ΤΑ ΛΑΘΗ TQN METAAQN Αὐτὸ τὸ ἄρθρο ἀναδημοσιεύ- εται μὲ τὴν εὐγενῃ ἄδεια τοῦ READER’S DIGEST. Ὅταν τὰ παιδιὰ τῶν δέκα χρονῶν, στὸ τμῆμα τῆς κ. ᾿Ημογκὶν Φρὸστ τοῦ Κατηχητι- κοῦ Σχολείου τοῦ Μπρούκσαῖτ, τῆς Νέας Ὑερσέης, ρωτήθηκαν ποιὰ λάθη βλέπουν στοὺς µε- γάλους καὶ στὶς µεγάλες, εἶπαν |: τὰ ἑξῆς: 1. Οἱ μεγάλοι δίνουν ὑποσχέ- σεις τὶς ὁποῖες εἴτε λησμονοῦν ὁλότελα, εἴτε θὰ σοῦ ποῦν ὅτι δὲν ἦταν ὑποσχέσεις μὲ τὴ ση- µασία τῆς λέξεως, ἢ τὸ πολὺ πολὺ ὅτι πιθανὸ νὰ ἦταν μιὰ ὑπόσχεσι. 2. Οἱ μεγάλοι δὲν κάµνουν τὰ πράγματα ποὺ συνεχῶς λέγουν στὰ μικρὰ παιδιά νὰ κάµνουν, δηλ. δὲν εἶναι οἱ ἴδιοι τόσο τα- κτικοὶ στὶς ὑποθέσεις τους, τόσο ἀξιοπρεπεῖς καὶ δὲν λένε πάντα τὴν ἀλήθεια. 3. Of μεγάλοι δὲν ἀφίνουν τὰ παιδιά τους νὰ ντύνώνται μὲ τὸν τρόπο ποὺ αὐτὰ. θέλουν, οἱ ἴδιοι ὅμως ποτὲ δὲν ζητοῦν τὴν γνώµη ἑνὸς μικροῦ γιὰ τὸ πῶς νὰ ντύνωνται. Όταν οἱ μεγάλοι πηγαίνουν σὲ κάποια διασκέδασι, φοροῦν ὅτι τοὺς κατέβει στὸ κεφάλι, χωρὶς νὰ νοιάζονται ἂν ἔτσι ποὺ εἶναι ντυµένοι φαίνονται πολὺ παρά- ξενοι, ἢ ἂν τὰ ροῦχα εἶναι λεπτὰ κι’ ἀκατάλληλα γιὰ τὸν καιρό. 4. Οἱ μεγάλοι ποτὲ δὲν ἀκρο- ἀζονται μὲ προσοχὴ σ᾿ ὅσα τοὺς λένε οἱ μικροί. Πάντα ἀπο- φασίζουν προκαταβολικά γιὰ τὴν ἀπάντηση ποὺ θὰ δώσουν. 5, Οἱ μεγάλοι ποτὲ δὲν όμολο- γοῦν ὅτι ἔκαναν λάθος. Πάντα ἐπιμένουν πὼς εἶναι σωστοί, ἢ ὅτι εἶναι κάποιου ἄλλου τὸ λάθος. 6. Οἱ μεγάλοι διακόπτουν τὰ παιδιὰ κάθε στιγμὴ σὰν μιλοῦν χωρὶς ν᾿ ἀντιλαμβάνονται ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό. ᾿'Αν ἕνας μικρὸς διακόψη τὴν κουβέντα ἑνὸς μεγάλου, θὰ τοῦ yivn ἐπίπληξη ἢ θὰ πάθη κάτι χει- ῥρότερο. 7. Οἱ μεγάλοι ποτὲ δὲν κατα- λαβαίνουν γιατὶ τὰ παιδιὰ προτιμοῦν ἕνα ἰδιαίτερο πρᾶγμα --ἕνα ὡρισμένο χρῶμα, σχέδιο, Besse wee VO ἢ μέγεθος, ᾿'Αν εἶναι κάτι ποὺ στοὺς μεγάλους δὲν προξενεῖ ἐντύπωσι, ἔστω κι ἂν τὰ παιδιὰ ἔδωκαν τὰ χρήµατα τους νὰ τὸ πάρουν, αὐτοὶ πάντα θὰ ποῦν «δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω τὶ ᾿ χρειάζεσαι αὐτὸ τὸ σκουπίδι». 8. Κάποτε οἱ μεγάλοι τιμώ- ροῦν τὰ παιδιὰ χωρὶς νὰ ὅ- πάρχη σοβαρὸς λόγος. Δὲν εἶναι σωστὸ ἂν τὸ παιδὶ ἔφταισε ἐλάχιστα, οἱ μεγάλοι νὰ τοῦ θίγουν δυσανάλογα τὸ φιλότι- μο. ᾿'΄Αλλες φορὲς μπορεῖ τὸ παι- δὶ νὰ κάµη ἕνα σοβαρὸ σφάλμα Κι ὁ μεγάλος νὰ τοῦ πῆ πὼς θὰ τὸ τιµωρήση, μὰ δὲν τὸ τιμωρεῖ. Σὲ τέτοιες περιπτώσεις κανένας δὲν ξεύρει τὶ θὰ κάµη ὁ μεγάλος ἐνῶ ὁ καθένας πρέπει νὰ ξεύρη. 9. Οἱ μεγάλοι μιλοῦν πάρα πολὺ γιὰ τὰ χρήματα, τὰ ἔξοδα καὶ τὰ παρόμοια, μὲ τρόπο ποὺ σὲ τροµάζουν. Λέγουν ὅτι τὰ χρήματα δὲν ἔχουν τόση σηµα- σία, ἀλλὰ μὲ τὸν τρόπο ποὺ μιλοῦν γι’ αὐτά, τὰ παρονσιά- ζουν ὅτι εἶναι τὸ πᾶν στὴ ζωή. 10. Οἱ μεγάλοι μιλοῦν πολύ, μὰ ἂν τὰ παιδιὰ κάµουν τὸ ἴδιο κι ἐπαναλάβουν τὶς ἴδιες λέξεις γιὰ τὰ ἴδια ἄτομα, οἱ μεγάλοι θὰ ποῦν ὅτι εἶναι ἀνάγωγα. 11. Οἱ μεγάλοι ζητοῦν νὰ μαθαίνουν τὰ μυστικὰ τῶν παι- διῶν. Πάντα φαντάζονται πὼς ὑπάρχει κάτι τὸ κακό. Ποτὲ δὲν πιστεύουν ὅτι μπορεῖ νὰ πρό- κειται γιὰ μιὰ εὐχάριστη ἔκπλη- ξι. 12. Οἱ μεγάλοι πάντα μιλοῦν γιὰ ὅσα ἔκαμναν καὶ γιὰ ὅσα γνώριζαν ὅταν ἦταν δέκα Χρο- νῶν, μὰ συνήθως φαίνεται ὅτι δὲν μποροῦσαν νὰ εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα ὅπως τὰ περιγρά- φουν. Δὲν ο ον νὰ σκε- φτοῦν τὶ ἴδέες θὰ εἶχαν ἂν ἦταν σήµερα δέκα χρονῶν.