Ἱδιοχτήτη: : ΙΒΝΝΗΣ ΠΕΛΑΓΙΑΣ - Ἀισεβδομ οδιαία Δέν Ολοι ἀποτελοῦμεν ἕνα σύνολο», δύναται νά ξήση ἕνας ------ καὶ ο τγωῤῤομοός. ἑ 3 3 «) « ἓν - εὐτυχῆς, ὅταν οἳ πλαγινοί του δυστυχοῦν. ο... ΤΕΤΑΡΤΗ ας. τό Εθνος καὶ κανείς δὲν μπορεῖ ν εἶναι ὴ 1951 1θαφεῖα : Τ.Η. ΟΛΚΟΔΟΡᾶρ. ἛἜτος 4ον. Αρ. Φύλλου 35 4 ΛΕΜΕΣΟΣ |.τ.κ. 4Τ--Τ ΕΛ. Ξ:6.149 Τιμή 1 3γρ. ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ Υ ΚΟΜΜΑΤΟΣ... νο ο ο ο πο ρα) ον πιω) ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Μετὰ τήν ἐκστρατείαν κατά τῆς ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΕΩΣ, τῆς ἄνευ βάσεως: Χαν λόγου διεξα-- χθεῖσαν, διά παντὸς μέσου, ἔνθεν κοκεῖθεν, ὡς μὴ ὤφειλεν, γξα. σήμερον κατακραυγή πρός ἄκλην κατεύθυνσιν, τὰ 4 νοµοσχέδια Ἱ Καΐ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τήν διοικητικὴν ἀποχέντρώσιν, μέ τὴν ἵδρυσιν τῶν Τοπικῶν Συµβθυλὶων, ἔχομεν άνα- : πτύξει εἰς τό παρελθὸν τάς ἀπόψεις µας χωρίς να εἴμεῦα ἐνθυυσιασμένοι, διά τόν τρὸπον τῆς λειτουργίας αὐτῶν, ἓν τούτοις ἐχαιρειίσαμεν µετ᾽ εὐχαρισιήσεῶς τήν ἵλρυσιν τοῦ δεσμοῦ τούτου, ὡ- τοῦ μᾶλλον ὁπαραιτήτου, ὃ ρ᾽ ἄς διατε- λοῦμεν συνθὴκας. Καΐ ἐτονίσαμεν, ὅτι οἱ Κύπριοι πατριῶ- ται, πρέπει νά καταβάλοιν κὰδε προσπὰδειαν, ὥστε νά λει- πουργὴσουν τὰ τοπικά συμβούλια, ἐπὶ τῶν γραμμῶν ἐπί τῶν : ὑποὶών λειτουργοῦν ταῦτα, εἰς τάς μᾶλλον προηἵμὲνας χώρας. Ἀς Εἶνε δέ ἡ διοικητικὴ ἀποχέντρωσις, καὶ ὀρθῶς ἐχαρακτη-- ρἰσθη ὑπό τῶν εἰς. τό διοικητικὸν δίκαιον ἀσχολουμένων, ὥ: ἡ λυδὶα λίθος τῆς σωτηρὶας τῶν περιφερειῶν ἀπὸ τήν λερ- γαὶαν ὕδραν, ἥτις εἶναι ἡ ἐξάρτησις ὅλῶν τῶν τοπικῶν ζη- τηµάτων, τῶν καθημερίνῆς χρὴσεὼς ἀκόμη, ἀπὸ τὸ πολυ- δέδαλον ΚΕΝΤΡΟΝ. Διά νά φθὰσουν οἱ προηγμένοι λαοὶ, εἰς τὴν κατάκτη- σιν τοῦ Ὀεσμοῦ τούτου, ἐδέησε νὰ γίνουν ἀγῶνες σχληροὶ καί δύσκολοι καὶ ἀπητὴδησαν Ὀνσὶίαι, ἕως ὅτου χατεβλήθη τὸ Συγκεντρωτικὸς σύστημα καὶ ἐδὀθησαν ἐξωουσίαι εἰς τά Τοπικά Συμβούλια νὰ διαχειρἰζωνται καὶ νά λύουν τάς δια φὑρους ὑποθέσεις τῶν διαμερἰσμάτων, ἄνευ µεσολαβὴήσεως τοῦ Κέντρου. Εἶναι άκατανόητον, πῶς ἕνας τόσον λαμπρός δεσμός ἐθεωρὴθη ἀναγκαῖον να πολεμηῦῇῃ κατὰ τὸσον ἆ’ νὶερον τρόπον! διότι τόχα ἀποτελαῖ κἰνδυνυ εἰς τὸ ΕΘΝΙ- ΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ τῆς παιρὶδος µας { «Οὐαί ὑμῖν καὶ ἡμῖν..,» ᾽Αλλὰ κατὰ σὐμπτῶσιν καί. κάθε ζήτημα τό ὅποῖον τεὶνει εἷς τὴν πρὸοδον καὶ τήν οἰκονομικήν, ἠδικήν καί κοινώνι κήν ἀνύψωσιν τῆς πατρίδος µας, ἀποτελεῖ ἐπίσης κίνδυνον... διά τήν ΞΝΩΣΙΣ, ἤν ὅλοι ἐπιδιώκομεν καὶ εἰς ἣν ὅλοι οἱ πατριῶται πιστεὺομεν. Θά ἤθελεν κανεὶς νὰ ἐρωτήσῃ καί τούς φανεροὺς καί τούς κρυφίους πολεµὶους τῆς ἀνορῦώσεως τοῦ τόπου. Μέ τήν δυστυχίαν, ποὺ ἐπικρατεῖ εἰς τήν Κύπρον --ἐξαιροῦμεν τούς κεφαλαιοκράτας, μανραγορϊτας, τοκογλύφους καί τούς οἱυυδήποτε εἴδους ἀνιέρους ἐκμεταλλευτάς---ἑάν ἤ κατάσνα- σις αὐτὴ τῆς οἰκυνομιχῆς καί ἠδικῆς ἐξουδενώσεως, παρα- ταῦῇ ἀκόμη, τὶ θά ἔχωμεν νὰ προσφέρωμεν εἰς τήν Μητὲρα Πατρὶδα ὅταν ἑνωθῶμεν ἨΜήπως τούς ἀνωτέρω, οἵτινες ὀργούμενοι τώρα ἐπί τῆς ὀυστυχίας τῶν πολλῶν, ὀλίγυι-ἀσὴ ο. . ο µαντοι αὐτοὶ, διά νά μᾶς ὁδηγήσουν, ὥς ζωντανὰ καί νὰ ἒξι κετεὺσουν ὀλίγον ἅρτον... καὶ ἴσως καὶ κανὲνα θέαμα.» διά τούς ὑποτακιικούς τῶν, ἤ διά νὰ ἀποτε]έσωμεν τὸν ἆπα ναστατικὸν συρφετὸν, ἐπὰνιο εἷς τὸν ὁποῖον δὰ γίνῃ ἀνὰ» γκη, νά βάλουν τά πολυβόλα, διά τήν ἀποκατάστασιν εἰρὴ- νης καὶ τάξεως Φαίνεται ὅτι, καιρὸς ἀναμονῆς δέν ὑπάρχει καὶ ὁ κένδυ νος τῆς πατρὶδος µας ὀγκοῦται ἀπό ἡμέρας εἰς ημέραν ὁ Λαός, αὐτός ὁ ἴδιις ὁ Δαὸς τῆ Κύπρυυ, πρᾶπει νά χαρά ξῃ τὸν δρὸμον τῆς ἀνὸδου, τὸν δρὸμον τῆς σωτηρὶας του, ἀλλά πρὀπει νά σπεύσῃ τὸ ταχύτερον, ἵνα µή εἶνε πλὲον ἀργά. Ηδη, ἡ ἰδία τακτικὴ,- ἓνῷ ἑδημιούοδησε αὐτὴ μίαν κατάότασιν ἐπιλνδυνον καὶ διὰ τούς ἄρχοντας καὶ τοὺς άρχο μένους, ἐξεγείρεται πόλιν διὰ τό ὁποτέλεσμα τῆς µέχυι σὴ” µερον ὀθάσεώς της, τὰ εἁ νοµοσχέδια». Καὶ καλεῖται ὁ Λαὸς νά αρωτοστατὴσῃ εἰς ἀγῶνας σχκληρούς...διά νά ἄπο- φὺγῃ τόν ἐπικρέμμὲμενον κίνἈννου, ἐπὶ τῆς ρἀχεώς του, Ἡ 'Εκκλησὶα τῆς Κύπρου, ἀποφασίσασα νά ἀφοσιωῦῇῃ εἰς «ἀλλδτρια»τὴν πολυδαϊδαλονπολιτικήν,ἐξανδστη κατὰ τῶν σκοτεινῶν διατόξεων τῶν νομοσχεδὶων καὶ ἐτέδη ἐπὶ χεφα- λῆς καὶ πάλιν τῆς καταδιώξεωώς... τοῦ ἀνυποφόρού ἐκδροῦ | Καὶ ὅμως, ἡ κειµένη νοµοδεαία, περιέχει, ὅλας τάς οὐοιώ- δεις διατάξεις τῶν... ὑπὸ καταδίωξιν γομοσχεδὶῶν, ἑκτὸς λε- πτυμερειῶν τινῶν. Διατὶ µέχρι σήμερον δέν ἐπεξητῆδη ἢ τροποποἱησις τῆς θιμένης νομοθεσίας, καὶ δέν ἐξετὶ ὃη εἷς τόν ἐπικαλούμενον σήμερον δὺστυχον λαὸν. τὸ μέγεῦος τῆς συμφορᾶς τοῦ, µέ τάς ὑφισιαμάνας διατάξεις, ἐναντίον τῆς ἐλευδερὶας του καὶ ἐναντίον τῶν δικαιωμάτων του Αλλά δέν εἶναι καὶ µἱα εἰρωνική ἀντινομία, νά ὑπεραμυ νὠμµεθα ἐλευδεριῶν καὶ δικαιωμάτων καὶ νά ἐκστρατεύωμεν ἡπέρ αὐιῶν, ὅταν ἀπό τὸ ἄλλο µέρος κηθύττωµε καὶ δεω- ροῦμεν, ὡς τοὐλάχιστον προδοσὶαν... ὄχι νά ἐπιζητοῦμεν, ἀλλά νά ὁποδεχθῶμεν... προσφεροµένας πολιτικὰς ἔλευδε- ρἱας Πυὶον ἐξήγησιν νά δώσωμεν εἰς τάς σήμερινάς πολιτι” κὰς καταστάσεις, ἡμεῖς' εἴμεθα ἔτοιμοι ἀλλὰ δὰ ἠδέλαμεν τό πολύ κοινόν πρῶτον, νά χοτανοὴσῃ τό μέγεθος τῆς συµ- φορᾶς εἰς ἤν ὁδηγούμεῦα, εἰς τὸν μακὰριον αὐτόν τὸπον, ὡς αἰγοπρόβατα, καί νό ἐπφέρῃ αὐτὸ τὰς ἰδικὰς τού ἀπό Ψεις ἀνεπηρέαστον, χωρὶς πάθος κοὶ χωρὶς φόβον ἀπὸ κα: νένα µέρος. Τοῦτα δὰ γἰνῃ: ἡ ἀρχή τῆς σωτηρὶας ὅλων, τῆς σωτῄριας τῆς Πατρὶδος, ἥτις εἶναι ὃ ὕψιστος νόμος εἰς τόν κόσμον. Φδονοῦμεν ὅτι πρέπει νὰ ἀλλαγῶσιν αἱ ὑφιστάμθ- γαι πολιτικαὶ καταστάσεις. οσα ζ2α ΧΣελὶς Σ ΜΛΠΕΙΩΛάΑΤΑ ΤΟ ΕΘΝΑΡΧΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ.-- οπτΕ ίνονται καί πάλιν εἰσηγήσει-, ἀπὸ διαφόρους κατευ-- δύνσεις, διά τό καταργηθέν ἅμα τῇ ἀναρρύσει εἰς τόν Θρόνον τοῦ σημερινοῦ «Αρχιεπισκόπου, ἀνακληθέν εἰς τήν ζωήν δι ὀλίγας ὥρας παλιν καί ἐκ νέου διαλυθέν καί ὄν ὑπό ἀνασύστασιν. Διακεκριμβένος δέ πολίτης καί ἐκκλησιαστικολόγος διά μακρῶν εἰσηγεῖται διά τοῦ τύπου, ὅπως Νένουν καί πάλιν οἱ διορισµοί τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ, κατά βούλησιν «Όχι αὐτήν τήν φοράν τῶνάπόΚυρηνείας« Κελλίων». Καίτοῦτο διά νά ἀποφευχθῇῃ, πρός Θεοῦ, ἡ διαἰρεσις τοῦ λιοῦ εἰς τάς ἐκλογάς, διά τήν ἀνάδειξιν τῶν συμβούλων τῆς ἐγκρίσεώς του, . Πρός Θεοῦ ὅμως αὑριοι, διατί αὐτή ἡ περισφρόνησις τοῦ ἐνδιαφερομένου λαοῦ, στις ἐκτρέφει καί δάλπει τοὐλάχι Ότον ἅπαντας ἡμᾶς καί ἡμᾶς Ποίαν σηµασίονν δά ἔχωυν Οἱ «ὑμέιεροι» «διωρισµμένου) ὁθενδήποτε «Κελλίων» καί τί ὕά ἀντιπο. σωτεὺουν Τούς διορίσαννας αὐτούς ἤ τούς Ὀπισθεν οὐτῶν κρυπτοµένους, ἀιέχνως μάλιστα, ὥστε νά γί-. γῶνται ὁλοφάνεροι ᾽Αλλ, ἴσως ἀρὲσει νά λέγεται, ὅτι διά τῶν ἐκλογῶν δέν ἀναδεικ' ύονχαι οἳ ἄριστρι Ι ἷζαὶ ποῖος ἕ- δωχε ποτέ τό δικαίωµα, ὥστε νά μή ἀποφαίνεται ὁ ἔνδια- Φερόμενος, διότι δέν γνωρίξει τό συμφέρον αὐτοῦ, ἀλλά ὁ οἱοσδήπονε ἄλλος, ὅστις αὐθαιρέτως δά ἤθελε νά ἀντιποιη- Ψῇ δικαιώµαια ἐπιτςόπου ἢ κηδεµόνο- | ο. Διανί, ὅμως ἠνέχθησαν. τὴν ἐκλογήν λαϊκῶ» άν ειπρο-- σώπων, οἵανες διὰ τῆς ψήφου τῶν, ἀνέδειξαν καί Μητρο- πολίτας καί ᾿Αθχιεπίσκοπον εἰς τοὺς χηρεύοστας Ὀρόνους Δέν εἶναι ἱκανοποιημένωι ἁπό τήν χρῆσιν τῆς ψήφου τήν ὃ- ποίαν ἔκαμεν ἤδη ὁ Λάόςς ΛΙΜΕΝΙΚΑ.- -ᾱαιρετίζομεν µέ ἱκανοποίησιν, τήν ἀπόφασιναΛιμενικῶν βελτιώσεων εἰς τήν ἀλίμενον Λεμεσόν, Θά ἠθέλαμε νά πι- στθύώμεν, ὅτι ἐμελετήθησαν ἐπαρκῶς αἱ συν θῆκαι τοῦ λιμέ- γος Λεμεσοῦ, καί ὅτι δὸν πρόκειται νὰ γίνουν ἐμβαλλωματι- κά ἔργα, ἀλλά ὅ,τι δά γίνῃ, θὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει σχεδἰων μέ προοπτικήν εὑρυιέρων ἔργων, ὥστε ταχέως νά ἀποκτήσῃ ἢ Κύπρος ἕνα συγχρονισµένον ἀληθινόν λιμένα εἰς τήν Λε- μεσόν. . Εἶνε τόσον ζωτικόν ζήτημα τοῦτο διά τήν Κύπρον, ώστε δικοι(λογηµένως θά ἴἔπρεπε νά παραμερισῦῇ κάθε ἄλλο ἔογων κοινῆς ὠφελείας καὶ νά ὄτραφῇ ἡ προσοχή τῆς Κυβεριήσεως εἰς τό σπουδαῖον τοῦτο ζὔτημα τοῦ λι µένος Λεμεσοῦ. Θά ἁπαλλαγῇ ἡ Κύπρας ἀπό τόν ἐφιόλτην τοῦ λιμένος ᾽Αμμοχὼστου, τό σείβαγµα τὸ ἀδικαιολόγητον ἐργασίας, ἀνωτέρως τῆς δυναμικότητιὸς του. Θά ἆ- ποφευχΏῶσιν δὲ ἐπίσης τά τερὰστια ἔξοδα ἅτινα πληρῶνω γται, ὥς μεταφορικά χιλιάδων τὸνων ΄ ἐμπορευμάτων ἀπό τή ᾽Αμνόχωσιον εἷς τά τὲσσερα σημεῖα τῆς Κύπρου, τῆς ὑποίου φυσικὸς καὶ ἀφιλονεϊκητος λιµὴν, εἶναι ἡ Λεμεσὸς ΔΙΚΑΣΤΙΚΑΙ ΜΕΤΑαΘΕΣΕΙΣ-- | -τλῖ μεταθέσεις αἳ ὁποῖαι ἐθεωρήθησαν ἀναγκαῖαι ὑπό τῆς ᾿Αρχῆς τῶν διαφόρων δικαστῶν, πρέπει νά δώσουν ἆ- φορμὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἴδη ἐκ τοῦ πλησίων περισ σὂτερων τάς ἀνάγκας τῶν δικαστηρίων. Εἰδυιῶς δά ἔπρεπε νά γὶνουᾷ ιροσθῆκαι ἑνὸς ἀκὺμη ἐπαρχιακοῦ δικαστοῦ εἰς τά τρία συμπλὲγματα τῶν ἐπαρχιακῶν δικαστηρἰων, διὰ νά διευκολύνωνται εἷς τήν ἐκτὲλεσιν τῶν καθηκόντων των. Ακόμη θὰ ἔπρεπε γὰ μελετηῦδῇ ἡ κατάργησις τοῦ Βεσμοῦ τοῦ πταισµατοδίκου, ὡς μηδαμῶς ἑἐξυπηρετικοῦ καί ἡ διευ- ὕξτησις τῆς λειτουργίας τῶν ΕΠ ακουργιοδικείων, ὥστε νά μή ἀπασχολοῦν αὐτὰ τοὺς δὺο ἐραρχιακούς δικαστὰς ἑκάστης πε- ο στ στ ΑΦ Α τήν ἐλάττωοιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Πρέπει ὁ πρεδς' ΄ κ΄ ΤΕΤΑΡΤΗ, 14.22.1950 ΣΙ Σ ο οιφερεἰας καί νὰ παραλύουν τὴν λειτουργὶον τῶν κῶν δικαστηρίῶν. αλ ΔΗΜΟΣΙΟΙΥΠΔΛΛΗΛΟΙ ο --Δὲν βλέπομεν διατὶ ἡ Ἠυβέρνησις νά μή µελετι πολογισμὸς νά κατέλθη πάσῃ θυσίᾳ καὶ τοῦτο πρώτιστα: μπορεῖ νά γίνῃ διά καταργἡσεως πολλῶν θέσεων πού ἀσφά λῶς περιττεύθυν. , τμ μας Μέ µικρότερον ἀριθμόν ὑπαλλήλων μµπορεῖ νά γίνῇ παλλιτερον ἡ ἐργασία καί νὰ γϊνουν καί αἱ ἀἁπαραίτητοι οἰκονομίαι ἑκατοντάδων χιλιὰδων λιρῶν. Αν γἴνῃ τοῦτο τό ποσόν αὐτό τό ὑπὲρογκο δά διατεδῇ εἰς παραγωγικά - ἔργα, ἐνῷ σήμερον τίποτε δέν γἱνεναι καὶ σπαζαλᾶται ἀδὶ χως Τόσος µόχθος του πληρώτοννος λαοῦ. ᾽Αλλὰ δά γὶνρ καί τοῦτο: Φὰ ὑπάρξῃ εὐκαιρὶα ἐπιλογῆς τῶν ἀρίστων ὑπαλλήλων, ὥστε µέ τοὺς ἡγεμονικούς μισθούς καὶ τάς προνοµὶας πού ἀπολαμβάνουν οἱ ὁημόσιοι ὑπάλληλοι, θά δημιουργηθῇ πρώτυπον δηµοσίας ὑπηρεσίας ἐξδυπηρατικῆς καί εἰς τὸ δημόσιον καὶ εἰς τό κοινόν. Διά νὰ γίνῃ ὅμως τοῦτο, ἡ Ευβέρνητσις δέν πρόπει νὰ βασισθή εἰς τὸς ἐκδθέσεις προϊσταμένω, ἢ Ἑμηματαρχῶν καὶ πολιτικῶν συμβούλων, ἀλλά πρὲπει νά σχηµατίση έἐπιτρο- πάς ἁποτὲλουμένας καί ἀπό πολίτας καὶ νά μὴ ἀκούση εἰ- σηγήσεις ἰσχυρῶν ... προστατῶν καί ἀναδόχων διαφόρων ὑπαλλήλων. ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ-- νο. --Μετά τήν πλήρωσιν καὶ τοῦ θρόνου Μιτίου συµπλη.. ροῦνται ὅλοι οἱ χκενσί θρόνοι τῆς ἐκνλησίας καὶ ἔχομεν κὰ- θε λὀγον,νά πιστεὺωμεν ὅτι τά ἀγαθά ἀποτελέσματα ταύτης θά εἶνε λίαν προοεχῶς ἐμφανῇ. “Ὁ νέος Μητροπολἱτης κ. Άνθιμος γενόμενος δεκτὸς . ὑπό ἀμφοτέρων τῶν περιφερειῶν τοῦ θρόνου του, ἔλαβεν . ἤδη ὑπ ὄψιν του, ἀπό τούς μακροσκελεῖς λόγους τῶν δια- ΄ φόρων ὁμιλητῶν κατά τὴν πρώτην αὐτοῦ ἐπἰσκεφιν εἰς τάς πὀλεις Λάρνακα καί Λεμεσόν, τάς ἀνάγκας τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Μητροπόλεως ἄιτίου. - ᾿Αναμένεται τώρα ἡ κατεύθυνσις τήν ὁποίαν ὁ ἴδιος θά λάβη ὁσον ἀφορᾷ τήν ἀνύφωσιν τοῦ κλήρου, τὴν οἶχο νοµικήν διαχείρῃσιν καί τήν ἠθικήν ἐνδυνάμωσιν τῶν σου- νειδήσεων τῶν πιστῶν. 'ὤλα ἔχουν ἄμεσον ἀνάγκην μιᾶς᾽ σθεναρδς διαχειρἠσεως. Ας τάµῃ- ἡ Α. Πανιερότης τὸν ὀρθόν ὡς ἀναμένεται ὄρόμον καί δά εΌρη πολλοὺς οἵτινες θά τόν ὑποστηρίξουν εἰς τό µέγα καί βαρύ ἔργον αὐτοῦ. Όλα τὰ ἀνωτέρω ζητήματα εἶναι ἐπείφοντα, Διά τό θἰκονομικόν ζὐἠτημα, ὑποβάλλομεν ὅτι εἶνε ἀνάνκη νὰ γἱ- νη µία ἐμπεριστατωμὲνη ἔρευνα ἀπό τὴν ἐποχήν τῆς χη- ρείας, ἥτις ἀτυχῶς ὃξν ἐπρόφθε νὰ «γὶνη ἀπὸ τὸν προκά- τοχὸν του, νά ἐξονυχιοδῇ κάθε λεπτομέρεια, τῆς οἶκόονθ- μικῆς καταστάσεως καί νὰ δοθῇ πλήρης δηµοσιότης τῆς ἐκθέσεως ταύτης. 3 “Όπου εἶναι δυνατόν, νά ὁδηγηθώσιν εἰς τά δικαστὴρια οἱ λαβόντες ὑπεύθυνον διαχεὶρισιν εἰς τά τῆς ἐπκλησίας καὶ μὴ ἀποδώσαντες ὃτι περιῆλθεν εἰς τήν κπατοχήν των περιουσιακόν. στοιχεῖον, . Διά τὰ λοιπά νὰ γνωρίζῃ τό ποίµνιον τὶ ἀκριβῶς συ- νεο καί πῶς θά κατανεμηθοῦν αἱ εὐθὺναι τῶν παραλεὶ- ξων. Διὰ τό ἠθικόν µέρος, ἄς λάβη ἡ Α. Πανιερότης ὑπ᾿ ὄψιν ὃτι τὸ ἔγκλημα καὶ ἡ διαφθορά συνειδήσεων κατακλύ- ζει ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμὲραν τόν τόπον καί ἀπειλεῖ κατα- στροφήν ἄνευ προηγουμένου. Τό κακόν εἶνε μέγα καί πο. λὺ σύντομα ἀνέπανόρθωτον, Ας ἀναλάβη ἆ Α.Πανιερότης σταυροφορίαν διὰ τὸ ζωτικόν αὐτό ζύτημα, ἃς ὀργανώση τό κήρυγμα τῆς ἀγάπης τοῦ πλησὶον, ἃς περιθρίση ὅλην Αὐτοῦ τήν ὅρᾶσιν εἰς αὐτό, ἔστω καὶ ἄν πρὀκειται νὰ ἀφί σῃ κατά µέρος τὴν Πολιτικήν, ἣν δέον νά θεωρὴση ἀλλο τρὶχν τῶν ἰδικῶν του καθηκόντων, Ας τήν ἐπωμίση εἰς ἄλλους τήν πολιτικὴν καὶ ἡ δρᾶσις του αὐτὴ 9ά τύχη παν- δήµου ἐπιδοκιμασίας χαὶ θά εὐλογηθῇ ἀπό τόν. Ὑψιστον᾽ 3 ΑΓΚΕΣΓΗ ΕΠΙ ΑΙΡΕΛΑςΣ Ὑπό τοῦ ν. Γαβρ. Μαραθεύτη διευθ, Πρακτορείου Ταξειδίων κατεχωρή δη. διά τῶν δικηγόρων του κ. κ. Χρ. Μιτοαίδη καί ]. Πελα- γία, ἀγωγή κατά τοῦ ἐκ Λάρνακος κ. 7, Δ. Πιερίδη δι ἰσχυριζόμενον λίβελλον, Διά τῆς ἀγωγῆς ταύτης ζητεῖται 3 9000, ὡς ἀποζημειώσεις. ύθυνος: Ἱ. ΠΕΛΑΓΙΑΣ Τ.Π. ᾿Ὀκκόνορ, Μο 9.-- Λεμεσός Τὺπ «ΧΡΟΝΟΥ», Αθ --Τηλ. 253'-- Λεμεαὸς.

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 2p
ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 1p