τῆς ἐξαιρετικῆς αὐιῆ, ὑποψηφιότητισς διὰ τὸν Θρόνον Κιτίου. ἐκ μέρους προσώπων τελείως ξένων πρὸς τὴν Μητροπολιτικὴν | σήμερον δὲν μᾶς διὰ µας περιφέρειαν καὶ ἄλλων, οἱ ὁποῖοι µέχοι ἔπεισαν περὶ τοῦ γνησίου τουλάχιστον ἐνδιαφέροντος τῶν τὸν ᾿Εκκλησιαστικὴ µας τάξιν καὶ δέσµια. «Η τοιαύτη ἀνάμειξις ἀποτελεῖ πραγματικὸν σκάνδα: λων καὶ συντελεῖ εἰς τὴν δημιουργίαν ἀνωμάλου χαταστά σεως καὶ διαιρέσεων, ὑποδαυλίζει δὲ τὰ πάδη μειαξὺ τοῦ χριστεπωνήμου πληρώματος τῆς περιφερείας Ειτίου. «ϱ ἸΑγρυτικό: κόσμος ὅμως παραμένει ἀκλόνητος καὶ ἠνωμένος μὲ τὴν στερρὰν ἀπόφωσιν νὰ ἐκκαθαρίοη. τελει ωτικῶς τὴν ἁδλίαν κατάστασιν εἰς ἦν περιήγαγον τὰ τῆς ἐκκλησίας µας, οἱ λιμεῶνες τῶν μητροπολιτικῶν θρύνων, ἅ- ναβιβάζων ἐπὶ τοῦ παραδυσιικοῦ Ὀρόνου Κιτίου, τὸν Αν δρόνικον παρὰ καὶ ἐναντίον τῶν πρυσπαὺτιῶν τῆς άντιδρα- - ” Χ Δ στικῆς χλίκας. . π. 1. Γεωργιχὰ ἕ Ἔ 4 , ς 4 , ὁ χιόνι ὡς Ιλιταντοιόν μέσον ͵ Τὸ χιόνι δεωρεῖται ὅτι φέρνει εὐιυχία διότι : 1. «Συμπαρασύρει στὰ ἔδαφος Λιπαντικὺς οὗσίες, ὅπως Ὅ1ὸ ἄζωτ, τῆς ἀτμοσφαίρας καὶ συνετῶς Ἱιπαίνει τὰ φυτὰ, ποὺ βρίοκον αι ὅταν πέφτει ατὸ ἔδαφος. 3. Διπτηοεῖ τὴν δερμότητα τοῦ ἐλάφους, διότι τὸ χιόνι πέφτει μὲ ἤσυχων καιρὸν καὶ τὸ σιγανὸ πέσιµω δὲν ἀφίνει πό: ρους νὰ φύγη ᾗ δερμοκρασία ὃ, ᾿Επειδὴ Λυώνει σιγὰ ---σιγὰ ποτίζει ἄφῦθονα δειὰ) τὸ χῶμα, 4. Επειδὴ σκεπάζει τὰ ῥυυνὰ, ὅπου κατόπιν διαλύεται, συντελεῖ οιὴν αὔξήσιν τοῦ νερωῦ τῶν πηγῶν καὶ πηγὸ,ῶν. ὃνι Η ἄνοιξις πάντοτε (ιετὰ τὸ χόνι εἶναι ὁροσερὴ καὶ τὰ φυτὰ ἄπυλαιιβάνουν. χαὶ βα | τὴν ὑπόδειξιν ὑπυψηφίου τοῦ ΑΡΗΣΙΣ ----υ'-- . - ᾽ . ς 4 ” σον σθλα αὐτὰ συντελοῦν «στε τὰ δένδρα νὰ ἀποὺ ὃσυν πολ». ο χο ] Μι ον ο .ς λοὺς καρποὺς καὶ τὰ σπαοτα 1αχουν εὐτυχία. «Άλλως τε Πν ἡ 4 Φ .- , σ λώνε ᾽μυὰ στὰ υἔννι τα στεγναν τὰ - παροιµέα μᾶς τὸ δηλώνει 3 Δαβά μιά ἠέρηη α 5 ΄ . φον γ ἰ τὸ αμ μον 1 . τα χιωνιοµένα και τὴ λαμπρὴ) βρεχ,ύμ-ν ιτ) άμπαρια γέμνµενα ό ” Γεγονότα ο -- . 'ϱ ᾽᾿Ασπασμὸς τῶν Αγγέλων Κιιτὰ µίαν ουγκέντρωσν μερικῶν. πυλιειῶν τὴν νύκτα τοῦ. Σαββάτου εἰς τὴν Πατριωτικὴν Δέσχην ἓν λεμεσᾶ διὰ Θιόνου Κιτίου καὶ κατὰ τὴν Δαυρυὶ πολῖται τῆς πόλεως, παρετη- ἴσως διὰ νὰ διαπιστωὺδῆ ὅ ᾽Ανώτερος ὑπάλληλος τῆς ὑπυίαν ἐξυβρίσθησαν σο ρήθη καὶ τοῦτο τὸ ἐμπληκτικὸν, κανὼν, ὅτι τὰ ἄκρα συναντῶνται. , Κυβερνήσεως, ἓν καταφανῆ ουγκυ ᾖσει, ἠ οπάσθη τὸν ἀπὸ Κυρηνείας Πυλύκαρπον, γνωστὸν ὑπόρμαχον ἀπὸ τῶν ῶυα- φείων τοῦ Ὀρόνου [ζυρηνείως, τῶν ἱερῶν κὠὶ τῶν σίώγ καὶ ὑπερεθνικιστὴν. Δὲν ξέρομεν τὸν λόγον τοῦ ἀσπασμοΏ αὐτοῦ, ἀλλὰ δὰ ηὐκόπεδα νὰ φέρη ἑτιτέλους ἕνο ἁποτέλε- σμα ποακτικὸ : Τὸ γεύρωμ τῶν. σχέσεων Δ ιοῦ. καὶ Ἐν βιρνήσεως... δὰ δώσωµε τὸ ὄνομα τοῦ Κυβερνητικοῦ τούτο ὑπαλλήλους . . ἸὈφειλομένη ἀπάντησις. Πρὸς τὸν. ἐχδότην καὶ ὑπεύθυνον τῆς ἓν Ἀεμεσῶ ἐφημερίδος «Ἐρ γατιχκή Φωνὴ» δὰ δώσωμεν τὴν ὀφειλομένηι ἀπάντησιν, εὐθὺς ὡς ἡ δικαιθόύνη δὰ ἔχει πέ τὴν τελευταίαν λέξιν, ἐπὶ τοῦ ἄφοραντος Μα δημοσιεύµοτος του. Ελπίξόμεν πολὺ συντόμ»νᾳ. “Η «ΔἈράσις Υπεύβυνον ἵ. ΠΕΔΑΙΡΙΑΣ, Ἠ, Η. Ὀκκόνορ Νο 3 Δεμεσὸς Ῥύποις «ΗΑΗΠΑΊΖΙΑΚΟΣ» Ελλάδος 50 δει ετὸς τος σος --σ-το--α ] | Η ΚΑΠΝΟΡΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Α. Γ. ΠΑΤΙΚΗΣ ὃ Σ ΛΕΜΕΣΟΥ ας -- θες τε Γνωστοποιεῖ, ὅτι κατόπιν τῆς οὐξήσιως ὑπὸ τῆς Κιβερνήσεως, τοῦ Δαυμοῦ λώσεως, Κανανα- ὥτιαε ἀπὸ τῆ: ᾷας ἸἹανουαρίου Ι919 τὰς ιτιμὰς τῶν σιγαρέττων της ὦ. ἑξῆς : ἱ Εἴδη ΕΠοπότης τιμή 8 δική 1 δυ λα | ουγαρέτιων αὐχαφέν, Γπακέσον ακέθιου οκκᾶς | ἡΝ [0-11 -- | πο ΝΕ ὀ0ὐ{ἳ» 5! -- δο() | ΜΙΝΙ ΜΙΝΙ 0.0» πι 11. 8) | μ.ο» 1 -- ο) | Πα ΟΕ ΡΝΙΗΙ Πρι] ο. ιό)» οι ο 09) ο... | Πορελήμὂησαν, καὶ πωλοῦντοι εἰς τιὺς δι ατιμήσεῶς ᾿Αναλαμράνυμεν τὴν κανασκενὴν χοὶ ἐγκατάσταῦιν Δαντὸς εἴδυυς, μηχανημάτων (ἀνοίαι πεοιστου τε καὶ ἵ λευρύµυλοι, γυψύμυλουν ο αωτήσνα, ο) το ττπσιτωστ-τσας--μβιπαστισσστσοωσς ατεστκασσο”, ΚΛΕΙΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ΜΗΧΝΟΥΡΓΕΙΟΝ ΚΑΙ ΧΥΤΗΡΙΟΝ. Λευκωσία, ὡδός Καρὰ Πᾶ ἀρ. 15--1δ Ἑηπλ. 1ο Μινητήριοιμηχανσὶ 5-το Η.Ὀ. Παλάγκα Βελνικὰ 1)2--2 τόννὼν 4 Κολάνια Χρωμίου 'Ὀλλανδικῆς κατασκευης ΕΤΟΙΜΗ ΠΡοΣ ΠΒΡΒβΑΟΣΙΝ | Ἰρθχαλίες διαφόρων μεγεθῶν ᾽λλωνιστικὲς Μηχανὲἒς μὲ ἀαπόύόοσιν 1δ -20 κιλῶν τὴν ὥραν καὶ μὲ ἄχορον Ἀπνονιχόν.. ἐμρολικαὶ, ὕργανυ μεταδύυτως κινήσεων χλα, Ἐπισκεφθδῆτε µας διὰ τὸ συμφερὀν σας | ἱ Γραφεῖα: | Τ.Π. ΟΚΚΟΝΟΡ Νο, | ΛΑΜΕΣΟΣ τ κ, τ, Τηλ. ὀ00-- 149 | ! ααποτο-α ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ Δημοσιθυπαλληλικόν ζάτημκα Ἐξακολουθεὶ νὰ ἁπασχολῆ τὸν Κυπριακὸν τύπον κατὰ μέγα µέρος τὸ ὑτὸ τοῦ Σωματείου Δημοσίων Υπαλλήλων Α. ψερθὲν ζήϊημα τῆς οἰκονομικῆς θέτεως τούτων. Καὶ ὣς ἐπὶ τὸ πολὺ ὁ τύπος ἐπηρεαζόμεγος ἐντείθεν ἤ ἐκείθεν λαμβάνη πάν τοτε µίαν θέσιν εὐνοϊκὴν διό τὸ ὑπὸ συζἠτησιν θέµα ἢ ὄχι δυ ομενῆ, Επιπολαίως κατὰ τὴν κρίσιν µας χειριζόµενος τὸ ζήτημα. . 'Παεῖς νοµίζοµεν δτι τὸ ζήτημα εἶναι ὑψίστης σπουδαιό τήτος καὶ ἔδει νἁ εἶχε ἀντιματωπισθὴ πρὸ καιροῦ καὶ νά λυ θή τὸ ταχύτερον, ὅπως καὶ ὅλα τὰ βασικἀ ζητήματα τοῦ τὸ που καὶ ρ'ζικῶς. «άθε ἀργοπορεία. κάθε ἀναβολὴ, δημιουργεῖ «νοσογόνον κατάστασιν ᾽Αλλὰ βέβαια ἐφ᾽ ὃσον θ3 εὑρισκόμεθα εἰς τὴν θλιῤδβράν αὖ:ἠν πολιτικὴν κατάστασιν νἁ ἁἀποδιώκω μεν κάθᾶ πολιτικὴν ἐλευθερίαν καὶ ἐφ ὅσον νοµίζουεν ὃτι πρέ πει νὰ ἀποφύγωμεν ἕνα ἀξιοπρεπὲς Σόντιαγμα εἰς τὴν δύσκο λον αὐτήν καμπὴν τῆς Εθνικῆς µας ζωῆς, ὅπως ὁ διάβολος τὸ λιβάνι, μᾶς οξίζουν καὶ χειρότερα, ᾽Αλλά τὸ ζήτημα τοῦ παρόντος εἶναι τὸ ὑπαλληλικὸν καὶ ἡμεῖς λαωβάνονιες µίαν θέσιν ἔναντι τούτου, χωρἰς πἀ. θος καὶ ἔχθραν θέτοµεν τὸ ζήτημα κατά τὴν ἰδικὴν µας ἀν. τίληψ.ν διά νὰ δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν εἰς µίαν συζητησιν δη- µοσίαν, καὶ τὸ πολὺ κοινὸν να δύναται ἐνώπιον τῶν ἀπὸ πά οης πλευρεᾶς δεδοµένων νὰ μορφώση µίαν οταθεράν γνώµην, ἐφ᾽ ὃ ον εἶναι καὶ ὁ µοναδικος ὑπεύθυνος ὁ ἀποζηιμὼν ἐν πά ση΄ περιπτώσει τά ἔξοδα τοῦ άμου: 1 Είναι ὃλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἁπαμραίτητοι διὰ τὴν κανονικὴν καὶ ἀπρόσκοπιον λεαιτουργίᾶαν τῆς Κυβερνηιι κῆς μηχανῆς ἤ ὑπάρχει Εδῶ σήμερον «πληθωρισμός» ἔιά νὰ μεταχειρισθῶμεν τὴν λεξιν τὴς εποχής καὶ ὃτι ὁ απλεσυνασμὸς σιτίζεται εἰς βάρος τοῦ δηµουἰου προὔπολογισμού καὶ εἰς :. Βάρος τῶν ὀλιγωτέρων ἐπιλέκτων οἵτινες θὰ ἔπρεπεν νὰ εἶχον ὁ καλυτέραν τύχην 2 ἌἛἜχουν ὃλοι οἱ ὑπάρχοντες δηµόσιοι ὑπάλληλοι, τὰ ἀναγ«αῖα προσόντα διὰ τὴν πιστὶν καὶ εὔορκον ἔκτέλεσιν τῶν ἀνατεθειμένων αὐτοῖς καθηκόντων καὶ ἐἀπομένως δικαιοῦνται καλλιτέρας προσοχῆς 3 ἜἜχουν ὃτοι οἱ δημόσιοι ὁ τάλληλοι συνείδἼσιν καὶ ἀ κριβῆ ἀΑντίληψιν, τῶν π)ό τὸ Δημουιον καὶ τὸ κοινὀν,' κάθη κόντων καὶ ὑποχρεώσρώ: ᾿ Αὐταί εἶναι αἱ προὐποθέσεις τῆς ἑξατά τδως ὑφ' ἡμῶν τοῦ ἀνωτέρω ζητήματος κλχὶ θέιοµεν τός σιήλας µας εἰς τὴν διάθεσιν οἰουδήποτε καλῆς πίωτεω. συζητητοῦ. διά τὴν πλήρη διερεύνησιν τοῦ ζητήματος. ) ᾽Απάται Δημοσίου Δὲν πρέπει νά διαφύγη ποσῶς τὴν δηµουιότητα, τὸ ος- βαρότατον ζήτημα τῶν ἀνακαλυφθεισῶν... τὰς τεἑευταίας ἡ- µέρας ἁπατῶν ἔναντίον τοῦ. δηµοχίου ἱντὸ δηµουίων ὑπαλλη- λων καὶ λειτουργῶν. ᾿ Χιλιάδων λιρῶν κατάχρ]σις εἰς µειαχειρισμένα,, χαρτό , σηµα, ἀρχίσασα κατὰ τάς Επισήμους ἀνακοινῴώσπεις ἀπὸ τοῦ 1943 καὶ δὲν ξέροµεν ἆἁ-όμῃη ποίας Αξίας πολύτιμα φάρμακα, ὑπεξαιρεθέντα.,. ἢ κλαπέντο εἶναι ζητήναια διὰ τα. ὁποῖα πρέπει τὸ κοινὸν νά Ενδιαφαρθή καὶ νὰ ὑποβοιθήσα μὲ κάθε τρόπον τὴν ἀνάκρισιν διὰ τὴν πλήρη διαλσύκανσιν αὐ ὢν καὶ τὴν Επιβολὴν τῶ» ἀναγκαίων πυρώσέων. κατά τῶν ἐνθχων ος) κνον ΤΟΥ. ΑΥΡΟΤΡΙΙΜΟΥ ΗΡΟΘΙΡΒΥΊΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ . οσο δο σσ -κ---σ-σσο------ωκ--κοο-ος «κα σσας--ο --- ποσα. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον δέον νά προςθχθῆ περισσότε- ρον εἶναι ἡ πλη οφορία τῆς δηµοσίας ἀνακοινώτεως, ὅτι «ἁπὰὸ καιροῦ ἔκαμνα ἐνιύτωτιν» εἰς τάς ἀρχὰς, ἡ παρατηρουµένη οἰκονομικὴ ἀνθηρότης «Ωἷς τινας δημοσίους ὑκαλλήλους καὶ ὑπηρέτας» Καὶ γεννᾶται τόρα αὐτομάτως ἕ-αμμεγάλο ζήτημα Παρακολουθεῖ ἡ ᾿Αρχὴ προσεκτικά τὴν οἰκονομικὴν ἀνθηρότη- τα ὡρισμένῶν ὑπαλλήλῶν µόνον καὶ διατὶ δὲν παρακολουθεῖ καὶ τὸν σπάταλον βίον ὄν δυνατὸν νά διάγουν ὠρισμένοι ἐξ αὐτῶν καὶ τὴν περιουσίαν ἥν Εσχημάτιστν οὗτοι ἐπ᾽ ὀνόματι μελῶν τῆς οίκογανείας των καὶ δὲν ἀπησχόλησεν µέχρι οἡμΒᾶ- βον τὴν «Κυβέρνησιν «τὸ πόθεν ἔσχες Φανιαζόμεθα ὅτι θὰ ληφβῶσιν ὅλα τά Ενδεικνυόµενα µέτρα ὑπὸ τῶν ἁραοδίων διά νά μὴ ἐξαπατῶνται αἲ ἀρχαὶ καὶ νὰ μὴ ζῶσιν οἱ ὀλίγοι εἰς Βάρος τῶν πολλῶν οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς θὰ ἐκλαμβάνωνται καὶ ὡς κορόὀἴδον. ᾿μθναρχία, 'Παλαιοκρατία, Πλουτοκρατία καὶ Συντροφία. Εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ξεκαθαρισθῆ διὰ νά ἐξυγειανθῇ «ἡ πολιτικὴ, νικὴ καὶ καινώνικὴ ἄτμόσφαιρα εἷς τὸν τόπον µας, διὰ νά γνωρίξωμεν ποὺ εὐριοκόμεῦα καὶ ποὺ ἐπὲ τέλους ἄγομεν. δως τόρα ἐσυνηθίσαμεν νὰ ἀκούωμεν τὴν ΕΘΝΑΕΡΧΙ ΑΝ καὶ τὴν ΕΘΝ)ΙΚΟΦΡΟΣΥΝΗΝ ὥς τὰ ἄδυτα τῶν ἀδύτων ὥς τὸν ἑερὸν τάπητα τουλάχιστον τῶν συνανθρώπων µας Ὅδω μανῶν, τὸν ὁποῖον ἤρκει νά ἀναφέρη ὃ πρῶτος πιστὸς .. καὶ «εὰ πάντα ρεῖ». “0 καθένας ἀπὸ τὸ ΠΟΑΥ ΚΟΙΝΟΝ ἔπρεπε νὰ τρέ µη καὶ νὰ κύπτη τὸν αὐχένα καὶ νὰ ἐνεργῇ καὶ νὰ πράττη, ἆλοί µονον ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιγνωμίος καὶ σύμφωνα σιρὸς τὰς ἅπο- πρυφους καὶ ἀνεξερεύνητους βουλὰς τῶν «φοβερῶν καὶ τροµε- να ρῶν ὑποφαντῶν» Τὸ πρᾶγμα ὅμως παραγίνεταὲἑ, Φαίνεται ὅτι οἱ «φπολλοὶ γίνονται κορόϊῖδον τῶν ὀλίγων οἳ ὁποῖοι ἀσφαλῶς ἆᾱ. νευρίσκονται εἰς τὰς τάξεις τοῦ Κλήρου καὶ τῶν ΥΠΟΤΑΚΊΙ- ᾿ΙΚΩΝ ΑΥΤΩΝ καὶ εἰς τὴν ἐν Κύπρω σιλουτοκρατικὴν τάξιν, Π- τις ἐπῆρε τὰς δύο ὑψηλὰς ὑποθήπας τοῦ μεγάλου κοινοῦ, τὴν πίστιν καὶ τὴν ἐδνικὴν ἰδέαν, σάν ἰδιόκτητον καὶ πατρῶον σε: οιουσιακὸν στοιχεῖον, Καὶ κάδε φοράν ποὺ εἶναι ἀνάγμη νὰ ἆ. νακοπῆ µία Λαϊκὴ προσπάθεια διά γενικά ζητήματα, καταβάλ: λεται ἀμελλητί κάδε μέσον διὰ νὰ ἐννοήση ὁ Λαός δτι τοῦτο τὸ ὁποῖον αὐτοὶ δέλουν εἶναι ὄχι ἀπομύημα φαντασίας νοσηρᾶς, ἆλλ᾽ ὑψίσιης σοβαρότητος ζήτημα τὸ ὁποῖον καδωρίσθη ἤδη, ὑπὸ εῆς ᾿Εδναρχίας ὡς σύµφωνος πρὸς τὴν πίστιν καὶ τὴν ἐθνι μὴν ἰδέαν καὶ εἶναι κάθε ἄλλη σκέψις ἁμάρτημα κατὰ τῆς σα ερίδος καὶ ἱεροσυλία. Εἶναι ἀνάγκη. ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ ὥς κα δαρῶς ἀγροτικῆς ἰδεολογίας νὰ λάβη µίαν θέσιν καὶ νὰ διαλα- λήση πρός ἅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὅει ἕως ἐδῶ καὶ μὴ παρέκει. 'Ὁ Δαὸς ἐξύπνησε,. ὁρᾶ καὶ ἀκούει μαὶ δὰ ὁράση. Θὰ συνεχίσωµεν. Μητροπολιτικαί ᾿Εχλογαὶ Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὁ λαὸς τῆς Μηιροπολιεικῆς περιφερείας Κιτίου κατὰ µεγίστην πλειονοφηφίἰαν εἶναι κεκη- ρυγμένος ὑπὲρ τῆς ἐκλογῆς ιοῦ σοφὀοῦ ᾽Αρχιμανδρίτου ᾿Ανδρο νίκον Βρυωνίδη ὅστις τιμᾶ τὸ ὄνομα τῆς πατρίδος του Κύπρου ἐν τῇ διεθνεῖ κοινωγία τῆς Αἰγύπτου καὶ τῇ καθόλου 'Ελληνι- κῆ ᾿Ορθοδοξία ᾿ 'Ἡ ἐγνωσμένη πρὸς τοῖς ἄ]λοις διαχειριστικὴ του ἱκανότης καθιυιᾶ τὴν παρουσίαν του ἐν τῇ Κυπριακῆ ἱεραρχία άναγκαι υτάιην, Παραδόξως καὶ ἀδικαιολογήτως «ταρατηρεῖται παιὰ τὰς τελενιαίας ἡμέφας µία σπασμωδικὴ, ἀνιιδραοτικὴ κίνησις νατό

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 1-2p