Back

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΠΙΕΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ Ο ΣΤΑΥΡΑΗΤΟΣ ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ

ΣΕΛΙΔΑ 8 ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΠΙΕΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ Oz TOY MAXAIPA - - OZTAYPAHT ΗΗΡΩΊΤΚΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ -ΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΑ «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ) ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ ΛΙΓΕΝΗ «Το πρωΐ της 3ης ΜΙαρ- Τίου, περί τα ξημερώματα, ΄Άγγλοι στρατιώται ἠρχι: σαν τας ερεύνας πξριξ του κρησφυγέτου και εφώνα- ἔαν τον Αυξεντίου ονοµα- ὀτικώς και τους άνδρας του να εξέλθουν. Ο Αυξευτίου διέταξε τους τέσσαρας συντρόφους του να εξὲλ- Βουν ταυ κρησφυγέτου. «Ε- γώ, τους εἶπε, θα πολεμήσω και θα πεθάνω. Πρὲπει να πεθάνω». ΈΕπανξλαβε το «πρῖπει να πεθάνω» Τέσσα- Pas φορὰς και κάθε φορὰ που το επαναλάµβανε το πρόσωπό του εφωτίζετο περισσύτερον µε μίαν λἀμ- viv υπερκοσμίαν και ἄκτι οοβόλον, Οι τέσσαρες άνδρες ε- φετέλεσαν την διαταγήντου αρχηγοῦ των και εξήλθον που κρησφυγέτου. Οι στρα- πιώται εγνώριζον, ὁτι εντὸς αυτού ευρίσκοντο πέντε, μεταξὺ των οποίων και ο Αυξεντίου. Διά τούτο, όταν εβεβαιώθησαν, ὅτι οὗτος δεν εξήλθεν ἔγιναν νευρι- κοὶ και ἠρχισαν να ουρλί ζουν κυριολεκτικώς, καλούντες επανειλημμένως τον Αυξεντίου να εξἔλθη α- πό το κρησφύγετον. «Ἔβγα ἔξω, του εφὠναξαν, γιατι θα σου ρἴξουμε βόμβες και θα σε σκοτώσουµε», Μια pin αωτομάτου ἠκούσθη απὸ το κρησφύγετον και ο Άγγλος δεκανεῦς Μπρά- ουν, ο οποίος εκάλει τον Αυξεντίου να παραδοθή, ε- σωριάσθη νεκρός. Ευθύςα- µέσως Ἅἑνας Άγγλος στρατιώτης ἔρριψε ν Χειροβομβίδα µέσα εις το κρηοφύγετον, η οποία και εξερράγη. Νέαι κλήσεις πων Άγγλων στρατιωτών προς τον Αυξεντίου διά να εξέλθη ἔμειναν αναπάντη- τοι. Εἰς εκ των συντρόφων του Αυξεντίου, ο Άυγου- στής Ευσταθίου, εστράφη προς τους Άγγλους καὶ τους εἶπε «ΓἼέθανε τῖ του Φωνάζετε» Τότε εἰς ᾿ΑΥ: Ύλος στρατιώτης τον αρπά- ζει και τον διατάσσει να εισέλθη εντὸς του κρησφυ- γέτου διά να βγόλη τον νε- κρὸν Αυξεντίου. ο Αυγουστής επιχειρεί να εἰ- σέλθη εντός του κρησφυ- γέτου και γνωρίζων, ότι ο Αυξεντίου ήτο εν ζωή, του Φωνᾶζει να µη πυροβολἠ- ση. Μόλις ο Αυγουστής ει- σήλθε, τότε εφώναξε αγγλιστὶ εις τους ᾿ Άγγλους «Ελάτε, τώρα εἶμεθα δυο». © Αυξεντίου εἶναι τραυματισμένος μᾶλλον ε- λαφρὰ εἰς τον λαιμόν καιτο γόνατον απὀ την ἔκρηξιν της Χειροβομβίδος. Και τὸ- τε αρχίζει ᾳ μάχη των δυο ανδρὼν κατὰ τών στρατιω- πῶν, οι οποίοι δις εφώρμη- σαν µε καταιγιστικἀ πυρά να εισέλθουν εντὸς του κρησφυγξτου και δις ηναγ- κάσθησαν να υποχωρή- gouv, 0 Avkevtiou anogasi- er réte va Kaun piav éfo- δον, Aiatagcer τον Αυγουοτὴν να ρίψη την µο- ναδικὴν καπνογόνον χειρο- βομβίδα, την οποίαν είχαν και υπό την κάλυψιν αυτής και των πυρών του Αυγου- στ, ο οποίος θα επροπο- ρεῦετο, να γίνη η ἔξοδος, Πράγματι, η βόμβα ερρἰ- Φθη, αλλᾶ το αυτόματον του Αωγουστή δεν ελει- τούργησεν αμἔσως, διότι ἡ- το ασφαλισμὲνον και οὕτω παρήλθε χρόνος, κατά τον οποίον τα αποτελέσµατα ε- ξηφανίσθησαν, Ἡ μάχη διήρκεσε οὕτω επὶ οκτώ ολοκλήρους κ. ρας, Χρόνος ο οποίας επὶ page εἶτε µε ανταλλαγἠν πυρών, εἶτε µε συνομιλίαν των δὺο πολιορκημένων, οι οποίοι ανεµνήσθησαν τα περασμένα, το ξεκίνημα του αγώνος, διὰ το οποίον αφιέρωσαν την ζωήν των και τας ελπίδας των για το μᾶλλον τούτου και του νη- σιού των. Ο Αυξενῄίου, αν- τιλαμβανόμενος πλὲον τον βέβαιον θάνατόν του, cine στον Αυγουστή. «Ὀσπόρος που σπείραμε, βλάστησε. ΄Ἀναψε και φοῦντωσε η Φλόγα στις καρδιές ὅλων των Ελλήνων, Τίποτε δεν μπορεί πια νατην σβύση.Η λευτεριά Θ᾽ ανατείλη ὅπου και νάναι και ο θάνατος µας θα την Φουντώση ακόµη περισσότερον», Αυτά και ἄλλα εκουβέντιαζαν µέσα εις το κρησφύγετόν των, πολεμούντες µε τον χάρον και ελπίζοντες, ὅτι θα κρα- πήσουν ἕως το βρᾶδυ,οπό- τε υπὸ την κάλυψιν του σκότους Θα επεχείρουν νἒ- αν ἔξοδον. Οἱ Αγγλοιόµως λυσσώντες διὰ την ανἔλπι- στον δι αυτούς αντίστασιν δύο ηρωικών παλληκαρι- ὧν, βιαζόµενοι να τελει σουν το ταχύτερον και προ της νυκτός, απεφᾶσισαν να τους κάψουν ζωντανούς. Οὕτω ήρχισαν να ρίχνουν βενξίνην επὶτου κρησφυγὲ- του του. Τρεις εµπρηστικα! βόμβαι ερρίφθησαν κατό- τιν υπὸ των ᾿Αγγλων και πότετο κρησφύγετο ἦρχισε να μεταβάλλεται εις πυρο- τἔχνημα, Αι φλόγες περιξ- ζωσαν τους δύο ήρωες. 0 Αυξεντίου ανάμεσα εις τας Φλόγας διετήρησε την ψυ- χραιµίαν του. Κατά τον Αυ- γουστή, η ὀψις του ἦτο όπως πάντα γαλήνια. Δεν ε- Φαΐνετο τροµαγμένος και το ηθικόν του δεν εἶχε υπο- στὴ καμμίαν κάµψιν. Μετο ἴδιον ατᾶραχον ύφος, εἶπε τα τελευταία του λόγια προς τον σὐντροφόν του της µάχης «Μη Φοβάσαν». Ο Αυγουστής ξανακοῖ- ταξε προς το μέρος του Φλεγομένου πλὲον αρχη: γοῦ ταυ και πετάχτηκε ἔξω απὀ το κρησφύγετον, χω να τον αντιληφθούν οι Αγ: γλοι στρατιώται, µεελαφρά εγκαύματα εις το πρόσω- πον και τα χέρια, ενώ ο Γρη- γόρης Αυξεντίου εγίνετο ολοκαύτωμα και τραγικόν πυροτέχνηµα. ᾿Ητο η ώρα Ίδητης ης Μαρτίου 1987. Εξέλειπε ἕνας ήρωας αλλά οι ΄Αγγλοι, εὰν εγνώ- ριζοντους καρπούς, που θα επἔφερεν ο θἀάνατὸς του, ουδἔποτε θα διέπραττον την δολοφονίαν αυτήν. Δι- ότι επρόκειτο περὶ δολοφο- γίας και χρησιµοποιήσεως μεθόδου, η οποία αποτελεί στίγµα δι᾽ ἕνα σύγχρονον στρατὀν. Δεν ἦταν αρκετά γενναίοι ο) ᾿Αγγλοι στρα. ώται να εκπαρθήσουν το σ- χυρόν διά των µέσων, τα οποία διαθέτει εις σύγχρο- νος στρατός, δηλαδή µε τα όπλα, απὀ τα οποία διέθε- Tov αφθονίαν και µε τα ο- ποία θα Πδύναντο να µεταβάλουν εις ερείαια το οχυρόν των ηρωικὠνπαιδι- ώντης ΕΟΚΑ. Επροτίµησαν να κάµουν χρήσιν βενζίνης διά να τους καήσουν ζων- πανούς... Δίατὶ θα ἔπρεπε, σήμερον τουλὀχιστον, διά την Φὴμην του Αγγλικού στρατού να δικαΙολογ! σουν, διατὶ δεν ἔκαμαν Χρι σιν ὅλων των πολεμικών μέσων και κατέφυγαν ειςτο απάνθρωπον μέσον να πε- ριλούσουν τους πολιορ- κουµένους διά βενζίνης και νατους καὐσουν. Ο πεπολιτισµένος κό- σµος ερωτά: Διατ Αλλά και ὅταν ἠτο νεκρός ακόµη ο Αυξεντίου, κάρβουνο σχεδὀν απὀ την μέση και ε- πάνω ενώ το υπόλοιπον σώμα του εκαϊετο, οἱ στρα- πιώται εφοβούντα να εισέλ- θουν εντός του κρησφυγέτου να τον συλ- λάβουν... Ως εκ τούτου, ἕ- σπρωξαν διὰ της βίας τον Αυγουστήν, τον οποίον εἰ- χον ανακαλύψει σεκάποιον θάμνον όπου εκρύβετο, και τον διέταξαν να ανασύρη εκ που κρησφυγέτου τον Αυ- ξεντίου. Ο Αυγουστής εδο- κίμασε να τραβήξη τον γεκρὀν απὀ τα υποδήµατα, αλλά κάηκε μόλις τα ἦγγισε και πνιγμένος απὀ τους κα- πνούς πετάχτηκε ἔξω. Οἱ στρατιώται προσεπόθησαν να τον σπρὠξουν και πάλιν εντόςτου κρησφυγέτου διά να ανασύρη τον νεκρὀν, αλ- λὰ ούτος ηρνήθη. Τότεαπε- µάκρυναν μίαν μεγάλην πέτρα απὀ το κρησφύγετον και εφάνη ο Αυξεντίου ve- κρός... τσι πέθανε ο Αυξεντί- ου/... Ημοΐρατου επεφύλα- ἔε τον πλέον σκληρὀν θάνατον. Το κρησφὐγετὸν του θα παραμείνή ο Ιερώτε- ρος χώρος προσκυνήµατος δν όσους λατρεύουν την ε- λευθερίαν. Και ο ηρωικός θἀνατὸς του το Φωτεινόν παράδειγµα διὰ τας επιγι- γνομὲνας γενεάς. Με βαθύ- τατον πόνον, αλλά και µε υπερηφάνειαν επληροφο- ρήθην τον θάνατὸν του και ενώπιον της θυσίας του ευ- λαβικά κλίνω το γὀνυ, 0θά- νατᾶς του, όσον και αν ελύπησε το Πανελλήνιον, εγἔµισεν απὀ υπερηφάνει- αν την Ελληνικήν Κυπρια- κἠν ψυχἠν και της ἔδωσε την αυτοπεποΐθησιν, ὁτι µε τέτοια παλληκάρια η Κι προς δεν θα υποκύψη ποτε και θα νικήση. Και πράγματι εις τον πολεμικὀν τοµέα η Κύπρος υπήρξε ΝΙΚΗΤΗΣ.» {Γ, ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΙ Απομνημονεύμαται. Το ηρωϊκὗ ἔπος του 65-59, που ξαναζωντάνευοεν τας Θερμο πὔλας, το Αρκάδι και το Μεσολόγ. Ύιν ὅπου ο ᾿ Άγγλος αποικἰοκρότης, υπέστην στην πρωϊκῆν τότε Κὺ. προν, τον εξευτελισμὀν, και την ταπείνωσιν pe To ipa Kor Tac Budi: ας των ημιθέων της Κυπριακής Εθνικοφρόνου Νεολαίας με πρώτου τον αθάνατον Γρηγόρη Αυθευτίου, όπου ἔγινεν ολοκαύτωµαν χάριν πηοπατρίδος καιτης ελευθερίαςκαι απέσπασεν τον παγκόσμιο θαυμα. ομὸν. Με το σύνθημα της εθνικής. εξεγόρσεως της Ίης Απριλίου 1356, Ενόντια στον ΄Αγγλον σποικιοκρά, την, υπό του Βρυλικοῦ ΔΙΓΕΝΗ, σόµπασα η τότε νεολαία της pap τυρικἠς Μεγαλονήσου, συµµετι χεν ψυχἠ και σώματι στου τπτάνιον Εκείνων απελευθερωτικὀν µας αγώνα προς αποτίναξη του ΑΥΥΛΙ κοὺ Αποικιοκρατικού ζυγοῦ. Πολλά ανδραγαθήµατα ἔχει να αναφξρει η σύγχρονη κυπριακή Ἱστορική περίοδος του 56-09, διότι αποτελεί η εποχἠ εκείνη, φωτενό ορόσημο της εθνικής µας καταγω- γής, και θαυμασμόν ἐιεβνοὺς ακτι νοβολίας, όταν μάλιστα τα ολιγὰ ριθµα και σρατωτικὠς άπειρα ᾽αμοὔστακα παλληκάρια του θρυλι κοὺ ΔΙΓΕΝΗ, µε τους ηρωϊσμοὺς, Ίων, προκαλούσαν το δέος στας αμέτρητας και σιδηρόφρακτας στρατιὰς του Χάρηγκ. Η εθνικὴ αξιοπρέπεια και η θυσία τοῦ σταυ ραετοῦ του Μαχαιρά, που ἔπεσεν ψαχόμενοςυπὲρ βωμῶν και εστιών, µας ενσαρκώνει πίστην και θέληση vu ουνεχίσωμεν τον αγώνα µας προς αποτῖναξην του βαρβάρου Αττίλα. Ο Γρηγόρης Αυξευίου, µετο «ΜΟΛΩΝ. ΛΛΒΕ» του Αρχαίου ημών. προγόνου ΛΕΩΝΙΔΑ, και χαλουχημένος µετο νάμα της ελευ θερίας και προικισμένος µε εβνικὰ Ιδανικάτης φυλής μας, ἔπεσευ µαχό- Ῥενος στην σπηλιὰν του Μοχαιρό, καὶ ἔδωσεν. μαθήματα, πατριωτι σμοῦ στο ςιοχυροῦς θε κάσιαστου Αγγλικού ζωγού, ὅτι η ελευθερία των σκλαβομένων δεν µετράιαιού τε µε εκτάσεις, ούτε και µε εκατομ μύρια ανθρώπων, και ξιφολόγχων, Το ηρωϊκά οκεῖνο τέκνο της Ιύ- πρου, που γεννήθηκε απὀ αγρότες, γονείς στο χωριό Λύση στις 55 Φε. βρουαρίου 1928 αποφοίτησε το ελ ληνικὸ γυμνάσιο Αμμοχώστου και μετ ἔπειτα την σχολή εφεδρων αξιωματικών, ὅπωυ, διεκρίθηκε Sic τον ζήλο καὶ την αφοσίωσιν τοῦ προς την πατρίδαν. Στις 19 Μαρτί ου του 63, ο ανθυπολοχαγός τότε Γρηγόρης, γύρισε στην οκλαβομὲ- νη του πατρῖδο Κύπρο, εργαζόµε νος στα κτήµατα του πατέρα του, ἕως ὅτου ἦλθεν π ώρα των αραβώ, Ννωντουμµετην εκλεκτή της καρδιάς, του Ἀασιλική στις 21 Νοεμβρου 1953, στο Χωριό του Λύση, καὶ μετ ἔπειτα οὔζυγος του υπὀ ἀκρας μυ. σπικότητος στις Ἰ0/6/56, νύκτα. Ετσικυλούσεν οχρόνος, ὀτουστις. 20 Ἰανουαρίου του 55, ο θρυλικός, ΔΙΓΕΝΗΣ, κατέταξεν τον Αυξεντί- ου στον ιστορικὀ κατάλογον των. ουνεργατῶν του. όπου μετ΄ ἔπεπα µε το απαράμιλλον ἦθος. τον πα τριωτιομόν του, και τα ανθρωγαθή- pata tov, απέκτησετον βαθµόντου. υπ) αρχηγού της ΕΟΚΑ. καιαπότα πρώτα βήματα της στρατιωτικής, που στοδιοδροµίας στην θρυλικὴ Ε.ΟΚ.Α. ο Αυξεντίου προκολούσε τον θαυμασμόν στους γὕρω του, αλλὰ και το δὲος στους εχθρούς. του. Και τούτο, διότι, του εἶχεν γἶνει πίστις κα συνείδησης πως η αδὲσν Ἑλλάδα. διοκωνζει Ἱστορίαν και καλλιεργεῖ το πνεύμα οσν ὑψιστην. πνευµατικήν αξίσ και πως Ι ζωὴ χωρίς ελευθερὶα δεν ἐχεικανένα νό- ηρα. Το ολοκαύτωμα λοιπόν του Αυξεντίου και των ἄλλων ηρωϊκών πεσόντων τέκνων της Ε.ΟΙΚ.Α. αποτελεί φωτεινόν σύμβολον αντι οτάσεως και ορόσημον πίστεως και πατριωτισμού, γιοτὶ µας διδάσκει πωςη ελευθερῖατου κάθε Ἓλληνα, κατακτιέται µε αἷμα και θυσῖας και πως ο πόθος και τὸ εθνικό πάθος Ο συναγωνιστἠς του Γρ. Αυξεντίου, Αγωνιστής Αυγουστής Ευσταθίου, εξἔρχεται απὀ το κρησφύγετο, ὑστερ᾽ απὀ πολύώρη μάχη και κατόπιν προτροπήςτου Αρχηγού του. αλήῤωας µας του δὲ 4 µασκαρέδες καθ᾽ ἑδρα πατριώται γιά ελευθερία, κραπιέται και γιγαν- τῶνετα: drat ηχάς της ελληνικής ψυχής και κωμιὰ θναμης εἶναι ικα: νἡ να οταθεῖ εµπόδιον στον δρόµο της, που καιπόλη θα ξεσπάσει, και σαυλάβα ηφαιστείου θαπαρασύρει ὅλους εκείνους που στέκονται εµπό- διον στον σημερινό ογώνα µας ενάντια του τούρκου κατακτητοῦ. Με την οκέψιν µας πάντοτε πφος τους Βαφιοστεφανοµένους Maran, Δράκο, “Καραολή καιτὸσουςἆλλούσως και τον αβάνατον Ανξεντίοι: Ίου συµ βαδίζουυ µετους αθάνατε. Apwac του 21 και 40, αι δε ψοχα: των ov νοντώνται στον τόπο των θωριὼν των, που μετατρέπονται ιερὸν προσκύνημα, via Geax: υοἶασαν τα πὄντα, για να Ὄλουον αι μετ ἔπειτα γενεαὶ ελεύθεραι, ἕναν μυ. στικὀν και ακατάλυτον ὀρκον i δωμεν, ὁτι τον σπόρον που εκείνοι ἔσπειρον, ημεῖς 8ο τον ποτίζωμεν µε εθνικά ιδανικό και τερὰ πιστούω, Via να τον κάνωμεν να δώσει καρ. Ἀόν. επαναλαμβάνοντας τον τιτά- νιον καὶ ιερόν εκεῖνον αγώνα της ΕΟΚΑτου 55,προς αποτναξην του Τοῦρκου εισβολέως, Αλλά τι ειρωνία. Αἱ βυσίαι και το αἷμα των πηρωϊκῶν τέκνων της ΕΟΚΑ κατεσπηλώθησαν απὀ δεν λοῦς και ανίκανους ηγένας. οἱ οποῖοι σε ἕνα κλίμα ανηθίκου ουµ- βιβασμού, επεφόρτησαν τον µαρ- πορικόν λαόν ης Κύπρου µε τας επαράτους συμφωνίας Ζυρίχης Λονδίνου. προς δόξαν του νενική: καμεν αδελφοί και Ἡ εὐτυχεσιέρα ημέρα της ζωής µου. Του yey new που ηχέτου οπρόωροςΒάνατος δεν. του ἐπξτρεψεν να ἧδη το κατάντη- μα µας σήμερον, του δε δευτέρου αππάρχοντος ακόµη εν ζωή και εν προεδρία, να βλέπωμεν αυτόν νο καγωνιόν για τα τεκτόµενα που οι ψετ' ἔπειτα αὐιών σήμεριο ηγὲται Ἑύπρου και Ελλάδως, ερασττεχυι κὠς προωθούν και αναζητούν τρὀ- πους για να περισσῶσουν ὁτι εἶναι Βυνατὸν ακόµη να περισσωθή απὀ. τα βυθιζόµενο κυπρισκό σκάφος εξ απῖας Των ποικιλονύµων υφόλων. «εχθρών» του Γἔνους, και τούτο διό- τιοι σημερινοί χειρισταϊ και καπετά- vin Tap, δεν εἶνοι γνώσται της διε- θνοὺς διπλωματίας, µε αποτέλεσµα το κυπριακό εθνικό µσς θέμα σήµε: ρον. να µας θυμίζει συντρήρια να. αγίου. ἕρμαια στην τύχη της θα. λασσοταραχής, Ας το συνειδηιονιονήσουν λοι πὸν οι Κυβερνώντες αυτοί, ὁτι η ελευθερία των λαών ὄεν κερδίζεται μεπανηγερικὰς ἡ πομφώδης ομιλὶ σε, αλλά µε σἷμα και θυαῖας. που αυτοί σνϊκανοι ως εἶναι va το πρᾶ ἔουν προτιμούν να επιχοίρονται τα αγαβώ της εξουσίας, που προήλθεν από την βοσίσυ των αγνών Ιδεολό- yur αγωνιστῶν. της Κύπρου, οἱ οποἱονβλῖβονισιτα μέγιστα ὀταντο αἷμα και σι θυσῖαι των, καρποῦνται τώρα μερικοί ξενόδουλοι μικροί και Παραμένει λοπιόν ζωηρή. πι οὐγκπστ σλλά καιη υπερηφάνεια μας, ότον Ἡμούμεν ιοτορικῶς ene teione we 0 Ocrvatoc του Ανξεντίου ἡ ὄλλως «ZHAPOYs 3°3°57 00 ἔπεσεν μαχόμενος εἰς την σπηλιὰν του Μαχαιρά την τελευταῖαν Κυρι ακἠν της αποκριᾶς, γιατί µας διδὰ πκουν ὅτε, προ της παφανΒρώπινην αξοηρέπείας της ελευβερίας, ου δὲο εµπόδιων εἶναι σωυπέρβλητον. καὶ ακατόρθωτον, Γι) αὐτὸ, σκοπός των εἰνικὼν. μνημοσύνων. ἡ ὀλλων. επετείων τος ἔθνους δεν εἶναι μόνονη θόμῃ σης των ηρωϊκῶν πεσόντων σδελ φὰν αιωνοτῶν Μας yO THY ERED Βερίαν αλλἁ } μήµησης µας, σε ὅτι πφορό την λεβενυτιὰ καιτας εθνικός. απο ων αμερός, διότι οὕτετα μνημό, σενα αι ογκώδεις συγκεντρώσεις, απ'την Επετος ταν θανάτων των, εἶναι avfeyar ye την µεγολοσύνη πτς εποχής εκείνην. µε τους ιδεολό: γους αὐτὴν ήριας καὶ πεπριώπας avlioumens: er: Αιωνία των η μνήμη ΘΒρᾶσος Α. Γεωργιάδης ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΜΑΘΟΥΝΤΟΣ κ.κ, ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ rn , . Ο ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου καμένος, ΑΙΣΘΗΤΗ ΗΑΠΟΥΣΙΑΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ Χοροστατούντος τον Θεοφιλεστάτου Χωρεπισκόπου Αμαθούντος κ.κ. Καλλίνικου, τε- λέστηκετην Κυριακή 29.|.Ι984, στον Ἱερὸ Ναό Ἁγίου Ελευθερίου στη Λεμεσό, θρησκευτικό μνημόσυνο του αξίμνηστου Αρχηγοὺ της ΕΟΚΑ, Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα --Αιγενὴ, Στο μνημόσυνο παρᾶστησαν ο Γ.Γ. του ΣΑΠΕΛ κ. Ανδρὲας Σαμουρίδης και µέλη του Ανωτάτου Συµβουλίουτου Συνδέσμου, οι Ελλαδίτες αδελφοί µας που ἠλθαν στην Κῦπρο και παρᾶστησαν στο μνημόσυνο του Διγενἠ και πλήθος κόσμου. Ο Θεοφιλέστατος Χωρεπίσκοπος κ.κ. Καλλίνικος, ἔκανε την πιο κάτω ομιλία: «Δέκα ακριβώς χρόνια ἔχουν περόσει απὀ της ημέρας του θανάτου του μ. αρχηγού της ΕΟ: ΚΑ και δημιουργού του Κυπριακού ΄Έπους του 1966.1959, Ἐτρατηγού Γεωργίου Γρίβα Διγενή, Σήµερου δε εις τον |. Ναόν µας τελούµεν to ETH σιον Μνημόσυνον διὰ να ευθυμηθούμεν τους α- γώνας του, τες θυσίες και την ανεκτίµητην πρασφορᾶν του διά την απαλλαγήν της Νήσου µας απὀ τον τυρρανικὀν ζυγὸν της αγγλικής δουλείας. Την στιγμήν αυτῆν στρέφομεν την οκξψιν µας προς τες ἔνδοξες εκείνες του επικού αγώνα του ημέρες και µε ευγνωμοσὺνην ενθυ. μούμεθα τους ηρωϊσμοὺς και τα κατορθώματά Tov, εκείνου Και των πολληκαριών του, μερικοί πων οποίων απὀ τους συντρόφους του ἔπεσαν ε- πὶτου πεδίου τηςτιµής και ἄλλοι επί της αγχόνης εθυσῖασαν την ζωήν των για να δουν την πατρὶ δα των την µαρτυρικήν Κύπρον µας ελευθἔραν και πραγµατοποιουµένους τους προαιωνίους ε- θνικοὺς πόθους της. Πὸσον πράγματι αισθητή εἶναι για µας η α- πουσία του απὰ ανὰμεσά µας σε σοβαρὲς οτι γμὲς μεγάλου κινδύνου τες οποῖες διέρχεται σήμερον η πατρίδα µας, η οποία καλείται να α- γωνισθή μέχρις εσχάτων, υπὲρ βωμών και εστι- ὦν, εναντίον φοβερωτέρον, αγρῖου, δολίου και βαρβάρου λασῦ, του Τούρκου εισβολέως, ο ο- ποῖος επί δέκα χρόνια συνεχίζει να καταπατή και να µολύνη τα ἅγια χώματα της προσφιλοὺς πα. τρῖδας µας. Ο ἔνδοξος αγώνας του αθάναιου «λιγο του Στρατηγοῦ Γεωρνίω» Γρίβα λυγενή, δει + παδοι να φρονημαιὔζη ιο τες ον τω τερο. να εἶναι παράδειγµα αυταπαρνήσευις, ηρωϊσμού καιαυτοθυσίας για να µας ευθυμιὰ οτιη εί. Ών ρία δεν δωρίζεται και δεν παζαρεῦεται «µμονον κατακτάται µε της καρδιάς το πὐρωμαρ καιᾶ τον ποιητή και µε το αἷμαν. Να ευχηθούµεν, ο τόπος αὐτὸς που κατὰ θεῖαν παραχώρησιν εμείς κατοικούμεν και που. ανέδειδεν ἕνα Διγενἡ και ἄλλους παλλοὺς οµοί- οὓς του να αναδεῖξη υπερασπισιὲς αξίους της Πστρίδος µας, Ιδίως τῶρᾳ εις τες ημέρες µας για να υπεραοπίσουν την εθνικἠν µας κληρονομιὰν την οποίαν µας εκληροδότησαν οι αιώνες και ὦ, αθάνατοι πρὀγονοϊ µας ως Ἱερᾶν παρακαταθή- κην µας παρέδωσαν ημεῖς δε απὀ αυτούς παρε- λάβαμεν και χρὲος επομένως ἔχομεν να την διαφυλάξωµεν ακεραῖαν και ολώβητον διά παν τὸς εις του αιώνας. Αμήν, be