Back

ΤΑ ΝΕΑ, 1912-03-14

ΤΑ ΝΕΑ ᾿Εφημερὶς πο]ττινὴ]) καὶ κοινωνικὴ Ἑκδιδομένη δὶς τῆς ἑβδομάδος -θθάρρ- Συνδρομὴ ᾿Ἠτησία : Λιὰ τὴν. πόλιν µας σελ. 8 Διὰ τὰς ἄλλας πόλεις καὶ χωρία σελ. 10 Διὰ τὸ Εξωτερικόν » 19 ΕΓΧΟΩΡΙΕΗ ΗΠΠΟΔΡΟΜΙΚΑ ΠΗἩολὺς κόσμος καθ’ ἑκάστην πρωΐαν σπεύδει καὶ παρακολουθεῖ τὰς προπο- νήσεις τῶν ἵππων, αἱ ὁποῖαι γίνονται ᾿καῦ” ἑκάστην εἰς τὸν στῖβον τοῦ ἵππο- δρομίου. Ὡς πληροφορούμµεῦδα αἱ ἐφε- τειναὶ ἱπποδρομίαιτῆς πόλεώς µας αρο-- μηνύονται ἐκτάκτως ἐπιτυχεῖς, καθόσον ἑλήφθησαν ἤδη ὅλα τὰ κατάλληλα µέ- τρα, ὅπως οἱ ἀγῶγες διεξακθοῦν μετὰ πάσης λαμαρότητος καὶ ἐπιτυχίας. Ὁ- σοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐγγραφοῦν συνδρο- μηταὶ ἂς σπεύσουν νὰ τὸ δηλώσουν πρὸς τὸν ἐπίτυιον γραμματέα τῶν ἵπ- πικῶν ἀγώνων κ. Μι. Τ. Μιχαηλίδην., 0 ΚΥΝΗΤΕΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ. Ὃωα π.ἐηροφορούμεθα ὁ ὡραῖος οὗτο” ομιι τος ἀργίζει οσο οὕπω κι πιω τοὺς σκοπευτικοὶς δια}ωγισμοές του. Οὕτωιτοῃ πᾳοσεγΏ Κυριακό: ἔγει τὴν’ πρώτη: του συνεδρίασε)», εὐγαρίστως ο) ἐπ. (ηροφρορι/θι ιτ) ὅτι ὁ μι. τος έφεέτος ὑά ακάμῃ καὶ σκοπευτικοὺο δια} ωρι- υμούς μὲ ἀγριοπεριστεράς, «τωβθ᾽ όπερ οἱ ἀμφιῤανἐομει, ὅτι θὰ προκα.εση κα περισσότερο» τὸ ἐγθιαφέρον οὐ μό- ο τῶν σχοπευτῶ»:, ἀ.]ι]ὰ «καὶ τοῦ ρι- «ἰαθ.ητικοῦ κόσμον, ὅπως παρακο.(ου-- ΕΠ τμ: εξόγως ὡραία, αι. 11 καὶ ἐθηι- κωτετιμ'ταύτρ ἄσκιμσω. Ἡ ΥΨΩΣΙΣ ΤΩΝ ΤΑΙΑΝΘΡΑΚΩΝ στ . - 4 ὝἜνεκα τῶν γνωστῶν ἐν Αγγλία ἅπερ- 1 ών οἳ γαιάνθρακες ἀγετιμήδησαν σηκῶτι- χώτατα, «διὰ τοῦτο καὶ οἱ γαῦλιι ὅλαν τᾶν ᾖ ο μζπι ἵν ώθησαν. ἕἴσγετις δὲ ατμοπὰι ἴκῶν ἑταιριῶν ἑιφρώδησαν, ἄσχετες δέ δὲν εἶγε καὶ ἡ σπάγις τῶν ἆτμ. πλοίων, ἕγεχα τῆς ὁποίας σπουδα ως παρακωλύεται ἡ διε- κ Ν -- Φ' ΄ 5 / Ν Λ ον πν ζ. ἑαμώγ τοῦ ἐμπορον ἐν γύγει καὶ δὺ ἓν Κί- οκ. ρ ο -. πο, τὶρ ὁπο΄αν, ὡς γγωστὸν, ὅλαι αἳ δέγαι ἑταιφ-αι. ἀπ. φεύγουν διὰ τὸ -ἀποέσιτω, τῶν ὅραων α τῆς, ποετιμῶσαι γὰ λουλώγ:υν τὰ -. : .-- . ος ᾿ ἄτμ πλ ιά των διὰ λιμένας καὶ ὅσμ υ: ὄσφα- λεῖς, ὅπ.υ καὶ ἡ ἐργασ-α τῆς φορτώσεως διι- ξάγεται ἀπρ' σκύπτως ἄνευ μερασγιῶν, ὡς συμβα γει λ. χ. καὶ ἐν «εμεσῷ ἀκόμη κὲ τὴν ἐλαχίστην βαλασσοταρα «ή. κ να) .. , Αετὸ λέγεται Πρετταγικὴ διοίκησις τριά- , 4 ντα καὶ τεσσάρων ἐτῶν ! ΒΕΒΛΟΤΗ ΜΟΥΣΤΑΣΡΗ 1. ηροφορούμεβα ὅτι πρόκειται κατ . 2 λ / κ αὗτὰς γὰ γέῃ ἐκ.τογὴ χα }έου μουγτά- . ρα πὶ / ε / η / ο Μ ο εν τῇ ἑνορίᾳ Αγίας Τριάδος, δὲ . ο / Σ . ... 5 ἀμφιριι[.ἱομε' ὃ) ὅτι οἱ ἐνορῖται θὰ ἐκ- ὁ- ” ᾿ / Ν «εξου) ἄγθρωπον ἐ})ράμματον καὶ κα- τη {ο) θιὰ τὸ ἀξίωμα. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Πρὺς τεὺς κ. κ. Μετόχευς τῆς ἀτμοσελοϊκῆς Εταιρίας 44εμεσοῦ. ἩΗ πληροωμὴ τοῦ ἐν ὃ |--- (τριῶν σελιν ων) ἐπὶ ἑκάστης μετοχῆς µερσµατος 1911 γενήσεται τὴν )Ιδ Μαρτω 198129 ἐπὶ -- -- - 3 τῇ πρεσαγωγῇ τῆς ὑπ ἀρ. 4 µερισµατοσπο- χρήσεως ὃο ἕρῳως ἐγν κύ ἐν ος } κ} ο], ης δε ξεως, ἐν Κύπρῳ μὲν εἷς τὰ γραφεία τῆς μυ ύγσεως ἐν 1 ειιεσ(ῦ »αὶ εὖ- τῇ ντι Διευδύγσεως ἐν «Ίεμεσῷ καὶ εἰς τὰ πρακτο- θεῖα τῆς Ἔταιρ ας ἐν «άργακι, ᾽Αμμοχώ- στῳ, «Ίευκεσᾳ καὶ Πάφῳ, ἐν Αὐγύπτῳ δὲ εἷς ν ο” χα. τα πρακτερεΐα τῇς ἔταιρας ἐν ᾿4λεξανδρεᾳ δ (αἳ Πὸοτ- Σάϊὃ καὶ εἲς τὰ γραφῇα τοῦ κ. ύ- (ο 1. Πηλαβάκη ἓν Ἱκαΐρῳ. Ό κατ ἐγτολὴν τεῦ Αιοικ. Συμβουλου 4. Ν. ῬΕωσσίδης, Διευδυντής. ΜΙΚΡΑ - ΜΙΚΡΑ ντ - Αἴγυπτον µετα τῆς ἄξιο- τίµου κυρίας του ὁ κ. Κ.Π. ΠΜανοῖδης διὰ τὸ 1 γωστὸν δυστύχημα. ᾽Απόθδανεγαὶ ἐκηδιύθη χδὲς ἀπὸ τοῦ ναοῦ Ἁγίας Καθολικῆς ἓν τῇ ἄκμῃ τῆς ἡλικίας του ὁ Δημοσθένης Μουκτάρης ἀδελφὸς τῶν παρ᾽ ἡμῖν ἐμπόρων κ. ᾿Αδελφῶν Μουκτάρη. ᾿Επίσης ἀπὺ τοῦ ναοῦ Ἁγίας Νάπας ἓν βαδεῖ γήρατι ἡ Εἰρήνη Δεβεντάκη, προµή- τωρ τῆς κυρίας καὶ τοῦ κ. Τ.Θ. Μορίδη, ἀπὸ δὲ τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος ὁ ΙΠαῦλος Φορμακίδης πατὴρ τοῦ κ. Ἔεν. Π. Φαρμα- πίδου. | Τὰ συλλυπητήριά µας. Ηρχισεν ἡ κατασχευὴ τοῦ πέντετοῦ »Α- δηναίου», ὅπεο ἁργίζ ἡ οὗ λὺ τὰς ἔρ- ] 1», ϱ ἀργίζει μετ οὗ πολὺ τὰς ἐρ γασίας του. Ες ΟΣΩΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ φρίκετο προ τιοςῦ ἐλ ἠευχοσίας καὶ ./ 4 4 / Ν 5 ἠρλτσετας ἐργασίας του κατὰ τί: ὁδὺ): ΄ . / .ν ἠΠιατωρίας ὀθωμανός τις ἐπωτ.υποιός, ὁ ὁποῖου έρ/οίοσε χυριοιζεκτικῶς πο δκοτὰ ς κκατὰ τῶν ἐ,ἰι [ων ἐπιπ. οποιῶ. “Ιεμεσοῦ. Πυστογῶς συμμετογου ὴ μπι] «ον σι έογοι εἰς τὴν ἐραρμογ!ρ τοῦ μὐποδκοτὰςζ αὐτοῦ εἶγε ὧσο ἐπὶ τὸ πε στο εἰ) μες, οἴτωες παρέγουσω: εἰς αὐτὸ]: προθύµως τὴν’ ὑτοστηριξή ζω}, ἀθιαφροροῦντες συ} ώστως ἐά) ὐπιρ- γωσ) εἰ ήμες τεγο ται κατὰ ποὺ ᾱ-- }ώτεροι καν ἀτυγ ερίτως συγχαταβατι- ΄ 2ωτέροι Μαὐ έτερος Καππαδόκης, ὀθωμανὺς καὶ αὐτὸς. μπογιατζῆς ἁμαξῶν, ὑπο- στηρίζετιι ἐπίσῃς ὑπὸ τῶν ἡεετέ- ἐγῷ ὑπάργουσι ἡμιέτεροι εἰδικῶς θώ1”, ἐπιδοθέπτες εἰς τμ. ἐργασία αὐτιῃ'. Κα ταδτα, ἐν ἐπογῇ καθ” Ἱμ. οἱ Τοῦρ- χοι «{υσσωδῶς 4 γουται κατὰ παγτὸς « ο. 11” .»Α/ ο -- - ἑ.11μικοδ.. Μία ἰδέα μᾶς παρηγορεῖ οτι οἱ ὑποστηρίζοητες τὸ πράττουσι» ἐξ . / 8 η) ε ἁγάπης... πρὸς τοὺς ἐγθρούς τω», ὅτε τμ ἐ - ριμραι | εὐεκχαὺ συ} κεγωρημέγου. Πουπατγοπροῖκι. ες ἴἴδιχκου: προ- ον , .. ͵ ἔθη Ἡ κυβέρμησις μέτρο, ἐξαναγκε-- σασα τοὺς ἀθειούγους τῶν ποτῶν νὰ π.ζηρώσωση ἐπὶ π.]έον ἐκτὺς τῆς πεν- αν ιό “ ντ / Σ. 31 ται ζέρου ἀδείας καὶ ε σε,]ένοι. δι ενα .”. , ” τς / . κομμίτι ἆή.ι]ου ἄμορφον μὲ ὁ τζάμια εἰς τὺ ὁποῖον ὰ φοάττωσι τηῃ: θεια. ἐγ' .. ’ ΄ . Ν Ὕ ” εἶθει δισ. ἰώματος, ὡς ἐὰν μὴ ᾖσα εἰς θέσω. νὰ ην ἑωσιτ: ενα κομμάτι γαρτί. Ποῖος αινίδας θὰ καταπιῇῃ ἆρίί ο. τὰς ο ἳ / . Δ κ... / γιων τδας αὐτὰς τῶν σε {υέωλ» Καϊάφας. τν ο Ὅσν ο σος Όνπο σ |«- -.. Εκ ΛΕΥΚΟΣΙΑΣ “Ο διευδουντὴς τῆς Γεωργίας Ο ἐν ᾿Αθήναις ἀνταποχριτῆς τῆς «Ἔλει- δερίας». δι’ ἰδιαιτέρας ἐπιστολῆς του πρὸς τὴν σύνταξιν ἐπιβεβαιοϊ τὸν διορισμὸν τοῦ κ. Φούμη ὡς διευθυντοῦ τῆς Γεωργίας ἓν Κύ- πρῳ. Προσθέτει δ᾽ ἀκόμη ὅτι καὶ διορισμὸς ἑστάλη εἲς τὸν κ. Φούμην ἀντὶ ἐτησίου µι- σθοῦ Ὁ 500. Ὁ κ. Φούμης διευθυντὴς ὤν τῆς Γεωργίας ἐν Κρήτῃ, τυγχάνει, ὡς λέγε- ται, ἀνὴρ εὐπαίδευτος καὶ εὑρυμαθής, ἑλπί- πίζοµεν ὃ᾽ ὅτι θὰ δικαιώσῃ τὰς προδοκίας τὰς ὁποίας στηρίζει ἐπ᾽ αὐτοῦ ὅ τόπος. Ἓλλητες ἀξιωματικοὶ ἐν Δευκοσίᾳ. ᾿Αφίποντο ἀπὸ τῆς παρελθούσης ἑβδο:ιή- δος καὶ διαµένουσιν εἶσέτι ἓν Λευκοσίᾳ οἳ τρεῖς ἀξιωμιατικοὶ τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ πρὸς ἀγορὰν 200 ἡμιόνων διὰ τὸν στρατόν, συµ- φώνως πρὸς τὴν πρό τινος ἐκδοθεῖσαν ἄγγε- λίαν τοῦ ἑλληνικοῦ προξεγείου. Εὐχαορίστως πληροφορούμεῦα ὅτι ὁ Π]ανο- σιολογιώτατος Ἡγούμενος Κύκκου κ. Κλεί- πας προσήνεγκεν ὡς δῶρον δύο λαμπρὰς ἡ- µιόνους. Ἡ πατριωτικὴ απρᾶξις τοῦ. ἀξίου λευῖτου δὲν χρήζει βεβαίως ἐπαίνων, ἅτε ὁμιλοῦσα 6φ᾽ ἑαυτῆς, εὐγόμεῦθα δὲ νὰ εἵρῃ πολλοὺς μμητάς. .. ΗΣΥΧΙΟΣ. ΛΠΟ ΤΟΝ ΕΞΩ ΚΟΣΜΟΝ 0Ο ΠΟΛΕΜΟΣ Τὸ τι, ραρικ Ἡ' καιζὠδνον: οὔτε τιρ' ΑΝ . ο 3 ΄ ο. ή ἁθδομ (δα τα ύτιν μες εις θωτοτ ο τν εἴξιω. 1ό)ου διὰ τν ὁρᾶσω τῶν τα. ῶν' εἶτε ὢ Τριπο.ζύτιδι εἴτε ἐν τῷ Αὐγαίῳ καὶ φραύεται. ὅτι ὁ πο. [εμος ἐ- γέζει ἴσως εἰς τὸ τέρμα του μετὰ τρ: ὁ- οΗστεο 1η) (1. στα προσ ίρτισυ εἰς τὴ ερ ν : κα. 1 : ἵτα.[ικὸν' κράτος της Τριπο.ίτιδος καὶ - .. -α . σ ΄ . ΄ . ορια ης, τρ ὁποίαι εἰ ηφισε ἐ- σγαάτως ὁύκ.ηρος σγεδν Ἡ τα {ιά ου). {/εὐαίως οὐδέποτε ἴσως οἱ Ἱταιοί θὰ Ι ἀπα.1ιταγοῦ. ἐσωτερικῶν. εἰ Ίριπο.[{- τιθιπερισπασμῶν καὶ συγκρούσεων πρὺς ”χν . ν : τοὺς Τουρκοάραβας, οὗτιες οὐγὶ τόσον εὐχό. ως θὰ ὑποταγθοῦν εἰς τρ δεν πα ΄ Δ ... 4 ϊ . . , δις ζεσω. διὰ τοῦτο οὲ καὶ ο) ὁ πὀ.ῖε- --- ο) .. αν μες άθη πέρας. τῇ ἐπεμβάσει ἴσως τῶ» ”. / 3 Ν ”. / ᾱ. [ων 4 άμεων, ἐπὶ πο {η όμως Υρό- 3 ᾽ : ο. }03 οὗ [τα.]οὶ θὰ διατηροῦ». στρατιωτι- κὰς δυνάμεις εἰς τὰς κατακτηθείσας ἑ- / ..α) 9 ᾽ / / παργίας, τοῦθ' ὅπερ οὐκ ὀ. ας δαπά- τας βεβαίως ἀπαιτοῖ. 4)ὕτω τὸ τὰ 1ευταῖο) τη λε) ηία τοῦ δι ᾖ ο τηε) η ἳ Γ)έουτερ «Ίε]ει, ὅτι ἡ, [ται]ικὴ Που. ἐ- ' : ο «ή φισε κονδύ.]ιο» ὅ. 900.600 ιρῶν -. ’ -- 9 στεριινῶλ διὰ τὰς δαπιίγας τῆς ἐκστρα- τείας εἰς Τριπο.ᾖίτιδα. 2 γπί- ”' 8 Πξ ἑτέρου ὅμως ἡ Τουρκία ροῤου- / 9 { ο ᾿ .α » 3 μέλη ἐπίθεσω τοῦ ᾿Ιτα.ἰικοῦ στὀ.ἰου καὶ εἰς ἄ. ους τουρκικοὺς μέγας καὶ πρὺς ο, «τρ ὀρι ο ἐκδίκησι τοῦ θομβαρδισμοδτῆς βη1ρη τοῦ ἴσως, ἤργισεν ἀποχ.]είουσα, ὡς ἆ- ͵ λ 3 : αν, Δ Ἰπήρερει τὸ γθεσωὸν τη Γεράφηµα. τὰ στεγὰ τῶν αρδανει ζω μετορπί..ἷας, ας ω. λ Ν φ / νά . αλ} ὥστε γὰ μὴ ἐπιτρέπεται ἡ ἐενθέρα ὃν- ,, ” 5 - έβασις ἄνευ ὁδη}οῦ. 3 / ᾽ - Δ 3 Αρά γε θάγεγθοῦν τὸ ἀποκ.[εισμὸ τοῦτον αἱ ἄκ [αν 4 άμεις ἴχομεν ἤδη γράψει τἀνωτέρω ὅτε ἐλήφῦησαν τὰ ἀκόλουθδα τηλεγραφή- µατα τοῦ Ρέουτερ: Ρώμη 19. ---- ᾽Αγρία μάχη ἐγένετο εἰς τὸ Τομπροὺκι τὴν 11 Μαρτίου. Οἱ Τοῦς- 2ε5εσεροσέβαλον τὰ νέα ς«ξεοέρ:α ἐν τῇ σ:- Ειόδῳ τῆς κατασκευῆς των. Τρία ἰταλικὰ τάγματα ευμπλακένγτα ἀπώθησαν σὺν ἔ- λΌεὸὲν διὰ τῆς Λέγχτς, βεηθούμενα ἐἑπὸ τῶν ὀρεινῶν πυροβολαρχιῶν. ᾿Επισήμως ὀσερ:οινεξταιότι αἱ ᾿Ιταλιγαὶ ὀπώλειπι ή- ΤΑ ΝΕΑ σαν 198 ν.κροὶ καὶ 75 πληγωγένει. Τῶν ἐχδρῶν ὑπέρογκοι. Ῥώμη 19. -. ᾽Απελπισικὴ µάχη ἐν Βεγγάξῃ. Οἱ ᾿Ιταλοὶ προσέβαλον δίο ᾿Ο- άσεις βορειανατολικῶς τοῦ Φοφάτ. Συνέ- τθιψαν τοὺς τούρκους καταδιώκοντες αἲ- τοὺς διὰ τῆς Λόγχης. Περισσότεροι τῶν χιλίων Τεύκηων καὶ ᾿Αράῤων ἐφενεῖ- Όησα:. Αἱ ᾿Ιταλικαὶ ἀπώλειαι ἀνέρχονται εἷς 36 νεκροὺς καὶ 623 τραυματίας. Συνέπεια: τεῦ πολέμου Ὁ βομβαρδιαμὺς τῆς Βηρυτοῦ ἦλδεν ἔπι- κονυρικῶς εἰς τὴν ἐνδυνάμωσιν τοῦ ὕπολαν- Μάνοντος ἓν Γαλλία, ἓξ αἰτίας τοῦ γνωστοῦ ἐπεισοδίου τῆς προσβολῆς τῆς Γαλλικῆς ση- µαία:, δυσμενοῖς αρὺς τὴν ἸἹπαλίαν απνεύ- μήτος, Ἐν τούτοις µεγάλη μερὶς τοῦ Ἱταλικοῦ τύ- που δὲν παύει θίγουσα τὴν φιλοτιµίαν τοῦ πέραν τῶν Άλπεων ἄδελφοῦ λαοῦ. Μία Ἴτα- λικὴ ἐφηγευὶς ἔγραψεν : «Οἱ Γάλλοι ἐπωφελήθησαν τῆς Τριπολι- ταγικῆς περιπλοκῆς µας διὰ νὰ μᾶς πάρουν τὸ µέγαρον Φαρνὲς καὶ µίαν οπουδαιοτάτην ὄασιν εἰς τὴν Τριπολίτιδα. 5 » Α Καὶ µία Γαλλική ἐφημεορὶς ἀπαντῶσα λέ- χει: «Οἱ Ἱταλοὶ ἄδελφοὶ πρέπει νὰ παύσουν ἐπὶ τέλους νὰ μᾶς πειοάζουν, διότι θὰ μᾶς ἆ- ναγκάσουν νὰ αἰσθανθῶμεν π)έον τὴν ἀνάγ- πην τῆς εὐλόγου ἁμήνης.» ᾗ ὁποία ἀποτείνει τὴν πα- λ 9 ρὸς τοὺς “Ἡ ἐφημερίς, , . 9 . αν ἃ ρατήρησιν αὐτὴν απ Πταλούς, εἶἴνε ἕ- ψείνη, τὰ γραφεῖα τῆς ὁποίας ἔχουν δώσει εἲς τὴν Τ αλλικὴν Δημοκρατίαν τὰς ἔντονωτέρα- «υσιογνωµίας ὑπουργῶν. Εἶνε ἡ «Ἠφημε- οἱς τῶν Συζητήσεων». ενος Ἵ ο--------------- ΤΑ ΕΝ ΚΡΗΤΗ ε ” ιά - Δ Π τελευταία γότα τῶν Δυνάμεων ποὺὸς κ Ὄριςς . , πω τοὺς Νρῆτας ἀνεκοινώθη καὶ πρὸς τὴν Ἕλ- ληνικὴν Κυβέρνησιν. Κατὰ τελευταίας πληροφορίας, αἳ Προστά- τιδες, ὅπως προλάβουν νέας παρεχτροπὰς τῶν Ερητῶν, ἀπεφάσισαν νὰ αὐξήσουν ὁριστικῶς τὰς δυνάµεις τῶν εἷς τὰ Κρητικὰ ὕδατα. Ἡ ᾽Αγγλία ἀπέστειλεν, ὥς γνωστόν, τὸ «λαγκάστερ», δὰ ἀποστείλῃ δὲ απροσεχῶς καὶ δεύτερον Ῥαταδρομικόν, Ἡ Γολλία ὃ” ἀποστείλῃ ἐπίσης τὸν «Βαλ- δὲ Ρουσώ» καὶ τὸν «Ἠρνέσον Ῥενάν». Ἡ Ῥωσσία θὰ ἀποστείλῃ ἐπίεης δύο πολεμικά. Ἡ Ἰταλία δὲν θὰ στείλῃ πολεμικὰ, ἀρχου- µένη ἁπλῶς εἷς τὸ νὰ µετάσχῃ τῶν διαβηµά- τῶν τῶν ἄλλων Δυνάμεων. Ἀρίσεις τοῦ ::. ἸΜπάουτσερ Ὁ κ». Μπάρνυτσερ, τηλεγραφῶν πρὸς τοὺς «Ταϊμς», ἐκῳράζει τὴν ἐλπίδα ὅτι οἳ πολιτι- κοὶ φόνοι οἳ δυνάµενοι ν’ ἀποξενώσουν τοὺς Κορῆτας τῶν συμπαθειῶν τῶν Δυνάμεων καὶ νὰ ἐπιβραδύνουν τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν πόθων των, ἔληξαν πλέον ὁριστικῶς. Ο ἄγγλος ἀνταποκριτὴῆς ἀναφέρει κατόπιν τες ἀνησυχίας τῶν ἓν Αθήναις ὑπευθήνων πύκλων διὰ τὴν πιβανὴν ἐν προσεχεῖ µέλλοντι ἐξέλιξιν τῶγ πραγµότων τῆς Κρήτης, καὶ το- Ἀ - , ς τν - γίζει ὅτι ἀνωκατάληψις τῆς νήσου ὑποττῶν 9 Ἂ , ο δι ων Δυνάμεων δὰ ἐπιδράσῃ ὀλεθρίως καὶ :ἐπὶ ο αν η ἐξ. τῶν ἐσωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος, δηµιουργου- . ὃ Ἱ- - δ- µένῃης σοβαροτάτης ἐσωτερικῆς ποίσεως. Ἶ ΑΛ Ν 9 .- κο «ϱ κ. Μπάουτσερ καταλήγει μὲ τὴν ἐλπίδα, ἲ σὴ ο ν ν ὅτι αἳ Δυνάμεις δὰ ἄναβάλουν τὸ µέτρον τῆς ’ 9 / . ἀνωκαταλήψεως, ἀοκούμεναι εἰς μόνῃν την παρεμπόδισιν τῶν Κρητῶν βουλευτῶν. ΤΑ ΝΕΩΤΕΡΑ. (Ἐκ τοῦ σημερινοῦ Ταχυδρομείου). Τὰ ἐκλογικὰ ἐν Ελλάδι. «Ο πρωθυπουργὸς τῆς “Ἑλλάδος κ. Βενιέ- λος περιοδεύων ἀνὰ τὸ κοάτος τυγχάνει παν- ταχοῦ δερμῶν καὶ ἐνθουσιωδῶν. δεξιώσεων. λεῖς τὰς Πάτρας ἐξεφώνησε σπουδαιότατον λόγον ἐκ τοῦ ἐπιλόγου τοῦ ὁποίου ἀποσπῶμεν τὰς ἑπομένας περικοπάς : «Ἡ πολιτικὴ τῆς Νυβεργήσεως εἶνε πολι- τικὴ κατ΄ ἐξοχὴν εἰρηνικὴ, ἀλλὰ διότι δὲν ἐ- ξαρτᾶται ἓκ µόνης τῆς ἐπιθυμίας ἡμῶν ἡ ἔ- ξασφάλισις τῆς μακρᾶς εἰρηγικῆς πεειόδου. ἣν εὐχόμεθα, διὰ τοῦτο δὲν ἐπαύσαμεν οὔδ᾽ ἐπὶ στιγμὴν μεριμνῶντες, ὅπως, ἐὰν τὸ Ἰρά- τος ἤθελεν ἐξαναγκασῦῇῃ νὰ ἀποδυδῇ εἲς πό- λεµον, μὴ εὑρεῦῃ ἀνέτοιμον ὡς ἄλλοτε. Τὸ Κράτος δύναται ἀπὸ τῆς «ήμερον καὶ πρὺ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου ὀργανισμοῦ νὰ παρατάξῃ δύναμιν 110. χιλ. ἀνδρῶν,. ἥτις θέλει αὐξηῦῇῃ εἲς 190.000 μετὰ τὴν ἔφαρμο- γὴν τῶν νέων µέτρων, δι ὧν κατηγορούμεΏα ὅτι ἐπιδιώμομεν νὰ µειώσωμεν τὴν σίθατιυ τικὴν δύνσμιν τῆς χώρας εἷς 60.000. (χειρο: κροτήµατα). Ἱύριοι ἢ μᾶλλον κυρίαι καὶ οὐ- ριοι, διότι ἔχω εὐτυγῶς ἀκροατήριουν καὶ ἐκτοῦ ὡράίου «ύλου, ζητῶ σιγγνώµην, διότι ἔκαμε: πατάχρησιν τόσου χρόνου, διότι ὑπῆρξα µα- ός, παρὰ τὴν προσπάδειαν ὅπως εἶμαι Όρο ύς. Θέτων τέρµα εἲς τὸν λόγον µου, πρέφω κράδαντον τὴν ἐμπιστοσύνην ὅτι ὁ λαᾶς, ὁ ποῖος καλεῖται τὴν 11ην Μαρτίου εἲς τὰς Ῥάλπας διὰ νὰ ἁἀποφασίσῃ μεταξὺ τοῦ πα- λαιοῦ. πολιτικοῦ χαθεστῶτος χαὶ τοῦ νέου, θέλει δώσει τὴν }ῆφον αὐτοῦ μὲ ταύπην τὴν ἀπαραγνῶώριστον σηµασίαν, ὅτι εἶνε ἄμετα- κλήτως ἀποφασισμένος νὰ συνεχίσῃ τὴν πρὸς τὰ πρόσω ῥὁδόν, τὴν ὁποίαν ἐχάραξε τὸ γέον πολιτικὸν καθεστώς καὶ ὅτι μετὰ φρίκης ἆπο- βλέπει γαὶ εἷς µόνην τὴν ἰδέαν, ὅτι δύναται γὰ στρέψῃ πάλιν πρὸς τὰ ὀπίσω. (Χειροχρο- τήµατω). τὰ Όσα ὤω ᾿Ε διευθέτησις τοῦ Ερητικοῦ. Ῥιέννη.--- Βεβαιοῦται. ἐξ ἀσφαλοῦς δι- πλωματικῆς πηγῆς ὅτι αἲ Προστάτιδες Δυνάμεις συξητοῦν κατ᾽ αὐτὰς τὴν ὃρι- στικὴν Λέσιν τοῦ Κρητικοῦ ξητήµατος τὸ προτάσει τῆς Ῥωσσίας, ἡ ὁποία Φεωρεξ την ὑφισταμένην Ὀπκρεμότητα λίαν ἔσι- Ἀίνδυγον διὰ τὴν κατάστασ:ν ἓν τῷ Αἵμα. Ἡ ᾽Παλικὴ δρᾶσίς Βιέννη. --Ἡ Ἱταλικὴ Κυβέρνησις ἐπέξωκε προχδὲς διακοίνωσιν αρὸς τὰς Ἀονάμεις, ὃ ἃὰ τῆς ὁποίας δηλοῖ ὅτι ἀποκρούει πάντα περιο- θ1σμὸν ἓν τῇ δράσει της ἀπέναντι τῆς Τουρ- κίας. Ἐν τῇ διακοινώσει ᾿ γίνεται ἐξαίρεσις τοῦ ]ονίου πελάγους καὶ τοῦ Αδριατικοῦ, Όπου ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἡ Ιταλία ἐδήλωσεν ὅτι δὲν δὰ προβῇ εἲς πολεμικὰς ἐνεργείας. ο : ---- Ἡ απότασις τῆς ᾽Αγηλίας περὶ περιορισμοῦ ον) 3 -- ” π 3 Δ τῆς Ἰταλικῆς δράσεας ἀπεκρουσθεῖσα ὑπὸ αν δν - : : τῆς Αὐστρίας καὶ τῆς Γερμονίας ἀπεσύςθη. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ. ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ Δεμεσὺς τῇ 114 Μαρτίου 1913 Τελευταίως ὁ ἔντιμος ἀρχιδικαστῆς κατέβαλεν ἐγεργείας, ὅπως οἱ κατ' Ἡ- παρχίας δικηγόροι ἐχλέξωσι | μεταξὺ αὖ- τῶν ἑξαμελῆ ἐπιτροπείαν ἐν τριῶν γύων μαἱ τριῶν παλαιῶν δικηγόρων, μεθ’ ὧν νὰ συνεννοῆται ἐπὶ ζητημάτων ἀφο- ρώντων τὴν ἐν Κ ύποφ δικαιοσύνην. Τοιαῦται ὁδηγιαι ἐδόθησαν καὶ εἰς τοὺς παρ᾽ ἡμῖν δικηγόςους, οἵτινες ἄν- τήλλαξαν τὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τού- του γνώμην των. Ἰκατ ἀρχὴν βεβαἰώς ἐπαινοῦμεν καὶ συμμεριζόμεῦα τὴν τοι- αύτην. ἐνέργειαν τοῦ. ἐντίμου Ἄργιδι-, καστοῦ, καθ’ ὅσον τυγχάνει γνωστόν. ὅτι τοιαῦτα ἐπιστηιιονικὰ σώματα εὖ- εργετικῶς δὰ ἐπιδράσωσιν ἐπὶ τῆς κοι- γωνίας, Δὲν ἠδυνήθημεν ὅμως νὰ χα- τανοήσωμεν ἐπακριβῶς τὸν σκοπὸν τοῦ ἀρχιδικαστοῦ, ἐὰν δηλογότι προτίδε- ται νὰ εἰσηγηδῇ τὴν σύμπηξιν Δικήγο- εικῶν Συλλόγων ἢ ἁπλῶς τὴν ἐκλογὴν δικηγορικῆς ᾿Επιτροπεία:. Ἐν πἆσῃ ὅ- µῶς περιπτώσει ἀφορμὴν λαμβάνοντες ἐκ τοῦ ὡς ἄνω γεγονότος φρονοῦμεν ἆᾱ- διστάκχτως, ὅτι Παγκύπριες δυκηγορ:«ὸς Σύλλογος ἐνεργῶν ὥς µελετητ]ς καὶ σύμβου]ος τῶν εἰς τὴν βουλὴν ἕκά- στοτε εἰσαγομένων νομοσχεδίων µεγά- λως δὰ ὠφέλει τὸν τόπον. Ἐκ τῶν σπλάγχκων τοιούτου συλλόγου δὰ ἐ- πήγαζεν εἰδικὴ ἐπιτροπεία, ἥτις δὰ συγέταττεν εἰδικὺν Κυπριακὸν Κώδικα, ἀντὶ τοῦ παλαιοῦ ὀδωμανικοῦ τοιού- του. Κατανοοῦμεν πληρέστατα. ὃτι ἡ ἄνω εἰσήγησις θὰ εὕρῃ πλεῖστα ἐμπό- δια, ἀλλὰ ἐνθέρμως ὑποστηρίζομεν τὴν σύμπηξιν Παγκυπρίου δικηγορικοῦ Συλ- Λόγου ἀπαρτισὺησομένου ἐκ διαφόρων ἐπαργιακῶν σωματείων, εἰς ἃ νὰ πα- ρασχεθῶσι δικαιώµατα. ἀνάλογα τῶν Διευδυντὴς καὶ ᾿Εκδότης ΕΥΡ. Σ. ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΟΣ ἐν πεπολιτισµέναις χώραις παραχωρου- µένων εἷς τοιαῦτα Νομικὰ Σωμµατεῖα. Τὺ τοιοῦτον, εἴμεθα πεπεισμένοι, ὃτι θὰ θεωρηδῇ ὑπὸ πολλῶν ἐκ τῶν ἁρμοδίων, ὡς ὑπερβολικὴ καὶ πρόω- ρος΄πολυτέλεια διὰ τὴν δυστυχῆ µας Νῆσον, ἥτις προώρισται νὰ βιοῖ ἀπό- Χληρος πάσης ἐκπολιτιστικῆς προόδου. Βασίόμεῦα ὅμως πλήρως εἰς τὴν ὅρα- στηριότητα καὶ τὴν ἐπιστημοσύνην τῶν Κυπρίων ἀντιπροσώπῶν, οἵτινγες πάσῃ δυνάµει εὐελπιστοῦμεν, ὅτι δὰ ἐνεργή- σωσιν ὑπὲρ τῆς ἱδρύσεώςτοιούτων Σω - µατείων, ἅτινα καὶ τὸν τόπον καὶ τὴν δικαιοσύνην µεγάλως Όὰ ἐξυπηρετή- σωσιν. ᾿Απκαδημεικός. ου το ΘΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Μετὰ τὸ λωυσσαλέον γαὶ ἄγριον μποῦ- κοτὰζ κατὰ τοῦ Ελληνικόῦ ἐμποοίου, ὕπερ ἑ- πενύησεν ἡ νεοτουρκικὴ µωρία τῶν σώβινι- στικῶν δεωριῶν τοῦ δικτατορικοῦ κομµιτάτου «Ἑνώσεως καὶ Προόδου». πρὸς Ἱκαγοποίη- σιν ἰδίων βλέψεων καὶ ἀτόμικῶν φιλοδοξιῶν’.. μετὰ τὴν ἀπάνθρωπον σφαγὴν τόσων ἀθώων θυμάτων τῆς φυλετικῆς μοχύηρίας καὶ τῆς αἰσχροτέρας συκοφαντίας ἓν- τῷ πρωτοτύπῳ' συνταγµατικῷ βασιλείῳ τῶν: διαδόχων τοῦ µεγάλευ κακούργευ, ὃν ἐξεθρόνισεν Ἡἡ νεο- τουρκικὴ ἀπολυταρχία {πὸ τὸ ἐπαγωγὸν πρό- σχήμα τῶν συνταγματικῶν ἐλευδεριῶν' καὶ μετὰ τὴν φυλάκισιν ἕλι ήνων βοιλτυτῶν χαὶ ὀθωμ ανῶν προχρί-ων, ἑναντία φρονούν- τῶν πρὸς τὸ κρατοῦν τὰς κυβερνητικὲς ἡνίας περιώνυµον ᾿κομιτᾶτον τῆς «Ἑνώσεως καὶ Προόδου», ἦλδεν ἤδη καὶ ἡ ἀπέλασις τῶν ΒῬλλήνων δημοσιογράφ αν Ἡ ἔκ τῆς συνταγµα- τικῆς Τουρκίας. Κατέλιπεν ἤδη τὸ πάτριον ἔδαφος, κατέυ- ὁ σεβαστὸς απρύτωανις θυνδεὶς εἷς ᾿Αθήνας, ὁ καὶ ὁ ὄρος τῆς Μθηόνψής Έτος Ίον -- ᾿Αρ. 6 τῶν ἑλλήνων δημοσιογράφων κ.. Σταῦρος Βουτυρᾶς μετὰ τοῦ υἱοῦ του, ὁ ἀπὸ ἐτῶν πολλῶν διὰ τοῦ περιπύστου ὀργάνον του «Νε- λόγου» μετὰ παρρησίας καὶ «σθένους πάν- τοτε ἀκαταβλήτου, ὡς ἄλλος ᾿Ανταῖος, ἔξυπη- ρετῶν τὰ καθόλου ἐθνικὰ συμφέροντα τοῦ τε δούλου καὶ ἔλειθέρου γένοῦς, ὁ πάντοτε κα- ταδιωκόµενος καὶ διὰ τὴν τῆς γνώµις πας- ρησίαν πλειστάκις' ἄναγκασθεὶς. νὰ ἵδῃ δια- κοπτομένην τὴν ἔκδοσιν τοῦ ὀργάνου του, ὅ- περ ὅμως, ὡς ὅ φοῖνιξ, ἀνεγεννάᾶτο καὶ αὔ- δις ἔκ τῆς τέφρας του ὑπ᾽ ἄλλο ὄνομα, συνε- χίξον τὴν ἐθνικὴν αὐτοῦ σταδιὀδροµέαν. ᾽Αλλ᾽ ᾗ νεοτουρκικὴ λύσσα τοῦ χομιτάτου δὲν ἠδύνῶνο νὰ ἄνεχθῇ βεβαίως ἐπὶ πλέον τὸν καυστικὸν ἔλεγχον τοῦ τύπου διὰ τὰς πράξεις του, τὰς ὁποίας ἤδη ἀνακαλύπτει τὸ νέον χόμμα τῆς «Ελευθερίας καὶ Συνεννοήσεως», παραπαῖον δὲ καὶ ἀγωνιζόμενον τὸ κυβερνῶν ἤδη κόμμα τῆς «Ἑνώσεως καὶ Προόδου», ὔ- πως συγκρατηθῇ εἷς τὴν ἀρχὴν κάτὰ τὰς ἔπι- κειµένας ἔκλογάς, ἑστράφη μετὰ μανίας κατὰ τῶν ἑλλήνων δηµοσιογράφωνέ Χδὲς φυλακίζεται ὁ βουλευτὴςι Κοσμίδης. Σήµερον ἀπελαύνονται οἱ ἕλληνες δηµεσιὸ- γράφοι Βουτυρᾶς μετὰ τοῦ υἱοῦ του καὶ Σπι- γούδης διευθυστὴς τῆς «Προόδου» μετά τοῦ συνεργάτου του. Αὔριον συλλαμβάνεται ὁ δεῖνα καὶ ὁ τάξε πρόκριτος. Μεθαύριον ἕξι- ρίζιται ἢ. δολοφονεῖται. ὁ δεῖνα Μητροπολί- της.καὶ τοιουτοτρόπως τὰ πράγμάτα βαίνουν ο νε, ὶ μμ ... κατ’ εὐχῆν πρὸς δόξαν καὶ τιμὴν τοῦ εὔρω- παϊκοῦ πολιτισμοῦ χαὶ τῆς Ὑριότιανικῆς ἓι- ο ο ας Αμπνν - 3. α --- πλωματίας, ἥτις ἐξακολουθεῖ ἀκόμη νὰ ὑπό ε ν , 5 -. ϱ - 3 , σχεται διατήρησιν του κανεστωτός εν Κρήτη, καὶ νὰ περιέπῃ «ιλσιόργως τὸ δόγµα τῆς ἄκεραιότητος τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἓν ἐποχῇ, καὺῦ᾽ ἣν τοιαῦτα ϱαπίσματα δέχε- ται τὸ δίκαιον τῶν ἐθνῶν καὶ ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου ἐν τῷ προσώπῳ τῶν πρωτοτύπων συνταγματικῶν πολιτῶν τοῦ μοναδικοῦ συν- ταγματικοῦ βασιλείου. ! ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ ἛὝ ὑρησκευτικὴ ἰδέα εἶνε ἅμα μὲν ἡ ὑψί- στη πραγ] ατικότης κιὶ ἡ ἀπόλύτος ἀλήδεια, ἅμα δὲ τὸ ἑδραῖον τοῦ καθήκοντος ἔρεισμα συμβιώσεως γα (Σκαλτσεύνης) προόδου. ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ (Αντὶ τῆς συγεχίσεως τοῦ διηγήματος ὑπὸ τὸν τίτλον «Πράσινο Πουλὶ» προὐτιμήσαμεν νὰ δηµοσιεύωμεν εἷς τὴν στήλην ταύτην ἕκά- στοτε ὠφέλιμα ἀναγνώσματα ἢ ἄλλα διηγή- µατα κατὰ µετάφρασιν τῶν συνδραμητῶν µος Ὦ ἄλλων, προκαλοῦντα περισσότεφον τὸ ἐνδι- ϱον τῶν ἀναγνωστῶν µας.) Μεταφέροµεν σήμερον κατωτέρω τὸ ἔπό- µενον ἐκ μακρᾶς μελέτης δηµοαιει θείσης ὑπὸ τὸν τίτλον «Φιλελληνισμὺὸς καὶ Φιλοτουρχι- σμὸς» εἰς τὴν Βερολίνειον «ἩἨμέραν». Οὐδεὶς δύναται νὰ ἄρνηῦῇῃ τὸ ἑξῆς ΥεΥο- γός' ἀπὸ τῶν µέσων τοῦ παρελόντος αἰῶνος ὁ φι)ελληνισμὺς ἓν Γερµανίᾳ συνεχῶς ὅπι- σθοδρομεῖ. Πόσον ὀλίγων συμπαθειῶν σή- µερον ἓν τῇ πατρίδι ἡμῶν ἡ Νέα ᾿Ελλὰς χαί- ρει, διδάσκουσιν ἄριστα αἳ ἐφημερίδες. Πάν- τα τὰ ἄρῦρα των στρέφονται ἵνα ψέξωσι τοὺς ΣΕ ραικύλους καὶ μετὰ εἰρωνείας γράφουσι διὰ τὴν πολιτικὴν αὐτῶν ἀνεκτικότητα. Οἱ δὲ ᾱ- γαγνῶσται τῶν γερμανικῶν ἐφημερίδων ἄπο- κοµίζουσι τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι οἳ σημερινοὶ Ἕλληνες εἶνε φυλὴ ἔκφνυλος καὶ ὅτι ἡ κατά- στασις ἓν τῇ νεωτέρᾳ “Ελλάδι εἶνε τελείως δι- εφθαρµένη. Ἐξ ἄλλου ἐπάρχεν. παρ ἡμῖν συνήθεια νὰ ἐνθουσιαζώμεδα ὑπὲρ τῶν τούρ- κων. ᾿Ενθουσιαζόμεῦα ὑπὲρ τοῦ ευγενοῦς (ϐ) τουρκικοῦ λαοῦ, οὗτινος αἳ ἔξαχοι ἰδιότητες δὲν δύνανται νὰ ὑμνηθῶσιν ἱκανῶς. Ἐν ἑνὶ λόγῳ οἱ τοῖρκοι κατέχονσι σήμερον ἓν τῇ ξη- µοσίᾳ γνώµη τῆς Γερμανίας περίπου τὴν δέ- σιν, τὴν ὁποίαν ἀρχομένης τῆς παρελθούσης ἑκατονταετηρίδος κατεῖχον οἱ ἕλληνες. Ἔρω- τᾶται µόνον ἐὰν δικαίως εἶνε πραγματικῶς ἀφ' ἑνὸς οἳ τοῦρκοι ἄξιοι τῆς ἡμετέρας συµ- παθείας εἲς τοιοῦτον βαῦμὸν ἐνῷ ἀφ᾽ ἑτέρου οἳ ἕλληνες ἄξιοι τῆς περιφρονήσεώς µας. ᾿Απέναντι ἑκάστοτε τῆς ὀξυνομένῆς κρί- σεως ἓν τῇ ᾿Ανατολῇ καὶ τῆς ἓν τέλει ἆκ εύ- πτου ἀνάγκης διὰ τὰς Δυνάμεις τῆς Δύσεως ὑπὲρ μιᾶς τῶν δύο ἀγωνιζομένων µερίδων, ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἢ ὑπὲρ τῆς Τουρκίας, νὰ ταχθῶσι, βεβαίως σθῶσι µόνον ἐκεῖνοι, οἵτινες τὴν ἄκου- Ἓλλη- γοτουρκικὴν ᾿Ανατολὴν, ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως α” ν ὀφείλουσι νὰ γινώσκουσι καὶ ἔσπούδασαν τὴν χώραν καὶ τοὺς ἀνθρώπους ᾿ἄνευ προχατελήψεως. Ἓλ- πίζοµεν ὅτι αἳ ἑπόμεναι ὑποδείξεις ὃ ὰ συντε- λέσωσι πρὸς δικαιοτέραν κρίσιν περὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν κατοίκων αὐτῆς, καὶ συγ- Χθόνως δὰ καταδείξωσι πόσον εἶνε ἀνάγκη, ὥστε αἳ δυτικαὶ Δυνάμεις τὴν πλήρη αὐτῶν συµπάθειαν νὰ δείξωσι τοῖς ἕλλησι καὶ ἕπο- στηρίξωσιν αὐτοὺς ἐντόνως ἓν ταῖς προσπα- δείαις αὐτῶν. Ἐν πρώτοις ὀλίγα περὶ τῶν ἑλλήνων. Εῖνε ἔκφυλος φυλή ᾿Αναμφιβόλως ἀνήκουσιν εἲς τοὺς ἄρίστους γγώστας τῆς οημερινῆς Ἑλλά- δος οἱ πολυάριόµοι λόγιοι, οἵτινες ἐξ ἄλλων λόγων ἐπὶ μακρὸν διέτριψαν ἐν τῇ χώρᾳ καὶ ἄχριβέστατα ἐγνώρισαν τοὺς ἀνθρώπους καὶ ΤΑ ΝΕΑ τὴν κατάστασιν ἐν καθημερινῇ ἔπαφῃ. Πολ- λοὶ ἐξ αὐτῶν ἔγραφαν καὶ ἐδημοσίευσαν τὰς ἐντυπώσεις των. ᾿Εὰν ἀναννώσῃ τις τὰς πά- ρατηρήσεις τῶν ἀνδρῶν τούτων, ἐκπλήσσε- ται διὰ τὰς εὐνοϊκὰς γθίσεις αὐτῶν περὶ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἠδικῶν καὶ διανοη- τικῶν ἰδιοτήτων των. Καὶ ὄντως ἔχουσιν οἱ ἕλληνες μεγάλα π]εονεμτήµατα ἅτινα ἐμανέ- οὔσι µέγαν σεβ ασμὸν καὶ θαυμασμόν. Ἔτε- ϱον χαρακτηθιστικὸν ὅπερ ὀφείλει νὰ διαδέσῃ εὐνοϊκῶς ὑπὲρ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶνε ἡ βα- δεῖα αὐτοῦ καὶ γνησία εὐσέβινι. Ἂν τῷ ἑλ- ληνικῷ λαῷ ὑπάρχει πραγματικὴ δίψα «τοῦ ζῶντος λόγου τοῦ Θεοῦ»: οὕτω γράφει ἔσοχος γνώστης τῆς νῦν Ἑλλάδος. Λίαν καταδήλως ἐμφανίζεται ᾗ ἀποκαδαίρουσα καὶ ἠδικοποι- οὔσα δύνατις τῆς χοιστιανικῆς διδασκαλίας ἐν τῷ ἀψόγῳ καθόλου οἰκογενειακῷ βίῳ τῶν σημερινῶν ἑλλήνων. «Συζυγικαὶ περιπέτειαι», «τινες δυστυχῶς παρὰ τοῖς πεπολιτισµένοις λαοῖς τῆς Λύσεως εἶνε ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατά- ξει, εἶνε λίαν σπάνιον ἐν Ἑλλάδι. Ἐν ταῖς χαλύβαις τῶν ατωχῶν, ὡς καὶ ἓν τοῖς µεγά- ροις τῶν πλουσίων, βασιλεύει ἡ αὐτὴ αἲ- στηρὰ ἀντίίηψις περὶ τῆς ἁγνότητος τοῦ γά- µου καὶ τῆς οἰκογενείας. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἓν γένει ἓν ταῖς ἀπολαύσεσιν αὐτοῦ εἶνε πελὺ ἀθωότερος τῶν λαῶν τῆς Λύσεως. Καταχρή- σεις ἐν ὑλικαῖς ἀπολαύσεσιν, ἰδίᾳ οἵνοπνευ- ματωδῶν μόλις συμβαίνουσιν ἐν Ἑλλάδι. Οἱ ἕλληνες αἰσθάνονται ὅτι εἶνε ἀπόγονοι τῶν ἀρχαίων καὶ εἶνε ὑπερήφανοι διὰ τὸ ἔνδοξον παρελθὸν τοῦ ἔθνους των. Επί τινα χρόνον ἠργήθησαν εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωµα τοῦτο, ᾽Αλλὰ τὶν Ῥεωρίαν τοῦ Φελμεράῦερ οὖδεὶς σήμερον πιστεύει αὕτη ἐπιστημονικῶς ἄνε- σκευάσθη καὶ ἀπερρίᾳῦη. Ἔφ᾽ ὅσον οἵ ἕλ- ληνες τὰ ἰδεώδη αὐτῶν καὶ τὰ πρότυπα ζη- τοῦσιν ἓν τῇ µεγάλ]ῃ ἐποχῇῃ τοῦ λαοῦ αὐτῶν, ἐφ᾽ ὅσον δεικνύουσι τὸ ζωηρὸν τοῦτο ἔνδια- φέρον, τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος βαδίζει τὴν ὁδὸν τῆς προόδου. Διότι ἡ κλασικὴ ἀρχαιότης κα- τέχει ἀπαράμιλ)ον μορφωτικὴν ἀξίαν. Εἶνε ζωοδόχος πηγή, ἀφ᾽ ἧς πηγάζουσι ποταμοὶ εὑρεῖς ἠδικῆς καὶ πνευματικῆς ἰσχύος. Ἓλ- ληνισμὸς καὶ Ἀριστιανισμὸς εἶνε οἳ ἁστέρες οἵτιγες ὠδήγησαν τὴν Δύσιν εἷς τὸ ὕψος τοῦ πολιτισμοῦ, καὶ οἵτινες δὰ ἀνυψώσωσι τὴν Ελλάδα ὑψηλότερον. ΠΟΙΚΙΛΗΑ. Αἱ ἰδιοτροπίαι τῶν μεγάλων. ΄ τ ΄ -- Περιεργνταται εἶγε αἳ ἰδιοτροπ΄αι τῶν µε- γάλων ἀγδρῶν τοῦ κέσµου καὶ περιστρέφ κν- ται κυρίως πέριξ τοῦ κύκλου τῆς ἔπιστημο- γνικῆς των δράσεως. Ἰδ.ᾳ κανεὶς ἀπὸ τοὺς σεφοὺς τῶν αἰώνων δὲν ἔμεινεν ἀπρέσβλη- ...- χ -.-- , τες ἀπὸ τὸ µικρόβιων α.τὸ τῆς ἴδιοτοεπας, ς 5 ΄ π Ν Δ οι νι κά αἈ ὁποία το κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ὗττον πολὺ μόμετα, ι νου κο ο παν ἀλλ΄κοτες. μέγας μαδηματικὸς Νεύτων πρὶν ἢ ἀρχίση τὴν ἐργασ΄αν του, εἶχε τὴν µα- γαν νὰ ξυρζεται, γὰ Καλλωπίζεται, ν΄ ἆλ- λάσῃ ἐσώρρευχα καὶ νὰ φορῇ τὴν ὡραιετέραν ος ’ / »5., ν ἐγέυμασ-ον τευ, τέλος ὃδ᾽ ἐφίρει ἕν απ λυτι- ἑευτατ. δαμτυᾖῖδι. Καὶ ἄφι ὃ ἔκαμιεν ὅλα (αὐτὰ τὰ ποικαταρκτικὰ, ἤρχιζε τὴν ἑογασίαντοα ἡ όποια διήρκει 5 ἢ 6 ὥρας συνεχῶς. Σμαειώ- τέεν ὅτι εἲς τὰ χειρ/0αα τοῦ Αεύτωνες δὲν ὑπῆονε πυτὲ οὔτε ἔλαν στη διαγραφᾗν κο 1 ντι ἐξ ἄλλου ἦσαν πολὺ δυσανάγνωστα καὶ τενι οαμμένα εἲς τοπ.» ἆστε καὶ αὐτὸς ὁ ἴδις τὰ ὀγόμαζεν ὀρτιδεσκαά σµατα. ..λλος ἐπση σοφὸς ὁ Κάγι, διάσηές ἀστρεγώκες εἶγε τὴν συνήδειρ» νὰ γράφ] ἢ ν) ἀνατιγώ- σχῃ α/νεν μὲ τὸν ἕνα ἐφδαλμόν. 1ὸν «ἄλλων ὀφθαλμ”» του εἶχε πρ(ωρισµένὀ» µύν.ν διὰ 5 Ίσεις μὲ τὸ τηλεσκόπια». Μὲ τὸ τὸς παρατηρήσεις μὲ τὸ τὴ μέσον α τὸ κατώοθωσεγνὰ ὃν δυγαμώσῃ πέσο π λὺ τὸν ἐφδαλιέν τν ὥστε ἠδύνατο νά 5 κάμῃ μὲ αὐτὸν ἐπιστημιωγικὰς παρατηρήσεις κατὰ τὴν γύχτα ἐκ τῆς Βαλάσσης ἐπὶ τῶν ᾱ- στέρων ὑπεράγω τεῦ ἑρ ξωγτος διὰ γοανοῦ ἐφδαλμ.Ὀ, τόσον ἀπριῤῶς ὅσεν οἱ δες ἄἂλλος συγἀδελφές τευ τὸ κοτώςξασε τῇ βεδεφ τῶν τηλεσκοσ ων. -- Ῥωμαντικοὶ γάμοι “Η ᾽Αμερικὴ ἔχει τὸ μι νοπώλιον τῶν ϱ0- - - μιαντικῶν γάμων. ἢ.α ᾽Αμερικανὶς δὲσα ος Ἔρη ἁ ' εἷς τὴν ἑξοχὴν μὲ τὴν μήτέρα τη καὶ κατεγ.- . . --- αν ο. εὑρῆκε σύζυγεν κατὰ τὸν ἑςῆς τοπ. Ἡ: - 3 . δν λ γετο εἷς τὴ» πτη!οτροᾷ αν καὶ εἰς τὸ γά πο)- 1ῇ αγά. ΔΙ ον ἑμέραν ἐπὶ ἑγὸς αἲγοῦ τὸ ἀποῖν ἑωτελλετο “.. πιλ/ρά ἆλα εἰς εα εειτοος έ- ραψε «᾿Ιδίύ Πούτναμι. Πε λιτεία Διοῦ Τςέρ- κ» σὲκ. εκαεγγέα ἐτῶν, ξανγδὰ μαλλιά, γαλανὰ μάτια». Ὀκτὼ μέρας μετὰ ταῦτα ἐλάμβανε τὴν ἑξῆς ἐπιστολέν. «Τὸ μικρό σας γωακμα- 3 . τάκι τὸ ἔλαβα αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα εἰ τὺ πρ΄γευµα, τὸ α γὸ ἦτο ὡραιύτατεν καὶ ἔσκε- πτµην ὅλην τὴν {μέραν τὰ γαλαγά σου μά- τια. δὲ ἀγαπῶ. Φδάνω τὴν Τετάρτιρ’.» Ὡς Ἕθρρς ο ςτ-------------- -- ΧΡΥΣΑ ΛΟΓΙΑ ε ρ ας α Ἂ Ἡ πλεονεξία ἀφαιρεῖ τὴν ζωὴν τῶν κυριευ- (Σολομών) Ἡ ἀθανασία τῆς φυχῆς εἶνε δι” ἐμὲ τόσον οµένων ὑπ᾽ αὐτῆς. βεβαία, ὅσον ἡ Ὀνησιμότης τοῦ σώματος. (Βύρων) Ἡ καρδία τοῦ. ἀνθρώπου εἶνε ἄτελὲς ὄρ- γανον, λύρα ἄνευ χορδῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀναγκαζόμεῦα νὰ παράγωµεν τοὺς ἤχους τῆς χαρᾶς ἐπὶ τοῦ τόνου τοῦ. ἴδιάζοντος εἰς τοὺς στεγαγµούς. (Σατωβριάνδος) Δ - 5 Ἅ. 4 ” Παρὰ τῷ ᾿Αρχιεργάτῃ µας κ. Ἰωάννῃ Χ. Κι- τρομµηήλ ὃμ εὗρ΄'σμεγται καὶ πωλ. Όνται εἷς τι- μην καν συμφέρουσαν τὰ ἑξῆς μµηυδιστορή- µατα ἥἦτιι: «Τὸ άῤασον τοῦ 91», ἡ Μαγδαληνὴ», ελ ]αρία «Κατάρα τῆς Ἰάννας:, εἰκασσιανὴ», «Ἠέντε Χοῆστος», ««ἰάμπρες 0 - Κατσώνης», « Γήγας Φεροαῖ.ς» καὶ «Ἀέα εΡὸσλ” ο ΄ Δ Ἠλλάς». “παντα εἶκεγι γραφημιένα, δεδεένς ρπφη καὶ καινι υργῆ.

Title Subject Page
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ 1p
ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 1p
ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ 1p
ΤΑ ΝΕΩΤΕΡΑ 2p
ΕΓΧΩΡΙΑ 3p
ΜΙΚΡΑ-ΜΙΚΡΑ 3p
ΕΞ ΟΣΩΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ 3p
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ 3p
ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ 4p
ΠΟΙΚΙΛΑ 4p
ΧΡΥΣΑ ΛΟΓΙΑ 4p