Back

ΤΑ ΝΕΑ, 1912-02-25

ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΔΑΡΕΤΥ Τ0 ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΟΥΛΙ Ἠτο µίαν φορὰν εἷς πολὺ ἆγαθὸς βασιλεύς, βασιλεύων ἐπὶ εὐτυχοῦς λαοῦ, ἐνῷ αὐτός ἡ ᾖτο δυστυχής. Εὶς αὐτὴν τὴν χώραν τῆς Ἀγαδότη- τος, (ἐπειδὴ οὕτως ὠνόμαξον τὴν χώραν αὐτὴν παρομοιάζουσαν, κατὰ πολὺ ποὺς τὸ βασίλειον τῆς ἐπαρχίας Ἰβετὸ) οἳ κά- τοικοι δὲν ἐπλήρωνον φόραυς, ἔνησχο- λοῦντο ἐλευδέρως εἰς τὰς ἐργασίας των, αἳ ὁποῖαι ἐπήγαιναν πολὺ καλὰ, καὶ ἡ- δύναντο τὴν γύχτα νὰ περιέρχωνται τὰς ὁδοὺς χωρὶς νὰ φοβοῦνται τοὺς Χάχκο- ποιοὺς, τοὺς φονεῖς καὶ τοὺς λωποδύτας. Καὶ ὁ βασιλεὺς Μουτονὲ, Μουτονὲ ὁ Λος, ἀπόγονος φυλῆς ἐνδόξου καὶ εἴρη- γικῆς, τὸ ὁποῖον ἀπετέλει ἀληθῶς πρω- τοτυπίαν χαὶ ἕνα περιπλέον τίτλον, ἔπυ- βέρνα πρὸ ἐτῶν 'τὸ βασίλειόν του, γῶ- ος νὰ ἔχη ἄλλας «ροντίδας, εἰμὴ τὴν χάλαζαν καὶ τὰς θυέλλας αἳ ὁποῖαι κἄ- ποτε κατέστρεφον τὰ προϊόντα τῶν ὕπη- κόων του. Μὲ τοὺς γείτονάς του δὲν εἶχε ποτὲ διαφοράς, τόσον μάλιστα ὥστε ὃ ὑπουργὸς τῶν Ἀτροτιωτικῶν, ἐν τῇ ἀργομισδίᾳ του ἠσχολεῖτο νὰ τρέφῃ µε- ταξοσκώληκας καὶ πτηνά. Ὁ βασιλεὺς Μουτονὸ, γλυκὺς, φι]ο- µειδῆς, ἀξιέραστος, ὀλίον τι φαλά- Χρός, ἀλλ᾽ ὡραῖος ἀνὴρ ἂν καὶ ἤρχιζε νὰ ψαραίνῃ. καὶ νὰ γίνεται ποογάστωρ, ηὐλόγει τὸ ὄνομα τοῦ οὐρονοῦ διότι τοῦ ἔδωσε νὰ κυβερνᾷ λαὸν εἰρηνγικόν, εἷς γῆν εὔφορον, εἷς δὲ τὰ ᾿Ανάκτορά του γυναῖκα πιστήν, ἁφοσιωμένην σύζυγον, ὄχι «λύαρον, ἆλλ εὐπειδῆ, και Όνγα- τέρα τόσον ὡραίαν ὥστε ὁ λαὸς τῆς ᾿Α- γαθότητος τὴν ὠνόμασε «ΠΠριγκήπισσαν Κληματίδα». Αλλ’ ὁ βασιλεὺς Μουτονὲ ἤρχισε νὰ λυπῆται καὶ νὰ ἄδημονῇ ἔφ᾽ ὅσον ᾗ μικρὰ πριγκήπιασα ἐμεγάλων ε καὶ μὲ τὰ ἔτη παρήλλασσεν ὃ παιδικός της : χαρακτήρ. Ἔϊτο ὁ μόνος γόνος μετὰ μακρὸν ᾱ- γονον γάµον καὶ ἄπετέλεσεν ἀληδῆ χά- ρὰν διὰ τὸν βασιλέα Μουτονέ, τὴν βα- σίλισσαν Εὔθυμον καὶ τοὺς Καλοὺς ἆἄν- ὑρώπους, ἐπειδὴ οὕτως ὠνομάξζοντο οἳ κάτοικοι εἷς τὴν χώραν τῆς ᾿Αγαθότη- τος, αἱ Μεγαλειότητές των ἐπλησίαζον ἤδη τὴν ἡλικίαν ὅπου πᾶσα ἀνθρώπινος ὕπαρξις γίνεται σεβασμία ἢ γελοία-- τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἔκ τοῦ τρόπου καθ᾽ ὃν κρίνουν τοὺς γέροντας-- ὕταν ἡ πολυ- ὑέλγητρος αὐτὴ κόρη ἦλθε νὰ τοὺς δώσῃ ἀπροσδόκητον δαλερᾶν γεότητα. Καὶ πλείονες τῆς μιᾶς μητρὸς εἰς τὴν γα Ώότητα τὸ ἀπέδωσαν εἷς θαῦμα. Ἡ βασίλισσα Εὔθυμος καὶ ὃ σύζυγός τῆς ἔκυπτον μετ ἀγάπης ἐπὶ τοῦ Λίνου τῆς μικρᾶς πριγκηπίσσης καὶ σύυγκεκι- νηµένοι ἄφιγον νὰ, πίπτουν ἐπὶ τῶν πα- ρειῶν τοῦ τέκνου των δάκρυα εὐτυχίας. Εἶνε τὸ µέλλον, ἔλεγεν ὁ βασιλεύς, τὸ μέλλον καὶ ἡ εὐτυχία, ἡ μικρὰ αὐτὴ ὕπαρξις ποῦ κοιμᾶται ἐχκεῖ εἷς τὰ τρίχά- στα καὶ ὗταν ξυπνᾷ μῶς πασατηρεῖ μὲ τὰ γαλανὰ µοτάνια της. «σώπων. ΝΕΑ Ἡ βασίλισσα ἀπήντα! Οὰ εἶνε ξανθὴ ἢ χαστανη! Καὶ ὁ βασιλεὺς ὑψώνων τοὺς ὤμους' σ--- Ἐανθὴ Ἡ καστανὴ ὀλίγον ἐνδιαφε ον ρα πρ ρει, ἀρχεῖ νὰ εἶνε εὐτυχὴς. Ἕν δάκρυ ἀγάπης τοῦ πατρὸς ἀνεμί- χδη μὲ τὸ γάλα τῆς τροφοῦ ἐπὶ τῶν πει λέων τοῦ τέκνου καὶ ἥ πριγκήπισσα ἤρ- χισε νὰ φωνάζῃ ἑνῷ ἡ τοο(ὸς ἐθρήνει. Εῖς ἐν τῶν ὑπουργῶν τοῦ βασιλέως καθηγητὴς τῆς φιλοσοφίας καὶ Μέγας Αιδάσκαλος τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Α- γαθότητος εἶπε τότε σείων τὴν -ξ- φαλήν: ο. Ῥὸ δάκου αὐτὸ εἶνε σύμβολον, ἡ[ιθειώτατς, Τὸ ἅλας τοῦ δακρύου μὲ τὴν, γλ υμύτητά τοῦ γάλακτος δὲν εἶνε κυ- ριολεκτικῶς ἡ εἰκὼν τῆς ζωῆς Κα ὁ Ρο σθεὺς Μουτονὲ ὑπεσχέδη ὅτι διὰ νὰ μὴ φωνάζῃ πλέον ἡ πριγκή- πισσα δὲν δὰ χύνῃ οὐδὲ δάκρυα γαρᾶς. Καὶ ἀμέσως προσέθεσε᾽ ----- - Καὶ ἰδίως ἄμ ἰδίως! Εϊδε ἡ ωὴ νὰ πα εἷς ανῦ τὸ παιδὶ περισσότερον μέλι παρὰ ἅλας | Δὲν προσεκάλεσαν Νύμφας παρὰ τὸ λίννον τῆς Κληματίδος, ἂν νοὶ ἠδύναντο νὰ εὕρουν ἀρχαίας καὶ πωντοδυνάμους πλαν ωμένας εἷς τὰ δάση τῶν πέριξ, ἀλλ) ὡραία ὡς ἀνοιξιάτικὴ χαραυγὴ, ἐρυθοὰ ὡς τὰ ἄνθη τῆς τοιανταφυλ}. ιᾶς τῆς βα- σιλίσσης ὐΠύμου, ἔκαφρὰ ὡς αἳ πετα- λοῦδαι γαὶ τὰ ἁμενόπτερα ποῦ. σηνελάνι- βανεν εἲς τὰ δίµτυά της μὲ τὲ χουσὲς γάτες, ἡ ποιγκήπισσα δὲν εἶχεν ἀνάγ- τῶν μυστηριωδῶν αὐτῶν. ποο- Τὰ δῶρα αὐτὴ τὰ. εἶχεν ὅλα, Ὦΐνε τὴν χάριν, εἶχει τὸ ανεῦμα, εἴχε τὰ Φέλγητραι καὶ τίποτε δὲν ὑπῆρχε Όελ- πτικώτερον χαὶ τελειότερον εἷς τὸν κό- σιον παρὰ αὐτὸ τὸ παιδάκι τὸ ὁποῖον οἳ σοφοὶ δὲν ἐδυσκολεύοντο νὰ ἔκπαι- δεύσουν γαὶ ποῦ ὁ ἥλιος ἠρέσκετο νὰ τὸ λαμπρύνῃ μὲ τὰς ἀχτῖνάς του. (Ἀκολουῦεἴ). ΠΟΙΚΙΑΑ.. Τὺ κυνῆγι τῶν γυναικῶν γην ΜἩ Ἱπαλικὴ ἐφημερὶς «Πρωῖΐα» συνέ- λαβε τὴν πρωτότυπον ἰδέαν νὰ ἐρωτήσῃ καὶ ἔξετάσῃ τὸ ζήτημα: «Διατὶ οἵ ἄν- δρες καῦ᾽ ὁδὸν παραγολουθοῖσι τὰς {π'- ναῖκας: τὶ κάµνουσιν αἱ γυναῖκες εἲς τὸ κυνηγητὸ αὐτό 5» πν τῶν δοθεισῶν ἀπαντήσεων, ἰδίω ἀπὸ μέρους γυναικῶν, ἑξήχθη τὸ συμπέρασμα : 5 τῆς 1) Τὸ κυνήνιον αὐτὸ εἶνε ἀγεξήνγητος µωρία ἢ ἀναίξεια τῶν ἀνδρῶν. 3) Αϊ γυναῖκες δὲν στρέφουύσι ποτὲ νὰ ἴδωσι τὸν ἄνδρα ὅστις τὰς παρακολουδῇ. 1, ἂν στρέφουσι τὸ κάμνουσι διὰ νὰ τὸν γελάσωσι κατὰ πρόσωπον, διὰ νὰ τοῦ ἔκτοξεύσωσιν ἕν βλέμια μανιῶδες, ὅπως τῷ δώσωσι νὰ ἐννοήσῃ ὅτι ἐπὶ τέ- λους εἶνε ὥρα γὰ παραιτηδῃ. Κατ’ ᾱ- κολουδίαν ὃ ἀνήα, ἂν δὲν ἀπώλεσε πᾶν ἴχνος αἰδοῖς ἐρυθριᾷ καὶ ἀπομωφιί γεται. ϐ) Αἲ΄ γυναῖκες παρακολουὕούμενῳ γαβ” ὁδὸν δὲν ἔσιττρέουσι ποτὲ εἲς τὴν οἰνίαν των. Λιὰ τοῦτο εἶνε ἀνωῳ ελὲς γή ἐλπίζη ὁ παρακολονυθῶν. νὰ µάθῃ τὴν κατοιχίαν των. Εσέρχονται ε εἲς μίαν ἓν- Ἀλησίαν διὰ νὰ προσκυνήσωσι δῆδεν, πηγαίνουν νὰ ἐπισχεφ δοῦ ν΄ μίαν Ύλη, εἰσέρχονται εἲς ἕν ἐμπορικόν' ἆλ)ὰ ὃδν ὑπάοχει τρόπος νὰ λάβωσι ποτὲ τὴν εἲς τὸν οἶνόν των ἄγουσαν. 34) Αἰ γυναῖκες, ὅταν πα) ου ὗδς ται διαιροῦνται εἰς δύο κατηγορίας ἣν βραδύνουσι τὸ βῆμα των, καὶ στά: τῶσι πρὸ ἑκάστης βιτρίνας, ἐπὶ πέντε λεπτὰ ἀποθαυμάζουσιαι δῆ δεν μάτι, ἕως οὗ. παρέλὺῃ ὁ ἐχθρός ν τοὐγεβτίον, φεύγουσιν Ἀστραπηδόν, ὖᾳ ιοδρομοῖσι μεταξὺ τοῦ. πλήθους, γλυστουῦν μεταζὺ ἁμαξῶν, καὶ εξ τας αγίςονται διαμιιᾶς εἰς τὴν γωνίαν μιᾶς παρόδου λὲν ὑπάρμι µέσος ὅρος. ἢ παρακολουθεῖ τις μίαν χελώνην, ἢ κυνηγᾷ ἕνα χανόν. ϱ) Εϊνε περιττὺν ὁ παρακολουὴ ὧν ἆ- γὴρ γὰ προσποιῆται ἢ τὸν ἀἄφη]θημένου Ἰ. τὸν ἀπαθῆ, διὰ νὰ μὴ ἐπισύρῃ τὴν προσογὴν τοῦ χόσμου. ο οι τὸν ἔνιο- οὔσι, πολλάκις μάλιστα ποὶν ἢ τὸν ἔννο- ση ἐκείνη. ϐ) Δὲν εἶνε σπάνιον ἥ παραγκολοι- δουμένη νὰ συναντήσ ἕνα συγγενῆ ἢ ᾳ ἴλον, ἢ ρατὰ τύχη κ ἢ κατὰ συνγέντει- ἔιν. Τότε προσνολλᾶται εἲς αὐτόν, ὡς εἷς σωτῆσα τότε σῖς ἔμτοξενῃ ἓν Ρις μα, τὸ ὁποῖον δηλοῖ «πάρε πόδι». τ) Δὲν εἶνε σπάνιον νὰ πιστοπ τοιηζᾗ ὅτι µία γυνὴ. δὲν. παρηκολουὐεῖτο ὑπὸ ἑνὺς μόνου. Ετο καὶ ἄλλος, καὶ ἄλλος ἔνίοτε, ὅστις ἔκαμνα τὸ αὐτό. Μία γα: ριεστάτη δεσποινὶς ἔον ατιχὴ ὡμιολόγῆσεν ὔτι καθ” ἑκάστην ἑσπέραν ἔπιστρέα ουσ οἴκαδε, συνγὠδεύετο ὑπὸ οὐλαμοῦ ὅλη- Ἄλήρου πραιτωριανῶν. σαν µαῦηταί, ἐμποροὐπάλληλοι, Χατώτεροι. ἄξιωιατί ποί, οἵτινες προσεποιοῦντο ὅτι ἀνοί γὠσκον μίαν. τοιχονο]). ημένην εἰδοποίγ σιν, ἔνίοτε ὅτι ἠτοίμανον ἕν αινάρον, Απονοητευύμενοι τέλας χαὶ ἀπε) πιζόμε- γοι. διεσκορπίζαντο δι ἄλκης ὁδοῦ ἑ. Κάστος. ΧΡΥΣΑ ΛΟΓΙΑ “Ἡ ἀπόλαυσις τῆς ἀγάπης συνί- σταται εἰς τὸ νὰ ἀγαπᾷς, καὶ εἶσαι ὐτυχέστερος διὰ τὸ πάθος τὸ ὁσιοῖον ἔχεις, παρὰ δι᾽ πεῖνο τὸ ἐπιοῖον γεΥ- γᾷς εἷς τὸ ἀγαπώμρενον ὅν. «Ὑπάρχουν µέσα διὰ νὰ δεραπευδῇ ἡ παραφροσίνη, ἆλλ᾽ εἶνε ἀδύνατον γὰ θεραπευῦῇ διεστεαμµέγον πγεῦμα. Ἡ πρόδεσι τοῦ γὰ μὴ ἀπατῶμεν οὐδέποτε μᾶς ἐτοδέτει εἷς τὴν οὀσιότην τῶν ἄλλων. χανώγισις τῶν ἐῑ ΕΕ σγἐσεωλ µε ταξν Γκκ.ῖησἼας καὶ Πουιτείας καὶ ὁ καθορισμὸς τῆς βέσεωό τῶν δια- ρύρω» ἱερωνέγων ἐν τῇ Γκ. 1ησία ἱεραργικῶς, ὡς καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐκ, λοῆς τῶν ἀξιωματικῶν τῆς κατὰ Λήπρω Εμμ ορθοδύξου. ἴκ- κ. λησίας. Πν τῇ ο. ’ / ΄ σπουδαίων ἑΗτημάτω. δέος πρω- ἐπι.1ὖσει τῶν ὡς ἅνω τιστα πάντων» γὰ ᾗ σεβαστή ἡ ἱερὰ χαὶ ἀθιάρριικτος [η 1η τῆς ἡμετέρας αὐτοχεφά.του. [κι ζησίας, ἥτις ἀπὸ αἰώγω». σὺ δέει ταύτιρ' μετὰ τὸ: «{ουπῶγ Ορθοδόξων: κ- χ.1ησιῶν', δέο ἐπίσις γὰ κατα- 2.1ηθῆ (ιεμίστη προσονὴ καὶ µε ῥίμ)α. περὶ τὰ κρατοῦντα [κκιι- σιαστικὰ τοπικὰ έθιμα. 4ὲγ εἴμεθα ἐπίσης τῆς }ὠμῆς, ὅτι δέον γὰ καθιερωθῃ ο κ .ῖ 1] ρικοκρατία ἐζΠτήμασι πω-- τε1ῶς ἕέγοιο πρὸς τὰ καθικοῦτ τῶγ διαφόρω» «Τειτουργῶγ τοῦ. Ἱ- {η ίστου, ὡς φέρ εἰπεῖν ἐν τῇ διαγει- ρίσει τῶν περιουσιῶν τῶν διαφόρων ἐφοριακῶνγ καὶ χουοτικῶ αῶλ, καθ᾽ Ἱμ αἱ διίφοροι Γπιροπεῖαι θείκγὍγται τὰ μάν[ιστα κατά]. [η.Ίου χαὶ εὐεργετικαί. Ὅσου: ἀφορᾷ τὴ. σύ ταξι. τοῦ κκ. 1ησιαστικοῦ Λαγογισμοῦ «ρρο- ροῦμεν' ἀδιστάκτως, ὅτι δέον. γὰι]ά- ῥωσι µέρος. ἐκτὸς τῶν. βου.[ευτῶχ' καὶ διάφορα ἄ.].ῖα πρόσωπα, ἄτῳ-α ὡς ἐχ τῆς πείρας ἢ τῶν }ώσεων αὐτῶν δήνανται γὰ συμβά.]ωσω. εἰς τρ ὅσον οἵόν τε ἐντει [εστέρα ἐπί- συν τῶν. ὁιαφόρω» προβ.ζηµατι- κ«ὼν θεσμῶν, οἴτωες τοῦ «Ίοιποῦ θὰ ἀποτε.]ῶσιτὸν Σοντα ματικὸγ' χάρ- τι τῆς Λυπριακῆς Εκκλησίας, Τοὔτο ὑὁποστηρίζοντες, οὐδό,ωςπρο- τιθέµεθα νὰ εἴπωμει, ὅτι οἱ βου- «Γευταὶ δὲν εἴγαι ἆαγκαῖοι εἰς τὴν: θιακαγόγεσυ τοῦ. ἐκκ.ησιαστικοῦ «Ἠτήματος, ἀ]ι1ὰ τονίζοµεν: ἰδιαι- τέρως, ὅτι µετ᾽ αὐτῶι: Δέο». γὰ συ]--- ἄτω'α θὰ ὑποθοηθι]σωσι τὰ μέγιστα τὸν ἐ- ζω ο, η. εργασθῶσι π.Μείογα προσωπα, πιδιωκόμενον σχοπὸγ ὧο ἐκ τῆς εἰθικότ]ιτος περὶ τὰ τοιαῦτα. ὃν ἐ- κτήσα»το ἐκ μπκρᾶς καὶ ποιῖυγρο- νίου. µει[έτης παροµοίωγ' ἑητημά- τω), ΤΑ ΝΕΑ «Τὸ σπουδαιότερο ζήτημα ὢ) τῇ παρούσῃ περιστάσει εὔναι ἡ διὰ ο μικοῦ κύρους περιροι[ὴ τοῦ. συ” ταγθησοµεσυ κκ. ησιαστικοῦ Λα- 2Ο) σιοῦ ἀγευ τούτου ρεραίως Φῤο- γοῦμεν. ὅτι γαυαεἳ τὸ 61ο: ἔρ)οἳ”. διότι αἱ δι Ἴφοροι διατάξεις θέ {οῦσι (ιεύνει ἐπὶ χάρτου δυνάμεις. [εἰς πᾶσω: πεπο.μτισµέηῃ. χώρα Ἡ ποιἰιτεία ἔργεται ἀρωὲς τὴ .. κ.Ίησία. καθ’ ὅσον καὶ ἡ ἐκκ.ῖγ σία εὖνε στουδαιότατος παρω} ἐτ' τῇ «Πειτουργία τΏς Πο τει λες 111 χανΠο, µόνον δὲ εἰς τρ: τα. ἰείπω- ο”. καὶ ἐγκατα. τε ευμμέῃὶ τα ὑτοῃ' τῆς γῆς γωνία μεχρι τοῦδε ἑξα- κοιουθοῦμε νὰ ἑῶμε ἀπύόκ.ίηροι ἐκπο.]ιτιστικῖίς ἐπιρείας καὶ ἐντε- :ῶς ἀπροστάτευτοι ἐ' ἑητημασυ τετ .. Δ / ωά ροῖς κιν σπουδαιυτάτοις. οἵω τὸ πρεκείµε}ο). ᾿Ακαδηµειπός. Γράφουν ἐξ ᾽Αθηνῶν: ΓΌνε ρα γερὴ. ὅτι εἰσεμγόμεθα εἰα ἡμεέρας πεισματωθονς ἐκ. [ογι- ο ᾳ ΤΕΝ ᾳ - / Ν κἴς πά.]ηο. Τὰ δυσηρεστηµεέα δια τὸ ενα ἡ τὸ ὅ 1ο όγ0 στοιγκῖα ἔγουν τώρα ποῦ νὰ προστρέξου. ο. 3 / υ ” Μᾶς ἐπιφυάσσονται ἀγορεῦσεις, συγκεγτρώσεις. διαδη.ζώσεις καὶτι παρόμοια. 0 ἀγὼν θὰ εὐε πει . 2) .. Ν ’ σματώδιῃς. 1 ἆ.1ι1ου ὅ τα τὰ κοιι- -- Ν ῤ µατα προσπαθοῦν νὰ διασπασου) λ / Ν χι Δ Ν » τὰς κυῤερΥ ἠτικὰς τάξεις μὲ τν: ἂρ- 19 τῆς ἐκ, Ιεχτικότητοςυ. ϱ σκο- / Ν / πὸς εἶνε καταφαγης. 4 πρὀκειται χο ο - / ! ν περὶ ἐκ.]ογικῆς γίκης. θέτουν γα μειώσου τὸ γε’ ἀποτε.Ίεσμα. ο Ἡ ε η. π - θα. Βενιζεῖος ἐν τῷ μεταξὺ ἆ- ως λ Ν / γαμένει τὴ τεωεὴμ παράταξω ο. » ΄ ας. κ τῶρ ἀπτιπά, ζω): του. [καὶ ὡς «Πέγου) / 3 3 οἱ φίι]οι του. θὰ ἐπιγειρήσῃ ἐκ.ίο- γΗΑ περιοθεί ες τὰς ἐπαργίας Ν » . ΄ μ καὶ ϐ) ἀγορεύση καὶ ἐν Αθίρ'αις 3 Ἴ . ὃ 5 . ---- δν πολ ἐγώ αγ εί.Τῃ τὺ γέωώμτου πρό- αμα. Ί ᾿ δε . ο αακήτωμα τὸν συ ὁυασμῶν α ρα « ες ἐξακο.]ουθεῖ. θιαφήµεσιο οα.πί- :, -- ζει κιιθιιέρ αι! νεα ὀυματή. αι ΄ ’ . . Νο ΑΝ, . αἱ περίφημου αὔτιν όμδες θετκη- : . . , . ἡ: / ͵ τηρτίσθη σα ἀκομη. Αα μέ ότηι οἱ {θηρα καὶ σι δυσμοῦ μὲ εὐλις ᾽ / δέ ο ε / ͵ ο ο 0 Ἡποιο σι), οιως ο 0.1 ὄν ικόω, ΙΙ δη αλτὴ ἡ ἰστορί ἑειλωκύω. ο.) ο ἡ αὔτη Ἡ στορια θὰ τειἰειώση ἐντὸς ο [ο Ἠερῶν 2 ειὲ πα τὸ θάρυσς τῶοὶ Πποχρι . κ... Ν } 5 Ην, άτικω}: ἡμερῶν θα πέσο) αμέσως αν ' - εἷα τέµ. ἐκ) τα αν κ ΄ . Α.. » 3 ο Ά Οἱ καιρο «ια ζο)”. οἱ ΓΕ ]ι- ) Αα ” κ λοάωμ. - ΄ . : νεο πρίγκηπες διερχόταν τωρίι Κωνστατυ ουπύιεωοσ. Ἠετὰ τὸν ἃς 9 ΄ - ΄ Φ δογω. ὁ πρήνει” Λωκόιἑαοο διε.ἷ- (1. ἐκεῖθει'. ἐπὶ εεἷς προσ) ημά ε ᾱ ο .. Ασία Δοφίαν Οἱ αὐτῃ 1 . : Του- εἰς τρ θεωέ ύου.. ὅτι αἱ μετὰ τηε χίαος σγέσεις ἐγλω αρ) όμα. αἱ χαὶ τες γου: νὰ παγιωθοῦτ. 1 πο.ἰιτικη τοῦ σε. Ὀενιζέ [ου καθίσταται ὁ 19) ποια τετ. σαφεστέρα ὑπὸ τρ 6 ΙΙ ΕΙ ο. εἰριρική. ὀρεύτεν η αλ) Λ πο 3 / . - λ ακὰ ἄνῃ πραγματικ!β ερ η μὰ τή ἃ / τῷ . ν πηρε ο γειτογωκὰ κρίτη. «λὐτορ) δὲ των) αθεσεω): θελα εσε χα 3 1 1Ε]- τ ο ο -υ-υ---υ--- βεῖσα σηερω δια το: προσέλ’ α 3) ἑ . . / ... Α ποιο): ἄφιδις εἰς θήρας τοῦ ὃϊ- δν ο , . . αθόγου τῆς μου αρίας μοριδος εν ἀπτιπύδοσω. τής ἐπισχει εως τοῦ γρ ος διαδογου. ΚΡΗΤΙΚΑ. “Ἡ Κζητ:. ἡ Συνέλευσις δὸ συγέΛλδῃ τὴν 30 Φεβροναςίου Ὁ γενικὺὸς. πρόξενος τῆς Αὐ- στροουγγαρίας ἐπέστρεψε αποὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἠπαναστατικῆς Ίκι- βερνήσεως τὸ γνωστὸν ἔγγραφον τὸ φέρον τὰ Ῥλληνικὰ ἐμβλκήματα καὶ τὴν φοάσιν «Ἰασίμειον τῆς Ἑλλάδος», ἀγακοιώσας συγχρύ- γως ποὺς τὴν Ἰυβέρνησιν ὅσα ἆᾱ- νεκοίνωσαν γαὶ οἳ ἄλλοι απεό- Έενοι τῶν Δυνάμεων. Τὸ ἀπόγευμα συνῆλθεν ἡ µόνι- µος ᾿Ἠπιτροπεία καὶ συνεσκέᾳῦὴ ἐπὶ τῆς καταστάσεως. 1]αρίστατο ἡ Ἰκυβέρνησις καὶ πάντες οἱ παρόν- τες π)ηρεξούσιοι. Ὁ κ. Ἱούνδουρος ὑπεστήριξε τὴν γνωστὴν ποότασίν του περὶ κά- ταλύσεως τῶν ἀρχῶν. Ὁ κ. Μιχ λιδήκης καὶ οἵ φίλοι του. ὡς ἐπί- ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ /: ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΚΑΙ εμεσὸ: τῇ 12)35 Φεβο. 1919 Διευθυντὴς καὶ ᾿Εκδότης ΕΥ. Σ. ΧΟΥΡΜΟΥᾷΙΟΣ Έτος Ίον -- Αρ. 1 ΟΛΙΓΑΣ ΛΕΞΕΙΣ -..- « - ἐετ) ἰδιαζούσης χαρᾶς παραδίδοµεν τοὺς. φιλοµούσους ἅς µας τὸν ]ον ἀφιδμὸν «Πῶν ον. εἷς συνγ- διαλά- ἡμετέρου ας ἅτε γνωστοῦ. ὄντος, ὅτι εἲς «ο ἀποβῤλέπει ἡ ἔμδοσις δηµο- εἶνε ἀνάννη βεβαίως νὰ ερὶ τοῦ. σχαποῦ. τοῦ «ἀφικοῦ. ὀργάνου ἐν Κύπρῳ. ἰδίᾳ, εεῖς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν πολλὰ» υΝ συμφερόντων τοῦ τόπου γαὶ μαθείας τῶν ἀναγνωστῶν του. τῆς πυτοτρόπως καὶ ἡμεῖς ὑεραπεύον- φιλομάδειαν τῶν ἀναγγωστῶν ο τὰς κυριωτέρας. πυλιτιωὰς εἰδή- στοῦ ἔξω κόσμου, τὴν δὲ πνευµατι- / αὐτῶν φυχαγωγίαν διὰ ποικίλης Γης ὕλης κατὰ τὸ δυνατὸν ἵνανοποι- ἵτες, μοτὰ ἰδιαιτέοου. ὕλως ἔνδιαρέ- γτος δὰ παραπολουθῶμεν ἕἑκάστοτε διάφορα τοῦ τύπου ζητήματα, διατυ- ὕντες ἀπροκαλ ὕπτως τὴν Ὑνώμην μας ὶ τὸν πρέποντα ἔλεγχον ἐνασκοῦντες ὃς ἐξακρίβωσιν τοῦ ὀρθοῦ καὶ ὑγιοῦς. Ποὺς τούτοις ταχτικὴ καὶ ἐνδιαφέ- Όσα ἀρθογραρία τῶν ἀξιοτίμων συν- ἵατῶν µας ἐπὶ τῶν διαφύρων τοῦ τό- Ξητημάτων δὰ τιμᾷ συχνότατα τὰς ήλας τοῦ ἡμετέρου φύλλου. Ἀιότι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηδῇ ὅτι «σπουδαιότερα ζητήματα τοῦ τόπου (ραμένουν ἄλυτω, συνεπείᾳ τῆς ἄρνγη- {ῆς ἐλευθδερίας, τῆς ὁποίας ὁπολαύο- γν καίτοι διατελοῦντες ὑπὸ τὸ κράτος ς «ι)ελευδερωτέρας τῶν Δυνάμεων, ὰ. διὰ τοῦτο ὑπερβαλλόντως δὰ χαρῶ- γ, ἐὰν. αἳ ἀσθεγεῖς ἡμῶν δυνάμεις ισχύσουν, ἔστω καὶ καπ ἐλάχι- ον τὸν τίµιον ἀγῶνα τῶν λοιπῶν συν- ιέλφων ὑπὲρ τῶν πραγματικῶν συμφε- ντων τοῦ. τόπου, πρὸς τὰ ὁποῖα τό- ν. ἄστόργως ασε ἀτυχῶς ἤ τε εντρ.ἡ καὶ ἐπιτόπιος Κυβέρνησις, στο κ Ἕλκε - ΤΕΥΔΕΙΣ ΕΔΕΥΘΕΡΙΙΙ Ἡ κολοβὴ ποίαν διοικούµε εὗα, ἅπαντας, ὡς ᾖτο ἑπόμενον, ποώτους χρόνους τῆς µεταπολιτεύσεως, ὡς ἐκ τῆς ἀπὺ τοῦ τουρχικοῦ ζυγοῦ ᾱ- παλλανῆς τῆς ᾿ Ἱλληνικῆς ἡμῶν. πατοί- δος, ἤδη, δὲν ἀποτελεῖ ἄλλο τι παοὰ μίαν ον ιν φενάκην διὰ τὸν Ἔλ- ληνικὸν αλ ληδ υσμὸν τῆς Ἀήσου, ὅστις δυσαναλόγως ἀντιπροσωπευόμενος ἓν τῷ Δομοθετοῶ δυμβουλίῳ γίνεται ᾱ- κριβῶς θὔμα τῆς ᾽Αγγλοτουρκικῆς.. συιι- µαχίας ἓν τῇ διοικήσει τοῦ τόπου. Διὰ τοῦτο εἷς τὸ σηιιεῖον. τοῦτο φρο- νοῦμεν, ὅτι πρέπει νὰ στραρῇ τῶν ὅ- λων ἡ οινὴ ἐνέργεια καὶ σπουδὴ, διότι τοῦτο εἶνε ἡ αλεὶς τῆς ἐπιλύσεως ὅλων σχεδὸν τῶν ἄλλων ζητημάτων τοῦ τόπου. Τὸ ζήτημά µας εἶνε σαφὲς καὶ ἡ. ἀξίωσις τοῦ τόπου δικαιοτάτη γαὶ εὐλογωτάτη, ὥς δι ἀἁκαταμαχήτων ἔπι- χειρημάτων καὶ στερρᾶς λογικῆς παρέ- στησαν τὰ πράγματα εἷς τὸν Αρχοντα τοῦ τόπου οἳ ἔντιμοι ἀντιποόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ πληδυσμοῦ τῆς Κύπρου κατὰ τὴν τελευταίαν αὐτῶν ἀνταπάντησιν, καὶ διὰ τοῦτὸ ἡ ἐπιμονή µας εἰς τὸ απροχεί- µενον ζήτημα γομίζοµεν, ὅτι ποέπει νὰ εἶνε ἄνάλ ογος πρὸς τὸ δίκαιον τῆς ἀξιώ- σεώς µας ταύτης. Δὲν ἀξιοῦμεν γ΄ ἀποχλείσωμεν καθ” ῥλοκληρίαν τοὺς μωαμεθανοὺς ἀπὸ τοῦ Συμβουλίου,---ὡς Ὁ ἀπῄτει βεβαίως τὸ δίκαιον τῆς απλειονοψηφίας ἀλλὰ ζη- τοῦμεν ἁπλούστατα ἐφαρμογὴν τοῦ δι- καίΐου διὰ τὴν ἀντιπροσώπευσιν τῶν μὴ μωαμεδανῶν ἐ ἓν τῷ Συμβουλίῳ ἀναλό- γῶς πρὸς τὸν πληθυσμών. των. Μήπως, ὅτε μᾶς παρεχωρεῖτο τὸ ἥμιε- λεύδερον τοῦτο πολίτευμα, δὲν ἐφηρμό- ση ἡ ἀρχὴ αὕτη Καὶ ἀφοῦ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τότε ἄπο- γραφῆς ἐχορηγήθησαν αἳ βουλευτικαὶ ἔδραι, πῶς τώρα μᾶς ἀρνοῦνται οἳ φι- λελεύδεροί μας Ἀεσπόται τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχῆς ταύτης ἐ ἔπρεπεν ὅ Κυπριακὸς λαὺς ν᾿ ἆ ποφέρῃ πάντοτε τ ας οσα τῆς πρώτης ἀπογραφῆς τοῦ 1881, διὰ νὰ μὴ ἐλευθερία, ὑπὸ τὴν ὅ- συναρπάσασα ἡμᾶς κατὰ τοὺς ἔγεί ίρῃ ποτὲ ἀτιώσεις τοιαύτας πρὸς τοὺς Άρχοντας τοῦ τόπου: Καὶ ἔὰν, ὦ Φιλοδίκαιοι Κυβε εονῆται, ἡ ἔξέλιξ ις τῶν πραγμάτων περιώριζε λ. χ. ἓν τῷ μέλλοντι τὸν ἀριθμὸν τῶν μωα- μεθανῶν Ἀυπρίων ὡς ἑκατοντάδα- τινὰς ψυχῶν, ποίαν καὶ πάλιν δὰ ἐτηρεῖτε ᾱ- ναλογίαν εἰς τὴν ἀντιπροσώπευσιν τῶν δύο συνοίκων λαῶν Θὰ, ἐσκέπτεσθε τότε νὰ χορηγήσητε περισσοτέρας ἕδρας εἲς τοὺς μὴ µωαμε- δανούς : ᾽Αλλ” ἐπὶ τῇ βάσει ποίας ἀρχῆς ᾿Π δὰ ἐξηκολούθουν καὶ τότε αἳ ὁλί- γαι ἑκατοντάδες μωαμεθανικῶν ψυχῶν νὰ Χατέχουν τὰς αὐτὰς ἔδρας, ἤτοι τὸ τρίτον τῶν ἑδρῶν τῶν ὑπὸ 2546) χιλιάδων ἕλληνικἩ ὃν φυχῶν πατεχομάνων Ἀιατὶ ὄχι] Τ0 ΕΚΚΔΗΣΙᾷΣΤΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ “πας ὁ Ε Πηνορθόδοέος π.τη- θυσμὺς τῆς Λύπρου διευθέτηση: : θεωρεῖ τὴν τοῦ. Εκκ.ἰησιαστικοῦ του ζήἨπήματος, ὡς δι ίστης απου- ὁαιύτητος ζήτημα καὶ τὴν ἐπίλυ- σω: αὐτοῦ ὧςσ «ἰζαγ' χατεπειγούσης νά εης. 4ὲν ὀυγάμεθα κατὰ ουγέπεια]: ἐν πρώτοις γὰ ἐπικροτήσωμεν' τὴν ϐλαβο.[ὴ τῆς τεειωτιωκῆς αὐτοῦ ἐπι.[ύσεως οὐ) ἐπὶ στι}ἱρ:, καθ᾽ σου ἐκ ταύτης ἐξαρτᾶται ἡ δια- χαλγόγισις οὐσιωδῶν οἱ ἱερῷγ θε- σμῶν, ὦν ἄπευ παρα.]ύει όσημε- ραυ ἡᾗ καθ ὅὄ-ου «ειτουργία τῆς Γκκ. Τησιαστωεῆς μηγαης. Τὰ κύρια στοιγεἵα τοῦ παρὀν- εβαίως ἡ θια- ῷ τος ὅπτηι (ατος εἰγε 26 χείρισις τῆς ἐκ μηθιαστωκῆς οὐ- σίας πρὺς προς α)ωρη τῆς ἐν ὸ- πρῳ ἀρθαδόξον ποίγης, ἡ 9ια- ΤΑ ΝΕΑ 3 Δ λ' φῶ Δ - ᾱ 4 Ἐφημερὶς πολιτικὴ καὶ Μουνωνυοὴ --.ρςς-- Ῥυνδρομὴ ᾿Ἐτησία: Διὰ τὰς ἄλλας πόλεις καὶ χωρία σελ. 10 Διὰ τὸ Ἐξωτερικόν ». 19 --λςς- Ἔκαστον φύλλον παβάδες 30 σης οἵ Βενιζελικοὶ καὶ ἡ κυβέρνη- σις ἀντέκρουσαν ζωηρῶς τὴν πρό- τασιν, ἥτις ἐν τέλει τεθεῖσα εἰς ψη- «οφορίαν ἀπερρίφδη. ᾿Ακολούθως συνεζητήθη τὸ ζή- τηµα. τῆς συγκλήσεως τῆς υνε- λεύσεως. ᾽Αντηλλάγησαν διάφοροι γνῶμαι καὶ ἀπεφασίσθη νὰ κληθῇ ἡ Συνέλευσις τὴν 20 Φεβρου- αρίου. ΙΤΑΛΟΤΟΥΡΚΙΚΑ 'Ἡ ᾿Πταλικὴ δρᾶσις Ὁ ἐν Κωνσταντινουπόλει πρεσβεντὴς τῆς Γερμανίας διεβεβαίωσε τὴν Ηύ μην ὅτι ὁ Ἰταλικὸς στόλος δὰ ἀπόσχῃ πάσης ὅοάσεως ἓν τῷ Αἰγαίῳ καὶ ἓν γένει ἐν Ανατολῇ. Νέος ᾿Πταλικὸς σεοατός Ἡ ᾿Ππαλία παρασχευάνεται διὰ νέους ἀγῶνας ἓν Τριπολίτιδι. Τεσσαράκοντα ” 5 ο” --.. 3 ΄ ὃ χιλιάδες Ἱταλικοῦ. στρατοῦ ἐπεβιβάσῦδη- σαν εἷς Νεάπολιν κατευθυνόμεναι εἷς Τρίπολιν. τιιὶ Ν 8 ΔΝ ς Τὸν στρατὸν συνοδεύει καὶ ὁ στρατή- γὸς Κανέβα. ΔΙΑΦΟΡΑ :Ο Κινέξος Πρόεδρος Ὅ Γιασὶν Κάῑ ἐξελέγη παμψηφεὶ πρόεδρος τῆς Κινεζικῆς Δημοκρατίας. Ἡ Εινεξωὴ Δημοκρατία Μετὰ ζωηρᾶς εὐαρεσκείας ὅ γαλλικὸς δημοκρατικός τύπος ἀπεδέχθη τὴν ἄνα- κήρυξιν τῆς Σινικῆς Δημοκρατίας. Κατ ἀντίθεσιν, οἳ ρωσσιχοὶ διπλωµα- τικοὶ κύκλοι φοβοῦνται σύγκρουσιν µε- ταξὺ τῆς ᾿Ανατολῆς καὶ τῆς Λύσεως διὰ τὴν Κίναν. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Πετοου- πόλεως εἶνε διατεθειµένη ν΄ ἀνταλλάξη σχέψεις πρὸς τὰς ἄλλας Δυνάμεις διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς Σινικῆς Δημοκρατίας. “Ἡ ὕδρευσις τῆς Αἰγύσιτου Μεγάλη ᾿Αγγλικὴ ἑταιρεία μὸ κεφά- λαια 400 ἕνατομ. φράγκων. ἀνέλαβε νὰ Κατασκενάσῃ ὑδρανλικὰ ἔργα εἷς τὴν Αἴγυσπτον, χςησιμοποιοῦσα τὰ ὕδατα τοῦ Νείλου. Αἱ ἐργασίαι τῆς ἑταιρείας ἄρχονται ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους. ΕΓΧΟΩΡΙΒ το ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΒΑΘΡΑΣ 'Ὑπὸ τοῦ τελώνου τῆς πόλεώς µας προσεκλήθησαν τὴν παρελδοῦσαν Παρασκευὴν τὸ ἀπόγευμα πολλοὶ ἐν τῶν ἐμπόρων µας, ὅπως συσιε- φθοῦν περὶ τοῦ καταλληλοτέρου µέ- ρους πρὸς σῆξιν τῆς χιλιολέρου ᾱ- ποβάδρας. κ». Ῥεβαίως ἀναξίας Λόγου ᾿εὐκολίας δὰ παράσχη εἲς τὸν ἐμπορικὸν κό- σµον ἡ σῆξις μιᾶς καὶ µόνον ἅπο- βάδρας, γνωστοῦ ὄντες ὅτι σπλεῖστα: χαρουπαποθῆκαι κεῖνται πρὸς τὸ ἀνατολικὸν µέρος τῆς πόλεως, ὅπου καὶ μεγαλύτερα: δυσκολία: σααρουσιά- ἕονται γατὰ τὴν φόρτωσεν. ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΝ «ΛΕΥΚΩΣΙΑ» Ἰδιαιτέραν ἁληδῶς εὐγαρίστη- σιν προξενεῖ εἰς ἡμᾶς ἡ ἀνάγνωσις τοῦ ἰσολογισμοῦ τοῦ λαμπροῦ τού- του πιστωτικοῦ ἱδούματος διὰ τὸ λῆξαν ἔτος 1911, ἐξ οὗ χαταφαί- γεται τὶ δύναται νὰ ἐπιτελέσῃ µία παλ διοίκῆσις καὶ δεξιὰ διαχείρι- σις, διὰ τοῦτο δὲν δυνάµεῦα παρὰ γὰ συγχαρῶμεν τφόντι τοὺς µετό- χους τοῦ Ῥαμιευτηοίου τῆς «Λευ- χωσίας» διὰ τὸν φὠτεινὸν καὶ ᾱ- Έιον διευθυντὴν, τὸν ὁποῖον ἀγεῦ- ϱον πράγματι ἐν τῷ προσώπφ τοῦ κ. Ἰω. Οἰκονομίδου. ΟΓ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ Ἔχομεν ὑπ᾽ ὄψιν ἡμῶν κομψὸν τεῦ- χος περιλαµβάνον τὸ ποόγοαµµα καὶ τοὺς κανονισμοὺς τῶν ΟὈλυμπιακῶν ᾿Α- νώνων. οἵτινες ἐφέτος θὰ νίνουν ἓν Στοκχόλμη τῆς Σουηδίας, κατ ἀπόφα- σιν τῆς Διεθνοῦς Ὀλυμπιακῆς Ἔπι- τροπῆς. Οἱ ἀγῶνες θάογίσουν τὴν ὀ9ην Ἴου- νίου ν.Ἡ. καὶ θὰ διαρκέσουν µέχρι τῆς ρθας Ιουλίου, περιλαμβάνουν δὲ πολλὰ ἀνωνίσματα, ἅτινα ἐπτίθενται λεπτοµε- ρῶς ἓν τῷ προγράµµατι. ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΝΕᾷ Ὑπὸ σληρεστάτης ἐπιτυχίας ἔστέ- «δη ἡἤ χορευτικὴ ἀπογευμοτιγή, τὴν ἆὅ- ποίαν διωργάνωσεν ὁ προοδευτικὸς σύ]- - να ΄ - ς ΄ ως. λογος τῆς «Ὁμάδος» τῆς Ἡνώσεως τῶν Ἑλληνίδων. 'Π ἀπογευματινῆ μὲ πλου- σιώτατον πολικεῖον παρετάδη µέ(ρι τῶν μεσονυχκτίων ὡρῶν μὲ ἁδιάπτωτον εὖ- Ὀυμίαν καὶ ὑπὸ τὰς εὐγενεῖς περιποιῃ- σεις τῶν ἁβρῶν διωργανωτοιῶν της, τὰς ὁποίας καὶ συγχαίραµεν. Διῆλὺε τῆς πύλεώς ΄μας μεταβὰς εἷς Δευκωσίαν ὁ Πανιερ.! Μητροπολίτης Πάφου κ. Ιάκωβος χάριν τῶν ἐργασιῶν τῇς Ἱερᾶς Συνόδου, αἵτινες ἄρχονται . ἀπὸ αὔριον. Τελεῖ σήμερον Κυριακὴν ἓν τῷ ναῷ ᾽Ἁγίας Νάπας ἘΕὐαγγελιστρίας ἡ Ἔφο- ρεία τῶν Σχολείων μνηµόσυνον ὑπὲρ τῶν φυχῶν τῶν χεκοιμημένων εὐεργετῶν καὶ δωρητῶν τῶν Σχολείων. Αἱ ἐπιτροπαὶ τῶν ἵερῶν ναῶν τῆς πύλεώς µας προσεκάλεσαν διὰ σήμερον Κυριακὴν καὺθ” ὑπόδειξιν, ὡς πληροφο- ρούμεῦα, τοῦ Μητροπολίτου ἡμῶν, τοὺς κατοίκους ἑκάστης ἑνορίας, ὕπως λογο- δοτήσουν. Φανταζύμεῦα μὲ ποίαν προ- Ὀυμίαν δὰ συνέρρεον οἱ πολῖται πρό τι- το δ. μα » γος ἀκόμη χοόνου. σας βιοβόρητντ----- ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ Ἐκπαιδευτωά Τὴν παρελθοῦσαν Τρίτην συνῆλθεν ἡ Ἐπαρχιακὴ Ἐκπαιδευτικὴ ᾿Βπιτροπεία ἓν τῷ διοικητηρίῳ. Λευκωσίας ὑπὸ τὴν ποοεδρείαν τοῦ. διοικητοῦ. Εὶς τὴν συν- εδρίαν παρίσταντο καὶ ἡ Α. Μ. ὃ ᾿Αρχι- επίσκοπος καὶ ὁ δήμαρχος κ. Α. Λιασί- δης. ᾽Απουσίαζον δὲ οἳ κ. κ. 1. Κων- σταντινίδης καὶ Θ. Θεοδότου. Ἡ Ἔπι- τροπεία ἐπεκύρωσε κατ ἀρχὴν τὸν κατά- λογον τῶν σχολικῶν τελῶν τῶν κατοί- χων Λευκωσίας ἐπιφυλαχθεῖσα νὰ ἀἆνα- θεωρήσῃ τὰς ἐνατάσεις καὶ ἑφέσεις εἷς ποοσεχῆ συνεδρίαν. Τὸ Κακουργοδικεῖον Τὸ κχακουργοδικεῖον συνῆλθεν ἐνταῦ- ὃα ἀπὸ τῆς παρελθούσης Τρίτης. Έχει γὰ ἔἐκδικάσῃ ἓν συνόλῳ 15 ποινικὰς ὑποθέσεις ἓξ ὧν ὅ φόνους, ἕνα απνιγμὸν καὶ µίαν ἀπόπειραν φόνου. - Κυβερνητωά ᾿Ανεχώρησε τῇ παρελθούσῃ ἑβὂομάδι εἰς ΕἘὐρώπην ἐπὶ τριµήνῳ ἄναρρωτικῇ ἆ- δείᾳ ἀπουσίας ὁ ἀστυνόμος Λευκωσίας κ. 1 Ν1. Ἶν τῇ ἀπουσίᾳ τούτου χρέη ᾱ- στυνόµου θὰ ἐχτελῃ ὅ ἀστυνομικὸς ἔπό- ατης κ. Φ. Πρατζιώτης. ᾽Αφίκετο τῇ παρελθούσῃ ἑβδομάδι ἐκ τοῦ εἷς τὴν Ελβετίαν ταξειδίου του ὁ διοικητὴς Λευκωσίας κ. ΟΩα4ο ἅστις καὶ ἀνέλαβε παρευδὺς τὰ καθήχοντά του. ΗΣΥΧΙΟΣ. «ΤΑ ΝΕΑ» δΝάἀάποσταλοῦν καὶ εἰσ πολλοὺς τῶν ἅλλων πόλεων μὴ συγ- δροµητάς, ἐξ ὧν ὅσοι εὐαρεστηδοῦν νὰ τὰ πρατήσουν δὰ δεωρηδοῦν συν- δροµηταί, διὸ σπαρακαλοῦνται οἳ μὴ ὀσ.ιδυμοῦντες νὰ μᾶς τιήσουν διὰ τῆς συ»δρομῆς των νὰ μᾶς τὸ ἐσειστρέ- ψουν ἢ ἁτιλῶς νὰ μᾶ εἰδοσιοιήῄσου». ὍπγποίΣ Ζ. ΚΥΠΞΙΑΝΙΔΟΥ

Title Subject Page
ΟΛΙΓΑΣ ΛΕΞΕΙΣ 1p
ΨΕΥΔΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΙ 1p
ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ 1-2p
ΤΑ ΝΕΑ 3p
ΕΓΧΩΡΙΑ 3p
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ 3p
ΠΟΙΚΙΛΑ 4p
ΧΡΥΣΑ ΛΟΓΙΑ 4p