Back

ΤΑ ΝΕΑ, 1912-04-19

ΤΑ ΝΕΑ λῆς τῆς 10 Λ᾿Ιανουαρίου ἀπολαύει τῆς γενικῆς ἐπιδομιμασίας µου. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι Ἔντιμε Κύριε Ὑμέτερος εὐπειθέστατος ταπεινὸς δεράπων (ὑπογ.) Δουδοβῖκος Χάρκουρτ. Τὸ ἔγγραφον τῆς παραιτήσεως τῶν Ἑλλήνων βουλευτῶν, ὅπερ ἔπε- δόθη αρὺς τὴν Α. ᾿Ἔκξοχότητα ἔχει ὡς ἀκολούδως : ᾿Εξοχώτατε Ὁ λαὸς τῆς Κύπρου μάτην ἀναμείνας ἐπὶ δ4 ἤδη ἔτη τὴν εὐημερίαν, ἧς εἶναι ἄξιος καὶ ἣν ὑπεσχέδη εἷς αὐτὸν ἡ πεπο- λιτισµένη Αγγλία. καταλ αμβάνουσα τὴν Νῆ- σον, ἐξέλεξεν Ημᾶάς, ὅπως ἀπαιτήσωμεν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τὰς πολιτειακὰς καὶ οἰκονομικὰς μεταρρυθμίσεις, αἱ ὁποῖαι θά ἔφερον τὴν Νῆσον εἲς τὴν εὐημερίαν. ταύτην. Πιστοὶ εἷς τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἐντολὴν, ἐξητήσαμεν διὰ δύο πρὺς τὴν Ὑμετέραν Ἑξοχότητα ἐγγράφων πρὸ παντὸς ταῦτα : αἲ) Νὰ διορθωθῇ ἡ π)ημμέλεια τοῦ πο- Ἀιεύματος οὕτως, ὥστε ὁ λαὸς νὰ μετέχῃ κατὰ τὸ προσῆκον τῆς διοικήσεως τῶν ἕ- αυτοῦ ὑποθέσεων. }ὦ Ἡ ἀντιπροσώπευσις αὐτοῦ ἓν τῷ Νομοθετικῷ Συμβουλίῳ νὰ εἴνε κατ’ ἄνα- λογίαν. τοῦ πληθυσμοῦ τῶν δύο ἓν τῷ τόπῳ ατοιχείων. Υ Οἱ φόροι τοῦ Κυπριανοῦ λαοῦ νὰ Φακανῶνται μόνον ὑπὲρ τῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ δ Τὰ τῆς Κύπρου νὰ ἀποδοθῶσιν εἰς τὴν Κύ- προν, ἀπαραίτητον ἔχουσαν ἀνάγκην αὐτῶν. Ἐπειδὴ τὰ δίκαια ταῦτα αἰτήματα τῶν τεσσάρων πέµπτων τοῦ λαοῦ τῆς Ἀήσου οὐχὶ μόνον προσοχῆς δὲν Ἠξιώθησαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τρόπου, περιφρόνησιν πρὸς τὸν λαὸν μαρτυροῦντος ἀπερρίφθησαν, Ἐπειδὴ ὁ Ἐντιμότατος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν ᾿Αποικιῶν, ἀντὶ νὰ ἐπανορθώσῃ, τοῦ- ναντίον ἐπεδοκίμασε τὴν στάσιν ταύτην τῆς Ὑμετέρας Ἐξοχότητος, Ἐπειδὴ ἓχ πείρας μακρᾶς ποινὴ ἔμορ- ᾳώδη πεποίθησις, ὅτι ὁ Ἑλληνικὺς λαὸς τῆς Κύπρου δὲν ἔχει φωνὴν ἓν τῷ Άομο- δετικῷ Συμβουλίῳ, βαρύνουσαν ὑπὲρ τῶν συμφερόντων αὐτοῦ, καὶ ὅτι τὸ Συμβούλιον ὡς εἶναι κατηρτισμένον ἀποτελμεῖι συντα- Ἡματικὴν παρφδίαν, Διὰ ταῦτα δεωροῦντες, ὔτι δὲν εἶνε ἡμῖν ἐπιτετραμ- µένον νὰ ἔξ Ξακολουθήσωμεν μετέχοντες πο λιτειῆς καταστάσεως καταστρεπτικῆς διὰ την ἡμετέραν Πατρίδα, δια Ἱαρτυρόμεῦα, αταθέτομεν τὴν ἐντολὴην ἡμῶν καὶ ἄπο- χωροῦμεν, ἐπαφίνοντες ἀκεραίαν τὴν εὖ- θυνην εἷς τὴν Κυβέργησιν. Ἑν Λευκοσίᾳ τῇ 411 ᾿Απριλίου 1913 Οἱ Ἕλληνες ἀντιτο-σωπει τι. Αυποιακοῦ λαεῦ ἐν τῷ λε - δετικῷ δυο ῷ Π. Κωνσταντινίδης Θ. Θεοδότου Α. Λιασίδης 1. Οἰκονομίδης Εὐάγγ. Χατξηϊωάννου Λούης ΓΕ. Λοῖξου 1. Κυριακίδης Νικ. ΚΛ. Λανίτης Εὐγ. Ζήνωγ. περισσεύµατα τῆς διαχειρίσεως : 0 ΑΡΝΟΣΤΗΣ ΑΝΑ ΤΗΝ ΚΑΡΠΑΣΙΑΝ 4ιὰ τῆς ἐν ἄλλῃ στήλῃ δηιιοσιευοµένής ῥΕ 4 ον” 3) . ... δ ἲ 5 µιιοχὠστόυ αγτασποκρ σεως ἀποοεισ)ὸ- 4. 8. ἑθγιμῆτ μαμῶς πλοῦὔπελυγισε σιὰ τιµ.ας κατοίκων, δοῦσα τὴν παράδ.ξ ν΄ ἔκείνην δι- αν 5 ς εται, ὅτι ἡ πάντως ἐπὶ τῆς τῶν αταγὴν µέσῳ τῶν διοικητῶν «Δευκοσίας λ 3 ’ τά ο ΄ λ 5 καὶ Αμμοχώστου, ὅπως οἱ κάτοικοι τὸν ὅ- ον. Δ λ 3 Ν Δ ΄ -- ποδεχθοῦν, κατὰ τὴν ἀνὰ τὰ χωρία τῆς Καρπασ-ας περιοδεαν του, καὶ διατυπώ- συυν τὰ αἰήματά των ἄνευ οἰασδήσοτε ἐδηυῆς ἐκδηλώσεως, εἴτε ἕν Λύγοις εἴτε διὰ σημάτων Ἔλα ζομεν ἓν τούτοις ἐκ τῆς περιοδε-ας ᾖ 4. Ε.. νὰ ἐνόησε καλύτερα τοὺς ἦλδε νὰ διοικήσῃ του ταύτης κατοίκους, τοὺς ὁποίους μαὶ ὣς «ηόχαοι- ἐκδηλώ- . 2 ΄ εὐπατρίδης νά... στήδη ἐκ τῶν εὐγενῶν τούτων σεων τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Νήσου. ὃν ν εἴγενης Β ΝΕΑ ΦΛΣΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ Καδὰ τηλεγραφοῦν ἐκ Κων)λεως εἷς Π]α- ΄ ς 35 Ν ο. ὦφ Ν 3 ρισίους ὁ Ιταλικὸς στόλος χατώορῦωσε νά εἶσ- ἐλὑῃ. εἲς τὰ Δαρδανέλλια, βυδισθέντος µ”’- μυ. μ... Ῥων ἑνὸς ταλικοῦ πολεμικοῦ. Ηδη ᾗ Τουρκα θὰ ὄφ.σταται τὸν σπ.υ- δαιότερον ἐσωτερικὸν κλογισμὸν, ὅστις ὑδὰ 3 ΄ Α 9 ΄ α» ϱ ἔχῃ πάντως σοβαρὸν ἀντικτυπον καῦ᾽ ὅλην τὴν Εὐρώπη», ἀιαδίδεται ὅτι γεώτερον τηλεγράφἸ- µα ἀγγέλλει τελε αν» καταστροφὴν τῶν τουρκι- ᾽ταλικοῦ στόλ.υ, ὅὃ- : ες : στις πυυχωρεῖ κατὰ τῆς Κων/πόλεως. κῶν φρύυρων ὑπὸ τοῦ ὥθειςποππππππατοκκκς ο ος ποπ “ον Ὁ οσο ΜΙΚΡΑ - ΜΙΚΡΑ ᾿Εξεδόδη τὸ δθόν τεῦχος τοῦ ἐγκρίτου «Εωωιλησιαστικοῦ Κήρυκος» τοῦ ἐκδιδο- µένου ἓν Ἀάργαχκι προνοίᾳ τοῦ Πανιερω- τάτου Μητροπολίτου Κιτίου κ. ἸΜεταξάκι, ἳ μὲ περισπούδαστον ὡς πάντοτε ὕλην. ν αὐτῷ δημοσιεύεται καὶ διαφωτιστικὸς ἄπο- λογισμὸς τῆς ὑρονικῆς διαχειρίσεως τῆς Ἀἴη- τροπόλεως Κιτίου, περὶ τοῦ ὁποίου ἐλλείψει σήμερον χώρου θὰ διαλάβωµεν εἷς τὸ προ- σεχές. 3 - Δ Δ -- / Εφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τοῦ ρέκτου Δημάρχου µας εἲς τὴν πρὸς τὴν Νδάλασσαν ἐκβολὴν τῆς ὁδοῦ Μακεδονίας, ἥτις κατήν- τησεν ἑστία ἀφορήτου δυσωδίας. ᾿Αναχωρεῖ διὰ τοῦ συμβατικοῦ αὔριον 3 5, , -υ---Ἂ- 5 . ῃ Δ εἷς ᾿Αθήνας καὶ ἐκεῖδεν εἲς ᾿ταλίαν πρὸς τελειωποίησιν τῶν μουσικῶν σπουδῶν του ὃ κ. ΓεώρΥ. Σ. Χουρμούζιος, ὃν απροπέµ- 5 ας ..-.- ποµεν μετ ἀδελφικῶν εὐχῶν, 5 ΄ 3 3 νι Ανεχώρησεν εἲς ᾽Αμμόχωστον διορι- σθεὶς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὡς ἐπόπτης διὰ τὴν γαταδίωξιν τῆς ἀκρίδος ὁ ὃρα- στήριος καὶ Ἱπανώτατος µουδίρης Ἔπας- χίας Λεμεσοῦ κ. Σωτ. Κοντόπουλος. «Ο κ. Εὐρ. Στυλιανίδης καὶ ἡ Ἀλνὶς Σμαράγδα 4. Κακογιάννη τεκοῦν τὴν προσεχή Κυριωκὴν ὥρᾳ ὃ µ. µ. ἀπὸ τοῦ Αγ. Καδολικῆς τοὺς γάμους των. γαοῦ τῆς θα 4 εἰδήσεις ἕνεκα ἐλλείψεως χώρου θὰ ἔχωμεν εἷς τὸ προσεχές. Ἐξωτερικὰς Ε5 ΟΣΩΝ ΒΛΕΠΩ ΜΑΙ ΑΚΟΥΩ 4ὲν εἶναι δυατὸν ἄρά γε τὰ ἀστυνομωὰ ὄργανα νὰ βάλουν εἲς τὴν θέσω τω», κᾱ- πυιους παλήανδρώπους, διαφοροτρόπως ἔγο- χλυῦντας τοὺς διαβάτας, ᾿1 μήπως θέλουν γὰ ἐφαρμόύσωυν τὸν περὶ ποοστασ.ας τῶν.... ζώων νόµ.ν ΄ Κἄπιιες κακὲς λῶσσες, ιιᾶς καταγγέλλουν 3) δς{ -- ο 3 Ὑἄποιω» αἰἴδέσιμον παπᾶν, ὅτι ἔκλα- βὼν τὴν Δευτέραν τοῦ Πάσχα ὡς ᾽Απόκρεω ἐμεθύσθη. Τὸ τιιοῦτον καῦ᾽ ἡμᾶς δὲν εἶναι οὔτε πρωτοφανὲς, οὔτε πρωτάκουστον. Τὸ μύνυν τὸ ὁπιῖιν μᾶς ποοξενεῖ χειρίστην. ἓν- ΄ . κά 3 - / - ς τύπωσιν εἶναι ὅτι ἐν τῇ µέδῃ διατελῶν ὁ παπᾶς περιήρχετο τὰς διαφόρους ὁδοὺς τοᾷ χωρίου του, μὲ συντροφαν κάποιου Ὁ- δωμανοῦ, αἰσχρολιγῶν καὶ ὅτι ἓν τέλει Ψελήσας γὰ ἐν.χλήσῃ παιδία παίξοντα, ἕ- Φαγε τεσσαράκιντα παρὰ μίαν. Αὐτὸς λέγε- ται Λειτουργὺς τιῦ Ὕψστου ! Μὴ κακὸ», ) 5, ς λ Θεέ µ.υ. Ὁ ἑωρακὼς µεμαρτύρηκε, Ππανιε-, ῥθώτατε. ' : Ὁ καύσων μᾶς ἐπεσκέφδη ἐν ὅλῃ του τῇ ἐπισηιώτιπι. νᾶπιιως εἶπεν, ὅτι ὁ ᾽Απρίλιος εἶνε Γούγιος. ἴγνε τοι Καϊάφας, ΝΕ ΠΘΑΥΚΜΝΙΚΗ διευθυνοµένη ὑπὸ τῶν ἰατρῶν κ. κ. Μ. Δημάκη καὶ Φιλ. Χριστοδήμου. Ἡ Πολυκλινικὴ αὕτη δὰ περιλαμβάνῃ τὰ ἑξῆς τμήματα: 1ον Ἰμῆμα Χειρουργυκὸν καὶ Γυναικο- Λογικὸν, ἓν ᾧ δὰ ἔκτελῶνται ἅπασαι αἳ ἐγχειρήσεις ὑφ᾽ ὅλους τοὺς νεωτέρους ἔπι- στημονικοὺς κανόνας τῆς ἀντισηψίας καὶ ἀσηφψίας. Δεν Παδολογικὸν μετὰ Χημικοῦ Μικροβιολογικοῦ ᾿Εργαστηρίου, ἓν ᾧ ἅ- 5 ΄ 4. 3 Ν - πασαι αἱ δια/νώσεις δὰ γίνωνται ἐπὶ τῇ Μαι: βάσει μικροσκοπικῶν καὶ χημικῶν ἐρευνῶν. Ὁον Ἰμῆμα ᾿Αφροδισίων μαὶ δερµατι- κῶν νοσημάτων ἓν ᾧ πᾶσα Ὀεραπεία δὰ γίνεται μετὰ πλήρους ἔἐπιτυχίας κατὰ τὰς τῆς ἐπιστήμης, ἔφαρ- µοζοµένης καὶ τῆς ὑεραπείας τοῦ καδηγη- Ἔρλιχ (606) νατὰ τῆς συφιλίδος. / /. γεωτάτας µεῦόδοιυς τοῦ καὶ 4ον Τμῆμα ᾿Οφδαλμικῶν νοεη- µάτων, ἓν ᾧ δὰ θεραπεύωνται ἀσφαλῶς πάντα τὰ διάφορα νοσήματα τῶν ὄὀφθαλ- μῶν. Αι ἀσθενεῖς ὡς καὶ διὰ πᾶσαν σχετικὴν πληροφορίαν δύναται πᾶς τις νἀπευθυνῦῇ εἷς τὸ Φαρμακεῖον τοῦ κ. Μιγαὴλ κ. Ἡ λευθεριάδου. -. «αἱ. ΝεΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ἂΙΣ Της ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Λεμεσὸς τῇ 6)19 ᾿Απριλίου 1913 Διευθυντὴς καὶ ᾿Εκδότης ΕΣΡ. Σ. ΧΟΥΡΜΟΥᾷΙΟΣ Έτος Ίον --- ᾿Αρ. 16 ΗΕΗπ ΗΕΔ] ΚΡΚΕΙ ΠΛΕΟΝ } Τὺ απροσωπεῖον ἔπεσε ! Καδὰ τηλε/ραφικῶς ἐγνώσδη ἐν Λευκοσίας, ὁ Μ. ᾿Αρμοστὴς χατέδη- εἷς τὸ ἀπὸ προγΏθὲς ἐπαναλαβὸν τὰς ἐργασίας του Νομοθετικὸν Συμµ- βούλιον τὴν ἀναμενομένην ἀπάντησ.ν τῆς. Ἠεντρικῆς δὲν ἀποτελεῖ ἄλλο τι παρὰ μίαν ἐπι- δοχιµασίαν πλήρη τῆς ἵστορικῆς ἆ- ᾿Αρμοστοῦ εἰς τὰ Ἠνωστὰ αἰτήματα τοῦ λλην. κοῦ πηθυσμοῦ τῆς λΝήσου. Μον παντήσεως τοῦ Ὁ 'Ὑπουργὸς δηλονότι ἀντέιραψε τὺν ᾿Αομοστήν του | Καὶ ἡ Ἐυβέρνησις, τῶν φιλελευ-- δέρων καὶ τῶν τετιμ]μένω”7 παραδό- σεων, ἡ Ευβέρνησις τοῦ φιλοδικαίου καὶ πεπολιτισιένου Ἠοεττανικοῦ ἛἜ- Ὄγους μᾶς τρανότατα πλέον τὴν εἰδεχθεστέραν ἱμπεριαλι- στικὴν πολιτ'κὴν, μὸ τὴν ὁποίαν ἐν- νοεῖ διὰ παντὸς τρόπου νὰ διοικήσῃ τὴν ἡμετέραν Ἀῆσον, τὴν ὁποίαν χδὲς ἀκόμη διὰ τοῦ ᾿Ανωτάτου αὐ- τῆς Αρχοντος ἀπεκάλει ἵστορι} ἣν μαὶ περιώνυµον, ἴσως διὰ τὰς ἵ- στορικὰς μεθόδους τῆς ἐν Κύπρῳ δι- οικήσεώς Της : ἀπομαλύπτει Μετὰ τοιοῦτον βεβαίως ροάπισια τὸ ὁποῖον καὶ οἱ παρὰ τὸν Τάμεσιν ἰθύνοντες Ψαταφέρουν ἐκ νέου κατὰ τῶν δικαιοτάτων ἀξιώσεων τοῦ Ἓ].- ηνικοῦ. πληθυσμοῦ τῆς Νήσου καὶ μετὰ τοιαύτην πρωτάκοιστον ρεσιν τῶν πειστικῶν καὶ ἰσχυρῶν ἐπι- Ἰειρημάτων, τὰ ὁποῖα ἡ ἝἛλληνιμὴ ἀντιπροσωπεία ὑπὲρ τῶν δικαίων αἰ- τημάτων µας παρέταίε διὰ τῶν (νω- 5 / αναι Κυβερνήσεως, ἡἥτις στῶν ἐγγράφων της πρὺς τὴν Κυ- βέρνησιν τοῦ τόπου, οὐδεμία βεβαί- ὥς ὑπελείπετο πλέον ἄλλη ἀπάντησις ἔκ µέρους τῆς ἑλληνικῆς ἀντιπροσω- πείας παρὰ ἡ ἓν σώματι ἀποχώρησις ἐκ τοῦ πρωτοτύπου συντᾶγματικοῦ Συµβουλίου. Διὰ τοῦτο μετὰ γενικῆς εὖὐχαρι-- στήσεως ἡἠμούσῦη ἐνταῦθα, ὅτι οἱ Ἕλληνες βουλευταὶ, κατόπιν τοιαύτης Μακιααβελλικῆς συμπεριφορᾶς πρὸς τὰ πραγματικὰ τοῦ τόπου συµφέρον- τα καὶ. τῆς μισελληνικῆς πολιτικῆς τοῦ γέου Αρμοστοῦ, τὴν ὁποίαν προσφάτως ἔτι ἀπέδειίε γατὰ τὴν ᾱ- νὰ τὰ χωρία τῆς Καρπασίας περίφη- μον περιοδείαν του, ὑπέβαλον τὴν παραίτησίν των ἀπὺ τοῦ ἀιώματός των, ἀποχωρήσαντες ἐν σώμµατι ἀπὺ τοῦ ἨΒουλευτηρίου ὑπὺ τὰς «ρενιτι- ώδεις ἐπευςᾳημίας τοῦ πλήθους, ὅπερ ἀμέσως ἀπετέλεσε τεραστίαν διαδή-- λωσ.:ν, ἥτις ζητωκραυγάσασα κάτω- ὕεν τοῦ Βουλευτηρίου ὑπὲρ τῆς Ἑ- νώσεως, διῆλθε τὰς ὁδοὺς τῆς Πρω- ευούσης μαὶ κατέλήϊεν εἰς τὸ Εδνι- πὸν Ἰέντρον, τὴν ᾿Αρχιεπισκοπὴν, ὕπου καὶ συνεμροτήδη πάνδηµον καὶ ἐπιβλητικὸν Συλλαλητίριον. ὪἨδη ἂς χαίρεται τὸ Συμβόύ- όν της ἡ ᾖΙεντρικὴ Κυβέρνσς, μαζὶ δὲ μὲ αὐτὸ καὶ τὸν κφιλελεύθε- ϱον (516) ᾿Αντιαρόσωπόν τῆς, τὸν ὑποῖον ἀπέστελε νὰ διοικήσῃ τὴν ᾱ-- τυχκῆ ταύτην Νῆσων, διὰ νὰ κατα- μοη)ινίσῃ δηλονότι αἱ ὁ ουδενώσῃ ὕ τι οἱ προκάτοχοί του τῇ συνεγά- σίᾳ τῶν ἑκάστοτε ἀντιαροσώπων τοῦ τόπου ἀνήγειραν αἱ προήγαγον. Τοιαύτην βεβαίως Ἡροστρατ:ν συνεργασίαν ἂς μὴ περιµένῃ ποτὲ ἆ- πὺ τοὺς “Ελληνας ἀντ'προσώπους ἡ Α. Ἡ. ὁ Αντ πρόσωπος τῆς Κυβερ. γήσεως τῶν φιλελευθέρων (1), διότι οὐδέποτε ὁ τόπος δὰ δεχΌῇ, ὅπως οἱ ἀντιπρόσωποί του γίνωνται συνένοχοι εἰς τὴν ἀνελεύῦερον καὶ μισελληνικὴν διοίκησιγ τῶν ἀρχόντων του, ἐγκα- ταλείπων ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην εἰς αὐτοὺς καὶ μόνους. Τὸ ποτήριον τῶν δοχκιμασιῶν ὃ- περπληρωὺδὲν ἦτο ἑπόμενον νὰ ἔκχει- λίσῃ. πο ακς νόδ2------- ο ΤΑΣΗΜΙΚΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΕΝ ΚΥΠΡΕΟι . Ἔχοντες τὴν γνώµην ὅτι ἡ εἷς εὖρυ- τάτην «κλίμακα διάδοσις τῶν χημικῶν λι- πασµάτων Ὀέλει ἀποβῆ εὐεργετικὴ διὰ τὴν Κυπριακὴν γεωργίαν Ὀέλομεν εἷς σειρὰν φύλλων τῶν «Νέων» ἐξετάσει τᾷ ζητήματα τὰ σχετιζόµενα πρὸς τὴν ἓν γένει χρῆσιν αὐτῶν, ἐν καιρῷ δὲ θέλοψεν πραγμµατευῦῇ καὶ τοὺς εἰδικοὺς τρόπους τῆς λιπάνσεως ἑκάστου φυτοῦ. Πρὸς τὸν!’ σχοπὸν τοῦτον ἀπετάθημεν εἰς τὸν ἐνταῦθα διατρίβοντα Χ. Αρ. Θ. Μου- ράτογλουν, ὅστις εἶχε τὴν καλοσύνην νά ἀναλάβη τὴν διαωώτιστικὴν τοὺς Ἰεωργοὺς µας ἐργασίαν. : ν ταύτην διὰ Σήγερον Ὀέλομεν ἐξετάσει τοὺς λόγους τοὺς µέχρι τοῦδε παεεμποδίσαντας τὴν ταχίστην διάδοσιν τῶν Χημικῶν Άιπα- σµάτων εἲς τὰς χώρας τῆς καδ᾽ ἡμᾶς ᾿Ανατολῆς, Ὅο Κατὰ τὸν κ. Μουράτογλουν οἳ λόγοι οὗτοι εἶνε κυρίως τρεῖς οἱ ἑξῆς: 4) Ἡ τιµη τῶν Χημικῶν λιπασμάτων ἥτις ἦτο ὑπερβολικὴ, καὶ δι ἄλλους μὲν λόγους ἀἄλλ᾽ ἴδία, ἕνεκα ἑλλείγεως µορφω- µένης καὶ συστηµατικῆς ἐμπορίας αὐτῶν. β) Ἡ χρῖῆοι: αὐτῶν ἥτις διὰ γενικωτέ- ρους γεωλογικοὺς καὶ χλιματελονικοὺς ὅ- ρους, ὕφ οὓς αἳ καθ ἡμᾶς χῶραι εὗρί- σκονται, δι ἔλλειψιν ἐπιτοπίου πραγµατι- πῆς πείρας, ἦτο δυσχερῆς καὶ γ] Αἱ µέχι πρὸ ὀλίωῶν ἔτι ἑτῶν κρά- ΝΕΑ ᾿Εφημερὶς πολιτικὴ καὶ κοινωνι-ἡ Ἐκδιδομένη δὶς τῆς ἑβδομάδες σον Συνδροµὴ ᾿Ἐτησία : Λιὰ τὴν πόλιν µας σελ. 8 Λιὰ τὸς ἄλλας πόχεις. «σελ. 10 Λιὰ τὺ Εξωτερικόν ο ν ον » 1 Ἡ ΔΗΙΛΩΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ηῖς μέγας κἤπες ἔδετε γετο ἐν κεἶδει ἀνδήριν ἄνωδεν τῶν Σκαιῶν Πυλῶν, 0 σιµεύω» ὡς τέπις περιπάτυ τῶν Τρώων καὶ τῶν γυναικῶν των. «Κσοπέραν τινὰ ὁ Πραμεις, ὁ Κλύτις, ὁ ᾽Αντήνωρ, ὁ Ἰπετέων, καὶ ὁ Οἵκιλέγων, - ν α ΣΣ σ λ έροντες σεβάσµιοι, παδήμενει ἐφ᾽ ἑνὸς κα- ὁσματες τοῦ κήπου συνωµίλωυν διὰ τὰς εἷ- ) Ἶ δήσεις τῆς ἡμέρας. ϊφνης ὅμως ἡ Ελένη διῆλθεν ἐκεῖδεν καὶ ἡ ἑμιλία ἤλλαξεν ἀπέ- σως θέµα: αἱ μὲν ἐλεγιν εἰ τοὺς δὲ χα- μηλεφώγως : ς » -. : ν ςὁ οἳ ᾿Αχαιοὶ ὑπιφέρωυωσι τόσα δειἁ διὰ µ αν ικα ως καὶ αἳ Τρῶες καὶ ταύτην γυχαῖκα, ἥτις ὁμοιάξει, ὡς απεὺς τὸ κάλλες, μὲ τοὺς ἀθαγάτους δεούς. - 9 δολ ν π ο --- λεγα» δ᾽ αἰτὰ ἐπειδὴ ἦσαν έρωτες, πλη- ιο] ῴ . / Ν σ ν - κ. σιάςοντε: εἰς τὸν τάφων καὶ ἡ δέα τῆς ὦ- ραας Ἱλένης τοῖς προϊξένι µαν τελευ- , τα αν καθάγ. Αλλ᾽ ὅμως ὅλως ἐναντα ἡἦν ἡ γνώµη τῆς ἐναρέιυ Ανδρομάχης, συςίγευ τιεῦ δνχτορις. Ὅτε ἔμαδε τοὺς Λ΄γους τούτενς τῶν γερόρτων εἶπε :----Πραγματικῶς ἠμπορεί καγεὶς καὶ μὲ λευκὰ μαλλιά νὰ μὴν ἔχῃ µυαλά. Αἰτὸ εἶνε φρικτὸν. ἕνας λαὺς ὁ ὁ- πιῖις νὰ ἔπιφέρη τέσα δεινὰ, χιλιάδες ἄν- ὑρώπων χἀὰ ἀλληλισφάξωνται' διατί διὰ /ιαν γυγαΐκα ἆναιδῆ 11 λένη δὲν εἶνε ἁγαιδῆς, ὑπέλα- βεν ὁ “ἔκτωρ, ἡ διαγωγή της τἶνε ἀρστη. Η.λὺ συχγὰ µέµφεται τὸν Πάριν διὰ τὸ ἔκλημά τ.υ καὶ δἀά ἐπεθύμει νὰ ἀπαλλαγῇ τοῦ. ἔρωτις του. Πολὺ συχνὰ ἐπσης µέμ- Φεται αἰτὴ ἑαυτήν' ἀλλὰ....τί τὰ θέλεις, εἶνε ἓν ἀξι λύπητιν ὑῦμα τῆς Εἱμαομένης. -Εέβῥαια πσιν εἶνε εὔκολων νὰ λέγῃ Αλλ᾽ τι τοῦτ.ι, φιεγοσδε ἐντελῶς ἐπιεικεῖς καὶ εἷς τις τὰ τ.ιαῦτα ) ὅλοι εἳ ἄνδρες εἶσδε 9 4 ΄ / . .. - τὰ πλέι τ-παταλ γιστα πρισωπα, ϱρ1εἱ ταῦ- ντ ος τα νὰ επιε ἁφραῖα, ἡ δὲ κεκρυμμί}η καὶ δειλὴ ἁνιτῃ τῶν συζύγων σας πι λὺ ὂλ γον σᾷς συγκιεῖ. 4 ὁ : . σλ --- ἀπ ἕταντας μᾶς συγκιεῖ απ'λὺ καὶ τὴν ἐκτιιὸ 1. πι λύ. αλλ’ ἡ κύρη τεῦ Κύν.' αἱ τῆς. 1ήδης δὲν εἶνε διύ].υ κακή. Ἔπειτα ἔχοι ὥ-α δέλγηπρυΥ. πι Ὅ Κατευανἕι δυο 1Υ. «Βέβαια εἳ ἄνδοες ὅλει τέτεια δέλητρα -- ρζρ΄σχετε γαὶ δύγασβε τὰ τὰ αἰσθώνεσὺε. ι τοῦ Ἰήλλ) ες ἐμὲ µε ὃ πο ἑκγνοῦν ο, διύτια-- τὰ ἀπέλυσαν εἰς τὴν ο δε- στυγχ.αν. ς Αα Ἡ ᾽άλδριμάχη χαὶ ὁ σίζυγύς της ἆν- τηλλασσων τοὺς λήγιυς τούτους ἐντὸς ἕν ὃς ἐκ τῶν πεντήκώτα γυιφικῶν δαλάμων. ος τυες ἦσαν ἐστολισμένει μὲ πελυτ΄ους ὰ- ο / Άευς καὶ ἐγντὸς τῶν ὁπυίων» ἐποιμῶγτο εἰ νὰ τοῦ. Ποιάμου μειὰ τῶν γυγαικῶν των. “Η Γλένη ὅμως κατῴκει µετά τοῦ Πά- ριδος εἰς περ πτερο» ἀπομεμακρυσιενε ο, ο »- 4 ς --- απ.εν ἐνίοτε ἐξήρχετο ὅπως παρευρεῦῇ χά- ϱ0 ἀναφψυχῆς ες Πυλῶν. ᾿Πτο ἀφελὴς ν , ν µένη. ᾿Εδεπλήσσετο διὰ τὴν τύχρ’ τη: καὶ τὰ ἄνδηρα τῶν Φκαιῶν' καὶ ὁλγον σωεστα- ἀπέδιδε τοῦτο εἰλικρινῶς εἲ τὴ» δέλησι τῶν δεῶν. ΕΗ συγαίσβησις τῆς ἴδας της καλλογῆς τὴν καῦδ.στα ὀλγ.ν πρεσεκτικὴἉ' κακὰς καὶ τεὺς κονοὺς ᾽4λλ᾽ ς { ΄ ΔΝ. κ Ν 3 ΄ Σπάρτῃ ἑπίφερε πολὺ διὰ τὸ ἀνώμαλεν εἷς τὰς χρ.σεις ., . ο µ » λύγωυς. αὐστηρῶς ἀνατραφεῖσα ἐν τῆς καταστάσεώς τῆς καὶ εὔρισκε σχεξὸν δι- κααν τὴν ἀπέχύειαν τῶν γυναικῶν, ἦδελε δὲ νὰ τὴν καταπι λεμήσῃ διὰ τῆς κετριφρυ- ἑ νὰ τὴν καταπ:λεµήσῃ ἧς κτοιςφρύ σὐνής, τῆς σωφροσύγης καὶ τῆς γλυκύτητες. Αἱ γυνγαῖκες τῶν Τρώων εἶχον ἀπιφασ.σει . - - 3 9 4 - 3 γὰ μεταβῶσιν ἐν πομσπῇ εἷς τὸν }αὸν τῆς ᾱ- .Ἱ. : , , θηνᾶς καὶ }ὰ καταδέσωσι πλεύσιιν πέπλ.ν ἐπὶ τῶν γιγάτων τῆς πρεστάτιδος Φεᾶς. Ἡ ελένη ἠσδάνδη ζωηρὰν ἐπιβυμαν νὰ λάβῃ µέρος εἰς τὴν τελετὴν ταύτην. ᾿Αφ᾽ ὅ- του ἠκελιύθησε τὸν Πάριν εἶχε παραδεχῦῇ τοὺς δειὺς καὶ τὴ» πατρίδα τοῦ ἀγαπητοῦ ἀγτὶ τῶν της. ἄλλως τε προυτ΄µα ἠεῶν τῆς ἰδ ας τῆς πατρ δις τὰ δη Καὶ ἔδιια τῶν Τρώων. ᾿Εδῶ εὕρισκε τέχνη» μὲν ὁλι- γωτέραν, περισσ«τέραν ὅμως ἄνγεσιν καὶ πυ- λυτέλειαν ἢ ἓν τῇ αἰστηρῇ «Ίακεδα µεχι. κ κ Εσπέραν τιἀ ἡ Ελέγη περιπατεῖσα εἰς τὰς Φκαιὰς Πύλας, συνήντησε τὴ» ᾿Ανδροιά- χῆν καὶ ὑπέκλινε μετὰ σεβασμοῦ πρὸ τῆς συ- ζύγου τοῦ “ἔκτορες. 'ΗἩ Ανδρομάχη διῆλδεν ἀγερώχως, ρ΄ψασα ἐπ᾽ αἰτῆς παγερὸν βλέιμ- µα καὶ ἡ Ελένη εἰσῆλδεν ες τὸν εἶκόν τής δακρύουσα. ”4Αν καὶ τὸ βλέμμια, τὸ ὁπιῖων ἔρριψεν ἐπὶ τῆς Ελένης ᾗ ᾿Ανδρεμάχη, ἦτο ταχὺ, ἐν τεύτιις ἠδυγήδη νὰ παρατηρήσῃ τὴν ἅρμον-αν τὸν στι λισμὸν καὶ τὰ κεντήματα, διὰ τῶν ὁ- ποίων ἦσαν ἐστωλισμέγα τὰ φορέματά της. Τὴν ἴδίαν ἑσπέραν ἀ:γ ι πρὸς τὸν Ἕκτορα ᾽ ὀλλὰ πρέπει νὰ όμελ γήσω ἔχει κάπιιαν φιλοκαλ΄αν 5 Α Ξ 5 --αὐτὴ ᾗ γυναῖκα εγε ὅτι εἶνε, Ἡ Ελένη τὸ ἔμαθδε καὶ ἔστειλεν ἀμέσως -- ω ρ ο εἰς µ΄αν τῶν ἀμφιπύλων τῆς ᾿Ανδρεμάχης τὸ σχέδιον τοῦ κεγτήµατος, καβὼς καὶ μερικὰς «Ανω ας εδ ο” ---- -- 6σόοηµας τυ κ΄ τει ζώνας, {µατια, χιτώ}ας». «ΙΙ Ανδρομάχη ἐπέτρεψεν εἰς τὰς δαλαμη- ω 3 α - μα. ὶ μι πλλους τὴς }ά ἐπωφεληδῶσιν ἀπὸ τὰς ἕδη- μας. λετὰ πάρεδω δὲ ὁλ γω ἡμιερῶν ἐνε- φανίσθη εἲς τὸν περ πατε} μιὲ τὸν νέων στυ- λισιό». Ελένη, κατὰ τὴν ἰδίαν ἡμέραν, ἴφερεν ἁπλῆν µσνόχθου’ ἐσφῆτα. Τὴν φορὰν ταύτιρ’ ἡ ᾿γδρομάχη προσέβλεψεν ἄνευ κα- κοβι υἱ ας τὴν σύςτ}ό τοῦ Πάριδος. / Ἔπεται τὸ τέλος[. --- ὧκς ο ων μασ πο αλ 2ο τ------ ΠΟΙΚΙΛΜΝ Κινεξικαὶ ἰδέαι περὶ ἔρωτος. --ττσπσος στὴ Ὁ Κινέος συγγραφεὺς Ποὺν Τσού, ἔ- δωχε πρό τινος εἷς τὴν ᾽Αμερικὴν διάλε- ἒιν, λαβὼν ὡς Ὀέμα τὴν «οἰκιακὴν ζωὴν τῶν ἸΑνατολιτῶν ἓν συγκρίσει μὲ τὴν τῶν Αμερικανῶν». Τὰ κυριώτερά σημεῖα τῆς διαλέξεώς του εἶνε τὰ ἑξῆς : «Τὸν ἔρωτα, ἡμεῖς οἵ Ἠιγέζοι, τὸν ἐν- γοοῦμεν ὡς ψευδαισθησίαν, ἁπάτην, µέθην. Ἡμεῖς οἵ Κινέζοι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νυμφευόμενοι, οὔτε ἔρωτος, οὔτε συγκινή- σεων, οὔτε τρυφερῶν παθῶν. Δὲν εἴμεδα π)]άσµατα ἀσθενικῶς αἰσθηματικὰ, ἀλλὰ ψυχρὰ, φιλοσοφικἀ, μοιρολατρικὰ ὄντα. Τὸν ἔρωτα, οὔτε τὸν γνωρίζοµεν, οὔτε τὸν ᾱ- ναγνωρίζοµεν. Σεῖς οἳ ᾽Αμερικανοὶ μάμγετε τὰς ὕπαν- δρείας σας ᾧσάν τυφλοί. Δι ὅλα τὰ ἄλλα πράγματα σκέπτεσθε λογικῶς, διὰ τὸ σπον- δαιότερον ἐὲ, τὸν γάµον, ἀκολουδεῖτε µίαν ὤθησιν στερουµένην οἴασδήποτε λογικῆς. Ο ἔρως ἅμυαλο μωρό. Θαυμέζομε διὰ πολλὰ τοὺς ἀμερικανοὺς ἀλλὰ δὲν σᾶς ἐννοοῦμε καθόλου ὅταν ἀφί- νεσθε νὰ ὁδηγῆσθε ἀπὸ τὺ ἄμυα)λο μωρὸ, ποῦ λέγεται Ἔρως, μάλιστα εἲς τὸ σπον- δοιύτερο τήτηµα τῆς ζωῆς. Εἰς τὴν Κίναν ὃ γάµος δεωρεῖται µέ- σον. Εἰς τὴν ᾽Αμερικὴν σκοπός. ὍὉ ἀἄνὴρ καὶ ἡ γυνὴ, ουνάπτοντες γάμον, ἐκπληροῦν ἁπ)ῶς τὰς ἀναγκαίας λειτουργίας τῆς ζωῆς. Απαξ απράξαντες τοῦτο εὑρίσκουν τὸ τέλος, τὸ ὁποῖον μόνος ὁ Ἀάνατος ἀποτελειώνει. Διὰ τὸν Κινέζον ὁ γάμος εἶνε τὸ ἀπύ- λυτογ. Δὲν εἴνε δοκιμή. Ἡμεῖς νυμφενό- µεδα διότι πρέπει νὰ νυμφευθῶμεν. Σεῖς νυμφεύεσθε διότι τὸ Θέλετε. Ἡμεῖς νυµ- φευόµεῦθα, διότι τὺ θεωροῦμεν ὑποχρέωσιν εἰς τοὺς προγόνους καὶ καθῆκον εἷς τοὺς ἀπογόνους µας. Σεῖς ἀπεναντίας τὸ κάμνε- τε, διότι φαντάζεσθε ὅτι ηὔρατε ἕνα ἴδε- ὥδες. Εἰ τὴν Κίναν οὐδὲν στάδιον δεωρεῖται ἐπιτυχὲς, ἄνευ γάμου. Ὁ ἀνύπανδρος ἄν- Όρωπος δὲν εἶνε ἄνθρωπος. Ἰαὶ ὃ γάμος εἶνει διαρκής. Τὰ διαζύγια ἄγνωστα. Οἱ γάμοι µας κανονίζονται ὑπὸ τῶν γονέων, ἀλλὰ ταύὐτοχρόνως ὅ νόμος γαὶ αἳ τελεταὶ μας παρέχουν εἷς τὴν γυναῖκα περισσότερα δικαιώµατα ἢ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ». Ταῦτα λελάληκε Κινέζος Ποὺν Τσοὺ πρὸς ᾽Αμερικανούς. Ὅ ἔχων ὦτα ἀπούειν, ἀκουέτο. νε τοῖσι πευὶ τῆς χωήσειως τῶν Ἰηῶν δι: πασµιτων ἐπιστηαυνιναί ονώμαις τινες -- η : --- παρενέβαλλην μεν ίστας ὀνονολίις εἲς τὴν ἡ διάλοσιν τῶν χημινών λιπασμάτων. Ἡ σὐντωμος ἐξέτασις χατὰ πύσον καὶ 9 - , ε ος - πωτὰ ποῖον τούπυν οἳ τρεῖς οὗτοι. Λόγοι -- -'-- --- 2 μετι ῥ η θησαν ὐέλμει. μᾶς ἀποδείξει ὅτι στι . . , - 3 μθοον δύναντοι τάχιστα γὰ διυδυδῶσιν ἐν Κύποῳ τὰ χημικά Αιπάασμμτα, ὦν Ἡ συ- κιὰ ἐνίοτε στίιμµτὴ χρῆσις διπλασιάτει τοιπλασιάσει. τὰς ἐσοδείας τοῦ. ἔπιμεοῖς υιὶ φρονίμου. εωργοῦ. ᾿Αρχίομεν τὴν ἐξέτασίν µας ἄπὺ τὺν σπονδαιότερον τῶν τριῶν τούτων. λόγων. λλλοτε ἐθεωρεῖτο ᾱ ἴπμτων διὰ τὴν Άλλοτε ἐθεωρεῖτο ἀπαραίτητον διὰ τὴν Ἰςησιμυσοίησιν δημινῶν Ἀιπαισμάτων νὰ γίνωνται δύσκολοι καὶ πολύνλοχοι. µελέται τοῦ εδάφους καὶ ἰδία χημινὴ αὐτοῦ. ἆγά- λυσις' αἱ ἑργασίαι αὗται ἁπιπουν ὄχι µό- γον πολλὰς δαπάνας, ἀλλὰ γιὰ πυλὺν γυύ- -”- ...- κα α γον καὶ ἀπέβαινον ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τελείως - - οκ π μα. ᾿ ἄχρηστοι, ὁσάχις δέν ἧσαν ἐπιβλαβεῖς καὶ δὲν ἐσκύτιζον τὸ ζήτημα, αλ -- Ν ι π ΄ Τὸ τοιαῦτον ἦτο µέγιστν ἐμπύδων τῆς. διαδύσεως τῶν Ἁημικῶν λιπασμάτων. Σήμµερον οἱ διασιημότεροι Γερμανοὶ καὶ ᾽Αμερικανοίὶ γεωπόνοι ὄχι µόνον Ὀεωροῦν περιττὴν τὴν χημικὴν ἀνάλυσιν τῆς γῆς διὰ » τὴν χρῆσιν τῶν Νημικῶν λιπασμάτων ἀλ]ὰ .. 2 καὶ τελείως ἀπυκηρύττουν αὐτήν. Κατὰ τὰς σήμερον κρατούσας ὀρθὰς γνώµας ὁ γεωργὸς πρέπει νὰ μεταχειρίζεται τὰ χημιγἁ λιπάσματα, ἀκαιῤῶς ὅπως καὶ τὴν κόπρον καὶ ὅπως αὗτη εἰς ὅλα τὰ ἓ- δάφη καὶ εἷς ὅλας τὰς περιστάσεις δι᾽ ὃ- λα τὰ φυτὰ εἶνε χρήσιμος, τοιουτοτρόπως καὶ τὸ χημικὺν λίπασμα παντοῦ καὶ πίν- τοτε πρέπει νὰ δίδῃ καλὰ ἀποτελέσματα αλλ’ ἐπειδὴ ἡ κόπρος ἔχει ἐἑλαττώματά τινα, ἄστατον σύστασιν, κακὰς ἀναλογίας Όφρεαπτι- πῶν στοιχείων, ἀπανόνιστον περιεκτικότητα ὕδατος, ὑπερβολικὸν ὄξινον κτλ. ἡ γεωτέρα λιπασματολογία κατόρθωσε νὰ χατασκενάσῃ τύπους χημικῶν λιπασμάτων, ἔχοντας ὕ)λα τὰ πλεονεκτήματα τῆς πύπρου χωυὶς νὰ ἕ- χουν καὶ τὰ ἑλαιτώματα αὐτῆς, εἷς τρόπον ὥστε καὶ ὁ ἁπλοϊκώτερος τῶν γεωργῶν νὰ δύναται νὰ µεταχειρίζηται τὰ χημικὰ λιπά- σµατα ἐπιτυχέστατα, ἀπαράλλαντα ὅπως µε- ταχειρίζεται καὶ τὴν κόπρον. ὍὭστε σήμερον διὰ νὰ μάμῃ τις χοῆσιν τῶν χημικῶν λιπασμάτων δὲν ἔχει χµμµίαν ἀνάγκην νὰ πάµῃ ἀνάλυσιν τῆς γῆς καὶ πολυπλόκους λογ]σμοὺς καὶ βαθδείας µελέτας ἠρχεῖ νὰ μεταχειρίζεται τὸν. δι. ἕκαστον φυτὸν κατάλληλον τύπον, συνταχθέντα ἀπὸ ἀνθρώπους γνωρίζοντας τελείως τὰς ἄνάν- κας τῶν φυτῶν. Τοιοῦτος εἶνε ὁ σροπὺς τῶν εἰδιγῶν δι. πασµάτων τῆς ἐν ᾽λϕήνιις :Ἑλληνινῆς ἕ- ταιρίας Χημικῶν Προϊόντων καὶ Αιπασμή- .. πλήρεις καὶ ἄν- των». οἳ τύποι οὗτοι εἶνε , αμ η , . ταποχρίνονται εἷς ὅλωας τὰς ἀνάγγας τῶν «ι- τῶν καὶ εἶνε ἀποτελεσματινοὶ εἷς ὅλα τὰ ἐδάφη ναὶ εἰς ὅλας τὰς πεμιστάσεις καὶ ώ : 5 . : , : εἶνε πάντοτε ἐπιμερδεῖς. Ποὺς τούτοις δὲ εἶναι λίαν οἰνονομινοὶ καὶ μετ οὗ. πολὺ τὰ Τὰ 5 ἁ Ἰημικὰ, λιπάσματα τῆς Ἑλληνικῆς ἑτωιρείας δὰ εὐωίσνωντα. εἷς ὅλας τὰς απύλεις τῆς Κύπρον ὑπόθεν εὐκολώτατα καὶ ὁ ατωχό- τερος εωθγὸς δὰ δύναται νὰ προμηθεἴ- ετωι ἔστω γαὶ ἕνα µόνον σάκκον. Διὰ νὰ αεισῦῇῃ τις περὶ ὕλων τούτον δὲν ἔχει βεβαίως ὀἀνάνκην πολλῶν. σκέψεων καὶ μεγάλης “ςιλοσοφίας ἀρχεῖ νὰ μάμι δύο δοχιμὰς καὶ πρὸς φ παταλλήλως µίαν ἢ τοῦτο, δὲν. ἀπαιτοῦνται οὔτε χόπος οὔτε δα- πάναι µεγάλαι ἀλλὰ µόνον παλὴ δέλησις.᾽ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΕΞ ΑΜΜΟΝΑΟΣ ΟΥ Ἡ ΕΚδΣΟΜΗ ΤΗΣ Α. ΕΞΟΧΟΤΗΤΟΣ ΕΙΣ ΚΔΡΠΑΣΙΑΝ Κατὰ τὴ ἑβδυμάδα τῆς «ακαιησ του ἡ ο. ο ὃν λαιπρᾶ συγιδε {ξέδραιον 4 κά έ ἳ κο τα αν ολ κ. ου. αγά τὴν αρπασαν, ἀλλ ορ εϱὖ προ Σήθησαν αὐτοῦ ἐνκύκλιει τοῦ Πιικητοῦ α- κπογώστευ πεὸς τοὺς κυχτάσας, διαλαβά- 2ςμσαι τὸ» τρήπι» μὸ τὸ» ὅπιῖ ὤφειλ. ' ας ο : ο γὰ ππρονσιασθῶσι καὶ νὰ ὑποβάλωσι τῇ «1. Γ. τὰ αἰτριιχτή -ι.- ' '. τὰ αἰτήιατά τωγ, τὰ ὅπΊα ἔπτεπα τὴ φ ὃς 4 - -- 5 ή ὧσι». ἄπικλειστικῶς τεπικοῦ ἐγδιαφέρελτος. α Οἱ γωρικοὶ ἔπρεπε δηλ. ὡς μµαῦριι εἴλωτες τῆς Αϕουιῆςιιι ιά κ ἐξωτεοικεύσωσι ἑ- δικα δανικά, οὔτε δα σηιάτων οὔτο διὰ 1 ων Λαὶ εἰς τὴς ἐπιταγὴς τῆς 4. ῆ. εἳ µεν- σιυλιιᾶνοι Ἀεύτονυκοί τε καὶ ΠΠαλαιότυρκει ἔδειξαν μεγίστη, ὡς εἰκὸς ὁπυταγήν, δὲν ἴ- πραξαν ὅμως τὸ α.τὸ καὶ οἱ λληνες οἷ- τινες καὶ τὰ 45 τῶν κατοίκων τῆς Καυ- πασας ἀπόοτελοῦσι καὶ οὔτως { «. ἴ. ἢ- γαγκάσδη ὀφ των τὴν κυρα ὁἑδὸν τῆς Καμ- πασας χὰ παραπλανῇ δι ἀτραπῶ», δα- σῶν καὶ βράχων, -'α μὴ ἀντικρύσῃ τὰς ἑλ- ἁηγικὰς -αὶ τὰς µαύρας σήκπας, τὰς ὅ- πυ-ας ἀγεπέτασεν ᾗ Κώμη Αἰγιαλοῦ, ἡ Για- Λεῦσα τὸ Τρ κωμεν. Καὶ εὔτως ἓν τῆς ἐκ- ὁρομῆς τευ ὁ ἀγώτατυς άρχων ἀπεπόμισε αὐφον τεὺς βαδυτάτους τεµεγάδες τῶν Τούρκων τῆς ΓΓαλάταας, τεῦ Αγ. Συμεὼν, καὶ τῆς Κορόῤιας, Εῖς τὸν “Αγ. Θεύδωοιν διὰ τοῦ ὁποίωυ διήρχετο κατ ἀγάγκην, δὲν ἐδέχδη νὰ ὁμιλήσῃ πρὸς τὸν Ἕλληνα µει- κτάρη, διυτι ἠναγκάσὔη νὰ διέ}Φῃ κάτωβεν ἄψ δες ἐξ Ελληνιῶν σηκαιῶν, ἓν ᾧ φι- 2) Φῥολέστατα τὸν ἐδέχδῃη Λευσο υλμ ἆγεν το αιτοὸ }Ωθίσὺ, ῥιτι οἱδὲν Τουρμινὸν 3 ᾽ .. ἃ - , : ἐφλγικον α(α κατωσπτρίσθη ἒές τας }λαυ- . , .- κας χύόρας τοῦ . :ὠπτάτου. αι ὴ ἑλκκλ ες τι Όδννν τἐθγιν ρεγας. Νεο , ο τφς , τεύρχους τ Ὁ ο πεφεὲτ καὶ ὅδιας. Τελαµών. - 2 .... ΄ Ἐ. 1. Ες τὸν Αγ. Θεύδωρεν πρι η) εἰς ὑπαστόμις Χασὰν ἐφίχγδῃς ῥὲ κ ς «χάσμα ἑφ) {ς ἑξε- σπὀ άν ἐπὶ τῇ δέι τῶν ἕλλμικου σημαιῶν ὁ ] ή ' σι 1} γι. ὃτ΄ σε δὲ νὰ συστήσῃ) τιρ' συστίκιµ' το) ἀλλ ἡ ἀπειλητικὴ τῶν χωρικῶν σιάσις ἡ- : . Αν . ͵ } νο σα, γάνκασε αγ αιτὸ’ γὰ συστεἁῃ τὰ ἕκμα- νώτα υεζιά τιυ. ὁ ἴδιος. ο οΟἵΟϐϱοἳὗμµ- ΕΠΙΚΗΒΙΡΗΕ Ἡ ΠΑΡΔΙΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ 5 - α , 3 / 5 Ὡς ἓν τῷ πυρίῳ ἄρῦρῳ. ἀναφέρομεν οἱ Ἓλλληνες τοῦ τόπου ἀντιπρόσωποι ὑπέβα- Ίον. ἤδη τὴν Τετάρτην τὴν παραίτησίν των ἀπὸ τοῦ. ῥουλευτικοῦ ἀξιώματός των, συν- επείᾳ τῆς πρὸς τὰ γνωστὰ αἰτήματα τοῦ τόπου. ἀρνητικῆς ἀπαντήσεως τοῦ ἐπὶ τῶν ᾽Αποιιιῶν Ὑπουργοῦ, ἥτις ἐγνώστοποιήδη 9 - Ας. αὶ ὃν, 9 κι ΛΑ . τὴν παρελῦοῖσαν Τρΐην εἲς τὸ Ῥωμβούλιον. Τὸ ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης χιλιάδες α- οὗ, συγκεντρωθεῖσαι κάτωῦεν τοῦ Βουλει- ἐφᾳροιρεῖτο ὅφᾳ ὁλοκλήρου Φρουρᾶς, τηρίου, ὅπερ τῆς ᾿Αστυνομικῆς ὑπεδέχθησαν 3 ος ην ν κ αν τοὺς ἀποχωροῦντας Ἓλληνας βουλευτὰς μὲ φρενιτιώδεις ἐπευφημίας καὶ οὐρανομήγεις . .-- οτι ἆ νο ρ ζητωνραυ»ὡς ὑπὲρ τῆς Ενώσεως, τα πρωτοφανὴς ἐν Κύπρφ διαδήλωσις διέ- σχισε τὴς ὁδαὶς τῆς Λευχοσίας καταλήξασι: εἰς: τὴν ᾽Αρχιεπισνοπὴν, ὅπου συνεκροτήδη ἐπιῤλητικώτατον ουλλαλητήριον, ἀποτέλε- σµα τοῦ ὑποίου ὑπῆρξεν ἡ σύνταξις ἐντόνου διαμαρτυρίας κατὰ τῆς Ὑπουργικῆς ἅπαν- τόπος τήσεως καὶ ἡ ἀπόφασις ὅπως ὅ ἐμμείνη ες τὰς διατυπωῦείσις ἀξιώσεις του. Τὸ διάβηµα τοῦτο τῶν βουλευτῶν ἕ- τυχε πανταχοῦ τῆς Κύπρου γενικῆς ἔπιδο- Χιμασίας, πλεῖστα δὲ σωματεῖα καὶ ἰδιῶται συνεχάρησαν τοὺς ᾿Αντιπροσώπους τοῦ τό- που διὰ τὴν στάσιν των ταύτην, συνιστῶν- 3 Ν π - κε τες ἐμμονὴν εἷς τὺν χαραχθεῖσαν πορείαν. ΤΑ ἄΥ0 ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΓΓΡΑΦΑ Ἡ ἐπιστολὴ τοῦ 'Ὑπουργοῦ αρὺς τὸν Μ. Αρμοστὴν ὑπὸ ἡμερομηνίαν ὂπ Μαρτίου 1919 ἔχει ὡς ἔπεται : Ἔντιμε Κύριε, Εχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω τὴν λῆψιν τοῦ ᾿Εγγράφου Σας ὑπ ἀριδ. 94 τῆς 23 παρελθόντος Φεβρουαρίου, περωκλεί- οντος ἀντίγραφον ἐπιστολῆς, ἀπενδυν- δείσης ὑφ) “Ὑμῶν κατὰ τὴν 10 ᾿]α- γουαρίου πρὸς τὸν ἔντιμον Πασχάλην Κωνσταντινίδην Μ. Ν. Σ. εἰς ἀπάντη- συν εἲς τὸ Ὑπόμνημα τῆς 8 Δεκεμβοί- ου τῶν Ελληνικῶν Μελῶν τοῦ ἨΝοµο- θετικεῦ Συµβουλίου, ὁμοῦ μετ ἀντιγρά- Φου ἀπαντήῄσεως εἰς τὴν ᾿Ἐπιστολ]ήν Σας, ὑπογεγραμμένης ὑπὸ τῶν ἰδίων μελῶν. 2. Έχω νὰ πληροφορήσω “Υμᾶς, ὅτ: τὸ περιεχόµενον τῆς ᾿Ὑμετέρας ᾿Ἔπιστο-

Title Subject Page
HEAR HEAR! ΑΡΚΕΙ ΠΛΕΟΝ! 1p
ΤΑ ΧΗΜΙΚΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΕΝ ΚΥΠΡΩ 1-2p
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ 2p
ΕΠΙΚΑΙΡΑ 2-3p
ΜΙΚΡΑ- ΜΙΚΡΑ 3p
ΕΞ ΟΣΩΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ 3p
ΝΕΑ ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ 3p
ΠΟΙΚΙΛΑ 4p