ΔΡΑΣΙ Σ το ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΙΑ Συνηγορήσαμεν διά τὴν ἂμασον κρατικοποίησιν. ἓν Κύπυφ βιομηχανιῶν βασικων γεώργιγῶν προϊόντων Τυῦτο εἶναι ἀναγκαῖα προὔπόδεσις υἰασδήποτε ὤὠωγανωμέ- νῆς πρυσπαθείως διὰ τὴν ἀνασυγχπρότησιν τῆς οἶκπο- νοµίας τῆς πατρίδος µας χαὶ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ποαοραγωγῆς. Ἐτιμένομεν νὸ πιστεύωµεν, ὅτι οὐδεμία προσπάθεια εἴτε κάτωῦεν εἴτε ἄνωῦδεν πρόκειται νά φέρη οἰονδήποτε τῶν ἀποτέλεσμα, ἂν δὲν ὀφεὺῃ κατά µέρος ὃ ἐμπειρισμὸς, Εξ. χοµεν ἀνάγκην νά ἀναπτύξωμεν δηµόσιον κγεῦμα, διότι µόνον τὸ δηµόσιον ἐνδιαφέρον δὰ μᾶ:ς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν χάραξιν μιᾶς ἁληθεινῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, διὰ τὸν τό- πον καὶ τὴν ἐνοποίῆσιν τῆς δράσεως ὅλων τῶν ἑχόνιων σχέσιν μὸ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν. οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, ὑπὸ τὸ φῶς τῶν ἐπιστηιιονικῶν δεδοµένων. Θεωροῦμεν βασικὴν ἀρχὴν τὴν ἄμεσον πρατικο- πδίησιν τῶν βασιχῶν βιομηχανιῶν ἀρχῆς γενοµέ- νης ἀπὸ τὴν Πιοµηχανίαν τῶν προϊόντων τοῦ οἰνοφό βου διαμερίσματος τῆς ΚΕΟ καὶ τῆς βιομηχανίας ΣΧΙΖΑ διὰ τὴν χαρσυποπαραγωγὴν Ἀαὶ τὶιν κτηνοτροφίαν. ο. Ἡνδιαφέρονται διά τάς δύο αὐτὰς βασικὰς ἐν - Ιζύπρῳ βιομηχανίας, πλέον τῶν 200 χιλιάδων πτωχῶν. ὦ: ἐπὶ τὸ πολὺ, κυπρίὠὼν ἀγροτῶν-παπαγωγῶν,. Εΐναι οἱ εἴλωτες σταφιλοπαραγωγοὶ τῆς Κύπρου ἀπὸ τὸ ἕνα μέρὺς, οἱ ἀδελφοὶ των χχρουποπαραγωγοί καὶ οἱ συνυδυιπόροι των---ᾱς μεταχειρισοθ ὤμεν τὴν σύγχψονον͵ ἔκφρασιν --πτη: νδτρόφοι-γελαδοτρόφοι. Πρὶν προχωρήσωμεν εἶνε ἀνάγπη νὰ ἄνοίέωμεν μίαν πυρένθεσιν, ἀπαραίτητον κατὰ τὴν γνῶμην μας, διὰ «νὰ τονίσωμεν, ὅτι Ι[[άρακολουθοῦντες χαὶ ἀναλύοντες τὸν μηχανισμὸν τῆς νδινωνικῆς οἰκόνομίας τὰ χα- δοριστικἁὰ αἴτιὰ τοῦ ποινωνικοῦ πλούτου, τὴν διανομὴν τοῦ εἰσοδήματος καὶ τὸς' διακυμάνσεις τοῦ οἰκονομικοῦ βίου, δὲν πράττοµεν τοῦτο ἀπὸ καµµίαν ἰἴδιο τέλειαν. , Προσπαθοῦμεν, τουναντίον, νὰ διεφευνήσωµεν τὰ οἵ: κονομικὰ αὐτὰ ζητήαατα, ἀπηλλαγμένοι κάθε ἀτομικοῦ ἔνδιαφέροντος καὶ ἑλεύθεροι καὶ ἀπερίσπαστιοι ἀτὸ αοινω: γικὰς ἐπιρροὰς, ἰδεολογίας καὶ ποσκατιλήψεις, Ἰίνητρον μας εἶνε ἡ ἀπέραντος ἀγάπη πρὸς τὴν πατρίδα καὶ ὁ πό» ὃος να αυντελέσωμεν εἰς τὴν ἀνόρθωσιν καὶ εὐτυχίαν τοῦ παραγωγοῦ Ἀγρότου, -μὲ τὸν. ὁποῖον εἴμεδα ᾱν- ρήκτως συνδ»δεµένου καὶ τὰ ἀπασχολοῦντα αὐτόν ζητήματα, τολμῶμεν νο εἴπωμεν ἐμελετήσαμεν, ἐπισταμένως καὶ κατέ- χομεν πλήρως, Φιλοδοξοῦμεν νὰ ἐξαγάγωμε τὸν ἀγρότην, ἀπὸ τὸ το ρἰνὸν ἀδιέξωδον καὶ τὸν μελλοντικὸν, αὐτοῦ βίον ἁβίω- τὸν. ᾿Ὠπιδιώκομεν νὰ τὸν ἀπαολάξωμεν ἁπὺ τὸ μικρό βιον τῆς ἀδιαφορίας πρὲς τὴν γῆν, ἡ ὁποία δι παιωματικῶς τοῦ ἀνήκει' τὴν γῆν τῶν πατέρων του. Νὰ τὸν ἐξαγάγωμεν ἀπὸ τὴγ. ἀπαισιοδοξίαν καὶ τὸν καφενεδισμὸν μὲ τὸ ψυχοφὺόρον περιβάλλον καὶ νὰ τὸν κα- ὑοδηγήσωμεν πρὸς µίαν προσπάδειαν μὀρφώσεως καὶ ἐργασίας πρὸς ἀνόρθωσιν. 'Ὑπεράνω ὅμως ὅλων αὐτῶύ, θέλομεν νὰ πιστεύσῃ ὅ,τι αὐτὸς ὁ ἴδιες ὁ παραγωγὸς ἀγρότης δὰ εἶνε ὁ ἄποφασι- στιχὸς ρυθμιστὴς τῆς παρκγωγῆς, καὶ τῆς διανο µμῆς τοῦ προϊόντος τοῦ ἱδρῶτος καὶ τοῦ μόχδου του. Λιὰ τὴν κατασφάλισιν αὐτὴν δὰ ἁγωνισθῶμεν νὰ γί: νη ἡ πρατικοποίησις τῶν βασικῶν. βιομηχανιῶν καὶ δὰ παραχαλέοωµεν πάνταν τοὺς δυναµένους νὰ συνερ γασθῶσι διὰ νὰ ἁπαλλάξωμεν τὸν ἁγρότην ἀπὸ τὸ µύασμα τῆς ἐκμεταλλεύπεως, τῆς ἐχμεταλλεύσεως τῶν πολ’ λῶν, τῶν χιλιάδων, ὑπὸ τῶν ὀλίγων. Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ 4, ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ (Συνέχεια ἐκ τοῦ προηγουμένου) | Μιὰ ἄλλη ἐξ ἴσου. σοβαρὰ ἄποψις. τοῦ ζητήματος, εἶνε ἡ διὰ. καταλλήλων µέσων συγ. κράτησις τοῦ νεροῦ τῶν βρο- χῶν ἐντὸς τοῦ ἑδάφους καὶ ἡ παρεμπύδισις του νά φύγῃ. Καὶ ὄχι μόνον νὰ χάνεται αὖὐ- τὸ τοῦτο τὸ νερὸ, ἀλλὰ καὶ νὰ πορασύρῃ καὶ τὸ λεπτὸ χῶ- μα, τὸ πλέον εὔφορον καὶ μὲ αὐτὸ τὸν τρόπυ νὰ νὰ χάµνῃ τὰ Κυπριακὰ χωράφια ἀπὸ χωόνου οἳ χ,όνον .ατωχότερα, Τὸ σοβαρον τοῦτο ζήτημα δὰ τὸ διαπραγματευθῶμεν εἰς τὸ περὶ διοβωώσεως τοῦ ἐδά-- σφους κεφάλαιον, ἐπὶ τοῦ πα- ρόντος δὲ ὑὰ ἀσχοληδῶμεν μὲ κάθε τὶ ποὺ ἀφορᾶ τὴν -ᾱ- πώλειαν τοῦ νεροῦ. , Εἰς τὴν Κύπρον, ἡ µεγα λειτέρα βΊμβικχος ἀναπιύσσε: ται εἷς ξηρικάς γαίας καὶ εἷς πλείστας περιπτώσεις ἡ ἀπόδο- σις τος εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ συναγονίζετιι τὴν εἲς πο- τισ ῳχὰς :' γαίας κολλιέργειαν. Ἑπίσης ἡ Κύπρος παράγει διάφυρα. ἄλλα. εἴδη ξηρικῆς κφλλιεργίας, ὡς ἹΜποστάνια, Λουβιὰ καὶ ἄλλα μὲ ἀπυδόσεις ὁπωυδήποτε ἀμειπτικὺς ἀλλὰ χαϊὰ πυλὺ µειωμένας ἐν συγ- κοίσει πρὸς τὰς πλουσιωτέρας τῇ: παλαιοτέρας ἐποχῆς. Αραγε ποὺ ὀψείλεται τοῦτο Εἶνε δυ ΥΔΑΤΟΠΡΟΙΜΨΜΗΘΕΙΑ ἆλλην σκέψιν, εἰργάζοντο οἱ ἴδιοι νὰ κτήματά των τελοιώ- τερον. Όων) σαν ἄχνεοι λόγω τῆς συντηρητικότήητος καὶ τῆς ἐργατικότητός των, δυν) Τά καφενεῖα. τὰ ἔπε σχέπτοντο κατὰ τὰς ἁργίος καὶ μάλιστα ὅταν καὶ τότε τοὺς ἐ- περίσσευε καιρὸς καὶ ὄχι ἐκ συστήµατος διὰ χαρτοπαιξίαν’ ἦτρν σὰν ἕνα φιλικὸν ἔντευ- κτήριον, διὰ νὰ συναντήσουν τοὺς συναδέλφους τῶν καὶ νά μιλήσουν μάλιστα σὲ ζητήματα σχετιζόµενα μὲ τὴν γεωργίαν καὶ νά δώσουν ἤ νά παρουν ὁδηγίας. 40ν) ἸΚαλλιέργουν τὰ κτή: µατά των οἱ ἴδιοι καταλλήλως καὶ εἰς τὴν κατάλληλον ἐποχὴν καὶ μὲ τοιοῦτον τρόπον νὰ συγκρατεῖται τὸ νερὺ µέσα στὰ χωράφια των καὶ οὔτε νό σχίζουν τᾶ χωράφια των ἐπέ- εγεπον μὰ οὔτε καὶ τὸ χῶμα νὰ παρασύφεται, δον) ἘΕὰν ἐξετόσῃ Δχανεὶς προσεκτικὰ µέσα σὲ πυλλὰ δά- ση καὶ σὲ µέρη τελείω: ἆκαλ- λιέργητα ἀπὸ ἁμνηπυνεύτων χρόνων, δὰ ἵὃῃ παλαιὸ: δό- µες ποὺ διατηρηῖνται καλὰ µέ χρι σήμερον 1ῶς εὐνέθησαν ες τὰ µέρη αὐτὰ ἡ δόμός: γἴνε πρώτης τάξως ἀκόδειξις τῆς μεγάλης σημασίας ποὺ ἕἔ νατὸννὰ ὑπάρξῃ βλάστησιςίδιδον οἱ γεωργοὶ τῆς ἐποκῆς φυτῶν χωρὶς νερό ἐκείνης. εἰς τὸ ζήτημα τῆς Γιωτὶ οἱ παλαιότεροι γεωυ διαβρώσεως καὶ. συγχρα.- μοῖ τήσξως τῶν νερῶν τις Βρο” χῆς. Οὐδέποτε ἔππεοναν ἤ ὁ- φύτευαν μὸ ἀμπέλια ἢ κασρπυ- φόρα. σὺ Κατω ερῆ µέρη. χω: χωρὶς νὰ «ὑυμιάσουν» καί ἔλο. γαν κχυθακτηριστικῶςι «Ιζὰν δὲν δομιάσῃς δὲν ψουμίζεις», «Νωράφι ποὺ χειμοτρώεται, τῆς Κύπρου εἶχαν αεγα λείτερες ἠποδόσεις καὶ γιοτὶ ἔκαμιον μεγάλην ἐξαγωγὴν σι τηρῶν, λαδιοῦ, βαμβακιοῦ κλα καὶ σῆμερα ὅτι μόνον δὲν Εάγει, ἀλλ᾽ οὔτε οὐτάρκης εἷ- νο ᾗ Κύτοος μὲ πολὺ μικρό. τερον πλη)υσμὸν 'Ἡ ἀπάντησις εἲς τά ἐρωτή- µωτα αὐιὰ εἶνε ἡ ἀκόλουδος: Οἱ οεωυργοὶ τῆς παλαιοτέρας ἐποκῇς ἧταν πράγματι γεων-, Υοὶ, /ἀπορίόπασιοι. ἀπὸ κάὺς ο ζω Τὶς ευνιογραφικές σας ἔργα σίες στὰ Τυπογραφεῖα «Πα ΠΑΊ2ΙΑΚΟΣ. ν |. που | κύτητα Ιαρόοδον τοῦ τόπου, σεις Ίοῦ διαπρεποῦς συνεργάτου µας κ. ἂπ. Μιῆμαν τρώει τὸν ἀφέντην του» καὶ ἄλλα ποὺ ἀποδεικνύουν πύσον καλὰ ἤξεραν ἑκεῖνα ποὺ μὸ ἆἄλ λα λόγια ἔρχονται νὰ διδάξουν τοὺς ἀπογόνους των, οἱ ὁτοῖοι ἀπὸ παραδόσεω: ἔπρεπε νὰ τὰ ξέρουν, Πόσον ὡραῖο καὶ ἔπιβλη- τικὸ δέσομα παρουσίαζε ἡ ὕπαι Ζρος τότε, ἡ ἐπιμελημένη ἔργα: σία τῶν γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι ἐφρόντισαν ἐγκαίρως πρὸ τῶν τίσουν πραγματικὰ, γιὰ νὰ βροῦν οἱ γεωρνοὶ µας τὸν ἑαυτὸ τους καὶ ἔὰν τοῦτὸ κατορθωθδῇ θὰ θαυ µατουργήσουν καὶ πά- λιν. Τὶ λέγουν οἳ μικρὲς ἤ µεγάλες γεωργικὲς ὁρ- γανώσεις μὲ παχέα γράµ µατχ καὶ τὲς πολιτικὲς των ἐνασχολήσεις Βροχῶν καὶ τὲς δόµες καὶ τὲς Αλλὰ παραλλήλως πρὸς ὄχθες νά διευδειήσουν καὶ]τὴν διαφώτισιν πρέπει νὰ ὃ αὐλακιὲς νὰ ἀνοίξουν εἰς τὰ] πάρξῃ καὶ ἢ οἰκονομικὴ ῥἐνί- χωράφια των κατ ἀποστάσεις πρὸ τῶν βροχῶν εἰς τὸ τελευ. ταῖον ὄργωμα νὰ εραβήσουν μὲ τέτοιον τρόπον, ὥστε τὸ τερὺὸν νὰ συγκρατεῖται καὶ τὸ χᾶμα νὰ παρασύρετε. Ἔνπρεπε καὶ τὰ δένδύα των καὶ τὰ ἀμπέλιο των νὰ λα κανωδοῦν εἷς τὴν ἐπρχὴν, ὍῬὸ ἀποτέλεσμα ἦτο εὐνόητον: ᾱ- φῦονος παραγωγὴ, «ἀμπάρια γεμισμένα» καὶ ἡ χαρὰ τῆς τῆς ζωῆς ζωγραφισμένη στὰ πρόσωπα τῶν γεωργῶν τῆς ἐ ποχῆς ἑκείνης. . νισχύσεωῶς τοῦ μὴ ἔχοντυος Νὰ πιστεύσωµεν, ὅτι οἱ γεωργοὶ τῆς σήμερον ὀξεφυλί σῦησαν καὶ ἔχασαν καὶ γεωρ γικάς πατιδόσεις καὶ διναµι Οχι, χίλιες φυρὲς ὄχι, Ἐν κρίνῃ τς ἀπὸ τὴν ὕπαρ- ξιν καὶ σήμµε ον. πυαγματικῶν σχυσις τῶν πραγματικῶς ἔργα ζομένων γεωργῶν, Πρέπει ἐπί. ης δι εἰδικῆς νομοθεσίας, οἱ κάταχοι βουνοπλαγιῶν ἢ ἄλ. λως κακλιµένων χωοαφιῶν νὰ μὴ δύνανταί νὰ τὰ χρήσιμο- ποιήσουν, ἐὰν δὲν γίνουν αἱ ἀπαιτούμεναι. ἀνειδιαβρωτικαὶ καὶ συγκρατικαὶ τοῦ. νεροῦ ἐυ- γασίαι, ᾿Εδῶ πάλιν πρέπει νὰ κα: ταῤληῦῇ προσοχὴ εἰδικῆς ἑ- τὸ µέσα διά νὰ συ μμορφωῦῇ, μὲ μακρύῦδεσμα δάνεια τά. ὁποῖα ἀσφαλῶς δά Ἑεπληρώσῃ. μὲ τὴν οὔξισιν τῆς παραγωγῆ:. Χοει ζόμεῦα κοινώωνικογεωφγικὴ νο μοδνοία πρώτιστα πάντων. εωργῶν ποὺ μποροῦν νὰ εἴ- πρι κ ς . γεωρΥ | | Π]ωέποι νά καιαδιώχεται ὦ ναι ὑπόδειγμα καὶ ᾿ σὺ πλέον]. λ ον κ κ . ας . Εκληματίας { οΦυγὸος ἐκεῖ προχωρηµένες χῶνες. Οέλουν ο να ον ο γα Ενα οἱ γεωργοί. µας Ἐύπνημν]νυς τοῦ ὁποίου ἡ δόµες ἤ ὅἕ- ἁτὸ προγματικυὺς ψίλους τῶν κυυν χαλάσει καὶ δὲν τὺς ἄπι-. γεωργών, γεωργικοὺς ἁποστὸ Ιδιορθώγει ἢ καλλιεργεῖ κατά λους καὶ μι ἀπὸ μεγαλόσχη- ερόπον ἁπάδοντα πρὸς τά πο Ἱπους κουπβαλητοὺς, ποὺ. κιµί. κ. ο μι ρἱόματα τῆς πείρας. καὶ τή: αν σχέσιν δὲν ἔρουν μὸ τὰ ἢδη : παὶ ἕδιμα τῶν γεωργῶν, τὴν νουτροπίαν καὶ τὰς ταραδό- των: οἳ 3 , νε ἁπύλυτος ἀνάγκη. καὶ ιᾗ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἔνδια- | Γαερύμονοι διὰ, τὴν Υποργικὴν, νὰ φφον- | ἐπιυτήμης, Ἀροιάζεται ὅμως περαιτέρω ἐξονύχισιν τὸ θέμα. µας καὶ δά. συγιχίσωµεν προσεχῶς, “Υπεύθυνος: {1 ΠΕΛΑΓΙΑΣ αύποιςς «Εωώιναεζιάκος» Διμεοὺς 0 εστω πε μα Ηἱ ΛΠΗΤΗ [ΗΡΙΚΗ ΠΜ) Γὶς τὰ σχέδια ἐπὶ σχεδίων τὰ ὁποῖα καταστρώνονται εἷς δια: φόρους συσκέψεις Ἀπισήμων, ἄί εἶνε Φυνατὸν νὰ φάση ἡ φωνὴ ἁας, ὑδὰ ἠδέλαιδ νὰ εἰσηγηδῶ- εν, ὅπως συμπεριληφδῇ καὶ ἡ ἵδρυσις ἑνὸς εωργικοῦ διαῦ» μοῦ εἰς τὴν ᾿Βπαρχίαν µας. Αὐτὴ μάλιστα τὴν φορὰν, δὰ χάκωμεν εἰδικὴν ἔκκλῆσι οἳ δύ) ιἐνδιαφέρον καὶ ἡ ἁγάπη των πρὸς τὴν πρόοωδ)ν τοῦ κυπρίου, ιᾶς ἐδόθή πολλάκις εὖὔκαιρία νά ἐκτιμήσωμεν. Αὐιῶν τῶν δύο ᾖληθδεινάἁ κυρίων, ἥτοι τοῦ - - π ΄ Διοιιη]τοῦ «{εμεσοῦ κ Γουέ. των καὶ τ ὃ πρ. «ἀαυὺυνιοῦ τῆς Γεωργίας κ. Χὲρσε, ἐπικαλούμε δα τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὸν σκο» ᾿ 4 « - 4 3 ” ει πὸν τὸν ὁποῖον δὰ ἐπιδιώξῃ ἁσ φαλῶς ὅ γεωργικὸς στιαῦμὸς τὸν ὅποῖον εἰσηγούμεῦα. Ενε πολὺ γνωστὸν ὅτι εἷς τὰ δύ2 τρίτα τουλάχιστον τῆς ἑπαρ χίας «{εμεσοῦ πρὸς τὴν δάλασ- σα», εὐδοκιμοῦν κοντὰ εἰς τὰ χαρουπόδενδρα καὶ τὰ ἐλαιόδεν- ὁρα.. Γνωρίζοµεν τὴν μεγάλην , - νι ΑΛ πηροιμοζνοεν τοῦ κ. Ἀέρστ διὰ τὴν ἀνάπτιυξιν τῆς καλλιεργείας τῆς ἐλαίας ἐν Κύπρῳ εἷς βαὺ μὸν νὰ ὑπερκαλύψ] τὴν αὐτάρ χειαν. - 4 ΄ ᾿ κρῶν τὰς προσπαδείας πρὸς εἰ- σογωγἠν καλλαέρων ποικιλιῶν 9 ρ᾽ 9 / ἑλαίας ἐν Κύπρω Εἶνε ἀἁπαραίιττον τόρα νὰ ἱδρυδῇ καὶ ἕνας σιαδμὸς εἰς Λιτέρευσιν καί ἐξάπλωοιν τῆς ἑ- λαίας. Γνωρίζομεν ὅτι εἷς τὴν ἐπαρχίαν «4ευκοσίας ἠγοράσθη- σαν ἡᾗ ἐνοικιάσθησαν ἀἐκτάσεις πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον εἰς διά- φορα µἑρη- : καιρία νὰ ἀποκτήσωμεν ἕναπρώ της τάξεως σταθμὸν ἕτοιμων κα ὑόλα. 'Ο σιαδαὺς αὐτὸς εἶνε τὸ γνωσιὸ κτῆμα τοῦ µ. Δήμου Ναιζηπαύλωυ ἡ Ζινατδιά. Ἵνα τεράστιων οἰκσδό(ωμωι μὲ ἀἄπο δήκας, μὲ μικρὸν οἰνοποιεῖω,μὲ νερὸ καὶ μὲ τοὺς ἁπαραιτήτους κοιιῶνας τοῦ τε προσωπικοῦ καὶ τῶν ἐκπαιδευδησομένων καὶ εἰς δαυμασίαν θέσιν κέντρου τῆς περιοχῆς. ἀὐιὸ προκειµένου νὰ τὸ ἀποντή η) ἡ Κυβέρνησις δὰ χοησιμεύσῃ νὰ διδ4 1 τὴν καλλιέργειαν τῆς ἐ- λαίας, τήν ἐξηαέρωσιν καὶ τὰς γέας ποικιλίας, τὴν ουλλογὴ τοῦ καρποῦ καὶ ὁιατήρισιν αὖ τωῦ. Φυγχοόνφς δὰ ἑξοικιώ νῇ τοὺς ἑκταιδεαδη]σωμένους μὲ οὖν παρασκευὴν ὑγιειοὺς ἐλιίου. κα. τὴν διατήρήησιν του. Οἱ ἀπιλ λαγῇ ὁ κύπριως ἀπὸ τὰ δηλητὴ ρια τὰ ὁποῖα τρώγει διὰ ἔλαιον καὶ δὰ πρυοσιαιευδῇ ἡᾗ ὑγεία τοῦ ἐργαζωμένου ἀπὸ τὰ ὕπυυλα τραύματα τοῦ ὀργαγισιοῦ του. “ὐιὰ δὰ διδξ εἰς τοὺς. ἄγρο των, ὁ λόγια τώαιδιις καὶ τοὺς γονοῖὶς σιαδαὺς αὐιὸς ὁ λίγα καὶ πολλὴν ἐργασία. δινταζύμεὺα. ὅει . α 3 αὐιό ὑὰά τό κτῆιωι « ΄ ς δια λειένη. ἡ κο) ὄνεια Χαιζημιιύλου νὰ τό ἦ ο πορπχωοή ο] ὑπύ εὐνοϊκοὺς ὅ οους ᾖ καὶ γὰ τό δωρήσῃη διὰ 3. δα ον. ΄ ΄ τον μεγάλων αὐτόν σκοπών. }ίς τό ο αεῖον αὐιό φαντάζοµιι ὅτι ὁ κ. Γουέυτων ὑὰ εἶνε τό κια ’ . 3 { ταλλ/λόεερο πρύρωπων νὰ ἐπόμ βη. ἀνωτέρους ”Αγγλους Ίειτουρ: γοὺς ἐν Κύπρῳ, τῶν ὁποίων τό ἀγνὸ διὰ τὴν πατρίδα µας ”Βχομεν γράψει διὰ µα-- 4 φ ΄ τα α 3 μ τὴν ἐπαρχίαν µας διὰ τὴν καλ- δεσπόζων τοῦ: Υ” πάρχει μάλιστα Ἰαμπμὰ εὔ- κα λασαπκον ώρα διοκτήεήσι--- ΔΕΥΕΡΑ σμηα ΠΕΛΒΓΙΗΣ απ πομμομ- 10 ΒΗΝΛΙΝΙ ΙΦΙΝΗΙ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ | ἐν ωστοσο ισαστωσωστ- ει μον {9147 { ἰ | Γραφεῖω ος ο τω ας ' -. Γτ. απ, ΟΚΚΟΝΟΓ Νο Αν ος ος ο σ µ ἱ ἡ ντος {ον Αρ. αὐλ. | ΛΑΜΕΣΟΣ τα ο Ἂνά π ἳ «κ. οτι Ῥηλ. 206”. Η9 (μὴ γο. ΟΡ ΛΝΟΝ’ πο ωὶ νο ώ γ ὃ ΣηΝΕΙώΜΑΙν. Σύντανμα καὶ Συντανγματικαὶ ἐλευδερίαι Παρέστημεν κατὰ τὴν ἐναρχτήριον συνεδυίαν τῆς δνμ- βουλευτική: Συνελεύσεως, ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ δηµυσιο: γράφου. Πδελήσαμεν νὰ διαπισιώσωµεν τὴν ἐξελισσομένην χαιάστασιν καὶ νὰ παθακολουδήσωμεν τὰς λεπτομερείας. Δὲν προκαταβαλλόμεθα ἀπὸ οἱουσδήποτε λόγους καὶ παραστάσεις, µένοιμεν πάντοτε ψύχραιμοι ἐρευνηταὶ τῶν γε” γονότων καὶ συνηθίζαμε νὰ τὰ ἀντιμετωτίζώω τον μὲ τὸ Π1- ρος τὸ ὁτοῖον ἀνιλοῦμεν ἁἀπὺ τὴν πραγματικότητα, ᾿Εΐς τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν ἀπὸ τῆς πρώτης ἐκδόσεως διεσφινήσοµε τὴν στάσιν πας καὶ ἐξηγήσαμεν τὴν ἔναντι αὐτῆς πολιτείαν µας, Θέλοιμνν τὸ Ῥύνταγμα καὶ εἴμεδα Όια οὗται τῶν πολιτικῶν ἐλευδαριῶν τοῦ ἀἁτόμου τὰς ὑτοίας θεωροῦμεν ὦ: τὸ ἱερώτερον ἁπήκτημα τοῦ πολίτωυ δια ιέ- σου τῶν αἰώνων, έποτε δὲν ἡιπορεῖ νὰ μᾶς κάµῃ νὸ ἀνταλλάξωμε τὴν ἐλευθερίαν µας καὶ τοὺς ἐλευδέρους δεσ- μοὺς. Θέλομεν ἀκόμη τὸν συνταγματικὸν βίον µμιᾶς κοινῳ νίας, διότι µόνον δι αὐτοῦ τοῦ. µέσου δὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς μεγάλης ἀρετῆς τοῦ πολίτου, τὴν ἁπυίαν ὁ σοφὸς ᾿Αριστοτέλης θαυμασίως ὁωίζει διὰ τὸν ἀγαθὸν πολίτην: «Τὸ ἐπίστασῦαι καὶ δύνασθαι καὶ ἄρχεσθαι καὶ ἄρχειν». ἴζατ) αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ µάνον θὰ ὑπάρξῃ ἡ ἁπα- ρυίτητος, διὰ τὴν ὕταρξιν κάθε πολιτείας, πειθαρχία ἕν τῷ πολιτινῷ βίῳ τῶν τε ἀρχόντων χυὶ τῶν ἀρχομένων,. [Καὶ μόνον μὲ τὴν ὕπαρξιν πολιτῶν ἁληθῶς ἐλευθέρων καὶ πειθαρχούντων ἐχόντων πλήοη συναίσθησιν οὔ µόνον τῶν δικαιωµότων αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν καθη- πόντων αὐτῶν, ἐμπνεομένων ὑπὸ τοῦ πνεύματος τῆς εὐλαβείας καὶ τῆς ὑπακοῆς πρὸς τὰς κατὰ τὸ σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους ὃ ᾖσταμένας καὶ ἐνεργούσας ἀρχὰς καὶ τοῦ σεβασμοῦ τῶν ἀρχόνιω) πρὸς τοὺς ἀρχοιένους, εἶναι ὄυνα- τὸν νὰ ὑπίρξῃ ἀληδὴς ἐλευθερία. Τὸ ἰδεῶδες τῆς ἆλη- δοῦς ἑλευδερίας ἐκίνησε τοὺς ἐππναστατήσαντες λληνας τοῦ {1821 νὰ συνέλδουν εἰς τὴν ην Ἱάλνικὴν των Συνέ λευσιν τῆ: 90 Ἀσχεπβρίου 1821, ἓν µέσῳ μ.ιχῶν καὶ ἀγώ - «ων διὰ νὰ μεριμνήτωσι σευρὶ ἐλευδόωου πολιτεύματος, τὺ -ὁποῖον ἔθετον ώς προὔτύθέσιν ἀναπιύξεως ἐλευδέρου κράτους. Καὶ εἶνε τὸ ἴδιον ἰδεῶδες τὸ ὁποῖον ἔκαμε τοὺ- Ελληνας δ3 περίπου ἔτη μετὰ ταῦνα ἤτοι τὴν ὅὴν πτεμβοίου 1842 νὰ λάβωαι καὶ πάλιν τὰ ὅτλα καί νὰ ἐχ διώτωσι ἕνα φιλόλαον βασιλέα ὅπως ὁ Όδων διότι ἢλε: λον τὴν ἑλευδερίαν τοῦ. Λαυοῦ κατησφαλισμµένην ἔναντι υἱασδήποτε παραβάσεως, ὐ τὸ δυὺς δημοκρατικοῦ Συντάγµα: τος, λ[ᾶς λέγουν τι, τὸ Σύνταγμα γίνεται ἀφυρμὴ νὰ κα: Ὀμοτερήσῃ ἡ ἐπιδίωξις τῆς ἰνώτεως μὸ τὴν μητέρα [Τα- τυίδα καὶ εἶνε τοῦτο ἐνιιντίον τῆς πυλιεικῆς, «ννωσις καὶ µόνον νώσις»., Φιλονεικσῦμεν τὴν ἀρχὴν τωύτην καὶ λέγυ- μεν πρὸς ἅταντος, ὅει τοῦτο εἶναι κακὴ πολιτική καὶ µήδα- μινὴ ἐξυπηρέτησις τῆς ὠθαίας ἰδέας τῆς [ατρίδος. Θέλο- μεν τὴν μνοσιν καὶ τὴν θετόομξν ὑπεράνῳ ὅλων, ἀλλὰ πιστεύόμεν τιµίω καὶ εὐσυνειδήτως, ὅτι μὲ τὸ Σύνταγμα δὲν ἀπεμπόολεῖται ἡ ἰδέα αὐτὴ, ἡ ὁποίκ ἤκμχσε καὶ ἠνδρώβη µέσα εἰς τὰ στήθη τῶν σληθεινῶν τῆς Εύπρου πατριωτῶν πχὶ νει καὶ θὰ πχρχµένη ἄσβεστος εἰς τὸν αἰῶνα. Δὲν ξέρομεν πότε δὰ εἶνε ἡ εὐλογημένη ἐκείνη ὥρα τής Ενώσεως, ἥν πο»οῦμεν ὥσον τίποτε εἰς τὸν πόσµοόν, ἀλλὰ καὶ ἐὰν αὗριον πρόχειται νά γίνη ἡ ἝἜνωσις εἴμεθα θιασῶται τοῦ Συντάγματος. Βισίµως, ἠδύνατο νὰ ὑπυστηρυθῇ ὁ ἰσχυρισμὸς, ὅτι ὡς ἔχουν τὰ πράγματα δὺν δὰ ὑπυβληδῃ τὸ ὃ-ὰ τὴν πευίστασιν Σύνταγμα. Οι συνεφωνυῦμεν μεβα τῆς γνώκη: ὅτι κακὴ καὶ ἔσφι αλμόνη ὑι]ῆοξε τῆς ὁδοῦ, ἧτις δά μᾶς φέρῃ πρὸς τὸ Σύνταγμα, ἀλλὰ τοῦτο, δὲν εἶνε λύγος νὰ ἁτελπισθῶμεν, 9ὰ. δώσωμὲν ἰδίους δε καὶ εἴ Γροον πα αυ Τί νά | πο ο φυν δά ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΜΠΡΟΣ ΑΙΗ ΜΙΠΝ ΚΗΕΛΥΤΕΡΗΝ ΗΥΡΙΟΝ ᾿Αξιότιμε κ. «ιευδυστᾶ, τῆς Ερημερίδος «4Ρ4 515) Ὀφείλω νὰ σᾶς συγχαρῶ γιὰ τὸ ἄρθρον ποὺ γράψατε ὅνιὸ τὸν ἄνω ττελον. Εϊναι ἁπιὸ σεά σης ἀπόιεως συντελεσιικὰ διὰ τὴν πρόοδαν τοῦ τύπον µας ὅσα εἰσηγείσῦδε, ἆλλά γιαεὶ νἁ πε: ριορισθῆτε στὴν εἰσήγηαιν σας ἀναφέροντας μόνον τὰς βιοµηχα- ρίας ΚΕΟ καὶ ΣΧΙ24 Γιατὶ δὲν ἑκάμετε µμνείαν καὶ διὰ τὸ ΚΕΡΑΜΟΠΟΙΕΙΟΝ ἀεμεσοῦ Αὐτὸ πρὸ παντὸς σιρέπει ᾖἤ νὰ Κρατικοποιηθδῆ ἤ νὰ τεδῆ ὄἕνας φραγμὸς εἷς τὰς ὑπερόγκσους ει μὰς, ποῦ πωλεῖ τὰ προξόντα του. Καὶ ἐξηγοῦμαι. 'Ἡ Κυβέρνησις ἔψὔεσεν εἰδικὸν προστατευτικὸν ὁἆασμόν διὰ τὰ ἐξωίδεν εἶσαγὸ μενα κεραμίδια, τὰ ὁποῖα ἅπε κλείσφθησαν. ᾿Ενθυμεῖσθε καὶ ἐνθδυμούμεθα ὅλοι, ὅτι τὰ πρώ της τάξεως ΓαλΛικὰ καὶ ᾿Ίταλι: κά κεραμίδια ἐτιμῶνιο «Δ4ίρας 4 Ο.Ο τὴν χιλιάδα τὸ πολὺ μὲ ὅλα τὰ ἔξοδα, ναῦλα καὶ δασμοὺς παὶ τώρα, ἄν ἐπιτρέπετο ἡ εἰ. σανωνὴ τῶν τὰ κνεραµίδια τὰ κεραμίδια δὰ ἐπωλοῦντα οὐχὶ πέραν τῶν 4ιρ 10 0 Ο τὴν και”. λιάδα. Τὸ Κεραμοποιεῖον Αειεσοῦ, ἐξασφαλίσαν τὸ ᾖλοναοπώλιον μὰς σωλεῖ τὰ νεραμίότι καὶ τοῦβία του εἰς ὑτερόγκους τι μάς, ποὺ μὲ κανένα λόγον δὲν Φδικαιολογοῦντσι. Μᾶ: πωλοῦν γιὰ χευσάφι τὸ χῶμα τῆς Κυ πριακῆς µας γῆς, Διατὶ νὰ μὴ ἐπέμβη ἡ Κυβέρνησις νὰ δέση ἕνα φραγμὸν εἷς τὴν κερδσσκο φίαν αὐτὴν Δὲν καταλαμβάνει ᾗ Κυβέρνησις, δει ὁ ἀδικαιολόγη τος αὐτὸς ἠψωμὸς τῆς τιµῆς τῶ: προιόντων τοῦ Κεραµοποιείου συντελεῖ εἰς τὸ νὰ μὴ τολμᾶ να νεὶς νὰ κτίση, ὅταν μάἶιστα τάἀ κεφάλαια του εἶναι περιωτεσµέ. να δὲ» ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυ βέρνπσις, ὅτι αὐτὸ συντελεῖ εὖ- τὴν ἔλλειψιν στέγης }Μὰ, ἔἐαὶ τέλὀυς οἵ Ἰέτοχοι τοῦ ἕεραμο: ποιείου Δεμεσοῦ ἔγειναν Λόρδοι. γίνη ὃ ἀποφασιστικὸς ρυθμιστὴς τῆς παριγωγῆς του. ᾽Ειιβάλλειω ἡ ἄμεσος κρατι- κ ποβῃοις τῶν κυριτέρων βιωµήηχα- γμὺν τῶν οὐσιωδῶν γεωυγωῶν προ” όντων» 41 οωτηρία τῆς πα ρίδος Γ ὑπέριατας νόμος. (15ο, Προοδ. Κόμμα Κύπρου) έ- κ) έ 8 - Α ΄ 9 . , ε α µ [νὰ προμηθευδῶσι μὲ πρώτην εὐκαιρία µίαν Ὑδρσοφόρςο. µίαν ἄλλην φαεινὴν πλευρὰν τῶν ἐνεργειῶν του. Συνέλοβε ὅλας τὰς ποασότησας τοῦ ἀφιχθέντος μαλλιοῦ πλεξίµατος.... καὶ τὺ ἐναποῦδήκευσεν Εἶνε περίπου 905 χιλιάδες λέπρες µα] λὶ. Ποσύότης ἀρκετὴ διά τὴν ἀντεμετώπισιν τοῦ ἐγγίτοντος χειμῶνος. Δὲ/ τὸ ἀφῆκε εἰς τὴν ἐλευθέραν ἁγορὰν νὰ τὸ δισνείµῃ ἑνωρὶς εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκη. Θὰ πληρώση τὸ κέρδος εἰς τοὺς εἰσαγωγεῖς, ἆλλ᾽ οἱ καῦμένοι οἱ µεταπωλη- ταὶ εἰς τὶ ἕπταισαν νὰ στερηθῶσι τοῦ παρεχοµένου κέρ: δου-, τὸ ὁποῖον εἶνε ὁ ἄρτος τῆς οἰκογενείας των Τὶ πει- ράζει, τὸ κέρδος δὰ τὸ πάρ τὸ μῆμα τοῦ Ελεγκτοῦ, διὰ νὰ καλύψῃρ τόσας καὶ τόσας δαπάνὰς Τὸ Ἑμῆμα-- Ἔμπο- ρος. Ας καμαρώσουν οἱ πολῖται τὸ γεγανός, ἂς μὴ λη- σµονήσουν ὅμως, ὅτι τὸ καλοκαῖρι χιλιάδες πολλαὶ χιλιάδες λέπραι μαλλὶ, ἠγοράεῦη ἐλεύθερα καὶ ἀπήχθη ἀπὸ τοὺς πύιχιλωνύμους παραδεριστὰς µας, οἵτινες ἡλῦον κατόπιν ιῶν Ὀυσιῶν τῶν... τουριστικῶν γραφείων. Οἱ ξένοι ἠγόρα- σαν τὸ μαλλὶ τῆς Ἰζύπρου ἐλεύδεροι. Οἱ Κύπριοι καλοῦν- ται νὰ.πάρουν μαλλὶ μὲ ἀγῶνὰς καὶ διαπληκτισμοὺς κατὰ τὸ ἔβγα τοῦ χειμῶνος ἴσως, ἄν δὲν πάβουν εἰς τὸ τέλος «μαλλὶ τῆς ἀουρίδας». 'Ὑδροφόρος Τὴν περααµένην [ζυριακὴ εἰς τὲς δόξες του τὸ ἀλίμενο λιμάνι τῆς Λεμεσοῦ. 6 ἤ Τ πλοῖα ἐπιβατικὸ καὶ φυρτηγὰ ἦσαν ἠγχυροβυλημένα καὶ ἐδούλέναν, Ἔναι φαινόμενο τρα” γικὺν διὰ τὸν τόπο µας ἦτο καταφανὲς. Δὲν εἶναι καθόλου τιμητικὸν καὶ κάµνυμεν ἔκκλησιν εἰς τάς ᾿Αρχὸς. Ενα ἢ περισσότερα πλοῖα, ὡς συνήθως, ἐζήτησε νερὺ καὶ τοῦ ἑστά- λη. Ποῦ νοµίζητε ὅμως ᾿Ἠνιὸς φορτηγίδος. Φὰ εἴπη τις αὐτὸ εἶνε ἀπίστευτον. [ζαὶ ὅμως παρόλο ποὺ ζῶ- Ν 3 Δ - φ ν - . 3 ιά - με σὲ ἐποχὴν φοβερῶν ἐπιδημιῶν καὶ ἐπιβάλλεται λῆψις αὐστηρῶν µέτρων ὑγιεινῆ:, ἐδόσαμε ορὺ εἰς τοὺς καῦμέ: νους τοὺς ἁγνώστους µας νανυτικοὺς, µέσα οὗ μαοῦνα, Ίσως βυώμικη ἴσως ὃτι θέλετε πάντως τελείως ἀκατάλληλος διὰ Ιτὸν σκυπὺν. Κάμνομεν ἔκκλησιν εἰς τὰς ᾿Αρχᾶς καὶ ζητοῦμε ᾿Εξακολούθησις τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως ἀσφαλῶς στιγ ματίδει τὸν πολιτισμὺ µας καὶ τὰ κυδήκοντά µας εἰς τοὺς ναυτιλλομένους, :Μουχταροχκρατία αίστωσιν (δέν φαίνεται μεγάλης σημασίας, διότι οἶνε μία ἀκατανόητυς χατάσυτασις μὺ τὴν συνήθνιαν ἐκ κατυλλη) ότερον μέρους τῆς ἁστυνομίος νὰ ὑπυδειχνύει κάθε χρόνον τὰ ἴδια ἱπρύσωπα εἷς τὸ Διοικητήριον, τὸ ὁπυῖον μὲ τὴ σειρὰ του ἡ ἀυνχὴ. / διορίζει πάντοτε τὰ ἴδια ὑποδεικνυύμενα πρόσωπα. 'Η Ἰκυ- [δέρνησις πρέπει νὰ προσέξῃ τὸ ζήτημα οὐτὸ ὅὧσον καὶ ἂν εἶναι οὐσιῶδες, Λὲν χυόνου ες τοὺς ὑπευθύνους, οήπέρον καὶ ὃὰ ὀπιφυλαχθῶ: Γδέλομεν νὰ ὑώσωμε λεπτυµδρείας τῶν ἀποτελευμάτων τῆς εν νὰ ὑποβάλωμον εἰς υκληρὺν κρινικὴν νὴν παραυχεδη» υομένην αρὺς τοῦτο ὑυγασίαν, χως εἰς πάθδυς καὶ ἔκδυυν, Αν ὕλοι οἵ δυνόαενοι πολῖευι δεοιμ. αοθῶσι διὰ δίαν αὖ χυχῆς αὐτῆς Ὀακτικῆς, εἴγαι ἄλλωσιε πολὺ γγωυτὰ εἲς τὸν ἄνθρωπον ἀχύμα, Ὀεβαίως πιοτεύοµεν, ὔτι, πονὺν μὺ εὖν ὕπαρξιν ὃ υντάγµατος τηρὰν ἀλλ) ἐικοδομαικὴν κυιτικὴν τοῦ ποσυχυδίου. ουν. τεἰς τὴν Κύπρον τὸ ζήτημα τῆς διοικήσεως τῶν Κοινοτήτων τάγματος, ἀυφαλῶς δὰ ἑτιτύκωμὸ τὸ ἅνιοτογ. Ἠλεγχτῆς Προμηθειῶν Νυνεχίζεται «νεπηρίαστος εἰς βερὸς ἐλεγρὴ προμηθειών μλι, Σήμερον δὰ παράσζωμεν τὴν ὁρᾶοιν του, ὁ φυ- [ματίοις χαταστάντας Μουχτήρας, Θὰ εἶνσι µία ολὴ δά λάρη τὴν δέουσαν λύσιν, ἀλλ᾽ ἕως τόνο, ἔσιω καὶ προσώ- υινῶς, κάμνομεν ἔκκλησιν εἲς τοὺς κ.κ. Λιοικητάς νά καινοτα- μήσωσι καὶ νά ἁπυλλάξωσι τὸν τύπον ἀπὸ τοὺς ἐπαγγελ ἀοχὴ πρὸς εὖν ἀνόρδωσιχ, « μαμα Κύπριος ἀγράτής τότε μό- σωῦῆ, ὅταν ὁ παραγωγὸς Θέ]ει νὰ τοὺς νάµη Ῥοκφέλ]τερ ἤ ὧδρι καὶ ὅ ἄαὸς νά μένει στὸ ὕπαιδρον | Φυνάζετε νά Κρατικοποιηθοῦν ἡ ΚΕΟ καὶ τοῦ ΣΧΙ24. Πάει Ναλὴ, ούιιΦωνοι ἁλλὰ καὶ τὸ κΚΕΡΑάΜΟΠΟΤΙΕΙΟΝ εἰς εἰ βση- δεῖ τὸν ἀἄγροτικὰν κόσµαν ἤ καὶ τόν μικοσαστὸν ἤ τὸν φιωχόκα. σµον Μήπως αὐξάνουν τὴν ει- μήν τοῦ Κοκκινοχώματος ἢ τοῦ χώματος τῆς Γεράσας Τώρα ὁ κόσμος θέλει νὸ πτείση κάθε φιωχὸς Φέλει νὰ κάαη . ἕνα σπιτάκι νὰ στεγασθῇ. δΜά πῶς δὰ τὸ κάµη, ὅταν κοντὰ σε ἄλλα δὰ σηεφδῆ πὠ: σρέ- ᾿ πει νὰ ξεθεωθῆ γιὰ νὰ πάρη μερικὰ ταῦβία καί κεθαμέδια ποὺ γίνονται ἐπιτοποίως ἀπὸ ιὁ χὤμα τῆς γῆςτου Πιαυτὸ ὁ- φίσταται ἀκόμη τὸ Ενοικιοστά: σιον, συξητήσεις, ἐξώσεις, Συ- νέδρια ᾿Βνοικίων, ἀπελπισία, Γιὰ σκεφθῆτε το καλά. 'Ἡ Κυβέρνησις ὄφείλει νά δ- πιτάξη τὸ Κεραμεῖον ἐπὶ τοῦ παρὂντος ἤ νὰ ἐπιβάλη σ᾿ νὰ παράγη ὠὡρισμένήν πασότητα καὶ νά τὴν πωλῇ εἷς µίαν τιμὴν ποὺ καὶ κέρδη λαγικά ν᾿ ἀφίνη μαὶ προσιτὴ νὰ εἶναι σιἁ πεω- χικὰ βαἸάντια, ἕως ὅτον τό Κρατικοποιήση. Αὐιὰ φέρω εἰς γνῶσιν τοῦ Κυβερνήτου μὲ τὴν πεποίδησιν. ὅτι ἑλά ἐνεργήση τά Φέοντα. ζαὶ πάλιν συγχαζρῶν ύωᾶς διά τὴν εὐδάρσειαν καὶ ὠφελιμότητα τῆς 4ημοσιογραφε: κῆς σας προσπαθείας. ἀ4ιατελῶ µετά τιμῆς ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΣ άευκοσία δ.11.1947 Δίδεται ὄνομα καὶ διεύθυνσις, αὐτὸ Σ.Σ. Εἴωεθα ὑπόχρεοι διά τὰς διατυπουµένας ἀνωτέρω πα” ρατηρήσεις τοῦ ἐπιστολογράφον µας. καὶ πειµένομεν ἀπὸ τὸν κάδε ἀναγντώπτη µας τὰς ἰδικὰς του παρατηρήσεις. 1ὁ ἐνδιαφέρον τοῦ κοινοῦ μᾶς ἐνθουσιάζει καὶ ας γιγανιώνει εἰς τὰς ποο- σπαθείας µας διὰ τὴν ἀνόρθω» σιν τοῦ μεγάλου κοινοῦ. Νά εἶνε βέβαιος ὃ ἐπισιολο- γράφος µας, δει δὲν ᾿ εἶναι οὔες ἐσκεμμένη οὔτε τυχαία ᾗ κατ) Ἰαύτόν παρήλειψις νὰ ἀναφέρωμε -- -. 5! τὸ Περαμεῖον «{εμεσοῦ. Τὸ ἕ- χομεν ὑπ ὄψι΄μας, μᾶς τὸ ἓν- δυμίζωυν καὶ οἱ ἐργάται μὲ τὰ ο ἡώλο . ὺ Λαιιβά- μµεροκάµματα πείνης ποὺ λαιζά νου», αἳ δυσμενεῖς συνδῆχαι ἐρ γασίας καὶ τὸ ξεκούμπισμά των εἷς πρώτην εὐκαιρία. Θὰ τὸ σχολιάσωµεν συντόμως καὶ ἐλπίζομε νὰ μείν] ἱκανοπὸι» μένος. Πάντως ἄς µάδη ἀπὸ τόρα ὅει ἔχομεν τὴν γνώμήν, πὼς τὸ ἄεραμεῖον ἀνεὶ νά κρα” τικοπουηῦδῇ, πρέπει νὰ ὃ ἡ μ.ο” τεκοποιηὺ ῇ. ᾿Εδῶ δὲν ἔχωμεν τὰς πρώτας ὕλας πιιρα” )ώμένας, ὅπως συμβαίνει μὲ τὸ σταφύλι καὶ τὸ χαροῦπι, τὰς ὁ- ποίας παίρνει ἡᾗ Πιοιοχανία εις τὴν ἀτομικιστικὴν αὐτῆς ἕκμα τάλλευσιν. Εδῶ πρέπει «κυρίως νὰ βελιιώσωμε τὴν ιὔὐχὴ» τῶν ἐργατῶν παραγωγῆς καὶ γὰ προ «αδεύσωωε μὲ φὐινὴ ἀνύοωπι: στικὴἡ σιέγή τὸ πολὺ κωινό. “ο ἱπόλεμυς ἔδωνεν ἰδιωιέραν ὤδη σ ά 3 σιν εἷς ιόν ὁημοτικὸν βιομήμ)α Ινιομὸν καὶ περὶ τούτου ὑὰ ουνε χίσωμεν. 6 ἐ Ἁ { / ἑ

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΕΝΑΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ 2p
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ & ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ 2p
ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ 2p
ΕΜΠΡΟΣ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑΝ ΑΥΡΙΟΝ 1p
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 1p