/ {4ΛΜΗΣ ΠΕΛΛΓΑΣ «8 Δνοβδομαδιαία :. ἐφημερὶς. Τ.Η. ΟΚΚΟΝΟΡἀρ.9 ΛΕΜΕΣΟΣ ὉἩ τικ. 47--ΤΗΛ. 356-149 λος απ ΜΙΨα ΔΡ Φ ᾱι σας Από σήµερον εἰσερχόμεθα εἰς τό πέμπτον, ἀπό τῆς ἐκδδσεώς µας, ἔτος, Καΐ εἰς τήν δημοσιογραφική µας στα’ διὀδροµίαν, µοιραίώς στρέφοµεν τό βλέμμα, πρὸς τήν ὅδιαρ ρεύσασαν τθτραετίαν καί τήν πρώτην µας ἔκδοσιν. ο Από γενικῆς ἀπόψεως, κπθνή καί στεῖρα ἐπῆρξεν, διά κ τήν Κύπρον καί τὸν κύπριον γενικῶς, ἡ μακρὰ αὐτή χρονι- .. περίοδος. Συζητήσεις καὶ δημυσιογραφικαί ἀντεγκλήσεις ἀτελείωτοι, τῶν διαφὑρων προσωπικοτήτων, πολιτικῶν : ωτῶν ὁσίωι καί ἀεροκοπανισκῶν ἁμυντὸρων τοῦ ἐθνικοῦ µας | μ δι Ε Μ ἐν κύρωση ὲ :ἀγῶνος . .. διά τήν ἐθνικήν µας ἀποκατᾶστασιν. ο σος Απαράλλανχτο, ὥς ἐάν χθές, ἦτο ἡ 26 Αὐγοὺστου 1941. ὧτᾶ τό πρῶτον ἡ ἐφημερὶς µας ἔβλεπε τό φῶς, εἷς τό κυ- ππριακόν δηµοσιογραφικόν στερέώμα. Μέ μὶα βεβαίως' δια- φορὰν, τὴν ὅποίαν ὀφείλομεν, ὡς ἀμερόληπτοι κριταί νό ση- ομειώσῶώμεν, ὑπογραμμὶζοντες μάλιστα ταύτην, διὰ τήν ἀχρί- ᾿Βειαν. | Καί ἡ διαφορά αὐτή, εἵνε ἡ ἐπί τά χείρῳ τροπή τῆς οἰκονομικῆς καταστὰσεωῶς τοῦ τόπου. Εὶς τοιαύτην μὰλιστα θέσιν, ὥστε ἡ πληθύς τοῦ δυστυχοῦς συμπατριὼτου µας, τά ' τὲσσερα πέµπτα τοῦ πληδυσμοῦ τῆς πατρὶδος µας, νά ὑπο- | φέρουν οἰκονομικῶς καί μετὰ δέους νά ἀτεγίζουν τήν ἅπα- Ἁλωσιν τῆς ζωῆς των καί νά κοιμοῦνται τήν ἐφιαλτικήν νύκτα, ἀγωνιῶντες διά τὴν αὕριον. ΄.Ὀφείλομεν ἐπίσης νὰ σηµειώσωμεν χαί τήν διαφοράν, εἷς τήν κυπριακήν πολιτικήν. Παραλλήλως πρός τήν οἶκο- ἵς νοµικήν καί ἡ διαφορά αὐτή δέν εἶναι ὁλιγώτερον σηµαντι- κ καί ὀλιγώτερο καταστρεπτική. Διότι, ἑνῷ, συντελεῖ εἰς τὴν ἐπιδείνωσιν τῆς οἰκογομίας τοῦ τόπον, τήν ἰδικήν µας οἰκονομίαν, συ /τελεῖ ἀναμφιβόλως εἰς τὴν ἠδικήν µας κα-- τὰπτωσιν, ἐφ᾽ ὅσον καταστρέψει σὺριζα, τήν ὑπόστωσίν µας, ὡς πολιτῶν καί ἑλευθέρων ἀτόμων. ΄ '. Οὐδεμία σταθερά πολιτική, οὐδεμία εἰλικρινής προσπά- θεια ἀνορθὼσεως, πλὴν τῶν κοασμῶν, τῶν ἐλευθδέρων καί ἀσυδότων ἑνωτοκρακτῶν, τῶν ἀπό ἰδιοτελείας κινουμένων καί Γ χδρῶν, ἐχθὶστων τῶν γενικῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ. Μπορεῖ κανείς νὰ ὀνομὰσῃ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν... κατάστασιν, ὡς μὶαν ρητήν ἢ σιωπηρὰν ουνωμοσὶαν τῆς διεκδικούσης πολιτικὴν 'ἡγεσὶαν τοῦ δύστυνου τόπου µας ὀλιγαρχίας, ἥτις, διηρηµένη εἷς δύο µικράς ἀριμητικῶς ὃν- :νάμεις, ἀλλ ἴσχυράς λὀγῳ τῆς ὀργανώσεώς των, ἔναντι τοῦ ο κκλ. 8 -- Δέν ἀὐναται νά ζήση ἕνας Δαός διηῤ]μένος καὶ ἀνταγωνιζόμενος. Ολοι ἀποτελοῦμεν ἕνα σύνολον, τό Έθνος καὶ κανείς δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι εὐτυχὴς, ὅταν οἳ πλαγινοί του δυστυχοῦν. ) ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΗΠπολιτικ 2 αμ] ορ ΜΠΕΗ 95 -οσσαμραμνο. Ἔτος Δον. ᾿Αρ. Φύλλου 9ὃτ Τιμή 1 γρ. } ! } ΚΟΜΜΑΤΟΣ πο πα ο η ροκ) μονος κ αρ λα οιιῤο πολλωῦ, ἀνομγανώτου,, κυπριακοῦ κόσμου, ἀγωνὶξεται νά κρατὴσῃ εἰς τὴν ἀκατανὺμαστην αὐτὴν πολιτικὴν κατάστασιν τόν κύπριον. Αὐτὴ ἀσφαλῶς, τὸν καθιστᾶ ἀνίκανον νά ἁντι- δράσῃ καί τὸν ὁδηγεῖ κατ᾽ εὐδεῖαν πρός τὴν πολιτικὴν καὶ οἰχονομικὴβ του ἐξουθέγωσιν. Ἡ διφυής αὐτὴ «Δθοναία Ὕδρα) τοῦ κυπρὶου, δέν εἶνε βεβαίως ἄλλη, παρὰ ἐκείνη, ποῦ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὴν κυπαιακὴν πλουτοχρατίαν καὶ τὸν ολ ξίώ ς :»]κυπριακὸν κομμουνισμὸν' εἶναι «σταυραδλφια» καὶ δὰ τὰ -: ἀρχηγῶν ἑστορημένων οἰασδήποτε ἀντιπροσωπευτικῆς ἰδιό-- ππητος καί ὅλων τῶν οἰωνδήποτε στηλοθατῶν τῶν ἱερῶν καί συναντήσητε καθ’, ἑκάστην εἰς ὅλας τάς ἀκφάνσεις τῆς ζωῆς τοῦ τόπου. σι Κυρίως ὅμως ἀπὸ τάς χαρακτηριστικὰς, ἰδιοτύπους ἐνθργείας καὶ τῶν δύο ᾽αὐτῶν ὁμάδων, µέ κυρίαν κατεύῦυν - σιν, τὸν αὐτὸν σκοπὸν, ἑκάστη ἀπὸ ἴδιον δομητήριον, πῶς θά κρατήσουν οἱ µέν τὸν κύπριον (τὸν πολύν κόσμον) χει” φοπὺδαρα δεµένονν, ὡς ζῶον ἐκμεταλλεύσιμον καί πῶς οἱ ἄλλοι δά νὸν ὁδηγήσουν ἀπὸ τοῦ κακοῦ εἰς τὸ χεῖρον, διὰ τὴν ἐπικράτησὶν των, ἄνευ οὐδεμιᾶς μελλοντικῆς ἀντιδρά-- σεως. Διαπισιώνοντες τὰ ἀνωτέρω, δέν νυμὶζομεν ὅτι ἔχομεν νὰ κάµωμεν καμμὶαν παραλλαγὴν τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἠκολουδήσαμεν ἀπαρεκχλίτως, κατά τὴν διαρρεῦσασαν τετρα’ εταν. ζζαὶ εἰσερχόμενοι σήμερον, εἷς τὺ πέµπτον δηµοσιο- γραφικὸν µας ἔτος, διακηρύττοµεν καί πάλιν, µέ ὅλην τὴν δύναμιν τῶν πνευμόνων µας, «ὅτι ἡ ἐγκαθὶδρυσις συστήµατος πολιτικῶν ἑλευθβριῶν, τῆς ἐκλογῆς καὶ ἐγκοὶσεῶς τοῦ ΕΥ. ΠΡΙΑΚΟΥ ΔΑΟΥ καί διακυβερνήσεως, ἥτις νά καδιστᾶ τοὺς κυπρὶους ρυθμιστάς.τῆς πολιτικῆς καὶ πνευματικῆς ἕξε- λλξεώς τῶν καί τῆς οἰκονομὶας αὐτῶν, συστὴµατός καθδι- στῶντος τόν χπὺπριον πατριώτην, χὺριον τοῦ οἵ- Χου του, εἶναι ἡ μὺνη ὁδός σωτηρίας του, καὶ δέν εἶνε ποσῶς ἀσύμφωνος πρός τάς ἀκραιφνεῖς κυπριακάς ἀντιλ Ψεις τῆς ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, Διακηρύττομεν ἀκὸ- µη, ὅτι εἶνε ἐγκληματικὸν, νά ἀφ.Ὀῃ ὁ Λαὸς εἰς τήν σῃµε”- ρινήν ἀκατονόμαστον κατάστασιν, ἐγκυμονοῦσαν πρωτοφανῆ συµφοράν δι αὐτόν, µέχρις ἐπιτεύξεως τοῦ ἱεροῦ τῆς ΕΝΩ- Σ5ΩΣ, πόθου, ὅλων ἡμῶν. ᾿Επὶ τῆς ἰδίας αὐτῆς γραμμῆς ὃά κατευθύνωμεν τὰς ἐνεργείας µας καὶ εἷς τὴν πρυαπάθειαν αὐτὴν δά μᾶ- συναντὴσουν, ὅσοι πιστεύουν, ὅτι ἡ σώτηρία τοῦ κυπρὶου ἔγχειται εἰς τὸ ἀντιπροσωπευτικόν σύστημα. Αὐτη εἶνε ἡ πολιτικὴ µας καὶ δι’ αὐτὴν δὰ συνηγορήσωμεν μὲ ὅλας µας τάς δυµάµεις. . } λα Σοκ σος ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ Η ΖΙΒΑΝΙΑ, Η ΦΥΡΑ ἄ ΤΑ ΒΑΡΕΛΙΑ.-- ' --Ἡ ἀπὸ μακροῦ σοβοῦσα τραγική κατὰστασις μὲ τό σχὲδιον προστασίας . . . τῶν ἀμπελουργῶν φαΐνεται ὅτι ἑξε- καδθάρισεν ἀρκετά, ἰδίως Ματά τὴν τελευτοὶαν Διάσκεψιν τοῦ Τύπου. Καὶ τό σχέδιον προστασίας, γίνεται πλέον φανερὸν ναὶ εἷς τοὺς μᾶλλον ἁδαεῖς περί τήν τέχνην τῶν διαφόρων σχεδίων προστασὶας ὥς σχέδιον στραγκαλισμοῦ τῶν ὃνστυ- ᾿χῶν ἀμπελουργῶν. Οὔτε ἡ εὐφυῖα τοῦ Κενὰν Μπέη. οὔτε ἡ ἐπιβλητικότης τοῦ κ. Σίμονς καδοδηγηµένου ἀπὸ τὸν τέως ἓν Λεμεσῷ ἐλεγχτὴν προμηθειῶν κ. Ζαχαριὰδην ἠδυνήθησον νά σῶσουν τήν περὶστασιν. ᾿Εφῦσσαν μᾶλιστα εἰς τὸ ἁδιὲξοδον, ὅταν κατόπιν πού τούς ὑπεδεϊχθῃ ὃτι οἳ ἀμπελουργοί ἀπεχθδάνο- νται τὸ σχέδιον ζιβανίας ---σταφίδος, τοὺς ἐξητὴδῃ νά ᾱ- παντήσουν διὰ τὴν περίφηµον «Φύραν» τῆς Τιβανίας ! Ἡ φὺρα αὐτή «ἤτις λέγεται μέν ὅτι εἶνε 10 ο)ο : {{ ἀλλά πολύ πιθανὸν νά εἶνε πολύ µεγαλειτέρα, δέν κατωρθὼδη νά δικαιολονηθῇ. (Ανεξακρίβωτοι φῆμαι τήν δεωροῦν ὡς 500 χιλ. ὁκάδες) Πρέπει νά ξέρῃ ὁ καθένας, ὅτι ἡ φύρα εἷς τήν ξιβανὶαν, ἑκτὸς πάσης ἀμφιβολίας, διά τὴν φυλαττομένην μέν εἰς τὰ πιδάρια τῶν χωρικῶν, εἶνε ὄχι. µεγαλειτέρα τοῦρί)2 0)ο καί ὅταν φυλἀττεταιεὶς τὰ βαρέλια, μηδέν 1 {{ Τόρα τί νά εἴ- πωμεν διὰ τήν «φ ύραν» τοῦ σχεδίου προστασὶας . . - τῶν 10ο0)ο ἔστω ᾽Αλλά ἀφοῦ πρὀκειται γιά τὴν φύραν, ὀφεὶλομεν νά ἐρωτὴσωμεν ἀκόμη τἱ ἔγινον, ὄχι πλέον ἡ ζιβανία πού ἐφὺ ρασεν, ἀλλά τὰ κενὰ σιδηρᾶ βαρέλια, διά τὰ ὁποῖα διαδίδε- ται ἐπὶσης, ὃτι ἀπουσιάζουν Εὰν αἱ πληροφορὶαι εἶνε ἄκρι βεῖς, καὶ οἷῶς ἄνω ἁρμὸδιοι θά εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαφωτίσουν τὸ κοινόν, διότι πρόκθιται περί παγκυπρίου ξητήµατος, τότε εἶνε ἀπόλυτος ἀνάγκη, οἱ ἁρμόδιοι νά παραδώσουν ἄνευ ἀναβολῆς τήν ὑπόθεσιν, ὄχὶ πλέον εἷς διοικητικόν ἔλεγχον, ἀλλά κατ᾽ εὐθεῖαν εἰς τήν ἀνάκρισιν, διά. νὰ ξεκαδαρίσῃ τό ζήτημα ὁ ἀμείλιχτος πὀλοκυς τῆς δικαιοσύνης καί πρῦπει τοῦτο νά γίνη. ἀμελητεί. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ.-- | , --᾿Ασφαλῶς ἔχομον ἕλλειψιν προσωπικοῦ» ἕνο βλέμμα εἷς τήν σωρείαν τῶν ὑποθέσεων, αἱ ὅποῖαι μένουν ἐκκρεμεῖς, καὶ ἀναβάλλονται διαρκῶς, χωρίς νά ἐκδικάζωνται, πείθει ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρὲπει νά φροντὶσῃ νό δώσῃ τὸν κατάλ-- ληλον ἀριθμόν δικαστῶν, διά τήν σπουδαίαν αὐτην λει- τουργίαν τῆς πολιτείας, τήν δικοιοσὺνην. | Δέν μπορεῖ νά εὐσιαθήσῃ κανένα ἐπιχείρημα, οἰασδή- ποτε φὺσεως, διά τήν µή ἂμεσον τοποῦξτησιν τοῦ ἄπαιτου- ᾿μένου ἀρίὃμοῦ δικαστῶν πρός τοῦτυΤό περίφημονΤμῆμα.. Ἐλεγκτοῦ Προμηθειῶν, ᾿Αγορῶν αλα. ἄς κλείσῃ ἐπὶ τέλους καὶ ἀπό τοὺς μισθούς τῶν ἑκατονιάδων χιλιὰδων λιρῶνιπού οπαταλῶνται, εἷς τήν ἀνεπιθύμητον ἐξυπηρέτησιν ὑπ᾿ αὐτοῦ τοῦ κοινοῦ, ἄς διατεῦῇ ἕν τούλάχιστον µέρος διά τήν καλ- λιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς δικαιοσύνης. ΤΡΟΧΑΙΑ.-- -Εἰς χιλιάδας ἀνέρχονται κάθε μὲρα αἲ ἐκ παραβάσεων τρυχαίας ποινικαί ὑποθέσεις. Μὲ τήν δηµιουργίαν εἰδικοῦ τμήματος ἀνεμένετο, ὅτι ἐπιτέλους θά προλαμβάνοντο καί 8ά περιορίζοντο αἳ τοιαῦται παραβάσεις εἰς τό ἐλάχιστον. Ῥοὐναντὶον ὅμως, καὶ ἔτσι αἱ χίλιάδες τῶν τοιούτων ύπο- θέσεων ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων συνεπειῶν, δή συντελέσουν καὶ αὐταὶ εἷς τήν οἰκονομικήν καταβαράθρωσιν τῆς' οἶκο- α ΔΡΕΣ | Ἅ αν μη .ς ' 9 ὁ - κῶς οἱ φὺνοι παραμόµουν ἀνεξιχνίαστα. Καὶ νὰ ξξέρῃ κανεῖ, ΤΙΣ Συββάτον 9ῥδ 85,61 σεις καί τά χασομερὴματα εἰς τά δικαστήρια» .- αι ἐς Νομίζοµεν ὅτι κὰτι πρέπει νά γἰνη, διά νά προλαμβάνωντας.Ἡ τὰ «{οιαῦτα ἁδικὴματα φρονοῦμεν, ὅτι ἐὰν ἐγίγετο ἐπιλάς: 4 γὴ, ἀπὸ ἱκανούς καὶ μυρφωμὲνους ἁσ.«υνομικοής, καΐἁριά | νοῦντο κινηταὶ περἰπολοι εἰς τὰς μεγὰλας ἔστω ἀρτηρίας:. αἱ ὁποῖαι νὰ ἐλέγχουν τήν κἰνησιν, ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν κά: εἰς οἵον δήποτε µδρος τοῦ δρόμου, οἱ ὁδηγοὶ αὐτοκινὴτών οἳ ὁποῖοι δὲν δὰ ἤξευραν πἰσω ἀπὸ ποίαν στροφὴν, δά «ἄν µετώπιζαν τὴν περἰπολον, δά ἑδίσταζον πολύ, νά παραβαῖξ νουν οἴανδήποτε διάταξιν τοοχαϊας. Αλλως µέτάς ὁδηγ καί τὰ φυλλὰδια καί τὰς καταγγελίας καὶ τὰς δίκας, τίπ νοµίζοµεν τὸ καλὸν δέν μπορεῖ νὰ προκὺψῃ. ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ.-- -Ψαϊἵνεται ὅτι εἶνε μοιραῖο, πως ἑλέχδηιοί ϱ τοὶ νά { πληρώνουν ὅλα.Θὰ ἠδέλαμεν νὰ ἐρωτὴσωμεν, την ἁρμοδία ὑπηρερίαν τῶν λεωφορείων, ἄν ξὲρῃ τί γίνεται μὲ αὐτὰ τ ὁποῖα καθημερινῶς χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τὸ πολύ κοινὸν Δεωφορεῖα-- μετά συμπαθεὶας ---τὰ ὁποῖα εἶνε φορτῃ γὰ κατάλληλα μὸνον διὰ φορτία, τελευταίως καὶ διά τη µεταφοράν τῶν διά τὴν ἐξαγωγὴν πυκριακῶν γαϊδἀρῶν: ἀπὸ μακροῦ χρὀνου χρησιμοποιοῦνται, διὰ τοὺς ἀτνγὲ συµπατριώτας καί εἶναι οὗτοι αἱ χιλιὰδες πού δὲν εὐτύχη- σαν νά ταξειδεύουν μὲ τὰ ἰδιωτικά αὐτοχίνητά των. Θ4: ἦτο πρακτικὸν,ᾶν ὅλοι οἵ ἁρμὸδιοι,οῖ ἐπιφορτισμὲνοι μὲ τάς, ἀδείας τῶν γραμμῶν καὶ τὰ μονοπώλια τῆς μεταφορᾶς,ἐδοχλΒ. µαζαν νά ταξειδεὺσουν,ἔστῶ κοὶ ἕνα μὶλι μὲ τὰ περίφημα λεώλὶ φορεῖα. Θά ἔβλεπον,ἑκτὸς τῶν ἄλλων, ὅτι ἐλὑδη κοὶ ὁ νός µος τοῦ ἁδιαχώρήτου ἐχεῖ πού μὸλις χωροῦν τρεῖ-, τοποή δετοῦνται 4 καὶ ὅ ἐπιβάται, εἰς τρὀπον ὥστε κατὰ τήν δια» ρομὴν, οἱ περισσὸτεροι ἐπιβάται καὶ ἐπιβάτιδαι νὰ ταξειδ ουν καθήμονοι, ἐπὶ τῶν γονᾶτων τῶν συνεπιβατῶν των {τῇ Φρονοῦμεν, δει εἶναι αἴσχος, ὅτι τυµβαὶνει εἰς τὰ λρο φορεῖα, εἰς µεριχά, ὀλγα ἤ περισσότερα, δέν ἔχει σημασία, Σηµασίαν ἔχει ὅτι δεινοπιιβοῦν οἱ ἐπιβάται καὶ πρέπει νᾷ, γίνῃ ἕνας ἀμεθὸληπτος ἔλεγχος καὶ νὰ τεθῶσιν τά πράγματα. εἰς τὴν δὲσιν των. Πρὸ παντός νὰ μεὶνῃ ἐλευθδρα ἡ ταξ διωτική διαὐτοκινὴτων Ἀἰνησις, ἄνευ μονοπωλὶων διάτοὺςθλέ γους οἴοιδήποτε καὶ ἄν εἶνε αὐτοὶ.Διά τὴν αὐξηθεῖσαν τα. ρἶφαν ταξί δά ἐπανέλθωμε. --.. ΕΓΚΛΗΜΑ.-΄ - τις δεκάδες ἀριθμοῦνται τόν τελευταῖον καιρὸν, τὰ με”. γάλα ἐγκλήματα, τά ὁποῖα εἲς μεὶστην ἀναλογὶαν καὶ εἶδι- | ὅτι τὸσαι χιλιάδες λἰραι πληρώνονται διὰ τήν ἀστονομὶίᾳ κοὶ τήν καταδίωξιν τοῦ ἐγκλήματος, καὶ τοὺς μισθοὺξ,το ἀφαντάστως μεγάλους μισθούς πού πληρώνει ὁ τόπος. Τώρα μάλιστα πού ἐπλουτὶσδη τὸ σῶμα τῆς αστύνο μίας µέ τοὺς πολυαρίὃμους Κυπρὶους ἀξιωματικοὺς καὶ ἀφί. χνευτὰς, δέν δικαιολογεῖται ποσῶς μἱα τοιαύτη λίαν ἀνηαψ.. χασιική κατὰστασις. Τὸ ἔγκλημα ἐφούντωσε, τί συμβαίνει Μήπως δὲν ἐπαρχεῖ τὸ προσωπικόν, τὸ ἐπὶ τοὺτῷ προωρισμᾶή νον Μήπως αἱ ἀκολουθούμεναι μέθοδοι δὲν εἶνε αἱ πλδι κατάλληλοι καί ἀποτελεσματικαί 'Βμελετὶθη τὸ βασικὲ τατον τοῦτο ζήτημα, διότι πρὸκειται περί συβαρυτάί μορφῆς ἐπιδημίας, καὶ ἐξητάσθησαν τά αἴτια καί ἡ ἁπάν τουμὲνη δεραπεία Πολὺ φοβούμεθα, ὅτι τίποτε δὲν ἔγινα ἤ ἐλάχιστα ἔγιναν καὶ ἄνευ σηµασὶἰας. Πάντως δά, ὅνα-- πραγματευθῶμεν διεξοδιιῶς τὸ ζήτημα, ἐν τῇ προσπαδεὶᾳ μας νά ὑποβοηθὴσωμεν εἰς τὴν διερεύνησιν τοῦτου, “ὐ “Ὑπεύθυνος: 1. ΠΕΛΑΓΙΑΣ Τ. Π. ᾿Οκκόνορ. ᾿40. ϐ Δεμεοὸς γομὶας τοῦ τόπου, µέ τά διάφορα πρόστιµα, τάς πο ζημιών) ὤ5 πώ ᾽Αδηνῶν ϐδ--- 4εμεσὸς η |

Τίτλος Θέμα Σελίδα
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ 2p
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ 1p