Back

Διαμαρτυρία της «Αδούλωτης Κερύνειας» για το θέμα της απαγκίστρωσης

ae © Διαμαρτυρία της «Αδούλωτης Κερύνειας» ee af = για το θέµα της απαγκίστρωσης Με αφορμή την τελευταία δολοφονίατου Ελληνοκύπριου Εθνοφρουρού µέσα στην «ουδέτερη ζώνη» στη Λευκωσία, γΝεται πάλι λόγος για «απαγκἰστρωση», µόλιστα εμάς µέχρι το Τρόοδος και των Τούρκων µέχρι τον Πενταδάκτυλο. Όπως έχουµε ὁηλώσει και στο παρελθόν ὅταν πρωτοδηµιουργήθηκε το θέµα της «απαγκίστρωσης» το 1989, η εγκατάλειψη των στρατιωτικών µας θέσεων απέναντι απὀ τον Τούρκο εισβολέα, η οποία μάλιστα να γΝει κατόπιν συμφωνίας και µε τα Ηνωμένα Εθνη καιως αποτέλεσµα της «απαγκίατρωστης», να εγγυούνται το σημερινό «στάτους κβο», αποτελεί ακόµα µια έκφραση αποδοχής των τετελεσμένων της Τουρκικής εισβολής και κατοχής. Η οποιασδήποτε ἑκτασης στρατιωτική απαγκίστρωση αποτελεί κατὰ τη γνώµη µας συνέχεια της πολιτικής τοι σταδιακού ξεπουλήµατος των κατεχοµένων εδαφών µας στους Τούρκους, η οποία ακολουθήθηκε απὀ το 1974 µέχρι σήµερα και της προσπάθειας που γίνεται για αποδοχή των τετελεσμµένων της εισβολής. Αυτή η πολιτική του σταδιακού ξεπουλήματος της κατεχόμενης Κύπρου εκφράστηκε μέχρι τώρα ώς ακολούθως α) Με την απαράδεκτη ανταλλαγή πληθυσμών β) Με την αποδοχἠ της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ὡς λύσης στο Κυπριακό Πρόβλημα και την υποβολή Διζωνικού χάρτη. Υ) Με την αποδοχἠ της πολιτικής ισότητας της μειοψηφίας του {855 µε την πλειοψηφία του 82%. δ) Με την αποδοχή τῆς αρχής ὁτι στην ζώνη που θα διοικούν οι Τουρκοκύπριοι θα έχουν πάντοτε την πληθυσμιακή πλειοψηφία και την πλειοφηφία στην Ιδιοκτησία γης. 8) Με την αποδοχή επιβολής περιορισμών στην εφαρµογή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ελληνοκυπρίών προσφύγων για να είναι δυνατή η εφαρµογή της λύσης της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Ὁ Μετην σιωπηρή εκ µέρους µας αποδοχή της απαλλαγής της Τουρκίας, απὀ την κατηγορία του εισβολέα και κατακτητή και την απαδοχή της ως τρίτου ενδιαφερομένου μέρους που θα βοηθήσει στην επίλωση µιας διακοινοτικής διαφοράς, στην Κύπρο. Αυτό επετεύχθη µε την εγκατάλειψη των προσφυγών µας στον ΟΗΕ. ιδιαίτερα την Ολομέλεια του Οργανισμού. Αυτό επετεύχθη µε την συνειδητή αποφυγή κατάθεσης προσφυγών σε Διεθνήδικαστήρια µε τις οποίες να καταγγέλλεται η Τουρκία για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε στην Κύπρο. Δηλαδή ()) Τον παράνομο εποικισμό των κατεχοµένων µε εποίκους, (0) Την εγκληματική παρεμπόδιση της εξακρίβωσης της τύχης των αγνοουμένων µας. (1) Την εγκληματική σύληση και καταστροφή της Πολιτιστικής µας κληρονομιάς και των εκκλησιών µας στα κατεχόμενα. (ν) Την καταστροφή και κλοπή κινητής περιουσίας των προσφύγων µας, (9) Τον σφετερισµό και παράνομη εκμετάλλευση περιουσίων μας και εισοδημάτων απὀ τις περιουσίες µας. Νὴ Τις εγκληματικές δολοφονίες αόπλων, όπως οἱ περιπτώσεις των 7 εθνοφρουρών µας (Μῆ Τη συστηματική συρίκνωση του αριθμού των εγκλωβισμένων µας, Ελλήνων και Μαρωνιτών. στ] Με την ανογωγή του Κωπριακού απὀ Διεθνούς Προβλήματος εισβολής, κατοχής καὶ καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε θέµα Διακοινοτικὴς Αιαφοράς με το να δεχθούμε να συζητούµε ποσοστά εδάφους που θα παραχωρηβούν, ή θα επιστραφούν, περιορισμούς στα Ανθρώπινα Δικαιώματα κλπ. Το ότι σκοτώθηκε ακόµα ένας εθνοφρουρὀς µὲσα στην «ουδέτερη ζώνη» δεν αποτελεί δικαιολογία για περαιτέρω υποχωρήσεις προς την κατοχή. Αντίθετα η δολοφονία που 8οπλου εθνοφρουρού πρέπει να µας αφυπνίσει στο γεγονός ότι απέναντι µας εξακολουθεί να ευρίσκεται Τουρκικός στρατός κατοχής, πάνοπλος και ορκισμᾶνος Via να προχωρήσει και παρακατω. Ο Αττίλας δεν κατάκτησε για το καλό του τόπου Είναι καταρά --και έτσι σόμπεριφέρεται Θα πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να συμπεριφερόμαστε µε εγκληματική αφέλεια η οποία θα µας στοιχήσει νέα δεινά. Αν ο άτυχος εθνοφρουρός υποτίµησε τον Τούρκικο κίνδυνο και του στοίχισε τη ζωή, το γεγονός ότι όλοι εμείς οι ὑπόλοιποι, λαός και Ηγεσία υποτιμούμε µε τον ἰδιο τρόπο την τουρκική κατοχή και προσπαθούμε να κολακεύσουμµε και να εξευµενίσουµε τον κατακτητή µέσα and THY ὁλη πολιτική συμπεριφορά µας, θα πάθουµε ακριβώς τα ἴδια. Θα επιτρέψουμε ἀνανδρα να «δολοφονήηθεί« το Κράτος µας, και να εξαφανιστούµε σαν Λαός. Η µόνη ρεαλιστική και λογική επιλογή του µας απομένει είναι να γιγαντώσουµε αποφασιστικά απέναντι του κατακτητή τόσο στον στρατιωτικό όσο και το διπλωματικὀ τοµέα. Αυτή δε η απόφαση µας πρέπει να εκφράζεται µέσα απὀ κάθε εκδήλωση της καθημερινής µας ζωής, Όλη αυτή η ευμάρεια και ο υπερκαταναλωτισμός αποτελούν νάρκη κάτω από τα πόδια µας η οποία αργά η γρήγορα θα εκραγεί. Γύ αυτό εµείς λέμε ότι η ιδέα για «απαγκίστρωση» οποιασδήποτε µορφής και έκτασης πρέπει να εγκαταλειφθεί. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να αξιοποιηθεί ουσιαστικά ολόκληρος ο Λαός σε ενεργό υπηρεσία τόσο κατά µήκος της γραμμής αντιπαράθεσης, όσο και στα μετόπισθεν, για να θωρακίσουµε τα ελεύθερα εδάφη µας, αλλά και για να είµαστε έτοιμοι και για κάθε ἀλλο ενδεχόμενο. Αυτός ο τόπος και αυτός ο Λαός αφέθηκε εγκληµατικα ανοχύρωτος και λεία στους Βάρβαρους του Αττίλα µία φορά το 1974. Με κανένα τρόπο δεν επιτρέπεται επανάληψη της ἴδιας τραγωδίας. Από το Σωματείο ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΚΕΡΥΝΕΙΑ