Back

ΤΑ ΝΕΑ, 1912-03-28

ΚΑΡΟΛΟΣ ΔΙΚΕΝΟ ϱ ΘΛΝΛΤΟΣ Τά ΜΕΘΥΣΟΧ (ΔΙΗΓΗ ΜΑ) (Ἐκ τοῦ καλλίστου σπεριοδικοῦ «Ὁ Ἐόσμος» τῆς Σμύρνης, ὅπερ κατατάσσε- ται ἁληθῶς μεταξὺ τῶν ἐκλεκτοτέρων ἑλληνικῶν περιοδωιῶν ἀπό τε καλλιτε- χγικῆς καὶ φιλολογικῆς ἀπόψεως παρα- Ίαμβάνομεν τὸ ἑπόμενον διήγημα, τὸ ό- ποῖον εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι δὰ συναρπάσῃ καὶ συγκινήσῃ τοὺς ἀναγνώστας µας. Τὸ παρὸν διήγηµα προϊὸν τοῦ μεγάλου τῆς ᾽Αγγλίας μυδιστοριογράφου Καρό λου Δίκενς, οὗτινος ἑωρτάσθδη ἐσχάτως ἡ ἑκατονταετηρὶς, µετεφράσδη εἲς τὴν 'Ελ- ληνικὴν ὑπὸ συνεργάτου τοῦ «Κόσμου».) ἝἜγας ἄγδρωπις στεκότανε παρὰ τὸ προσκέφαλο ψυχομαχούσης γυναικὸς, ἐἔνφῷ γονατισµένα παιδιὰ κεντὰ στὸ κρεῤῥάτι ἀγε- στεναγαούς μ΄γνυο) μὲ τοὺς απιγμένευς πρεσευχάς. Τὸ δωμάτιο ἦτο των ἀθώας ἐπιπλωμένο πτωχὰ, ἀρκετὴ δὲ ἧτανε μιὰ ματιὰ ἐπὶ τοῦ στυγγοῦ καὶ μµελανεῦ ἀθλίου ὄντος τὸ ὁποῖων δὲν εἶχε πειὰ παρὰ μιὰ ἀδύνατη λάμψι ζωῆς, γιὰ τὰ καταλάβῃ καγεὶς µέχοι ποίου βαδιιωῦ τὰ βάσανα, αἱ στερήσεις, αἳ ἀγωνιαι εἶχαν βασανίσει τὴν καρδιά της σὲ μαμρὰ καὶ βαρειὰ χρόγια. Μιὰ ἄλλη γυνγαῖκα Ίδη γοφὰ, μὲ βθεμένο Ν ’ 3 Δ ΄ 5 «ξ ο λ τὸ πρόσωπο ἀπὸὺ δάκρυα ὑπεβάσταζε μὲ ι ο ἱ --. τὸν βραχίωά της τὸ κεφάλι τῆς ἑτειμο- μμ... -. κ 3 . θανάτου. ὕτανε ἡ κόρη της Ἰὸ ὀγωχιῶν ὅμως πρόσωπο δὲν ἤτανε ἐστραμμέγο πρὸς αιτὴ, τὰ παγωμένα καὶ τρέµωτα χέρια δὲν ἔσφωγαν τὰ δικά της τὸν ἄγδρα της ἑπάνω τευ πρεσεκολ- ζητοῦσε ἤ ἅμοιρη, λῶντο τὰ μάτια της τὰ ἔτειμα νὰ κλεισδοῦ» 9 ΐ ’ ή κ ) ς 3 κ Χ ή) λ -ᾱἱ νιὰ πάντα καὶ ὁ ἀγὴρ ἐχαμήλωε τὸ κὲ- φάλι ὑπὸ τὸ βλέμμα αἲτόὀ. Τὰ ροῦχάτου ἓν ἀταξίαᾳ, ἀκάδαρτα ἀπεριποίητα, τὸ πρέ- σωπο ἀναμμένο, τὰ μάτια βαοειὰ γεμάτα σ Α 9, ον » ᾽ κ αἷμα. Τὸ» ἔσυραν ἀπὸ ὄργιο» γιὰ νά πα- ρευρεθῇ εἷς τὸ ἠυπητερὸ τέλος ἔκεγῆς ποῦ ἔφερε τὸ ὄνομά του. ἡὰ λάμπα ὄκεπα- σµένη μὲ χαρτὶ κοντὰ στὸ κρεββάτι ἔθρι- γνε ξεῥαμιένο φῶς ἐπὶ τῶν παρευθισκυ- Λοιπὸν τοῦ δωματίου µένων, ἀφίνουσα τὸ σὲ βαρὺ καὶ βαδὺ σµοτάδι. Ἰκτὸς τοῦ σπιτιοῦ βασᾖλευε ἡ σιωπὴ τῆς κύχτας καὶ ἡ ἀκιησα τοῦ ὑδαγάτου ἔκυρτευε τὸ δωμάτιο. Εῖὶς τὸ σκέπασµα τῆς γωγνιᾶς κοεµύταγε ἕνα ρωλέγι' τὸ τὶκ-τὰμ ἤτανε ὁ μόγος κ(ό- τος ποῦ διέκοπτε τὴν ἀπολυτηῃ }αλήνη, τὴν ἐπσημη καὶ ὅλοι ὅσει ἦσαν ἐκεῖ επεῦιστες αὐτὸν τὸν πέγδιαεν ἴχιν ὑγτώθιίζαν ὅτι ἢ ὥρα δὶν θὰ περνοῦσε γωςὶς ὁ δεατης νὰ σημειώσῃ τὴν στι μὴ πι.ῦ ἡ ψυγὴ δὰ φτε- θούγιζΕίννννν Τέλος τὰ δάκτυλα τῆς ρυχομαχιύσης λύδηκαν καὶ τὰ μάτια τής ποῦ ἀνεπαύον- το ἁπάγω στὰ παιδιὰ ἀγέβηκαν στὸν πατέ- ΤΑ ΝΕΑ ρα. Πρισεπάβησε Κἁαταως τὰ (ελήσῃ καὶ ἑαγάπεσε πσω στὸ απθεσχέφαλο' ἔπετα ἕ- µειε τίσο ᾖσυχη τόσυ ἤθεμος ποῦ φ'αινι- τανε βευτηγέγῃ στὸν ὅπνο. ᾿Ἔσκυψαν ᾱ- πάγου τη», τὴ» φώναξαν μὲ τόνομά της, πρῶτα σιγὰ σιγὰ ππτα δυγατώτερα μὲ κραυγὲς, μὲ τ.νο τῆς ἀπελπισ-ας. Ὑὲν ὃἓ- ᾿Πέλησαν }ὰ μά- λαβαν καμμα ἀπάντησι. ουν ἂν ἀνάσασμε δὲν ἄκουσα, Ἠαμμα πνοή. ᾿Ηδέλησαν νὰ βεβαιωδεῖν ἂν ἤ καυ- παλκιὸς δὲν ἓἐ- Ἡ καρδιὰ τανε σπασιιεγνή καὶ αἰτὴ πεύαμένη » «... διά τῆς κτυποῦσε κανένας τάραξε τὰ ἐπιτεδέντα δάµτυλα. Ὁ αύξυγες σωριάστηκε σὲ μιὰ καρέκλα κω- . . / χα 3 / ν .) τὰ στὸ κρεββάτι καὶ ἐκτύπησε τὸ φλέγ , ' , , ερ µέτωπον μὲ τὰ σπασµέγα χέρια τευ. Τὸ βλέμμα του ἐπλαγήδη κατὰ σειρὀ’ ἀπὸ τεῦ ἑνὸς εἲς τὸν ἄλλον ἐκ τῶν παρευρισκέµέ- δα “4 λ ΄ / γων ἀλλ ὅταν τὰ . δακουσμέγα μάτια τ.ὺ συντησαν τὰ µάτια τῆς κέρης τευ ἆγε- ἃ τ. ώς ας ο. φ, το γιασε. λατέγα Λέο παρήμορας σεν χουσε, Κανένα κίνημα εἰσπλαχγ-ας δὲν τὸν 3) ϱ,. κ .”, Ἂ. 3 3. . . ἐξήτησε. Όλοι ἔφευγαν μακρυὰ ἅπ' αἰτὸν τὸν ἀπέφευγαν. ]καὶ ὅταν» τέλος. ἐγκατέλειψε τὸ δωμάτιο, τρικλίζων, παγεὶς δὲν ἐσκέφδη Ν , Ν Δ σ α” τὰ τὸν συγκατήσῃ, νά τὸν ἀπολουδήσῃ, ἁ τοῦ ἀπευδύνῃ Λλέξιν παθήγοθον.ινι. Τὰ γούγια παρῆλύαν' τὰ τέσσερα παι- διὰ π.ῦ ἄφῆκε ἡ γυναῖκα του μεγάλωσαν καὶ µετ᾽ ὀλγων δὲν ἦσαν πειὰ παιδιά. ὍὉ πατέρας, αἰτὸς ἔμεινε ὅτι ἤτανε καὶ πρίν΄ πάντα πειὸ πτωγὺς, πειὸ βρωμερὸς, πειὸ 3 5 , / « ἆπασις καὶ πάντα µέδυσος, μὲ ριζωμένο ΔΝ ΄ τὸ πάδος, σι λλοῦ ον ὑς δρόμιει- : αμ ϕ χωῦν στοὺς δρόµοις μόνη ἡ νρη ὕμεαιε μαζύ του, ἆλλ᾽ πρὸ ες» Ν α παιοια του πςο ὧ ἁἀδιόρθώωτος. Ν « . ΄ τὸν εἶχαν ἐγκαταλείψει γιὰ γὰ τρέ- εἰργάζετο σκληρὰ καὶ δὲν ἔμειε βοισιὰ, ἢ κτύπημα ποῦ δὲν εετεγει- οσῦη γιὰ νὰ τὴ» ἀναγκάσῃ νὰ τεῦ πάρῃ πιωτὸ ἢ γιὰ γὰ τοῦ δώσῃ χρήματα πι ῦ ξώδενε στὴν ταβέρνα. [ Ἔπεται συγέμεια]. σα αοώκ άσπρος μότο νο στ ΠΟΙΚΙΛΑ. 'Ο Μωάμεδὃ. μέγας προφήτης τοῦ με ” ἦτο τεσσαρακοντού- κατὰ πρῶτον ἀγέλαβε νὰ δια- δώσῃ τὴν νέαν 3). Ἅν πος εὔθυμος ἀξιέραστος πάθη µόνον τὸν Ὁ Μωάμεὺ ὁ μωαμεθανικοῦ κόσμου, της, ὅταν Ὀρησχείαν. Ἠτο ἄνῦδρῳ- καὶ λιτός. Δύο νατεκυρίευον καὶ τὰ ὁ- ποῖα δὲν ἠδύνατο νὰ ἀποκρύφῃ' τὸ τῶν γυναικῶν καὶ τῶν σπανιωτέρων καὶ πολι- τιµοτέρων «Αὐτὰ τὰ δύο πράγµατα---ἔλεγε---μοῦ ἐμπνέουν καλλίτερα αἰσθήματα, καὶ μὲ προδιαθέτουν εἲς τὴν προς ευχήν». μυρωδικῶν. Ἵνεκα τῶν Ὀεαρέστων αὐτῶν λόγων ὁ ΜωάμεΏβ διετήρει εἷς τὸν του. δῴδεκα γνναικωνίτην γυναῖκας καὶ πολλὰς δούλας, Ἡ τοιαύτη του. διαγώνἡ ᾖτο χότα(ανὴς παραβίασις τῆς διδωκῆς του. διὰ τῆς ὁππίας ὥριζεν εἰς τέσσαρας τὸν ἀριθμὸν τῶν γυ- γαικῶν ἑκάστου πιστοῦ μωαμεῦανοῦ. 411” ὃ Μωάμεδ διεφύκαξε δι ἑαυτὸν µόνον τὸ δικαίωµα τῆς παραβιάσεως. “Ὁ- παῖς ᾖσθάνετο καὶ αὐτὸς τὰς ὑποχρεώσεις ς φιλίως ἤδελε καὶ οἱ (ίλοι. του ἔπίσης νά τή Ε συγεπεῖς, ἧτο ἀδυσώπητος δὲ πρὸς τοὺς ἐχθρούς του. Ῥὸ ὕδωρ εἷς τὸ ὁποῖον ἐλούετο, οἵ απιστοὶ τὸ ἔπιναν ἁπ]ήστως καὶ γεφαλῆς , : ἡ ρο . ὅταν ἔκουρείετο τὰς τρίχας τῆς του τὰς ἐφύλαττον. Ὁμιλῶν περὶ τῆς γεν- ς . γαιοδωρίας του εἷς εἰδωλολάτρης ἔλεγεν ὅτι ἀπὸ τοὺς Καίσαρας τῆς Κωνπόχεως α. νᾶκα ιροή ος ..« : ναὶ τὸν Χοσρόην τῆς Περσίας ὁ περισσο- τερος γενναιόδωρος εἶνε ὁ Μωάμεῦ προς τοὺς ὑπηρέτας του. Πέσες σῖτος παράγεται. Ἡ ὁλικὴ παραγωγὴ τοῦ σίτου ἀνέρχεται σήμερον εἷς τὸ μέγα ποσὸν τῶν 1190 ἕ- ἑκατολίτρων. Γὴν απρώτην Ὀέσιν κα: Πολιτεῖαι, κατομ. τέχουσιν αἳ γουσαι ἐτησίως 250 ἕκατομ. ἑκατόλιτρα. ἩἾ Ἠνωμέναι παρά- Ῥωσσία παράγει 300 ἡ Γολλία 190 ἕκατ. ἑκατομ. ἑκατόλ. ιτρᾶ, ἑκατόλιτοα. αἳ ᾿Αγ- γλωκαὶ Ἰνδίαι 114. ἕκατομ. ἑκατόλαρα ἡ Ἀλογεντινὴ 69 ἔκατ. ἑκατό.. ἡ Οὐγγαρία ὦθ ἕκατ. ἕκατολ. κτλ. Ὁ οἵτος εὐδοχιμεῖ νΝ 5 έλα Δ 3 .. Δ ’ 3 -- σχεδὸν εἷς ὅλα τὰ Ἐθρωπαϊμά κράτη, αφοῦ ὑπάοχει καὶ εἷς τὴν Σουηξίαν καὶ τὴν Ἀορ- βηγίαν, περισσότερον ὅμως εἲς τὰ περὶ την Μεσόγειον κείµενα Ἡ Ελλὰς ἑτησίως παράγει περὶ τὰ ὃ ο Ῥ 1 ἕκατ. ἑκατόλιτρα είτου γαὶ εἰσάγει ἔκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ 150 ἕκατομ. δύνατο δι ἐπιστημονικῆς καλλιεργείας νά 3 » ας - 3 ὀκάδας, ἐνῷ ἡ- παραγάγῃ πολὺ περισσότερα, τοὐλάχιστον νὰ ἔξαρκῃ εἰς τὴν ἰδίαν τῆς κατανάλωσιν. Τὴν μµεγαλειτέραν. ποσότητα σίτου εἷ- σάγει ἡ ἐπίσης δὲ καὶ ἡ Γερμανία δ00 ἕκ. φορ. Ὁ Γόλλος γαταναλίσκει ἐτησίως 250 χύνι- όγραµµα λευκοῦ ἄρτου, ὁ Βούλγαρος ἐπί- σης 200, ὁὃ Ῥέλγος 9050, ὁ αγγλος 110, ὃ ᾽Αμερικανὸς (τῶν Ἡν. Πολ.) 150, ὁ Τεο- μανὸὺς 80 καὶ ὃ Ῥῶσσος 68 χικιόγοαµµα. Αγγλία ἀξίας 988 ἔχατ. φοάνγχων, } Ζ νο Ξ / ΧΡΥΣΑ ΛΟΓΙΑ Ἐν φαῦλῃ πολιτεί ὺς ἀχοή ς ὡς 'ν φαὐλῃ πολιτείᾳ τοὺς ἀχρήστους ὡς γρηστοὺς ἔχουσιν. (Ν. Σαρίπολος). - κ ΜΗ Ὀεώρει τὸν οἶνον, ὅτι κοχκινίζει, ὅτι δίδει τὸ χρῶμα αὐτοῦ εἲς τὸ αποτήριον, ὅτι παναβαίνει εὐαρέστως. Ἐν τῷ τέλει αὐτοῦ δάχνει ὡς ὄφις καὶ πεντρόνει ὡς βασιλίσχκος. (Σολομών) ΑΓΓΕΛΙΑ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ. τοῦ µμοναδικοῦ ποιητοῦ µας κ. Βασ. Μιχαηλίδη πωλοῦν- ται εἰς τὸ καπνοπωλεῖον τοῦ κ. Σ. Νίκη. Μον του το πσημά τών ΟΥ το νο ἳ Κι εν) πο αν ο ο. ὑπραφ, κ 1, » , ετα, εητιοισατεὶ ) ἕνα ς ἄν εκ ο ἔιαν,, διᾶ ) ο: ὰ . θπ1, ον ὃν δν με Υό, τώμωτηό ας, πα στώχενσον π Αρμοσοῦ ες τη 14 ΗΝΙ ΡΕ. ης αἰπμα παπι ᾶς ρ Αλάς ὡς ἁνάπετε ϱ πα ἀλλ» τοῦ επ οὔασσμεν ὸ ξ- ΣΥ ο ωωὸ ον ς σα πια σον, -- ταις άρα ΕΕ πας ἵα εν οσνν τα 38- ασε ως τα, τὰ οποία ὁ Τόπός ὅπωσος ν τα ἔπισι φοῦκ, ο. εις ἡν ἄωι ὃ ὃς ατάσαμ. σαι πε οι τς Ὅ . πόρος αάσης λευκρφῦ» ο ἡ ὦ ς αλενςς ὁ. Ὀκοδόφα νο πι -----ὸ-ὸ-- ἳ ο ο καταλ». μας τι σος π τρ ΤΟ πε παπα, (ὀρύοντα χωρα. Τραπρία ' ν Ἆαι ας ὁπ ἵα ταν Αρη - ίδι απι τ Ῥυν ταις ... μείον τι ή Ἡ η ο Αλ ησίως, τρξηφ κ παυομύτων. Πως ς δὲ πι παπσγε ν αρο- ἴαρον σε στο ον τν . υυυ--. -- ΗΝ σνρπει μάφν ἵ μό. ες Ἡ δν νὰ πμ αροῦσαν όψη, . Πε ἒν τομ Ν μβοφλίφη σλὴς ἕ . ος ἔχριαν | Β ετέοςς τη, .-. . - ίσσει ματή α. ἑλτον οτι τὰ χά. δὲ πάν ος τάᾷσα ας ΟΗ το ων απο τ, η ας Εἰδωτᾳ η ο μα σμι, Πάδηεν]ν ν ἷν ὑγάρ]η οσΙ ὀμωρρ ον καὶ τηποχι ἂ ν ον ἄν ὃν μμ., μνὰνα ε τες ΝεΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΕΚΑΙΔΟΜΕΝΗ ἂἱΣ της ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Λεμεσὺς τῇ 165)258 Μαρτίου 19132 Διευθυντὴς καὶ ᾿ Εκδότης ΕΥΣ. Σ. ΧΟΥΡΜΟΣΙΙΟΣ Έτος Ίον -- Αρ. 10 ᾿Απὸ τῆς παρελθούσης Τρίτης οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ τόπου κατέλαβον τὰς Ὀέσεις των περὶ τὴν απρασίνην τράπεζαν τοῦ πυπριακοῦ κοινοβουλίου. Καθ ἦν στιγμὴν γράφομεν τὰς γραμμὰς ταύτας ἀγνοοῦμεν τί ἐλέχθη καὶ τί ἐπράχθη, δὲν εἶναι δύσκολον ὅμως νὰ αροΐδωμεν, χωρὶς πρὸς τοῦ- το νὰ ἔχωμεν µαντικήν τινα δύναμιν, τί καὶ πάλιν ἐξηνέχθη ἀπὸ τοῦ στό- µατος τοῦ ᾿Ανωτάτου τῆς Νήσου ᾿Αρ- λοντος, προσφωνοῦντος τοὺς “Ελληνας γαὶ Τούρκους ἀντιπροσώπους τοῦ τόπου. Καὶ εἴμεῦδα βέβαιοι, ὅτι ἐτονίσθη- σαν καὶ πάλιν ὑπὸ τοῦ Μεγ. ΄Αρµο- στοῦ τὰ ἀγαθὰ τῆς ᾽Αγγλικῆς διοι- κήσεως ἐν Κύπρῳ καὶ ὅτι ἡ Κυβέρ- γῆσις πολλὰ ἔγει....κατὰ νοῦν νὰ ἔπι- τελέσῃ διὰ τὴν πρόοδον καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου, τὺν ὁποῖον ἀνέλαβε νὰ διοιμήσῃ ἀπὸ τριάκοντα ἤδη καὶ τεσσά- θων ἐτῶν. Καὶ ἀφοῦ διεβεβαίωσε τοὺς ἀντι- προσώπους τοῦ τόπου ὁ ᾿Ανώτατος Αρχων, ὅτι δὰ ἐργασΏῶῃ ἑνδιαφερόν- τως ὑπὲρ τῆς προαγωγῆς τῶν συµ- φερόντων τῆς Νήσου καὶ ὅτι δὰ µε- ριμνήσῃ ὑπὲρ τῶν διαφόρων καὶ πολ- λαπλῶν αὐτῆς ἀναγκῶν, δὲν δὰ πα- ρέλειψε βεβαίως κατόπιν νὰ ἐπικαλε- σῦῄῃ...πα τὴν ἀρωγὴν τῆς αἱρετῆς ἀντιπροσωπείας (ὤὢ, εἰρωνεία!) απρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ κυβερνητικοῦ απρο- γοάµµατος χαὶ ἐνίσγυσιν εἰς τὸ πο- λύμοχθον τῆς διοικήσεως ἔργου. Κλείε ἡ προσφώνησις, ὁ ΄Αρµμο- στὴς ἀπέργεται, οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ τόπου ἐκλέγουν μεταξύ των τὴν συν- ταχτικὴν ἐπιτοοπείαν τῆς ἀντιπροσᾳῶώ- νήσεως καὶ... πίπτει ἡ αὐλαία Μαζὶ μὲ αὐτὴν τελειόγει βέβαια ἡ πρώτη πρᾶξις τῆς παιζομένης ἐτῶν τώρα εἰς βάρος τοῦ ἕλ- 9 καὶ ἀπὸ ληνικοῦ πληῦισμοῦ τῆς Νήσου συν- ταγµατικῆς κωμµφδίας ὪἨδη προκύπτει τὸ ἐρώτημα Θὰ συνεχίσωµεν ἡμεῖς ἄρά γε τὴν κωµῳ- δίαν , τῶν περιστάσεων ἀποφέσεις ΗἩ ὑδὰ προβῶμεν εἷς ἀνταξίας ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ Αποτου ΑΜΒΩΝΟΣ ΟΙΚΙΑΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΣ Ἐν τῇ καθόλου οἰπιακῇ οἴκονομίᾳ πε- ρὐαμβάνεται καὶ ἡ διοίκησις καὶ ἡ τάξις. Άνευ τάξεως καὶ ἁρμονίας ὄχι µόνον . δ 9 Ἡ. κ ΄΄ » 3 πρόοδος, ἆλλ᾽ οὐδὲ συντήρησις τῶν ὄντων δύναται νὰ ὑπάρξῃ. Ἐὰν ἢ πορεία ἑκά- στου τῶν οὐρανίων σωμάτων δὲν ἠἦτο προ- διαγεγραμµένη καὶ ὥὠρισμένη τὸ πᾶν συγ- , ω. 3 κ α . κρουόµενον ἓν ἁκαρεὶ ἤθελεν ἀπολεσθῃ. Ὁ Σωτὴρ ἡμῶν λέγει ὅτι «πᾶσα πό- λις ἢ οἶπία ἑαυτὴην οὗ στερουµένη δηλονότι πᾶσα πόλις Ἠ οἰκία ἐσωτερικῆς διοικήσεως καὶ τάξεως, καὶ συνεπῶς μὴ ἔχουσα εἰρηνικὴν συµβίωσιν καὶ ἑνότητα διαλύεται καὶ κα- ταστρέφεται, μερισθεῖσα καθ σταθήσεται», Ἡ ἐξωτερικὴ τάξις ἓν τῇ κοινωνίᾳ ἕ- ξαρτᾶται ἐκ τῆς ἐσωτερικῆς τάξεως τοῦ οἴκου, τοῦ ὁποίου ἡ ἐσωτερικὴ διοίκησις εἶνε ἔργον μαὶ καθῆκον τῆς οἰκοδεσποίνης. Ἡ διοίκησις καὶ τάξις εἶνε διττὴ ἐπὶ προ- σώπων καὶ πραγμάτων, ὅπως καὶ ὅ ἄν- ὕρώπος εἶνε διττός, πνευματικός. Πρὺς καλὴν διευθέτησιν τῶν διαφόρων ἀντικειμένων τοῦ οἴκου ἀπαιτεῖται καλλι- τεχνικὸν, φιλόκαλον καὶ καλαισθητικὸν πνεῦ- μα. Ἡ «φιλοκαλία δὲν πρέπει νὰ συγχέη- ται μὲ τὴν φιλοκαλλωπιστικὴν πολυτέλειαν, ἥτις εἶνε λίαν ἐφάμαρτος, διότι τὸ φιλό- παλον αἴσθημα ὡς ἐκδήλωσις ψυχικῆς εὖ- γενείας εἶνε σπουδαία ἀρετὴ καὶ ἐκδηλοῦ- ται ἓν παντὶ, ἤτοι καὶ ἐν τῇ καθαρότητι τοῦ οἴκοι, ἐν τῇ καθαρότητι καὶ τῇ χοµ- ὡς σωματικὸς καὶ ψότητι τῶν ἔνδυμάτων τῶν τέκνων καὶ αὖ- τοῦ τοῦ ἠπηρετικοῦ απροσο πικοῦ, ἐὰν ἔχω- μεν τοιοῦτον ἐκδηλοῦται ἡ «φιλοκαλία ὦ- σαύτως ἐν τῇ παραμεθίσει τῶν ἀκόμψων ἀντιγειμένων, τῶν δυσαρέστων εἷς τὴν.κα- λαισθητικότητα, ἔἐπίσης ἓν τῇ «φιλοκάλῳ τοποθετήσει τῶν ἓν τῷ οἴκῳ γαὶ ὅπου ἀλλαχοῦ εἶνε δυνατὸν νὰ ἐκδηλωῦῇ. Μὴ εἴπῃ τις τὴν πρόφασιν τῶν ἆκα- λαισθήτων καὶ ὀκνηρῶν καὶ ἁκαταστάτων, ὅτι ἵνα συντελεσθδῃ ἡ κοµψότης καὶ ἵκα- γοποιηθδῇ ἡ καλαισθησία δὰ Ὀιχδῶσι τὰ οἰκονομικὰ καὶ ὅτι ὅταν ταῦτα δὲν ἔπαρ- χῶσι δὲν εἶνε ταῦτα δυνατὰ, διότι πρόκει- ται µόνον περὶ τοῦ δυνατοῦ, εἶνε δὲ ὃν- νατὸν κάδε οἰκιακὴ κατάοτασις νὰ κοσμῆ- ται μὲ τὴν σχετικὴν φιλοκαλίαν της. ᾿Ἡ µήπως δὲν :βλέπομεν ατωχικοὺς οἰκίσκους ὡς νύμφας ἑστολισμένους ἓν ἀντιθέσει πρὸς εὐπορωτέρους, τῶν ὁποίων ἡ γενική ἅκα» ταστασία ὁμοιάζει πρὸς ἀκτέγιστον κόμην, τοῦ ὅπερ συμβαίνει ἐκεῖ μᾶλλον ἔνθα ἐπιστεύῦη ἀνοήτως, ὕτι ἡ δέσις τῆς Υὲ- ναικὸς εἶνε ἐχτὸς τοῦ οἴκου καὶ ὅτι ἡ ἐ- σωτερικὴ μέριμνα τοῦ οἴκου εἶνε ταπεινὴ ἐνασχόλησις. - Χάριν τῆς καλῆς διοικήσεως καὶ τῆς τάξεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ οἴκου ἅπαι- τεῖται νὰ ἔχῃ ἡ οἴκοδέσποινα πρῶτον ὀξύ- τητα γοητικὴν, ὕπως ἐκλέγῃ τὰ πατάλληλα διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ οἴκου πρόσώπα, δεύτερον νὰ ἔχῃ διακριτικὸν ανεῦμα καὶ διοικητιιὸν χάρισμα, ὅπως διευθύνῃ καλῶς τὸ προσωπικὸν καὶ νὰ ἔχῃ ψυχικὴν εὐγέ- γειαν καὶ ἠδικὰς καὶ ὑρησκευτικὰς γνώ- σεις καὶ ἐπιμέλειαν, ὅπως συμπληροῖ Ψυ- χικῶς καὶ ἠδοπλάττῃ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα ἔκ τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται καὶ µέρος τῶν ὑλικῶν µας συμφερόντων, μάλιστα δὲ τὰ τέκνα µας ψυχικῶς καὶ σωματικῶς. Σήμερον κατὰ τὸ πλεῖστον αἱ σχέσεις τῶν προϊσταμένων ἓν γένει καὶ τῶν ὄφι- σταµένων, δὲν εἶνε ὁμαλαὶ, διότι οἳἵ μὲν κύριοι φέρονται ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἆλαξονι κῶς, οἳ δὲ ὑπάλληλοι ἐν γένει ἁμφοτέρων τῶν φύλων φέρονται δυσπίστως οἳ πολλοὶ καὶ ἄνευ ἠθδικοῦ ἐνδιαφέροντος. Κατὰ ταῦτα ἢἤ τάξις ἐν τῇ διοικήσει τοῦ οἴκου ἐξαρτἄται ἓκ τῆς τάξεως τῶν σκέψεων καὶ τῶν αἰσθημάτων τῆς οἴκοδε- ΤΑ ΝΕΑ “ΤΑ ΝΕΙΑ,, ᾿Εφημερὶς πολιτικὴ καὶ κοινων:κὴ 3 4: Δ -- ς Ἐκδιδομένη δὶς τῆς ἑβδομάδος τα Ἀννόδρομὴ Ὡτησία : Διὸὰ τὴν πόλιν µας. ν ν ν σελ. ἃ Διὰ τὰς ἄλλας πόλεις καὶ γωρία σελ, 19 λιὰ τὸ Εξωτερικός. ν ον ων ὃὸ. 19 ΕΠΙΚΒΙΡΕΒ Ν ΕΝΑ ΓΕΞΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ 'Ἐγένετο σπροχθὲς, ὥραν 3 µ. µ. ἡ τυπιµὴ ἔναρξις τῶν ἐεγασιῶν τῆς νέας Νομοῦδετικῆς περιόδου. :Ο Μέγας Αρμοστὴς προσελθὼν ἐν µεγάλῃ στοΛλῇ ἐξεφώνησεν ὀνώστιον πάχ- των τῶν ἀντιπροσώσων τοῦ τόπου τὸν Γ , 5 στ 4 ο. ἐναρκτήριον Λόγον, ἐν ᾧ παρὰ πᾶσαν προσδοκίαν οὐδὲν τῶν «φλεγόγτων τοῦ ζητημάτων ἔθιξε, τοῦὺ᾽ ὅπερ προὐμάλεσο γενικὴν ὁυσφορίαν καὶ κα- τάπληξιν. τόπου άς σερὺς τὰ Ἰνωστὰ ἔγγραφα τῆς ἑλληνικῆς ἀττιπρεσωπείας ὁ μέγας 'Αρ- µοστὴς ἐδήλωσεν, ὅτε ὅλη ἡ σχετωὴ ἆλ- {ηλογραφία εὑρέσμιται ἀκόμη ἑἐνώπιον τοῦ ἐπὶ τῶν ᾽Αποικιῶν Ὑπουργοῦ ὑσιὸ µελέτην καὶ ὅτι ἑπομένως οὐδὲν εἶνε εἰς Βέσιν ἡ Αὐτοῦ ᾿Εξοχότης νὰ διακοινώ- ση σχετικόν. Ὑποδέτομεν, ὅτι διὰ τῆς δηλώσεως ΜΜ. Αρμοστὴς ἠδέλησε νὰ προλάβῃ ἐνδεχομένην ἀποχώρησιν τῶν ἑλλήνων βουλευτῶν καὶ διακοπὴν συγε- πῶς τῶν ἑργασιῶν τῆς βουλῆς. ταύτης ὃὁ Ο τόπος ἓν τούτοις ἀναμένει ἄνυπο- µόνως τὴν ὁριστικὴν ἀἁπάντησιν τοῦ Ὕ- πουργοῦ, ᾗἥτις ἐλπέξομεν, ὅτι δὲν δὰ βραδύνῃ. 0 ΘΡΙΑΝΒΟΣ τοῦ ΒΕΝΙΙΕΛΟΥ Ἠετ΄ εὐροσύνης ἀληδοῖῦς ὁ ὑπόδουλος Ἵλληνισμὸς ἐδέχδη. τὸ χαρμόσυνον ἄνγελ- μα τῆς πανη ορικῆς ἀναδείξεως τοῦ Βενι- ζελικοῦ. κόμματος ἓκ τῶν τελευταίων ἓν Ελλάδι βουλευτινῶν ἐκλογῶν. Καὶ ἡμεῖς ἐδῶ μετὰ παλμῶν πάντοτε παοακολουἡοῦγ- τες τὴν συντελουμένην γενικὴν ἀνόρθωσιν τῆς ἐλευθέρας. Νητρὺς ὑπὸ τὴν πεφωτι- σμένην διοίκησιν τοῦ. ἐκ Ἰκρήτης πολιτει- τοῦ, ἰδιαιτέραν αἰσθανόμεδα χαρὰν. διὰ τὸ γέον. ράπισμα, ὕπερ κατηνέχδη καὶ πάλιν ὑπὸ τοῦ. ἀνανήψαντος πλέον Ἑλληνικοῦ λα- δ κατὰ τῆς τέως φαυλοκρατίας γαὶ συνα]- Ἰαγῆς πρὸς εὐόδωσιν τῆς ἐθνοσωτηοίου πολιτικῆς τοῦ. Βενιζέλου, ἐπὶ τὸν ὁποῖον ς ερ. . : - , σύμπας ὁ Ελληνιαμὸς στρέφει ἥξη παοι γορα, ἀλλὰ καὶ ἔμπλεα ἐλπίδων βλέμματα διὰ τὸ μέλλον τῆς Ἑλληνικῆς 11α- τρίδος | του Ἡ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΙΙΠΕΘΠΕΙΑ --- ἔκλς- γῆς τῆς διτηγορικῆς Ἐπιτροπείας ἐν σύνε- λεύσει τοῦ παρ ἡμῖν δικηγορικοῦ σώματος ἄπει αασίσθη κατὰ πλειονοψηφίαν καὶ ἄπε- στάλη αρὸς τὸν ἔντιμον ᾿Αραδικαστὴν ἔγγρα- φον, ἓν ὦ διετυποῦτο ἡ γνώµη τῶν δικη γόρων τῆς πόλεώς µας ὅπως αἳ τοιαῦται ἐπιτροπεῖαι. προικισθοῦν μὲ εὐρήτερον χα- ρακτῆρα καὶ περισσότερα δικαιώµατα πρὸς τὸ συμφέρον τῆς νομικῆς ἐπιοτήμης ἓν γέ- γει. Εῖς τὸ ἔγγραφον ταῦτα οὐδεμία εἶγε δοῦῃ ἀπάντησις ὑπὸ τοῦ ἐντίμου Αργχιδι- καστοῦ, ὥστε ἡ ἔἐκλογὴ τῆς διιηγορικῆς ἐπιτροπείας, κιθὰ μᾶς βεβαιοῦν, ἐγένετο παρὰ τὴν ἐκπεφρασμένην τῆς π]ειογοφη- φίας τῶν δικηγόρων µας γνώµην. Κοθὰ απλήηροφοςούιεθα απεὸ τῆς ΙΠΠΟΒΡΟΜΙΚΑ -. ..- --- ὉΌσω αλησιάξωυν αἲ χέ ε : Ν 3ο , ω / μὴ ἑάπει καὶ τὸ ὁγδιαφέρον τοῦ. κσιυ διὰ ρα τσνα- ! Β Ν Ν - / - 4 ᾽ ΄ τῆς. κατὰ τὴν ἐβδιιιάδα. τῆς ιακαμἠσιου τελονιέγας ἱππεδρυμας τῆς απ᾿λεώς µας. Ἀδὲς ἐπρέχεπο τὰ νυν αἳ πατακε- , τρήσεις τᾶν ἵππων καὶ Ἠ κατάταξις αἰτό», πώρι» δὲ Ἀλείυν καὶ αἳ ἔγοαφαί. ῥουά, µένευς γὰ ὅπως ἀπευδηυγθοῖῦν ων δν ἄ Σπενβυι ζεμεν τοὺς ἔνγρααἳν ουν δροιιηταὶ, Ν ν ο , 3 απεὸς τὸν ὅπτιιν γραμματα α. δή. 1. Φιχαηὰ δὴ». ) ΙΔΡΙΣΙΣ ΝΕΑΣ ΠΟΑΥΚΛΙΝΙΚΗΣ {γαρ στως πληοιφορούκεῦα ὅτι ὁ γγω- στὸς ἐν τῇ π.Λει µας Ἱ{ατρογειρυῦργης κ. Α{ιγαὴλ ἱημιάκης μετὰ τοῦ Ἱατροῦ κ. Φι- Λίππου ΑἈριστιδήιευ τέως ἴατοςῦ ἓν τῷ ἓν Αθήναις Ἀεσοκπομεῳ. «ὁ [ταγγελισμὸς» ἀρπέγτο ἐνταῦδα, ἐνμαθιστάμεγοι ἑριστικῶς σπτλο µας ποὸς ἴδουσιν Πολυκλαοῆς ἐπὶ τῇ ῥάσει τῶν τελειτέρων ἓν Ελρώπῃ παρομµυίων ἱδρυμάτων. τ 1 ω ὃ ν , «ὀχετικὴν εἰδοποίῃησιν δά δηιισιεύσω ιν -.-- ἐν τῇ ' . εἷς τὸ πρεσεγές. ΣΥΝΤΕΣΚΧΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΣΛΟΥΡΤΩΝ ΑΕΞΝΕΣΟΣ Προσκαλοῦνται πάντα τὰ µέλη τῆς 5 υντε- χνας τῶν Ελλήνων» Ξυλουσγῶν «ἀεμεσεῦ τὰ διακόψαντα τὰς ἑθδομαδιαας αὐτῶν καταβο- λὰς πλέον τῶν 6 κρῶν νὰ προσέλδωσιν εἷς τὸ Κέντρου τῆς ὡς εἴρήται 3 υγτεχ} ας κατὰ τὴ» πρεσεχῆ Αυοοιακὴρ' 18η ἱσταμέγου καὶ χαταβάλώωσι τὰς καὐδυστερουμέγας Σαταβολὰς των συµεμεοφούμενει πρὸς τὺς προνοίας τοῦ ὡ {ου ἄρδρου τοῦ ᾖαταστατικοῦ. ἆνγ ἑναντία περιπτώσει εἶ ἀπολισπ.γτες νὰ συμορφωφῶσι δὰ παύσωσι τοῦ γὁ βεωοῶνται µέλη καὶ ὁ)᾽ ἀπιολέσωσι πάσας τὼς Χαταβολὰς αὐτῶν εἰ) δικαιούμελοι γὰ ἀπαιτήσωσι ταύτας ὥς ἄπ:- τελ, ὕσας ἴδ.αν το Φωματείευ περιαυσ΄αν. Ἐν {ειεσώ τὴ 11) Μαΐου 1912. Ἐκ τοῦ Διοικητ. Συµβουλίου. ΩΡΑΙ ΚΑΘ’ αΣ ΑΡΧΟΝΤΑΙ αἳ ἀπο]λουθίαι τῆς Μ. 'Ἑβδομάδος, 'ϱ Ναμφίος τῆς [κυτιωκῆς ὥρα. ϐ μ.μ. ... Ἡ Λειτουργία τῆς Μ. Πέμπτης 8 19 απ. µ. Τῶν λοιπῶν ἡμερῶν ». ὃ Ἐν τῷ ναῷ τοῦ Αγ. Ανορονίκου ἕ π.μ Τὰ Άγια ΠώΦή ὂ μ.μ. Ώραι Μ. Παρασκενῆς 9) π.μ Ἐνταφιασμὸς ὃ 1/9 µ. αν. Λειτουργία Μ. Σαββάτου 10 σα. µ. οκ. ᾱ, Β ρ -.. Τὴν γύκτα τῆς ᾿Αναστάσεως οἱ Κώδωνες δὰ σημάνῶώσι τὴν 11 19 µ. µ. ὥραν τὸ δὲ πρῶτον ᾿Αναστάσιμον τροπάριον (ὁ καλὺς λόγος) δὰ φαλῇ τήν ἡμίσειαν μετὰ τὸ µεσο- γύκτιουγ. κ τῆς ᾿Επιτροσίῆς, Παρακολευὑήσατε ὅλοι τὸ διήγήµα τοῦ Καρόλου Δέκενς εἰς τὴν Δ΄’. σελίδα. Ἔα ΌΣΩΝ ΕΛΕΓΩ ΚΑΙ ΑΕΟΥΩ ΙΙ πιἰατεῖα γὰ μετα θἢ εἰς Στενὰ τῶν θερμυ- Σαιἰαμῖνος. ποντενει πιῶν, δω. σιπαθροίζουταιν εἰς αὖὓ- τἰμ τύσοι.... βάρβαροι ὅσους δὲ εἴγει' Ν Ν Ν λος Ξ (ὁ τρ ὁιαφορᾶν οτι οἱ ς. [ι Π -- νρ {9 δα θ ήρβαροι αὐτοὶ. εἴγαι ζωηφὰ ἑιτεριό- πουα τῶν σγοζείων. αιὰ νὰ διέθη τις χθές διὰ τὶς π.ἰατείις εὑρέθη εἰς τιν ἀραγκι γὰ κ μη τν ἀγάγαην φιιοτιμί.0: καὶ νὰ ζητήση ἐπικουρίαν. “τας εἰσῆιίθε εἰς }ωστύμτι καῴ- ρε)εἴῶ. διὰ νὰ α.λένῃ. Όταν εἰσῆν- θε, σκεφθε.ς ὠρικώτερογ χαὶ πεισθεὶς. ὅτι αἱ θδεύτεραι σκέι εις σαφώτεραι, α- πεάσισε νὰ πίῃ..... ὅσον κογιὰκ ὑ- πηργε εἰς τὸ πιγκου. Απιδοθες μετὰ ϱημίου εἰς τὸ ἕρ- . 5 , 6 ΄ γου τοῦ οτιώ ἐτε[είωσε.. ἐθυμηθη, .- .. Ν ’ ΄ ’ .. ο Ότι ἑτώετ }α ρυἩ, οποτε τὶ) εέωτ χο κο ’ λεία χι ἑίφοιτιησευ το ου ο ποσο εδ λ ατος. συειρθη τῇ ὑποδείξει. καὶ τοῦ θεοῦ Βάγου ὑπὸ τῆς «Ἱστυομίας. οὐ: ἐνθυκοδμαι ἀκριῶς πύὀτε ἃ- ας κάποιος Τη έμαχος Τσιγχ.ῆς αὖὐ- .. ἠ.ἶθει' Δ λ Ὁλ Ν τὴν πὀυ κας διὰ νὰ πω ήση τὲς , ι . τογέροτώ τος. ποµτης, εές / . Σο ή ὃν ιο, θ - σοςτικες το δεν (οτε κατωο 79) 11 ον δὲ ὰ πω ὁγ. εἰς τὴ τεμε- δὲ ὰ πω ση 0 εἰς τρ ολες σον. ὅσα θὼ ἐπώ,ισει εἰς ος τὰς ἄι ας πότεις τῆς Λύπρου. ο ύπρι- ος. ὁ εὗφ τα στος, ὁ μοι αθικὸς ποι- ἠτης µας ῥασειως ινα η λέδεις δὲν χατώρθωσε | πωήση. ὥστε γὰ χα οὔτε τὰ η. διὰ τμ. ἐκδοσι τῶν ΄ 3 α , κ. 6 , ποιημάτων του. ἀπαντι δευτ εδοθα, --. κο ’ 3 / ͵ Π0ῦ κά τσ) ἀπολοσωιε σι εν Καϊάφας. σποίνης. Τὰ προσόντα ταῦτα δύναται νὰ τὰ ἔχῃ καὶ τὸ παλλιεργημένον πνεῦμα ἕὰν δὲν προσβληθῇῃ ἀπὸ ἀλαζονικὴν ἀποπλά- γησιν, δύναται ὅμως νὰ τὰ ἔχῃ φυσικῶς καὶ αὐτὴ ἡ ἁπλοϊκὴ γυνή, ὅταν δὲν δια- στραφῇῃ ἔξ οἴωνδήποτε αἰτίων εἰς τὸν νοῦν της καὶ δὲν διαφθαρῇ εἲς τὴν φυχήν τῆς ι . , νο, διότι ἔχει τὴν ἀπὸ Θεοῦ σοφίαν καὶ σύν- εσιν, ὅταν ἔχη Ἀριστιανικὴν ἄνατροφὴν ο ᾱ . ͵ . καὶ µένῃ ἐν τῇ πίστει ἀδιαλώβητος ΑΝΤΑΠΟΕΡΙΣΕΙΣ ΕΚ ΛΕΥΚΟΣΙΑΣ -- ς ἡμερῶν εἰς τὰς φυλακὰς Ηρὸ ὀλίγων τοῦ Ρίου, οἳ φυλακισμένι ἠργνήδησαν γἀ 8 φάγωσι»---ἐκ συγεννγοήσεως φανεται --- τη χορηγηθεῖσαν ες αἰτοὺς τρεφὶῃ', }γῳ τῆς . ο, ' ῥρωμερᾶς καὶ. ἆθλας π.ιέτητός της, ἡ δὲ ὑπὸ τῶν ἄριιδων, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ- ΄ 2ἳ,. . δς ε, ὁ δὲ : τόν γεγοµε) ἕἔνέτασις, απεοξιςᾶ το ϱ.Καις} τῶν ἰσχυρισμῶν των. ἢΜετὰ μεγάλης Λύ- πης παρατηροῦμεν ὅτι καί εἲς τὰς φυλα- κάς µιας συµβα-ει τὸ τοιοῦτεν καὶ συνι- στῶμε», 9δερμῶς, εἷς τοὺς ἁρμεδους µε πθάν τυα προσοχὴν ὅσον ἀφορῇ τὴν τρο- φἦν τῶν δυστυχῶν φυλακισμένων. «ὲν εἷ- ιεθα μήπως εἲς θέσιν νὰ καταλάβωκεν, ὅτι αἶτα τῶν ἑκάστοτε ἐν ταῖς Λεντρ. «δυ- εὖε ἡ λαμαῖς ἀναφαινομένων υεσημιάτων τ παρεχεµέγη ἀκάδαρ- ὅλως ἀνοικτιοσμόγως ΄ 3” .ν ς ἃ ὰ ο τος τρεφή ᾿᾽Αρκεῖ ὁ περιορισιὸς καὶ αἳ πολύμοχῦοι ἐργασίαι εἷς ἃς ὃκην ἀλύγων ζώων ὑπεβάλλωται. είδατε καὶ ὁλγ1ρ' εἰ- σπλαγχγίαν ἐπιτέλους, ἁρμέδιω, διὰ τὰ ᾱ- τοχή αὐτὰ ἀπεδιοπομπαῖα τῆς κεπων΄ας μέλη. - Ἰῷ παρελθέντι «Σαββάτῳ παρετέδη ἕκτακτον γεῦμα εἷς τεὺς ἐνταῦδα παρεπι- δημοῦντας “Ἓλληνας ἀξιωματικεὺς ὑπὸ τοῦ Ἠπιστ. κόσµευ τῆς Πεωτευούσης ἐν τῷ ἀριστοκρατικῷ Ἐενεδοχεῳ τιῦ κ. 3Ο]Πι Ποι!}, ἐν ᾧ παρεκάθησαν ὑπὸ τὴν προ- εδρίαν τοῦ Δημάρχου µας, ὑπὲρ τοὺς ἑξήκοντα δικηγόρε, ᾖἰατριὶ, βευλευ- ταὶ, τὰ µέλη τοῦ ἆημ. Συμµβουλευ, δη- µεσιογράφει καὶ ἔμπορει. «ιαρκοῖντος τοῦ } γεύματες ἠγέρθησαν πιλλαὶ ὃ 8 υσιώδεις πθεπόσεις, δύντος τὴν ἀρχὴν τοῦ 4ημάρ- Αχιλλέως «ιασ δωυ. ὃς Ἔπίσης κατὰ τὸ παελθὸν Σάῤῥατεν χου κ. ἐλαβων χώραν ἐνταῦθα οἱ απριαγελῥώντες µαδητικοὶ ἀγῶνες τῆς Ἀχελῆς τοῦ αἲδ. Όαπου. ΕἙ. Ἀσθνμαπ, ἐν ο διεκο.- Φησαν, ὡς πώτοτε, οἱ ἐν τῇ Σχιλῇ ταύ- ας ε ας τῇ φειτῶντες λληνέπαιδες, Τεὺς ἂγῶγας ἐτμησιν ἡ 4. Ἔξ. ὁ Μ. '30μ στὴς μετὰ τῆς «Ίαδης του τις καὶ πρ.σέφερε διάφ.- ΤΑ ΝΕΑ ρα βεαβεῖα εἷς τεὺς ἐκ τῶν μαδητῶν ἆ- ριστεύσαντας. Φιαρκούντων» τᾶν ἀγώνων ἡ Ικυβερνητ. Μευσικὴ ἔκρουε διάφορα ἐμβατήρια. Ἡ συρροὴ τοῦ πλήδους ὑπῆρξεν ἀρκούντως καταπληκτικὴ' σημειωτέιν ὅμως ὅτι ἡ εἴἷ- σοδος ᾖτο....ἐλευθέρα εἰς πάντας. Σ« Τὸν ᾳ λτατον νέν Η. Ἀ. ΝΔ. Ἀουι- δη, προαχὺέντα ἔπαξιως τῆς ἱκανότητός τοι ες πρώτης τάξεως Γραμματέα, ἐν τῷ Κεν- Γραφεῷῳ «Ίευκεσας, εὐχόμενει αὐτο τρικῷ ταχυδρομωιῷ ὁλοψύχως συγχαίροµεν, καὶ ἁγωτέρα» προαγωγήν. «ευκοσίᾳ 2ὔ)4]119 19. Νικούσιος Σιληνός. ο πα. ΤΗ ΝΕΩΤΕΡΗ δ- πο οσα Ὕσπθαος πον κοπωβη (Εκ τοῦ σημερινοῦ ναχυδροµείου) Τα ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ΄ 4ἱ ῥουλευτικαὶ ἐν '᾿λλάδι ἐκλογαὶ ὅ- πῆρξαν πράγµοτι Ὀρίαμβες τοῦ Βενιζέλου κατὰ τῶν παλαιοκομματικῶν. Κατὰ τὰς πληροφορίας ἐπιβατῶν ἐξ Ἑλλάδος ἑλ- όντων ὁ πολὺς Ῥάλλης ὑστέρησε τοῦ εελευταίου ΕΒενιζελωιοῦ κατὰ Ἡ /6Ο σε- θίπου ψήφους. Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τούτου δύναται νὰ ἐννοήσῃ ὃ ἀναγνώστης καὶ τὴν καὺ᾽ ἅπαν τὺ κράτος ἀποτυχίαν τῶν παλαιοκομματικῶν, οἵτινες συνετρί- βησαν πυριοΛλεκτικῶς, κατορθώσαντες νἀ- ναδείξουν μόλις 9Ο περίπου βουλευτάς. Ἡ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ Χεὶρ δολοφονικὴ, ἀλλ) ὑποστᾶσα βεβαί- ως τοῦ τυρώννου τὴν βίαν καὶ τὴν αὖ- Ὀαιρεσίαν, ἀπέστειλεν εἷς τὸν Αδην, καδὰ μᾶς ἀνήγγειλε τὸ τηλεγράφημα τῆς παρελ- Ῥούσης Δευτέρας, τὸν ἐπὶ ΄ἔτη τώρα κα- ταδυναστεύοντα καὶ καταπροδίδοντα τὴν ὡραίαν Σάμον τύραννον ᾿Ανδρ. Κοπάσην. Ἠῖνε γνωστὰ εἷς τὸν κόσμον ἅπαντα τὰ ἀνόσια καὶ προδοτικὰ κατορθώματα τοῦ ἀπαισίας µνήµης τυράννου τῆς Σάμου, ὥ- στε νὰ μὴ εὑρεῦῃ καμμία ἑλληνικὴ καρδιὰ ποῦ γὰ αἰσθανῦῇ ἔστω καὶ τὸν ἔλάχιστον οἶκτον διὰ τὸ οἴκτρὸν τέλος, ὅπερ πάντως προώρισεν αὐτὸς εἰς ἑαυτὸν, βάψας μὲ αἷμα τόσων ἀθώων δυµάτων τὸν Ίγεμο- γικόν του Ὀρόνου, ὍὉ σπείρων ἀνέμους δε- ρίζει τρικυµίαν. ΤΕ ΕΝ ΚΡΗΤΗ Οἱ Κεῆτες ἐκλέγουν βουλευτάς. Χανία, 9325. Μαρτίου. --- Αὔριον τὴν πραῖΐαν συνερχύµενοι κατ ἰδίαν οἳ Μιχε- λιδακικοὶ καὶ οἳ Κουνδουρικοὶ θὰ ἐκλέξουν τοὺς βονυλευτάς των, οἱ ὅποῖοι δὰ σταλοῖῦν εἲς ᾿Ἀθήνας, Πιθανῶς ἐντὸς τῆς ἡμέρας νὰ ἐκλέξουν καὶ οἱ Βενιζελικοὶ τοὺς ἰδι- κούς τῶν. Τὰ µέλη τῆς μονίμου Ἐπαροπαίας ᾱ- φίκοντό πάντα εἷς Χανία. Π δημοσία εν ναί . συνεδρίασις, καθ” ἣν ώς ΥΕΝΗ ἄπισήμως ᾗ ἐκλογὴ τῶν βουλευτῶν διὰ τὸ ἝἛλληνι- κὺν Κοινοβούλιον, δὰ γείνῃ τὴν {θην α. μ. τῆς Κυριακῆς. Αὔριον τὴν πρωῖαν ἄναμένεται εἰς Σού- δαν καὶ ἕτερον Γαλλικὸν Ὀωρηκτόν. Ὁ ἨΜητροπολίτης διέψευσε τηλεγραφι- κῶς τὰ περὶ ἀφορισμοῦ τοῦ κ. Βενιζέλου. τα ΕΝ Τογβκ!Ις ᾿Ἐξέγερσις τῶν Κούρδων». Βιέννη, 9)22 Μαρτ.- Ῥῶσσοι απράκτο- ρες προσπαθοῦν νὰ ἐξεγείρουν τοὺς Ιούρ- δουις. Ἡ Τουρχίά διὰ ν΄ ἀντιμειωπί- σῃ τὴν κατάστασιν λαμβάνει τρα, ἀποστέλλουσα εἷς ᾽Αρμενίαν στρατόν. ἕπτακτα μµέ- ᾿.Συμβουλαὶ τῆς ᾽ Αγγλίας. ϱ/53. ΑΙαρτίου.-- Η ᾿άγγλία ο , αποσυρ)) Μιένη, σιπεβούλευσε τὴν Ίουρκαν ν᾿ τὸν στρατύν της ἐκτοῦ ᾽᾿Αριμεγικοῦ ἑδάφοις πεὸς πρόλιαμιν τᾶν ἐπιχειιένώω» πεισὰς- κῶλ. Οἱ Ῥῶσσει εἰς τὸν Καύκασον. Βινη, 4395 ΠἩαρτου.-- 4 συγκειν- ο ος : ς τοῦ ἕωσσικεῦ εἷς τὸν τρώσεις στρατοῦ Ἐν ς, 5 3 ο / ὅτι αἳ ἐπιδετιχαί Καύκασον ἐσταιάτησαν. τούτου συµ- περα γεται διαδέσεις τῆς Γωσσας ἐχαλαρώθησαν., Οἱ ὅξοι τῆς εἰρήνης. ϱ)99 ΒΜαρτυ.---Ἡ Τουρνα ὗπιβάλλει κατ αὐτὰς πρὸς τὰς «υνάμει: ἔλ-. Πιέγνη, ς ,, ο ---υ---υ---.. Ὅσ. μή ημα περιέλον τεὺς ὄρευς τῆς εἰρήτηῃς. ζΚατὰ τοῦ ᾽᾿Αδὴ]. Βέη. Μιόγη, ϐ)923 Ααρτοι.---Οἱ Αλβανοὶ 3 ΄ . ΔΝ -- ἐπεχερησαν καὶ τρίτην ἐπ ὂεσιν κατὰ τοῦ ων τω ο σ Βήκὸ τά ὑπουργεῦ τᾶν ᾿Ισωτερικᾶν ᾿4δὴλ Βέν. ΒΝΕΑΜΙΚΤΑ Ἡ ᾿Ιπαλικὴ δρᾶσις. ϱ)20. Μαρτίευ.----Οἵ ὃν Κων- σταντηευπέλει ἆγησυχεῦν σφέδρα ἐκ τῆς Βιέννη, ἐπικειμέγής ὁράσεως τοῦ Ἰταλικοῦ στόλοι. ὍὉ ᾖβαλῆς τῆς Θεσσαλωγίκης διὰ τοι- χεκ(λλήσεων «προτρέπει τὸν ᾖαὸν ὅπως ἐν περιπτώσει βομβαρδισμοῦ τηοησ)) ἠρεμίαν καὶ κ απροβῇ ες κακοποιήῄσεις τῶν ἑένων. Παρόμειαι ἕδηγ.αι δὰ δοθᾶσι καὶ ἓν ὀμύρνῃ, ὅπου ὑπάρχουν φόῤει ᾿παλικῆς ᾗ- πιῤέσεως. ε Ἡ Ῥωσσία καὶ τὰ ἐν ᾿Ανατο]ῇ. ., η , / Πιέγη, Τ]90 Μαρτίου.--- Ἐν Παρισίοις διαδ.δεται ὅτι ἡ Εωσσα δὰ κλε΄σῃ συ ῶ- νο . γα» ε τὴ Βουλγαφαν καὶ τὴν «Αι στοίαι' ”.- , ο , ο διὰ τὴν διατήρήσα: τῇς ἀκεραιύτητες τῆς ου -- -.... Τουρκίας καὶ τὴν «ἡ) διατάραξι τῆς εἰρήρης --- .. ἐν τῇ ᾿γατολῇ.

Title Subject Page
ΗΡΘΗ Η ΑΥΛΑΙΑ 1p
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΑΜΒΩΝΟΣ 1-2p
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ 2p
ΕΠΙΚΑΙΡΑ 3p
ΕΞ ΟΣΩΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ 3p
ΠΟΙΚΙΛΑ 4p
ΧΡΥΣΑ ΛΟΓΙΑ 4p