τερα, ἀπὸ ὅτι καταβάλλο τει διὰ νὰ λειτουργήση ἡ Βνυβερ: χητική μηχανῆ. ' Δὲν ἠμποροῦμεν νά ἀνεχώμεῦα τὴν ἀπειρείαν νὰ χει ρίζεται ζητήματα βασικὰ τοῦ. τόπου καὶ τὴν. ἀμάθειαν νὰ ἁγτικαταστᾶ τήν µετρηµένην, συνετήν καί ὁλοκληρωμένην ἀντιμετώπισιν - Θὰ ἠδύνατο τὶς νά ἀντείπη, ὅτι χρειάζονται χρήματα α η 0 Ἡ) χρειά» χοθηµατα, δεῖ δεῖ χρηµάτων.. Βεβαίως ἀλλὰ ἀκριβῶς ἐδῶ εἶνε τὸ ὅλον ζήτημα, Πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηδῆ τὸ ἀληθεινὸγ δηµόσιον συμφέρον καὶ εἶναι ἀνυπολόγ.στος ἡ δημοσία ὠφέλεια ἥτις δὰ ἐκπηγάση ἐκ τῆς τοιαύτις προσπαθείας. Θά περικοποῦν ὅλαι αἱ ἂλλαι δαπάναι κατὰ κύριον λόγον καὶ δὰ ἐξυδευθοῦν ἐδῶ εἰς τόν ζωτικὸν αὐτόν στόχον, ὅσα πρέπει νὰ ἐξοδευδοῦν' δὲν πρέπει νὰ ματαιοπονοῦμεν, »Εργατικὴ Συνδιάσκεψις 4εμεσοῦ--- Πάφου. Λυπούμεθα διότι λόγω τῶν περιστάσεων ἡ ἔχδοσίς µας γίνεται κατα ἀραιὰ διαστήματα καὶ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ σχο- Ἄνοσωμεν τὴν γενναὶαν ἐργατικὴν προσπάδειαν, τὴν ὁποὶαν ἀντελήφὺημεν κατὰ τὴν τελευταία διάσκεψιν καὶ τὴν εὐρεῖαν προσπάδειαν, ἡ ὁποὶα καταβάλλεται διὸ τὰ διάφορα δη ήμα- τα καὶ ἰδιαιτέρως τὰ ἐργατικὰ. Πάντως ἐχεῖιο τὸ ὁποῖον μᾶς ἔκαμε νὰ γειροχροτήσωµεν τόν Συνδιάσκεψιν μεταξύ ἄλλων, εἶνε μία ἀληθεινὴ ὠφελιμιστικὴ εἰσήγησις ποὺ ἔγινε ἐκ μέ ᾿ ρους τοῦ Δημάρχου Δεμεσοῦ κ. Ῥέρβα πρὸς τοὺς ἑργάτας γε- γικῶς. Ἐπρόκειτο διὰ τὴν ἀντιμετώπ σιν τοῦ ὑψωμένου τι- : μαρίθµου καὶ τὴν κατὰ συνέπειαν δικαὶαν ἀπαίτησιν τοῦ ἐρ γαζομένου νὰ ἔχη ἀνάλογον ὀψωμένην ἀπολανήν. Ὁ κ. Σέρ- βας μετὰ παρρησίας εἰσηγήδθη, ὅτν εἶνε καθῆκον ἐξίσου ἁπα- ραίτητον τοῦ ἐργαζομένου καὶ ἐργάτου γά προσέξη νὰ ἀποδί- δη ἐργασίαν, ἀνάλογον μὲ τὴν αὐξημένην ἀπολανὴν του, διό- τι τοῦτο εἶνε χαί τὸ ἀληδεινόν συμφέρον τοῦ ἐργάτου. Νομὶ- ἕομεν δει ἀξίζει να τὸ προσέξη ὁ καδένας. . Λιαπιστώσεις ἀπὸ τὴν Διασκεαπτικὴν.- Εἰς τὰς τελευταίας δύο Συνεδριρσεις τῆς Διασκεπτικῆς, σχετικῶς μὸ τὸ προτει» γόµενο Σύνταγμα τῆς Κύπρπου, µέ λύπη µας παρετηρή- σαµμεν τὰς Κάτωὺι διαπιστώσεις αἱ ὁποῖαι ἀσφαλῶς εἰς ὃλι- βερὰ δύνανται νὰ ὁδηγήσῶσι συμπεράσματα. Παρετηρήδη, ὃτι καὶ οἱ ἑπτὰ Τοῦρχαι συμπατριῶται µας, ὁδηγούμενοι ἀπὸ τὸ ἴδιον ἑλατήριον ὑπεστήριξαν, φόβους καταπιέσεως ἐκ µέρους τοῦ καταπληκτικῶς πλειοψηφοῦντος γηγενοῦς Ἓλ- ληνικοῦ στοιχείου τῆς Κύπρου Καὶ ἐν συνεχεία ὑπεστήριξαν ἀπόψεις αἳ ὁποῖαι τὸ ὁλιγώτερον δέν εἶνε τιμητικαὶ οὔτέ δι᾽ αὐτοὺς οὔτε δι ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας, Τοὺς ἐθεωρήσαμεν ᾱ- ληδεινοὺς συµπατριώτας καὶ εἰργάσῦημεν νά ἀμβλωνὺῆ τό φυλετικὸν µισος, το ὁποῖον τὸ Τουρκικὸν στοιχεῖον περισσό- τερον ὑλεστήριξεν, ἀφοῦ καὶ τελευτιίῶς μᾶς ὑπενθύμισαν ὅτι ἠλδον ἐδῶ ὡς κατακτηταί πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σηµαϊγει ἀρκετὸν αἷμα τῶν προγόνων µας τὸ ὁποῖον ἐχύδη ἐκ τοῦ γεγονότος τοῦτου. Ἡμεῖς νοµίζοµεν, ὅτι πλανῶνται διαχη”. υύττοντες τοιαῦτα δαιμόνια καί καλὰ δὰ ἔκαμνον διὰ τὸ ᾱ- μοιβαῖον ὄφελος νὰ εἶνε προσεκτικώτεροι καὶ νὰ δίνοιν ὅλι- ΄'γωτέραν πὶστιν σέ ὅτι τοὺς εἰσηγοῦνται ἴσως. το «Ἡ ἄλλη ὄχι ἡ τελευταῖα διαπίστωσις, εἶνε ἡ προσωπικὴ ἐπίθεσις ἐκ μέρους ιοῦ τύπου ἐναντὶον ἑνὸς µέλους τῆς Διασχἒ- πτικῆς ἡ ὁποία Ἔφδασε τὰ ὃρια «προσωπικῆς ἐπιδέσεως: Ἔννο- οὓμεν τὸν κ. Μισέλ Χούρην δικηγόρον ἐκ Λεμεαοῦ. Ὁ κ. Κούρης, ὃ ὁπτῖος εἶνε ἕνας διακεκριμένος Ἀύπριος ἀγαπῶν τὴν Κύπρον ὄχι λιγώτερον οἴρυδὴποτε ἄλλου, ἐξ ἀγαδοῦ καὶ τιµὶου ἐνδ-αφέροντος διὰ τό δηµόσιον Κυπριακὸν συμφέρον ἔλαβε µέρος εἰς τὴν Διασχεπτικήν ἀποχλειστικῶς διὰ νὰ ἐξυπηρετήση τὴν Κύπρον εἲς τή» πολιτικήν ἈΧδιραφέτησιν καὶ τὴν .ω | ς ο Ας ἑ . ΜΗΔΡΑΣΙΣ” 2, ΥΝΤΛΙΜΙ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΝΤΙΚΙ Ὁμολογοῦμεν ὅτι δὲν ἠδυνήὃημεν μέχρι σήμερον νὰ δικαιολο- γήσωμεν τὸν πόλεµον, ὁ ὁποῖος ἐκηρύχὺη ἐκ μέρους ὁρισμέ- γων συμπατριωτῶν, ἐναντίον κάνε ἴδέας, πάνε ἐνεργείας καὶ κάθε παραχωρήσεως διὰ τὴν πολιτικὴν Κειραφέτησιν τοῦ Κυ πριακοῦ Λαοῦ. Εἰς τὸν τόπον µας ἀπὸ τοῦ ᾿Οκτωβρίου τοῦ 1991 έξη- φανίσνη κάνε ἴχνος πολιτικῆς ἀντιπροσωπείας, ὁ Λαὸς ἑστερή- θη κάθε εἴδους πολιτικῆς ἐλευδερίας καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος Αέ πολιτικὴν ζωήν, φορεὺς τῆς Λαϊκῆς παντοδυναµίας εἶνε ἅ- Ύνωστος, τοὐλάχιστον εἲς τὴν νέαν γενεὰν. Διερωτᾶται κανεὶς, πῶς σχέπτωνται οἳ ἐναντίον τοῦ Συνταγματικοῦ βίου τῆς πατρί- δος, ὅτι ἐῖνε δυνατόν, νὰ δημιουργηὺῇ ἀπὸ τῆς μιᾶς στιγμῆς εἰς τὴν ἄλλην, ἐὰν τὸ ἱερόν µας αἴτημα ἐπραγματοποιεῖτο, πο- λιτικὸς κόσμος ἄνευ πολιτικῆς ζωῆς. Φαντάζονται, οἳ μονοπωλήσαντες τὸν πατριωτισμὸν, διότι δυστυχῶς, ἐδῶ εἰς τὸν µακάριον αὐτὸν τόπον τῶν ἐξαμθλωμα- τικῶν µονοπωλίων. ἄρχισεν νά λαμβάνη σάρκα καὶ ὅστᾶ, Ῥὸ μονοπώλιον τοῦ Πατριωτισμοῦ, μὲ ἐπικεφαλῆς «τοὺς λογῆκ- λογῆς», ὡς δὰ ἐλέγετο σήμερον, ἐκμεταλλευτὰς, πατριδοκαπὴ» λους μαυραγορὶτας χαὶ πεφαλαιοχράτας ἀπομυζητὰς τοῦ χόπου καὶ µόχὃου τοῦ ἐργαζομένου Λαοῦ, ὅτι διὰ μαγείας, ἅμα τῇ ἀναγγελία τῆς ενώσεως, 9ὰ ἀνέζη, ὡς Φοῖνιξ ἀπό τὴ στά- υχτή του, πολιτικὸς κόσμος ἔτοιμος »ὰ ἀναλάβη τὰς µαγά- έ λας εὐθύνας συμμετοχῆς εἰς τὴν διακυθέρνησιν τοῦ τόπου καὶ νὰ γὶνη ρυῦμιστὴς τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς οἰκονομίας τοῦ κράτους Πλανῶνται πλάνην μεγάλην οἳ τὰ παινὰ ταῦτα δαιμόνια ὑποστηρίζοντες καὶ μὲ τὸ θάρρος τῆς γνώμης µας, Ῥάρρος, κὰ- δε καλῆς πὶστεως ἀληδεινοῦ πατριώτου, πιστεύοντος ἀληνεινὰ. εἰς τὰ ἰδεώδη τῆς πατρὶδος, πιστεύοντος ὅτι ἡ βασικὴ γραμμ. διὰ τὸν Ἑλληνικὸν ἘΕυπριακὸν Λαὸν, εἶναι µία καὶ μοναδική, - ἡ 'Ενωτικὴ, διακηρύττοµεν ὅτι ἡ παροχῇ Συνταγματικῶν Μνν | ταρρυθµίσεων, δὲν θίγει ποσῶς τὸ ἐθνικὸν αἴσὺημα τῶν Ἱυ- | πρὶων, ὑφ) ἄς διατελοῦμεν συνὺήκας. ελα Πιστεὺομεν ὅτι εἶναι ἐγκληματικὸν, µέχρι τῆς ἐπιτεύξεως τοῦ Ἱεροῦ τῆς ἑνώσεως πὸὃου ἡμῶν, νὰ ἀφαιθῶμεν καὶ ἡμεῖς | καί τὰ τέχνα µας νὰ ζήσωμεν, Κάτω ἀπὸ ἕναν µονοχρατικόν, παταπιβστικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ἀτιμάζει τὰς περὶ ἐλευδερίας πεποιήσεις μᾶς κα κρατεῖ τόν λαὸν εἰς ἀξράνειαν καί λήψαρ, | ον, προὐποδέσεις: ἐξουδενώσεως πολιτικῆς καὶ οἴκογομικῆς! ζωῆς. : 3 Φρονοῦμεν ὅτι εἶνε καὺῆκον ὅλων τῶν πατριωτῶν, δή µόνον νὰ δεχθῶμεν πολιτικὴν χειραφέτησιν, ἀλλὰ νὰ ἀγωνι» σθῶμεν νὰ ἐπιτύχωμεν, Σύνταγμα προσξιάζον πρὸς τὴν ἀνάπτυ» | ἔιν καὶ τὸν πολιτισμὲν τοῦ Ἰζυπριακοῦ Λαοῦ καὶ δὲν ὑπάρχε παμμὶα ἀμφιβολία ὅτι θὰ τὸ ἐπιτὺχωμεν . της ἀνόρθωσιν ἄνευ οὐδεμιᾶς νοσηρᾶς ἐπιδιώξεως, Ἠτο κα εἶνε ὁ τελευταῖος ἂνγρωπος ὃστις θὰ διενοεῖδο νὰ γίνη ἐμπόδιονὴ εἰς τήν πραγµάτωσιν τοῦ ἱεροῦ πόθου τοῦ Ἕλληνος Ἐυπρίος καὶ δὰ ἦταν μεταξὺ τῶν πρώτων οἱ ὁποῖοι δὰ ἐχειροκροτοῦ: σαν τὸ εὐχάριστον αὐτὸ γεγονός. Ας ἡσυχάσσυν λοιπὸν οἱ καὶ λοὶ ἐπιχριταὶ. ) 4 Γνωστοποίησης δυνάµη τοῦ ἀρῦ |σία Κολιόκρεµμµον ἂρ. ἐγγραφῇς ρου 38 τοῦ Νόμου 26/945 ὅτι ἡ]Νο 252 ἡμερομηνία 29)1)948 ΧΦ4 Ἠλένη Χαραλάμπου Μιχαὴλ ἐχ]έντὸς αὐτὸν 43 Χαρουπιὲς ακαὶ 4 Λεμεσοῦ συνεφώνησε νὰ πωλήσι | Βλιὲς τὸ ὅλον εἰς τὸν Χαράλαμποϊ χωράφιν 8 σκάλες 2 προστάδιαΓ]ωάννου Ππαρὰν διὰ 4 17-00 εἰς τὸ Χωρίον Φοινικάρια τοποῦε 1907/9468. ἃ Ὑπεύθυνος : [. ΠΕΔΑΓΙ45., Λεμεσός. 4 Τύποις: «ΔΣΤΡΟΝ», Γεωργίου ὃτ'. Νο 117, Λεμεσός, Ἰδιοχτήτης ἓ | ΕΙΠΑΝΝΗΣ ΠΕΛΜΙΑΣ Δισεθδομαδιαὶα ἐφημερὶς. ΕΣ ραφεῖα : Τ. Π. ΟΚΚΟΚΟΡ Νο 9. ηνωαποκςσπαρεσπα ΤΡΙΤΗ Ί Ἰουνέου 1945, ἛἜτος 1ον, Αρ.φύλ. 14 ΔΤΜΕΣΟΣ τ. κ. 47, ΤΗΛ. 258-149 ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΠΡΟΟΔΕΝΥΠΙΚΟΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ Τιμή 1 γρ. ΣΗΜΕΙΩΜΑΤ Διὰ τὸν κ. 4Δήμαρχον θὰ εἴμεὺα λίαν εὐγνώμονες ἐὰν ὁ η. Δήμαρχος Λεμεσοῦ ἤθελε νὰ λάβη ὠρισμένα µέτρα διὰ νὰ περιορισθῆ Ἡ ἄσχοπος ῥχληρία, ἰδίᾳ τὰς μεσημθρινὰς ὥρας ἀπὸ τοὺς λογῆς--λογῆς ταραξ.ας τῆς ἡσυχίας τοῦ [οινοῦ. Τὰ ἐνο- χλητικὰ ἐπαγγέλματα, οἳ μουσοτραφεῖς τοῦ Υραμμοφώνου καὶ τοῦ ραδιοφῶνου πρέπει νὰ περιορίσουν τὰ δικαιώματά των ἐντὸς τῆς οἰχίας των. Οἱ τρίτοι δὲν ἔχουν κανένα λόγον νὰ τοὺς πα- ῥακολοσὺοῦν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν των ζωὴν καὶ τὰς ἰδικάς των Ἀλὶσεις. Κάμνομεν εἰδικὴν ἔχκλησιν ὑπὲρ τῶν συμπολιτῶν καὶ ὧν. ἐλπίζομεν ὅτι θὰ ληφθῶσιν ὁριστικὰ µέτρα ᾿Αλλως τε Ίλη ὁ επ Αήμαρχος κ. Κληρίδης Ίρχισεν λαμβάνων παρόμοια µέτρα διὰ ο τὴν Πρωτεύουσαν. «ΥὙπενδυμίξομεν ὅτι σήμερον 1ην Ιουνίου 194, Ύδεται ἡ ἐπίσημος ἂναρξις τοῦ ἐράνου διὰ τὸ Ταμεῖον Ἔπει- Ὑούσης Ανάγκης Παίδων, τὸ ὁποῖον ἱδρύδη ὑπὸ τῆς Γεν. Συνελεύσεως τῶγ 'Ἠνωμένων ᾿Εδνῶν διά τὴν προστασίαν τῶν. παιδιῶν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου ἐρημωδεισῶν χωρῶν. ο Εϊσφοραὶ δύνανται νὰ ἀποστέλλονται καὶ εἷς τὸν Ταμία τῆς Εαντρ. Ἐπιτροπῆς κ. Γεώργιον Πούλιαν εἰς Λευκοσίαν, ο 1Ὁ καθένας πρέπει νὰ. φανῆ γενναιόδωρος. 800 ἑκατομμύ Ριά παιδιὰ κάτω τῶν 15 ἐτῶν περιμένουν νὰ σωθοῦν ἀπὸ τὴν ἔγκάιρον βοήδειαν εἷς τὴν ὁποίαν μᾶς δίδεται τόρα ἡ εὐχαιρία γὰ λάβωμεν µέρος. Τὰ πλεῖστα ὑποσιτίζανται, 950 ἆκατ. λιμο: πτονοῦν καὶ ὃ κατ. εἶνε φυματικὰ. Ῥοηθήσατε τὰ ἆδῶα αὐτὰ ως. Ἡ ο ὅποο επί εν εἶνε ἡ Κοινωνία τῆς αΌριον . - νο ΣΑΔΑΖΟΠΔΗΚΓΟΙ, Οὐρανόπληκχοι ὑδατόπληκτοι καὶ παντόπληκτοι. Τὸν τελευταῖον πχιρὸν ἐγάνετο ἀρκοτὸς λό- Ἱ- ος, διὰ τοὺς πληγέντας ἀμπελουργούς, πατατοπαραγωγοὺς καὶ α-' λοιπούς οἳ ὁποῖοι ἔχουν τὴν... ὑπομονὴν νὰ ἀσχκολοῦνται ἀκόμη ἧς μὲ τὴν Υῆν καὶ τὴν γεωργικὴν πάρανωγήν. Καί ἀκούσαμεν ὅτι ὥς ἐγένετο καί... εἶλικὴ ἐπιτροπὴ, ὅπως ἄλλωτε μᾶς ἐσυνήθισο μὲ α- τὰς ἑκατοντάδας παροµοίων ἐπιτροπῶν ὁ ἀλησμόνητος Κυβερνή νά της τῆς Κύπρου Σὲρ Ῥέναλδ Στὸρς. Πάντως τίποτε δηµόσιον ως. ἀναποινωθὲν δὲν εἴλαμεν, εἲς τὸν τύπον, οὔτε πρακτικὰ συνεδρι- φεφ ἄσεων τῆς ἐπιτροπῆς ἐδημοσιεύθησαν διὰ νά δυν ηθῶμεν νὰ κά- κα βωμεν τὰς ἀναγκαίας κρίσεις. ᾿Εκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον μᾶς κά- καὶ Ἠν8. ἐντύπωσιν, ἀπὸ ὅσα ἦλδον εἰς τὴν δηµοσιότητα, ενα ὃτι -Ὁ Λα. Ἡ ὅλη προσπάδεια εἰς τὸν τοµέα αὐτὸ πθριορίζεται: Εἰς τὴν ᾱ- . ὴ νὰ Φφάλισιν τῶν γεωργῶν, ἐκείνων ποὺ δὰ ἤδελαν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συὐτήματος ἀσφαλίσεως, ἐναντίον τῆς χαλάζης ἐπὶ πληρωμή ὅλο: ἀσφαλίστρου κλπ, καὶ δὴ µόνον τῶν ἀμπελουργῶν καὶ τῶν πα- | μὶ Ἱχτοπαραγωγῶ». Νομέζομεν, ὃνι τοῦτο δὲν εἶνε ἐκεῖν2 ποὺ ἅπα ῥαιτήτως χρειάζεται ὁ τόπος μας ἕνας κατὰ τὸ πλεῖστον γεωρ- το γικὸς τόπος. Θά πρέπει νὰ ἄντιμετωπισ)ῆ ἡ ὅλη κατάστασις με , ὑόματα τῆς καχίας τῶν ἀν)ρώπων. Εῖνε δικά µας σεαιδιὰ, ριζικῶς διὰ νὰ δυνάµεθα νὰ ἀναμένωμεν παὶ τὰ δέοντα ἆποτε- λέσμµατα ἄλλως ἄς μείνουν νὰ ῥεύσουν τὰ πράγµατα κακεῖν πακῶς. τσ ᾿Εδῶ χρειαζόµεῦα, ταμεῖα ὑγιείας, χαμεῖα συντάξεων, ἆ- νεργείας γήρατος καὶ ἀνηπηρείας καὶ ταμεῖα ἀσφαλίσεως τῶν Ὑεωργικῶν ζώων καὶ τέλος ταµεῖα ἀσφαλίόεως γενικῶς τῶν γε- ὠργικῶν προϊόντων καὶ τῶν ἀσυγκομίστων παρπῶν. ᾿Εδᾶ εἰς : τὴν σφαῖραν αὐτὴν 'δέον νὰ στραφῆ Ἡ πβοσοχὴ τῶν ἁρμοδίων καί νὰ εἰσηγηδῶσι µέτρα ριζικὰ καὶ ἀποτελεσματιιὰ διὰ τὴν ἀληδεινὴν προστασία τοῦ ἀγρότου. Διότι ἐδῶ ἔγκειτε ἡ δυστυ- χία τοῦ ᾿ἀγρότου ποὺ εἶνε ἡ δυστυχία τοῦ τόπου γενικῶς. Ὁ γεωργὸς πρέπει νὰ τύχη ἁληθεινῆς προστασίας καὶ νὰ ὁδηγη- ὑνῆ πρὸς µίαν προσπάθειαν µορφώσεως καὶ ἐργασίας πρὸς ἀνύ- φωσιν. [αἱ διὰ νὰ γίνη τοῦτο χρειάζεται ἐξασφάλισις τοῦ γεωρ- Ὑοῦ καὶ ἀγρότου ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ πάσης χμεταλλεύσύως. ᾿Ελεγκτὴς Προμηθειῶν. Διερωτᾶται καγεὶς, ἄν πράγματι ὑπάρχει ἕνας οἴοσδήποτε λόγος ἔστω καὶ ὁ ἀσήμαντος, ὁ ὁποῖος ὄχι νὰ πεϊθη. διότι οὐδεὶς λογικὸς ἄνθρωπος κατοικῶν τὸν οἰκτρὸν αὐτὸν τό- πον. µας εἶνε δυνατὸν νὰ πεισθῆ, ἀλλὰ τουλάχιστον νὰ ἐμ- ποδίζη τὴν Κυβέρνησιν τῆς Κύπρου, νὰ ἀντιληφὺδῆῇ ἐπιτέ- ους, ὅτι πρὸ καιροῦ ἔπρεπε νὰ χλείση τὰ ἀνά τὴν Κύὐπ- ϱ0Υ... ραφεῖα, τοῦ ᾿Ἐλεγκτοῦ Προμηθειῶν. Βαδίζοµεν πρὸς τὸ τέταρτον ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ πο- λέμου ἔτος καὶ ὅμως ὁλόκληρος ἡ Κύπρος στεγάζει κάτω ἀπὸ τὸ πέλμα τοῦ ἀπαισίου δράκοντος, ὃστις λέγεται ΕΛΕΓ- ΚΤΗΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ. τς Καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἀποστράγγισις τῆς Κύπρου συνεχί- ζεται τώρα μὲ γοργὸν ρυθμὸν καὶ χωρὶς κανένα οἴκτον μᾶς ὁδηγοῦν πρὸς τὸ ρέμα καὶ τὴν Χαταστροφήν, Θὰ χρειασθοῦν κατόπιν ἀγῶνες καὶ Φνσίαι, ἀλλ ὁτιδήποτε καὶ ἂν γίνη πάντως ἡ παροῦσα καὶ αἲ ἐρχόμεναι δύο ἄλλαι γενεαί δὰ εἶνε τὰ οἰκτρὰ θύματα, τῆς ἀστὸργου καὶ ἄνευ προηγουμένου τῆς καταστρεπτικῆς αὐτῆς ἐφευρέσεως, ἡ ὅ- ποία καλεῖται ᾿Ελεγκτὴς Προμηθειῶν. ῶϊ δὲ νὰ εἴπωμεν διὰ τὰ πεπραγμὲνα τοῦ Τμήματος αὐτοῦ Ὅλος ὁ κὸσμος βοᾶ καὶ ἀπηχοῦντες τὴν ἀγανάκτη- σιν αὐτοῦ, δὰ ἐπαναλάβωμεν καὶ πάλιν διὰ πολλοατή Φο- ρὰν: Δὲν χωρεῖ καμμία, οὔτε ἡ ἑλαχίστη ἀναβολὴ πλέον ἡ Ἰζυβέρνησις εἶνε ἀνάγκη νὰ διαλύση τὸ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ αὐτὸ: τὸ ἐπιβάλλει τὸ συμφέρον καί ἢ τιμὴ τοῦ τόπου. Λὲν μπορεῖ νὰ φέρη κανὲνα ἀποτέλεσμα ἡ ὕπαρξις καί συντήρη- σις τοῦ Ἑμήματος αὐτοῦ. Δὲν εἶνε ἀνεκτόν τὸ χρῆμα τοῦ Λα- οῦ νὰ διασπαθίζεται κατὰ τοιοῦτον ἀνάλγητον τρόπον, νά καταστρέφεται κχάδε ἰδέα οἰκονομίας καὶ νὰ πληρώνη ὃ τόπος δι᾽ ὑπηρεσίαν µηδεµίαν σκοπιμότητα ἐξυπηρετοῦααν, 9 ὁλόκληρα, ἑκατομμύρια λίρες, δηλαδὴ κατὰ πολὺ περισσό-

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ 2p
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 1-2p