εκ πείς : ο. --- - -Ἠδιοκεήτης --- ο ΜΕΡΑ ΙΩΗΝΝΗΣ ΠΕΛΗΓΙΗΣ { 8 { ΜΣΕΕΝΛΙΙΝΙ ΦΗΝΕΙΣ η ΣΡΙ ΤΝΜΗΡΙΟΥ τοσο κισσα σα. τς] : Τραφεῖα : ῇ 194τ .. ἵτ. Π. ΟΚΚΟΝΟΝ Νυ 0 | Ἐ ο Ἕ στὸ | ΑΗΜΕΣΟΣ ἥ Ετος ον ᾿Αρ. φύλὶ ὃ Ίπι Κι αῑι Τηλ, δδ--Ηδη σιμὴ νο Ὁ ΣΗΜΕΙΟΜΑΊΑ Τὸ οἰκονομιχὸν πρόγραμμα τῆς Γβερ- σκιαγραφοῦμεν, ἀντλοῦντες τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὸν λό γον τῆς ΑΙὸ τοῦ [Κιβερνήτου εἰς τὴν ἔκθισιν Πέρα | ---Πεδιοῦ περιλαµβάνει ἐπίσης τὴν ὑποστήριξιν ὦ.| υισµένων καλλιεργειῶν αἱ ὁποῖαι μὲ βάσιν τὰς) χλιματολογικάἀς συνθήκας καὶ τοὺς ἰδιαιτέρους Κύπρῳ δυους δὰ εἶναι ἀσυναγώνιστοι εἰς τὴν διε ὑνῆ ἀγορὰν, Κα ἐὶ τούτου εἰδικῶς ἀσγολούμννος ὁ ἵκυ- βευνήτης ἀνεφέρθη εἷς τὰ ὡραῖα τὴν ὄψιν γνωστὰ «ἡῆλα Πέρα-- Πεδίου» τὰ ὁποῖα εἶναι «Μῆλα τοῦ Λόρδου Ντιέρπυ» καὶ τὰ ἐπιτραπέζια σταφύλια. Διὸ τὰ Μῆλα συνεπέρανεν, ὅτι δὲν δύνανται νὰ τοξειδεύσουν χοὶ τὰ οὐναγωνισθῶσι ὁμοειδῆ πα “ραγόμενα εἰς ἄλλας χώρας, τὴν Αὐυτριλίαν κυὶ Νότιον ᾿Αφρικὴν. Ενῷ ἐξ ἀντιθέτου εἶναι άσυνα γώγιστα τὰ Κεράσια, Δαμάσκηνα καὶ Ὀοδάκινα. τῆς Κύπρου, εἰς τὴν καλλιένγειαν τῶν ὁπυίων δέον ἡ Κυπριαχἡὴ Γεωργία νὰ στραπῇ. Ἐπίσης ἀνεφέρθη εἰς τά δύσκυλα. μελλοντικὰ χρόνια διὰ τὸν ἀμπελουρ ὃν, ὁ ὁποῖος δέον νὰ προ σέξῃ ἑνωρὶς τὴν καλλιέργειαν τῶν ἐπιτροπεζίων! σταφυλιῶν εἰς τὰ ὁποῖα δύναται νὰ εἷν αι ἐπίσης ἆ- συναγώνιστος Παραλλήλως ἑἐξεδήλωσε τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν βιομηχανοποίησιν τῶν φρού των, ἥτις ἀποτελεῖ ἀντικείμενον μελέτης. καὶ προ: σοχῆς ἐχ µέρους αὐτῆς. ᾿β) Μηχανικὴ καλλιέργεια η ! Ανεφέρθη ἐπίσης ἡ ΑΙ ὁ Κυβερνήτης εἰς τὴν μηχανικὴν καλλιέργειαν, παραοχεθεῖσαν εἰς μικρᾶν κλίμχκα εἰς τὸ περασμένον ἔτος εἰδικῶς εἰς τὸ ἅμ πελουργικὸν διαφέρισµα μὲ Κυμερνητικὰ Ἐράκτορς. Εἴδομεν κοὶ παρηκολουθήσαμεν τὴν ἐργα- σίαν των εἷς τὸ διαμέρισμα Εωιλανίου, τῶν τρά- κτορς αὐτῶν, καὶ πιστεύοµεν ἁπολύτως εἰς τὴν χρη ο σιμύτητά των. καν 'Ἡ καλὴ κατεργωσία τῆς καλλιεργουμένης γῆς καὶμὲ µιχρὴν οτρεμματικὴν ἐπιβάρυνσιν διὰ τίιν καλλιέργειαν, ἀποτελεῖ πάντοτε ἕνα ἀπὸ τὰ γεωρ γικὸ προβλήματα. 'Η λύσις τοῦ προβλήματος τού- τυυ θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἑλλάτωσιν τοῦ παρα: γωγικοῦ κόστους τῶν γεωργικῶν προϊόντων, κατ ἀντίθεσιν πυὸς τὴν ἐπικρατοῦσαν ἀχόμη παρ᾽ ὑμῖν ζωϊκὴν ἕ)ξιν, ἥτις δὲν ἀποδίδει πάντοτε καλὰ καὶ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα. Καὶ εἶναι πολλοὶ οἱ λόγοι, τῆς προτιµήσεως τῆς μηχανικῆς καλλιεργείας, «ρῶτοι καὶ κοαλ: λίτεροι, ἡ συνεχὴς συντήρησις τοῦ ζώου εἴτε ὐ- πάρχει ἑνγασία εἴτε μὴ. ἰζαὶ ἐργασία διὰ τὸ ζευγά οι δὲν ὑπάρχει παρὰ εἰς ἐλάχιστο µέρος τοῦ ἔτους, [ὴ κίνδυνος τὸν ὁποῖον διατρέχει πάν: τοτε κάθε ζωντανὸν ἁκόμη δὲ οἱ περισσότερες ἑρ' γασίες ποὺ ἀπαιτοῦν ῥυῤμικὴ καὶ ἀκριβῆ κίνησιν καὶ κατεύθυνσιν δὲν δύνανται νὰ γίνουν μὸ τὸ ζῶα. ἄτηνοτροφία ᾽Ανεφέρῦη ἐπίσης εἰς τὴν υτηνοτρυφίαν, µε: λισσυτροφίαν καὶ πτηνοτροφίαν, [Καὶ ἐπέσιησε { διαιτέρως τὴν προσοχήν τοῦ ἁγροτικοῦ κόσμου Μὲ τὴν σχετικὴν τουριστικὴν κἰνησιν, ποὺ ὑπάρχει ατὸν τόπον µας, ἀναμφιβύλως ἀποτελεῖ ἔγκλημα ἐ ναντίον τῆ- οἰκονομίας τῆς Κύπρου ὁλοκλήνου. καὶ ἡμῶν αὐτῶν κάθε παραµέλησις εἰς τὴν λῆψιν ἀμέ- ὅων καὶ δραστικῶν µέτρων πρὸς προαγωγὴν τῶν πλουτοπιιραγωγικῶν τούτων κλάδων. Ζῶμεν αήμερον εἰς τὸν αἰῶνα τῆς τέχνης καὶ τῆς ἐφηθμοσμένης ἐπιστήμης. Τὰ φάρμακα ποὺ. ᾱ- ποτελοῦσαν προχδὲς ἐφεύρεσιν διὰ τὸν ἄνθθωπον σήμερον τὰ ἴδια περίπου ἀπαιτοῦνται καὶ διὰ τὰ ζῶά ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ φυτὰ. Οἱ ὀυμόνες π.ὺ άνα: ζωογονοῦν τὸν ἄνθρωτον καὶ αὐξάνουν τὴν ὄυνα- µικότητά του, ἔχουν τὰ ἵξ καὶ καλλίτερα. ἁποτε- λέυματα εἰς τὰ ζῶα καὶ περ σσύτερον εἰς τὰ φυτὰ. Οἱ ἀγελάδες δὰ μᾶ-: δώσουν περισσότερον γάλα καὶ οἱ τοµάτες καὶ τὰ ἄλλα προϊόντα τῆς γῆς δὰ ὁλιμάσουν ἑνωοίτερον καὶ θὰ ἔχουν καλλιτέραν πα ϱαγωγὴν καὶ ὀνωτέραν ποιότητα μὲ τὰ φάρμακα ταῦτα, | ΄ 9 ͵ ας » : α ἕσπες ουν νε ντ ο” κ ἃ ἁ ο. 9. ἶ νήσεως τὸ ὁποῖον ἀπὺ τοῦ παρελθόντος φύλλοι , οτι ἰδιαινέρως 6 αὖροιης καὶ νὰ τος κάμῃ ἰδικό ἵτου «πιστεύω». «Πρέπει δηλαδη νὰ μὴ ζητοῦν. οἱ ἆ ... Εν ἡ / 9 , ν ῤ Γπερισσοτέραν ἐργασίαν καὶ ὀλιγωιέραν ΟΡ ΛΝΟΝ ΤΟΥ ΑΗρΡρυΤΙΚΟΥ ΠΡΟΟΛΕΥΧΚΟΥ ΚΟΥΝΜΑΤ0Σ Απ Γιώρχη βοῦθά µου | ᾽Αλλὰ ἔδοσε καὶ πολλὸς 9 συμβουλὰς εἰς τὸν. :ἀγροτικὸν κόσμον τὰς ὑποίας δὰ ἠδέλαμεν νὰ προ] ς ἳ γρόται ἀπὸ τὴν ΚΚυβέρνησιν νὰ εὐρίσκῃ ἀγοθὰς διὰ γεωργικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα εἶναι πεπαλαιωµένα εἴδη καὶ συνεπῶς τὰ ἀπορρίπτει ὁ καταναλωτής. ἱζωὶ ἐπίσις ὁ ἁγράτης πρόπει νὰ Ὀελήσῃ νὰ κάμῃ χριτικὴν. Καὶ ὅ,ει δήναται νὰ κάμη ὁ ἴδιος καὶ δὲν τὸ κά - ΄μγει διά τὸν ἑαυτόν του, νά μὴ περιµένῃ ὅτι πρέπει ἵνά τὸ κάµῃ Υν' αὐτὸν ἡ Κυβόρνησις, 4 ΙΤελικῶς ἩΠ ΑΕ ὁ ἸΚυβερνήτης ὀξεδήλωσεν τὴν ἀγά ἴπην του καὶ τὴν συµπάδειάν του διά τὴν γῆν καὶ ἱτοὺς ἀσχυλουμένους μὲ τὴν γῆν καὶ ὅτι σὐτοὶ κατέ: ἴχουν τὴν πρώτην Ὀέσιν εἰς τὴν ψυχήν του, 1ρα: [σέθεσεν ἀκόμη ὅτι εἶναι παρά τὸ πλευρὸν τῶν πα ἱραγωγῶν καὶ ὅτι αὐιὸς καὶ τά Ἑμήματα τῆς Κυ- ἵμως καὶ δά δώσουν προτεραιότητα εἰς τὴν παροχὴν Γκάθε βοηθοίας διὰ τὴν ἐν γένει πεοαγωγὴν καὶ πρό: οδόν τῶν, Ε ἡ ὅλου τοῦ λόγου τῆ: ΑΓ τοῦ του καὶ τοῦ οἰκονομικοῦ πφογράμματος τῆς βερνήσεω: τὸ ὁτοῖων ἑάδηλοῦται εἰς τὸν Κυ ἵδιν ἁπὺ τὺ προσεχὲς, Ἡ ἔχπδόσίές µας «Ἡ ὑποστήριξις τὴν ὁποίαν εὐφίσκομεν εἰς τὸ Κυπριακὸν ἀνογνωστικὸν χοινὸν μᾶ- συγχινεῖ ἰδί- αιτέρω- καὶ μᾶς ἐνθαρρύνει νὰ προχωρήτωµεν εἷς τὴν ὁλοκλήθωσιν τοῦ προγράµµατός µας, ὡς ᾿ΑΥϱο τικὴ ᾿Εφημερὶε. Θὰ παρικαλέσωμεν δερμῶς τοὺς φίλους καὶ ἀναγνώστας µας νὰ ᾿ μᾶς χορηγήσουν. μικρὰν πίστωσιν χρόνου ἵνα δυνηδῶμεν καὶ τὸ σχῆμα τοῦ φύλλου µας νὰ µεγαλώσωμεν καὶ τὰς ἑχδόσεις µας νὰ πυχνώσωμεν διὰ νὰ ἄνταποκρι- θῶμεν εἰς τὰς προσδοχίας των καὶ τὰς ἑποχρεώσεις μας πρὸς αὐτοὺς, 6 Ἑλαιοπαρανωγὴ Τὰ συγκαρητήρια µας, εἰς τὸν προσωρινὸν Δι’ ευθυντὴν τῆς Γεωργίας κ. Χδέρσι, ἕνα ἀνώτερον ὃ- πάλλήηλον τοῦ Γεωργικοῦ Τµήµατος καὶ τὸν ἕεχω- ριστὸν Ἓλληνα ἐξ Αἰγύπτιου, κα. Πιερράκον. Μὲ τὴν συνεργασίαν καὶ τῶν τριῶν καὶ χάρις στὴν προσπάδθειαν ἑνὸς Λεμεσιανοῦ ἐμπόρου δὸ ἔχ ἡ Κύπρος ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, ἕνα τόνον σπόρων νέας ποικιλίας ἑλαιοδένδρου τὸ ὁποῖον καὶ πλουσιωτάτην παραγωγὴν καὶ ἐξαιρετικὴν ποιότη” ια ἑλαιοκχάρπου ἀποδίδει, ἀλλὰ καὶ τὸ σπουδαιότε ρον ἑντός τριῶν ἤ τεσσάρων ἑτῶν εἶναι ἑτοίμῃ ᾗ παραγωγὴ αὐτὴ. Δὲν εἶναι ἁτλὴ προπαγάνδα. ἤ κενοὶ λόγοι ἡ ἀγωτέρω ποικιλία. ᾿ΙΕδοχιμάσθη εἰς πλείστας χώ- ρας καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Δἴγυπτοων ὅπου ἀποδί- δει ἐξαιρετικά ἀποτελέσματα. 'Η[ ποικιλία αὐτὴ ὀ: φείλεται εἰς ἕνα ἄλλον ἁκαταπόνητον ἐργάτην κ, ληνα τῆς Αἰγύπτου τὸν µακαρίτην Τσιανακλῆν καὶ φαντάζομαι ὅτι καὶ εἰς τὴν Κύπρον δὰ μµείνῃ ἡ ἑλαία. αὐτὴ γνωστὴ ὡς Τσιανακλῆ. Ας ἔτοιμα σὺοῦν οἱ ἀγρόται µας νὰ ὑποδεχθοῦν ὅπως ἀξίζει, τὴν γέαν εὐκαιρίαν αὐξήσεως τοῦ οἰκονομικοῦ πλού του τῆς πατρίδος µας. Συνεργατισμὸς «11 δη Ιουλίου ἦτο ή δύη ἐπέτειος τῆς Ἆιε Ιδιοῦς Σννεταιριστικῆς ἡμέρας, “Ἡ σημασία τῆς ἓ Ἱπετείου ἑξήοῦη εἰς τὰ/διάφυρα κράτη μὲ ἑωρτὸς ἆ ἱπὸ τοὺς ἑνδιαφερομέναυς τῶν {εωργικῶν υνεται Γρισμῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἀνεγνώσῦδη καὶ ἡ Διακήρυ εις τῆς Διεθνοῦς Ῥυνεταιριστικῆ- ενώσεως ἐπ᾽ εὖ ἱκαιρίᾳ τῆς δύης ἐπυτείου πρὸς ὅλας τὰς ἛῬυνεται Γριστικὰς Οωγανώσεις καὶ τοὺς συνεταιριστὰς τοῖ ἱκόσμου. | Είς τὴν Κύπρον ὅπου ἡ συνεταιριστικὴ βπρο (σπάθεια, ἀρχίσασά ἀπὺ τὴν ἵδρυσιν τῆς} ΣΠ Εά Βα Ἱτυλῆς τὸ 916, ἔχει πάρει τὴν ἀνιοῦσαν μὲ µία ἰαταῦερὰν καὶ ἀξιοπρόσεχτον προσπάῦειαν ὃ2 ἐ (τῶν, εἶναι παρόλειψιε νά μὴ ἑορτασῦῇ ἡ µεγάλη αὐ ο Κυβερνή-' λόγον: του, θὰ ἀσχοληθῶμεν ἰδιαιτέφως κάµνοντες ἔνυρ-! γθότης νὰ τὰ ἀγαπήσῃ καὶ νὰ τὰ προσέχη : σὰν ἵ- Ὅὰ Αινευ πίστεως καὶ θρησκείας αῤις δὲν γίνεται. Δασὶ ἀπαισιοδοξοῦντες διὰ τὸ μέλλοῦ των, λαοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν. πιστεύουν εἰς τὴν αξίαν των, τοιοῦτοι λαοὶ εἶναι ὧν ό- ξιοι νὰ ζήσουν. ας -- ἰ ] { ] ἱ | | ] ἱτὴ ἐτέτειος ἡ ὁποία εἶναι σύμβολον τῆς ἀλληλεγ- ἱγύης τῆς προόδου καὶ τῆς ὁ ώσεώς. Φανταζόμεῦα ὅτι τοῦτο θὰ προσεχθῇ εἰς τὸ μέλλον ὑπὸ τῶν ἆθ- µοδίων. Βλπίζομεν ὅτι συντόμως δὰ ἐνδιαφερῦ ῇ ἰδι- αιτέρως ἡ ἐφημερίς µας διὰ τὸν Συνεργατισμὸν, μόλις ὁ ζωτικὸς χῶρος μᾶς τὸ ἐπιτρέψει. Εἶναι ἕνας κλάδος τὸν ὁποξον θεωροῦμεν βασικὸν διὰ τὴν οἰκονομικήν µας πρόὀοδον, | Διὰ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Κυβερνητικοῦ Τυπονραφείόυ Μίω ἑξαιρετιχὴ δυσκολία ἑδημιουργήδη ες τοὺς χρησιμοποιοῦντας τὴν Ιυβερνητικὴν ᾿Εφιμε- ρίδα μὲ τὴν ἔκλειψιν τοῦ εὐρετηρίου της. Τοῦτο ἐξεδίδετο µέχρι σήμερον τὸν ᾿Ιανουάφιον ἑκάστου ὁπομένου ἔτουςτῆς προηγουμένης ἐκδόσεωστῆς Κυβερ νητικῆς Ἑφημερίδος, Εἶναι τώρα τέλος Αὐγούστου 1917 καὶ µέχρι σήμερον οὐδεμία ἔνδειξις ὑπάρχει πότε δὰ ἐκδοθῇ τὸ σπουδαῖον εὑρετήριοντοῦ 1946. Οὔτε ἐδόδη καμμία δικαιολογία, ἐκτὺς τῆς ποραχλή - . . - ε ϱ [βερνήσεως θά ἐξυπηρετήσουν τοὺς ἀγρότας προθύ-:σέως τοῦ Τυπογραφείου νὰ ἀποταδῇ ὁ ἐνδιαφερό - µενος εἰς τὸν ᾿Αποικιακὸν { φαμματέα. Μ τορεῖ τέ- λος πάντων νὰ δοθῇ µία ἑξήγησις ἀπὸ τὴν ἔνδια- φερομµένην ἀρχὴν / ὶ ΄ Τὰ δάση [Ἱρέπει ὅλος ὁ κόσμος καὶ πρὸ παγτὸς ὁ ἀ- 4 δική του περιουσία, ὅπως πραγματικῶ (εἶναι περιού- σία του. Τὰ δάση εἶναι τὸ ἅταντον ἑνὸς τόπου καὶ ἡ βάσις τῆς ζωῆς τοῦ γεωργοῦ, Αὐτά δη πιουρ- γοῦν τὰς βροχὰς καὶ ἀλλάζουν τὸ κλῖμα, Όσον τερισσότεφα δένδρα καὶ δάση ἔχει ἕνας τόπος, τό” σον περισσοτέρας βροχὰς κυὶ χιόνας ἔχει καὶ τό- σον ὠ ρελεῖται ἡ γεωργία του, δ.ότι κάµνουν τὰ χωράφια του πλούσια σὲ ἀπόδυσιν. Μὲ τὰ δάση τὸ κλῖμα γίνεται ὑγρότερα καὶ βροχερώτερο καὶ μπορεῖ νὰ παλλιεργοῦνται πολλὰ προϊόντα τὴν ἄνοιξιν, ὅσον καὶ τὸν χειμῶνα. Προ σοχἡ λοιπὸν, στὰ δάση, εἶναι ἀνυπολόγιστος πλοῦ τος διὰ τὴν Κύπρον, Πρωτοπόροι Γεωργοὶ .Ἡ ἐφημερίς µα ὡς ἀγροτικὴ ἐφημερὶς δὲν μτορεῖ παρὰ νὰ παρακολαυδῇ μὲ ἐνθυυσιασμὸν καὶ νὰ ἐξαίρη τοὺς πατριώτας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ Ιγάπην εἰς τὴν ἐργασίαν καὶ τὴν πρόοδον τὴν ἰδι- κήν τνω καὶ τὴν γενικὴν καταβάλλουν κάθε προσπά θείαν καὶ τραβοῦν ἐμπρὸ: διὰ τὸ τέλειον στὴν Υ8- ωργικὴν παραγωγὴν. Έπειτα ἀπὸ τὸν κ. Νικόλαον Π. Δανίτην, ποὺ εἴχαμεν τὴν εὐχαιρίαν νά δηµοσι- εὔσωμεν μαξὶ μὲ τὸ πυρτοῖτο του καὶ τὰ ἐπιγραμ µατικά τοι λόγια διὰ τὴν Γ εωργίαν τῆς Κύπρου, ἔχυμεν σήµερα νὰ παρουσιάσῶμεν καϊᾶλλους πρὠτο τόρους γεωργοὺς Κυπρίους. Μὲ µεγάλη µας εὐχαρί πτῆσιν κατηρτίσαµεν κατάλογον τῶν ἀνά τὴν Κύ- προν γεωργῶν καὶ κτηνοτρόφων καὶ ῦὰ φροντί. Ἰωμεν νὰ τοὺς γνωρίσωμεν στοὺς συμπατριώτας, Θὰ τοὺς προβάλωμεν καὶ σὰν παράδειγµι ἀξιομίμη ἵων ατὴν νέα γεγεὰ. Ας συνετισθοῦν λοιπόν οἱ Διάφοροι σχολιασταὶ τῆς δράσεώς µας, γιατὶ δὲν κάµνοµεν προσωπικὴν πολιτικὴν, μας εἶναι ἀτολύτως ἁγροτικὴ καὶ τοιαύτη δὰ πα” Φαµείνῃ. Μετὰ λοιπὸν ἀπὸ τὸν κ. Ν. Π. Λανίσην τὸν ὑποῖον παρουσιάσαµεν ὅπως εἶναι ἕνα πρωτοπό- ον γεωργὸν, ἔχομεν τὸνκ. Μιχάλην Χ΄΄ Κυριάκου Ἰπὸ τὸ Λευκόνοικον,ποὺξξειλίχθη εἰςτόν καλλίτερον γεωργὸν τῆς περιφερείας του. [Παράγει οἳ στρεµ- αατικὴν ἀπόδοσιν διπλασίαν ἢ καὶ τριπλασίαν ἀπὸ (άδε ἄλλον γεωργὸν. Τὸ μυστικό του, ἡ ἑντατικὴ (αλλιέργεια κυὶ ἡ ἐπιλογὴ τοῦ σπόρου. ναι εἰδι ιὃς σπορολόγος μπορεῖ κανεὶς νὰ πῇ καὶ αὐτοδη ιιούργητος. δη ἐπιδίδεται εἰς τὴν μηχανικὴν (αλλιέργειαν. Κατόπιν ἔκομεν τὸν ἐρ. Δασὰν Κιαγιᾶ ἐξ Ἑπισκοπῆς «Λεμεσοῦ, Μὲ τὴν ἐπίδοσίν του. καὶ (ἣν φιλοπονίαν του ἔφθασε νὰ παράγῃ µίνιµουμ ἔωιτίως 1ὔ χιλιάδα κοιλῶν δημητριακῶν, ἑχτὸς βα βαίως τῶν χιλίων ἄλλων εἰδῶν τὰ ὁποῖα παράγέι. Επιδίδεται, ες τὴν γγωργίαν [Πὸ τὰ συγχφυνισµένα μηχανικἁ µέσα, Ἡ προσπάθειά ἃ «ΔΡΑ ΣΣ” ἝἜ - Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ Γεωργια' Χρ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ 1, ΥΔΑΤΟΠΡΟΜΠΗΘΕΙΑ Ταάῦ διαπρεποῦς συνεργάτου µος κ. Σ. Σημαν (Ῥυνέχεια ἐκ τοῦ. προηγουμένου) Τὸ νερὺ σ᾿ ἕνα τόπον υᾶν τὴν Κύπρον μὲ ἕη μὸν κλίμα. καὶ βροχὰς µό γω οἳ ὡρισμένους μήνας τοῦ ἔτους, εἶναι. ὁ κυ- ριώττρος. παράγων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τὴ: Γεωρ ία ἴσι ΕΙ φτουν εἰς τὴν Κύ- ποον νροχὶς ἀρχετὶς ποὺ ο. . α , ϱ) ἄλλων τόπον. ὅταν πέ- Φφτοὺύν τόσες τὸ θεωροῦν, Φ - - 4 Δ ΄ ὡς εὐεργέτημα, στὴν Κύ προν εἶναι ἀνεπαρκεῖς καὶ συχνὰ ἀμφιβόλου εὖ- αθγετικότητος γιὰ τὴν Κυπριακὴ γεωογία. Τοῦ- τὸ ὀφείλεται εἰ τὸ ὅ.τι ἡ χατανομµή-των εἶναι ἀνώ- µαλος, ἰΚάποτε πέφτουν σὲ δύο ἡ τρεῖς μῆνες βρο χὲς 16 ἱνιζῶν καὶ πλέον, κάποτε τὸ ἴδιον ποσὸ πέ Φτει σὲ 4 µῆνες Κάπο- ἓρ βψέχει χαλὰ κατὰ τὸ φδινόπωρον καὶ ἀρχίζει ὁ κόσμος νὰ σπέρνη καὶ ἤ σπυρὰ {βλαστάνει καὶ ἔπειτα μεσολοβοῦν 1.---»2 µῆνες, κατάξηροι καὶ μὲ ψυχροὺς ἀνέμους καὶ οἱ γεωνγοὶ βλέπουν τοὺς κό πους των νὰ ἑκμηδενί- ζωνται, Κάποτε βρέχει καθ᾽ ὅ λους τοὺς µῆνας τοῦ χει μῶνος καὶ ὁ Μάρτιος καὶ ᾿Απρίλιος εἶναι κατάξηροι καὶ τὰ δημηιριακὰ πᾶν περίπατο. Κάποτε ἀκόμη ὁ Μάϊος χαὶ ὁ Ιούνιος βγαίνουν μὲ βροχὰς κα- ταρθαχτώδεις καὶ μὲ χα: λάζια, καὶ τότε εἶναι, ποὺ οἱ γεωργοί µας εἷ- ναι νὰ τοὺς κλαίῃς τὴν μοῖνα, : Αὐτὰ ὅλα μδὃς δίδουν µίαν εἰκόνα τῆς ἁἆκατα- στασίας τοῦ ΕΚυπρισκοῦ κλίματος καὶ μᾶς κάµνουν νὰ ἀνειληφὺῶμεν εἰς ποίαν δήσκολον δέσιν εὖὐ υίσχεται ὁ Κύπριος γεωρ γὸς ποὺ ἔχει νὰ παλαίσῃ ἑναντίον τόσων ἄλλων ἀντιξόων συνθηχῶν, γιὰ νὰ τὰ καταφέρῃ νὰ βγά- λῃ τὸ ψωμί του. Θὰ μοῦ ὑποβληθῇ, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἐξέρχε- ται. τοῦ ἀνθρωπίνου ἐ- λέγχου καί τίποτε δὲν µπο ρεἵ νὰ γίνῃ. Καὶ ὅμως µία ἀληθινὴ μέριμνα ἐκ µέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων, πόσα δὲν μποροῦν νὰ ἐἑ πιῖύχουν. Οἱ πρῶτοι Κυβερνῆ- ται τῆς Κύπρου ἀπὸ τῆς :᾽Αγγλικῆς 'κατοχῆς καὶ ἐντεῦθεν, ἀνιελήφῦησαν Φαίνεται τὴν σπουδαιότη τα τοῦ ξητήµατο: καὶ µε” τοκάλεσαν εἰδιχκοὺς νὰ τὸ μελετήσουν καὶ νὰ ὕπο: δείχνουν τὰ µέσα τῆς Όυ. θαπείας τοῦ κακοῦ. Ἐκ τῶν εἰδικῶν ἄλλοι μὲ ἔδοσον πράγµατι γνώ- μας ποὺ Ὀὰ ἠδύναντο πολ λἀ νὰ ἁἀποδώσουν ἐν τῇ πράξει, καὶ ἄλλοι ἄλλας. ο Η Κυβέρνησις ἔθεσεν εἰς ἐφαρμογὴν ἔργα ποὺ λος, ν . - ἠδύναντυο νὰ ἐκτελεσθοῦν μὸ ὀλιγωτέραν δαπάνην κωτᾶ τὸ σύστημα... τῶν οἰκονομιῶν, τά ὁποῖα ὅ µως ἐκρίθησαν ἀἁργότερα ὡς μὴ ἐκτελοῦντα κανένα προορισμὸν καὶ ἔδει νά ἐγκαταλειφθῶσιν. Ἔννο- οὔμεν τάς δεξαµενάς ᾽Α- χερήτου, Κουνλιῶν καὶ Συγχράσεως, ποὺ ἔγιναν εἰς τάς ἐκβολάς σχεδὺν τῶν ποταμῶν καὶ τὸ νε- ρὸ ποὺ μαζεύουν, ἐκτὺς τοῦ ὅτι ὄγινε ἑπτία κῶ- γνώπων..... ἁρμήάριζε στὸ τέλος καὶ καθίστατο ἆχα τάλληλον διά γεωργικοὺς σκυποὺς. Ἑν τῷ μεταξὺ ὅμως, αἱ ἑκατοντάδες χιλιάδων λιρῶν πήγσιναν εἰς τά χαμένα καὶ ἡ ἸΚυβέρνη: σις καὶ ὁ τόπος ἀπεδαρ- ρύνοντο καὶ ἀμφέβαλλον διά τὸ δυνατόν τῆς ἑξευ- ρέσεως καταλλήλου ᾽ λύ σεώς τοῦ ζωτικοῦ τού- του προβλήματος, τοῦ νε ροῦ, ἑνῷ ἦτο ἐπάναγχες ἐξ ἀρχῆ- νά ἐτίθεντο. εἰς ἐνέργειαν συβαρότερα ἕρ γα, ἀδνιαφόθως τῆς φαινο “ Τὸ κοινωνικὸν σύ- νολον δένον νὰ ἕἑξε τάσ]] ὅλα τὰ ζητή µατα ἓν πνεύματι ἆλ- ληλεγγύς, ὡς ἐὰν ἑ- πρόκειτο περὶ µμιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς οἶκο: γενείας. Κανείς δὲν µπο- ρεῖ νὰ εἶναι εὖ«υχἠς ὅταν οἱ πλαγινοί του δυστυχοῦν. Η ἐκμειάλλευσις πρέπει νὰ παιαχὺδῇ καὶ νὰ προληφὺῇ ἐν τῇ γενέσει της. Μ ικρὰν κάδε ΝΕΦ νόπωλείθυ οἰυυδή ποτε εἶἴδους. ᾽Αγροτικὸν Προοδευτικὸν Κόμμα σας μενικῶς µεγαλυτέρας δα: πάνης ἥτις ἀπητεῖτο πρὸς τοῦτο καὶ τις πάντως δά ἦτο μηδαμινὴ ἔναντι τῶν σωτηρίων ἆπυτελε σµάτων ἄτινα Όά ἔφερον ὁπωσδήποτε, ἨἘξ ὅσων γνωρίζοµεν ἡ ὀρδὴ πολιτική ἦτο, νἀ ἀρχίσουν νά γίνωνται µι κρά δέµατα τῶν ποτα- μῶν ἀρχῆ- γενομένης ἀπὸ τῶν πηγῶν καὶ ἐφ᾽ ὅσον δά ἀπεμακρύνοντο τού: τῶν, µεγαλείτερα καὶ µε: γαλείτερα καὶ ὅταν δά ἔ- φῦανον εἰς τάς πεδιάδας ὑά κατέληγον εἷς µεγά- λας δεξαµενάς ἢ λίμνας καὶ ἀπ'᾿ ἐκεῖ δι εἰδικῶν καναλιῶν Όά διωχετεύε- το ἐκεῖ ὅπου ὁ γεωργὸς δὰ τό ἐκρησιμοποίῃ Γ Τὴν εἶχα βρεῖ Γψωνιὰ νὰ κλαίῃ. Χειμώνας) » δὴ. ϱ Ἰτόσον ὀξὺ σήμερον, ΟΝΟΓΡΗΦΗΜΒΤΟΣ σὲ μιὰ: ἦταν ναὶ ὅμως ἦταν ξυπό.. (δυτη καὶ ῥικένδυτη, κι. ἄν ἑρωτᾶτε ἄ. Όρωποι γιὰ͵ 7 χοονῶν. Πῶς ιὴν ἔλε γαν Τὶ νὰ τὸ πάµωμεν τὸ: ὄνομά τής, μήπως: αὐτὰ τὰ αὐτοῦ ᾿4ε τὴν ποῦμεν ὅ µως» Μαρία Ἰἔεσι γιὰ νὰ νὰ ἑεύρωμεν περὶ τίνος ὁμι: λῶμεν. Δοισὸν αὐτὴ ἡ πε δούλλα μὲ τοὺς 7 ἡΜαΐους ἔκλαιγεν ἁπαρηνόρητα σὲ μιὰ γωνιὰ τῆς Δευκωσίας, Μιὰ συνειδισµένη εἶκόνα τῆς καθημερινῆ: µας ζωῆς τὶ τὸ παράξενο Γιὰ μένα ὅμως καὶ γιὰ μερικοὺς τὸ πρᾶγμα τοῦτο εἶναι παρά | ξενο. ἀνήκομεν στοὺς ἆ | διόρέωτονς ποὺ µπήγουν τὴν µύττη τῶν στὸ κάὺε τι ποὺ βλαστᾶ ἐκεῖ οποὺ δὸν τὸ σπέρνουν Ἑἵμαστε μεῖς ποὺ βλέπουμε τὰστρα βὰ τοῦ τύπου τούτου τιοὺ ξητοῦν τὴν ἀνόοῦδωσιν τῆς κοινωνίας µας σὲ κάποιο] πεδίο ἀνώτερο. 4ίγοι οήμε] | ρα μὰ αὔριο δὰ ᾿ εἴμεῦα πολλοὶ καί δὰ ἔχαωμεν τὴν δύναμιν. Μὰ ἅς γυρίσωμµεν τώρα σεὴν Μαρία. Γιατὶ κλαῖς μικρὸ τὴν ὁώτησα. Ε πειτα ἀπὸ Λίγη ὥρα καὶ µέσα ὀπὸ τὰ ἀναμουγγητὰ μοῦ ἔδωνεν νὰ καταλάβω ὅτι ἕσπασε τὴν πότσαν μὲ τὸ ξύδι ποὺ τὴν ἔσιειλε ὁ κύριος της νὰ ὰἄγοράσῃ ἆ πὸ τὸ γειεονικὸ µπακάλι κο. Μιὰ µπουκάλα μὲ τὸ ξύδι σκέφθηκα, ὅλα μαξὶ μισὸ σελίνι, 'Β μικνὴὺ ἐδῶ κλαίει γιὰ τόσον ἀσήμαντα πράγματα, ἦταν τάχα Λό γος Καὶ εἶναι τόσον τρο μερὸ πρᾶγμα. μικροῦλλα µου, γιὰ νὰ κλαίῃς τόσον ἁπαρηγόρητα Θὰ μὲ δέ ϱουν τώρα ποὺ δὰ πάω σπίτι µου εἶπεν. Καὶ μοῦ τὸ εἶπε μὲ τέτοιο τρόπο ποὺ δὲν χωροῦσε ἈΧαμμιὰ ἀμφιβολία. Αὐτὰ τὰ Λίγα Λόγια ἦταν ἀρκετὰ νὰ μοῦ δώσουν τὴν χνδαία μαὶ ἆ- ναίσθητη πλευρὰ μιᾶς τρα γικῆς καταστάσεως τῆς ποι νωνίας µας. Μερινὲς, ἅἄς ποῦμε χω: Οἱς Φόβο οἱ περισσότερες αὐτοκαλούμενες κυρίες συ- νειδίζουν νὰ” ἀἁποσποῦν μὲ χίλια µέσα αὐτὰ τὰ μικρὰ ναὶ ἄτυχα σιλάσµατα ἀπὸ τὰ σπίτια καὶ τὲς καλύβε: ὕλα τά νερά τῶν πηγῶν καὶ τὸ πλεῖστον τῶν βωο τῶν ὃά ἑνοποθηκεύοντο καὶδἀχρησιμαποιοῦντοδιὰ τὴν ξηρὰν περίοδυν καὶ δὲν Όὰ προέκυπτε κοὶ τὸ ζήτημα τῆς διατηρή: σεως τοῦ ἐδάφους µας ἆ παιτοῦν τόσον μεγάλα: ὉὈαπάνας καὶ πράσπα- ὑείας, Δενἔγινε τοῦτο εότε, ἵ- σως διὰ λόγους κακῆς οἰκονομίας ἴσως διότι ὁ τότε προὐπολογισμὺς ἦτο πενιχρὺς, ἀλλὰ δὲν µπο- ροῦμεν βεβαίως νὰ ποῦ. µε τὸ ἴδιον, ὅτε ἐνώ πιον µας ἐκτίθεται ἡ σιυ γνή πραγµατικότης καὶ» μὲ τὸν προύτολογισμὸν τῶν 4 ἑκατομμυρίων λι-] ρῶν. Αὐτῇ εἶναι ἡ µία ἄπο ψις τοῦ ζητήματος, ἕν' Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν συνεχε΄ᾳ ὑὰ ἐξετάσωμεν' καὶ τὰς ἄλλας. Η ΔΟΥΛΑ ἱρετικὸ ᾿ὁλότελα, οία, πολὺ καλὴ κυρία ποὺ ΙΝά σοῦ τὸ πῶ Θά [καμνα εὐχαρίστως ! ἳ ἡ | ! τους καὶ τὲς φέρνουν στὲς. πόλεις γιὰ νὰ ἐκτελοῦν ! τὲς ἐργασίες τοῦ σπιτιοῦ' γιὰ νὰ τὲς κάµκουν δοῦλες Δὲν μποροῦν βλέπεις αὖ τὰ χρόνια της ἥῆταν µόνο τὲς νὰ πλύνουν τὰ πιάτα, ᾽ωγτας δὲν μποροῦν νὰ σιγυρίδουν,͵ τὰ σπίτια τους, ἀὲν µπο ροῦν νὰ κάμουν τρία βή ἱ πλάσματα ἀνούουν στὸ ὂ:.ο. µατα σιὸ γειτονικὸ μπακά: τη µα τους, µήπως κάµνουν ἀικο γιὰ νὰ πάρουν τὸ ξύ ἐνιὰ οἵ µεγάλες κυρίες χοῆσιν δι ποὺ τοὺς χο-ιάζεται.͵Τα τὰ, οήφ νι χαρτιὰ περιμένουν δὲν ὗ ᾿ πάρχει µκαιρὸς γιὰ ἄλλα: πράγματα. ! Τώρα τὸ σρᾶγμα, ὅπως | καὶ τόσα ἄλλα δὲν δὰ εἴ- | χε τίποτε τὸ ἄσχημο. ἄν βέβαια οἱ κυρίες αὐιὲς εἶ | χαν µέσα τους ψυχἠ, ἤ: συνείδησιν, ἅν μποροῦσαν | νὰ νοιώσουν. ἢΜὰ ὅδυστυ | χῶς δὲν ἔχουν καὶ ἀφοῦι δὲν ἔχουν καὶ ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει κάποιος ἄνδρας: σπίτι γιὰ νὰ τοὺς δείξη: τὰ καθήκονιάξτους, έκιρο χιάξονιαι μαὶ τὸ ἐντροχία σµα τὸ πληρώνουν αὐτὰ τὰ δυστυχισµένα σιλάσματα ᾿Εξηγοῦμαι. Όταν ἆἄπο σπᾷς ἕνα παιδὶ ἀπὸ τὸ σε οιβάλλο του καὶ τὸ τοσο δετεῖς σὲ ἕνα ἄλλο διαφο ἔχεις κα θῆκον νὰ ἐπαγρυπνῇ γιὰ τὴν ἀνάπινξί του, πρέπει νὰ γνωοίξῃς τὲς εὐδόνες σον. ᾿Εκεῖ ποὺ βρίσκετο σα ραδέχοµαι, (ἔτρωγεν ἕνα κομμάτι ψωμὶ καὶ περσα τοῦοε ξιπόδυτη καὶ ῥαχέν ὄντη, μὰ τὴν κρατοῦσε τὲ περιβάλλο, τὺν κρατοῦσεν ὁ ἀέρας τοῦ βουνοῦ, ἡ βροί σι, τὴν «πρατοῦσεν ἡ Ἆευύ τεριὰ, Δὲν τῆς δἰδοµεν πο πούτσια γιατὶ ἔεσι ἦτο συ: νηδισµένῃη μαὶ γιὰ τὸν ἴδιε λόγον οὔτε ροῦχα κατάλλη λα. Πσῦ κοιμᾶται, στὴν τί λενταία γωνιὰ τοῦ σπιτιοξ στὸ τσιμέντο. Καὶ τὶ ιρώ γει Τὰ ποφάγια τῆς οἶκο γενείας ὅπως ὁ Δάζαροι τοῦ εὐαγγελίου. Τὶ πάµνει ὍὌλες τὲς ἐργασίες τοῦ στι τιοῦ. Καὶ ἡ ἁμοιβὴ 1 Μο δὲν ἀκούσατε τὶ εἶπεν ἡ Μαρία Τώρα ποὺ ὃδά πάω σπίτι δά μὲ σπάσου: στὸ ξύλο. Μά γιατὶ εἴμεδα τόσον μτήνη μερικοὶ ἄνδρωποι Γιατὶ δὲν βλέπουμα τά πιὸ ἁπλᾶ πράγματα σοτὴὺ ζωή µας Εἶναι ἔγκλημα. ᾿Ἔγκλη μα Ἐφρικτὸν, ἀποτρόπαιο καὶ χρειάζεται τιμωρία Μιά καλὴ, υιολὺ καλὴ μυρία, ἔτυι τούὐλάχιστοι τὴν ὀνομάξουν, μοῦ ἕλεγεν προχὺὲς ἐνῶ κουβεντιάξα με. Τὲς σπαλιοχώριάτιυσες, τὲς φέρύει κανεὶς γεµάτε. ψΨδρες, τὲς ντύνεις, τὲς καὶ δαρίζεις, τοὺς δίδεις. νά φᾷν καὶ δὲν εἶναι εὖχα ῥιστήµένες, νοσταλγοῖν τὲ μαλύῤες τους, τὲς ἀχάρι στες, Τι κρῖμα καλή µου κυὺ δὲν ἔνεις Λογικὴ, οὔτε κόκ καν σινάπεως, ποὺ εἶσα τοὔβλο καὶ κουφάρι ἄνει Αζίας, γιατὶ ἄν Ίτσουν τί ποτε ἄλλο ὃδά ἑσκέπτεσο διαφορειιµΜά. Θ46 εὔρισκες µόνη σου τὸν λόγον, γιατι προτιμοῦν αὐτάτά πλάσμα τα τὴ δνοτυχία, Αὐιὸ ποὺ καλεῖς ἐοὺ δυστυχία, γι΄ αὐιὲς εἶναι ὁ παράδεισος. τὸ ἕ ἄν :ἱ ἀρχὲς, μοῦ ἔδιδαν τὸ ὅδι παΐίώμα νά πάρω ἕνα κα µιτσάχι στὸ χέρι. Γιά σένα μαλή µου κυρία. ὅπως καὶ γιά πολλὲς ἄλλες, ιά λόγια εἶναι χαμένα, ὅ,ει καὶ νά σιῶ δὲ ὃά μὲ Ματαλάβης | Ὑπεύθονοςς 1. ΠΕΑΛΛΙΊΑΣ. | Έπος: «Παπα ΄ τζιάκος. ο τῆς. ἈΓρΟΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΒ Τὸ Λλαμπερὸ ἔρριχνε τὲς ἀσι)ένιες ἀχτῖ νες του πάνω σιὴ ἑωσιὰ τῶν δένδρων ἁπαλὰ κι «νάλα ς -- σ ο Φ ρρᾳα, τὰ «ὡφαῖα ὁ οὐ άκινα τῆς Αφροδίτης. «4ύο χορού: α } εἶχε νὰ οῇ τόσον καρ πιὺὰ κ πε σήκωνε τὸ «ορ είπλα. της τὴν συντρόφευε μιιὰ ἀτ.διὰ σα ρακωφα} ομένη κά ἔτοι τόσα μοδάνατη. Μιὸό κιτρινισιεὲ νὴ μοοφὴ, μυὶ ἐξανεληιέ-: Γη ὕπταρξις Γιαν φδισι «ἡ ἀπὸ καιρὸ καὶ τὰ σι] μάδια τῶν πληγῶν τὴς σὰν μαῦρες τρύπες φιγου: ράραν στὸ κορµέτης. ὴν γειτονιὰ τὴν ἀπο:ελοῦσε ’ Ἱκόμη καὶ μιὰ αἰωνόβια 3 ΄ 9 4 ἐληὰ, «φουνιωμένη ἀπὸ τράσινα βλασιάρια, κατά- μεστή ἀπὸ καρπὸ καὶ πε- ρηφάνεια γιὰ τὴν ἆπωστο ή της. Οἱ τρεῖς γειτόνισ- σες καὶ φιλενάδας ἀπὸ χού: για. πέρναγαν τὸν καιρό (ους πάντοτε μὲ καλωσύνη αἱ ἀγάπη καὶ ᾗ μόνη ἅ- γιάτρευτή λύπη καὶ στενο γώριΆ, που φερούγι»ε ᾱ- . νάµεσα τους ἦταν ἡᾗ ἀρρώ χτεια τῆς συνιρόφισσας ἆ (λαδ ἄς. | 4ὲν μᾶς μλᾶς ἀτόψε «αλή µου γειτόνισσα ἀχλα- διὰ ἦταν ἡ ἑφώτησις τῆς ὁρδακινιᾶς. Γιατὶ εἶσαι µε ἰαγχολικὴ :. Ειαὶ ὕποφέ µες ὑδὰ περάσει κι αὐτὸ. ᾿Εφέιος ἄλλωσιε δὲν γέν ἠσες παιδιὰ καὶ εἶσαι κου λασµένη. 'Ο καλὺς Θιεὸς δὲν έλη ε νὰ σοῦ ἀναδέ- 3) ἐρέτ. ς αὐτὸ τὸ βάρος, ὔχεις δίκηο ἀγαπηιά- Ἠ µου συνιρόφισσα. ῆΤὶ ᾱ (ω]ήσω καὶ τὶ νὰ πῶ Γὸ σαρήκι τρώβι τὰ σωδι: τά µου. Τὸ αἶμα (ῶυ ῥου] ριέιαι ἀκπτάπαυσια καὶ ᾗ᾽ ΄ 6 . σάρκα Μωυ εἶναι τὸ φαιγή 3 - ᾽ σε ὁ τῶν ἐχδυωῶν ου. Οἱ πληγές µου µμµεγαλώτσανε. - » Πῶ: νὰ µιλήτω Ετένα καὶ τὴ φίλη µας ἐλήηὰ, σᾶς ἕλουσαν, σᾶς ἐχτένισαν, σᾶς (άγήσλ», πρρσπάδητε τ » 4 4 -ω 3 ὃν ὑραντικὸ νὰ σᾶς ἀπιλλά: 5 ἀπὸ τὰ ὀχληοά µου µη (ωύνια. ποὺ ὅλο καὶ μοῦ ἀφεροῦν τὴ ζωὴ, νἁ σᾶς εροσιατεύ ἀπό τό κρύο, ο 9 , Στ - ο αέτὴν ἀδυναμία. ἰνῷ ἑ μένα «λστε τό παράπογὀ σου εἶναι αὐτὸ Μ τἳ ἄλλο νᾶχω θ6- λω περισσότερα ἀφοῦ πει- - ν σ ΄ ο νῶ καὶ ὑποφέρω ἕνας / ΄ ξ - 9 2 Ο)ιός τένει πῶς ἀντέχω. (Γ0ς λοιπόν νὰ ὑπεριφα: 3 ” ἃ εύωααι κι ἐγώ σὶν καὶ τας ἆ ρ)ῦ εἶμαι πεοιφρονὴ Ἱόνη καὶ παραπεταένι χωορὶς καμιά προστασία ἰ {ὁ δίκηω συυ εἶναι /ις Υλο, ὕταν ἡᾗ ἀπάντῃτη ος γέριης ἐλῃας. ποὺ ι ἄν ιφουφούλιαζε ἀπό τό βά οὓς τῶν παιδιῶν της. τι δέλεις νὰ σοῦ ἐξηγήνω κιι λὰ τὶ συμβαίνει ᾿Ητοι εἶ αι Οἱ ἀφενιάδες µας γε Γωργοἱι ἄ κα δοῦνγε πὼς γε ράσαιις καὶ δὲν ὀίνυυμε φεγγάρι. φυλ», χαϊδεύ ᾗ πανέμορφη. ῥυδακιν. 10 ΑΙΟΝΙΟΣ ΝΟΜΟΣ 1 εἶναι πολλὰ καὶ ὁὲν απο: τοοῦν νὰ ας προοτατεύσουν μὲ φίρμακα καὶ δηλητή- οια πυὺ χοησικοπυιοῦν, ἔ ΄ - ελ τότε ἁλοίιωνό µεχς. Ἠῆς ἆ- ή ουν στό έλεος τῶν µια ιὠυνιῶν, ὥς ὅτου μᾶς κα- ταφάγωυν όντα ὃν. ὃ ὁ μα... μ ν ἱτέλος ἅ ια π.ιὶ δωῦνε τὴν ΄ ’ | κατάντια κὠ:ς, φή)ένουν στὰ ” . ΄ ” ρ ἕσχατα καὶ ὁ νυ)ύει τὸ ἆ παίσιω τσεκοῦοι. ἨΗᾶς κά» νουνεξύλι καὶ τὸ κ.Ὀρίρι τας ἔοχεται νὰ ζεσιάν)) τὸ τμ αντυκό τήν χι Όνα στό τζάκι. 43ν τόν ἄκωυσες κά ποτε νὰ Λέῃ Παν δένδουν μὴ ποιοῦν κποπύν ἑκκό- ἵπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλίε ! 5 . /. ιά ἱται. Αὐιό ἀποδείχνει πόπο ] ς ΄ :ἀχάριστοι εἶναι οἱ ἀφεντά- ἴδες µας. Μ ἱ τἱ. θέλεις νὰ κάµουν Γσ - ι ρ Ίδταν βρεβοῦιμε σὺ τέτοια | ΄ Ξ ς 9.) χάλια Πτα» ἡ ἐρώτήσις τῆς ὁ 2δακινιῖς. στ Τι η -- 4 ΛΑ ἱ νὰ μᾶς κάωυν Αλ λος τρόπος ὀὲ» ὑπτάρχει ᾱ- ΓΡ 4 ' , ε ϱαγε Ιιὰ ποι λόγο ἡ φίλη µπς ἀχλαδιὰ νὰ βρί- ᾿ σχειαι σ αὐτὰ τὰ χάλια Ποιός φταίει Μήτωυς αὖ- τῇ πού δὲν απορεῖ νὰ ἂν ειδράοῃ ” 4 ν “ Οχι φυσικὰ «ἀφαγε ὅὃ ως φταίει κι ὁ ἴλιος ὁ ᾱ- φέντης ποὺ τὰ ἅ- ρή7ε τὰ ἀχόρταγα ἕντομι νὰ προχωρήσουν καὶ πλ. ]απλασιοσδοῦ» Τὶ ἤβελες νἁ κἀαή σιό ἆδυνατισιέ- νο παὶ καταφιγωμµένο κ.ρ μἱ τῆς συνιρόφισσας Πρέπει νὰ ξέρῃς ὅδιι ἡ ὁωή ης εὖὐιυχία συνδέε- ται στενὰ μὲ τὴ ὁυκή του. Ρ , , / ὁ συμρέρον του βίβτια ἦταν νὰ περιποηδῇ τὴν γειτόνισσχ. ΝΙ τὴν καδα / » ὃ ! ἕ , ϱ οίσῇ ἂπ τὰ ξερύκλαδα, ὅ: που βρίσκουν» καιαφύγιο « ΄ 3 ᾽ ᾽ οἳ «τόσοι ἐχδνοὶ της. Ν. τὰ σκοιώσῃ. Δὶ Σελικκύ» 3) τόν κλοιό τὴς κὶἱτὸ .. ””. 3 3 μα 5 σὲς οίξες γιὰ νὰ πιῇ ἆν- κειό νερό τόὀν χειμῶνα. Νά τὴν τροφοδοτήἨ] γιὰ 5 ΄ ι 3 ν ἀντέχ] ἈΝὰ τὴν περιποι ω- 4 ο - 4 ηδῇ γιὰ νὰ βασιαχὺῇ σιὴ - 4 πα ΄ ο]. δὲ σένα Σαὶ μένα τὰ ἔκχμε, γιχτὶ ἡλλοιῶς δὰ ΄ . βΩ: . , τήγαινε ἀνιίδεια μὲ τό ὐμφέρο του. δτᾗ φ.λενὰ- δα µας ὂ(ι καὶ ξέρες τό γιπὶ Μήπως γιατὶ δὲν κἀρπισε Γιὰν ἀδειά σῇ τὴ γωνιὰ. Σ, - Γώφχ βισιᾶ τό χωφὰφι, γιατί τιῦλινε τὰ παιδιά τῆς, τόν καρπὸ της, ποὺ μ ρὰ η, ιά πουλυῦσε οἳ καλὴ οὔδινα τὸν ἴσκιο Γοῦδινε τὰ περισσιὰ λιὰ τς σιμῆ. ιτής. χλα- γιὰ τὲς κατσίκες [ου. «τό τὰ παιδιά µς, παίρνει καὶ τύ σπύφο γιὰ ' : υὰ στ λλλιπλασιάηῃ τὰ δεν - Γδοικὰ του... Κύιτα παρα ! 4 ΄ ’ .’ ἱκαιω πύσες δυγττέρες ὅ- (χουμς κιὶ οἱ | Μας ἀνόστησε. τρεῖς µας Γώυα τὶ (νὰ τὴν κάιῃῃ στὰ χάλια πυὺ (βρίσκεται Α[ά πρέπει νὰ ξέρης κι’ ἕνα ἄλλα συνέχωε Ὁἡ φοδακινιά. καρπό, ὅταν τὰ οκουλέκια, (Σωνέχεια στὸ ἐρχόμινο)

Τίτλος Θέμα Σελίδα
Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΝΟΜΟΣ 2p
Η ΔΟΥΛΑ 2p
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ Γεωργία 2p
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 1p