Mera τη σχηµατικἡ ανόπαυλα του καλοκαι- ριού, η Εκκλησία µε την αρχἠ του νξέου εκκλησ!α- στικού ἔτους - ΤΟ EKKAN- σιαστικὀ ἐἔτος αρχίζει το Σεπτέμβριο - αρχή της Ινδύκτου - καλεί κα! πάλι τα στελέχη της να αναλά- βουν, ο καθἑνας στο μὲ- τρο της θὲσης κα! Των δυνατοτήτων που ἔχει, τον αγώνα Της πνευµατ!- κἡς καλλ/έργειας του Aa- οὐτου Θεού. Και ο αγώνας αυτὸς στις μέρες µας γίνετα! πο ἔντονος κα! αναγκαίος, εξαιτίσς της πληθωρικὀ- τητας κα! της αυθαιρεσίας του κακού. Και ὁεν εἶναι υπερβολή να ορίσει κανέ- νας ὁτι το έργο της Εκ- κλησίας προσφἑρει τις προὐποθέσεις κα! χαρίζει τη δύναμη γ!α τη σωστή κοινωνία του ανθρώπου µε το συνάνθρωπὀ του και την αληθινἠ Aerroup- γίατου ανθρώπου µετον €aurTo του. Το ἔργο Της ἔκκλη- σίας ὅεν είνα! επ/φΦανε!α- κό αλλά εγγίζει τα βάθη της ύπαρξης του ανθρώ- που. Η Εκκλησία µε ra στελἐχη της εργάζεται για την αναδὀµηση κα! ανα- καίνιση του ανθρώπου κα σαν ο όνθρωπος, ως δομικὸς λίθος κα! κύττα- po της κοινωνίας, γίνει Ἐανά το χξρι στ αλξτρι ἀξιος του ονὀματὸς του, τότε γίνεται! κα! άξιος της αποστολής του. Ο νὲος «εν Χριστώὼ» ὀνθρωπος εἶναι πηγἡ χαράς, ευτυχί- ας, εΙρήνης, αγάπης, αδελφοσύνης, ὁ/καιοσύ- νης, όπου κ αν βρίσκε- τα!. ὀπου κ/ αν αναστρέ- gerai. Κα µέσα στο σπ/τ! του και ἐξω απ᾿ αυτό, κα! µε γνωστούς κα! ayvw- στους εἰναιχαρ/τωµένηη παρουσία του. Και η πα- ῥρουσία αλλά κα! η µαρ- τυρία τέτοιων ανθρώπων anoreAci Τη ὀίψα της εποχἠς µας. 4 Εκκλησία de diver υποσχέσεις, δεν εκφρά- ζετα! µελόγα. ΜΙλούὺν Τα έργα της, οἱ! ἄνθρωπο, που ανακαινίστηκαν µε τα σωστικἁ Λόγια κα! Τα χαριτόβρυτα μυστήριἁ της. Αυτοί οἱ άνθρωπο εἶναι! η απὀδειξη του ἑρ- γου της Εκκλησίας, εἶναι η ζωντανή κατάθεση της δύναμης που ἔχει η ἔκ- κλησία να «ποιεί καινἆἁ τα πάντα», να μµεταμορφώ- νει τον ἀνθρωπο κα! Τον κὁὀσμο. H Koopoyovia που χαρίζει η Εκκλησία γίνετα! αθόρυβα αλλά πραγματικά. Ξανά, λο/πὀν, τοχὲξρ! στγ᾿ αλξτρι... Η Εκκλησία καλεί και πάἁλι. Καιη φω- νἡἠ της απευθὐνετα! τόσο στα στελέχη της ὅσο και στο Λαό της.