4. - ο Ἱδιοκτήτη : ΙΔΑΝΝΗΣ ΠΕΛΑΓΙΑΣ Δέν Δισεβόομαδιαία ἐφημερὶς. 1 οαφεῖα : ΛΕΜΕΣΟΣ τας, 47-- ΤΗΛ. 356-149 Τ.Π. ΟΚΚΟΝΟΡ Ί στ ὀύναται νά ως διηρη ος καὶ ἀνταγωνιξόμενος. Ολοι ἀποτελοῦμεν ἕνα σύνολον, τό Εθνος μαὶ κανείς δὲν μπορεῖ νὰ εὐτυχῆς, ὅταν οἳ πλαγωοί του δυστυχοῦν. σ--οσ--ὃ--ο-ὖ--ᾱ--ᾱ ΠΕΜΠΤΗ 26 Οκτωβρίου. 1059 εἶναι ήν Ἔτος 4ον. :ὰ) Αρ. Φύλλου 381 πο ο) τσ] --- σσ ΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Μέ τήν ἀνάρρησιν εἰς τόν περίπυστον Θρόνον τοῦ ’Δ- ποσιὺλου Βαρνὰβι τοῦ Σεβ. Μ. Κιτὶου, ἑνὸς ἐπιλέκτου Κυ πρὶου ξληρικοῦ, ὅστις ἀνέρχεται εἰς τὸ ὕπατον τῆς Ἕκκλη σίας ἡμῶν ἀξίωμα τῇ ὁμοφὼνῳ Δελὴσει τοῦ ΕΠωπριακοῦ Λαοῦ δημιουργεῖται µία νέα κοτὰατχσις καί ὁ καιρός ὃδά δε.ξῃ ἄν ὁ Μακαριώτατος Μακάριος ὁ ἴ’ βὰ γίνῃ ὁ ἄξιος ουὐμιοτής τῶν πυλλαπλῶν ἐκ τοῦ ἀξίώμαιός του καὺ ηκὸ-- ντῶων, πως πιοτεὺομεν. Ὁ. Κυπριακὸς λαὸς τὸν περι ἵλλαι μὲ τήν ὁμόῦυμον ὑποστὴφιξίν του καί δὰ τὸν ἐνισχύῃ εἰς τάς προσπαῦείας του, διὰ τὴν ἀναστὴλωσιν τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμὰτων, ' στ Ἶ . ΟΡΓΑΝΟΝ ΓΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ἅτινα πρέπει νά παραδεχθῶμεν εὖρ σκονται εἰς ὑλιβερὰν κατὰστασιν΄ ἡ ἁμάθδεια καί ἡ ἓν πυλλοῖς ἐξαχρείωσις τοῦ ἄλγρου δὲν διαφεύγει τήν πρυσοχήν πάντων τῶν εἰλικρινῶς ἔνδιαφερομένων Κζυπρὶων πατριωτῶν ἡ εἰσχῶρησις εἰς τὰς τάξεις τοῦ γλήρου ἀναξίων πρυσώπων, ἁγνοούντων τελείως τὴν ἀποστολήν τοῦ ἱρέως καὶ ἀποσκυπούνεων εἲς τήν ἄσκη σιν τοῦ ὑπουργήματες τυύτου, ὡς εἰς ἄσχησιν κοινοῦ βιο- ποριστικοῦ ἐπαγγὲλματος εἶνιι ἐπίσης ἀξία μεγάλης προσο» χῆς. . Ἡ κπαταφάγωσις τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας χαί ἡ ἐξουδένῶσις τῶν ἐκκλησιαοτικῶν ταµεὶων, ἡ ἀνεξέλεγκτος καί αὐδαίρετος διασπάθισις τοῦ ἱεροῦ χοήµατος τῶν ἔκκλη οιῶν, ἀπὸ ἱβρωμένους καί πολίτας καί ἡ ἔνθεν κακεῖθεν ἆ. νιερος ἐχμετάλλευσις τῶν ἱρρῶν ἱδρυμάτων, ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμη μέγα πρόβλημα, τοῦ ὁποίου τήν λὺσιν ἀναμὲνει ὁ Κυπριαχὸς λαός, ἀπό τὸν ὑπεύδυνον νῦν χειριστήν τῶν ᾿Εκκλησιαστικῶν ἡμῶν πραγμάτων, Δὲν ὑπάρχει καμμὶα δικαιολογἰα ἀναβολῆς καί ἀἄνα- μονῆς, ἀρκετὰ ἐβάρυναν τήν ἐκκλησίαν ἡ πολυχρὀνιος χη: ῥεία τῶν ,θρησκευτικῶν. ἀρχηγῶν κα ἡ ἄνοδος εἰς τὸν Θρόνον ἐχείνων τῶν ὁποίων ἡ διωἰκησις τῆς Ἐκκλησίας, διέφευγεν εἰς ξένας πρός τὰ ἀληθινά συμφὲροντα ταύτης χεῖρας. Οὔιτε μιᾶς ἡμέρος καθυστὲρησὶς πρός ὁριστικὴν ὀχκαθὰρισιν Ὀλιβερῶν καταστάσεων εἰς τὴν Ἐκκλησὶαν εἶναι δυνατὸν νά γἰνῃ ἀνοκτὴ. Ἔξ ἄλλον ἡ γοήτρου τοῦ κλήρου καὶ ἡ οἰκονομική αὐτοῦ ἀνὸρθώσι, εἶναι ἄλλο ἔξ ἴσου σοβ ιρόν ζἠτημο τὸ ὁποῖον βαρύνει τά πολλαπλᾶ καθήκοντα τοῦ νέου ᾿Αρχιδπισκόπου. “Αλλά µήπως ἡ ἠδική τῆς ᾿Εκκλησίας ἀποστολή, καὶ ὁ κοινωνική δὁδρᾶσις αὐτῆς πρός ὅλους τούς τομεῖς τῆς κοινω- νικῆς ζωῆς, εἶναι ἡ ὁλιγώτερον ἀξιοπρόσεκτος Βαρύς ἡ “κλῆοος τοῦ ᾿Ἐκκλησιαστικοῦ µας ᾿Αρχηγοῦ καὶ μέγισται αἱ εὐθύναι του. [ζάδε πατριώτης πρέπει νά σταδῇ εἰς τό πλευ. ρὸν του καί νά τοῦ παράσχῃ ᾽ἀμέριστον τήν ὑποστὴριξίν του -καΐ ὑπὸ. τοιαῦτας συννήκας πιστεὺομεν ὅτι ὁ ἀγών πρὺς µόρφωσις, ἑξύψωοις καὶ ἀναστήλω ης έοῦ [βα ὅλας αὐτός τάς κατευθύνσεις, ὃά στεφθῇ ὑπό ἐπιτυχίας Ὑπό τὰς ἀνωτέρω ὅμως προὐποῦέσεις θά ἀντιλαμβάνεται πᾶς τις, ὅτι πᾶσα ἄλλη ἐργασία δά εἶναι ξένη πρὸς τὸ - πούργημα τοῦ ἀρχηγοῦ τῇς ἐκκλησὶα, καὶ χαταστρεπτικἡ θὰ ἀποβῃ εἰς τὴν ἠδικὴν αὐτοῦ ἀξίαν καὶ τήν ἱεράν οὐτοῦ ἀποστολὴν. - Τὶ δέ νά εἴπώμεν διά τήν πορατηρουμὲνην συνεχῆ ἔχτριπὴν πρὸς τὴν πολιτικήν, ἑκιροπήν εἷς τήν ὁποὶαν ὦ )εῖεας ἀπὸ τινος ἡ ἐκκλησιασιική ἀρχὴ, ἀπό ὠρισμένους κρυπτογὰμοὺς, ἀτόλμους πολιτιχοὺς χαµαιλόοντας τῆς Κυ» πριακῆς παραγωγῆ “Ὑποβάλλεται εἰς τούς ἐκκλησιαστικούς ἀρχηγοὺς ν᾿ ἀντικαταστὴσουν τήν ποιμαντορικὴν ρἀβδον μέ τὴν κερασὲαν τοῦ δεχἀρικου πολιτικάντη καὶ τό κὴρυγμα της ὀγάπής τοῦ πλησὶον καὶ τοῦ συνανρώπου µέ τὴν ἑξόντωσιν τοῦ ἀντιθέτων πολιτικῶν φρονημάτων ἤ πεποι--. Ὀήσεων καί τὴν ἐν μιᾷ λόξει ἀναμετάδοσιν τῆς φωνῆς τῶν ὑπευθύνων αὐτῶν παραγὸνιων ἀπό τοῦ ἄμβωγος. . ᾿Από μακροῦ χοὺνου διεκηρύξσµεν πρός πᾶσαν κατεὺ' ὕννσι, ὅτι τό «Ῥὰσον» δὲν μπορεῖ νά γίνῃ τό πολιτικόν οὖμβολον τῶν συμφεροντολὀγων πολιτικολόγων οὔτε ἡ ἕἔ- παλξις τῶν ἀπὸ χρηµατοκιβωτὶου «ἐθνικῶς» δοώντων πλον- τοχρατῶν, οἱ ὁποῖοι τά πὰντα θέλουσι νά μεταβάλωσιν εἷς ἐμπόρευμα | 'Η Ἐκκλητία πρέπει νὰ κηρὺξῃ ἅπαξ καὶ διά παντός ἀποχήν ἀπό τήν πολιτικὴν διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἀναμιγννο” µένη εἰς τήν πολιτικήν, ὠθνεῖα πρός τὴν ὑψηλὴν αὐτῆς ἀποστυλήν ἐπιφορτώνεται καθήκοντα μηδὲν ὄφελος προσπο- ρίζοντα, εἲς βάρος μάλιστα τῶν ἄλλων αὐτῆς μεγάλων κα-- δηκόντων΄ ἐξ ἄλλου ἀποσιερεῖ τῆς εὐκαιρίας ἐμφανίσεως ἐπί τῆς πολιτικῆς σκηνῆς τῆς πατρίδυς µας τῶν ὑπευθύ. γων ἐνώπιον τοῦ λαοῦ πολιτικῶν καὶ τῆς δημιουργίας ὡρί- µῶν πολιτικῶν μὲ σαφεῖς πολιτικάς ἀντιλήψεις καί φανερὰς ἐπιδιώξεις. ι | - Εἶναι Ὅλιβερὸν φαινόµενον ἡ ἀνάμιξις τῆς Εκκλη- σὶας ἡμῶν εἷς τὴν πολιτικήν. διὰ νά ἀντιληφθῇ δὲ ὁ οἴοσδή- ποτε πόσον ἀντίθετον µέ τήν μεγάλην τῆς ἐχκλησὶας ἁπο- στολήν εἶναι τοῦτο, ἀρκεῖ νά λάβῃ ὑπ' ὄψιν, ὅτι εἲς ὅλας τάς χώρας καί εἰς τήν “Ἑλλάδα, ἡ καθ΄ οἰονδήποτε τρόπον ’ ἀνάμιξις εἷς τήν πολιτικήν κληρικοῦ, οἰονδήποτε καί ἄν ἔχρι ὑμόν, τιμωρεῖτα μέ καθαίρεσιν καὶ ἐγκάδειρξιν εἷς µο- ναστὴριον. Ἡ ἐχκλησία ἡμῶν ἡμπορεῖ νὰ εὐλογῆ καί νά ὑπεραμὺ: νεται εἷς τήν ἰδικήν µας περίπτωσιν, τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος διά τήν ἐθνικὴν µας ἁἀποχατάστασιν, ἀλλ’ ἓν οὐδεμιᾷ πε» οιπτὼσει εἶναι ἐπιτετραμμὲνον νά, πολιτεύεται’ «ἡ πολιτικὴ ἔκτός τῶν ἄλλων εὐθυνῶν «συνεπὰγεται ἀνταγωνισμόν καί ἀντιγνωμὶαν καὶ προστριβήν καὶ ὅπως δὲν εἶναι ἐπιτετραμ- μένον εἷς τόν συνταγµατικόν Βασιλέα νά πολιτεύεται, εἶναι ἀπηγορευμένον εἷς τὴν Ἐκκλησίαν ἡ οἰαδήποιε πολιτική ἀνὰμιξις, ο) ο κ ο. να : ον --- 2: ο.5 .Έ Ώα Σείς ΖΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΙΙΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! πμ η : - ο --ΜΕ τὴν. πρὀῄλιψιν ἀνακινῆσεως τοῦ ζητήματες συν-᾽ τἀανματικῶν ἔλευδὸρ ὧν, λόγῳ τῆς ἐπισχέφεως τῆς Α. Ε. τοῦ Κυβερνήτου εἰς ᾿Αὐώνλίαν. τόν τελευταῖον καιρόν, καὶ πρὶν ἀκόμη τεθῇ ὑά' ὄφιν τοῦ Κυηριακοῦ λαοῦ ἡ. τοιαύτη παρεχή, ὠρισμδνη πολιτική μερὶς, προεξοφλοῦσα τήν ὃ- πεὺδυνον αὐτοῦ ἄπόφιν, κηρύετεται κατά τῶν συνταγµα τικῶν ἐλευθεριῶν. Ἑνί μέ τόν τρόπον αὐτὸν θέλει καὶ έπι διῶµει, νά ἀντιπαρέλθη ὁ Ευπριακὸς «Λαός ᾽ ἕνα ἄξιοση- µείωτον σταθµόν εἰς τήν πολιτικὴν καί θἰπόνομιχὴν αὐτοῦ ἐξέλιδιν. ξαί ἐπιδιώχεται, ὥστε ὁ λαὸς οὗτος ὁ κατά πόντα Όδιος πάλλιτέρας τὺχης --ἑὰν ἐπρόκέιτο νά εὐοδωθῇ ὁ ἱερός αὐτοῦ ποθος τή ΕΝΟΣΕΟ” νὰ ὁδηγηθῃ εἰς τήν µετά τῆς Μητρός ἕνωσιν, ὅχι ὡς ἅξ.ος καί πολιτισμένος καί πο- λιτικῶς ἐξελιγμὲνος λαός καί ὡς ἠθικῶς ἀνώτερος καὶ ἄνε- ξάρτητος ἔτοιμος νά ἀποδυξδῆ εἰς τὸν ἁδιάκοπον ἀγῶνα, ἃ γῶνα ὑπᾶρξεως, ὃν ἔχει δ.ηνεκῶς νὰ διεξάγῃ ἡ 'Ἑλλὰς ὅιά τήν ἐπιβίωαὶν της, λδνῳ τῶν ἰδαζουσῶν συνθηκῶν αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦν, ἀλλ᾽ ὡς ὁ ἀμξέτοχος πολιτικοῦ βὶου ἑστερημένος ἕη οσίου πνεὺματος καί εὐθύνης, οἰκονομι- «όν ρὰκος καὶ ἠθικὸν καὶ κοινωνικὸν ἐξουθένωιια καὶ ἐν ἓνί λδγῳ νά τόν ὁδηγήσουν εἰς τὴν ΕΝ{ΣΣΙΝ ὡς σύνολον «ζωνιανῶν» ἢ αἱγοπροβάτων εἰς µάνδρα διά τήν ἀγαγκαὶ- ἂν κουράν, πρός ἐξυπηρέτησιν ἰδίων συμφερὀντων. Ἔχομεν ὁεδηλωμένην γνώµην καί πιστεύθμεν ὃτι εἷ- ναι ἐδνιχὸν καθῆκον απὶ δέν ἔρχεται εἷς ηκμμὶαν ἀντὶ- Βξαιν πρός τάς ἐθνιπκάς µας πεποιθήσδις καὶ ἐπιδιώδεις, νὰ δεχδᾷ ΦφιλελευδὲΓας συνταγµατικάς παραχωρήσεις, ὁ Κυ- πριακκός λκός, διὰ νά γὶνῃ ὁ ἴδιες ρυθμιστής τοῦ οἴκου του, ἀντὶ τῶν ἀνευθύνων πολιτειῶν τῶν οἱωνδήποτε ἐδ ὄφι- τοὶον πατρώνων του καί νὰ καταστὴσῃ δυνατὲν νά ἀπο. φεὐχθῆ τό πολιτικὸν καί οἰκθνομικὸν καὶ πφινώνικὸν χάος εἰς ὁ φερόμεθβα. ᾿Εκεῖνο τό ὁποῖον πρέτει νὰ προσε- “χβῆ πυρίως εἶναι τό ποιόν τῶν πα»ασχεθησθµένων συντα-: γματικῶν ἐλευθεριῶν. καὶ ἐπὶ τούτου πρέπει νά στραφῆ ἡ πρεσοχή τοῦ λαοῦ χαί µόνον. ΥΔΡΕΥΣΙΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ουδέ τὴν παροχήν 1οῦ ποσοῦ τῶν 500 χιλ. λιρῶν ὑπό τῆς Ευβσορνύσεως, διὰ τήν ὕδρευσιν τῆς πόλεως (εμεσοῦ ἀσφολῶς ἐξκσφαλίζεται ἡ πὸλις καὶ τώρα καί εἰς τήν µελ- λοντικὴν διπλασίαν αὕσησιν τοῦ πληθυσμοῦ της χωρίς ἄλλο δέ ἡ πὸλις. δὲ εἶναι εὐγνώμων διά τήν γενναιόδω. Γον παραχώρησιν Χαί πιστεύεται ὅτι 8ᾷ εὑρεθῃ τρόπος, ὥσις νά ἀποπληρωθῇ. τὸ ποσόν αὐ:ό τῇ συνεργασία ἕν- αν πα[:πόλεως χωρίς νὰ ἐπιβαρυνθῶσι αἱ λαϊκαί τᾶδεις. “.- | Εφ ὅσον ὅμως ἡ πόλις Ἀεμεσοῦ ἀρχίζει νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχήν τῆς κυβέρνήσξεως, εὐλόγως σγιστεὺεται, ὃτι ἡ Ἠυβέρνησις θᾷ λύσῃ τὸ ζήτημα .τοῦ λιμένος τῆς Κόλεως, τῆς ἀντικχκταστάσεως τοῦ νοσοκομείου κχὶ τοῦ δικαστη- ρίου. Διά τὰ δύο τελευταῖα νοµίζοµεν ἁρνχετά συντελεστι- πὸν ἀπό οἰκονομιχῆς πλευρᾶς, ἂν ἐδὶδετο διὰ δικαστὴρίον τό µτίριον τοῦ νοσδκοµείου καί διετίθετο τό τίµηµα πω- λήσιως τοῦ κτιρὶου τοῦ δικαστηρίου, τό ὁποῖεν θά ἐκάλυ πτέ τὸ μεγαλεϊτερον µέρος τῆς τοιαύτης ὅαπάνης διά νε σόκόμεῖο. Ἐπίσης διά τόν λιμένα, ἄν' ἐμελετᾶτο ἡ ἵδρυσιξ ᾿Ὀργανισμοῦ λιμένος Λεμεσοῶ µέ ἴδιον ταμεῖον διά τήν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀπαιτηθησομένου ποσοῦ. ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ --Θἱ δικηγέροι τῆς Κύπρου ἀσφαλῶς πρέπει νᾶ εἶναι ὑπόχρεοι διά τὴν εὐγενικὴν καί λίαν ἀξιοπρόσεχτον πρω- Τοβουλιαν διά τήν ἵδρυσιν τοιούτου συλλόγου ἐκ µέρους τοῦ διακεκριμμἔνου συναδέλφου των κ. Γεωργίου Χρυσα- φίνη Β. Σ. Χωρὶς τήν ἰδικήν του προσπᾶθειαν θά ἀνεβάλ- λετο συνεχῶς ἡ Όπαρξις τοῦ Σνλλόγου αὐτοῦ, ὃ ὁποῖος θὰ ἐξυπηρετήσῃ ἑπτός τῶν μελῶν του καὶ τύν κοινωνίαν͵ --- Α ὪτἜ Ἰλογίου κ. Μέϊς διά διά τὴν ἀδία : ἆφωσιν τοῦ ἐν Λεμεσῷ Γριφεὶου, «μἐκλογήν τοῦ πας ος ο” ν Ὅ λρφα κο. δς Φ 5 δν ΠΕΜΠΤΗ, 14.9.δ0 φο 9 ο ) ΄ ΚΊΙΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΛΕΜΕΣΟΥ ον Ῥνυνχαίρομεν τὸν γένικόν ὅιευθυντήν τοῦ Ετηµατό: μεις Ἡ ν παντὸς ἐπαίνου ἀναμόρ: ἡ ὁποία ὀφείλέται εἰς τὴν Κανελλίδπ ἡ΄ τησις τοῦ χοινοῦ εἰς τὸ. ὑτὸ γραφεῖον εἶναι ἅ- α τῆς πόλεως δν ος ἐπὶ κεφαλῆς λειτουργοῦ κ. «άξις, ἡ .προσοχὴ καὶ ἡ ἐξυπηρέ ὑφίστης σήµασιας κπύβερνητικόνα : μέµητος καί ἐπισὺρεὶ τά εὐμενέστατα όχόλι καὶ ἰδιαιτέρως τῆς ἐπαρχὶας Δεμεσοῦ. ΔΙΩΞΙΣ ΥΠΟΛΟΓΩΝ-- Από ἁρκετοῦ χρὀνου αύρονται εἰς τά δικαστήρια διά.’ : φορα πρόσωπα διά νὰ λογοδοτήσουν δι’ οἰκονομικας ἀνω' μαλίας εἰς τὴν διαχεἰρισιν διαφόρων ταμεὶων ἱδρυθέντων: διά νεώτέρων νόμων, ὡς τῶν συνεργατικῶν δταιρξδιὼν καὶ ὀργανισμῶν δημοσὶου συµφόροντος' εἶναι καιρός πλὲον νὰ. τεθῆ ἕνα τέρµα ὑπαγομένων ὃλων αὐτῶν τῶν ταμείων σἱς ὑπῦ ἐνιαὶαν ὁιςύθυνσιν καὶ ἆλ γχον Φέά σωθῇ μέ τόν τρό- πὸον αὐτὸν ἡ κατάάτασις καὶ θά ἐξευρεθή «τρὸπος ἀποφυ. . γῆς καί ὅλων τῶν παταθλιπτικῶν δικῶν τῶν μελῶν τῶν - τοιοῦτων ὀργανισμων, διότι ἡ διεύθυνσις ἡ ὁποία δὰ εἶναι ὑπεύθυνος θά ἀποφεύγῃ νά κάμνῃ. χρῆσιν δικηγδρων καὶ δικαστηρίων, λυοµένων ἐξωδίκως καί εἶναι τὸσον εὔκολον,. ' ἃλω τῶν τυχὸν διαφορῶν. | ΠΟΙΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ οἩ «Μετά λύπης διαπιατοῦμεν αὔξισιν τῶν ποινικῶν ὁκδ Βέσεων πάσης φύσεως µέ ἁποτέλεσμα τήν φθοράν καὶ τ ἀνθρωπὶνης δωῆς καὶ τῆς οἰχονομικῆς ὑυναμικοτητος τ τὸπου. Πρέπει νά μελατηθῆ τό ζὐτημα καί νά ληφθῶσνα ἃμεσα μέτρα περιοριαμοῦ τοῦ Χακοῦ τό ὁποῖον γίνεται τόσαην μεγάλην κλίμακα, - : Πρέπει αἱ μέθοδοι διώξέως καί προλἠψφεως πρό παντό τοῦ ἁδικὴματος νά ἀλλάξουν καὶ νὰ συγχρονισθοῦν.: Λν ὑπᾶρχουν πρὸσωπα τά ὁποῖα δὲν ἀποδίδουν καὶ εἶναι κ Χρηστα διά τήν ὑπηρεσὶαν διὰ τήν ὁποὶαν ἐξελέγησον νὰ. ἀντικαταστκθῶαι. Εἰς τό ζήτημα τῆς τροχαίας τό ὁποῖο' εἶναι ἀμξσου παρόντος ἡ Κυβέρνησις πρέπει νά παὺσῃ ή Ἰχρησιμοποιῇ τούς συνήθεις τύπους τοῦ ζαπτιὲ καὶ νά χρι σιµοποιήσῃ πρόσωπα εἰδικῶς ἐπιλεγέντα καί καταλλὴλαής ἐκπαιδευθέντα. Πρέπει ἐπίσης νὰ υἱοθετηθῆ τό σύστημα τῆς μηχανικῆς ἀστυνομὶας τῆς τροχαίας' όταν ὁ ὁδηγές γνωρίζει ὅτι εἰς κάθε στροφὴν εἶναι ὄυνατὸν νὰ ἀντιμά τωπίσῃ τόν νὸμον ἀναμένοντα νὰ ἐπιβάλῃ ἁμέσως τὴν ἂν λσγον πύρωσιν ἀσφκλῶς θά ἀλλάξη καί αὐῖός τακτικἠν ΜΕΓΑΛΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ' --Λύο σοβαρά κατά τῆς ἀνθρωπίνῆὴς ξωῆς ἐγκλήματα ἔμέινη ἄνευ ἐξιγνιάσεως τῶν ὑπευθύνων καί οἳ προσαχθέντες εἰς κακουργιοδικεὶον τῆς πόλεως τὴν ἑβδομὰδα ταύτην ὣς ὑπεὺι νοι ἁπηλλάγησαν ἐφ ὅσον τό δικαδεήριεν εὖρεν ἐν τῇ σταθμέ 9 τῶν ἁπόδεἰξεων ὅτι δὲν ἧόάν ἕνοχοι. ᾿Αλλὰ γεννᾶται τὸ ὴτημ διατὶ νὰ γίνωνται τὸδαι διαδικασία: δι᾽ ἀνεξιρνίαστα ἐγκλήβ [καί νὰ 'ἀσχολεῖειαι τό δικαστὴριον καὶ τὸσαι .ἅλλαι ὕπέποεα καὶ τὸ δῃμὸσιον ταμεῖον νά πληρώνῃ τὸσα, ἄραγε «δέν δυνατόν νὰ ὑπάρξῃ σὺσεημα πλέον συντελεστικόν καί ἄξυπη τικὸν ᾿Επισύρομεν σοβαρῶς τὴν προσοχήν τῶ« ἀομοδίῶν ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΕΝ ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙ --'Ο ὑπεύθυνος τοῦ ἀνιχνευτικοᾶ τμήματος ταξειδεύει εἰς τό ἐξε ᾿κὸν δι ὑπηρεσίαν τῆς ἁρμοδιδτητός του καὶ ἀσφαλῶς ἐτἐλεῖστό καθῇ «του πρός τὴν πλευρὰν’ ταύτην. Τἰ ὅμως πρἑτει νὰ γίνῃ μὲ µερικά ἐ ἵματα, τά ὁποῖα ἐγένοντο. τὸσον φανερὰ καί διά τὰ ὁποῖα ἡ κοινωνία (ἀντελήφθη τί µέτρα πρός ἐξιχνίασιν αὐτῶν ελήφθησαν Τόν περασμ ᾽Απρῖλιον λ. χ. ἐγένετό ἄγριος καί στυγερός φόνος εἰς Ιαντοῦ, χὠ μικρὸν ἀπέχον τῆς πόλεως, ὑπὸ συνθἠκας τὸσον ἰδιαζοὺσας, δὲν κα θώθη νά σὐλληφθῇ οὔτε νὰ προσαχθῇ ἐνώπιον τῆς δικαἰοσύνης καὶ Τί συμβαὶνει' ἄν ὁ ὑπεύθυνος τοῦ ἀνιχνευτικοῦ εἶναι ὁ ἴδιος πολύ σχοληµένος νομίζομεν, ὅτι εἰς τὸ γραφεῖον αὐτοῦ [θά ὑπάρχουν ἆ ὑπεύθυνα πρὀσωπα, τά ὁποῖα ἠμποροῦσαν νά χρησιμοποιηθοῦν ἐχ Γχῶς: ἑκάστοτε καί νομἰὶζομεν ὅτι πρέπει νὰ γἰνῃ διὸτι δὲν ὑπάρχει λε νὰ µή γίνη. } κ Υπεύθυνος: Ι. ΠΕΛΑΓΙΑΣ Τ. Π. Ὀκκόνορ, Νο 9.--Λεμεσός.. 1 ις : ο ᾿Αθηνῶν 63.--Τηλ. 283--Λεμεσὸς.

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 2p
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1p