Back

ΤΑ ΝΕΑ, 1912-03-08

Οὐδεμίαν ἄλλην πολεμικὴν ἐπιχείρησιν τοῦ ἰταλικοῦ στόλου ἔχομεν νὰ σηµειώ- σωµεν εἰς τὰ ὕδατα τοῦ Αϊγαίου. ἨΜετὰ τὸν βομβαρδισμὸν τῆς Βηρυτοῦ ὁ ναύαρ- χος Φαραβέλλι ἐπανέπεσε καὶ σιάλιν εἷς πολεμικὴν ἀδράνειαν, περιοριξόµενος, ὣς φαίνεται, µόνον εἰς τὰς ἀνὰ τὰς τουρκικὰς Φαλάσσας περιπολίας του, ὡς καὶ σπρό- τερογ. ᾽ΑλΛλ᾽ ἂν ἐσίγησε, πρὸς στιγμὴν ἴσως, τὸ πΌρ ἐν τῷ Αἴγαίῳ, δὲν συμβαίνει ὅμως τὸ αὐτὸ καὶ εἰς τὸ πύριον πεδίον τοῦ στο- Λέμου, ὅπου νέα µάχη συνεκροτήθη παρὰ τὴν ἸὈτέρναν, ἐπιτεθέντων ἀγρίως τῶν Τουρκοαράβων κατὰ τῶν Ιταλῶν,ἐνῷ οὗ- τοι κατεγίνεντο εἷς διάφορα ὀχυρωματικὰ ἔργα. Αἱ ἔφεδοι ἐγένεντο μὲ τὴν Λόγχην, ὅταν δὲ ἔφθασαν αἲ ἰταλικαὶ ἐπικουρίαι ἐπηκολούθησε Λυσσώδης μάχη παρατα- Φεῖσα µέχρι τῆς νυκτός, ὁπότε οἱ Τοῦρ- κοι ἀπεσύρθησαν, ἀἄφίνοντες πολλοὺς νε- κροὺς καὶ τραυματίας. Ἐν τῶν ᾿Παλῶν . ἐφονεύδησαν ἐν ὅλῳ 60Ο καὶ ἐπληγώδη- σαν 172. Οὐδὲν ἄλλο νεώτερον ἔχομεν σχετικὸν πρὸς τὰ ᾿Ιταλικὰ πράγματα, εἰμὴ τὸν δά- νατον τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν ναντικῶν ἰἴταλι- κῶν δυνάμεων ναυάρχου ᾽Ωμπρῆ, αἰφνι- δίως ἀποθανόντος ἐπὶ τῆς ναυαρχίδος. ΤΑ ΕΝ ΚΡΗΤΗ Χανία 19 Φεβρουαρίου. -- Σοβαρώτα- ται αἱματηραὶ σκηναὶ ἔλαβον χώραν τὸ ᾱ- πόγευµα, αἲ ὁποῖαι ἀνεοτάτωσαν τὴν πόλιν. Οἱ μουσουλμᾶνοι μετέβησαν ἐν σώ- ματι καὶ παρέλαβον ἐκ Κορτοµάδου τοῖς φονευθέντας τρεῖς ὅμοφύλους τῶν καὶ ἐν διαδηλώσει ἠδέλησαν νὰ μεταφέρουν αἲ- τοὺς εἷς τὰ προξεγεῖα τῆς Ἀαλέπας. Ἡ χωροφυλακὶ, φοβουμένη σύρραξιν μεταξὺ Χριστιανῶν καὶ Μουσουλμάνων, ἀπηγό- θευσε τὴν διὰ τῆς πόλεως διέλευσιν τῶν πτωμάτων. Οἱ Μουσουλμᾶνοι δὲν ἡδέλη- .. σαν νὰ ὑπακούσουν εἰς τὰς διαταγὰς τῆς ᾿ἀρχῆς, ἆλλ᾽ ἐπυροβόλησαν διὰ νὰ διασπά σουν τὴν ζώνην τῶν χωροφυλάκων. Ἡ χωροφυλακὴ ἀντεπυροβόλησεν εἰς τὸν ᾱ- έρα καὶ ἔκ τούτου ἐπῆλθε συµσιλοκὴ, ἆνα- στατώσασα ὁλόκληρον τὴν πόλιν. Εῖΐς µου- σουλμᾶνος ἐφονεύδη, ἕτερος δὲ ἔτραυμα- τίσθη ἐλαφρῶς. Τὰ καταστήματα ἔκλεισαν ἀμέσως, οἳ δὲ κάτοικοι, ὁπλισθέντες, ἐ- ξῆλδον εἲς τὰς ὁδούς. Τὰ Χανία ταύτην τὴν στιγμὴν ἔχουν ὄψιν πόλεως τροµεκρα- τουµένης. 'ΗἩ κίνησις εἰς τὰς ὁδοὺς εἶνε ξω- ηροτάτη. ᾿Ηχωροφυλακὴ καὶ ἡ πολιτοφυλακὴ πε- ΤΑ ΝΕΑ θιφέρονται πρὸς πρόληψιν συμπ]λοκῶν. Ἐὐτυχῶς µέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης οὐδὲν νεώτερον ἕκτροπον ἐσημειώδη. Χανία 18. -- Τὸ ἀπόγευμα οἳ πρόξενοι τῶν Δυνάμεων ἐπέδωκαν πρὸς τὴν Ἐυβέρνη- σιν νέαν νόταν, ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἄπο- στολὴν τῶν βουλευτῶν εἷς Αθήνας, τὸν ὅρ- κον τῶν μουσουλμάνων καὶ τὴν κατάργησιν τῶν διοµολογήσεων. Οἱ πρόξενοι ἐδήλωσαν ὅτι δὰ παρεµποδίσουν πάντα ταῦτα, ὡς δί- γοντα τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον αἳ Δυνάμεις εἶνε ἀποφασισμέναι νὰ διατηρήσουν. Ἐν τῇ αὐτῇ νότᾳ οἳ πρόξενοι ἐκφράζουν τὴν ἐλπίδα ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὰ ἐπαναφέρῃ τὴν τάξιν καὶ θὰ ἀνακαλύψῃ τοὺς δράστας τῶν ἀἁδικη- µάτων κατὰ τῶν μουσουλμάνων, ἄλλως δὰ ἀναλάβουν αὐτοὶ νὰ ἐκτελέσουν τὰς ἀποφά- σεις τῶν Δυνάμεων. Χανία 16. --- Λέγεται ὅτι εἷς τὰ προξεγεῖα τῶν Προστατίδων ἑλήφῦη διακοίνωσις, ἧς τὸ περιεχόµενον µέχρι τῆς στιγμῆς παραμένει ἄγνωστον. Κατά τινας πληροφορίας, περὶ τῶν ὁποίων ὅμως οὐδεὶς δύναται νὰ ἐγγνηί ᾖ ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος γότα ἔχει χαρακτῆρα τελε- σιγράφου. Ἡ νέα νότα πιστεύεται ὅτι δὰ ἔ- πιδοθῇ µέχρι τῆς Κυριακῆς, ἵνα πιθανῶς προλάβῃ παρακεκινδυνευµένας ἀποφάσεις τῆς Συνελεύσεως. | ος-Έσο-ς------- ῦα ΕΝ Τογβκ!Α Κων]πολις 16. Φεβρ. --- Δι ἀποφάσεως τοῦ Στρατοδιχείου ἀπελαύνονται οἵ κ. κ. Σταῦρος 1. Βουτυρᾶς, διευδυντὴς καὶ ἄρχι- συντάµτης καὶ Κωνσταντῖνος Σ. Ῥουττρᾶς, διαχειριστὴς τοῦ «Ἀεολόγου», Κωνσταντῖνος Π. Σπανούδης, διευὑυντὴς, καὶ Δ. Δαμασκη- γὸς, ἀρχισυντάκτης τῆς «Προόδου», ὡς δῆ- θεν διὰ τῶν ἐφημερίδων των ἐπιδιώκοντες τὴν διάσπασιν τῶν φυλῶν ἐν Τουρχίᾳ. Τὸ µέτρον τοῦτο προκαλεῖ ζωηρὰν αἴσὺτ- σιν παρὰ τῷ Ἑλληνικῷ στοιχείῳ. Ὁ ἔπιτε- τραμµένος τῆς Ἑλλάδος κ. ᾿Αλεξανδρόπουλος συνοδευόμενος καὶ ὑπὸ τοῦ διερµηνέως τῆς πρεσβείας κ. Ναούμ, ἐπεσχέφῦη σήμερον τὸν ᾿Ασήμ βέην καὶ διεμαρτυρήθη ἐντόγως διὰ τὰς ἀπελάσεις, ζητήσας ὅπως ἀἁναστὰλῇῃ τὸ σχετικὸν Διάταγμα. Ὁ ᾿Ασὴμ βέης ἐδήλωσεν ὅτι τὸ Διάταγμα δὰ δημοσιευῦῃ ἀμετακλή- τως. Κατόπιν τούτου, ὅ ἐπιτετραμμένος ἔπέ- στρεψεν εἷς τὴν πρεσβείαν ἄπρακτος. Ὁ κ. Σ. Ῥουτυρᾶς καὶ ὁ υἷός του ἀνεχώρησαν διὰ τῆς Κυκλαδικῆς κατευθυνόμενοι εἲς ᾿Αθήνας. Ἡ προποµπή των µέχρι τῆς ἀποβάὂθρας ὑπῆρξε συγκινητικωτάτη, παρισταµέγου ἀπείρου πλή Όους ὅμογενῶν. Τὸ διάταγμα τῆς ἀπελάσεως δὲν ἐφηρμόσθη ἄκόμη. ΤΑ ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ Ζωηρῶς ἁπασχελεϊτὴν δήµεασ΄αν γγώµην ἐν ᾿Αγγλᾳ τὸ ζήτημα τῆς ἆπεργας τῶν ὄν- βρακωορύχῶώ», συνεπε΄ᾳ τῆς ὁποίας ἡτιμὴ τοῦ ἄνθρακος ἄνῆλῦεν εἲς ὕχη δυσθεώρητα. Οὔ- τω εἴγομεν τὰ ἑπόμενα σχετικὰ τηλεγραφή- µατα Ῥέεντερ ἑσχάτως. «ἰωγδίνον 4. --- Τὸ ξήτημα τῆς ἄπεργ΄ας ἀπησχόλησε διὰ μακρῶν τὴν Βουλή». Ὁ ”4σκευῖδ μετὰ μακρὰν ἀγιρεισω ἐξέφρασε τὴν ἐλα δα, ὅτι τὸ κακὸν δύναται ἀκόμη τὰ ποςληφδῇ καὶ ἐξήτησε τὴν συγδρεμὴν πάν- των τῶν δυναµένων νὰ ἐργασβῶσιν. Ὁ Μπ- γαρ «4ῶ ἀπανγτῶν ἠῦχαρ στησε τὴν κυβέρνη- σιν διὰ τὴν εἰλικρινῆ καὶ ἀπερίφραστεν γλῶσ- σαν καὶ ἐδήλωσεν ὅτι ἡ Αντιπολτευσις δὰ βοηδήσῃ ὅσιν δύναται τὴν κυβέρνήαιν. Λωνδϊῖνεν ὅ.--- Ὁ ἀριῤμὸς τῶν ἀπεργῶν αἰξάνει. Τὰ σιδηριδουμικὰ τραΐνα πλημμυ- ροῦνται ἐπὸ ἀγθρώπους, ἐνῷ οἳ ἀπεςγεὶ φα- νενται εὐθδύμως ἑορτάξελτες. Λονδίνον θ.--Ὁ κ. Ασκουϊῦ Βιυλῇ διίψευσε τὰ διαδωδέντα ὅτι προτίδὲ- ται γὰ εἰσάξῃ αὔριων νοµοσχέδιον περὶ τοῦ ἐ- λαχ.στευ Σμερομισῦ.ου. ᾿Απέκοουσε τὴν συ- ζήτησιν λόγῳ τῆς λεπτῆς Βέσεως τῶν δια- πραγµατείσεω». Αινόϊῖνιν Ἱ. -- Τὰ Ριζοσπαστικὰ φύλλα γράφουσι Βορυβωδέστατα περὶ τῆς ἀμέσου ἀνάγκης τῆς κυβεργητικῆς ἐνεργεας ὅπως τερµατισδῇ ὁ ἀδελφικὸς π΄λεμις τῶν ἔργα- τῶν πρὸς τεὺς ἰδιομτήτας τῶν μεταλλε-Ων. άε κ Ὅτερεν ζήτημα σπευδα΄ως ἔπσης ἆπα- σχολῆσαν τὴν ἀστυνεμαν τοῦ «.γὸ νου ἦτο καὶ ἡ ἐπ Όεσις τῶν σευφραζεττῶν ἐἔναντον καταστημάτων διαφ΄/ρω» συγοικιῶ» εἲς τὰ ὁ- π ἴα ἐπήγεγκ ν ζημ ας µεγάλας. Ὁ δόρυβες ἔληξεν διὰ τῆς ἀστυνεμικῆς ἐπεμβάσεως, ὥς ὀναφέρει τὸ κάτωδι τηλεγράφημα - Λι γδΐνον ὅ. ---Ἡ ἀστυνομ-α κατέλαβε τὸ ᾿Αρχιγεῖ ν τῆς ἓν 1ο9δ.γῳ Γυναικε-ας Π1. λτι- κο-κεσωνωκῆς “Εγώσεης καὶ συγέλαβε τήν κ. Πέδωι 4ῶρενς μετὰ τοῦ συζύγου της. Αἵ συλληφθεῖσαι σουφραξέτται κατεδικά- σῴησαν εἰς ὃ µήνα» φυλάκισιν μετὰ κπαταγαγ- καστικῶν ἔεγων. Ὁ δικαστὴς ἐχαραμτήρισε τὴν διαγωγή» των ὡς ἐντελῶς ὄγυπ΄φορο... Ἡ α στηρὰ καταὸ κη ἔτυχε τῆς γεγοκη- ἐπι- ο ω εν τ) δοκιµασ.ας. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ -«Ἡ πόλις µας ἤρχισε τὰ παρουσιάζῃ μὲ τὰ διασταυρούµενα εἰς ὅλους τοὺς δρόµους σύρματα τοῦ νέου φωτισμοῦ ὄψιν εὐρωπαϊ- κῆς καθαυτὸ πόλεως. Φτοῦ--φτοῖ! νὰ Γἢ βα- σιαθοῦμεν. ---Ὁ Δήμαρχός µας ἀεικίνητος. Δυνάμε- θα νὰ εἴπωμεν χωρὶς κίνδυνον νὰ διαψει- σθῶμεν, ὅτι ἡ πόλις µας εὗρε τὸν Δήμαρ- χόν της. ---ΝΠὲ τὸν νέον περὶ χολετρῶν δηµιαρχεια- κὸν γόµον οἱ τενεκετζῆδες µας κάμνουν χρυ- σὲς δουλειές. : ---“Νομίζομεν ὕμως, ὅτι μὲ τὸν τρόπον ποῦ γίνονται ᾗ χολέτρες δὲν ἐφαρμόκεται δι- όλου τὸ πνεῦμα τοῦ νόµου καὶ τοιουτοτρύ- πως εὑρισκόμεῦα εἰς τὸν ἴδιον καὶ πάλιν παρονοµαστήν. ---ΠΠρὶν δηλαδη ὁ διαβάτης ἐδέχετο κατα- χέφαλα τὸ νερὸν, ἀλλ᾽ ὠπλίζετο μὲ οὐμπρέλλα ἔνῷ τώρα δὰ τὸ δέχεται ἕκ τῶν πλαγίων χωρὶς νὰ µπορῇ νὰ χάµῃ τίποτε. ---λιὰ τοῦτο ᾗ χολέτρες ἢὶ πρέπει νὰ κατέρ- χωνται µέχοι τοῦ ἐδάφους ἢ νὰ. διορθωδοῦν ὥστε τὸ στόμα νὰ βλέπῃ πρὸς τὺ ἔδαφος ἀντὶ πρὸς τὸν διαβάτην. / ΄ ὥ, τος λλλως τίποτε δὲν γίνεται καὶ ἐπειδὴ Ν περὶ τενεκέδων ὁ λόγος Δὰ καταντήσῃ καὶ ὁ . γόµος .. .. τενε εδέτιο. Ο Ρέπορτερ. ᾿Ἐφημερὶς πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ ᾿Εκδιδοµένη δὶς τῆς ἑβδομάδος Συνδρομὴ ᾿Ἠτησία: Λιὰ τὴν πόλιν µα σελ. ϐὃ Ἡ Λιὰ τὰς ἄλλας πόλεις καὶ χωρία σελ. 10 Διὰ τὸ ᾿Ῥξωτερικόν » 19 ΕΓΧΩΡΙΒ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΝΟΥΣ ΜΑΣ Συν Πμίθο. πρὸς σύσκειω τομ: πα- ϱε.1θοῦσαν Δευτέρω καὶ Τρίτη: διὰ τὶῃ ο) Η µέτρων: ὁπὲρ τῆς οὐ οπαρα}ω]ἣς καὶ ὑπὸ τμ: προεδρείαν τοῦ. Πιοικητεί- ουτυς ἀστυγόμου Οαρίιίιη ἄαἱασ]ου. οἱ κ. κ. Ἱ. Λοριακίδης, δ. ᾿Αραοδζος, 1341. Μα ἰίδης, 1. Χατέηπαιίου. {. ᾽Αργοντίδης, Ν. Ιωαφρίδης, λατζη -4- ριπείδης καὶ Πρ. Μοθννές, Μετὰ τῃ ἀνται αγ) διαφόρων γωμῶν. ἡ ἐπι- τροπεία χατέ.ηξει εἰς τμ: ἀπόφασιω, ὃ- πως μετακ.Τθῇ ἑξωθεν. εἰδικός. ὅστις μὰ διδάδη εἰς τοὺς οὐ οπαφα ωγοὺς µε- θοθικώτερον καὶ ἐπιστημονικὠτερογτρύ- πω κατισκευῃς τῶν οὔω τω» καὶ μετὰ ταδτα νὰ «Ορ9ῇ καὶ }οιοθετική πρόνοιι ὑπέρ τῆς προστασίας τῖ]ς οὐ ο- παρα}ωγῆς κατὰ τῆς γοθείας, ἥτις συ)- τειεῖ πρὸς τεείαν. καταστροφὶµ'. τοῦ π.]ουτοπαραγω}κοῦ τούτου προϊόντος µας ἐν ταῖς ἑέγαις ἀγοραϊς. 01 ΠΛΕΕΤΡΙΚΟΙ ΛΑΜΠΤΗΡΕΣ ἔφθασαν καὶ μετ ὀλίγας ἡμέρας ἀρχί- ζει ἡ τοποθέτησίς τὰν. Εν τῷ μεταξὺ αἱ ἐργασίαι τῆς ᾿Ἑταιρίας χωροῦν πυρετωῶ- δῶς, ἐλπίξεται ὃ᾽ ὅτι πολὺ συντόμως τὸ ἠλεκτρικὸν φῶς δὰ φωτίσῃ ἐπὶ τέλους τὴν πόλιν. στο ϱ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣΩΑ πω, ή : ο... ἐξῆλδεν ἐσχάτως εἷς περιεδεαν ἀνγὰ τὴν ἑ- παρχίαν, ὅπως ἀκούσῃ τὰ παράπ:γα καὶ αἴ- τήµατα τῶν διαφόρων κχὠοίων, δὲν δυνά- μεῦδα ὃ” ἀληθδῶς παρὰ νὰ ἐκφράσωμεν τὴν ” . ΄ , Ν΄ ας ἅ Δ ς εὐχαο-στησν µας διά τὸ ἐνδιαφέρο», τὸ ὅ- π.ῖον δεικνύει ταµτικώτατα ὁ κ. Ο8ἱΙ85116Υ ἃ Ν 3 ΄. ά . αν - : πρὸς τὴν ἐπαθχ-αγ, µθταβα΄γων π)λλάκις καὶ ' αν ϱ ὑπὸ βοοχὴν ες τὰ διάφρα χωρα, τοῦ’ ὅ- πεο μαρτυρεῖ ἐπαξαν διαγείρισιν καὶ τῶν ποροσωρινῶν» παδηκόγτων του. ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΠΑΡΣΙΑΝ ἜΓν Πισσουρίου πλήθεφαρούμεβα, ὅτι κατὰ τὴν τελευτα΄αν ΓΑ ΝΕΑ α τόδι ἐπ'σκεψιν τοῦ 4ιοικητεύυντος οἱ κά- τοικει μεταξὺ ἄλλων παρεπονέθησαν καὶ διὰ ὍὉ μα. . 9 -' ἐπρότεινεν εἷς αὐτοὺς ἐφαρμογὴν τοῦ νόµου Δ ΄ - - .ά τὰς ζήμ-ας τῶν αἰγῶν. Κάλλαγκερ 1669 περὶ προστασ.ας τῶν ἰδιωτικῶν Ἠτημά- των ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἐφάνησαν ὃ᾽ εὐ- ὃὸ ΄ ς κ - ιάδετοι οι κατοικοι προς τούτο. Εξ ᾿Ανωγύρας τοζναντ΄ον πλήηορεφορούμεῦδα, ὅτι ἔνῷ οἳ κά- τοιχοι ἐξήτησαν δι᾽ αἰτήσεώς των τὴ» ἐφαρ- μογὴν τοῦ προλεχδέντος νύµου, ἠρνήδησαν νὰ ὀπογράψουν τὸ σχετικὸν ἔγγραφεν. Ἔπ Κοιλανίου ἀκούομεν πλλοὺς ἔπαγους διὰ τὸν αἰτόδι ἁγροτικὸν ἰατρόν, ὅστις παρέχει αν προῦτ- µως καὶ ἐπιτυχῶς τὰς ὑπηρεσ-ας του. --- Κατὰ τὴν αἰτόδι ἐπίσκεψιν τοῦ α. Κάλ- λαγκερ τιγὲς τῶν κατοίκων ἐξέφρασαν παρά- πονα κατὰ τῆς Ἡπιτροπῆς τοῦ χωρίου, ὅτι ἄνευ δεδικαιολογηιένης αἰτίας ἔπαυσε τὸν τέως ἀγροφύλακα. ὍὉ Διοιιητεύων μετὰ ἔπι- σταµένήν ἔρευναν ἀπήντησεν, ὅτι δὲν ἐπιδυ- μεῖ νὰ ἀναμιχθῇ εἲς τὴν προκειμένη» ὑπό- Όεσυ, συνεβούλευσε δὲ ἐφ᾽ ἱκανὸν τοὺς διί- σταµένέυς. --- Ἡ συγκοινωνα μεταξὺ Αοιλανίου καὶ Περαπεδ΄ου διεκόση ἕνεκα τῆς πτώσεως ἐλοκλήοου ῥουνοῦ, ἀπαιτοῦνται δὲ ὑπὲρ τὰς αν 190.-- τερὸς ἐπιδιύρῦωσι», καὶ ποὺς τοῦτο ἐγένοντο τὰ κατάλληλα διαβήµατα πρὸς τὸν Μέγαν Αοιωστήν, ὅστις πεποίδαμεν νὰ φα- νῇ εὔνους πρὸς τὴν αἴτησιν ταύτην τῶν κα- τοίχων. Εξ 0ΣΩΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΠΟΤΩ ᾿Απ᾽ έξω ἀπὺ τὸ ταγυὀρομεῖον ενας Γ]ην]έζος πὶ / ”, νο ει - ἄ ας πω.ουμε αμ: ολο} 2έα: αφου τι]ς εχαί οτρατιωτικὺς, ἐπ.ησίασε δευσε τὸν «ζαιμὸν, ἐππρε ἀπὺ παρα- χείµεγου παγτοπω.1εῖο δρᾶκα χριθῆς, ΔΝ τ } 4 Ἡέ Ν ῳ 3 ο τμ ὁποίαν. προσέφερε μὲ τὸ: εὖγε Αὐτὺ ο ᾽ / γέστερο τρόπο». μοῦ. ἐκίνπσε τὴν περιέργεια» καὶ ἔχαμα τὸν ἑξῆς συμπερασµό». Οἱ ᾿Αγγνῖου, «Ρέγεται, ὄτι πιστεύουν εἰς τμ µετεμι ύγωσυ. Παραδέγονται δι.ῖ. ὅτι μετὰ θάνατον αἱ ο υγαί τῶν ἄν θρώωπων εἰσέρχονται εἰα τὰ ἕῶα. Πιθανὸν. «ἰοιπὺν» εἰς τὺ σῶμα τῆς ὅνου, νὰ ἀγε)γώρισεκαμμία»' του. μακαρίτισσα)». Ἔνας ἄ.ῖος ὅμως συμπερασμὸς ἀγαιρεῖ τὸ πρῶτον. Διατὶ . μ νὰ μὴ τῆς προσφέρῃ ἐν τοιαῦτῃ περι- πτυσεν πισκύττα ἢἡ βούτορον τοῦ κου- τιοῦ, ἡ κεϊκ Εκτὺς ἐὰν παραδεχθῶ- ” τ.ω Α 9 , .. 3 με οτι ἑέῴσαλ τι) (καλαριτισσα)' ετιί- Ἴζε.. κριθάρι. Τὶ 2εκό», τὸ γα.Ἰασμὸς κυρίου ῃύε- ται ἀπὸ κάποιους μεγά.Ίους μικροὺς, µέσα στὴῃ ἐκκ.]ησίαν'. 4ὲν ἀκούειν κα- γεὶς τὸν παπᾶν καὶ ἐὰν ἐξακο.]ουθήσηῃ ἡ κατάστασις αὐτή, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τμ ἀγάγκην γὰ μᾶς τὰ «έγῃ...ὁ παπᾶς στ᾽ αὐτί. Μία ἐπίσκείις ἐκ μέρους τοῦ ἐπαρ- χιακοῦ ἰατροῦ εἰς κάποια δευτέρας τ- ἔεως μαγειρεῖα κα) ζαχαροπ.]αστεῖα ἢ μᾶ.Ί]ον χαροπ.αστεῖα, δὲ θὰ ἤτο ἄσγημος. Ὁ Αγιος Μηνᾶς κοντεύει ὁ δυστυγὴις Ν / Στρ / φ δα γὰ γρεωκοπήσῃ. ἸΕλπίζομεν ὅμως ὅτι θὰ συμθιθασθῇ μὲ τοὺς δαγειστάς του, χρις εἰς γα παπᾶγ, ὁ ὁποῖος μὲ ἔνα... παραγγε]ιοδόγον τὸν ἐπῆρε ἐργο.Ίαβι- κῶς καὺ ὁ ὁποῖος ἀπὸ ὀρθρου βαθέος μέχρι τῶν δυσμῶν τοῦ ἡ,]ίου, δὲν κά- µγει τίποτε ἄ.]ίο παρὰ γὰ κτυπᾷ τὲς πόρτες τοῦ κόσμου, διὰ γὰ προσκυνή- σουν τὸν Αγιον ἠηῃᾶν. «έγει μά.ῖιστα ὅτι ἔγει καὶ τι ἀπαιτουμέγην παρὰ - / 2 ε « / ᾽ τοῦ Μακαριωτάτου ἄδειαν, ἡ ὁποία καθ ἡμᾶς εὖνε ὄγι ἀπαιτουμένη, ἀν]ν]ὰ ἐπαι- τουµέγη ! Μἡ χειρότερα | ουμιέγη Μὴ χειρότερα | Καϊάφας. ΜΙΚΡΑ - ΜΙΚΡΑ Κατὰ τηλεγραφικὰς ἰδιωτικὰς πληροφο- ρίας µέγα σιδηροδρομικὸν δυστύχημα συνέβη μεταξὺ Καἴρου- Αλεξανδρείας παρὰ τὸν σιδη: ροδρομικὸν σταθμὸν Φαγιούμ μὲ ἀνθρώπινα Ὀύματα. Μεταξὺ αὐτῶν συγκαταλέγεται καὶ ὁ ἀδελφὸς τῆς ἐνταῦθα ἄξιοτίμου κυρίας ζ-. Π. Μαυροΐδου. Τὰ θερμὰ συλλυπητήριά µας. ᾽Απὸ ἡμερῶν εὕρηνται ἐκτεθειμένα παρὰ τὰ προπύλαια τῆς Αγίας Νάπας δύο σχέδια σιδηρῶν κιγκλίέδων, δι’ ὧν μέλλει νὰ περι- φραχὺῇ ἡ πρὸ τοῦ ναοῦ πλατεῖα. Τὸ ὑπὸ τοῦ χυτηρίου ἐκπονηθὲν εἶνε βεβαίως καὶ συµµε- τρικώτερον χαὶ τεχνικώτερον, θὰ ἐπροτιμῶ- μεν ὅμως σχέδια μᾶλλον ἁπλᾶ καὶ ὀλιγώτερον πολύπλοκα, ἀπὸ ἁμφότερα τὰ ἑχκτεθέντα, ἕ- πίσης δὲ καὶ πλέον χαμηλότερα. Εὐχαρίστως πληροφορούμεῦα, ὅτι ὁ χορο- διδάσκαλος κ. Βαλλέτας ἀφιέρωσεν ἰδιαιτέρας ὥρας πρὸς τελειότερον καταρτισμὸν τῶν ἤδη χορευτῶν καὶ χορευτριῶν, δὲν ἀμφιβάλλομεν δέ, ὅτι πάντες καὶ πᾶσαι θὰ σπεύσουν νὰ ἔπω- φεληθδοῦν. Ἀρηστὴ καὶ ἐνάρετος σύζυγος ἤ Μαρία Σ. Παπαδοπούλου ἀπέθανε καὶ ἐκηδεύθη προχὺὲς σεμνοπρεπῶς ἀπὸ τοῦ ναοῦ τῆς Αγ. Καθολικῆς, καταλιποῦσα ἁπαρηγόρητον σύ- ζυγον καὶ τέκνα. “Ἡ μακαρῖτις ἀπέθανεν ἔγ- Ἀνος. Τὰ συλλυπητήριά µας. ᾿Απόψε δίδεται φιλολογικὴ καὶ Χαλλιτε- χνικὴ ἑσπερὶς πρὸς τιμὴν τοῦ παρεπιδημοῦν- τος ἕλληνος λογίου κ. Χρήστου Παπαζαφειρο- πούλου ἓν τῇ αἰθούσῃ τοῦ «᾿Αγταίου». ΙΟΥΑΙΟΥ ΚΛΑΡΕΤΥ Τ0 ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΟΥΝΙ (Συνέχεια ἐκ τοῦ προηγουμένου) Αλ’ ἡ πριγκήπισσα δὲν ἠρχέσθη εἲς τὸ βασανιστήριον τοῦ { απωγοΏ κολοιοῦ. Είχεν ᾱ- κόμη καὶ ἕν τόξον μὲ τὸ ὁποῖον ἑτραυμάτισε ἕνα μικρὸν χαριτωµένον στρουδθίον τὸ ὁποῖον ἔτρεχεν εἲς τοὺς θάμνους τοῦ βασιλικοῦ κή- που καὶ ἀφοῦ τὸ ἔρριψε χαµαί, τὸ ἐπῆρε καὶ τὸ ἐκράτει εἷς τὰς µικράς της λευκὰς χεῖρας ἓν ἀγωνίᾳ μὲ συνεσπασµένους τοὺς ὄνυχας, μὲ τὸν σπασμὸν τοῦ θανάτου καὶ τὸ παρετή- θει χαμογελῶσα, ἐνῷ εὕρισκε καινοφανές, ὥ- ραῖον τὺ θέαμα τῆς σιωπηλῆς αὐτῆς ἀγωνίας. Τὸ μικρὸν στρουθίον δὲν ἔαλλε πλέον, ἔγη- τένιζε μὲ τὰ μικρά του μαῦρα μάτια, τόσον τεθλιμμένα, ὥστε τὸ θνῆσκον ἐκεῖνο βλέμμα ἐφαίνετο λέγου : --. Τί σοῦ ἔκαμα Εΐνε καλὸν λοιπὸν νὰ ὑποφέρω Ἔπειτα τὰ μικρὰ μαῦρα µάτια ἔχλεισαν, καὶ τὸ θερμὸν ἐκεῖνο σῶμα πρὶν ἢ ψυχρανδῇ συγεστάλη καὶ ἡ πριγκήπισσα Ἐληματὶς ἕ- χαμογέλα, ἐχαμογέλα τόσον διαρκῶς, διασκε- δάζουσα μὲ τὸν θάνατον τοῦ στρουδίου τού- του καὶ μὲ τὸν τοῦ κολοιοῦ. Καὶ ἡ βασίλισσα Εὔθυμος, ὅταν ἡ Ἰἔλημα- ΔΝ 9 αξ Χ 5 / 5 ” 5 ”᾿ τὶς ἐδιηγήθη τὸ ἐπεισόδιον, ἐψιθύρισε ἡσύ- χως, προληπτικῶς: --- Ἡ σκληρότης φέρει δυστυχίαν! Εῖδε τὰ πτηνὰ νὰ μὴ ἐκδικηθοῦν τὸν μικρὸν αὖ- τὸν ἐρυθρὸν ἁἀδελφόν των. Καὶ ἰδοὺ ὅτι ὑπῆρξεν εἷς τὴν χώραν τῆς ᾿Αγαθότητος μεταξὺ τῶν εὐτυχῶν κατοίκων, π 5”, ς 5 - 34. 3 ξ. / Φ εἷς Αναξ ὅ ὁποῖος ἔλεγε καθ’ ἑσπέραν εἰς τὴν Ανασσαν, τὴν ἀνταξίαν του σύζυγον : ---ἳΑ! γλυκεῖα βασίλισσα, ἀγάπη µου, ιό κε Ν ΄ 3, λ ” γνωρίζω εἷς τὸν κόσμον αὐτὸν µίαν Μεγαλει- ότητα δυστυχεστάτην. --- Εἴπατε κάλλιον ὅτι γνωρίζετε δύο, Με- γαλειότατε, Σᾶς καὶ ἐμέ, ἐμὲ καὶ σᾶς. Καὶ ὁ Μουτονὲ ὁ Δος ἐπανελάμβανε μετ ἀγωνίας: ---Αγαπημένη µου φίλη, μήπως ἡ Γλη- ματὶς δὲν ἔχει καρδίαν Τότε ὁ βασιλεὺς ἔσχε µίαν ἔμπνευσιν. Ὅ ἥπιος βασιλεὺς εἶχε κἄποιον σοφὸν ὁ ὁποῖος προήδρευε συχνάκις τῶν ἐπιτροπειῶν τῆς ὗ- γιεινῆς καὶ τῶν στρατιωτικῶν ἀποστολῶν καὶ ἀνεγίνωσχε τὰ βιβλία τῆς ἰατρικῆς. Εἶχε τὴν Ὀρησκείαν, τὴν πρόληψιν τῆς ἐπιστήμης, Συνήῦὂροισε τοὺς ἰατροὺς τῶν ἀνακτόρων διὰ νὰ τοὺς ἐρωτήσῃ μήπως ἐνυπῆρχεν εἷς τὴν ἀπρόοπτον μετατροπὴν τοῦ χαρακτῆρος τῆς Κληματίδος δόσις νευρασθενείας. Νευ- ρασθένεια! ἡ λέξις ἦτο τοῦ συρμοῦ καὶ δὲν ἀπήρεσκε. 5 αντην -- Κύριοι, εἶπε πρὸς τοὺς ἰατρούς, σᾶς συνεκάλεσα ἵνα σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐξετάσετε ὅλα τὰ κινήματα τῆς πριγκηπίσσης. Αὐτὴ ἡ τόσον ἀγαθὴ ἄλλοτε πατέστη ρεμβώδης καὶ ΤΑ ΝΕ Α δὰ τὴν ὠνόμώον σκληράν, ἐὰν δὲν ἦτο τό- σον θελκτική. Ἠλλωξε χαραπτῆρα, ὅπως ἅλ- λάζουν καὶ τουαλέττα. Πρέπει νὰ ὑπάρχη µία αἴτία, ᾿Απαιτῶ νὰ τὴν ζητήσετε εἷς τὰ σουµπλάτα πόζα τολλίτουρ ἐφ....' Ἰλλλ' ὅ βασιλεὺς ἕ ἔστη, σκεφθεὶς αἰφνιδίως ὅτι ἡ λατινικὴ εἶνε γλῶσσα νεκρά, καὶ ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως πρὸ πολλοῦ τὴν προέγραάψε. Οἱ καθηγηταὶ Ἰατροὶ ἠτένισαν ἀλλήλους, σαν τέσσαρες. Οἵ τέσσαρες ἄνδρωποι τῆς ἐπιστήμης, περίφηµοι εἷς τὸ βασίλειον τῆς Αγαθότητος. Ὁ καδηγητὴς Φαρνὰς προσῶ- πικότης µεγάλη καὶ λιπόσαρκος ὣς πριόνι, ἕ- λαβε τὸν λόγον καὶ ἀφοῦ ἔσεισε τὴν κεφαλὴν ἀπήντησε’ ος Μεγωλειότατε, μᾶς ἐπιβάλλετε ἐπαχδέ- στατον ἔργον. Τίποτε λεπτότερον ἀπὸ τὰ ᾱ- τελείωτα αὐτὰ κακὰ τὰ ὁποῖα διατρέχουν τὸν ἐγκέφαλον τῶν νεανίδων. Δὲν ἔχω πε- ποίθησιή εἰμὴ µόνον ἐπὶ τῆς χειρουργίας, τῆς χυρίας τῶν σωμάτων µας καὶ δὲν ἠξεύρω. μὲ ποῖον τρόπον θὰ ἠδυνάμεῦα νὰ µεταβάλωμεν τὸν χαρακτῆρα δεκαεξαετοῖῦς γεάνιδος. ἂν ἐπρόπειτο νὰ ἀνοίξωμεν στόµαχον τινά. (Ἀκολουδεῖ). -------ᾱ- οι ΠΟΙΚΙΛΝΑ Τούρκων ἔδιμα. Οἱ µωαμεθαναὶ χωρικοὶ, πιστεύσυσιν ὅτι ὃ Σουλτᾶνος, ὡς λέγει ἀγγλικὴ ἐφημερς, εἶνε κυρίαρχος ὅλου τοῦ κύσμου, καὶ ὅτι εἶ λειπ.ὶ βασιλεῖς τῶν ἄλλων ἐδνῶν εἴνε οἳ ταπεινοὶ αὐτοῦ ὑποτελεῖς. Ἐν ὅσῳ ἔξη ἡ βασιλισσα Βιμτωρ΄α, οἳ μµωαμεδαναὶ χωρικοὶ δὲν ἠδύ- γαντο νὰ ἐξηγήσουν πῶς ὁ Σουλτάνος ἕξε- λέξατο ὥς βαλῆν αἰτοῦ, ἐν ᾿Αγγλα, µαν γυ- ναἴκα. ᾽Αλλὰ παρεχτὸς τῆς παραδόξου ταύτης π.στεως περὶ τῆς ἐπικυριαρχίας τοῦ Σουλτά- νου, ὁ μωαμεδαχγικὸς ὄχλος ἀπεδ.δει εἷς τοὺς Εὐρωπαίους ὑπερτέρας ἀρετάς, ὅτι οἱ Εε- ρωπαῖοι εἶνε πλεύσιοι καὶ ἴσχυρεὶ, διότι ἡ- δυνήδησαν νὰ ὑποδουλώσουν τὰ καλεπειὰ καὶ τὰ μοχθηρὰ πνεύματα, ἄτινα διευδετοῦν “Η π΄στις ε/ ὅλ 5 Κ. / κ Ν ΄ οτι ολοι οἱ ξένοι πατεχονσι τα µαγινα µυστη”- πάντα τὰ τῆς φύσεως «φαινόμενα. ϱρια τῆς Ιατρικῆς εἶνε σχεδὸν γενική. Μίαν φορἀν εἷς ᾽Αμερικανὸς ἱεραπόστο- λος ἠναγκάσδη νὰ δεχδῇ χωρικόν τινα ὅστις ἔφερε μεῦ᾽ ἑαυτοῦ ἑλόμλήηρον τὸν Φησαυρόν του, µ΄αν ἀγελάδα πάσχουσαν ἐξ ἄνδραχος. Εἷς μικροῦ χάρτου ἕν ρητὸν τοῦ Κορανίου, ἐν- Τοῦρκος ἱερωμένος ἔγραφψεν ἐπί τινος τελλόμενος α.τῷ νὰ τὸ δώσῃ εἷς τὴν ἀγελάδα 4 Ν ά Ἆ τυυ νὰ τὸ κατασ΄ῃ. ᾽4λλ᾽ ἐπειδὴ τοῦτο ἅπί- τυχε τοῦ σκοπουµένου, ὃ χωρικὸς πρεσέτρε- ως θέσετρ 2 ο . ξεν εἷς τὴν σοφίαν τοῦ ᾽Αμερικανοῦ ἵεραπο- στόλου, παρακαλῶν αὐτὸν νὰ πάμῃ ἕν δαῦμα. ε 3 κ Ξ Ὁ ᾽Αμερικανὸς Ἱἱερεὺς εἶχε γνώσεις τὰς τῆς κτηνιατρικῆς καὶ ἐπέτυχε τὴν δεραπεαν τοῦ ζώου. Ἰ4λλ᾽ ἂν ἡ ἀγυλὰς ἀπέῦγήσκεν ὁ ἴε- ραπόστελος ὤφειλε ἢ νά φυγῃ Ἡ να αντιμε- ΄ .. ”- Δ 3 ΄ -- τωπ’σῄ στωϊκῶς τὴν αἱματηφὰν ἐκδίκησιν τοῦ φαγατικοῦ Τούρκου. Αἱ ἀρεταὶ τῆς γυναιμός. Τὸ 4ἱ-Κ/, τὸ εζαγγέλιον τῆς ἠδικῆς τῶν Κυέζων, συνοψ ζει ὥς ἑξῆς τὰς ἀρετὰς τῆ γυναικός : Ὅσεν περισσύτεοέν µ΄α - ο /. γεάγις ομοιᾶς οί ν πρὸς ὀλιγωτέρους ἆατρευ- . ἕν εἴδωλων, τόσο» τὰς εὔρ΄σκει. Ἡ αἰδὼς γαικός. ἀπιοτελεῖ τὸ ὈΦάροος τῆς 1 . Ὦ ͵ “Η γυνή, ἥτις ἁγαπῇ τὴν πενδε ράν, τρεύει τὸν σύξυγον. Ἡ γυνὴ ἡ κακέλεγος, τιμωρείται ὑπὸ τῆς συκοφωτ-ας, ἥτις ταχέῶς ἓ ἐξεγείρεται πρὸς ζημιαν της. χάδε «Η γεᾶνις, ἥτις κραυγάδει, χάνει άριτος. Φ μύρεν τῆς, ᾿Αρετὴ ες τὴν Καοῦδίαν, µετριεφροσύνη ἐπὶ τοῦ μετώπου, γλυκύτης ἐπὶ τῶν χειλέων, ἐργασ΄α εἷς τὰς χεῖρας, ἰδυὺ αἱ ἀρεταὶ αἱ βά- σιµει τῆς καλῆς κἀγαβῆς γυναικός. ΧΡΥΣΑ ΛΟΓΙΑ τὸ γῆρας Ἱνεύτης δικάξει, συνχωρεῖ. ΄ «Ε «ἁπλῆ ἀλήῦεια:» εἶνε περιπλοκωτέο τῆς γυγαικ ος. ο 5 ΔΝ αν ς . κα .. -- Η ἆγατροφὴ εἶνε ἡ ἀνωτέοα σχολὴ τῆς καρδ ας. εἰ 3ΥΤ - ΑΔ ιά κ ” Ὁ ᾿Σησοῦς ἐσταυρωμένος, ὁ Σωκράτης δηλητηριαζόµενος, καὶ ὁ Φειδίας κατηγορού- µενος ἐπὶ κλοπῇ { Εΐνε σχεδὸν τιμὴ νὰ βασα- φ.ζεσαι ὑπὸ τῶν συγχοόγων σου ε - σλ - Ε Δ 3 Ὁ πρῶτος υἱὸς τῆς πρώτης μµητρὸς ἦτο ἐπαχαστάτης καὶ ἐγκληματ-ας. Ὁ ἥλιος δὲν βλέπει τὸν κύσμον εἰμὴ πλημμυριζόμενον ὑπὸ δερμότητος καὶ φωτός. ΚΑΡΜΕΝ ΣΥ4Ρά Παρὰ τῷ ἐργάτῃ µας κ. Ἰωάννῃ Χ. ἵνι- τρομηλ δῃ εὖὗρ΄σκενται καὶ πωλοῦνται εἲς τι- --- - μὴν λαν συμφέρουσαν τὰ ἑξῆς μµυδιστορή- µατα ἥτει: «Τὸ 4άῤαρον τοῦ 915, ««Ἠαρία ἡ Μαγδαληνὴ», ἠΙάννας», «Κατάρα τῆς «Κασσιανὴ», «ἠΜόντε Χρῆστος», ««πάμπρος Κατσώνης», Ἱλλάς». καὶ καινουργῇ. «Ῥήγας Φερραΐος» καὶ «Ἀέα 3 ” / “Άπαντα εἰκενεγοαφήμένα, δεδεµένα ΤΥΠΟΙΣ -Ζ. ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΟΥ ΝεΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ Λεμεσὸς τῇ 24)8 Μαρτίου 1913 Διευθυντὴς καὶ ᾿Εκδότης Εν δ, Σ, ΧΟΥΡΜΟΣΕΙΟΣ ἜἜτος Ίον -- Αρ. 4 ΔΣ ΜΗ ΚΟΡΟΤΔΕΥΘΗΕΘΑ Ἡ ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν τῆς νέας κοινοβουλευτικῆς περιόδου ἐγγίζει καὶ ὁ ᾽Ανώτατος ἡμῶν Αρχων ἑτοιμάζεται νὰ διανείµῃ τὰς καταλλήλους προσκλή- σεις πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ τό- που. ᾿Αφοῦ μᾶς ἔρριψαν κατὰ απρόσωπον τὴν περίφηµον συνήκην διὰ νὰ μᾶς πλείσουν δῆδεν τὸ στόµα καϊἀφοῦ μᾶς ἀντέταξαν ἀπόλυτον ἄρνησιν εἰς πάντα τὰ αἰτήματά µας, ὀχυρούμγενοι ὄπισῦεν ἀστηρίκτων καὶ σφαλερῶν ἑρμηνειῶν, τὰς ὁποίας τετραγὠνικώτατα ἀνέπτυ- ἕαν καὶ ἐξεσκέπασαν οἱ Ἕλληνες τοῦ τόπου ἀντιπρόσωποι, ἰδοὺ καὶ πάλιν ἡ Α. Ἐξοχότης ὁ Μέγας Αρχων τῆς Νήσου συγκαλῶν τὸ κοινοβουλευτικὸν σῶμα εἰς τὴν πρωτεύουσαν απρὸς συν- εργασίαν! Δὲν δυνάμεῦα ἀληθῶς νὰ ἐννοήσωμεν ποῖον κῦρος δύναται νὰ ἔχῃ ἀπέναντι τῆς κοινῆς συνειδήσεως καὶ τοῦ δικαίου Βουλὴ (0) ἀνίσως καὶ ἀδίκως συγκεκρο- τηµένη, ἀφοῦ δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ ἰσχύῃ τῆς πλειονότητος ἡ φωνὴ καὶ ἀφοῦ πᾶσαν ἡμῶν προσπάδειαν ὑπὲρ τῆς προαγωγῆς τῶν οἰκονομικῶν δυ- νάµεων καὶ τῶν ἐν γένει τοῦ τόπου συμφερόντων θὰ ἐκμηδενίζῃ τῆς µει- ονότητος ἡ γνώµη, σύμμαχον ἔχουσα πρὺς τοῦτο καὶ τῶν ἐπισήμων τὴν ἰσχύν. Διότι δὲν ἀγνοεῖ κανεὶς, ὅτι πρὸς τὰ ζωτικὰ τοῦ τόπου συμφέροντα ἀντι- φέρονται, εἴτε ἐκ λόγων καχυποψίας, εἴτε χακῶς ἐννοουμένης ἐθνικῆς φιλο- τιµίας, οἱ σύνοικοί µας ὀθωμανοί, μετὰ τῶν ὁποίων εἶνε τελείως ἀδύνατον, ὡς εἰκὸς, νὰ συνεννοηῦῶμεν καὶ συνεργα- σθῶμεν ἐφ᾽ ὅσον εἰς τὰς ἰδέας καὶ τὰς πεποιθήσεις αὐτῶν ἐλαύνονται ὑπὸ πνεύματος φυλετικοῦ ὀν-αγῶν.σμοῦ καὶ ἐξακολουῦοῦν ἀκόμη ὀνειρευόμεγοι τὴν πάλαι ποτὺὸ ὀδωμανικὴν παντοδυ- ναµίαν καὶ δὴ ἐν ἐποχῇ, καθ’ ἣν τὸ Ἔ - Ὀνικὺν αὐτῶν Κέντρον µυρίας κατα- βάλλει ποοσπαδθείας, ὅπως συγκρατήσῃ τὸ ἐκφεῦγον ὑπὺ τοὺς πόδας αὐτοῦ ἔ- ὃαφος καὶ προλάβῃ τὸ μοιραῖον τέλος, ὅπερ πάντως θὰ ἐπέλΏθῃ δᾶττον ἢ βρά- διον εἰς τὴν ἄλλοτε πανίσχυρον αὐτο- πρατορίαν τῶν ὀσμανιδῶγ. Λιὰ τοῦτο καὶ ἐχ τῆς προσεχοῦς χοι- νοβουλευτικῆς περιόδου ἐλάχιστα προσ δοχκῶμεν, ἐὰν μὴ οἱ Ἕλληνες τοῦ τό- που ἀντιπρόσωποι ἀποφασίσουν νὰ χα- ράζουν νέαν ὁδὸν ἐργασίας καὶ νέαν νὰ τραπῶσι κατεύθυνσιν, σύμφωνον πρὸς τὰς βλέψεις καὶ τὰς νοµίµους ἀξιώσεις τῶν ἀποτελούντων τὰ 4)ὅ τοῦ πληῦυ- σμοῦ τῆς Νήσου. Ἡ προσεχὴς σύνοδος θὰ ἔχῃ βε- βαίως ἰδιαίτερον ὅλως ἐνδιαφέρον λόγῳφ τῶν τελευταίων μεταξὺ Μεγάλου ΄Αρ- μοστοῦ καὶ Ἑλλήνων Αντιπροσώπων διαμειφθέντων ἐγγράφων, ἀναμένομεν δὲ νὰ ἴδωμεν ποίαν στάσιν θὰ τηρή- σουν οἱ ἔντιμοι τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀν- τιπρόσωποι ἀπέναντι τῆς ὀξύτητος, τὴν ὁποίαν προσέλαβον ἐσχάτως τὰ πο- λιτικὰ καθ ἡμᾶς πράγματα καὶ τῆς ὁ- ποίας ἢ ἔντασις ἡ μὴ ἐξήρτηται βεβαίως καὶ ἐκ τῆς ἀναμενομένης ἀπαντήσεως εἰς τὴν τελευταίαν ἑλληνικὴν ἀνταπάν- τήσιν. Τὸ δίκαιον ὅμως λαλεῖ εὐγλώττως ὅ- πὲρ ἡμῶν, καὶ τοῦτο ἂς προσπαθήσω- μεν ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ καταστήσω- μεν σεβαστὸν καὶ εἰς τοὺς ἰσχυροὺς Αρχοντάς µας, ἂν δὲν δέλωμεν νὰ κο- ροϊδευώμεῦα παντοτε:νά. -----υω Ο ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΦΟΡΟΣ Πολλοὶ ἐκ τῶν συμπολιτῶν µας οὖκ ὁλί- γα μᾶς διετύπωσαν παράπονα ἑναντίον τῆς καταῦλιατικῆς ταύτης διὰ τὸν ατωχὸν λαὸν φορολογίας, νομίζοµεν δ᾽ ὅτι μᾶς ἐπιβάλλε- ται νὰ φέρωμεν τὸ ζήτημα εἲς τὴν δηµοσιό- τητα, ὑπεραπολογούμενοι τοῦ απτωχοῦ λαοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον καὶ ἀκριβῶς ὁ φόρος οὗτος καταντᾷ εἲς ἄκρον ἄφόρητος καὶ καταθλι- πτικός, Εἶνε γνωστόν, ὅτι εἷς ὅλας τὰς ἄλλας χώ- ῥας σχεδὸν ἡ παιδεία παρέχεται δωρεὰν δα- πάναις τοῦ Κράτους. Καὶ ἡμεῖς ἐδώ οὰ ἡ- δυνάµεθα νἀάπολαύωμεν τοῦ ἆγαθοῦ τούτου, ἐὰν βεβαίως ἐκυβερνώμεθα ὑπὸ πατρικῆς κυβερνήσεως, ἐνδελεχῶς ὑπὲρ τῆς προόδου ἡμῶν μεριμνώσης καὶ πρὸς τὰς διαφόρου- τοῦ τόπου ἀνάγκας καταλλήλως ἄνταποκρινο- μένης. Άλλλ” ἓν ὅσῳ δὲν τυγχάνοµεν τοιαύτης πα- τρικῆς προνοίας δὲν ἔπεται ἐκ τούτου, ὅτι πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ καταθλίβωμεν τὸν λαὸν, διὰ νὰ ἐπαρχέσωμεν εἷς τὰς ἀνάγνας µας. Ἔχει ἀνάγκην χρημάτων βεβαίως ἡ παι- δεία καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι. Αλλ’ ἐχάδη μήπως ὅ τρόπος τῆς ἑξευρέ- σεὼς πόρων, χωρὶς νὰ φορολογῆται τόσον ἀμέσως ὁ λαός, ὁ ἄπορος, ὅ πένης, ὁ ἄπο- ζῶν ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνου τοῦ εὐτελοῦς μερο- µισδίου του Διατὶ τάχα νὰ μὴ τεῦῇῃ ὁ φόρος εἲς εἴδη τινὰ τῆς καταναλώσεως Διὰ τοῦ τρόπου τούτου καὶ ἡ φορολογία καταντᾷ ἧττον αἲ- σθητὴ καὶ οἳ πόροι βέβαιοι καὶ ἐπαρχεῖς. Καὶ µήπως εἶνε δίκαιον ἐπίσης εἷς ἕνα σπίτι νὰ φορολογῇ τις δύο καὶ τρία καὶ τέσ- σαρα πολλάκις ἄτομα, ἀποτελοῦντα µέλη τῆς αὐτῆς οἴκογενείας Η διότι εἶνε τυχὸν εὔπορός τις ὀφείλει νὰ ἁφαιμάσσηται κατὰ τοιοῦτον τρόπον ΣΑλλ’ ὄχι, κύριοι ἔφοροι,βουλενταὶ καὶ λοι- ποὶ ἁρμόδιοι. Ἡ κατάστασις αὕτη δὲν δύνα- ται νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ εἶἴγε ἀνάγκη νά φροντίσητε διὰ τὴν μετατροπὴν τοῦ φόρου, ἓν ὅσῳ ἀκόμη τὰ πνεύματα εἴνε ἥσυχα. πο ον -

Title Subject Page
ΑΣ ΜΗ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΜΕΘΑ 1p
Ο ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΦΟΡΟΣ 1p
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 2p
ΕΓΧΩΡΙΑ 3p
ΕΞ ΟΣΩΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ 3p
ΜΙΚΡΑ- ΜΙΚΡΑ 3p
ΠΟΙΚΙΛΑ 4p
ΧΡΥΣΑ ΛΟΓΙΑ 4p