Άποψεισ «Κ... αν εἶναι να πεθόνουµε γ/α την Ελλάδα, για την Ελλάδα στην Κύπρο και την Ελλάδα orn Ma- κεδονία, θεία εἶναι η δάφνη. Μα Φορά κανείς πεθαίνει». ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΗΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ Τετάρτη, στο συλλαλητήριο της πλατείας Ελευθερίας, νιώσαμε να ξυπνά µέσα µας η γνώριµη, η θαρραλέα, η ατρόµητη Ελληνική ψυχἠ. Αντικρίζοντας µια λαοθάἀλασσα, ἑνα δάσος πυκνωμένο µε Γαλανόλευκες Σηµαϊες, κι ακούοντας Μακεδονικά τραγούδια, δεν μπορούσες παρά να κλάψεις απὀ περηφάνια. Εκείνες τις στι- γμὲς, πράγματι, µέσα στο ανώνυμο πλήθος, πέρα απὸὀ ιδεολογική τοποθέτηση δεν εἶχες, ὅεν μπορού- σες να εἶχες ἄλλη εκλογή. ΗΣΟΥΝ, ΕΙΣΑΙ, ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ, θα εἶσαι ἑνας εκπρόσωπος µιας δοξασμένης φυλής. Και θα λες: ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ! «Είμαστε και εμείς Ἕλληνες και για τρεις χιλιάδες χρόνια Ελλάδα αναπνέουµε, Ελλάδα αποπνέουµεσε κάθε στιγµή, σε κάθε εκδήλωση της ζωής µας. Γι΄ αυτό διαδηλώνουµε την αδάµαστη θἐλησή µας και την ακλόνητη απόφαση να σταθούμε δίπλα στους αδελφούς Ἕλληνες της Μακεδονίας, συμπαραστά- τες στον αγώνα τους για προάσπιση της Ελληνικότη- τας και της ακεραιότητας της γης τῶν πατέρων τους». Αυτά τόνισες, αυτά υποτήριξες και γι΄ αυτά θα θυσιαστεἰς --- αν χρειαστεί --- ἄξιε tepapxn. Ταλόγιασου, οιπύρινες φράσεις, η στεντόρεια και φλογερή φωνή σου, Μακαριότατε, µας ἑκανενανιώ- σουµε επιτακτική την ανάγκη να σταθούμε ακλόνη- τοιστις επἆλξεις. Μας Εὐπνησες, µέσα στο απομεσήμερο, τη σηµα- σία και το χρέος της Ελληνικής ψυχής. Ναι, έπρεπε Μακαριότατε, να θυμηθούμε επιτέλους τον ΑΓΩΝΑ! Τον Αγώνα για Λευτεριά, τον αγώνα για Ελλάδα! Σήµερα, στο μικρό αυτό χώρο, έπρεπε να γράψω για το ΕΠΟΣ ΤΗΣ 25ής ΜΑΡΤΙΟΥ 1821. Ἔπρεπενα γράψω και πάλι για τον Κολοκοτρώνη, τον Τζαβέλα, τον Καραϊσκάκη, τον Αθανάσιο Διάκο. Έπρεπε σή- µερα να υπενθυμίσω µέσα απὀ το κυριακάτικο μήνυ- μά µου, τη Ρούμελη,το Μεσολόγγι, το Μάνη, τις μᾶ- χες και τους αγώνες εκείνους που οδήγησαν το ΕΘΝΟΣ στη Λευτεριά και την αξιοπρέπεια. Ωστόσο, µπροτά στο συλλαλητήριο της Τετάρτης, θεώρησα αναγκαίο να γράψω δυο λόγια, να περιγράψω µερι- κούς παλμούς, και να κάνω µιαν αυτοψία: Η ΜΑΚΕ- ΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! ΩΡΑΙΑ, ΥΠΕΡΗΦΑΝΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗ- ΝΙΚΗ! Αλλά, όταν ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος βρον- τοφώναξε: «Μέσα µας ρέει το ἴδιο αἷμα, το γαλάζιο αἷμα του Ἓλληνα, Και αυτό το αἷμα δε νερώνεται. Ae νοθεύεται...» Γιατί ἐκλαψες αδελφέ, και φίλε από τη Μυτιλήνη Γιατί προσπάθησες να κρύψεις το πρόσωπὀ σου απὀ την ιερὴ συγκίνηση που ἔνιωσες εκείνη την ὡρα Κι εγώ, ολοένα ἐσφιγγα τα δόντια, στεκόµουν ακίνητος, χωρίς να γυρίσωνασε κοιτάξω, χωρίς να κουνηθώ. Μονάχα κατάπνιγα µέσα µου τη ouykivnon Kai To XPEOE nou n ταπεινή µας παρουσία γέμιζε και φώτιζε την Ἑλληνικὴ Μεγαλοσύνη. Ἔτσι εἵμαστε! Δυο νησιώτες, πραγματικοί φίλοι, ο ἑνας απὀ την Κύπρο κι ο ἄλλος απὀ τη Μυτιλήνη, ὅυο Ἓλληνες, που φώναξαν µέσα στο απομεσήμερο: «Κάτω τα χἑρια απὀ τη Μακεδονία!».