2. --Σελὶς ν ληδῶς προοδευτικὰς ἀρχάς. 9 ε λ 3. κοὶ ὁ κυπριακός λαὸς ἆπ ᾽Αλλὰ θὰ ἀνιείπῃ τὶς' πάλιν, θηόε τὴν περασμὲντιν φαράν καί ἐκάλεσε τὴν «δι ασκρπτικὴν» ἔκρουσε τὴν παροχὴν συνταγµαει- ᾿κῶν ἐλευδεριῶν. ΄ { λ ρ Εἶνε ἀνάγκη τάχα νά διατρίψωµεν περισσότερον, εἲς 4 , 5 » 2 φ ΐ τὴν ἀποευχημένην αὐτὴν προσπάῦειαν ἕ ντάγµατος ἐν Κύπρῳ ᾿Δρχεῖ νὰ ἐνδυμηθῶμεν τὴν θνησιγενῆ ταύτην συνέ- λευσιν, ἀπορτισθεῖσαν κάδε ἄλλο παρά ἀπὸ ἀντιπρυσώ- ποὺς τοῦ κυπριακοῦ λαοῦ, ἀπὸ ἀνθδρώπους ἁγνοούντας κατά τό πλεῖστον στοιχειώδης συνταγματικὰς ἀρχὰς, τάς δηλὼ-- σεις περί λευχῆς περγαμηνῆς, ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν ἐχαλοῦ- Ἠτο οὗ αὐτοσχέδιοι ἀντιπρόσωποι τοῦ κυπριακοῦ λαοῦ, νὰ χαράξώσι τὰς συνταγµατικάς τῶν ἐπιδιώξεις καὶ ὅλα ὅσα ἕ- γνωρίσαµεν τὸτε, διὰ νὰ χαραχτηρίση τί ἀκριβῶς πρ.σπά- ὕεια ἐγένετο, ἐκ µέρους τῆς Κυβερνώση: δυνάμεως, διά εὴν ἡ Κυβέρνήσις προσεπὰ- Ῥυνταγματἰκὴ µας ἀποκατάστασιν | της. Ιζαὶ ὅμως ἡ Βυβόρνησις ἐγνώριδεν καὶ ἔπρεπε νὰ γνω ρίξη, ὅτι ἦ-ο Ὀνηπιγενής ἡ προσπάθειά της καί θά κατέλη- γεν εἷς παταγώδη ἀποτυγίαν. Επρεπε νὰ Ὑνωρίζῃ καί ὑπεδείχδη ἐξ ὅσων γνωρίζο μεν ἀπὸ δισφόρους πλευρᾶὰς, δει ἔδει πρῶτον νὰ ἐκλεγῆ, ἐ--|΄ αἱ τούτῳ, µία συνταητικὴ συνόλευσις, ἡ ὁποία ἔχονσα ὑπό- ψίν ἕνα πρότύπον σύνταγμα, νὰ Δύναται ὣς γόµιµος «ἄντι- πρόσωτπος τοῦ κυπριακοῦ λαοῦ, νά κάµη ὅλας τὰς. δυναιὰ- εἰσηγήσεις διά δά πρυσαρμοσθῆ τοῦτο εἰς τούς . πιχοὺς ὅρους καὶ ουνθήκως, Ἡ ᾽Αγγ΄.ία ὑπῆρξεν κοί εἶνει ἡ πατρίς τῶν ἀληθδινῶν συνταγματικῶν ἐλευδεριῶν καὶ ὁ κύ πριος πατριώτης ἀνέμενε ἕνα τοιοῦτον Χειρισμὸν ἐκ μέρους Δικαίως λοιπόν ὁ κύπριος ρόπονον, διὰ τὴν ἐσφαλμένην του ἀπρκαταστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ὑπέχει. καμµίαν ἆπο ὐτως εὐθύνην, ἐφ᾽ ὅσον δέν ἔλαβε κανένα ἀπολύτως µέρος εἰς αὐτήν καὶ οὔτε σχιωδῶς ἀντιπροσωπεύθη, οὔτε δύναται νά λ2χὺῇ, ὅτι ἦσαν, ἀντιπρύσωποὶ του, οἳ ἄνευ τῆς ἰδικῆ: του ἐκλογῆς λαβόντες µέρος, κατά πρόσκλησιι.. εἰς τὴν δια- σκεπτικὴν κὺπριοι. Πρός καλλιτέρας λοιπὸν κατευθύνσεις δέον νὰ στραφῇ ἡ προσπάθεια κυβερνώντων καὶ πατριωτῶν, διάνά ἐπιτύ- Ἰωμεν ὅτι εἶνε ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖον, διά τήν σταδιοδρυ-- µίαν µας, ὡς λαοῦ κοὶ τήν ἐπιβίωσὶν µας ! τήν ἁληδινὴν χα πατριώτης δύναται νὰ ἔχῃ πα πορείαν τῆς συνιαγματικῆ. ο σ. «ναντίον τῶν Συνταγματικῶν πααρχωρήσεων εἷς ἡμᾶς καί πρέπει νοὔτο νὰ ἐπιδιωχθῇ, ἀπὸ ὅλας τάς ὑγιεῖς τάξεις τοῦ κυπριακοῦ λποῦ, ἀφιέμένων κατὰ µένυς. τῶν φωνασκῶν, τῶν ὁπὸ ἴδίον σὐμφέροντος κινουμένων, τῶν πατριδοκαπή: λων κεφαλαιοκραιῶν καὶ µαυραγορ πορευοµένων τὰ ἱερά. καὶ τὰ ὅσια, . -.Ἡ σωτηρία τῆς πατρίδος ὐπέρτατος νόμος καί ἡ σωτῆ «ρὶα βασίζεται τὸ γενῦν ἔχον εἰς τὸ Σύντα καταστάσεως Συ-- τῶν καὶ γενικὰ τῶν ὂμ γμὰ µας μὲ τάς ἆ τά τό παρὸν συνταγματικὴ µας ἀποκατάστασιν. σολ: εἰδικούς το- ΣΗΠΜΕΙΩΜΑΤΑ Διὰ μακρῶν ἐσχολιάσαμεν ὄχι πρὸ πολλοῦ τὴν διοικητικήν | ἀναδιοργάνωσιν τῆς Κύπρου, διὰ τήο ὁποίαν ἑπροστάτησε ὁ ἅλ- οτε διοικητὴς 4εμεσοῦ Κάπτεν Γκρίνιγκ, ὃστις μάλιστα ἀναλώ- µασι τοῦ πυπριακοῦ προὐπολογιομφῦ ἐιαξείδευσεν ες ξένας χώ- ῥας, διὰ νὰ µελετήσῃ καὶ καταλήξη εἲς ὠρισμένας εἰσηγήσεις, αἱ ὁσιοῖαι ἐν ιὰση περιπτώσει δέν εἶδον τὸ φῶς τῆς δηµοσιεὺσεως, τότε. ᾿Ίσως νὰ εἶνε ἀπὸ τάς εἰσηγήσεις αὐτὰς ποὺ ἀντλεῖται ἡ ση- μερινὴ πειραματικὴ διοικῃτικὴ μετατροπὴ. Όπως καί ἄν ἔχῃ, τά τοπικὰ συμβούλια κατ ἀρχήν δέν ἔπρεπὲ νὰ ποΛλεμηθῶσιν, διὸ τι εἶνε ἀπαραίτητα διά τήν μερικὴν τούὐλάχιστον ἀνακούφισιν τῷ ω Τὺποις: «ΧΡΦΒΟΥ», ᾿ Αθηνῶν 63--Τηλ. 2853-- Λεμεσὸς. αλλων, Τ οπιχὰ Συμβούλιχ -- κ ΤΕΤΑΡΤΗ, 9.1 1966 ἀγροτικῶν κἑντρω», καί τήν προπαρασκευὴν τοῦ πυρίου εἰς χειρισμὸν τῶν ἰδωιῶν του ζητημὰτων. -.. Μέχρι σήμερον, ὁ ἀγρότης ἔπρεπε νὰ νοµίζη, δει ἦτο ὐ ᾿ωμένος, διὰ νὰ διεκδικὴση ὅτιτοῦ ἀνὴκει δικαιωματικῶς, ν ταφὺγη εἷς τήν πόλιν καί νὰ ἱκετεύση «Άυτοὺς καί δἐµένουςν τά τὸ δή λεγὸμενον. ἔφθανέ μάλιστα εἰς τὴν ἐσφαλμένην Άηψιν, δει ἔπρεπε νὰ πρὀσφέρη «γῆν καὶ ὕδωρ» εἷς διαφά δυνὰστας, διά νὰ ἐπιτὺχη ὅτι ἐνόμιξεν ὅτι ἐδικαιοῦτο νά ἐπι ᾿Επανειημμένως παρεπονεῖιο ὁ ἀἁγρότης, ἐναντὶον τῆς κι χειρίσεως ἧς ἐτύγχανε αὐτὸς καί τά ξητήματὰ του ἐκ µέρους: Μονχτάρη του, τοῦ ᾿Αγροφὺλακα καὶ τοῦ Ζαπτιὲ τοῦ διαµερί τὸς του. Παρεπονεῖτο ἀκόμη ἑνανείον τοῦ διοικητικοῦ συσεὴᾳ τος καὶ τῶν Λειτουργῶν του, διά ξωτικά ζητήματἁ του, τῶν | κοδομῶν του, τῶν αἰγῶν του, τῶν φορολογιῶν του καὶ τόσων ' λων αἰτιάσεων, αἲ ὁποῖαι τοῦ ἔκαμνοτ τόν βίον ἀβίωτον. ἃ ἡμεῖς ὃλοι θέλοµεν νὰ γΊνη ὅσον τὸ δυνατὸν περισσὸτερον ἄνε- τος ἡ ξωή εἷς τὴν ὕπαιθρον καὶ πρέπει τοῦτο νὰ ἐπιδιωχθῆ, νὰ κρατηθῇ ὁ ἀγρὂτης εἲς τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ. τς Δία καλὴ ἀρχή ἀνεμένετο νά γίνη διά τῶν τοπικῶν αὐτῷ. συμβουλίων, εὰ ὁποῖα εἰς ὅλας τὰς πιροοδευµένας χὼρας, εἶνε σ στικὴ βάσις τῆς τοπικῆς διοικήσεως καί δέν ὑπεδείχδη μέχρο σὴμερον καλλίτερον σύστημα ἀπὸ τὸ τῆς διοικητικῆς ἀποκενιρὸ- Ἡ σεως. τον ος ᾿Απὸ ποίας λογικῆς, ἐπεξητὴθη νά γίνη ἀντικείμενον πολὶ- τικῆς καί ὅτι τοῦτο μάλιστα ἀντίκειται εἷς τήν ἐθνικήν πολικό τοῦ τόπου, εἶνε εἷς ἡμᾶς τοὐλάχιστον τελείως ἀκατανδητον. Κα τά περίεργον μὰλιστα τρὸπον ἐτάχθησαν ἐναντὶον τῆς τοιαὐτής διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως πάλιν: οἳ τά πὰντα δι ξαυτοὺς στέᾳ. γοντες κεφαλαιοῦχοι, ἐπιχειρηματίαι, οἳ κομμουνισταὶ καί ἡ.᾿Εά Ἀλησία πολιτευοµένη !! | “Ο πολλὺς κὺσμος, ὁ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενος δέν ἔχει φωνήκ καὶ ὅπου εἶνε δυνατόν νὰ ἔχη τοιαύτην «πνίγεται ἐν τῇ γενέσες της, ἀπὸ τοὺς μετᾳΛλλικοὺς ῆχους καὶ 'τά κύμβαλα τῶν ὀλγων ὠργανωμένῳων», οἱ ὁποῖοι τά πάντᾳ μηχανεὺονται διὰ τοὺς σκο- ποὺς οὕς ἐπιδιὼώκουν καί τούς ὁποίους ὁ πολὺς κὸσμος ἀγνοεῖ Ἡ. Ἡ δέν δύναται νά ἐννοήση. Τὸ μᾶλλον περίεργον εἶνε δει, ὃλα αὐτὰ συµβαϊνουν, να ἥν στιγωήν ὅ σπολλὺς κὀσμος ἔχει προοδεὺσει τὸσον, ὥστε νὰ ἆ- πέχῃ πολὺ τῆς καταστάσεως τῆς περιφήμον βλακείας, διά τήν - ὅποίαν ἐθεωφεζτο ὅει διέπρειε κατὰ τήν κλαδσικήν µσερίοδον, :Ὁ ἀπό τὸν ἰσιορικὸν. ἆζαὶ εἶνε ἁματανδητον σιῶς γίνεται τόσον με γὰλη προσπὰδθεια Φπαναγωγῆς τοῦ. κυπρὶου εἷς τὴν ἁκατανόμα στον αὐεὴν περίοδον,, εἰς τήν ὁποίαν ἡ ὁὀλιγαρχία ὠοργίαξεν εἷς βάρος τῶν σιολλῶν. Μᾶς ἐνθ»μὶξει ἂλλως ὅτι προσφυῶς ἐλέ»- χθη ὑπὸ σοφοῦ καθηγητοῦ... «διι εἰς τήν Βλλὰδα πληρώνουν οἵ κουτοὶ καὶ οἵ ἀντιπολιτευόμεγοι». ὁ Πάντως τασσόµενοι ὑπέρ τῶν τοπικῶν συμβουλίων, τὰ ὅ»'.ἰ σεοῖα εἶνε µὶα καλή ἁρ»ή διοικητηκῆς ἄποπεντρὼσεως, δέν ἔτει- ο δυμοῦμε νὰ δεωρηθῶμεν δει εἴμεθα ἱκανοποιημὸνοι µέ τὸ σύ»: σεηµα τοῦτο, εἰς τὰς Λεπτομερεὶας του. Θἐλομεν νὰ Λειτσυργὴ- - ση τελειώτερον, τὸ σύστημα τοῦτο κἀχὶ μὰλιστα εἷς τὴν ἀρχήν διδει δὰ γίνουν ἀἁληδινὰ θαύματα εἷς τὴν ἐφαρμογήν διὰ τόν” τὸπον. : ) Ἱ. Ἔχομεν ὑπόψι µας, ὃτι πρὶν 20 περὶπου ἕτη, αἲ χῶρητι- 3 καὶ ἔπιεροσαὶ ἀπένειμον. μαὶ µέχρι τινὸς τοπικῶς δικαιοσύνην,.' ἥτις κατὰ τὸ σλεῖσιον ἀπὲδωκεν πολὺ κπαλὰ ἁποτελέσματα. ᾖ ᾽Αντί Λλοιπὸν νὰ ταχδῶμεν τόσον πολὲµιοι τοῦ΄ νέον ὃε»ὰ σμοῦ κατ ἀρχήν, ἔδει νὰ ἐργασθῶμεν ἄπο ὃλας τάς κατευὺύνσεις καί νὰ ὁποβοηδήσωμεν νὰ ἐφαρμοσθῇ τελειώτερον σύσιημα. διὰ νὰ εἶνε καί τελειώτερα τὰ ἀναμένα ἀποτελέσματα τοῦτον. 3 Ἶῆς ἀγαπροσαρμώσωμεν λοιπὸν καὶ εἷς τὸ παφάλαιον τοῦτο τῆν πεολιτικὴν µας καὶ σερὸ σταντός ἅἄς σταματήσῃ ἡ κατὰ κποημνῶν φορεὶα σθὸς τὴν ὅποὶαν ἐλαῦνομεν ὁλοταχῶς. ! ΤΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ Συµφώνως τοῦ Νόμου 26)1945 ἄρθρον 23, γνωστοποιεῖται ὅτι ὁ Χαρᾶ λαμπος |. Πολεμίτης ἐκ Λεμεσοῦ ἐπώλησε τό κτῆμα του εἰς Σωτῆραν τοπρ, θεσία «Σταχτὸς» 42 χαρουπιὲς ὑπ᾿ ἀριθ. ἐγγραφῆς 5421 ἀντί Λιρῶν ᾿Αγ- γλίας τἐσσάρων καὶ σελινίων ᾿πέντε (ἀρ. 5 4.5.0) τὸ ὅλον εἰς τόν Κωνστρὶ ντήν Θεοτῆ Πίρπη ἐκ Σωτήρας δυνὰµει Δηλώσεως τοῦ Κτηματολογίου. Λεμεσοῦ Ὁ. 5. 36585)1950. ὦ τὰ ὡς ἄνω χαρουπὀδενδρα εὑρίσκονται εἰς τὸ χωράφι τῶν κληρονό µων τῆς Ελένης Περικλέους ἐκ Σώτήρας. , : - 'Ὑπεύθυνοὸ: 1. ΠΕΛΑΓΙΑΣ. Τ.Π. Ὀκκόνορ, Νο 9,-- Λεμεσός Δέν δύναται νά ζήσὴ Ένας Δαός διηθη μόνος Δισεβδόομαδιαί» Ὁ ἐφημερὶς. α Σβαφεῖα : Τ. ΙΤ. ΟΚΚΟΝΟΡ ἀρ.9 ΛΕΜΕΣΟΣ τικ. 47--ΤΗΛ. 356-149 Ὅλοι ἀποτελοῦμεν Ένα σύνολον, τό ἛἜθνος εὐτυχὴς, ὅτα» οἳ πλαγινοί τοῦ ὄνστυ οὔν. Ἶ ναὶ ἀνταγωνιέδμενος, καὶ κανείς δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι δαν Ἱανουαρὶου δ, ’ΥΝΕΧΙΖΟΝΤΕΣ τήν προσπάθειὰν µας ὑπέρ τῆς ἆπο- δ κιήσεως διά τὸν κυπριακόν λαόν Σδυνταγματικῶν Ἐλευθερίῶν ἱκανῶν νὰ τόν ὑπυβοηθήσουν εἷς τήν ἁπαλλα τυγήν τῶν δεινῶν, ἄτινα τὸν περιβάλλουν καὶ ιῶν ἀποπνιχτι-- ολῶν' συνθηχῶν, αἴτινες ὡς κῆρες κατατςώγουν τὰ σπλάχνα ε. του, Βά δώσωμεν ἐν ὀλίγοις µίαν ἀπάντησιν εἰς ὅσυης μᾶς { «ἐσγολίωσαν καί μᾶς ἐζήτησαν περισσοτὲρας διασαφίσεις. δς ἨἩμεῖς ὑποστηοίζομεν ὅτι τό µοναδικόν µόσον ἐπιβιὼ-- σθωώς καί προιγωγῆ: τοῦ κυπριακοῦ λαοῦ εἶνε Σύνταγμα μέ προοδευτικάς ἀρχάς. Θά σωὺῇῃ ἀπό τήν ὅου- Γ υυλείαν τοῦ μονοχκρατικοῦ συατήµατος μὸ τὸ ὁποῖον διακυ» Ἰβερνᾶται ἀπὸ 20 συνεγῆ ἔμη, χῶρίς κανένα, οὔτι σκιὸν πο- ο ελτικοῦ δικαιώματος ᾗ πολιτικῆς ἑλεφδερίας, . τς Θέλομεν τὸ Σύνταγμα, διὸτι μέ αὐτὸ Δά διαπαιδαγώγη- -αδῇῃ πολιτικῶς ὁ Κύπριος καὶ ὡς πολίτης γνωρὶζων τὰ κα- ο, Ῥήκονιά τοῦ πρῶτον καί τὰ Δικαώματά τυύ Ὀεὗτερον, ὄἔνοντι τοῦ συμπατριώτου του καί ἔναντι τοῦ νό- µου τὸν ὅπωτον δή διδαχΌῇ νὰ σέβεται. ὡς τὸν πάντων βασιλέα, καὶ ὄχι ὥ- ἐξυπηρετικὸν τῶν ᾖἰδίων σχκοπῶν καὶ ἰδιαιτέρων του συµφερόντων, εἰς προφανῆ καὶ τοῦ νόµου καταδολἰευσιν καί τῶν δικαιωμάτων τῶν συμπατριωτῶν του ἐξουδένωουιν, ο Θέλομεν τό Σύνταγμα διά νὰ σαωδῶμεν ἑλέγχοντες τὴν δηµοσίαν καί ἰδιωτική µας οἰκονομίαν. Νὰ σώσωμεν τὴν πατρίδα -μας, ἀπό μίαν σπάταλον καί ἁλόγιστον οἰκονομικὴν ἐξουδένοισιν εἲς ἤν βεβαίως καὶ ἀσφαλῶς φερὸμεῦα. Θὰ δυνηθῶμεν νά ὑποβιβάσωμεν κατά ὄθ καὶ πλέον ετοῖς ἑκατόν τὰ δηµύσια ἔξοδα, δά σταματήσώμεν τὴν αἴμορ ραγίαν τῆς οἰκονομικῆς µας ἱχμάδος εἷς δοµοσίους, δηµα” «τικούς καὶ ἄλλους φορολογικοὺ: ἀκροβατισμοὺς. Θά άνα- µυρφώσωμεν τὴν οἰκονομική καί κοινωνικήν µας ὑπὸστασιν καί ἀντὶ νἁ ἀποστερούμεῦα ἀπὸ τήν νεολαίαν τήν βα” σικήν προὔπὸθεσιν τῆς μελλοντικῆς :.ας ἐπιβιώσεως καί νά τήν ἐξοπσιέλλωμεν εἷς τὰ δεκατὲσσερα σημεῖα τοῦ ὀρίζοντος. πρὺς ἐξεύρεσιν . .« πόρων ζωῆς, δά τοὺς παράσχωμεν τά µέσα διὰ μίαν ἄνετην ζωήν εἰς τὸν τόπων τῶν, μέ όλας τὰς : ᾳὐκαιρίας νά σταδιοδροµήσωσι καί διακριδῶσιν, ἄνευ οὗ δεμιᾶς προχαταλήψεως εἷς τὴν Κύπρον, «τὴν ... µακαρὶα γῆν», Κυί ἐρωτῶμεν θέλετε παραδεἰγµαια Κυτιάξετε τὴν καδηµερινήν µας ζωή. Κυτάξετε τόν τρόπον τῆς διακυβερ νήσεως. Κυτάξειε τήν οἰκογομικὴν µας κατάντια καί πρὸ παντὸς τοῦ ἀγροτικοῦ πληδυσμοῦ, οἰκονομικήν πολιτικὴν μαἱ κοινωνική. ΄ ΓΜΑΤΙΚΟΝ Θέλετε ἀκόμη παραδεἰγµατα οἰκονομιχκῆς ἐξουδεςώσεως Κυτάξετε: τὴν αἱμορθαγίαν τοῦ τάπου μὲ τὴν διαχεὶρισιν τῶν οἰκονομικῶν ἀγαθδῶν, ἀπό τούς διαφὸροὺς παράγοντας... ἰδιωτικοὺς καί δηµοσίους, ἀπὸ τόν περὶφημον «δράκον» τῆς οἰκονομικῆς µας ἐξολοθρεὺσεως : τόν Ὀεσμόν τοῦ ἐλεγκτοῦ προιμιηδριῶν, μεταφορῶν Χ,λιπ. Θέλετε ἀκὸμη τελευταῖον ἀλλ’ ὄχι ἔσχατον παράδειγµα Κυτᾶξετε τὸν νὲον ποοὔπολογισμὸν, ἀνερχόμενον εἰς τα Ὅ- ψη τῶν ἑπτὰ ἑκατομμυρίων λιρῶν ! | δι ἕνα λαὸν πεινῶντα παὶ γυμνητεύοντα, ὅπως εἶνε ὁ λαός . τῆς πατρίδος µας | ἕνας κλαός μὲ φβίνοιισαν ἰδιωτικήν οἰκονομίανὶ καὶ δδεύοντα τήν ατιοῦσαν { - Βναντι Όλων αὐτῶν, ἡ ἀπάντησις ὅλων τῶν καλῆς πίστεως συζητητῶγ”. Τὶ δὰ γίνη ἡ ΕΝΩΣΙΗ: Ὑπεστηρί- ἔαμεν µέ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς µας, ὅτι αἱ ἀγωτόρω προὔπυδέσεις καὶ ἣ παροχή Σοντάγματος εἰς τήν [ύπρον δέν δυσγεραίνει ποσῶς τὸ ἱερόν τῆς Κύπρου ζήτημα τῆς Ε- ΝΩΣΕΩΣ. ᾿Βκαλέσαμεν κάθε ἀντιδέτου ἀπὸ ψεως συξη- τητὴν, καὶ τὸν καλῆς ἀκόμη καὶ τὸν κακῆς πίστρως συξη-.. τητὴν, νὰ χαθορὶσῃ εἰς ἄνοικτήν συζήτησιν, πού ἀκριβῶς ἀντιμάχεται ἡ πολιτική, οἰκονουμικὴ καὶ ἀν Ὀρωπὶνη ἄνεξαρ - τησὶα ἡμῶν, τό ἱερὸν τοῦτο ζήτημα καί οἱ πἀντες ἀντιπα» ρέρχονται ἐκφράζονιες τὴν ἔμμονον πὶστιν των, δίκαια καὶ ἄδικα, ὅπως ἄλλοτε ὁ Ιζικέρων διὰ τὴν καταστροφὴν τῆς Καρχιδύνος, µέ τὴν διαφορὰν ὅτι εἰς τὴν προκειµένην περί” πτωσι, ἡ καταστροφή τήν ὁποίαν ἐκμαιεὺουν διὰ τῆς στά: σεὼξ των, ἀφορᾶ τήν πατρίδα µας Κύπρον καί ὅλους τούς συμπατριὼτας µας. , , Αλλὰ μᾶς λέγει µία μερὶς, ἡ ὁποία εὐὑρίσκει ὀρδήν τὴν ῥεαλιστική µας ἄποψιν καί συμφωνεῖ ὅτι οὐδόλως παρα βλάπτει τήν ΕΝΩΣΙΝ ἡ Συνταγματική µας ἐἑλευδερία : καλὰ καὶ ἅγια ὅλα αὐτὰ, ἀλλά ποῖος δά μᾶς ἐξασφαλίσῃ, ὅτι εἷς τάς ἐκλογάς τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Λαοῦ, δά ἔπι- πλεύσουν µόνον ἐθνικόφρονες καὶ δὲν δὰ ἔχωμεν τήν Κυ» πριαχκήν βουλήν κατειλημμένην ἀπὸ τοὺς κοιµουνιστάς Ἱ α] «. Ἐπί κακῷ ἀνθρώπου αίδηρος ἀνεύρηται» διεκήρυξαν κἄποτε οἱ πολέμιοι τῆς ἐφευρέσεως τοῦ σιδήρου ἀφοῦ μέ αὐτὸν ἐγίνοντο τά ἀγχέμαχα ὅπλα διά τῶν ὁποίων, Ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου ἑτέμνετο ταχὸως καί εὐθέως | , Ἐφ' ὅσον ὅμως πιστεύοµεν ὅτι ἡ κομμουνιστική χοι” νωνία εἶνε ἐλαχίστη ἐν Κὐύπρφ καὶ διεκηρύχθη τοῦτο πρὸς πάσας τάς διευθύνσεις ἐπανειλημμένως. διατί σκεπτὺμεῦα κἄν τό ζήτημα τοῦτο Δὲν ἀπομένει λοιπόν, κανένα οοβαρόν ἐπιχείρημα ὁ σσ παν λος Νο ών Ἰαιώ αἰκῴρῖ... ο κ αν ο πα ο...

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 2p
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΝ 1-2p