πα Αη η ρου Δέν δύναται νά ζήση ἕνας Δαός ο σκα ἀνταγ ὀμενος. πα μα μμ μη μι ο) ης: Ἱδιδατή ν ὃ Ὅλοι ἀποτελοῦμεν ἕνα σύνολο», τφ Έθνος καὶ κανείς δὲν μπορεῖ νὀ/ εἶναι ΤΕΤΑΡΤΗ ΙΛΝΝΗΣ ΠΕΛΛΑΓΙΑΣ εὐτυχῆς, ὅταν οἱ πλαγινοί του δυστυχοῦν. ' - -- Δισεβδομαδιαία Νθεμβρὶου. ἐφημερὶς. 1950 ---ολδο-ἐώμαππασταΑοκως-ᾠσκιωος Γοαφεῖα Τ.Π. ΟΚΚΟΝΟΡὰρ. ο, Ἔτος ον Τ.Κ. 4Τ7--ΤΗΛ. 356.149 να Τιμή 1 ο. ΑΟ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ος ὃσ-θσ-οσοσας 9--οθσᾱ ιωσοσηνυμππομακκαακωπώπππώπαπκανασσηκκ Διεδηλώσαμεν ἀπό τῆς ἐκδόσεώς µας πλειστὰκις μὲχοι σήμθρον, ὅ.ν ἡ ἐπιδίωξις παροχῆς συνταγματικῶν ἔλευθερ ὤν διὰ τήν πατρὶδ (ν µας, μακρὰν τοῦ νὰ ἀποτελῇ ἀπεμπόλησιν τοῦ ἱεροῦ µας πόδον, τῆς ΕΝΩΣΕΩΣ, θά ἀποβῇ ἔπιτυγχα νοµένου ἀρτίου σ..τάγµατος καί πρακτικῆς Λλειιουργίας τοῦτου, χῶρίς καμμὶαν ἀμφιβολίαν πρός ὄφελος τοῦ τόπου, καὶ σολιτικόν, καὶ ἠθικόν καὶ οἰκονυμικόν. ο. Διὸτι διά τῆς ποροχῆς Συντάγματος µέ προυδεύτικάς διατάξεις, ὁ τότος δά ἁπαλλαγῇ ἀπό τὸ σημερινόν μονο πρατικὀν σύστημα, ιό δποῖον ὣς µυλόπετρα ἐπικάθηται ἐπὶ τοῦ τραχήλου κοῦ ζυπρίου, τόν ἐξευτελίξει πολιτικῶς ὡς ἀνάξιον νά διευθὺνη ὁ ἴδιος τόν ἑαυτὸν του καὶ τό σπἰ- τι του καί τόν µεταβίλλη εἰς ταπεινὸν ἱπέτην, δι’ ὅτιδήποτε, τὸ ὁπ. ῖον ἀποτελεῖ ἀναφέρετον δικαίωµα τοῦ πολίτου, μὲ τὰς ὑγιεῖς δημοκρατικὰς ἀνιιλήψ.ις. «ὐ Αρχή ἄνδρα δείκνυ- σιν» ὄλεγον οἳ σοφοί πρόγονοί µως, καί εἶναι ἀνάγκη νά δοχιμασθῶσιν οἱ Κύπριοι εἰς τή διεύθυνσιν τῶν κοινῶν, γά ἀναλάβωσιν οἱ ἴδιοι ὑπεύῦυνον διαχείρητιν τῶν δηµο- σίων πραγμάτων, διά νὰ δημιουργηδῇ πραγαατικός πολι- τικὸς Χόοµυς, γνωρϊζων καλῶς καί «ἄρχειν καί ἄρχεσδαι». Και) ἀκολουθίαν θά ὢ γεληθῇ ἠδικῶ», ὁ τόπυ:, διότι δά δοκιμασθῶσιν αἱ ἠδικαί τοῦ Κυπριου ἀντιστάσεις καί δά ἐξασφαλισὺῇ ἡ δηµοσὶα΄ πίστις, ἐπὶ τῆς ἀχεραιότητος τῶν] μελλόντων νά διοικήσ.οσι τήν πατρίδα πολιτῶν. Θά εἶνε σπουδαῖον ζήτημα, νὰ πιστεύῃ ὁ πολίτης, ὅτι ὃ συμπατριώ τηςτου ὁ κατέχων τὰς διαφόρους ὑπευθύνους θὺσεις, δά ἀναγνωρίζῃ δι ἑαυτὸν, ἠθικούς φραγμούς, πέραν τῶν ὁποὶ- ὧν δέν δύναται νὰ προχωρήσῃ ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν ἐξουσιῶν δι ὧν δὰ περιβάλλεται ἔναντι τοῦ συμπατριὼτου.του. Θά διαπιστωῦῇ ὃτι ὃ ἀνώτατος λειτουργός τοῦ πολιτεὺ- -ματος (ἀναμφιβόλως καὶ ὁ κάθε λειτουργὸς) δέν θά ἐνασχῇ τὸ ὑψηλὸν ἢ οἴονδήποτε ὑπούργημα, τό ἀνατεθὲν εἰς αὐτόν ὑαὸ τῆς πολιτείας. οὔτε πρός ἴδιον, ἀλλ᾽ οὔτε πρὸς ουγγενικά καὶ ἄλλα φιλιχὰ πρὸς αὐτὸν πρὀσωπα. Αὐτό, θὰ εἶνοι ἐξ σου µέ τό πρῶτον, πολιτικόν : ἀπόχτημα. Αλλ΄ ὑπάρχει ἀκόμη, ἕνα ἄλλο, ἐξίσου βασικῆς ἔσημα- σίας μὲ τὰ λεχθέντα ἤδη πολύτιμα ὠφελήματο, ἅτινα δά προχύψυυν ἐκ τῆς. συνταγματικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ ἵζνυ- πρίου πολίτου. Τοῦτο εἶνε: ἡ ἐξασφὰλισις τῆς ᾿ὐπευθύνου ἀπὸ τὸν λαόν διαχειρἰσεως τῆς δηµοσὶας καί ἰδιωτικῆς αὐτοῦ οἰκονομίας. [Καὶ εἶναι τὸ θέμα τοῦτο, τόσον πολύπλευρον, ποὺ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι δυνατόν νά ἐπαρχέσῃ ὁ περιωρισμὲνος χῶρος τῆς ἐφημερίδος ἡμῶν, διά νὰ τό « ἐξαντλήσωμεν. Ἐν γενικαῖς ὅμως γραμμαῖς δά ἔχῃ ὁ Κύ: ΠΡΟΟΔΕΥΤΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ πο ο ο ο πα ποσα στα ΓΜΑΤΙΚΟΝ πριος πολίτης, νὰ περιστείλῃ τὴν σπάταλον πολιτικὴν διοί- κῃσιν τῆς σὴμερον' ὃ Κυπριακός λαὸς εἶναι πτωχός καὶ άνα λόγω: πρέπει νά ρυθμὶση τὰς δαπἀνας τῆς πολιτικῆς του διοικήσεως ὃ πρ ,Ὀπολογισμός θά παὺσῃ νά εἶναι τιµάριον, τῶν ὀλίγων Κυπρὶων εὐνουυμένων τοῦ «Σχεδίου Κλίφορντ» ἤ ὄλλου οἱουδῆτοτε εἰσαγωμένου, ξενικοῦ πρὸς ἀὐτόν σχε- δίου, Οἱ ὑπερβολικοί.μισθοί, αἱ πολλαί καὶ περιτταί θέσεις, τά π)λυδάπανα ταξειδια καί αἱ ἄνωφελαῖς πρὸς τόν τὺπον καί ξέναι πρός αὐτὸν ἄδειαι τῶν δημοσίων λειτουργῶν, πε-- ριχοπτόµεναι θά ἀναχουφὶσουν τὸν φορολογούμενον---στε γάζοντα σῆμερον κἀτω ἀπὸ ἁβόστακτον]φορολογίαν ---ἀρχετά σημαντικῶς.΄ , Αλλ᾽ ἵνα καταλήξωμεν αἡμερον, ἀποβλέποντες εἷς τήν ἰδιωτικήν οἰκονομίαν, λέγομεν ἀδισεάκτως, ὅτι ὅ λαός θά ἁπαλλαγῇ ὁριστικῶς,ἀπό τὸ ἀνυπόφυρον σύστηµα τῆς εἰς λα ᾿ χὶστας χεῖρας συγκεντρώσεως, χατά τό πλεῖστον, τῶν ἀγα- ῦῶν καί τοῦ πλούτου, δά ὑπάρξη καλλιτέρο καί δικάιοτέρα κατανομή αὐτῶν διὰ τούς πολλού:, δά δοὺῆ εἰς ὅλον τόν λαὸν ἴση εὐκαιρὶα ἀναπτύξεως καί ἡ οἰκονομικὴ ἐκμετάλευσις τοῦ Κυπαϊου, δὰ ἀνασταλῇ οὐσιαστικῶς καί δὰ. ἐκλείψῃ συντόμως ὁριστικῶς, Καταλήγοντες σήμερον, καλοῦμεν κὰθα συμπατριώτην, ὁ ὁποῖος συμφώνεῖ πρὸς τάς ἀνωτὲρω ἀντιλήψεις---καὶ ἔχο μεν πὰντα λόγον νὰ πιστεὺῶμεν---δτι πλεῖστοι ὅσοι, θεω»- ροῦν τάς ἀντιλῆψεις αὐτὰς, ρεαλιστικὴν, πολύτιμον διὰ τόν Κύπριον πολιτικήν, ὑφ᾽ ἃς (συνθὴκας σῆμερον διεὰγοµεν, καλοῦμεν ὅλους αὐιούς νὰ ἀφίσουν πλέον τήν ἄγονον ἀνεκτικὂτητα, τῆς σημερινῆς ὀλεῦρίας καταστάσεως καὶ νὰ ἀναλάβουν ὁρᾶσιν, διὰ νά ἀποφευχδῇ ἡ ἀσφαλῶς ἀναμένου: σα τόν τὸπον ἐξουθένωσις. Νὰ λυθῇ τὸ Συντάγματικόν ζή,-- τηµα κατὰ τόν ἱκανοποιητικώτερον τρὸπον. σ | ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ - Συμφώνως τοῦ Νόμου 26)1945 “Αρθρον 29 γνωστοποιεῖ- ται ὅτι ὁ Εὐδλθων Χρήστου Ῥοτσὶδης ἐκ «εμεσοῦ ὁπώλη- σε τὰ ἀκόλουθα πτὴματά του: 1) Εἰς 'Ἀρμενοχῶρι τὸπ. «Ποτηράδες» 12 χαρουπιές ὑπ' ἀρ. ἐγγραφῆς 5411 ἀντί 4 λιρῶν τό ὃλον. 2) Εἰς Αρμενεχᾶρι τοπ. «Ποτηράδες» χαρουριές 120 ὑπ' ἀρ. ἐγΥρ. 54812 ἀντί 7 λιρῶν, {ὸ ὅλον εἰς τὸν Ἱμποχήμ ΜεχμὲτΊμπραχήμ ἑξ'Αρμενοχωρίου δυνάμει δηλώσεως Εληματολογὶου Λεμεσσοῦ Ὦ, 5. 499έ6]1950. Τὰ ὡς ἂνω χαρουπὸδενδρα εὑρίσχονται εἰς τήν µή ἐγ- γεγραμµένην γῆν τῶν κληρονόμων τοῦ Χρὶστου Ἰωάδννη Ῥοτοαίδη ἐκ Λεμεσοῦ. | τὰ 2α ὙΣελὶς ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑΚΑ -Ὅτι παρατηρεῖναι, εἴς τάς καῦ᾿ ἡμέραν διαδικασίας, σχετικῶς μὲ τήν διό μαρτὺρὼν ἄπόδειξιν τῶν. µεταξύ ἰδιωτῶν δοσολἠψιῶν καὶ συναλλαγῶν, εἶναι πολύ άνησυ- Χαστικόν καί ἀπό ἡμέρας εἰς ἡμέραν βαϊνει ἀπὸ τοῦ καμοῦ εἰς τό χείρων. ᾿Ἑνῷ εἰς ὅλον τόν κὸσμον, αἲ νομοδεσίαι προβλέπουν καὶ καθορίζουν ὅτι διὰ νά ἀποδεὶξῃ τις τήν ἑνα ντον τοῦ ἄλλου ἀπαίτησιν, ὅπως εἰς τὴν 'Ελλὰδα μὲχρι 4λιρῶν καὶ εἰς τήν 'Αγγλίαν µέχρι 10 λιρῶν, δύναται νὰ προσογάγῃ προφορικήν μαρτυρία, πέραν δέ τοῦ ποσοῦ τοὺ- του ἀπαιτεῖται ἡ ἔγγραφος μαρτυρία. εἰς τόν δύ- στυχον αὐτόν τόπον, ἀφέθει ἡ προφορικὴ μαρτυρὶα ἀπεριόριστος, διά νά ὀργιάσῃ κυριολεκτικῶς, καί νά ὅδη Υὴσῃ ἀσφαλῶς εἰς τὴν γρεωκοπίαν, λόγῳ τῶν πολλῶν καὶ μακρῶν διαδικασιῶν καί τοῦ συναγωνισμοῦ προσαγωγῇ. μαρτύρων, ἐκ μέρους τῶν δι ιδίκων, εἶδως µαρευρίας, τό ὁποίον Φεωρεῖται καί εἶναι, τό π]ὲον ἀσταθές καί ἀνακριβές µέσον ἀποδείξδως, τος Εδῶ α, χ. µέ τήν μηδαμηνὴν ἐξαίρεσιν, ἣν καθώορισεν ὁ νομοθέτης, εἰ: περιπτὼσεις προικοσυμφώνου καὶ µισβώσα- ὡς πέραν τοῦ ἑνὸς ἔτους, εἰς ὅλας τάς ἄλλας περιπτώσεις, ἀγοραπωλησίας, ἐγγυῆσρις κιὶ λοιπάς δοσυληψίας, ἔστω καί ἄν πρόκειται περὶ χιλιάδων λιρῶν, ἐπιτρέπει, κατά τρ ιγικήν ἐξαίρεσιγ, ἀπὸ τοὺς νομυθὲτας ὅλου τοῦ ἄλλου κὸσμου, Ἱπτήν ἀπὸδειξιν τούτων διά μαρτύρων. Κάμνομεν ἔχκληπιν εἰς τοὺ: εὑρυμαδεῖς νυμικοὺς συμβοὺ λους τῆς Κυβερνήσεως νά υἱοδετῆσουν πλέον, διχθνοµι- Χὰς διατὰξεις προοδευτικῶν νομοδεσιῶν, καί νά εἶναι βέβαιοι, ὅτι προσφέρου ὑψίστης σηµασίας ὑπ Ιρεσίας εἰς τό Κυπριακόν κοινόν. Ἡ διαδικασίες θά περιορισδοῦν εἷς τό ἐλάχιστον καί ὁ- κόσμος θά πρατηθδῆ ἀκόμη περισσότερον, μακρὰν ἀπὸ τὰ δικαστήρια καὶ τά φθοροποιὰ διά τήν Κυ- πριοκὴν οἰκονομίαν ἀποτελέσματα τῶν ἀτελειώτων δικῶν. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΕΚΛΟΓΑΙ --Θἐλομεν οκαὶ εὐχόμεθα νά εἶναι ἡ τελευταὶα ἐχλογική διαμάχη καί ἡ διαίρεσις τοῦ λαοῦ, δι ἐκλογὴν Μητροπολί- του, µέτά Όλιβερά ἁἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἔκδηλα τάς ἡμέρας αὐιάς µέ τὸν ἑκλογὴν Μητροπολίτου Κιτίου, Σὲ καµµίαν ἄλλην ἐκκλησίαν, Χθιστιανικὴν, ὀρδόδοξον. Καδολικὴν ἤ ἄλλην δέν, παρατηρεῖται αὐτὴ ἡ ἐκτραχεϊλησις καὶ ἡ ἠδικὴ κατάπτωσις οἱ διάφοροι χριζόμενοι ὑπὸ τῶν πολιτικῶγ καΐ ἄλλων ἡγετῶν... τοῦ ἀτυχοῦς Κυπριάκοῦ λα- 'οῦ, πὺπτονται καί πνὶγόνται ἀπὸ τὸ δίκαιὸν τῶν, διά νὰ ἐπιτύχῃ ὁ ὑπ αὐτῶν «κρίμασι τοῖς εἶδε Κύριος...ν ὕποστη: οιζόμενος, ἓν τῇ ἁνιδρῳ µάλιστα αὐτῇ προσπαδεὶᾳφ των, δίδουσι τὸ σύνθημα τῶν προπηλακισμῶν καί ὕβρεων κατὰ τῶν ἀνθυποψηφίων καί µετὸρχονται ὅλα τά ἀνιαρὰ καὶ ἐξευτελισμένα συνήματα πατριδοκαπήλων παίεπολιτικάντη- δῶν, διά τούς .. « ἀντιπάλους κληρικούς, Αὐτή ἢ κατάστα- σις μέ τά καταστρεπεικά τῆς ἀποτελέσματα πρέπει νά ἐχλί- Ψῃ πλέον εἶναι ἀνάγκη, νά ἐξευρεῦῇ ἕνας τρὸπος ἄπολλα γῆς τοῦ Κυπριακοῦ λαού, ἀπό τήν ἀδυσώπητον αὐτήν μάστιγα τῆς ἠθικῆς καὶ οἰκονομικῆς αὐτοῦ ὑποσιάσεως, Ἔχει πολλά καί σπουδαῖα ζητήματα ὁ Κυπριακός λαός νά ἀντιμετωπίσῃ, ἄν δέλῃ νά ὑποβοηδήσῃι ἑαυτὸν διά νὰ ζήσῃ καί νά σταδιοδροµήσῃ καί νά µή ἐξοιθενωθῃ, ὥστε ἄς ἆ- παλλαγῇ ἀπό τὸ εἶδος αὐτό τῆς ἐκλογῆς. τπτ Υπεύθυνομ’ οι ο) «ΧΡΟΝΟΥ», ᾿Αθηνῶν 63--Τηλ. 283-- Λεμεσός, .... κ ρου ἀπ ΤΕΤΑΡΤΗ, 291150 μα. δ Φανταζόμεῦα καί ἀναμὲνομεν ἀπὸ τόν ᾿Αρχιεπίσκοπον µίαν σωστικήν πρὠτοβουλίαν, διά ὁριστικήνν ρύθμισιν τῶν ἐχλογῶν Μητροπολιτῶν καὶ οἰωνδήποτε ἀξιωματούχων τῆς Ἐκκλησίας µας. Νά λείψουν αἱ κομµατικαί διαιρέσεις καί τά ἔχτροπα, νά λείψουν δπίσης διά παντός μοταξύ ἄλλων καί οἱ ἱερωμένοι κομματάρχαι ! ! ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ-- --Εΐναι πλέον Καιρός µέ τήν ἀποκατάστασιν τῆς ἐκκλη- σίας διά τῆς ἐκλογῆς ὅλων τῶν Μητροπολιτῶν, νά λυδῇ ἐπὶ τέλους τό φλέγον καί ἀπὸ πολλοῦ ἀποτελματωμένον ζήέημα τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας συμπεριλαμβανομένης καί τῆς περιουσίας τῶν Μονῶν καὶ λοιπῶν εὐαγῶν ἵδρυ-- µάτων ἓν ΓΚ ύπρφ. , : Μέχρι σήνρρον, μέ τήν δικαιολογίαν τῆς χηρείας ὥρισμά» Ὀρόνων τῆς ὁκκλησίας, ἀφίνετο τό ζήτημα ἀπό ἔτους εἷς. ΄ ἔτάυς ἅλυτον µέ ἀποτέλεσμα, τὴν ἀνάλυσι τῆς ἱερᾶς αὐτῆς παρακαταθήκη, εἰς ἀλλοτρίους καί ἰδιοτελεῖς κατά τό πλαῖ στον σκοποὺ-' ὁ πολὺς κὸσμος, ὁ ἅμοιρος περί τήν ἰδιότυπον κ διαχείρισιν τῶν περιοτσιῶν τοὐτων, τό µόνων πού εἶχε νά κάµῃ, Ίτο νά προσεύχεται ἔπως σπαταληθοῦν ὁλιγώτερα καί διασωθῆ ἡ περισσοτέρα ἀπό τήν περιουσίαν ταὺτην. Ενε ὅμως καιρός νά λυῦῇ αὐιὸ τό ζήτημα ὁριστικῶς καί άσφα- λῶς ἡ λύσις αὐτὴ θά χαρακτηρίσῃ τήν ἠθικήν πρόοδον καί τὴν πολιτικὴν ὀριμότητα ποιμνὶου καὶ ποιμεναρχῶν, πολι-- τικοῦ κόσμυν καί πολιτῶν. ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ. ---Από τινος χρόνου, τὰ ἐγκλήματα αὐξάνουν συνεχῶς, μέ σημαντικὴν ἀναλογίαν τά μεγάλα ἐγκληματα καὶ δὴ τά ἀφορῶντα τόν φόνον ἐκ προμελὂτης καὶ ἐξ ἀμλείας διὰ ΄ τὰ ὁδικά δυστυχήματα. η .Τοῦτον συμµαΐνει, ὅταν τὸ ἀνώτρον προσωπικὀν---οἱ . ἀξιωματικοὶ τῆς ἀστυνομίας---ηὐξήθησαν καταπληκτικῶς--. καὶ ἐν ἀντιθέσει μέ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαρχόντων ιτρὸ 10». 90 ἐτῶν ἄν καὶ ὅ πληθυσμὸς τῆς Κύπρου ἐλαφρῶς ηπὐξὴ» δη, Επί πλέον ἔγιναν πρυβιβασμοί πρώην ζαπτιὲδων, οἷς. . ἀξιωματικυύς καὶ δικαίως ἀναμένετο ὅτι οὗτοι, ἀφοῦ ἆσφ λῶς προὴχὃησαν διὰ τά πολλά προτερὴμαιὰ, των καί τὴν. ἰδάξουσαν ἀνάπιυξίν των, ἐν συνδυασμῷ μέ τούς ἡγεμ: γικούς μισούς, οὕς καὶ οἱ ἀξιωματικοί καὶ ὑπαξιωματικοὶ οἳ ἁπλοί λαμβάνουν, δὰ ἀποκαθὶστων τελείως τὴν ἔνναμ τάξιν καὶ τὸ ἔγκλημα, ἄν μὴ τελείως καταστέλλετο, τούλί χιστον ὃα ὑπεβιβάζετο, εἰς τὸ κατὠτερον δυνατὸν ὕριογ. ΄ Δέον λοιπὸν νά μελετηθῆ ἀντικειμενικώτερον τὸ ξἠτημά καὶ νὰ δοδῆ μία ἄλλη τροπὴ, εἰς τὴν ὠργανωμένη προσᾳ δειαν τῆς πολιτείας διὰ τήν καταστολὴν τοῦ ἐγχλὴμα Εΐς τὴν μελτην αὐτὴν πρέπει νά ἐξειασδοῦν κυρίως: ποιοτικἠ ἐπάρκεια τοῦ σώμαιος καί αἱ χρησιμοποιούμε μἐὃοδοι προλΊψεως καὶ καταστολῆς τοῦ ἐγκλήματος. ἀρχαῖοι οἱ ὁποῖοι ἐξυχνίασαν κἀθε λεπτομέρειαν καὶ ξητήµατος τούτου, καδθορίξοντες τοὺς παρὰγοντας παλ λειτουργὶας τῆς πολιτεὶας, ἔθετουν, ὡς ἕνα ἐξ ἴσου βασικό πλήν τῶν καλῶν νόμων καὶ τῆ: ἀφὺγου λειτουργὶας τ δικαστηρὶων,τὴν ἀρχήν τὴν ἐντεταλμένην µέ τ δίωξιν τοῦ ἐγχλήματος «1η ἢ τῶν νόμων τᾶξις, 2 τῶν δικαστῶν ψῆφος καὶ δη ἡ τούτοις τὰ ἁδικὴματα παβθᾶ διδοῦσα κρίσις».᾽Ασφαλῶς δέ πρέπει νά συμφώὠνὴσωμεν δὲν εἶχον ἅδικον. . 1. ΠΕΛΑΓΙΑΣ Τ. Π. ᾿Οκκόνορ, Νο 9.--Λεμεσὸς

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 2p
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΝ 1p