------ | Ἱδιοκτήτης:--- ΔΕΥΤΕΡΑ | ΙΙΟΒΝΝΗΣ ΠΕΛΕΓΙΣ | ΗΛΙΝΙΙΙΝΙ (ΦΗΑΙΣ νοκνηριον. | μη ερρναμανκ νι 1947 | Γραφεῖα: {ο ονος | 1. Π. πεμώμώς Νυ ᾗ Έτος {ον Αρ. φύλ, ΛΑΜΕΣΟΣ ' | τ κ, αἲ, Τηλ. 200 1 Τιμὴ 1 νο 21” οΡΡΙΝΟΝ ον αρυτικυνγ ΠπρουιΕΥΤΙΚΟΥ ΚΟΜΝΑΤΟΣ | ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ Μετονάστευσις ...---ομ Βἰσηγήθημεν ὅπως κάθε καλὺς παεριώτης συντελέσῃ εἰς τὺ νὰ ἀναχαιτιοῦῇ αὐτὴ ἡ ἄστοχυς καὶ καταστρεπτικὴ διὰ τὴν πατρίδα µας τάσις τῶν νέων Κυπρίων νὰ ὀκπα- τριοῦῶσι πρὸς ἀνεύρεσιν καλλιτέρας τύχης. Πρέπει μὲ κάθε Ὀυσίαν νὰ ἀνακυπῃ τὸ ρεῦμα πυὺ ἀποστραγγίζει τὴν ἱκμάδα καὶ τὸ μέλλον τοῦ τόπαυ µας. Ἡ θλιβερὰ αὐτῆ Ὀεωρία τὴν ὁποίον παρακολουῦυῦμεν κὰδε ἀναχώρησιν πλοίου διὰ τὸ ἐξωτερινὸν δὰ ἐξακολουθεῖ νὰ : εἶναι µία αἱμάσσουσα απληγὴ εἰς τὸν κυπριακὸν ὀργανισμὸν, ἕως ὅτου τὸ µικρόβιον νῆς ἑξουθενώσεως ἐκκαθαρίσῃ τὴν κυπριακὴν γενεὰν καὶ τὴν ὁδηγήτῃ εἰς τὴν ἀσφαλῆ µετο- πολεμικὴν παραγωγικὴν καὶ ἀγροτικὴν χοεωκοπίαν. Καὶ νὰ βλέπῃ κανεὶς πύσας δυνατότητας ἀναπτύξεως ἔχει ὁ τόπος ας, αἱ ὑποῖοι ὅμως μένουν στεῖραι ἐξ ὑπαιτιό τητος τῶν ὑπευθύνων, ἑξ ὑπαιτιότητος ὅλων µας, διότι ὅλοι εἴμεδα συνυπεύὃυνοι καὶ ἄς μὴ μεταβαλλώμεῦθα εἰς στείρας ἱερεμειάδας, Ἡ Εύπρος δύναται νὰ ἀποδώσῃ ἀπεί ρως περισσότερα καὶ ἡ γή µας ἔχει πολλοὺς ἀνεκμεταλλεύ- τυυς πύρους, Δὲν ἔχωμεν καμµίαν ἀμφιβυλίαν ναὶ πιστεύοµεν, πι στεύυµεν ἀπολύτως εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τοῦ. ἄγοότου µας, ἀρχεῖ νὰ παύσμ ἡ ἀνεπαρκῆς καλλιέργεια, καὶ νὰ σταµατή σουν τὰ ἀρχέγουνα µέσα καὶ αἱ συνθδῆκαι ἐκμεταλλεύσεως τοῦ φυσικοῦ πλούτου τῆς Κύπρου, νὰ ἀλλάξουν χαθολο- χληρίαν. Διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν ἐργασίαν, νὰ δηµισυργήσωμεν πρὸ πάσης ἄλλης ἐνεργείας, τεχνικὸν αἱ ἐπιστημονιχὸν ἐξοπλιόμὸν. ᾿Εδῶ εἰς 'τὴν µα καρίαν Κύπρον τὴν ἀέρινην ἔγινε καθεσιὼς νὰ ἀρχίζωμεν πάντοτε ἀπὸ τὸ ἀνάποδων καὶ τὴν ἐπιστήμην καὶ τὴν εἰδικό τητα νὰ ἀντικαθιστῶμεν μὲ τὴν ἁμάῦδειαν καὶ τοὺς ἔπικιν- δύνους πειραματισμοὺς. Φαντασῦῆτε ἄν τὸν ΒΠρειτανικὸν στόλον ἀντὶ τῶν ἐξειδιχευμένων ναυτικῶν τὸν διηύθυναν γεωπόνοι καὶ τὸ ὑπουργεῖον τῆς ἀεροπορίας ξηλοκόποι. Κάι ὅμως ἐδῶ εἰς τὴν γεωργικὶῖν (Κύπρον ἠνέχθημεν τὸ μῆμα τῆς Γεωργίας νὰ διευύνουν ἐπὶ ἔτη πολλὰ ἄνδρωποι ἀγτελῶς Ἐένοι πρὸς τὴν γ:ωργίαν, οὕτινες τὴν φυτείαν πατα- τῶν νὰ ἐκλαμβάνουν ὡς Φυτίαν ἀπὸ χορυδιὲς. Σήµερον δὲ ἀκόμη τὸ Γ εώργικὸν Τμῆμα διευθύνει ἕνας πρώην ἄερο: πόρος, Εΐνε ἀποκαρδιωτικὸν, ἀλλὰ πρέπει ἐντούτοις διὰ µί- αν ἁληδινὴν ἐξόρμησιν πρὸς ἀνόρθωσιν νὰ ἀρχίσῶμεν ἀπὸ τὴν διάγνωσιν τοῦ κακοῦ καὶ τοῦ ἐσφαλμένου διὰ νὰ δυνη θῶμεν νά προχωρήσωµεν. Αν τὰ πράγματα µείγουν ὡς ἔχουν δὰ βαίνωμεν ἀπὸ τοῦ κακοῦ εἰς τὸ χείριστον. Φἱ Νέοι τῆς Κύπρου διὰ τοὺς ὁποίους ἐγράψαμεν εἰς τὸ παρελθδὸν καὶ μὲ τοὺς ὁποίους σχετίζεται καὶ τὸ ἀνωτέρο σηµείωμά µας. πρέπει νὰ τύχουν ἰδιαιτέρος προσοχής ἐκ µέρους ὅλων τῶν ἀληθεινῶν πατριωτῶν, Δὲν ἠἡμποροῦμεν πλέον νὰ ἐξακυλουθήσωμεν τὸν παλαιὸν χαβᾶν τῆς ἆδια φυρίας καὶ νὰ ἀφίνωμεν γενικά τοὺς νέους τῆς Κύπρου νὸ διαμορφώνωνται, τυχσίως καὶ µοιραίώς, Αρκεῖ ὅτι ἡ νέου γενεὰ ἑπέρασε χαὶ ἔζησε τὰ ὡραιότερά τῆς χρόνια µέσα στὰ βάσανα καὶ τὸς πικρὶος μιᾶς μοκρᾶς καὶ ἀπαισὶας πυλεμικῆς περιόδου. ᾿Επὶ τέλους ὅμως τὸ κοκὺν αὐιὸ παυῆλθε καὶ πυέπει ὁπωσδήποτε -καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου αὐτοῦ νά προσα ναιολισθῶμεν πρὸς τοὺς νέους ὁρίζαντας ποὺ ἐπιβάλλονται ὑπὸ τῶν περιστάσεων. Πρέπει καὶ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ δημιουργήσωμεν. τὸς καλλιτέρα: συν)ήκας διὰ τὴν σω ματικὴν καὶ τήν ἠθικὴν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι δὸ σταδιοδροµήσωσιν. Εϊδικῶς διὸ τὴν ἁγροτικὴν νευλαίαν πρέπει ἐντελῶς ἰδιαιτέρα νά κατα βληῦῇ μέριμνα. 'Ὁ νέος ἀγρότης, ἀρχίζει νὰ μισῇ τὴν ἐρ γασίαν εἰς τὸ χωράφι καὶ τρέφεται μὺ ἁπατηλὰ ὄνειρια τῆς ἀστυφιλίας καὶ τῆς μεταναστεύσεως. ᾿Αποχθάνεταιν τὴν ζωὴν τοῦ χωρίου, εις εἶνε ἡ ζωογόνος δύναµις ἡ ἱκανῇ νὰ ἆ- γυψώσῃ τὸν ἄνδρωπον πρὸς τὸ τέλειον καὶ τὸ Ὀεῖων. Πρέπει νὰ λάβωμιν φοβαρῶς τὸ ζήτηκά ὑπύψιν καὶ νὸ ουντελέσωμεν ὥστε ἡ ζωὴ τοῦ ἁγοότου εἴ- τὸ χωρίον του νὰ κυλᾷ ἤνρεμα καὶ Εεκυύραστα. “Ὁ ἁγοοτικὸς κόσμος ἀφυῦ πειαθῇ νὰ κρυτηδῇ εἰς τὰς ἀγροτικάς του παραδόσεις, νὰ ἀγαπήσ] ἀκόμι περισσότερον τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν νὰ χκάμῃ νὰ τὸν «φυβηὺῇ» ἀφοῦ γίνῃ ὁ ρυθµιστὴς τῆς παραγώ- γῆς καὶ τῆς διανομῆς τῶν πλουτοφύρων ἄγαδῶν, νὰ τύχη ν ε ες -- Αγγλυυς εἰδικοὺς, οἱ ὁποῖοι Μέγα᾽ µέρος τῆς παγκοσμίου ἀνησυχίας, ἡ ὁποῖα κατὰ τὸ πρῶτον ἡμισυ τοῦ αἰῶνος τού του κατέληξε εἰς δύο παγκοσµί ους πολέμους, ἐδημιουργήδη ὑπὸ χωυῶν ποὺ κατέστησαν ἐθγικιστικαὶ. Δυστυχῶς οἱ πο- λέμοι,, οἳ ὁποῖοι στὸ τέλος προέρχωνται ἐν τῆς διπλωµα- τικῆς ἀποτυχίας τῶν πολιτευ- οµένων, εἶναι ἀνάγκη νὰ διε Εάγωνται κυρίως ὑπὸ τῶν κοι γῶν ἀνθρώπων τοῦ κόσμου, ΣΙ οων κ εν . ο “Ο Κύπριος ἀἁγρότης τότε µό- νον δὰ σωδῆ, ὅταν ὁ γίνη ὁ ἀποφασισιικὸς ρυθμιστής τῆς | [ µεσος αρατικοποίήσις τῶν | ιομηχανιῶν τῶν οὐσιωδῶν γυ- | ἵ ωργικῶν | Ἱ τῆς πατρίδος ὑπέριατος νόμος. | παραγωγῆς του. ᾿Ετιβάλλεται ἡ ᾱ- ! (᾿Ανρ. Προοδ. Κόμμα Κύπρου) | παραγωγὸς κυριοτέ- προϊόντων. 'Ἡ σωτηυία ο... ο μμ. | ΠΟΔΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΟΣ Αοθρον τοῦ β. Διευθυντοῦ τῆς Γεωργίας ἓν Κύπρῳφ Μετ) ἰδιαιπέρας εὐχαριστήσεως δήμοσίεύομεν τὸ ἄρ: Όρον τοῦ κ. Χὲρσι, ὅστις κατὰ τὸ τελαυταῖων ἑξάμηνον διε- τέλεσε διευθυντής τῆς Γεωργίας. Ὁ κ. Χὲραι, εἶνε µία ἑξαι οετικἡ ἐπιστηιιονικὴ ἀξία, ἀπό τοὺς πλέον διακεκριµµένους ἦλθον ἀπὸ τῆς ᾽Αγγλικῆς κα' τοχῆς διὰ νὰ ἐξυπηρειήσωσι τὸν τόπον. µας. Ἠγάπησε τὴν Κύπρον, ὡς ἰδιαιιέραν αὐτοῦ πατρίδα τὸν πολύτιμον χρόνον του, διὰ νὰ ἐξυπηρειήση τὸν χκύπριον ἀγρότήν, τοῦ ὁποίου τὴν φιλοξενίαν καὶ τὰς ἀρετὰς καὶ υυμπαδεῖ, Εχει γεωργικήν ἐπιστημονικὴν σταδιοδροµίαν δὲν µετεπήδήσεν ἀπὸ ἄλλην ἄσχετον μὲ τὴν γεωργίαν εἰδικό» τητα καὶ δὰ ἦτο εὐχῆὴς ἔργον ἄν ᾗ Κυβέρνησις τὴν ἀποκλεισιικὴν διεύδυνσιν τοῦ Τμήματος τῆς Γεωργίας διὰ τὸ καλὺν. τῆς πατρίδος µας, καὶ ἀφιερώνει ὅλον ἐκτιμᾶ τοῦ ἄφινε κλήρου τοῦ κόσμου εἶναι κο. σμοπολιτικοῦ φρονήµατος καὶ σινεπῶς δὲν νὰ φονεύῃ ὃ εἷς τὸν ἄλλον. ᾿Εὰν ὅλοι οἱ ἀγρόται τοῦ κό- σµου ἠδύναντο νὰ εὕρουν κα. νὸν µέρος διὰ νὰ συνεδριά ζουν δὰ ηῦξαναν κατὰ πολὺ αἱ προσδοκίαι ἀποφυγῆς περα! τέρω πολέμων. Λιὰ ποίου τρά που μπορεῖ νὰ εὐρεθὴ ἓν τοι: οῦτο µέρος σιυνεδύιάσεως--- δὰ προέλβη τοῦτο ἐκ τῆς προ ἔχουν διάῦεσιν τοῦ. ὁποίου οἱ ἀγρόται ἁποτε- λοῦν τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῶν στρατευμάτων. Τὸ πλεῖ στον µέρος τῶν ἁἀγροτῶν -ὅλο σχωρήσεως τῶν γεωργῶν εἷς τὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ ἐκ τῆς προσπαθείας τῶν κοµµά: τῶν τούτων νὰ ἐξασκοῦν ἅμε χῶς τραβάει πρὸς τὸ κακὸν. Ἀρειάζετχι νὰ γίνῃ συνειδητὸς γεωργὸς καὶ ἄνθρωπος κανονικὸς, Λιὰ τὴν περίστασιν χρειάζονται πολλὰ νὰ γίνουν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὃ σκοπὸς µας καὶ νά ἔχωμέ νέους καὶ νέας εἷς τὸ χωργιὸ μὲ ἀνεπτυγμένο σῶμα γιά νὰ δημιουργήσουν γε- ρὰ στηρίγµατο εἰς τὴν οἰκογένειαν. Διὰ νά. ἀναπτύξουν τὸ πνεῦμα, καὶ νά εἶνε ἰκανοὶ νὰ σκέπτωνται ὀρῦῶς καὶ νά συμπεριφέρονται κοινωνικῶς, νά γίνουν ἀληδινοὶ Ἕλληνες, Πυῖοι πρέπει νά γίνουν οἱ ὁδηγοὶ εἰς οὐτὴ τὴν νγδαν λεω: φύρον καὶ τί µέσα δέον νά χρη πμοποιηθῶσι διά τὴν άσφα λῆ ἐπιτυχίαν, δά πρέπῃ νὰ κάµμωμεν εἰς εἰδικὸν σημείωμα εἰσηγήσεις. 'Εβραΐοι, κακὺς καὶ βάσκανος ὀφδαλμὸς μᾶς πλήτ- τει αυνεχῶς ἀπὸ τοῦ τέρματος τοῦ καταστρεπτικοῦ πωλέ- µου, “Ἡ γειτονία µας μὲ τὴν Πιλαιστίνην, τὴν γῆν τῆς ἐ- παγγελίας, ἣ ὁποία καὶ εἷς τὸ ἁπώτερον παρελδὸν μᾶ- ἔπρυ ξένησε τῦσας συμφοράς φαίνεται ὅτι τἶνε μοιραῖον νά μὴ ἀφίσῃ τὸν τόπον µας σήμερον ἤτυχον. ᾿Απὸ μακροῦ χρόνον, µία ἄστοχυς πολιτικὴ, ἐδημιούργησε τὴγ πατρίδα µας κατα- φύγιον τῶν διοχετευοµένων εἰς τὴν Γαλαιυτίνην Εβραίων, Εἰς τάς ἀρχάς ἐδεωρήδη καὶ ζήτημα «φιλανθρωπίας, ο καλοκάγαδος κύπριος ἐθεώρησε καλὸν νά παράσχ] καταφύ γιον εἰς τοὺς ἀπάτριδες αὐτοὺς οἱ ὁπυῖοι. ἐφέροντὸ καὶ ὡς θύματα τοῦ Χιτλεριομοῦ. Σιγά---σιγά ὅμως τά πράγματα πὲρνουν ἄλλην ὄψιν' τὸ ζήτημα γίνεται τραγικὸν διά. τὸν δύστυχον τὸν τόπον µας. Χιλιάδες καὶ χιλιάδες οἱ ὁβραῖοι, μὲ τά µέσα πού τοὺς προμηθεύουν οἱ ὁμοεῦνεῖς των, τά πανί- οχνυρα ὑλικά κυὶ ἠδικά, ἐξακολουδυῦν περιφρονηταὶ τῶν {διεὴνῶν νύµων καὶ κανονισμῶν νά καταφθάνουν κατά δε- τάδας χιλιάδας εἷς τάς ἀκιάς τῆς Παλαιοτίνης τὴν ὁποίαν ἐπιδυμοῦν νά κατακτήσφυν καὶ νά τὴν κάµουν πατρίδα των. ΓΤόρα ἁκόμη τὸ ραδιόφωνον μᾶ- ἀνήγγειλο νέας 11 χιλιάδας ἑβραίους εἰς τάς ἀχιάς τῇ: ἁχσλαιοιίνης καὶ αὔριον δά μᾶς ὀναγγείλῃ ὅτι κοὶ αὐτοὶ αἱ χιλιάδες ὡδηγήδησαν ὅπως αἱ προηγηθεῖσοι εἰ τὴν Κύπρον. [καὶ ἐδῷ ὑά μείνουν τά μᾶς κάµνουν τὸν βίων ἀβίωτον, ἕως του λυῦῇ τὸ ἅλυ- τον Παλαιστιγιακὺ ζήτημα ἕως ὅτου ὑφανὺῇ ὁ ἀνόφαντος ἱστὸς τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς Πηνελόπης, Πρᾶπει νά γίνῃ ἀντιληπτὸν ὅτι δὲν ἡμπυρεῖ νά ἐξακο- λουδήσῃ αὐτὴῃ ἡ ὕλιβιρά τραγωδία, τῆς καταστροφῆ: τῆς μιᾶς ὠφιομένης ψυχαγωγίας. Καὶ ἡ ψυχαγωγία αὐτὴ. πράπει͵ οἰκονομικῆς µας ἱοορροπίας, τῆς οἰκονυομικῆς ἐξουδενώσεως νά εἶνε ἐνιελῶς ἰδιαιτέρα διά τοὺς νέοας, Ἱ μµατικὴ κυινωνικὴ ζωή. α]ρέπει νά μάδα, ὁ νέος τοῦ Γ ιαυτοὺς χυτιά» [καὶ τοῦ. κινδύνου τῶν μµυλύνσοεων ἁπὸ τοὺς. παρανόμοις ἕμται ἕνα δυνατὸ Ἑύπγημα καὶ μία κατατόπισις εἰς τὴν πραγ. µετανάοτας, Οπυυδήποτε ᾱς ὀδηγήσουν τά χω- ἀλλ ὅκι πλὺον εἰς τὴν Κύπρον, Ιδῶ καὶ παράνομοι µετα-- πλοῖα τών, φ α .» Δ . , ω - - 9 ’ ο ο. ν νο 5 ΄ . ν ριοῦ νά συμπεριφέρετοι, νὰ διασκεδάςῃ. καὶ νὰ πάθη µέσα [νάστοι και ἀνεπιδύμητοι εἶνε. Ε]ρέτει καὶ ἄλλοι νά μὴ ἔλ- του τὴν ἀληδεινὴν ὄψι ες ζωῆς. «λὲν μπορυῦμεν νὰ ποῦμεν ὅτι δὺν ἐξύπνησεν ὁ νέος ἀγρύτης, ἐξύπνηυεν ἀλλὰ ὃνυτυ ὕουν καὶ οἱ εὐριοκόμένοι νά οταλοῦν ὁτουδήποτε ἐκιὸς τῆς πατρίδος µας. [βουλίου, Ἱ]οίαν ἐπίδρασιν σον ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν παγκο- σµίων ὑτοδέσεων, ᾽δμϕιβ{λ- λοµεν περὶ τούτου. ᾿ΕΒνδέχεται μᾶλλον νὰ προέλθη τοῦτο ἐκ τοῦ συνασπισμοῦ τῶν Ύγεωρ- γῶν εἰς ὀργανώσεις οὐχί πο- λιτικὰς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἕνα πᾳοέρχοντα σκοπὸν, τὴν καλ- λιτέρευσιν τῆς παγχυοµίου γε- ὠργίας καὶ διά ταύτης τὴν κα λιτέρευσιν τῆς ζωῆς ἐχεϊνων ποὺ βγάζουν τὸ Ψψῶὼμί των σχληρὰ μὲν ἆλλ᾽ ἀξιοπρεπῶς ἀπὸ τὴν γῆν. Ἡ ᾿Εθνικὴ νωσις τῶν ἼΑγγλων Γεωργῶν εἶναι ἔξο- χον παράδειγµα ὃι᾽ ἕνα σύν- ὕεσμον γεωργῶν. Στερεῖται τε λείως πολιτικοῦ χαρακτῆροσκιεὶ ἔδειξε ποοθυµίαν νὰ συνεργα” ή μὸ οἰονδήποτε πολι- τικὸν κόμμα, τὺὸ ὁποῖαν εὑρίσχεται εἰς τὴν ἑξουσίαν, τὸ ὁποῖυν πραγματικῶς τάσ- πεῖται πρὸς βωήδειαν τῶν γε: ὠργῶν “Ο νῦν Πυύεδρυς τους, κ. Τζωημς Ἑέρνερ, εἶναι ἀπό Ροιτος γεώυγι ωῦ Πανεπιστη: µίου, υἱὸς γεωργοῦ καὶ γεωρ γὸς ὁ ἴδιος, Κατόπιν μακρῶν καὶ καρ- τερικῶν διαπραγματεύσεων ἡ Βρεττανικὴ γεωργία ἐπέτυχε τελευταίωςν τὸ µεγαλήιερον προνόµιον τῆς μακρᾶς ἴστο» υίας της Τὸ ὅτι ἔπέτυχε τοῦτο διὰ διαπραγματεύσεων ΄ μετὰ τῆς Σοσιαλιστικῆς [Κυ- ἠερνήσεως εἶναι ἁπλῶς τυ- (αἴον. Τοιουιοτρόπως ἡ 'ΒΕὺ- νιχκὴ Ένωσις Γεωργῶν κατορ Ἰώνει ἐπὶ τέλους τοὺς σκοποὺς διάτοὺς ὁποίουςήγωνίσθη κατὰ τὸν τελευταῖον ἥμισυ αἰῶνα--- ἴσφάλειαν κατοχῆς τῆς γῆς, ἠγγυημένας τιμὰς προϊόντων «αἱ ζώων καὶ τὴν ἀναγνώρι- σιν ὅτι καὶ εἷς µίαν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν ἐπικρατεῖὶ ἡ Διοµηχανία, ἣ γοώργία πρέπει νὰ λάβη ἐξέχουσαν θέσιν εἰς ἣν ἑθνωκὴν οἰκονομίαν. Θὰ ἀρκοῦνιαι οἱ Βρεττυνοὶ (εώργοί νὰ σιηρίζώνται ἐνὶ ὤν Κυβερνητικῶν ὑποσχέσεων αἱ ἐξασφαλιζόμενοι ὑπὸ προ οτατουτικῶν διατιµήσεων κυὶ ἱλέγχων δὰ περιφρυνοῦν τὴν τύχην ἄλλων κυριωτέρων πα- ιαγωγῶν ὑλοκλήρου. τοῦ κό: μου Μόλις ἐπεματώθησαν αἱ διαπραγματεύσεις, οἱ ὁποῖαι «ατέληξαν εἰς τὰς ἱστορικὰς ἱναγγελίας τῆς ἈἨυειτανικῆς νβερνήοεως τὰς ἀφορώυας «ἣν χρησιµοποίησιν τῆ, γῆ:, ὁ Πωόεδυσς τῆς ᾿θνικῆς Ὥνώ σέως 1 εωργῶν µειέβη ἄεροπο χικῶς εἰς Ε ονεύην διὰ νὰ ἀνρ': (ἴση διάσκεψιν μετὰ τῆ: - τιοιτιστικῆς τῆς εωργικῆς Οργανώσεω: τῶν [Γνωμένων ᾿Εὺνῶν καὶ τῆς δΔιε)νοῦς 'Ο- µοσπονδίας τῶν. Γεωργικῶν ΠΙαραγωγῶν. ᾿Μχάβομεν τώρα. εἰδήσεις ὅτι οἱ ουνεδριάσεις κα τέληξαν εἷς τὴν ἵδρυσιν Τ1γ- κοσµίου ᾿Επισιτιοτικοῦ. δυμµ- δἀ ἔχη τοῦτο ἐπί ιῶν γέωργῶν τοῦ τὗπου µας Φημυίγει ὅτι ως σον ΔΡΑ ΣΙ. φον - -------ννο-- μα. οσο ανασα ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ: ΘΙΚΟΝΟΜΙΑ «Ἡ προσεχἠς συνεδρίασις τοῦ. Εμπορικοῦ Ἔπιμελητη οίωυ σχειικῶς μὲ τὸ διμιουργηθὲν ὑπὸ τοῦ περ'φήµου λεγκτοῦ Προμηθειῶν ἀδιέξοδον εἰς τὸ Κυπριαχὸν ἐμπόριον καὶ ἡ ἀπότοκος τούτού καταστροφὴ κάῦδε οἰκονομικῆς ἆνα- προσαρμογῆς τοῦ τόπου, μᾶς ἀναγκάκει νὰ ἀνοίξωμεν ἀκόμη µίαν παρένθεσιν εἰς τὴν ἀναληφθεῖσαν διερεύνησιν τοῦ Α’ γροτικοῦ Κυπριακοῦ Πρυβλήματος, , ς Ῥυναφὴς ἄλλως τε εἶνε ἡ παροῦσα ἀἁνασκόπησις του » σοβαροτάτου τούτου ζητήματος, διότι καὶ τοῦτο εἶνε ἔκ τῶν οἰκονομικῶν :ητηµάτων, τὰ ὁποῖα κεῖνται ὑπὲρ ὅλα τὰ σύγ- χρονα προβλήματα, Καὶ ἡ ἀσφαλὴς διάγνώσις καὶ ἢ καλὴ διαχείρισις τούτων ὃὰ ἔχη σπουδαίαν καὶ ἄμεσον ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ὅλου κοινωνικοῦ καὶ πολιτικοῦ ὀργανισμοῦ τῆς πατρί” δος µας, | | Πιστεύυµεν, ὅτι τὸ ᾿Εμπορικὸν ᾿Ἐπιμελητήριον ἔχει σα φἠ ἐπίγνωσιν τῆς ἑξαρθυρώσεως τῆς οἰκονομικῆς ἰσοροοπίας καὺ τῆ: οἰκονομικῆς ἑλευθερίας τοῦ τόπου. Πιστεύυµεν. ὃτι ἔχει ἀσφαλὴ ἐπίγνωσιν, ὅτι τὸ ἐμπόριον ὁ σπουδαῖος αὐτὸς παράγων τῆς εὐημερίας τῆς πατρίδος µας Όρι μπάρας χρόνου διέρχεται τὴν κρισιµωτέραν αὐτοῦ περίοδον καὶ ζη τραγικας ἡμέρας βωῖνον ἀσφαλῶς πρὸς τὸ χάος τὺ ὁποῖον ἑδημιούργησε μὲ τοὺς καταστρεπτικοὺς του τύρα περιορι- σμοὺς µία θνηοιγενὴς ἐμπειρία, ἑνὸς τμήματος τὸ, ὑποῖν του- λάχιστον δέον νὰ θεωρήσωμεν δει εὐνίσκεται ἑκτὸς τόπου και χρόνου τῆς σηερινῆς καὶ τῆς παρελθυύσης καὶ τῆς μελλον- τικῆς πραγµατικότητος, Τούτων οὕτως ἐχόντων καὶ ἔπει ' . Ἑμπορικὸν ἉΒπιμελητήριον δὲν θεωνοῦμεν σκόπιµον «μακρηγορήσωμεν ἐν εἰδύσι» δέλομεν σήμερον νὰ κάµωμεν µίαν καὶ µόνην εἰσήγησιν πρὸς αὐτὸ. , Πρὸ πάσης ἄλλης ἐνεργείας ἢ διαβηµάτων εἰς τὴν δῶ ΚΚυβέρνησιν καὶ βεβαίως καὶ εἰς τήν Κεντρικὴν, µίαν καὶ µό- νην νὰ ὑπυβάλουν εἰσήγησιν. Παντελῆ κατάργησιν τοῦ Τµή µατος αὐτοῦ καὶ διάλυσιν τῶν γυαφείων του. Εὐδὺς ἀμέσως νὰ καθορισθῇ µία ἀντιπροσωπευτικὴ τοῦ τόπου ἐπιιροπὴ ἡ ὁποία νὰ ἐρευνήσῃ τὸ ζήτημα μὲ σύνἵψμον πρὸ παντὺς πρυ: δεσµίαν ὀλίγων ἡμερῶν -- δὲν χρειάζεται ἄλλως τε καὶ περισ- σότερον πρὸς τοῦτο καιρὺς καὶ νὰ κατανεμηῦοῦν αἱ εὖδῦναι καὶ νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις. Δὲν μπορεῖ καὶ δὲν ὑπάρχει ἄλλη διέξοδυς διὰ νὰ σωῦῇῃ ἡ κατάστασις, Τὶ δὰ γίνῃ κα- τόπιν Νὰ εἰσηγηθῇ τὸ ᾿Επιμελητήφιον τὴν ἀνεικατάστασιν κάθε θεσμοῦ ἐλέγχου τῶν εἰσαγωγῶν διὰ νὰ ἀποφεχθῇ ὁ πληθωρισμὸς τῶν ἐμπονδυμ των, μὲ ἕνα Οἰκονομικὸν Συμ- βυύλιον, τὸ ὁποῖον εἶνε ἁπαραίτητον διὰ τὸν όποων διὰ τὴν ὀναπροσαρμογὴν τῆς καταστάσεως καὶ τὴν ἀντιμειώτισιν τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς ὅλης οἰκονομίας µας. Περὶ τούτου δὰ συνεχίσωµεν. , δὴ ἀνοφεράμενοι εἲς τὸ νὰ 3 5 διἁ νὰ συμμετάσχουν πλήρως τῆς παγκοσμίου γεωργικῆς εὖ δαιµονίυς, ἡ ὁποῖα ἐλπίζεται ὅτι δὰ ἐγκαθιδρυδῆ, οἱ γεωρ γοὶ τοῦ τόπου µας πρέπει νὰ εἶναι δεόντως, διατεθειμένοι νὰ αυνεργάζωνται πρυπάντων εἲς ὅτι ἀφορῦ τὴν ὀργάνωσιν ἆ γορῶν, “Η Κνβέυνησις δύναται νά ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ Αγ. Διεύθυνση Αἱ διρρήξεις στὴν πόλιν µας διαδέχονται ἡ µίαν τὴν ἄλλην πρὸς δόξαν τῆς ἀσυνομίας 4ε μεσοῦ. ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ Τὰ αὐτοχίνητα. Ἡ ἔφη μερὶς τὰ «Γράμματα», ἔγραψεν ἐπανειλημμένως ᾖΚζηιοῦσα ἀπὸ τὰς ᾿Αρχὶς τὸ σταµάτημα τῶν ιδιωτικῶν αὐτοκινήτων διὰ τὰ δημόσια. Δὲν συμφωνοῦμεν πο” σῶς μὲ τὴν εἰσήγήσιν αὐτὴν, Νομίζομεν ὅτι ὁ καθόνας ἰδιώ τής, ὅσοι µάλιστα τοὺς ἔφείον καὶ ἡ τύχη θὰ ἠμπορεῖ νὰ δια τηρῇ αὐιοκίνητον διὰ τὴν ἐὖχα ρίστησί του. Ίό µόνον τὸ 9: ποῖον ἐπιβάλλεται να γίνῃ καὶ πεέπεινὰ γίνή ἄνεν οὐδεμιᾶς ἀναβολῆς, εἶνε, ὅτι πρέ- πει διὰ τὰ ἰδιωιικὰ νά πολλα πλασιασθῇ ἡ ἄδεια κυκλοφορίας ἀρχίζουσα ἀναλόγως μὲ τοὺς ἔπ πους ἑκάστου αὐιοχινήτου, ἄποἝ“ τὸ δεκαπλάσιον πληρὼ- νόµενον µέχρι σήμερον τέλος μὲ προθδευτικχὴν Χλίμαχνα πρὸς τὰ ὄνω. Αὐιὸ νοµίέζοµεν ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ καὶ δι ἕνα ἄλλον λόγον, διι μὲ τὴ“ διαφορὰν ποὺ δὰ εἰ σπράττει ἡ Κυβέρνηοις δὰ ἐν Λατιώσῃ εἷς τὸ ἐλάχισιον τὴν ἄδειαν τῶν δημοσίων αὐιοκινή- των καὶ εἰδωιῶς τῶν ἐκτελούν: των ἀγρορτινπὴν συγχκόι νωνίαν ἡᾗ ὁποία εἶνε µία ὃ πηρεσία ζωτικῆς σημασίας διὰ τόν τόπον Ἡ τροποποίησις αὖ τὴ ἄλλως τε δὲν δὰ πλήξῇ κα: νένα ἄλλον πλὴν τῆς µαταιωδυ ξίας τῶι νεοπλυύτων καὶ πα Λαιῶν τούτων. | Ἡ παῦσις τῶν Δημοτι- πῶν Ὑπαλλήλων, ὑπὸ τοῦ ἀημοτικοῦ Συμβουλίου τῆς πό- Λεώς µας καὶ εἰδικῶς τῶν κ. ἴ. Μιχαφλίδη καὶ ἱΚ. Πιερίδή,πρου ξένησεν ὦ ἦτο ἑπόμενον τὴν χειρίστην ἐετύπωσιν εἷς τοὺς πο λίτας «{εμεσοῦ καὶ διαιολογηή: µένως. Τὰ Δἠμαρχεῖα δὲν εἶνε οὔτε πρέπει νὰ ἀποτελοῦν κο: ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΑΙ ΔΙΑΡΡΗΞΕΙΣ. ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ βυηδῆ κοαὶ Όά πράιτη τοῦτο, ἀλλά τὸ πραγματικὸν ἀπωτὸ- λέσµα ἐξαρτᾶται ἀπὺ τοὺς γε- ὠογοὺς τῆς Κύπρου. Μποροῦν οὗτοι νά ἑνωθοῦν Διά τά χοι- νά συμφὲροντα των 'Ἡ Αὐ: τοῦ Εξοχότης ὃ Κυβερνήτης, ὃ ὁποῖος δεικνύει δερμὸν ἐν- διαφξρυν διά τὴν εὐημερίαν τῶν γεωργῶν ἔκαμεν μεγᾶλιν αἴσθησιν στοὺς γεωργοὺς ὅταν εὑρισκόμενος εἰς τὴν Λύσην εἶπει «Ὁ Πόππυος µου ἦτο γδ: ωργὸς καθὼς καὶ ὁ πατὴρ µου, ἐγὼ ὑὲ ἐμεγάλωσα ἐντὸς ἑνὸς ἀγρυκτήματος, οὐδέποτε, δὲ ἔπαυσα νά ἐνδιαφὲρωμαι, διά κάθε τὶ ποὺ ἀφορᾶ τὸν γεωρ- γὸν καὶ ἐκείνους ποὺ καλλιερ” γοῦν τὴν γῆν», Ἡ ἁπλῆ δή- λωπις τοῦ. γεγονότος τὐύτου πρέπει νά ἐγείρη καὶ Όά ἐγείρη : τὸ ἐνδιαφξρον ὅλων τῶν ἂγρσ. | τῶν τοῦ τόπου. οἱ ὁποῖοι ζοῦν καὶ τῶν ὁποίων οἱ πρόγονοι ἔζων ἁπὺ τῆν γήν. Οἱ λόγοι του ὑπὸρ τῆς συνεργασίας διά τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γῆς µας προήνκονιο ἀπὸ τὸ υτύμµα. Υ8: Μὰ ξεχάσωμε ὅει ἕνα ἐκ τῶν µελημάτων τῆς ἀστυνομίας εἶναι νὰ συλλαμβάνη ποδηλατιστὰς οἵ τινες ἕστω καὶ σὲ µία ἵνιξα γῆς ἀφηρημένοι εἰσέλθωσιν σὲ µο νόδροµον διὰ νὰ τὸν ἐγράψουν εἰς τὰ βιβλία τῶν νὰ χαλάσουν τὸν κόσμον καὶ τὸν νεουνιὰ, ὥς νὰ ἑσρόάόκεττο σερὶ «ροµερου ά: στυνομικοῦ ὑριάμβον. ἤ τῆς συ λήψεως κανενὸς νεωτέρου ἀρχι ληστοῦ ἡΜήτσ. Καὶ ἐξεχάσαμε δει ἄλλο» µέ ληµα τῆς ἀστυνομίας εἶναι νὰ καταδιώκη τοὺς παίζοντας χαρ τιὰ στὰς 4έσχας, ποὺ αυχνάξουν πρόσωπα εὐνατάσιατα ὀυνάμενα νὰ ἀγοράσουν καὶ αὐτὰ τὰ ἀπί νητα καὶ ὑποστατικὰ τῶν ἆστυ νομικῶν καὶ γραφείων τῆς Κύ πρου, μὲ τρόπον πρωτότυπον, ὅπως ἔγινε ἡ ἐξόρμηση πρὸς τὴν Λέσχην «Ενωση» τερὸ ὀλίγων Ἡ Δὐτοῦ Ἠξοχότης. δὲν ἐ ζήτησε ἀπὸ τοὺς ἀγρύτας νὰ εἶναι. φιλοβυειτανοὶ--- μάλλον ἔκαμεν ἔκκλησιν πρὺς «αὐτοὺς νὰ εἶναι φιλοκύπριοι, νὰ ἆγα- ποῦν κοὶ νά περιποιοῦνται τὸ ἔδαφος τὸ ὁποῖον τοὺς πυρέ- χει τὰ πρὸς τὸ ζῆν καὶ τὸ ὁπρῖ ωργοῦ πωὸς γεωργοὺς καὶ βε- βαίως δὲν Όμ μείνουν ἀναπάν- τητον. τον διὸ τῆς ἐπιμελείας δὰ δώση ιγερὸν κυὶ εὐχάρισιτον μέλλον ε νίσιραν ἐκλογικῶν καὶ κοµµα:ι μηνῶν, ποὺ δὲν γνωρίζω ἄν εἷ- ναι σπθὸς τιμὴν τῆς ἀσευνομίας Αεμεσοῦ. Καὶ νὰ Κξέρῃ κανεὶς ὅτι μὲ τὴν ἑκτέλεσιν τοῦ καθή κονιος τῶν ἀστυνομικῶν συνδυ άξεται καὶ τὸ συμφέρον των, δι ότι ἀσφαλῶς δὰ λάνονν ἕνα πο σοστὸν ἔκ τῶν ἐπιβαλλομένων προσατίµῶὼν κατὰ τὸν νόµο», Θὰ ἠδέλατε ἀπιὸ τὸν ἀστυνό μον Δεμεσοῦ νὰ ἔδιδεν καθηµε ρινῶς µαθήµατα καλῆς συµπερι φορᾶς σὲ μερικὰ ἀστυνομικὰ ὅρ γανα ποὺ ἐννοοῦν νὰ ἐπαναφέ- ϱουν τοὺς ζαπτιέδες τοῦ παλαιοῦ παὶ μιὰν Λέξη γιὰ τὸ παλὀνμιᾶς ὑποδθέσεως των κιιὶ υτρὸς συνερ γασίαν, ποὺ ἀπαιτοῦσαν ὀχηρού µενοι πάντοτε πάνω ἀπὸ τὰς ἐ ξουσίας των: «Σὸν ἰεσερῆ. Μὲ µπόδιοες ἀπὸ τὸ καδῆκον µου». ᾿Αλλὰ ἄς μὴ Σξεχνοῦν κπολλοὶ γύρω ἀπό τὴν ἀστυνομίαν ὅτι ξοῦμεν σὲ ἄλλες ἐποχὲς. Βλπίζω, πρὶν ἐπανέλδω ἐπὶ τῶν ζητημάτων εῆς ἀστυνομίας Άεμεσοῦ καὶ δὰ ἐπανέλθδα, νὰ ἐπέμβῃ ὁ κ. Λάμφρεῦ πρὸς δι: ενδέτηοιν μιᾶς {υπηρᾶς κατα στάσεως καὶ εἰς τὸν ὁποῖον δά εἶχα νὰ σῶ ἐν πάσῃ περιπτώσει πολλὰ καὶ ὢὠφέλημα. ΤΕΜΠΑΑΡ Τὶς ευπογραφικές σας έργα σίες στὰ Γυπογραφεῖα «ΠΑΠΑΤΖΙΑΚΟΣ. 'Ὑπεύδυνος 1. ΠΕΔΑΓΙΑΣ Ιεἰς τὰς μελλούσας γενεὰς, Τύποις «Ἠακατζιάκος»Άεμε σὸς τν 3 - 3 ΄ δὲν προτιμοῦν νὰ σιαµαϊτήσουν καιροῦ ποὺ ὅταντοὺς ἔλεγες ἔστω | ” καὶ σκοπικατή: χκῶν διαμαχῶν εοὔ ποοῦ τόδε των. Κάνει ἀπὸ τὴν σι» τῆς ὑπάρξεως των κάθε πα. ρομαία αὐδαίφετος καί ἀδικαιο λόγητος ἐνέργεια. Εἰς τὸ 4υν ὀΐνον σήµερα ἐπταμάτησεν ένιε: 1ῶς κάθε πιθεσία εἰς τὰ μέγα Λείτερα καὶ κοσμικώτερα ῥενωδο χεῖα, ἁπλῶς καὶ μόνον διότι ἑ- σταµατήδη -- ἀδικπιολογήτως -- κἄπυιος ἄσ]άος ὑπηρέιῆς. λέγει τὸ «4αἴκὸν 4 ἠωοτικὸν Συμ βούλιον 4εμεποῦ ᾿ 1 πρέπει νὰ δώσῃ μίαν καλὴν δικαιολογίαν διὰ τὴν παῦσιν τῶν δύο ὑπαά- Ίήλων τοῦ Δήμου «4ειμεσοῦν ῇ πρέπει χωρὶς ἄλλο νὰ ἀνακ «λέσῃ τὴν ἁδικαιολόγητον ἐν τοναύτῇ περιπτώσει ἀπόφασι του. «4ὐτὸ ἐπιβάλλεται νὰ γίνη χάριν τοῦ γοήτρου τοῦ Δήμου. Ετηµατολόγιον. Γῆς τὸν καλὸν κιὶ ἄξιον γενικὸν διευδυ τὴν τοῦ κτηµατολογίου Κύπρου κ. Μέϊς ὑδὰ ἡδέλαμεν νὰ ὕπο βάλωµμεν μίαν εἰσήγησιν. Εῑναι γνωστὸν διι τὰ διάφορα Ἀτημα τολογικὰ γραφεῖα Κύπρου ὕπο» φέρ υν ἀπὸ φὑόρτον ἐργασίας πρὸς ὀιεκπεραίωσιν᾿ τόρα µάλι- στα μὲ τὰ νέα καθήκοντα καὶ δικαιώµατα πού τοῦ ἐφορτώδη σαν, ἀσφαλῶς δὰ πελαγώσουν ὅπως καὶ ἄλλοτε διεκηρύξαμεν. ᾿Απὸ τὸ ἄλλο µέρος ἔχομεν τοὺς «Πρώτους Γραμματεῖς» Λεγ 'έ- νους οἴἵτινες αὐτοχαλοῦνται καὶ διυθυναὶ τοῦ Κτηματολογίου καὶ δέχονται, ὅταν θέλουν μὲ κλει σιὰς τὰς ὑύρας τοῦ ἰδιαιτέρου γραφείου των. Αὐτοὶ οἱ κύριοι δὲν κάµνουν, ἐξ ὅοῦν γνωρίζο: μεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἕξα ποσιέλλουν εἰς τὸν «ἱ ενικὸν άἱι ευδυντὴν» κάδε αἴτήσιν καὶ κά: δε ζήτηµα τοῦ ἐπαρχιακοῦ Ύγρα φείου, πρὸς γνωμµοδότησιν καὶ ὁδηγία. ᾿Γοιουτοιρόπως δὰ καϊαντήοῃ τὸ ᾖΚεντρικὸ Γρα φεῖον ἕνα ὑδροκέφαλος μὲ συµ φόνήσιν ἐργασίας ὡς μὴ ὤφτιλε. Εἰσηγούμεῦα Λοιπὸν νὰ ἆφαιρε δοῖν ὅλοι αὐτοὶ οἱ «Πρ'ῦτοι Εραμματεῖς» καὶ νὰ σταλοῦν ἄν Τὶ εἲς τὴν ὅπαιδρον δι αὐινοψίας. θὰ ἧτο δὲ εὐκταῖον νὰ ἐδήμιουρ γεῖτο ἕνα διαδικαστικὸν γραϊρεῖον σὲ κάδε ἹΚτηματολόγιον πρός καλλιτέραν καὶ ταχυτέραν ὅδιεκ περαίωσιν ὅλων τῶν νομικῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ὅημιουρ γοῦν ἴσως τὸ ἀνυπέρβλητον εἰς τὰ τοιαῦτα Κτηματολογικὰ Γρα φεῖα ο ) ᾽Αγγλικὸν Συνέδριον τῶν Ἐργατικῶν Σωµα- τείων, πρὸ καιροῦ τῇ φρον- τίδι του ἐξεδόθη περισπού- ὃαστον ἔργον «Τὶ εἴδομεν εἷς τὴν Ελλάδα» ἐν τῷ ὁποίῳ πε ριλαμβάνεται ἡ ὑπὸ τοῦ. Σὲρ Γουῶλτερ διτρὶν ᾿ΕΒκύθεσις τῆς ᾿Αποστολῆς τῆς διορισείσης διὰ νὰ ἐπισχεφῦθῇ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐρέυνήσῃ ἐπὶ τῆς κατα- στάσεως. «ΗΠ σπουδαιότης τῆς ᾿Εκθέ- σεως ταύτης συνίσταται εἰς τὸ ὅτι αὕτη προέρχεται ἐξ ῥἑνὺς ξένου ᾿Εργατικοῦ Σωματείου καὶ περιέχει την ἀντικειμενικὴν ἐξιστόρησιν ἁγνώστων γεγονό- των, ἐκ τῶν λαβόντων χώραν ε.γίας τῆς Ελλάδος κατέχει ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΣΤΗΛΗ Πριπεοπόλεκος.- ἀθπριοι νέοι ἀγαπήσατε εὖν γεωογίαν, εἶναι ᾿Ελληνικὴ καὶ οἱ Ἓλληνες τὴν ἀνέδειξαν. ᾿Η Ἑλληνικὴ µνδο- λογία ἄναφέρει δτι ὁ Τριπεοπό Ίεμος ἐδίδοξε ἐν Ἀλλάδι τὴν καλλιέργειαν τοῦ δίιου ὅπως ὁ Φύτα]ος τῆς συκῆς, καὶ ὁ ἄιδ. νυσος τῆς ἀμπέλου. Ο Τριπιό. ᾖεμος εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Γεωρ τὴν αὐτὴν δέσιν, οἵαν ὁ Προμηθεὺς εἷς τὴν ἱστορίαν τῆς τέχνης. ᾿Αναφέρεται ὅτι οὗτος ἐδιδά. χθη τὴν γεωργι'ιὴν τέχνην ἀπὸ τὴν Δήμητραν τὴν δεὰν τῆς γε. ωργνίας εἲς ἕνδειξιν εὐγνωμοσύ. νης υερὸς τὸν στατέρα τοῦ ΓΚελεὸν τὸν βασελέα τῆς Βλευσῖνος, ὁ ὁποῖος εἶχε φιλοξενήσει τὴν Φε ἂν περιπλανωµένην εἴς ἄναξήι τησι τῆς θυγατρὸς της Περσεφώ- νης άυπαγείσης ὥς γνωστὸν ὑπὸ τοῦ Πλούτωνος. σ ὩΠρῶτος ὁ Τριπτόλεμος ἔσπει ϱὲ τοὺς ὑπὸ τῆς Δήμητρος ὅδο. Φέντας εἰς αὐτὸν σπόρους σίτου εἰς τὴν ᾿Ελευσίνα, ἀφοῦ προη. γουµένως ἐτριλογύρισε τὸ χω ράφι μὲ ἕνα ἄροτρο τὸ ὅποῖον κατασκεύασε τῇ ὁδιγίᾳ τῆς Φεᾶς, Οὕτω ἡ ᾿Ελευσὶς εἶναι ᾗ παερὶς τοῦ σίτου καὶ τῆς γεωογίας ἓν γένει. Ο μῦθος ἀναφέρει ὅτι τῆς µνυήσεως τοῦ Τριπτυπυλέμου εἰς τὰ τῆς γεωργίας. προηγήθη ἀφορία τῆς γῆς καὶ πεῖνα, | διότι ἔπαυσε πλέων ἡ γη νὰ φέρῃ ἔπαρ- χεῖς καρπούς. Εἰς τὸν Τριπτόλεμον, ό ὅποῖος πρέπει νὰ εἶναι ὃ πρῶτος γσω- πόνος τῆς ᾧ Ἑλλάδος εἶχον ἀφιερώσει νσὸν οἱ Ἑλευσίνιοι καὶ ἐδεικνύετο καὶ τὸ τᾳῶτον ἁλῶνι. ὅπου ἁλωνίσδη τὸ τὸ ποῶσον παραχδὲν ἐκ τῆς θείας αὐτῆς σπορᾶς σιτάρι. Ναὸν ἐπτίσης εἶχαν καὶ οἱ ᾿ἀθηναῖοι ἀνεγείσει εἰς τόν Τριπτό. λεμον εἰ: τὰ Αστυ πλησίον τῇ: ὄνγεα- κυυύνου πηγῆς, ὅπου ἧτο καὶ τὸ ἄγαλμά του. 'Η λοτρεία ἅμως τοῦ. Ἠριπτολέμους ἐπεξετάδη καὶ εἰς ὅλην τὴν Ελλάδακαὶ ΄ ἐκτὸς αὐτῆς ὅπου ὑτῆρχαν Ελλικικαὶ ἀποικίαι καὶ ἐθεωρεῖτο ὁ ἑονικδθββώ, σκαλος τῆς γεωργίας ἀνὰ τὸ Πανελλή νιον. 1το ἀεικχίνητος καὶ ἐνθδουσιώδης καὶ δι’ αὐιὸ παρίστατο καθήµενος ἐπὶ ἄρματος πτερωτοῦ χρατῶν διὰ τῆς χει: θὸς εου στάχυν Ἐπεριστοιχιζόμενας ἀνὸ ἀκροατάς, ὥστε νά ἐνθδυμίζῃ τοὺς ἐνθέρ µους ἱεραοκήωυξας τῶν Ὀρησκειῶν. Πολλαι πόλεις διεξεδίκουν τὴν τιμήν ὅτι τὸν ἐφιλοξένησαν κατὰ τὰς µεγάλας περιοδείας του καὶ μεταξὺ οὐτῶν, ἡ Ἔννα τῆς Σικελίας, ἡ ᾿Ανειό ᾗ ῆς Σικελίας, ἡ ειόχεια, Ἡ Ῥόρδυα ἐπὶ τοῦ Τέγρητος, ἡ ᾿Αλεξάν- δρεια κλπ. 'Ο παλαιὸς αὐτὸς γεῴὠπόνος δὲν ἦτο µόνον θεωρητικὸς διδάΒὰ τῆς γεωυγίας. ἀλλά καὶ πρακτικὸς, καὶ δι᾽ αὐτὸ παρίσταται φέρων ὑταδήματα, διὰ νὰ ἡμπορεῖ τὰ βαδίςῃ εὔκολα εἷς τὰ χωράφια καὶ ὁδηγῶν ἄροτρον διὰ τῶν ἰδίων αὐτοῦ χειρῷν. ᾿Εκιὸς τῆς σπο ρᾶς, ὁ Ἐφριπτόλεμος ἐθεωρεῖτο ὅτι ἐδί- ὅασχε καὶ τοὺς νόμους τῆς ᾿Ἠδικῆς, οἱ ὁποῖοι τόσον εἶνε σύμφυνοι χαὶ ἁπαραί τητοι εἰς τὴν γεωργικῆν ὥστε άνευ αὖ- τῶν νὰ µή αὖνε δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ. ΒΕἰς τὸν Ῥριπτόλεμον ἀποδίδονται τὰ τρία παρυγγέλµατα τῶν πρώταιν ἀνθρώπων. «Ῥίμα τοὺς γονεῖς σου» «Πρόασφεςετοὺς : πρώτους καρπούς τῆς γῆς: εἰς τοὺς θευὺς χαὶ «᾿Αγάπα καὶ μὴ κακοποιῆς τὰ ζῶα» πιτακτικὸν καθῆκον µας πρὸς τὴν ᾿᾽Αγοοτικὴν κοινώνίαν τῆς πατρίδος µας, τὴν ὁποίαν φι- λοδοξοῦμεν νὰ καθοδηγήσώμεν.. εἰς τὸν εὐθὺ καὶ ἐπιβαλλόμενου . ἀπὸ τὴν μεγάλην της ἁποσιο-... λὴν δρόµον, μακρὰν οἴουδή: τε κομματικοῦ ἢ συµφεροντο-- λογικοῦ σκοποῦ. ᾿Αν ἐπιτύχωί. μεν ἢ ὄχί δὰ τὸ δείξη τὸ µέλ- -- λον. Πάντως κάμνοµεν μίαν ἁμερόληπτον καὶ ἀνιδιοτελῆ - προσπάδειαν. Λυπούμεῦα ἅν εἰς τὸν δρόµον µας πιδανὸν νὰ ἐπηρεὐζωμεν μὲ τὰς εἰσηγήσεις καὶ τὰ σχόλια µας ἰδιωτικὰ ,- συμφέροντα. Αν λάβουν ὑπό- ψιν των, ὅτι ἡ προσπάδθεια µας γίνεται μακρὰν οἰασδήτοτε ἴδι. . οτελείας πιστούυµεν, ὅτι δὰ μᾶς κρίνουν ἐπιεικῶς. Εἰς τοὺς ἀναγνώστας µας οἵεινες ἐπιμὸ: νουν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὰς ἔκ.» δόσεις µας, ἁπαντοῦμεν η: τοῦντες πίστωσιν χρύνου διὰ τὸν Λεχέμβριον τοῦ 1944, Τοῦ ἔργου τούτου χάριν τῶν ἀναγνωστῶν µας ἀρχίξομεν λίαν συντόμως τὴν δηµοσίευ- σιν ἀπὸ τῶν στηλῶν τῆς ἐφη- µερίδος µας. 'Η ἔκδοσις µας, Ὀὰ ἄν- τελήφθησαν οἱ ἀναγνῶσιαι ἵμας, ὃν δὲν εἶνε κέρδυσοκοπι ἵκὴ ἐπιχείρησις, Ε ίνεται ἀπὸ ἑ νά ὀργανωδῶμεν καλλίτερον ικαὶ δὰ ἀνταποκριδῶμεν κεἷς [τὰς προοδοκίας των, δᾶ μὴ ιτοὺς κάμῃ δὲ καμµίαν. ἔκπλη: . ἵξιν ἂν ἓν τῷ μεταξὺ γίνῃ ἀνάγ ἵπη νά ἀραιώσωμεν ἐπὶ τινα. «ωόνον ἁκύμη τὴν παροῦσαν : Γκολοβῆν ἔκδοσιν,

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΣΤΗΛΗ 2p
ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΑΙ ΔΙΑΡΡΗΞΕΙΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ 2p
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 2p
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 2p
ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΟΣ Γεωργία 1-2p
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 1p