Back

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ

NGNLEGLVA της Κυριακής Φτάνει πια αντιφάσεις του Αρχιμανδρίτη Χαρίτωνα Εγκλειστριώτη ο 1982 για πρώτη φορά στα Κι- πριακά Χρονικά επισκέφθηκε την Κύπρο οτότε Πρωθυπουργός της Ἑλλάδας Ανδρέας Παπανδρέου. χαρά ανεκλάλητη για όλους τους Κυπρἰ- ους, έγινε δεκτός µε δάφνες και µεροϊΐνες και µε «ὠσαννά», σε αντίθεση µε την «υποδοχή» που επιφυλάχθηκε στον Υπουρ- yo Εξωτερικών της Κυβέρνησης Γ. Ράλλη και σημερινό Πρωθυπουργό Κων/νο Μη- τσοτάκη το 1981. Αγαθή συγκυρία ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών του 1981, ᾖλθε δέκα Χρόνια μετά ὡς Πρωθυπουργός και έγινε δεκτός µε παλλαϊκή υποδοχή, που. δε θα ἦταν παράτολµο να παροµοιαστεί µε. την υποδοχἡ του Κυρίου στα Ἱεροσόλυμα «προ εξ᾽ ημερών του Πάσχα». Φαίνεται ότι εἶμεθα και λίγο αντιφατικοί στις εκτιμήσεις. µας για τους εκάστοτε κυβερνώντες στην Ελλάδα. Ἡ πρώτη κουβέντα που µας απηύθυνεν. ϱ Ἓλληνας Πρωθυπουργός ἦταν «ενότητα στην Κύπρο και στην Ελλάδα» και ακολού- Βησαν Τα ευχολόγια και οι µεγαλοστομἰες. στα τύπου Βερσαλίων σαλόνια του Προε- Ὁ. δρικού Μεγάρου. Το idio λεξιλόγιο χρησι- µοποιείται απὀ ενέκαθεν σ᾿ 6,71 αφορά την αντίκριση του Κυπριακού προβλήματος και πάντα ο ἴδιος και χειρότερος παρονοµα- στής. Ακούσαµε Ύια «φως στην άκρη της σήραγγας», για «φὼς στο Τυπε! » ακούμε και σήµερα ότι «δεν ξεχνούμε το χρέος. μας», «Π Κύπρος εἶναι µἐσα µας, δεν εἶναι μακριά µας» και 17 χρόνια πριν όταν η Κύπρος υφίστατο τη δεύτερη εισβολή oT «εἶναι µακριά και δεν µπορεί η Ελλάδα να βοηθήσει» ακούσαμε και για «ΜθΒ ουρα», «μη πόλεμος» κ.α. Μας ὅπηλώθηκε και ας μίλησε ο κ. Κ. Μητσοτάκης στη Βουλή για άμυνα ισχυρή και ας εἶδεν «ιδίοις ὀμμασιν» τη γραµµή. αντιπαράταξης και την Αμμόχωστο µε το τηλεσκόπιο. Μας εἶπε για συμβιβασμούς όταν συνοµιλείς. Τώρα εναπόθεσε τις ελπίδες του στον Αμερικανό Πρόεδρο που θα επισκεφθεί την Ελλάδα καιτην ΄Αγκυρα τον επόμενο µήνα τη στιγµή που ο προ- πομπὸς του Αμερικανού Προέδρου μάς Εµπαίζει διαρκώς και εκθειάζει τον εισβο- λέα Τούρκο. Ουδέποτε στα δεκαεπτά Χρόνια της εισβολής του Αττλα, μίλησε Αμερικανός Πρόεδρος, οὖτε μίλησαν ξεκάθαρα ναπουν ἔστω για εισβολή και κατοχή, για σύληση ερών και οσίων, για αγνοούµενους και εγκλωβισμένους, για εποίκους και αστρο- νομικούς στρατιωτικούς εξοπλισμούς στα κατεχόμενα: Δεν πιστεύουμε ο κ. Κ. Μητσοτάκης να εἶναι αφελἠς και ανίδεος του τι γίνεται στην Κύπρο. Δεν εἶναι πρωτάρης της πολιτικής, εἶναι βετεράνος, Είναι αναμφισβήτητα, πατριώτης και δηµο- κράτης και η ιστορία του εἶναι γνωστή. χει χρέος απέναντιτης. Ἱστορίας του Ἓθνους, να λάβει στα σοβαρά το ρόλο που του επιτάσσουν οι κρῖσι- µες περιστάσεις. Φτάνει πια «η Κύπρος αποφασίζει και η Ἑλλάς συμπαρίσταται». Προκαλούσε τη µήνη του Α. Παπανδρέου. και όταν ο ἴδιος έγινε Πρωθυπουργός τον Εἶδαμε στο Νταβός, όπου ραφοποίησε το Κυπριακό µε το «μη πόλεμος». Ας µη µας απογοητεύσει και ο κ. Μητσοτάκης αναμὲ- νοντας τον Αμερικάνο Πρόεδρο να μας. συµπονέσει µετά and δεκαεπτά χρόνια σκλαβιάς. ΄Επρεπε να ακουστούν οι epnu- στριες στο ΙΡΑΚ µε αιτία το μαύρο χρυσό για να αντιληφθεὶ ότι έγινε εισβολή και σε ἑνα ἆλλο χώρο. Ἄς µην τρέφουµε ψευδαισθήσεις. Ο κίνδυνος του Παντουρκισμού εἶναι πασιφα- γἡς, Ας το κάνουμε συνείδηση ὅτι η αντιμετώπιση του τουρκικού κινδύνου προὐποθέτει ετοιμότητα και συνεχή επα- γρύπνηση. Χρειάζεται δυναμική εξωτερικἡ πολιτική και όχι απορρίµατα. Ο Ελληνισμός. δε συντηρείται µε απορρίµατα. Να απαιτηθεί «ῃ εδώ και τώρα πίεση» επἰ του εισβολέα και να παύσουν τα καλοπι- ἆσματα. Ἡ Τουρκία δεν καταλαβαίνει απὀ τέτοια, αυτή δεν έχει το κλειδί της λύσης. Το κλειδὶ πρέπει να το έχει το Ενωμένο έθνος. Και πρέπει να εἶναι πανέτοιμο να βροντοφωνάξει ἑνα νὲο ΟΧΙ, όπως φώναξε. και το 1940. Εἶναι πέρα για πέρα ατυχής. η φράση και πρέπει να αποσυρθεί. Είναι η ώρα του ενωµένου έθνους και της µακροπρόθεσµης εξωτερικής πολιτι- κἡς και να µην αναμένουμε στο ακουστικό. μας, πότε η Τουρκία θα αλλάξει στάση και ποιοι θα την αλλάξουν. Χρειαζόμεθα ppd- νηση, δύναμη και θέληση βράχο. Το έθνος. επιβίωσε γιατί εἶχε θέληση να ζήσει Ο Ἓλληνας δε βολεύεται µε λιγότερο ουρα- νό, βολεύεται παρά µόνο στο δίκαιο. Θέλει όλο τον ἡλιο πάνω απ᾿ όλο τον Ελληνικό Ουρανό, τον οποίο πρέπει να σηκώσει όλο το ενωμένο έθνος. Τώρα αναμετρούμαστε µε την ιστορία µας, δίνουμε εξετᾶσεις µε τους ήρωες µας εξεταστές. Δεν έχουμε το δικαίωμα να παραδώσουµε λιγότερη Υη απ᾿ ὁση παραλάβαμε. Δεν μπορούμε να γράφουμε χαμένες πατρίδες. Ἄς αφουγκραστούµε το τι διακυβεύεται σήµερα στον τόπο µας. Ας µη γίνουμε νεκροθάφτες των δικαίων µας. Ας έχουμε µια και µόνο γλὠσσα. ΄Οχι άλλες χαμένες πατρίδες. Ας ξυπνήσουμε απὀ το λήθαρο. «Δε μετριέται πατρίδας λθυτεριά µε τον πήχυ». Του Λουκή Λουκα δη Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα OU γίνεται πάλι λόγος για κρὶ- σιµη καμπἡ του Κυπριακού, για ενδιαφέρον και σοβαρές διε- ui θγείς προσπάθειες. επιτεύξεως. ενός πλαισίου λύσεως του. προβλήματός, μας, πρέπει να τονιστεἰ ξανά η ανάγκη, προστασίας των θεμελιωδών ανθρωπίνων. δικαιωμάτων σαν προὔπόθεση τέτοιας λύσης. Η θέση αυτή υιοθετείται τόσο απὀ την Κυπριακή Κυβέρνηση ὁσο και απὀ όλα τα Ἑλληνοκυπριακά κόμματα. Στις τελευ- ταίες δε προτάσεις µας στα Ππλαΐσια των. διακοινοτικών συνομιλιών. περιλαμβάνεται Ειδικὀ κεφάλαιο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο, συμφωνα µε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και τις ἄλλες σχετικὲς διεθνεἰς συμβάσεις που, το σύμφωνα µε τις ἴδιες προτάσεις --- «θα εξακολουθήσουν να ισχύουν», Όμως, η μέχρι τώρα ομοφωνία στο θέμα αυτὸ δεν αρκεί. Θα πρέπει να υπάρξει αμετακίνητη επιμονή ότι η απόλυτη προ- στασῖα των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαι- ὠμάτων σε µια μελλοντική συνταγµατικἡ λύση του Κυπριακού δεν εἶναι και δεν μπορεί να εἶναι σε οποιοδήποτε στάδιο, θέμα διαπραγματεύσιµο. Αυτό δεν εἶναι δύσκολο να γίνει κατανοητό σαν γενική αρχή. Η δυσκολία έγκειται στο να συνει- δητοποιήσουν την προσέγγιση αυτή ορι- σμένοι που υποστηρίζουν την ἄποψη ὅτι για να υπάρξει µια λύση του Κυπριακού. προβλήματος θα πρέπει να γίνουν αµοιβαί- ες υποχωρήσεις χωρίς να ξεκαθαρίζουν --- και ἴσως χωρίς να αντιλαμβάνονται --- την. αναγκαιότητα µη υποχωρήσεων όσον αφο- ρᾶ την προστασία των ανθρωπίνων δικαιω- µάτων σε ἑνα μελλοντικό κυπριακὀ οµο- σπονδιακὀ κράτος. Σ᾽ όλα τα ομοσπονδιακἁ κράτη, τα ανθρώπινα δικαιώµατα και ελευθερες όλου. του λαού σε ολόκληρο το χώρο του κράτους --- που απαρτίζεται απὀ το χώρο πων επιμέρους περιφερειών --- κατοχυρώ- γονται χωρίς διακρίσεις στο ομοσπονδιακό σύνταγμα. Η αναγκαιότητα της κατοχύρω- σης αυτής πηγάζει απὀ τη βσική ιδέα του ομοσπονδιακού κράτους που προὔποθέτει ενότητα εδαφική, εθνικἠ και διεθνή. Η ενότητα αυτή συνεπάγεται την ανάγκη, ενίσχυσης της ανθρώπινης, οικονοµικής και νομικής ενότητας του ομοσπονδιακού. κράτους σαν συνόλου που μπορεῖ να Επιτευχθεἰ µόνο µε την εξασφάλιση στον πληθυσμό όλου του χώρου του κράτους, ενός καιτου αυτού μέτρου προστασίας. Το γεγονός ότι το προτεινόμενο οµο- σπονδιακὀ κυπριακό κράτος θᾳ απαρτίζεται απὀ δυο περιφέρειες, που θα διοικούνται με κάποια τοπική αυτονομία ξεχωριστά απὀ τους Ελληνοκύπριους καιτους Τουρκοκύ- πριους αντιστοίχως, δε συνεπάγεται την ανάγκη ἡ τη δυνατότητα διαφορετικής ρύθμισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις περιοχές αυτές οὖτε την παρεμπόδιση ἡ τον περιορισμό των Ε/Κ ἡ των Τ/κ απὀ το να εισέρχονται, να εγκαθίστανται και να απολαύουν τα ἴδια ακριβώς ατομικά δικαι- ὠματακαιστις δυοπεριφἑρειες αδιακρίτως. πορεί να υπάρξει εδώ το επιχεῖ- ρηµα ὁτι, αφού διαφαίνεται σαν κοινἠ θέση για τη νέα οµοσπον- Αντιθεσεισ Ανθρώπινα δικαιώματα: Προὔπόθεση βιώσιμης λύσης του Κυπριακού διακἡ δομή του κυπριακού κράτους ότιστις. δυο περιφέρειες που θα το απαρτίζουν και. που θα διοικούνται and τους T/K Kat Tous Ε/Κ αντίστοιχα, οι Τ/Κ και οι Ε/Κ θα αποτελούν πάλι αντίστοιχα την πλειοψηφία, ορισμένα ανθρώπινα δικαιώµατα, ὅπως εἶναι εκείνο της ελεύθερης εγκατάστασης, κατ᾽ ανάγκη θα κατακερματιστούν για να διατη- ρηθεί η κατανομή των εν λόγω «πλειοιη- φιών». Το θέµα αυτό εἶναι σοβαρό καιχρειάζεται να γίνουν ορισμένες διευκρινίσεις. Καταρ- xf, Θα πρέπει η θέση περί των εν λόγω «πλειοψηφιών» να ευθυγραμμιστεί µε τις τρεις ελευθερίες (δικαίωμα εγκατάστασης, διακίνησης και περιουσίας) που µε συ) πεια η Ε/Κ πλευρά προβάλλει σαν προῦ- πὀθεση λύσης του Κωπριακού. Για να εππευχθεἰαυτήη ευθυγράμμιση, θαπρέπει να θεωρήσουῃιε ότι οι «πλειοψηφίες» Ε/ Κ και Τ/Κ στις δυο περιφέρειες του ομοσπονδιακού κυπριακού κράτους ανα- φέρονται µόνο σε οµάδες των δυο «κοι- γοτήτων» που θα εἶναι «πολίτες» των εν λόγω περιφερειών και που γι΄ αυτό θα έχουν µόνο εκείνοι το δικαΐωμα του. «ΕΚκλέγειν» και «εκλέγεσθαι» στα πολιτικἁ αξιώματα των τοπικών αρχών των δυο. περιφερειών. Με ἄλλα λόγια, η θέση ὅτι, π.χ. οἱ Τ/Κ θα αποτελούν την πλειοψηφία omy und Τ/Κ διοίκηση περιφέρεια θα πρέπει να ερμηνευθεί ότι σηµαίνει ὅτι τα άτομα που 8a δικαιούνται να εἶναι «πολῖ- τες» µιας τέτοιας περιφεῥειας θα εἶναι κατά πλειοψηφία σι Τ/Κ χωρὶς να αποκλεῖ- εται η εγκατάσταση στην ἴδια περιφέρεια. οποιουδήποτε αριθμού Ε/Κ, ενόσω αυτοί δε Θα έχουν δικαίωμα του «εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι» στις τοπικὲς αρχές (δικαίωµα. που θα τους επέτρεπε να ανατρέπουν την T/K διοίκηση της περιφέρειας αυτής). Αν δεν υιοθετηθεί αυτή η ερµηγεία και ταυτίσουµε την ἔννοια της εν λόγω «κοι- νοτικής» πλειοψηφίας µε τους κάτοικους. κάθε περιφέρειας, θα καταλήξουμε αναπὀ- Φφευκτα στην υπονόμευση των τριῶν ελευ- θεριών, αφού για να διατηρηθεί µια «πλει- οψηφία» µε τέτοια ἔνγοια θα εµποδίζονται οι Ε/Κκαιοι Τ/Κ απὀ του να εγκαθίστανται ελεύθερα στην υπὀ Τ/Κ ἡ Ε/Κ διοίκηση περιφέρεια της ομοσπονδίας στην ἕκταση, που µια τέτοια εγκατάσταση θα ανέτρεπε. τη σχετική πληθυσμιακή αναλογία. ΄Ετσι, δε. θαυπάρχει ελευθερία εγκατάστασης σ᾿ ἑνα και το αυτό κράτος, εκεῖνο της οµοσπον- διακής κυπριακής πολιπείας, αντίθετα με τις αξιώσεις µας Ύια την αναγνώριση τέτοιου δικαιώματος σε όλους. τους Κυπρί- ους, αλλά αντίθετα και µε την έννοια TOU δικαιώματος αυτού, όπως κατοχυρώνεται απὀ την Ευρωπαϊκὴ Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ἄλλες διεθνεὶς Συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Για παράδειγµα, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση στο ἀρθρο 2 του 4ου Πρωτοκόλλου ανα- φέρει τα εξής: «Κάθε ἑνας που βρίσκεται νόμιμα στο ἐδαφος ενός κράτους θα ἐχει το δικαῖ- ὠμα, εντὸς του εδάφους αυτού, ελεύθε- ρης διακίνησης και ελευθερἰας επιλογής. της κατοικίας του.. Δεν εππρέπεται περιορισμός στα δικαιώματα αυτά που δεν εἶναι σύμφωνος µε το Νόμο και Ίο σιµφόρον τς εδπεῆς ἑαφόλειας για To συ! Ψ της 1G αι δημόσιας ασφἀλειας ἡ διατήρησης της δημόσιας τάξης («ordre ρυδΙΙο») για την παρεμπόδιση του εγκλήματος ἡ για την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθε- ριών ἄλλων». Η διατήρηση Τ/Κ ἡ Ε/Κ πλειοψηφίας κατοίκων σε περιφἑρειες εγός οµοσπον- διακού κράτους δεν µπορεί να δικαιολο- γηθεἰ σαν νόμιμος περιορισμός σε µια δημοκρατική κοινωνία για οποιοδήποτε απὀ. τους πιο πάνω λόγους που προβλέπειη εν. λόγω Σύμβαση. Ἑάλλου, η χωριστή και διαφορετική ρύθμιση των ανθρωπίνων δικαιωμά- τῶν, ανάλογα µε περιοχὲς - κοινό- τητες, Θα διασπάζει την απαιτούμενη. ενότητα του ομοσπονδιακού κράτους µε αποτέλεσµα να προωθείται ο διαµελισμός. της Κύπρου, ὅπως ακριβώς επιδιώκουν οι Τούρκοι. Θα πρέπει εδώ να διευκρινιστεί ότι ἀλλο. ποπική «κοινοτική διακυβέρνηση» των επἰ μέρους περιφερειών του ομοσπονδιακού. κράτους και ἆλλο «πληθυσμός» των περι- φερειών αυτών. Ο χώρος ενός οµοσπον- διακού κράτους εἶναι Ενιαίος. Σ᾽ αυτό πρέπει να ἐχουν δικαίωµα ελεύθερης. εγκατάστασης ὁλοι οι υπήκοοι του οµο- σπονδιακού κράτους, αγεξάρτητα απὀ την. κοινότητα στην οποία αγήκουν. Διευκρινί- ζεται επίσης ότι το να ζουν Ε/Κ «πολίτες». του ομοσπονδιακού κράτους (µε δικαίωμα του «εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι» σε σχέση. µε τα ομοσπονδιακά ὀργανα) στην υπό Τ/ Κδιοίκηση περιφἑρεια(ἡ αντίστροφα) χωρίς αυτοί να δικαιούνται να εἶναι απολίτες» των. περιφερειών αυτών (µε δικαίωμα του «εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι» σε σχέση µε τις τοπικὲς αρχές) δεν εἶναι ασυµβίβαστο. µε τις διεθνείς αρχὲς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το να εμποδίζονται όμως οι πολίτες του ομοσπονδιακού κράτους απὀ του να εγκαθἰστανται σε οποιαδήποτε περιφἑρεια του κράτους αυτού, οπωσδή- ποτε δε συµβιβάζεται µε το θεμελιώδες. ανθρώπινο δικαίωµα ελεύθερης εγκατά- ὅτασης σ᾿ ἕνα και το αυτό κράτος. 30 Iovviov 1991 - 7 Ἡ προστασία των θεμελιωδών ανθρωπί- Ννων δικαιωμάτων σε όλο τον. πληθυσμό και χώρο του κυπριακού κράτους, ανεξάρτητα απὀ την κοινότητα τῶν ατόµων που τον απαρτίζουν, θα πρέπει λοιπόν να εἶναι προὔπόθεση λύσης του Κυπριακού προβλήματος. Αυτό έχεικαιτην. ουσιαστική, πρακτική του σημασία. Και η σημασία αυτή, Εἶναι ὅτι, χωρίς µια τέτοια προστασία, δεν. µπορεί να υπάρξει βιώσιμη λύση του, προβλήματος. Αυτό δεν εἶναι δύσκολο να γΐνει κατανοητό, έχοντας υπόψη ότι οι αρχές των i ava- πτύχθηκαν ακριβώς λόγω των πικρών Εμπειριών των πολέμων και των συγκρού- σεων οµάδων ανθρώπων και υιοθετήθηκαν. σαν µοναδικἡ συνταγἡ αποφυγἠς τέτοιων Εμπειριών και διαπήρησης ειρηνικής συνύ- παρξης ατόμων διαφορετικών. εθνικοτήτων. σε ενα και το αυτό κράτος. Η διαπίστωση αυτή περιέχεται σ᾿ όλες τις σημαντικές διεθνείς Συνθήκες και Διακηρύξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. ποιαδήποτε, λοιπὀν, παρέκκλιση, απὀ τις εν λόγω αρχές αποτελεί om µηση, κίνδυνο για την ειρήνη και για µια βιώσιμη λύση του. Κυπριακού προβλήματος. Εξάλλου η µη αποδοχή απὀ τουρκικής πλευράς της ομοιόµορφης Προστασίας των ανθρωπίνων. δικαιωμάτων σε ολόκληρο το Κυπριακό ομόσπονδο κράτος θα αποτελεί ένδειξη ότι δεν υπάρχει διάθεση για ενότητα του κυπριακού κράτους και για πραγματιή, συμβίωση των Ε/Κ και Τ/Κ σε ἑνα και το αυτό κράτος. Ο ισχυρισμός που ενίστε προβάλλεται απὀ τουρκικής πλευράς ὁτι «η δυσπιστία, που δημιουργήθηκε μεταξύ των δυο κοι- νοτήτων στο παρελθόν» δυσκολεύει την άμεση συμβίωσή τους σε ἑνα σύστημα διακυβέρνησης που θα προστατεύει οµοι- ὀμορφα τα ανθρώπινα δικαιώματα σε ολό- κληρο το κυπριακὀ κράτος και ότι για µια «μεταβατική» περίοδο θα πρέπει να υἱο- θετηθούν ειδικοί θεσμοί και διευθετήσεις που να απομακρύνουν προσωρινά τις «δυο. κοινότητες» κατά παρέκκλιση απὀ τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαν- τάται ως εξής: (α) η υιοβέτηση τέτοιων ειδικών θεσμών θα ενθαρρύνει την κοινο- τικἡ πόλωση, σε βάρος των συμφερόντων. που κυπριακού πληθυσμού σαν συνόλου και τη διαιώνιση των οποιωνδήποτε διαφορών. τους, (β) αποδείχθηκε ὅτι ο διαχωρισμός. ομάδων ἡ κοινοτήτων που εἶχαν διαφορές ουδέποτε ἦταν η καλύτερη και διαρκής λύση, (γ) οµάδες ανθρώπων ἡ διαφορετικών. κοινοτήτων που πολεμούσαν µια την άλλη τη µια μέρα βρέθηκαν ναζουν μαζί ειρηνικά, την επόμενη σαν αποτέλεσµα µιας λύσης. που βασιζόταν στις αρχὲς της δικαιοσύνης, καιτης δημοκρατίας, και (ὅ) οι Ε/Κπου εἶναι τώρα και 17 χρόνια τα κυριότερα θύματα της τουρκικής εισβολής και κατοχής δέχονται την ομοιόμορφη προστασία των. ανθρωπίνων δικαιωμάτων σ᾿ ολόκληρη την Κύπρο. Αν πράγματι, λοιπὀν, αποτελεί κοιγή, επιθυμία των Ε/Κ και των Τ/Κ να ζήσουν Ειρηνικἁ σε ἑνα ομοσπονδιακό κυπριακὸ κράτος, µε στόχο μάλιστατην πλήρη ένταξη. που κράτους αυτού στην ΕΟΚ όπου η συμμόρφωση προς τις αρχές τῶν ανθρώ- πίνων δικαιωμάτων αποτελεῖ στοιχειώδη. προῦὔπόθεση, δεν πρέπει να κτίσουν ἑνα κράτος που να στηρίζεται στην παραβίαση των δικαιωμάτων αυτώ