Back

ΤΑ ΝΕΑ, 1912-03-22

ΤΗΥ ΔΕ ΜΩΠΑΣΣΑΝ ΟΦΟΒΟΣ (Συνέχεια ἐκ τοῦ προηγουμένου) Διηρχόμην τὰς ἐρήμους νοτως τῆς Ο:- άργλας. Εἶναι ἓν ἐκ τῶν πλέι» περιέργων μεςῶν τοῦ κύσμου. 1 γωρ ζετετὴν ἂμμι» Μα ͵ Μ ᾽ τῶν παραλων τεῦ ᾿Ωκεανοῦ. Φαντασθῆτε λοιπὸν τὸν ἸἈδκεαγὸν γὰ γε ἄμμες ἓν µέσῳ καταιγ.δος καὶ καν τρικυιιαν σιωπηή- ο ρὰν τῆς ὁποίας τὰ κύματα νὰ εἶνε ἀπὸ κι- τργην κών. Εἶνε ἡψηλὰ ὡς τὰ βουνὰ, τὰ ἄνισα α.τὰ κύματα. Ἰαὶ πρέπει γὰ τὰ ἀγέλ- ὅῃς καὶ ἀγέρχεσαι καὶ καταβα γης ἅματαπαύ- στως χωρὶς γὰ ἀναπαύεσαι ἐπὸ σκιά». Οἱ ἵππει γώνενται µέχρι τῶν γωάτων καὶ γλι- στροῖν κατερχόμενοι τοὺς Λέφευς αἰτούς. Εἰμεῦα δύυ φ΄λει, ἀκολευθοεύμενει ὑπὸ ὀκτὼ στρατιωτῶν καὶ τεσσάρων ὁδηγῶν -α- μήλων. «ἀὲν ὠμιλούσαμεν πλέον κατάκοπει καὶ διψασµένει ἀπὸ τὴν ξέστην τῆς ἐρήμου. Αἴφνης ἕνας ἐκ τῶν ἀνθδοώπων µας ἐξέβα- λεν κραυγὴν τρύµευ. Ὅλοι ἐσταμάτησαν καὶ ἐμείναμεν ἀκιγητει ἐξαφνισθέντες ἐκ τοῦ ἀνεξηγήτου φαινομένου γγωστοῦ εἰς τοὺς τα- ξειδιώτας τῶν μερῶν ἔκείγων. Κάπου, πλη- σίον µας, ἓν ταμποῦολον ἐκτύπα ᾖἧτο τὸ ᾿μυστηριῶδες ταμποῦρλον τῆς ἐρήμιυ. ᾿Ἐκτύ- πα λαὶ ἠκούετο ἄλλοτε δυνατὰ, ἄλλοτε σιγἀ, φότε ἔπανε καὶ ἄλλοτε ἐπαγελάμβανε τὸν ᾱ- κατανόητον ἠχόν του. Οἱ 4ραβες καταφεβισµένει ἔβλεπον ὅὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ ἔλεγον «Ὁ δάνατές µας ἔπχειται». Καἱ ἰδοὺ αἴφνης ὁ ἀδελφικύς µου φ΄λος π΄πτει ἐν τοῦ ζώου του νεκρός / Ἐπὶ δύο ὥρας, καθ”. ἃς πρεσεπάδουν µαταίως νὰ τὸν σώσω, πάντοτε ὁ ἴδιος κρό- τος μοῦ ἐπλήρου τὰ ὦτα μὲ τὸν μµονύτονόν του ἦχεν.. ᾿Ησδανόμην νὰ γλυστρῇ µέσα βου ὅ φόβος ὁ ἀληδινὸς, ὁ ἀηδῆς φόβος ἐνώπιον τοῦ ἀγαπητοῦ ατώµατες, ἓνῷ ἢ ᾱ- γῬωστος ἠχώ μᾶς ἐπανελάμβανε διακόσια µίλια μακρὰν πάσης γαλλικῆς ἀπειμίας, τὲν ἦχον τοῦ ταμπούρλοευ! Τὴν ἡμέραν ἔκενην ἠσθάνδην τί εἶναι φόβος, ἀλλὰ τὸν ἐγνώρι- σα ἀκόμη καλλτεριν µαν ἄλλην φοράν. Ὁ πλοίαρχος διέκοψε τὸν διηγιύµενον. τι Συγνώμη» Κύριε, ἀλλὰ τὸ ταμποῦρτ Λο» αὐτό τί ἦτο Ὁ. ταξειδιώτης ἀπήντησε. ' - , ---χὰν γνωρίξω τ΄ποτε' κανεὶς δὲν γνω- ῤ λ ο. : ς θίξει. Τὸ ταμποῦρλεν αἰτὸ δὲν ἦτο παρὰ ἐν Ψαῦμα τοῦ ἤχου. Κατόπιν ὅμως τὸ ἴμαδα. Ἰδοὺ ἡ δευτέρα µου περιπέτεια. Διηρχόμην τὸν παρελθόντα χειιῶγα διὰ µέσου δάσους τοῦ βορειζαγατελικοῦ µέρευς τῆς Γαλλίας, Εἶχε νυκτώσει δίο ὤὥρας ἔνω- 0τερον τοῦ συγήθδευς. Τόσεν ὃ οἱ ρανὸς ἦτο σκετεινός. Εἶχεν ὡς ὅδηγ”» ἕνα χωριμὸν, ΤΑ ΝΕΑ ὅστις ἐπεεπατιῦσε στὸ πλευού µίυ ἐν μµέσῳ στενῆς: ἀτραπεῦ ὑπὸ ἄφ δα πεύκων διὰ μιέ- σου τῶν ὁπυίων ὁ ἄνεμος ἐσύτιξεν. Τὰ νέφη ἴρεχον ὡς νὰ τὰ ἐκυνηγοῦσεν ὁ φύβες. λά- ποτε ὅλιν τὸ δάσις ἴκλινεν ὑπὸ τὴν δύναμιν τοῦ ἀνέμου. Ἰὸ κεύοω μὲ κατελάμβανε µ- λενότι ἐπερπατοῦσα γρήγορα καὶ τὰ φερέ- µιατά µου ἦσαν βαρέα. Ἐπρέκειτο γὰ δειπνήσωµεν καὶ γὰ κέι- μηδῶμεν εἲς τὴν οἷκ αν κἄπειον ἆγρι φύλακες ὄχι καὶ πολὺ μακράν. ᾿Επήγαια ἐκεῖ διὰ γὰ κυνηγήσω. ) Ὁ ἑδηγυς µου Κάπετε ἐσήκωγε τοὺς ὀφθαλμούς πρὸς τὸν οὐ ρανὸν καὶ ἔλεγεν. «Ασχημει καιροί» Λατίπιν μῦ ὤμ- λησε διὰ τοὺς ἀγδρώπους εἷς τὸν εἶμον τῶν ὁποίων ἔπηγαναμεν. ὍὉ πατὴρ ἐἔφ-'ευσε πρὸ δύο ἐτῶν ἕνα Ἀλέπτην καὶ ἀπὸ καιροῦ εἷς καιρὸν ἦτο (ιελαγχολικὸς ὣς γὰ τὸν κα- τεδίωκεν ἡ ἐνθύμησις. Οἵ δύο του υἱοὶ ἦσαν ὑπαχγδρευμένοι καὶ ἔζων μαξύ τον. Τὸ σκότος ἐπῆλδε βῥαδὺ καὶ δὲν ἔβλε- πον τποτε ἐμπούς κ.υ. Αἰφγης διέχρινα κἄποιο φῶς καὶ: μετ᾽ ὁ- λ1γον ὁ σύντοεφός µευ ἐκτύπήησε τὴν ὁδύραν. ο ν δύραν. 4υγαταὶ φωναὶ γυναικῶν 'μᾶς ᾿ἀπήντησαν. ’ 2 αν 9 ὦν Ὁ- Ἅ. . ΄ Κατόπιν πγιοµέγη φὠνὴ ἀῑδρὸς ἠρώτησε «Πωυς εἶνει». Ὁ σύντρεφ΄ς µευ εἶπε τὸ ὄνεμά του καὶ εἰσήλδομεν. το ἀλήσμ-}ητον τὸ θέαμα. ἝἜνας γέρων μὲ λευκὰς τρ΄χα», μὲ τοελ- λὸ βλέμμα μὲ τὸ τουφέκι ἀγὰ γεῖρας μᾶς ἆ ιὸ βλέμμα μὲ τὸ τουφέκι ἀγὰ χεῖρας μᾶς ἆ- νέµεγε ὅρψθιος ἐν τῷ µέσῳ τοῦ µαγειρείευ, 5 - ἔῷ δύο μεγάλα παλληκάρια ὡπλισμένα μὲ ἀξγας ἐφύλαττο» τὴν δύραν. Πιέκρινα εἲς δύο σκοτεινὰς γωνίας δύο γυναῖκας γονυ- κλινεῖς μὲ τὸ πρόσωπεν κπρυμµένεν ποὸς τὸν τεῖχον. | Μετάφρασις Ι. Μ. Σ. (ἀκελευδεῖ). παντος ο ες δες αμάν ττωνς τω κο ΠΟοΙΚΙΛΑ. Τὰ ταξείδια τῶν Σουλτάνωγν. Εἶνε γνωστὸν ὅτι οἳ Σουλτᾶνοι τῆς Τουρχίας δὲν δύνανται νὰ ἐξέλθουν τῆς Αὐτοκρατορίας των. ὍὉ μέγας καλίφης, τῶν πιστῶν ἄρχων, δὲν δύναται νὰ μµεταβῇ εἷς τὸ ἐξωτερικὸν εἶμὴ ὥς κατακτητὴς ἆλ- λων ἐπαρχιῶν μὲ. τὸ Ἐἴφος ἀνὰ χεῖρας. ᾿Αρκεῖ τοῦτο διὰ νὰ ἕἑξηγηδῇ διατί οἳ Ῥουλτάνοι ταξειδεύουν ὀλίγον μὴ ἄκολον- Ὀοῦντες τὸ παράδειγµα τοῦ Σάχου τῆς Περσίας. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἔξαίρεσις καὶ εὑρέθη στρατήγηµα,. χάρις εἷς τὸ ὁποῖον ὁ διάδοχος τοῦ Προφήτου ἠδυνήθη νὰ µεταβῇ εἷς Παρισίους πρὸς διασκέδασιν χωρὶς τοῦ Κορανίου οἳ τύποι νὰ πάθουν τίποτε. Κατὰ τῷ 1867 ὃ Σουλτᾶνος 3ΑΡΙς διεκαίετο ὑπὸ τῆς ἐπιδυμίας νὰ ἔπισκεφθῇ τὴν ἔχθεσιν τῶν Παρισίων ὃς Ἑένος τοῦ λαπολέοντος Τ’, ᾿Ανάγκη ἦτο νὰ εὑρεθῃ ὃ τρόπος ὕπως μὴ διυῇ ὁ νόµος τοῦ Κο- ρανίου. Ἕν σχέδιον κατὰ τὸ ὁποῖον δὰ ἐκηούσσετο ψευδῶς ὁὃ πόλεμος πρὸς τὴν Γαλλίαν καὶ ὁ Σουλτᾶνος δὰ ἠδύνατο νὰ µε- ταβῇ εἲς Παρισίους μὲ τὸ ξίφος ἀνὰ χεῖ- ρας, ὡς λίαν ἔπικίνδυνον ἀπερρίφῦη καὶ ἐφηρμόσθη ἀντ αὐτοῦ ἄλλο. Ὅταν ἄπεφα- σίσθη τὸ ταξείδιον, αἳ ἐφημερίδες τῆς Κ|- λεως ἴγγειλαν ὅτι. ὃ αὐτοκράτωρ ἈΝαπολέ- ων ἐδώρησε τὴν Γαλλίαν εἷς τὸν Σουλτᾶ- γον, οὕτω δὲ ἠδύνατο αὐτὸς νὰ µεταβῇ εἲς αὐτὴν χωρὶς νὰ Ὀέσῃ τὸν πόδα ἐκτὺς τῆς αὐτοκρατορίας, ἀφοῦ ἡ Ταλλία ἀπετέ- λει πλέον µέρος τοῦ κράτους. Τὸ γαλλικὸν πρωτόκολλον μὲ εὐχαρίστησιν συγκατετέδη εἷς τοῦτο καὶ µόνον ὕταν ὅὁ Σουλτᾶνος - πέστρεψεν εἰς Κων)πόλιν γενναιοδώρως ἆᾱ- πέδωχε τὴν Γαλλίαν εἲς τὸν νόµιμον αἲ- τῆς κυρίαρχον ! ᾽Αγγλιὰ ἤδη. Κατὰ τὸν ΙΒ’. αἰῶνα εἷς τὴν ᾽Αγγλί αν καὶ τὴν Ἱταλίαν οἳ βλάσφημοι ἐτιμω- ροῦντο βυθιζόμενοι ἐπανειλημμένως εἷς τὸ ὕδωρ. Ἠΐς τό Λονδῖνον ἐτιμωροῦντο κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ αἳ ἄπιστοι σύζυγο]. Ἐδένοντο ἐπὶ παβίσματος τὸ ὁποῖον ἆᾱ- νηρτᾶτο. ἀπὸ..σχοινίου, οἱοσδήποτε δὲ καὶ ἂν ἦτο ὅ καιρός, χειμὼν ἢ θέρος, ἡ ἀτυχὴς γυνὴ ἐβυθίζετο εἷς τὸν ποταμὸν, ἀνεσύρε- το κατόπιν, πάλιν ἐβυὈίζετο καὶ τὸ παιγνί- δι αὐτὸ ἐξηκολούδει ἐπὶ. πολλὴν ὥραν. Εἰς ἄλλα µέρη τῆς Αγγλίας ἐκλείοντο ἐντὸς μεγάλου κλωβοῦ ἡ ἄπιστος σύζυγος καὶ ὁ ἐραστής της, ἐβυθίζοντο δὲ μαζὸ εἲς τὸν ποταμὸν διὰ νὰ ᾿χατασιγασθοῦν τὰ ἔγλι- ματικὰ ἔνστικτά των. -----α ως... .-..... ΧΡΥΣΑ ΛΟΓΙΑ Αἴ μα. , π ΄ , Αἱ ἀναμνήσεις εἶνε βάκτρον γήρατος ὡς αἳ ἐλπίδες ατέρυξ νεότητος. (4. Βερναρδάκης). δὲν , -.- « τόσον εἷς τὴν κεφαλὴν, ὅσον εἲς τὴν καρ- ἩΜἩ Ἁγία Γραφὴ προσαρμόζεται δίαν τοῦ ἀνθρώπου. (Πασχάλ) Τὰ κοσµή ἔ μξί ἵ ἳ µμήματα ἔχουσιν ἀξίαν ὥρισμέ- ς 7 3 ος .. ΄ νην ἔνῷ ἡ συμβουλὴ εἶνε ἀνεκτίμητος. Ωω}, , ο . ος Ολίγαι ραγίδες βροχῆς ἀναζωογονοῖσι Ἆ μά . ’ τοὺς λειμῶνας καὶ ὀλίγαι ἀγαθοεργίαι φαι- δρύνουσι τὸν κόσμον. ς 9 ’ ος ὅ ΄ Ἡ ἐργασία καὶ ἡ ὀκνηρία δὲν διέρ- Χονται διὰ τῆς αὐτῆς θύρας. ε ς : Ο χρόνος εἶνε, ὅτι τὰ φήγµατα. τοῦ μα. δν ορ : χρυσοῦ Ἠ τοῦ ἀργύρου διὰ τὸ ἀπέραντον μεταλλεῖον, ὅπερ καλεῖται ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ. ΤΥΠΟΙΣ Ζ. ΚΥΠΕΙΑΝΙδΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ΔΙΣ ΤΗΣ ΕΒΑΟΜΒΔΟΣ Δεμεσὸς τῇ Θ)89 Μαρτίου 1913 Η ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟΣ -- Παρὰ πᾶσαν προσδοχίαν οὐδεμία εἰσέτι ἐδόθη ἀπάντησις ὑπὺ τοῦ ΜεΥ. ᾿Αρμοστοῦ τῆς Ἀήσου εἰς τὴν γνω- στὴν ἀνταπάντησιν τῶν Ἑλλήνων ἀν- τιπροσώπων τοῦ τόπου. Ἴσως νὰ μὴ ἐλήφῦησαν ἀκόμη σχετικαί ὁδηγίαι πρὸς τοῦτο παρὰ τῆς μεντρικῆς ἐν Λονδίνῳ Κυβερνήσεως, ὀχτὸς ἐὰν ὁ Μ. ᾿Αρμοστὴς ἐθεώρησε φρόνιμον νγἀναμένῃ τὴν ἔναρξιν τῶν ὀργασιῶν τοῦ Νομοῦ. Συµβουλίου, ὅπως ἀναχοινώσῃ εἷς τοὺς Έλληνας ἀντιτροσώπους τοῦ τόπου τὴν ὅριστι- χὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως. Παρ) ἐλπίδα ὅμως καὶ ἡ σύγκλη- σις τοῦ Νομοδθετικοῦδυμβουλίου βρα- δύνει εἰσέτι, διότι, ὡς λέγεται, δὲν ἐπεστράφη ἀκόμη τὸ σχέδιον τοῦ προὐπολογισμοῦ τῆς νήσου καὶ τοι- ουτοτρόπως καθίσταται ἀδύνατος πρὸ τῆς λήψεως τοῦ ἐγγράφου τούτου ἡ ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐφετεινῆς Νομοῦετικῆς Περιόδου. Ἐν τούτοις τὸ ἄνοιγμα τοῦ Ἀο- μοθετικοῦ δὲν δὰ βραδύνῃ βεβαίως ἀκόμη ἐπὶ πολὺ, ἴσως δὲ καὶ διὰ τοῦ ταχυδρομείου τῆς ἑβδομάδος ταύτης ἡ Κυβέρνησις γίνῃ κάτοχος τοῦ πε- ριφήµου. απροὔπολογισμοῦ, ὥστε νὰ δυνηθῇ ὁ Μέγας ΄᾿ΔΑρμοστὴς νὰ ὁρίσῃ τὴν ἡμέραν τῆς ἐνάρξεως τοῦ πρωτο- τύπου κοινοβουλίου τῆς Κύπρου. συνταγματικοῦ Ὅιτι ὅμως ἀπασχολεῖ σπουδαίως τὴν δηµοσίαν γνώµην δὲν εἶνε τὸ τυ- πικὺν ἄνοιγμα τοῦ Νομοθετικοῦ. ἀλλ ἡ ἀπάντησις τοῦ Μεγ. ᾿Αομοστοῦ πρὸς τὴν γνωστὴν ἀνταπάντησιν τῆς Διευδυντὴς καὶ ᾿Εκδότης ΕΥΡ. Σ. ΧΟΥΡΜΟΥΣΖΙ0Σ ἑλληνικῆς ἀντιπροσωπείας, τὴν ὁποίαν ἀνυπομόνως ἀναμένει σύμπας ὁ τόπος χαὶ συμᾳώνως πρὸς τὴν ὁποίαν δὰ ουμισὺῇ βεβαίως καὶ ἡ ἀπέναντι τῶν κραταιῶν ἡμῶν ᾽Αρχόντῶν περαιτέρῷ ’ - ε / 3 ’ πορεία τῶν Ἑλλήνων ἀντιπροσώπων. τοῦ τόπου. Λιότι πρέπει νὰ κατανοηθῇ καλῶς ὑπὸ τῶν εὐγενῶν Ἡρεττανῶν, ὅτι ὦ- ρίµασε πλέον παρὰ: τῷ Κυπριακῷ λαῷ, ἡ ἰδέα εὐρυτέρων πολιτικῶν ἑ- λευδεριῶν καὶ µεγαλυτέρας συμµετο- χῆς εἲς τὰ τῆς διοικήσεως, ἄνευ τῶν ὁποίων ἀδυνατεῖ οὗτος νὰ ζήσῃ καὶ ἐργασῦῇ τελεσφόρως ὑπὲρ τῆς προα- γωγῆς τῶν ζωτικωτέρων συμφερόν- των τοῦ τόπου, ὡς ἀπαιτεῖ ἡ ἀνάπτυ- ἕις καὶ ἡ πρόοδος πάσης εὐνομουμέ- γής χώρας. Διὰ τοῦτο μετ εὐλόγου ἀνυπομονήσίας περιμένει νὰ γνωρίσῃ τὰς διαθέσεις τῶν παρὰ τὺν Τάμεσιν Κυβερνητῶν του αρὸς τὴν ἀτυχῆ ταύτην Νῆσον, ἡ ὁποία ἀρχῆθεν ἐ- στήριξεν ἐπὶ τὸ εὐγενὲς Βρεττανι- κὸν ἔθνος τὰς ὡραιοτέρας τῶν ἐλ- πίδων ὑπὲρ τῆς πραγματικῆς αὐτῆς προόδου-- συμφώνῶς πρὸς τὰς γνῶ- στὰς ἐπαγγελίας---καὶ τῆς ταχυτέρας ἐκπληρώσεως τῶν νοµίµων αὐτῆς πό- Όων. Ίσως δὲν δὰ παρετηρεῖτο τοιαύ- τη συγχίνησις, ἂν μὴ τὰ πράγµατα ἕ- φθανον εἰς ὃ σημεῖον κατέληξαν διὰ τῆς τρανῆς τῶν ἀντιπροσώπων διαµαρ- ο αν ὁ : , τυρίας ἐν τῇ ἀνταπαντήσει των πρὸς τὸν Μεγ. ΄᾿Αρμοστὴν, ἄλλως τε, ὡς καὶ ἄλλοτε εἴπομεν, ἐλαχίστην τρέφοµεν ἑλ- πίδα, ὅτι δὰ µεταβάλῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν συνήθη πρὸς ἡμᾶς τακτυκήν της. Λιὰ τοῦτο ὅθεν ἢ προσεχὴς σύνοδος τοῦ Νομοῦ. Συµβουλίου θὰ ἐφελκύσῃ ἀμέριστον τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀπὸ ἐτῶν τὼρα ἐμπαιζομένου ἑλληνικοῦ πληῦν- σμοῦ τῆς Νήσου. στοκ αθρστ-------- Έτος Ίον -- ᾿Αρ. ὃ Ἡ ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΤΙΒΔΙΚ0Σ ΕΝ Ὅο ΟΙ] Κ:ὲ (Ἐκ τῶν ἀπ᾿ ἄμβωνος ἐξόχων δι- δαγµάτων τοῦ ᾿Αρχιμανδρίτου Δουληγέ- Εἡ µεταφέροµεν σήμερον καὶ τὸ ἑπόμενον πρὸς συμσιλήρωσιν τοῦ ἐν τῷ προγενεστέ- ϱῷ ἁἀριθμῷ δηµοσιευθέντος ἀρθριδίου). Μετὰ τὸν χκαθορισμὸν τῆς Ὀέσεως καὶ τῶν γαθηκόντων τοῦ ἀνδρὸς, ὅστις δυνά- µει τῶν Ἰδιαιτέρων του προσόντων ἔχει τὴν ἱκανότητα τοῦ ἄρχειν, τοῦ ἐργάξεσθαι ἐξωτερικῶς καὶ προστατεύειν τὴν οἴκογέ- γένάν, έρχεται ἡ Όδέσις καὶ τὰ καθήκοντα τῆς γυναικὸς ἓν τῷ οἴκῳ. Αν μεταξὺ τῶν καρακτηρισμῶν τῶν συζύγων εἴπομεν ὅτι ὁ ἀνὴρ εἶνε τὸ κατ ἔξοχὶν ἰσχυρὸν «ἴλον, διὰ τὴν γυναῖα δὰ. εἴπωμεν ὅτι εἶνε τὸ κατ ἐξοχὴν σε- µνόν' ὅπως δὲ ἡ ἰσκὺς τοῦ ἀνδρὸς θέλει τὸ κεινωνικόν τῆς στάδιον νὰ δράσῃ, οὕτω καὶ τὸ σεμνὸν καὶ ἡ ἱερότης τῆς ἀποστο- λῆς τῆς γυναικὸς θέλει τὸ ἄσυλόν της, ἵνα τελεσφορήσῃ. Ὅσον ἀνάρμοστος Βέσι- τοῦ ἀνδρὸς ἐν τῷ γυναικωνίτῃ, τό- σον μᾶλλον ταπεινὴ καὶ ἐξευτελιστικὴ εἶνε ᾗ θέσιν: τῆς γυναυκὸς ἓν µέσῳ τοῦ ὄχλου καὶ τοῦ ποινωνικοῦ θορύβου. ο γ εσε Ἡη 58 ς ΄ ΄ Ν Ν Ἂν ὑπάρχωσι παραφωγνίαι πρὸς τὰς ο ϕ Δ 5 ὁ , Ώ ο θεμελιώδεις καὶ ἁδιασείστους τανύτας άλη: / 9 / πο 93 σον ς , α θείας αἰτία εἶνε ἀφ' ἑνὸς Ἡ μανία τῆς ια: --- ' κ ἐπιδείξεως, ἡ ὁποία καταλαμβάνει τὰς ἄφι- λοσοφήτους καὶ μὴ χριστιανικὰς ψυχὰς, καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου ἡ παχυμ] ἁἀμάθδεια περὶ τὰ µεγάλα καὶ σπουδαῖα ποινωνικὰ ξητήµατα ἅτινα εἶνε κατὰ τὸ απλεῖστον ἀμελέτητα, ἀδιαφώτιστα καὶ κατὰ ἀναγκαίαν συνέπειαν διαβεβληµένα καὶ ἑστρεβλωμένα: καθ΄ ὅσον 3 Δ ” Ν ἀ 5 - 5 Ὦ, ἐὰν ἐγινώσκοντο δὲν δὰ ὑπῆρχεν εἰς ον- δένα ἡ ὀλεθρία πλάνη ὅτι τὰ ὕρια τῆς δράσεως τῆς Ὑυγαικὸς ἓν τῷ οἴκῳ εἶνε στενὰ καὶ ἔκ τούτου ἡ Όέσις αὐτῆς τάπει- γή. διότι ὁ οἶκος ἐγχλείει τόσην ποικιλίαν χαθηκάντων ἓν ταῖς λεπτοµερείαις τοῦ κα- δημερινοῦ βίου, ὥστε διὰ νὰ ἐπαρχέσῃ ἡ γν- γὴ ἔχει ἀνάγκην μεγάλης δεξιότητος καὶ, µοοφώσεως οὗ µόνον απρακτικῆς ἀλλ εἶ δυνατὸν καὶ δεωρητικῆς, καθότι ὁ οἶκος ἐν σμικρῷ ἀποτελεῖ ὁλόμλησον Πανεπι- στήµιον ἐνώπιον τοῦ ὁποίου πρὸ πάντων ἡ οἰκοδέσποινα ἔχει παῦῆκον ν΄. ἄνταπο- κριῦῇῃ. Ὁ οἶκος θέλει τὴν οἰκονομίαν του καὶ ἀπαιτεῖ τὴν ἐσωτερικήν του διοίκησιν καὶ τάξιν, ὅπως φὈάσῃ εἰς τὸ ἵψος τοῦ µεγά- λου αὐτοῦ προορισμοῦ, ἄλλως πᾶσα ἡ ἔξω- τερικὴ προστασία τοῦ ἀνδρὸς ἀποβαίνει ἄκαρπος χαὶ µαταία. Ἐν τῷ οἴκῳ καὶ ἡ μᾶλλον μεμορφώ- µένη γυνὴ λαμβάνει τὴν εὐκαιρίαν, ὅπως ἐργασθῇ πρὸς ἀνάδειξιν ὀψηλῶν καὶ εὖ- γενῶν ἀρετῶν, καθ΄ ὅσον ἐν τῇ οἰκογενείᾳ ὑπάρχει ἀνάγκη καὶ καλαισθησίας καὶ ψυ- χολογίας καὶ παιδαγωγία- παὶ πάσης ἄλ- λης γνώσεως καὶ ἀρετῆς, διότι ἡ οἰκογέ- γεια εἶνε ἡ πρώτη κοινωνικὴ ζύμη δυνά- µει τῆς ὁποίας ἀναζυμοῦται καὶ μορφοῦ- ται τὸ ὅλον κοινωνικὺν σῶμα. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ “Ο προύπολογισμός. Ὅλγαι εἰσέτι {μέραι ὕπιλείπενται καὶ κλείει καὶ τὸ ὅδον οἰκονεμιελεγικὸν ἔτες --..... ος . ἀπὸ τῆς ᾽Αγγλικῆς κατοχῆς. Μετ) οὗ - ο νι ---- µες χάρτης τοῦ ποοὔπωλιγισιῦ τοῦ γέου . ͵ ς ͵ πολὺ καὶ πάλιν ὁ περ φῃ- 5 οἰκενομελεγικοῦ ἔτευς 1913-1919, ἐπι- κεκυρωμένος ὑπὸ τῆς ἐν ᾿ἀγγλίᾳ κεντρικῆς Κυβερνήσεως, καταφδάνει ὅπως τεὺῇ ἔνώ- πιεν τῶν ἀντιπρισώπων τοῦ Ἰυπριακοῦ Δαοῦ πρὸς συξήτησι”. Οὰ φωγάξουν καὶ πάλιν αἱ βῥουλευταί µας καὶ δὰ σπαταλήσουν οἳκ ὀλίγον χρόνον εἷξ µατα-ας συζητήσες. Ὅ προὔπολογι- σμὺς δὰ µεινῃ πάντοτε ὁ αἰτός, συντετα- γμένος, ὅπως συητάχύη ὑπὸ τῆς τοπικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπικεκυρωμέγος, ὅπως ἐ- πεκυρώδη ἐν 4ωδγῳ. Πάτην αἳ στεντό- βρειει φωγαὶ τῶν ἀγτιπρεσώπων τοῦ [υ- πριακοῦ Λλαοῦ δὰ απλήττουν τὰ τα τῶν ᾽Αργώτων ὑπὲρ τῶν καταπατουµένω» ὃι- καιωμάτων. µας. Τὸ κυβεργητικὸν πρύγραμ- µα δὰ παραµε»] ὡς συγήδως, ἀμετάβλητον. Καἳ προὐπολεγισμὸς δὲν δὰ μᾶς ἀρνηθῇ βεβα.- πτωχύτατες, καδὼς πάντοτε, ὅ - ” ” Σ {4 ως Ῥυχα τυὰ ἀπὸ τὰ χθήματά πας διὰ τ Ἀ ϱ ή ο Δ Σ ΄ Ν Ν »α ὑεραπεύσωμεν τὰς «ἀγάγκας ας, διὰ νὰ ο ρώ 2 . μὴ κάµωμεν δη. τπίτε/ Καὶ τοῦτο ολ - ο ---- 4ιὰ νὰ κρατηθι Ὅν αετικαὶ χιλιάδες λιοῶν ες τὸ Αμμηιιόν ἡ 1 ῤ ς τὸ ᾽4γγλικὸν Άησανο φυλάκιον, ὅπως μᾶς δοβοῖν.....-κατ πο. δι ἐἑωτώμτους ᾱ- ο Ὅπυ α μᾶς / εν , - λέγουν οἳ ἄρχιγτές µας πυτε ἡ Κύποες εξ- ΄ πο. Ν }άγκας εἴωωγεα , Ἱαὶ δὲν .. . ω ο ρέδη ἄγευ ἀνάγκης, «ἴστε γὰ ἔχῃ καὶ πε- εισσεύµατα, ἅτω'α τὰ «υλάττῃ διὰ μελλού σας .. ἀγάγκας Ἡ Κύπρες Φδισιᾷ καὶ ὀπισῦι δρομεῖ, ΤΑ ΝΕΑ κω η. λε Έται δι 3 α. τὴν ἥ ὑ ύρα της προάδαι δρόσεως μαὶ της αφαιοςι }ται ς - τν καὶ τῆς τὰ µέσα τῆς ὠνειγείας καὶ ἀναπτν , ο ' Έρως διὰ ' νὰ ὄχῃ....ιπεεισσεύματα . ἐχ] Θαυμάσια τω στι. Κυβερνητικά. ΄ Μεγάλαι µεταρρυδεισεις πος (0. ται 3 Οιαδ δεται μὲτ ες τὰ τῆς Κυβερνήσεως. ἐπιτάσεως ὅτι καταργεῖται ἡ ὣέσις τεῦ «]ι- ευθυντοῦ τῶν «ημοσων Ἴογων καὶ ὅτι τὸ τμῆμα τοῦτο ἐνοῦται μὲ τὸ τμῆμα τοῦ σιδηοεδρόµευ. Γεγικὸς διευδυντῆς δὰ εἶναι ὁ διευδυντὴς τοῦ σιδηοιδρόµευ. Καταργεῖτοι ὡσαύτως ἤ δέσις τεῦ ... ευδυντοῦ τῆς Γεωργ ος καὶ τὸ τῆμα τοῦτο ἑνοῦται μετὰ τοῦ «Αασενεμιοῦ. τμήματος. Διευθυντὴς δὲ πάλιν δὰ εἶνε ὅ διευδυντὴς τοῦ Αασενομε“ου. ὝὭστε ἡ δέσις τεῦ Σ. Φεύμη δὰ εἶνε θέσις «γενικοῦ ἑπόπτου τῆς Γεωργίας» καὶ οὐχὶ διευδυντοῦ ὧς ἐσφαλμένως διεδόδη τὸ πρῶτον. λαὶ ὅλα αἰτά λάρι.... οὐιονοιῶν ὁ ᾿ Διὰ τὸ Α. Μ. 1 σπισχοπος ποοτρέπει τοὺς µέλλοντας Πάσχα. Μανβάνεµεν ὅτι ἢ ὁ ᾿Αρχις- }ὰ κά- µουν καινουργεῖς ἔνδυμασ΄ας διὰ τὸ Πάσχα, 5 ὅπως προτιμήσοιυ» λευκὰς τειαύτας ἐξαιρε- ὃ Ν κ. ς ΄ ε«Ω 2, - Αλ 3 αν τικως ία τας εορτας. ῥάσαντως οὲ Οτι και εἶ Ἱερες δὰ περιβληθῶσι, κατὰ τὸ δυνα- τὸν, Λευκὰς ἔνδυμασας κατὰ τὰς ἑερτάς. Η ἰδέα εἶνε καλὴ, ἀναμιμγήσκει δὲ ἡμᾶς τοὺς σπθώτους αἰῶγας τοῦ Ἀριστιαγισιαῦ. άλλως τε δὰ εἶνε καΐ τι ἐξαιρετικὸν διὰ τὸ Ἰύριον Πάσχα, τὸ ὁπιῖων ἀναμέγεται 3ο / ».- , ἀπο τοσω» ετων τα. ε - ” Ἡ ὀνομασία τῶν ὁδῶν. Μεγάλαι ἐγνέργειαι Ἠαταβάλλονται διὰ τὴν ἔνομασαν τῶν ἑδῶν τῆς πύόλεώς µας. Ὁ ἀριδμὸς τῶν ἐνεομασδησομέγων ἑδῶν 105, τὰ ἐν τῆς ἵστορ΄ς, δὲ ὀνόματα αἰτῶν Ες 3 , ο , ς ἀντιτ.θεγται οἱ συγνέιπει 1” ἀγέρχεται εἷς δὰ ληφθῶσιν τε ῦτο ὅμως σφεδρῶς μῶν Ὀδωμανεὶ, χωρὶς ὅμως νὰ γγωρίζω- µεν καὶ τοὺς πειστικοὺς αὐτῶν λόγους. Μήπως πτα΄.ι καὶ εἰς τεῦτο ἡ περ φη- ες... δυγδήκη, Θεατρικά. ἠᾶς ἴκομε τέλς τὴν ἐαφάνισν του ὁ Όιασες τῆς [ζας Παρασκευοπούλω: ἀπ τοῦ δεάτρου Παπαδοπούλου τὸ παρελθὸν Σάῤῥατον μὲ τὴν ᾖ]ήδειαν τοῦ Πδριπ δευ. Ἰὸ ἔργον ἐπαίχθη πολὺ αλά. “Ὡς πλη- θεφορούμεὺα ὁ Ὀίασες δὰ μᾶς ἐγκαταλ- σῇῃ πελὺ γρήγορα. ΗΣΥΧΙΟΣ. ΕΞ ΑΜΜΟἄΧΞΠΣΤΟΥ --- . «κΛιέτοιψεν ἐνταϊθα ἐπὶ ἐφδήμερον ὁ ἆν- ταποκριτὶς τῶν πο. τοῦ Λονδίνου χ. 11ο ἑαας. Τῆς εὐκαιρίας ταύτης ἐ- δράξάντο ἔγκριτοι πο]λῖται τῆς ᾽Αμμοχώ- στου, ὅπως ἐξηγήσωσιν εἷς αὐτὸν τὰ δι- άφορα ζητήματα τοῦ τόπου καὶ ζητήσωσι τὴν ὑποστήριξίν του παρὰ γνώµῃ τῆς Αγγλίας διὰ τοῦ παγκοσμίου τῇ δηµοσίᾳ Λονδιγείου φύλλου. Πρὸς τοῦτο λατόπιν προσκλήσεως τοῦ δημάρχου κ. Δ. Γεωργίου ὡδηγήθη εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἐγκρίτου συµπολίτου µας Ἠ. Πολυ. Γεωργίου ὅπου απ)ῖν τοῦ δημάρχου ἀνέμε- γεν αὐτὸν καὶ ἀντιπροσωπεία πολιτῶν ἆπο- τελουμένη ἓν τῶν Ἡ. κ. ΑΔ. Λουΐζου. βου- λευτοῦ, Αγ. Φραγκούδη, Θ. Μιχαηλίδου, 1. Μυριάνδους, Μ. Σ]ακώλῆ, Ὁ. Ἔμφιε- τζῆ, Κ. Νικολαΐδου, Χρ. «λουίζου, Α. Ζα- λουµίδου γαὶ Μ. Κούμα. ς Ἐν μέρους τῆς πόλεως ὁ κ. δήμαρχος ἐχαιρέτισεν αὐτὸν, ἔκ μέ: ρους δὲ τοῦ Κυπριακοῦ Δαοῦ ὁ ἔντιμος Λουῄζου ἐξέδεσεν εὐγλώτ- τοῦ βουλευτὴς κ. Λ. σαφῶς τὰ διάφορα τόπου ο Ξ ---- ----᾿ ς ἐὐνικὸν, τὸ τοῦ φόρου τῆς τως καὶ ζητήματα, ὡς τὸ 5 9. Ν - 9 ο - ετιλο ὑποτελείας, τὸ τοῦ ἀρι)μοῦ τῶν “Ὦλλήνων βουλευτῶν, τὸ τῶν ἓν ᾽Αιγλία περισσει- µάτων, τὸ περὶ εὐουτέρων δικαιωμάτων τῶν Κυπρίων νομοθετῶν κ. λ. παρεχάλεσε δὲ τὸν κ. ἆαπιος νὰ συνηγορήσῃ ὑπὲρ τούτων καταλλήλως παρὰ τῇ δηµοσίᾳ ἐν ᾽Αγγλία γνώµη. Ὁ κ. 1. πιό ἀπήντησεν ὡς αρὺς α. 4 .-- κ. « . τὸ ἐθνικὸν ζήτημα εἰπὼν, ὅτι «ἡ μετὰ τῆς μητρός σας “Ἑλλάδος ἕνωσις δὲν δύναται κ... ορ . : η νὰ ἐξετασθῃ «ἀναλόγως τῶν αἰσθημάτων ἔθνους πρὸς ἔθγος» πρὸς τὸ παρὸν, διότι αἱ πολιτικαὶ συνθῆκαι τῆς Ἱύπρου εἶνε ὕλως διάφοροι τῶν τῆς Ἡπτανήσου, τότε , 3. Ά Ν - µόνον, λέγει, εἶνε δυνατὸν νὰ δεωρηθῶ- σιν οἱ πόδει σας, ὅταν οἱ Τοῦρκοι δια- χθῶσιν εἲς τὴν ᾿Ανατολὴν, ὁπόθεν προῇλ- ε Όον, ὡς φαίνεται δὲ, προσέθηνεν, ἡ ἔπο- .-- με ο α .- ὶ χὴ αὐτὴ πλησιά-ει». Ὅσον ἄφορῷᾷ τὸν «ό- οκ μα... :, ϱον τῆς Ὀὑποτελείας ἐξεφράσῦη ἄπροκαλι- πτως, κατακρίνων τὴν ἄδικον απρᾶξιν τῆς Ἠρεττανικῆς Κυβερνήσεως, ἥτις αροέβη εἲς τοῦτο, χωρὶς νὰ ἐρωτηῦῇ καὶ κὸς Λαός. ο ἄτονςνὲ κ. ΄ ρ --Τὴν Τετάρτην τῆς παρελθούσης ἔβδο- ή, --. Ετεσορρη ὃ. - / µάδος ἀνεχώρησαν ἔκ τοῦ λιμένος µας πε- θἱ τοὺς 9200 τόπων διὰ ὁ Κυαρια- Αγίων 1 ιο τῶν Ῥνος προσκυνητὰς τοῦ ᾽Αγγλικοῦ μετὰ τοῦ κ. Θ. ᾽Απεγίτου. -Ῥροχαὶ συνεχεῖς τῆς παρελθούσης ἑβδο- µάδος ἐξησφάλισαν τήν ἐσοδείαν τῆς κρι- ὑῆς καὶ ἓν μέρει τὴν τοῦ σίτου καθ” ὅλην την ἐπαρχίαν ᾽Αμμοχώστου. οἙὴν παρελῦ. ἑβδομάδα Τουρχκικὸν ἵ- στιοφόρον μὲ Ἐνλείαν απροερχόµενον ἓκ Μ. Ασίας συνελήφθη ὑπὸ Ἰταλικῶν πολεμικῶν παρὰ τὸν Αα. ᾽Ανδρέαν' τὸ «φορτίον προ- ωρίζετο δι ᾽Αμμόχωστον. ΤΕΛΑΜΩ Ν. | ΤΑ ΝΕΑ επι Α νΝ πν ΛΑ ἨΑβ ἩΝΕΙΑ,, --αρςο-- ᾿Ἐφημερὶς πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ Ἐκδιδομένη δὶς τῆς ἑβδομάδος Ῥυνδρομὴ ᾿Ετησία: Λιὰ τὴν πόλιν µας . σελ. ὃ Λιὰ τὰς ἄλλας πόλεις χαὶ χωρία σελ. 10 Διὰ τὸ Ἐξωτερικόν ο ν εν» 19 ΕΓΧΩΡΙΒ Ἡ ΑΤΜΟΠΛΟΤΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ἐν τῷ ὑπ' ἆρ. 510 τελευταίῳ φύλλῳ τοῦ ἓν Λευκοσίᾳ «Κυπριακοῦ Φύλακος» δημοσιεύεται μάκροσγελέστατον ἄρῦρον, σκαι- ὥς καταςελόμενον κατὰ τῆς ᾽᾿Ατμοπλοϊνῆς Ἐταιρείας Ἀεμεσοῦ, τὴν ὁποίαν ὁ γράφων, ἐκ κακῶν ἴσως εἰσηγήσεων -αὶ σφαλε- ρῶν ὑπολογισμῶν, προσπαθεῖ ἀδίκως τὰ διασύρῃ καὶ δυσᾳημήσῃ ἔπὶ βλάβῃ τοῦ γο- Μήτρου. αὐτῆς, ὅπερ ἄκριβῶς ἔτι μᾶλλον ὁ- σηµέραι ἀνυψοῦται ἓν τῇ συγειδήσει τῶν καλῶς παρακολουθούντων τὰ τῆς ἡμετέρας ᾿Ατμοπλοΐας. Καΐτοι δὲν θά ἔχρηζον βεβαίως ἄνασχευ- ἢς αἱ τῆς Εταιρείας μομφαὶ, ἓν τούτοις πρὸς δι- . περὶ οὗ ὁ λόχος ἀνυπόστατοι κοτὰ αφώτισιν τοῦ κοινοῦ καὶ ἓκ δημοσιογρα- φικοῦ καθήκοντος σπεύδοµεν ν᾿ ἅπαντή- σωμµεν δι’ ὀλίγων εἷς τὰ χυριώτερα σημεῖα τοῦ. γοάφοντος, ἵνα μὴ γατὰ τοιοῦτον τρό- πον στραγγαλίζεται Ἡ ἀλήδεια. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὴν εἴρωνα πορατή- τηρησιν, ὅτι τὰ ΙΤ ἐπὶ πλέον ταξείδια ἕ- καὶ ὅτι ἕ- δὰ ἔναυλόχουν ημίωσαν δῆθεν τὴν Ἑταιρίαν ποµένως τὰ τῆς ᾽᾿Ατμοπλοΐας εἶχαν καλῶς, ἐὰν τὰ ἀτμόπλοιά τής διηνεχῶς ἓν τῷ λιµένι Δεμεσοῦ, ἂς µάδῃ ὃ γράφων, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος δὲν παρε- λογίξετο, ἆλλ' ἀνέπτυσσεν ἰσολογισμὸν καὶ εἶχε καθῆνον νὰ, δικαιολογήση εἷς τὴν συν- πογδύλιον παρουσιάζετο ἐξωγκωμένον συνεπεία έλευσιν τὸ τῶν ἐξόδων, ὕπερ ἐφέτος τῶν 1Τ ἐπὶ πλέον ταξειδίων. Ὡς αρὸς τὴν δευτέραν παρατήρησιν ὅτι ἡ Ἔταιρια δὲν κατώρθωσε νὰ γίνῃ αὖ- τάρχης καὶ ὅτι ἄνευ τῆς κυβερνητικῆς χο- ρηνίας Ὀὰ απροέκυπτον ἵημίαι, ἐν πρώτοις δέον νὰ σηµειωθῇῃ, ὅτι ζημίαν μᾶλλον παρὰ ὠφέλειαν Ὀφίσταται ἡ Ἑταιρεία ἓκ τῆς ταχυδρομιχῆς συµβάσεως, χαθόσον ἕνεκα τῆς ἀκοιβοῦς καὶ ταχτικῆς ἐκπ]αρώσεως τῆς ὑποχοεώσεως ταύτης οὗ µόνον εἰς ὗ- πέρογχα ἔξοδα ὑποβάλλεται, ἀλλὰ καὶ ὁλό- Ἄληρον ἐργασίαν ἐγκαταλείπει δι χρόνου εἲς τὴν ἐκμετάλλευσιν οι .”.- ο ος ο Εταιρειῶν. Ὥστε ἓν τῆς πυβερνητικῆς χο- Ελλειυψιν τῶν ἄλλων ρηγίας εἷς τὸ ἐλάχιστον µόνον µέρος προστίθεται βέβαια καὶ ἀσφαλῇ κέρδη τῆς Ἐταιρείας, ἄλλως, τίς ἀγνοεῖ, ὅτι ἡ κυ- βεργητικὴ χορηγία δίδεται ἀκριβῶς πρὸς ἀποξημίωσιν τῆς “Ἑταιρίας καὶ οὐχὶ ὡς φιλοδώρηµα καὶ ταύτης ἐκλιπούσης οὐδένα πίνδυνον βεβαίως διατρέχει ἡ ἡμετέρα Α- τμοπλοΐα, ἥτις βαίνει πάντοτε ἐπὶ στα- δερῶν καὶ Λογικῶν βάσεων, ἀποδίδουσα ἑκάστοτε ἀσφαλῇ καὶ βέβαια κέρδη, µό- γον δὲ ἄγνοια ἢ κακὴ προαίρεσις δύνα- ν ταν νὰ ἐμπνεύσῃ τὰς δυσμενεῖς κρίσεις, τόσῳ.. ἁβασαγίστως ἐξηνέχθησαν ἕ- σχάτως ἀπὺ τῶν στηλῶν τοῦ «Κυπριακοῦ Φύλακος». Ὅσον ἄφορᾷ τὴν ἐγκατάλ ορτί Φφορᾳ την εγκαταλειψιν φορτίων αἴτινες ἔπὶ τῆς προχυµαίας, τοῦτο ἀποδοτέον ἆκρι- βῶς εἲς τὴν ἔλλειψιν, ὡς προείποµεν, χρό- γου ἐπαρκοῖῦς, ἀλλὰ ναὶ χώρου τοῦῦ᾽ ὅπερ ΄ ΄ ΔΝ 3 343 ς ΄ συμβαίνει βεβαίως καὶ εἲἴς ἄλλας ἑταιρίας ὧν τὰ ἀτμόπλοια προσεγγίζουν εἷς χωρὶς ἓν πο”... ς 8 σχῶνται καὶ δι αὐτὰς εὐθηνοὶ ἔπικριταί. ς τοὺς λιμένας µας, τούτοις νὰ εὗρί- ᾿Αστυνομικὴ ὑπηρεσία ἓν τοῖς ἆτμο- πλοίοις τῆς Ἠταιρίας, ὡς ἐπληροφορήδη- μεν, ὑπάρχει πάντοτε καὶ ἐξασκεῖ αὐστη- ρῶς τὸ καθῆκόν της, ἀκριβῶς δὲ συνέβη, ὥστε τινὲς τῶν συνοδῶν φρούτων νὰ συλλη- φὺοῦν γύκτωρ ἐπὶ τοῦ ἀτμοπλοίου, κενοῦντες τὰς ποφίνους ἄλλων, διὰ νὰ γεμίσουν τὰς ἰδικάς των ! Παράπονα σπανιώτατα γίνονται εἷς τὴν Ἑταοιρίαν, ὁσάχκις ὃ᾽ ἐγένοντο, ἔτυχον πάν- προσοχῆς, δὰ ἠδελέ τις νὰ φέρῃ τοτε τῆς δεούσης πῶς ὅμως εὐθύνην ἡ Ἔται- ρία καὶ διὰ τὴν σώαν παράδοσιν φθαρ- τῶν ἐμπερευμάτω»ν εἷς τὸν προορισµόν των, ἀφοῦ συμβαίνει πλειστάκις µέγα µέ- ρος αὐτῶν νὰ «καταστρέφεται κατὰ τὸν πλοῖν ἐπ φυσικῆς φὺορᾶς Βεβαίως πολλὰ ἓἔκ τῶν ἀνωτέρῳω παπα- θωπόνων δύνανται νὰ ἀρθῶσι μετὰ τὴν ἀγορὰν καὶ τρίτου µεγαλυτέρου ἀτμοπλοί- ω 5 3 Λ ΄ ’ - ς ου, ἀλλ εἰς τὰς Ὀνυσίας ταύτας τῆς Ἕται- ρείας δέον νὰ ἐπέλῦῃ γενναιοτέρα ἄρω- γὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἥτις ὀφείλει καὶ καθῆκον ἔχει πρὸ παντὸς νὰ ὑποστηρίξῃ : 9 ͵ . ͵ 3 τὴν µοναδικὴν ταύτην ἓν Ιζύπρῳ ᾿Ατμο- σας μα ε/ ο ΄ ας ν κ. πλοῖαν, τις σπουδαίως ὑπεβοήθησε τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ. κυπριακοῦ ἐμπορίου. Ὡς πρὸς τὴν ὔτι---διὰ Ἐταιρείαν παρατήρησιν, τὴν Πανταλέοντος -- - ἕκαστος πλοῖς στοιχίζει δ0 λίρας περίπου, ἂς μᾶς ἐπιτραπῇῃ νὰ σημειώσωμεν, ὅτι ὁ γράφων περιέπεσὲν ὄντως εἷς παραλογισμὸν, ἀφοῦ εἶνε γνωστὸν, ὅτι µόνον διὰ λιμενικὰ δι- παιώματα εἰς ᾿Αλεξάνδρειαν, Πὸρτ-Σαϊδ καὶ ᾽Αμμόχωστον ἕκαστος πλοῖς ἐπιβαρύνεται μὲ ὅθ λίρας περίπου, ἄλλας δὲ 110 πε- ρίπου διὰ γαιάνῦρακας --μὲ τὴν χαμηλὴν βεβαίως τιμὴν---λογαριάσατε χατόπιν καί τὰ ἄλλα ὅλα ἔξοδα καὶ ἔπειτα ζητήσατε νὰ λύσητε.....τὸ αἴνιγμα τῶν συλλογισμῶν τοῦ γράφοντος. Ταΐτα ἐπὶ τοῦ παρόντος. ἁοραι οι θιιωρνωκνωρ ΔΙΚΗΤΟΌΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ Ἰὴν ὅ)18 τοέχεγτες μυπὸς τῇ ποι- σχλήσει τ.ῦ πρυτάγκως κ. 4. «Όραγκι ύδη συγε}ῦ.ντες εἶ δικηγ ρ:ι «Αειεσοῦ προέβη- σαν εἷς ἐκλεγὴν, καθ ὑπ-ειξιν τοῦ ἆρ- χιδικαστοῦ, «ικηγορικῆς ἐπιτροπεας ἐκ τριῶν παλαιῶν καὶ τριῶν γεωτέρων δικη- γρων. παλαιῶν λαὶ ἐν μὲν τῶν ἐξελέγησαν οἳ κ. κ. 4. Φραγκούδης, 1. Κυριακίδης καὶ Ἁοι δῶζος ἐκ δὲ τῶν φεωτέρων οἱ κ. κ. Ι. Ἰωανδης Ι. Ἀρυσοσομδης καὶ Αλ. Περιστιάνής, τοῦ τελευταίου ᾖἴσο- ψηφίσαντις απεὸς τὸν ἡ. ἆ. Πιπσιλλίδην Ν 3 / Ν ο κ καὶ ἐπιτυχόντος διὰ Λαχγοῦ. Ὡς πληοιφορούμεῦα δὲν πρόκειται περὶ ἱδρύσεως δικηγυρικοῦ συλλόγου, ἀλλὰ περὶ : -- ος 8 . ἁπλῆς δικηγερικῆς ἕπαπροπεας, μεδ᾽ ἧς δὰ συνενγῆται ὁ ἑκάστοτε ἀρχιδικαστὴς ᾗ Δ ος - ὸ / ξ 3) Ν διὰ τυπχκάς τίνας διατάξεις, ἄνευ τιὸς 53 » ἄλλιυ εὐρυτέρου σκοπ.ῦ. Οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ κατὰ τὴν ἐνταῦθα ᾖβραχυήµερον διαµονήν των ἔτυχον παρὰ πολλῶν οἰκογενειῶν Όὃερ- µοτάτων φιλοφρονήσεων. Τὴν παρε]Ἰθοῦσαν Κυριακὴν ἐπεσκέ- φῦησαν αὐτοὺς--καδ᾽ ἣν ὥραν ἅπου- σίαξον---εἷς τὸ ξενοδοχεῖον «Τρόοδος» ὁ διοικητεύων Λοχαγὸς κ. Κάλαγκερ καὶ ἀξιωματειοί τινες τοῦ ᾽Αγγλικοῦ στρα- τοῦ. Τὴν ἐπαύριον Δευτέραν οἳ Έλλη- γες ἀξιωματικοὶ ἀνταπέδωκαν τὴν ἐπέ- σκειφρεν εἰς τὸν διοικητεύοντα, παρὰ τοῦ ὁποίου καὶ προσεκλήθησαν τὸ ἀπόγευμα εἷς τσάὶ ἐν τῇ οἶκίᾳ του, εἷς τὸ ὁποῖον παρεκάθησαν καὶ σιοΛλοὶ τῶν ἡμετέρων. Τὴν Τρίτην ἀντεπεσκέφῦθησαν τοὺς Αγ- γλους ἀξιωματικοὺς εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ χθδὲς ἀνεχώρησαν ἐπιστρέφοντες εἷς Δευκοσίαν, ὁπόδεν δὰ ἐπανέλδουν καὶ πάλιν τὺ Πάσχα ἐνταῦθα, ὅπως παρα- στοῦν εἷς τὰς ἱπποδρομίας µας, αἴἵτινες προμηνύονται ἑπτάκτως ἐπιτυχεῖς ἐφέτος. ος ο δε πες 2 -- ΜΙΚΡΑ - ΜΙΚΡΑ ΕΝΕΚΑ πληθώρας χρόνου τὰς ἐξωτερικὰς ὕλης καὶ ἑλλείψει εἰδήσεις δὰ ἴδω- σιν οἳ ἄναγνῶσταί µας εἷς τὸ φύλλον τῆς προσεχοῦς Δευτέρας. ο ΑΙΤΙΑ ἐκδόσεως τοῦ παρόντος ἀριομοῦ λήγει ὅ Α΄ μὴν τῆς συγδρομῆς «ΤΩΝ ΝΕΩΝ» ΜΕΤΑ «φρίκης ἐπληροφορήθημεν, ὅτι τὸ Νεκροταφεῖον τοῦ ΄ἉΑγ. Νικολάου ἀφί- εται ἐλεύθερον εἴς.....βοσκὴν ζώων {, τυγ- χάνει δὲ τελείως ἐγκαταλελειμμένον. Τί γί- νονται οἳ ἁρμόδιοι ἐπίτροποι Μήπως..... τῆς γυγαῖκα. ἔγημαν κατὰ τὸ εὐαγγελικὸν λόγιον ΑΠΟΧΩΡΗΣΑΝΤΟΣ τοῦ κ. Χρ. Χουρ- µουζίου ἐξελέγη ταμίας καὶ γραμματεὺς τῆς Συντεχνίας τῶν ξυλουργῶν ὁ κ.Ι. Ἐριτοφτίδης. ΔΙΑΤΡΙΒΕΙ ἐνταῦθα ὁ γενικός διευῦυν- τῆς τῶν ταχυδροµείωχ τῆς νήσου κ. Ἠὶ. Ηογο. σος -πττ---------

Title Subject Page
Η ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟΣ 1p
Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΣ ΕΝ ΤΩ ΟΙΚΩ 1-2p
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ 2p
ΕΓΧΩΡΙΑ 3p
ΜΙΚΡΑ - ΜΙΚΡΑ 3p
ΠΟΙΚΙΛΑ 4p
ΧΡΥΣΑ ΛΟΓΙΑ 4p
ΕΞ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ 2p