22 Μαρτίου 1992 .g | μας Τα Βαλκάνια πριν απὀ τα µατ Του Κ.Ι. Αγγελόπουλου τθα έπρεπε να συμβεί για να γίνει κατανοητό στους άρχοντες τῶν Αθηνών ὁτι οι τυφλὲς πολιτικές πούς οδηγούν στη συρρίκνωση του Ελληνισμού: Θα χρειαστεί άραγε να συμβεί κάτι τραγικό για τη µοίρατης χώρας Ηθαπρέπειναπεριµένουμε αυτή την «κα- τανόηση» απὀ μέρους τους µε την εξέλιξη της πορείας των λαθών καιτων ταπειγώσεων. που γνωρίζουμε και βιώνουμε σήµερα όλοι οι Ἕλληνες, Πορείας που μπορεϊνα οδηγἠ- σεισ΄ ἑναν ἠσυχο Bavaro, χωρίς ναέχεικαν χρειαστεί να συμβεί τίποτε το θεαµατικὠώς τραγικό Ἐφθαρμένη και διεφθαρµένη, άσχημη, µολυσμένη απὀ τις πολιτικές των µεταπο- λεμικών µας αρχόντων, αυτή η πόλη µόνο, πρωτεύουσα παρακμής και καταστροφών µπορεί να εἶναι πλέον. Δε στεγάζει σήµερα. παρά θλιβερὲς µνήµες λαθών, αυθαιρεσιών, ανομίας και ασέβειας. Ασέβειας προς. τα πράγματα, τους ανθρώπους Kai Ty Ιστορία. Δεν εἶναι τυχαίο και χωρίς νόημα ότι οι ἀρ- χοντες των Αθηνών κατάστρεψαν αδίστακτα. το αττικὀ τοπίο, κτίζοντας (επάνω σε µια γη που καιη µνήµη της καιμόνο προκαλεϊδέος. στο σύγχρονο άνθρωπο) µια πόλη φρικαλέας. ασχήµιας. Αυτό που γιατους καταστροφείς εἶναι εικόνα του θριάµβου τους και του πλουτισμού τους, εἶναι η εικόνα της πατα- γώδους αποτυχίας τους, που δυστυχώς και μοιραΐως εἶναι η αποτυχία της µεταπολεμι- κής Ελλάδας. «Ανοχύρωτες» περιοχὲς Λ εν εἰναιτυχαίο οὖτε δυσεξήγητο, ὅτι πἐρα απ΄ τα σύνορα του θλιβερού κρατιδίου των Αθηνών, µια Ελλάδα. πορεύεταιτυφλἠ στο πουθενά καιστοτίπο- τε. Για να διαπιστώνουν περίτροµοι και αι- φνιδίως ανασφαλείς σήµερα οιπολιτικοίαρ- χηγοί, ότι σχεδόν μισό αιώνα μετά το Β΄ Πόλεμο εἶναι «ανοχύρωτες» στη Β. Ελλάδα. οιπεριοχές, οΙπιο ευάλωτες γεωπολιτικά, οι περισσότερο προβληματικές και απειλού- µεγες µε τον ἑνα ἡ τον ἄλλο τρόπο and Th «θύελλα» και σαρώνειτα Βαλκάνια. Τακεν- τρικἀτετράγωνα καιτα ακριβάπροάστιατου. κρατιδίου των Αθηνών «προβληματίζονται». µε 45 χρόνια καθυστέρηση! Χρειάστηκε για νασυμβείαυτό, να γυρίσειο κόσμος ανάπο- δα σπην Ευρώπη και στα Βαλκάνια, χρειά- στηκε να διογκωθεί εντυπωσιακά η δύναμη. της Τουρκίας στην περιοχή µας, να αλλάξει σε βάρος της Ελληνικής πλευράς το πλαίσιο των σχέσεων Ελλλάδας --- Βουλγαρίας και να προκαλέσουν «μειονοτικἀ» προβλήματα, στη χώρα µας τα Σκόπια --- έως και η Αλβα- γία. Χρειάστηκε να στερεώσει την πολιτική της στη Δ. Θράκη η Τουρκῖα, εκμεταλλευό- µενη απέναντι σε µια αδρανή και ανυποψία- σπῃ Αθήνα τις νέες διεθνείς νομοθεσίες περί μειονοτήτων. Χρειάστηκαν όλα αυτά, για να «αντιληφθούν» οι αθηναϊστές, ότι η. Ἑλλάδα δέχεται σοβαρές απειλὲς απότους γείτονές της. Βυθισµένο στα σκἀνδαλἁ του και απορ- ροφημένο απότις άγριες µάχες των ΕΚΛΟΥΙ- κὠν του στρατευμάτων, µε τρόπαιο διεκδι- κούμενο τη νοµή της αθηναϊκής εξουσίας, το κρατίδιο δεν εἶχε το χρόνο καιτη δυνατό” τητα να αναλογιστεῖ τι µπορεί να σήµαιναν καιγιατην Ελλάδα οιτρομερές αλλαγές που συγέβησαν στην Ευρώπη το χειμώνα του 1988. Οι αθηναϊστές παρακολουθούσαν τὸ- τε απὀτηλεοράσεως µε δὲος καιθαυμασμό την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού για να ονειρευτούν στη συνέχεια, διατηρὠν- * τας την ακινησία τους, κάποιο «σημαντικό ρόλο» τους στη Βαλκανική, ΑΛΑ ΙΟ Ομ Αθήνα: η πρωτεύουσα του εθνικού ελλείμματος Απέτυχε στο ρὂλοτης οπνεύµατου αθηναϊσμού κατέστρε- T« την Αθήνα. Πόει καιρός που δεν. πρωτεύεισετίποτεη παραμορφωμέ- γη µας πρωτεύουσα. Δεν παράγειπαρά απο- τυχίες, βάσανα, ασχήµιες και απογοητεύ- σεις καιταλαιπωρίες. Μια µόνο υπηρεσίαθα μπορούσαν να προσφέρουν στον ελληνικό. λαό οι άρχοντες του δύσµορφου κρατιδίου Την απόφαση για µεταφοράτης πρωτεύου- σας στη Θεσσαλονίκη, στη βάση συγκεκριμέ- νου χρονοδιαγράµµατος. Εϊναιξεκάθαρο ότιη Αθήνα δεν εἰναιπλέ- ον σε θέση να σηκώσει το βάρος του ρόλου της ως πρωτεύουσας. Κι όχι µόνο αυτό, αλ- λάπαϊζει μοιραία ρόλο αρνητικό γιαταεθνι- κά συμφέροντα. Οι ηγεσῖες της δε διαθέ- τουν τις πνευματικές, ψυχικές και ηθικές δυνάμεις που απαιτούνταιγια µιανέαδυνα- µικἡ εθνική πορεία. Την πορεία που υπαγο- ρεύεται απὀ τις δραματικές ανάγκες της Ιστορικής εποχής που ἧδη διανύεται. Εἶναι ώρα για μεγάλες αποφάσεις. Για µια µετά- θεση του εθνικού κέντρου βάρους προς. Βορρά. Τα εθνικά κέρδη που προέκυπταν. από µια τέτοια κίνηση εἶναι προφανή. Εἶναι καιρός να δοκιμαστούν οι δυνάμεις της εκτὸς Αθηνών και περιχώρων Ελλάδας, της. «ἄλλης Ἑλλάδας», όσο ακόµη εἶναι καιρός. Άς δοθούν τα κίνητρατης ανάληψης ευθυ- νών καιδραστηριοτήτων στις ζωντανές ακό- µη περιοχές της χώρας, που έως σήµερα ο αθηναϊσμός αντιμετωπίζει εσκεμμένα ως. συµπαθείς «κοµπάρσους» της εθνικής ζω- ns. Em6o0An noivns αφαίρεση του Τίτλου και των λει- Fl τουργιών της πρωτεύουσας απὀ τη μολυσμένη Αθήνα, πέραν του ότιθα οδηγούσε σε µια άλλη κινητικότητα τα οἰκο-. γοµικά, κοινωνικά και πολιτιστικἁ πράγματα της χώρας, μεταφέροντας δύναμη στοβορ-. ρᾶ, θ΄ αποτελούσε και µια επιβολή ποινής στον αθλίως αποτυχόντα αθηναϊσµὀ. Μιας ποινής, που θα ἔδινε στους απογοητευμέ- νους Ἕλληνες κίνητρα για να στηρίξουν. ἕνα νέο ξεκίνημα, Σήµερα, ἔτσι ὅπως έχουν τα πράγματα, οι μόνες μάχες που εἶναι διατεθειµένο να δἰ- ΝειΤο θλιβερό κρατίδιο των Αθηνών εἶναι οι «μάχες» που έχουν να κάνουν µε τη διεύ- ρυνση των κερδών των ομαδαρχών του αθη- ναϊσμού. Που διογκώνουν συνεχώς το εθνι- KO ἑλλειμματης χώρας, καθώς διευρύνεται ολοένα και περισσότερο το αθηναϊκό µέτω- πο των αποτυχιών, του συμβιβασμού καιτων. παραχωρήσεων. Του Ριχάρδου Σωμµερίτη εἶναι σήµερα όλο και πιο πιθανό ότι σε λίγες βδομάδες θέµα Σκο- πίων δε θα υπάρχει, µε τη σηµε- ρινή του τουλάχιστον µορφή και ἔνταση. Εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ «Δώδεκα». --- ἄρα και εμείς --- θα καταλήξουν σε µα τελική απόφση που θα αναγνωρίζει επίσηµα την ανεξαρτησία της σκοπιανής δημοκρατίας. Βεβαίως, µε εγγυήσεις για µας. Όσο εἶναι δυνατό να υπάρχουν ουσιαστικές εγγυήσεις για τέτοια θέµατα. Με θετική λύση και για το όνομα αυτής της «ακατανόµαστης» χώρας ΄Ίσως... Ίσως, αν επικρατήσει παντού, αρχίζον- τας απὀ τα Σκόπια, όχι µόνο η λογική του συμβιβασμού αλλά και ο σεβασμὀς του μέλλοντος. Δε διαλέξαµε εμείς τα Σκόπια για γείτονες, οὖτε καιτα Σκόπια εμάς. Ἔτσι το θέλησε η κοινή µας (αναγκαστικά) Ἱστορία, που προδικάζει και την αναγκαστι- κἡ συμβίωσή µας στον ἴδιο γεωλογικό χώρο. Με ἡ χωρίς την ανεξαρτησία των Σκοπι- ανών, µε αυτό ἡ ἆλλο ὀνομα. Αλλά πάντα µετις ἴδιες «σταθερές». Ἕνα ορισμένο τµήµα της ελληνικής κοινής γνώμης -- και τῶν λεγόμενων «μπροστάρηδων» --- πολύ θα επιθυμούσε να µην υπήρχαν Σκόπια. Η επίσημη και υπεύθυνη ηγεσία της χώρας τονίζει όμως, χωρίς δημόσιες διαφωνίες και τουλάχιστον απὀ το περασμένο φθινόπωρο, ὅτι τε πρόβλημά µας δεν εἶναι η ὕπαρξη του σκοπιαγού κράτους --- «με γεια του, µε χαρά του»... --- αλλά οι ἐκδηλες επεκτα- τικὲς προθέσεις που του αποδίδονται. Και που µπορεί αὗριο, ὄχι βεβαίως µε τις φτωχές δικές του δυνάμεις αλλά µε τη. βοήθεια γνωστών «τρίτων» να µας δηµιουρ- γήσουν τεράστιο πρόβλημα. Προσθέτουν: Θα αναγνωρίζαµε τα Σκόπια, καιθα επιτρέ- παμε έτσι και την αναγνώρισή τους απὀ την. ΕΟΚ, αν µας ικανοποιούσαν οι απαντήσεις τους στους γνωστούς τρεις όρους που. ἔθεσε η Κοινότητα. αλήθεια εἶναι βεβαίως ότι τους τρεις αυτούς όρους η Κοινότητα τους διατύπωσε για να µας ευχα- ριστήσει. Η αλήθεια εἶναι ακόµη ότι, χωρίς. τις δικὲς µας επίµονες αντιρρήσεις, πρὀ- βλημα για την Κοινότητα δε θα υπήρχε τουλάχιστον µε τη σηµεριγή του µορφή. Για δυο λόγους: δύσκολα ἑνας µη Έλλην µπορεί να αντιληφθεί και να συμµερισθεί τις τόσο καθυστερηµένες και μολοντούτο τόσο ἔντονες ανησυχίες, ευαισθησίες και αγωνίες µας: εξίσου δύσκολα μπορεί να κατανοήσει τιτο ουσιαστικό θα μπορούσα- µε να ελπίζουμε απὀ «χαρτιά» που σήµερα υπογράφονται και αὗριο ξεχνιούνται, ενώ υπάρχουν θετικές πολιτικές που εξασφα- λίζουν ουσιαστικά το µέλλον. Οι δυτικοί διπλωμάτες δεν εἶναι µαρξι- στὲς. Γνωρίζουν όμως ὁτι µια γερἡ οικο- νομική συνεργασία δημιουργεί δεσμούς και καταστάσεις που περιορίζουν τους τυχο- διωκτικούς εθνικισμούς στα ὁρια των. Φφολκλορικών γκρουπούσκουλων. Γνωρί- ζουν επίσης ὅτι η γεωπολιτική έχει τη δική της λογική. Στη συγκεκριµένη περίπτωση: πων Σκοπίων, η γεωπολιτική επιβάλλει τη στενἡ συνεργασία τους µε την Ελλάδα και ὀχιτην αντιπαράθεση. Γνωρίζουν τέλος κάτι που ὅλοι οι υπεύ- θυνοι Ἕλληνες ἔχουν επίσης και δημόσια δηλώσει: ο μεγάλος κίνδυνος για τα Σκόπια εἶναι ότι εν δυνάμει τα απειλούν οι Σέρβοι, οι Αλβανοί και οι Βούλγαροι. Αν εξαιρέσου- µε τους δικούς µας υπερεθνικιστὲς θερ- µοκέφαλους, τους ὀχιπάντα ανυστερόβου - Ἔχουμε ακόµη ἑναν ελάχιστο χρόνο για να προωθήσουµε µιαν ουσιαστική βαλκανική πολιτική για την πραγματική θωράκισή µας. λους βόρειους αλλά και νότιους, τους ευθαρσώς εκφραζοµένους και εκείνους, πιο επικίνδυνους ακόµη, που «περιορίζον- ται» σε χαμογελαστά υπονοούμενα, η µόνη χώρα που δεν απειλεί τα Σκόπια, διότι dev ἔχει λόγο να τα απειλήσει, εἶναι η Ελλάδα. ΛΑ τούτα επιβάλλουν µία πολιτική και στα Σκόπια και σε µας: τη συνεργασία. Αυτή θα αποτρέψειτη μετατροπή των Σκοπίων σε τουρκικό προγεφύρωμα ἡ βουλγαρικό στόχο. Αυτή µπορεί να εξασφαλίσει και δικά µας και δικά τους πρόδηλα οικονομικά και εμπορικά συμφέροντα. Αυτή μπορεῖ να απομονώσει τους ακραΐους καιτων δυο πλευρών. Αυτών. που νομίζουν ότι αποκτούν «ιστορία». γράφοντας ὅτι ο Αλέξανδρος δεν ἦταν Ἓλληνας αλλά ελληνοµαθής, άρα ανήκει περίπου στα ιστορικὠς «αζήτητα» που δικαίως οι «συντοπίτες» του Σκοπιανοί μπορούν να διεκδικήσουν, και αυτών που. αρνούνται στους Σκοπιανούς το δικαίωµα. να δηλώνουν την ιδιαιτερότητάτους ---λες. και υπάρχουν γι΄ αυτό υπέρτατοι νόμοι και κριτές ἄλλοι απὀ την ανθρώπινη θέληση και Οἱ ΠΝΕΥΜΑ ΠΥθιδή, ΤΙΔΕΟΝ ΓέΝέύΦΑΙ TOPA [OY MP4 ZOSANE Ol YFOXO ONO! OPEI5..5¢ Του ΔΙΟΓΕΝΗ ΚΑΜΜΕΝΟΥ. πίστη. Από την άποψη αυτή, ναι, η αποδοχή της ονομασίας της δημοκρατίας των Σκοπίων. ως «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» εἶναι µια λύση επικίνδυνη, που δεν κλείνει πληγές, δεν εξασφαλίζει το µέλλον: αυτός ο τίτλος εἶναι δηλωτικός ενός γεωγραφικού συνόλου που περιλαμβάνει καιτοὺς δικούς. µας τόπους. Αυτός, ὄχι όμως και η κάθε σύνθετη και γεωγραφικἀ προσδιορισµένη. χρήση του όρου ἡ των παράγωγων επιθέτων. που. Με την προὔπόθεση απαραίϊτητων πολιτικών εγγυήσεων που θα προσυπέγρα- φαν και οι εκπρόσωποι του σκοπιανού εθνικισμού. Μια σχετικά πρόσφατη συνὲν- τευξη του αρχητού τους στο BBC Sev απαγόρευε κάθε τέτοια προοπτική. Εΐναι σαφές, αλλά διά παν ενδεχόμενο. ας το επαναλάβουµε, ὅτι δεν υπάρχει Ῥωμιός που να έχει για την Ελληνική Μακεδονία ἀποιψη άλλη απὀ αυτή που διαπιστώνει ὅτι η Μακεδονία αυτή εἶναι ελληνική. Πρέπει να γίνει αντιληπτό, συνά- μα, ότιδεν υπάρχουν Ἕλληνες που πονοὺν τη Μακεδονία και (ανθ) -- Ἕλληνες που δεν την πονούν. Και τούτων ξεκαθαρισµέ- γων και δεδοµένων, ας ασκηθεί επιέλους πολιτική γιατο επισήμως ὡς πολύ πρόσφατα ανύπαρκτο Μακεδονικό και όχι αἰσθημα ἡ ψηφοθηρία. Διότι έχουμε ἴσως ακόµη έναν ελάχιστο Χρόνο γιανα προωθήσουµε µιαν ουσιαστική βαλκανική πολιτική, ως εταίροι της Κοινό: τηῖας, προὔπόθεση και για τη σώστῆ πρθβολή µας και για την πραγματική θωράκισή µας απέναντι στον κύριο --- Καὶ ἴσως µόνο ουσιαστικό --- κίνδυνο, Τον τουρκικό επεκτατισµὀ. Θα βρεθούν οἱ ἄνθρωποι, τα λόγια και τα έργα Του σωστού