Back

ΤΑ ΝΕΑ, 1912-04-16

ΤΑ ΝΕΑ ΕΠΙΚΗΙΟΗ ϱ ΝΕΟΣ ΠΡΟΎΥ ἨἩΟΛΟΤΕΜΟΣ Ἐκυκλοφόρησεν ἤδη τὸ τεῦχος τοῦ νέου προὐπολογισμοῦ τῆς Νήσου διὰ τὸ ἀπὺ 1ης ᾿Ααριλίου. οἰκονομικὸν ἔτος 19132 ---191. εἰ Α ” 9 ” Λ Δ Ομολογουμένως δὲν δυνάµεδα παρὰ νά συγχαρῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν τρανο- τάτην ἐκδήλωσιν τῶν πρὸς τὸν τόπον ἆ- γαθῶν(,/) διαθέσεών της,τὰς ὁποίας ἔρχεται ἤδη νὰ. μᾶς ἀποκαλύψῃ ἔτι ἅπαξ καὶ διὰ τῆς ἐπισήμου γλώσσης τῶν ἁριθμῶν. Οὕτω οὗ μόνον δὲν διατίθεται ὁλόκλη- ρον τὸ περίσσευµα τοῦ παρελθόντος ἔτους 5 , . - - Ν ” Π ἆλ) Ν ἀνάγκας τῆς 'Ἀήσου, ἀλλὰ μεταβολαὶ ἐπιφέρονται εἲς διὰ τὰς τόσας καὶ οὐσιώδεις / , ο . τινας «κλάδους, σπουδαίως ζημιοῦσαι τὸν τόπον καὶ τῶν ἀξιώσεων τοῦ ἛἙλληνικοῦ αληθυσμοῦ προσβολήν. ἀποτελοῦσαι Ὀρασυτάτην κατὰ Τὸ γεωςγικὸν Ἰ”μῆμα. ή ᾿ ο λ ο Ο νέος απροὔπολογιαμὸς καταργεῖ ὁρι- στικῶς τὴν Όέσιν τιῦ ἀἄιευδυγτοῦ τοῦ Γε- ωργικοῦ τµήµατες, ὅπερ συγχωγεύεται μὲ , ι τὸ ασενομιμὸν, ὑπὸ ἕνα ἀιευδυντήν, τὸν τοῦ ασωνεμείυ κ. ΠΗέβιλὶ καὶ τοῦτο, ὡς ὃν / ΄ -- ας Ν ς - εὐκόλως πατανιεῖι πᾶς τις, διὰ νὰ ἑπαχὺῇ καὶ ἡᾗ κύγή δέσις ἝἛλληνος ταηματάρχου - ὑπὸ 4 ο ᾽Αγγλικὴν διεύθυνσι, ὡς ἐγένετο καὶ ιὰ τὸν Ἓλληα ἔπυπτιν τῆς Παιδεας, ᾱ- διάφορεν ἂν ἄιευδυγταὶ 4γγλει συγ- - - / ᾳ χς πεητοὝ υἩ τέειαύτα «πρεέεσυγτα, τα καιο Κι- γέξος αἰτοκράτωρ διὰ τὸν ὕρυγον τῶν νε- 9 «. ἀἆρκεῖ ὅτι εἷ- Ξ εστέπτων Βασιλέων ἓν «Πελχῆ, 1ε κυανόαικοι. Ἡ Γεωργικὴ Σχολή. ᾿Ατατίῦεται ἡ διεύδυνσις τῆς ἓν ευ- | ἢ » {}- γλικῆς κατασκευῆς, δράσαγτα μὲν ἐπωφελῶς -- : ὧς , αεσᾳ {εωργκῆς ΦΣχολῆς ες ἄνδρα ς , καὶ δυτάµενιν ἐπαξως νὰ ὑπηρετήσῃ τὸν ͵ .. 2 ͵ », , τύπο», ἄφ᾽ ἧς ὑέσεως ἄχρι σήμερον εἰἲρ- - 11 ον ῥς ͵ ͵ . /άζετο, ἀλλὰ πἡ ἐνδεικγύμενον πάντως διὰ τοιαύτη» ὑὈέσιν, ἓν ᾗ οἶδες ἄλλε παρὰ Ἕλλην ἠδύγατο γὰ δράση ἐπιτυχῶς. Ἡ ᾿Αναδάσωσις---Η Παιδεία. ᾿Ελαττοῖται τὸ ὑπὲρ τῆς ἀναδασώσεω: τῆς «Νήσυυ, κογδύλιον παρὰ τὸ πραγματι: ς αι : κὺν συαφέρο τοῦ τύόπευ, ὅπεο ἀπαιτεῖ αν ος « ΄ ᾿ ΄ ακριῤῶώς γε}ααν ποεσπάδειαν καὶ πλενα , ν. ... - ο α “σα πους αὐςησιν του δασικοῦ πλοντου --- ..- . τῆς Ἀήσου καὶ αἰξάνει τὴν ὑπὲρ τῆς παι- δείας πίατωσι» ματὰ 300 Λρας: ἀγερχο- μένην δηλογύτι ἐν ὅλρ ες οἱ. 600040 καὔ) Ἱέρων ας. , ο ἡν ἐποχὴν πᾶσα πεπολιτισιίγη Λυβέργ σις τν πρωτ.στην ἔἐπιδεικγύει ιέριμταν καὶ ἄφδωα τὰ µέσα χορηγε ἔπὲο τῆς εὐφιτέρας διαδόσεως τῶν φώτων τῆς ΠΙαι- δεας. Ἐν Ἱύπρῳ ὑδεωρεῖαι ἑπὸ τῶν εἰ- Πενῶν ρχόγτων µας. ὥς. παλυτέλεια. ἴσως ᾗ παιδεία, ἀγνουῦμεν δὲ ποαῖνν σκοπὸν ἕ- χουν αἱ νέοι βοήδοί τοῦ ᾽᾿Αρχιεπόπτου περὶ ὦ» πρενοεῖ ὁ γέος Ποοῦπολογισμός. Οἱ ἰδαγενεῖς ὑπάλληλοι. τοὺς ἰθογενεῖς ἠπαλκήλους, οὓς ἡ Ἰυβέρνησις, ἓν τῷ συμφέροντί της βεβαίως, Ὀέλει πάν- τετε στασίµους, ἐνῷ δὲν παύει ἀπὸ τοῦ νὰ Οὐδεμία αὔξησις «ημειοῖτωι διὰ δημιουργῇ δέσεις παχυµίσθους δι’ Άγγλους ὑπαλλήλους, παραγκωνίζουσα οὕτω κάταφα- νέστατα καὶ τὸ ἑλληνικὸν στοιχεῖον, ὅπερ προσφέρει, ὥς Ὑγγωστὸν, Ν - - ΄ 5 Ν τὰ 4]5 τῶν προσόδων εἲς τὸν Κυβερνητι- καιάδαν. συστηματικῶς ν ΚΟΥΝ Τὸ περίσσευµα τοῦ 1911. τ ν ᾽Αλλ᾽ ἔτι περισσότερεν ἀτυχῆς εἶνε καὶ ᾗ διάδεσις τῶν 24,000 λιρῶν ἓκ τοῦ πε- ρισσεύµατος τῆς περυσινῆς χρήσεως, καθό- συν σπαταλᾶται πράγματι ἀἄδίκως τὸ -- 3 Ν) ἃς ΄ 3 ΄ χρῆμα εἷς ἔργα μηδαμινὰ καί ἀγάξια σχε- δὸν λόγου, ἐνῷ πολὺ προτιµότερον δὰ ἦτο 9 2 η. κ . ’ 3 Ν καὶ ἐπωφελέστερο» διὰ τὸν τόπον, ἐὰν τὸ εἰρημένον πεσὸν διετίθετο πρὸς κατασκευἠν ἐνὸς ἢ δύο ἔργων µμµεγαλυτέρας χρησιµύ- τήτες καὶ σπουδαιοτέρας ὠφελείας, πκαὺδῆ- κιν ὃ᾽ ἔχιυν εἳ ἀντιπρόσωποι τοῦ τόπου γὰ διαμαρτυρηδοῦν ἑντόύνως διὰ τὴν ἀἆξιο- ὑρήνητον ταύτην διασπάδισιν τοῦ δηµεσίου χρήµατες, ἀξιοῖντες ἀνθρωπινετέραν καὶ ἐ- πωφελεστέραν ὅδιαχε΄ισιν. Ἡ στάσις τῶν ἀντιπροσώπων. Μετὰ βεβαίως ἁἀστοργίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τιρὸς αὐτὰς ἔτι τὰς οὐσιώδεις ἀνάγκας τοῦ τόπου καὶ μετὰτὴν κπαταφαγεστάτην πλέον ὑπ᾽ αὐτῆς ἐκδηλουμένην πρόθεσιν πρὸς καταπάτησιν καὶ αὐτῶν τᾶν σκιωδῶν ἐλενδεριῶν µας, τοιαύτην νομέξομεν ὅτι οὐδεμία πλέον δύναται νὰ ὑπάρξῃ συνεννόήσις μετὰ τῆς Κυβερνή- σεως πρὸς περαιτέρω συνεργασίαν ἐν τῷ Νομοθετικῷ Συµβουλίῳ, ἥτις δἀπετέλει τοῦτ) αὐτὸ ὕβριν πρὺς τὴν ἀντίληψιν τοῦ Ελληνικοῦ σληδυσμοῦ τῆς Ἀήσου, ὅστις δὲν εἶνε βεβαίως οὔτε Ζουλοῦ, ἀλλ᾽ οὔτ Λλαὸς ᾿Οιτεντότων, ὥστε νάνέχε- ται τοιαῦτα ϱαπίσμµατα κατὰ τῆς ἔδνι- κῆς αὐτοῦ φιλοτιµίας. ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ Ὅπως 7ὠρσευ» οἱ ἀναγγῶσταί κας . κ 4 ͵ » ͵ τὰς διαθέσεις τοῦ Ανωτάτου ”ἀρχοντός µας ς Ν πεὸς τὰ εἰγετῆ καὶ ἱερὰ τοῦ τ«πευ ἴδε- ώδη παραθέτομεν κατωτέρω πιστὸν ἄντ- 3 γραφει ἐπιστολῆς τ. ῦ «ἰ ωπιῦ ᾽Αμμοχώ- σ χ «Ελ. ο Ὅμ 9 ροες 5 - ας Δ ο ὸ / τοῦ, ὃν ἀπηύδυνε οὖτις πρὸς διάφορα 7ῶφα τῆς Ναρπασας [ἄτια ὑὰ ἐπεσκέ- Ἐξυχότης ὁ «Ἡ. ὁποίας γγωσδὲν τὸ περιεχόμειον ο“ 4 πτετυ ἡ «. “Αρμοστὴς | καὶ τῆς προκάλεσε γεγικὴν ἀγαγάκτησιν ἐν τῷ τ.- πιρ. Τὸ πεοιβύητεν }οαφ » ἔχει ὡς ἔπεται Γραφεῖον Διοικητοῦ ᾽Αμμοχώστου Πρὸς τὸν Μουχτάρην....... Ἡ Α. Ε. ὁ Μ. ᾿Αρμοστὴς παρήγγειλε γὰ γνωστοποιηθῃ ὅτι δὰ ταξειδεύσῃ ἄνὰ τὴν ᾿Ἐπαρχίαν εἲς τὰς 9 τοῦ μηνὸς καὶ οἳ ἐπιδυμοῦντες νὰ παρουσιάσωσιν ἀναφορὰς ἢ νὰ ἐκφωνήσωσι λόγους ἡ Α. Ε. θὰ δέ- χηται αὐτούς' νοεῖται ὅμως ὅτι αἳ ἄναφο- ραὶ καὶ ἐκφωνήσεις πρέπει γὰ περιορίζων- ται ὁριστικῶς διὰ τὴν εὐημερίαν τῆς κοι- γωνίας καὶ τῶν ἄτόμων ἓν περιπτώσει, καθ” ἣν πολιτικαὶ ὑποῦέσεις συμπεριλαμ- βάνονται, ἢ ἔδθνικαὶ σηµαῖαι ἢ ἐμβλήματα ἐπιδεικγύονται, τὰ ὁποῖα τείνουν νὰ δώσωσι πολιτικὴν σηµασίαν, ἡ Α. Ἐξοχότης δὰ ἀποποιηθῇ γὰ λάβῃ, ὑπὸ σκέψιν τὰς τοι- αύτας ἀναφορὰς ἢ ἐκφωνήσεις. Ἡ ὁδηγίά αὕτη ἐφαρμόζεται εἷς ὅλας τὰς περιστάσεις ὁπόταν ἡ Α. Ε. ταξειδεύει τὴν ᾿ΕἘπαρχίαν. ᾿ (ὑπογρ.) ΕΤαποί5 Παχοπάα]ο. Διοικητής. ὤπππτο ππς ς ο. σσ--- ΜΙΚΡΑ - ΜΙΚΡΑ Ἡ Συναυλία ὑπὲρ τῆς Φιλαρμοχι- κῆς διεξήχθη τὴν ἑσπέραν τῆς Ἐν ὑπὸ τὸν κ. 1. Σ. Χουρμούζιον ἔπαιξε δύο Κυριακῆς λα» ἐπιτυχῶς. ἀρχῇ ἡ Μανδολινάτα ἰδ.κάς του συνθέσεις, εἶτα δὲ τῇ συνοδεᾳ κλειδυκυμβάλευ ὑπὸ τῆς 4)δος ᾿Ασπασίας Θεμιστοκλέους ἔπαιξε φλάουτο ὁ η. Καλλι- έρης καὶ καγδολνο ἡ ἀγὶς Ἀαυσικᾶ Ἆρ. 4οἳς δου, ἓν τέλει δὲ ἐπαίχδη τῇ συνο- δείᾳ μικρᾶς ὀρχήστρας μιερὰ γεστιμωτάτη ὀπερέττα μὲ δύο πρόσωπα, τὰς 4)δας «Ίο- 3 Φου αἳ ὁποῖαι ἐτραγούδησαν μὲ πολλὴν τέχνην. 4ιὰ ’ λ µένης ἁνταποκρίσεως ἐκ «Λάρνακος δὲν δέ- τῆς ἓν ἄλλη σελίδι δήηµοσιευο λει βεβαως ὅ γράφων νὰ εἴπῃ, ὅτι τὰ λαβύγτα χώραν μεταξὺ τῶν παίδων τυγχά- ἐπιδεκιμασίας τοῦ κ. Μακκάρως, γέυν τῆς ἐγκρίσεως ἢ Διευῦ ύνωντες τὴν «Σχιλὴν εὔτε ἐμεῖς απιστεύοµεν τοιοῦτό τι, ἀλλ᾽ ὅτι καλὸν εἶνε νὰ καταβάλλεται µεγαλυτέρα προ- συχὴ πρὸς σπρόληψιν τοιούτων συγκρούσεων», 35. ΄ ” Ε} (ὃ. α. 3, δ ἐνδεχομέγων πάντοτε μεταξὺ παίδων καί δὴ Ἱλλήνω» καὶ Ὀδωμανῶν. 3 /. ο Δε εἷς “{ευκοσίαν οἳ ὃν- τιµει βουλευταὶ τῆς ἐπαρχίας 4εμεσοῦ- Πάφου διὰ τὰς ἀπὸ σήμερον ἐπαναλαμβα- γομένας ἔθγασ-ας τοῦ Νομοδετικοῦ. ΝΕΑ ΠΟΛΥΙΕΛΙΝΙΚΗ διευδυνοµένη ὑπὸ τῶν ἰατρῶν κ. κ. Μ. Δημάκη καὶ ΦΙΛ. Ἀριστοδήμου. “Ἡ Πολυκλινικὴ αὕτη δὰ τιεριλαμβάνῃ τὰ ἑξῆς τμήματα : Ίον Ἰμῆμα Χειρουργικὸν καὶ Γυναικο- λογικέν. Άον Παδολογικὸν μετὰ Χημι- κοῦ καὶ Μικροβιολογικοῦ ἐργαστηρίου. ὧον Ἰμῆμα ᾽Αφροδισίὼν καὶ δερματικῶν νοσημάτων καὶ 4ον Ἰμῆμα ᾿Οφδαλμι- κῶν νοσημάτων. ᾿Ελλείψει χώρου δημοσιεύσοµεν εἰς τὸ προσεχὲς Λεπτομερῇ περἰγραφήν. ᾽Αγεχώρησαν Α ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΕΚΔΙΔΑΟΜΕΝΗ ἂΙξ ΤΗΣ ΕΒΘΑΟΛΜΑΔΟΣ Λεμεσὸς τῇ 9)16 ᾿Απει]ίου 1913 Διευθυντὴς καὶ ᾿Εκδότης ΒΥΡ. Σ. ΧΟΥΡΜΟΥΕΙ0Σ Έτος Ίον --- Αρ. 14 ΝΕΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ Εἠρίσχεται ἀπό τινων ἡμερῶν ἐν τῇ απόλει µας ὁ κάλλιστος γεωπόνος χ. Αρ. Θ. Μουράτογλους, ἐλ- λὼν εἰς Κύπρον, ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς μεγάλης ἐν ΔἈδήναις «Ἱλλη- μταιρίας νικῆ ς γημιχῶν 1 5 , προϊόντων καὶ λιπασμάτων» ᾽ ( ἵνα ἐργασῦῇ πρὺς διάδοσιν καὶ ἐν- ταῦθα τῶν μοναδικῶν ἑλληνικῶν λι- πασµάτων, διδάσκων συγχρόνως «9 τὸν τρόπον τῆς Ἰρήσεως αὐτῶν εἲς απήντα γαιογτήμονα, ὅστις Ὀὰ ἔτε- φύμει νὰ κάμῃ χοῆσιν αὐτῶν. Εῖνε ἐρτὺς πάσης ου ἠτήσεως, ὅτι οἳ Ἰκύποιοι γεωργοὶ. ἐλαχίστην, ἂν μὴ µηδεµίαν, ἔδωκαν ἄχοι τοῦδε πωοσογὴν εἰς τὸν τρόπον τῆς κάλι- ερψείας τῶν κτημάτων τῶν, ἀπὸ τῶν ὑπυίων ἀποζῶσι καὶ ἐλ τῶν ὁποίων ἀπορρέει ὅ πραγματικὸς πλοῦτος τῶν ἀτόμων καὶ πάσης χώρας παδόλον. Αὸὲν εἶνε ἡ αρώτη «ορὰ ποῦ δια- τομπανίζεται, ὅτι οἳ. Κύπριοι ἔξανο- λουβοῦν. ἀτυγῶς ἀνόμη νὰ ἑφαρμό- ζουν. απρωτογεγεῖς µεθύδους χαλλιςρ- φείας καὶ ἀναχρονιστικὰ συστήµατα λι- πάνσεως τῶν ἀγρῶν των, διὸ καὶ πάν- τοτε ὀπισθοδρομοῦν, ἀνίμανοι νάντι- µετωπίσουν τὴν. αρόοδον τῶν. ἄλλων ]ωρῶν, ὕπου ἡ γεωργία εἶνε ὁλήκληηρος ἐπιστήνη καὶ ἡ παραγωγὴ ἀσφαλὲς συμπέρσόσµα ἐπιστιμιονικῶν. μεδόδων, δη πονοδικὴ μᾶς παρέχεται εὖὐ- λιασία, ὅπως βελτιώσωιιεν γαὶ ἡμεῖς τοὺς τρόπους τῆς καζιεργείας τῶν σιτο(όρων ἀγρῶν. µας, τῶν ἔσπεριδο- ειδῶν µας. τῶν κήπων µας καὶ ἐν γένει παντὸς εἴδους, ὕπερ δύναται νάποτε- Ἰόσῃ πην πλούτου. διὰ τὴν ὀναξιο- παθοῦσαν ταύτην ἈΝῆσον, ἀφοῦ µήδε- μίαν πραγματικὴν ὠφέλειαν δυνάμεῦα γὰ προσδοκῶμεν ἀπὸ τὴν Ἑένην Κυ- βέρνησιν, πεισδέντες περὶ τούτου πλέ- ον ἢ ἐπαρχκῶς. Ἀιότι ἔναυλοι. ἀκόμη παραμένουν εἰς ἡμᾶς οἱ λόγοι τοῦ ᾿Ανωτάτου ἄρ- Ἰοντος ἐν τῷ ἐναρχτηρίῳ του, ἀναφέ- 6όντος περὶ τῆς μετὰ τῆς Αἰγύατου ἐμπορίας τῆς ἡμετέρας Ἀήσου, ὅτι αὕτη ἐξαρτᾶται ἆφ ἡμῶν αὐτῶν γὰ διατηρήση ἢἡ μὴ τὴν ἐπίδοσίν της. Μήπως εἶνε ἀνάγκη τάχα νὰ τὸ ἀπούσωμεν ἀκόμη πεὸὺ καδαρὰ ᾱ- πὸ τοὺς ἰσχυροὺς Ἰζυβεονήτας µας, ὅτι δὲν πρέπει νὰ πεοιμέγώμεν πλέον τίποτε ἀπ᾿ αὐτούς: Οὔτε γεωργικὴν ἀνάπτυξιν, οὔτε ἐμπορικὴν προστασίἁν, οὔτε ὑποστή- ριξιν τῶν γεωργικῶν καὶ βιομηγανικῶν προϊόντων µας, οὔτε ἐμπορικὰς συμµ- ὴ Ίσεις, οὔτε λιμενικὰς βελτιώσεις, οὔ- τε δηµιόσια ἔργα, οὔτε. οὔτε οὔτε. .... τὸ Ν 5 Λιότι διὰ τίποτε δὲν ἐνδιαφέρεται πράγματι ἡ αεπολιτισµένη Κυ- βέρνησίς µλς, καὶ ἂν ἡμεῖς δὲν φρον- τίσωμµεν ἢ δὲν απρονοήσωμεν διὰ τὸ σπίτι µας, ἂς μὴ καθήμεῦα ἐπὶ ρόδων, ἐπαναπαυόμενοι μωρῶς εἰς ἐγεργείας ἄλλων. Ἰδοῦ ἐκ τῆς ἐλευθέρας Μητρὺς μᾶς ἔρχεται χαὶ πάλιν τὸ φῶς! ᾿Ανὴο πεπειραµένης ἵκανότητος ἐ- στάλη. ὅπως μᾶς διδάξη πΌς μὸ τὴν Ἴρῆσιν γημικῶν λιτασμήτων ὃὰ δυνη- δῶμεν νὰ διπλασιΊσωμον τὴν παραγῶω- γήν μα πῶς Ὀαὐξήσωμεν τὸν π]λοῦ- τόν µας, πῶς Ὀὰ βελτιώσωμεν τὴν ποιότητα τῶν προϊόντων µας, χωθὶς µεγάλας δαπάνας, γωρὶς περισσοτέρους Ἄὂπους, Πύσον δὲ ἄδικοι διὰ. τὴν ποόοδον τῆς πατρίδος µας, δι αὐτὰ ἔτι τὰ συµ- φέροντά µας ἠθέλομεν ἀποδοιχῦῇ, ἐὰν ὀἀφίνομεν νὰ αὐῃ καὶ ἡ πολύτηιος αὐτὴ εὐκαιρία. [0 κ. Μουράτογλους δὰ παραµεί- γῃ ἐν Ιύπρῳ, ὅπως διδάξῃ καὶ ὁδη- γήσῃ, ἐπισκεαπτόμενος τὰ αὐριώτερά κόντρα, περὶ τὸν ἕνα μῆνα, δύναται δὲ πᾶς τις νὰ Ὡ]τήσῃ σγετικὴν πληροφο- ρίαν ἀπὸ τὸν ἐν Λεμεσῷ κ. Ν. 11. Λανίτην, εἰς ὃν ἀνετέδη ἡ γενικὴ ἐν Κύπρῳ ἀντιπροσωπεία τῆς εἰρημένης Ἑλληνικῆς Εταιοίας.] ----- αρ άσε ω- ο... ΑΕΡΘΕΡΟΝ Ι. ΔΛΑΜΠΕΟΙΔΟΥ Η δΙΚΟΝΟΜΙΒ ΩΣ ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΔΙΤΙΚΗ Αν τὸ γαλῶς πολιτεύεσθαι, τὸ ὀρθῶς, δῆλον ὅτι, χρηστῶς παὶ φρονίµως διοικεῖ- σθαι, εἶνε τὸ ἀποτελεσματικώτερον μέσον πρὸς εὐημερίαν απαντὸς λαοῦ, τὸ πλουτεῖν καὶ εὐημερεῖν εἶνε μέσον παντοδύναµον πρὸς τὸ καλῶς καὶ ἔνδον πολιτεύεσθαι καὶ ἔξω ἴσχύειν. Σήμερον τοῦτο Ἠατέστη δόγμα ἆἀσά- λευτον τῆς παγκοσμίου πολιτικῆς δὲν εἶνε µόνον ὁ πρόδρομος τῆς πολιτικῆς ἔπικρο- τήσεως, ἕἑκάστου θθνους, ἡ οἴκονομικὴ εὐρωστία καὶ ἡ οἴκονομικὴ ἐπέτασις, ἄλ- λὰ καὶ τὸ ἔρεισμα τῶν μεναλεπηβόλων καὶ χοσμοκρατικῶν βουλευµάτων τῶν μεγάλων Ἀρατῶν. Συνδέεται δὲ τόσον πολὺ ἡ οἳ- πονομικὴ πολιτικὴ πρὸς τὴν ἐθνικὴν πο- λιτικὴν, ὥστε νὰ ἀπορροφηθῇ ἡ µία ὑπὸ τῆς ἄλλης καὶ νὰ μὴ νοῆται ἡ µία ἄνου τῆς ἑτέρας. Όπισθεν τοῦ ἐργολάβου σιδη- ροδρομικῶν γραμμῶν, ὄπισθεν τοῦ Έραπε- ζίτου. ἢ τοῦ. βιοµηχάνου, πρύπτεται ὁ ὃ]- πλωταίτης καὶ ὅπου σημειοῦται Ἡ παρον- σία τούτος. σχεδὸν. πάντοτε ἀνιωκαλύπτεται ὁ ναυπηγὸς, ὃ ἔμπουος ἢ ὁ παραγωγός. Ἡ Σινικὴ δια ιελίζετωι σήμερον, διότι ἑξήοθρωσαν τοὺς ἐὐνικοὺς ἀρμοὺς τὴς πού- ερ οἳ Εοαπεζῖται καὶ οἱ μον οἳ ἔμποροι, 5 τ βιομήχανοι τῆς Γδρώπης ἔξηφανίσδη γδὲς ἀπὸ τῇς πολιπικῆς οχηνῆς τοῦ ποσα το Δπαρύγων, διύτ προ τούτου. εἴχεν ἀπέμιτι η ν : --- κ να ῇ µατιστιας, πντσι τις λοΐσθια η ποσις του Σκοσν, διότι σαι τὴν το λίαν τι εἰς τοὺς πυοαιωνίως ΚΝυάτους τῶν ξ ξ .. ”..- ο [- πεοισσῳ (οχδ η στενώτερον ο Όρκος ην αν οωπαίων. κε αλιαπούχων κά ἀμοδροιν ο) 3 ᾱ. ͵ ... ..”.- εὐπριγεῖς ἁκούοντα, οἳ ἦχοι τοῦ ἔπυο]δει : αν μή 5 : οᾗ- οὗ. γώδώνος ταν ΓΤούρνων, ὁσημέριαι Στ καινέστευοι κ εδιστάµενοι, διότι ουπάμμῶ: ους καὶ οἳ παναίσχιστοι διάδυχοι τοῦ Χα: μὴτ, συνεχίζυύσι μετὰ µείονος µενιας τυ σύστημα τοῦ. ἐκποιεῖν διὰ αλειοδοσίας τᾶς δυνάμεις τῆς κ ατυρρευύσης Αὐτονρατορίας, ὅπως ποια, μµατοποιήσωσι γιμαίρας, σπατα- - ν ͵ αι... λῶντες ἢ καὶ συντρίβοντες τὰς εσωτερικας δυνάμεις, σπείροντες τὺν ἐμφ ὑλιον. σπαραΥ: κα πό κο ͵ --. μὸν. καὶ ναλοῦντες αὐιμάχοὺυς εἰς το ἐρ- γον τῆς ἐσωτεριῆς χαταστροᾳῆς τα σενα κεφάλαια, τὰ ἑποῖα δὲν συνηδίουσι νά ἶ . Ν 9 2, ”--. προσεογώωνται ει ὑπὸ τον ΟΡΟΥ τις Ὁπο- τελείας τοῦ. ζηἠτοῦντος. 5 ᾽Αλλὰ τὴν οἰκονομικὴν εὐρωστίαν τῶν καὶ ἡ οἴχο- Α κ καν αο)ιτων” οεν Κρατῶν, αρέποι νὰ συντρέχ] νοµικὴ ἁνγμὴ τῶν δύναται μάλιστα νὰ νοηῦῇῃ ἐχείνη ἄνεν ταύτης, ὅπως αὕτη ἄνευ ἐκείνης. Ἀυντοέχουςσιν ἀείποτε ἀλλήλας καὶ συμβαδίζουσι συμαλησούμεγαι, Δὲν εἶνε ἀνάνχη νὰ ἀναδζάμωμεν πο- λὺ. μακράν, ὅπως ἀπυδείξωμον τοῦτο. Τὸ. παρε) Ὀὺν Ὀένος ἡ Εὐθώπη δι Όε περίοδον ἆγωνια δεστάτην ἕνεμα τοῦ κητή- Ἐπῆλθον στιμαὶ, µατος τοῦ. Ἀἱαρόνου. 5 ο .] 9 λ 3 , Ν κανὺ ας ὔλοι σνεµενον να οουσωώσι τον ἀπαίσιον καὶ ἄνδροιόνον κρότον τοῦ τή- λεβόλου, τοῦ. ὁποίου ἡ βροντὴ ϐ ἀπήχει ὀλεῦρία εἰς πᾶσαν σγεδὸν χωνίων τῆς Εῦ- ρώπης, ἕνεχα τοῦ. στενωτάτου ουνδέσμον δικαίων καὶ ουμφερύντων ὅλων τῶν Ἆφα- τῶν γαὶ ὕλων τῶν }αῶν αὐτῆς. Γινώσκετε τίς ἔσωσε τὴν Γωώοίαν, δύ- ναταί τις εἰπεῖν τὴν Γυρώπην πᾶσαν ἀπὸ τοῦ κινδύνου νὰ πνιγῃ εἷς ποταμοὺς αἷ- µάτων Γινώσγεται τίς ἐνίκησε καὶ τίς ἡ- νάγκασεν εἲς ἠποχώρησιν τὴν ὑπερήφανον Γερµανίαν Οὔτε ἡ διπλωµατιὴ περίναια τῶν Γάλλων, οὔτε ἡ ἀναμφιαμήτητος ὄν- δρεία καὶ Ἱκανότης τοῦ Γώλινοῦ. στρατοῦ, όλλὰ τὸ κομπόδεµα τοῦ Γάλλου ἐράτου, ἀλλ᾽ αἱ οἰκονομίαι τῆς Ταλλίδος ραπτρίας. Αἴ Γερμανυκαὶ ἀετοφόροι φάλωρες δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐμπνεύσωσι καὶ νὰ στηρί- ἕωσι τὸ αἴσθημα τῆς αὐταρχείας εἷς τὸν ΓΣερμανικὸν λαὸχ, διότι ἐντὸς. μιᾶς ἑβδομά- δος Γαλλικῶν, τοποθετηµένων εἲς ἑκατοντάδες ὁλόλληροι ἑκατομμυρίων Γεριανικὸς Ῥραπέζας, ἔλαβ , « -. ῥαπένας, ἔλαβον ραγδαίως τὴν αποὺς τὴν τ.- δα ς ͵ Γαλλίαν ὁδὸν καὶ ἐνῷ ὃ πανικὸς χατελάμ- βανε τὰς Γερμανικάς ἀγορός, Ὀαυμασία ἕ- πῆρξεν ἡ τῶν Γωῤικῶν. εὐοτάθεια γαὶ τὸ τὰ ) --- Γώῤ ἲδ ΄ ε, ἅ αἴσθημα παντὺς Γώλου. ἰδιώτου, ὅτι καὶ λ πόλεμος ὧν γείν δὲν Όὰ ερηθῇ τοῦ ἃ ει ς Ὕσι η, ΟΕΝ λα στε θΏι 1] τοι ὄρτου, ἐπέτρεφεν εἲς τὸν μένον. Αατιν- πων Καὐν, νὰ ἀναμετρήσῃ τὰ ἐνδεχόσινα νηφαλίως καὶ ἀταράχως καὶ ἡ ἀτοραξία τοῦ Γαλλικοῦ. λαοῦ ἐνίσχυσε τὴν ὑπερήᾳανον ἀκαμψίαν τῆς Γωῤηῆς κυηερνήσεως εἲς - αότ θε, ἆ α τάς παραθοξους ἄξιώσεις τῆς Τευµανίς ω --- -ῃ-υ--ᾱ---ᾱ-- τι ἔδανεν αὐτῃ τα µέσα να αναυϊ 01 νι ἃ , αν σι, γήτρια καὶ νὰ, παρα κατοπο]σὴ ὃλ τῶν , -- μεν άλων κοσμοϊστου ην σγεδίων. τῆς Γι: Λικῆς απυλιτοῆσι τὸ ἀπὸ αἰῶνος σχεδὸν μὲ λετώµενον καὶ ἐπιτελούμενον. τὸ, τῆς ἕξα- πλώσεως τῆ: } ὠλλίας ἐπὶ τοῦ ἡμίέσεος σγε- δὲν τῶν. ῥονείων ἀκτῶν τῆς Αφοιμης. Νινειδητοὶ Ἡ ἀσυγείδητοι, ἀδιίῳορον, τῆς Γαλλίας παὶ ὁ ὑπῆυσξαν. διπλωμάτιι γιὰ ἃ νεωργος ο, ------ ἑουάτης καὶ ο ριοµηχαάνος νε . . νο το καὶ ὁ σιδησουσγὸς, παὶ ὁ ἔμπορος καὶ ο «Ας τυαπεςίτης. . .. -- λ ωσμ ν . {ὲ }’ μμ... ος {εαλ) (αλ! και τευτὸ οτε - ] ) ες τὸ Όραμα. τῆς ὑιδα- λαμβάνεται ες τὸ πρώτα, ᾗ ο. ο: κ ν : -.- κτέας ὕλης τῶν παιδιῶ», τὸ γεν οως -- χ λ . οπ ἤ, τὸ ὁπιῖω» εἶνε ῥέβαι» καὶ γεοὸς, εὔ'αι, ὅτι εἰς τὸ μικιὸν ἐξωύεν τῆς άργακος νεδήτον εὔεημια τῆς ἀμερικαγικῆς προ παγάγδας σι}έβη τελευτα ὡς μεταξὺ ἑλλην ο Ἰ -- ων καὶ ιωαιεβαγῶν συπλικὴ, καν {ρ ο ) : ἀπήστραψε καὶ ᾗ αἰγμηκὰ λεπὶς µαχαιρι- κ - 2 εως ο ο) δουν εἰς τὰς χάρας μήπω {βάξεντες ὀὑιω- µαγόπαιδες. καὶ ἡᾗ μὲν συμπλεκὴ ὃν θὲν π.ιοζῤλέπετο μιταξὺ δύν ἀντιιαχομέων πάντοτε στιιχὲω» δὲν ἧτο ὅμως καὶ ἀπ. ἄ. θιπεην ο αι ΄ ρ . ν ας Ν ὕανες, ἄλλως τε εἶαι τι σύγηδες μιταξὺ παδων δια κιλλωμένών, ἔκενο ὅμως τὸ ὅ- δὲν φ έριμε ἀγωτέ(ω καὶ μάλιστα ἐπὶ πῖν ὤεμένομε» Εγε ὅτι ἄνα- παιδὸς φοιτῶγτος εἰς σχολήν. Τὸ γεγε1 ὃς εἶ-αι πό λὺ δυσάρεστο, καδύσεν, δεικγύει πασιγα- γέστερι} τᾶ» ἆγων πυιας ποισοχῆς καὶ ἐπιβλίγεως τυγχάνευσιν εἲ ἔκεῖ φειτῶγτες ἐπιῤλέγεως τυγχάνευ ο ἔκεῖ φειτῶγτες παῖΐδες, διότι φοινοῦμεν, ὅτι ἂν ἡ ἐπ βλε- ς ο. , φις καὶ τὸ ἐγδιαφέρεν τοῦ τε διευδύνοντος καὶ τοῦ πρισωπικοῦ ἦσαν κεἶλιριέστερα . ς . , ν , , χα! 1) πρυΐλέσις αγγέτέρα οχι 1. 1 δὲν ὑὰ συγέβαινεν τωαῦτα ἀλλὰ καὶ ᾗ συμτλι- κἡὴ δὰ προλαμβάνετο, τοζλάχιστον δὲν δὰ ο Α 4.13 ἀπήσιραπτε τὸ µαχαιρ δω». 4λ)} ὃ αἱν διευθδυντὴς ἴσως τὴν στιγὴν ἔκεγην τρί- οξ βων ἐξ λειτούργ΄α» τοῦ πουπαγωνδικοῦ διδακτηθίιυ εὐχαριστήσεως τὰς χεῖρας διὰ τὴν του ἐσκέπτετο παοοµρίαν Λλειτουργ-αν καὶ Παρθεγαγωγείευ, τῇ βοηθεᾳ ἴσως πάλιν ἓ- σχύεγτές τινες, εἳ δὲ ἄλλει διδάσκαλει βε- ῥαως ὑδὰ ἦσαν ἀπησχιλημένει ες τὴν δι- δαχὴν ἀγυπωτάμτου τη ὃς ἐριφου. Τὸ γεγο- χὸς εἶνε απιωτάκουστω εἲς τὰ χρωικὰ τῆς σχιλικῆς ποιδεύσεως, καὶ ἡ σχολῆ τοῦ κ. Μαμκάρορ ἑήγαται 1 ἐπαίφεται διὰ τὰ απ. τη- 9 τεῖα. ἱλλὰ δὲν θὰ σηνετισθῶμεν ἐπὶ τέ- ους. καὶ κατιδωμ ν΄ τὸ βάραῦρεν εἲς τὸ ὁ- πι ἕκευσως καὶ ὀνοήτως «ὠβοῦμεν τὰ τέκα µας Ὡς ἀληδῶς ἔχει τὸ µ Φὠραί- κ ύριως γει ες βούλεται ἆ πο έσαι, Ω. ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΤΑΚΤΟΙ Εἰρ σ-όμεθα. ὑπὺ τὸ Ἄράτος τῆς εὖχις , ο . ... αίστοι δές, ὅτι ἠξιώθημεν νὰ, ξορτάαν- μεν εκύριεν Πάσχα» κατά τὴν σνήθη ὃ ος δι Ἠιιᾶς ὑπ ἔκφρασιν. Βεβαίως δι ἡμᾶς τοὺς σύµπτωσις αὕτη τοῦ. συγεορτασμοῦ ϊ γες ζψ” ἑνὸς τῆς ΑΔαμπροφόρου. ἀναστάσειης τοπ. Νοοίου, μετὰ τοῦ. Εὐαγγελισμοῦ, γιά ἔτ τῆς ἑθνικῆς ΄ εοου μετὰ εἲ- ἀνάμνησιν τῆς ἀναστάσεως ἓχ τῆς 3 ιόν Ῥ ὅς 1μιαν 0ρ- τῆς : αν ῤ Ἄς Δ ΄ δουλείας, εἷς ἣν ἔπεσε µοιραίως -ἔπι τόση ἔτη τὸ Εθνος ἡμῶν, ἔχει ἴδιάζουσαν ση- ἐνέπλησε τὰ στήθη µασίαν καὶ δικαίως καὶ τὰς καρδίας πάντων γαρᾶς ἁμάτον.. Τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος «αἴνεται προνοµι- οἴχον μεταξὺ τῶν τόσων ὅλλων καὶ ὁ ἑ)- ληνικὸς λαὸς εἶνε ὅ περιούσιος λαὺς τοῖ Τριιδικοῦ. Θεοῦ, διαδεχθεῖς ἐν πούτῳ, τὸν πάλαι Ισραηλιτοὸν λαόν. Τὰ πράγματα καὶ Ἡ Ἱστορία ἔπιβεβαι- οσι τοῦτο, Ἠμεῖς µόνον φαίνεται, ὅτι ᾱ- Μνοοῦμεν τὴν {φίστην ταύτην ἀποστολήν µας ἓν τῷ. χόσμω, ἄλλως πυλὺ διωόρως θὰ ἐσγεατόμεθα καὶ δὰ ἐδρῶμεν. Εΐνε ᾱ- ληδὲς ὅτι μᾶς συνεχίνησε παὶ μᾶς ἔνεβου- σίασε τὸ «Κύριον Πάσχα» ἀλλὰ Βεωμητι- νγῷς µύνον καὶ ἓν λόγοι. Ἡ Ἰδέα αὔτη ὅσον ἰσιρὰ καὶ ἂν εἶνε δὲν. μᾶς συνέδεσε πρὺς ἀλλήλους τόσον στενῶς, ὥστε ὥς εἷς ἄνθρωπος, ὡς µία μεγάλα. οἰκογέγεια ἀπὸ ἄχρου. εἷς ἄνοαν τῆς Ἀήσου µας νὰ συι- εορτάσωµεν, τὴν Λαμπράὰν, Ναρμόσυνον και Ἠνδοξον ταύτην ἡμέραν. Πιθανόν τὰ κέντρα, ὡς Ἡ Λευκοσίυ, ναὶ οἳ λοιπαὶ πόλεις νὰ ᾖἠσθάνθησαν ποι- ἄν τινα Ελ)ληνογριστιανικὴν ἡδονὴν ἕνενα τῆς ἐπισήμου τελετῆς διὰ τῆς συµµετοχής τῶν. ἐκκλησιαστικῶν ὀἀρχόνιων καὶ λοιπῶν προὺχόντων. Τὰ γωρία ὅμως τὰ ὁποῖα ἆᾱ- ποτελοῖσι τὸ ὅλον τῆς Κύπρου εἶνε ἀμφί ν λ βολον ἐὰν τὗρον διαορὰν ἀπὸ τὰς ἆλ- λας «λαµαράς». Ποῦ εἶνε αἳ προκηρύξεις πρὸς τὸν λαὸν γαὶ τὰ ἐπίσημα προγράµµατα μετὰ ᾖεπτο- µερείας περὶ τῆς διεξαγωγῆς καθόλου τῆς τελετῆς γαὶ ἑορτασμοῦ τῆς Δαμπροφύρανυ νεκραναστάσεως τοῦ. Ἀριστοῦ καὶ τοῦ τα- ς λαιπώρου ἡμῶν Έθνους, Διατί αἲ ἀρχαὶ νὰ μὴ προνοήσωσι διὰ τοῦτο, ἀφοῦ γνωρίζουσιν ἐκκλησιαστικαὶ ὅτι δὲν ἔχομεν ἐθνικὴν ἀνεξαρτησίαν Ἱλως πότε θὰ διατελοῦμεν γήπιοι ἸΠέχοι τίνος ἀρά γε δὰ ἔχωμεν ἀχώριστον σύντροφον τὴν ἀτιξίαν καὶ τὴν ἀδιαφορίαν καὶ εἰς αὐτι τα ἱερώτερά µας Ἔνκ Μόρφου δ09)916. Φιλόκυσιρος. ΛΑΧΕΙΒ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ τῆς προσεγοῦς χληοώσεως εὑρίσχοντα: παρὰ τῷ κ. Ἀιχ. Χο. ΤῬορναρίτη. ΑΓΟΡΑΖΕΙΕ ΟΛΟΙ “ΓΑβ ΝΕΙΑ,, ᾿Εφημερὶς πολιτικὴ καὶ ποιγωνικὴ ᾿Εκδιδοµένη δὶς τῆς ἑβδομάδες Συνδρυμὴ Ἐτησία : Λιὰ τὴν πάλιν µας ο ον ον ον σε. 8 λιὰ τὰς ἄλλας πόλεις. νι, σε. 1) Λιὰ τὸ Ἐξωτεριωόν ον νο κ ν ». 19 ϐ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΕΘΥΣΟΥ (ΔΙΗΓΗΜΑ) / υγ έχεια καὶ τέλες/. ᾽᾿Απὸ κείνη τὴ μέρα ἴδησε διακιγεύ- ωγ. Ἰάδε πωτά(α πιῦ ξεκελλῖσε ἐπὸ τὴν ἕλεημιοίγιῃ ἢ τὴν εὗπιστα ἔκε των πιῦ παμακαλοῖσε, ἐξωδεύετο κατὰ τὸν ἴδιο τρυ- πο καβὼς καὶ πο]. Πέρασε ἕγας χρύγις ἔτι. «υλακὴ κών δὰ µπιρῦσε νά τὸν σκεπήσῃ γιὰ μερικοὺς κῆγας. ἑνπειμο- τά ἀπὺ κάτω ἀπὸ τὰ γε ύσία, στεὺς φι ζο- γεως ποῦ ψύίγυν τὰ τετβλα, παντεῦ ὅ- που μπορουσε νά ᾖῥρῇ ὅἕλγηῃ ζέστη, Ὅα ματαφύγῃ ἀπ καὶ τὸ κρύι. ᾽Αλλὰ τα μ.λιγύτι τὴ βροχὴ Ν . Δ 4 9 κ) ΄ αν ος καὶ σ αι το) τὸ/Ν απουτατ)) ἀδθλιότη- ἄρρωστες καὶ πλάνης, ἔμειυε µέθυσις. ΊΤέλες μιὰ αὖύχτα σωρειάστηκε στὸ δν ἃ σ ᾿ ο 3 η, ”Γν πατώωφλι ἑίας πι ρτας και Λιπυῤύμησε. Τὸ ” αμα. νἂ κ -.--- ο πάὺθις καὶ ἡ ἀσωτεα τὸν ἐδτλησαν ὡς νο, . τὸ κύκαλυ. Τὰ μάγουλά τευ }ουβωμέγα , : ι , ὰ καὶ πράσινα, τὰ µήτα του χωμένα, ἡ ματιά τιυ Όιλή. Τὰ γγατά τευ κεέφια, ”-. ---- αν αν Ἱέμιζεν ἀπὸ τὸ [άτες τεῦ Χεγιεῦ.τετ, ι : ο μαὶ παγερὸ ἆνατρ-χιασα ἴτρεχε σ᾽ ὅλα του τὰ µέλη. αηκώδηκε, ἴσυρε τὸ ἀδυγατισιιέ- Ρο τιν κιομὶ λίγο παρὰ πέρα. Ὁ δρύµις σωπιῖσε ἕρμος Οἱ σπάνε διαβάται πι ὃ περχεῖσαν στὴν περασμύγᾳ. αιτὴ ἅὥρα ἐχάγεγτο διὰ μιᾶς κα ἡ τρεµι νλιαστὴ φωνή τιυ σβύστηκε στὸν Ἠρύότο τῶν ἀεγιπερημίγων ἁμαξῶν., 1ὸ ἴδιο ὃ , , ’ - ἁλατρίμιασμα ἐκλιγησε τὰ μιέλῃ τν καὶ τιῦ «άνηκε ὅτι τὸ αἷμα του στεκύτανε στὴς «λέ- βες τευ. Ἰχώθδηκε σὲ μιὰ γωγὰ πύρτας, - ο. Πατεύτηκε, καὶ πιοσπήβησε γὰ κειηῦῇ. υγἒς , , {ρξαφνα πετάχτηκε, κυριευµένες ἀπὸ φ{ι- μπὸ. τρίµ.'. Άκευσε τὴ δική του φον] στὸ σκιτάδι χωςὶς νὰ ξέρῃ γιατὶ καὶ πῶς εἶχε φὠνάξει. Ἔγλα µούγκρισµα βαδὺ ῥγῆκε ἀπὸ µέσα τιυ, αἳ αἰσθήσες τευ γεκρώὺη- καν, ἀσυγάωρτητα ἆ πια ξέφυγαν ὅπ' τὰ ᾿ .. μη 4 7ελή του χωρίς γἀ δέλη, τὰ τύγια τευ ἕ- πήχτηκαν στα κρίατά τὴ καὶ τὰ ζέσγισαν.. Τὸν τας βεήδεια, ὕπιαγε τρέλλα ο Φώναξε ζηπῶν- 5 ὐπειτα ολ ή , σβύστι . ᾗ φωνή τευ σρύστη- ' κ . : Ἠε στὸ στῆθες του. Δήλωσε τὸ κεφάλι . 5 ΄ ΦΣ 4 ας Ν Ν 4 καὶ ἡ ματιά τι} ἆπι λούφησε τὸ κιακρῦ μαὶ ἁπασιο δοόµοα,. Θυμήβηκε ὅτι κι) ἄλλι ΤΑ ΝΕΑ . -.. ππτε-α γι καὶ ἕτωαιμόοι απ. τη ο σὰν χι αὐτὸν, Καταδικασώε ο πλ ώ) .- φ - τοι. }ύχτα-- αέρα. στι ὃς καύρεὺς α͵τιος , ὦ ι - . ὁ δούκες, ἔχασων τὸ αλο τις ἁπὸ τ ὁ -.. ή ὧν 9 τς ντ γι ον κ. ῥάρος. τῆς ὅτ αµίίος 1. ΟΕ 1κὸ οτι ὃ Λέε, σι λά χοια πε, οτι .. Ἡ ας --. πλαν μις ἐἰχὲ βοεζῇ σα . , 3 εσο υσξι }α ., , δα νι ἕγας ἄθλιος Ὀ ἀμκωγάρι ὁρ που του.» σκουωιασιέο ο 3 ι α νι, καχαῖυι ποῦ. ἠδελε γα επί στ) καρδιά - | -- του, πρωτιιῶν» τὸ ὣάνατο ἅπ α.τιρ' τιρ , -... ἡ ος αἴων.α. ὁδωπορια χωςὶς τέλες. -«ά ιός ο κο ον” ο δω πῆρε τὶρ' ἀπέφασι, καὶ τὰ μὴ] τεὺ σα 5 α. ὁ «νρτα” σμ ὦ προ »αβοῆκω γία. ἑλαστικότητα «ᾳ κε τρεχ) , ) ο ἂν ος τὺ µέρος ὅπιυ ἧτο καὶ δὲ’ ἔσταιατησ ᾿ -.- παρ᾽ ὅταν εἰρέδιριε στὰ χὲλια τι Ίαμέ- , 3 --ὸ- σεως. Ἱνατέβηκε τὴ σκάλα πεῦ παει πο λ ..- . , ο } ..»- δη, τὸ απλάϊ τῆς {τε ύρας τοῦ ΓΠατευλὼ εἷς τὶῃ : : ς ----... ι ἐπιάγεια». τοῦ γεριῦ. ού ἕηκο σὲ μι καὶ ῥάσταξε τὶμ' ἀναπγοή του ὅτω Πετὲ ΄ α ο άος κα ιιέγου. πιῦ ποίκειται νὰ δραπετεήσῃ) δὲν ' }ωλια, π΄ρασε ἡ περπιλις χαιδιὰ οφ υλα- ᾽ , ἔ 3 μον . 9, . τιαχτο)ἓ τοσο τι) στι] της ἐλιτδευ ας καὶ τῆς ἐλπ δες τῆς ἐπανιδου εἰς τὴ ή, ὅσο ἁγατρίχιαξε ἀπὸ χαρὰ ὁ ἄνδρωπις α-- ἐλπ δα τοῦ δατάτοι. Ἡ περίπω- τὸς στρ’ ᾿ , : νο λος πέρασε κιγτά τοῦ χωςὶς ὅμως τά τὸν δᾗ. Περίμοε ο ἀπι μακρυ)ὐῇ καὶ τὰ 0 α , . ΄ ἀκούγωνται πειὰ εἱ κρύτε τῶν βημάτων. ν{ρ κ ιὸς αλοέθηρει Γνπειτα κατέβηκε απρισεχτικὸς εὐδρέδηκε 1 { ἴπὸ πῦ ας ὃ σε υοιο ἀπὸ κάτιυ ἀπὸ τὸ τύξο τιεῦ εφ υοιἩ, ειποεστὰ στὸ πυτάµια. ἧτανε .χαμγλὸ καὶ ἴτρεχε στα Η βροχὴ καὶ ὅλα κείγη τὴ στὴ ἠτως Τὸ γερὸ ͵ 3 ασ, ς . π΄ δια του, ἐι}ὲ σταδῇ ο αξερας τ , ΣΙχὲ πεσει, ῥευτημιέα σὲ ἀκίγητιῃ σιωπὴ, τίσο ἆ τητι ὥστε ὁ μικρότερες κθόύτες στὴ’ ὠτίκουγ ». 6 - - 9 Ξον ”. 5 ὄλδη ταῦ πιταιεῦ κι αιτὸς ἅκιιῃ ὁ πα- ι - ος , .- ςλασιὸς τοῦ γεριῦ στῆς δειέγες ῥάοχες, - ο -ἷ- -υ-υ--υᾱ-- κτυπωῖσε καβαρὰ στ αὐτὰ το Γάςδεν. 1ὸ ποτάμι ἄργεκυλεῖσε τὰ ὀκγά τει κύ- µατα. ὀχγματα παράδιξα καὶ ϱανταστικὰ κζκαναν Μάτια έφα γε- ο 9 / ’ ἐφιτρωλα» στον ἐπιφάγειά τευ γεῦμα στὸν ἄγδρωσο γὰ πλησιάσῃ. μαῦρα Λαμιπερὰ τὸν κύτταξαν καὶ .”..- Ἡν ς ο. το ὅτι γελεῦσαν γιὰ τὸν δισταμὸ του, ἔνο κυγὲς φωγὲς τὸν ἴσπρωχχαν ἀπὸ πσω ν , ὰ προχωρήση. Πισωπέδησε }γα βήματα, πῇρε φύρα καὶ βεύτηξε στὸν Τάμεσι. Πέντε μύλις δευτερόλεπτα εἶχω περάσει ὅταν ἕα- : φῶ , }άῤγηκε στὴν ἐπιφάνεια. ᾽Αλλὰ καὶ στὸ τύ- σο ᾖγο καιρὸ τί ἀλλαγὴ στὰς ΄ Τὴ εὖει Τὴ στ ΄ π είχε }εγει σκέψεις τευ καὶ στὰ αἰσθήματά τον ϱ 5 σι οπως» πι αν ζωή Τὴ ἑωὴ φτώχια, τὴ δυστυχο, τὴν απενα, ὅλα ἐν- δν. Ὁ ανά σα ͵ 3 / -. τος τες Ό46ατ. ϱ. «η Ωγιστησε ἑμαλτο) τ Ὁ μερεῦ ποῦ µαςεν τας ἁπάγιυ στὸ κίφάλι --- ἃ , του, {βγαλε φωχὲς «Γοκης «καὶ ὄγωνας, - ς . ΠΠ κατάρα τοῦ. παιδι ὕ του ἀντήχησε στ -- : ο . α. Ἡ αἰτιά του. Τὸ χεῖλος τοῦ ποταμιῦ. ὕτανε .-- . κοντά δύο ὀργηὲς αὐλις μακρυά ὅσ᾽ τὴ 3 αν 3 - 4 σπαλα, σγεςο} τελδυταιω σχαλ:.- Ἴτονε ἡ ἵψ.στη [ιά στι) ] Μιὰ στῳο, ειὰ ΥΣ νά ΔΝ ἀθγιςε το ͵ ᾽ μᾶ Ἔ πάτι. Ἰπάλαισε ἅγι 0). πΊλη γιὰ τὴ ἑση. ιμοὴ, . τω . .. Ἱἑἀ({- : ἑἑἹ. στο εἶδο χαὐαθα τα σπῃτια πιστά στὸν π.ταμὸ, τὰ φώτα ἁπάνω στὰ τε ήμα, --- , τὰ σώγεφα. στὸ οὐραρὸ διωκόµεγα. ἀπὸ ς ον κκ νὰ κ ) τὸν ἆγκία. Ἐπετα βούλαξε κα δωωή- μὴ Ίπτε ὅλαι αἳ ἀγαωήσεις τῆς χεέ- 4 - μις ζωῆς του ζαναγέμισαν τά μαλά τον. 9 πλ) υίστηκε τὸν καιοῦ ο. - Σλ} πίστηκε τὸν καιρὸ πι. εἴχε εἰκωμέ- ͵ ---.. γεια εἰτηχὴς καὶ χαρούμόνης. Ὁλλορστηκν τὴν απτωχή του μυγαῖμα ποῦ. πέθανε ἀπὸ τὴ δυστ'χ-α καὶ τὴ Αὐπῃ, το σαιδί τιν ποῦ σκύτῶσε ὁ (ὕλακας τοῦ κυνήγι ῖ, τὸ , π , , χαμένο Σορΐσι, καὶ εἶδε καιφοκέγα ἁπί- γω τιν τὰ κάτα τοῦ κυειασµένως }- λλιαα Τε ῦ τιᾶς ἀγίβαικαν ἀπὸ τί φάνηκε ὅτι απλατεὲς δέσμες - -.... : »ῆ στὸν αἱ ραγὺ καὶ 3 3 ΄ . . ἷτι εα) ειτοεστα στα κατι τι, ἔλὼ τι - Ὁ ... , 1ὲέ ἁ βρω τοῦ σα)’ στ αιτς τι, χα σι)- εκλήνεῦ τὸ αλ) τιν, αξ τὰ λυσσώδὴ των. κο}κοσατα. Τε ὶ τὸ τέλως τῆς ἑβδι κάδες, τὸ αιῶ- ἳ τιῦ Ράςδε’ εὑρέδιῃ κεριά 1 ια πα- κ ανα ον ον ο ο πρυὰ. ἀπ τὴ γέφυρα τῦ Βατερλὼ ῥγαλ- / 1 » « 1 π Δ χο νο στο’ ὄχψη. 4ὲν το πα παοι κοὶ φοικωδῶς «φευσκωαέγος ὃν- δέν κανείς δὲν τὸν λυπήληκε ώς . 4 ” , η / σες. ναεὶς εως ισᾶ το ολο, Τὸν ἔγωταν στα λάκκο, ὅπν πὸ ἔμουε σκώη σσ ὃ ον Ἀλντ ΠΟΙΚΙΛΗΑ Ηγεμενικαὶ προλήψεις. λέγεται ὅτι ἡ Αὐτοκρατορικὴ οἴκογέ- ει τῆς Ῥωσσίας εἶνε µία ἓκ τῶν απρολή- πτικὠτέρων μεταξὺ τῶν Βασιλευουσῶν Π0- ῥωπαϊκῶν Οἰκογενειῶν. Πλεῖστοι δὲ πιστεύ- οὖσιν ἀκραδάντως ὅτι ἡ ἘΤσαρίνα εἶνε γι- νὴ ωγροτάτη καὶ στερουµένη παντὸς «- σθήµατος, Αὕτη ὅμως ἀπεναντίας πιστεύει εἷς τὰ ὄνειρα καὶ προσπαθεῖ νὰ ἐξηγήσῃ τὰ ὄνει- ρά τῆς νυχτὸς διὰ τῶν γεγονότων τῆς ἡ- μέρας. Ἐν ἀπόγευμα ἀνεπαύετο καὶ ἀπε- κοιµήδη ὅτε ὀφυπνίσθη ὑπό τινος τῶν κὺ- ριῶν τῆς ἀπολουῦίας της, ἥτις ἀνησύγχησε διότι ἡ Γσαρίνα ἀποκοιμισμένη ἐπινεῖτα γαὶ ἐφώναζεν. Ἡ Αὐτοκράτειρα εἶπε τότε ὅτι εἴχε ταραῦῇ ἀπὸ ἓν κακὸν ὄνειρον, Ἠίΐς γέρων αἴιόφυρτος εἶχεν ἐμφανισθῇ ες αὐτὴν κατ ὄναρ χραυγάζων : ττ«Ἡλθα χθὲς ἀπὸ τὴν Σιβηρίαν, διά νὰ. παραστῶ κατὰ τὴν ὀνομαστικὴν ἑορτήν σας καὶ οἳ Κοζάκοι σας μὲ ἐφόνευσαν». Τὸ ὄνειρον ἦτο τόσον ζωηοὺν ὥστε ἓ- ζήτησε νὰ μάῦῃ μήπως συνέβη χανὲν δι- στύχηµα ἐντὸς τῆς ἡμέρας ἐκείνης. ΑΛλ’ ὁ Ἑσάκος ἐγέλασε διὰ τοὺς φόβους της μαὶ διὰ νὰ τὴν ἨΠσυχάσῃ ἔτηλεῳ ώνησεν εἲς τὸ ὑπουργεῖον τοῦ. Αὐτοκρατορικοῦ. οἴκου. Περίεργον ὃν ως απρᾶνγμα! Τὴν ἡμέραν ᾱ- κριβῶς ἐκείνην συνέβησαν αἳ περί ημοι τα ραχαὶ καθ ἃς περὶ τὰ 95,000 ἄτομα. ἐᾳο- γεύθησαν ὕταν οἳ Κοζάκοι ἔκαμεν ἐπέλασιν ἔγαντίον τῶν δυστυχῶν μουξίκων, ἓξ ὧν. εἷς ἐνεφωνίσδη κατ’ ὄναρ εἷς τὴν Ἑσαρίναν,

Title Subject Page
ΝΕΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ Γεωργία 1p
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΩΣ ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1-2p
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ 2p
ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΤΑΚΤΟΙ 2p
ΕΠΙΚΑΙΡΑ 3p
ΜΙΚΡΑ - ΜΙΚΡΑ 3p
ΠΟΙΚΙΛΑ 4p