σουν ὅλα τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα ἑκάστης καὶ μὲ ὅλας τὰς λεπτομερείας᾽ κατόπιν νὰ τεὴῶσιν ὑπὸ ἐμπεριστατωμένῃν ἔρευναν καὶ νὰ ἐλεχθῶσιν αἳ γενόμεναι μακραὶ καὶ ἀγεξέ- ΄λθγεχτοι διαχειρίσεις τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς περιουσίος, κλη- ρονοµία τῆς μαχκρᾶς ὀρφανίας τῆς ἐκκλησίας µας. ᾿Ἐκτὸς τῶν μεγάλων καλῶν τὰ ὅποῖα θὰ προχύψουν, θὰ ἐξακριβω- δη ἡ τιµία καὶ ἀνεπίληπτος ἀνάμιξις τῶν κατὰ τὸ μακρὸν τοῦτο διάστηµα διαχειρισθέντων ὑρονικὴν περιουσίαν, ἀλλ᾽ ἴσως καὶ Φὠρισμέναι ἀτασδαλίαι αἴτινες δὰ εἶνε τὸσον σὺν- τελεστικαὶ εἰς τὸν καταμερισμὸν εὐθυνῶν. Μὲ τὴν ἐκ- καθάρισιν µμιᾶς γέας καταστάσεως δὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξόρμησις πρὸς νέας κυτευθύνσεις διὰ τὴν ἀξιο- ποίησιν καὶ ἀποτελεσματικότητα τῆς περιουσίας ταύτης, ἤ- τις εἶνε µία Ἱερὰ παρακαταθήκη τῶν προγόνων µας μὲ ἐξίσου μεγάλην ὑποχρέωσιν διατηρήσεως καὶ προσηκούσης Χρήσεως, .. ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ. Δέν, νομίζοµεν. ὀρθὸν λαἱ πρέ- ποὺ “νὰ συνεχισθῆ ὅτι 'σχεδὸν ' κατὰ κανόνα γίνεται εἷς τὸν τόπον αὐτὸν, Δημὸσιοι ὑπάλληλοι τυχόντες ὅλων τῶν προ- γοµίων καὶ ἀπολαυῶν τῶν ἰδίων των θέσεων, ἐτέθησαν ἐν καιρῶ εἰς διαθεσιμότητα λόγῳ ὁρίου ἡλικίας καὶ ἄπολαμ- βάνουσι μιᾶς γενναίας συντάξεῶς. Διατὶ τόρα ἢ Κυβέρνη- σις κατὰ κανόνα νὰ χρησιμοποιῆ καὶ πάλιν εἰς τὰ ἰδίας ἢ παὶ διαφορετικὰς Ὀέσεις τοὺς ἀποχωρήσαντας συνταξιού- χους Ποῖος εἶνγε ὁ δικαιολογητικὸς λόγος, ὁ βάσιµος ὅστις νὰ πείθη τὸν κοινὸν ἀνδρωπον, ὅτι τοῦον εἶνε ὀρθὸν καὶ δίκαιον ᾿Εὰν ἡ Κυβέρνησις νοµίδει ὅτι χρειάζεται, εἰς ὧρι . σµένας Ὀέσεις γέον προσωπικὸν, εἶναι ἐπιβεβλημὲνον νὰ πληρώσῃ ταύτας μὲ νέου προσωπικὸν καὶ νὰ ἐποφεληθῇ νὰ ἀνανεώση τὴν Κυβερνητικὴν μηχανὴν μὲ νέου ὑλικὸν ἀντὶ τοῦ παλαιωµένου τοιούτου, τὸ ὁποῖον ἡ ἰδία ἔκρινε ὅνι ἔδει νὰ ἐξέλθη. - 3 ΔΗΜΑΡΧΙΑΚΟΙ ΝΟΜΟΙ. Δέν νομίζοµεν ὅτι αἱ γενό- μεναι τροποποιήσεις εἶναι αἱ µόναι δυνάµεναι νὰ ἁπαλλά- ξουν τοὺς ζζυπριακοὺς Δήμόυς, ἀπὸ τὴν κομματικὴν χροιὰν ἥν ἐπικινδύνως ἐξακολουδοῦν, νὰ λαμβάνουν. Οὔτε βεβαίως εἶνε ὃ καλλίτερος τρόπος παρασχευῆς ἐκλογ κῶν καταλό- Υων ἔκ µέρους τῶν Μουχταρῶν. Αὐτὰ τὰ πρόσωπα. εἶνε ἀρχετὰ ἀσυμπαδῆ -καλῶς ἤ κακῶς-- ἀπὸ τὴν κοινωνίαν καὶ πρὸ πολοῦ ἔδει νὰ ἐκλείψη ὃ δεσμὸς µάλιστα τοῦ Μου- Ἱτάρου, ὡς ἀναχρονιστικὸς, ὡς παλαιοτουρκικὸς θεσμὸς καὶ ὡς συνδεόµενος μὲ ὅχι καλήν ἐποχὴν τῆς Κυπριαχκῆς στὸ. ρίας. Ὅταν ἀχόμη σκεφῦῇ κανεὶς ὅτι οἵ μουχτάραι δὰ ἀν- τικαταοτήσωσι τὴν ἀκεραίότητα τῶν Διοικητῶν, οἱ ὄκοῖοι μὲ τὸν παλαιότερον γόµον παρασκεύαζον τούς καταλόγους τούτους, περισσότερον Ὀὰ καταδικάση τὸ σηµεριγόν σύστη- μα. ᾽Αλλ’ ἐκτὺς τούτου, ὑπάρχουν πολλὰ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ γΐνουν διά νά γίνη ὁ Δήμαρχος ὅλων τῶν πολιτῶν Δή- µαρχος καὶ ὄχι μιᾶς ὀργανωμένης χομματικῆς ὁμάδος, ἢ ἔστω τῶν πενηνταένα τοῖς ἑκατὸν ἐκ τῶν Δημοτῶν, ἐνῶ οἱ Φ ) .. Ἀρλνκσ ων ᾽ κ. : σ Α ᾖ - κ ΗΔΡΑΣΙ ΣΣ’ Ἶρας δύο (9). Τοῦτο «εἶναι ἐπίσης γνωστὸν εἰς τὸν κ. Ἐ τεσσαράκοντα ἑννέα δὰ. µένουν ἄνευ φωνῆς, διὰ” ἆποτο- λοῦν κατὰ τὸ δὴ λεγόµενον τὴν τάξιν «τῶν κουτῶν καὶ ἂν- τιπολιτευομένών» οἱ ὁποῖοι εἶνε αἴροντες ὅλα ἢ τὰ πλεῖστα τῶν δημοτικῶν βαρῶν.. Φανταζόμεθα ὅτι µία ἐμπερισταταί μένη ἔρευνα τὴν ὁποίαν δὰ ἔχαμνε εὐχερέστατα, ὀργανου μένη ἐπὶ τούτῳ µία εἰδικὴ ἐπιτροπὴ, δὰ ἔφερε τὰ) ἔπιδυμη τὰ ἀποτελέσματα᾽ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἀντὶ τῶν ἐπιδωνομέ! γων σχολίων τῶν διαφόρων ἀνευθύγων, μὲ πετῶντα κάλαμονἱ ΠΕΝΖΙΝΑ. Μᾶς προξεγεῖ κατάπληξεν, ὁ τρόπος τῇ “διαχειρίσεως. τοῦ πολιτίµου τούτου µέσου κινήσεως, ὅπως κατῆντησεν ἢ πενζίνα, ὑπὸ τοῦ δράκοντος τῆς οἰκογομικῆς τοῦ. τόπου ἀπομυξήσεως, τοῦ... Ἑλεγκιοῦ Προμηδειῶν. Δὲν ὑπάρχει πενξίνα, διατίθεται μὲ τὸ σταγονόµετρον ὑπὸ- τῶν πολνποικίλων ὑπηρεσιῶν τοῦ 1! µήµατος, αἱ ὁποῖαι ὁ ποιελοῦν τό Τμῆμα, θέλοντας καὶ ᾿ μὴ θέλοντας ὁ τ πληρώνει διὰ τὴν αὐντήρησιν τοῦ ὁποίρυ μόνον, περὶ τ ἐκατομμύρια λιρῶν ᾽Αγγλικῶν τὸ ἔτος ἑκτός τῶν χιλιάδ λιρῶν ζημιῶν ἂς ἐπιφέρει εἷς τὸν τόπον μέ τὴν ἀχδρακτά ρἴστον διαχείρησιν τῆς Κυπριακῆς οἰκονομίας. Αλ)’ ἑνά τά πάντα δημιουργοῦνται διὰ νὰ χειροτερεύουν καθημερινή καὶ περισσῦτερον τὴν κατάστᾳσιν ἀπὸ ἀπόψεως παροχῆς ᾗι στω καί µέρους τῆς ἀπολύτως ἁπαραιτήτου πενξίνης, λα τὸ ἄλλο μέρος εἶνε ἔκδηλος εἰς τοὺς πάντας καὶ εοὺς πλές ἀνίδεους, ἡ προσφορὰ πενζίνας εἰς οἰαγδήποτε ποσύτητα,., ἐὰν καὶ ἐφ᾽ ὅσον πληρώνεται τὸ δοχεῖον τῶν 4... εἰς πραγματικὀτητα κάτω καὶ τῶν ὃ πολλάκις γαλονίων μὲ χτὴν Προμηθειῶν κλα, ὅστις τὸ ἐδήλωσεν καί τὸ παρεδέχ δη εἰς τὴν τελαυταίαν πρὶν 6 μηνῶν διάσκεψιν τοῦ τύπο εἲς τὸ ἰδιαίτερον αὐτοῦ Γραφεῖον |!!! Νομίζοµεν ὅτι δὲν χρειάζονται πλέον περαιτέρω σχό- :' λια καὶ ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν ἴδιον τὴν Α.Ε. τὸν Κυβερνήτην ἔ γὰ ἐπιληφθῆ καὶ νὰ ρυθμίση τὸ ζήτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἴνε θασικὸν καὶ τὰ μάλιστα συντελεστικὸν εἰς τὸν πολλά», πλασιασμὸν τοῦ τιμαρίὃμου. Βΐνε ἀνάγκη νὰ ρυῦμισθή σή-, µερον μάλιστα καὶ ὄχι αὔριον, - ' ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΑΙ ᾿Ασφαλῶς δέν εἶνε ὁ πολλίτόρόεὴ τόπος ἡ Κύπρος ἀπὸ τὴν ὁποὶαν νὰ μεταφερδῶσιν εἰς τὰ” Ἑλληνικὸν Κράτος διοργανωταὶ ὑπηρεσιῶν. Φανταζὸμεῦ: ὅμως ὅτι μὲ τὴν ἐκλογῆν τοῦ κ. Φιέλις θἀ ἠρευνήθδη.τ ζήτημα εἰδικῶς καὶ θὰ ἐδόθησαν καὶ ὑπὸ τοῦ “Ἑλληνοξς. Προξένου ὅλαι αἲ δέουσαι ἐπὶ τούτω συστάσεις, ἐπομόνωθ ἡ συνάδελφος σχολιάζουσα τὸ ζήτημα: νομίζοµεν, ὅτι ἦτά ἐκτὸς τόπον καί χρόνου, πάθ᾽ ὃν τρόπον τὸ ἔσχα ια ασεν. Ἡ ᾱ ' γποζδυτοσ 1 ΠΕΛΑΡΙΑΣ Τ. Π. ᾿Ὀκκόνορ Ν Λεμεσός. Ἱ. : «ΑΣΤΡΟΝ» ΄ Λωμισύς, ο επ «7 Ἴ Ἰδιοκτήτης : Κε ΠΕΜΠΤΗ | ΤΘΑΝΝΗΣ ΠΕΛΑΓΙΑΣ | | 9 ἡν πι ------ ἰ 9 ε Δισεδδομαδιαὶα : , Σεππεμδρίον ἐφημερὶς. ρος ττῖῖῖ-- ΄ , ο 1945. Ἱ ας Γραφεῖα : | | Τ. Π. ΟΚΚΌΚΟΡ Νο 9. | Ἔτος 1ον,Αρφύλ.16 ΠΛΒΜΕΣΟΣ ορ | . στ” -”- 3 Τιμή 1 γο. Τ. Κ. 47, ΤΗΝ. 256-149 ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΟΥ ΑΓΡωώΛΙΚΟΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΣΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ -.4 -υ-υ--ι ΣΕΙΜΕΙΩΜΑΤΑ : ΓΕΩΡΓΙΚΑΙ ΕΚΘΕΣΕΙΣ. Ἡ Γεωργικὴ ἔχθεσις τῆς τελευταίας Κυριακῆς ἥτις ἔλαβε χώραν εἰς τὸν ᾿Αγρὸν, δέν ὑπάρχει Χαμμία ἀμφιβολία ὅτι ὑπῆρξεν ἀπὸ πάσης ἀπό- ψεῶς ἐπιτυχὴς. Ἡ »ὐγεγὴς ἅμιλλα τοῦ πιραγωγοῦ εἶναι κα. ταφανὴς ἀπὸ τὴν μεγάλην ποικιλίαν καὶ τὴν ἐξελιγμένην ποιότητα τῶν γεωργικῶν προϊόντων τῆς περιοχῆς τα ὁποῖα τὸσον προθύμως κάθε χρόνον παρουσιάζονται. ἝἜνας ἄλλος ὅμως παράγων ὁ ὁποῖος εἶναι ἀξιοπρόσεκτος, καὶ τὸν ὅπυῖον σοβαρῶς πρόπει νὰ ἐκτιμήσουν οἱ παραγωγοί εἶναι ἡ πολύ- τιµος εὐχαιρία πού τοὺς παρέχεται μὲ τὴν ἔκθεσιν, νὰ ἔἕλ- θωσιν εἰς ἄμεσον ἐπιωκοινωνίαν μετὰ τῶν Διοικητικῶν ᾿Αρ: χῶν καὶ δὴ τοῦ Ανωτάτου ᾿Αρχοντος, καὶ νὰ ἐκθέσωῶσιν προσωπικῶς εἰς αὐτοὺς κατὰ τὸν πλέον πανηγυρικόν τρόπον τὰς ἰδικάς των ἀπόψεις, ἐπὶ τῶν φλεγόντων ζητημάτων τωγ. -. Παρακολουθοῦμεν ἐν τοῦ σύνεγγυς κάδε τι τὸ ὁποῖον σχετίζεται μὲ τὰ ζητήματα τοῦ γεωργοῦ --παραγωγοῦ καὶ εὖ . ρίσχομεν ἀρχετὰ ἐποικυδομητικὸν καὶ τὸν τράπον τῆς διατυ- πώσεως ἔστω καὶ ἀκροδιγῶς τῶν ζητημάτων του Ἡ φωνὴ τοῦ γεωργοῦ πρέπει νὰ ἀκούεται πάντοτε, ὡς μία ἀληδὴς, ἐκδήλωσις τοῦ ἰδικοῦ του. ἐνδιαφέροντος, διὰ τὴν ἰδίαν του ὑπόστασιν καὶ τὴν ζωτικότητα τῆς φυλῆς Ἰζαμμίς ἆ- πογοήτευσις δέν πρέπει ποτέ νὰ καταβάλῃ τὸν γεωργὸν, χαµµία ἀδυναμία ἤ ἕλλειψις πίστεως ἐπί τῆς ἰδικῆς του ἆ- ποδοτικότητος. ί «Σὺν ᾽Αδηνᾷ καὶ χεῖρα κίνευ ὅπως ἔλεγαν οἳ ἀρχαῖοι : ἡμῶν πρόγονοι, καὶ μὲ τὴν διατύπωσιν τῶν ζητημάτων «των, πρός τὸν ᾿Ανώτατον Αρχοντα, ἄς εἶναι προητοιµασμένοι, νὰ ἀχολουδήσωσιν τὸν πλέον πρακτικὸν, αἱ εὐθὺ δρόµον, ὁ Ἰὑποῖος φέρει εἷς τὴν πραγμάτωσιν αὐτῶν. | Ἡ Α. Ε. ὁ Κυβερνήτης τοὺς ἔθεσεν ὡρισιένας σο- : φὰς ἀρχὰς διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν συμφερόντων των,, τῶν, Γἐπιδιώξεών τῶν ὥς γεωργῶν καὶ κατοίκων εἰδικῶς τῆς πε: Γριοχῆς αὐτῆς τῆς Κύπρου. Τὸ ζήτημα ἀσχήσεως τῆς ἴδιωτι- υκῆς πρωτοβουλίας πρέπει νὰ γίνῃ πίστις εἷς τόν γεωργὸν, ᾱ- «γεν αὐτῆς τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιτευχῦῇῃ καὶ οἰαδήποτε ἡ προσπάδεια Ιζυβερνητικὴ θὰ εἶναι µία µεγάλη ἀποτυχία. Μία ή ἄλλη ὑψίστης σηµαοίας ἀρχὴ, εἶναι νὰ προσαρμώὠσῃ τὴν πα- ὑεραγωγήν του ὁ γεώργὸς πρὸς τὰς ἀκολουνουμένας µεθὸδους Ππαραγωγῆς καὶ τὰ εἴδηπαλλιυεργείας φρούτων, ἅτινα παρά- Ίγουν ἄλλαι προηγµέναι χῶραι ὡς ἡ Αὐστραλὶα καὶ ἡ Νότιος Ν Αφρική καὶ γὰ ἐπιδοθῶσι εἰς τὰς ἐκλεκτὰς ποικιλίας τῶν η: ούτῶν, εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἀποτυχημένων ἰδικῶν ἔτων. ΠΜὲ τοὺς. ἰδιάζοντας χλιματολογικούς µας ὄρους καὶ τὴν ἆ- (παράμιλλον ἐργατικότητι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολὶα ὕ- τι δὰ γίνωσι δαύματα. 5. .. -3 ως αἲ 5 ως τοις ο... - - - .. πᾷ - - κ ᾽ η .. άν. ι Ἡ Δ. Ε. ὁ Κυβερνήτης ἔθιξε τὸ ζήτημα τῆς άντικατα- στάσεως τῶν νῦν διατρεφοµένων ὑπό τῶν κατοίκων τῆς πε- ριοχῆς αἰγῶν δι΄ ἐχλεκτῶν τοιούτων. εἰσαχθεισῶν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως καὶ διὰ τὰ πουλερικὰ ἐχλεκταὶ ποικιλία - τῶν ὁποίων εὑρίσκονται εἰς τὴν διὰθεσιν τῶν γεωργῶν. ᾿Εκεϊῖνο ὅμως τό ὁποῖον μᾶς κάµνει ἱδιαιτέραν ἐγτύπω: σιν, καὶ αρὖπει σοβαρῶς νὰ προσεχθῆ ὄχι µόνον ἀπὸ τοὺς άµεσως ἐνδιαφερομένους Χαὶ λοιποὺς κατοίκους τῆς περι- οχῆς τοῦ ᾽Αγρυῦ, ἀλλὰ ἀπὸ ὕσους πραγματικὰ ἀγαποῦν τὸν τὸπον αὐτόν εἶνε τὰ σχόλια τοῦ Κυβερνήτου σχετικῶν μὲ τὸν προοριομὸν τῆς Σχολῆς ᾿Αγροῦ ἥτις τόσον γενναιοφρόγως ἐπλουτίσθη ὑπὸ τοῦ μεγάλου δωρητοῦ τοῦ ᾿Αγροῦ κ. 'Δ- πεήτου. ο ο Ὁ πληθυσμός τῆς περιοχῆς εἴναι χαθαρῶς γεωργικὸς᾽ πολλὰ ἔχουν νὰ γίνουν διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιωτικοῦ ἔπι- πέδου τῶν κατοίκων καὶ μαζὺ μὲ αὐτὸ τοῦ οἰκονομικοῦ, «Ἀρειάζεται ὁ τόπος τοὺς εἰδικευμένους πλὲον γεωργοὺς, τοὺς δυναµένους. εὐχερῶς νὰ προσαρμοσῦοῦν πρὸς τὸς ἀπαιτήσεις - τῶν νέων συν θηκῶν τῆς ζωῆς. Αὐτοὶ δὲν μποροῦν. νὰ εἶναι οἵ σημερινοὶ παραγωγοί μὲ τὰς γνὼσεις ποὺ ἔχουν. Χρειὰ- - ζονται οἱ νέοι, οἱ µορφωμέναι τεχνυχῶς, οἱ εἰδικευμένοι καὶ ἐργατικοί. Πιστεύομεν, ὅτι μὲ τὸ πρόγραµµα καὶ τὴν κατεύ Άννσιν τήν ὁποὶαν πέρνει καὶ αὐτὴ ἡ Σχολὴ, κάῦθε ἄλλο παρὰ ἐξυπηρετικὴ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ σκοποῦ δὰ εἶναι. Ἔνν ὅσῳ λοιπὸν εἶναι καιρὺς ἄς ἀκούσωμεν τὴν΄ σοφήν συµμβον- λὴν τοῦ ἐκ γεωργῶν καταγοµένου καὶ φίλου τοῦ γεωργοῦ Κυβερνήτου καὶ ἅς δηµιουργήσωμεν ἀντὶ ἀἁκαδημίας ἕνα γεωργικόν φυτώριον παλλιεργείας ὑγιειῶν, εἰδικευμένων Ἓλ- ληνοπαϊδων, οἱ ὁποῖοι νὰ γίνουν οἱ ἀναμορφωταὶ τῆς περν- οχῆς. Πολλά ὅμώς ἔχουν νὰ ἐχτεθοῦν ἀχόμη. | ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ. ᾿Αρκετὸς χοό γος ἐπέρασεν καὶ ἐλπίζομεν ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀντίπη ὅτι δὲν εἶνε τοῦ παρόντος νὰ ὑπειθυμίσωμεν τοὺς Σεβὰσμ. Μητροπολίτας χαὶ τὴν Λ.Μ. τὸν ᾽Αρχιεπίσκοπογ. ὅτι ἆπα- ραιτήτως δέον νὰ ἐπιληφὺδῶσι καὶ τῆς διερευνήσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας. Ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις τῆς Κιπριακῆς ᾿Εκκλησίας ἔπρεπε νὰ εἴνε μεταξὺ τῶν πρώ- τῶν θεμάτων «τῆς “Ἱερᾶς Συνόδου ἆλλ᾽ ἐφύσον δὲν ἔγινε µέχρι σήμερον, ἐπιβάλλεται πλέον καὶ χωριστὰ Έκαστος εἰς τὴν ἰδικήν του Μητρόπολιν καὶ ἔν συντονισμῶ δι ὁλό- χληρον τὴν ἐκμλησὶαν, οἱ “Ἱεράρχαι νὰ Ὀέσωσιν ἐνώπιον τῶν, τὸ σοβαρώτατον τοῦτο ζήτημα καὶ νὰ ἐπιδιώξωσι τὰς καλλιτέρας δυνατὰς λύσεις. Βϊμεῦα βέβαιοι, ὅτι δὰ τύχω- σιν τῆς ἀμερίστου βοηθεἰαςἐκπάσης πλευρᾶς εἰς τὸ ἔργον τῶν’ θὰ ἠδέλαμεν µόνον νὰ ὑποβάλωμεν ὅτι πρὸ παντὸς δὰ ἐ- χοειάζετο νὰ συγκροτηθῶσιν εἷς. ὰς οἰκείὰς Μητροπολιτι- κὰς περιφερείας εἶδικαὶ ἐπιτροπαὶ, αἱ ὑποῖαι γὰ συγκεντρώ-

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΣΕΙΜΕΙΩΜΑΤΑ 1-2p