Back

ΚΥΠΡΟΣ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΖΟΜΕΝΗ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΑΤΟΛΜΙΑΣ

ΚΥΠΡΟΣ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΑΤΟΛΜΙΑΣ Ο κ. Πέτρος Θεοδωρακάκος, επίτιμος καθηγητής Ε.Μ. Πολυτεχνείου και Πρόεδρος του Συνδέσμου «Οἱ ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΑΚΡΙΤΩΝ», δημοσίευσε στην εφημερίδα «Ο ΠΑΛΜΟΣ ΤΩΝ AKPITQN», nov αποτελεί εκφραστικὀ ὀργανοτουπιο πάνω Συνδξσµου, το ακόλουθο άρθρο µε τίτλο: «ΚΥΠΡΟΣ, ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΕΝΗ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΑΤΟΛΜΙΑΣ». «Εἶναι επικίνδυνο ἡ και πολλάκις µάταιον πράγµα να ερχώµεθα αντίθετοι προς τους κρα- τούντας και μάλιστα προςτο επικρατούν πνεύμα της εποχής: «Δεινόν προς κἔντρα λακτίζειν» ἔλεγον οι Αρχαίοι, αλλά ἔλεγον και το «θαροεῖν χρη», διότι εὰν χάσωµεν το θάρρος µας εἶναι βεβαιον, ότι θα χάσωμεν τα πάντα. Εκτός δε αυτού η παρασιώπησης λαθώὠν ἡ και εγκληµά- των των κυβερνώντων, φίλων και μή, εἶναι συ- νενοχἠ ἡ δειλία. Προς τούτο αι κατωτέρω σκέψεις και αλή- θεια! δεν αφοροὺν ἕνα κάποιον κόμμα, αλλά όλους όσους εκυβἔρνησαν την ταλαΐπωρον Πα- τρίδα µας απὀ Δθετίας και πλξον και ανεµείχθη- σαν ενεργὠς εἶτε εχειρίσθησαν το μεγάλον Εθνικόν θὲµα της Κύπρου. Η Κύπρος αγχομὲνη και σπαράσσουσα und το πᾶλμα του βάρβαρου Αττίλα, υφίσταται τα επακόλουθα της κακἠς πολιτικής, των λαθὠν και παραλείψεων της απρονοησίἰας και ασταθεί- ας τών πολιτικὠν µας αρχόντων, τόσο των εν Αθήναις, ὁσο και των εν Λευκωσίᾳ κυβερνὼν- των. Το δεινὸν εἶναι ὁτι ενώ οἱ άρχοντες αυτοί ἔρχονται και παρξρχονται, όμως τα τραγικά εις της απροβλεψἰας κᾶιτης µαταιοδοξίας λάθη των παραμµξἔνουν, επαυξάνοντα συνεχὠς μεχρι και σήμερον το δράµα του Ελληνισμού εν γᾶνει. Ιδιαιτξρως η µικροπολιτικἠ των εν Αθήναις κομμάτων, οἱ ακατάλληλοι διπλωματικοί χειρι- σµοί, το τυφλὀν αντιπολιτευτικὀν πνεύμα και η καλπάζουσα μέχρι μανίας Φφιλαρχία και µαταιο- δοξία του Κυπρίου ρασοφόρου ηγεµόὀνος, συνε- τἔλεσαν ὥστε το γνωστὸν και ευρέως χρησιµο- ποιούμενον υτιό των ᾿Αγγλων δὀγµα, «Διαῖρει και βασίλευε», να ἔχει πλήρη επιτυχίαν επἰ του Κυπριακού θέματος. . Δεν εἴναιτου παρόντος να παραθἔσωµεντα λάθη και τας τόσας απωλεσθείΐσας ευκαιρἰας αι οποίαι υπήρξαν ακόµη καιπροτης ενάρξεωςτου ηρωϊκοῦ αγώνος της ΕΟΚΑ, ὁσον και τας μετά απ᾿ αυτὸν, δια να επιτευχθεῖ μία παραδεκτἡ λὺ- σις του Κυπριακού προβλήματος. Θαπεριορισθὠμεν ειςτοθλιβερὀν γεγονὸς, ὁτιη Κύπρος ευρίσκεται σήμερον ακρωτηριασμξ- νη και ατιµαζομἔνη, χωρὶς ουδεμίαν ουσιαστικήν βοήθειαν προς εξουδετερωσιν του κτηνώδους σφαγξως και βιαστοῦ της Αττίλα--Μεμέτ. Τα κροκοδεϊΐλια δάκρυα και τα ευχολόγια των Φαρισσαϊων της οικουμὲένης, δεν εἰναιικανά να αναχαιτίσουν το µίσος καιτην βαρβαρότητα των αιμοβόρων στιφὠν της Ασιατικής κατάρας. Εάν η Διεθνής κοινωνία και δη οι ισχυροϊ της ηµἔρας, Ανατολής και Δύσεως επίστευον εις ό,τι διακηρύσσουν, ὡς δίκαιον και ἔντιμον, δια τους ανθρώπους, θα συνελάμβανον απὀ του ωτίου τον κακουργούντα Αττίλαν και δ᾽ ενὸς λακτίσµατοςθατον απεμάκρυνον από την αιμά- σουσαν Κύπρον, καλοῦντες τους κατοικούντας αυτήν εν πλἠρει ελευθερίᾳ να αυτοκυβερνη- θούν. Τούτο, θα ήτο μία πρἀξις αποδόσεως δικαι- οσύνης και επιβολἠς του ηθικού κανόνος μεταξύ των λαών. Δυστυχώς όμως τον κόσμο των ισχυρὠν κυβερνά το ψεύδος, η απάτη και του κέρδους το ακόρεστον αἴσθημα, ενώ η αλήθεια, η αρετή και η δικαιοσύνη περιφρονούνται, ἦ τίθενται υπὀ το μόδιον. Αι εκδηλώσεις αποτροπιασμοῦύ δια τα δια- πραχθᾶντα ἡ διαπραττόµενα εγκλήματα των Τούρκων, αι συστάσεις οργανισμών, η ἔκφρασις λύπης και στενοχωρίας, διαφόρων κυβερνἠσε- ων ἡ διασήµων προσώπων προς τας ορδάς του σοσιαλιστού Ἑτσεβίτ, ἡ του δικτάτορος Εβρὲν, εἶναι βἔβαιον, ὁτι δεν φέρουν οὖτε πειθώ, οὖτε φόβον. Η μόνη πειθώ την οποίαν υπολογίζουν και θα εἶναι ασφαλώς αποτελεσματική δια τους πι- λαφολάτρας «Μεμέτηδες», εἶναι αυτή η οποία εξξρχεται πυρίνη απὀ την κάννη του ὁπλου, Το ὁπλον αυτό όμως χρειάζεται νδὺν, τὀλ- --μην και αυτοθυσίαν, ὀχι μόνο λεονταρισμούςσκαι ανύπαρκτον εθνικἠν υπερηφάνειαν. Οι κυβερνήται των γενεών του 1912---1913 και του 1940- -4] δεν ζουν δυστυχώς για να ορ- γανώσουν, να εμφυχώσουν και να συναγείρουν τον Ελληνισμόν, ώστε να αντισταθῇ εις την Εθνικήν ταύτην ταπείνωσιν και εν ανάγκῃ να τιµωρήσῃ σκληράτην ατιµίαν καιτοθράσοςτων οπιοφἀγων της Ασίας. Και πρώτοι ας το εστερνισθούν οι Κὐπριοι παραδειγματιζόμενοι απὀ τα παλληκάρια του Διγενή και ας µη περιμένουν τους άλλους να χύσουν το αἵματους, ενώ οι ἰδιοιθα επιδιώκουν τον πλουτισμό και την ασφάλειαν δια της φυγἠς στο εξωτερικὀν. Η ελευθερία κερδίζεται µε αἷμα και µε μεγάλας θυσίας. Μαζί δε µε τους Κυπρὶ- ουςπρπει να συμπαρασταθώμεν ὁλοιοι EAAn- νες, ὀπου κι αν ευρισκώμεθα, ολόκληρος δηλα- δἠ ο Ελληνισμός της οικουµένης χωρὶς εξαιρξ- σεις. Ο κὶνδυνος περαιτερω συρρικνώσεως ἡ και αφανισμοὺ του Ἑλληνισμού εἶναι μεγάλος. Ἡ εθνική ταπεΐνωσις του 1974 ἔχει αμαυρώσει την αἴγλην του Ἑλληνικού μεγαλείου και ἔχομεν γἱ- νει καταγξλαστοι ενώπιον της απορούσης av- θρωπότητος, για το εθνικὀν µας κατάντηµα. Βεβαϊως ἔχομεν σήμερον την κακἠ μµοίραν να στερούμεθα ισχυρών και ικανών ηγετών, δια να οδηγἠσουντο ἔθνοςειςτον δρόµοντης Τιμής και του ἱστορικού ΧἈρξους, αλλά όμως εἶναι και- ρὸς να ενθυμηθώμµεν, ότιτων Ελλήνων οι δυνα- τὀτητες εἶναι τεράστιαι και απεριὀρισται, αρκεὶ να ομονοήσουν ἔστω και την τελευταἰαν στι- γµἠήν, για να καταπλήξουν πάλιν τον κόσμον και να µεγαλουργήσουν ὡς Φυλή.»