“ΔΡ Δ ΣΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΛ Ἀλληλογρλφια Εξ εκολουθεῖ ἡ ἀδρογραφία τῶν ἐφημερίδων, Εἰς Κυπριαχὴῆν µῥδιόλεκτον πιςὶ το πυφαωυνήµενον σύνταγμα ἐν Νύπρῳ καὶ ες πολιτικός ἑλευθερίας κιὶ αἱ περιυσύτεραι τού- )Υ απν οµένυι προφανώς ἀπὸ τοὺς ὁπισὺεν αὖςι ον κρυπτυµένους πυλιτικυὺς ἡγέτας, ἔχουν ἔέμφα | εεῖς ζάσσις νά κακομετωχειρισθῶσι τοὺς ὑποστηρί-' ο στο, ο ὁ ἑδνικὸς πύθος ἡμῶν χαὶ ἡ σταδερὰ | ος παοσήλωις εἰς τὴν Εὐνικήν µας ἰδεολογίαν θοψ ἔριι να φΡΙ0Π τὸ παράπαν ἐκ τῆς τοιαύτης να ο ήσεως, ναι εἴναι ἆξ (ωπσρίέργον, πὼς οἳ τοιαῦτα ἐμ- λεν εἲς πολιτικοί ἡγέται, ἐφ᾽ ὅσον δέλωυσι νὰ ὑ- σα ἀνηθίζωυι τήν παινοφανῃ αὐτὴν πολιτικὴν γραμ Ες εν υρανίςονται εἰς τὸ πολιτικὸν προσκή: «λαόν νά τὴν διατυπώσωσι, διὰ νὰ δυνηδῇ ὁ Κυπρι- εωὺς Δαὺὸς νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἀποφααίσῃ καὶ νά το. Ἀνηέτήσῃ τοὺς ὑπεύδυνους αὐτοὺς πολιτικοὺς κχα- ὕωδηγητάς, εἰς τὸ ἁρμόζον πολιτικὸν βάθρον, ο Ἀλόχοι σήμερον οὐδένα πολιτικὸν ἡγέτην τῆς εὐτὸ (σλουμένης δεξιᾶς, ἀντελήφθημεν, ἔστω καὶ ἄ ιλῆν ἀπόπειραν δημοσίας ἐμφανίσεως νὰ κάµῃ, ε τὴν πολιτικὴν αὐτοῦ ἰδεολογίαν, Κουμπάρε Πελαῖα νὰ σιέρεσαι͵ Τὲς προάλλες ἐβο καµεν στὸν μύλον μὲ τὸν: Θεωρῆν τοῦ Πηλακωῦτα, τζιανοίχτην ἡ κουβέντα τζιὸ λαλεῖ µου, πκοιός σὲ πκιάννει Παναοῦτα, τώ ρα, ὁ κουμπάρος σου ἔβ | καλεν ἐφημερίον, | ᾿Ελάχτισεν ἡ καρχιά µου ποὺ τὴ χαρὰν, ἀμμὰ ὄππχιασέ µε τζιὸ τὸ πα” ράπονον. Βρίσχεις το -σω- στὸν πρᾶμαν κχουμπάρε νὰ μαθαίνω τὰ νέα σου᾿ ποὺ τρίτον πρόσωπον Εν ἔπρεπε νὰ μοῦ γρά- ψῃῆς, γιὰ νὰ μοῦ μυνή: σῃς νὰ κάµω τὴν ἔτοι- ο εὐή | 1 ἡ { ο. διὰ νὰ ἀγατεύξ ὗτι δηλ, δὲν εἶναι ἁπαρπίτητον χάριν τῶν ὑψίοτων ἑλνιτῶν συμφερόντων, χάριν τῆ: ἐθνικῆς µας ἰδεο». Ἁαγίας νὰ ἀπορρίψωμεν τὸς πολιεικάς µας ἐλευθε-ι ὑίας καὶ ἀνεὶ τούτου νὰ. προτιμήσωμεν τὴν διατή- | ιν τοῦ σημερινοῦ πολιτικοῦ. κιθεσιῶτος, ἑνὸς εν αχοονεστικοῦ οτολιτικοῦ συστήµατος καὶ μιᾶς ᾱ- ληἡινῆι Δικτατορίας, μὲ τὴν ἄρνησιν κάθε στοι 19 ολους πολιτικυῦ δικαιώματος καὶ μὸ μόνον τὸ δικοῦοιι α. ἂν εἶναι. τοῦεο νοητὸν, τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεω., τοῦ δυύλου πρὸς αὐθέντην, διὰ τὴν ἵκα- γυποίηοιν ἑκείνω,, ἄτινα, ᾧ- δικαίωµα ἀνιιφαί- θέ(ον ὑεωροῦνται, παντὸς δημοκρατικοῦ πολίτου Εΐναι ἀπαραίτ ιος ἡ δημοσία ἐμφάνισις τῶν πυλιτικῶν ἡγετῶν, διὰ τὴν ὑτοστήριξιν τῆς πυλι- τικῆς Υφαμμῆ:, τὴν ὁτοίαν πιστεύουσιν, ᾧ-ς τὴν µό- νην ἐνδεδειγμένην ὑπὺ τῶν περιστάσεων, ἐὰν πράγ- ματι τὴν πιστεύουν. Ας παύσῃ πλέον τὸ οἰκτρὸν φ γαδικὸν ἓν τῃ πολιτικῇ ἱστορίᾳ -“περιφανεῖς πολιτι- ποὶ Ἠγειαι ἑνὸς τόπου, μὲ στῆδος ὢ (κωμένον ἀπὸ χιλιάδας ἀτμοσφαίρας πατριωτισμ2ῦ, νὰ μὴ ἔχουν τὸ θάρρος τῆς δηµοσίας ἐμφανίσεως' ἔγκληματοῦν κοὶ ἕναντι τῆς Κύπρου καὶ ἔναντι τῆς ἐδνικῆς ἰ- δεολο-ίας οὕτω φερόµενοι. Ας πισιεύσωσιν, ὅτι ἥ προσπάθειά των νὰ πουβοῦν κάτω ἀπὺ τὺ ράσο τοῦ ᾿Αρχιεπισκύπου και πίσω ἀπὸ τὸ» διαφανῆ πέπλον τῆς Ἐθναρχίας, εἶναι προωρισμένη νὰ ἀποτύχη οἰκτρᾶς, ὰς μὴ Σμπισιευῦ οὔν τὰς ύψηλάς τον προρὠπικότητας πί- σω ἁτὸ ξένην λεοντὴν, ο 'Ὑπεστηρίξαμεν ὅτι αἱ πολιτικαί µας ἐλευδερίαι δὲν Μᾶ» προσεφέρθησαν ὡς ἀντάλλαγμα ὕπορτολήε ἔσιω τῶν ἐθγικῶν µας διεκδικήσεων, ἀλλ οὔτε οἱ. ασδήτοτε παφαµερίσεως, προσωρινῆ: ἔότω, τοῦ ἑνι αἰον χαὶ μοναδικοῦ µας πόθου τῆς 'Ενώσεώς µας μὲ τὴν μητέρα Πατρίδα: Θζλομεν τὰς πολιτικάς µας ἐλευθερίας, ὦ- ἕνα ἀναφαίρετον δικαίωμα, ἑνὸς φιλελευδέρου δημοκρατικοῦ Λαοῦ καὶ ἄν µέχοι σή- µερον οὐδέποτε ἐπαύσαμεν νὰ τὰς διεκδικοῦμεν, οὐ δέποτε δὰ στέρξωµεν νὰ ἀποστερηθῇ ὁ Λοὸς τῶν ἱερῶν αὐτῶν δικαιωµότων του. Τὸ ἀντίδετον ὑΌὰ ἦτο (καθαρὰ ἀπεμπόλησις τῶν δικαιωμάτων τοῦ Λιοῦ καὶ ξετίναγμα τῆς Κυπριακῆ: ἐλευδερίας, ο. Αλλὰ θέλυμεν ἀκόάμη τὰς πολιτικάς µας έλευ Βερίας, ὥστε, κύριοι τοῦ οἴκου μας γενόµενοι, γὸ ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὸ [ασικὸν αὐτὸ ἔρεισμα, διὰ νὰ διοργανώσωμεν τὰς οἰκονομικάς µας δυνάμεις καὶ νὰ παταστήσωμεν τὴν Κύπρον µίον μοναδικὴν οἱ- Νυνομικην µονάδα, ἀσύγαριτον καὶ πρὸς τὴν οἴκονο- | µικην κατάστασιν οἶασδήταοτε ἐλευδέρας Ελληνι κΏ. τεριοχῆς. Ὁ Κυπριακὸς «λαὸς πρέπει νὰ ζήση, χαὶ νά ἐξελιχῦῇ οἰκονομικῶς: ἡ δηµιουργία εὐνοῖ- κῶν Όρων διά τὴν οἰκόνομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς Κύ πρου δὲν δύναται νὰ. ἐτιτευχθῇ, παρὰ ἀφοῦ ὁ Κύ. πριος διευθύνει τὰ τοῦ οἴκου του, ἐλεύθεσος καὶ ἀνεπηφέαστος ἀπὸ οἰασδήτοαιε συμβυνλὰς πρωτο: Βουλίας ἀνουθύνων παραγόντων, Θέλομεν τὰς πολι Τικάς µας ἐλευδερίας, διὰ νὰ χρησιμοποιήσωμεν | την νεολαίαν µας καταλλήλως καὶ νά τῆς δώσωμεν πρηγματικὺν περιεχόµενον, ἐδῶ, µέσα εἰς τὸν τό. πυν µας καὶ νά μὴν τὴν ἀπομακρύνωμεν εἰς τός ἑ ρήμους περιοχάς ξένων ὀπικρατειῶν διά νά ἀπυζήπη. ο Έλλην Ἀύπφριος ὑά παραμµείνη Ἕλλην καὶ θά Χξιρίνείαι µετά πεθιακόψεως τά ἰδιχά εου συμφέ- θυντα, χωρὶς ὁ συνδυασμός οὗτος νά καταλήγη εἰς αὐλοπείας παραδόξου: καὶ νά παρασύρεται ἀπό ἕἔᾳ. αινόµενο ---μο- , . Ν µασίαν µου Ποὺ τὸν τζιερὸν πυὺ ἔπαρέτησες τξιαὶ σὺ τζαὶ γιὼ ποὺ τὴν ἄλλην ἐφημερίαν, ᾱ- γιῶσεν τζι’ ἡ πέννα µου. ῷ: τόσον χατζίαν ἔν µωμεν καὶ πῶς δὰ τὰ φέ- ρώμεν βόλτα Ἵνας πό Ίλεμος πάει, ἕνας ἔρκεται ιζιαὶ κάθε πέρσι τζιαὶ᾽ καλλίετερα, ἐν ὁ λόος ποὺ λαλεῖ. Ἐν θωνεὶ 5 ] φῶς κουμπάρε καρκιά μας, κρούζει ποὺ µέσα, ν ἐβυέδην ἕνας ὄρωπος νὰ µπασκίσῃ νὰ μᾶς μονοβουλιάσῃ τζιοὶ νὰ μᾶς πῇ, ὀμπρὸς ρὲ χο πέλλια δουλειὰ νὰ ἀάνα- δείξωµεν τὸ µέρος µας, ᾿Αΐστε τους τούτους ποὺ ἄλλος πετοὶν, τζιαὶ .ἄλλως τοµάριν. τζιαὶ μεῖς καρ- τεροῦμεν χαΐριν. Αν μὲν δουλέψῃς ἓν τρώεις, Τζιαὶ χρειάζεται γερὴ δουλειὰ, γιατὶ τῆς γῆς ἄν τῆς γε- λάσῃς κρυφὰ, γελᾷ σου τζιείνη φανερὰ ποὺ ἓἕν φοᾶται κανένα. Κουμπάρε, χκράτα τὸν ποῦντον σου τζιαὶ χω: ραττᾶν ἔν ἔσιει, ἡ καρχιά » α σοῦ κρατῶ, γιατὶ ξέρω τξι ἐγιὼ τὲς «φασαψίες σου. Βἶμαι πολλὰ εὐχαρι- στηµένος ποὺ τὴν ἔφη µερίαν µας, Δός τους κα: τατζιέφαλα, μὸν φοηδεῖς κανέναν, νὰ φοῦσαι µόνυν τὸν Θσὸν ποὺ μᾶς ἔπλα- σεν, 'Ο τόπος µας χρειά ζειαι μιὰν ἐφημερίαν ποὺ νὰ πασκίξζῃ γιὰ λλόου µας τοὺς χωρκάτες μὲ τὴν βράκαν τζιαὶ τὲς ῥιζοποῖ νε. Ετσι ποὺ πᾶμεν ὂἓν νὰ χαδοῦμεν, ἔν νὰ λύ. σωμεν. Όη τοῦτοι ἓν κομμουνιστὲς, ὅη τοῦτοι ἕν κέχκαι, ὁ ἕνας λαλεῖ ου ἥντα γίνεται στὴ Ρωσσίαν, ὅ ἄλλος ἥντα μας ἐμαύρισεν ποὺ τοὺς χαμοὺς τζιαὶ τὰ βάσανα’ ἔνν νὰ τοὺς σούτῶμεν τζιαὶ τὰ τριανταδκυό τους, τούτους οὔλλους, μὲ τὲς συμβουλές τους Ῥέλωμεν μὲ τὰ λόγια τους, Ξέρομεν τὸ συμ φέρον µας, ὁ τζιαιρὸς τοῦ πελλακώρκατου ἐπέ- ρασεν, ὅτι μᾶς λαλοῦσιν τοῦτοιξυῦλοι ποὺ ἕν ἠξαί ρόµεν πύόῦθεν κρατὰ ἢ ὑκούφχια τους ἐμεῖς ὅη] βεσεσιὲν μονιχὰ τ ἀκούο μεν, ἀμμὸ ἄκουσε νὰ σοῦ πῶ, οὔτε µές στᾶ χώρκά µας ἕν δέλομεν νὰ τοὺς δωρυοῦμεν. Έζι΄ ἂν γίνεται στὴν ᾽Αμ:ρικὴν τ . αν . ρ τξιαὶ στὴν Αγγλία. Μὰ ᾖτζιεῖνοι τζεῖ ἕ- χουν τοὺς ἀδρώπτους τους, τοὺς φανῇ ἀρεστὸν ἄ: ἓυ τουν πιὸ κοντὰ νὰ δοῦ μεν ποιὸς ἔν νὰ τὸ έφκα ριστηθῇ παραπ ίνω. «όβκωυν ῥ Ίβκουν τζιαὶ νομίζω ἕνεν δουλειὰ µας ἐμᾶς νὰ τοὺς παρανιζιέλ λωμεν. ᾿Βμεῖς δὰ µέωα στὴν Τζιύπρουν τὶ ὑὰ χά Σὲὸ χαιρετῶ πολλὰ τςιὲ περίμενε τὸ γράμμα µυυ πάλαι, Κουμπάρος σου, ὁ ὁ Παναούτας ΙΒΤΡΙΚΒ ΘΕΜΑΤΑ Ἡ βλενόρρφια (ἡ ὑπὸ τοῦ Γοληνοῦ µχ λφυμένη γονύόρροια) εἶναι, ώς ἀναφέρε ται, γνωστὴ πρὸ ᾱ- μνημμνεύτων χκρό νὼν, ἀφοῦ µάλιστα εἰ τὸ {δον κχεφά- λαιόν τοῦ (ευϊτικοῦ τῆς Παλαιᾶς Διαθή:- κης εὑρίσπόμεν τὴν λέξιν Ζάμω, σηµαί νόυσαν νοσηρὸν ἕν κριμα τοῦ γενητικοῦ ὀργάνου τοῦ ἄρρε- νός, ὅηλαδὴ τὴν γο νόρροιαν καὶ τὰ πρῶτα Όὑγιεινὰ πα- ραγγέλµματα καὶ τὰς πρὀφυλάξεις ποὺ πρέ πει νὰ ληφθῶσι΄ ἐπί σης ὁ Ιπποκράτης περιγράφει σαφῶς τὴν ὀξείαν περίοδον τοῦ νοσήµατος. Πολλοὶ καὶ κόὀρυ ΙΣ1ΘΡΙΛ ΤΗΣ ΒΛΕΝΟΡΡΟΙΛΣ ΚΛΙ ΙΥΦΥΛΙλΟΙ Καππαδόχνης, ὁ Π «ὸ λος, ὁ Αἰγινίτης κ.ἆ εἶχον ἐχφέρει διαφό θους παὶ ἐν πολλοῖς ἀντιθέτους γνώµας ὅσον ἀφορᾶ τὴν αἱ- τιολογίαν καὶ τὴν ἱ- στορίαν τῆς ἵδλενορ ρόίας οχαὶ θὰ ἔφθα- νὸν ἴσως εἰς ἀποτέ λεσμα, ἐὰν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἑἐκείνην δηλ. περὶ τὰ τέλη τοῦ {σου οἰῶνος, δὲν ἔκαμνε τὴν ἐμφάνι- σίν της ἡ σύφιλις. κλς γεγονὸς, οἱ πλεῖ στοι τῶν ἀσθενῶν ἕ- πασχὀὸν ταῦὐτφχρό- νὼς έχ συφιλίδος καὶ Βλενορρίας καὶ ἔτσι ἐπῆλθε πλήρης σύγ Χϊσις καὶ ὅδιαφορὰ γνωμῶν σχετικῶς μὲ τὴν αἰτιολογίαν,τῶν δύθ τούτων ᾿Αφροδι- φαῖοι τῶν τότε ἐπι στηµόνων, ὡς ὁ Κέλ-' γικούς στοχωσμοὺς καὶ ἀλλοδαπά συμφέροντα, σις, ὁ ᾿Αρπηταϊῖος, ὁ' σίων νφσημάτων, πθλλοὶ δέ τούτων ᾱ- πέδοσαν ταῦτα εἰς { «ας | Ασία χαὶ ΙΒΓΡΟΤΙΚΟ. ΔΙΗΓΗΜΑ -.Ο ΠΙΩΝΙΟ Συνέχεια ἀπὸ τὸ προηγούμενο) Ποιὸ εἶναι αὐτὸ Ι.. Είναι φυσικό, σ ὅλα τὰ ἱπράγματα ποὺ βρίσκονται Γπάνω στὴ γῆ, νᾶχουν ζωὴ καὶ δάνατο. «Σιὸν δάνατον τὰ καταλήξη κι ὁ ἀφέν- ἵτῆς ποὺ τόσο πονετικὸς φά ' | ἵνο]κε σὲ μᾶς τὲς δύο. Κάτ » ἔπυια µέρα δὰ πεδάν} κι αὖ Ἱτὸς καὶ δὰ τὸν δάψουνε µέσα σ ἕνα λάκκο, σὲ δύο ω- . πῆχες τύπο. Ἐκε' μετὰ ἕ του. Τὸ ἴδιο παδαίνουµε ἵκι ἐμεῖς ἅμα γεράσουμµε ἡ μᾶῖς τραγανίσουν τὶ µα” οἱ ἀρρώσιειες. «Ξεραίνονται τὰ κλαδιά µας, οἱ δίζες μας καὶ πεαίνουις οτε φυσικὰ ἀνι νὰ μᾶς Νδάψιη μᾶς κόβει μὲ τὸ εσεκοδρι καὶ μᾶς καίει οτὴ φωτιᾶ. Εἶναι ἕνας αἰώνιος νόμος τῆς φδορᾶ.ς, ἀκατάλυτος ποὺ ὅλα τὰ πράγματα τὸν ἀκολουθοῦν δέλοντας καὶ μὴ, αὐτὰ ποὺ ἔχουν ψυ χὴ κι αὐτὰ ποὺ δὲν ἔχουν. Ὅλα ἀνεξαιρέιως. Τ, αὐτὸ χαὶ δὲν πρέπει νὰ παρα: πονιούµαστε. Αὔριο εἶναι ᾗ σειρά σου. ἸΜεδαύριο ἡ σειρά µ»υ, κατόπιν ἄς ποῦ: µε τοῦ ἀγέντη, ἔπειτα τοῦ φύλακά µας τοῦ ᾿Αζὸρ καὶ οὕτω καδοξῆς, ὁ θάνα- πφινὸν αἴτιον. Ἡ σύφιλις ἦτο ἅ- γνωστοςσίέν͵ Εὐρώπηῃ, ᾿Αφρικῇ µέχρι τοῦ 1491, µε- τεφέρδη ὅμως ἐχεῖ πατὰ τὸ ἕτσος τοῦτο ὑπὸ τῶν πληρωμά- τῶν τῶν πλοίων τοῦ Κολόμβου ἐξ ᾽Αμερι- πῆς. '9 πρῶτος αὐ θεντικὸς συγγραφεὺς μετὰ τὸν χρόνον τοῦ τὀν, εἶναι ὁ [Ίσπα νὸς ἰατρὸς ΒιιΥ Ὀία7 49 Ιδία, τοῦ ὁποίου ἡ ἰατριχὴ παὶ στο ρικὴ πραγματεία πε ρὶ τοῦ νοσήµατος τούτου δημοσιευθεῖ σχ κατὰ τὸ Ιδιθ-- 1570, ἀνευρέθη ὑπὸ τοῦ Ἰσπανοῦ στρατι κποῦ ἰατροῦ ἡΙ. Βο Ρἰοίο, εἰς τήν Ἐθνι πὴν ΕΒιβλιοθήχην τῆς Μαδρίτης καὶ φέρει τὸ ὄνομα «Ἐν Χειρίδιον τιτλοφό θφύμενον.Δῶρα τῶν ἁγίων Πάντων κατὰ τῆς νόσου τῆς νή Φόυ ᾿Εαπανιόλας, πα θὰ τοῦ Χυρίου Ὦᾖ[Πο- ἀιίρο ἆε βία, χει ρούρνου καὶ πολίτου Δισσαβῶνος, απαρὸς τὸ | ἀγαθὸν τῶν πασχόν ἵτὼων ἐκ τῆς νόσου ταύτης, αοινῶς κα ἱλουμένης Βιῤα»». Σ.Σ. Τὰ περιεχόµε να τῆς ὡς ἄνω πραγ µατείας, χπαθὼς καὶ σχόλια, λόγῳ ἑλλεί Ψεως χώρου δὰ ὅη μοσιεύσωμµεν εἰς τό ᾿προσαχὲς, η ο ) να χρόνο δὰ βρεδοῦν ὠ- νάγα δύο, εφία κοκκαλήκια μούνια καὶ μᾶς γονατίσου» | τ| Σ ΝΟΜΟΣ τος διαδέχεται τὴ ζωὴ καὶ ᾗ ζωὴ τὸ Φάνατο. διοι ὑΨάναι, ἀπάνιηῃσε ἡ Ιγόρικὴ ἐληὰ ποὺ µμισυπεί- Ἴσιλκε. 'Η φίλη µας ἡ ὁ -δα- κινιὰ (ιάλιστα ζεῖ πιὸ λίγα χθόνια ἀπ ὅλα τὰ Φένόρα, [γιαιὶ εἶναι πιὸ νιελικάτη. { 1 { ᾿Εγὼ ποὔχω τὴν εὐλογία τοῦ Ἀωιστοῦ καὶ δίνω τὸ (λάδι στὸ καντῆλι τῆς ᾿Εκ- Γκλησίας, μοῦ ἔχουν δώσει «τὸ προνόµοιο νὰ «ὦ περισ :σύτδρα χούνια. τυ πρόσωπο τῆς ἅιοι- ϱης ἀχλαδιᾶς εἶχε ἡᾖιερέ- 'Ι ψυχή της ποῦ-αν πρὶν, ἡᾗ τύχιισε κ ΄ άνια γαλήνη εἴ- ὅλο της τό κορ [αἱ. Εἶχε καταλάβει πὼς ἔεσι 1 Γεἶναι τὰ πράγματα. «Αὐιὴ σ ” ’ φ ιά ᾗ σθιρά του κι ὁ ἀφέντης εἶχε δίκηο ποὺ μὲ ἆναπαυ [αόνη τὴ συνείδησι πὠς πι’ 4 Φ ΄ στὰ τόν ὑπηρέεῃσε, ππρέ- ὅοσε τό πνεῦμα. Εἶχε ἆτο ξεραθδεῖ, εἶχε πεθάνει. { ἱ «ει | ἀνάστατη) 3 3 9 Γκαί μιά οὖφ χε χυὺεῖσ Τρεῖς μέρες εἶχαν περά- ρε. Τό ἀγενιικό ἦρδε γιὰ νὰ ἐπισκεφὺῇ τό χτιῆμα. Γυρνώντας ἀπό δένὲρο σὲ δένδρο, σιάδηκε µπρός καὶ στὴν ἀχλιδιὰ. Ενας ἆἄνα” ατεναγµός βγῆκε ἀπό τὰ κατάβαδα τῆς καρδιᾶς του κύλισε σιό μάγουλό του. Ζωὴ σὲ λόγου σις, εἷ- πε μὲ κομμένη φωνὴ, σιὶς γειτόνισσες ιὴν ῥ,δακινιὰ καί τὴν ἐληὰ. Εεσι εἶναε, ὅλοι δὰ φύγουμεάπ αὖ: τόν τόν μάταιο κόσμο. Αν ἤμασταν καλοὶ, ὅλοι δὰ μᾶς ὑδυμοῦνται, ἄν κάναμε κανώ δὰ µμᾶς ἀναδομαιζουν. Θ.ός συγχωρέσ' την. Ἠιανε καλὴ ἡᾗ καθιένη καὶ καρποφοφοῦσε. Μὰ δὲν ποόφθωσα νὰ τὴν αώσὰ. Παράβλεψι ἀπ τὶς ἄλλες δουλειὲς, γιατὶ τὴν ἔβλεπα πολὺ ἄρρωστη καὶ εἶπα µέσα µου: Δὲν μπορῶ νὰ τὴ βοηδήσω γιὰ νὰ σωὺῇ. Όσα καὶ νἄκανα δᾶταν ἀνώφελα. Κύταξα λοιπόν τὰ ὑπόλοιπα παιδιά µου νὰ βοηδήτῳ. Αὐιὰ ἔλου- σα, ἐχιένισα καὶ περιποιή- δηκα. 1 συνείδησή µου εἶναι λιγάκι βαρειὰ, }γχεὶ ὅλα σᾶς ἀγαπῶ καὶ ἔπρε- πε Χάετι νὰ κὰμω ἀλλὰ γὺ αὐτὴν Ψάταν µἀταιος ὁ κό: πος µου, Γό τσεκοῦρι ἦταν ἡ τε: λευταία διαιαγὴ τοῦ ἀγέν- τή. Ίφεῖς ὑποιαχτικοὶ ἄρ- χισαν τὴν ἁπαίσια δυυλειὰ τους. Ἔρριξαν τὰ κλωνὰ- ρια τῆς ἄωοιρης ἀχλαδιᾶς, ἐνῶ χίλια δυό δάκρυα κυ: δὲ μιὰ τελειώ ει. δέχδηχε τὰ τῆς ἀχλαδιᾶς, ἄλλων δενδρικῶν. - [ιό 9 ὥφα ὅλα εἶχαν {1 ἀποδήκη να μάτια ιΥιὰ νά καυῦν στό τζὴνι Ιτόν χεικῶνα. ᾿ ἔτι γιὰ νὰ ἐκπληρωδῇ ὁ αἰώνος νό: ἵμος ποὺ βασιλεύει ιά ὅ ἵλους καὶ ὅλα ο) αὐτόν τόν Γἐρήμερο χόαμο, | 'ὃ ᾿Αγροτικὸς 4 καὶ ἕνα ὁλόδερμο δάκρυ κ . : τ5|λοῦσαν στό πρόσωπο τῶν ᾽ αΧοινὸον και γενινον Πδιοχεήτης ττ-- [ | ΙΩ3ΝΝΗΣ ΠΕΛΗΓΙΒΣ | ΙΕΜΟΝΛΙΙΜΙ ἐΦΙΜΗΙΣ ἳ ΔΕΥΤΕΡΑ [5 ΣΡΠΤΕΜΗΡΙΟΥ Ἱωτοσπως σταστος | Γραφεῖα : Ἡ 1947 τ.Π. ΟΚΚΟΝΟΡ Νο | ο σστς Ἐωητας ΛΕΜΕΣΟΣ | Εις Τον Αρ. φώ { ἱ ἐτ. Κ. {ἲ, Τηλ, 906-149. Τιμὴ 1 γρ. ββΡΗΤτη ΖΗΜΕΙΟΜΑΤΑ | | | :'ὁ Ἐλεγκτὴς Προμηθειῶν | ὲ Φαίνεται, ὅτι δὲν ἐσκέφθη ποσῶς, ὅτι εἶναι, ἵ ἀνάγχη νὰ κατέλΏῃ ἀπὺ τὸ σβέρκο τοῦ {ζυποιακοῦ: : λαοῦ τὸν. ὁτοῖον ἀρχετὰ ἐτυράννησε διαρχοῆντος! τοῦ πολέμου. πιστεύθη, πρὸ στιγμὴν ὑπὸ τοῦ ἐν ᾿ διαφεροµένου φορολυγουμένου πολίτου. τῆς Κύ- πρου, ὅτι τὸ πρῶτον ἤδη μεταπολεμικὸν ἔτος δὰ ἐτελείωνεν ή βααιλεία. του: µαταίως ὅμως, φαίνε- ται μάλιστα, ὅτι προετοιμάζεται διαβίωσιν εἲς βάρος τοῦ ἐμποοίου τῆς ἐλευδέρας συναλλαγῆς. διὰ μακροχρόνιον τοῦ τόπου κοὶ ΟΓΓ νέοι τύποι τῶν σγε- 3 ῶ ο τιχῶν αἰτήσεών ... δι ἀδείας εἰσαγωγῆς εἶναι ἕνας: νέος ὀγκύλιδας καὶ µία ἀδιέξοδος καὶ µία ἐπιβά- ούνοις εἷς τὴν ζωὴν τοῦ ἱΚυτρίου, ὅστις ἀπὸ τῆς ἑ ποχῆς τοῦ κ. Σρριτί, ἐκλήδη νὰ φέρῃ τὸν σταυ ρὸν τοῦ μαρτυρίου. εἰς ἕνα. ἀτέρμονα γολγοθᾶν. ᾽λλλὰ δὲν εἶναι µόναν ὅλοι οἱ περιορισμοὶ, οἱ : σχολασιικοὶ τύποι ποὺ καταδυναστεύουν τὴν ἐμπο ρικὴν καὶ υἰκονομικὴν δύναμιν τοῦ τόπου ποὺ εἶ εἶναι ἀνυπύόφοροι. Είναι ἐξ ῖσου καὶ αἱ ἐν ἰσχύϊ µέῦἼδοι τῆς διανομῆς ἐλεγχομέν ων εἰς τὸν πληθυ- σμὸν τῆς Κύπρου καὶ εἰδικῶς ῥ ουχισμοῦ. 'Ὑπάρχουν, ἐξ ὅσων γνωρίζοµεν, πρατήρια εἰς τὰς πόλεις καὶ εἰς ἕκάστην ἑπαρχίαν, εἰς τὴν ὕται- θρον ἕνα, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὁλόκληρον τὸν άγρο τικὸν πληθυσμὸν. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν Λεμεσυῦ ἡ- πάρχει ἕνα! μοναδικὸν πρατήριον εἰς []λάτρες. Μο- ναδικὴ εὐκαιρία δὰ ὄλεγε κανεὶς, διὰ τοὺς ἀγρότας νὰ λάβουν ἰδέαν τῆς διαβιώσεως τοῦ ἀστικοῦ πλη: Ε)νσμοῦ καὶ ἰδίως τοῦ ξένου. ᾿Ανοίγει ἀνὰ δεκαπεν Ὀήμερον, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ χιλιάδας κόσμου ἐξ ὅ- λων τῶν χωρίων, μακρυνῶν ἢ κοντινῶν. Θὰ ἔξυπη ρἐτηδοῦν ταὐτοχρόνως καὶ ὁ Πλατρίτης καὶ ὁ Πε- λεντρίτης 14 μίλια ἀπόστασιν ἐκ Πλατρῶν καὶ ὁ κάτοικος τῶν Καμιναρίων Μαραθάσης καὶ ὅλη ἡ µεγάλη χορεία τῶν κατοίκων τοῦ ὀρεινοῦ τμήματος τῆς ἐπορχίας. Τί ὑποφέρει ὁ κόσμος ὅλος αὐτὸς, ὑποχρεωμένος εἰς ὁλοήμερον ὀρθοστασίαν, νηστι- ὁς, διψασµένος καὶ αὐτὸς καὶ τὰ ζῶά του, διὰ νὰ πάρῃ ὀλίγες πήχει ῥουχισμοῖ. Καὶ τὲς περισσότε- ῥες φορὲς νὰ ἐπιστρέφη ἅτραχτος καὶ μίαν χαὶ δύο φορὲς ἀπὸ τὲς Πλάτρες. Παρηκολουῦήσαμεν, καὶ ἆ πεγοητεύθηµεν διὰ τὸν ἀπάνῦρωτον αὐτὸν µεταχει ρισμὸν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τοῦ διαμερίσματος Κοιλανίου. ᾽Αλλὰ τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ εἰς τὰ: ἄλλας ἐπαρχίας τῆς Ἰύπρου. Τὸ εἴδαμεν στὴν Κα- χοπετριὰν ἐν ἐφαρμογῇ καὶ ἐχεῖ πυρετηρήσαμεν τὴν ἰδίαν οἱ «τρῖν τακτικὴν τῶν Πλατρῶν. Κάμνυμεν ἔχχλησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἆ- ποβλέψῃ μετὰ συµπαδθείας εἰς τὴν τακτικὴν αὐτὴν, ἡ ὁποία, βαίνουσα ἀπὸ τοῦ χακοῦ εἰς τὸ χεῖρον, γίνεται ἀνυπόφορος καὶ δημιούργεῖ σειρὰν ἀτελείω τον δικαιολογημόνων παραπόνων, Ιλςάποβλέψῃ εἰς ριζικὰ ἐπιτέλους µέτρα ἀνο προσαρμογῆς τῆς καταστάσεως καὶ ἄς ὑπυβυηδήσῃ τὸν τόπων νὰ ζήσῃ καὶ νὰ ἐξελιχδῇ εἰς τὴν µετα πολεμικὴν ζωὴν φυσιολογικῶς,. Τὸ σύστημα τῶν περιοριστικῶν µέτρων τὰ ὁποῖα καὶ παράλογα ἓν πολλοϊῖς καὶ ἀντιοικονομικὰ εἶναι καὶ εἰς πλείστα. περιπιώσεις ἀχατανόητα. Τὰ τηλέφωνα ᾽Απὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἐγχαιαστάοεως των εἰς τὴν Κύπρον ἐπροβλέψαμεν τὴν «μέλλουσαν καὶ βεβαίαν ἁἀποτυχίάν τοῦ συστήµατος. Τὸ προ Βλεφδὲν διὰ τὴν Κύπρον σύστημα, τὸ ὁποῖον ἦτο τὸ τρίτον µοτέλλο ἀπὸ τῆς ἐφευρέσεως τοῦ τηλεφώ: νον, μὲ τὸ κουδούνισµα καὶ ὅλας τὰς καὐυστερή- Οεις τοῦ Κέντρου κτλ, ὁμολογουμένως ἐξέπληιτε του λάχιστον κάθε καλῆς πίστεως παρατηρητὴν. Όταν οἱ Φέλλαχοι τῆς «Ἀυβικῆς ἑρήμου μετεχειρίξζοντο αὖ- τόµατα, οἱ Κύπριοι ἦσαν ὑποχρεωμένοι μὲ τὴν σχε τικὴν ούμβασιν νὰ ἀτοβλέψουν εἰς παρώ(ημένης ἑ- ποχῆς σύστηµα. Τὸ γακὸ ὅμως δὲν εἶναι αὐιὸ µόνον. Ἡ Ἑ- ταιρεία τῶν Τηλεφώνων «φοῦ ὁπωυδήτωτε ἐστρογ- γυλοκάθησε ἐπὶ τῆς υράχεώς µας δὲν «φαίνεται γω εἶναι καὶ ἀρχετὰ πρόθυμος νὰ μᾶς ἑξυπηρετήσῃ Δύο καὶ τρία ἔτη ἐκκρεμοῦν εἰς τὰς διαφόρους πύ- λεις αἰιήτεις διὰ τηλεφωνικὰς ἐγκραταστάσειςο. “ἩΗ ἀπάντησις Στερεότυπος, ἀνασύρετοι πάντοτε ἀπὸ τὸ σχετικὸ ντουλάπι, καὶ χῶοὶς νὰ γίνῃ ἀνάγκη νὸ - κ ΟΡΓΛΝΟΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ”Ανευ πίστεως Ἀάὶ δρησχεία: τίποτε δὲν γίνεται. Λκαοὶ ἀπαισιοδοξοῦντες διὰ τὸ µέλλον των, λὰοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύΦυν εἰς τὴν οἀξίαν των, τδιοῦτοι λασὶ εἶναι ἀνά- ξίδι νὰ ζήσουν, ὶ | | ἱ | | | ΒΙΟ ΤΟΝ. «ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ» :ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΗ ΠΡΙΝ1ΟΧΡΟΝΙΑ “Ἡ Συνεργατικὴ κίνη-: δηαιουργεῖ ὁ συγεργατι- καιρὸ νὰ ὠριμάσῃ. Κάδείπρο» καὶ «οί Κύτριοι δὲν ἴαις τῇ: Κύπρου »οτήγο: τσμὺς. ἑπνόωρη ἐνέργεια, καθὼς]εἶχαν συνεργατικὸ πνεῦ- :ρήδη ὅτι δὲν ἐπέτυχενὶ 'Ὁ ἀτομικισμὸς' εἶναι ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ἐκεῖνο τώ΄ πολὺ ἰσχυρὸς μεταξὺ τοῦ τρα ποὺ βλέπουμε ὅτι ἕἔ- :ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἡ Ίπρεπε νὰ εἶχε γίνει. | Γ Πρέπει νὰ ξέρουν οἱ [ἐκ τῶν ὑστέρων. ἐπιχριτὲς: γείας χρειάζεται µκαιρὸς νὰ ἀφομοιωῦῇ. 'Ο καθένα: ξαΐρει πύ- Ἰχάνεται μὲ τὴν καθοδή γηση καὶ τὸν βαθμιαί:' ᾿βαποτισμὸ τῆς συνεργα: τιχῆς ἰδέας, πρέπει νὰ ἕ χώμεν μεγαλυτέραν ῥἔπι- μονὴν μέχρις ὅτου ἐχεῖ- νοι ποὺ πρόκειται νὰ ἐ. Ευπηρετηθοῦν ἔξακολου- Ὀοῦν μὲ τὸ νέο σύστημα ποὺ ἐπηρεάζει τὴν οἶκο- γοµικήν ζωὴν. Αὐτὸ δὲν μπυρεῖ νὰ γί νη ἀπὸ τὴ μιὰ µέρα στὴν ἄλλη, ἀλλὰ μὲ τὴν πά. ροδο᾽ τοῦ χρόνου, τὸ πό σος χαιρὸς δὰ κχρειασῦῇῃ δὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν Επιδικτικότητα τῶν ἓν Διαφερομένων τάξεων νὰ προσαρμοσῦθοῦν στὲς νέε: οἰκονομιχὲς συνὈῆχε πυὺ ὅτι, ὅπως σ᾿ ὅλες τὲς κο : : Γνωνικὲς κι οἰκονομικὲς[οῦν ὃ χῶοινος ἀρέσχετο μεταρρυθμίσεις ἔτσι καὶ] τὸ νὰ διαπραγµατεύε- ιστὸν συνεργατιομὸν δόΙ1πι νονο. του τές Οἶκο :ἔχουμε νὰ περάσουμε τὸ! Νομιχὲς του. συναλλαγὲ, σταδιο τῆς δοκιμῆς καὶ͵ | οὗ ἤρεσχε νᾶ ἐπισκέ- ἱτοῦ πειραματισμοῦ. δι οσα Ν Ἰαιτέρως στὴν περίπτωσιν͵ 5εἣν πόλιν νᾶμῃ ποοσώ: αὐτὴν τοῦ συνεργατισμοῖ { Ἱεχες σχέσεις μµανί' του (ποὺ δὲν εἶναι κάτι τὸ ἆ Ἀαὶ δε την ψευδαίσθη- ἱναγκαστικὸ, ἀλλὰ ἐπιτυγί σιν ὅτι ἡ. αἴγλη τοῦ κα: ' λοφυρεμένου. καὶ πλού αιου. δυνειστοῦ ἄντανα κλοῦσε καὶ στὸ ὃ κό τὺι [ἄτομο ἁδιάφαρα ἄν ἔπε- ὧτε ὑὈῦμα σχληρᾶς κα Ἰσυνειδήτου ἑκμειαλλεί σεῶ:ς ποὺ ιὸ τέλος ὃς ἤτο τὸ ᾖΕεπούληαα τῇ. περιουσίας του. Γνωρίζωμεν ἐπίσης πί δην ἱκανοποίησιν ᾿ἠ1θά νετο ὁ παραγωγὸς ὅταν παζάρευε τὴν πώλησιν τῶν προϊόντων του ἀδι. άφορο ἂν συνήθως ἔπαιρ να τὰ μισὸ ἆτ᾽ ὅμτι πραγ ματικῶς ἄξιζαν. Εΐναι φυσικό πώς ἡ συνεργατικἡ ἰδέα, μὲ τὸν ἀτομικισμὸ ριζωμένο οἳ τέτοιο βαθμὸ µέσα στὸν χωρικὺὸ, ὑὰ ἐχρειάζετο Εἶναι τυπῶ: / -ν προστεῦῇ τίποτε περισσύτερον, διότι µένη καὶ ἡ ὑπογραφὴ ἀχόμη, µανθάνει ὁ αἰτητὴ ὅτι τεχνικοὶ λόγοι κωλύουσι τὴν πραγµατοποίη: σιν τῆς ἐγκαταστάσεως, διὰ τεχνικὰς δυσκολίας, Εἶναι ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ ὁρίσῃ ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν διὰ τὸ οὐσιῶδες αὐτὸ ζήτημα τῶν τη: λεφώνων καὶ ἐν ἀνάγκῃ νὰ ἐκὑρονίσῃ αὐτὸ τὸ µο: νοπώλιον ἀπὸ τὴν ράχιν τοῦ Κυπρίου. Είναι ἆλ- λως τε µία εὐκαιρία νὰ ἁπαλλογῇ ὁ τότος τοῦ ἆνα- χοονιστικού ἐν χρήσει τύπου τηλεφώνου καὶ νὰ τὺ ἀντικαοταστήσῃ μὲ τὸ συγχρονισµένο τοιοῦτο. Πρωτοπόροι Γεωργνοὶ Συνεχίζομεν τὸν τιμητικὸν χατάλογον τῶν γεωργικῶν παραγόντων τῆς πατρίδος µας, οἱ ὁπυῖυι εἶναι οἱ ἁληδεῖς στυλοβάται τῆς οἰκονομικῆς µας ζωῆς. Μὲ τὴν ἰδικήν των απρωτοβουλίαν, τὴν ἐργα- τικότητα χαὶ τὸν ἀκοίμητον πόῦον τῆς προόδου συι τελοῦν εἰς τὴν πρόοδον τῆς Κύπρου. Χρύσανθος Λύτρας Σπανοῦ, Αὐησίνου, ὁ. µεγαλείτερος καὶ καλλίτερος κτηνοτρόφος ἐν Κύ- πρῳ, διατηρεῖ τὸ ἐκλεκτότερο κοπάδι προβάτων. Αρκῆς Εουρσουμπᾶς, ἑδρεύει εἰς Μεντζέλι, ἐργολήάβος μὰ συγχρόνως ἕνας ἀπὸ τοὺς µεγαλειτί- ἦους γεωργοὺς χαὶ Χτηνοτρόφου: ἐν Κύπυφ. ᾽Ανή γυγε τὴν χοιροτροφίαν εἰς περιωτῆν΄ συντηρεῖ τὲς «αλλίτερες ἀγελάδες ἐν Κύπρῳ ὍὉ πρῶτος ἑν Κύ: τρῳ κιήνοιρόφυς, ὅττις εἰσάγει ἐξ Αγγλίας ταύρους καὶ κάπρηυς ἐκλεκτῆς ποικιλίας δι ἀναπαραγωιὴν. Χρῖστος ᾽Ὀρφανίδης, Κάθηκαν ἁτὸ τού. αεγαλειτέρους ἀμπελαυργοὺς τῆς Κύπρου’ τὸ στα: φύλια, ἡ σταφίδα καὶ τὰ κρασιά του, ἐπανειλημ- µένως ἐβραβεύδησαν εἰς τὰς ἐκθέσεις. Π1ρὶν διακόψωµεν τὴν συγέχειαν διὰ τὸ ἐπό: µενον, ἀπολογούμεῦα, διότι τὸν ἐκλεκτὸν µας Ὕεωρ γὸν ἀπὸ τὸ Λευχόνοικον κ. Μιχάλην ἹΠαπαχυριά: κου, ὁ τυπυγράφος τὸν µετέβιλεν εἰς Κατζηχυριάκου. ἵπτεται τὸν δανειστήν του. ἱκαὶ- κάθε μέτρο ποὺ θὰ ιεἶχε τὸν χιρακτῆ)α τοῦ Ιἐξαναγκασμοῦ ἢ τῆς ἐπι: εἶδέα τῆς ὁμαδικῆς ἑνερ- ἠολῆς ἐκ τῶν ἄνω δὰ[ι ἴεἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν γἀποτυχίαν. '“Ἡ προσχώ- [ρησις στὸν ουνεργατισμὸν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὅπως καὶ ἔγινε αὐθόρμητα, Τὰ Χρόνια ἐκεῖνα ποὺ ἐχρειάσθησαν μέχρις ὅτου ὁ συνεογατισιὸς ἀρχίσῃ νὰ πιίονη ἀνάπτυξιν δὲν πῆγαν χαμένα, Αν ἐξετάσουμε τὴν Ιἱστορία τῆς συνεργατικῆ: κινήσεως τῆς ᾿Αγγλίας }ὰ δυῦμε ὅτι ἐπὶ 20 χρό για. ἱλρύοντο αὔνεργατι- ἓς καὶ διελύοντο, Διάφο γες ἀλλεπάλληλες προσπά ὄειες κατέληξαν σὲ ἁπο: τυχία. ᾽Αλλὰ ὅλος ὀτεῖνες οἱ προσπάδειες δὲν πῆγαν (αμένες, Όταν τὸ 1844 ἐπανελήφδη τὸ πείραμα, «ωτόπιν ἀπὸ τὰ διδάγµα- τα τῶν προηγουμένων ἆ. τοτυχιῶν, ἐπέτυχε µγιατὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἐργατικὴ τάξις ἐσυνήθισε μὸ αὐτὴν τἣν ἰδέαν τοῦ συνεργατι” 'μοῦ. Εἶναι λοιπὸν δηµαγῶ- (ικὴ καὶ ἀφυχολόγητος ἡ ἐπίχρισις ποὺ γίνεται ἐ- ναντίον τῶν σύνεργατι- κῶν ξταιρειῶν τῆς Κύ τρου γιατὶ δὲν ἐξεπήδη ταν πάγοπλες καὶ πάνσο- ρε, ὦ: ἡ ᾿Αδηνᾶ ἀπὸ (ἣν κεφαλὴν τοῦ Διὸ:ς απἱ νὰ εἶναι σὲ θέσιν νὰ (άµουν ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἐμφανίσεώ: των ἐκεῖνο ποὺ μποροῦν νὰ κάµουν σήμερον. Γιὰ παράδειγµα, ὅταν κατὰ τὸ 1908 ἱδρύδη ἡ πρώτη συνεργατική ἔται οεία στὸ Δευχόνοικο. κπαμμιὰ δύναμη δὲν δὲὰ μποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ ἆ- μέσως τὸ ἑάπλωμα καὶ τὴν λειτουργία τῶν συ νεργατικῶν μὲ τὸν τρό πον ποὺ λειτουργοῦν σή- περον, Αν κατὰ τὴν ἐπο (ἣν ἐχείνην ἔλεγε κανένας στοὺς χωρικοὺς νὰ ἑνώ- αοὺν τὰ προϊόντα τους «αἱ νὰ τὰ πωλήσουν όμα: δικὰ δὰ ἐγίνετο ἀντιχεί: πενον εἰρωνείατ. Πρέπει νὰ ξαίρωμεν ὧτι πρὶν 10---20 χοόνια αὲ µεγάλο δισταγμὀ ἐγί- νετα µέλος τῆς συνεργα: τικῆ: ὁ χωρινὸς. Ἐγίνετο γιατὶ ἧτο ὑποχρεωμένος ἔβλεπε ιὴν ὤφα νὰ ἀπο» συρδῇ ἀπὸ τὴν ἑταιρεία, Οἱ ἐχθροὶ τοῦ. συνερ γατισμοῦ διέδιδαν συστη µατικἀ ὅτι «ὁ συνεργατι σμὸς ἀπέτυχε σιὴνπίκύ ν ͵ . . δ.. ) νὰ πάρῃ δάνειο καὶ δὲν: {μα», Γ Ἠκεῖνο τὸ ὁποῖον ου ἱνέβαινε δὲν το ἀποτυ- ἀλλά συνετελεῖτο ἡ ϱ ία, ἆ δημιουργία, ἡ ἐξέλιξις καὶ Ιἡ προσσρμογἡ τοῦ συνερ- Ιγατισμοῦ μὲ τὲς τρέχου: [σες ἀπαιτήσεις, χαταστά- ἴσεις καὶ τὲς οἰκοναμιχὲς [συνδῆκε, Γι Ἅμερον ὁ ἆἁγροτικὸς καὶ µεγάλο µέρος τοῦ ἆ- ἱστικοῦ απληθυυμοῦ δίδει ἀπόλυτον ἐμπιστοαύνην στὰ συνεργατικὰ ὑδρύμα» τα, ἱΚαταθέτουν τὲς οἶκο- νοµίες τους, παίρνουν τά δάνειά του:, πυομηλοεύ- ονται τά χρειώδη τους καὶ πωλοῦν τά προϊόντα τους ὅ ιαδιχκά μέσον τῶν συνεργατικῶν τῶν. Καὶ ὁμτιδήτοτε χρειασθδοῦν οἱ συνεργατιὲ: ὃά τὸ κάμουν γιατὶ συνεργατι- κ σηµαίνει αὐτοὺς τοὺς ἰδίους. το λοιπὺν ἀνάγκη νά προχωρήπῃ ὁ συνερ- γατισμὸς βῆμα πυοὸς βῆ- μα γιά νά κατυρθωθῇ ἐν τῷ μεταξὺ νά ἐμποτι- σὺῇ στὴ ψυχἠ τοῦ λαοῦ ἡ ἰδέα τῆς ὁμαδικῆς ἐγέρ γειας, “Η ἰδέα σιγά σιγά γί- νεται πίστις. Φτὸς πιιληὸς συνεργατικὲς τέτοια εἶναι ἡ πίστις τῶν μελῶν σἱ αὐτὲς καὶ τέτοια ἡ δέση τῶν ἱδρυμάτων αὐτῶν στὴ ψυχὴ τοῦ λαοῦ, ποὺ τά τοποθετοῦν στὸ ἴδιον ἐπίπεδο σπουδαιότητος ποὺ βρίσκεται ἡ Ενλη- σία καὶ τὸ Σχολεῖον. Καὶ ὅτως εἶναι ἁκατανόητο γι αὐτοὺς νά σιερηθοῦν τὴν Εκκλησία καὶ τὸ Σχολεῖο, τὸ ἴδιο σκέ- πτονται καὶ γιά τὴν δυ- νεργατικὴν Ειταιρείαν τῶν. Ἐμπορινὴ στήλη Κρασὶ μαῦρό ξηρὸ Λ. 4 ---ὢ--0 τὸ γοµάρι. ----Ἔσασὶ μαῦρο γλυκὺ Δ. ὁ --Ὁ--θ τὸ γομάτι, ---ὦ, βινία Υγρ.:35 ἡ ὀκᾶ --δταφύλια μαῦρι ᾱ- σπρα κτλ. ϐ Υρ. ἡ ὁ-ᾶ. ἄ ιᾳούτια «ΑΔ. δ.12,0 τὸ καντάρι, --Γομάτες 3ο. ἡ ὀκᾶ --Πατάτε, 15 1ο. ἡ ὀχκᾶ. Γι Ὑπεύθυνος: 1. ΠΕΛΑΓΙΑΣ | Τύποις «Παπαεζιάμος:

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΛΕΝΟΡΡΟΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΦΥΛΙΔΟΣ 2p
Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΝΟΜΟΣ 2p
ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ 2p
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ 2p
ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΗ ΠΡΙΝ 30 ΧΡΟΝΙΑ 1p
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 1p