ος 2λναω [ Πδιοκεήκης:-- προς Ο Κύπριος ᾿ἀγρόιής αύτε µό- [ ΔΕΥΤΕΡΑ | ΠΙΩΗΝΝΗΣ ΠΕΛΑΓΙΒΣ / | νον δἀ σωθῆ, ὅταν ὁ παραγαγὸς | .. ή 3 | γένη ὁ ἀποφασιστικὸς ρυθμισεῆς τῆς | ΙΕΡΗ ΝΗΙ ΙΦΙΜΙΡΙΣ νομος παραγωγῆς του. ο | πομιωωμμρμ ολα Ετιβάλλειαι ἡ ἄμεσος κρατι- | { Γροφεῖα: | 19411 Χοποίῆσις τῶν κυριωτέρων ᾖβιοµηχα- ᾗ [τ, Π. ΟΚΚΟΧΟΡ Νο ο ο ο ο, γιῶν τῶν οὐσιώδῶν γεωργικῶν προ | ἔλάρεςα ἰ της 1ον Αν. αὐλ. 6 ἵόνιων. “Ἡ] σωτηρία τῆς - ρ΄δυς | μα. κ. οτι Τηλ 2ὔδ-μοτ Τιμὴ 1 γο ΟΡ ΝΟΝ τον. ΑΡΡΟΤΙΚΟΥ ΠΡΟΘΙΒΥΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ Ὀπεριατος μόμος λος ος ος Ἡ ος... ο ο ος ος ος ου... ο {γρ Προοδ. Κόμμα Κύπρου) | ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ οἰχονομικῆς ἁποστραγγίσεως τοῦ τύπου καὶ ἆξ ΕΝΑΣ ΓΕΩΠΟΝΟΣ Ἡ Εχκδοσις µας Απολογούμεῦδα εἰς τοὺς ἀνάγνώστας µας διὰ νωµαλίας .. εἰς τὰς πρώτας µας ἐκδόσεις. καὶ τιµίαν καθοδήγησιν τοῦ ἀγαότον, δὲν δά ὀρροδήσωμεν Ν ὐᾷ ας ος . ξ ΄ φ Δ ΄ ν ” 9 .] ΄ πρὺ οὐδεμιᾶς ἀντιξοότητος ἀπὸ οἰουσδήποτε καὶ ἄν πρθέρ- στρατιῶται διαφόρους. κα- «χετοι καὶ δὰ κάµωμε τὸ καδῆκον µας πιστοὶ ἀπὸ οἰασδήποτε ἐπάλξεως, Αὐτὰ διὰ τοὺς λοὺς καὶ ἀσπόνδους φίλους καὶ συνεχίςοµεν. Δάσος καὶ Δασάρχαι Παρηκολουθήσαµε τὰς προσπαθείας τῶν καλῶν δασοπόνων διὰ τὴν καλὴ συντήρησιν καϊδιαφύλαξι τῶνδασῶν. Μᾶς ἐδόδη ἐπανειλημμένως εὐκαιρία νὰ ἐξάρωμεν δεόντως τὴν προσπάθειά των διὰ τὰ ᾖἸυπριακὰ δάση, ὡς πηγὴν πλούτου καὶ ὀγείας. Οκαλέσαμε τὸν ἁγότην νὰ γίνη φίλος καὶ νὰ ἀγαπήση τὸ δάαος ὡς κἄτι τὸ. ἰδικὸν του καὶ ὡς ἕνα ἁπαραίτηταν μέσον διὰ τὴν ζωὴν καὶ αὐτοῦ καὶ τῶν συμπατρ:ωτῶν του κυὶ πιστεύομµεν εἰς τὴν πυαγματοποίήσιν «τοῦ ἰδεώδους: νὰ ἀγαπήση ὦ ἀγρότης τὸ δάσοςγενικὰ καὶ νὰ τὸ προστατεύῃ ὁ ἴδιος ἐξίσου μὲ τοὺς εἰδικῶς ἐπὶ τούτῳ ἀσχολουμέγους. ! Ῥόρα πληουφορούμεῦδα πὼς τὸ ἐκλεχτὸν ἐπιτελεῖο ποὺ ἀπατελεῖ τὴν ἀνωτάτην ἀρχὴν τῆς δασοπονικῆς ὑπηρεσίας χαταγίνεται μὲ κἄτι πολὺ ζωτικὸν καὶ ἀπαραίτητον διά τὴν δασιχὴν πολιτικῆ: νᾶ ἀξιοποιήσγ τὰ [υπριακὰ δάση' τά κάµ] περισσότερον παραγωγικά. ζαὶ εἶνε πράγματι ἄξιοι συγχαρητηρίων οἱ 4 ᾿Αγγλοι -“ἀνώτεροι δαυοπόνοι μὲ τὸ σχέδιον αὐτὸ, νοµίζομεν ὅμως ὅτι- πρέπει νὰ μελετηδῇ ἡ κάθε λεπτομέρεια τοῦ πολυπλό- χου ζητήματος, 'Ἡ ἀνωτάτη δασικὴ ἀρχὴῇ πρὶν ἀυχίσῃ τὴν παραγωγὴ «Μαστίχή:» ἀπὸ τὴν Ἰυπριακὴ (Ο1βιαα. Γιουἱμσ9) κατὰ τὸ σύστηµα τῆς Χιώτικής, διὰ τὸν ὁποῖον σχοπὸν μετέβη τελενυταίως, καὶ εἲς τὴν Χίου διὸ νὸ µελετήση τὸς ἰδικὰς συνθήκας τῆς ποραγωγῆς, ὁκ.Δάβιτοον δὰ ἦτο ἁπαραίτητον νὰ΄ ἐξετάσῃ μήπως δὲν δὰ ἦτο τελείω: ᾿ἐξησφαλισμένη ἐἑαιτυχία μὲ τὸ εἶδος αὐτὸ νὰ προσέξη μὴ τὴν πάθρ Χιώτικα κατὰ τὴν παροιµίαν. Ἡμεῖς ἀπὸ τῆς ἰδικῆς µας πλευρᾶς χωρὶς νὰ ἀντιπυ: λιτευώμεῦα τὸς ἐπὶ τούτῳ προσπαθείας, δὰ ἠθέλαμε νὰ ἔπι σύρωμεν τὴν προσοχὴ τοῦ ἁρμοδίσυ τμήματος εἰς τὴν Κυ- (πριακὴν Τρουμιθιὰ ()δίασία, Ῥουο {η 1119) εἶἴνε τῆς ἱ δίας ἄλλως τε οἰκογεγείας. Εΐνε πολὺ γνωστὸν ὅτι ἡ '“Βρουμιθιὰ εὐκόλως δύναται νὰ μµετατροπῇ διὰ καταλλήλου ἐμβολιασμωῦ, καὶ νὰ, ἔχῃ παραγωγὴν ἄᾳθανον «Φυστιχίων», γνωστῶν. εἷς κάθε άγο τὰς ᾱ- να πρᾶγμα «πρέπει νὰ γνωρίζουν, εἰς τὸν ἀγῶνα µας διὰ τὴν εἰλικρινῆ μας νὰ, μὲ, Σχοινιὰ | στραφῶμεν εἰς τὴν διοχείρησιν τῶν ὑφηντῶν' παρακολου: Βήσατε τὸν ἀγῶνα ὁ ὁποῖος διεἔμγεται ἐμπρὸς ἀπὸ τοὺς προνοµοιούχους λιανοπωλητὰς πόλεων ἤ ἀγροτικῶν κέντρων ἅπαξ τοῦ µηνὸ:, εἶνε µία. εἰκὼν ὁμοία μὸ τὴν κατάληψιν τῆς βιστείλης τουλάχιστον. Αν κυτάξωμεν τὶ ἔγινε τὸ τε: λευταῖον καλοκαῖρι ἃς σιενάξη τὸ φεγγάρι! 'Ό χάδε ἀράπης, ὁ κάθε μαυραγορίτης σαρδελοπώλη: τοῦ ἑξωτιρικοῦ, ὁ χάδε κύριος παραδεριστὴς, ἡ συµβίες των, ὅλοι αὐτοὶ. ὅτι ρὲυ» καταστήματα ἀνὰ τὴν Κύπρον ἐξεχενώθησαν: Μὰ δάἀ ἀντεί» πὴ τις, τὰ τελωνεῖα τῆς Κύπρου τὶ ἔκαμνον Κρῖμα διὰ τὸν ἐρωτοῦντα, ὅλα τὰ ἄλλα εἴδους εἰσαγόμενι ὑφαντὰ ἐξή γοντο ἄνευ οὐδενὸς χωλύματος, τὰ κασµέρια διὰ τὰ ὁποῖα ἐζητεῖτο.,ἄδεια τοῦ φυβεροῦ ἐλεγκτοῦ, ὅπου δὲν ἐπετυγχά- νετο κἄποτε, δὰ ἑξήγοντο εἰς ἐνδιμασίας, 'Ἡ ἀποσκενὲς τῶν ἐπιβατῶν ἦσαν κιτάµεστοι ἀπὸ ὅ τουλάχιστον ἔνδυμασίας διὰ κάθε ταξειδιώτην καινουργεῖς, διότ'. ἐν τῷ μεταξὺ γα: τεύθανον τὰ µέτρα ὅλων τῶν ἀπουσιαζόντων συγγενῶν καὶ φίλων καὶ οἱ ράπται ἔκανον ἀθόρνβα τὴν δουλειὰ των καὶ ἔτσι ἀπεγυμνώθδη ὁ τόπος ἀπὸ κάθε εἰσαγόμενον κασμίρι καὶ τόρα χειμὼν ἐπικρέμμαται ἐπὶ τῆς ράχεως τοῦ κυπριώ- του καὶ καλεῖται νὰ κάµῃ Βυσίας, ἀπὸ τὸν ἐλεγκτὴν προ- μηθειῶν, ἀγορῶν. μετοφορῶν καὶ ὁ Θεὺς νἁ μᾶς φυλάγῃ ἀπὸ χειρότερα, Τὶ δὲ νὰ εἴπωμεν διὰ τὰ πετρέλαια καὶ τὴν μπεζίναν καὶ τὶ ὅσα ἄλλα ὑπὸ τὴν διαχείρησιν τοῦ μήλα τος αὐτοῦ, ! ϕ { Καὶ αἱ συνεδριάσεις τοῦ Καπουργόδικείου Κύπρου Καὶ αὐταὶ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν δρᾶσιν τοῦ μήματος αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν µίαν πλευρὰν τῆς ἀνευρέσεως καὶ τιμωρίας . τῶν ἐνόχων ὑπαλλήλων τοῦ ᾿Ελεικτοῦ, διὰ κατάχρησιν καὶ δολίαν διαχείρισιν τῶν ἐμπεπιστευμένων εἰδῶν! Καὶ οἱ κατηγοροή µενοι, ὅλοι ἀνεξπιρέτως νέοι, προσωρινοὶ,οὐὑπάλληλωυι μὲ ἀρχετὰ σημαντικὸν μισθὸν καὶ ἀπολαβλς. Γνωνίζωμεν 4 --ὂ συνεχεῖς ἀκροάσεις διοφόφων ὑποθέσεων κλυπῶν καὶ κατα- χφήσεων µόνο εἰς σιτηρὰ’ μεταξὺ ἄλλων ἦλδον εἰς φῶς τη ράσῖια περισσεύµατο σίτου καὶ κριδῆς ἔνῷ λογιστικῶς τὸ Όμῆμα εἶνε ἐντιάξει αἴφνης. [Καὶ τὸ Δικαστήριον καὶ ὁ πο- λυµυθὴς εἰσαγγελεὺς καὶ οἱ πολυμήχανοι συνήγοροι διερω: τῶνται πᾶς προῆλίε τὸ περίσσευµα καὶ γίνεται κάθε εἴδους δικαιολογία. Λησμονεῖται ὅμως ἡ αἰσχρὴ. ποιάτης τοῦ ἄρτου τῆς βασικῆς τρωφῆς τοῦ λαοῦ ποὺ κατήντησε͵ ὄχι µόνον ἄχρηστος ἀλλὰ καὶ δηλἠτηριώδης, | ὰς σταματήσωμεν ὅμως, φὈάσώμεν εἰς ἕνα τέλος Καὶ οὔτε ὅπως φερώμεῦα δὰ φὺά ἴσωμεν. Μία ἐλπὶς ἴσως δὰ ἦτο ἄν ἡ Γυβέρνησις ἀπεφά- σιζε νὰ σταματήσι πρὸ πάσης ἑνεργείας ὅλον αὐτὸν τὸν ὀργανισμὸν καὶ πρὶν μάλιστα νὰ τὸν ἀνταλλόξη νὰ ἔφαρ µώσῃ τὸν Νόμον τοῦ πόθεν ἔσχες Αὐιὴ δὰ ἢ το µία καλὴ « διότι ὑὲν μτοροῦμεν νὰ ερὰν ὡς εἶδος πολυτελείας μάλιστα, Χαλεπιωνῶν» Εἱπία σα ]λύσις, Νὰ ἐλπίσωμεν ὅτι τόρα τουλάχιστον μὲ τὸ νέον Σύν- Μιιίσα. Γνωρίζοµεν ὅτι βρίθουν κατὰ χιλιόδας τὰ Κυπρι Ίταγμα δά ἐπιτευχθῇ τοῦτο ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ : ακὰ, δάση, ἁλλὰ καὶ τὰ ἰδιωτικὰ κτήματα. «Ὑπολογίζομεν Ὅτδτι µόνον εἰς τὲν ἐπαρχίαν Λεμεσοῦ πρέπει κατ ἐλάχιστον νὰ ὑπόρχουν 100 χιλιάδες. Αν ὑπολογίσωμεν µόνον αρὸς δ σελίνια εὖν ὁ-ᾶν, δὰ ἔχωμεν κατὰ πρόχειρον ὑπολογισμὸν τὸ ποσὸν τῶν 25 χιλ. λιρῶν ἐτησίως ἄνευ ἐξόδων παραγωγῆς δι δοµένου ὅτι ἔκυστον δένδρον ποράγει 1 ὀκᾶ. ᾽Δλλὰ βε- βαίως εἶναι πολλαὶ αἱ ὁκάδες ποὺ δὰ ἔχῃ κάθε. δέν- δρον. ἰζαλοῦμον τοὺς κκ. Γουῶτερερ, {]ρόπιν, Ἀτόβιτσον Ὁ καὶ. Γκόρτον νὰ ἀναλαβουν αὐτὴ τὴν. προσπάδθειαν᾿ -ἂς συν- «δυαοθοῦν μὲ ἕνα ἄλλο ἁληδῆ φίλον τῆς Κύπρου τὸν πρ. διευθυντὴν τοῦ Γ εωργικοῦ Τμήματος κ. Νέροι καὶ ὃα τοὺς παράσχη ἡ Κύπρος ὕλη κάθε ἐνίοχνσιν. Ἀρειάζετοι ἆ) η ὃς σταυροφορία, ἀλλὰ τὰ μεγάλα ἔργα ἀπαιτοῦν προχατυβυλικῶς Ἰμεγάλας Ὀηοσίας καὶ οἱ ἀληθεῖς πατριῶται τάς ἀναλαμβά- ο Ὑοὺν ἄνευ διστογμοῦ. Ελεγκτὴς Προμηδειῶν Εξοκολουθεῖ ἡ κατπδυνόστενσις τοῦ οουντήρησιν τοῦ πυλυδαπάνου καὶ ἀναχφονιστικοῦ κυὶ στου αὐτοῦ Τμήματος. ' ἐμπρικὸς κόσμος ὕχει κάθε δᾶκ νὰ ἀγσνοκτῇ μὲ τοὺς ἀδικαιολόγήτους πιριοριομοὺς τὴν πολι δαίδαλον. διαδικασίαν τῆς χορηγήσίως ἀδειῶν µέρους τοῦ ποβιροῦ οὗιοῦ ἐφιάλτου τοῦ ἐμπορίου. Οὔτι ἔκει καμμίον σηµοσίαν ἡ σύστωσις τῆς ποσώρινῆς. «μιρρῆ- ἐπιτροπῆςν ὅπως τὴν ὀνομάτουν, οὗτε δωυκόλύνσιν δὰ πα. ϱάσχῃ καµµίων εἰς τὸ ἐμπόριον ἤ στὸν, χύσμον, ὁ ὁὑποῖος Ίλου. διαχειρίσεως ΄µατα αὐτὰ «Ιἰρῶτοι γραμματεῖς». καὶ τὸ κοινὸν εἰς τὶ ἀσχολοῦνται: πληρώνει πάντοιν τὰ σπασμένα τῆς σπατί τοῦ ἱδρῶτο: του καὶ τῶν ἐπικινδύγων καὶ ἄνα ρελῶν πειρα ματισμῶν. ᾿Απὺ ποῦ νὰ ἀρχίσῃ κανεὶς διὰ τὴν δισχείρισιν τῶν καὶ τὶ ἀποδίδουν. πάυχει ἀχόμη τὸ μὴ ὥδειλο τοῦ ἐνεπιστεύθη ἡ Κιβέρι η- σις χαὶ νὰ συνεχίσῃ μειὰ τὴν πικροτάτην πεῖρων τοῦ µόλιςιτῆς καταγωγῆς των ἡ τῆς ὁυ δημοσίων, ἢν ὡς παρελθόντος πολεμικοῦ καθεστῶτος Ας ἀφίσωμεν τὴν ἓ ᾿Ἑουθένῶσιν τυῦ ἐμπορίου ἡ ὁπυία εἶναι ἡ ασφαμογὴ τῆς ὃν, Ἡ τόπου. μὺ τὴνιὅκως τὸν ἰδικὸν µας νὰ ἐξακυλουθήσωμεν νὰ ζῶμεν. ἀχρή” αιο͵ τὸ κοὶ,ρον χρήσιμοι καὶ οἱ ὑπερήλικες, ἰΝὰ εἰσέλθωυν. νέοι ἄνθρω ἐκ ποι, ὀλιγαρκεῖ, καὶ ἐργατικοὶ. καὶ ἀποδοτικοὶ, ἀλλὸ οεβόμε», “ τόπου Δημόσιοι ὑπάλληλοι | 4 ἱ των καὶ τὴν ον.) ἐπιτευχῦῇ »” εὰ ἴσως ἔχνυν] { Παρακολουθοῦμεν τὰς προσα εδείας νεργασίαν αὐτῶν μετὰ τῆ: Κυβορνή τέως διὰ νὰ ἀκόμη µία. σχετικὴ αὔξησις τῶν ἀπυλιυῶν τῶν. δίκαιον καὶ ὡς ὑλότης καὶ ὦ: εἰδικὴ περίπιωσις δι᾽ ᾧφισμέ- ἵνον ἀριθμὸν ἐξ αὐιῶν. Πάνιως ἀκούομεν . ὅτι γίνονται [σχετικαὶ ἑτοιμασίαι εἲς τὸ Ἐμῆμα τοῦ 'Ἠπισήμσυ Ἱαρ.ιλή-' 3 κ. ο ἵπιου διὰ λίον πωοσεχεῖς ἐνδεγομένας πτωχεύσεις εἰς τὸν ἱτόπον. Πῶς ἑξηγεῖται αὐτὴ ἡ ἀντινομία Οκ εὐρεῦῇ τέλος ἱπάνιων μία λώσις χαὶ εἰς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον Ἔνινε κατανο Πητὸν ἐκ μέρους Κυβερνήσεως ὅτι βαδίζοµεν γενικῶς κατόὸ (κρημνῶν καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἐξονθένωσις τοῦ τόπου εἶνε ἐπὶ θύραις Εἶνε ἀποραίτητον νὰ κατανοηδῇ ὅτι ἰγισμὸν τῶν 4 ἑκυτομμυνίων δὲν εἶνε δυνατον. ἕνας τ μὲ τὸν. προὔπολο όπος Καὶ ουν. ἀπὸ πρέπει νὰ ληφθῶσι καὶ ἐδῶ ἅμεσα, μέτρο, Χὰ φύγ ῥλιγώτε- [ιν ς ΄ Δ . , ε ν δη όπιον προὔπολογισμὸν, οἱ ὑπεράριῦμοι, οἱ Ὅγυι τὴν ὑπηνεσίαν καὶ ἀποδίδοννες καὶ ἐξυπηρετοῦντες τὸν φορολογούμενον πολίτην. 'Ὑπόρχουν ἠπηρεσίαι οἳ ὁποῖαι ἀποδίδουν ἑλάχιστα (καὶ ἔχουν πάθει ἀπὸ συμφόρησιν. Ἠπάρχουν εἰς τὰ τµή ἄλλοι ὀφικκιάλοι οἱ «ὁποῖοι εἶναι ἀκατανόητον εἷς υύστημυ νά κατοι- θέσιν, εἰ: τὸν τόπον “ύγου των. Καὶ τοῦτο χρύνια εἰκαὶ χρόνια ὡς ἐὸν ἐγκαθιδρύθη ἡ ἰουβιότης τῆς Ὀἐσεωστούτης, αν ᾽Αλλὰ περὶ ὅλων εούτων θὰ ἐπανέλθωμεν. διεξοδικῶς. ἵκρυδρεύουν ὑπάλληλοι μὲ ὑπεύθυναν, δν στὸν εἶ(σν χωὶ ἀπεῖχαν τὸ µετέβαλον οὗ ρουχισμὸν καὶ τὰ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΛΛΙΟΚΟΜΟΣ Τοῦ συγεργάτου µας χ. ΤΕΜΙΗΛΑΕ Μέσα εἷς τὴν σωρείαν τῶν τόσων ἐκλεκιῶν καὶ διαπρα τῶν Κυπρίων γἑωπόνων, ποὺ τιμοῦν ἁληδινὰ τὴν Κύπρον, πλῆστοι δὲ ἐξ αὐιῶν κοομοῦν τὸ Γεωρ: Ἰικὸν Ἑμῆμα, συγκαταλέγεται καὶ κατέχει ἐξαιρεικὴν δέσιν ἕνα φ.λόιµο τοῦ τέχνον, ὁ κ. Κώσιας Μηλιιὰ: δῆς ἕ εωπόνος--- Ελαιοκόμος. Εἶναι ἀπ ἐκείνους ποὺ ἁγά πήσαν ἀληδινὰ τὴν γῆν καὶ τὰ δένδρα. Φαίνεται ὅμως νὰ εἶχε κι αὐιός σὰν κι ἐμᾶς καὶ πολ λοὺς ἄλλους ξεχωριστὴν ἀγάπη γιὰ τὴν ἰἑσιορικὴν ἀδάνατη καὶ συ ιβολικὴν ᾿Βληάν, γιὰ τὴν ζωὴν, τὴν καλλιέργε-αν καὶ διά ὃοσι τῆς ὁποίας ἀπὸ εἶκοσι ναὶ πλέον ἔκῃ καταπιάνεται. Καὶ βλέπεις τὸν φιλότιμον δίδη κατὰ τὸ 1938 ἕνα ἐἔπιμο Ίημένο τόµον μὲ τίεν «Η Εληὰ καὶ τὸ «{άδυω. “Η ἀσύγκριτι ὅμως ἀγάπη του γιὰ τὴν ᾽᾿δληὰν καὶ τὸ πὀ Ίωιμότατο τῆς λάδι καὶ καρ ποὺς τής δὲν τὸν ἀφίνει νά ἐπα ναπαδεται ἀπ ίνω στὸν πρΏῦτον του συγγραφικὸν ὑρίαμβ»ν' καὶ μετὰ δεκαεννέα χρόνια μᾶς πα ρουσιάζεται πάλιν πιὸ µεστοµέ νος καὶ πιὸ φανατικ-ς Λΐερης τῆς Ἰληᾶς καὶ ἐκδίδει τελευ ταίως τὸν δεύεθρον του τὀμὸν «Οδηγὸς ᾿Ελπιοπαραγωγοῦν.. Ποόκειτιι περὶ μ.ᾶς ἐπεξεα- γασµένης µελέιης περὶ εύσεως ΄ τοῦ ἐλαιοκάρποὺ καὶ Λέσχη Ἕνωσις Μὲ τὸν ἐνθουσιασμὸν τὺν ὁποῖον ἔδειξε ἡ Λέσχη διὰ τὴν ἑλλογὴν τοῦ ᾿Αθχιεπισχκύ: που χαὶ ὁ ὑτοῖυς δὲν ἄμφι- β4λλαμεν 9ὰ σύνεχισῦῇῃ καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν ἐἑκλογὴν τοῦ Δτουπολίτου Κιτίου, ποοβ ἆλλει ἕνα ἄλλο καδῆκον ᾗ ἐκτέλεσις τοῦ ὁπυίοι εἶναι ἁπαρσίτητε συμπλήρωμα τού- του. Ὁ) ἐκλεγησόμενος Μητρο πολίτης δικαίως δὰ ἁπαιτηῦῇ Γὐπὸ τοῦ Δαοῦ ὑλυκλήρου τῆς [ Ἠπαρχίας Λεμεσοῦ ὅπως ἐγ: Ἱκατασταὺῇ εἷς τὸ Μήτροπυ- ἱλιτικὺν Μέγαρον Λεμεσοῦ, τὸ Ἰὁποῖον τόσα ἑκόστισε εἷς τὸν ἰβρόνον Κιτίου γαὶ. τὸ ὁποῖον Ιδιὰ λόγους... οἰκονομίας κἄπο- ἵτε, ἐνοικιάσῦθη. διὰ Λέσχη. Τὸ ἱτοιοῦτον ἀσφαλῶς ἁκάδει κα’ Πβολοκληφίαν εἷς τὸ ὕρησκευ- εικὀν οἴοῦδημα τοῦ κοινοῦ καὶ πιοτύυμεν ὅτι καὶ ἡ ἐπιτροπὴ τῆς «Ενώσεως» καὶ τὰ µέλη ὑὰ εὔρουν τρύπον νὰ ἄνταπυ- κοιθῶσιν εἰς τὴν περὶ ισύτου ἀπαίειπιν τοῦ Ασοῦ. καὶ δὰ παραδώσουν ἐγκαίρως τὸ. ατί- ἔριον, διὰ νό ἑτοιμασδῇῃ καί πάλιν νά στεγάαῄῃ τὸν Όρησκεν Γτικὺν µας ᾿Αρχηγὸν καὶ τάς (διαφόρους ὑπηφεσίας τῆς Μη: ιτυοπύλζως, λον αὐτὸν φίλον τῆς ᾿Βληᾶς νὰ ἐκ γησιοῦ µας συν | οήσεως βιομηχανικῆς ἐκμειαλ» ᾿ φι Ὁ. Ποραβλέπουν ὅμως οἱ τοιοῦτοι τούτου. Θέλομεν νὰ δώσωμεν περισσότερον πλευρὰν αὐτὴν τοῦ μεγάλου ᾽Αγροτικοῦ Προβλήματος ΔΑΡΑΣΙΣ Ἐ κιλολλέως 9 πο.» ο. το -.. προ Σ ἐ ΝΑ ΝΛΛΙΤΗΛὰ ΙΙΜΙΝ Μὲ τὴν µοιρολατρείαν ἥτις ὡς σύνολαν χαρακτηρίζει τὸ πολὺ κοινὸν, καὶ ἡ ἄλλειψις μιᾶς σταδερᾶς ἀνειμετωπίσεως τῶν οὐσιωδῶν προβλημάτων τοῦ τόπου µας, εἶνε νά διαπορῇ κα” νεὶς πῶς δύναται ἀκόμη ὁ Κήπριος νὰ ζῇ καὶ νὰ κπάμνῃ τὰς θλιβερωτέρας σκέψεις διὰ τὸ μέλλον του, Αν χρίνη τις ἀπὸ τὰς ἐπιπολαίας παρατηρήσεις εἰς τὸν τώκον διὰ κεφαλαιώδη ζητήματα τῆς πατρίδος µας, θὰ χατα λήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, τῆς παντελοῦς ἑλλείψεως. μεθοδικῆς χαὶ ἐπιστημονικῆς παρακολουθήσεως τοῦ οἰκονομικοῦ βίου, τῆς αἰτιολυγικῆς ἐρεύνης τοῦ λαϊκαῦ πλούίου καὶ τῶν οἴκονο- Ὄωο---------ό-----------τ-- ᾽μικῶν φαινομένων τοῦ τόπου. Καὶ εἶναι ὁ τρόπος υὐτὺς άρ χετὰ - ὃν δεικτικὸς τῆς ἀγνοίας τῆς πραγματικῆς µας οἰκονομι- πῆς καταστάσεως, ᾽Απὺ τῆς ἰδικῆς µος σκοπιᾶς ἄνερρυνᾶντες, ἕνα ἀπὺ τὰ σοβαρότατα τοῦ τόπου ζητήματα, τὸ ᾿Αγροτικόν, διαπι- σιώνοµε μετὰ λύπης, ὅτι τοῦτο εὑρίσκοται πλήρως έγχατα λελειμένον φερόµενον εἰς τὸν ἄνεμον καὶ τὴν τύχην. Καμμία, δυνάµεθα νὰ εἴπωμεν προσοχὴ εἰς πὸν ἀγρότην, ναμμία παρακολούθησις τῶν ἁπασχολούντων καθημερινῶς ζητημάτων, τὰ ὁποῖα μάλιστα τὸν ἀπομακφύνουν ἀπὸ τὸν ἆ ἀγρὸν ὃς τὸν ὁποῖον εἶνε προωρισµένος νὰ περάσῃ τὸ µεγαλεί τερον µέρος τῆς ζωῆς του. Η παβογωγὴ δὲν εἶναι μεδοδικὰ ὠργανωμένη, ἡ δὲ δια νυμὴ τῶν ποραγοµένων ἀγαθῶν ἀφίνεται, εἷς τοὺς χερδοσκό πους, οἱ ὁποῖοι ἐφαρμόζουσι τρομδρὰν οἰκονομικὴν ἀπομύ ζησιν, διὰ τῶν διαφόρων ἐφηρμοσθέντων, ἐφαρμοζομένων ἢ ἐφαρμοσθησομένων μονοπωλείών καὶ γενικῶς διὰ παντὸς μέ ου, τὸ ὁποῖον τοὺς καθορίζει ἡ ὀρχουμένη ἑνδιάδετος βου- λιµία τῶν ἐπιτυγχανομένων. κερδῶν, εἰς βάρος τῶν προϊόντων τοῦ παραγφγοῦ ἀγρότου. Εἶνε µία µόνον ἑλαχίσιη ἄποψις «τὴν ὁπυίαν ἀνασκοποῦμεν σήµερον, ὅκι διὰ νὰ κάµωμεν ἀρ νητικὴν πολιτικὴν κοὶ νὰ ἐπικρίνωμεν τὰς διαφόρους ὀυγαφι νώσεις, γεωργικὰς, πολιτικὰς κ.λ.π. διὰ ἔλλειψιν θέσεως ἐπὶ φῶς εἰς τὴν καὶ ἀπυβλέποντες εἰς τὰ προγματικὰ καὶ µόνον τοῦ τόπου συμφέροντα, νὰ δηµιουργήσωμεν ἕνα ἁληδεινὸν ἐνδιαφέρον τῶν συμπατριωτῶν µος, ἐπάνω εἷς αὐτὴν καὶ νὰ ἀγωνισῦῶ- -μεν,. μὲ ὅλους τοὺς ἀληθινοὺς μαχητὰς, διὰ. νὰ ἐπιτύχωμελ τὴν ριζικὴν ἀνειµετώπισιν, μιᾶς δεούσης ἄμεσον δεραπείαν καταστάσεως. '᾿Επεχράτησε νὰ θεωφῆται ὁ ἀγρότης ὁπισθοδρομιχὸς καὶ καθυστερηοένος καὶ βαίνων ἀπὺ τὸ χείρων εἰς τὸ χειρότερον. ἐπικριταὶ: ὅτι Χρόνια καὶ χρόνια ὁ ἅμοιρος ἀγρότη: ἐδούλευσε τὴν χειροτέραν δουλείαν τῶν: διαᾳφόρων κατακιητῶν του, διὰ νὰ παραδοδῇ κἄποτε πρὸ χρόνων πολλῶν χειροπόδαρα δεµµένος ἀπὺ ἕνα ἀνίλεῳ τοχιστὴν, ὄνα ἀπροσπέλαστον ἔμπορον,.ὁ συνδυασμὸς τῶν ὑποίων ἀπέβη ἀληθὴς καταδυνάστευσις τοῦ ἀγρότου ἐπὶ Υε” νεὰς γενεῶν Καὶ προβάλλουν ἀπειλητικὸ καὶ χάνονται ὡς ἀδιαπέρα σιοι ἄβυσσοι τὰ διάφορα ἀνιπέρβλητα δι αὐτὸν ἑμπόδια τῆς οταδιοδροµίας του. ὕπως τῆς κατθικίας, τῆς προ: Μὲ ἄλλους λόγους πρόκειται περὶ τόσων καλῶν καὶ εὔὕερ)ε: τικῶν ἔργων ποὺ ἀσφαλῶς ὅ φείλουνἀὑπάκχουν ὄχι µόνον οὲ χάδε «Σύλλογον, ἰδίως γεωργι- κὸν, ἀλλὰ καὶ ο κάδε τοῦ χω: ρικοῦ σπίτι. Γιαιὶ ἀπὸ τὰ βιβλία αὐτὰ ἔχει ὁ καδεὶς πολλὰ νὰ ὠφελη- δῆ καὶ περισσότερα νὰ μάδη µέσων βελιιώσ:ως τοῦ Λαδιοῦ στήν Κύπρον. Τὸ ἄξιον ἐξ ἐχατὸν σελίδων ἔργον βραβεύεται στὸν διγ}ωνι: σμὸν τῆς ἍἉἘιαιρείας θετικῶν ᾿Επιτημῶν, εἶναι δὲ ἀφιερωμέ νον εἰς τὸν εὐγενικόν καὶ φιλο πρόοδον καὶ ἀθλοθδέιην τῆς µε- Λέ ἡς αὐτῆς κ. Παναγιώτην Ιω- (ν ου, ποὺ ιόσα ο αὐτὸν χρε: ωοιῆ ὁ γεωργικὸς Εκαὶ βιοµή χανικὸς κύσμοὰ τῆς Κύπρου. Τὸ πρῶτον του ἔργον εἶναι ἀφιερωμένον εἷς τήν ἱερᾶν µνή: μην τοῦ μεγάλων του διδασκά- Ίου πυὺ δίχαια ὠνομάσθη δη τοῦ ἆ. Μιλτιάδους «ἰοαχδοῦν μιωυργὸς καὶ Φδεμελιωιὴς τῆςιεῖς τὰ σχολεῖα ὡς ἀναγγρωσεικὰ «Ελληνικῆς Ελαιοκομικῆς Εν ἱτῶν μσθή:ῶν βιβλία, γιατὶ ἆσφα πιοιήµής», µακαρίτη 4. «Σαρα- λῶς ὁ μαδητής ἔχει γὰ ὀφελι) κωμένον, Ιδῆ πολὺ περισαότερον ἀπὸ ὁιά- ᾽Αμϕόιερα τὰ «υγγράμματα |100α ἀναγνωστικὰ τῶν µαῦη- τοῦ κ. Ἀ[ήλιιάδους εἶναι γιο»! τῶν ἔργα, τὰ πλεῖσια τῶν ὁποί- µάια ἀπὸ διάφορες εἰκόνες πῶς | 23 εἶναι τῆς κακῆς ὥρας. δηλ. μαζεύεται ὁ ἐλαιόκαρπος., Πολλοὶ ἐλαιοπαρα)ὠγοὶ δὰ πῶς διατηροί Ὅται οἱ ἐληὲς, πῶς | εὐγνωμονοῦν, ἀσφαλέστατα τὸν κλαδεύονται, πῶς καταπολεμοῦν: κ. Λ{ηΛτιάδους, τὸν ὁποῖον καὶ ται οἱ διάφορες ἀσθένειες, ὁδο]- | δημιωσίως ουγχαίροµε» γιὰ ὅτι γίες γιὰ ὑδεραπευιικὰ καὶ προ: ιπολίεο παρέδωκε στήν πυλυα- φνλανιικὰ µέσα, ἱγαπημένην του Κύπρον, ᾿ » - Ἐμεῖς φιάνωµε στὸ σημεῖο νὰ 3 - .| - μα εἰσηγηδοῦμε οτὸ 1 ραφεῖο τῆς κ ο Παιδείας . ὅπως ἀμφότερα τὰ εὐεργειικά καὶ διδακτικἁ ἔργα ΙανΝΤΙ ΚΡΟΝΟΓΡΗΦΗΜΑΤΟΣ Πῆγα καὶ τὴν εἶδα στὴν φυ ἰακὴ της. Ένα σπίτι ὄρκετὰ ὥ : µορφο κι εὐρύχωρο, ἐπιπλωμέ | νο πλούσια παὶ μὲ γοῦστο µέσα. σὲ κῆπο ποὺ μµσοσχοβολᾶ ἀπὸ ! κάθε Λογῆς λουλούδια, Εἶναι ἡ φυλακή της Πόσοι Λεύτεροι δὲν δὰ ποθοῦ σαν τέτοιαν φυλακὴν. Κι’ ὅμως ϱώ νὰ σᾶς δείξω τὴν Φυλανι- σµένη θὰ μοῦ χαρέσετε αὐτὸ τὸ ὤὥμορφο σπίτι καὶ θὰ προτιµή σετε μιὰ καλύβα κι ἕνα χαΛλό σπιτο παρὰ αὐτὸ. ὌΏμορφη σὰν τὸ γλυκοχάραγ µα, Νέα, πολὺ νέα, μὲ µάτια λά γνα καὶ μὲ κορμὶ σβέλεικο, στα οταριστὸ, γεμᾶτο ιτόθους καὶ ὁρ μὲς φιλήδονες. Βἶνε . ἡ φυλακι σμένη/ :Ἠιαν ἑαπλωμένη στὸ ντιβάνι ὅταν µπῆκα, καὶ φοροῦσε μιά ! φοῦστα κοντή καὶ ἕνα τρικὸ σιοῦ | ἔκλειε ἴσια κάτω ἀπὸ τὸ πῃη γοῦνι της καὶ εἶχε στὰ στόδια της παντοφλάκια ποὺ ἄφιναν νὰ φαίνωνται-- καὶ τὶς ὠμόρ φαιναν ἀκόμη πειὸ πολὺ --εὶς. ὑπέροχες φτέρνες τῆς. τὰ Οταν μὲ εἶδε σηκώθηκε. Τῆς ἔδωσα τὸ χέρι καὶ κείνη μοῦ τὸ ἔσφιξε τόσο δυνατὰ͵ σὰν νὰ ἢ Θελε νὰ κολλήσῃ τὸ Χέρι µου] πτὸ δικό της σταθήκαµεν Άίγν κι ἔπειτα καθίσαµεν οτὸ ντι βάνι ποὺ ἥεαν ἀκόμα ζεστὸ ἆ πὸ .ἱ ] Π ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΗ τόρα ποὺ θὰ μιλήσω καὶ θὰ φέι {νεονοῦν γιὰ ἴσῃς τὰ 15 ποὺ {δὸν στὸν καθένα µας σᾶν νὰ μὴν | ποδεῖ ἡ ψυχὴ µου. ἁμέσως ἔγεί Ίρονται αὐτοὶ ὅλοι ποὺ ἐγὼ τερ6. ἵφω μὲ τοὺς κόπους µου καὶ μὲ μιὰ μάσκα τόσο φεύτικη,. τὴν! Ἱμάσκα τῆς προστασίας, μοῦ ἁπα ' ἵψορεύσυν νὰ τὸ κάµω. νὰ µιίήοῃ καλλίτερα αὐτὴν ἅς: Θέ]ω ν΄ ἀγαπήσω/[ Οχι ἀγά- τὴν ἀφίσωώμὸν νὰ χύσῃ τὲς σέ] μρες καὶ τὸν «τόνο τῆς μοναχ| ἀληδινὴ, 4οῦ λέουν, δὲν ὁ νπάοχεί οήμερα καὶ κεῖνσς στὲς ᾖδέες της ΙΔ’ ἀγαπήσης δὰ σὲ βαρεθῇ καὶ ἀποκαλύψῃ! δὰ ζητήσῃ αὔνιο κἄποιαν ἄλλη. µεν καιρὸ νὰ μᾶς | τὸ μυστικὸ καὶ τὸ σκουΛίηε ποὺ! Θέλω νὰ γλεντήσω ἔτσι ἆλλοι καλλίτερα σιγοιρώει τόσο λεπτὰ ικα τὴ ἑωὴ µον, νὰ ο λερέά δες, νεαρὰ καὶ ὤμορφα μ Δημ ΑΜ [να ορέψω. «Όχι. μοῦ λένε. αὔ.. ομδίµαι ὄθτισ μις πολ ος ιὸ ὅλα καταστρέφουν τὸ ὄνομα ἔπαυσε ἡ ἑωὴ νὰ εἶναι γιὰ μέ. )τῶν κοριτοιῶν. να εὐχάρια-η. ὑποφέρω πολὺ. Θέλω νὰ βοηθήσω κἄᾶνοιονς πονῶ φοβρὰ οἵ πεθισσόι ερ) ποὺ ξέρω δει πραγματικὰ θυσιν ὁ δικὸς ρα ὕνρ πόνος, εἶνειΣοῦν φον μοῦ πεμισσεύουν χοή ἄλλοιώτικος μὰ γιὰ τοῦτο καὶ ατα. Οχι, νὰ τὰ φυλάξης γιά πονῶ φοβεθὰ. Όπως ξαΐρεις εἶ :νά κάµης τὴν προῖνα σον, μοβ µαι 3 3 χοόνων Οταν ἀφαιρέ ἱτονίξουν. μεονοῦν' σας Γ Θἐλωνά πάω ἑκδρομὴὸ μὲ κἄ. τής ἅς τὴν παρακολου δήσιοµε καὶ ἄς τῆς δώσω ὑπῆρχαν, θὰ βοῇς ὅει ζ δἱόκλη ποιον. σὲ Φέατρο, σὲ νινηµάτόα” Όχι, πρέπει νά εἴμεθα ρα χρόνια βασανίζομαι, Καὶ εἶνεί γθάφο. ' τὸ βάσανο µου ἡ νοσταλγίας μιᾶς, καὶ μεῖς μαξὺ σου μοῦ λέου», ἐλεύδερης ζωῆς, μιᾶς ἑωῇς ὅπως, ΑἴΙ µά πόσα πρέπει Λοιπὸν τὴν φαντάζομαι, ὅπως τὴν θέλει νά κραιήση αὐιὴ ἡ ψυχή µου ἡ ψυχή µου εἶμαι ἐδῶ δεμένη) ]]οιάν ὁρμὴ καὶ ποιόν πόθο πρέ ὁπισθάγκονα μὲ χίλιες δυὸ ἁλν. πει νά πρωτοπνίξω ἐπὶ τέἶους Ισίδες, ἁλυσίδες ποὺ δὲν σπάζσυν | πρέπει τά δεχδῶ νά γίνω ἕνα εὔκοία ἤ νιοὺ σπάξουν µόνον! ἀνδρείκελλο ποὺ πινεῖται ὅπως μὲ τὸ σπάοιµσ τοῦ ἴδιου τοῦ 6 θέῃ κἄποιος ἄχλλος, ἤ ὅπως δέ αυτοῦ µας. άκουσε τες. Νὰ ἐρ Άη ὁ μηχανισμὸς ὁ ψεύεικος ποῦ γάξοµαι γιὰ. νὰ συττηρῶ ὅκι μο] τοῦ ἔβαλε µέσα του κἄᾶποιος ἁἅϊ- νάχα τοὺς γονεῖς µου. μὰ καὶ | λας. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν έλευδε τοὺς ἄδελφοὺς µου καὶ τοὺς συγ θερία σ’ αὐτὸν τὸν κόσµο, δὲν γενεῖς µου καὶ αὐιὸ τὸ ἕκαμνα 1 -- στη “Τὸ 9 ν 9 ” -- 5 ὃς τῆς ] ὀμμας καὶ τοῦ! κὲρμ ἀπὸ τὸ χ»ρου τι,Φ νονοῦμεν ὅτι τοῦτο τοῦ πορμιοῦ της τὴν λάβρα. «(ὃς τόσο ἡ κουβέντα αὐτὴ δὲν ἔχει είποτε τὸ ξεχωριστὸ, εἶνε µία φλυαρία κοινὴ ἀπὸ τὲς ἁμέ τρητες ποὺ γίνονται μαθημερινὰ |. ἀπὸ ἀνθρώπους φιλήδοναυς καὶ ποινοὺς. Μὰ ἅς τὴν ἀφίσωμεν μ᾿ εὐχαρίστηση' μὰ κύττιαξε, ὅ ταν δελήσω νὰ κάµω κἄτι -υοῦ Τὶς τυπογραφικές σας ἔργα σίες στὰ Τυπογραφεῖ α στασίας τῶν ἀσυγχομίστων παρπῶν ἀπὸ τὰς ἄντι ἔδότητας τοῦ οὐ σύστημα μὲ τοὺς ἔπαχθ νόμους, τὴν ἕλλειφιν ἆ εἴς καὶ ἀντιγεωργιχκοὺς γροτικῆς αὐτόδιφικήσεως τὴν Μουχταροκρατίαν, τοὺς ἀγροφύλαχας, χω ρόφύλακας, τοὺς νόμους τῆς αἰγοπροβατοβόοσκῆς τὴν παταδίωξιν τῆς κπτηνοτρὀφίας, τὴν ἔλλειφιν πρὀσηκούσης ἰατριχῆς περιθάλφεως, ὑγειονόμι: κῆς καὶ ἄλλης πρθστασίας παὶ τόσων ἄλλων ὧν οὐχ) ἔστι ἀριθμὸς. Θὰ προχωρήσωµεν καὶ χωρὶς διάδεσιν διὰ οἱουδήποτε εἴδους νοσηράν ἐπίχρισιν, δά ἐπικαλεσθῶμεν τῶν ἀληδεινῶν πατριωτῶν τὴν συιεργασίαν, διά νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ κἄτι διά τὴν ἀνορθωτικὴν µας πρυοσπάδειαν, διὰ µίαν καλλι- τέραν αὔριον τοῦ ἀγρότου, ἥτις δά εἶναι καὶ διά πάν τας καλλιτέρα αὔριον. . Τὸ προσέχον εἶνει νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὴν παρα- γωγὴν, χωρὶς τοὺς ἐμπερικῶς ἤ βιομηχανιχκᾶς ἐκμεταλλευομένόυς τὰ γεωργικὰ προϊόντα, τὰ ὁ ποῖα εἶνε ἀνάγχη νὰ τεθῶσι ὑπὸ τὸν ἀπόλυτόν ἔλεγχον τῶν παραγωγῶν. Τοῦτο δά γίνη ἀφορμὴ νά καταλυθῇ ὁ κύκλος τῶν διαδε(οµένων ἀλλήλους κερδοσκόπων καὶ εἰς τὴν Ὀέσιν των νά εἶνε οἱ ἀμέσω: ἐνδιαφερύμενοι οἵ ὁ τοῖοι δά μεταφέρουν τά προϊόντα των εἰ: τὸν καταναλωτὴν ἀπηλλαγμένα τῆς κερδοσκοπικῆς βουλιμίαξὲ. Εἰσηγούμεδὰ λοιπὸν ὅπως αἳ βασικαὶ βιομηχανίαι ἐν Κύπρῳ αἱ ἀπορροφοῦσαι τὰ πυριώτερα Υεωργι- κὰ προϊόντα καὶ αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦσι, ντὲ φάᾶ- πτὸ., ἀσυναγώνιστα Μονοπώλια εἰς βάρος τοῦ πα- ραγωγοῦ, κρατικοποιηθοῦν, ὅπως ἔγιναν παρό- µοια ἐν Αγγλία, μὲ τὸν παραγωγὸν ἄπΦφασιστι- κὼν ρυθμιστὴν τῆς παραγωγῆς αὐτῶν. Τοιαύτος δεωροῦμεν πρὸ παντὸς τὴν Ώιομηχανίαν Οἴνων καὶ (ἴνοπνευ µάτων ΚΒΟ καὶ τὴν βιοµηχανίαν 32. Η7 διά τὴν πηρα γω ὴν ρανοῦ, τὸ χακὸ δημοσιονόμικχΦ᾽ μπορεῖ νά κάµῃ κανένας τοῦ κε’ φαλιοῦ του καὶ πρέτει παντο τεινά νά κάµνη καὶ νὰ Φέλῃ κεῖ νο ποὺ Λέλει κάποιος ἄλίλος. Θεέ µου ποῦ ἑματήντησε τὸ ὅη µιούργηµα τῶν χεργιῶν σου ό ιζνὺ ψά γίνω πρῶτον µτῆῇ΄ «ΠΑΠΑΤΖΙΑΚΟΣ, ᾿ (ὄνδρωπος' νά γίνω πρῶτον Ντῆ νος, νά “κατασιρέψω ὅντι βοί: σκεται µέσα µου, νά τρέχω ὅταν κτυπᾷ τὸ καµτσίκι ὁ ἀναβάτης μαὶ νά στακαιῶ ὅταν μοῦ εραβᾷ τά γκέµια. Μά εἶνε φοβερὸ/ µά Γεἶνε κἄτι πειὸ [πολὺ ἀπὰ ὅ.ι απορεῖ νά σηκώση ἡ ψυχή µου. Καὶ πῶς μπορῶ νά ξεφύγω ἀπὸ ᾿ τὸ σφικτόδεµα αὐιδιτῆς ὀχληοῆς προστασίας Ποιὸ µέσα μᾶς ἀφῆ κε τἄχατες ἡ Κσινωνία, ποὺ νά μποροῦμε ἐμεῖς τά ἀδύνατα πλά. σµατα νά ζήσουμε σᾶν ἄνδρω.- ποι, μὲ ἐλεύδερη σκέψη καὶ ἐνέργεια Αν φύγω καὶ πάω μὲ πεῖνον ποὺ ἀγαπῶ ἤ ποὺ δά ἀἁγαπήσω θά σηκωὺδῇ ξωπίσω µου σάν σἱφουνας τό ψουψουριτὸ καὶιθά πῇ «ξετυιππώθδηκε»' ἄν δὲ ἀρ' χίσω νά τρέχω σὲ χαρά καὶ σὲ γλέντια δά πῇ «ξεπορνεύτηκε». Μά κι ἄν σταθδῶ πάνω ἂπ ὅλα αὐτά πάλιν τίποτε δὲν εδά κα τορθώσω᾽ τῶν ἀδυνάτων οἱ ἆ- τομικὲς προσπάθειες σν(γονταί µέσα στά ὀχλαγωγητά τοῦ οω ροῦ. μτσι κι’ ἐγὼ δά λυώνω ἐδῶ µέσα. Μὲ σποώχνει ὅϊ νοῦς µου. σὲ κόσμους γέους καὶ μὲ πύρουν οἱ προλήψεῖς, ὀτίσο φυλακισμένη, ἐδῶ µέσα δ. λυώνω..... Λέγοντος αὐτά, τά µάτια της γέμισαν δάκρυα. Εἶνωι φοβερὸ νά κλαίη κανέ- νας τὸν ἑαυτό του πὼς πεθαί νει, εἷνε φοβεοὸ ν΄ ἀκούῃ κα γένας ἀπό τὸ στόμα. τοῦ μελ εἶνε ἡ ἀπαραίτητος π,οὐτόθεσις οἰσσδήποτε ἐξορμήσεως, διά τὴν ούθμισιν τοῦ ᾽Αγϕοτικοῦ µας Π]οοβήματος τὴν οἴκυνο-] μικὴν ἀνασυγνρότησιν καὶ τὴν κοινώνικὴν ἠναμόρφωσιν τῆς πατρίδος µας, | ηίΥῃ τόρεε, Γαλοῦ-] Ὅμτι δὲν ΄ ἔγινε µέχοι. σήμερον, ὅς εἰς ἕνα ἀγῶνο) μεν ὅλον τὸν ἁγροτικὺν κμόομον νά συνενώῦῇ σταδερὸν καὶ ἔμμονον διά τὴν πριγμυτο πο λιν τοῦ. σκοποῦ] λοδάνατου µοιρολόγια! Γκι ἦταν ὤιορφη ἡ φυλακι- πμένη ἡ μελλούάνατη, ὢμορφη 'αᾶν τὸ γλυκοχάραγµα, νέα πο” λὺ νέα μὲ μάτια λάγνα καὶ τουμὶ οβόλτικο, σπαρτοριστὸ, [γεμᾶτο πόθους καὶ ὁρμὲς φι- ἐν. αὐτοῦ. Καλοῦμεν ὅλους ὅσοι ἀγοποῦν τὸν ἁγιοτην καῑι Ίδυνες, Γἐνδιαφέρονται διά τὴν οἰκονομικὴν ἀνόθθιωουν τς πωταίθας, ἵμας νά ὑποστηρίξουν φανυτικά τὴν ρου ιά Ἠναν αὐ τν δισ] Ὑπεύδυνος ἹΙ. ΠΕΛΑΓΙΑΣ Ἑοπογραγεία: «Παπατζιᾶκος» μίαν καλλινέραν αὔριον, 4 κ] ο

Τίτλος Θέμα Σελίδα
Η ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΗ 2p
ΕΝΑΣ ΓΕΩΠΟΝΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΛΑΙΟΚΟΜΟΣ 1-2p
ΕΜΠΡΟΣ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑΝ ΑΥΡΙΟΝ 2p
ΕΝΑΣ ΓΕΩΠΟΝΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΛΑΙΟΚΟΜΟΣ 1p
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 1p