Back

ΛΟΓΟΣ ΘΕΟΥ - ΛΟΓΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Του Χαράλαμπου Ασσιώτη Θεολόγου Εν Χριστώ Αδελφοί, υριακἡ ηµέρα σήμερα’ και, όπως. κάθε Κυριακή, συνεχίζουμε μ΄ ἑνα ιδιαίτερο τρόπο την καθηµε- ρινἠ δοξολογία και λατρεία µας. προς τον Αναστάντα για µας Κύριό µας ψάλλοντας ειδικὲς αναστάσιµες υμνωδίες. γιανα εκφράσουµε την πίστη µας, Τον αἶνο µας-και-τις ευγνώµονες ευχαριστίες. µας πῃρσ΄το Λυτρωτή µας απὀ το κράτος-της αμαρτίας και του θανάτου Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό. Συμπίπτει όμως σήµερα να ΄ναιη 30ἠ Ιουνίου, ηµέρα όπου γιορτάζου- µε και τιμούμε τους ΄Άγιους Δώδεκα Αποστόλους. Διπλή Γιορτή η σηµερινή μέρα. Λατρεύ- ουµε τον Αρχιποιμένα Κύριο και τιμούμε. µε εγκωμιαστικές ωδές τους πρώτους εν Χριστώ και µετά Χριστόν εργάτες και ποιμένες της Εκκλησίας. Γι΄ αυτό και σύμφωνα µε τα ορισθέντα από τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας µας --- στο σηµε- ρινόὸ Ευαγγέλιο ακούσαμε να µνηµονεύον- ταιτα σεπτά ονόματα τῶν Δώδεκα Αποστό- λων. (Τη θέση του Ιούδα του Ισκαριώτη --- που πρὠτα δέχτηκε την ἀκραταπείνωσητου Ιησού να του νίψει τα πόδια και ὑστερα, «φιλαργυρίαν νοσήσας», σκοτίστηκε και πρόδωσε τον Υπεράγιο Διδάσκαλο --- πήρε, ὁπως ξέρουμε and τις Πράξεις των ΑΠΟ- στόλων, ο Απόστολος Ματθίας). ΄Ἠτανε η ώριμη ώραπου ο Ιησούς τους κάλεσε,τους ἐδωσε εξουσία πάνω στα ακάθαρτα πνεύ- µατα καιτους ὁριζε ποιμένες των προβάτων. Του κι εργάτες στο θερισμό Του, που ϐ άρχιζε σύντομα. Θεός και ΄Ανθρωπος Τέλεια και σωτήρια για µας ενωμένοι στο Θεανθρώπινο Πρό- σωπο του Ιησού Χριστού. Θεός και άνθρω- πος --- στα πρόσωπα του Αρχιποιμένα Ιησού Χριστού και των πρωτεργατών του αμπε- λώνα, Του πανεύφηµων Δώδεκα Αποστόλων --- εγκαινιάζουνε απὀ τώρα µια νέα, την ΛΟΓΟΣ ΘΕΟΥ - ΛΟΓΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ Κυριακή Ε΄ του Ματθαίου-Σύναξις των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων Ευαγγέλιο: Μτθ. θ΄, 36-ι΄ ουσιαστική περίοδο συνεργίας στο idio έργο, το έργο της σωτηρίας και της θεώσεως, κατά Χάριν, του ανθρώπου. Από αυτή τη στιγµή, και Ιδιαίτερα και µε πληρότητα µετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνευματος κατά την Πεντηκοστή, το έργο yevika Tou Κυρίου και στο τέλος ο Σταυρός Του και η Ανάστασή Του θα γίνουνε βίωµα καθημερινό, πόθος και πάθος και κατά Χάριν απόκτηµα των Ποιμένων και Κηρύκων του Ευαγγελίου και της Εκκλησίας, των εργατών γενικά του Κυριακού αμπελώνα. λοιτους, µαθητεύοντας στον Κύ- ριο και ενισχυόµενοι απὀ τη Χάρη Του, θα συνταυτισθούνε µε πνεύ- μα αγάπης µε τον ανθρώπινο πόνο και θα συμπάσχουνε πολλά για τη δόξα του Κυρίου. Θα γνωρίσουνε την οδύνη της ατιμωτικής μάστιγας και της φυλακής την αφόρητη πικρία «ονειδιζόµενοι εν ονόματι Χριστού..» (Α΄ Πετρ. δ΄, 14) θαπεινάσουνε και θα διψάσουνε, θα γυμνητεύσουνε, θα κολαφιστούνε και ϐΘ᾽ αστατήσουνε, µη έχοντας µόνιµη στέγη, για τη χαρά και τη Χάρη του Κυρίου (πρβλ. Α΄ Κορ. δ’, 11). Εκείνοι θα γίνουνε µωροί για το Χριστό, για γα γίνουμε εμείς, οἱ πρώην εθνικοί και ειδωλολάτρες, επίγονοιτης πίστεως καιτης. Χάριτος φρόνιμοι και γνωστικοί άτιµοι εκείνοι, για να καταστούμε εμείς, αν. συναινέσουµε στη Θεία Χάρη, ἐνδοξοι (πρβλ. Α΄ Κορ. δ᾽, 10). «Σαν καθάρµατα εκείΐνοικιαποσαρώµατατου κόσμου καιτων. αμαρτιών του, αποσπὀγγισµα ακάθαρτο» στα σκοτισµένα μάτια όλων των εν σκότει, γιαν᾿ ανοίξουνε τα δικἁ µας στο Φως (πρβλ. A’ Kop. A’, 13). Φυλακίστηκαν και διώχτηκαν µε μανία, αλλ᾽ η Χάρη του Κυρίου και η Δύναμή Του τους ευτρέπιζε τις ατραπούς του µαρτυ- ορίου και τους συντηρούσε, για να δοθούν. «καυχήµατα» και «στηρίγματα» στην Ἐκ- κλησία Του και υποδείγματα μεταμορφώσε- ως εν Αγίω Πνεύματι σε µας. Ακούστε λοιπόν, Αδελφοί, εκείνων των υπεράξιων τα πάνσεπτα ονόματα και την παρά Κυρίου δόξα, που αξιώθηκαν: ΠΕΤΡΟΣ ο πρωτοκορυφαίος, στο τέλος «υπό Νέρωνος σταυρωθείς κατά κεφαλής, τελειούται». ΑΝΔΡΕΑΣ ο Πρωτόκλητος «σταυρωθεἰς τελειούται», ΙΑΚΩΒΟΣ ο του Ζεβεδαίου «μαχαΐρα αναιρείται». ΙΩΑΝΝΗΣ ο Ευαγγελιστής εξορίζεται στην Ασία και στην Πάτμο: στο τέλος αναπαύεται µέσα στην ειρήνη του Κυρίου στην Ἔφεσο. ΦΙΛΙΠΠΟΣ, «σταυρωθείς τελειούται».ΒΑΡ- ΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, «σταυρώ προσηλωθείς... τελειούται». ΘΩΜΑΣ ο Δίδυμος, «λόγχαις διατρωθείἰς τελειούταυ». ΜΑΤΘΑΙΟΣ «διά πυρός τελειωθείς εκοιμήθη». ΙΑΚΩΒΟΣ ο Ἀλφαίου «σταυρώ αναρτηθείς τελειούται». ΙΟΥΔΑΣ ο Ιακώβου, «αναρτηθείς καιτοξευ - θείς εοιµήθη εν Κυρίω». ΣΙΜΩΝ ο απο Κανα «σταυρωθείς τελειούται». ΜΑΤ- ΘΙΑΣ δε, αφού υπέστη για την πίστη του. Χριστού τιμωρίες πολλές απὀ τους τότε άπιστους Αιθίοπες, «το πνεύμα τω Θεώ παρατίθεται». αἰδού εγώ αποστέλλω υμάᾶς ὡς πρόβατα εν µέσω λύκων» (Μτθ.ι’, 18), τους εἶχε πει ο Αρχιποιμένας Κύριος: καιπορεύθηκαν µε οδηγὁ τον Κύριο µέσα στα σκοτάδια του κόσμου για ν᾿ ανατείλει στις καρδιές των ανθρώπων το Φως της Αγάπης, της Πρα- ὁτητας και της Συγχωρήσεως προς «τους οφειλέτες µας», τους οποιουσδήποτε, 8 τους οποιαδήποτε οφειλἠ οφείλοντες σε µας µέσα στη μέθη της δουλώνουσας το ανθρὠπινο πλάσμα αμαρτίας... «Γυμνούς και ἀοπλοὺς ἑστείλες, Χριστέ, εις τα ἔθνη τους Μαθητὲς Σου, που αντἰ όπλα βάσταζαν το ΄Ονομά Σου το γιο», ψάλλει στην Γ΄ ὠδὴ του ΌὌρθρου της σημερινής των Αγίων Αποστόλων Εορτής ο υμνωδός της Εκκλη- σίας... Και ἀντεξαν΄ και τους πειρασμούς. του κόσμου, αλλά και τα ραπἱσματά του, και την εν αµαρτίαις ἑλξη του, αλλά και το διωγμό του, καιτην προσφερθείσαπριν απὀ το μαρτύριο εγκόσµια δόξα, αλλά και την εξορία του Και τη σταὐρωσή τοι και ΝΙΚΗΣΑΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΟ, «βαστάζοντας», ὀχι όπλα, όχι εγκόσµια µέσα, αλλά μονάχα «του. Χριστού το ὀνομα το ἁγιο...» καιπαρέδωσαν. στους διαδόχους τους Εκκλησία αιμάσσου.-- σα µέσα στο μαρτύριο, αλλά εν Χριστώ Βριαμβεύουσα, που κατόρθωσε --- πάντα µε το Χριστό σαν Κεφαλή της --- να µεταµορ- φώσει και να εξηµερώσει τα των ανθρώπων άγρια ἠθη και να στρέψει τους ανθρώπους ξανά προς το Θεό καιτο Φως Του. ἁτω απὀ ποιες συνθήκες ο Χριστός, κάλεσε τους Δώδεκα μαθητές Του καιτους έδωσε εξουσία και δύναμη πάγω στα ακάθαρτα πνεύματα Μας τολέγει ο Αγιος Ματθαίος: Εἰδε, λέει, τον πλήθη που λαού που Τον ακολουθούσανε µε τη βεβαιότητα ὅτι εἶχανε βρει επιτέλους τον. Πάνσοφο Διδάσκαλο, αλλά και τον µόνο δυνάµενο να τοὺς απαλλάσσει απὀ τα βάρη και των ασθενειών και των αμαρτιών, μάλιστα δε σε σηµείο που «θαύμαζαν λέγοντας πως ουδέποτε εἶχανε φανεί τέτοια υπερφυή θαύματα µέσα στους κόλπους του λαού του Ισραήλ» (πρβλ. Μτθ. Θ΄, 33). Εἰδε όλα εκείνα τα πλήθη ο Χριστός και τα σπλαχνίστηκε, γιατί ήτανε µια µάζα and ανθρώπους εξασθενηµένους και πα- ραμµελημένους, ωσάν τα πρόβατα που δεν έχουνε βοσκό να τα φροντίζει. Η ανάγκη της συγκροτἠσεὠς τους σε εὔτακτη ομάδα. ενεργὠν ανθρώπων και η συμπάθεια και η αγάπη, που ἔνιωθε για τις πρόθυµες και πιστὲς εκείνες ψυχές, Τον έκαναν να καλέσει τους Δώδεκα και να τους δώσει ---σαν οπραγματικὸς Οικονόμος που ήτανε, της Δημιουργίας και όσων συντελούνται σ᾿ αυτή, την εξουσία και τη δύναμη να εκβάλλουν τα ακάθαρτα πνεύματα όπου τα συναντούσαν, και να θεραπεύουν κάθε αρρώστια και κάθε αδυναµία.... ῥ =’ όλους ἑἐδωσε΄την εξουσία την ἐδωσε. ακόµη και στον Ιούδα τον Ισκαριώτη, που. θα Τον πρὀδιδε την ὕστατῃ ὥρα στους @apicaious. «Eig Αγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πα- πρὸς... Ναι, εἶναι ο ἴδιος ο ἑνας Κύριος. και αληθινά ΄Άγιος, που κατά τις ιερές και κρίσιµες στιγμὲς του Μυστικού Δείπνου, θα ανασκουµπωθεί --- Βασιλεύς Εκείνος Βα- σιλέων --- ὡσάν διάκονος όλων, θα λάβει kai 6a Zworei To AévTio Kai Ga viet ta nddia των μαθητών Του όλων, ακόµα και εκείνου. του «ενός εξ αυτών», που θα Τον παρέ- διδε..., εκείνου, Θεέ µου, στον οποίο ϐ᾽ απευθύνεις της δίχως απάντηση --- οὖτε απόηχο καν --- τρυφερότητας και αγάπης. τα λόγια: «Ο ποιεῖς ποίησον τάχιον»... ((ωάν. ty’, 27). Ποιμένες λοιπὀν οι Μαθητές και οι διάδοχοί τους, που αναλαμβάνουν εξουσίες, αλλά. και πύρινες ευθύνες! ποιμένες που επάξια θα γίνονται και θα μένουν ποιµένες των. λογικών προβάτων της ποίµνης του Κυρίου σαν οι ἴδιοι ἐκθυµα θα δέχονται µέσα τους. και θα ποιµαίΐνονται απὀ το Χριστό: Διδά- σκαλοι Θείων διδαχών, ενόσω οι ἴδιοι θα. γίνονται διδαχτοί των πάνσοφων και σωτή- ριων λόγων του Κυρίου και των σοφών θεσμµίων της Οικουμενικής Εκκλησίας και διδαχτοί Θεού’ ιατροί ψυχών και σωμάτων, ὀχι απὀ µονοι τους, αλλά ενόσω εἶναι οἱ ἴδιοιμε τη Χάρη του Θεού σκεύη και δοχεία εκλογἠς του Κυρίου, που θα τους δοξάζει, θα τους στεφανώνει και θα ενεργεί µέσω τους «πάσιν ιάματα».. ους απἑστειλεν ο Ιησούς» και « τους ἔδωσε, ανάμεσα σ᾿ ἄλλες, µια σημαντικότατη παραγγελιά: «Πορευόμενοι δε κηρύσσετε λέγοντες ὁτι ἡγγικεν η βασιλεία των ουρανών. Ασθε- νούντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς εγείρετε, δαιμόνια εκβάλλετε᾽ δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε». Λόγοι αξιοσημείωτοι, που αποτελούνε κάλλιστα αιῶνιο κανόνα δράσεως για τοὺς εργάτες του αμπελώνα του Κυρίου: Αδιάλειπτα να κηρύττουνε το Ευαγγέλιο του Χριστοῦ λέγοντας ὁτι πλησίασε η Βασιλεία των Ουρανών: να εἶναι στρατευμένοι σ᾿ ἑνα αδιάλειπτο πνευματικό αγώνα, αναδεικνῦ- ὀμενοι απὀ τον Αρχιποιμένα Χριστό σε δοχεία της Χάριτός Του όταν -και- πως Εκείνος βούλεται, για τη- θεραπεία TOU ανθρώπινου πόνου. Στην αποστολἡ ανταποκρίθηκαν µε τη Θεία Χάρη καὶ Οἱ Άγιοι Απόστολοι και όλοι γενικά οἱ ΄ Ἁγίοι της Εκκλησίας µας, που θαυματούργησαν και θαυματουργούνε ως σήµερα αγόµενοι απὀ το Πνεύμα το ΄Άγιο. Αδελφοί, «ο μεν θερισμός πολύς, οἱ δε Εργάται ολίγοι». Ας αγωνιζόμαστε, κάθε. στιγµή εμείς, που ευεργοτηθήκαµε και ευεργετούμαστε απὀ το Θεόσδοτο έργο tov Ἁγίων Αποστόλων και όλων τῶν. ἀλλων. Ἁγίων του Θεού, για να αναδεικνυόµαστε µε τη Χάρη του Θεού σε καλούς εργάτες στον αμπελώνα του Κυρίου κι ας προσευ-. χόμαστε --- σ᾽ Εκείνον που κατά τον Άγ. Ιωάννη το Βαπτιστή «δύναται εκ των λίθων. τούτων εγείραι τέκνα των Αβραάμ» --να αναδείξει νέους και πολλούς εργάτες VIG τη συνέχιση και συμπλήρωση του αγιασῃ- κού Του έργου, ιδιαίτερα κάτω απὀ τις σημερινές, πολύ αντίξοες συνθήκες.- Καμιά αποθάρρυνση and µέρους µας. Α5 µαίνονται αποθρασυµένα τα δαιμονοήλατα πωρινἀ και τα επερχόμενα σκοτάδια, Τα αυτοδιαβρωνόμενα... «Ζή Κύριος». (v.17, 47): «εξἠλθε νικών και ἵνα νικήση» (ΑΠΟΚ. στ’, ϱ), Σ΄ όλων µας τις καρδιὲς ακουμπάει Παντοδύναμο --- αν συναινέσουµε κι em: καλεσθούμε το ᾿Ονομά Του ---το Χἑριτου Θεού, Χριστός ο Κύριος και Αρχιποιμένας µας: ποιον θα φοβηθούμε Του Χριστοῦ Ἡ Ἀύναμη και τῶν Ἁγίων Του. Ποιμένων, «παλαιών» και συγχρόνων, οιευχές ας εἶναι μαζί µας εἰς σωτηρίαν. ΑΜΗΝ.