Back

ΤΑ ΝΕΑ, 1912-03-25

ΤΑ ΝΕΑ Ακουσε: «Νά το ἀπὺ τῆς θάλασσας ἀνέτειλε τὰ βύδη , ͵ . ὁ -- κόκκινο, χατακόκκινο, ὅπως ὁ πληγωμένος ΄ .) Ν Φ - 3 5 Ἀ. α η βάφεται µεσ᾽ τὸ αἷμα του ποῦ ἀπ' τὲς πληγες ἐχόθη .. ντ ο” : κι’ ὅταν τὸ αἷμα ξεπλυδῇῃ φαίνεται χλωµιά- (σµένος, ἔτσι καὶ τὸ βαριόπονο, τὸ δύστυχο φεγγάρι. Μὰ ὅταν µέσ ᾿στὰ κύματα λούσῃ τὸ πρό- (σωπό του καὶ τοῦ αἵμάτου τὴ βαφὴ ἡ θάλασσα τὴν (πάρῃ τότε μὲ πόνο βλέπομε τὸ χρῶμα τὸ χλωμό του» ς ν 4 3 Ν ολ ’ 3 Ν Ἡ παραδοξολογία αὐτὴ ἐγράφη ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον ὃ ὁποῖος σοῦ ὁμιλεῖ τόρα καὶ ῥποῖος ταχέως ἔλαβε τὴν εὐτυχῆ ἀπόφασιν γὰ τὸ χαύσῃ, μὴ δοχιµάσας ἔκτοτε νὰ δη- µιουργήσῃ πάλιν. δὲ : . . Ηδέλαμεν νὰ ἐκταθῶμεν περισσότερον διὰ νὰ ζωγραφίσωμεν μέ τὰ σκοτεινότερα χρώματα τὸν πόνον µας διὰ τὴν ἄπογοη- τευτικὴν καὶ λυπηροτάτην ἑξέλιξιν τῆς ποι- ΄ 3 ΄ 5 3 ε - Δ - ήσεως ἐν Κύπρῳ, ἀλλ ὃὁ χῶρος δὲν μᾶς τὸ ἐπιτρέπει καὶ περιοριζόµεῦθα εἰς τὰ ᾱ- γω, ἐλπίζοντες ὅτι καὶ αὐτὰ, μελετώµενα σοβαρῶς καὶ ψυχολογούµενα καλῶς, ἡμ- ποροῦν νὰ προσεκτικωτέρας εἷς τὰς ἐκδηλώσεις των τὰς ψυχὰς τῶν ὅρα- µατιζοµένων γέῶν µας. κάµουν ΛΠ0θ ΤΟΝ ΕΞΩ ΤΑ ΕΝ ΕΛΛΗΔΙ Ηδη ἡ Ἑλλὰς ὁλόκληρος δὰ πανη- γυρίξῃ τὰ ἐπινίκεια τῶν βουλευτικῶν ἐκ- λογῶν, αἴτινες ὡς γνωστὸν δὰ διεξήγοντο χθὲς 11 Μαρτίου, συμφώνως πρὸς τὴν σχετικὴν προκήρυξιν. Κρίνων τις ἐκ τῶν ἀποδεωτικῶν ὃ- ποδοχῶν, τῶν ὁποίων ἔτυχεν ὁ Βενιξέ- λος κατὰ τὴν προεκλογικὴν πεειοδεί- αν του ἀνὰ τὸ κράτος, δύναται νὰ σρο- είπῃ, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τῶν χθεσινῶν ὑκλογῶν δὰ εἶνε κατὰ πᾶσαν πιδανότη- ᾿Ανορθωτικῆς Κυβερνή- τα ὑπὲρ τῆς σεως. “Ἡ ὀἀποθέωσις. Τὸ ταξείδιον τοῦ Πρωθυπουργοῦ Σ Ν Δ΄ ΄ 3 Δ ΄ ο ” ἀπὸ τὰς Πάτρας εἷς τὺν Πύργον ὤμείχζε μὲ δριαμβευτικὴν παρέλασιν γικητοῦ. Οχι µόνον εἷς τοὺς σταθμοὺς καὶ τὰς στάσεις ἀλλὰ καὶ εἷς τὴν ὕπαιῦ χώραν, οἳ χα ᾿ ς τὴν ὕπαιθρον χώραν, οἳ χω- ρικοὶ, οἳ ἀγρόται, οἵ ἐργάται τῶν ατηµά- των, ἀπεκαλύπτοντο τῆς ἁμαξοστοιχίας καὶ ο. : τῆς Ἐυβερνήσεως. τα ΕΝ ΚΡΗΤΗ Ἡ αρητικὴ συνέλευσις. πατὰ τὴν διέλευσιν ἔ ητωκραύγώζαν ὑπὲρ Χαγα, 3)15 Μαρτευ.-- Τὸ ἅπ Ὕευμα πειὶ ὥραν {ην ἐγένετο δήµεσ΄α συνεδρ.ασις. Μετὰ μακρὰν συζήτησιν’ ἑψηφ ση ὅπως τὴν 11 αρτευ γῃ ἡ ἐκλεγὴ τῶν πληοε- ἔωυσων, οἱ ἐπιῖι δὰ ἀπ.σταλοῦν ες τὴν Ἑλληνικὴ» ΕΏι υλήν. Τοὺς πληρεξενσευς τούτους, οἳ ὅπι ῖνι θὰ ὀνέρχωνται εἲς . 60, τρεῖς ἐξ ἑκάστις ἐπαρχίας, δὰ ἐκλέξῃ ἡ ὁρισδεῖσα µύλίµος ἐ- πιτροπὴ ἐξ τὸ μελῶ». Ἡ δι ικητικὴ ᾿Επαναστατικὴ ᾿Ἔπιτρο- πὴ δὰ ἀποτελεσδῇ ἐκ ὃ Βενιξελικῶν, 3 Μι- χελιδακικῶν καὶ 1 Κουνδουρικοῦ. Αἰ Δυνάμεις καὶ τὸ Κρητικόν. Γιέγη 9)1ὔ Μαρτευ.-- Ἡ «Πολιτικὴ ᾽Ανταπόκρισις» µαγθδάνει ἐκ Παρισων ὅτι ἡ Γαλλικὴ διπλωµατα ἄγαγγωριζει ὡς δ.παια πλείστα σημεῖα τεῦ ὑπομγήματος τῶν Κρη- τῶν, ἆἀλλ᾽ αἳ «Ίυγάμεις ἀποκρούουν τὴν ἔχω- ϱ - , Όρο . σιν ε)επκατευ κυδύγου της εθΙΥΝ- τα ΕΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Τουρχικὰ ᾿Αερόπλανα. Ριόγη, 9)16 Μαρτίου.---Οἵ Τοῦρκοι ἡ- γειξαν ἐράνους πρὺς κατασκευἠ» µεγάλευ ον 21 .. .) στώὠλου ἐς αερέπλἀαγώωγ. ς Ἡ ἀνάκλησις τοῦ Τσαρίκωφ. Ριένγη, 3)15 Μαρτ.--- Ηεβαιοῦται ὅτι ἡ Γωσσικὴ Ἀυβέρνησις ἀπνεκάλεσε τὸν πρε- σβευτὴν αἰτῆς ἓν Κωγ)πόλει κ. Ἱσαρίκωφ ἑιὰ τὴν φιλυτουρκικἠν αιτοῦ πολιτική». 4ν- τὶ .τοῦ κ. Ίσαρκωφ Λέγεται ὅτι διορίζεται ἐν Κων ]πόλει πρεσβευτής ὁ γὍν ν Πελῳςα- ὃ ᾧ τειοῦτος καὶ ἄλλοτε ἐν []ερσ΄ᾳ, ὅστις ς ω ω αδνι Ἡ ς ας δεωρεῖται ὡς εἷς ἔνθερμος διασώτης τῆς Βαλκαγικῆς ὍὉμοσπονδας. Οἱ ἸΤοῦρκει εἷ- 2 3) 3 /. Ν 9 γε εἷ ἄκουν ἠρεδισμένοι διὰ τὸν ὃδιορι- σμὸν τοῦτον, τὸν ὁπεῖον δεωροῖσιν ὣς ἀἆρ- Ν πμ... χὴν ἐφ μὲν διὰ δυσμεγῆ Λλύσιν ὠδνων, διότι φοβεῖνται ἕ ὃς τὴν ἐπικειμέγην .. ο . , - τοῦ Κρητικοῦ ἑητήµατες συγεπεᾳ τοῦ διο- - ΄ 3 5 / 4. Ν Δ εισμοῦ τούτου, ἀφ᾿ ἑτέρον δὲ διὰ τὰς περι- πλ-κὰς, ατιγνε ἀφεύκτως δὰ λἸάβωσι χώ- 5 ΄ θαν ἐν Περσα. Εἰδήσεις ἐκ Γζωνλεως. 1/14 Μαρτίου.--- Ὁ ἔπιτε- Ελλάδες συνηντήθη μὲ τὸν Κωγ]πελις, τραμµίνος τῆς ὑφυπουργὸν τῶν ᾿ἘΕξωτερικῶν, μεθ’ οὗ ὦ- μλησεν ἐπὶ τῶν διαφ΄ρων ἐκρεμῶν ἕητη- µάτων. ὍὉ πργκ:ψΨ Σαιπαχεδὶν ἀφ-κετο ὄγε- πισήµως ες Κων)πολιν. Ὁ πρεσβευτὴς τῆς ᾿άγγλίας κ. Λόουῦερ ἁγακαλεῖται. 4ἱ διαμαρτυρίαι τοῦ Πατριαρχείου Καῦὰ τηλεγραφεῦν ἐκ Κωνλπτ΄λεος, ἕ- πεβλή Ῥη εἷς τὴν Πύλην τὸ ὑπόμνημα τοῦ Πατριαρ-ε΄υ, τὸ ἐγαφερέμεν ν εἰς τὰς ἐν- λεγικὰς πιέσεις κατὰ τοῦ Ἀοιστια)ικοῦ στοι- χει. Ὁ ἁἅρμ΄διες ὑπευργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὰ τὸ µελετήσῃ. Τὸ Πατριαρχεῖον, ὡς βεβαι- ὤῦται, ἔχει σκοπὸν ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ληφθοῦν ὑπ᾽ ὄψιν τὰ αἰτήματά του νὰ ᾱ- πυταδῇ ποὸς τὰς {υγνάμεις. ᾿Απεφασίσδη ἡ ἔπ'σπευσις τῶν ἐκλεγῶν ἐν Τουρκα. ο ΠΟΛΕΜΟΣ ᾿Επίκειται δὁνρᾶσις. Βιέννη.--- Ἐκ Κων]πόλεως ἀγγέλλουν ὅ- τι Ἰταλικὰ πολεμικὰ ἐδεάδησαν ἔξωθι τῆς ου. Αἴ Τουρκικαὶ ἀρχαὶ τῆς »ήσου φοβού- µειαι ἐπ θεσιν ἀπὸ μέρους τῶν ταλῶν ἕ- Λαβο» τὰ ἀρχεία τῶν ἑιαφέρω» θηµεσων καταατηµάτων καὶ σπεέδου» πρὸς τὸ ἔσωτε- ρικὸν τῆς νήσου. Ἐν Κων ][πόλει Λικἁ δὰ ὴ . ς 8 πιστεύεται ὅτι τὰ Ἴτα- πρεβεῦν ες ἀποβάσες καὶ δὰ καταλάβουν τὴν γῆσων. Παρόμοιαι ἀποβάσεις --.. --- ὰ - πιδορῶς νἁ γείγουν καὶ εἷς ἄλλας γήσους τοῦ 4ὔα ου. Ὑπάρχει καὶ ᾗ διάδόσις καὶ’ ὃν ὁ Ίτα- 3 κὸς στόλος δὰ ἔπιχειήσῃ ἅπιφασιστικὴν ἐπ.Όεσιν κατά τῶν αρδανελλωγ. Η διοίκησις τοῦ στόλου. Βιέγνη.---Οἵ Ιταλοὶ γαύαρχει «ΦΦαραβέλι καὶ Βιέλε, λαβύντις ἑδηγας παρὰ τῆς Κυ- βεργήσεώς ἐπέστρεψαν των, εἷς Τάραντα 5 ὰ 3 -- ” Ἀ -- καὶ ἀνίλαβιν τὴν διεύθυχσιν τεῦ ᾿ἰταλικεῦ στέλ.υ. Φιλειρηνικαὶ παραστάσεις. Κων]πο]ις.-- Οἱ πρεσβευταὶ τῆς 4ῑστρ- ας, τῆς Εωσσιας, τῆς Αγγλ ας καὶ τῆς Γαλ- λας, ἐπισκεφθέντες ἐναλλὰξ τὸν ᾿Ασὴμ βέ- ην, προέβησαν παρ αἰτῷ εἷς φιλειρηγικὰ διαβήματα ἕνεκα τοῦ ἐπικειμένου κιγδύνευ. Οἵ πρεσβευταὶ συγέστησαν, ὅπως πάσῃ Ψυσ-ᾳ ἐξευρεδῇ τρόπες καταπαύσεως τῶν ἐχδροπραξιῶ». Ὁ ᾿Ασὴμ ἀπήντησεν, ὅτι ἡ Πύλη ἐμ- μένει ες τὴν ἀρχικὴν αὐτῆς 2νώμην περὶ διατηρήσεως τῆς κυριαρχ.ας της ἐπὶ τῆς Τοι- πελτιδες.! Ἡ µεσολάβησις ἐναυάγησε. - 5 ας. : Κων]πολις.---Ἡ μεσολάβησις τῶν {ννά- λ ο ο , µεω». πεος κατάπαυσιν τοῦ πολέμου ἐγαυά- . ς -- ἃ ΄ Μ σεν. Οἵ περὶ τὴν Πύλην, φοβούμενοι ἔ- αρξ ων Ἑ. 5 Ξ / 7αεςν τῶν ἐχδριπραξιῶν ἓν τῷ Αὔἴαῳ, λαμβάνευ» ἔκταμτα µέτρα ἀμύνης, 4ἱ φρου- --. ὦ ραι τῶν νήσων ἐγισχύ.νται. Πῖς τὰ «Ίαρδα- γέλλια στέλλονται χα) ἑκάστην πελεμεφόδια -... ι ' - καὶ τεεπλλαι. Τὰ φοι ύρια ἆσκιῦνται εἷς τὴν σκέπηβελήν. ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΕΚΑΙΑΟΛΕΝΗ ἂΙξ ΤΗΣ ΕΙΡΑΟΛΜΑΑΟΣ Δεμεσὺς τῇ 13)36 ἹΜαρτίου 1912 Διευθυντὴς καὶ ᾿Ἑκδότης Ε1δ. Σ, ΧΟΥΡΜΟΝΕΙΟΣ ὌἜτος Ίον -- Αρ. 9 ΗΒ ΣΙΥΓΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ Γχομεν ἤδη ὑπὸ τὰ πιεστήρια «ΤΑ ΝΕΑ» τῆς Όης τρέχοντος, ὅτε ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ἡ Α. ᾿Ἠξοχότης ὁ Μέγας '᾿Αρμοστὴς προσεχκάλεσεν ἤ- δη τηλεγοαφικῶς τοὺς ἀντιπροσώ- πους τοῦ τόπου διὰ τὴν αὔριον Τοί- την 19)90 ἰστ. πρὸς ἔγαρξιν τῶν ἐρ- γασιῶν τῆς νέας Δομοῦετικῖς περιό- ὅου, Ὁ τόπος ὅλος ἑτοιμάζεται νὰ πα- ρακολουῦήσῃ μετὰ ἰδιαιτέρου ἐφέτος ἐνδιαφέροντος τὰς ἐργασίας τῆς ἐπὶ θύραις συνόδου, λόγῳ τῆς γνωστῆς θέσεως, εἰς ἣν περιῆλθον τὰ πολιτι- κὰ μα ἡμᾶς πράγματα μετὰ τὰ δια- µειφθέντα μεταξὺ κυβερνώντων καὶ κπυβερνωμένων ἔγγραφα καὶ ἐλπίζει ὅτι ἡ στάσις τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ καταλέ- καὶ νέοι ἄνδρες πλή- καὶ ὀράσεως, θὰ σύμφωνος πρὸς τὴν σοβαρότητα πραγμάτων καὶ ἀνάλογος πρὸς πορείαν, τὴν ὁποίαν ἐχάραξαν τόπου, μεταξὺ τῶν ὁποίων γονται ἐφέτος εἶναι τῶν τὴν ἤδη διὰ τῆς ἱστορικῆς ἀνταπαντήσεώς των πρὸς τὸν Αργοντα τοῦ τόπου. ρεις ζωῆς Διὰ ταῦτα προεικάζεται, ὅτι ἀπ' αὐτῆς τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ πρωτοτύπου κοινοβουλευτικοῦ (1) συμβουλίου τὰ πράγματα δὰ δείξουν, ὁποία ἔσται ἡ πορεία καὶ ὁ βίος τῆς ἀρχομένης αὔριον νέας νομοῦετυκῆς περιόδου. Ἡ ΠΘΙΗΣΙΣ ΕΝ ΚΥΠΡΩ ο -- να.» κ, ἃ Ένα ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν ἤγγισε .---ὸ Ἡ{ ἔθρλιεις τῇς κ... παγεὶς ἕως τόρα. ἐξέλιξις τῆς πηιήσε ως ἐν Κύπρῳ κατὰ τοὺς νεωτάτους Υρό- νους, Περιωρίσθημεν ὅλοι εἷς τὰ πολιτικὰ, χαὶ τὰς Ἱστορίας τῶν δρόμων, τῶν Όεά- τρων, τῶν ἐξοχῶν, σοβαρολογοῦντες ἐπὶ τῶν πρώτων καὶ εὐφυολογοῦντες ἐπὶ τῶν δευ- τέρων, καὶ ἀφήσαμεν εἲἷς τὴν τύχην του ἢ- μᾶλλον εἷς τὴν ἄτυχίαν του ἕνα πρᾶγ- τὸ. ὁποῖον μα, δὲν ἔχει καὶ τόσον ὀλίγην σπουδαιότητα. Ἡ ποίησις λαῶγ. εἶνε τὸ φυχοσκόπιον τῶν ο Ὁ. µεταγενέστερος ὅ Ὀέλων νὰ γνωρί- σῃ τὴν φιυγὴν ἑνὺς λαοῦ, δὰ διαβάσῃ τὴν ποίησίν του. Κάθε Ἑένη εὐγενὴς ὕπαρξις, ἄν ἀγα- πᾷ τὴν ἄρχαίαν Ἑλλάδα, τὸ κάµνει διότι βλέπει εἷς αὐτὴν, σχεπτόµενον ἕνα Εῦρι- πίδην, ρεμβάζοντα ἕνα ᾿Ανακρέοντα, παλ- λόμενον ἕνα Πίνδαρον, πάσχουσαν µίαν Σαπφώ. Ἡ ποίησις τῆς Κύπρου ὤφειλε νὰ πα- ρακολουθῆται μὲ μεγαλύτερον ἐνδιαφέρον καὶ περισσοτέραν προσοχήν. Ποῖος γνωρίζει ἂν µία αὐστηρὰ ὅσον καὶ ἁδελφικὴ ἐπίβλεψις δὲν θὰ ἐδημιούρ- γει μὲ τὸν καιρὸν µίαν ἢ καὶ απλείονας ποιητικὰς ἀτομικότητας Τὰ πάντα δύναται γὰ «κατορθώσῃ ἡ στοργὴ ποῦ δίδει φίληµα, ἀλλὰ καὶ τιµω- ρίαν. ον μν --- Τίποτε ὅμως δὲν ἑκάμαμεν. Οὐδὲν. ἐνδιαφέρον ἐδείξαμεν. --- ς 2 ν χ Ἀφήσαμεν τὰ πράγµατα νὰ κυλήσουν μόνα των καὶ δυστυχῶς τὸ ἀποτέλεσμα ὕ- πῆρξεν ὡς πάντοτε κακόν. ᾽Απὺ καιροῦ εἷς καιρὸν, διάφοροι νέοι ἐδημοσίευσαν στιχουργήµατα. Δὲν δὰ ὃε- λήσωμεν γὰ τοὺς κρίνώμεν τόρά ἕκαστον χωριστά. Θὰ εἴπωμεν µόνον γενικῶς, ὅτι τὰ µέ- χρι σήμερον δηµοσιευθέντα ποιητικὰ ἔργα, ἐχτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων ποῦ χάνονται ὡς τεμάχια χρυσοῦ µέσα εἷς χωµάτων σῶ- ροὺς, ἀποτελοῦν διὰ τὴν Κύπρον δυσφη- µίαν μᾶλλον καὶ δηκτικὴν εἰρωγείαν ἓμ- πνέουν εἷς τὸν ἔξω κόσμον. “Ο χαράσσων τὰς γραμμὰς ταύτας αἱ- α συανεται : ”- κ. λος . ἀλγεινὰ τὰ νωπὰ ἔτι ἴχνη τῶν δηγμάτων τῆς εἴρωνείας αὐτῆς ἐπάνω εἷς 1 5 κ Μ τὴν οἵματωμένην σάρκα τῆς καρδίας τον. Διαμένων τελευτοίως εἲς Αθήνας, παρευ- . ρέδη εἷς τὴν ἀπαγγελίαν ἑνὸς ποιήµατος τοῦ. Πελίμη, τὸ ὁποῖον παρήλλαξε διὰ νὰ τὸ ἠπογράψῃ, ἓκ τῶν νεαρῶν ποιητῶν µας! δὲν ὃἆ κ . ν ἓν ἐνθυμοῦμαι σπλέον τὶς Εΐνε κοῖμα καὶ εἶν ἐντροπή. Βλέπεις τὴν ψυχήν σου, γεανία, γεµά- η , ᾿ ο. δν « ω 9 5. την ἀπὸ ἔρωτα Ὑπερηφανεύου δι’ αὐτό. Εχεις Κάμει ἕνα ἔπιπλέον βῆμα αρὸς τὸν ᾽Αγριβῶς ὅμως, Ἡ ὕπερη- γεμίσῃ ἃ μπω - ς ος σεβασμὸν πρός τὸν ἑαυτόν σου. Ἰαὶ ποῦ ἀνθρωπισιιόν. φάγειά σου, αρέπει νὰ σὲ ἀπὸ ὅ σεβασμὸς, ὅταν ἐξωτερικεύων τὴν αἰτίαν τῆς ὑπερηφανείας σου, καταπίπτεις µέχον µικρότητος, τοῦ τελευταίου σημείου µέχρι τῆς κλοπῆς τῆς Πλὴν, καὶ σὺ ὁ ἄλλος, ὁ αἰσθανόμε- γος ἀνάγκην ἐκδηλώσεως κκὶ ἀποκακύψεως, ποῦ ἔχεις τὴν κρίσιν σου καὶ τὴν ἀντίλη- ψίν. σου, ὅταν τελειώνῃης ἕνα τετριμμένον δεκαπεντασύλλαβον ἢ ἕνα πεζὀν, ἐντελῶς πεζόν ποίηµα Διότι ἡ ποίησις δὲν ἔγχειται, φίλε µου, εἷς τὸν στίχον ποῦ ὁμοιοκαταληκτεῖ, οὖὐδ᾽ εἷς τὴν δημοτικὴν γλῶσσαν, τὴν ὁποίαν ἓξ ἄλλου δύο-- τρεῖς Κύπριοι γράφουν ὅ- πως πρέπει. Κυρία σχέψις πρέπει νὰ «εἶνε ἡ πρῶ- τοτυπία. Πρωτοτυπία. εἲς τὴν ἕμπνευσιν καὶ πρὸ πάντων εἷς τὴν μορφὴν, τὸν ἵματι- σμὸν, τὴν ἐκτέλεσιν, τὴν ἔκφρασιν. Διάλεξε µίαν ἀπ ὅλας αὐτὰς τὰς λέ- ξεις ποῦ ἔχουν ἐδῶ τὴν Ἰδίαν σηµασίαν χαὶ σκέψου ἐἑπάνω τῆς. Αὐτὴ μάλιστα ἂς σὲ ἁπασχολήσῃ περισσότερον ἀπὸ τὴν ἔμ- πνευσιν, ἡ ὁποία, εἷς τὸ τέλος, δύναται νὰ μὴ ᾖνε καὶ ἐντελῶς πρωτοφανὴς, ἐφ᾽ ὅσον ἡ µορφή της, τὸ ἔνδυμά της, ἔχουν τὴν αὐστηρὰν απρωτοτυπίαν. Δεύτερόν σου, ἐπί- σης δὲ κύριον μέλημα, νὰ εἴνε ὁ χωρι- σμὸς τῆς πρωτοτυπίας ἀπὸ τὴν ἔκκεντρι- πότητα καὶ τὴν παραδοξολογίαν. Τί δ᾽ ὀνομάζομεν παραδοξολογίαν Φτντν κ ν΄ Ἔν ν ΤΑ ΝΕΑ.,, ᾿Εφημερὶς πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ ᾿Εκδιδομένη δὶς τῆς ἑβδομάδος Σνυνδρομὴ ᾿Ἐτησία : Λιὰ τὴν πόλιν µας . σελ. δ Λιὰ τὰς ἄλλας πόλεις καὶ χωρία σελ. 10 Διὰ τὸ Ἐξωτερικόν ον ον ν » 1 το ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ Μετ) εὐχαριστήσεως ἀνέγνωμεν, ὅτι οἱ ᾿Εκκλησιαστικοὶ ἡμῶν ἀρχηγοὶ εἶνε διατεθειμένοι νὰ δεχθδῶσι τὴν ἐκλογήν εὐρυτέρας συνελεύσεως πρὸς ᾱ- ναθεώρησιν τοῦ ἤδη ὑπὸ συξήτησιν εὖ- θισκοµένου σχεδίου τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς ᾿ἘΕκκλησίας τῆς Κύπρου. Τοῦτο βεβαίως ἀπῄτει τὸ δέκαιον συµ- φώνως πρὸς τὸ πνεῦμα, ὅπερ διέπει ᾱ- γέκαδεν ἀπὺ αἰώνων τὰς σχέσεις τῆς καθ᾽ ἡμᾶς αὐτοκεφάλου ᾿Εκκλησίας πρὸς τὸ χριστεπώνυµον αὐτῆς πΛΊήρωμα, Ἠδη μετὰ τὰ ἁποτελέσαντα ἀρι- στίνδην τὴν Συνιακτικὴν «Συνέλευσιν Λαϊκὰ µέλη ἐπανῆλῦθον εἰς τὰ ἴδια καὶ οἳ Σεβ. Μητροπολῖται, διακοπείσης τῆς ἐργασίας µέχρι τῆς Δευτέρας τοῦ Θωμᾶ ὁπότε καὶ σίάλιν ἡ αὐτὴ Συνέλευσις θὰ συγεχίσῃ τὸ ἔργον της. Ομολογοῦμεν, ὅτι σημαντικὴ ἔπετε- Ίέσδη ἐργασία ἐν διαστήµατίἰ ἕπτά μόλις ἡμερῶν καὶ δὲν ἀμφιβάλλομεν, ὅτι μετὰ τῆς αὐτῆς ξέσεως δὰ συγεχίσῃ καὶ αὖ- δις τὰς ἐργασίας τῆς ἡ παροῦσα «Συνέ- λευσις, ὅπως κΛληὺδῇ τάχιστα ὁ Λλαὸς εἲς ἐκλογὴν τῆς ἀναδεωρητικῆς συγ- ελεύσεως, ἥτις δὰ ἐπισφραγίσῃ, οὔ- τως εἰπεῖν τὸ ἔργον τῆς «Συνταµτικῆς πρὸς ὁριστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν Ἔκ- πλησιαστωιῶν πραγμάτων. 0 ΑΡΕΣΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΒΕΝΩΥ Δὲν δυνάµεθα ἀληθῶς νὰ ἐννοήσωμεν ποῖ ἔγκειται τὺ ἀναγκαῖον τῆς ἀνεγέρσε- ως. ἰδιαιτέρου. ξενῶνος διὰ τὴν διαμονὴν τῶν ᾿Αρχιερέων ὁσάκις οὗτοι καλοῦνται εἷς λευκοσίαν. Μήπως τὸ ᾿Αρχιεπισκοπικὺν µέγαρον δὲν. δύναται πλέον νὰ δεχδῇῃ τὰς Α. []α- νιερότητας Καὶ ἂν συµβαίνῃ οὕτω, δὲν εἶνε προ- τιμότερον νὰ ἐπισκευασὺῇῃ μᾶλλον τὸ Αρ χιεπισχ. Μέγαρον, παρὰ νὰ ἐξοδευθοῦν τόσα Ἰθήματα αρὸς ἀνέγερσιν Ἐενῶνος, ὅστις δὰ Ἰφησιμοποιῆται βεβαίως µόνον ὃς ὀλίγας ἡμέρας τοῦ. ἔτους, πιθανὸν. μάλιστα. ᾖρᾳ- δύτερον καὶ σπανίως Ἁιότι, ἐπανιλιμβάνυμεν, θεωροῦμεν ἆδι- τοῦ. ποιµνί- ἐφέτος Καιολόγητον -αὶ κανῶς ἐπὶ ου. ἐπιδυῶσαν τὴν ἐγκαινισθεῖσαν Ζαινότροπον συνγήθειαν τῆς ἐκτὺς τοῦ Αρ ιεπισκοπικοῦ. μεγάρου. διαμονῆς τῶν Αο- ιερέων. ΤΑ ΝΕΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ Ἡ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΟΠΑΣΗ Δονδϊῖνον 24. -- Ἕλλην τις ἐδολοφό- νησε τὸν Κοπάσην ἐφ. Ηγεμόνα τῆς Σά- µου διὰ ρεβόλβερ. 'Ἡ δολοφονία ἀπεοδίδε- ται εἰς τὴν φιλότουρκον πολιτικὴν τοῦ Κοπάση. ΜΙΚΡΑ - ΜΙΚΡΑ ΜΕ Γ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕΩΣ ἀγαγράφο- μεν τὸν διορισμὸν τοῦ φιλτάτου συγαδέλ- φου κ. εν. 4. ΟΦραγκούδη, ὡς πελιτι- κοῦ ἀνταποπριτοῦτοῦ αν ταρμίο [ Ἡ- µερήσ΄ας Εἰκοενεγραφημένης) τεῦ «Λεγδίγου. Τὰ συγχαρητήριά µας. ΩΣ 4 41ΟΧΟΣ τοῦ ἀειμνήστου θυντοῦ τοῦ ταχυδρομείου µας πλήροφορού- διευ- µεδα ἀσφαλῶς, ὅτι διορίζεται ὁ κ. Μ.Ὀου οί ἀπισπώμενος ἓκ τοῦ ταχυδρομικοῦ }γρα- φε΄ου «Ίευμοσ-ας. ΔΙΑΤΡΙΒΕΙ ἓν τῇ σ/λει µας Ἡ 4. Π. ὁ Μηπροπολτης Πάφ.υ'.κ. Ιάκωβος ἔπα- καὶ µεταβα ων γακάμψας ἔν «ευκεσας αὔριον εἷς τὴν ἕδραν τεν. ΚΠΑΛΕΚ4ΑΛΤΨΕΝ ἐπσης τῆς Τροεδιτ΄σσης ἐν ευχεσ- ας ὁ Παν. Ηγούμενος κ. Ἐπιφάχιες. ΚΕΟΥΣΜΑΤΑ τια μηνιγτιδος εἶτυ- μιορφῆς ἐξεδηλώδησαν ἐν τῇ λῶ ς ἧπας σλει 3 µας. Ελήφθησαν δη ἄπομονωτικὰ µέτρα. Ἁὐὲς ἀπέθανε µ΄α γυνὴ ἐκ τῶν ᾱ- πομογωδέντων», ἀλλ᾽ οὐγὶ, ὡς λέγεται, ἓκ μη μίτιδος. ΕΦΘΑΣΗ4Ν γραμμάτια τοῦ Γὺν. «ία- χείου πωλούμενα ὑπὸ τοῦ ἐνταῦθα κ. Δ. Χ. Τερναοιτη. Σπεύσατε γἀγοράσητε. 58 ΟΣΩΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΚΟΣΩ αὲν εἶναι δυνατὸν» κἄπεια βρωμ.»ερὰ, τὰ ἐπ ἵα ρἼπτουν ἀφελέστατα ἀπὸ κἄπεια σπἠ- τια κατακέφαλα τῶγ διαβατῶν, γὰ τὰ ϱ΄-πτουν κα, 4 ' , ών τοζλάχιστον εἷς τὰ.....ποδάρια των ἰαὶ ὁ- 2 ΗΝ ἓν---“τροστὴν ἐπὶ τὰ βελτίω. Μάἄποιος ξένος, ἀγνώστου ποιοῦ κα’ ποί- ελεύσεως Δύων φα”γεται εἷς τὸν Ράκχεν ΄ .ν δέ - ὶ 3 ᾱ 3 πλέεν τοῦ δέωντος, ζῶν καὶ ἐργαξόμενος εἰς τήν προυδευτικὴν απλιΝ µας κατεφέρετο εἰ τι μαγαδεῖιν κατὰ τῆς Ἀύπρου καὶ τῶν» Λυ- πρων ἐν γένει, ἓν ἐπὶ πλέον ἄνταπ΄δεµα τῆς ἑενομανας µας. Οἷς....ἔδρεψε τὸ μάννα ἐ- «ήσαν τὴν....γλῶσσαν / -ετατ’, ἀφοῦ ἆπαγ οεύεται οὲς τὸν «Ίημ,σ. Κῆπον ἡ εἶσεδως ες τὰ τετράπ,δα ζῶα νὰ ἐπιτοέπεται εἷς τοὺς τιεδυσμένιὺς -.λᾶπ (ες μᾶς παρεπιγέδησαν ὅτι αἳ ἔπι- στολα΄ των ἐποσαράντωσαν εἲς τὸ ταχυδρύ- » “νι 2 ξο ο λε ς . 5 .., λ μον. ὲν ἠξεύρομοων ἐν οἳ ταχυδρομικοὶ ς ται ας ας » ΄ Δ ΄ ας ΄ ὅπ ἁληῇ' ι ἐρ΄Ὕτισαν χά κά υγ... Άγιασιι Καϊάφας. ΥΠΕΡ ΤΗΣ Α΄. ΕΥΠΡΙΑΚΗΣ ΠΥΡΟΒΟΛΑΕΣΙΗΣ Πρὸς τὰς ἐπὶ τῶν ἐράνων ᾿Επιτροπείας. Ὀφείλομεν νὰ ὑπομνήσῶμεν ὅτι αἳ ἐπὶ τῶν ἐράνων ᾿Επιτροπεῖαι εἴς τε τὰς πύ- λεις καὶ τὰ χωρία ἀπετελέσθησαν ἓκ τῶν προκρίτων παρ ἑκάστῃ κοινότητι καὶ µα- πρὰν οἴασδήποτε πρὸς ἀλλήλους διακρίαε- ως ἢ ἀντιδέσεως, ἄνέλαβον δὲ πάντες ἀπὸ κοινοῦ Ἱερὸν καθῆκον πρὸς τὴν κοινὴν τῶν Πανελλήνων Ἡατρίδα καὶ βαρυτά- την εὐθύνην διὰ τὴν τιμὴν τοῦ Κυπρια- κοῦ λαοῦ ἑνώπιον τοῦ Πανελληνίου, ὅπως ἐργάζωνται μετὰ ζήλου θερμοῦ καὶ ὅμοφω- γίας ἁδιασπάστου πρὸς συλλογὴν μὲν τῶν ἐγγεγραμμένων ἐράνων, πρὸς συµπλήρωσιν δὲ τῶν καταλόγων διὰ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπόντων κατὰ τὴν ἐπίσχεψιν τοῦ Πατριωτ. Ὁμίλου. ὍὉ Πατριωτ. Ὅμιλος ἐπισκέπτεται τὰς Ἑλληνυκὰς Κοινότητας ἵνα βροντοφὠνήσῃ πρὸς αὐτὰς τὸ ἔθνικὸν κήρυγμα καὶ κατα” δείξῃ τὸ. ἐπιτακτικὸν καθῆκον τῶν Πανελ- λήνων πρὸς ἕνωσιν τῶν ἁπανταχοῦ ἐθνι- πῶν δυνάµεων ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ ἐθγικοῦ ἀγῶνος. Ἑν πλήρει ἔἐπιγγώσει τοῦ καθήκοννος τούτου αἳ κοινότητες ἀνέλαβον τὴν Ἱερὰν ὑπογρέωσιν ὅπως διὰ τῶν παρ αὐταῖς Ἐπιτροπειῶν εἰσφέρωσι πατριωτικοὺς ἔρά- ἶδιο- χείρως ἢ κατ ἐντολῃν αὐτῶν δι’ ὥρισμέ- χοὺς καὶ πρὸς τοῦτο Ὀὑπεγράφησαν νον ἕκαστος ποσὸν εἲς χρῆμα ἢ εἲς εἶδος. Πρὸς τιμὴν τῶν ἐγγεγραμμένων διαβεβαι- οὔμεν δημµοσίᾳ ὅτι ἡ βραδύτης τῆς συλλο- γῆς τῶν καθνυστερούντων ἐράνων δὲν απρο- ν Με ες . νο, Α έρχεται ἐξ οἰασδήποτε ἀπροθυμίας ἡ ὃν- στροπίας τούτων ἀλλ᾽ ἓκ τῆς ἁδιαφορίας πολλῶν Ἠπιτροπειῶν, μὴ Ὀυσιαζουσῶν ὃ- λίγον χρόνον τῆς σχολῆς αὐτῶν κατὰ τὰς ἑορτὰς πρὸς συλλογὴν τῶν ἐράνων, οὓς ἐκ πείρας γνωρίζοµεν ὅτι οἳ ἐγγεγραμμέγοι πάν- τες ἀναγνωρίζουσιν ὣς Ἱερὰν ὑποχρέωσιν καὶ οὖδεὶς τούτων ἀἄρνεῖται αὐτήν. Ἐναπόπειται εἰς τὴν φιλότιμον καὶ φι- λόπολιν µέριμναν τῶν Ἐπιτροπειῶν ἡ ἔγ- καιρος συλλογὴ καὶ ἁποστολὴ τῶν ἑράνων εἲς τοὺς οἴκείους κατ Επαρχίας Ταμίας ἵνα ὡς τάχιον ἡ Ἑλληνικωτάτη Νῆσος ἡ- μῶν ἄντιπροσωπεύηται ἓν τῷ Ελληνικῷ Πυροβολιιῷ διὰ τῆς Α΄. Κυπρ. 1υροβο- λαρχίας, ἥτις δὰ βροντοφωνῇ ἀπὸ τῆς Ἐλευδέρας Πατρίδος τοὺς προαιωνίους ἕ- Ὀνικοὺς πόὔδους τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Τὺ ἔργον τοῦ Πατριωτικοῦ Ὁμίλου εἷ- γε ἔργον κοινὸν, ὑπὲρ οὗ ἑξίσου πᾶς “Ελ- λην ἓν τῇ Νήσῳ ἐνδιαφέρεται καὶ ἐξίσου μετέχει τῆς τιμῆς καὶ τῆς εὐθύνης τῆς εὐοδώσεως αὐτοῦ, οὐδὲ πρέπει ὁλόκληρον γὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς ἀναλαβόντας τὴν πρῶ- τοβουλίαν, διότι καὶ ἀδύνατον ἀποβαίνει εἲς αὐτοὺς, καὶ οὐδεμίαν περιποιεῖ τιμὴν εἲς τὴν Ελληνικωτάτην Νῆσον ὅπως τὴν ἀρετὴν τῆς ἀληθδοῦς καὶ ἐμπράκτου φιλοπα- τρίας ἔχωσι προνοµίαν ὀλίγιστα µόνον πρό- σωπα. «Ὁ Πατριωτ. Ὅμιλος πεζοπορῶν καὶ ἓν δέρει ὑπὸ πνιγηροὺς καύσωνας καὶ ἓν χειμῶνι ὑπὸ χιόνας καὶ δετοὺς ἀνὰ τὰς πεδιάδας καὶ τὰ ὄρη τῆς Νήσου καὶ ἐκήρυξε καὶ ἐδίδαξε καὶ ΄ κ 5 / ν ---- φ παρῄνεσε καὶ ἐπετίμησε παὶ απᾶν ὅτι οὖν ΤΑ ΝΕΑ λύγῳ μαὶ ἔργῳ μετῆλδεν ὅπως ἐξεγείρῃ καὶ ἀνυφώσῃ τὸ ἐθγικὸν φρόνημα καὶ ἐμπγεύ- απ εἲς πάντας τὴν διηνεκῆ καὶ ἀκοίμητον συναἰσθησιν Ἱερῶν ὑποχρεώσεων καὶ τν” κόντων αρὺς τὴν ὅὕλην πατρίδα καὶ ὑπὲρ τῆς ἄντὶ πάσης δυσίας καὶ διὰ παντὺς εὖ- υενοῦς ἔργου πραγματώσεῶς τῆς παγελλη” γίου Ἰδέας, Τὸ γιγάντιον τοῦτο ἔργον εἴνε ἔργον καὶ καθῆκαν σύμπαντος ταῦ “Ἑλληνισμοῦ, ἐβαίρετος δὲ ἀνήκει τιμὴ εἷς τὰ τμήματα ἐχεῖνα τοῦ Ελληνισμοῦ, ἄτινα ὑπὸ συνδή- κας εὐνρϊκωτέρας διατελοῦντα δύνανται ᾱ- πυτελεσματικώτερον νὰ αυντελέσωσιν εἲς τὴν σταθερὰν προαγωγὴν τῶν ἐθνικῶν ἴδεω- δῶν τοῦ Πανελληνίου. Εΐπερ τι καὶ ἄλο τμῆμα τοῦ Ἕλλη νισμοῦ ἡ Κύπρος, δείᾳ εὐδοκίᾳ, διατελεῖ ὑπὸ τὰς εὐνοϊκωτάτας συνδήκας καὶ ὑπέχει διὰ τοῦτο τὰς βαρντέρας ὑποαχρεώσεις καὶ εὐθύνας, μετὰ τὴν ἐλευδέραν Πωρίδα, ἔ- γώπιον τοῦ Πανελληνίου πρὸς τὴν ἔπιβαλ- λομένην ἐθνυὴν καὶ πατριωτικὴν ἐργασίαν δι ἔργων καὶ πράξεων γεγναίων καὶ εὖ- γενῶν, Ἐπαναλαμβάνομεν διὰ ταῦτα δερμὴν καὶ ζωηράν ἔχκλησιν απρὸς τὰς ἔπὶ τῶν ἐράνων ᾿Ἐπιτροπείας ὅπως μὴ παραλείπω- ονν ἐργοζόμεναι ἐν νατολλήλῳ περιστάσει πρὸς ἐκπλήρωσω τῆς ἀπαραβάτου καὶ ἵε- ρᾶς ὑποχρεώσεως ἣν προδήμως καὶ αὖ- Ῥορμήτως ἀνέλαβον πρὺς ἔπαινον μὲν ἑαυ- τῶν αρὺς τιµὴν δὲ τῶν οἴκείων κοινοτή- των καὶ παντὺς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τῆς Κύπρου. Οἱ κ. κ. Γραμματεῖς τῶν Ἐπιτροπει- ὤν παρακαλοῦνται ὅπως τηρῶσι λεπτοµε- ρῇ πατάλογον τῶν ἔξοφλούντων τὺ Ἱερὺν χρέος αὐτῶν ἵνα ἓν καιρῷ δημασιευῦῶσι τὰ ὀνόματα τούτων, στηλιτευθῶσι δὲ ποο- σηκόντως οἳ ἁδικαιολογήτως ὑστερήσαντες οἵτινες ΄ δὰ εἶνε ἐλάχιστοι, ἐὰν αἳ ἔπιτρο- πεῖαι καταβάλλωσι απᾶσαν πρὸς συλλογὴν τῶν πατριωτικῶν ἐράνων. Ες τοῦτο κυρίως ἔτεινε καὶ τείνει τὸ ἔργον τοῦ Τ[ατριωτικοῦ Ὁμίου, ὅπως ἓἐμ- Ράλῃη εἲς πάντας τὴν συναίσθησιν τοῦ κά- Ῥήκθντος ἵνα λόγῳ καὶ ἔργῳ ἑκδηλῶται ἓν παντὶ καιῷ ἡ ὁλόφνχος καὶ ἔμπράχτος φιλοπατρία. Ἡ ἐκπλήρωσις τοῦ καθήνοντος τούτου δέον γάἁ μὴ αφακαλῶται ἄλλοβεν ἀλλὰ νὰ εἶναι αὐτόματος ἐκδήλωσις δερμῆς γαὶ ᾱ- ,πθνμήτον φιλοπυτρίας, ἕλ- ληνικῆς ἀρετῆς. ο .... Δ ὡς κατ ἔξοχην .. Ἐν Λευκωσίᾳ τῇ ὃ Μαρτίου 1915, Ἐν τοῦ Προεδρείου τοῦ Πατριωτικοῦ Ομέλου. σπορ ος πρι ος - οΤΕΥ ΔΕ ΜΩΠΑΣΣΑΧ ΟΦΟΒΟΣ (Συνέχεια ἓν τοῦ προηγουμένου) 2ΥΡ . , Ἠσηγήδημεν, Ὁ Γέρων ἀπέβεσε τὸ μλκὰ : : ο ὅπαν αρὸς τὸν τν καὶ διέαξε γὰ προσπάθδειαν ἴδι Χ - , . 3. ο. - σ δι γδώοι ον τὸ δωµάτι, µία. ἀωπέσα ἐ- δ) αἱ οἵμρς δὲν ὀνμῤὂνσαν αἩ εἷ- πειδὴ αἱ γυαῖμες δὲν ἐκοηδησω, ε σεν ἀποτόμως « -,Ἰδυυ Κύῑς ἐφ Ὕευσα ὅσ ἄνόρώ- κ” - 3 ... ᾱ α. Γι πι» ποὺ δύο ἐτῶν ἀκριβῶς ἀπ-ψε. Τὸ . - ο -.... ς παρελθὸν ἔτς ἐδῆε καὶ μὲ ἐφώναζε. Τὸν / 3: ὃν σεριµάόνω αι ἅπ ψε. λα) στις μὲ ἔκαμε χὰ χαμογελάσω. Ἴδιὺ. διατί δὲν εἶμεθα ᾖσνχει. .- ’ τι κατήστι» ἐπανέλαβε μὲ τω) ὁ- Τὸν καθησύχασα ὅσεν ἠδυνάμην, εἴτυ- χὴς διότι ἡλύιν νὰ παρευρεδῶ ες τὸ δέ- αμα τοῦ ἀἁπεήτου τοέτυ τεόµευ. «101Υ- Ὅην ἵστορ ας καὶ κατὠρῦδωσα γὰ καδησυχά- σω αγεδὸν ὅλ.υς. Π]λησίο» τοῦ πυρὸς εἷς γέρων σκύλ- σχεδὸν τυφλὸς καὶ µυστακωμµένος, εἲς ς λος, . -- Α ΄ δν ἐξ ἐμετων τῶν σκύλλῶν, οτινες ἑμοιάξουν . ΄ 3 μὲ ἄνδρας τοὺς οποίους γγωοίδυµεν, ἐ- ποιιᾶτο ἠσύχως. . 5 κά Ἔξω ᾗ Ψύελλα ἔμαλετο, ααὶ ὃν ὃχὸς μικροῦ παραδέρευ, εἶδους φεγγ.του, σολή- σω τῆς ὑύρας ἐβλεπω ἐν τῷ μµέσῳ τῶν ἀστραπῶν τὸ δάσες κύιύμενιν ὑπὸ τοῦ ἀγέμου. {Παρ Ῥόμην ὅτι ῥαδὺς τρέµες κατεῖκε τὰς Ίν- ὅλας τὰς ποοσπαθείας µου ᾖαδα- χὰς τῶν ἀνθρώπων τούτων, καὶ ὅταν» ἓ- πανω σἁ ἐμιλῶ ὅλα τὰ ὧτα πρεσεπάδου» Εβαοέδην Ν ές , ο / λ ο τοὺς ἀγοήτους τεύτους φόβευς καὶ ἥτειμα- νὰ ἀκιύουν μακουγνοὺς ἤχους, ζόμαμ. νὰ ἀἆναβο νὰ κειμηλῶ, ὅταν ὁ γέ- οϱων φύλαξ ἔκαμεν ἔξαφγα ἓν μεγάλα πή- ὄημα ἀπὸ τὸ «κάδισιιά τεν, ἠσπασε τὸ τιν” φίλε του μαὶ ἐφώραξεν «δε τεν ἰδεύ τε}, Αϊ γωυμληεῖς εἰς τὴν γων αν τω» κρύπτιυσαι Ν νο ο 4 3 κ. Ἀν τὸν ἀκοίω ». δυὸ γυγαίκες ἔπεσαν τὸ πρισωπόρ τω». ζαὶ οἳ υἱιὲ ἐπανέλα- βον τὰς ἄξ ας των. Πρεσεπάβησα σπάλε γὰ τοὺς καθησνγάσω, ὅταν ὁ κειμώµεγος ο] γη, ο. ᾿ .--- « σκύκλος ἐξύπνησεν ἔξαφγα καὶ ἑψώσας τὴν μεφαλὴν οἴρλααπε τσι ἀἄπαισίως, ἅἆστε μᾶς ἔκαμεν ὅὕλευς »ὰ τρεμιάξωμε». Ὅλων εξ ἐφδαλμοί µας ἑατράφήσαν πρὸς αἰτόν. ὍὉ σκύλλυς υὐρλίαξε στρεφόµενος «πρὸς κάτι ΄ τὸ ἄγγωστεν» τὸ ἄόρατεγ. «7ὸν ται τὸν αἰσφάγεται. Εἶτο παρών Ὅ οφύλαξ ἐφώναξε αἰσθάνε- ο χ ὅταν τὸν ἐφίγευσα» Ἰαὶ αἵ γυναῖκες ἤρχισαν καὶ 5 - Δ Δ .» . 5 - ἐχείαι }ὰ οὐρλιάξειν ὥς ὁ σκύλλος. ᾿Ἠσθάνθην (ἴγυς νὰ μὲ καταλαμβάνγ. μα. ο, ϱ λ ᾽ Ἰπὶ µαν ὥραν ὁ σκύλλες οἳρλαζε χωρθ νά οινῆται. Οἱρλαξεν ὡς ὂν ὄχωνᾳ κἄποιου ὄγε- 3 ” ΄ - σ η ΄ - θω0. Καὶ ἆ φίβος ὅ φωβερὰς φίβος αἱ . .» -- ε. ΄ κά ὦ ἃ « κατελάμβανε. Ὅ φίβες τγες Τὸ γνωρ- ζω, Ἅτο φας Όδεύ τὸ απᾶν. «χλικ ᾿ Ἔμεγναμεν ἁκνήτες, ἀἄπαένεγτες φρι- χώδη ἀποτελέαματα, μὲ τὰ ὧτα πρι ση ὐ- µεα εἷς τὸν ἐλάχιστον ᾖἦχον μαὶ μὲ τὸν Ἠαςδ αν πάλλουσαν. Ὁ οκύλλος ἤθρχισε νὰ -. 3 λ μυ . / ο 2υδὀρ εἶς τὸ δωµά-ε » ὀσφραιμόμιρνος τοὺς ἡ . ᾿ ΄ Β λ ασ. Δ - - τοίχους μαὶ πάγττε οὐσλιάξων. Τὸ ἑῶεν α τὸ μᾶς ἔκαμνε τρελλύς. ότε ὁ χω” αρὺς, ὗστις μὲ ὠδήγησεν, ἐπέπεσεν ἐπὶ τοῖ ἑώου, ἐν µέσῳ παροξυσμοῦ φυβεροῦ τόμου καὶ ἀγοίγων τὴ πρὸς τὸν πε ἔε τὸ ζῶον ἔξω. αμέσως ἐσι 3 ἰ ὑύρα» ἔρρι ώπησε. αἱ ἐιε}αμεν βυδισµένοι εἰς τρο- µακτικωτέραν σιγήν. «φνης ὅλοι µας ἆᾱ- νεπηδήσαµε». Κἄπειος ἐγλυσεροῖσε σελήσίω τοῦ τοίχου πρὸς τὸ δάσες. Κατόπιν ἠλύε αρὸς τὴν δύραν, τὴν ὁποίαν ἕφα γετο ὅτι ΄γγιζε μὲ ἀναπεφάσιστν γχεῖρα. Κατόπωο Α 4 3. λ ς δὲν ἠκούσαμεν τίποτε ἐπὶ δύο λεπτα, ἔπειτα , ο ἐπανῆλδε, πάρτοτε βαδ.ζω» αλήσίο τοῦ τοίχου μαὶ ἕξεε οινὰ τν Ἠύεαν ὡς δά , » ἴκαμνε παιδίον μὲ τοὺς ὄγυχάς του. Ἔπεις : ---- τα ἔξαφνα µία κεφαλὴ ἐφάνη ἐπὶ τῆς δέ- / - ΄ α ο} : Αόυ τοῦ φεγγιτου, μία κεφαλή Λευκή, μὲ -- 9 σ Χ ἐφθαλμοὺς φωτειγοὺς, ὡς τῆς τίρεως. Καὶ ἴς ἦχος ἐδρλδ ὃ ᾿ματὲς της, ἦγχες εἲς ἦχος ἐξῆ]δε τοῦ σεζκατές τῆς, ἦχες ἀδιάμριτες, ψιδυρισμὸς παραντότου. Τύτε τοεμακτικἡ βοὴ ἐξέσπασεν ἓν τῷ 3 .. 3 µαγερεφ. Ὁ γέρω» ἐπυρεβίλησε. Αμέσως ο ἂν λ : δὲ οἳ υἱοὶ ὥρμησαν καὶ ἔχλεισαν τὸν φερ}. τῇ’, Ζᾷᾶς ὁρΗζεμαι ὅτι ἕκ τοῦ κρέτου τῆς ἐ Ὄ ΄σεως ἠσδάνθεν τιιαύτην ἆγω» κπυρσοκρετίσεως ᾖσδάνδη» τιιαύτην ἂν : ναν ες τὴν καρὸ αι, ες τὴν φψυχὶν, οεἲς ὅλεν τὸ σῶμα, ἆστε ἔλγευ δεν ἔλειστοῦ ὁ- .- µεγαμεν μµέχοι τῆς ποωίας, κ δυνάμενοι Γ 4 ” ΄ - µου» ἔταμες γὰ ἀποθάνω ἕκ φόβου. νὰ κιγηθδῶειεν ἢ νὰ ἀρθρώσωμεν» λέξυ’. 1 3 - .”.. ͵ Δ ΄ ἀὲν ὄπεφας σαμεν τὰ ἀγοίξωμεν τὶῃ δύ- ρα» παρὰ 2 ὅταν ἑξημιέρωσε. Παρὰ τὸν τεῖκεν σπᾖησίον τῆς {ύρος ὁ γηυραλέες σκέλλες ἔπειτο μὲ τὸ .ποέσωπων “ Ἀ Α - ς νά σπασμένο» ἀπὺ µαν σφαῖραν. Ὁ ἄνδρω- πες μὲ τὸ ἑλιμαμένεν ποέσωπεν ἐσιώπησε, ς κ κατόπιν δὲ πρεσέθεσε : Πὴν χύχτα ἔκενὴν ἐντούτοις δὲν διέτρε- χεν κανένα »Ἰδυγεν. ᾽άλλάὰ δά ἐποοτίμων νὰ ἀντιμετωπίσω ὅλους τοῖς προγευμµένους μύγες πακώ µὲ21ῤ' τὴν στι τῆς ». ΄ ἐκπυρσαι κριτήσεως ἐπὶ τῆς τοιγωτῆς κερα- αῆς τοῦ Φε του / ἠΠετάφρασις Π. 8. Σ, Τέλος. ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ τοῦ μοναδικοῦ πειητοῦ µας Η. Βασ. Μιχαηλέδη πωΛοῦνγ- ται εἰς τὸ καπνοπωλεῖον τοῦ κ. Σ. Λόκη. ο ΕΙΣ ΤΟ ΦΑΡΛΓΑΚΕΙΟΝ τοῦ παρ ἡμῖν νε Γεωρ}. Μπόνη ἔφθασαν ἐσχάτως ὡραιότατα μυρωδικὰ καὶ κολώνιαι τοῦ παγκοσμίου φήμης ἐργαστασίου ΑΟΚΤΠΔΟΝ, Επίσης καὶ νγωπεότατα φάρµμαλα τῶν Μαλυτέρων ἐργοστασέῶν τῆς Φῤρώστης, Σπεύσατε ὅλοι νὰ πρεμηδευθῆτε. πας ολλ Έσποο -ν- τΥΏοιΣ σ. ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΟΥ

Title Subject Page
Η ΣΥΓΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ 1p
Η ΠΟΙΗΣΙΣ ΕΝ ΚΥΠΡΩ 1-2p
ΕΓΧΩΡΙΑ 3p
Ο ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΞΕΝΩΝ 3p
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ 3p
ΜΙΚΡΑ- ΜΙΚΡΑ 3p
ΕΞ ΟΣΩΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ 3p
ΥΠΕΡ ΤΗΣ Α' ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΠΥΡΟΒΟΛΑΡΧΙΑΣ 3-4p