει (κανένας αὐτὸ τὸ θιθλίο, δὲν τοῦ κάνει πιὰ καρδιὰ νὰ τὸ κλείσει. Καὶ θλέπει πὼς θὰ τὸ ξανανοίγει συχνά, γιατὶ οἱ σε- λίδες του εἶναι ἀνεξάντλητες... «Ὡς ὅραμα ἡ «Παϊδεία» πα- ραμένει κάτι χλωρὸ καὶ φώτει- νό. Γιὰ τὸ ὅραμα αὗτό, ποὺ ἅμποτε νὰ γινόταν καὶ δικό µας, ἀξίζει νὰ τὴ διαθάζουµε ὅσο θά ζοῦμε». Αγγελος Τερζάκης «Βῆμα 25- 8--71. Ἑϊς ἁρτίαν ᾿μετάφρασιν ὑπὸ τοῦ κ. Γ.Π. Βερροίου, ἐξεδόθη ὁ πρῶτος τόμος τοῦ ἔργου τοῦ μεγάλου ΓΠερμανοῦ φιλολόγου, Βέρνερ Γιαῖγκερ, «Παιδεία, ἡ µόρφωσις τοῦ Ἓλληνος ἀνθρώ- που». Πρόκειται περὶ ἐξαιρετι- κο ἔργου, µεταφραασθέντος εἷς πλεῖστας γλῶσσας καὶ προδάλ- λοντος τὸ Ελληνικὸν πνεῦμα, εἰς ὅλην του τὴν λάμψιν. Ὁ συγγραφεὺς ἀναπτύσσει τὰ τῆς θέσεως τῶν Ἑλλήνων εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπίνης ἀγώ- γῆς καὶ παρέχει φωτεινὴν εἰκό- να τῆς ἐδελίξεως τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος καὶ τῶν πολιτειῶν της. Χ. Αγγελομµάτης Ἑστία 8-22--Τ1. Τὰ ἔργα τοῦ Γιαῖγκερ εἶναι ὄχι µόνον «μνημειώδης» καὶ «κλασσικὰ» ὅπως εὐστόχως ἔχα- ρακτηρίσθησαν ἀλλὰ ἁπαραίτη- τα ὡς πρώτης ἀνάγκης πνευ- µατικἡ τροφὴ διἁ κάθε ἐκπαι- δευτυκὸν. ᾿Ιδιαιτέρως πρέπει νὰ γίνουν κτῆμα τοῦ Ἓλληνος δι- δασκάλου τοῦ θασικοῦ θεράπον- τος τῆς ἐκπαιδευτικῆς προσπα- θείας τῆς Παψείας τοῦ Ἔ- θνους, Οἵ δουλόµμενοι νὰ ἀγοράσουν καὶ τοὺς πέντε τόµους τῶν ἕἔρ- γων τοῦ Γιαῖγκερ μὲ χαμηλὰς τιμάς δύνανται ν᾿ ἀπευθυνθοῦν εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ΟΕΛΜΕΚ. Μέγαρον Χατζησάδθα 4ος ὄρο- Φος ἆρ. τηλεφ. Τ4133. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1972 κ. ΠΑΛΑΜΑ ΔΙΩΟΔΕΚΑΛ δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΓΟΣ Ἱ Υ ΓΥΦ] ΣΕΔΙΣ 5 Υ 3ον Τραγουδό τὸν ἔρωτα πρὸς τὴ τσιγγάνα, μιὰ τσιγγάνα ἀόριστα, ὅμως πολὺ ὄἄξια κι ὡραία καὶ δυνατὴ, ποὺ νὰ μπορῃ νὰ τοῦ δώση πολλά, γνώση, μεταφυσικὴ ἱκανότητα, µαγικὴ δύναμη, τὸ ὠὡραῖο, τὸ αἰώνιο, ἀπὸ τὴν ὁποίαν πιστεύει πὼς θὰ δηµιουργήση νέο κόσµο, θὰ κυριαρχή- ση στὴ ζώή. ᾿Απὸ τὸν ἔρωτ᾽ αὐτὸν θὰ γεννηθοῦν «τ᾿ ἀψεγάδιαστα παιδιά», ἐνῶ τὸ άρρωστο καὶ ἄσκημο θἀ ἐξαφανιστῆ, καὶ γεμᾶτος ἀπὸ νόηµα πιὸ θαθὺ θὰ κυριαρχήση ὁ ἀρχοντάνθρωώπος. Στὰ πόδια της ρίχνει ὁ Γύφτος ὅλα τὰ τίµια καὶ ἱερά. Αὐτὸς ὅμως δὲν εἶναι ἔρώωτας πρὸς γυναίκα ἀλλὰ πρὸς χίµαιραν, εἶναι πολὺ ἰδεώδης ἐνῶ ἢ τσιγγάνα εἶναι μιὰ γυναίκα σὰν ὅλες, προσ- φέρει «τῆς γυναίκας τὴν ἁπάτη καὶ τῆς σάρκας τὴ σκλαδθιὰ» καὶ τὸν ἀπογοητεύει. Ἔτσι λύεται ἢ µεταρσίωσή του ἀπὸ τῆς σάρκας τὴ ψευτιά. Λόγος τέταρτος: Δοκίμασε ἀρκετὰ θε- τικὰ στοιχεῖα κι ἀπέτυχε, ἀπομονώθηκε, ἡ θέλη- σή του ὅμως εἶναι ἀλύγιστη, τὴν ἀκοῦμε σὰν τὸ Φάουστ νὰ λέγη «ἐγὼ θέλω». Καὶ στρέφεται σ᾿ ἄλλους δρόμους, ἐπιδίδεται στὴν ἄρνηση. Γίνεται κριτής, ἀρνητής, σαρκαστής. Εἶναι κι αὐτὸς ἕνας δρόμος γι΄ τ' ἀνυπότακτα πνεύματα, ποὺ μπορεῖ νὰ ὁδηγήση στὴ λύτρωση. Γιὰ νὰ οἰκοδο- µήση κανείς, ἴσωώς πρέπει καὶ νὰ γκρεµίση, λέγει ὁ ποιητὴς στοὺς «δειλοὺς καὶ σκληροὺς στίχους». «᾿Αἰκοῦστε. ᾿Εγὼ εἶμαι ὃ γκρεµιστής, γιατὶ εἶμ) ἐγὼ ὁ ατίστης, ὃ διαλεκτὸς τῆς ἄρνησης κι’ ὁ ἀκριθογιὸς τῆς πίστης». ᾿Ακολουθοῦν 4 λόγοι, οἱ πιὸ γνωστοὶ κι οἱ πιὸ εὐκολοσήμαντοι, ὅπου ὁ ποιητὴς θρίσκει τὴν εὐκαιρία νὰ καυτηριάση τὴ στείρα προγονολα- τρεία, τὸ φανατισμὸ καὶ νὰ γίνη προφήτης μιᾶς ἀναγέννησης, ἑνὸς φώτεινοῦ μέλλοντος. Γράφει σὲ ἄλλο ἔργο. «Καὶ, δυναµίτη, θρὀντηξε, καὶ συγοστάλαξε, αἷμα, παρὰ σέ πύργους ἄρχοντας καὶ σὲ ναοὺς τὸ ψέμα». Ἐδῶ κηρύσσει, σὰν τὸ Ζαρατούστρα, τὸ θά- νατο τῶν Θεῶν καὶ πλάθει Θεὸ «τέρας ἄγαλμα τὸ Τίποτε». Ὁ Γύφτος περνᾶ ἀπ᾿ ὅλα τὰ µέρη, γνωρί- ζει ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς θρησκεῖες κι’ ὅλους τοὺς τρόπους τῆς λατρείας, ἀλλὰ ὁ ἴδιος μένει ξένος κι’ ἀσκλάδωτος, ἀνεπηρέαστος «ἀπὸ σέδας, δέη- ση τάµα», γίνεται τῶν ἄθεων ὁ προφήτης. Μισεῖ τοὺς Θεοὺς «ἴσκιους φαντασμάτων», ὁ ἴδιος ἀπὸ κείνους πιὸ µεγαλόπρεπος. Τὸ µόνο ποὺ τὸν συγ- κινεῖ εἶναι τὸ κήρυγμα μιᾶς ἄσημης γύφτισσας, ξεµαλλιάρας στὴν Πόλη, τῆς Σύδιλλας τῆς ἆπα- ῥνήτρας ποὺ ἔκραζε: «Φωτιὰ νὰ κάψω τὸν Παρά- δεισο, νερὸ τὴν Κόλαση νὰ σθύσω». Οἱ Θεοὶ εἶναι δημιούργημα τοῦ ἀνθρώπου, μιὰ αὐταπάτη, ὅπως ὅταν τρέχη κανεὶς καὶ νομίζει, ἐνῶ αὐτὸς κινεῖ- ται, πὼς ὅλα τὰ γύρω του τρέχουν, σταματοῦν ὅ- µωώς μόλις αὐτὸς σταµατήση. Μαξὶ μὲ τοὺς Θεοὺς καταργεῖ κάθε πηγὴ ἆμ- φιθολίας κι’ ἀνησυχίας «εἶμ᾽ ἐγὼ ποὺ σθύνω τὸ γιατὶ κι’ εἶμαι ὁ ἀπαρνητῆς τοῦ Κάτι». Γίνεται κήρυκας τοῦ ἀπόλυτου μηδενισμοῦ: «εἶμαι τοῦ Τίποτε πανελεύτερος ὁ κράχτης». Οὔτε νὰ ὁλα- στηµήση δὲν καταδέχεται τοὺς Θεούς, γιατὶ ἆ- πλούστατα δὲν ὑπάρχουν. Ὅμως αὐτὸς ὁ µηδενι- σμὸς δὲν εἶναι τὸ τέρμα’ εἶναι µέσον, εἶναι ἡ ἑ- λευθερία ποὺ θὰ ὁδηγήση στὴν ἀνάσταση. Μα- κριὰ ἀπὸ ναούς, θεούς, προφῆτες, ὅταν ὁ οὐρανὸς ξαναρχίση «ἄπειρο ἀδειανὸ καὶ ἁδιάφορο» τότε θὰ ὁλαστήση καὶ στὴν ἔρημο «τὸ 6οτάνι τῆς ἀνά- στασης». Ὅμως μιὰ ποὺ αὐτὸ πολὺ θ᾽ ἀργήση κι’ ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὁπωσδήποτε δεμένος μὲ θρη- σκεῖες, ἀνακηρύσσει αὐτὸς τὸν ἑαυτό του Προφή- τη καὶ διαλαλεῖ «θασιλιὰ Θεὸ τὸ Τίποτε» καὶ στή- νει γιὰ «τὰ ψευτόνειρα» τοῦ ἀνθρώπου ἄγαλμα σ᾿ αὐτὸ τὸ τέρας Τίποτε, ἄγαλμα φοθερὸ καὶ γε- λοϊο. Λόγος πέµπτος: Εἴμαστε στὴν Κων- σταντινούπολη λίγες στιγμὲς πρὶν κι’ ἀμέσως µε- τὰ τὴν ἅλωση (χρονικὴ συνέχιση τοῦ Α΄ λόγου «καρτέραγε τὸν Τοῦρκο νὰ τὴν πάρη» (ἐδῶ) «ὁ Σουλτάνος καθαλλάρης, μπῆκε ὁ Χχαλαστής»). ᾿Ανοίγουν οἱ πόρτες τῆς Πόλης, ἔρχονται καρά- 6ια ἑορταστικὰ στολισµένα καὶ μιὰ πομπὴ ἀργο- πάτητη, θλιθερὰ μεγαλόπρεπη ἀπὸ «ἄντρες µο- ναχὰ ἀσπρομάλληδες καὶ μισοκοπιὲς καὶ παλλη- κάρια» φορτωμµένους «τυλιγάδια καὶ θιθλία σὲ χρυσὲς καὶ ἐλεφαντένιες θῆκες.. λείψαν᾽ ἅγια σάµπως νάναι» φεύγουν καὶ τὰ πᾶνε στὴ Δύση «στὰ πόδια κάποιων εἴδωώλων καὶ κόσμων» ποὺ τὰ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΕΟΔΕΟΟΜΟΥ Γυμνασιάρχης Γυμνασ]ου Λαπήδου προσµένουν «νὰ φωτοντυθοῦν μὲ κεῖνα». Ρώτώντας ὁ ποιητὴς περί τίνος πρόκειται σ᾿ αὐτὴ τὴν πομπή, θλέπει νὰ κυµατίζουν τὰ πλήθη καὶ νὰ ξεσπάη μιὰ φωνὴ καὶ νὰ πλέκη ἕνα ἀπέ- ραντο ὕμνο τῶν ᾿Αρχαίων, γιὰ τὴν αἰωνιότητά τους, τὴν παντοτεινῆ νεότητα, τὴν ὥραιότητα. «γιὰ νεκροὺς ἡ πλάση ἂς μὴν τοὺς κλαίη! ὤ οἱ πηγὲς οἳ ἀθόλωτες τῆς Σκέψης, οἱ ἀσυγνέφιαστοι τῆς Τέχνης οὐρανοί, οἱ ᾿Αθάνατοι κι’ οἳ 'Ὡραῖοι. Εἶναι αὐτοὶ οἱ διδάσκαλοι τῆς ᾽Αλήθειας, οἱ πιστοὶ τῆς ὀμορφιᾶς, εἶναι πάντα γεροί, ἀπείρα- κτοι ἀπὸ τὸ χρόνο, πάντα νέοι, εἶναι οἱ ἥρωες τῆς ᾿Ιδέας, εἶναι ἡ ᾿Αρετὴ καὶ οἱ λεθεντιά, τῶν Ολυμπων οἱ πλάστες, οἱ δημιουργοὶ τοῦ ρυθμοῦ, «ἡ Σοφία, ὁ Λόγος, ὁ Ῥυθμός' οἱ ᾿Αθάνατοι κι οἳ Ὡραϊῖοι». « Ἔτσι τοὺς γνωρίζει κι’ ὁ ποιητὴς καὶ τοὺς. διαφημίζει, ὅμως αὐτὸς δὲν μιμεῖται δουλικά, ᾱ- φομοιώνει κι’ ἀναπλάθει, «τὰ ταιριάζει τὰ τρα- γούδια στὸ δικό του τὸ σκοπό». Παραδέχεται πὼς θρῆκαν καταφύγιο «σκῆτες, μοναστήρια καὶ κελ- λιὰ» στὸ Βυζάντιο, ὅμως δὲν πῆραν δημιουργικὴ πνοὴ «δὲν ηὕρανε τὸν ἥλιο καὶ τὴ λευτεριά», ἔ- µειναν ἄγονοι «γινῆκαν θρυκόλακοι καὶ στοι- χειὰ» σὰν τὰ τροπικὰ λουλούδια στὰ θερµοκή- πια, αὐτοὶ ποὺ ταν «ἡ ζωὴ καὶ ἡ νιότη καὶ ἡ χαρά». Τοὺς µόλεψε μιὰ «λατρεία καταραμένη», ζήσανε τυραγνισµένοι ἐπὶ χίλια χρόνια μὲ τοὺς σχολαστικοὺς λογίους, μιὰ «ζωὴ μέσ᾽ τὰ δεφτέ- ρια. Οἱ πάπυροι ὅμως καὶ τὰ κείµενα δὲν τὸ θά- ζουν κάτω, νοιώθουν δύναμη καὶ ζωή, μιὰ ᾿Ανατο- λὴ σ᾿ ἄλλους τόπους γιὰ νὰ σπείρουν τὴν Ἑλλά- δα καὶ τὴ νιότη. «ἀπὸ τὴν πατρίδα µας διωγµένοι καὶ σθησµένοι ἀπ᾿ τὴν ᾿Ανατολὴ ϐ) ἀνατείλουμε στὴ Δύση. Ὅπου πᾶμε, θᾶθρουμε πατρίδες». Καΐσαρες κι ᾿Αλέξαντροι, θ’ ἀνοίξουμε, μὲ τοῦ Λόγου τὸ σπαθί, τὴ στράτα». Ἐκεῖ θὰ ρίξουν φῶς, θὰ ἐπιτύχουν μιὰ νεκρα- νάσταση, θὰ ἐπιτελέσουν προορισμό, θὰ συµφι- λιώσουν τὶς διιστάµενες τάσεις στὴ ζωή, θὰ νι- κήσουν τὴ µονομµέρεια. κι ὁ ἀσκητῆὴς θὰ φιλιωθῆ μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὸ γάλα τῆς ζωῆς Ἑανὰ θὰ πιῆς γηστευτή, κι’ ἕνα κρασὶ θὰ σὲ µεθύση». Μαξὶ δὲ μ᾿ αὐτοὺς καὶ μὲ τὸν κόσµο θὰ χα- ροῦν, «θὰ φαντάζουν σὰν ἡμίθεου «οἱ κακόσορ- τοι σοφοὶ κι’ οἱ στέρφοι δάσκαλου ποὺ τόσα χρό- για τοὺς κρατοῦσαν σαθανωμµένους. Ἡ ψυχὴ τοῦ ποιητῆ ὅμως δὲν συμφωνεῖ’ δέχε- ται ὅτι θὰ περάσουν πάνω ἀπὸ τὸν κόσµο σὰν πνοή, ὅμως ὁ κόσμος ἄλλαξε, θὰ συντελεστοῦν µεγάλες µεταθολές, τὸ παρελθὸν δὲν ἔαναγεν- νιέται «ὁ Μάης ποὺ σᾶς γέννησε δὲ θἀρθῃ». Μιὰ φορὰ ζήσανε σὰν πλάσματα τὴν ἀκέρια ζωὴ στὴ µακαρισµένη τους πατρίδα «ἄλλος ἀέρας τώρα κ) ἄλλος ἥλιος γιὰ σᾶς πιά’ καὶ ποτὲ πιὰ δὲ θὰ Ἑαναζῆστε τὴ ζωή σας, ξωτικά». Γιαυτὸ ὅποιος γίνει δοῦλος τους, θὰ σθηστῆ µα- ζίτους. Μόνο ὅποιος πάρει ὅτι πρέπει ἀπ᾿ αὐτούς, ὅποιος «δὲ θὰ χάση τὸν ἑαυτό του», «θὰ τραθήξη ἐμπρὸς». Καὶ θροντοφωνάζει: «...Ἡ προκοπἡ δὲν εἶναι γιὰ τοὺς δούλους «..«Ἡ προκοπὴ γιὰ τοὺς ἐλεύτερους». Οἱ ἀρχαῖοι μποροῦν µόνο νὰ 6οηθήσουν, ὄχι ὅμως νὰ ὑποκαταστήσουν τὴ ζωή. Ὁ κόσμος θὰ µείνη «θάρόαρος καὶ ραγιάς», ἂν δὲν στραφῆ µέ- σα του, ἂν δὲν χρησιµοποιήση τὰ δικά του φτερὰ καὶ νιάτα, ἂν δὲ γίνη δημιουργικός. Ὁ Γύφτος (ὁ ποιητὴς) δὲ θαμπώνεται μὲ δόξες οὔτε µεθάει μὲ παλιὰ µεγαλεῖα, οὔτε φοθᾶται τὸν Τοῦρκο, οὔτε τὴ σκλαθιά, γιατὶ σὲ ἀντίθεση μὲ κείνους, ποῦναι φαντάσματα αὐτὸς διακηρύσσει: «εἶμ᾽ ὁ ἀκέριος, εἶμ” ἡ ἀλήθεια, εἶμ᾽ ἐγώ τὰ δυὸ τ ἀξεχώριστα σάρχα καὶ ψυχή». Λόγος ἔκτος: Ὁ λόγος αὐτὸς ἆπο- τελεῖ προέκταση καὶ συμπλήρωμα του προηγου- µένου. Βάση του ὑπόκειται το ἱστορικὸ γεγονὸς τῆς κατα το 1456 καταστροφῆς μὲ φωτιὰ ἀπὸ τὸν Γιατριάρχη Γεννάδιο του 6ιολιου τοῦ Γεωργίου Γεμιστου τιλήθωνος για τοὺς νοµους. Ἡ κριση µε- ταφέρεται πιὸ πολὺ στὰ σύγχρονα. Οἱ θεσεις καὶ οἱ διασέσεις τοῦ ποιητῆ, ὅπως καὶ στὸν προηγού- μενο λόγο, εἶναι πιὸ σαφεῖς. Γύρω σὲ μιὰ φωτια εἶναι µαζεµένοι σὲ δυὸ ὁμάδες ἀπὸ τὴ µιἀ «ρασοφόροι, καλογέροι, χρι- στιανοὶ» μὲ τρομάρα καὶ ἡδονὴ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη «οἱ πολύθεοι, χριστιανοµάχοι, οἱ ἐθνικοὶ κι’ οἱ φι- λόσοφου μὲ µιά ἀκατάόεκτη σκέψη καὶ μιὰ θλί- ψη εὐγενικιά, Αὐτοὶ οἱ δυὸ κόσμοι διεξάγουν μιὰ πάλη’ οἱ ἐθνικοὶ ὀόλέπουν τὴν ὑπερχρονικὴ σηµα- σία τῶν ἀρχαίών, ἐνῶ οἱ Χριστιανοὶ αἰσθάνονται χρέος νὰ διαφυλάζουν τὰ δικάτους, γιαυτὸ καῖνε καὶ τὸ ἔργον τοῦ Πλήθωνος. Κι’ οἱ δυό, ὁ καθένας μὲ τὰ δικά του ἐπιχειρήματα ἐπικαλοῦνται γιὰ τὸν ἑαυτό τους τὸ δίκαιο καὶ τὴν ἀλήθεια, ἀκέρια τὴν ἀλήθεια, κατηγοροῦν ἀλλήλους, θρηνοῦν γιὰ τὰ δικά τους. Τὶς θέσεις τους ἐκφράζουν σὲ δυὸ τραγούδια πρῶτα οἱ χριστιανοὶ καὶ μετὰ οἱ πολύθεοι. Θρη- νοῦν οἱ χριστιανοὶ γιὰ τὴ ρωμιοσύνη ποὺ τὴν ἕ- φερε ὡς ἐδῶ ἡ ἁμαρτία: «ἕρμη, σκλάθα, πικρὴ ρωμιοσύνη,... τὶ ἁμαρτίες πληρώνεις» Τὴν κα- λεῖ ἀκολούθως νὰ πολεμήση τὸν ἄθεο, νὰ στηλω- θῇ ξανὰ στὰ πόδια της, νὰ πάρη θάρρος, «ψάξε μέσ᾽ στὴν καρδιά σου τὴν ἄδεια γιὰ μιὰ σπίθα», νὰ θάλη φωτιὰ καὶ νὰ κάψη τὸ ἔργο τοῦ ἄθεου, ὅτι «ἔχει ὁ Σατανᾶς φυσηµένο», νὰ τὸ κάψη καὶ νὰ τὸ κάµη στάκτη. Ὕμνος στὸν Πλήθωνα, στὴ χαρά, τὴ ζωή, τὴν ὀμορφιά, τὴν ἁρμονία, δημιουργήματα τῶν Ἑλ- λήνων εἶναι ὁ λόγος τῶν πολύθεων. Αὐτὸ τὸν κό- σµο θέλησε νὰ ξαναζώντανέψη ὁ Γεμιστὸς: «εΐδες τὸν κόσμο κι’ ἀτέλειωτο κι ἄναρχο ψυχῶν καὶ Θεῶν, μαζὶ κύριων καὶ ὑπάκουων, σφικτοδετὰ κρατηµένη ἁρμονία». Ὅμως «οἱ χριστιανοὶ οἱ µισόζωοι μισεροὶ καὶ ξηλόφτονοι λυσσομανοῦν καὶ ρίχνουν τὸ ἔργο στὴ φλόγα, χωρὶς νὰ καταλαθαίνουν πὠς τίποτε δὲν κατορθώνουν, γιατὶ ὁ ἀέρας ἀπὸ τὴ φλόγα αὐτὴ «πνοὴ σοφίας καὶ ἀλήθειας πνοὴ γίνεται». Τὸ λόγο παίρνει μετὰ ὁ Γύφτος γιὰ νὰ πῆ, χωρὶς φανατισμούς, τὴν ἀλήθεια. Κανένας τους δὲν ἀκολουθεῖ τὸ σώστὸ δρόµο. Ολα τους εἶναι ἀνώφελα, γιατὶ δὲν ἀκολουθοῦν τὴ ζωή) ὅση σο- φία καὶ τιμὴ κι’ ἂν ἔχουν δὲν κατανόησαν τὴν οὐ- σία τῆς ζωῆς, δὲν πῆραν τὸ φῶς της. Ἕλληνες χοιστιανοµάχοι καὶ πολύθεοι, στερνολείψανα διαλεκτά καὶ µετρηµένα, κράχτε, φωτοκαῦτε κι ἀφορίστε, ὅλοι εἰδωλολάτρες εἶστε!» Καὶ στοὺς δυὸ κυριαρχεῖ ἡ µονοµέρεια, τὸ ἀπόλυτον, ὁ φανατισµός, λείπει ἡ σωστὴ ἀποτίμη- ση τῶν ἀξιῶν, ἡ προσαρμογὴ στὶς δυνατότητες τῆς φυλῆς. «Κι) ἀπὸ σᾶς κανεὶς δὲν τὴν ὀρίζει, κι’ ἀπὸ σᾶς κανεὶς δὲν τὴν κρατεῖ τὴν ἀκέρια Δικαιοσύνη καὶ τὴν ἀκομμάτιαστη Αρετή». Ὅλες οἱ προσπάθειες καὶ τῶν καλογήρων καὶ τῶν φιλοσόφων νὰ καταστρέψουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον εἶναι «τοῦ κάκου». Μι’ ὁ Χριστιανοµάχος ἀντάρτης (ὁ Γεμιστὸς) ποὺ ἀγωνίζεται μὲ πεῖ- σµα νὰ γυρίση τὴν ἀγύριστη πασίχαρη λατρεία, ἀγωνίξεται τοῦ κάκου, γιατὶ τώρα εἶναι ἄλλη ἑ- ποχή, ἄλλαξαν οἱ καιροὶ «ζωὲς ἄλλες κι ἄλλοι γλυτωμοὶ σπέρνονται καὶ γίνονται»... Άλλοι και- ροὶ κι ἄλλη γνώµη σ᾿ ἄλλη γλῶσσα μ᾿ ἄλλα ὁ- νόµατα». Μέσα ἀπὸ τοὺς θάνατους αὐτοὺς κι’ ἀπὸ τὶς ἀλλαγὲς προφητεύει ὁ Γύφτος (ποιητὴς) τὴ σύν- θεση καὶ τὴ συμφιλίώση τῶν ἀντιπάλων, τὴ σωστὴ ἀποτίμηση τῶν πραγμάτων µέσα σὲ μιὰ νέα ζωή. Θἄρθη µέρα, καὶ θὰ δώσετε τὰ χέρια σας, Ἐθνικοὶ καὶ Ταλιλαῖοι, ἀνοικτομάτες, ποτισµένοι τὸ θοτάνι τῆς ξωῆς' τὰ φαντάσματα θὰ δῆτε σὰ φαντάσματα». (Συνεχίζεται) ΣΕΛΙΣ 4 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1972 ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ διὰ τοὺς κανονισμούς ὅδιορισμοῦ, ΤΟΠΟ” δετήσεως, µεταδέσεως καὶ Ἐν Λευκωσία τῇ 15ῃ Ἰ- ανουαρίου 1912. Πρὸς Γενικὸν Διευθυντὴν Ὑπουργείου Παιδείας, κ. Π. ᾿Αδαμίδην, Ἐντα ῦθα. ΛΑξ. Κύριε, ᾿Αναφερόμενοι εἰς τὸ ᾱ- ποσταλὲν ὑφ ὑμῶν σχέδιον κανονισμῶν «περὶ διορισμῶν» προαγωγῶν, ἀποσπάσεων, παραιτήσεων, µεταθέσεων καὶ ἀφυπηρετήσεων» ἔχομεν γὰ παρατηρήσωµεν τὰ ἀκό- ΕΙΣΗητη Οἱ παρόντες Κανονι- σμοὶ θὰ ἀναφέρωνται ὡς οἱ περὶ Διορισμοῦ, Τοποθετήσεων, Μετα- θέσεων, καὶ Προαγω- γῶν Ἐκπαιδευτικῶν ϱΙΡΗΥΩΝ Κανονισμοὶ 9 1. ΔΙΟΡΙΣΜΟ Σ:- 1ον α) Ὑποθάλλεται αἴτησις μετὰ τῶν τίτλων σπουδῶν. β) Δήλωσις Λλεπτομερὴῆς περὶ τοῦ χρόνου καὶ τοῦ εἴ- δους τῆς τυχὺν προηγουµέ- γης ἐκπαιδευτικῆς ἡἢ ἄλλης δηµοσίας ὑπηρεσίας. γ). Πιστοποιητικὺὸν γεννή- σεως. ὃ) Πιστοποιητικὸν ἐμφαῖ- γον ὅτι ἐξεπλήρωσε τὴν στρατιωτικὴν ὑποχρέωσιν ἢ ἀπηλλάγη ταύτης καὶ διά τίνα αἰτίαν. ε) Διεύθυνσις. στ) Πιστοποιητικὸν ὅτι δὲν πάσχει ἐκ μεταδοτικῆς γόσου, ὅτι ἔχει σωματικὴν ἁρτιότητα καὶ ὑγείαν συµόθι- θαζομένην εἰς τὸ ἔργον τοῦ ᾿Εκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ. Φον: Ἡ αἴτησις κχαταγρά- φεται ἓν τῷ Ὑπουργείῳ Παιδείας εἰς ἴδιον θιθλίον χωριστὰ δι ἕκαστον μῆνα κατὰ τὴν Χχοονολογίαν τῆς ὑποθολῆς της. Τὸ θιθλίον τοῦτο εἶναι ἠριθμημένον χα- τὰ σελίδας καὶ φέρει ὑφ' ἕ- κάστην σελίδα τὴν µονογοα- φὴν τοῦ οἰκείου Τµηµατάο- χου. ᾿Ακολούθως γίνεται ᾱ- ρίθμησις καὶ κοινοποιεῖται αὕτη εἰς τὸν ὑποθαλόντα τὴν αἴτησιν. δον: Δι’ ἑχάστην κατηγο- ρίαν ἡ προτεραιότης ἐκ τοῦ πίνακος κανονίζεται κατὰ χρονολογικὴν σειρὰν ὑποδο- λῆς τῆς αἰτήσεως. Μεταξὺ τῶν ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ μηνὸς ὑποθαλλόντων αἴτηῃησιν προ- τιμῶνται: α) Τέχνα πεσόντων ἢ ἆ- : γαπήρων κατὰ τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας. β) Οἱ προὐπηρετήσαντες ὡς λειτουργοί. γ) Οἱ ἔχοντες ἀποδείξεις ἐπὶ πλέον σπουδῶν. ὃ) Οἱ ἔχοντες ἀνώτερον θαθμὺν ἐν τῷ πτυχίῳ. ϱ) ᾽Ακολουθοῦν οἱ λοιποί. 5», ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΕΙΣ: α) Βἰς Ἐμπαιδευτικὴν Περι- , ς : φέρειαν εἰς ἥν πρόκειται νἁ . . γίνη τοποθέτησις προτιμῶν- λούθα:- Α. Ἡ ΟΕΛΜΕΙΚ ἀπορρί- πτει τὸ προταθὲν σχέδιον, τὸ ὁποῖον οὔτε ὡς θάσιν συζητήσεων ἀποδέχεται, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: 1. Διότι τὸ προταθὲν σχέ- διον ἐκφράζει τὴν ὕφιστα- µένην πκατάστασιν τὴν ὁ- ποίαν καλῶς γνωρίζετε ὅτι ἡ ΟΒΑΜΕΚ ἀπὸ ἐτῶν ἀγω- γίζεται νὰ διορθώσῃ, καθότι δημιουργεῖ κατ’ ἔτος τὴν γνωστῆν κατάστασιν. 9. Διότι τὺ προταθὲν σχέδιον οὐδόλως κατοχυρώ- ται οἱ καταγόµενοι ἐξ αὖὐ- τῆς. Ἑλλείψει τοιούτων διο- ρίζονται πάντοτε ἐκ τοῦ πί- γαχος διορισμοῦ, οἱ καταγύ- µεγνοι ἐξ Ἐκπαιδευτικῆς ΤΠε- ριφερείας, τις εἶναι πλη- σιεστέρα πρὸς ἤν πρόκειται γὰ γίνη τοποθέτησις ἐὰν θεθαίως τοῦτο δὲν ἐμποδί- ζη τὴν τοποθέτησιν ἢ µετά- θεσιν καθηγητοῦ ἔχοντὸς µόνιμον διαμονὴν εἰς ἐκείνην τὴν Περιφέρειαν. Οἱ τὸ πρῶτον διοριζόµε- νοι τοποθετοῦνται εἰς σχο- λεῖα τῆς ὑπαίθρου μὲ µειῶ- µένας ὤὥρας διδασκαλίας (4ρ. 20). Δύο ἡμέρας τῆς ἐἑθδομάδος κατὰ τὰς ὁποίας θὰ εἶναι ἀπηλλαγμένοι διδα- σκαλίας θὰ παρακολουθοῦν µαθήµατα ἐμπείρων συνα- δέλφων των εἷς μεγάλα σχολεῖα ἢ καὶ µαθήµατα ᾱ- πὺ ἐπιθεωρητάς. Δύναται νὰ γίνη ἐπὶ πρώ- τῷ διορισμῷ τοποθέτησις εἰς σχολεῖα τῶν πόλεων, λό- γῳ ἑλλείψεως θέσεων εἰς τὴν ὕπαιθρον. Οἱ οὕτω το- ποθετούµενοι ἐπὶ δοκιμασία ὑπόκεινται εἰς µετάθεσιν εἰς τὴν ὕπαιθρον μετὰ τὴν ἔπι- κύρωσιν τοῦ ἐπὶ δοκιμασία διορισμοῦ τῶν. Οἱ θάσει τοῦ παρόντος ἄρθρου τοποθετούµενοι κα- θηγηταὶ δὲν µετατίθενται εἲς σχολεῖά τῶν πόλεων ἂν μὴ προηγουμένως ὑπηρετή- σουν ἐπὶ πενταετίαν ἐν τοῖς ἐκτὸς τῶν πόλεων σχολείοις. ϐ) Εἰς ᾿ΓΕμπαιδευτικὸν Λειτουργὸν δύναται νὰ ἀάνα- τεθῆ ὑπηρεσία εἰς δύο σχο- λεῖα µόνον ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπηρεσίας. Ἐκπαιδευτικὺς Λλειτουρ- γὸς ὑπηρετῶν εἰς δύο σχο- λεῖα τῆς αὐτῆς πόλεως ἢ κωµοπόλεως ἔχει µειωµένας ὥρας διδασκαλίας δύο (9), ἐφ᾽ ὕσον τὰ δύο σχολεῖα δὲν εἶναι παραπλήσια. ᾿Ρὰν ἵ- πηρετῆ εἰς δύο σχολεῖα οὐ- χὶ ἐντὸς τῆς αὐτῆς πόλεως ἢ κωµοπόλεως ἔχει µειωμέ- νας ὥρας τέσσαρας (4), καταθάλλονται δὲ εἰς αὐτὸν καὶ ἔξοδα µετακινήσεως. ὃ. ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ: ὮὉ. διορισμὸς Προσωρινῶν ἐνεογεῖται ἀπὸ τὸν χατάλο- γον προτεραιότητος. Ἔχοι- σι τὰς αὐτὰς ὑποχρεώσεις ποὸς τοὺς µογίµους καὶ λαµ- θάνοιυν τὰς ἀποδοχὰς τοῦ θαθμοῦ μὲ τὸν ὁποῖον ὅδι- καιοῦνται νγἁ διορισθοῦν, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἀνωτέ- ρας τῶν τοῦ ἀναπληοουμέ- χου, ἀπολύονται δὲ τῆς - νει χαὶ ἐξασφαλίζει τὸν ἐκ- παιδευτικὸν ἀλλὰ προξενεῖ πλείστας ὅσας ἀπογοητεύ- σεις, ἀγανακτήσεις καὶ τὴν ἀνασφάλειαν καθόλου. δ. Αιότι διὰ τῶν κανονι- σμῶν τούτων τὸ ἁρμόδιον σῶμα ἀποκτᾶ ἐξισίαν καὶ ἐ- νεργεῖ κατὰ θούλησιν χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἁἀσκη- θῇ ὁ ἐλάχιστος ἔλεγχος ἐφ᾽ ὅσον τὰ πάντα ουθμίξει τοῦ- το ὅπως καὶ ὅταν θέλῃ. πρᾶγμα ἁἀπαράδεκτον διὰ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς ὅσην καλὴν πίστιν καὶ ἂν ἆνα- γνωρίζουν εἲς αὐτό. Ῥ. Ἡ δοθεῖσα ἀπὸ 18 πηρεσίας ἀπὸ τῆς ἐπανόδου τοῦ ὑπ αὐτῶν ἀναπληρου- µένου καὶ ἀφοῦ τοὺς κοινο- ποιηθῇ πφροειδοποίησις ῥἑνὸς µηνός, ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΛΗΥΤΟΥΡΓΟΙ: 1ον. Ἡ ᾿Επιτροπὴ δύνα- ται νὰ διορίζῃ εἰς σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως προ- σωρινοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λει- τουργοὺς ἐκ τῶν ἀδιορίστων τοιούτων. ἐφ᾽ ὅσον χέκτην- ται τὰ νόμιμα προσόντα τῶν μονίμων ἢ ἐλλείψει τοιού- των ἐκ τῶν συνταξιούχων ἐκπαιδευτικῶν μή ὑπερθάν- των τὸ θὔον ἔτος τῆς ἡλι- χίας κατὰ τὴν πρὀσληψίν των καὶ μὴ ἐξελθόντων τῆς ὑπηρεσίας διὰ λόγους ὃ- γείας ἢ πειθαρχίας. Ρον. Πᾶσαι αἱ περὶ µο- γίµων ἐκπαιδευτικῶν λει- τουργῶν διατάξεις ἰσχύουν καὶ διὰ τοὺς προσωρινοὺς πλην τῶν πεοὶ µεταθέσεων τοιούτων. 8δον. Οἱ κατὰ τὸ ἄρθρον 1 οὕτω διοριζόµενοι προσω- ρινοί, πλὴν τῶν συνταξιού- χων, μονιμοποιοῦνται ἅμα ἔλθη ἡ σειρἁ διορισμοῦ των κατὰ τὰς ἰσχυούσας περὶ διορισμοῦ Λλειτουργῶν Μέ- σης Ἐκπαιδεύσεως διατά- εις. 4. ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ: ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΑΘΕ ΣΕΩΝ: Οἱ γοὶ Μέσης µετατίθενται: ΜΕ. λειτουρ- . . Ἐνπαιδεύσεως α) ΤΠῃ αἰτήσει των. β) Δόγῳ ὑπεραριθμίας. γ) Ἠοὺς τὸ συμφέρον αο νο . ν . τῆς ὑπηρεσίας ἄνευ ἰδίας ἡ- παιτιότητος. ὃ) Πρὸς τὸ συμφέρον ... ----- 2 τῆς ὑπηρεσίας ἰδίᾳ ὑἅπαιτιό- τητι. ε) ᾽Αμοιθαίως. στ) Λόγῳ προαγωγῆς. 1ον ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ ΚΑΤ ΑΙΤΗΣΙΝ: «). Οἱ αἰτοῦντες µετάθε- σιν ὀφείλουν νὰ ὑποθάλουν ἀἴτησιν, ἐν ἢ ἀναγοάφεται τὸ σχολεῖον ἢ τὰ σχολεῖα εἷς ἅ ἐπιθυμοῦν νά µετατε- θοῦν (ὡς γαὶ οἱ λόγοι, οἵ- τινες συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς τοιαύτης µεταθέσεως). β) Οἱ µετατιθέµενοι κα- τὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρὀν- μηνῶν ὑπόσχεσις περὶ ἀλλα- γῆς τῶν κανονισμῶν, αἱ Ύε- γόµεναι συζητήσεις εἴς τινας περιπτώσεις ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν κανονισμῶν μετὰ ἐχ- προσώπων τοῦ Υπουργείου Παιδείας καὶ τέλος αἱ δη- λώσεις τοῦ 'Ὑπουργοῦ ΠΠαι- δείας κ. Φρ. Πετρίδη ὅτι οἱ διορισμοὶ διὰ τὸ νέον σχολι- κὸν ἔτος θὰ γίνουν μὲ τοὺς γέους κανονισμοὶς οἳἵ ὁποῖοι θὰ ἐκφοάζουν τὴν σύμφω- γον γνώµην τῆς ΟΕΑΛΜΕΚ ἀπεδείχθη διὰ τῶν προτα- θέντων κανονισμῶν ὅτι οὔ- δόλως ἀνταπογοίνονται πρὸς τὴν πρὀθεσν τοῦ Ὕπουρ- γείου Παιδείας. τος ἄρθρου ὀφείλουν νὰ ἆᾱ- γαλάθουν ὑπηρεσίαν εἰς τὰς γέας των θέσεις ἀπὸ τῆς ἑ- νάρξεως τοῦ ἐπομένου σχο- λικοῦ ἔτους. γ) Αἱ περὶ µεταθέσεως πράξεις τῆς ᾿Επιτροπῆς καθ᾽ ὧν ὑπεθλήθη ἔνστασις κρί- γονται τὸ πρῶτον δεχαπεν- θήµερον τοῦ μηνὸς Ιουνίου απ Ακυρου- µένης µεταθέσεως τινὸς συνακυροῦνται καὶ πᾶσαι αἱ ἄλλαι τυχὸν μετ αὐτῆς συν- δεδεµέναι, ὃ) Ἡ µετάθεσις λειτουρ- γῶν τῆς Μέσης Ἐνκπαιδεύ- σεως εἰς σχολεῖα τῶν πόλε- Ων. γίνεται ἐκ πίνακος µε ταθετέων συντασσοµένου κά τὰ κλάδους κατὰ μῆνα Μάϊ- ον ἑκάστου ἔτους ἐπὶ τῇ θά- σει αἰτήσεως τῶν λειτουρ- γῶν. “Ὁ απίναξ οὗτος ὑπο- θάλλεται πρὸς τὸν ὝὙπουρ- γὸν ὁ ὁποῖος δικαιοῦται ἓν- τὸς τοῦ πρὠτου δεκχαηµέρου τοῦ μηνὸς Ιουνίου νὰ ἔπα- ναφέρῃ τὸν πίνακα εἰς τὴν ἐπιτροπὴν πρὸς διόρθωσιν (ἐὰν κατὰ τὴν κρίσιν του χοήξη ὁ πίναξ διοοθώσεως). Οὕτω τροποποιούµενος ὁὃ πίναξ ὑπὸ τῆς ᾿Επιτροπῆς καθίσταται ῥὁριστικός. “Ὁ- µοίως ὁριστικὸς θεωρεῖται ὅ πίναξ ἐὰν δὲν ἐπιστραφῇ ἡ- πὸ τοῦ Ὑπουογοῦ ἐντὸς τοῦ ὡς ἄνω ποώτου δεκαη- µέρου. τοῦ ᾿Τουνίου. Ἡ ᾿Επιτοοπὴ ἐνεργεῖ θά- σει τοῦ πίναχος τὰς µετα- θέσεις καὶ ὑποχρεοῦται νὰ δημοσιεύσῃ τὴν περὶ µετα- θέσεως πρᾶξιν εἰς τὴν ἔφη- µερίδα τῆς Κυθερνήσεως µέχοι τέλους ᾿Ἰουνίου τὸ ὁραδύτερον. δον ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ ΛΑΟ- ΤΩ ΥΠΕΡΑΡΙΘΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣ το ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ: 4) Αἵ λόγῳ ὑπεραριθ- µίας κατὰ θέσιν μεταθέσεις δύνανται νὰ ἐνεργῶνται καὶ κατὰ τὴν διάρχειαν τοῦ σχολικοῦ ἔτους ναὶ κατὰ τὰς ἓν τῷ προηγουµένῳ ἄρθρῳ ποοθεσµίας. Ἡ κατὰ τὴν διάρχειαν τοῦ σχολικοῦ ἔτους λόγῳ ὑπεραριθμίας µετάθε- σις ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ διεγεονεῖται καταθαλλομέ- νων ἐξύδων μεταφορικῶν καὶ διημερεύσεως διὰ 15 ἡμέ- ρας. ϐ) Κατὰ τὰς ἐν τῷ προη- γονμένω. ἄρθοῳ ποοθεσµίας δύναται νά ἐνεογηθῇ µετά- θεσις ἐκπαιδευτικοῦ λειτοιρ- γοῦ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς προαγωγών Γ. Ἐπειδῃ κατὰ τὸ πα- ρελθὸν σχολικὸν ἔτος ὑπε- θλήθησαν σχέδια κανονι- σμῶν καὶ ἐγένοντο ἐπὶ τοί- των. εἰσηγήσεις τῆς Ο.5.Α. Μ.Ε.Κ. ἐπὶ τῶν ὁποίων --- εἰρήσθω ἐν παρὀδῳ -- οὐ- δεµίαν ἀπάντησιν ἐλάθομεν, θέλοµεν νὰ πιστεύωµεν ὅτι ἡ ἀρξαμένη γναὶ πάλιν ὅνα- δικασία ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ κανονισμῶν δὲν ἀποσλχοπεῖ εἰς τὸ νὰ, διαορεύση καὶ πά- λιν ἄποαμτον τὸ τρέχον σχο- λικὸν ἔτος, Ἐν τέλει ὑποθάλλομεν εἰ- σηγήσεις ἐστηριγμένας ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκπαιδευτι- ὑπηρεσίας, διναµένη νὰ ἐ- νεργηθῇ ἐξαιρετικῶς καὶ κα- τὰ τὴν διάρχειαν τοῦ σχολι- κοῦ ἔτους, ὅταν ἡ παραμονή τούτου εἲς τὸ σχολεῖον, εἲς τὸ ὁποῖον ἀνήῆκει ὀργανικῶς, ἔχῃ καταστῆ ἐπιθλαθὴς εἰς θαθμὸν μὴ ἐπιτρέποντα ᾱ- γευ σοθαρᾶς ἕἵημίας τοῦ σχολείου τὴν ἀναθολὴν τῆς µεταθέσεως γατὰ τὰς προ- θεσµίας τοῦ προηγουμένου ἄρθροι.. γ) Αἱ ὡς ἄνω ἐνεργού- µεναι μεταθέσεις ὑπύχειντπι εἰς ἔνστασιν καὶ ἐξετάζον ται. (κρίνονται) ὑπὸ...... δον) ΑΜΟΙΡΑΙΑΙ ΜΕΤΑΘΟΕΣΕΙΣ: Αὐὗται. ἐνεργοῦνται µμό- νον τῇ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφε- ρομένων κατὰ τὰς ἐν τῷ ἄο- θρῷ 1 προθεσμίας. ΠΡΟΑΓΩΓΑΙ: Ἐϊς ἨΠοηθοὺς ΔΛ,ευθυντὰς -- Διειθυντάς. 1) Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἐᾳ᾽ ὕσον πληροῦν τὰ ὑπὸ τῶν σχεδίων ὑπηρεσίας προσόντα κρίνονται: α). Προακτέοι κατ ἔχλο- γἠν 6) ΠἩοοαχτέο. γατ' ἆρ- χαιότητα. 9) Ποροαμτέοι κατ᾽ ἄρχαι- ότητα κρίνονται οἱ ἔχοντες ῥαθμολογίαν µέχοι τοῦ. δᾳ- θμοῦ 91. 8}. Ποροακτέοι κατ ἐχλο- γην κρίνονται οἱ ἔχοντες 6α- θµολογίαν ἀπὸ 91.6 µέχοι οὗ, Διὰ τὴν ποοαγωγὴν οἱ ἐκ- παιδευτιχοὶ πρίνονται ταγτι- πῶς ἅπαξ τοῦ ἔτους, Ἐν τῶν συμπληρωσάντων µέχοι τέλους Δεγεμθρίου τοῦ προ- ηγουμένου ἔτοιις τὰ ἀπαιτοί- µενα ὑπὸ τῶν σχεδίων ὑπη- ρεσίας προσόντα τίθενται ἡ- πὺ ποίσιν εἰς ἀριθμὸν µέχοι τοῦ τετοαπλασίοι τῶν νγατὰ θαθμόν κεγῶν ἢ προθλεποµέ- γων ὡς κενοθησοµένων θέ- σεων, χατὰ σειρὰν ἄργωό- τητος ἐν τῷ θαθμῷ. 'Ἡ ᾿Επιτροπὴ Ἐκπαιδευτι- κῆς 'Ὑπηρεσίας λαμθάνουσα ὑπ] ὄψιν τὰ τεθέντα εἲς τὴν διάθεσιν της στοιχεῖα κοί- γει ἕκαστον ἐκπαιδευτικὸν καὶ χαρακτηρίζει αὐτὸν ὡς προακτέον κατ’ ἀρχαιότητα ἡ κατ’ ἐκλογήν. Ἐν συνεχεία συντάσσει πίνακας προαντέ- Ον α) κατ ἀρχωότητα καὶ ϐ). κατ’ ἐκλογὴν καὶ ὑποθά]- λει τούτους πρὸς ἔγνοισιν εἰς τὸν Ὑπουργόν, Ἡ σειρὰ ἓν κῆς νομοθεσίας αἱ ὁποῖαι κατοχυρώνουν γσαὶ ἐξασφα- λίζουν τόσον τὸν ἐχπαιδει- τικὸν ὅσον καὶ τὴν ὕπηρε- σίαν, ἀναμένομεν δὲ τὸ συν. τοµώτερον. δυνατὸν ἀπάντη- σιν τοῦ Υπουργείου ἐὰν ᾱ- ποδέχεται τὰς εἰσηγήσεις ὡς δάσιν συζητήσεως. Μετὰ πάσης τιμῆς Διὰ τὸ Κ.Λ.Σ., τῆς Ο.Ρ.Λ.Μ. Ε.Κ. ὪὮ Πρόεδρος (ΛΑ. Πάώταμιλτιάδης) ὍὉ Γεν. Γραμματεὺς (Κ. Καραγιάννης) ΕΠΙΤΙ τῷ πίναχι προακτέων κατ ἐκλογὴν ὁρίζεται θάσει τῆς ἀρχαιότητος ἐν τῷ θαθμῷῶ. Ἡ ἀπόφασις τῆς Ἔπιτρο- πῆς ᾿Εκπαιδευτικῆς Ὕπηρε- σίας περὶ Χχαφακτηρισμοῦ τῶν. ἐκπαιδευτικῶν ὡς προ- ἀκτέων κατ’ ἀρχαιότητα χοι- γοποιεῖται εἰς τοὺς οὕτω κρι- νοµένους οἳ ὁποῖοι ἔχουν δι- καίωμα ἐνστάσεως ἐντὸς δέ- κα ἡμερῶν. Αἱ τυχὸν ἐνστά- σεις ἐξετάζονται ὑπὸ τῆς Ἠ. πιτοοπῆς ἐντὸς δέκα ἥμε- ρῶν, 3). Οἱ κατὰ τὰ ἀνωτέρω συντασσόµενοι πίνακες προ- ἀκτέων ἐπικυροῦνται δι᾽ ἀπο- φάσεως τοῦ 'Ὑπουργοῦ, δη- µοσιεύονται εἰς τὴν ἔφημε- ρίδα τῆς Κυθερνήσεως καὶ τὸν ἡμερήσιον τύπον καὶ ἵ- σχύουν µέχρι τέλους Μαΐου τοῦ ἑπομένου ἡμερολογιακοῦ ἔτους. Ἐκ τῶν πινάκων τούτων καὶ θάσει τῆς ἐν αὐτοῖς σει- ρᾶς συμπληροῦνται αἳἵ κε- ναὶ ἢ κενούµεναι θέσεις κα- τὰ τὴν ἑξῆς σειράν: α) Διὰ τὰς ποοαγωγὰς εἷς Βοηθοὺς Διευθυντὰς χα τὰ 8065 ἓκ τοῦ πίνακος κατ) ἐκλογὴν καὶ 2060 ἐκ τοῦ πί- ναχος κατ) ἀρχαιότητα. ϐ). Διὰ τὰς προαγωγὰς εἷς Διευθυντὰς κατὰ 906ε ἐκ τοῦ. απγίακος κατ ἐκλογῆν μαὶ 1066 ἐκ τοῦ πίναχος κατ ἀρχαιότητα, 5) Ἡ ἀναλογία τῶν θέ- σεων Βοηθῶν Διευθυντῶν καὶ Διευθυντῶν εἶναι ἡ ἀκό- λουθος: Φιλόλογοι ὅ0σξς Μαθηματικοὶ 1865 Φισιμοὶ 10σε Θεολόγοι 10σς ᾽Αγγλινῶν - Γαλλιῶν 6 εΠΤανεπιστημιακῶν Σχολῶν) ϐ). Κατὰ τὰς ἐνεργουμέ- γας ἐν τῶν πινάκων προα- Ἠτέων προαγωγὰς κατ’ ἔχλο- γην γιά νατ’ ἀρχαιότητα οἱ ὀνγεγοαμμένοι. εἰς τὸν πί- γάκα κατ ἐκλογὴν προάγον- τω ὁπωσδήποτε πρὸ τῶν νε- ὠτέρων. των. τοῦ πίναχος τῶν κατ ἀρχαιότητα προᾶ- γτέων, τ) Οἱ ποοαγόµενοι εἰς θέ- σιν Β. Διευθιντοῦ ἡ Διευθυν- τοῦ. ἠποχοεοῦνται κατὰ τῆν διάρκειαν τῆς ὑπηρεσίας τῶν εἷς τοὺς ὡς ἄνω θαθμοὺς νὰ ὑπηρετήσουν εἲς ἐχτὸς τῶν πόλρων. σχολεῖα ἐπὶ µίαν ἕ- πταντίαν τούὐλάχιστον. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1972 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ 3 ΤΑ ΑΕΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΩΣ ΜΑΘΗΜΑ ΕΙΣ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ 4ον (Τελευταῖον) 7 ΕΠΙΛΟΓΟΣ. ΓΕΝΜΙΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ Η. περιωρισµένη ἕκτασις τῆς παρούσης ἐργασίας ἐμποδίζει τὴν ἀνάπτυξιν πάντων τῶν προ- δληµάτων τῶν σχετιζοµένων μὲ τὴν. διδασκαλίαν τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν,. Σκοπὸς µας ἤτο νὰ ἐκθέσωμεν κυρίως τὰς Ἅἀτομι- κάς µας ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ θέμα- τος καὶ νὰ τονίσωµεν τὰ σημεῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα καθ’ ἡμᾶς ἔ- Χουν ζωτικὴν σηµασίαν διά τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἐν λόγῳ µαθήµα- τος. Καὶ ταῦτα εἶναι ἡ προσπά- θεια, ἥτις δέον νὰ καταθληθῇ διὰ τὴν συνειδητοποίησιν ἐκ µέ- ρους τῶν μαθητῶν ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν τῆς μορφωτικῆς ἀξίας τῶν ἀν- θρωπιστικῶν γραμμάτων, ἀφ᾿ ἑ- τέρου δὲ τῶν ἐπιδιωκομένων σκοπῶν ὑπ αὐτῶν, ῶν σπουδαι- ότατος εἶναι ὁ γλωσσικός. Ἔ- ἂν οἱ μαθηταὶ τῆς Μέσης Παι- δείας διὰ τῆς καταλλήλου καὶ ἐμπνευσμένης διδασκαλίας µας κατανοήσουν τὴν πρακτικὴν ἆ- ξίαν τῶν ἀρχαίων ᾖἕἑλληνικῶν καὶ δυνηθοῦν νὰ ἐφαρμόσουν ἐν τῷ δίῳ αὐτῶν τὰ ἠθικὰ διδά- γματα τῶν ἀρχαίων, τὰ ἔχοντα ὑπερχρονικὴν ἀξίαν, δελτιώσουν δὲ τὸ γλὠσσικὸν ὄργανον αὖ- τῶν, ἤτοι τὸν προφορικὸν καὶ γραπτὸν νεοελληνικὸν λόγον τους, τότε οἱ παιδευτικοὶ σκοποὶ τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ µαθήµατος ἔχουν ἐπιτελεσθῃ καὶ ἡμεῖς οἱ Φιλόλογοι ἐξετελέσαμεν πιστῶς τὸ καθῆκον µας. Αν σήμερον τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ δὲν ἑλκύ- ουν τὸ ἐνδιαφέρον τῶν μαθητῶν μας, τόσον ὅσον θὰ ἔπρεπε, ἢ δὲν ἐκμανθάνωνται ἱκανοποιητι- κῶς (δὲν ζητῶ τελείως), τοῦτο πέραν πάσης ἀάμφιδολίας ὀφεί- λεται εἰς τὸ ὅτι δὲν διδάσκον- ται μὲ ἐνθουσιασμὸν ἐκ µέρους ἡμῶν καὶ μὲ τὸ ἁρμόζον σύ. στηµα. ᾽Αλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν κα- θηγητής, ὁ ὁποῖος διδάσκει πάν- τα τὰ φιλολογικὰ µαθήµατα εἰς τάξεις πολυπληθεῖς μὲ 27 ὥρας ἑδδομαδιαίως, νὰ προετοιµάζε- ται ὅσον ἀπαιτεῖται καὶ νὰ ἔχη παλμὸν εἰς τὴν διδασκαλίαν του, ὅταν μάλιστα ἐκ διαφόρων λόγων ἐξαναγκάζεται νὰ ἔργα- σθῃ καὶ ὑπερωριακῶς Ας μὴ ἔχωμεν παραλόγους ἀπαιτήσεις. Ὁ καθηγητὴς οὗτος ἀσφαλῶς δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποδώσῃ ὅσον θὰ ἐπεθύμει καὶ θὰ ἠδύνα- το ἐνδεχομένως, ἐφ᾽ ὅσον μµάλι- στα Ἰλαμθάνει μισθὸὀν πενίας! (Ποῖος καθηγητὴς δύναται σή- μερον νὰ συντηρῃ οἰκογένειαν ἄνευ ἐξ ἄλλων πηγῶν ἐσό- δων) 'Η Ἠπολύωρος ἐργασία του, ἡ οἰκονομικὴ του στενότης καὶ ἡ ἀφυχολόγητος ἑνίοτε συµ- περιφορὰ τῶν προϊσταμένων του καταστέλλουν τὸ πάθος του διὰ τὴν παιδείαν, ἐὰν θεβαίως ὁ- πάρχη, καταπονοῦν ἠθικῶς καὶ σωματικῶς αὐτὸν καὶ ἐξουδετε- ῥρώνουν πᾶσαν καλὴν του διάθε- σιν νὰ Φοηθήση τοὺς µαθητάς του. Εἶναι θλιθερὸν τὴν στιγμὴν ταύτην νὰ ἔρχωνται εἰς τὸν νοῦν µου οἱ στίχοι τοῦ Λαπα- θιώτη, ὡς ἐκφράζοντες εἰς τὴν προκειµένην περίπτωσιν τὴν δα- θεῖαν ἀπογοήτευσιν πολλῶν ἐκ- παιδευτικῶν καὶ δὴ τῆς Μέσης Παιδείας, οἱ ὁποῖοι ἤρχισαν τὴν σταδιοδροµίαν των μὲ κεἰ- λικρινῆ ζῆλον καὶ ἐνθουσιασμόν. «Κι ἐμεῖς, ἕνα πρωῖΐ εἴ- (χαµε Χοκκινίσει μὲ µάτια ποὺ. τὰ φλόγιζε (ἡ χαρά, αι᾿ ὕλοι γεροί, κι᾿ ἀγέρω- ίχοι, σὰν Ἐροῖσοι, --μὰ τὰ μεσάνυχτα, εἴ- (χαµε γυρίσει μὲ παταµατωµένα τὰ (Φφτερά....» Δὲν θέλω νὰ κλείσω τὴν ἐρ- γασίαν µου ταύτην μὲ τοιαύ- τας Ἠπεσσιμιστικὰς διαπιστώ- σεις, διότι πιστεύω ὅτι εἰς τὸ ἐγγὺς µέλλον ἡ Πολιτεία θὰ ἆ- ναγνωρίσῃ τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Μέσης καὶ θὰ προχωρήση εἰς τὴν ὀρθο- λογιστικὴν ἀντιμετώπισιν αὐ- τῶν, ὑποθοηθούσης καὶ τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Θά ἐπεθύμουν ὅμως νά δια- τυπώσω τὴν σκέψιν, ὅτι αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἐργασίαι διὰ πάντα τὰ ἐν τῷ Γυμνασίῳ διδασκόµε- να µαθήµατα, ἀφορῶσαι εἰς τοὺς παιδαγωγικοὺς καὶ διδα- κτικοὺς αὐτῶν σκοποὺς καὶ εἰς τὸν τρόπον τῆς διδασκαλίας αὐτῶν, ἔπρεπε δι᾽ ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας νὰ εἶναι ὑποχρεωτικαὶ εἰς ὅλους ἐκείνους τοὺς πτυχιούχους τῶν Καθηγη- τικῶν σχολῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἡ- θελον νὰ ἐργασθοῦν καὶ σταδι- οδροµήσουν ὡς ἐκπαιδευτικοὶ εἰς τὰ Δημόσια ἢ ᾿Ιδιωτικὰ Σχο- λεῖα Μ.Ε. τῆς Χώρας. Οὕτω πρὶν ἀκόμη ἀνέλθουν ἐπὶ τῆς ἔδρας, θὰ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ μελετήσουν ἀπὸ διδακτικῆς καὶ παιδαγωγικῆς πλευρᾶς πάν- τα τὰ σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν δι- δασκαλίαν τῶν µαθηµάτων τῆς εἰδικότητός των πἈπροθλήματα, ἐξαντλοῦντες τὴν θασικὴν τού- λάχιστον ἑλληνικὴν διθλιογρα- φίαν καὶ θὰ κατηρτίζοντο τοῦ- λάχιστον θεωρητικῶς. Κατ’ αὖ- τὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ ἐπείρα- µατίζοντο καὶ δὲν θὰ αὗτοσχε- δίαζον ἐνώπιον τῶν µμαθητῶν των, καταθιθάζοντες τὴν στά- θµην τοῦ ἑκάστοτε διδασκοµένου µαθήµατος διὰ τῆς προχειρολο- γίας των καὶ ἐν πολλοῖς τῆς ἀ- πειρίας των καὶ δημιουργοῦντες ἀτμόσφαιραν ἁνίας ἐντὸς τῆς τάξεως, ἐφ᾽ ὅσον τὸ µάθηµά των δὲν προκαλεῖ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν νεαρῶν διδασκοµένων. Α- πορίας ἄξιον εἶναι διατὶ κατηρ- γήθη ὁ θαυμάσιος καὶ λίαν ἔπι- τυχὴς ἐκεῖνος ᾿᾽Αναγκαστικὸς ΗΜόμος 247 τῆς 14)17ης Ο- κτωδρίου 1936 ἀπὸ τοῦ ἑπομέ- νου ἔτους τῆς ἐφαρμογῆς του! ᾽Αντιγράφω τὸ θεμελιῶδες ἄρ- θρον αὐτοῦ 10. «Οὐδεὶς ἐκ τῶν πτυχιούχων τῆς «Φιλοσοφικῆς, τῆς Θεολογικῆς καὶ τῆς τῶν Φυσικῶν καὶ Μαθηματικῶν Σχο- λῆς τῶν Πανεπιστημίων διορί- ζεται ἐφεξῆς ὡς λειτουργὸς τῆς Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως, ἂν δὲν κέκτηται ἐπαγγελματικὸν ἐἔνδει- 01 ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΠΒΡΤΕΣ Συνέχεια ἐκ τῆς 2ας ΣΕΛΙΔΟΣ ἆχουν θαυμαστὲς ἱκανότητες δήποτε δραστηριότητα. Τ. Τὸ πρὀγραµµα νὰ μὴ ἐπιθάλλεται ἀπὸ τὸν ἔχπαι- δευτικὀ ἀλλὰ νὰ ἑτοιμάζεται μὲ τὴ συνεργασία τῶν παι- διῶν. 8. Οἱ ἐμφανίσεις τοῦ εἴ- δους τούτου δὲν εἶναι παιδα- γωγιχὴ ἐπίδειξη. Πρέπει νᾶ- γαι συγιρισµένες καὶ νᾶχουν Ἀάποιο ἐπίπεδο. Διαφορετικὰ καταστρέφουµε τὸ καλλιτε- χνικὸ γοῦστο τῶν παιδιῶν καὶ δὲν συμθάλλουμε στὴν πολιτιστικὴ ἄνοδο τῆς κοινό- τητας. Ἡ συνηθισμένη φρά- ση: «Τὶ περιμένεις ἀπὸ τὰ παιδιὰ» εἶναι «αἴτηση γιὰ συγχοροχάοτι». Τὰ παιδιὰ ἕ- ὕσο μικρὰ κι ἂν εἶναι. 9, Οἱ δοκιμὲς δὲν πρέπε νὰ ἐπηρεάκουν τὴν ὁμαλὴ λειτουργία τοῦ σχολείου σὲ τέτοιο σημεῖο ποὺ νάποθα(- γουν σὲ θάρος ὕλων τῶν παι- διῶν. Νά λιγοστέφουν οἱ γι- ορτὲς καὶ νὰ µπεριοριστῆ ὁ χρόνος τῶν δοχιμῶν. Δὲν φτάνει νὰ Ἐέρουμε καὶ νὰ διακπούττουμε χάτι. Κεῖ- γο ποὺ ἔχει σημασία εἶναι ὃ ἔμπρακτη ἐφαρμογὴ του γιό νᾶμαστε συνεπεῖς πρὸς τὸν ἑαυτό µας καὶ νὰ θοηθήσου- µε ὅσο τὸ δινατὸ περισσότε- ϱο τὰ παιδιά µας. ΧΡ. ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κτικόν, λαμθανόμενον κατὰ τὸν ἀκόλουθον τρόπον. Πάντες οἱ πτυχιοῦχοι τῶν ᾱ- νωτέρω Σχολῶν ὑποχρεοῦνται νὰ Φφοιτήσωσιν εἰς τὸ ἕτερον τῶν λειτουργούντων πειραματικῶν σχολείων, ὁριζόμενον δι ῥἎ- πουργικῆς ἀποφάσεως, ἐπὶ ἕξ μῆνας πρὸς παιδαγωγικἠν καὶ διδακτικἠν ἄσκησιν. Μετὰ τὸ πέ- ῥρας τῆς Φφοιτήσεως ὑφίστανται ἐξέτασιν ἐνώπιον ἐπιτροπῆς, ὅ- πὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Θρησκευμά- των καὶ Παιδείας συγκροτουµέ- νης καὶ ἀποτελουμένης ἐκ τοῦ καθηγητοῦ τῆς ἨΠαιδαγωγικῆς τοῦ Πανεπιστηµίου ὡς Προέ- ὅρου, ἑνὸς μέλους τοῦ ᾿ἼἜκπαι- δευτικοῦ Συωμδουλίου, τοῦ Διευ- θυντοῦ τοῦ Πειραματικοῦ Σχο- λείου, ἑνὸς γενικοῦ ἐπιθεωρη- τοῦ, ὑπὸ τοῦ 'Ὑπουργοῦ ὁριζο- µένου καὶ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Διδασκαλείου Μέσης ᾿Εκπαιδεύ- σεως. Οἱ ἐπιτυγχάνοντες κατὰ τὴν ἐξέτασιν κατατάσσονται ὑπὸ τῆς ᾿Επιτροπῆς κατὰ σειρὰν τῆς ἐπιτυχίας των εἲς πίνακα, ἐγ- κρινόµενον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῇ δάσει δὲ τῆς ἐν τῷ πίνα- κι τούτῳ σειρᾶς ἐνεργεῖται ὁ διορισμὸς αὐτῶν ὡς λειτουργῶν τῆς Μέσης ᾿ΕἘκπαιδεύσεώς» (24). Διὰ τοῦ ἄρθρου δὲ 12 τοῦ αὐτοῦ ΑΝ προθλέπεται κα- τὰ τὸν χρόνον τῆς «Φοιτήσεώς των εἰς τὰ Πειραματικἁ ἍἜἔχο- λεῖα οἱ ὑποψήφιοι ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ νὰ λαμθάνουν µηνι- αίαν ἁποζημίωσιν καὶ νὰ θεω- ροῦνται ὥς δηµόσιοι ὑπάλλη- λοι. “Ὁ νόµος οὗτος ἐφηρμό- σθη µόνον κατὰ τὸ σχολ. ἔτος 1936-37 (25). Καὶ ἐρωτᾶ τις: ΔΛιατὶ οἱ πτυ- χιοῦχοι τῶν Βομικῶν Σχολῶν Ἡ τῶν Φιλοσοφικῶν καὶ Θεολογι- κῶν τοιούτων προκειµένου νὰ εἰσέλσουν ἀντιστοίχως εἰς τὸ Δικαστικὸν κλάδον ἢ τὴν ᾿Αρ- Χαιολογικὴν Ὑπηρεσίαν ὁφί- στανται νέας ἐξετάσεις καὶ κα- τόπιν τούτων κρίνονται κατάλ- ληλοι, καὶ οἱ καθηγηταὶ τῆς Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως, τῶν ῥὅ- ποίων κύριον ἔργον εἶναι ἡ ἐπὶ ὀρθῶν ἐθνικῶν δάσεων ἀγωγὴ τῶν νέων καὶ ἡ διαµόρφωσις αὐτῶν εἰς ὁλοκληρωμένην ὑὁγιᾶ προσωπικότητα, εἷς τέλειον πο- λίτην δηλονότι, δὲν κρίνονται, ἂν εἶναι ἱκανοὶ διὰ τὸ ἱερὸν λει- τούργηµα τῆς Παιδείας Οὗδεὶς Δεθαίως δύναται νὰ ὑποστηρί- ἔῃ ὅτι τὰ ὀλίγα παιδαγωγικά, τὰ ὁποῖα διδάσκονται εἰς τὸ Πα νεπιστήµιον καὶ αἱ θεσπισθεῖσαι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1951 15--20 ὅ- ποχρεωτικαὶ ὥραι παρακολουθή- σεως ἐκ μέρους τῶν φοιτητῶν τῶν διδασκαλιῶν τῶν Πειραμα- τικῶν Σχολείων (26), εἶναι ἵ- καναὶ διὰ νὰ καταρτίσουν κα- λοὺς ἐκπαιδευτικούς ! Διὰ τῶν ἀνωτέρω δεδαίως δὲν προσπαθῶ νὰ µεταθέσω τὴν εὐθύνην, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ αἰσθάνεται ὁ καθηγητὴς ἀπέναν- τι τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ τῶν ψυ- χῶν τῶν τροφίµων τῆς Παιδείας μας, παρ) ὅλας τὰς προαναφερ- θείσας ἀντιξοότητας τὰς ὁποίας συναντᾶ εἰς τὸ ἔργον του, εἰς νομµοθετικὴν εὐθύνην τῆς Πολι- τείας, ἥτις ἀντὶ νὰ Φελτιώνη νγόµους ὡς ὁ προειρηµένος ΑΝ 241, θέτει ἐν ἀχρηστεία τού- τους, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἀπὸ τοῦ σηµείου τούτου ἀκριθῶς ἄρχε- ται ἡ ὅλη κακοδαιµονία τῆς Μέ- σης ᾿Εκπαιδεύσεως ἐν Ἑλλάδι. Ἡ μὴ αὐστηρὰ ἐπιλογὴ τοῦ καθηγητικοῦ προσωπικοῦ, ὁ γλίσχρος µισθὀς, καὶ ὁ μέγας ἀριθμὸς ὑποχρεωτικῶν διδακτι- κὠν ὡρῶν ἑθδομαδιαίως, παρα- κωλύων τὴν ἐπιμελῆ προπαρα- σκευὴν τῶν διδασκόντων καθη- γητῶν, συνετέλεσαν ὥστε νὰ δη- μιουργηθοῦν συνθῆκαι γενικῆς παρακμῆς τῆς Παιδείας µας μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πλήττεται καὶ νὰ ὑποτιυμᾶται καὶ τὸ µάθηµα τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν ὡς ᾱ- χρηστον εἰς ἐποχὴν καθ ἥν δα- σιλεύει μὲν ἐπὶ τῆς γῆς ἡ παν- τοδυναµία τῆς τεχνικῆς, κατα- πίπτουν ὅμως ὁσημέραι αἱ ἠθι- καὶ ἀξίαι τῆς ζωῆς καὶ ὁ ἄν- θρωπος ἀποθηριοῦται, ἀντὶ νἁ ἀπολαμθδάνη ἐν ἰσοτιμία τὰ ἆ- γαθὰ τοῦ πολιτισμοῦ. Γράφοντες τὰς τελευταίας ταύτας λέξεις, δὲν ἔχομεν τὴν ΖΑΧΑΡΙΑ ΛΑΜΠΑΚΗ Β. Γυμνασιάρχου εἰς ᾿Αθήνας. ἐντόύπωσιν ὅτι ἐξηντλήσαμεν τὸ ὅλον θέµα. ΒΝομίζοµμεν ὅμως ὅ- τι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἐξετέ- θη τὸ «πιστεύω» ἑνὸς φιλολόγου ἐκπαιδευτικοῦ, ὁ ὁποῖος εὖὐελπι- στεῖ δι’ ἕν καλλίτερον αὔριον τῆς παιδείας µας. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΜΠΑΙ 1. Κ. Κούρνια: “ΗἩ διδακτικἡ τῶν φιλολογικῶν µαθηµά- των καὶ τῶν θρησκευτικῶν, Βόλος 1960 σ. 19. 2. ᾿Αναλυτικὸν Πρόγραμμα τῶν µαθηµάτων τῶν Σχο- λείων Μ.Ε. εἰς ΦΕΚ 225) 10--11--69 (τεῦχ. πρῶτον) σ. 1619. (Β.Δ. ὑπ ἀρ. 723). ἎἊ, Κ. Κούρνιας ἔίά, σ. 19. 4. Χ. Βουρθέρη: Μόρφωσις καὶ ᾿Ανθρωπισμός. Βόλος 1946 σ. 17. 5. Ν. Μελανίτου: Τὸ πρόόλη- μα τῶν κλασσικῶν Σπουδῶν ἀπὸ συγχρόνου ἀπόψεως ἑ- ξεταζόµενον. ᾿Αθῆναι 1952 (πολυγραφημένον) σ. 7. 6, Ν. Μελανίτης ἕἔ. ἆ. σ. 9. 7. Κ. Βουρθέρης ἔ, ἁ. σ. 21 κ. ἑ. 8. ἔ. ἆ. σ. 21. 9. Κ. Βουρδέρης ἔ-α. σ. 20. 10. Ν. Μελανίτης ἔ.ά. σ. 18. Ίθα. ἹΚ. Κούρνιας ἔ.ά. σ. 20. 11. Κ. Βουρθέρη: “Ἡ κλασσι- κἡ Φιλολογία ὡς πνευµατικὴ ἐπιστήμη. ᾿Αθῆναι 1952 σ. 75. 12. Β. Μελανίτης ἔ.ά. ο. 56. 13, Β.Δ. 723)1969. 14. Β.Δ. 673)1968. 15. Ιωάν. Χαντέλη: Συµθολὴ εἰς τὴν διδασκαλίαν τῶν ἁρ- Χαίων ἑλληνικῶν καὶ λατι- νικῶν. Τομ. Β΄ ᾿Αθῆναι 1939 σ. 29, 16. Κ. Κωστοπούλου: Τὰ ἀρ- Χαῖα κείµενα καὶ αἱ µετα- Φράσεις αὐτῶν. ᾽Ανάτυπον ἐκ τῶν Πρακτικῶν Ἐκπαι- δευτικοῦ Συνεδρίου τῶν Λει- τουργῶν Μ.Ε. τῆς ΙΓ΄ Ἐκη. Περιφερείας ἐν Τριπόλει (1--δ Ιουνίου 1958) 'Α- θῆναι 1958 σ. 7. 17. Κ. Κωστόπουλος ἔά, Τὸ διθλίον τοῦ ᾿Αδαμαντίου Κοραῇ «Χρυσᾶ ἔπη» ἐξεδό- θη ὑπὸ τοῦ Εμ. Παντελάκι τὸ 1934 κατόπιν τῆς εἰς αὐτὸν ἀναθέσεως τῆς ἔργα- σίας ταύτης ὑπὸ τῆς Ακα- δηµίας ᾿Αθηνῶν, 18. Ν. Μελανίτης ἔ.ά. σ. 17. 19. Ν. Μελανίτης ἔ.α. σ. 62. 20. Πρακτικὰ ἐκπαιδευτικοῦ συ- γεδρίου τῶν Λειτουργῶν Μ.Ε. τῆς ΙΓ’ Περιφερείας ἐν Τριπόλει (1--5 Ιουνίου 1958) 'Αθῆναι 1958 σ. 93. 20α. Χρ. Θεοδωράτος εἲς Πρα- κτικἁἀ ᾿Εκπαιδευτικοῦ συνε- δρίου ἐν Τριπόλει ἔ,ά, σ. 135. 206. Κ. Δεμεριζῆς: “Ἡ µετά- Φραση ὥς κατανοήση τῶν κειμένων καὶ ὡς γλωσσικὴ ἄσκηση. ᾿Ανάτυπον ἐκ τῶν Πρακτικῶν τοῦ Γ΄’ Παιδαγω- γικοῦ Συνεδρίου τῶν Ξένων Σχολείων (5--7 Δεκεμβρίου 1963) Θεσσαλονίκη 1964 σ. 15. 3 20Υ. Πρακτικὰ ᾿Εκπαιδ. συνε- δρίου ἐν Τριπόλι ἔ.ά. -σ. 102. 21. ἄ. Γεωργούλης ἐν ἄρθρω Μεγάλης Παιδαγωγικῆς ΕΥ κυκλοπαιδείας Τόμ. Α΄’ ᾿Α- θῆναι σ. 412. 25. Κ. 414. Γεωργούλης Ξ.ἀ. σ. 23. Γ. Ζούκη: Μεθοδικἡ διδα- σκαλία τοῦ Συντακτικοῦ τῆς ἀρχαίας Ελληνικῆς γλώσ- σης. ᾿Εκδότης Ι.Δ. Κολλά- ρος. ᾿Αθῆναι. 24. Διαρκὴς Κῶδιξ Νοµοθεσ(- ας ὑπὸ Παντ. Ραπτάρχη. Τό- µος 32Α ᾿Εκπαιδευτικὴ ἨΜο- µοθεσία σ. 368, 25. Κυρακίτης Στυλ. ἐν ἄρ- 6ρῷῳ Μεγάλης Παιδαγ. ΤΕΥ- κυκλ. Τόμος 4 ᾿Αθῆναι 1968 σ. 660. 26. ἔ.ά. ΕΤΕΡΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΝΤΑ ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ 1) Κ. Βουρθέρη: 'Ἡ σύγχρο- νος κλασσικὴ φιλολογία ὡς πνευματικὴ ἐπιστήμη. (Αναδημοσίευσις μὲ ἐλα- Χίστας τροποποιήσεις ἀπὸ τὴν «Πέαν 'Ἑστίαν» Τόμ. 39 τεύχ. 452- 553, 1946 σ. 544 κ. ἐ.). 2) Χρ. Θεοδωράτου: “Ὁ πνευ- ματικὸς θησαυρὸς τῆς ἀρ- Χαιότητος,. (Ανάτυπον ἐκ τῶν Πρακτικῶν τοῦ συνελ- θόντος ἐν ᾿Αργοστολίῳ ἆ- πὸ 11-13 Σεπτεμθρ. 1952 Α΄ Ἐκπαιδ. Συνε- δρίου τῶν λειτουργῶν Μ.Ε. τῆς ΙΣΤ΄ Περιφερείας). 3) Κ. Βουρθέρη: Ὁ καθη- γητὴς Βέρνερ Γιαῖγκερ εἰς τὴν Ἑλλάδα. (Περιοδικὸν «Ἠλιος» Τομ. 22 σ. 331-333 εἰς τεῦχος 423) 8-11 -- 1952). 4) ϊωαν. Πούλλου: Διδακτι- καὶ γνῶμαι τοῦ ᾿Ισοκρά- τους ἐν ἀντιπαραθολῇ πρὸς νέας ἀπόψεις (περιοδικὸν «Ἑλληνοχριστιανικὴ ”Αγω- γή». Τόµμ. 1961 σ. 71--76 εἰς τεύχ. 110 Μαρτίου 1961). 5) Διδασκαλίο Μ.Ε.: Εἰδι- κἡ Διδακτικὴ (Κ. Γεωρ- γούλη) ᾿Αθῆναι 1958 (πο- λυγραφημένον). ϐ) Κ. Βουρδέρη: 'Η ἀγωγὴ τοῦ πολίτου ὑπὸ τὸ φῶς τῶν Αρχαίων. ᾿Αθῆναι 1961. (Ἔκδοσις Ἕλληνι- κῆς ᾿Ανθρωπιστικῆς ἛἜται- ρείας Σειρὰ πρώτη ᾱ- ριθµ. ϐ6). 7) ᾿Εκπαιδευτικῆς Ἔπιτρο- πῆς: Ἡ διδασκαλία τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης (Περι- οδικὸν «Πλάτων» ἔτος 1963 σ. 193-194). 8 -- Περιοδικὸν «Πλάτων: Αἱ ἐνέργειαι τῆς Ἑταιρείας Ἑλλήνων Φιλολόγων ἐν ὅ- ψει τῆς ᾿Εκπαιδευτικῆς µε- ταρρυθµίσεως τοῦ 1964. (Γνῶμαι τῶν μελῶν τῆς ᾿Ακαδημίας ᾿Αθηνῶν καὶ ἄλλων ἐκπαιδευτικῶν προ- σώπων καὶ Ιδρυμάτων δο- θεῖσαι εἰς δημοσιότητα). Ἔκτακτον αὐτοτελὲς Ἠπα- πάρτηµα (]11) ἔτος 1964. 9 -- Περιοδικὸν «Ἓλληνοχριστι- ανικἡ ᾿Αγωγή»: Οἱ κλασ- σικοὶ ἀπὸ τὸ πρωτότυπον καὶ τὴν µετάφρασιν Τομ. 1965 σ. 195-198 εἰς τεὈχ. 149 ᾿Οκτωθρίου 1965. 10 -” Διδασκαλείου ΜΕ. Εἰδικὴ Διδακτικὴ (κατὰ τὰς πα- ραδόσεις τοῦ Διευθυντοῦ Β. Μελανίτυ) ᾿Αθῆναι 1968 (πολυγραφημένον). 11 -- ᾿Αγγέλου Μπουδῆ: “Ἡ δι- δασκαλία τῶν ἀρχαίων καὶ νέων ἑλληνικῶν. Αθῆναι 1968. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΟΛΙΣ Ε Κυριάκου Χατζηϊωάννου, Η ἀρχαία Κύπρος εἰς τὰς ἙἝλληνι- κἁὰς πηγάς. Τόμος Α’, Τὰ Θρυλούμενα, “Ἱστορία καὶ ἘΕθνολογία, Σελ. κη’ -|- 484. Ὁ τόμος αὐτὸς παρουσιάζει τὴν ἀρχαία ἱστορία τῆς Κύπρου ὅπως τὴ διηγοῦνται τὰ ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ κείµενα μὲ µετάφρα- σή τους στὴ δημοτική. Όλες οἱ µεγάλες ἢ μικρὲς μορφὲς τῆς ἀρχαίας Κύπρου, ἀπὸ τὴν αὐγὴ τῆς ἱστορίας της μέχρι καὶ τῆς πρὠωτοχριστιανικῆς πε- ριόδου, ὅλη ἡ ἐθνολογία της, ΞΕΛΟΘΗ ὅλα τὰ γεγονότα µεγάλα ἢ µι- κρά, συναρπαστικἁ ἢ ἁδιάφο- ρα, τραγικἀ ἢ Φφαιδρά, ἀνεκδο- τολογικὰἁ ἢ ἀκριδολογημένα, προθάλλουν μέσ᾽ ἀπὸ τὰ κείµε- να αὐτά. ᾿Αρχαῖα κείµενα --- μετάφραση στὴ δημοτικἡ -- ἕ- πικεφαλίδες -- πίνακες συγ- γραφέων --- πίνακες ὀνομάτων καὶ πραγμάτων. Ταξινόμηση χρονολογική. Τιμὴ τοῦ τόµου 54. Απευ- θύνεσθε πρὸς τὸν συγγραφέα, ὁδ. Αγ. Σπυρίδωνος 8, 'Αµ- μόχωώστος. Ἡ ΟΕΛΜΕΚ συµπαρίσταται πλήρως εἰς τοὺς Κυπρίους Συνηντήθη χθὲς Δευτέραν ἡ Γενικὴ Γραμματεία τῆς Ο.Ε.Λ. Μ.Ε.Κ. μετὰ τοῦ Συµδουλίου τῆς Ε.Φ Ε.Κ. ᾿Αθηνῶν. Κατὰ τὴν συνάντησιν ἡ ἀντιπροσω- πεἰα τῆς Ε.Φ.Ε.Κ. ἐξέφρασε τὴν συμπαράστασίν της πρὸς τοὺς ἀγῶνας τῆς Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. καὶ ἐνημέρωσε ταύτην ἐπὶ τῶν ἁπασχολούντων τοὺς φοιτητὰς προθληµάτων, τὰ ὁποῖα παρα- µένουν ἅλυτα ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν παρὰ τὰς ἑκάστοτε ὑποσχέσεις τῶν ἁρμοδίων περὶ ἐπιλύσεών των. Ἡ Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. ἐξέφρασε τὴν πλήρη συμπαράστασίν της πρὸς τὰ προδλήµατα τοῦ φόι- τητικοῦ κόσμου καὶ ἐδεδαίωσε Φοιτητὰς τὴν ἀντιπροσωπείαν των ὅτι θὰ προωθήση ταῦτα δι ὅλων τῶν εἰς τὴν διάθεσίν της µέσων. Ἐμελετήθησαν τρόποι καὶ ἑτέ- Θησαν αἱ Βάσεις τῆς ἀπὸ κοι- νοῦ προωθήσεως τῶν προθλη- µάτων τῶν φοιτητῶν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς 22ας ἐπετείου τοῦ ἑνωτικοῦ δηµοψη- φίσµατος αἱ δύο ὀργανώσεις διαδηλοῦν τὴν πίστιν των εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ ἐκφράζουν τὴν ἐμμονήν των εἰς τὸν προαι- ώνιον πόθον τῆς ἑνώσεως τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Μητρὸς Πα. τρίδος. ἛἜκ τῆς Γραμματείας τῆς Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. ΣΕΛΙΣ 2 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1975 ο ΣΙΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΙΠΗΒΣΙςΠΠΙΣΣ. Τοῦ κ. ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ, Γυμνασιάρχου Β΄ Γυμνασίου ᾽Αμμοχώστου Τον (Τελευταῖον) Κατὰ ταῦτα δὲν θεώροῦμεν ἐπυδλαθεῖς τὰς σχολικἁς µετα- Φράσεις, χωρὶς μὲ αὐτὸ νὰ νο- ῆται ὅτι ἐπιτρέπομεν τὴν χρῆσιν αὐτῶν εἰς τὸ Σχολεῖον. 'Εξυ- πηρετοῦν πρακτικοὺς σκοποὺς καὶ τὸ πρακτικὸν πνεύμα οὐδό- λως πρέπει νὰ ἐκλείπη ἀπὸ ἡ- μᾶς τοὺς θεωρητιυκοὺς Φιλολό- γους, ἔὰν ἐπιθυμῶμεν νὰ μὴ ᾱ- πολέσωμεν τὴν ἐπαφήν µας μὲ τὴν σύγχρονον πραγµατικότητά. ΣΤ. Η ΔΙΔΑΣΙΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΤΑΚΤΙΚΟΥ 'Οἱ δύο οὗτοι κλάδοι τοῦ µα- θήµατος τῶν ἄρχαίων ἑλληνικῶν Εἶναι ὑποφοηθητικοὶ τῆς δίδα- σκαλἰας τῶν κειμένων, ἁλλ᾽ ἕ- χουν καὶ αὐτοτελεῖς σκοπούς. Διὰ τῆς διδασκαλίας τῆς Γραμματικῆς εἰς τὰς δύο κατωτέρας τάξεις ἐπι- διώκοµεν δύο τινά: πρῶτον νὰ μάθουν οἱ μαθηταὶ νὰ κατανο- οὖν, νὰ χρησιοποιοῦν καὶ νὰ ἀναπλάττουν ταχέως τοὺς ὅδια- φόρους τύπους, ὥστε νὰ γίνουν κάτοχοι τῶν σχηματυσμῶν τῆς ἀρχαίας γλώσσης (σκοπὸς χρηστικὸ ς) καὶ δεύτε- ρον νὰ ἐμθαθύνουν εἰς τὴν γραµ- µατικὴν ὑφὴν αὐτῆς, ὥστε νὰ ἐννοήσουν. τὸν τρόπον, δι’ οὗ ἐ- ξεφράοθησαν ἀντυκευμενικῶς οἱ ἀρχαῖοι συγγραφεῖς (ἰσκοπὸς μορφωτικὸς) (21). Ὁ τελευταῖος οὗτος σκοπὸς γΥἱ- νεται περισσότερον συνειδητὸς ἐκ µέρους τῶν μαθητῶν εἰς τὰς ἀνωτέρας τάξεις, ὅταν οὗτοι εἷ- ναι εἰς θέσιν νὰ συλλάδουν τὴν σηµασίαν, ἥν ἔχει δι’ ἕνα λαὸν τὸ ἀκφραστκιὸν αὐτοῦ ὄργανον, τοι ἡ γλῶσσα, αἱ λέξει. ὍὉ πτωχὸς εἴς πνεύματυκὸν πολιτι- σμὸν λαὸς ἔχει καὶ πτωχὴν γλῶσσαν, ἐνῶ τὸ πλούσιον εἰς πνευματικἀ ἀπιτεύγματα ἔθνος, ὡς οἱ ἀρχαῖοι Ἓλληνες, ἔχει σύνθετον καὶ πλουσίαν γλῶσσαν μὲ. λεπτοτάτας σημασιολογικάς ἀποχρώσεις εἰς τὰς λέξεις του. Ἡ διδασκαλία τοῦ Συ ν- τακτικο ῦ ἀποθλέπει καὶ αὕτη εἷς τοὺς δύο ὡς ἄνω σκο- πούς, τὸν χρηστικὸν καὶ τὸν µορ- φωτικὸν (22). Διὰ τοῦ πρώτου ἐπιδιώκεται νὰ καταστῆ ὁ τρό- φύμος κάτοχος τοῦ τρόπου δι’ οὗ συνδυάζονται αἱ λέξεις πρὸς ἀπαρτισμὸν λογικῆς προτάσεως περιεχούσης σαφὲς νόημα, δι- δάσκεται δηλ. τὴν κατασκευἠὴν τῆς ἀρχαίας προτάσεως, καὶ διὰ τοῦ δευτέρου, εἰς τὰς ἀνωτέρας τάξεις, ἀποσκοπεῖτι ὥστε νὰ γίνη ἱκανὸς οὗτος νὰ κατανοή- ση τὸ πνεῦμα τῶν συντακτυκῶν φαινομένων καὶ νὰ προθῆ εἰς εὖ- ρυτέραν θεώρησιν τῆς γλώσσης, ὡς καθαρᾶς πνευματικῆς ἔκδη- λώσεως. Ἡ διδασκαλία λουπὸν τῆς Γραμματικῆς καὶ τοῦ Συντακτι- κοὈ τῆς ἀἁρχαίας γλώσσης, ὡς περικλείουσα ἐν ἑαυτῇ καθαρῶς μορφωώτικὸν ἤτοι πα ιδ υ- τικὸ ν σκοπόν, ὀφείλει νὰ τύχη τῆς δεούσης προσοχῆς, ἂν σκεφθῶμεν μάλιστα ὅτι τὰ γραµ- ματικἁ καὶ συντακτικἁἀ Φφαινόµε- να πρέπει νὰ διδάσκωνται ἓν ἆ- ναφορᾷ πρὸς τὰ τῆς νέας ἕλ- ληνικῆς πρὸς ἐνῖσχωσιν καὶ ἐμ- πλουτισμὸν ταύτης. Ἐν ἄλλοις λόγοις θεωροῦμεν τὴν ἀρχαίαν γραμματκιὴν καὶ τὸ ἀρχαῖον συντακτυκὀν ὡς ὑπόδαθρον τῆς νεοελληνικῆς γραμματικῆς καὶ συνιτάξεως, καὶ οὗτος εἶναι καθ’ ἡμᾶς ὁ πρακτικὸς λόγος, δι’ ὅν τὰ µαθήµατα ταῦτα πρέπει νὰ διδάσκωνται συστηματικῶς καὶ εἰς τακτὰς διδακτικὰς ὅὦ- ρας. Η ἐπ᾽ εὐκαιρίᾳ διδασκα- λία αὐτῶν οὐδόλως συντελεῖ εἰς τὴν οὐσιαστικὴν ἐμπέδωσιν τῶν σχετικῶν κανόνων. Ἡ Γραμματικὴ καὶ τὸ Συν- τακτικὀν διδάσκονται, ὡς γνω- στὀν, διὰ τς ἑπαγωνγι- κῆς, παραγωγικῆς (κατασκευαστικῆς) καὶ συ γ- κριτικῆς μεθόδου. Ὡς ἐκ. τούτου εἰς τὰς δύο πρὠτας τάξεις ἡ διδασκαλία τῆς γραµ- µατικῆς ἔχει ὡς ἀφετηρίαν τὸ ᾽Αναγνωστικὸν τοῦ Ζούκη, τὸ ὁ- ποῖον ἔχει γραφῆ δι᾽ αὐτὸν ἆᾱ- κριθῶς τὸν σκοπὀν. Ὑπεστήρι- ξάν τινες κατά τὸ παρελθὀν, ὅ- τι καὶ εἲς τὴν πρώτην τάξιν θὰ ἔπρεπε νὰ διδάσκεται ὁ γνήσιος ἀρχαῖος λόγος, ἀλλά τοῦτο δὲν θὰ ἐξυπηρέτει τὸν πραγματικὸν σκοπὸν τῆς διδασκαλίας τῶν ἀρ- χαίων ἑλληνικῶν εἷς τὴν τάξιν ταύτην ὅστις εἶναι καθ α- ρῶς γλωσσικὸς διὀό- τι ἕν ἀρχαῖον κείµενον δὲν εἷ- ναι δυνατὸν νὰ ἔχη συγκεντρω- µένους τοὺς γραμματικοὺς ἐκεί- νους τύπους, οἱ ὁποῖοι ἀπαιτοῦν- ται διὰ τὴν ἐπαγωγικὴν άφετη- ρίαν μιᾶς σωγικεκριµένης γραµ- ματικῆς ἑνότητος. Τὸ ἐν λόγῳ ᾿Αναγνωστικὸν εἶναι πολύτιμον σήμερον διὰ τὴν διδασκαλίαν τῆς γραμματικῆς καὶ παρουσιά- ζει ταύτην κατὰ τρόπον ὁ ὁ- ποῖος ἑλκύει τοὺς μικροὺς µα- θητάς, διότι μετὰ τὴν ἕρμη- νείαν ἑνὸς κεφαλαίου, ἆκολου- θεῖ ἡ διδασκαλία τῆς σχετικῆς γραμματικῆς. Εὐχῆς ἔργον θὰ το ἀνάλο- γον Αναγνωστικὸν νὰ ὑπῆρχε καὶ διά τὴν διδασκαλίαν τοῦ Συντακτικοῦ εἰς τὴν Γ΄ καὶ Δ΄ τάξιν. «Ό ἴδιος ὁ Ζούκης συνέ- γραψε θοηθητικὸν θιυδλίον διά τὴν µεθοδικἠν διδασκαλίαν τοῦ Συντακτυκοῦ (23) ἁλλά τούτου δὲν ἐγένετο σχολικἡ Έκδοσις, διὰ νὰ ἔχουν αὐτὸ πάντες οἱ µα- θηταί, ἄν καὶ εὑρώτατα χρησι- μοποιῆται ὑπὸ τῶν καθηγητῶν. ᾿Επίσης καὶ ἕν τρίτον ὄοηθη- τυκὸν δυθλίον πρὸς χρῆσιν τῶν μαθητῶν σχολυκῆς ἑκδόσεως εἷ- ναι ἀπιαραίτητον διὰ τὴν ἐμπέ- δώσιν τῆς γραμματικῆς καὶ τοῦ συντακτικοῦ εἰς τὰς τάξεις Β΄, Γ΄ καὶ Δ΄. Τοῦτο θὰ περιέχη ποικίλας γλωσσικὰς ἀσκήσεις εἰλημμένας ἐκ τῶν διδασκοµέ- νων εἰς τὰς τάξεις αὐτὰς ἁρ- χαίων κειμένων, ὡς συμδαίνει μὲ τὰ θιθλία ἐκμαθήσεως ξένων γλωσσῶν, ὅπου μετὰ τὸ πέρας τοῦ κειµένου καὶ τοῦ σχετικοῦ λεξιλογίου ἀκολουθοῦν διαφό- ρων εἰδῶν ἀσκήσεις γραμματικῆς καὶ συντακτικοῦ. Δὲν ζητοῦμεν θεθαίως αἲ ἀσκήσεις αὗται νὰ | ἐκτυπωθοῦν κάτωθεν τῶν πρὸς δε, απἁ πιαςσὶ ἆο αἱ Όιπευ ο8Ώ {ο 6Ω8µΓθ ᾖ{ἐλαὶ ᾖἰπεῖτ αὈἰαεδί ρυρί]5 ΠΙΑΥ µρᾶδδ ΟΠ ιο 5µίαὈΙς ἴοτπς οἳ ΠἰΡΠεΓ εάμσαίῖοῃπ. Ἡ {ομονς, (ποπ, ἴπαί {ποθ αἶπι οἱ οἀμοκίίοᾳ 5δπου]ά Ῥε ἰο ἀενθαΙορ {ο ἴπο Ευ] {πε ροϊεπαλ [ος οἳ ενετν οἰη]ά 8ὲ 5οποο], ἰπ βαοοογά ΙΨΥ5 νυΙιἩ πο ρεπεγα]ὶ ροοά οἳ ἴπθ οοπιπαπήέν οἱ ἨΠίοὰ Τε ἴξ α πιεπιΌες. Ὁ Νικόλαος Εξαρχόπουλος εἷς τὸν Α΄ τόµον τῆς Γενικῆς Διδακτικῆς του εἰς τὸ κεφ. «᾿Ανακεφαλαίώσις τῶν σκοπῶν τῆς παιδαγωγούσης δίδασκα- λίας», λέγει: «Ἔικ τῶν λεχθέν- των ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ διδα- σκαλία, ὅταν ὀρθῶς τελῆται, ἆ- ποθαίνει μέσον Ἠπολύτυμον τῆς µορφώσεως καὶ ἀγωγῆς τοῦ παιϊδός, δυναµένη οὗ µόνον διὰ γνώσεων πλουσίων καὶ μονίμων νὰ ἐφοδιάσῃ αὐτόν, ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς κυρίους οσκοποὺς τῆς ἀγωγῆς νὰ ἐξυπηρετήσῃ. Εἰδυκώτερον δὲ κατορθοῖ τὰ ἑ- πόµενα: Συντελεῖ εἰς τὴν διάπλασιν ἀρτίας καὶ ἠθικῆς θουλήσεως. Εἰσάγει τοὺς μαθητὰς εἰς τὴν γνῶσιν καὶ κατανόησιν τοῦ πολιτιυσμοῦ, πλουτίζουσα τὴν ψυχὴν αὐτῶν διὰ τῶν ἁπαιτου- µένων πρὸς τοῦτο στοιχείων. Διευκολύνει τὴν διατήρησιν τῆς ὑγείας τοῦ σώματος καὶ τὴν ἐξέλιξιν αὐτοῦ, τὸ μὲν προ- Φυλάττουσα αὐτὸ ἀπὸ κινδύνων, τὸ δὲ παρέχουσα τὰς ἀπαιτουμέ- νας γνώσεις πρὸς διατήρησιν τοῦ σώματος ὑγιοῦς, τὸ δὲ θέ- τουσα εἲς ἐνέργειαν τὰ ἀπαιτού- µενα µέσα πρὸς ἁρμονικὴν αὖ- τοῦ ἀνάπτυξιν. Ὑποβοηθεῖ τὴν ἐξέλιξιν πα- σῶν τῶν ψυχικῶν δεξιοτήτων καὶ ἰδιαιτέρως τὴν ἀναγνώρισιν καὶ ἐνίσχυσιν τῆς ἰδιοφυῖας ἑ- κάστου. ᾿Επὶ τῇ θάσει τῶν λεχθέν- των δυνάµεθα νὰ ὀρίσωμεν ὡς ἑξῆς τὸν σκοπὸν, τὸν ὁποῖον καθ ἡμᾶς ὀφείλει νὰ θηρεύῃ ἡ διδασκαλία ἐν τῷ παιδαγωγοῦντι σχολείῳ: «Ἡ διδασκαλία σκοπὸν ἔχει τὴν ὑπὸ τῶν μαθητῶν πρόσκτη- σιν πλουσίων καὶ πολυμερῶν γνώσεων καὶ δεξιοτήτων, τὴν ἔγερσιν διαφέροντος πρὸς διαρ: κῆ ἀσχολίαν περὶ αὐτάς, τὴν διαµόρφωσιν ἀρτίας καὶ ἠθικῆς δουλήσεως καὶ τὴν ἐξέλιξιν πα- σῶν τῶν λοιπῶν δυνάμεων, σω- μτικῶν καὶ ψυχικῶν καὶ τῆς ἱ- διοφυΐας αὐτῶν». “Ὁ σκοπὸς οὗτος περίλαμόά- νει ἐν ὀρθῷ µέτρῳ καὶ τὸ πρα- γματικὸν καὶ τὸ «εἰδεολογικὸν στοιχεῖον τῆς μορφώσεως». ᾿Αλήθεια, ἡμεῖς σήμερον ἐν Κύπρῳ ποῖον ἔχομεν τάξει ὡς σκοπὸν τῆς διδασκαλίας µας Οἱ µαθηταί µας καὶ οἱ γονεῖς αὐτῶν γνωρίζουν ἄράγε τὸν σκο- πὸν τῆς µαθήσεως Φοδοῦμαι πὼς ἐδῶ συµθαίνει µία παρε- ξήγησις. Πιλεῖστοι µαθηταί µας ἔχουν τάξει ὡς σκοπὀν τὼν κατὰ τὴν φοίτησίν των εἰς τὰ σχολεῖα οὐχὶ τὴν γνησίαν µάθησιν, ἆλ- λὰ τὴν ἀπόκτησιν μεγάλου θ6α- θμοῦ. Εἰς τοῦτο ἀσφαλῶς πταίουν οἱ γονεῖς ὅσον καὶ ἡμεῖς οἱ καθηγηταί, οἱ ὁποῖοι, ἀντὶ νὰ διαφωτύσωµεν τοὺς µαθητάς µας περὶ τοῦ ακοποῦ τῆς φοι- τήσεώς τῶν εἰς τὰ σχολεῖα, ἑ- πισείοµεν ὥς τὸ πολύ, τὸ δαθ- µολόγιόν µας ἐπὶ τὰς κεφαλάς των ὡς δαμόκλειον σπάθην. Δημιουργοῦμεν οὕτω εἰς τοὺς µαθητάς µας µίαν φοδίαν καὶ τοὺς κάµνοµεν νὰ προσκολλῶν- ται ἐπ᾽ αὐτῶν. Οφείλομεν νὰ ἐπαναλαμθά- νωμεν εἰς τοὺς µαθητάς µας ὅ- τι ὁ θαθμὸς δὲν εἶναι σκοπός των, ἀλλ’ ἕν µέσον πρὸς πρὀσ- καιρον ἱκανοποίῆσιν. Δὲν πρέπει νὰ µετατρέπωµεν τὸ μέσον εἰς σκοπούς, διαπράττοντες οὕτω τὸ ἴδιον σφάλµα μὲ τὸ Σχολεῖον Ἐργασίας τοῦ ΏΕΨΕΥ καὶ τοὺς 'ἙΕρθαρτιανούς, οἴἵτινες µετέτρε- ψαν τὸ Σχολεῖον Εργασίας καὶ τὸ διαφέρον εἰς νκοποὺς τοῦ Σχολείου. Οφείλομεν νὰ λέγωμεν εἰς τοὺς µαθητάς µας «μακριά -ᾱ- πὸ τὰ δαθμολόγια». Δὲν πρόὀ- κειται θεθαίως νἁ εἰσάξω και- νὰ δαιμόνια εἰς τὴν ἐκπαίδευ- σιν. Δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς πλή- ρους καταργήσεως τῆς δαθµμο- λογίας. Πρέπει ὅμως νὰ ἆ- παγκιστρώσωμεν τὸν µαθητὴν ἆᾱ- πὸ τὸ θαθμολόγιον καὶ νὰ πεί- σωμεν αὐτὸν διὰ τῆς ὅλης µας στάσεως ὅτι ἡ Ιθάκη του δὲν εἶναι τὸ µένον ποὺ θὰ χρησιµο- ποιήσῃ κατὰ τὸ ταξίδιὀν του, ἀλλὰ αἱ γνώσεις, αἱ δεξιότη- τες καὶ ἡ ἐμπειρία ποὺ θὰ ἆ- ποκτήσῃ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ταξιδίου του. Περαίνων τὴν ἐργασίαν µου ταύτην «ποῖος ὁ σκοπὸς τῆς δι- δασκαλίας», χωρὶς θεθαίως τὸ θέµα νὰ ἔχη ἐξαντληθῆ, δύνα- μαι νομίζω, νὰ εἴπω ὅτι διὰ τῶν γνώσεων καὶ δεξιοτήτων φέρομεν τὸν μαθητὴν ἐγγύτερον πρὸς τὴν ἀντικευμενυκὴν σκέψιν͵, διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῶν πνευ- ματικῶν καὶ ψυχικῶν Άλειτουρ- γιῶν αὐτοῦ ὁδηγοῦμεν τοῦτον πρὸς τὴν δημµιουργικὴν σκέψιν καὶ διὰ τῆς πνευματικῆς καλ- λιεργείας ἐπιδιώκομεν τὴν πνευ- ματικὴν, ψυχικἠν καὶ ἠθικὴν ἰ. σορρόπησιν τοῦ μαθητοτῦ, ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 1) Πλάτωνος, Πολιτεία. 2) Πλάτωνος, Ἠόμοι, 3) ᾿Ισοκράτους, πρὸς Δημό- νυκον. 4) ᾿Ιωάννου ἸΚομενίου, Μα- μπα Πἱάαοίϊσα. Ιατὰ µε- τάφραση Δ. ᾿Ολυμπίου. 5) Νυκολάου ᾿Εξαρχοπούλου, Γενικὴ Διδακτική, ᾽᾿Αθῆναι 1946. ϐ) Νικολάου Μελανίτυ, Ἡ μάθησις. 7) Γεωργίου Σακελλαρίου, Γενικὴ Ψυχολογία, ᾿Αθῆ- ναι 1955. ϐ) Νικολάου Μπάρκα, ὕΨυχο- λογία τοῦ ᾿Εφήδου, {(Δι- δωσκαλεῖον Μέσης ᾿Εκπαι- δεύσεως 1953). 9) Κωνσταντίνου Γεώργούλη, Γενυκὴ Διδακτική, (δΔιδα- σκαλεῖον Μέσης ᾿Εκπαιδεύ- σεως 1963). 10) Μαυτίςε Ὠθρεβδεο, Οἱ σταθμοὶ τῆς ἀγωγῆς, κα- τὰ μετάφρ. Λεωνίδου ἉΧρ. Κούλα. 11) Βο8βτά οἳ ΕἀμοβΙίΟΠ, ἨἩαπάῬροολκ {ο Ῥιβρθοςί- 1οη5 Το ἴθ8ςῇμθυς. διδασκαλίαν κειμένων, ὥστε νὰ, ΙΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ κατακερματισθῃ ὁ ἀρχαῖος συγ- | γραφεύς, ἀλλὰ νὰ ἀποτελέσουν ͵ ἴδιον θοηθητικὸν διδλίον, ὡς ἆ- νωτέρω εἴπομεν. Διὰ τῆς µέχρι τοῦδε ἔργα- σίας µου κατέδειξα, νομίζω, ὅ- τι σκοπὸς τῆς διδασκαλίας εἷ- Ὑαι ἡ µάθησις μὲ τοὺς ἐπὶ µέ- ρους σκοπούς της. Εἰς τὸ δι- δλίον Ηαπάροο]ιἱ οἳ Όνμβρες- Ίοης τοῦ Ὑπουργείου Παι- δείας τῆς ᾽Αγγλίας εἰς τὸ κεφ. Μοάρτη εάμσοβίίοπ πιαςδί αἀαρί δε] {ο πιοάετη πεεάς, ᾱ- ναφέρονται τὰ ἀκόλουθα : Φίπος εΠίς ας υτίεη ςεΓ- ἐβίπ ἂβρθοοίς οἳ Πε Π8νο ἂπδυπιθά ἃ ρτεαίοτ ΙπιροΓ- 18ης6 ἴπαῃπ {πε Παά οατΗετ Ίπ ἴπθ οθπίἁτγ. ἴη {Πθ πιο- ἀθτπ υΜογ]ά, οἀμοβίίοῃ πιαςί ἰ8Κο ἁἀοοουπί οἱ Ιείδατὸ πο 1ε5ς (παπ οτί. ἵ νψ ποί Ρε πεοθξξα{Υ {ο επΊ8ίρε προῃπ {πο [αοί ἴμαί Πε ἶἱ5 α ΊθῬς θἰπιρίο αἲ[αίτ [οτ αἱ οἳ ξ ἰράαγ. Τηπο οἰίσεῃπς οἳ ἰο- ΠΙΟΙΤΟΝ νἩ] Ῥε οἱάζεης οἳ πιοτο οοπΡρΙεΧ ἅπά ΠπἹογθ ἁλίομ]ε ννοτ]ά (Παπ {παί οἳ γεδίεγάαν. «οδοεῖαί οοηίαοίς 8γ6 Ὀθδοοπιίπς πιογο Γγεαιεηί Απά πιοτθ νατῖθά, απά οΠ{]ά- τοη ποεεά ἴο ᾖἰδατῃ {ο πχ ΨΙίπ α ριθβίθτ µνατὶειυ οἳ {γρος οἳ Ἱἱπάϊνίάμαι Ίπαῃ ἐπεῖγ ρατειπίς ρτοραῦῖν Κπεν απά {ο απάετείαπἁ ἴ1ο ροῖηί οἳ νίθν οἳ ροορίε {π οἴπετ Ἰαηάς µυεδἱάες {(αίτ ο. ΤΠ6υ υγ] πεθἀ, πιοΓθονογ ιο ἁάαρί Ὥἰποεπιδοῖνος {ο Δοουραίίοηπς ᾖ{Π6ύ ατθ Ιίκα- Ιν ἵο (αΚθ. µΡ, ἄπά θνεΠ ἴο Ῥθ6 µῥρτθρ8τοά {ο {ἴβηδίεγ ἐποπιςείνθς τοπ 0π6 οσοι- ῥραίίοη Το αποίπεγ απά Ετοπι οπε ρατί ο {πο οοµπίγν {ο Ἀποίπετ. ΤΠε Ἀᾖἱπαάϊνίάμα], ἔπετείοτθ, πιαςδί ποῖ οπ]ν Ῥθσοπιθ ποτοθ αἀαρίβδ]ο α5 8 Ὑοτκετ, Ὀυΐῖ πιιςί 85ο Ῥο ἵῃπ α ΡοδΗίοπ το 5δο]οσῖ {οτ Πἰπιςσε] 95οπιθ υψογίἩν απάἁ Ἡδε[α] νναν οἳ οοουργνίηρ Πΐ5 1γεθ (πιο, Βθ]θνίπρ, ἴοο, 85 {π Πῖς οοµηίτν ὦς ἆο, ἵπ 8 ΒΥδίθπι ΟΕ ἀθπΙΟΟΓΑΟΥ, ἩΝε τεβ]δε ᾖἰἴπβί ἵπθ αἂνετᾶβρε εΐσεη πιαδὶ Ῥ9 ἃ πιᾶπ ΟΓ ΨοπιᾶηΠ ΟΕ ΟϱΟΠΠΙΟΠ 5εΠ5ε ΑπΠά ὑτθβαάίῃπ οἱ νίεν απά ἴμ8ὲέ (πε ποςφἱἱοπς οἳ Πἰρῃ ΓββΡΟΠΕΙΡΙΠΗίγ πιωςί Ὃδ οΡρεῃπ 1ο ἴπθ αδί]εςί οἰείζθης ἵττες- ροοῖν οἳ ιπαίτ οτἱρῖῃ. Ουν]ους]ν, «θγθ[οτε, {πα 5εμοο]ς πιαςι οὔετ ονθγν ΡροςςίδΙε ορπρογἰιιπῖίν {ος 5ογν]οεαῦ]ε ἰβ]οπί ἰο πιΒηῖ- {ες Ι56Ι, νφμαϊονεγ ἁΐτε- οεἵοη Ιί πια ἴ8κο απά Πον- ενεγ Ππιϊίθά ἴπ ταπρο ἵί ΠΙΒΥ ΟΙ Σ Οἱ ἀγαθὲς σχέσεις σχο- λείου καὶ κοινωνίας πάντα ἡ- ταν ἐπιθυμητές. ΣἼμερα ὅ- μώς, ποὺ τὸ σχολεῖο ἔχει γἀντιμετωπίση ἐχτὸς ἀπὸ τὸ γνωσιολογικὸ µέρος, μιὰ ᾱ- Φφάνταστα αὐξημένη ἐπίδρα- ση τῆς ἀνήσυχης ἐποχῆς µας μὲ τοὺς µύριους κινδύ- γους πάνω στὰ παιδιά, εἷ- ναι. ἐντελῶς ἀπαραίτητη κι’ ἐπιθεθλημένη. λλλος τρόπος δὲν ὑπάρχει γιὰ τὴν πληρέστερη καὶ πιὸ πετυχε- µένη ἀγωγὴ τῆς σημερινῆς γενιᾶς. Τὸ σχολεῖο εἶναι κεῖνο, ποὺ πρέπει νὰ ἐπιδιώξη καὶ νὰ συμθάλη περισσότερο στὴν καλλιέργεια καὶ ἀνάπτυξη τῶν σχέσεων αὐτῶν. Λιαθέ- τει καὶ τὴ δύναμη γαὶ τὰ µέσα γιά νὰ πλησιάση τὴν Μοινότητα στην ὁποία δροί- σχεται, νὰ γίνη ἕνα µαζί της, νὰ γίνη κομμάτι της, ἀνάγ- κη της, πόνος της, δύναμη γι ἐλπίδα της. Νὰ τὴ φέρη κοντά του, στὰ σπλάχνα του. Νὰ τῆς δείξη ἔμπρακτα τὸ ἐνδιαφέρο καὶ τὴν προσπά- θεια του στὴν προκοπὴ τῶν παιδιῶν της. Νά τῆς ἀποκα- λύψη τὴν ἀπεριόριστη φοὈν- τίδα κι ἀγάπη του τόσο πρὸς τοὺς τροφίµους του ὅσο καὶ σὲ τούτη τὴν ἴδια. Νὰ τὴν πείση --- ἂν φυσικὰἁ τὸ τπι- στεύει τὸ ἴδιο --- πὼς σκο- πύς του δὲν εἶναι ἀποχλει- στικὰἁ ἡ µάθηση γιὰ ἐξεύρε- ση ἐργασίας --- γιατὶ τοῦτο θὰ σήµαινε ψυχολογικὴ δία, ἐξαναγκασμό, σαδισµό, μ᾿ ὕ- λα τὰ θλιθερὰ ἐπακόλουθα --- ἀλλὰ ἣ δηµιουργία συνθη- κῶν γιὰ εὐτυχισμένη καὶ χα- ρούμενη μάθηση. ποὺ πρέπει νάναι ἡ θάση κάθε ἔκπαιδευ- τικοῦ συστήµατος, τὸ ὁποῖο φιλοδοξεῖ νά δώση στὰ παι- διὰ, ὑγιεῖς ἀρχὲς γιὰ τὴ ζωή. Ένας εὐχάριστος, πολιτι- σµένος κι ἑλκυστικὸς τρόπος γιὰ νὰ φέρουμε τὴ κοινότητα ποντά µας, εἶναι μὲ τὶς διά- φορες σχολικὲς γιορτές. Ἐκ- θέσεις, καλλιτεχνικὲς καὶ θε- ατρικὲς παραστάσεις κ.ᾱ. Ὅσο ὅμως ἀθῶος κι ἂν φαί- γεται αὐτὸς ὁ δρόµος περι- κλείει πολλοὺς πινδύνοις. ᾽Α- ΟΛΙΚ ναφέρω τοὺς πιθανώτερους. Μιὰ σχολικη γιορτὴ δὲν πρέπει νὰ Ὑίνεται μὲ σχοπὸ τὴν ἐπίδειξη, τὴν ἱπανοποίη- ση τὴν κοινότητας ἢ τὴν ᾱ- τομικὴ προθολἠ. Τοῦτο ϐυ- ματοποιεῖ τὰ παιδιὰ καὶ μᾶς ἐκτροχιάζει ἀπὸ τὸν πραγµα- τικὸ σκοπὀ µας, ποὺ πρέπει νᾶναι οἱ παιδαγωγικὲς ἀξίες, ἐπιδράσεις χι ἀποτελέσματα πάνω στὰ παιδιὰ ποὺ λαµ- θάνουν µέρος καὶ πάνω στὸ σχολεῖο σὰ σύνολο. 'Ἡ πα- ρουσίαση τοῦ «ἔργου» στὴν κοινότητα θάναι ἡ Φυσικὴ διέξοδος τῆς προσπάθειας τῶν παιδιῶν καὶ δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἔχη εὐεργετικὰ ἆ- ποτελέσματα. Πόσες φορὲς «ὀργανώνου- με» μιὰ γορτὴ --- θεωρών- τας την ἀναγκαῖο καχὸ --- γιὰ ν᾽ ἀνταποχριθοῦμε σὲ μιά ἐγκύκλιο τοῦ 'Ὑπουργεί- ου, ἢ γιὰ νὰ γράψουμε τὴν ἄλλη µέρα στὴν ἐφημερίδα «ἑορτάσθη χι ἐφέτος μὲ ἐ- ξαιρετικὴν λαμπρότητα...» κι ἔτσι νὰ δείξουμε σ᾿ ὅλους πὼς ἐχτελοῦμε στὸ ἀκέραιο τὸ «καθῆκο» µας Κι’ ἔχο- µε μάλιστα ἤσυχη τὴ συνεί- δησή µας ᾿Αναρωτηθήκαμε καμμιὰ φορὰ γιὰ ποιοὺς λόγους πρέπει νὰ γίνεται Γιὰ τοὺς µαθητές, τοὺς ἐκπαιδευτι- κούς, τοὺς δυὸ --- τρεῖς ἐπι- τίµιους, τὴν κοινότητα ἢ γιὰ ὕλους αὐτούς Ποιὸς πρέπει γὰ τὴν ὀργανώση: Πόσοι τὴν παρακολουθοῦν Σὲ ποιοὺς ἀπευθύνονται οἱ ὁμι.- λες Βάλαμε στόχους ἸΑ- Ἐιολογήσαμε τἀποτελέσματα τῆς προσπάθειας τῶν παι- διῶν Έρχονται ἀπὸ μόνες τους ἢ γνώση κι ἡ ἀνάταση Η θέλουν ἔγερση τοῦ ἐνδι- αφέροντος, προγραμματισμό, συγκεγριµένους στόχους. σιυ- νειδητὴη κι ἑκούσια συμθολὴ τῶν παιδιῶν στὴν ὀργάνωση τους, πετυχεµένη προσφορά, ἔλεγχο Θέλουν --- ὅπως πο- λὺ σωστὰ τόνισε ὁ ἔντιμος Ὑπουργὸς Παιδείας στὸ μή- γυµα του μὲ τὴν εὐμαιρία τῆς Γιορτῆς τῶν Γραμμάτων --- «συναγερμὸν κψυχῆς καὶ πνεύματος» Έτσι γίνεται Σ ΓΙΟΡΤΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ. Καθηγητοῦ στὸ Παγκύπριο Γυμνάσιο ὃ συναγερμός Ποῦ νὰ µιλή- ση κανεὶς γιὰ «δημιουογινὴ ἀφομοίωση» | Ὑπάρχουν φυσικὰ διάφο- Φοι τρόποι ὀργάνωσης καὶ παρουσίασης μιᾶς σχολικῆς ἐκδήλωσης. Ὅποιο τρόπο χι ἂν ἀκολουθήση κανείς, δὲν πρέπει, πιστεύω, νἆγνο- ήση τὰ πιὸ κάτω --- ὅσον ᾱ- φορᾶ τὶς τακτικὲς χαθιερω- µένες σχολικὲς γιορτὲς --- ἂν θέλη νὰ συµθάλη οὐσιαστικὰ πι ὄχι τυπιχκὰ στὴν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν µας. 1. Νὰ ἐπισημανθῆ ἀπὸ τὰ παιδὰἁ κάθε τμήματος ἢἡ γι- ορτὴ λίγες µέρες νωρίτερα. ὃ. Μὲ τὴν συνεργασία ἐκ- παιδευτικοῦ καὶ παιδιῶν νὰ καθορισθοῦν συγχεκοιµένοι στόχοι, ἀνάλογα μὲ τὴν ἡλι- κία τους. ὃ. Μὲ τὴ θοήθεια καὶ κα- θοδήγηση µας νὰ ἔἑτοιμά- σουν ἕνα µικοὸ πρόγραµµα καὶ νἀφιερώσουν τοὐλάχιστο μιὰ περίοδο στὴ γιοοτή. Ο- χι ὅμως «σκόρπια «φύλλω». ἘἨπεξεργασία καὶ κατανόηση τῶν θᾳσικῶν µας στόχων. ᾿Αξιολόγηση στὺ τέλος. 4, Οἱ ἐπιτροπὲς τῶν τά Ξεων νὰ συνεργαστοῦν γιὰ τὴν ὀργάνωση μιᾶς σ ὐ γ- τομ. ης ποινῆς γιορτῆς, τὴν ὁποίαᾳ νὰ παρακολοιθή- σουν ΟΛΑ τὰ παιδιά, παροι.- σιάζοντας ὅ,τι καλύτερο. Γιὰ τὴν καλύτερη ὀργάνωση καὶ παρουσίαση, τὰ παιδιὰἀ µπο- ροῦν νὰ ζητήσουν θὀοήθεια ἀπ᾿ ὅπου δήποτε. Μέσα κι ἕ- ξω ἀπὸ τὸ σχολεῖο, μέσον τῆς διεύθυνσης φησικά. δ, Τὰ µοὺύσικά, χορευτικὰ χι ἄλλα συγκοοτήµατα τοῦ σχολείου νά ἐμπλουτίσουν τν γιορτὴ μὲ τῇ συμθολή τους ἀνάλογα μὲ τὴν περίσταση. 6. Νὰ λάδουν μέρος ὅσο τὸ δυνατὸ περισσότερα παι- διά. Τ, Μιὰ κι ἀποτελοῦν άπα- ραίτητο στοιχεῖο στὶς ἐκδη- λώσεις αὐτὲς τὰ διάφορα. μη- νύµατα τοῦ Ὑπουργοῦ, ἡ ᾱ- νάλυση τους ὅπου χοειάζε- ται εἶναι ἀπαραίτητη. Δὲν εἷ- γαι τάχατες ἀστεῖο νὰ διαθά- ζονται ὅπως ἔχουν πρὸς τὰ παιδιὰ τῶν δημοτικῶν σχο- λείων Η πρέπει νὰ τὰ συ- νηθίσουµε ὅσο εἶναι ἀκόμα μικρά πώς... δὲν πρέπει νᾶ- χουν τὴν ἀπαίτηση νὰ κατα- λαμθαίνουν Γιὰ τὶς μὴ «ὑποχοεωτικὲς» γιορτὲς --- καλλιτεχνικὲς θραδυές, θέατρο κ.ᾱ. -- ὑ- πάρχουν ἀκόμα μεγαλύτεροι κίνδυνοι. Παραθέτω µερι- χοὺς ἀπ᾿ αὐτούς. 1. Εΐναι μοιραῖο λάθος χαὶ καταστρέφει χάθε παιδαγῶ- γικὴ ἀξία ἡ συνεχῆς καὶ µα- κοόχρονη προπαρασκενὴ γιὰ μιὰ ἢ δυὸ ἐμφανίσεις. Σκο- τώνουνται τὰ παιδιά, χάνουν κάθε ἐνδιαφέρο καὶ σπατα- λοῦν πολύτιμο χρόνο. Ὄλμτα- κόσιες ὧρες πῆρε συνάδελ- Φος γιὰ μιὰ θεατρικἠ πα- θάσταση. Χίλιες λογαριασµέ- γες μιά - μιὰ ἄλλος. Τὰ ἵ- δια τραγούδια ἀπὸ τὸν 0- πτώδθρη μέχοι τὸ Μάη ἄλλος. Τὶ νὰ πῆ κανείς Καμένα παιδιά ! 9. Οἱ ἐπαγγελματιχκὲς φι- λοδοξίες μᾶς παρασύρουν πολλὲς φορὲς σὲ κακοτοπιές. 'Ἡ διεύθυνση πρέπει νᾶναι ουθμιστὴῆς τέτοιων περιπτώ- σεων. θάζοντας πάνω ἀπ᾿ ὅ- λα τὸ συµμφέρο τοῦ σχολείου καὶ χρησιμοποιώντας τὴ λο- γικὴ περισσότερο ἀπὸ τὸ συναίσθηµα, ἂν ἡ ἴδια εἶναι ἐννοεῖται ἀπελειθερωμένη. ὃ, Ἡ ἀνάληψη πολὺ δύ- σκολὼν ἔργων πρέπει νὰ ἆ- ποφεύγεται. Υπάρχουν ἕνα σωρὸ εὔπολα χι ὡραῖα ἔρ- γα, µέσα στὰ πλαΐσα τῶν δυνατοτήτων τῶν παιδιῶν. 4. Ἡ σπατάλη πολλῶν χοηµάτων γιὰ μιὰ µόνο πα- ράσταση δὲν συνιστᾶ φρόνι- μο νοικοκυριό. ὅ. Νὰ μὴ στρατολογοῦν- ται συνεχῶς τὰ ἴδια παιδιά γιἁ τέτοιες ἐμφανίσεις. ἔστω χι ἂν ἄλλοι ἔχουν λιγώτερες ἱκανότητες. 6. Εΐναι ἐντελῶς ἀπασά- δεχτο νὰ ἐκθιάξονται παιδιά μὲ διάφορους, τούπους. νὰ λαμθάνουν µέρος σ᾿ ὁποια- Συνέχεια στὴν 3ην ΣΕΛΙΔΑ τι στ ᾗ7 τΙΜΗΣ, σεν ἑκκλ Ὑπεόύθυνος ᾿Εκδόσεως : Α. ΠΑΠΑΜΙΑΤ ) ὦ ει οἲ κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ... 3 σολ ηστν Κ. ΚΟΡΕΛΛΗΣ Ὑπεύθυνος Συντάξεως |: Συντακτικὴ ᾿Επιτροπὴ Α. ΛΑΔΟΜΜΑΤΟΣ ΛΕΙΚΩΣΙΑ --- ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1972 ΡΒΤΟΣ Β'- ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 18 δεΆτιον Ό Ἐ Δ. 1Η ΤἩ Τσ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΚΥΠΡΟΥ --ᾱ--.. φανσαστετα. ΠΝΝΝΤΙΠΙ ΛΓΩΝ Λιεκδίκησις τῶν δικαίων αἰτημάτων διὰ δυναμικῶν ἐνεργειῶν καὶ ἀγώνων ΤΙΜΗ ΦΊΎΥΑΔΟΥΊ 20 ΜΙΛΑΣ ΣΣΙΗΜΛΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΛΗΡΙΣ ΝΑΦΠΙΙΣΙΣ ΤΕ ΛΑΟΥ.-- ΕΙλΦΝΙ ΜΕΤΑ ΤΠΥ ΠΡΙΕΛΡΙΥ ΤΝΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΟΥΛΕΥΤΗΝ. -- ΜΗΜΗΣΙΓΡΑΦΙΜΗ ΝΛΣΚΕΨΙΣ. -- ΗΙΡΑΠΗΛΤΟΠΙΙΘΗΣΑΝ ΙΙΛΗ ΕΛΡΧΙΛΜΛΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΣ ΝΥΡΗΝΗΛΗ, ΜΙΡΦΒΙ, ΛΙΜΜΑΧΗΣΤΙΝ, ΠΛΦΟΝ ΚΝΙ ΛΕΜΕΣΙΝ. Τὸ Κ.Δ.Σ. τῆς ΟΕΛΜΕΚ συνελθὸν τὴν Πέµπτην Ίβην Λ᾿ανουαρίου ἐμελέτησε τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται πάντα τὰ ἐκκρεμοῦντα προθλήµατα τῶν καθηγητῶν, ἐχά- ραξε καὶ ἐπρογραμμάτισε τὴν περαιτέρω πορεί- αν τῶν προσπαθειῶν καὶ ἀγώνων τῆς ΟΕΛΜΕΚ. ᾿Επὶ πλείστων αἰτημάτων, ἢ ἐπίλυσις τῶν ὁ- ποίων θὰ ἐπιφέρη ἰσορροπίαν, τάξιν καὶ ὁμαλό- τητα εἰς τὰ τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ τὸ ἀπερίσπα- στον εἰς τὴν ἐργασίαν τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἡ Κυ- ὀέρνησις δυστυχῶς ἐτήρησεν ἀρνητικὴν στάσιν. 1. ᾽Απέρριψε τὸ αἴτημα περὶ συνθηκῶν έργα- σίας καὶ ὡρῶν διδασκαλίας καὶ οὕτω ὁ ἐκπαι- δευτικὸς ὑποχρεοῦται νὰ ἐργάξεται ὑπὸ καταθλι- πτικὰς συνθήκας. 2. ᾽Απέρριψε τὸ αἴτημα περὶ θελτιώσεως τοῦ περὶ συντάξεων νόµου καὶ οὕτω θὰ ὑπάρχουν ἐκ- παιδευτικοὶ οἱ ὁποῖοι, ἐκτὸς ἄλλων δυσμενῶν ὅ- ρων, θὰ λαμόάνουν ὡς σύνταξιν, ὡς ἀναγνώρισιν δηλαδὴ τῆς προσφορᾶς των εἰς τὴν παιδείαν ἐπὶ 35 ἔτη, τὸ ἀσήμαντον ποσὸν τῶν τριάκοντα ἢ τεσ- σαράκοντα λιρῶν, ποσὸν τὸ ὁποῖον, ὡς εἶναι γνω- στὸν, δὲν ἀρκεῖ οὔτε διὰ πληρωμὴν ἐνοικίου. 3. ᾿Απέρριψε τὸ αἴτημα περὶ ἐπιδόματος ὁἌ- παίθρου, τὴν δηµιουργίαν δηλαδὴ ἀνεκτῶν προ- ὑποθέσεων διὰ ὑπηρεσίαν εἰς ἀγροτικὰ κέντρα καὶ οὕτω ἐργάζονται ἐκπαιδευτικοὶ ὑπὸ δυσµε- νεῖς συνθήκας, μακρὰν τῶν ἀστικῶν κέντρων, µα- κρὰν διόλιοθηκῶν, μὴ δυνάµενοι νὰ παρακολου- θήσουν τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἐπιστήμης. 4. ᾿Αδιαφορεῖ ἀπὸ πολλῶν μηνῶν διὰ τὴν ἐπὶ ὑγιῶν θάσεων ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν παρ’ ὅλας τὰς ὑποσχέσεις ὅτι συντόµώς θὰ ἐλάμ- ϐθανε θέσιν ἐπὶ τοῦ θέµατος. δ. Παρὰ τὰς ἀπὸ δεκαοκταµήνου ὑποσχέσεις περὶ θεσπίσεώς κανονισμῶν διὰ διορισµούς, το- ποθετήσεις, μεταθέσεις καὶ προαγωγὰς οὐδὲν ἑ- πραγµατοποιήθη, οἱ δὲ προσφάτως δοθέντες κα- νονισμοὶ ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν ἐκφράζουν τὴν ἀπὸ ἐτῶν ὁ- φισταμένην κατάστασιν τὴν ὁποίαν ἡ ΟΕΛΜΕΚΕ ἐ- πιδιώκει νὰ ἀλλάξη, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ µόνον ἀνατα- ραχῆν προκαλοῦν, ἀνασφάλειαν, αἴσθημα ἀνίσου µεταχειρίσεως καὶ ἀπογοητεύσεως. ΙΛΝΙΡΙ:ὑ ΤΙΝ ΠΙΛΙΙΠΤΙΚΙΝ ΗΝ ΠΟΕΔ- ΟΕΛΜΕΚ-ΟΛΤΕΚ ΓΙ ΤΗ ΕΗΙΕΤΗΠ ΤΌΙ ΒΝΠΤΙΚΟΥ ΜΗΜΟΙΜΙΦΙΣΛΤΟΣ σεως τῆς ἐπιταγῆς τῆς 'Έλ- ληνικῆς µάς “Ιστορίας δι’ ἝἜγωσιν τῆς Κύπρου µας µε- τὰ τοῦ Μητρικοῦ κορμοῦ. Ἠπὶ τῇ να ἐπετείῳ τοῦ Ενωτικοῦ Δημοψηφίσματος τῆς 1δης Ἰανοναρίου, 1950, ὕτε περιτράνως διεδηλώθη ἡ ἀκλόνητος πίστις εἰς τὰ Ἐ- θνινά µας ἰδεώδη καὶ ἡ ἆμε- τάνλητος ἀξίωσις τοῦ ζυ- ᾽Ακλόνητοι ἐπὶ τῶν ἛἜθνι- κῶν ᾿Ἠπάλξεων οἱ ἛἘικπαι- ποιαγοῦ Ἑλληνισμοῦ δι “- νωσιν μετὰ τῆς Μητρὺς Ἑλλάδος, αἱ Ἐκπαιδευτικαὶ Οργανώσεις ΠΟΕΔ --- Οο- ΕΑΜΕ -- ΟΑΛΤΕΚ, ἐκ- προσωποῦσαι τὸ σύνολον τῶν 4.600. ᾿Εκπαιδευτικῶν τῆς Κύπρου, ἅπαξ ἔτι δια- νηρύττουν: Ἐμμένουν εἰς τὸ νόηµα γαὶ τοὺς σκοποὺς τοῦ Ἕνω- τιχοῦ Δημοψηφίσματος. οἱ ὑποῖοι θὰ κατευθύνουν πάν- τοτε τὸν νοῦν καὶ τὴν καο- δίαν τῶν ἀπανταχοῦ “Ἑλλή- γῶων µέχοι πλήσοους ἐκπληρώ- δευτικοὶ θὰ ἐξακολονθήσουν γὰ σφυρηλατοῦν, εἰς τὰ Ἔ- θνικἁ φυτώρια, τὸν χαρακτῆ- ρα τοῦ ποαγματικοῦ Ἕλλη- γος, ἐνσταλάζοντες εἰς τὰς χαρδίας τῆς µαθητιώσης νε- ολαίας τὴν ἀγάπην καὶ τὴν πίστιν πρὺς τὰς αἰωνίας ᾱ- Ἑίας τοῦ Ελληνισμοῦ. Πεποιθότες δὲ ὅτι ἡ πα- ροῦσα χατάστασις οὐδόλως ἀποτελεῖι τὴν ἐνσάρχωσιν τῶν ὀνείρων καὶ τῶν πόθων τοῦ. Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀλλ ἁπλῶς σταθμὸν ἐπιθλη- θέντα ὑπὺ τῆς διεθνοῦς δι- τικἁ ζυπριακὰ ᾿Ελευθέρια, τὴν Ένωσιν τῆς Κύπρου µε- τὰ τῆς μητρὺς 'Ἑλλάδος. πλωματίας, ἔχομεν καθήκον, κατά τὸ διάστηµα τοῦτο, μὴ ἀφιστάμενοι τῆς ἀρχικῶς χαραχθείσης ἐθνικῆς πορεί- ας ἀλλὰ ἐνδυναμούμενοι ἐκ τῆς προγογικῆς Χληρονομίας, νὰ συγεχίσωμεν Ελλὰς καὶ Λιὰ τὰς ᾿ἘΕκαιπδευτικὰς ᾿Οργανώσεις Κύπρος ἀπὸ κοινοῦ, τὴν ἐ- Π.Ο.Ε.Δ. ποποιίαν τοῦ ᾽Αγῶνος τῆς Ὁ Πρόεδρος ΕΟΚΑ µέχρι πραγµατώσε- Αλ. Κιαγιᾶς, ως τοῦ μοναδικοῦ στόχου “Ὁ Ε. Γραμμµατεύς, τοῦ Ῥνωτικοῦ Δημοψηφί- Χρ. Ν. Κοντεμενιώτης σµατος τοῦ 1950, Ὅλοι πιστοὶ τοῦ Ενωτικοῦ Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. «Ο Πρόεδρος Δ, Παπαμιλτιάδης Ὁ Ρ, Γραµµατεύς, ἂς παραμείνωμεν εἰς τὰς διακηρύξεις Δημοψηφί- σµατος τοῦ 1960, πιστοὶ εἰς Κων. Καραγιάννης. τὴν ἀποστολὴν τοῦ Ἓθνους, πιστοὶ συνεχισταὶ τοῦ ᾿Αγῶ- Ο.ΛΔ.Τ.Ε.Κ. γος τῆς ΕΟΚΕΑ», μέχρις ὅ- ἵὉ Πρόεδρος ᾿Ανδρ, Φυλακτῆς Ὁ Γ. Γραμματεύς, Θεόφιλος ᾿Όρφανίδης. του. ἔλθη τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου διὰ νὰ ἑορτάσωμεν οἳ. Πανέλληνες τὰ πραγµα- ᾿Αντὶ τούτων ἡ ΟΕΛΜΕΚ ἐπιμένει εἰς τὰς εἰ- σηγήσεις της αἱ ὁποῖαι θασίζονταί ἐπὶ τῆς Ἑλ- ληνικῆς ᾿Εκπαιδευτικῆς Νομοθεσίας. 6. ᾽Απέρριψε τὰς εἰσηγήσεις τῆς ΟΕΛΜΕΚ ἐἑ- πὶ τοῦ ἐπιδόματος ἐνοικίου, παραχωροῦσα τοῦτο ὑπὸ τοιούτους ὅρους ὥστε νὰ καθίσταται δῶρον ἄδωρον. Ἐκ τούτου ὠφελεῖται µόνον τὸ 57 τῶν καθηγητῶν. ᾿Απὸ τοῦ παρελθόντος ᾿Ὀκτωθρίου ἡ ΟΕΛ- ΜΕΚ δι ἐγγράφου της πρὸς τὴν Κυδέρνησιν ἐξέθετε τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν καὶ ἐζήτησεν ὅπως ἡ Κυθέρνησις καθορίση τὴν θέ- σιν της ἐπὶ τῶν προθληµάτων τῶν καθηγητῶν δί- δουσα εἰς αὐτὴν χρονικὸν περιθώριον δύο μηνῶν. Ἐν τούτοις ἡ Κυθέρνησις εἰς οὐδεμίαν θετι- κὴν ἐνέργειαν προέθη µέχρι σήμερον μετὰ τρί- µηνον δηλ. ἀπὸ τῆς ἀποστολῆς εἰς αὐτὴν τοῦ ἐγ- Ὑράφου ὑπομνήματος. Ἡ ἐν γένει στάσις τῆς Κυθερνήσεως ὠδήγησεν εἰς τραγικὴν κατάστα- σιν τοὺς καθηγητάς, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀνάμεικτα αἱ- σθήµατα ἀπογοητεύσεως, ἀγανακτήσεως ἀλλὰ καὶ ἀποφασιστικότητος εἶναι ἕτοιμοι νὰ διεκδι- κήσουν τὰ δίκαιά των. Τὸ Συμφθούλιον τῆς ΟΕΛΜΕΒ, διερμηνεῦον καὶ ἐκφράξζον τὴν θέλησιν τῶν μελῶν τῆς Ὄργα- νώσεως ἀπεφάσισε τὰ ἀκόλουθα: 1. Διεκδίκησιν καὶ ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων διὰ δυναμικῶν προσπαθειῶν, ἐ- νεργειῶν καὶ ἀγώνων. 2. Συστηματικὴν καὶ πλήρη διαφώτισιν τῶν γο- νέων, τῶν Συμόθουλίων γονέων καὶ τῆς κοινῆς γνώμης ἐν γένει διὰ τοῦ τύπου. 3. ᾿Επαφὰς μὲ ὅλας τὰς Συνδικαλιστικὰς Ὀρ- γανώσεις. 4. ᾿Επαφὰς μετὰ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ τῶν Βουλευτῶν. 5. Πραγµατοποίησιν δημοσιογραφικῆς διασκέ- Ψψεως. 6. Κήρυξιν ἐργατικῆς διαφορᾶς. Ὅσον ἀφορά τὸ ὑποθληθὲν αἵτημα περὶ ἀνα- θεωρήσεως τῶν μισθοδοτικῶν κλιμάκων ἡ ΟΕΛ- ΜΕΗ θὰ ἀναμένη, ὥς προθλέπουν οἱ κανονισμοὶ τῆς Μικτῆς ᾿Επιτροπῆς, ἀπάντησιν τῆς Κυθερνή- σεως μέχρι τῆς 17ης Φεθρουαρίου καὶ ἀναλόγως θὰ πράξη. ΣΕΛΙΣ 10 ΚΜκΑἱ Σννέχεια ἐκ τῆς ϐης Σελίδος «θὰ». Οὐδεὶς ὅμως ἐκπαιδευ- τικὸς ἐξαπατᾶται. Τνωρίδο- μεν ὅτι 2 «ὄχι» καὶ ὃ «θὰ» ἵ- σοῦνται μὲ ὅ «ὄχι». Ἐν πάση περιπτώσει ἡἢ- μεῖς πιστεύοµεν ὅτι μᾶς θεω- ροῦν ὡς παρεισάκτους εἰς τὴν. δημοσιοὐὔπαλληλικὴν οἱ- κογέγειαν καὶ ὡς κατωτέρας ποιότητος καὶ κατηγορίας δημοσίους ὑπαλλήλους. Δι αὖ τὸν ἀκριθῶς τὸν λόγον θὰ ἀγωνισθῶμεν ἐναντίον αὖ- τῆς τῆς νοοτροπίας μέχρις ὅτου τὴν ἐξουδετερώσῶμεν. Ἡ δύναμις τοῦ πνεύματος εἶναι ἱχανὴ νὰ ἐξουδετερώση πᾶσαν ἀντίδρασιν. Ἡ ἀπό- φασις ἐλήφθη. «Ο ἀγὼν θὰ εἶναι ἆποφα- σιστικός. Διακυθεύεται αὐτὴ αὕτη ἡ ὑπόστασις τῆς παιδεί- ας καὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Ἐϊμεθα ὅλοι ἔτοιμοι δι ἀγῶ- να». ΚΑΘΗΓΗΤΑΙ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ Τὸ δημοσιογραφικὸν ὄρ- γανον τῆς. ᾿Οργανώσεως Ἑλλήνων Λειτουργῶν Μέ- σης Εκπαιδεύσεως Χαταγ- γέλλει τὴν Κωυθέρνησιν ὅτι θεωρεῖ τοὺς καθηγητὰς «ὡς παρεισάκτους εἷς τὴν δηµο- σιοὐπαλληλικὴν τάξιν καὶ δευτέρας ποιότητος καὶ κα- τηγορίας δηµοσίους ὑπαλλή- λους». Βΐς τὸ ἴδιον ἄροθωον ἀναφέρονται καὶ παραδεί- Ὕματα τῆς Κυθερνητικῆς συµ- περιφορᾶς ἔναντι τῆς τάξε- ως τῶν καθηγητῶν διὰ νά καταδειχθῆ τὸ µέτρον τῆς Κυθεωνητικῆς ἀστοργίας καὶ κοροϊδίας. «Αλλά, τονίζουν οἱ καθη- γηταί. θά ἀγωνισθοῦν ἔναν- τίον τῆς κυθερνητικῆς αὖ- τῆς νοοτροπίας µέχοις ὅτου τὴν ἐξουδετερώσουν. 'Ἡ δύ- ναµις τοῦ πνεύματος, ποοσ- θέτουν. εἶναι ἱκανὴ νὰ ἔξοι- ὃρτερώση πᾶσαν ἀντίδηασιν δ,ότι ὃ Κυβεονητικὴ στάσις θέτει εἰς »ίνδνον αὐτὴν ταύ- την τὴν ὑπόστασιν τῆς παι- δείας καὶ τῶν ἔκπαιδευτι- κῶν». ᾽Ασφαλῶς µία οῆξις µε- ταξὺ τῆς ἘΚυθερνήσεως καὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν θὰ ἔχη ἀνυπολογίστους συνεπείας διὰ τὴν παιδείαν. Ας ἐνθυ- μηθῶμεν τὴν τελευταίαν διέ- νεξιν των. Ας ἀντικρύση λοι- πὸν καὶ µίαν φορὰν τὰ πράγ- µατα ἡ Κυθέρνησις μὲ τὴν δέουσαν κατανόησιν. 4 «ΜΑΧΗ» Παρασκευή: 21.41.12 Ἡ ἀναταραχὴ ΑΡΡΗΚΤΑ συνδεδεµέ- γον μὲ τὸ πρόθληµα τῆς κοι- γωγνικῆς εἰρήνης καὶ πολιτι- κῆς ὁμαλότητος εἶναι καὶ τὸ θέµα τῶν ἐργατικῶν δι- αφορῶν, αἱ ὁποῖαι καὶ πλη- θύνονται κατὰ τὸν τελενταῖ- ον καιρον, ἀλλά καὶ ὀξύνον- ται. Οἱ Τραπεζικοὶ ἀπεργοῦν, ἡ ΟΕΒΑΜΕΚ διακηούττει ὅ- τι θ’ ἀποδυθῆ εἰς δυναμικοὺς ἀγῶνας, ἡ ΠΑ ΣΥΔΥΎ καὶ ἡ ΠΟΕΔ µπροειδοποιοῦν, ἡ ΕΠΟΕΤ ὁμιλεῖ περὶ συσσω- ρεύσεως «μαύρων νεφῶν» εἰς τὰς σχέσεις της μὲ τὴν ΣΥ- ΤΑ. οἱ ἡμερήσιοι Ταχυδρομι- κοὶ ὁδεύουν πρὺς ἀπεργίαν καί... καὶ... καί... Καὶ αὐτὴ ἡ «κατάστασις εἶναι ἄκρως ἀνησυχητική. Ἐίναι καὶ ἐεδῶ αἱ εὐθῦναι τῆς Κυθερνήσεως πάρα πολλαί. Ἡ ἐργατικὴ ἀναταραχὴ δὲν δημιουργεῖ µόνον ἁἀμέσους κινδύνους κατὰ τῆς οἴκονο- μικῆς µας σταθερότητος. Ἔ- πιπροσθέτως ἀποτελεῖ ἄπει- λὴν καὶ κατὰ τῆς κοινωνικῆς γαλήνης καὶ τῆς πολιτικῆς ὃ- µαλότητος, μὲ γενικωτέρας ἐπιπτώσεις. τῶν ὁποίων ἡ ἔκ- τασις καὶ τὸ θάθος δὲν δύ- νανται εὐκόλως νὰ προύλε- φθοῦν. Τὸ συμπέρασμα το ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ἆ- πὺ ὅλα τὰ ἀνωτέρω : Ἀρειά- ζονται γενικαὶ καὶ εἰδικαὶ ἐκτιμῆσεις τῶν πραγμάτων καὶ τῶν παρατηρουµένων ἑ- Ἐελίξεων, Χρειάζεται ἀξιολό- γῆσις τῶν αἰτίων ποὺ δηµι- ουργοῦν τὰς ἐξελίξεις. Χορει- άζονται µέτρα οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν --- ἂν ὄχι καὶ πολιτικῶν --- µεταρρυθµί- σεων, ἀνταποκρινομένων πρὸς τὰς λαϊκὰς ἀνάγκας καὶ τὸ λαϊκὸν αἴσθημα. Ας ἐγ- κύψωμεν μετὰ προσοχῆς ἐπὶ αὐτῆς τῆς θεμελιώδους εἴση- γήσεως καὶ ἐπὶ τῶν προεκτά- σεών της. «ΧΑΡΑΥΓΗ» Κυριακὴ: 23.1.72 Η ΚΥΒΕΡΒΗΗΣΗ ΚΑΙ Ὁ]1 ΕΡΓΟΔΟΤΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ | ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ τὶς στῆλες ἐπανειλημμένα ἐτονίσθη ὅτι ΛΝΛΛΥΤΙΝΙ (Συνέχεια ἐκ τῆς 8ης σελίδος) τευγµάτων ποὺ µέσον του ἐ- πιτυγχάνονται. Σὰν αὐτοκυθερνώμενο σύ- στηµα ἔχει τὴν δυνατότητα αὐτορυθμίσεως ἂν τὰ ὑπο- συστήµατα του Λλειτουργοῦν μὲ ἐπάρκεια. Τὸ ὑποσύστημα ἀνατροφοδοτήσεως κατέχει κεντριχἡ θέση ὅσον ἀφορᾶ τὴν διαπίστωση τοῦ θαθμοῦ τῶν προσδοχκιῶν τοῦ ἀρχικοῦ σχεδίου καὶ τὴν πιθανή ἆλ- λαγη πορείας ποὺ ὑποδεικνύ- οὖν οἱ παρεχόμενες πληρο- φορίες. , Ἡ εὐαισθησία τοῦ συστή- µατος εἶναι περισσότερο ἆ- ποτελεσματικὴ ἂν τὸ σύστη- μα ἑδράζεται σὲ ὅσο τὸ δυ. νατὸ εὐρύτερη κοινῶνικο--- πολιτικὴ θάση. Ἡ ἀπὸ µέ- ρους τῶν ἐκπαιδευτικῶν µο- γοπωλιακἡ διαχείοιση τοῦ ᾱ- ναλυτικοῦ προγράµµατος θὰ τὸ ὁδηγήση ἀργὰ ἢ γορήγο- ρα στὴν ἁπομόνωση του ἀπὸ τὰ ρεύματα τῆς ζωῆς. Ὁ ἐκπαιδευτικὸς ποογραµµατι- σμὺς σὰν ψηλότερη πολιτι- κἡ ποέπει νὰ εἶναι στενὰ συν- δεδεµένος μὲ τὴν ἀνάπτυξη ΠΡ/ΓΡΛΗΝΑ τοῦ ἀναλυτικοῦ προγράµµα- τος καὶ ἐφ᾽ ὅσον ὁ πρῶτος εἶναι συναρτηµένη ἐγέργεια μὲ ὅλες τὶς πτυχὲς τῆς κοι- νωνικῆς ζωῆς καὶ τῆς οἶκο- γοµίας, τὸ δεύτερο δὲν µπο- ρεῖ νὰ περιορισθῃ σὲ στενώ- τερα πλαίσια. Ἡ ἔννοια τοῦ προγράµ- µατος ἡ ὁποία ὑποδηλώνεται μὲ τὸν ὅρο αὐτοκυθερνώμε- νο σύστημα, δὲν ἐξομειώνε- ται πλήρως μὲ τοὺς αὗτορυ- θμµιζόµενους μηχανισμούς. Ἐνῶ εἰς αὐτούς οἱ διάφοροι μοχλοὶ μινοῦνται μὲ ἀχρίδεια καὶ παοάγουν τὰ ἀναμενόμε- να, στὸ ἀναλωτικὸ πρόγραμ.- μα, οἳ ἀνθρώπινοι μοχλοὶ κι- νοῦνται καὶ παράγουν, ἀλλὰ δημιουργοῦν ταὐτόχρονα. Ἡ συλλογικὴ προσπάθεια παὶ ἡ διασταύοωση τῶν ἔπι- στημονικῶν εὐοηπμάτων ἅπο- τελαωῖγ τὴν ἀσωαλιστικὴ δι- κλείδα νιὰ ὀφθοὺς ποοσανα- τολισιοὺς στὴν διαµόρφωση τοῦ ἀναλυτικοῦ. ΑΝΡ. ΠΑΠΑΤΩΑΝΝΟΥ Ἐκπαιδευτιμὸς Ὠυχολόγος. δελτίον ΟΕΛΜΕΚ Ωω τΥΠΏΩΣ ΔΙΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ εἶναι ἐπιζήμια ἡ τακτικἡ τῆς ἀναύλητικοτητας καὶ τῆς κωλυσιεργίας ποὺ συχνἁ ᾱ- κολουθεῖ ἡ χυόθέρνηση ἔναντι σοδαρῶν προόλημάτων τῶν ἑργοδοτουμένων της. ᾿Ἐπιξή- µια ἀπὸ τὴν ἄποψη, ὅτι αὐτὴ ἡ τακτικὴ δὲν συνάδει πρὸς τὰ συνδικαλιστικὰ θέσµια καὶ κάποτε ἐπηρεάξει ἄρνη- τικἁ τὶς γενικώτερες ἐργατι- κὲς σχέσεις. ᾿Επιζήμια ἀπὸ τὴν ἄποψη, ἐπίσης, ὅτι οἳ ἐρ- γοδοτούμενοί της --- ὑπάλ- ληλοι καὶ ἐργάτες --- φυσικά δὲν αἰσθάνονται ἱκανοποιημέ- νοι ἀπὸ μιὰ κατάσταση ποὺ προκαλεῖ καὶ ἐκτρέφει τὴν δυσανασχέτηση καὶ τὴν ἆπο- γοήτευση. ᾽Αλλὰ καὶ ἡ ἴδια Ἡ κυθέρνηση δὲν ἀποχομίζει κανένα ὄφελος, διότι μιὰ τέτια κατάσταση ἔχει τὶς ἐ- πιπτώσεις της στὴν ἀπόδοση μι , Ἐν Ὦ τοῦ ὑπαλλήλου καὶ τοῦ ἐργά- τη στὴν ὅλη λειτουργία τοῦ κυθερνητικοῦ μηχανισμοῦ καὶ Φφυσικὰ στὴν ἐξυπηρέτηση τοῦ κοινοῦ. Καὶ τὴν τακτικἡ αὐτὴ φαίνεται ὅτι τὴν ἄκο- λουθοῦν ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κυ- θέρνηση καὶ ἡμικρατικοὶ ὀρ- γανισµοί, πρὸς τοὺς ὁποίους ἐκκρεμοῦν ἀπὸ μακροῦ χοό- γου αἰτήματα τοῦ προσωπι- κοῦ τῶν. ΑΝ ΟΙ ΠΙΟ πάνω ἀπό- ψεις εἶναι ὀρθὲς --- κι’ ἐμεῖς δὲν ἀμφιθάλλουμε καθόλου γι αὐτὸ --- νοµίζουµε ὅτι εἷ- ναι καθῆκον τῆς κυθέρνησης γὰ μὴν ἀφήσει τὰ πράγματα νὰ ἐξελιχθοῦν µέχρι τοῦ ση- µείου ποὺ ἡ ἀπεργία νὰ θεω- ρηθεῖ ἀναπόφευκτη. Καὶ γιὰ νὰ προληφθεῖ μιὰ τέτα ἑξέ- λιξη θὰ πρέπει τὰ ἁρμόδια κυθερνητικὰ ὄργανα, χωρὶς καθυστέρηση, νὰ μελετήσουν μὲ προσοχἡὴ τὰ σχετικἁὰ αἰτή- µατα, νὰ τὰ ἱεραρχήσουν μὲ θῥάση τὴ σημασία τους, νὰ καλέσουν τὶς ἀντιπροσωπεῖες τῶν ἀναλόγων ᾿Οργανώσεων καὶ νὰ ἀνοίξουν μαζί τους διαπραγματεύσεις. Οἱ ὁποῖες πρέπει νὰ διεξαχθοῦν μὲ πνεῦμα κατανόησης καὶ διαλ- λακτικότητας γιὰ νὰ θοεθεῖ ἡ παλύτερη δυνατὴ λύση. ΚΑΙ ὅσο πιὸ σύντομα γί- γει αὐτό, τόσο τὸ καλύτερυ καὶ γιὰ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ γιὰ τὴν χκυθέρνηση καὶ γιὰ τὸ κοινό. ΧἍ «ΑΛΗΘΕΙΑ» Δευτέρα: 24.112 Η ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΘΡΑ Αὐξάνονται καὶ πληθύνον- ται --ὡς ἡ ἄμμος τοῦ ΒΕὐαγ- γελίου--- αὐτὸν τὸν τελευ- ταῖον καιρὸν αἱ ἐργατικαὶ δι- αφοραὶ καὶ αἱ τάσεις περὶ καθόδου εἰς ἀπεργίας. Οὔὕτῳω, ἐνῶ οἱ Τοαπεζικοὶ ἀπεργοῦν, ἡ ΟΒΑΜΕΚ κἆ- πειλεῖ νὰ ἀποδυθῆ εἰς δυνα- μικοὺς ἀγῶνας, ἡ ΠΟΕΔ καὶ ἡ ΠΑ ΣΥΔΥ τὴν ἀκολουθοῦν κατὰ πόδας, οἱ ἡμερήσιοι τα- χνυδρομικοὶ ἑτοιμάζονται δι ἀπεργίαν, ἡ ΕΠΟΕΤ προθαίνει εἷς ὑπαινιγμοὺς κατὰ τῆς ΣΥΤΑ καὶ ἔπεται ἡ συνέχεια. Ὅλα αὐτὰ ---(ποὺ τὰ πε- ρισσότερα εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς διαρχοῦς ἀνόδου τοῦ τι- µαρίθµου ποὺ δημιουργεῖ ἐλ- λείψεις καὶ χενὰ εἰς τὸ όα- λάντιον τοῦ µμισθοσυντήρη- του)--- δὲν εἶναι διόλου «εὖ- χάριστα. ἘΤούναντίον εἶναι πολὺ ἀνησυχητικά, καθόσον δημιουργοῦν ἀμέσους ὕὅσον ναὶ σοθαροὺς νινδύνους χοι- γωνικῶν καὶ οἰκονομικῶν, ἓν τῇ Νήσῳ, ἀναταραχῶν, τῶν ὁποίων αἳ ἐπιπτώσεις θὰ εἷ- ναι ἀκόμη σοθαρώτεραι. Ἡ ᾖἸΚυθέρνησις λοιπὸν πρέπει νὰ σπεύση, ἴσως προ- λάθη τὴν οἰκονομικὴν κατα- στροφὴν ἡ ὁποία σήμερον προθάλλει μοιραία καὶ ἆνα- πόδοαστος. ζΚαθῆκον καὶ ὅ- ποχορέωσιν ἔχει νὰ τὸ πράξη προτοῦ εἶναι ἀργά, πολὺ πε- ρισσότερο ποὺ ἡ ἰδία εἶναι { κατὰ μείζονα λόγον ἡ κυρίως ὑπεύθυγος. Δὲν χάµνοµεν εὐθηνὴν ἀν- τικυθερνητικὴν πολιτικήν. Τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι ἡ Κυθέρ- γησις, µέχρι τῆς στιγμῆς, δὲν ἠθέλησε ἢ δὲν κατώοθω- σε νὰ ἔπιθάλη ἔλεγχον ἐπὶ τῶν τιμῶν καὶ νὰ συγκρατή- ση τὴν διαρκῶς συνεχιζοµέ- γην ἄνοδον τούτων, καθιστᾶ αὐτομάτως ταύτην, ὡς τὴν ὑπ᾽ ἀριθμὸν { ὑπεύθυνον διά τὴν σημερινὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία διαρκῶς καὶ ἐξελίσσε- ται ἐπὶ τὰ χείρω. Ἡ Κυθέρνησις, ἐπανα- λαμθάνοµεν, συναισθανοµέ- γη τὰς θαρείας εὐθύνας της, δὲν μπορεῖ νὰ παραµείνη ᾱ- διάφορος. Οφείλει νὰ ἐγκα- ταλείψη αὕτη τὸν ἄχαρι οό- λον τοῦ ἐκ τοῦ µακρόθεν θε- ατοῦ καὶ νὰ κινηθῆ, ἔστω καὶ τὴν δωδεκάτην ὥραν πρὸς πρόληψιν τῆς ἔπερχο- µένης καταιγίδος καὶ θερα- πείαν τοῦ κακοῦ. Καὶ ὁ μόνος τρόπος --ὕ- πως κατ ἐπανάληψιν ἀπὸ τῆς στήλης ταύτης ἐτονίσα- µεγ--- εἶναι ἢ γενικὴ κχινητο- ποίησις πρὸς χαλιναγώγησιν τοῦ τιµαρίθµου. ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ πάση δυνάμει καὶ διὰ παντὸς µέσου συγχράτησις τῶν τιμῶν εἷς κάποιον ἐπί- πεδον. Ἕβλλως ὃ φαῦλος κύκλος τῶν τιμῶν καὶ εἰσοδημάτων, µοιραίως θὰ ἐξακολουσήση, τὸ κῦμα τῶν ἀπεργιῶν θὰ συνεχισθῆ μέχρις ὕτου παρα- σύρη ὅλους µας, ἢ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἀναταραχὴ θὰ ἐπέλθη ἀνυπερθέτως καὶ ἡ Κυθέρνησις --ἢ ἁμαρτωλὸς Κυθέρνησις--- θὰ κληθῆ πρώ τη καὶ καλύτερη, νὰ πληρώ- ση τὰ σπασμένα τῆς µέχοι τοῦδε ἀσυγνώστου ἀδιαφορί- ας της. Περὶ αὐτοῦ ἂς μὴ ἀάμφι- θάλλη. κ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Παρασκευἠ 28)1)72 Ἡ καθήλωσις τῶν τιμῶν ἤρχισε νὰ προθάλλεται ὡς αἴτημα ὑπὸ τῶν διαφόρων ὀργανώσεων. Ἡ ΟΕΔΛΜΕΕ χαρακτηριστικῶς ἵεραρχεῖ τὴν ἐπιθολὴν ἐλέγχου ἐπὶ τῶν τιμῶν ὣς πρώτιστον αἴ- τηµά -της. Τὴν ἀνάγκην ἵ- κανοποιῄσεως τοῦ αἰτήματος τούτου ὑπογραμμίζει ἡ ἆρξα- µένη ὑπὸ τῆς ἐργατοῦπαλ- ληλικῆς τάξεως ἐκστρατεία αὐξήσεως τῶν μισθῶν. Τὸ ἀριθμητικὸν ὕψος τῶν ἆπο- λαθῶν, ὅμως, δὲν ἔχει τό- σην μεγάλην σηµασίαν ὅσην ᾗ ἁἀγοραστική των δύναμις. Χαρακτηοιστικῶς ἀναφέρουν μερικοὶ ἐργατούπάλληλοι ὅτι πρὸ εἰκοσαετίας ἐλάμόανον τὸ ἕν τέταρτον τοῦ σηµερι- γοῦ μισθοῦ των, εὑρίσκοντο εἷς χαµηλοτέρας θέσεις καὶ ὅμως ἡ ἀντιμετώπισις τῶν ἀναγκῶν τών ἦτο ἀνετωτέ- ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1976 ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΟΕΛΗΜΙΕΙ« ρα. Ἡ διατήρησις, λοιπόν, ἑνὸς ὑψηλοῦ θιοτικοῦ ἔπιπέ- δου καὶ ταυτοχρόνως ὁὃ πε- ριορισμὸς τοῦ ὕψους τῶν τι- μῶν εἶναι κοινὴ ἐπιδίωξις ὕλων τῶν τάξεων. Διότι Ἡ Κυπριαχὴ παραωγὴ δὲν δύ- γαται νὰ ἀνθέξῃ εἰς συνα- γωνισμὸν μὲ ὑψηλὰ πόστα ἀφ᾿ ἑνὸς καὶ ἡ ἐργατοῦπαλ- ληλικἡ τάξις θὰ κιγδυνεύσῃ ἀφ᾿ ἑτέρου ἐὰν μὲ τὴν αὔ- Έησιν τῶν τιμῶν δημιονργῇ- σῃ ἐξαντλητικὰς πληθωριστι- κἁὰς πιέσεις. Ἡ σύνδεσις τῆς Κύπρου µέ τὴν ΕΟΚ. ἐπιθάλλει, ἓξ ἄλλου, τὴν διατήρησιν τοῦ ποονομιακοῦ παράγοντος χαμηλῶν τιμῶν καὶ μισθῶν διὰ νὰ δυνηθᾶ- μεν νὰ ἀνθέξωμεν εἰς τὸν ἐλεύθερον συναγῶνισµόν. Στόχος ὅλων εἶναι ἡ εὖημε- οία καὶ τὰ λελογισμένα κέρ- δη καὶ οὐχὶ τὰ ἀριθμητικὰ ὄψη μισθῶν ἢ τιμῶν. Ἡ διαπίστωσις αὕτη δηµιουρ- γεῖ κοινην θάσιν προσεγγί- σεως ἀντιμαχομένων τάξεων αἳ ὁποῖαι ὁδηγοῦνται εἰς ἆλ- ληλοεξοντωτικήην σύγκρου- σιν. “Ὁ τουρισμός, τὸ ἐμπό- ριον, ἡ ἐπιτόπιος παραγῶγὴ ἐπιθάλλουν διατήρησιν Ἅχα- μηλῶν τιμῶν. Ας ἀἄνταπο- κριθῆ δι’ ἀποφασιστικῆς πο- λιτικῆς εἲς τὸ γενικὸν τοῦτο αἵτημα ἡ Κυθέρνησις. Αλ- λως ὃ φαῦλος κύχλος τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τιμῶν καὶ µι- σθῶν θὰ πεοικλείσῃ τὰ πἀν- τα ἐντὸς τῆς καταστροφι- κῆς καὶ ὁλονὲν εὐρυνομένης περιµέτρου του. ΔΕΚΕΒΡΗΣ Ἡ ἔχκθεσις ἔργων γλυπτι- κῆς τοῦ Ἕλληνα γλύπτη ᾽Α- πέργη στὴν γκαλερὺ «Αρ- γὼ» ἦταν ἀπὸ τὶς πιὸ ση- μαντικὲς παρουσιάσεις ποὺ ἔκανε ἡ αἴθουσα φέτος. ὍὉ ᾽Απέργης μᾶς παρου- σίασε μιὰ σειρὰ γλυπτῶν του μὲ τὸ γενικὸ θέµα: «ἔρημος τόπος». Ἡ ἁπομόνωσις, ἡ ἐρημὰ κι ἡ ἀποξέ- γωσις τοῦ ἀνθρώπου περι- γράφεται μὲ συμθολικὲς μορφὲς ἀπὸ τὸ γλύπτη μ᾿ ἕ- γα ἀφηρημένο ἐξπρεσσιονι- σμὸ ποὺ θγαίνει µέσα ἀπὸ τὶς φόρμες τοῦ ὀξυγονοχολ- ληµένου σίδερου τοῦ διάτρη- του καὶ γκρίζου. Ὁ καλλιτέχνης δούλεψε γιὰ χοόνια μ’ αὐτὴ τὴ τεχνι- κη ποὺ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα μιᾶς ἐπίμονης ἀναζήτησής του γιὰ νὰ ἐκφράση τὸ ὅρα- μά του. : Τὰ γλυπτὰ τοῦ Απέργη χαρακτηρίζονται ἀπὸ μιὰ αὖ- στηρὴ ἀρχαϊκὴ λιτότητα καὶ μιὰ γοτθική δοµή. Τοποθετηµένα ὅπως τὰ εἴδαμε στὴν αἴθουσα ἔδιναν μιὰᾶ φοθερὴ εἰκόνα τῆς ἆπο- μονωμµένης ψυχῆς τοῦ ἀγ- θρώπου. Μάᾶς ἔφερε στὸ μιυαλὸ τὴν «ἔρημη χώρω τοῦ Ελλιοτ. κ Ἡ ἔκθεση ἔργων τέχνης σὲ χαμηλὲς τιμὲς ποὺ διωρ- γάνωσε ἡ «Στέγη Κυποια- νῶν ἉΧρονικῶν» στὴν αἴ- θουσα της, ἔδωσε τὴν εὐχαιρία στοὺς «φιλότε- χνους γν) ἁἀγοράσουν ἔργα σὲ προσιτὲς τιµές, ἀπὸ τὸ , : ς ᾽ «σύνολο σχεδὺὸν τῶν πιὸ ση- σσ ο μαντικῶν Κυπρίων καλλιτε- χνῶν. Ἐπικροτοῦμεν μὲ τὴν εὖ- καιρίαν αὐτὴ τὴν προσπάθεια τῆς Στέγης τῶν Κυπριακῶν Χρονικῶν ποὺ κάθε κχρόνο πρὶν τὰ Χριστούγεννα διορ- γανώνει τὴν ἔκθεσην αὐτὴ στὴν προσπάθεια της νὰ κά- νη γνωστὸ τὸ ἔργο τῶν Κυ- πρίων καλλιτεχνῶν, δίνοντας τὴν εὐκαιοία σὲ πολλοὺς νὰ τὸ χαροῦν, νὰ τὸ ἐκτιμήσουν καὶ νὰ τὸ ἔχουν στὸ σπίτι τους. Ἡ συµθολὴ αὐτὴ τῆς Στέγης γίνεται πιὸ σηµαντι- πῆ ἂν σκεφτῆ κανένας πὼς αὐτὴ τὴ στιγμὴ λείπουν ἀπὸ τὸν τόπο µας οἱ κρατικὲς πι- γακοθῆκες καὶ τὰ ἔργα τέ- χνης τοποθετημένα σὲ δηµό- σιους χώρους. Εἶναι μιὰ ἕλ- λειψη ποὺ πρέπει τὸ κράτος νὰ προσέξη κάποτε γιατὶ τὰ πνευματικὰ ἐπιτεύγματα πρέ- πει νὰ γίνονται γνωστὰ σὲ ὕλους τοὺς πολίτες μιᾶς δη- μοκρατικῆς πολιτείας. κ Ἡ ἔχθεση τοῦ ζωγράφου Στέλιου Βότση στὴν «᾿Αρ- γὠ» μᾶς ἔδωσε τὴν εὐκαιρία νὰ δοῦμε μιὰ ἄλλη πατυχὴ τοῦ ἔργου τοῦ πολύπλευρου αὐτοῦ ζωγράφου µας. Ὁ Βότσης εἶναι ἕνας πολὺ ἀνή- συχος καλλιτέχνης ποὺ διαρ- κῶς ποοθληµατίζεται χι’ ἆνα- ζητᾶ. ᾿Ανῆκει σὲ μιὰ ὁμάδα καλλιτεχνῶν ποὺ δηµιούργη- σαν ἕνα πρωτοπόρο χαλλιτε- Χνικὸ ρεῦμα ποὺ τάραξε τὰ ἥσυχα γερὰ τοῦ τόπου µας καὶ ἔδωσε νέα πνοὴ στὴν Κυπριακἡ Τέχνη μὲ ἀποτέλε- σµα τὴ διεθνῆ προύθολῆ καὶ τὴν. καλλιτεχνικὴ ἀναγνώοι- ση τοῦ νησιοῦ στὸ ἐξωτερι- κὸ. ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΓΕΝΑΡΗΣ Ἀτὶς ὃ τοῦ Γενάρη ἄνοιξε στὴν γκαλερὺ «Αργώ» ἡ ἔκ- θεση τοῦ ζωγράφου τὰς Ἡαράσκου ποὺ ζεῖ στὴν Αγ- γλία καὶ εἶναι καθηγητής τῆς ζωγραφικῆς στὸ {8η- εεγρατν οοθρο οἳ Ατί. Ὁ Παράσκος ὕστερα ἀπὸ μιὰ μακρόχρονη θητεία στὴ µελέτη τῶν ζωγραφικῶν µέ- σων ἐκφράσεως τῆς παραδο- σιακῆς ζωγραφικῆς κι’ ἀφοῦ συμπλήρωσε τὸν Χχύκλο ποὺ τὸν ῥἐνδιέφερε ξανάφτασε στὴν ἀρχή: ἀπ᾿ ἐχεῖ ποὺ ξε- κίνησε: στὴν παιδική ἀφέ. λεια καὶ στὴν ἁγνότητα, τὴν ἄμεση πηγαία ἔκφραση. “ο Παράσκος μᾶς θυμίζει τὴν περίπτωση τοῦ Πικάσσο ποὺ ὅπως ὁ ἴδιος εἶπε τοῦ χοειά- στηκε μιὰ ὁλόκληρη ζωὴ γιὰ νὰ µάθη νὰ ζωγραφίζει ῥὅ- πως τὰ παιδιὰ. Οἱ ζωγραφιὲς τοῦ Ία- ράσκου λούζονται σ’ ἕνα δι- άχυτο μεσογειαχὸ φῶς παρ’ ὅλο ποὺ ζωγραφίστηκαν στὴν σκοτεινἠ Αγγλία. ἝἜνας παγανιστικὸς ἐρω- τισμὸς καὶ μιὰ εἰδωλολατοι- κ ἀποθέωση τοῦ γυμνοῦ εἶναι τὰ κυριώτερα χαρακτη- ριστικἁ τῆς πρώτης δουλειᾶς τοῦ ζωγράφου. Σ τὴν τελευταία του δου.- λειὰ τοῦ Τ0---Τ1 ὁ Παράσκος παρουσιάξεται πιὸ λυρικὸς μὲ μιὰ σειρὰ ἀπὸ θέματα ποὺ πῆρε ἀπὸ τὴν Ἓλληνι- κἩ Μυθολονίᾳ ποὺ ὅτως δια- λύει καὶ Ἑανασυνθέτει τὸ μύθο. Τὰ γυμνά του τῴσα εἶναι ἁπαλλαγιιένα ἀπὸ τὸν πόθο καὶ τὰ πάθη τῆς σάρ- κας, ξεπερνοῦν τὸ ῥἐπίγειο καὶ φτάνουν ὡς τὶς αἰώνιες ἀλήθειςς, ᾿ . ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΒΗΙΔΗΣ Καθηγητὴς τῆς Τέχνης στὺ Γυμνάσιο Νεαπόλεως ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1972 δελτίον ΟΕΛΜΕΚ ΣΕΛΙΣ 9 ο ΤΥΠΟΣ ΔΙΣ ΤΑ ΔΙΤΗΝΑΤΑΙ ΙΒ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΩΘΟΥΝ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΑΙ ΑΓΩΝ Παρασκευἠ: 31.12.71 Δὲν νοµίζοµεν ὅτι εἶναι ὑ- περθολικἁ τὰ μισθολογικἀ αἰ- τήµατα τῶν παθηγητῶν πρὸς τὴν Κυθέργησιν, ἔστω καὶ ἂν ταῦτα ἐκφράζουν σοθαρὸν ποσοστὸν αὐξήσεων ἐπὶ τοῦ σημεοινοῦ µισθολογίου. Καὶ τοῦτο διότι τὸ σημερινὸν µι- σθολόγιον τῶν καθηγητῶν ἐκφοάζει κοαυγαλέαν ἀδιμί- αν εἷς θάρος των, ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ των. Κα ὅταν ἕνας ζητεῖ --- ἐ- πὶ τέλοις --- δικαιοσύνην, καὶ τερματισμὸν τῆς εἷς θὀάρος του. ἀδιχίας, ὅσον καὶ ἂν τὸ ποσοστὸν αὐξήσεως εἶναι µε- γάλον, πάλιν δὲν ζητεῖ τὴν ἀπόλυτον δικαίώσιν. Διότι Ἡ ἀπόλυτος δικαίωσις εἶναι ἓ- γείνη ἡ ὁποία αἴρει τὴν πολι- ετῆ ἀδιχίαν χαὶ τὰς ἐκ ταύ- της ἐπιπτώσεις. Καὶ δὲν ἐζήτησαν, οἳ Όπο- μογητικοὶ ὡς Ἰώ6 «καθηγη- ταί, δικαιοσύνην διὰ τὰ µα- κρὰ ἔτη ἐργασίας των μὲ µι- σθὀὸν ὄντως ἀνεχείας διὰ τὴν κοινωνικὴν καὶ πνευματικήν των θέσιν ἐν τῇ Πολιτεία. Ζητοῦν δικαιοσύνην µόνον ἆ- πὸ τῆς αὔοιον, ὅτε ἀνατέλλει γέον σωτήοριον ἔτος. Δὲν ζητοῦν πολλά --- ὑπο- στηρίζοµεν --- οἱ κάαθηγηταί, ἔστω καὶ ἂν αὐτὰ ποὺ ζητοῦν κριθοῦν ἀποκλειστικῶς καὶ µόνον διὰ τοῦ κριτηρίου τῆς ἀξιολογήσεως. Διότι οὐδέπο- τε, εἰς τὴν Κύπρον, ἀξιολο- γήθη πρεπόντως Ἡ προσωπι- ψότης τοῦ καθηγητοῦ, ἢ µόρ- φωσις του, ἡ σοθαρἀ κοινῶ- γικὴ καὶ ἐθνική του προσφο- ρὰ καὶ εὐθύνη. Δάσχαλον --- καὶ μάλιστα πολλὲς φορὲς «ἀγαθὸν» --- ἐσυγήθισαν νὰ τὸν θλέπουν ναὶ νὰ τὸν µμεταχειρίζῶνται οἱ πάντες, εἲς τὴν καλυτέραν δὲ τῶν περιπτώσεων οἱ τα- γοὶ ἦσαν κπρόθυµοι νὰ τοῦ πλέκουν µόνον ἀνέξοδα ἐγ- χώμια. Οὐδεὶς ἐσμέφθη ὅτι ὁ καθηγητὴς πρέπει νὰ ἔχη τὴν εὐχέρειαν νὰ ζῆ τὴν ζω- ἦν τῆς ὑψηλῆς κοινωγικῆς του θέσεως. Οὐδεὶς ἐσκέφθη ὅτι ὁ καθηγητὴς ἔχει ζωτι- χὴν ἀνάγχην νὰ παρακολοι- θῆ τὴν ἐπιστήμην του, ν΄ ᾱ- γοράζη ἐπιστημονικὰ συγ- γράμματα, νὰ πλουτίζη τὴν θιθλιοθήκην του, νὰ εὑρίσκε- ται εἰς τὴν ποώτην γοαμμὴν τῆς πγευματικῆς καὶ ἔπιστη- μονικῆς ἐνημερώσεως, νά ταξιδεύη καὶ εἰς τὸ ἐξωτε- οινὸν δι’ ἐπιστημονικοὺς σκο- πούς, Διότι ἂν τὸ ἐσκέπτετο ὁ οἴοσδήποτε ἅἁρμόδιος, ϐ) ἀντελαμθάνετο ὅτι ὁ µι- σθὸς τοῦ καθηγητοῦ δὲν θὰ ἥρχει οὔτε διὰ τὴν πνευµατι- κὴν καὶ ἐπιστημονικὴν ᾖτρο- φήν του, ἔστω καὶ ἂν ἡ φυ- σικἡ τοιαύτη ἦτο ξηρὸς ἅἄο- τος καὶ γερόν. Εἰς τὴν γενικὴν τάξιν τῶν ἐπιστημόνων, ὃ ἐππαιδευτι- κὸς ἐπιστήμων ἐτοποθετήθη πάντοτε εἲς τὴν οὗὐράν, καὶ μάλιστα κατὰ παρασάγγας πίσω. ᾿Αντιπαρέρχονται, οἵ ἰθύνοντες, καὶ τὸ δίπλωμα τῆς ἐπιστήμης του, καὶ τὴν ὑψφίστην ἀποστολήν του, καὶ τὸν ἔνθεον ςῆλον του ὥς ἐ- θνικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ἵερα- ποστόλου, καὶ τὰ μακρὰ ἔτη τῆς ὑπηρεσίας του, εἷς ὅλα τὰ πεδία σιγκοίσεως μὲ οἱ- ονδήποτε ἄλλον ὑπ αὐτῶν ἑργοδοτούμενον. Προχείρως ἀναφέρομεν ὅτι, προχθές, ἡ- μικρατικὸς ὀργανισμὸς ἑἐκή- τει αἰτήσεις διὰ τὴν πλήοώ- σιν μιᾶς θέσεως. ἀποδεχόμε- γος καὶ ποοσόντα ὑποφπαί- ων ἀποφοίτων Σχολῶν Μέ- σης Παιδείας, μὲ μισθὸν ὕ- πεοακοντίζοντα καὶ τὸν µι- σθὸν Γυμµνασιάσχουι ! Οἱ ταπεινοὶ ᾿Τὼ6 τῆς κα- θηγητιγῆς ἕἔδοας, οἱ πάλαι ποτὲ ὃ.δάσκαλοι «ἀγαθοὶ». ἐ- Ἐύπνησαν καὶ διεχδινοῦν ἀἄξι- οποεπῶς γαὶ ἠπεοπασάνως διὰ τῆς ΟΕΛΜΕΚΕ τὰ δικαιώμα- , . 3 ο , 9 τά των εἲς την κωην, γαι τὴν χοινώνίαν τὴν ὁποίαν ὃ- πηωετοῦν περισσοτερον παν- τὸς ἄλλου, κατὰ τὴν ὁμολο- γίαν καὶ τῶν Μυύερνητικῶν ἰθυνόντων. Καὶ πρέπει νὰ δικαιωθοῦν, ἄλλως προύλέπο- μεν, καὶ προλέγοµεν, µαύρας ἡμέρας διὰ τὴν ἈΚυπριακὴν Ἠκπαίδευσιν ἐντὸς τοῦ 1915, Καὶ τὴν ἀἄπόλυτον εὐθύνην θὰ φέρη ἡ Κυθέρνησις. ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Παρασκευή: 21.112 ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ Προφήτης ἄλλος ἀπὸ σὲ ᾱ- (Υαπητὲ Πετρίδη δὲν εἶχε τόση πέραση ἐν τῇ (αὐτοῦ πατοίδι μά νά ποὺ τώρα θὰ τὰ θοῆς (σκοῦρα καὶ µπερδεµένα ἀπὸ σοφοὺς καθηγητὲς κι᾿ ὄ- (χι ἀπὸ ἐμένα. Κοντολογῆς ἡ τάξις των ἆν- (τὶ νὰ σὲ ὑμνῆ θά σὲ χαθήση Φροῖξο µου νο- (μίζω. στὸ σκαμνὶ διότι τά αἰτήματα ποὺ ἔθε- (σεν ἐμμόνως ἔγιναν φεῖ ὑπόθεσις τοῦ µέλ- (λοντος αἰῶνος καὶ ἤδη τοὺς ἀνάγκασε ἡἃ (τοαγική των θέσις νά... σφίγγουνε τὴν µέσην τους οἱ ᾿λειτουργοὶ τῆς Μέ- (σης ! ΔΙΟΓΕΝΗ Σ χ. ΝΕΑ ΠΡΩ΄Τ ΝΗ: 51.1.1912 ΘΕΜΑ ΑΝΑΡΩΠΙΑΣ Ἐκ παραδόσεως, ὁ Καθη- γητικὸς χόσμος τῆς ἈΝήσου, ὑφίσταται τὰς τρομακτικὰς ἐπιπτώσεις τῆς ἀκολονθου- µένης ἀτυχοὺς πολιτικής τῆς Κυὔερνήσεως ἕναντι τών ἑ- Χάστοτε προδαλλομένων αἱ- τηµάτων τῶν ᾿Βαπαιδευτι- χὠν. Μὲ ἀποτέλεσμα, µία τῶν ὑασικωτέρῶων επιστηµο- γικῶν τάξεων τής κοινωνίας µας νὰ εὑρίσκεται ἕρμαιον εἰς τὴν δίνην τῶν οἰκονομι- κων ἀναπροσαρμογῶν καὶ ἐ- Ἑελίξεων αἱ ὀποιαι σημειοῦν- ται μὲ ρυθμὸν ραγδαιον χα- τὰ τὰ τελευταῖα χρόνια. Καὶ ἔχουν καταντήσει οἱ Καθηγη- ταὶ ὁ πτωχότερος συγγενὴς ὃ ὁποῖος ἐχ συστήµατος πα- ραμελεῖτω, καὶ τίθεται εἰς τὸ περιθώριον, διὰ νὰ συνεχίση τὴν ζωὴν καὶ τὴν ὃρᾶσιν του µέσα εἰς τὸ ἄναρχον καὶ ἆ- τελεύτητον χάος τῆς οἰπονο- μικῆς ἐξαθλιώσεως καὶ τῆς ἀγωγνίας ποὺ ἐκπηγάζχει ἀπὸ τὴν διαρκῆ μαστιγωτικὴν ἐ- πίδρασιν τοῦ αἰσθήματος τῆς ἀθεθαιότητος διὰ τὸ ἐγγὺς καὶ ἀπώτερον µέλλον. Διὰ τὴν κατάστασιν, ϐθε- θαΐως, δὲν εὐθύνεται µόνον ἡ Κυθέρνησις. Εὐθύνονται καὶ οἱ ἴδιοι οἳ καθηγηταί, οἱ ὁ- ποῖοι ἐμφανίζονται ὧὥρισμέ- γας φοράς διστακτικοὶ εἰς τὴν διεχδίκησιν τῶν σύυμφε- ρόντων των καὶ μὲ κάποιαν τάσιν ἀναθλητικότητος. ᾽Αλ- λά, κυρίαν εὐθύνην διὰ τὴν κατάστασιν φέροµεν καὶ ὅ- λοι ἡμεῖς, ἡ Ἑλληνικὴ κοι- γωγία τῆς Κύπρου. Ὅλοι Ἱ- μεῖς οἱ ὁποῖοι ἐνῶ ἀναγνω- ρίζομεν τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν ἀξίαν τῶν καθηγητῶν ὡς παιδαγωγῶν καὶ πνευµατι- κῶν πατέρων τῶν τέκνων μας, ὡς τῶν µόνων θεµελιω- τῶν νδιὰ μίαν Χαλυτέραν αὔριον καὶ ἐνῶ τοὺς περι- θάλλοµεν μὲ ἀγάπην καὶ σε- θασμὸν καὶ ἐμπιστοσύνην, παρὰ ταῦτα δὲν διακηρύττο- μεν τὴν ἀπόφασίν µας νὰ ταχθῶμεν ἀνεπιφυλάκχτως πα ρὰ τὸ πλευρὀν των καὶ νὰ ἀπαιτήσωμεν μὲ εὐθύνην καὶ συνέπειαν τὴν δικαίωσίν των. Καὶ δίδοµεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι καὶ ἡμεῖς τοὺς θεωροῦ- μεν ὡς τοὺς ἁπαραιτήτους ἀλλὰ καὶ τοὺς πτωχοτέρους τῶν συγγενῶν. { αφ ἃ 3 Οφείλομεν ὅμως νὰ ἔννο- ἠσωμεν ὅτι ἡ παράτασις τῆς ἁδιαφορίας αὐτῆς, δὲν πρὀ- χειται νὰ ἀπούθή χρήσιμος διά τὴν οἰκοδομησιν τοῦ µέλ- λοντος ἀλλά ὀλεθρία. Διότι, ἐάν παραμελήσωμεν τὴν τά- Ἐνν τῶν πνευματικῶν ἀποστό- λων, ἐὰν ἀδιαφορήσωμεν διὰ τὴν τύχην τῶν θεμελιωτῶν τῶν κοινωνικῶν µας προσδο- κιῶν, θά προδιαγράψωµεν τὴν ἰδικήν µας ἀποτυχίαν καὶ τὸ μελλοντικὸν πνευματικὸν νανυάγιον τοῦ τόπου θὰ παύ- σουν οἱ ἐπιστήμονες νὰ θεώ- ροῦν τὸ ἔργον των ὡς ἀπο- στολήν’ θά τὸ θεωρήσουν ὡς καταναγκαστικὀν ἔργον, ὡς ἀγγαρίαν, μὲ τὴν ὁποίαν ἐ- δεσμεύθησαν εὐόρκως εἰς κάποιαν στιγμὴν νεανικοῦ ἐνθουσιασμοῦ. Καὶ ἡ ἐμπιστο- σύνη πρὸς τὸ κοινωνικὸν σύ- γολον θὰ κλονισθῆ. Καὶ θὰ ἐκλείψη ὃ παλμός. Καὶ ἡ δύ- γαµις τῆς δημιουργίας θὰ ἐκ- µηδενισθῆ. Καὶ ἡ ζῶογόνος πνοὴ τῆς πνευματικῆς ἀνα- πλάσεως θὰ παύση πλέον νὰ πνέη καὶ νὰ ἐμπνέη. Ἐπέστη πλέ ἧ ἷ η πλέον ἡ στιγμὴ γὰ γίνη πεποίθησίς µας ὅτι.. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὰ ὡραιότερα χρό- για τῆς ζωῆς των, οἱ ὁποῖοι ἔξησαν 18 καὶ πλέον χρόνια εἲς τὰ θρανία, οἱ δποῖοι ἔζη- σαν τὰς ἁγωνίας καὶ τὰς στερῆσεις τῆς Πανεπιστημι- ακῆς ζωῆς σχυµμµένοι ἡμέραν καὶ νύχτα εἰς τὰ πανεπιστη- μιακὰ συγγοάµµατα, οἱ ῥὃ- ποῖοι ἐξόδευσαν ὅσα εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν διὰ νἁ πάοουν ἕνα πτυχίον καὶ νὰ ἔλθουν νὰ μορφώσουν τὰ παιδιά μας, νὰ ἀφοσιωθοῦν εἰς τὴν διαπαιδαγώγησίν των καὶ νὰ µετουσιώσουν τὰς ἐλπίδας μας, χρειάζονται τὴν ἀμέρι- στον συμπαράστασίν µας. Καὶ ἢ ἠθικὴ ἀπαιτεῖ νὰ ἄπο- δείξωµεν τὸν ποὺς αὐτοὺς σεθασμὸν καὶ τὴν ἀγάπην μας. 'Οφείλομεν τόσον ὡς ὦρ- γανωµένα σύνολα, ὕσον καὶ ὡς ἄτομα νὰ διακηρύξωµεν τὴν ἀπόφασίν µας νὰ ἀγωγνι- σθῶμεν διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν δικαίων τῶν καθηγητῶν. Διὰ τὴν πκοινωνίαν µας εἶναι τοῦτο θέµα τιμῆς, θέµα ἂν- θρωπιᾶς. χ ΑΑΓΩΝ Τετάρτη: 12.172 ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΟΕΛΜΕΚ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΑΣ Ἡ ΟΕΛΜΕΚ ἐξέφρασε τὴν ὑποστήοιξίν της πρὸς τὰ προθλήµατα τοῦ Φοιτη- τικοῦ κόσμου καὶ διεθεθαί- ὤσε ἀντιπροσωπείαν τῆς ΕΦΕΕ ᾿Αθηνῶν ὅτι θὰ προ- ὠθήση ταῦτα μὲ ὅλα τὰ εἲς τὴν διάθεσίν της µέσα. Κατὰ τὴν συνάντησιν τῆς Γραμματείας τῆς ΟΕΛΜΕΚ μὲ ἀντιπροσωπείαν τῆς ᾿Ο0- γανώσεως τῶν φοιτητῶν, ἐ- τέθησαν αἱ θάσεις τῆς ἀπὸ κοινοῦ προωθήσεως τῶν προ- θληµάτων τῶν φοιτητῶν, λέ- γει ἀνακοίνωσις τῆς ΟΕΙΔ- ΜΕΚ. ᾿Ἐπιδόματα ἐνοικίων ΕΧΟΥΝ δίκαιον, καὶ οἱ Διδάσκαλοι καὶ οἱ καθηγη- ταί, νὰ ἐκφράξουν ἀπογοή- τευσιν διὰ τὰς προτάσεις τῆς Κυθερνήσεως εἰς ἀντίκρυ- σιν τοῦ αἰτήματος των περὶ ἐνοιχίου. Διότι αἱ ποοτάσεις ἀφίστανται τῆς σημεοινῆς πραγµατικότητος, καὶ ἔγιναν ὣς νὰ εἴμεθα εἰς τὸ 1940 ἢἡ τὸ 1950. Είναι φυσικόν, εἷ- γαι ἴσως καὶ ποοσόν, οἳ χει- οιζόμενοι τὰ «οἰκονομικὰ» τοῦ Κράτους νὰ εἶναι φειδῶ- λοὶ εἷς τὴν ἱκανοποίησιν ὑπαλληλινῶν αἰτημάτων. ἸΑλλ» εἶναι, ἐξ ἴσου φυσικόν, οἱ ἀδινούμενοι ν᾿ ἀποδύωνται εἷς ἀγῶνας δικαιώσεως. Καὶ ποοθλέπομεν σύνκρουσιν Κράτους ναὶ ΕἜ κπαιδευτικῶν εἰς τὸ πεδίον τῶν ἑογατικῶν σγέσρων, ὅταν ιάλιστα συµ- ε θουλεύεται ὁ ἰδιωτικὸς Ἅτο- μεὺς νὰ ἐπιδεικνύη φρόνησιν ὃν ἀποφυγὴν τοιούτων συγ- κρούσεών. ΙΙ ὁ κράτος πρέπει γά. καλοπαραδειγµατιζη, ὅ- χι νὰ κακοπαραδειγµατίζη. χ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Πέμπτη: 9,12.71 ΔΕΝ ϐ᾽ ἀποφύγουν τὸν δυναμικὸν ἀγῶνα ἐντὸς τοῦ τρέχοντος σχολικοῦ ἔτους προειδοποιοῦν οἱ καθηγηταὶ. Καὶ ταυτοχρόνως αχατηγο- ροῦν δι’ ἀντιεκπαιδευτικὴν νοοτροπίαν ὡρισμένας ὑπη- ρεσίας. Συγκεκριµέναι εἶναι αἳ κατηγορίαι καὶ σαφῆ τὰ αἰτήματα. Ἐπ᾽ αὐτῶν ἡ Κυ- θέρνησις ὀφείλει νὰ λάθη θέ- σιν διὰ νὰ δυνηθῆ ὃ λαὸς νὰ κρίνη. Διότι εἲς µίαν ἀντιδι- χίαν Ἐυθερνήσεως ἸἘκπαι- δευτικῶν τὸ θάρος τῶν ἔπι- πτώσεων θὰ ἐπωμισθοῦν τοί- τοι Ἡ παιδεία τοῦ τόπου, οἳ γονεῖς, ἡ μαθητιῶσα νε- ολαία. ᾽Αντὶ νὰ ἀναθάλλη, λοιπόν, ἡ Κυθέρνησις ὀρθὸν θὰ ᾖτο νὰ ἀπαντήση διατὶ δὲν ἱκανοποιεῖ τὰ αἰτήματα τῶν καθηγητῶν ἢ διατὶ δὲν εἶναι ἀντιεκπαιδευτικὴ ἡ τα- κτικὴ τῶν ὑπὸ κατηγορίαν ὑ- πηρεσιῶν. Εϊς πολλὰς περι- πτώσεις κατάλληλοι ἍτΧχειρι- σμοὶ εἶναι δυνατὸν νὰ γεφυ- ρώσουν διαφοράς. Καὶ ν᾿ ᾱ- ποτρέψφουν ἀνοικτὰς ορήξεις. ἝἛνα πρέπει νὰ ἔχη ὑπ ὄψιν της ἡ Κυθέρνησις: Ότι ἐὰν οἱ ναθηγηταὶ ἔχουν δίκαιον δὲν δύναται νἁ τοὺς τὸ στε- ρήση. Διότι οὗτοι ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ τὸ διεκδικήσουν. κ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Τετάρτη: 112.71 ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΗ ἀνακοί- γῶσις τῆς ΟΕΛΑΜΕΕ εἶναι συντεταγμένη εἰς ὕφος, τὸ ὁποῖον ὑποδηλοϊῖ ὅτι ἡ ὑπομο- γὴ τῶν ἐκπαιδευτικῶν λει- τουργῶν ἐξηντλήθη καὶ ὅτι ὁ παραγκὠνισμὸς δικαίων αἷ- τηµάτώων των ὁδηγεῖ εἰς γέ- αν κρίσιν τὰς σχέσεις καθη- γητῶν καὶ Ἰυθερνήσεως. ᾿Αναφέρει χαρακτηριστικῶς ἡ ἀνακοίγῶσις τῆς ΟΕΔ- ΜΕΚ: «... Ὁ καιρς τῶν λόγων, τοῦ πνεύματος καλῆς θελήσεως ἔληξεν, ἡ ὑπομονὴ ἐξηντλήθη. Τώρα ὃ καιρὸς τῶν ἔργων. Ἡ ΟΒΑΜΕΕΚ ἀρχίζει τὴν πραγµατοποίησιν τῶν ἀποφάσεών της τοῦ πα- ρελθόντος Σεπτεµθρίου, Οἱ καθηγηταὶ θὰ ἐξουδετερώ- σουν τὴν ἀντιεκπαιδευτικὴν γοοτροπίαν μερικῶν ὑπηρεσι- ὤν καὶ θὰ ἐπιτύχουν τὴν ἵ- κανοποίησιν τῶν αἰτημάτων των ὁπωσδήποτε ἐντὸς τοῦ παρόντος σχολικοῦ ἔτους»... Γίνεταἰ ἐπίσης λόγος περὶ κλιμακώσεως τοῦ ἀγῶνος καὶ περὶ «λογιστηριακῶν πα- ραγόντων ἐχόντων ἀντιεκ- παιδευτικὴν νοοτροπίαν...». Ἡ ἐπερχομένη κοίσις, ὅμως, δὲν θὰ ἐπηρεάση µόνον τὰς διϊσταµένας πλευράς. ᾽Αλλὰ καὶ τὴν παιδείαν τοῦ τόπου. Καὶ θὰ ἀναστατώση τὸν µα- θητόχοσµον. Πιστεύοµεν, συ- γεπῶς, ὅτι πρέπει νὰ ἆπο- φευχθῆ. Καὶ νὰ ὑποχωρήση ἡ πλευρὰ Ἡ ὅποία εὑρίσχεται ἐν ἀδίκω. Ἡ δὲ Κυθέρνησις δὲν ἔπεισε κανένα ὅτι ἔχει δίκαιον. λ. ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΜΗ Τετάρτη: 1.12.71 ΠΡΟΤΟΥ ΦΘΑΣΟΥΝ ΕΙΣ ΤΑ ΑΚΡΑ ΚΛΔΙΜΑΚΩΣΙΝ ἀγώνων τῶν ἐκπα δευτικῶν ἀναγγέλ- λει ἡ Ο.Ε.Δ.Μ.Ε.Κ. διότι δὲν ἀναγνωρίζονται ἐμποά- κτως τὰ αἰτήματά των. Η- δη ἀναλαμθάνεται τὸ ἔργον ἐνισχύσεως τοῦ ἀπεογιακοῦ ταμείου των. Ὅλα αὐτὰ ση- µαίνουν, ὅτι συντόμως θά εὑρεθῶμεν πρὸ ἑνὸς ἀπερνι- ακοῦ ἀγῶνος. ὃ ὁποῖος θὰ ἀποθῆ εἰς ὄάρος τῆς παιδεί- ας τοῦ τοπου µάς, οπως συ- γέύη πρό τινων ετῶν. ᾿ωρθον είναι ἡ Κυθέρνη- σις νά μὴ ἀφήση τὰ πράγµα- τα γὰ ἐκτραχυνθοῦν περισ- σότερον καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ νὰ φθάσουν εἰς τὰ ἄκρα. Δι- ότι θὰ ἐπηρεασθῆ δυσμενῶς ἡ µόρφωσις τῶν τέχνων τοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἆᾱ- ποτελῆη ἓν τῶν πρωτίστων μελημάτων τῆς Κυθερνήσε- ως, Οἱ ψυχροὶ οἰκονομικοὶ ὑ- πολογισμοὶ πρέπει νὰ παρᾶ- μερισθοῦν καὶ νὰ ἵκανοποιη- θοῦν τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν, τόσον τῶν παθηγητῶν, ὅσον καὶ τῶν δηµοδιδασκάλων. χ. ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Τετάρτη: 112.71 «Αἱ διόπτραι εἰσπράκτορος» ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ τὰ αἰτήματα τῶν ἐκ- παιδευτικῶν δὲν πρέπει νὰ ἀφεθοῦν νὰ ὁδηγηθοῦν πρὸς τὴν ἀπεργίαν, διὰ τὴν ὁποί- αν ὁμιλεὶ ἤδη ἡ ἡγεσία τῆς ΟΕΒΔΜΕΚ. Πρέπει νὰ προ- ληφθῆ ἡ ὄξυνσις εἰς τὰς σχέ- σεις ἐχπαιδευτικῶν καὶ προῖ- σταµένης ᾿Αοχῆς. Καὶ θὰ προληφθῆ, ἂν ἡ προϊσταμένη ᾽Αρχὴ ἐγκατα- λείψη τὴν τακτικὴν τῆς ἆνα- θολῆς, διὰ τὴν ὁποίαν πα- ραπονεῖται ἡ ἡγεσία τῆς ὁρ- γανώσεως τῶν λειτουργῶν Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως. Μέ- χοι τῆς στιγμῆς ἔχομεν ὑπ ὄψιν τὴν γνώµην τῶν ἐρ- γοδοτουµένων ἐπὶ τῆς ὑφι- σταµένης διαφορᾶς. Δὲν γνωρίζοµεν τὴν γνώµην τοῦ ἁρμοδίου 'Ὑπουργείου. Καὶ ἐφ᾽ ὅσον χρόνον ἀπουσιάζει ᾗ δευτέρα, ἰσχύουν ὅσα κα- ταμαρτυροῦν κατὰ τῶν ἆρ- µοδίων οἱ ἡγέται τῆς ΟΕΑΜΕΚΕ. Πάντως ὁ,τιδήποτε καὶ νὰ συμθαίνη ἔχουν δίκαιον οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ὅταν λέγουν ὅ- τι εἰς τὴν ἀντίχρυσιν τῶν οἰκονομικῶν των αἰτημάτων δὲν πρέπει νὰ ἍΧχρησιµοποι- οὔνται «αἱ διόπτραι τοῦ δη- µοσίου ἢ ἰδιωτικοῦ εἰσπρά- κτορος». χ. ΑΓΩΝ Τετάρτη: 1:12:71 Ὄχι μετὰ τὴν ἀπεργίαν ΜΟΔΙΣ προχθές, ἀπὸ τῆς στήλης ταύτης, ὑπεθά- λαµεν πρὸς τὴν Ἐυθέρνησιν τὴν ἀνάγχην ν᾿ ἀντικρύση αὐτοαιρέτως τὰ αἰτήματα ὅ- σων ἐργοδοτεῖ --- Δημοσίων Ὑπαλλήλων, Διδασκάλων, Καθηγητῶν, ᾿Αστυνομικῶν, -- καὶ νὰ ἱκανοποιήση, χὼ- οἷς καθυστέρησιν, ὅσα ἐκ τούτων εἶναι δίκαια, μὲ διά- λογον μετὰ τῶν Ὀργανώ- σεών των, διὰ νὰ μὴ ἄναγ- κασθῆ νὰ τὰ ἱκανοποιήση κατόπιν ἥττης ἐπὶ τοῦ ἀπερ- γιακοῦ πεδίου μάχης. Δύο ἡ- µέραι παρῆλθον, ἔκτοτε, καὶ οἱ Καθηγηταὶ προειδοποιοῦν τὴν Κυθέρνησιν «περὶ ἐξαν- τλήσεως τῆς ὑπομονῆς των», περὶ ἀμεταχλήτου ἀποφάσε- ὡς των νὰ δικαιωθοῦν δι ᾱ- γῶνος, περὶ προκαταρκτικοῦ µέτρου ἐνισχύσεως τοῦ ἆᾱ- περγιακοῦ των. ταμείου, ἐν ὄψει ἀπεργίας. Ἔπαναλαμ- θάνοµεν ὅσα εἴπαμεν τὴν Κυριακην εἰς τὴν Κυθέρνη- σιν, ἀπὸ τῆς στήλης ταύτης. Ας πιστωθῆ μὲ γενναιοφρο- σύνην, σήμερον, ἀντὶ μὲ κα- ταναγχασμόν, αὔριον. λε. ΓΝΩΜΗ Κυριακὴ: 19.12.71 ΤΟ «στοονικὸν» Κράτος θεωρεῖ ΙΟΥΣ ΒΓΟΝΗΣΣ ΤτἩῆΣ ΟΕΠΝΕΙς τοὺς καθηγητὰς ὡς παρεισάκτους Η ὉΕΛΜΕΚΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΜΝΕΙ ΤΩΡΑ ΔΥΝΑΜΙΚΟΝ ΑΓΩΝΑ Δι) ἀντιεκπαιδευτικὴν πο- λιτικὴν κατηγορεῖ ἡ ἡγεσία τῆς ΟΒΛΑΜΕΚ τὴν Κυθέρ- γησιν. Βὶς ἄρθρον της ἡ ἔφημε- ρἱς τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἆνα- φέρεται εἰς πέντε αἰτήματα, τὰ ὁποῖα ὑπέθαλεν ἡ ΟΒΔ- ΜΕΣ πρὸς τὴν Κυθέρνησιν, ἡ ὁποία, ὡς λέγει ἡ ὀργά- γῶσις, παταπνίγει μὲ τὴν πο- λτικήν της τὴν διάθεσιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν νὰ ἆἔργα- σθοῦν. Τὰ αἰτήματα: . 1. ΕζΠηθη ἐλαφρὰ ἆπο- Φόριυώωοις Ίων Ἅἐἔχιανοευτι- χων, ον οποιο, Επέκαλεσση- σάν συν τοις ἄλλυις τας ὦ- ρὰς εργασιας τὼν συύναυελ- Φων των εις Ἓσλλαυα. Ιέ- Ύουν οἱ εχπαιθευτικοί «΄Ανεμενομεν κατανόησιν καὶ αναγνωώρισιν του αιτη- µάιος µας εκ µερους τών υπηρεσιων τοῦ ιπουργειου Οικονομικῶν. ᾿Ανεμενομεν ἔμπραχκτον ἐφαρμογην της τοιαυτής άναγνωρισεως. Δυ- στυχως Λογιστηριακοί παρά- Ύοντες ὅὄικην εισπράκτορος, διύλισαν τὸν χώνωπα καὶ ἆ- πῄντησαν «ὄχι». 5. ΄᾿Ἀχοντες ὑπ ὄψιν ὅτι ἡ Κυθέρνησις παραχωρεῖ ἐ- πίδοµα ἐνοικίου εἰς ὅλην τὴν δημοσιοὔπαλληλικὴν τά- ιν, οἵ ἐκπαιδευτικοὶ ἐζήτη- σαν τὴν παραχώρησιν ἐπιδό- µατος ἐνοιχίου καὶ εἰς τοὺς καθηγητάς. ᾿Αναμένουν τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυθερνήσεως ἀπὸ δεκαµήνου. Μερικαὶ ἡὗ- πηρεσίαι, συνηθισµέναι εἰς τὰ «ὄχι», φαίνεται ὅτι δυ- σκολεύονται νὰ ἀπαντήσουν καταφατικῶς. δ. Γνωρίξοντες α) ὅτι τὸ παραχωρούµενον ποσὸν συν- τάξεως εἶναι τόσον ἀσήμαν- τον ὥστε νὰ μὴ ἱκανοποιῆ τὰς ἀνάγκας ἔστω καὶ ἑνὸς ἀτόμου καὶ ϐ) ὅτι ὁ νόμος περὶ συντάξεων χρειάζεται τροποποίησιν καὶ θελτίωσιν, ἐξητήθη ἀλλαγὴ τοῦ σύντε- λεστοῦ ἐξαγωγῆς τῆς συν- τάξεως καὶ θελτίωσις τοῦ γόµου γενικῶς. Καὶ εἰς αὖ- τὸ τὸ αἴτημα αἱ γνωσταὶ ὁ- πηρεσίαι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀπαντήσουν «ναί». Οὔτε 6ε- θαίως ἀπήντησαν «ὄχι». “Α- πλῶς ἐδηλώθη ὅτι τὸ θέµα τῶν Συντάξεων θά... ἆντι- μετωπισθῆ ὑπὸ ἐμπειρογνο- µόνων κατὰ τὸ 1915. Πᾶς τις ἀντιλαμθάνεται ὅτι ἐξέ- τασις τοῦ θέματος, ἐὰν καὶ ὅταν θεθαίως ἀφιχθοῦν ἐμ- πειρογνώµονες, δὲν σηµαίνει κατ) ἀνάγχην καὶ θελτίώσιν τοῦ περὶ συντάξεων νόμου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ κατάστασις αὐτὴ συνεχίζεται καὶ θὰ ἡὃ- πάοχη οἰκογενειάρχης συν- ταξιοῦχος ὅ ὁποῖος θὰ ἔξα- κολουθῆ νὰ λαμθάνη τὴν ἐ- λεημοσύνην τῶν 80---40 ἍΛλι- ρῶν μηνιαίως, ποσὸν τὸ ὅ- ποῖον οὔτε διὰ πληρωμὴν ἕ- γοιχίου ἀρκεῖ. 4. Ἐξητήθη ἐπίδομα ὑπαί- θρου. Οἱ καθηγηταὶ ἀνέμε- γον κατανόησιν καὶ ἔμπρα- κτον ἀναγνώοισιν τοῦ αἰτή- µατος, Καὶ πάλιν αἱ γνωσταὶ ὑπηρεσίαι διύλισαν τὸν κώ- γωπα καὶ ἀπήντησαν «ὄχι». δ. «Οχι» ἀπήντησαν οἳ ἁομόδιοι καὶ εἷς τὸ αἴτημα τῆς ΟΕΒΑΜΕΙΚ διὰ τὴν πα- ραχώοησιν ἐπιδόιατος δι’ ᾧ- οισιένην µετεκπαίδευσιν. Τὸ ἄρθαον τοῦ δελτίου τῆς ΟΕΛΜΕΚ λέγει ἐπὶ τῶν ἆ- νωτέσω: «Ἠπὶ τῶν ἀνωτέρω πέντε µόνον αἰτημάτων διαπιστοῦ- ται ἡ ἀρνητικὴ θέσις τῶν ἑ- χοισῶν νοοτροπίαν ἀντιεκ- παιδευτικὴν ὑπηρεσιῶν. Ῥε- θαίως ἤτο δύσκολον εἷς αὖ- τὰς νὰ ἀντιτάξουν πέντε «ὅ- χι». Ἐνόμισαν ὅτι κολάζουν τὰ πράνµατα ἐὰν ἔλεγον ἐπὶ τῶν δύο αἰτημάτων «ὄχι» καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τριῶν (Συνέχεια στὴν 10η σελίδα)

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΔΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΙΝ ΤΩΝ ΚΛΙΜΑΚΩΝ 12p
Σχόλια Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 12p
ΚΟΙΝΗ ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ - ΕΠΑΡΧΙΑΚΩΝ 11p
Ο ΤΥΠΟΣ ΔΙΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΟΕΛΜΕΚ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 9-10p
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 8,10p
Σκοποί και στόχοι της διδασκαλίας των φυσικών επιστημών 7p
ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ Πολιτισμός 6p
ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΗΡΩΟΣ 6-7p
Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ 5p
ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΟΕΛΜΕΚ Κυπριακό 4p
Η ΟΕΛΜΕΚ συμπαρίσταται πλήρως εις τους Κυπρίους Φοιτητάς Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 3p
ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΩΣ ΜΑΘΗΜΑ ΕΙΣ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ 3p
ΟΙ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ Κυπριακό#Πολιτισμός 2-3p
Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ 2p
ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 1p
ΕΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΘΗ Ο ΑΓΩΝ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 1p