μ κ ΙΘΑΝΝΗΣ ΠΕΛΛΓΙΑΣ ᾿ ς Ανογίζεται κανεὶς ὃτι αἱ δὺο αὐταί «Πρεσβεῖαι» ἑνῷ διακη- πτι Δὲ . δύναται νά ζήση ἕνας ἔ Ἰδιοκτήτης » ουςας διηρημένος καὶ ᾽ἀνιαγωνιξόμενος. Όλοι ἀποτελοῦμεν ἕνα σύνολο», τό Εθνος καὶ κανείς δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι εὐτυχῆς, ὅταν οἳ πλαγινοί του δυστυχοῦν. - -----ὃὑ---ἓ-ᾱ ΠΕΜΠΤΗ 1-ᾱ- Ἀισεβῥομαδιαία | : | ὶ ίου ᾿ἐφημερίς. | . ο. Σραφεῖα : ο. Τ.Η. ΟΚΚΟΝΟΡαἀρ.ΘΑ . . νο Φύλλου 230 ΛΕΜΕΣΟΣ Ξττπσκκσαο Τ.Κ. 47--ΤΗΛ. 326.149 ἃ Τιμή Ἱ }ρ. το ΕΜΠΡΟΣ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΚΑΛ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣΤΕΡΑΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗΝ ΑΥΡΙΟΝ ἔργα καί ἡμέραι τῶν δὺο Κυπριακῶν Πρε- σβειῶν εἰς τὸ ἐξωιερικὸν διά τὸ ΕΝΩΤΙΚΟΝ Ζήτημα τῆς Κύπρου, δέν εἶναι βεβαίως γνωστὰ, εἰς τὸ κοινόν, εἰς τὴν μεγάλην πλειονότητα τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, ἐπὶ τῆς ρἀχεως τοῦ ὁποὶου ὀρχοῦνται αἲ δὺο κλασικαὶ παρατάξεις: τῆ πλουτοκρατικῆς ἤ ἀπὸ χρηΓατοχιβωτίου «ἐθνικῶς» δρὼσης παρατάξεως καὶ τῆς ἀντίποδος ταύτης τῆς ὑπό κομμουνιστικὴν ἡγεσίαν «λαϊκῆς) τειαύτης. Καὶ εἷνε ἀκόμη τραγικωτόρα ἡ κατάστασις ὅταν ἀνα- ούττουν δει ἐργὰξονται καὶ παρουσιάζονται ὅτι ὀργδξονται «διά τὺ σύνολον τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, δέν ἔχουν µέχοι. σή- 'μερον λογοδότὴσει εἷς αὐτὸν τὸν λαόν καὶ τὸ Χυπριαιόν , κοινὸν ἐλάχιστα γνωρίζει, ἤ τά πὰντα ἀγονεῖ ἀπό τήν ἐθνι- ” πρός τόν κυρίαρχον λυὺν, ἀπό κήν δρᾶσιν τῶν ᾽Αντιπροσωπειῶν του. Διά νὰ µή δεωυήσωσι καθῆκον αὐτῶν, οἱ περὶφημοι αὐτοὶ Πρεσβευταί τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ νά λογοδοτήσωσιν πρός αὐτόν, ἐπικυροῦται ἡ ἀδωμὲνη ἔλλειψις ὑποχρεώσεώς των τοιαῦτης, ἀπορρεοὺσης ἐκ τῆς ἀνυπαρξίας ἐντολέώς ναί ἐντολοδῥχου, διότι ἓν ἐναντία περιπτώσει δά Κήτο ἀκόμη χειροτόρα κατάστασις νὰ ἐξηγηθδῇ ἡ ἕλλειψις. λογοδοτήσεως ἔλλειψιν στοιχειὼδους πρός αὐτόν σεβασμοῦ. ο. Μὶα ἀκόμη ἐκδοχὴ δύναται νό ὑποστηριχθῇ διὰ τήν Ὀλιβεράν αὐτήν πραγματικότητα καί αὐτή εἶναι ὅτι αἱ προ- μνησδεῖσα. δὺο παρατὰξεις, φοβούμεναι νὰ ἀντιμετωπὶσουν τὸν ἔλεγχον τοῦ ὑπευθύνου παράγοντος, τοῦ Λαοῦ, ἐφρὸ- ντισαν ἐγκαίρως νὰ καλυφδῶσι κάτω ἀπό τὰ ὕψιστα ὀδνικὰ συμφὲρονία τῶν ὁποίων τήν σωτηρίαν . . ἐκήρυ- ξαν ὄψιστον καθῆκον καὶ ἐμηχανρύθδησαν τὸν σημερινὸν χειρισμόν τοῦ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ τῶν πολλῶν, τῆς ὁλότητος, ὑπὸ τῆς ἐλαχίστης μειονὺτητος τῶν κουμμουνιστῶν καὶ τῶν πλουτοκρατῶν καὶ ἐξήτησαν νὰ ἔχουν ὑποτακτικοὺς τούς πολλούς, τούς ὁποίους θέλουν νὰ παρουσιάζουν ὥς καθο-- δηγουµένους, χάριν αὐτῆς τῆς ᾿ἀδιαφορίας τῶν πολλῶν, τῆς δυναµένης νὰ κληδῇ ἐγκληματικῆς ὀλιγωρίας τῆς πλειονὸ-- τητος. Δέν ἔπιτρέπεται, εἰς καμμὶαν περίπτωσιν, νά ὑπάρχω- σπιν ἀσὺδοτοι νά χειρίζώωνται δηµόσια ζητήματα Ἰκαί ἰδιαίτὲ- ρῶς προκειµένου διά τὴν Μεγάλην µας Ἑνωτικήν Ὑπόθεσιν. “Ὁ δημόσιος ἔλεγχος ἀποτελεῖ ὄψιστον καθῆκον καί δικαίω: Ἂ στι ον ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΛΙΤΕΡΑΝ Α. οφ. ος. λ μα τοῦ δημυκριτικοῦ πολἰτου. ο Ίσως δέν ἐπὲστη εἶσέτι ὁ καιρὸς νά τεθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐφ᾽ ὅσον αἱ «Πρεσβείαι» δέν θεώρησαν ὡς τερµατι σΏεῖοαν τήν ἐντολήν τών. Θά ἀναμείνώωμεν, ἄλλωστε µι- κρὺς χρόνος ἀπομὲνθι πρὸς τοῦτο. 68ὰ ἀποφύγωμεν ἀχὸμη νά΄ προεϊπωµεν τὰ ἀποτελέσματα τῆς πολυµήνου καὶ πολν- δαπἀνου ἐθνικῆς τῶν ὁράσεὼς, διὰ νά μὴ θεωρηθῇ τοῦτο ὥς ἄνιδρασις ὑπωσδῆποτε εἷς τό ἔργο των. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπί τοῦ παρόντος ἐπείγει χα δὰ τό ᾿ διακηρύξωμεν διά πολλοστήν φοράν, οἶναι τοῦτο ἡ πλειο- γότής τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ, ἡ ὁποία καί πληρὼνει πάντα, πρέπει νά ἐγερὺῃ ἔκ τῆς ληδαργικῆς ἀδιαφορίας καί τῆς μοιρολατρικῆς ἀνοχῆς τῶν ἀνευῦ ύνων πολιτειῶν καί νὰ ἄνα- | λὰβη τὰς ἰδικὰς του (εὐθύνος διὰ τὰ πεπρωµένα τον. Νά χδιρισθῇ καὶ τὺ Ἑνωτικόν Ζήτημα καὶ νά ἀντιμετωπὶσῃ τά δύσκολα προβλήµατα τῆς ἐπιβιὼσεὼς του. | Τά πράγματα δὲν ἐπιδέχονται οὐδεμίαν ἀναβολὴν, αὐτὴ αὕτη ἡ ὕπαρξις τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ πρώτιστα πὰν- των καί ἡ προογώγὴ καί ἡ εὐημερία του πρέπει νά ἔπι- διωχθῶσιν, Πράπει νὰ προληφθῇ ἡ ἐξουθένωσις τοῦ Λαοῦ. καὶ νά ἀποφευχὺῇῃ τό πολιτικόν καὶ ωἱλονομικὺν καὶ κοινω- γικόν χὰος, πρός ὅ φερόµεθα ὁλοταχῶς. 7 Αν ἐγκαίρως, ὁ Δαὸς ἀποφασίσῃ νά Ἰίνῃ ὁ ρυῦμι- στἠς τῆς τύχης του,. τὸ πᾶν ἐσώδη. [ζαί ἡ ᾿Εθγικὴ του ὑπόθεσις λύεται κατ᾽ εὐχὴν καί ἡ ἐπιβιωσὶς του ἐξασφαλί- ζεται. Καΐ πρέπει ἁκόμη νά διακηρυχὺῆ, ὅτι τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ὄχι ἀπεμπόλησιν, ἆλλ᾽ οὔτε κἄν ἀντίδεσιν οἱανδή- ποτε, πρὀς τάς ἐθνικάς µας παποιθὴσεις ἤ ἐπιδιώξεις. Ὁ Κυπριακός Λαὸς εἶναι εἰς θέσιν νά κρίνῃ τό ἐδνικῶς ὀρὺὸν καὶ ὠφέλιμον καί πρέπει νά ἀναλάβῃ ὁ ἴδιος ύπευ- θύνως µέ τούς νοµίµους αὐτοῦ ἀντιπροσώπους τὸν γειρισμόν ιῶν ἰδίωνδαὐτοῦ ὑποδξσεωγ, ᾿ Καὶ ἄν αὔριον πρόκειται νὰ πραγματοποιηδῇ ἡ προσφι- λής µαςΕΝΩ ΣΙ Σπιστεύομεν ἐπίσης ὡς ἐθνικόν καθῆκον, τὴν κιγητοποὶησιν τοῦ λαοῦ, διὰ τὴν ἐπιδίωξιν τῆς οἰκονομικῆς του ἀνορθὼσεῶς,. 'Η ἁπαλλαγὴ τοῦ Λαοῦ ἀπὸ τούς ὄνυχας τοῦ κομμουνισμοῦ «καὶ τό σάβανον τῆς µακαβοίου πολιτι- κῆς τῆς πλουτοκρατικῆςεἐθνικοκαπηλείας, πρέπει νά γὶνῃ ἡ σηµαὶα κάτω ἀπό τὴν ὁποίαν, νὰ ἀγωνισῦῆ ὁ Λαὸς, διά μὶὰν «καλυτὂραν καὶ εὐτυχοστέραν [υπριακὴν αὔριον, - να : .,. - 39α δΣελίς Έα πα αν βατ. ΠΕΜΠΤΗ, 14.9.δὁ - ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΚΟΝ . ο π-Ἔγινε παὶ πάλιν ἕνα συλλαλπτὴριον τῶν ἆμπελουρ- νῶν εἰς ἓν .Θέατρον ἐν Λεμεσῷ καί ἠκούσθη ἡ φωνή τοῦ τοῦ ἀναπληρωτοῦ γενικοῦ γραμµατέως τῆς ΠΕΡ καὶ ἄλλων εὐαρίθμων ἀπό χειρογράφου ρητὸρων. Τώρα διατί εἰς τήν Λεμεσόν τό συλλαλητὴριον καί διατί τόση ρητορεία ἐκ μή τόσεν Δήημοσθένηδων Κανείς δὲν μπορεῖ νά έξη- Υηση. | Καΐ ὅμως τὸ ζήτημα τῶν ἀμπελουργῶν εἶνε τὸσον κα. δαρόν καί τά µέσα ποὺ χρειάζονται διά νά ἐκκαθαρισθῃ ὃλη ἡ πέρὶ τό ζήτημα μαφία τόσον ἁπλᾶ πού διαπορεῖται χανείς διά ποῖον λὸγον τὰ πᾶντα γίνονται ἀπό τὴν ἄνά- ποδη καί ὄχι ἀπό τήν εὐθεῖαν. . Εἴπομεν καὶ ἄλλοτε, πῶς ἐκεῖνο πού χρειᾶδεται εἷνε θάρρος, περιρφσὀδτερον θάρρος καὶ τὄλμη ἐκ μέρους τῶν ἁμπελουργῶν. Δὲν εἶναι καιρός πλέον τῆς µοιρολατρείας καί τῆς ἀνευθύνου πολιτικολογίας. Οἱ ἀμπέλουργοί πρέπει νά πάρουν ἀπόφασιν καὶ νά τραβὴξουν ἐμπρός ἂν θέλουν νά σωθοῦν ἀπό τήν παταστρεπτικὴν καταιγὶδοα πού τούς µαστίζει ἐδῶ καί τόσον χΧαιρόν. Τό ζἠτημά των εἶνε πολὺ σοβαρὸτερον ἀπὸ ὅσον φαίνεται. Πρέπει νά τεθῇ ἐπί στερεῶν καὶ ὑγιειῶν βάσεων, ἠὑπό τό φῶς τῶν δεδοµένων τῆς ἐπστήμης καὶ τῆς πεὶρας. ἐδῶ καί εἰς ὅλον. τόν ἄλλον κόσμον. ᾿Εμβαλλωματὶαμὸς καὶ γιατροσόφια δέν ἔχουν πὲρασιν εἰς τόν παρόντα καιρόν. ΠἙρηγορεῖτε λειπόν ἀμπελουργοὶ, κάµετε ἑἐκκαθάρισιν ἑαυτῶν καί ἀλλήλων καί ἐχλέξετε τούς ἰδικούς σας ἀνθρώπουὺς, τούς ἁληθῶς ἐν. διαφεροµένους διὰ τό ζήτηµά σας, µαχράν τῆς φευδοπολι. τικῆς καί τῆς ἐκμεταλλεύσεως, Ἡ Χχδεσινή ἡμέρα σᾶς ἁ- πάδειξε τὶ ἀνθρώπινο ὑλικόν διαθέτετε καί τί παέπει νά Ιδιαθὲσετε. Ἐγερθῆτε καί τραβῆξτς ἐμπρός, Βᾶλτε φύλα- πες νὰ ἐγρηγοροῦν διά τὰ ᾿δητὴματά σας, ὅταν ἐσεῖς θά Μεταβαίνετε αἰς τήν ἐργασὶαν σας. Εναντὶ σας εὑρίσκεται τό χὰος, ]ὴ ἐξουθένωσις, εἶναι εἰσέτι καιρός σωθῆτε ἵ ᾿ Ἁλα ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ --Τακτικά τώρα τελευταίως εἶνε συνήθες εδὶς τὰ ποινι- κά δικἀαστήρια ἡ προσαγωγή ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης ἆ- νηλίκων διά παντός εἴδους ἐγχλήματα. Αὐτά τά παιδιά αὐξάνονται συνεχῶς καὶ ὁ κὶνδυνος εἶνε ὃτι ἀργά ἢ γρὴ Ύορα μεταβάλλονται ὁριστικῶς εἰς ἐγχληματίας. Ένα βλέμμα ἄλλως τε εἰς τὰς χεντρικάς φυλακάς δά δεὶξῃ ὅτι κατά πλειονότητα, οἱ τρόφιμοί των, ἀποτελοῦνται ἀπὸ : ἀνθρώπους ἄρτι εἰσελθόντας εἰς τήν νεανικὴν ἡλικίαν. Τί συμβαϊὶνει εἰς τό ζήτημα τοῦτο Αειτουργεῖ καλῶς ὁ ὄφιστᾶρενος νόμος καί τηροῦνται αἱ διατασσόµέναι προ- βλέφεις ἢ ὑπάρχουν ἀτέλειαι.καΐ γἰνονταί παραλἠὴψεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλεται νά προβλεφθοῦν καί νά συστηµατο- ποιηθοῦν : Νομὶζομεν ὃτι εἶνε λαιρὸς νά.τεθῇ ἐπὶ τάπητος τό σοβαρόν τοῦτο ζτημα καί νὰ μµελετηθῆ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Κάθε παράλειφις ἀποτελεῖ ἔγλλημα ὄχι µόνον κατ’ τῶν αὐτῶν ἀποκλήρων παιδιῶν, ἀλλά καί κατά τῆς ὁλότητος, αὐτῆς τῆς ὑποστάσεως τῆς κοινωνὶας Μεναλειτέρα προσπάθεια, ὄχι µόνον εἰς τὴν προσαγω- γήν τῶν νεαρῶν ἐγκληματιῶν ἐνώπιον τοῦ δικαστοῦ, ἀλλά καὶ περισσοτέρα ἐπίβλεφις τῶν ἐξερχομένων ἐἔκ τῶν σωφρονιστηρίων καί πρὸ παντὸς πατά «ήν σαἰς αὐτὰ διαµμονἡν των ἐπιβάλλεται, Νομὶξομεν ὃτι µὶα ἔμπεριστο τωμὲένη ἔρευνα θά φέρῃ εἰς φῶς πολλὰ. . βχά ΔΗΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ---'Απὸ μακροῦ ἐκκρεμεῖ ἕνα σοβαρὸν διά τήν ὑγεὶίαν τῆς πόλεως Λεμεσοῦ ζήτημα. Τό ζήτημα τῶν μονὶμων| ταῦλων, τούς ὁποίους ἐγκατέστησαν τά κατά καιροὺς ν μοτικὰ Συμβούλια τῆς πόλεως. Ἐννοοῦμεν τοὺς διαφόρους΄ σταθμούς ... πόλεως. - :.. Ἑκτός τῶν ἐμπεδίών ἅἄτινα παρεµβάλουαι εἰς τήν -κυ- πλοφορίαν, ἥτις σὴμερῷν μάλιστα εἶνε δυσανάλογος µέ τό πλάτος τῶν ὁδῶν τῆς πολεως, οἱ περἰὶφημοι: αὐτοὶ σταθμοί ἁμαξῶν, εἶνε σταθμοί µολύνσεως καὶ ἀληθεινή μᾶστιξ μὲ τὴν συσσωρευομὲνην ἀκαθαρσίαν τῶν ζώὼν τῶν ἁμαξῶν, διά τὴν ὑγείαν τῆς πόλεως. Δὲν ἀναφέρομεν τοὺς παροι- κπούντας ᾖ ορια ανα νάτούςἀνἑἐχννταιξξωθιτῶνοϊκιῶν ἡ τῶν γραφείων των, διότι δι’ αὐτοὺς εἶναι πλέον κὸλατσις, .. ἁμαξῶν εἰς τά κεντρικώτερα σημεῖα τῆς πηλλαγμὲνη κομματικῶν ὑποχρεώσεων τοὐλάχιστον, πρέ- πει νὰ ἀποκαθδρῃ τήν πόλιν, ἀπό τούς σταύὺλους αὐτούς πειται νά ἐφαρμόσῃ ὃτι καὶ εἰς τάς ἄλλας πόλεις ὑποχρεω: τικὴν κίνησιν συνεχᾶῶς, τῶν ἁμαξῶν, νά µεταφέρῃ, τοὺς περιβοήτους αὐτοὺς σταθμούς, ἔξω τῆς πόλεως, καί νά τοὺς ἐφοδιάσῃ μὲ τηλεφωνικούς σταθμόύς διά νά ἐδυπηρετοῦνται ᾿ καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ πελάται των. Πάντως ἡ πόλις πρέπεὶ νά παθαοισθῇ ἀπό τὸ ἄγος αὐτό τό ὁποῖον λέγεται Σταθμός ὁδηγήσῃ τό ζήτημα εἷς τό Δικαστὴριον. -- ν , ω , 1. ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ «Και ὑπεαάριθμοι καί ἐν πολλοῖς ἁκατᾶλληλοι διά τήν εἰς αὑτούς ἀνατεθειμένην λειτουργίαν, ὑπάρχουν δη- µὸσιοι ὑπάλληλοι, “Η πρό πολλοῦ ἀναγγελθεῖσα τακτική συχνῆς µεταδὲσεως τῶν δηµοσὶων ὑπαλλήλων ἵης ἴυβερ- νήσεως, ὄχι µόνον δέν ἐφαρμόζεται εἰς κανονικήν ἔστω. διά νά ἐξέλθουν οἱ νωθροί, οἱ μὴ ἀποδίδοντες, καί νά πα- ῥραμεῖνουν µὸνοον οἱ ὄυναμικοί ὑπάλληλοι πρὸ παντός πάθε δέκα ὑπάλληλοι εἷς τὰς περισσοτέρας ὑπηρεσίας νά παραμεϊνῃ εἷς' καί ὃσοι παραμεϊνουν νὰ διδαχθοῦν πατὰ «ὰατόν κπαλλιτερον τρόπον, ὃτι τό καθῆχον ὅπερ ὑποχρεου- νται νὰ ἐκτελέθωσον, ύέον µετά προδθυμµὶας καὶ εὔπροση-᾽ γορὶας πρός τό μεγὰλον κοινὸν νὰ ἐκτελέσωσιν, ἀνέξαρ- τήτως τῆς πρό τήν προϊσταμένην ἀρχὴν πὶστεως καὶ προ... δυµὶας, ᾽Αλλήη κατᾶστασις κπαταντᾶ καταδυνόστευσις τοῦ τρὸπον. Εἶναι ἐπίσης ἁπαραϊτητον νὰ ἐνασκηθῇ ἔλεγχος, ποιοτικήν ἀπόδοσὶν ἑκάστου ἐξ αὐτῶν µεµονοµένως, ἀνε- ξαρτήτως τῆς συνολικῆς ἀποδοσεως καὶ προπαντὸς ὡς πρός τάς κανονικάς ἐργασίας ἑάς ὁποίας Ἰἀπαιτοῦν οἱ κανονι- σμοὶ νά διαθέτῃ ἕκαστος ὑπάλληλος, οἱοσδήποτε καὶ ἅν' εἶνε καί οἰανδήποτε λειτουργίαν καὶ ἄν ἐνασκῇ. Φὰ ἆπα- νέλθωμεν ὅμως ἐπὶ τοῦτου προσεχῶς, ο ε-----:-::--------εΞί---κ------εί--ε-----α ΕΝ κ Λ7 ΕΤ | τὸ Καφενεῖον τοῦ ΕΒΚΑΦ Λ 2 ἐν Λεμεσῷ, Ὑνωσιὸν ὥς Κἢῆπος τοῦ ᾽Αλλὰχ µέ τό ὄναντι αὐτοῦ τρίγωνον, ὅπου τὸ ν επὀξιτον νεροῦ, ὁπὸ τῆς 1ης ᾿Ὀκτωβρὶου 1960, Τό Γρα- φ.ῖον τοῦ ΕΒΚΑΦ δὲν εἶνε ἠπὸχρεον νά δεχὺῆ οἴανδή-- ποτε προσφορὰν. .. παρὰ τό Τελωνεῖον Δεμεσοῦ ]ραφεῖον τοῦ ΕΒΚΑΦ. Ὑπεύθυνος: |. ΠΕΛΑΓΙΑΣ Τ. Π. Ὀκκόνορ, ὕο 9,-- Λεμεσός. 'Τύποις: «ΦΡΟΝΟΥ», ᾿Αθηνῶν 63.--Τηλ. 283-- Λεμεσὸς. 4 Αρτ μη ον νο Νομὶζομεν ὃτι ἡ Δημαρχιακή Ἐπιτροπή, ἥτις εἶναι ἁ- . τοῦ Αὐγείου καὶ νά εἶναι βεβαὶα δίι δ4 ἐπισὺρῃ τήν εὖ- γνωμοσύὺνην τῆς πὀλδως. Εἶνε πολύ εὔκολον, ἄν δέν πρό- . ἁμαξῶν. Περαἰτὲρω ἀδράνεια ἄλλως τε νοµίζοµεν ὃτι δὰ , - πλὶµακα, ἀλλὰ καὶ μόνη αὑτή δέν θά φέρῃ τά προῦιοτε- θέντο ἀποτελέσματα. Εἶνε ἁπαραϊτητος µία ἐχμαβθέριαιςς-- τόπου καὶ πρέπει νά κτυπηδῇῃ κατά τόν ὁραστικώτερον -- περισσὸτερος ἔλεγχος καὶ ὡς πρὸς τὴν ποσοτικὴν καὶ τῆν «Διά. περισσοτὲρας πληρυφορὶας βάπευθυντὲον εἰς τὸ

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 2p
ΕΜΠΡΟΣ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΚΑΛΛΙΕΤΕΡΑΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣΤΕΡΑΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗΝ ΑΥΡΙΟΝ 1p