Back

Η πολιτιστική κληρονομιά µας

ΙΟΥΛΙΟΣ 1996 H AAOYAOTH KEPYNEIA τσ εὔγοντας από DO τόπο που γεννηθήκαµε δεν αφήσαμε πίσω µόνο χώματα ιερά και τάφους των παππούδων µας' αφήσαμε κομμάτια απὀ την ἴδια την ψυχή µας, την Ψυχή του έθνους μας. Μέσα στο κάστρο της Κερύνειας αφήσαμε ένα µέρος απὀ την παράδοση, την ἱστορία µας. Το αρχαίο ελληνικό καράβι, που έλπιζε ότι θα Ἄρισκε εκεί την ηρεμία µετά από περιπέτειες 2.200 χρόνων. Μια µεγάλη αἴθουσα του φρουρίου διαρρυθµίστηκε κατάλληλα για να φιλοξενήσει το καράβι, ενώ σε µια δεύτερη αίθουσα έγινε η έκθεση των αντικειμένων που βρέθηκαν στο ναυάγιο. Το πλοίο - ποιι ταξίδειιε την εποχἠ του Μεγάλου Αλεξάνδορυ - βυθίστηκε σε απόσταση μικρότερη απὀ ένα μίλι ἑξω απὀ το αρχαίο λιμάνι της Κερύνειας, Η ανάλυση µε τη µέβοδο του ραδιάνθρακα 14 απὀδειξε ως χρονολογία βύθισης το 988 π.Χ. - 262 π.Χ. Με την ἴδια μέθοδο καθορίστηκε ως χρονολογία κατασκευής του καραβιού το 389 π.Χ. - 944 μ.Χ. Άρα το πλοίο είχε ταξιδέψει γύρω στα 80 χρόνια, αρκετά µεγάλο χρονικό διάστηµα, όταν βυθίστηκε. Στο τελευταίο ταξίδι έπλεε κατά µήκος των ακτών της Μ. Ασίας στάθµευσε στη Σὰάµο, την Κω, τη Ρόδο κι έφτασε στην Κύπρο μεταφέροντας 400 αμϕορείς µε λάδι, κρασί και αμύγδαλα’ ανευρέθηκαν πάνω απὀ 9.000 αμύγδαλα στο σκάφος. Στο εσωτερικό του πλοίου ήταν τοποθετημένες σε τρεις Η πολιτιστική κληρονομµια µας Για µας τους Κερυνειώτες το αρχαίο καράθι και το οµοίωμα τὸν «Κερύνεια 2» έχσυν γίνει ταυτόσηµα σύνολα µεγόλης ὀηµασίας. Το αρχαίο καρόθι εἶναι επιστημονικά αποδεδειγµένο ότι ήταν Ελληνικό και έπλεε σε περιοχές καθαρά Ἑλληγικές. Αυτό το γεγονός δείχνει και σποδεικνύει σ᾿ ολόκληρη την υφήλιο, για µια ακόµη φορά, µε µια απλή σύγκριση του Χθες και του σήµερα, πόσο | σωστό είνα! το δόγμα της ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗΣ, για προοδευτική συρρίκνωση του Ἑλληνικού χώρου, και ὑποθάλλει σε όλους µας το τρομερό ερώτημα Πότε Πώς και ποιοι θά σταματήσουν την πρόοδο του δόγµατος αυτού. Η ύπαρξη του αρχαίου καραθιού στον Κυπριακό χώρο, στα γερά της Νεράιδας Πόλης του Πράξανδρου, δείχνει για µια ακόµα φορά τη ρίζα κατους δεσμούς, εμπορικούς και πολιτικούς, της Πόλης και Επαρχίας της Τουρκοκράτούµενης τώρα Κερύνειας, την καθορά Ἑλληνική ρίζα που έρχεται πέρα από τα σύνορα της Ακροκορυνθίας ξεκινώντας σπὀ την Αρκαδία και καταλήγοντας στους πρώτους Αρκάδες-Κερυνειώτες. Το αρχαίο Ελληνικό καράθι της Κερύνειας ανακαλύφθηκε το 1965 µόλίς 9 χρόνια πριν την Τουρκική Εισθολή. Όχι απὀ Τούρκο ψαρό όπως λέει στους ξένους επισκέπτες ο λεπουργός του Ντενκτάς στο κάστρο της Κερύνειας, Κάποιοί άλλοι σποφεύγούν εντελώς νο αναφέρουν σε ποῖον οφείλεταίη ανοκάλώψη, | και ἄλλοι λεν στι Ἀρέρηνε από nvm σειρές 29 μι βόπετ ος, που φαίνεται ότι χρησίμευαν και ως εμπόρευμα και ως σαβούρα. Το καράβι εἰχε πλήρωμα τέσσερις ναύτες, όπως μαρτυρείται απὀ τα ατομικά τους αντικείµενα. Μεταξύ των ευρημάτων περιλαμβάνονται τέσσερις αλατιέρες, τέσσερα κουτάλια, τέσσερα δοχεία λαδιού, τέσσερα κύπελλα και µια µεγάλη ορειχάλκινη χύτρα. Στην πλώρη του σκάφους βρέθηκαν πάνω απὀ τρακόσια µολυβένια βαρίδια για δίκτυα, πράγμα που αποδεικνύει ότι οι ναύτες ψάρευαν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους. Μαζί µε τις πληροφορίες για τον τρόπο ζωής των ναυτών και το εμπόριο της εποχής εκείνης μαθαίνουμε και για τον τρόπο ναυπήγησης των σκαφών στους αρχαίους χρόνους. Χρησιμοποιήθηκε για την καταοκευἠ ξύλο πεύκου µε ο... επένδυση απὀ λεπτά φύλλα μολυβιού. Εντύπωση προκάλεσε η παρατήρηση ότι οι αρχαίοι ναυπηγοί άρχιζαν απὀ την καρίνα και µετά πρόσθεταν τις πλευρές στερεώνοντάς τες µε χάλκινα καρφιά. Σήµερα γίνεται ο οκελετός πρώτα και µετά μπαίνουν τα εξωτερικά σανίδια. Η κεραία, όπου τοποθετούσαν το μοναδικό πανἰ του πλοίου, ανυψωνόταν µε τη βοήθεια ξύλινης τροχαλίας. Κατά τη στιγµή του ναυαγίου το πανί ἦταν μαζεμένο στην πρύμνη, όπως μαρτυρούν οι εκατό µολυβένιοι κρίκοι που παράµειναν εκεί. Το 19676050 από πενήντα δύτες αρχαιολόγους, φοιτητές και τεχνικούς Ἀρχαιολογική αποστολή. Ίο αρχαίο καράδ! της Κερύνειας θρέθηκε γύρω στο μεσημέρι του Σαθδότου, 320 Νοεμδρίου του 1965, απὀ τον Ἕλλη νά Κύπριο Ανδρέα Ματθαίου Καρίόλου, Κερυνειώτη, μέλος της Ελληνοκυπρισκής κοϊνότητας πού ζούσε σαν αυντριπτική πλειοψηφία στην Επαρχία Κερύνειας μέχρι την άνανδρη Τουρκική Εισθολή στο νησ!, το Ἰ9Τ4. Από τότε πολλοί προσπαθούν να αλλάξουν την ιστορία, να οθήσουν κάθε τι Ελληνικό, ακόµη και το όνοµα αυτού πού το ανακάλυψε και σε λίγο το καράθι Θα γίνει και ιστορικά τουρκικό. Όπως διπλωμµοτικά το ονομάζουν σκάφος της Ανατολίας! Το ομοίωμα του καραθιού, το «Κερύνεια 2», τώρα, µας επαναφἑρει στην πραγματικότητα. Το νέο καρόθι, το «Κερύνεια 2» για µας τους Κερυνειώτες έχει γίνει σύµμθολο και µαρτυρία, ἑνας σπόνδυλος στη οπονδυλική στήλη, τροφή στην ελπίδα, που µας κρατά ακόµη στη ζωή. Σύμθολο αγώνα και νερού, ἔσως ακόµη και αιματηρού, καθήκοντος το «Κερύνεια 25 ονοζητά τώρα την αρχική του πορεία για το Ελληνικό ληµάνιτῃς Κερύνειας, και αναζητά «αναζητά πραγματικά άξιο πλήρωμα, ἄξιο καπετάνιο, ἆξιο λαό για Την επιστροφή... Άραγε θα τους δρει στη δική µας γεγίά Ἀπό ομιλία Ίου 1, λαύκου Καρυόλου. 3/Τ/1985 στην an Apvoxontey βοηθούς ερεύνησε το ναυάγιο µε σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους, όπως π.χ. η στερεοφωτογραφική, το χαρτογράφησε και το ανέλκυσε στην επιφάνεια. Τα κομμάτια του ξύλου τοποθετήθηκαν πρώτα σε δεξαμενή µε γλυκό νερό και στη συνέχεια ενδυναµώθηκαν µε ρα!γ- ethyline glycol. AxoAou6nos η διαδικασία της συναρμολόγησης του πλοίου. Όμως η Οδύσσεια, που άρχισε πριν 22 αιώνες, δεν τέλειωσε. Νέες περιπέτειες ήρθαν να ταράξουν την ησυχία... 1974... «Τους λαιστρυγόνες και τους κύκλωπες, τον άγριο Ποσειδώνα µη Φοβηθείς...»».