ο): ΒΏ, ὅταν καταδικάοῃ ἑαυτόν εἰς πολιτικὸν οἰησδήποτε λαός. ς Δέν Ἰδιοντήτη: : ΙΛΛΝΝΗΣ ΠΕΛΑΓΙΑΣ Ἱ Δισεβδομαδιαία κ ΠΛΡΤΙΔΥ ! ἐφημερὶς. φημερὶς 1931 Γραφεῖα : “7. Π. ΟΚΚΟΝΟΡΑἀρ.ο νά 1 ς 34ο. Φύλλου 995 ς ΛΕΜΕΣΟΣ ἐκκωσασ--τρν--κσασα ή ΤΙ. 47--ΤΗΛ. 356-149 Τιμή 1 γρ. δύναται νά ζήση Ένας Δαός διη Ολοι ἀποτελοῦμεν ἕμα σύνολο», τό Εθνος καὶ κανείς δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι :εὐτυχὴς, ὅταν οἳ πλαγινοί ΄του δυστοχοῦν. | 6. εσας ΠΡΙΝ ο | δξ καὶ ἀντάγωνίξόμενος. - π- Ξ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΩΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ο. ’ ΥΖΑΝ τι . ο. ϊ 3 :.Εϊς τὴν Κύπρον εἶναι γεγανός, ὅτι ζοῦν καὶ καλοπερνοῦν οἱ ὀλίγοι, οἱ περισσότεροι μόλις καί µ. ὰ βὶας ἀποζοῦν, καὶ Ἠ μεγάλη πλειονὸτης δέν εἶναι καθὺλου ὑπερβολή, ἐὰν εἴιωμεν στεροῦνται. : ον - . Μᾶς ὄχουν ταρᾶξει οἱ πολιτικοὶ µας ἡγέται, µέ τήν κι- μουφλαρισµένην ὑπόσιασὶν των' σχεδόν προσποιοῦνται ὅτι τίποτε δέν δύνανται νά εἴπουν, ἢ νὰ σχολιάσουν, ἄνευ τῆς πρὀηγουµένης ἑἐγκρίσεως, τῆς κυριὰρχου πὰσης αὐτῶν κινὴ- σεως, τῆς ἐθναρχαύσης ἐκκλησὶίας. Αὐτοί εἶναι οἱ ὄπερεθνι- κὑφθονες, οἱ μὴ δυνόμενοι, νά καταπὶωσι «τρίς» ἂνευ τῆς ἐπικλῆσεως τῆς ἐθναρχίας, ἐν γνώσει τῶν, ὅτι εἶναι ἀνάξιον οἴσυδήποτε λαοῦ, καί δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἑξονδενω- εὐνουχισμόν, Αὐτοί εἶναι οἱ ὀλίγοι' ἔχουν' συμφέρον τήν παρὰτασιν αὐτῖς. τῆς . καιαστόσεως τῆς ἁπαθλιώθεωξ τῶν πάντων ξέρουν οὗτοι τὶ κόμνυυν’ τὰ ἰδικά των συμφέροντα νά ἔξυ-- πηρετοῦντουι καί «γοῖα πνυί μιγεῖτο», Είναι ἀδιάφοροι τε” λείως πρὸς τήν σχληράν εἱμαριένην ὅλων τῶν ἄλλων συ-- ναγὑρώπων ιῶν. Οἵ ὑπόλοιιοι, ἐξηρτημένωι κατά τὸ πλεῖστον ἔνδεν κα” κεῖθεν, ἐπαγαλαμβάνουν κατά µὺνας ὅτι εἶνε δίκαιον νά ἆνα λάβῃ ὁ λαός ὃρᾶσιν διά τὴν σωτηρίαν αὐτοῦ, ἆλλ᾽ εἰς τὸ Φανερόν, ἣ ἐπωδός αὐτῶν εἶνε «δοῦ κύριε φυλακήν τῷ στὸ µατί µου καὶ θύναν περί τά χεὶλη µου». Ὁ αὐθέντης δέν πρέπει νὰ δυσαρεστηῦῇ, «ἴλεως γένου ἡμῖν δὲσποτα». . Αὐτά ἀπό τῆς μιᾶς πλευρᾶς, ἀπό τῆς «δεξιᾶς» τᾶς εἴ- ποµεν καὶ ὃ Θεὸς βυηῦός. Τώρα ἀπὸ τῆς Κἀριστερᾶς) οἱ κολοπροχίρετοι «φελοι» ςάγωνισιές καὶ συναγωνισιές» ἀνὶ- κανοι-- ἀνεξαρτήτως τῆς οἰασδήποτε ἰδιολογίας των--νὰ πραγµατοποιήσωσι µίαν Κυπριακήν ἤ φιλοκυπριακήν πο]α- τικήν, ἔσιω, διά νά ἴδῃ ὁ πολύς κόσμος «Θεοῦ φῶς», µα- κάριοι εἰς τὰς ἁπολαυάς των, οἱ ὀλίγοι β'βαίω:, γίνονται αρνηταί. π ᾿ Μολονότι ἔχουν ὀργανὼσεις, πολιτικάς, ᾠάγροτικάς, οἱ- κονοµικάς καί παντοὶας ἄκλας, διά νά μελετοῦν ὅλα τὰ καθημερινά προβλήματα καὶ ζητήματα τοῦ τόπου, εἰς οὖδε µίαν θετικήν κἄν προσπὰθειαν καταλήγουν, Φαεινές͵ ἰδέες καῦ ημερινῶς δημοσιεύονται εἰς τόν ἴδι-- όν των «ἀριστερόν» τύπον καί ἀσφαλῶς φαεινὸτεραι αἱ διδασκόµεναι εἰς τά µορφωτικά τῶν σχολεῖα. Καμμία λύσις, ἢ κωνέν δετικόν ἀπυτέλεσμα. ᾿Σχὸλια διά τήν ὑφισταμένην κατάότασιν μὰλιστα εἴση γήσεις µέ σκοπόν νά προκαλέσουν ἀναταραγήν εἰς τὸ πολύ α κοινόν, βεβαιότατα, ἀρχεῖ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁ σκοπός: νὰ προκαλέσουν ἀναταραχή. καὶ ἐξέγερσ.ν, ὄχι. διά τὴν λὺσιν 4 απ ς Ν ον 4 Αποὸ Ἰωτα) σπα) Ῥπωωςὴ ποια) λποση λε ασ πο σπα πικὸ σπα ανα) σα) -α) ινα ουν αφ. ο) Ἰραικὰ ῥαπαῇ Ἱκασα) 9 ΝΟΛλοΓγιαΑ τῶν ἀληθινῶν Γζυπριακῶν ζητημάτων, ἀλλὰ διά νά ἐπιτύ» (ουν τούς ἰδιαιτέρους αὐιῶν πολιτικοὺς σκοπούς. Αὐτοὶ εἶνε οἱ ὀλίγοι, ὅπως εἰς τὴν πρώτη περίπτωσιν’ εἶνε πού εἶνε εἰ: τὸ «σπουδαῖον πόστον» µέ τάς ἐπιχορηγή: σεις καἱ τάς καλοπληρωμένας ὑπηρεσίας τῶν” οἱ ἄλλοι ἄς ἀναμένουν τήν ὥραν τῆς κρίσεώω:, ἤ ἄν δέλουν τῆς «δευτό- ῥρας παρυυσὶας» δὰ ἱκανοποιηδῶσιν μέ τάς φρούδας ἑλπὶδας ἀπολαύσεως τῶν μελλόντων νὰ περιέλθωσιν εἰς τάς χεῖρας τῶν ἀγαῦθῶν, ὅπως εἰς τήν πρώτην περίπιωσιν, διὰ τούς πυλλοὺς εἶνε ἣ μέλλουσα ζωή, εἰς τὸν «ἄλλον κὸσμον». Εἰς τούς κλασσικούς χρὀνους « Ἡ Κύπρος εἷς τήν κλασσι- κήν ἐποχὴν καὶ τόν µεσαϊωνα», φαίνεται ὅτι ἦτο πασίγνῶ στος. διὰ τήν βλακείαν τῆς πλειονότητος τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ἱζύπρου, τόσον ὥστε. καί ἓν Ελλάδι νά ὁμιλοῦν διὰ τούς περιφήµους αὐτούς προγόνους. . «μετά περιφρονῄσεως. -. Φυβυύμεθα ὅτι ἄν δέν εὐρισκύμεδα, βαϊνομεν ὅμως απλει σίστιοι πρός µίαν παρομοὶαν. κατάστασιν. Αλλως τε αὐτό εἶνο πασιφανές' ὁδηγοῦνται οἱ πολλοὶ ἀπό τοὺς ὀλίγους «εζαβροὺς ἤ δεξιούι» δέν ἔχει σηµασίαν σημαία εἔνωῶσις καὶ µόνον ἔνωσις» ἀπὸ ἀμφοιδρους τούς συνδυασμοὺς' σύν- Βημα τῶν μέν «μακρὰν ἀπὸ τοὺς ἀριστερούς», ᾿«μόνιάσμα τοῦ λσοῦ. ψωμί καὶ λευτεριὰ» τῶν δέ, προπαντός ὅμω: ὄχι σχὸλια, ὄχι συζητήσεις, ἀλλ'ὑπακυή καὶ τυφλλή προσὴλωσις πρός τοὺς «ἄξιους» καὶ «ἐνὸ :δειγµένους» ἡγέτας καὶ άρχη- γοὺς. Καταρράκῶσις λουιόν παντὸς πολιτικοῦ ἰδεώδους, καταδίκη τοῦ λαοῦ εἰς τήν πολιτικὴν στ.ἰρῶσιν. Νά μὴ ἔνδια φέρεται ὃ ἴδιος διά τάς πολιτικὰς «ου ἐλευθερὶας καὶ τήν αἰκονομικὴν του ὑπδστασιν. Τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἀρχαὶαν ἐποχὴν, εἷς τούς ὅλοκληρω- τισµούς, οἱ αὐθέντες παφεῖχον, «ἄρτον καὶ δέαµα«. 'Ημεῖς γινόµεθω θέαμα τοῦ καταντήµατος εἷς τὸ ὁποῖον περιαγό- µεθα ὁπό τοὺς αὐτοχειροτονήτους ἠἡγέιας καὶ ἀρχηγοὺς ἡ- μῶν᾽ χωρίς ἄρτον, κλίνοντες τήν κεφαλήν πρό τῶν κχελευ- σμάτων των ἀπέλπιδες. Αὐτά ἀπό ἐσωτερικῆς πλευρᾶς ἀπό ἐξωτερικῆς ἑνῷ φθ- ρόμεθα πλησὶστιοι πρός παγκὺσμιον σύρραξιν ἄνευ προη- γουµδνου καὶ ἐνῷ δεινά ἀνυπολὂγιστα ἐπικρέμανται τάς κεφαλής ὅλου τοῦ κὸσμου, ἡμεῖς ἅμαχοι καὶ ἄκαπνοι, ὀμφαά λωσκοποῦμεν. Γινόμεθα διαπρύσιοι κἠρυκες «παγκοσμὶου εἰ- θήνης». Ὑπέρ τῆς εἰρῆνης τοῦ σύμπαντος χὺσμου διαρρη”: γνὺομεν τά ἱμάτιὰ µας. Κηρύττομεν συναγερμούς ἑνοντίον τῶν πολεμικῶν βά- σεων, τῶν πολεμικῶν ἀεροδρομίων καὶ τῶν πολεμικῶν µη: χανῶν, αἳ ὁποῖαι ἔρχονται ἤ εὐρίσκονται εἰς τὴ πατρίδα µας. Φαίνεται ἀσφαλῶς ὅτι μᾶς τρώγει ἡ βυζαντινολογία. Μή χειρὸτερα. ΟΔΙΡΙΑΣΙΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 512.51 20 Σελὶς ος ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ | πο Ἱμάδοιαν ΄᾿Αφοῦ δὲν [θὰ κατέχουν δεάντως τὴν μητρικήν, ΞΓΟΥΩΤΕΡΕΡ.-- Ίσως εἰς τό πυλύ ᾽κοινόν τὰ, μήν Υλῶσσαν, ἄγινε γνωστή ἡ µεγάλη ἀπώλεια τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ἡ Κύ προι μὲ τήν ἀποχώρησιν ἐκ τῆς ἠπηρεσὶος τοῦ διευθυντοῦ τῶν δασῶν τῆς Κύπρου κ. Γουώτερερ. Ὁ τύπος ἀπησχολη- μένος μέ τήν στεῖραν πολιτικολογίαν, παρέλειψε ἕνα σπου- ὁαιότατον καθῆκον πρός ἑαυτόν καὶ τήν Ἐύπρον, νά κάμῃ γνωστὴν τήν εὐεργειικήν εἰς τόν τόπον δρᾶσιν τοῦ μεγάλου υἡιοῦ δαοολὸγου καὶ ἀληδινοῦ εὐεργέτου µας. Διότι ὁ εὐγενής καὶ σοφόέ αὐτός δασολόγος, ἠγάπησε καί εἰργάσθη διά τήν προαγωγήν τῶν ἀἁληθινῶν συμφερό” ντῶν τῆς ἘΚύποου, ὅσον ὀλίγοι ἄκομη Κύπριοι. ἀὲν περι” ρίψη νά διευθύνῃ τὸ Δασὶκόν Τμῆμα σάν ἕνας τυπικός καί ἄψθγος Τμηματάρχης, τηρῶν ὅλους τοὺς τύπους τῶν ἀποι” κιδκῶν κανονισμῶν. Δύναται νά λεχὺῃ ὅτι ὁ κῆρξεν ὃ π ττήρ (τῶν δασῶν τῆς πατρίδος µα:. Βΐς αὐτόν ὀφείλεται ὁ δασι- κός µας πλοῦευς σὴµμερον. Ἔθεσε πρόγραµµά του µίαν πο- Χιτικήν ἀνω:έρας πνυῆς. Δέν παρέλειψε εἶποτε τό ὁποῖον ἐπιβαλλετο νά Υίνῃ, διά τὴν ἐξασφόλισιν τῶν δασῶν µας καί δέν ἐφείσθῃ οὐδθνός µόχθαυ διά νά ὁλοκληρώσῃ τήν ση: µερινήν πραγ λατικότητα τῶν ὠραίών µας δασῶν, ἐπί 22 ὁλό κληρα ἔτη. | Γνωρίζοµεν ὅτι ἀναχωρῶν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ὁ κ. Γουώ τερερ ἀφίνει ἐπίσης πολύτιμον προοῶπικόν ἀνωτέρων δασι κὠν ὑπαλλήλων, ὡς οἱ δισκεκυιμµένοι δασολόγοι κ.κ. Γκόρ: των καί Ποὸπιν καί ἐπίσης καιωτέρων Κυπρίων, ἀλλά πι- σιεὺομεν ὅτι τοναῦτης ἀξίας ὑπάλληλοι δέν πρέπει νά ἀπο χωροῦν τῆς ὑπηρεσίας πρό τοῦ ὁρίου ἡλικίας, Ενδιεφέρθη ὅμως ὁ μεγάλος αὐτός φίλος τῶν δασῶν τῆς Κύπρου καὶ ὡς ἁληδινός ἐργάτης τῆς προαγωγῆς καί ἀξιοποιήσεως τῆς Μάυπριάκῆς γῆς γενικώτερον᾽ ἦτο ὁ Πρὺε- ὅρος μάλιστα τῆς ᾿Εσιροπῆς Χρησιμοποιὴσειος τῆς. Γῆς. Βἰς τό μνημειῶδες ἀποχαιρετιστήριον µήνυμό του, φαίνεται ἀνάγλυφος ἡ µεγάλη του ὁρᾶσις καὶ πρὸς τόν τοµέα τοῦτον εἶνε ἡ ὑποθήκη τού φιλοστόργου πατρὺς, πθός τό προσφι- λές του τέκνον. «.. « . ὄμει µεγάλη σηµασὶα νά καλλιεργεῖτε τὴν γῆν, µέ τά γεννήµατα ποὺ εἶνε τά καταλληλότερα 'γιὰ τὸ εἶδος ἐχεῖνο τοῦ ὀδάφους, Ἡ γῆ τῶν καλῶν σας χωρα- φιῶν καί τῶν κυρίωιέρων δασῶν εἶνε τόρα καλὰ προστατευ µένες καί παράγουν ἀρχετά χαί δέν πολυσκοτίζοµαι γι᾿ αὐτές. Ἐκεῖνο πού μ’ ἐνδιαφέρει περισσὺτερον εἶνε τά πιωχά χω: ράφια, τὰ ὁποῖα πρέπει νά ἀξιοποιηθοῦΥ καί νά γίνουν πα” υαγωγικὰ, Μἡ Ξεχνᾶτε δει (ά χωράφια αὐτά ἀποτελοῦν ἕνα πολύ µεγάλο ποσοστό τῆς Κυκριακῆς γῆς. Δέν μπορεῖτε νὰ ἁδιαφορήσητε καί νά τά ἀφὶσητε ἀπεριποϊητα σέ μιὰ ἐποχή πυύ ἡ Νῆσος χρειάζεται τὸσο πολύ κὰᾶθδε εἶδυς τὸ ὁποῖον μπαρεῖνά παράγῃ ἡ γῆ. .. δ. Νομίξομεν πῶς ἐκεῖνον πού χρειάζεται εἶνε νά εὐχηδῶμεν νὰ ἐπανίδωμεν αὐιὸν ὑπηψέτην... τῆς ΕΚ υπριακῆς εὐημερὶας. “ΠΡΟΑΓΩΓΑΙ.-:. ᾿Ἠκούσθησαν μέ εὐχαρίστησιν αἱ προαγωγαί τῶν ἀξίων ἀξιωματικῶν τῆς ἀστυνομίας κ. κ. Πασχάλη, Παρασκευοποὺλου καί Ταγιὰρ. Ἡ ἐπιδειχθεῖσα µέχρι σήμερον ὁρᾶσις των καί ἡ πρυσἠλῶσις αὐτῶν πρὸς τό καθῆκον, ἀποτελοῦν τοὺς καλλιτέρους τίτλους δι ἀνωτέρας δέσειςε | Δέν μᾶς εὑρίοκει ὅμως συμφώνους ὁ προβιβασμὸς πέντε χωτωτέρων ἁἀστυνομικῶν εἰς ἀξιωματιχούς καί μέ τὸν προ- ορισµόν...ἐκιελέοεως εἰσαγγελικῶν καθηκόντων.βΟἱοιδήποιε καὶ ἄν εἶναι αὐτοί οἱ πέντε δέν βλέπομεν πῶς δά ἀλλάξουν ἀπὸ τούς συνήδεις τύπους τῶνδμπὰσηδων. καί τοιαούσηδων νῆς ἀστυνομίας. Ζχολικην µὺρφωσιν Θά εἶναι ἀσφαλῶς τοῦ δημωτικοῦ . «« σχολείου. Γενικὴν ἐγκυκλοπαιδικῆν µόρ: Φωσιν Φοβούμεθα ὅτι δέν ἔχουν τήν πρέπουσαν, Γλῶὠσσο- τὸν ἄξιον | σὲ νο Φ Ὃ ν ὑποψιαξὑμεῦα ὅτι δά γνωρίζουν τήν Αγγλ: κὴν ὑποιν ιωδῶς. . ο ᾽λλλά οἱ πέντε ἂγνωστοι αὐτοί φωστῆρες Αν προλγει ἡ Κνβέρνησις δὰ εἶνε οἱ . . » Εἰσαγγελεῖς τῆς [αῦριον Ἰ Οἱ ἀτυχεῖς αὐτοὶ, ἅμοιροι σἱασδήποτε νοµι--. ἱκῆς µορφώσεως, καλοῦνται νά ἐξυπηρειήσωσι τόν τόπον, : αἐμφανίζοντες τά ἁδικήματα εἷς τὴν δικαιοσύνην...» εἷς ὅλας τὰς πὺλεις τῆς {ζύπρου, μηδέ τῆς Πρωτευούσης ἐξαιρου.. μένης καί θὰ ἀντιδιχῶσι πρός διακεκριμένους νομικούς τῆς. . ὑπερασπίσεως! | ᾽Αὐτὸ πλέον εἶναι ἀπὸ τά ἀνήκουστα, Κάμνομεν ἔχκληοιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τούς διακεκριµµένους νομικούς της ᾿συμβ.ύλους, εἰς τὸν γραμματέα τοῦ ΕΠαγκυπρίου Δικηγο- Γρικυῦ Συλλόγου, νά σταµατήσῃ ἡ ἐξαμβλωματικὴ αὐτή δη ιιουργία. Θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναδιοργανώσῃ τήν ὑπηρεσίαν . αὐτὴν, τήν σπουδαιοτάτην, τῆς ἐμφανίσεως τῶν ἁδικημά-- των ἑνώπιων τῆς δικοιοσύνης Ας ἁπαλλαγῇ ἀπό τόν «ἷα φτιεδισμὸν», διότι δά φδάσῃ πολύ σύντομα εἷς τὸ ἀδιέξο, δον. Δύναται κάλλιστα νά σωδθῇ ἡ κατάστασις καί νά ἕἔξυ- πἠρετηθῇ ἡ δικαιοσύνη, ἑὸν προσλάβη πέντε νομικούς διὰ τάς εἶσαγελικὰς αὐτάς δὲσεις. ᾿Εκτός τῆς πλήρους ἐξύπη- ρετήσεως, Βά ἔχῃ ἴσως νὰ πὰρῃ μελλοντικῶς ἀπό τὴν ὕπη: ρεσὶαν αὐτήν, διακεκριµµένους εἰσαγγελεῖς καὶ λειτουργούς τῆς δικαιοσύνη:. Πιστεύομεν ὅτι ὑπάρχει εἰσέτι καιρός σὺ- φωτέρων προσανατολισμῶν καί ἀναμένομεν. Αν, οἱ πέντε αὐτοὶ ὑπό προιιγωγήν, διεκρίδησαν ὁπωπδήποτε ἄλλων συ- ᾿ ναδέλφων των, τὸ ὀνθὂτερον εἶνε νὰ σταλοῦν εἰς διαφὸ»- ρους ἀσευνομικούς σταθμούς τῆς ὑπ ιἰθρου πρός καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν καί συγχρόνῶς καλλιτέρευσιν τῶν κατωτέρων στελεχῶν. Πρός Θεοῦ ὅμως, ὄχι εἷς τό Δικαστήριον ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Στέμματο το --ΕΓΚΛΗΝΑ ἃ ΤΡΟΧΑΙΑ:-- Δέν ἐδημοσιεύθη ἀκόμη 4 ἐεησὶα σεατιστική τοῦ ᾿Αρχηγεὶου τῆς ᾿Ἀσευνομίας, διά νά δυ- νηθῶμεν ἐμπερισεατωμένως νὰ κὰμωμεν τάς ἀναγκαίας παρα- τηοήσεις διά τό ἔγκλημα καί τὰς συνεπείας του, ὥς ἀμφανὶζο. νται ἐνΚύπρῳ, ἐφ᾽ ᾧ καί θά ἀναβὰλωμεν τοῦτο εἷς εὐθειώτερον χρόνον. 5 Πάντως ὅὃ ἀριθδμός τῶν παραβὰσεων τῆς τροχαὶας ἀνερχὸ» ΄ µενος εἷἲς 1907, ὣς ἡ δηµοσίενσις εἰς τάς ἐφημερὶδας, εἶνε ἀρθκετὸς, ὥστε νά ἐμβάλη εἷς ἀνησυχίας διά τὸ µέλλον. : Νομὶξομεν δει πρέπει νὰ γίνῃ µία γενικωτέρα προσπάθεια ΄ διά τὸν περιορισμὸν τῶν ἀτνυ»ημάτων τῆς τροχαίας εἰς τό µίνι- µουμ᾽ ἴσως ἔπρεπε νὰ ἀλλαγῇ τὸ σὺστημα, τά πρὸσωπα τά ἔντε ταλμένα καὶ νὰ τεθῶσιν ἐν ἰσχύει νέαι μέθοδοι. Εΐς τήν Αἴγν- πτον οἱ ΑγγΛοι ἐδὶδαξαν κατὰ τοιοῦεον τρόπον τούς ἐπὶ τῇε τροχαίας ἀστυνομικούς, ὥστε σήμερον οἵ Αἰγύπτιοι εἷς τήν ὅδι- κήν τᾶξιν, νά ἁποτελῶσι πρόευπον καὶ νὰ συναγωνίξωνται Εὐρωπαίους συναδέλφους τῶν. Εἴνε ἀνάγκη νὰ ἀποντήση ἡ Κὺπρος ἀστυνομίαν τροχαὶας, τήν ὁποίαν φαϊνεται δέν ὄχομεν. Εΐνε ἄνάγκη κατὸπιν νά ἔχω μεν περιπὸλους εἰς τάς μεγὰλας ἕστω ὁδικάς ἁρτηρίας. Οἵ διά- φοροι ἀνυπδτακτοι σωφέρ, µή γνωρίξοντες ποὺ δά συναντήσω- σιτάς περιπὸλους αὐτάς, ἰἐλά ὄχωσι τὴν προσοχὴ των ἔσεραμ µένην εἲς τήν τήρησιν τῶν κανονισμῶν καὶ τήν ἂψογον διαεἠρη- σιν τῶν ὀχημάτων των. Τοιουτοτρόπως δὰ προστατενὺδῇ ἡ ἂν- δρώπινη ζωὴ ἀπό τάς κινουµένας Λλαιμητόμους καί ὁ ἄκρωτη- ριασµός τῶν ἀνυπόσπτων διαβατῶν καὶ ταξειδιωτῶν δὰ ἐκλείψῃ. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Θά ἠδέλαμεν νά ἐρωτήσωμεν τάς ἁρμοδίους ἀρχάς, ἐὰν ἕνας ἀσνυνομικὸς µεταβάς εἷς τόν σταθµόν καί καταγγεί». λας ἕνα ἀδίκημα καὶ διά τό ἄλίκημα τοῦτο γίνη ἀνάγκη νὰ ἀπαγγελ. δῇ καί κατηγορία κατά τοῦ πατηγ2ρουµένου, ἔκ τῶν ὑστέρων δέ - ἀποδειχδῃη ἀνυπὺστατον τό ἀδίκημα πού κατήγγειλεν ὁ ἀστυγομικός καί ἀναληδές, διά ἓτὴν τοιαύτην του πρᾶξιν καὶ τήν ἀνησυχίαν πού ἐπροξένησεν εἷς τόν ὑπρτιδέμενον κατηγορούμανον, τὶ κυρώσεις πρέ- πει νά τοῦ ἐπιβληθῶσιν ὑπό τῶν ἀνωτέρων του 5 ΛΑΓΙΑΣ Τ.Π. Ὀκκόνορ, Ψο 9.--Λεμεσό»: ΝΟΥ», ᾿ Αθηνῶν ϐ-- Τηλ. 283Λεμµεσὸς. «Υπεύθυνος:

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 2p
ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΛΟΓΙΑ 1p