Back

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ, 1959-11-30

᾿Αριθμὸς Σελίδος 6 ΙΙ Πὴ ΜΡΙΙ ΠΝΕΗΙΝΗΙ [] ΠΙΠΠΙΙ ΠΠ] ΙΙΜΙΝ ΜΗ ΤΙ ΝΠΙ Ι) Τή! ΠΡΙ ΤΙ ΠΠ ΤΠ) ΜΗΙΝὺ ΙΝΝΙΝ Παλλαϊκαὶ συγκεντρώσεις τῆς Τετάρτης καὶ Λευτέρας. Ἡ πορεία τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Λεμεσιανοῦ Λαοῦ πρὸς τὴν Λευκωσίαν. Λιαδηλώσεις ἐντὸς τῆς Κυπριακῆς πρωτευούσης ΡΓΛΝΟΘΙΣΛΝ ΧΘΕΣ ΕΙΣ 0ΛΛΣ ΤΑΣ ΠΟΛΕΙΣ ΚΝΙ ΕΙΣ ΌΛΑ ΤΑ. ΑΓΡΟΤΙΚΝ ΚΕΝΤΡΑ ΠΛΛΛΛΊΙΚΛΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ Ἡ παλλαϊκὴἡ συγκέντρωσίς, ποὺ ἔγινεν τὴν ἑσπέραν τῆς παρελθούσης Τετάρτης εἷς τὸ Βέατρον ' Γιορδαμλῆ, ἔδωκεν ὀἐκτὸς τοῦ ψηφίσµατός της καὶ πὴν ἐντολὴν ὅπως µεγάλη ᾿Επιτροπὴ ἕ- πισκεφθεῖ τὴν ἐπαύριον Πέμπτην τὸν ᾿Εθνάρχην Μακάριον, καὶ ἐπιδώσῃ ἓἕν πάσῃ ἐπισημότητι τὸ µΨψήφισμα τῆς παλλεμεσιανῆς συγκεντρώσεως. .. Πράγματι δὲ τὴν ἐπαύριον Πάρασκευ- ἡ Εκατονταμελῆς ἀντιπροσωπεία παρα- γόντων τῆς Λεμεσοῦ, ὡς -καὶ ἐκπροσώ-. ἅ πων ἁπάντων τῶν ἐθνικοφρόνων ὄργα- : ψώσεων καὶ Σωματείων τῆς πόλεως κατῆλθε ἐν Λευκωσίᾳ ἵνα ἐπιδώσῃ πρὸς πὸν ᾿Εθνάρχην τὸ ἐγκριθέν ψήφισμα κα- πὰ. τὴν συγκέντρωσιν τῆς νυκτὸς 'τῆς παρελθούσης Τετάρτης. “Ο .Μ. ᾿Αρχις- πίσκοπος ἐδέχθη τὴν ἀντιπροσωπείαν τῆς δευτέρας Κυπριακῆς πόλεως ἐν. τῷ Μεγάλῳ Συνοδικῷ τῆς “Ι. ᾿Αρχιεπισκο- πῆς ὅπου. ἐξεδηλώβησαν σκηναὶ ἅπερι- γράπτου ἀφοσιώσεως καὶ ἐκτιμήσεως πρὸς τὸ σεπτὸν πράσωπον τοῦ τετιµη- µένου Πρωθιεράρχου καὶ πολιτικοῦ ἡγέ- που τῆς Κυπριακῆς ᾿Επαναστάσεως. Οἱι {νθουσιώδεις ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ πῆς Αεμεσοῦ ῥἐχειροκρότουν καὶ ἔζητω- κραύγαζον ὑπὲρ τοῦ ᾿Εθνάρχου Μακα- ῥίου ἐπὶ πεντάλεπτον. Μεταξὺ τῶν ἔκ- προσώπων τῆς πόλεως Λεμεσοῦ, κατὰ τὴν Επίσκεφιν παρὰ τῷ Μακαριωτάτῳ :, συγκατελέγοντο: “Ο Δημοτικὸς Σύμ- ϐουλος καὶ δικηγόρος κ. ᾿Ἡρακλῆς Μι-. χαηλίδης, ὁ Γυμνασιάρχης τοῦ Λανιτεί- ου Γυμνασίου κ. Α. “Ὑδραῖος, ὁ Διευ- Ευντὴς τῆς Ἅ᾿Εμπορικῆς Ακαδημίας: Λεμεσοῦ κ. Δημ. Πολυδωρίδης, ἡ Διευ- θύντρια τοῦ ᾿Αθηναϊδείου Γυμνασίου δ. Αομνίκη Λανίτου, ἡ Διευθύντρια τοῦ Ἑλληνικοῦ Κολλεγίου Λεμεσοῦ κ. Θέ- κλα Λυσιώτου, ὁ δικηγόρος κ. Αἰμίλιος Μιχαηλίδης, ὁ καθηγητής καὶ δηµοσιο- γράφος κ. Π. “[ερωνυμίδης, ὁ πολιτικὸς μηχανικὸς κ. Ν. Ροῦσος, ὁ ᾿Αρχιτέκτων κ. Τζ. Περικλέος, ὁ χημικὺς κ. Κου- σονµίδης, οἱ ἀγωνισταὶ κ.κ. Χρ. Τρυ- Φωνίδης καὶ ᾿Ανδρέας Γαπαδόπουλος, ὁ µεγαλέμπορος κ. Ι. Κότσαπας, ἕκ- πρόσωποι Ὑυναικείων ὀργανώσεων καὶ ἄλλων συλλόγων. Προσφωνῶν τὸν Μ. ᾿Αρχιεπίσκοπον, ὁ κ. ᾿Ἡρακλῆς Μιχαηλίδης, εἶπε μεταξὺ ἄλλων τὰ εξῆς: Ἡ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΥ κ. ΗΡ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ Μακαριώτατε, Οἱ παρευρισκόμενοι, ἀντιπροσωπεύ- Οντες εὑρύτατα στρώματα τοῦ λαοῦ τῆς Λεμεσοῦ, μοῦ ἀνέθεσαν τὴν τιµητι- κἡν Εντολὴν γὰ σᾶς ἀπευθύνω ὄὀλίγας στασις ὅλων ἡμῶν εἶναι µαζί σας, Μακαριώτατε». λέξεις διὰ νὰ σᾶς ειπω ὅτι ἀκραδάν- τως πιστευοµεν ὅτι το έργον σας ὡς ᾿Εωνάρχου δεν ἐτελείωσεν ἀκόμη, και, ευσεδασιως νά σᾶς ὑποθάλωμεν τὴν γνώµην ὅτι δὲν πρέπει νὰ Φεισθητε τού εαυτοῦ σας, περαιτέρω: τόσων ἀγωνιῶν καὶ θυσιῶν διὰ νὰ ὁλοκληρώσετε τὸ ἔρ- γον σας, ἐκλεγόμενος ὥς πρῶτος Προ- εδρος τής Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Ὅ λαός, μὲ τὸ ἁλάνθαστον του αἱ- σθητήριον, ἀντιλαμδάνεται, ὅτι ὁ πρω- τεργάτης τῆς ᾿Εθνικῆς µας ἐλευθερίας δὲν εἶναι, δέδαια, οὔτε ὁ κ. Δέρθης, οὔτε ὃ κ. Κληρίδης, οὔτε φερ᾽ εἶπείν ὁ κ. Παρτασίδης, ἀλλὰ πρωτεργάτης, μαζὶ μὲ τὴν ΕΟΚΑ ὑπὸ τὸν ΔΑιγενῆ εἷ- σθε Σεῖς. Σεῖς, λοιπόν, εἶσθε ὁ ἐνδεδειγμένος Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ Τὸν κ. Μικαηλίδη καὶ τοὺς ἀντιπρο” σώπους τῆς Λεμεσοῦ ἀντεφώνησε ὁ Ἔ- θνάρχης Μακάριος μὲ ὠὡραιότατους καὶ παλλομένους ἀπὸ συγκίνησιν λόγους, κα- ταλήξας ὡς ἑξῆς: «Ὁ ἀγών µας προεκάλεσε συγκίνη- σιν καὶ θαυμασμὸν ἀνὰ τὸ Παγκόσμιον, πτηγῆν ἐμπνεύσεως διὰ τοὺς ὑποδού- λους λαούς. Οἱ σκοποὶ καὶ αἵ ἐπιδιώ- ξεις του δὲν ἐπετεύχθησαν πλήρως, ἆλ- λὰ προδάλλει σήμερον ἐπιτακτικὸν τὸ καθῆκον ὅπως ἀξιοποιηθοῦν τὸ αἷμα καὶ αἳ θυσίαι τῶν ἠρϊκῶν τέκνων τῆς νὰ κατοχυρώσετε τὸ ἔργον σας ἐκλε- Κύπρου. γόµενος πρῶτος [Πρόεδρος τῆς Δημο- Δὲν ἔχω Φιλοδοξίας --- συνέχισεν ὅὃ κρατίας µας. Εθνάρχης --- ἀλλὰ θὰ ὑπηρετήσω τὸν Καὶ ὁ λαός, πάλιν μὲ τὸ ἀλάνθα- λαὸν ἐφ᾽ ὅσον. οὗτος ἐκδηλώση πρὸς ἑ- στον του αἰσθητήριον, ἀντιλαμδάνεται, εραι ἡμέραι ἀνατείλουν εἲἷς τὴν Κύπρον. Όσο Ἐλεύθερος Λαὸς μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην του. Λυποῦμαι δαθύτατά διότι δὲν ἐπετεύκθη ἑνότης. ᾽Αλλ’ ἐὰν --- ὡς ἀνέφερον εἷς τὸ χθε- σινὸν. διάγγελµά µου --- ἡ ἑνότης δὲν ἐπετεύχθη ἐκ τῶν ὄνω, ἑἐλπίζω εἷς τὴν ἐπίτευξιν της ἐκ τῶν κάτω). νης διασπώσεως, καὶ προσέθεσε: «Θὰ πράξω πᾶν τὸ ἀνθρωπίνως δυ- νατὸν ἵνα εὐτυχέστεραι καὶ λαμπρότε- Εὐχαριστῶν ὑμᾶς διαθιδ’΄ ο τὸν θερμὸν χαιρετισµόν µου πρὸς τὸν λαὸν τῆς ' πόλεως Λεμεσοῦ καὶ τὴν πίστιν καὶ -αἰ- σιοδοξίαν µου διὰ τὸ μίλλον». , Τὴν ἀντιφώνησιν τοῦ Μακαριωτάτου ὑπεδέχθησαν ζητωκραυγαί: Ζήτω ὁ Ἐ- θνάρχης Μακάριος, ὃ ἄξιος τῆς Πα- ΑΑΛΟΤεΕ Κάι Τωρα Οἱ Κομμουνισταὶ τῆς Κύπρου ἐν ἀγαστῇ συνεργασία μετὰ τῶν ὑπολειμ- µάτων τῆς κυπριακῆς Φφεουδαρχίας (κοτζωμπάσηδων) ὑποδεικνύουν ὡς ὑπο- Ψήφιον Πρόεδρον τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας τὸν Ιωάννην Κληρίδην. Περὶ τοῦ ᾿Ιωάννου Κληρίδη, χαρακτηριστικώτατα, ὁμιλεῖ ὁ κ. Πολύκαρ- πος ᾿[ωαννίδης, (Ἐφημερὶς 13)3)1948, σημερινὸς συνεργάτης του ἄλλωστε. Παραθέτοµεν αὐτόσια ὅσα ἔγραφεν τότε ποὺ ὁ Κληρίδης ὄσνρεν τὴν “Περὰν Σύνοδον καὶ τὴν ᾿Εθναρχίαν εἷς τὰ ᾽Αγγλικὰ δικαστήρια. «Ὁ σύντροφος Ιωάννης Κληρίδης ἔχει τὴν ἀναίδειαν καὶ τὸ θράσος νὰ καλῇ τὸν Κυπριακὸν λαὸν νά συνεργασθῇ µαζί του. Καὶ τοῦτο ἴσως,. διότι τὸν θεωρεῖ τόσον ἀνίδεον καὶ τόσον ἀφελῆ ὥστε νὰ Θλέπῃ εἰς τὸ πρόσωπον του ἁπλοῦν συνοδοιπόρον, «Ἀὲν εἶναι ὅ- µως ἔτσι. ᾿Εφ᾽ ὅσον ὁ σύντροφος Κληρίδης προήδρευσε κομµ-υνι- στικοῦ συλλαλητητρίου κατὰ τοῦ Φράνγκο, ἐφ᾽ ὅσον ὑδρίζει τον Βασιλέα καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Κυθέρνησιν, ὅτι ξεπουλοῦν τὴν Ελλά- δα καὶ παίρνουν λίρες καὶ δολλάρια καὶ ἐφ᾽ ὅσον τὴν Αὐτοκέφαλον ᾿Εκκλησίαν τῆς Κύπρου θέτει εἰς ἴσην μοῖραν μὲ ἁπλοῦν µορξῶ- τικὀν σύλλογον καὶ οἰανδήποτε λέσχην, ὁ σύντροφος αὐτὸς ἅἄπ'δει- : κνύεται Πέραν πάσης ἀμφιδολίας δέρος κομμουνιστὴς καὶ ἑπομένως ἡ μάσκα τοῦ συνοδοιπόρου δὲν τὸν ὠφωλεῖ». (ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ᾖ13--3--1948) Θέλετε νὰ προσθέσωµεν ἡμεῖς τίποτε Διατί κοδε ΠΟΙΤΗ, Τ ΞΕΝΟΕΛΟΧΕΙ{Ν ΜΕ ΤΗΝ ΟΦΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΔΥΤΣΕΡΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΞΕΒΟΥΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΕΛΑΤΑΙ ΜΑΣ ΛΕΜΕΣΟΣ -- ΤΗΛ. 2299 τρίδος. Ζήτω ὁ Πρῶτος Πρόεδρος τῆς Κυπριαοκῆς Δημοκρατίας. ὅτι ἡ Νίκη ποὺ ἐκερδίσαμεν εἶναι µε- Υίστη ὅσον καὶ νὰ θέλουν νὰ τὴν ἆ- μαυρώσουν ἄνθρωποι, οἳἵ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον πρὸς τοῦτο. Διότι εἶναι Νίκη καὶ εἶναι Ελευθερία [ ἀντὶ νὰ εὑρίσκεται εἷς τὸ Κυθερνεῖον |. ὡς Κυθερνήτης, ἄνθρωπος ξένος, ἐρχό- { µενος ἀπὸ μακρυνὰς ὁμιχλώδεις χώρας, νὰ εὑρίσκεται ἐκεῖ ὡς Κυθερνήτης ἕνα παιδὶ ἑνὸς χωρικοῦ τῆς Παναγιᾶς ποὺ [ οἱ παλμοὶ τῆς καρδιᾶς του, θὰ εἶναι | οἱ ἴδιοι παλμοὶ τοῦ λαοῦ ποὺ θὰ κυ- |. δερνᾶ, ) Εἶναι νίκη καὶ εἶναι Ελευθερία, ὁ Ἕλλην διδάσκαλος εἰς ὅλα τὰ Ἕλλη- γικὰ σχολεῖα τοῦ νησιοῦ µας νὰ µπο- ρῇ, ἐλεύθερα, νὰ διδάσκει εἲς τὰ ἛἙλ- { ληνόπουλα τῆς Κύπρου ποῖος ὑπῆρξεν ὁ Έλλην διὰ µέσου τῶν αἰώνων, χω» θὶς νὰ νοιώθῃ ἀπ᾿ ἑπάνω του τὸ Δα- Ἱ µόκλειον ξίφος τοῦ Φείου τῆς Παιδείας. Ἐΐναι νίκη καὶ εἶναι Ελευθερία νὰ δύναται, δημοκρατικῶς, ὁ λαὸς νὰ τα- Βρεττανικοῦ Γρα- ΤΟ ΝΕΟΝ ΜΑΞΙΜ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ: ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΒΕΒΤΕΤΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΒΑΠΒΑΠΑ ΠΠ, ΤΟΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΗΜΗΝ ΣΠΑΝΙΟΛΙΚΗ ΑΤΡΑΞΙΟΝ ΤΗΙΟ' ΑΙ ΒΕΝΙ/ ΤΙΣ ΩΡΑΙΟΤΑΤΕΣ ΣΟΛΙΣΤΕΣ Η)Α σΑΡΟΗ ἆ ΤΝσπΗ) ΚΑΙ το ΒΙΕΝΕΖΙΚΟ ΜΠΑΛΕΤΤΟ 155 ΟΛΗΙΝΑ» ᾷσ ΣΗΜΕΕΗΣΣΑΤΕ οτι ΤΑ ΠΙο ΠΑΝΕΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΕΦΝΟΥΣ ΦΗΜΗΣ τε κτοποιῇ τὰ τοῦ οἴκου του, ὅπως αὐτὸς ῃ/ θέλῃπ, καὶ νὰ προδαίνῃ εἷς τὰς κοινω- νικὰς καὶ οἰκονομικὰς μεταρρυθμίσεις τὰς ὁποίας ἡ πλειονότης τοῦ λαοῦ ἤθε- λε τυχὸν ἑγκρίνει ὀρθὰς «καὶ δικαίΐίας. Καὶ τέλος, εἶναι Νίκη καὶ εἶναι Ἐ- λευθερία, οἳ Άγγλοι, οἳ ἑυρίαρχοί μας, νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ κυριαρχικά των | δικαιώµατα καὶ νὰ τὰ µεταδιδάζουν | εἷς ἡμᾶς τοὺς ἰδίους, : Ὅλα αὐτά, Μακαριώτατε, εἶναι ἔρ- Υον, εἲς µέγιστον 6αθμὸν Ἰδικόν σας, καὶ ἀκριδῶς τὸ ἐπιτελεσθὲν αὐτὸ ἔργον σας καλεῖσθε ἐκλεγόμενος ὥς Πρόεδρος | νὰ ὁλοκληρώσετε καὶ κατοχυρώσετε, Ἡ ἀγάπη, ἀφοσίωσις καὶ συμπαρά- νων τοῖς μετρητοῖς. ΕΙΔΟΠΟΙΠΣΙΣ Ὁ οΟἶκς ΧΑΤΖΗΠΑΥΛΟΥ μον πελατείαν του, ὅτι ἀντὶ δώρου, ἀπεφάσισεν ὅπως ἀπὸ τῆς Ίης µέχρι καὶ τῆς ΌΊης Δεχεμθρίου 19599. παραχωρήση ἔχταχτον ἕκχπτωσιν ἐκ 5ο ἐπὶ τῶν ὅλων γενικῶς τῶν προϊ- όντων του, πλὴν τοῦ Σπύρτου Καμινέττου, τῶν ἀγοραζομέ- Τὸ αὐτὸ θὰ ἰσχύει καὶ διὰ τὰ ἐμφιαλωμένο προϊόντα τῆς Ἑταιρείας ΕΚυπριακῶν Οἴἵνων ἄτὸ. ΕΤΚΟ. εἰδοποιεῖ τὴν ἀξιότι- μόνον ο 0-09 ΓΕΝΙΚΟ! ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΝ ΓΡΑΜΜΙΝ Λ. Ε. ὃ ΜΕΣ0ΓΕΙΑΚΟΥΣ ΛΙΜΗΙΑΣ ΝΛΙΛΙ7 ΠΙΕΙ 00409-90-40-0-0000-00-49-90-40-49-49-0949-49-449--44-49-44-44 ΝΛΥΤΙΛΙΛΚΗ ΗΛΙΡΗΝ. ΛΙΛΘΟΙΤ ΛΙΝ. ΠΝΙΚΟΙ ΠΡΑΚΟΡΕ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΡΟΠΜΡΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΙΛΚΤΙΚΑΙ ΛΝΛΧΙΡΗΣΕΙΣ. ΛΙ ΦΒΡΤΗΓΟΝ ΚΑΙ ΕΠΙΒΛΤΙΚΟΝ ΠΛΘΙΑΝ ΔΙΑ {ΓΑΙ Ὁ 6 ΛΛΡΙΛΤΙΚΗΝ 9 ΣΚΛΝΛΙΝΛΥΊΛΙ ο ΑΠΟ 8 ΛΠῃ ΛΝΛΤΟΛΙΝ ΤΟ ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ΜΕΓΑΡΟΝ ΑΜΑ Φ ὁ Υ Σ», ὅπου στεγάζονται τὰ ἐν Ἀεμεσῷ Εεντριχά µας Σραφεῖα. 4 ΤΗΔ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ: «ΑΜΑΤΗύ5, Κεντρικἁ Γραφεῖα:. ΜΗΛΡΟΝ ΑΜΛΘΙΊΤΙΣ τς Ταχ. Κιδ. 46 ---Τηλ. 2145) 7 ΛΕΜΕΣΟΣ -- ΚΥΠΡΟΣ ᾿Εἰδικὸν Γραφεῖον ᾿Αεροπορικῶν Πρακτορεύσεων: ΝΕΠΦΟΡΟΣ ΕΥΛΓΟΡΩΥ 19 -- ΛΕΥΚΗΣΙΛ Ταχ. Κιθ. 601, --Τηλ. 61013 Ὑποκαταστήματα: ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ: Τ. Κ.. 70, ΤΗΛ. 2148)9 ΛΑΡΝΑΚΑ: Τ. Κ. 181, ΤΗΛ. 2073 ΠΑΦΟΣ: Τ. Κ. 38, ΤΗΛ. 20368 ΕΠΙΣΚΟΠΗ -- ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ ΤΗΛ. 416 ΕΝ ΙΥΠΡΩ 9 ΝΠΗΜΤΙΚΗΝ. ΕΥΡΩΠΗΝ 8 ΛΙΤΛΙΛΝ ΓΟΝΛΥΛΕΣΕΙΣ ΠΛΟΙΩΝ ΚΛΙ ΛΕΡΟΠΛΑΝΗΝ φΡΙΡΕΚΦΙΡΤΙΣΕΙΣ «ΤΡΟΦΛΟΣΙΝΙ - ΕΚΤΕΛΙΝΙΣΕΙΣ Κ.ΛΠ, ΕΞΊΠΗΡΕΤΗΣΕΙΣ ΛΕΡΛΠΛΛΝΙΝ ΕΣ, ΛΕΡΟΛΜΕΝΛΣ ο ΠΜ )ἱ ΜΗΠΠΗΝΙΙ ΙΝΕ στ οσο υου δ.ὁ 9.9 ο. 2 Ἐν ἵσυνοχείᾳ ὁ ᾿Εθνάρχης διέγραψε : τὸ κρίσιµον τῶν στιγμῶν Ὑἃς διανύει | σήμερον. ἡ Κύπρος, ἐν ὄψει ἐπιτεινομέ- |’ Φ Ὀυ οσο ουσ στο ν ώλ ΦφφφφφΦφφφ ΚΑΠΙΝΙΔΕΤΕ ΤΗΝ ΑΦΡΟΚΡΕΜΑ τῶν 'ΕΛΛΙΝΙΚΩΝ ΣΙΓΛΡΕΤΤΩΝ...: ΠΠΝΔΟΣ ΕΞΤΡΑ ΡΕΚΟΡ ΠΑΝΔΩΡΑ ΠΙΝΔΟΣ ΣΗΠΕΣΙΑΛ (φελλοῦ) . ΠΕΙΣ ΒΙΙΒΙΙΣΙΙΕΙΙΕΙΙΒΙΙΗΗΕΙΒΣΙΕΙΙΣΙΙΕΙΙ ΙΙΙ ΒΙΙΚΙΙΕΙΙΒΙΕΙΙΕΙΙΠΙΙΠΙΓΕ ΙΙΙ ΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΡΙΙΣΙΙΠΙΙ ΕΙ ΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΦΙΙΣΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΜΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΙΙΕΙΛΕΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΙΙΣΗΕ Κυκλοφοροῦν τώρα καὶ ΠΙΟΣ ΤΠΡΙΛΛ. ΙΚΕΠΛ (χωρὶς φελλόν). ΑΠΟ ΔΙΑΛΕΓΜΕΝΑ ΕΚΛΕΚΤΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΠΑΝΑ ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Α. Γ. ΠΑΤΙΚΗΣ αι ΣΙΑ ΛΕΜΕΣΟΣ Δευτέρα, 320 Νοεμβρίου 1955 1! ΠΒΙΒΙΕΙΣΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΗΕΗ ΕΙΣΙΙΒΙΙΒΙΙΣΙΗΙ 81! { πμ Ξ ο Ξ 5 : τὰ Ἐλεύδερα | 5 5 ὦ ] 5 ΗΒΙΕΙΙΒΙΙΣΙΙΦΙΙΒΙΙΒ ΕΙ ΣΙΙΣΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΕΙπΗΗΙ ΕΕ ΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΝΙΙΒΙΙ ΕΙ ΕΙΙΒΙΙΒΙΙ ΕΙΡ) Ο ΥΠΕΡΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ Ὁ Ἐθδνάρχης Μακάριος μὲ τὸ προχθεσινὸ Διάγγελμά Του πρὸς τὸν ᾖἸυπριακὸν Ααὸν ἀπέδειξεν διὰ µίαν ἀχόμη φορὰν ὅτι μοναδικὴ Του σκέφψις, εἶνοι ό Κυπριακές λαὸς ἐν τῷ συνόλῳ του, ἡ εὐημερία του καὶ ἡ πρὀοδός του, καὶ πό- βος τοῦ διαχαῆς παραμένει ἡ ἑδραίωσις τῆς ἐλευθερίας του. Αὐτῆς τῆς ἐλευθερίας ποὺ ὁ ιλαὸς µας μὲ θυσίας αἱμάτων χατέκτησεν. 'Ὁ Μακάριος μὲ τὸ Διάγγελμά του αὐτὸ ἔδω- χεν καὶ πάλιν ὅλο τὸ μεγαλεῖεν τῆς Ἠ/υχῆς Του. Ἐστάδη εἰς ὑψηλότατα ἐπίπεδα. Μαχκρὰν τῶν ἀπδῶν μικροπολιτικῶν τερτιπίων. Ἐένος πρὸς τὰ πάδη ποὺ θέλουν νὰ δηµιουργή- σουν εἰς τὰς φυχάς µας οἱ παλαιοκομματικοὶ Χαμαιλέοντες. Κοντὰ εἰς τὸν μοχθοῦντα Ἀαὸν μὲ τὸν ὀπεῖον ἄλλωστε σν- νωμίλησεν καὶ συνεννοήθηκε τόσον ἐγχάρδια μὲ τὸ χλασσι- κῆς μορφῆς καὶ λιτότητος Διάγγελμά Του. κ «Ὁ Μακάριος, εἶπεν καὶ ὑπεσχέδη εἰς τὸν Δαὸν τὴν ἑἐ- Φφαρμογὴν ὠρισμένων ὁασικῶν κοινωνινὼν͵ ᾿Αρχῶν, ἐν τῶν ὁποίων ὁ βίος, τοῦ Λαοῦ --- δἰκνομικὸς καὶ ἠθικὸς --θὰ ὑψωθῃῆ. Καὶ ὅταν ὁ Μακάριος ὑπόσχεται, ὁ Δαὸς γνωρίρει ἔτι αἱ ὑποσχέσεις γίνονται ἔργα. Διότι ὁ Μακάριος ἧτο ναὶ | εἶναι ὁ Ὑπεράξιος τῆς Πατρίδος. ΚΑΜΑΡΗΣΤΕ ΤΟΥΣ Δὲν ὑπάρχευ ἕλλην εἰς τὴν πομμουνισμὸν κατὰ τόσον θάναυνσον τρόπον, ὅσον τὸν ἐξύθριξαν ἕως πρὸ ὀλίγου ἁκόμη καιροῦ οἳ έρθης καὶ Πολύκαρπος. Δὲν ὃ. πῆρξεν ὁέριστικὸν ἐπίθετον, ποὺ δὲν τὸ µετεχειρίσθησαν ἐναντίον του. Τότε, ὃ Δέρξης ἔστήδιξε τὴν ἐκλογικήν του ἐπιτυχίαν ἐκ τῆς ἐπιδόσεως ποὺ θὰ εἶχεν εἷς τὰς ὕθρεις κατὰ τῆς Σοδξιετικῆς Ἑνώσεως καὶ τῶν µκομμουνιστῶν ἡγετῶν ὅλου τοῦ κόσμον. Ὁ Στάλιν ἦταν ἄρκουδιάρης» Ὁ Τέτο κλέφτης». Καὶ ὃ Εμέὲρ Χότὰας «ἄρνιθοκλέφτης. “Όσο γιὰ τοὺς ἰδικούς µας κομμουνιστὰς, οὔτε περιγράφονται, οὔτε χῶρος ὑπάρχει διὰ νὰ ἀριθμήσωμεν τὸ κοσμητικὰ ἐπίθετα εν «Λοσόν. Ο κ. Δέρέης ἀπηργήθη τὸν έαυ- Σοδυετικὴν ᾿Ενωσιν. . . ᾱ ἅμὰ . Κύπρο», ποὺ νἀ ἐξύθρισε τὸν «φ«:ατσικο ποὺ τοὺς ἐχάριοαν τόν του διότι ἔκαμεν ἕνα ταξεῖδι εἷς τὴν Ἐξήτησεν ἴσως συγγνώµην δι ὅσα εἶπεν καὶ ὅσα ἔγραψεν κατὰ καιρούς ἑναντίον της. Καὶ ἐπειδὴ δὲν προσεκλήθη ἀπὸ τὸν Μα. Μάριον εἰς τὴν Προεδρίαν αἲἴς Ἐυπριακῆς ἄΔημοκρατίας, ἤρχισεν άλλων κατὰ τοῦ ἸΜακαρίου. Παντὸς ἱερωμένου. Κατὰ τοῦ Κα- θαμανλῇ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλληνικῆς Κυθερνήσεως καὶ παρ ὀλίγον παντὸς ἑλληνικοῦ Διατί.... Διότι ὅ κ. Δέρδης παλαιὸς ἄνθρωπος τοῦ Πάλμερ, παλαιὸς ἀξιωματικός τῆς αὐτοκρατορίας ἐχθρὸς τῶν «ἁμουστάκων» ποὺ ἔγραψαν τὸ κυπρια: κόν ἔπος, δὲν προετιµήθη εἰς τὴν προεδρικἠν ἔδραν ! ἩἙ ρεττανικῆς Καὶ παρουσιάξουν ἕνα οἰπτρὸν θέαμα πολιτικοῦ χαµαιλεοντι- σμοῦ, ποὺ προκαλεῖ εἰς μὲν τὸν κυπριακὸν λαόν ἀνάμικτον αἴσθη- µα γέλωτος καὶ ἀηδίας, εἰς δὲ τὸν ἔξω κόσμον αἴσθημα καταπλή- ξεως. “Ὁ Δέρθης ὑμνολαγεῖ Ἀληρίδην καὶ ᾿Αριστερὰν (γθαφε | Κομμουνιστικὴν 'Ηγεσίαν). Ὁ Πολύκαρπος ψάλλει ὑπὲρ Δέρδη, Ἴβρα καὶ ὑπὲρ Κληρίδη. Αρα καὶ ὑπὲρ Κομμουνισικῆς γε Ὁ Κληρίδης ὑποψήφιος ΙΠρόεδρος//(φτοῦ νὰ μὴ 6ασκα- πὸ ΑΚΕΛ (Γρᾶφε ἡ Κομμουνισικὴ Ηγεσία τῆς Κύπρου) Κληρίδη/! Καὶ τράθα κορδόνι/.. Κ αμαρῶστε τους, λοιπόν. ὁμολογήσετε µαξέ µας, ὅτι παρόμοιον κομφούδιον ἀηθείας, οὔτε εἴδατε καὶ θὰ µαταειδῆτε. Καμαρῶ- σίας. ἐεῖ). ει -ᾱ ὑπὲρ Καὶ πολιτικῆς ἐλᾶτε νὰ ΠΕΡΙ ΦθΏΝΑΥ ΚΛΙ ΕΥΠΡΕΙΕΙΑΣ «Ὁ Φφθόνος εἶναι ἀνθρώπινη ἁδυναμία. 'Ὁ Φφθόνος ὅμως εἶναι χαρακτηριστι- κὸν τῶν στενόκαρδων ἀνθρώπων. Δὲν χαΐρονται τὴν χαρὰν τῶν ἄλλων. δὲν ἆτο- λαμθάνουν καὶ δὲν καµαρώνουν τὴν δόξαν καὶ τὰ τρόπαια τῶν δυνατῶν. Εἴναι µία ἄδυναμία ἀνθρώπινη. Καὶ εἶναι δυστυχεῖς ὅσοι κατατρύχονται ἀπὸ τὸ πάθος αὐτό. Καὶ ἕως ἐδῶ τὸ πρᾶγμα, εἶναι µία ὑπόθεσις ἀτομική, εἷς τὴν ὁποίαν δὲν ἔχομεν καµµίαν δουλειὰ νὰ ἀναμειγνυόμεθα, Όταν ὅμως αὐτὴ ἡ ἀνθρώπινη ᾱ- δυναµία καταλαμθάνει, ἀνθρώπους ὅπως ὁ κ. Πολύκαρπο ς᾿ Ιωαννίδης, ὁ ἐποῖος καὶ ἐξ αὐτῆς κινούμενος, δηµμιυοργεῖ σύγχυσιν εἷς τὰς τάξεις τῶν Κυπρίω, πα- τριωτῶν, Διδάσκει μὲ τὰ καμµώματά του πολιτικὴν ἀσυνέπειαν εἷς τὸν κὀσ- μον µας. Αιδάσκει τὴν πολιτικὴν τοῦ «εἶπα---ξελέγω» εἷς ὅτι ἀφορᾶ δασικὰς ᾿Αρχὰς, διότι δὲν τοῦ ἀρέσει ἡ «φυσιογνωμία» τοῦ Μακαρίου, ἃ διότι τοῦ ἀρέσει περισσότερον ὁ Μητροπολίτης του, τότε τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι ἁτομικὴ ὑπόθεσις τοῦ «κ. Πολυκάρπου. Εἶναι, δηµοσία ὑπόθεσις. Διότι ἐξ αὖ- τῆς ὑποφέρει ἡ δηµοσία τάξι. 'Ἡ πολιτικὴ εὐπρέπεια. Ἡ δὲ πολιτικὴ δια- ταιδαγώγησις τῶν νέων µας γίνεται κατὰ τρόπον στραδθὸν καὶ ἀνάποδον. Καὶ πρέπει νὰ εὐρεθῃ ἕνας τρόπος νὰ σταµατήση τὸ κακόν. Πρέπει νὰ πεισθῆ ὁ κ. Πολύκαρπος καὶ οἱ περὶ αὑτοῦ ὅτι κώµνουν µεγάλο κακὸ εἰς τὸν τόπον των. Πρέπει νὰ πεισθοῦν περὶ αὐτοῦ ἀπολύτως. Τώρα. Διότι ὀλίγο νἁάργότερα, θὰ πολιτικὰς εἶναι πολὺ ἀργὰ καὶ δι’ αὐτοὺς καὶ διὰ τὸν τόπον µας... Αὐτὰ πρὺς τὸ παρόν... Ὑπεύθυνος -- ᾿Ιδιοκτήτης ΤΥΠΟΙΣ: «ΑΝΑΓΕΒΒΗΣΙΣ» ΚΥΡ. Μ. ΚΑΡΑΜΑΝΜΟΣ Βασιλείου Μιχαηλίδου 28 Λεμεσὸς-- Κύπρου ᾿Ισαακίου Κομνηνοῦ ἁρ. 2 Λευκωσία -- Κύπρος προσ μι πὝτππσπττ- πτα : ΓΕΝΙΚΟ! ΠΡΑΚΙΠΡΕΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΛΕΡΟΠΙΡΙΑΣ ΚΙΝΗΜΙΤΟΓΡΛΦΟΣ Ἀβλ κο () πιο) () ---κο()----() πο) ο ΤΗΛ. 45498 Ι«ΑΘΗΜΕΡΒΡΙΝΩΣ 7 «ΑΙ 9. Μ.Μ. ΣΑΕΒΒΑΤΟΙΚΥΡΙΑΙ«Α 8, 7, ΚΑΙ 9 Μ.Μ. ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΟΝ ΜΕΓΔΛΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ Πρωταγωνιστοῦν:. ΕΝ ΡΑΝ ΟΥΙΛΙΑΝΙΣ. ΡΑΝΤΥ ΣΤΙΟΥΑΡΤ εακακκκδέκεσκσεξκκκεεςσκκεσεσεκκσεσεκενκέσετεκέε». ΡΟΓΙΑ ΤΟ ΒΡΓΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΝΑΤΑΠΑΗΞΗ Ο ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΜΙΠΡΗΣΗΠΙΗΠΣ ἈΝΘΡΟΠΟΣ 9 ἽὝ θεος ο , ᾱ., ᾱ- ἃ .. εν Π παράξενη, ἱστορίι τοῦ. Ὀχὼτ Ἀάρυ, ἑνὸς ἀνθρώπου που Ἡ ραδιενέργεια, κατέστρειρε τὶς λειτουργίες τῆς ἀνα- απτύξεώς του. .- νὶ Ν Ξ ’ Ν Ὑ ϱ. Ῥκὼτ μικραίΐνει- µικραίνει καὶ νίνεται 4 πόδια ἵ- η . στὰ / 9. ἀ Ν α π , τ - - ὁ ος. Τὰ πάντα γι αὐτὸν σαν γιγαντιαῖα, ἀκόμα κι Ἡ γά- τα φαινόταν τὸ τροµερώτερο θηρίο μπροστά του! | Απίστευτες σκηνές, συνεχὴς ἀγωνία καὶ δράσις. ---ᾱ-------ν------ᾱ-απποο-----ε------α-σ-ονοο-ο- πο ἵπππνος-πο ο--ἵππ-ρο--ππιως-ἵπσ-ωςι---ο(ῶν ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: ΚΥΡ. Μ. ΚΛΡΛΜΛΝΟΣ Γραφεῖα Λευκωσίας: ᾿Ισαακίου Κομνηνοῦ Αρ. 2. » Λεμεσοῦ: Βασίλη Μιχαηλίδου ᾿Αρ. 28. ΤΗΛΕΦΩΝΑ: Λεμεσοῦ: ἄρ. 2197 Λευκωσίας: ἀρ. 5113 1 ΕΛλέεΥΟέ ΜΕΓΑΛΗ δΔΙΣΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΓΠΜΕΡΙΣ δν αν -- Οἱ θυσίες, ποὺ ἔχαμαν τὰ παιδιά µας εἰς τὰ τελευταῖα τέσσερα χρόνια, ἔδωσαν εἰς τὴν µικράν µας πατρίδα μιὰν διεθνῆ λαμπρότητα δηλευτὴν χαὶ ἀπὸ τοὺς πιῷ μεγάλους λαοὺς τῆς γῆς. Καὶ ἔχουμε ἕνα µεγάλο χρέος ἡμεῖς, ποὺ ἐ- πιζῶμεν τοῦ Μεγάλου ᾽Αγῶνος. Νὰ διατηρήσωµεν καὶ νὰ ἐπαυξήσωμεν αὐτὴν τὴν ἐθνικὴν τιμήν, ποὺ μᾶς ἐχληρονό- μησαν οἱ Πρωές µας. Νὰ ἀποθάνωμεν ὑπὲρ αὐτῆς ἤ µετ αὖ- τῆς. Καὶ δὰ ἄἔπρεπε νὰ μὴν ἐπιτρέφουμε εἰς τὰ ξαρδθαριχὰ πάθη παὶ τὰ ἔλεεινὰ συμφέροντα νὰ μολύνουν τὰς φυχάᾶς µας καὶ τὸν Κυπριακὸν ᾽Απελευθερωτιχκὸν Αγδνα. Διότι. Αὐτὴ ἡ ἐλευθέρα ἑλληνικὴ κοινωνία τῆς νήσου µας διὰ νὰ ζήσῃ καὶ νὰ χρατπθῆ ἐλευθέρα, πρέπει ἁπαραιτήτως νὰ στη- ριχθῇ ἐπάνω στὶς ἀρετὲς τῶν ἡρώων της καὶ τῶν σοφῶν της, ἐὰν ἔχῃ. Καὶ ἐπειδὴ καὶ ἥρωες ἔχει πολλοὺς. Καὶ σ9- φοὺς εἰς τὰ τῆς πολιτείας ἀνέδειξεν. Ἐπίστευσεν ὁ καθείς, / ὅτι ἡ ἐλευδέρα µιχρά µας πολιτεία θὰ ἐκρατεῖτο γερὰ εἷς τὰ πόδια της. Εἴπομεν. Τὸ Ἐράτος µας εἶναι μικρόν. Ἡ Πολιτεία µας εἶναι μικρά. Καὶ τὰ μικρὰ κράτη δὲν εἴμπο- ροὺν νὰ κάμνουν μεγάλα λάδη χωρὶς τὸν κχίνδυνον νὰ ἀφανισθοῦν. Δὲν εἱμποροῦν νὰ ἐξομοιωθοῦν μὲ τὰ µεγά- λα κράτη οἱ μιχρὲς πολιτεῖες ἐὰν χαὶ ἐφ᾽ ὅσὸον δὲν ἄνα- πτύσσουν πολλὰς ἀρετάς. Τὰ µεγάλα χπράτη μποροῦν νἁ κυ- θερνηθοῦν χάριν τοῦ µεγέδους των. Τὰ μµιχρὰ κράτη οὔτε δωὴν μποροῦν νὰ ἔχουν, οὔτε δριάµόους ἀποκτοῦν, εἰμὴ μὀ- νον διὰ τῆς ἀόχνου ἀσκήσεως τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἐθνικῆς των παιδείας. Καὶ ἄσχησις ἀρετῆς δὲν εἶναι ἡ ἐπιδειχνυς- Μένη χαταπληκτικὴ δρασύτης καὶ χυνικότης τοῦ πρὀσκυνη- µένου ἀνδυποφηφίου τοῦ Ἐθνάρχου Μακαρίου εἰς τὴν ἔδραν τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας µας. Ἰοῦ ἐκτελεστικοῦ ουμθούλου τοῦ Χάρντιγχ. Τοῦ ᾿Ιωάννη Εληρίδη. Δὲν εἶναι ἄσκηῃησις ᾿Αρετῆς ἡ αὐθάδης ἐμφάνισις τοῦ ἁμαρτωλοῦ τού- του γέροντος εἰς τὴν πολιτικὴν κονίστραν τῆς ἔλευθέρας Κύπρου, τὴν ὁποίαν εἰς τὸ κάτω τῆς γραφῆς ἔχαμεν ὅτι εἰμ- ποροῦσεν διὰ νὰ τὴν κρατήσῃ ὑπόδουλον. Τοὐναντίον εἶναι πρόχλησις κατὰ τῆς ᾿Αρετῆς. Τὸ ἴδιον καὶ διὰ τοὺς πάτρω- νας τῆς Δημοχρατικῆς Ἑνώσεως, Διὰ τοὺς πάτρωνας τοῦ Κληρίδη. διὰ τοὺς Ἡνγέτας τοῦ Κομμουνιστιχκχοῦ Κόμματος. Διὰ τοὺς ἀρ- χιτέκτόνας ὅλης αὐτῆς τῆς πολιτικῆς πομφούζιον. Διὰ τοὺς ἀρχιμάγειρας τῆς πολιτικῆς τοῦ Στρουθοχαμµήλον. Καὶ δι) αὐτοὺς τὸ ἴδιον. Προχαλοῦν μὲ τὴν τακτικήν των αὐτὴν τὴν ᾿Αρετήν. Τὴν Δικαιοσύνην. Προχαλοῦν τὸν Ἀαέν. Τὸὲν ᾱ- γωνιστῆν (αόν µας. Προχκαλοῦν ἁκόμη καὶ τὴν ᾿Αρετὴν τῶν ὁπαδῶν των. Ἐκείνων τῶν ὁπαδῶν των ποὺ τοὺς ἆχο- λουθοῦν, διότι ἐμίσησαν τοὺς Εληρίδηδες, τοὺς Δέρόπδες καὶ τοὺς Κοζαμπάσηδες τῆς ΕΚυπριακῆς πολιτικῆς ζωῆς. Προ- καλοῦν χαὶ αὐτοὺς, διότι τοὺς θεωροῦν ἀνδρείχελλά των, ἀπὸ τὰ ὁποῖα προσµένουν ὅτι θὰ χινηθοῦν συμφώνως μὲ τὰ νεύματά των... .Φὰ τὸ ἴδωμεν ὅμως!! Φὰ τὸ ἴδωμεν τὴν 13ην Δεκεμθρίου. Διότι ὁ τόπος µας ἔχει ἀνάγχην ἀπὸ ἄν- δρας. Περίοδος ἱστορική, ὅπως αὐτὴ ποὺ διαξαίνοµεν ἅπαι- τεῖ ἄνδρας μὲ μεγάλην καρδιὰν διὰ νὰ τὴν πατευθύνουν. Ανδρας μὲ ἰσχυρὸν νοῦν. Καὶ ὄχι κρονολήρους καὶ ραμµο-: λιµέντα. Άνδρας μὲ εἰλικρινῆ πίστιν καὶ θέλησιν. Καὶ ὄχι ἀπίστους. Ανδρας τοὺς ὁποίους δὲν φονεύει ἤ ἀσέλγεια τοῦ ἀξιώματος. Ανδρας τοὺς ὁποίους δὲν εἰμπορεῖ νὰ έξα- γοράση ἡ ἐξαχρείωσις τοῦ ἀξιώματος. Ανδρας, οἱ ὁποῖοι εἶναι χάτόχοι γνώµης καὶ δελήσεως ἰδικῆς των. Ανδρας οἱ ὁποῖοι ἔχουν τυμήν. Άνδρας οἱ ὁποῖοι δὲν φεύδονται. . . Καὶ τέτιους ἄνδρας δὲν γνωρίζοµμεν νὰ ἔχωμεν πολλούς. Καὶ λαοὶ οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ζήσουν πράγµατι ἐλεύθεροι ἀγαί- νουν εἰς ἀναζήτησιν ἀνδρῶν μεγάλου φυχικοῦ καὶ διανοη- τικοῦ ἀναστήματος. Καὶ τοὺς θέτουν ἐπὶ χεφαλῆς των. Μαὶ προχωροῦν εἰς τὸν ΘΦίον των. Καὶ ἀναπτύσσονται. Ἰαὶ προχόπτουν. 'Η ἀρετὴ ἤ ἡ κακία τοῦ ἀνθρώπου «φαίνεται ἀπὸ τὰ ἔργα του. ᾽Απαράλλαχτα ὅπως τοῦ δένδρου ἡ χαλὴῆ κατάστασις φαίνεται ἀπὸ τὴν χαρποφορίαν του. Καὶ ἡμεῖς δὲν δὰ ἀργούσαμεν νὰ εὕρωμεν σήμερον τὸν ἄνθρωπον μὲ τὰς ᾿Αρετὰς τοῦ πραγματικοῦ Ἡγέτου προικισµένον. ἄιότι τὸν ἔχομεν. Μᾶς τὸ ἁμολογοῦν τὰ ἔργα του. Εἴμεδα εὖτυ- χεῖς ἄνθρωποι διότι τὸν ἔχομεν. ᾽Αλλὰ γαὶ ἄν δὲν ὑπῆρχεν ὁ Μακάριος ἀνάμεσά µας, οἱ Κύπριοι ἔπρεπεν νὰ σπεύσωµεν εἰς ἀναζήτησιν ἑνὸς Μακαρίου. 'Ἑνὸς ἀνθρώπου τοῦ ὁποίου ἡ προσευχὴ εἶναι ὁ Θεὸς καὶ ἡ Ἐλευθερία. Ἑνὸς ἀνδρός τοῦ ὁποίου τὰ χυριώτερα χαραχτηριστικὰ εἶναι ἡ θέλησις, ὁ χαρακτήρ, ἡ ἐχτέλεσις καὶ ἡ τόλμη. Ἑνὸς ἀνδρὸς τοῦ ὁ- ποίου τὸν δ6ίον διακρίνει μεγίστη πραότης, τὸν δὲ δηµόσιον 6ίον αὐστηρότης ἀἁχλόνητος. Τὸν ἄνδρα αὐτὸν τὸν ἔχομεν. Μᾶς τὸν ἐδώρηῃησεν ὁ Φεὸς! Καὶ μᾶς τὸν ἐπιθάλλει ἡ ἱστο- ρικὴ ἐπιταγὴ ὡς τὸν Μοναδιχὸν Ἡγέτην τῆς μικρᾶς καὶ νεαρᾶδς µας Δημοκρατίας....'Ἀσεθεῖς δὲ καὶ ἀνευλαθεῖς ὅ- σοι ἀποτολμοῦν καὶ χαθάπτονται τῆς φωτεινῆς προσωπιχκότη- τός του. Καὶ τοὺς παραδίδοµεν εἰς τὴν ἀπέχθειαν τοῦ Δαοῦ μας. Εἰς τὴν κατάραν τὸν ἠἡρωϊκῶν νεκχρῶν τοῦ ᾿Αγῶνος μας, ποὺ ἔπιπταν μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Μακαρίου καὶ τῆς Ἐλεν- βερίας εἰς τὰ χείλη των. Καὶ οὐχὶ τοῦ προσκχηνυµένου Ελη- ρίδη. Καὶ οὐχὶ τοῦ Ἐκτελεστικοῦ Σιηθούλου τῶν Δημίων τοῦ Κυπριαχκοῦ Λαοῦ Κληρίδη. Καὶ οὐχὶ τοῦ ὑπογράφαντος τὸν ἐπαίσχυντον Νόμον περὶ προσωποκρατήσεως Εληρίδη... Οἱ γενναῖοι Ἀαοί, ὅπως ὁ ἰδιχός µας 'Ἑλληνικὸς Κυπριαχὸς λαὸς, δέχονται θεθαίως τὰ ἔργα τῶν προδοτῶν, καθὼς ἡ νῆ δέχεται τὴν ὀροχή. Ἡροντοῦν. Βρέχουν οἱ νεφέλες. Καἱ ἡ γῆ μένει ἁτάραχῃη. Μαραίΐνονται τὰ ἄνθη της. ᾽Αλλ᾽ ἀφοῦ σχολάσει ἡ τριχυµία, ἀναφύονται, εἰς τὴν ὄψιν της εὐὼδέ- στερα ἄνδη. Ετσι καὶ σήμερον. Ἡ Κύπρος, ἐξακολουθεῖ νὰ δέχεται τὰ ἔργα ἐπείνων ποὺ προσέόαλαν καὶ κατήσχυναν μὲ τὰς πράξεις των τὴν τιμὴν τῆς Πατρίδος µας. Ἡροντοῦν καὶ πάλιν οἳ ἀσεθεῖς πράξεις των. Βρέχουν οἱ νεφέλες τῶν ἁμαρτιῶν των. ᾽Αλλά, ποῦ δὰ πάει: Φὰ σχολάση ἡ τριχυ- µία. Φὰ σταµατήσῃ ἡ φουρτοῦνα στὶς 13 Δεκεμθρίου. ἵαὶ ἐπάνω εἰς τὴν ἱερὰν γῆν µας θὰ ἀναθλαστήσουν τὰ εὐωδέ- στερα ἄνθη τῶν Κυπριακῶν αἰώνων. Φὰ τ ἀξχῃ εὐλογήση ὁ µόχθος καὶ ὁ πόνος τοῦ ἀνερχομένου εἰς τὴν ἔδραν τῆς Ἑ- λευθέρας Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Τοῦ ᾿Εδνάρχου Μακα- ρίου. ΚΥΡΒΙΑΙΓΟΣ Μ, ΙΚΑΕΡΑΜΑΝΟΣ ΟΨΑΧΗΤΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΙΑΙ ΛΑΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΟΣ ΛΑΟΣ 6ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 30. ΝΕΜΒΡΙΟΥ 1959 ΤΙΜΗ ΕΚΑΣΤΟΥ ΦΥΑΛΟΥ, 15 ΜΙΑΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ: «ΕΡΙΙΞΕΕΤΗΕΒΟΒ» ΛΕΜΕΣΟΣ -- ΚΥΠΡΟΣ ΕΤΟΣ ἾΊον ᾿Αρ.2 3 δήµιον Χάρτιγκ. ἃ τοῦ Ἐθνάρχου. σ --Δῶστε τοῦ σεῖς τὴν ἀπάντησιν {! ο ὸ Ν ον. ον . ο. ον ΙΔΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Τὸν ξεύρετε αὐτὸν ποὺ στέκει στὴν µέση μεταξὺ τοῦ Χάρτιγκ καὶ τοῦ Βοηθοῦ. Κυβερνήτη Σίγκλερ Θὰ τὸν ἐννοήσητε ἀπὸ τὴν δουλικότητα ποὺ ζωγραφίζεται εἰς τὸ πρόσωπον του τὴν ὥρα ποὺ ὑποδέχεται στὸ ἀεροδρόμιο τῆς Λευκωσίας τὸν Εἴμαστε στὶς παραμονὲς τῶν ἐκτελέσεων. Εἴμαστε στὶς παραμονὲς τῆς ἐξορίας ---Κι αὐτὸς ποὺ βλέπετε ἀνάμεσα στοὺς αὐθέντας του εἶναι ὁ Κληρίδης. --Τὸν βλέπετε Εἶναι ὁ Κληρίδης. Αὐτὸς ποὺ ἀπετόλ ᾿ µησεν νὰ ὑψώση αὔθαδες τὸ ἀνάστημά του μπροστὰ στὸν ᾿Ἐθνάρχη µας. ος ΥΠΕΡΑΞΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΕΚΡΙΝΕΝ ΘΕΣ ΤΟΝ ΛΛΑΚΑΡΙΟΝ Η ΚΥΠΡΟ Ο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΙΣ ΠΑΛΛΑ'Ι:ΚΑΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΘ’ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΝΗΣΟΝ ΑΝΑΔΕΙΞΕΝ ΧΘΕΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΣ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΝ ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΝ Πανικόβλητοι οἱ κρονόληροι τῆς Λημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ τοῦ Σύμμάχου των τοῦ Κυπριακοῦ Κομμουνισμοῦ διαπιστώνουν τὴν ὀργὴν τοῦ Κυπριακοῦ | λαοῦ. Μ ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΠΕΘΕΙΣΕΝ ΧΘΕΣ ΕΙΣ ΠΛΛΛΛΊΙ’ΚΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΙΣΙΝ ΤΟΝ «ΙΠΘΥΡΓΟΝ ΛΓΩΝΙΣΤΗ κ. [θλ. ΠΒΡΚΑΠΗΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΛΛΟΙΣ ΜΙΛΗΤΛΣ. µατα καὶ πάσης μορφῆς ἐθνικαὶ ἐκ- δηλώσεις συνεχίζοντο µέχοι τῆς στιγμῆς καθ) ἤν ὃ εἰσηγητῆὴς τοῦ ἸΠατριωτικοῦ Μετώπου Λεμεσοῦ δρ. Μάριος Τριτοφτίδης ἤρχισεν ὅμι- λῶν πρὸς τὸν Δαὺν τῆς Λεμεσοῦ, καὶ. ἀνέπτυσσεν τὴν σηµασίαν τῶν προσεχῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν. Ὁ χ. Τοιτοφτίδης εἰς τὴν εἰσήγησίν του ὑπεγοάμμισεν κυρίως τὴν ἔθνι- κὴν χροιὰν ποὺ ἔχουν αἱ προεδρικαὶ Κοσμοπλήμμυρα, γεμάτη ἀπὸ ἐν- δουσιασμὸν καὶ πατριωτικὴν ἔξαρσιν ἡ χθεσινὴ συγκέντρωσις τοῦ ΤΤα- τριωτικοῦ Λαοῦ τῆς Λεμεσοῦ εἰς τὴν Πλατεῖαν τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἰζα- θολικῆς-- Μητροπόλεως. 'Ἡ συγκέν- τρωσις. εἶχεν ὁρισθῃ διὰ τὴν ὅην μ.μ. ᾿Απὸ πολὺ ἐγωρὶς δὲ εἶχεν κα- ταληφὺῇ ὁλόχληρος ἡ ἀπέραντος Τλατεῖα τοῦ Ναοῦ καὶ οἳ γύρω δρόµοι καὶ παρόδοι ἀπὸ Χχιλιάδας ὶ καὶ τρωσιν τῆς Λεμεσοῦ. ΝΜεῦ᾽ ὁ χ. Ἐριτοφτίδης, παρουσία- σον τὸν «τιμημέπον ἁγωνιστὴν Ὕ- πουργὺν Εργασίας κ. Πολύκαρπον Γιωρκάτζην, ὅστις καὶ διαχοπτόµε- γος συνεχῶς ὑπὺ τοῦ παραληροῦν- τος ἐξ ἐγθουσιασμοῦ Λαοῦ τῆς Λε- μεσοῦ ἀγέπτυξεν μὲ ὁλοζώντανα ἐ- πιχειρήµατα τὴν ἐθνικὴν σηµασίαν ματικοῦ παγκυπρίου Δημοψηφίσμα- τος. Ὁ κ. Ῥριτοφτίδης ἐπευφημούμε- γος ᾿ ὑπὸ τοῦ π᾿ (Άους παρουσίασε» ὕστερά τοὺς ἆ ὀνιστὰς καὶ τοµεό - χας τῆς ΕΟΙΑ Δῆμον Χατξημ.ι- τήν, Λεύκιον Ῥοδοσδένους καὶ Χοι- στάκην Τρυφωγίδην καὶ ἐν συγε- χείᾳ τοὺς Χ.κ. ᾿Αχιλλέα Μαλιώτην, ἰατρόν, τὸν ἐκπαιδευτικὸν Σύμ- [τῶν προεδρικῶγ ἐκλογῶν καὶ τὴν θουλον, η. ᾽Αντωνάκην ᾿Α- ἐθνικὴν ἀνάγκην καδὼς καὶ τὴν ἵ- ναστασιάδην καὶ τὰς Χ.κ. Ἑλένη στορικὴν ἐπιταγὴν νὰ «ἀναδειχθῃ Λαοῦ, ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, διὰ νὰ ἐκλογαὶ τῆς 18ης Δεκεμθρίου συνέστησεν εἰς τοὺς Λεμεσιανοὺς ἀθρόαν προσέλευσιν ἵνα ἡ ἐκλογὴ τοῦ Μακαρίου καταστῇ εἶδος πραγ- ἀκούσουν τοὺς ὁμιλητὰς τοῦ Πατοι- ὠτικοῦ Μετώπου Λεμεσοῦ. Ζητωκφαυγαί, πατριωτικὰ ουὐνθή- «Γδραίου χαὺ Ζωὴν Τορναρίτου, οἳ ὁποῖοι καὶ μὲ παλµώδεις ὁμιλίας ἕ- χαιρέτησαν τὴν παλλαϊκὴν συγκέν- Η ΤΓΑΝΤΙΑΙΑ ΛΑΟΘΑΔΑΛΑΣΣΑ ΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ σπαστᾶς» ἑκτοξεύονται κατὰ τοῦ συνονθυλεύματος τῆς «Δημοκρατικῆς Ενώσεως». Θέτων τὸν υἱὸν τῆς Πατρίδος ὑπεράνω τοῦ υἱοῦ τοῦ κ. !., µαλέος ὁμιλητὴς συνέτριψε δι’ ἄδρῶν ἐπιχειρημάτων τὸ πολιτικὸν καϊασκεύασµα τῆς «Δημοκρατικῆς ᾿Ενώσεως» καὶ ἐξουθένωσε τὴν ἑτεράφώτον καὶ ἑτεροκίνητον Μα---κά---ρι---ος», λαοθαλάσσης Μυριόστοµος καὶ οὐρανομήκης ἡ ἰαχὴ, «Μα---κά---ρι---ος, «ζήτω ὁ πρῶτος Πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας», ἀληθοῦς τριάκοντα χιλιάδων λαοῦ πῆς πρωτευούσης καὶ τῶν προαστείων, προέπεµψε περὶ τὴν ἹΊην πρωϊνὴν τῆς χθὲς τὸν ᾿Επαναστάτην ᾿Εθνάρχην, καθ’ ἤν στιγμὴν ἀνε- χώρει διὰ τὴν “Ι. Μονὴν ᾽Αποστόλου ᾿Ανδρέου. ΄Ητο ἡ λασθάλασσα τοῦ Πατριω- πικοῦ Λαοῦ τῆς Λευκωσίας καὶ τῶν προαστειακών της ἐπάλξεων, ἥτις κατέκλυσε ἀσφυκτικῶς τὴν Πλατεῖαν Μεταξᾶ καὶ τὰς γύρω παρόδους, καὶ μὲ τὴν Φλογισμέ- νην ψυχή της ὑμνολόγει τὸ Φφλογισμένον ράσον, τὸν ὑπεράξιον ᾿ἘΕθνάρχην, τὸν ἐμπνευστὴν τῆς ἑπαποιίας, τὸν Μακάριον ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τὸν Διγενῆν ὑπῆρξε ὁ πρωτεργάτης τῆς Κυπριακῆς Ελευθερίας. ᾽Αληθῶς ἡ ὑπερήφανος πρωτεύουσα τῆς ἐπικῆς Κύπρου ἤρθη χθὶς εἰς τὸ ἐπιθεδλημένον ὑπὸ τῶν περιστάσεων ὕψος, καὶ διὰ τῆς στεντορείας Φωνῆς της διοδήλωσε τὴν ἀμετάκλητον πρόθεσιν της νὰ ὑπερψηφίσῃ τὸ ἵνδαλμα τοῦ “Ελληνικοῦ Κυπρισκοῦ Λαοῦ ᾿Εθνάρχην Μακάριον, καὶ νὰ θΘάψῃ εἷς σαραντάπηχον πολιτικὸν τάφον τοὺς ἀντιπάλους, τοὺς διασπαστὰς τοῦ λαοῦ. Ανθρωποι ὅλων τῶν τάξεων, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ἀστοὶ, κατοστηματάρχαι, ὑπάλληλοι, ἑργάται, ἔμποροι καὶ διοµήχανοι, διανοούμενοι καὶ ἐπισιήμονες, ἔδω- σαν τὸ παρὸν των εἷς τὴν πελωρίαν πατριωτικὴν σύναξιν, τὸ παρὸν τῆς τιμῆς καὶ τοῦ καθήκοντος. Εἰς τὸν ἐξώστην τῆς Λέσχης «᾿Ισότης» ὑποθλητικώτατον σύνθημα: ΜΑΚΑ- ΡΙΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΝ, πλαισιωµένον μὲ τὰς εἰκόνας τῶν Πρωταγω- γιστῶν τοῦ ἀνυπερθλήτου ἔπους, Μακαρίου-- Διγενῆ, δίδει τὸ νόηµα τῆς συντριπτι- κῆς διὰ τοὺς διασπαστὰς ἐκλογικῆς µάχης,ῆτις ἀπὸ χθὲς εἰσῆλθεν εἰς ἄποφασι- στικὸν στάδιον. Θύελλα 6ροντωδῶν χειροκροτηµάτων ὑποδέχεται τοὺς ἐπισήμους εἷς τὴν ἐξέδραν τοῦ δήµατος, ἐν οἴς οἳ ὁμιληταὶ τῆς κολοσσιαίας συγκεντρώσεως κ.κ. Γλαῦκος Κληρίδης, “Ὑπουργὸς ᾿Εμπορίου καὶ Βιομηχανίας, ὡς καὶ ὁ “Ὑπουργὸς Ἐργασίας λαοφιλέστατος κ. Πολύκαρπος Γιωρκάτζης. «Ὑπὸ παγερὸν ψῦχος, τὰς Ψψυχὰς καὶ τὰς καρδίας τῶν µυριάδων τοῦ λαοῦ θερµαίνει ὃ πατριωτικὸς παλμὸς ἐθνικῶν ἐμόατηρίων καὶ πατριωτικῶν συνθηµά- των, ποὺ δονοῦν τοὺς οὐρανοὺς τῆς Κυπριακῆς πρωτευούσης. Καὶ ἐν τῷ πλαι- σίῳ τοῦτο τῆς ἐθνικῆς ἐξάρσεως, τῆς λατρείας πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ ᾿Εθνάρ- χου Μακαρίου, τῆς πατριωτικῆς µυσταγωγίας, ἐμφανίζεται εἷς τὸ δῆμα ὁ πρῶ- τος ὁμιλητὴς τῆς συγκεντρώσεως, ὁ δηµοφιλέστατος ἀγωνιστῆς τοῦ ἐἑπαναστα- τικοῦ ἀγῶνος Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης κ. Γλαῦκος Κληρίδης. Τὰ πλήθη ἐἑκσποῦν εἲς παρατεταµένας καὶ πηγαίας ἐπευφημίας καὶ χειρο- κροτήµατα διὰ τὸν τετιµηµένον ἀγωνιστήν, ἐνῷ κραυγαὶ «αἶσχος εἰς τοὺς δια γραμμὴν καὶ πολιτικήν του. 4 Ακολούθως ὁ “Ὑπουργὸς Εμπορίου καὶ Βιομηχανίας κ. δι’ ἐμπεριστατωμένης ὁμιλίας, ἐνδιέτριψε ἰδιαἰτέρως΄᾽ εἷς. τὸ ᾿Αναδημιουργικὸν Πρόγραμμα τῆς μελλούσης διακυθερνήσεως ὑπὸ. τὸν ὑπεράξιον ᾿Εθνάρχην Μα- κάριον καὶ ἡ συγκέντρωσις ἔληξε διὰ τοῦ ᾿Εθνικοῦ Ὕμνου, ψαλέντος Ὀφ᾽ ὅλων { τῶν παριστωµένων. Πί ΤΗΝ ΟΜΙΝΙΝΝ ΤΟ -. Ὁ κ Γλαῦκος Κληρίδης, ἀρχίζων τὴν ὁμιλίαν του μὲ τὴν ἀναφορὰν εἷς τὸ Υε- γονὸς ὅτι ἀνθυποψήφιος τοῦ ᾿Εθνάρχου εἶναι ὃ πατήρ του, ὕψωσε τὴν φωνήν του κραυγάζων: «Θὰ μοῦ ἦτο ἀδύνατον νὰ σᾶς ἆπο- κρύφω ὅτι τὸ καθήκον τὸ ὁποῖον ἐκτελῶ σήµερον πρὸς τὴν Πατρίδα μου, διὰ λό- γους προσωπικοὺς ἀποτελεῖ ἔργον δυσ- χερέστατον δι’ ἐμέ. Δὲν θὰ ἐπιτρέψω ὅ- µως εἷς τὰς προσωπικάς µου δυσκολίας νὰ ἐπηρεάσουν τὴν κρίσιν µου, εἰς τὸ γὰ ἐκτελέσω τὸ καθῆκον µου πρὸς τὴν Πατρίδα. Πιστεύω- -συνέχισεν---ὅτι εἰς τὴν κρί- σιµον καμπὴν τῆς ἱστορίας µας ὁ Πρᾶῶ- τος Πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς ἀΔημοκρα- τίας πρέπει νὰ εἶναι ὃ πολιτικὸς ᾿Αρ- χηγὸς τῆς ,Επαναστάσεως καὶ ᾿Εθνάρ- χης Μακάριος ὁ Γ΄. Πιστεύω εἷς τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν τοῦ Μακαριωτάτου ὡς µίαν Δημοκρατικήν, σώφρονα καὶ ὑγειὰ πολιτικήν, ἡ ὁποία συµθάλλει τὰ µέγι- διὰ παγκυπρίου δημοψηφίσματος ὅ Ἐθνάρχης Μακάριος πρῶτος πρόε- δρος τῆς Ἰζυπριακῆς Δημοχρατίας. ) Κληρίδη, ὁ ρω- Π. Πασχαλίδης ΓΛΜΙΚΥ ΚΑΡΙΝΗ τὸ ὁποῖον οὗτος ἀνέλαδε καὶ εἷς τὴν εἱἰρήνευσιν τοῦ τόπου», Ἐν συνεχείᾳ ὁ ὁμιλητὴς ἐχαρακτήρισε τὴν. «Δημοκρατικὴν Ένωσιν» ὡς νόθον κατασκεύασμα, δημιουργηθὲν τὴν τελευ- ταίαν στιγμὴν διὰ νὰ ὀφαρπάσῃ τὴν ἕ- ξουσίαν ἀπὸ τὰς χεῖρας τοῦ ἀγωνισθέν- τος λααοῦ. Παρακατιῶν, ἀνέτριψε δι ἁδιασείστων ἐπιχειρημάτων ὅτι ὁ Ἔ- θνάρχης εἶναι ἀντιδημοκρατικὸς, ἀπεκά- λυψεν ὅτι ἡ δύναμις τοῦ Κυπριακοῦ στρατοῦ θὰ ᾿ὑποδιθασθῇ εἰς τὸ ἥμισυ τῆς προνοουµένης ὑπὸ τῶν Συμφωνιῶν, τοῦ ᾿Εθνάρχου καὶ τοῦ Δρος Κουτσιούκ, καὶ τέλος συνέτριψε τὸ σύνθημα τῶν ἀντιπάλων ὅ- τι κατέρχονται εἰς τὸν ἀγῶνα «οὐχὶ διὰ νὰ ἀκυρώσουν τὰς «συμφωνίας Ζυρίχης Λονδίνου-- τὰς ὁποίας ὑπόσχονται νὰ ἐφαρμόσουν-- ἀλλὰ διὰ νὰ διατυπώσουν μορφὴν κατὰ τοῦ ᾿Εθνάρχου ὁ ὁποῖος τὰς ὑπέγραψε. Καταλήγων, ὅ κ. Γλαῦ- διὰ συμφωνίας μεταξὺ πρέπει νὰ εἶναι ὁ ᾿Εθνάρχης καὶ οὐδείς ἄλλος». ἐγγύησιν τῆς Ανεξαρτησίας τῆς Πατρί- Ῥος Πρῶτος [Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας λΠῦ ΤΗΝ ΜΙΛΙΛΝ ΤΟΥ κι. Π, ΠΛΣΧΝΛΙΛΗ τις καθιστᾶ τούτους δοσιλόγους πρὸς αὀνλαόν. Τοποθετῶν θετικοὺς προσανα”- τολισμοὺς διὰ τὸ δημιουργικὸν μέλλον, ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς Δημοκρατίας, ὁ ἁμιλητὴς διέγραψεν ἓν γενικαῖς γραμμαῖς τὴν φιλολαϊκὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν .θ᾽ ᾿ἀκολουθήσῃ ἡ κυθέρνησις ὑπὸ τὸν Μα- λΑντιπαραθέτων, κατ᾽ ἀρχὴν, τοὺς ὁ- ποψηφίους τῶν ἐπικειμένων Προεδρικῶν ἐκλογῶν, ὁ κ. Πασχαλίδης ἑἐξῆρε τὴν ἁδρὰν Φυσιογνωμίαν καὶ τὴν ἁγνὴν καὶ σοφὴν προσωπικότητα τοῦ φύσει καὶ θέ- σει ἐκπροσώπου τοῦ (Ἑλληνικοῦ Κυπρια- κοῦ Λαοῦ ᾿Εθνάρχου Μακαρίου, ἐν συγ- ἄνευ γράφοµεν ἁπλῶς καὶ ἐντίμως συµθό- λαιον ὅτι ὃ ᾿Εθνάρχης καὶ ἡ Κυξέρνησίς του ατρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν θὰ ἑρ- γασθοῦν, καὶ εἲς αὐτὸ θὰ ἀναλώσουν ὅ- Ἴλας τὰς δυνάµεις των. Πιστεύοµεν δὲ ἀκραδάντως ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν». ϐἱ ΕΡΓΛΙΛΙ ΤΗΣ Σεκ | . διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ ἐθνάρχου λα: δυνῆλβε: χθὲς ἐν Λευκωσίᾳ τὸ Γενικὸν Συμθούλιον τῆς ΣΒΙΚ εἰς' [ χιαχοὶ Τραμματεῖς τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων καὶ οἳ Γενικοὶ Γραμματεῖς τῶν Ὁμοσπονδιῶν, : Τὸ Τενικὸν Συμθούλιον ἐπεδοχί- µασε πλήρως τὰς ἐγεργείας τῆς Ἐκτελεστικῆς διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Ἐθνάρχου καὶ ἐχάλεσεν ὅλα τὰ ἐ- παρχιακὰ Κέντρα ὅπως ἐργοσθοῦν ἐν στεγῇ συνεργασία μεθ᾽ ὅλων τῶν λοιπῶν ἑδνικοφρόνων ὀργαγώσεωσ καρίου μὲ ὅσον τὸ δυνατὺν µεγαλν- τέραν πλειοψηφίαν. συγεδρίαν λιὰ τὴν µελέτην καλυτέ κος Κληρίδης, διεκήρυξεν ὅτι «διὰ τὴν κρίσει πρὸς τὸν ὑποψήφιον τοῦ προσανατολισμῶν καὶ καθαρῶν πεποιθή- σεων, ἀλλοπροσάλλου καὶ ἑτεροκινήτου, ὀψίμως δημιόυργηζεντος συνοθυλεύµατος τῶν ἀντιπάλων. Ἐνδιατρίφας ἀκολούθως ἐκτενῶς εἷς τὸν µεγάλον ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα ᾱ- ποκάλυψε τὴν ἄρνησιν καὶ τὴν γυωµνότη- ζα τῶν ἀντιπάλων ἕναντι του, στάσιν Ἡ- 1 κάριον, πολιτικὴν στοργικὴν καὶ πρὸς τὸ συμφέρον ὅλων, ἀγροτῶν, ἐργατῶν, τῶν Επαγγελματικῶν τάξεων, τῶν ὑπαλλήλων 1 καὶ τῶν δημοσιοὐπαλλήλων. «Δὲν δίδοµεν-- ὕψωσε τὴν Φωνήν του ὁ κ. Πασκχαλίδης---κενὰς ὑποσχέσεις. Ἱλημακόποι οὐδέποτε ὑπήρξαμεν καὶ οὔ- δέποτε θὰ στέρξωµεν νὰ Υίνωµεν. Ὕπο- ρε. ΗΒΙΙΒΙ ΕΙΠΕ ΒΙΙΙΙΒΙΙΑΙ δε 15. Ῥοδόπουλο ὁ... ο ο 1 Ἡ ΣΝΠΡΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ πο ΊΟΝΟΛΙΓΟΣ ΤΟΥ ΔΕΡΒΗ Προθδσιλλίκκι ὀρέγουμουν ἐγὼ διὰ τοῦ κΕςκ’ κ᾿ ἐμπλέξαγ µε ὁτὴν Α--- Ἕνωση... «Κιοπέκογλου κιοπέλ». Καὶ «κάκ ἁράπ ὀττοὺρ ἁράπν. ἄρχισα νὰ μαθαίνω, τούτη... «κολόκα» τἄφταιξεν. γιὰ τοῦτα ποὺ παδαίνω. συναρχηγὺὸς ἄραγες θὰ μὲ. κάνη .͵ μιὰ κ᾿ ἤρδε σ᾿ ὥρα τοῦ ψητοῦ ἐμένα νὰ Ἑεκάνη, Ῥὸν Δέρθη τὸν ἀξιωματικὸ μιᾶς αὐτοχρατορίας αὐτὸς ὁ.... «δρωμοπίτσιλλος». τῆς Τουρκοεπικουρίας Ἡ 9ὸ νὰ χρίση, ἄραγες, «Τανταλάκκην Τριάστερον» καὶ τὸν Θεμιστοκλῆν του θὰ τὸν ἀφήση ἄσφαιρον Καὶ στην Ῥουλὴ ἐτότες :«κάτσιροι» δὲν θὰ θγαίνουν ἀπ' τὸ χλεινό µου στόμα μὲ µύρα νὰ τὴν ραίΐνουν. ΠΛΠΛΠΕΙΡΟΥ ΠΡΟΣ ΚΛΗΡΙΛΗΝ Λυὸ “Ὑπουργεῖα θέλω ἐγὼ κὺρ Πρόεδρε Κληρίδη, διότι τὰ προσόντα µου τὸ ἐπιθάλλουν ἤδη. Γιὰ τὴν ὀγεία 'Ὑπουργὸς τὔχω πολλὴν μανιέρα χαὶ στεῖλε στὴν ᾽Αμμόχωστο τὸν δόκτωρ Μανιέρα. Καὶ σὰν ἀξιωματικός, τριάστερος --- ἁμάν, ἐπείγη νὰ διαδεχδῶ καὶ τὸν Ορὲκ Οσμάν. ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΥΛΙΛΗΣ ΠΡΟΣ ΚΛΗΡΙΛΗΝ λς εἶναι χι’ λΑρχιδικαστὴς Κληρίδη. Θὰ δεχτῶ Ὅν καὶ τὴν Δημοχρατίαν µας δὰ τὴν ὑπηρετῶ πιατὰ καὶ ...δημοκρατικὰ σὰν τὸ τριανταένα ποὺ θἱ γόµοι µου ποὺ θέσπιζα ἐκάθκαν τὸν καθένα, ποὺ πήγαινε ν᾿ ἀντισταθῆ στὸν ἨΠάλμερ δηµοκράτη ἦταν χι ἐμένα φίλος µου --- κὺρ Δέρδη --- χάγε..,κράτει. ΕΙΡ ΒΙΙΒΙΙΕΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙ ΙΕ ΡΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΕΗΙΡΙΙΕΙΙΕΙΙΒΙΙ ΒΙΝΣ ΕΙΣΤΕ ΕΙΙΣΙΙΒΙΙΕΙ ΙΙΙ! ρου τρόπου συμθολῆς τῶν ἐλευθέ- θων ἐργατοὐπαλλήλων εἰς τὸν ἐκλο- γικὸγ΄ ἀγῶνα διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Ἠθνάρχου Μακαρίου ὡς 1ροέδροι τῆς Δημοκρατίας. Κατ’ αὐτὴν παρέ- στησαν ὅλοι οἱ σύμδουλοι τῆς ἔπαρ- χίας Λευκωσίας, ᾽Αμμοχώσταν Ἀάρνακος, Λεμεσοῦ, Πάφου Κυρη:, γειας καὶ ᾽Αμιάντου, ὅλοι οἳ Ἐπαρ: πο... ἀ 1) Χρυσαλίνιώτισσα: Μίτλεττον (7Ἰ μ.μ.). Πετράκης Ἰωαννίδης. «ΕΞΟΡΜΗΣΕΙΣ ΠΑΤΡΙΘΗΜΩΥ ΜΕΤΡΠΟΥ ΔΕΥΤΕΡΑ, 30)11)59 καὶ ὅρα 6:15 μ.μ... Νῖκος Φεμιστοκλέους καὶ . Λούλα Σουκιούρογλου. 4) Νεάπολης: Τεῦχρος (λοϊζου--δ. Ῥίτα Καλλινίκου. 3) Νεάπολις: Τεὔκρος ᾖλοῖζου--δ. Ῥίτα Καλλινίκου. 4) Εὐρύχου: Πολυδεύκης Ῥουπίνας. ϐ) Δινοῦ--Φλάσου: Νῖχος ᾿Ἰωάννου. 6) Πεδουλᾶς: Άγγελος Μ. Αγγελίδης. ' Τ) Άλωνα: Νῖκος ΤἘσιχχίνης. 8) Πλατανιστᾶσα: Λουχῆς Εὐσταθιάδης. 9) Παλαιχῶρι: Μᾶρχος Σπανὸς, Πέτρος Στυλιανοῦ. 10 Ἰδάλιον: Νῖκος Κόσιης, Νῖχος Μιχαηλίδης. 1) Κλήρου: Πάτροκλος Σταύρου. 12) Ανω καὶ Κάτω Δανατάμια: Πάμπος Χριστοφέρου--- 13) ΝΨημολόφου: Γιαννάκης Μάτσης. 14) Ἐργάτες: ᾽Ανδρέας Σαθέίδης. 15) ᾿Ἐπισκοπειὸ: Όθων Γιαγγουλλῆς. 16) Πέρα: Σωτήρης Γιαννάκης. | 17) Πολιτικέν: Μιχαλάκης Μιχαηλίδης. 18) Ἀνθροδόντας: Μιχαλάχης Ἰωάννου, ΄ 19) Κυθραία: Τῖτος Φδνος--δ. Ἑλένη Θεμιστοκλέους. 20) ᾽Απάχι: Παῦλος Ἐιούτας. τ Τὸ Γενικὺν Συμθούλιον ἀπεδέχθη τὴν παραίτησιν δύο ἐκ τῶν συμθού- λων τῆς ἐπαρχίας ᾽Αμμοχώστου τῶν κ.κ. Σωτηρίου καὶ Παπαλεοντίου καὶ ἔλωσεν ὁδηγίας ὅπως ὕλα τὰ Κέντρα προθοῦν εἰς συστηματικὴν ἐξυγίανσιν τοῦ κινήματος. Νὰ ἐκλεγῇ πανηγυρικῶς ὡς Τρό- Ἔδρος τῆς Δημοκρατίας ὁ Ἐθνάρχης Μακάριος χαὶ οὖδεὶς ἄλλος. Μ. 3 -. ΄ - ααπασπακώσακκασαπον ------. ᾽Ανεδασμένος στὰ ράχια τοῦ Προφήτ Ἠλία χαιρετοῦσε τὸν ἥλισον ο εν Ξ. Ἡλιε--μου, σὺ παρήλιε µου καὶ χοσμογυριστή µου... Κι ὃ ἥλιος ἀνέδαινε ὁλοπόρφυρος πίσω ἀπ᾿ τὸν κάδο τῆς ἐληᾶς. ᾿Αποιγόχλεινε τὰ ρουθούνια του, Ὑέμιζε τὰ στήδη του μὲ τὸν μυρωμένᾶ. ἀγέρα χι ἔπειτα στεκόταν ἀκίνητος μὲ τὸ θλέμμα καρ φωμένο µακριά... ἐκεῖ στὸν ὑὁρίζοντα ποὺ οἱ ἀχγὲς συλουέττες τῶν θουνῶν τῆς ἀντικουνῆς: ἀχτῆς σὰν νὰ φὶλιοῦνταν μὲ τὰ σύννεφα... Αὔριο ,Ἰἄφευγε χι ὁ Μῆτρος... Θὰ ἔπαιρνε τὸ θαπόοι κι᾿ ἄντε γειά σας χαὶ καλὲς ἀντάμωσες. τη 'Θὰ πήγαινε νὰ δρῆ τὸν ἀδελφό του στὴν ᾽Αμερική.. ΜΙΚΡέ ΛΙΗΠΜΛΙΙ Καὶ τὶ εἶναι ἡ ᾽Αμεοικὴ».. Νὰ μιὰ πολιτεία ὅπου δὲν πμ ποὺ νὰ πάρη ὁρ- ΜΙΑΝ ΑΥΤΗ ΜΙΒδ ΧΑΡΑ γἡ ἄῦτε ροῦπι οὐρανά... Μό- γο ἐργοστάσια καὶ Χαμινά- δες καὶ οἳ ἄνθρωποι δουλεύ- ουν καὶ µέσα γιὰ νὰ μαξεύ- θυνε δολλάρια. Ὁ Μῆτρος τὰ ἤξερε τὰ δολλάρια. Μαξὶ. μὲ τὰ γράμματα ὁ ᾱ- δελφός του τοὺς ἔστελνε ποῦ καὶ ποῦ ἀπ αὐτὰ τὰ πρασινόµανρα θαυματουργὰ χαρτιὰ ποὺ τὰ κέρδιδε σούργοτας τὰ νειᾶτα του ἀνά- µεσα στὶς καµιγάδες... Τὸ προτελευταῖο γράμμα τοῦ ἀδερφοῦ του τὸ εἶχε µαξί του: «Αν δέλης ἕλα, τοῦ ἔγραφε, μὰ ξέρε το: Ἡ δουλειὰ εἶναι θαρειά. Θὰ δουλεύης ἀνάμεσα σἳ τέσσερις τοίχους σὰν τὸ διάολο στὴν κόλασι, ν᾿ σηµοτρέχῃ ὃ ἱδρῶτας στὰ στήθεια καὶ τὰ µάγουλά σου. «θές Ἔλα, ὕσο καὶ νὰ πῆς καλὸ εἶναι τὸ χοῆμα.. Κύττα µύ- γο νὰ µάθης νὰ περπατᾶς στὰ...ΐσιά κι ὄχι νὰ πηδᾶς σὰν ἀγριοκά- τσιχο στὴ µέση στὰ χωράφια: ᾿Αμ τὶ δαρρεῖς, δαρειὰ ἡ καλογερική. εέρεις πὼς ἀσήμωσαν τὰ μαλλιὰ μου ἀπὺ τὰ τριάντα Βρὲ ἀλήθεια δὲ μοῦ λές τὶ γίνεται ἡ Δέσπω τοῦ Λαμνῆ Εΐναι λεύτερη Δώστης χαιρετίσµατα. Φτιάξατε 6ρὲ ρετσέλια: ᾿Ἑθάλατε σοδειές Αντε γειά σου καὶ φίλα µου τὴ µάνα.. Οἵ γέραι θέλουν χέρι Μῆ- τρο: Ακουσες». Κι’ ὁ Μῆτσος σκέφτεται: ε.Νὰ δουλεύω λέεν µέσα σὲ τέσσερις τοίχους σὰν νἆμαι στὴν κόλασι καὶ ν᾿ ἀσημώσουν τὰ μαλλιά µου στὰ τριάντα γιὰ τὰ κατα” θαμένα τὰ δολλάρια, τὴ στιγμὴ ποὺ οἳ γέροι θέλουν χέρι.. Κι ἔπειτα γιὰ στάσου... .60ὲ Ἐέχασα καὶ τὴν ᾿Ασήμω: Τήραξε νὰ δῆς τὰ χάλια τῆς Δέσπως νὰ λαχταρᾶ τὸν γυρισμὸ τοῦ ἀδερφοῦ ἡ µου δέκα χρόνια τώρα κι’ αὐτὸς νὰ γυρίση ξαφνικὰ Ἑάσπρος καὶ φαφούτης... ᾿Ασήμω:: Τὶ ὄμορφα ποὺ εἶναι χι ἐδῶ πέρα, χωρὶς καµινάδες, μὲ τὸν µπάτη ποὺ σοῦ φέρνει μοσκοδολιὲς Χιλιάδες καὶ τὸ θουητὺ τῶν δέντρων μαξὶ μὲ μύρια τιτυθίσµατα: Τὸ πρᾶμα θέλει σχέψι Μπᾶ:: Ἡοὲ ξαγοράξεται, ζουλάπι, μὲ δολλάρια τὺ χάϊδι τῆς γοηᾶς σου ον Μὲ δέκα σάλτους ὃ Μῆτοος χατρακύλησε ποὺς τὺ σπίτι τους. --Μάνααα, φώναξε ἀπ τὴν αὐλόπορτα. Ἡ μάνα του ξαφνιάστηκε: --Ἑὶ εἶναι πάλι ἔκανε κουρασμένα. --«Ἐέρεις, μάνα, δὲ θὰ φύγω... .µετάνοιωσα. ---Δὲ δὰ φύγης --. Ὄχι: Ἡ µάνα του τὸν κύτταξε κατάµατα κι’ ἔπειτα ἔσκνψε καὶ πῆ- ϱε τὴν ἄκοη τῆς ποδιᾶς της. Μόλις πρόφταξε νὰ σκουπίση τὰ δάκρυα ποὺ εἶχων ξεκινήσει τὶς ἄκρες τῶν ματιῶν της... Ὁ Μῆτρος παραξενεύτηχε: --Σ ἕθλιψα µάνα ποὺ δὲ θὰ φύγω: Ἡ γοηὰ πλησίασε τότε κι ἀγκάλιασε τὸ γυιό της. ο» απ --Είναι ἀπ τὴ χαρά µου, τοῦ εἶπε µέσα σ᾿ ἀναφυλλητά, πουν ὃς δὰ μοὔκλεινε τὰ μάτια, γυνέ µου Μὲ πολλὴ προσπάθεια ὁ Μῆτρος κατάφερε νὰ μὴ Ἑεσπάση χι αὐτὸς σὲ ποτάµια δάκρυα καὶ τὸ γύρισε στὸ γέλιο. ---Σκόφτηκα, μάνα, πὼς ἔχουμε τῇ «μοῖρα» µας χι’ ἀμπέλι καὶ σπίτι καὶ χωράφια, δὲ μᾶς λείπει τὸ ψωμί... --Ποτέ, εἶπε ἡ γοηὰ μὲ μιὰ παράξενη λάμψι στὰ μάτια, γειὰ στὰ χέρια σου µόνο. Κι οἵ δυὺ σώπασαν γιὰ λίγο. Ἔπειτα ὃ Μήτρος Ἑαναμίλησε: --Απου µε, μάνα... Ξέρεις κἄτι Μοῦ κάνεις μιὰ χάρι Ἡ μάνα τού τὸν κύτταξε. , ---Νά, εἶπε δειλὰ ὃ ἨΜῆτρος, ὲς νὰ μοῦ δώσης τὴν ᾿Ασήμω θὲς γὰ τὴν κάνης κόρη σου στὰ γερατειά σου Νὰ στεριώσωµε, µά- να, ἕνα σπίτι, μιὰ χαρά ᾿Αογὰ ἡ γοηὰ τοῦ πῆρε στὰ χέρια τὸ κεφάλι καὶ τὸν φίλησε στὰ δυὀ μάγουλα: σσΜὲ τὴν εὐχή µου, τοῦπε, καὶ πάω πλάϊ νὰ τῆς τὸ πῶ.. Ο Μήτρος πηδοῦσε ἀπ τὴ χαρά του... Ἡ σκύλα του σὰ νὰ κατάλαδε τὶ Ὑίνεται, γαύγιζε χαρούμενη, ἡ φοράδα του ἡ Χάϊδω ἔθγαλε τὸ κεφάλι της ἀπ᾿ τὸ σταῦλο καὶ χοεµέτισε κι αὐτῆ ἐνῶ ἡ µάνα τοῦ Μήτρου ἔτρεχε πρὺς τὴν ἐξώ- πορτα φωγάξοντας: . τ-᾿Ασήμωω... ποὖσαι µωρὴ κόρη µου νὰ σαῦ τὸν δώσω, μὴ μοῦ τὸν πάρη κι αὐτοῦνον ἡ ᾽Αμερική! 1. Αντ. ΤΡΛΓΟΥΜΙΑ «ΓΙ ΤΗΝ κΥπρθ Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΘΟΥΡΙΟ Ἐμπρὺς τῆς Κύπρου Λεθεντιά: δὲ θέλομε προστάτες πιὰ ποὺ μᾶς θιθοῦν στὸν πόνο, γιὰ μᾶς προστάτισσα τρανη καὶ δόξα µας παντοτεινἠ εν ἡ Ἑλλάδα µόνο. Ἐμπρὸς τῆς Κύπρου Λεθεντιά μὰ εἶναι Μιὰ χ᾿ «Δἰώνια! Κι ὅταν σηκώνει. τὴ γροδιὰ ντροπιάζει καὶ τὰ πιὸ δαρίἀ. τῶν θάρθαρων κάνόνια! Ἐμπρὸς τῆς Κύπρου Δεθεντιά! σήχω τὴν ἄφοδη γροδιὰ ᾖλθ᾽ ἡ σειρὰ κι ἑσένα γὰ δάλεις, μὲ χουσὰ κλωνιά, καινούργια δάφνη οτὰ μαλλιά τῆς Μάνας ποὺ σ᾿ ἐγέννα. Ἠμποὺς τῆς Κύπρου Λεθεντιά! φωνάζουν πόλεις καὶ χωριά: --“«κάτω ἡ Τυραννία! τοῦ Περικλὴ ”μαστε γενιά, τοῦ Ρήγα ἀντάξια παιδιά: --Ῥήτω ἡ Ἰλευθερίαὶ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ μικοὴ ᾿ν᾿ ἡ Ἑλλάδα µας, φτωχιά, «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ) ν ΔΕΥΘΕΡΑ ΠΜ ΕΡ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΓΑΜΟΥ “Ο κ. Στέλιος Νικολάου, ἐκ ἴχλα: τρῶν, καὶ ἡ δ. Αρτεμις Κ. Ἔλευ- δεριάδου, ἐκ Λεμεσοῦ, ἔδωσαν κἆ- µούδαίαν ὑπόσχεσιν γάμου. -Ὁ κ. Φοῖδθος Μιχαήλ, ἐκ Μι τσεροῦ καὶ ἡ δ. Στέλλα ΚΚ. Χατξηϊ- ωάννου, ἓξ Αγίου Δομετίου, ἔδω- σαν ἀμοιδαίαν ὑπόσχεσιν γάμου. --Ὁ κ. ᾽Αγδρέας Κ. Κονναρῆς ἐκ Τουμικλάνης. καὶ ἡ δ. Κίκα ᾿Ηλία ἐξ. Αγ. -Μάμαντος ἔδωσαν ἆμοι- θαΐαν ὑπόσχεσιν. γάμου». ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ Ἡ Πνευματικὴ ᾽Αδελφότης ὀργα- γώγει σήµερον Δευτέραν καὶ ὥ- ραν 6 µ.µ. εἰς τὴν μεγάλην αἴθου- σαν τοῦ σωματείου «Τρὰστ» διάλε- ιν μὲ ὑμιλητὴν τὸν Μοοφωτικὺν ᾽Ακόλουδον τοῦ ἐνταῦθα Ταλλικοῦ Προξενείου κ. Ροξὲ Μιλλιὲξ καὶ θέµα «ὁ 'Παλαμᾶς, ἡ Γαλλία καὶ ἡ Εὐρώπη». Ἡ διάλεξις δὰ γίνη Ἑλ- ληνιστί. Βΐοοδος ἐλευθέρα. ΑΦΙΞΕΙΣ Ἐπανέχαμψεν ἐξ Εὐρώπης οἶκο- γενειακῶς ὃ κ. Νῖκος Δ. Σολομωνί- δης καὶ ὁ κ. Ἠλίκος Ἱζ. Θεοδοσίου. ΕΤΕΙΜΕΣ ΠΛΛΠΕΣ ΙσΤΒΡΙΕΣ «1ῶχει τὸ Περνοῦσαν κάποτε, μπρὸς ἀπὸ ἕνα Γυμνάσιο τῆς Αθήνας, πεντέξη ξένοι, Φορτωμένοι ὁδηγούς, χάρτες, κυάλια κλπ. Τὰ παιδιὰ εἶχαν διάλειµµα. Παί- ζανε, τρέχανε, φωνάζανε, συζητούσανε, µερικἀ διαδάζανε. Ἔνας ἀπὸ τοὺς ξένους, ἴσαμε κεῖ πάνου, κάτι ρωτάει ἕναν τοσουδάκι ἀπὸ τὰ παιδιά, δώδε- κα--Ιδεκατριῶν χρονῶν. “Ὁ πιτσιρίκος προσπαθεῖ νὰ καταλάδη τὴ γλῶσσα τοῦ ξένου... ὙΤοῦ κάκου... Τώρα, μάλιστα ποὺ τὰ λόγια του τὰ σκεπάζει τὸ ἆπα- νωτὸ αντάνγκ--ντάνγκ» τῆς κουδουνο- καμπάνας τοῦ σχολείου... ᾿Ἔ, καὶ πῶς τἆλλο σᾶν πρόδατα ποὺ µπαίνουν στὴ στάνη, νὰ ξαναμποῦνε στὶς τάξεις Ἆους.... Μόνος μένει ἀπ᾿ ἔξω ὁ πιτσι- ρίκος µας, ἀνοίγοντας τόσο τὰ µάτια του, τεντώνοντας τ᾽ αὗτιά του, γιὰ νὰ καταλάδη τοὺς ξένους, ποὺ, γύρω του, πότε ὃ ἕνας πότε ὁ ἄλλος κάτι τὸν ρωτᾶνε. Πάει νὰ σκάση ὅὲν μπορεῖ νὰ ἐξηγήση τὶ τοῦ λένε. Τὰ γαλλικὰ---τό- τε µόλις ἄρχισε νὰ τὰ µαθαίνη-- δὲν τὰ ξἐροὺν οὔτε οἱ ξένοι, Άλλη ἡ γλῶσ- σα τους... , ' ---εΧίκα µπέτους», τοῦ λένε... --«λίκα» ρωτάει ὃ μικρὸς. --«Λίκα», ξαναλένε οἳ ξένοι, αΛίκα. »μπέτους». Καὶ ξανά: αΛίκα µπέτους», καὶ συλλαδιστά: «Λι--κα--μπε---τους», καὶ πιὸ δυνατά: «ΛΙΚΑ--ΜΠΕΤΟΥΣ» ». Τίποτα... ὅσο καὶ ν᾿ ἀνοίγη τὰ µάτια του, ὅσο καὶ νὰ τεντώνη τ᾽ αὖ- τιά του, ὅσο καὶ νὰ δίνη στὸ κεφαλάκι του τὴν κλίσι, σὰν τὸ σκυλάκι ποὺ ᾱ- κούει «τὴ φωνὴ τοῦ κυρίου του»... Τίποτα... ὅσο καὶ νὰ λένε καὶ νὰ ξαναλένε τὴ λέξι, ὅσο καὶ νὰ τὴ συλ- λαδῖζουν, ὅσο καὶ νὰ τοῦ τὴ Φωνά- ζουν... Αχ, νὰ μποροῦσε νὰ καταλάβη τὶ τοῦ λένε... ΄ Τόσο θάβελαν νὰ πάρουν τῆν πληρο- Φορία ποὺ Γητᾶνε... ἜἜτσι, ξαναρχίζουν τὶς προσπάθειες .. ο ώς κ ώς αν ᾽ἀποτείνεσθε εἰς τοὺς ΗΡΙ} ΑΝΤΙΠΡΟΣωΩΠΟΥΣ των : ΠΠ. τρέχουν τὰ παιδιά, σπρώχνοντας τὅνα | αἷμα µας «Λι---κα---μπε---- -««Λικαμπέτους», τους», «ΛΙΚΑΜΠΕΤΟΥΣ» οἱ Ξένοι... ---ΚΛικαμπέτους», «Λικαμπέτους»... «Αααα! ζξεφωνίζει ὁ πιϊσιρίκος. «Λικαμπετόοος»... Λάμπει τὸ προσω- πάκι του ἀπὸ χαρά... ᾽Αστράφτουν οἱ Εξένοι: «Λικαμπετό: Βέδαια ὁ πιτσιρίκος, θει ποῦ εἶναι ὅ Λικαδητὸς. Αν Εέρη λέεινων, Νεαπολίτης αὐτὸς πόσες Φο- ρὲς δὲν ἔχει ἀνεδθῆ στὸ Αη- Γιώργη: Στριφογυρίζει κοιτάζει πότε τὰ παρά- θυρα τῆς τάξης του, πὀτε τοὺς ξένους ε Ὁ καθηγητής.... εἶναι θ᾽ ἀρχίση. Καὶ τὸ ξέρει, τὸ µά- θηµά του, νεράκι....Οἱ Εένοι...Οἱ ξένοι περιμένουν... Νὰ τοὺς ἐξηγήση δὲν μπορεῖ.... Μιὰ ἀκόμα τελευταία ἑτού- τη, ματιὰ στὰ παράθυρα....Γνέφει στοὺς ξένους. Μπρὸς αὐτὸς κι’ ἀμίλητος, πί- σω ἐκεῖνοι. Θεέ µου, ἡ πολυλογία τους ων Νὰ καταλάδαινε τουλάχιστο τὶ λένε! Περνοῦν δρόµους καὶ στενᾶ. Νὰ τους στὰ «Πευκάκια».... Μιά ὥρα δρόµο, ᾱ- νάδασι.... Φτάσανε στὸν Αη- Γιώργη. Ὁ μικρούλης ὑποκλίνεται. Δὲ Χρε:άζε- ται πιά. :Ο ψηλέας τῆς παρέας τοῦ νόημα νὰ σταθῆ, χαμογελάει, τὸ χέρι του χώνει στὸ κόρφο του.... ἔχει γοῦ- στο.... θγάζει ἀνοίγει μιὰ πορτοφόλα καὶ τραδάει.... µάλιστα.... λίρα εἶναι µάρκο εἶναι λεφτὰ μιὰ φορά λεφτά, χαρτονομίσματα Ἁκολαριστό, καὶ.... ᾱ- κοῦς ἑκεῖ.... θέλει σώνει καὶ καλά νὰ τοῦ τὸ δώση στὸ φιλαράκο μας.... Αὲς καὶ τοῦ πάτησεν τὸν κάλο τοῦ Ἑλληνά µας. Κοκκινίζει, ἀποτραθιέ- ται... Όχι, κύριε, ὄχι, μὴ μὲ προ- σθέλνεις ἔτσι», λέει τὸ ποὺ σχίζει σπαθᾶτα τὸν ἀέρα δεξιὰ κι ἆ- τὸ µάθηµα ὅπου νάνει χεράκι ριστερὰ. Πρὶν μποῦν στὸ νόηµα οἱ ξέ- νοι --- δύσκολα, Φαίνεται, καταλάδαι- ναν μερικεξ χειρονομίες ἑλληνικὲς --- τὸ βάζει στὰ πόδια ὁ πιτσιρίκος µας, κα- τήφορο, Φυσέκι, γιὰ τὸ σχολειό.... Κακή του τύχηϊΐ Θὲς νὰ θγαίνη ἑκεί- νη τὴ στιγμὴ ἀπὸ τὸ Γυμνάσιο ὁ κα- θηγητής. --Ποῦ ἤσουνα Ποῦ τρέχεις Γιατὶ δὲν ἄρθες στὸ µάθηµα (Πωπὼ ἄγριος) Καταϊδρωμένος, λαχανιασµένος ὃ µι- κρδε διηγἠθήκε ατὸ καὶ τὸ».... α- ὝΏστε δὲν πῆρες τὰ λεφτά (Πῶς µαλάκωσε....) --.Ὄχι, Κύριε καθηγητά.... --Εὔδγε σου, παιδί µου, εὖγε, σὲ συγχαίρω, τὴν ἀπουσία απου θὰ τῇ σδήσω.... Πήγαινε καὶ πάντα ἔτσι πρό- θυµος νὰ ἐξυπηρετῆς τοὺς ἄλλους ᾱ- κόµα περισσότερο ὅταν εἶναι ἀπ᾿ ἄλ- λον τόπο. 'Ὁ Εένος.... ἀλλὰ µάθε το πῶς τὸ λέει ὁ Ἕλληνας ἐδῶ καὶ χι- λιᾶδες χβὂνια: «ἀντὶ κασιγνίτου ξεῖνος τέτυκτοι». . «Τότε πρωτόµαθα --- ὁ πιτσιρίκος ἤμουν ἐγώ --- πρόσθεσε στοὺς φίλους ποὺ τὸν ἀκούγαμε ὅ σεξαστὸς τώρα ο Διευθυντής τουριστικοῦ ξενοδοχείου, Μ δν πο νος Ἂν σπνατα, τοῦ ν ΤΗ0».| 000Κ ἃ ϱὐΝ ΙΤη. ο ὥν. Ἱο ως, αν ἡ ἐς αγος- ἡ Μπορᾶτε νά διευθετήσετε τὸ ταξίδι σας «ο ὅ μὲ οἰαγδήποτεγραμμὴν, εἴτε ἀεροπορικὴν ὁ , εἴτε ἀτμοπλο ικὴν, µέσῳ τῶν } Ὑά ο. } “ΧΑΛΛ ΜΠΛΑΊΙΘ | ἡ Μπορεῖτε νὰ ἔχετε συναλλαγματικὰς διευκο- ς « λύνσεις (τράβελερς τσὲκ κλπ.) Χς ν Μπορεῖτε νὰ διευθετήσετε τὴν ἀποστλὴν ῴ οἱουδήποτε εἴδους. ΠΛΠΡΙΗΣ ΕΞΙΠΗΡΕΤΗΣΙΣ ᾖ) κ ΗΌΙΙ.ΒΙΥΤΗ ἅ 60 (ὥρνις) 10. | ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΙΣ 9ΔΑΣ ΤΑΣ ΠΟΛΕΙΣ ἂν ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ: αν Ημ, ΒΙΥΤΗ ἆα ο. Ιιτὸο. ν Ἰ, ὑογάς Αναπυο, Φ ἱοπάου Ε.ς.3. 'Αθηναῖος ξέ-|- ΤΟΥ --“Μιὰ πολὺ συγκινητική τελετῆ ἔλαθε χώραν στὴν πόλη µας, ὅταν ὃ διαπρεπὴς Ἕλλην θιασάρχης Μά- νας Κατράκης, χατὰ τὴν διάρχειαν τῆς παραατάσεως τοῦ «Λαϊκοῦ Θεά- τρου» τῆς περασμένης Πέμπτης µί- λησε πρὸς τὸ χοινὸ γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸ ἔργο τοῦ ἐκλιπόντος Γάλλου ἠδο- ποιοῦ τοῦ θεάτρου καὶ τοῦ κινηµα” τογράφου Ζερᾶρ Φιλίπ. Ὁ Κατρά- χης ἀνέλυσε μὲ λίγα λόγια τὴν προσφορὰ τοῦ ἐκλιπόντος καλλιτέ- νου στὸ γαλλικὸ καὶ γενικὰ τὸ εὐρωπαϊκὺ θέατρο καὶ κάλεσε τὸ κοινὸ νὰ τηρήσῃ ἕνὸς λεπτοῦ σιγήν. --)Απὺὸ ἀρκετῶν ἑδδομάδων θρί- σχεται στὴν Κύπρο ὁ Γάλλος ἕλλη: γιστὴς καὶ πρώην ὑποδιευδυντῆς τοῦ ἐν ᾿Αθήναις Γαλλικοῦ Ἴνστι- τούτου κ. Ροξζὲ Μιλλιέξ. Ὁ κ. Μι: λιέξ ὅπως εἶναι ἤδη γνωστὸν, ἔχει διορισὺῇ πνευματικὺς ἀκόλουθος τοῦ ἐν Κύπρῳ προξενείου τῆς Γα]- Μας. Ὁ κ. Ῥοξὲ Μιλλιὲξ γεννήθηκε τὸ 1918 στὴ Μασσαλία. Σπούδασε στῆ Μασσαλία, στὺ Πανεπιστήμιο τυῦ Αἴξ τῆς Ἡροδηγκίας καὶ στὴ Σοῦ- θόννη. Τὸ 1936 διορίστηκε καθηγη- τῆς στὺ Γαλλικὸ νατιτοῦτο ᾿Αδη- γῶν καὶ τὸ 1941 γενικὺς Ὕθαμμα- τέας τοῦ Γαλλικοῦ ᾿Ἱνστιτούτου, τοῦ ὁποίου διηύδυνε τὶς σπουδές, ἰδιαί- τερα στὸ Εἰδικὸ Τμῆμα Τοοπαρα- σκενῆς Καθηγητῶν τῆς Γαλλικῆς. Τὸ 1945 ἐξέδωσε στὸ Παρίσι τὸ θιθλίο του. «Α 1 ΣΟΟΙΕ Ὀῦ ΡΕΤΡΙΕ ἀΒΕΟ κχοονικὸ τῆς περιόδου σαράντα ἕως σαρανταπέν” τε. Έχει κάνει πολλὲς διαλέξεις καὶ ραδιοφωνικὲς ὁμιλίες σ᾿ ὕλη τὴν Ἑλλάδα καὶ στὴ Γαλλία, πάνω σὺ θέµατα ἕἑλληνικὰ καὶ ἕλληνο γαλλικὰ. Έχει ἐπίσης δημοσιεύσει πολλὰ ἄρθρα στὸν. Ἑλληνικὸ καὶ τὸν γαλλικὸ τύπο. ᾿Απὸ τὶς μελέτες ποὺ ΑΝΤΗΣ ΠΕΡΝΑΡΗΣ δημοσίευσε ἀναφέρουμε ἐδῶ τὶς ἕ- Εῆς: «Ὁ Παλαμᾶς καὶ οἳ εὐρωπαϊ- χὲς ἀξίες», «Ὁ Καραῆς γιὰ τὸν γαλλικὸ πολιτισμὺ», «Ὁ ἈΒίχτωρ Οὐγκώ, πιστὸς φίλος τῆς Ἑλλή- δας», «Ὁ ᾿Ανδρέας Ῥηγόπουλος», «Ὁ Ταὔγετος καὶ ἡ σιωπὴ», «Ὁ Σολωμὸς καὶ Ἡ Γαλλία» καὶ «Ἡ δῇθεν «δάρθαρη» νεοελληνικὴ γλῶσ- σαλ. Ὁ κ. Μιλλιὲξ δίδει ἀπόψε στὴν αἴδουσα τοῦ σωματείου «Τρὰστ» μιὰ διάλεξη γιὰ τὸν Παλαμᾶ παὶ τὴν Εὐρώπη. --Ὁ κ. Κ. Ἀρυσάνθης ἔχει ὁκ- δόσει ἕνα δεατρικὸ ἔργο μὲ ὑπόθεση παρµένη ἀπὸ τὸν ἀγῶνα τοῦ κυπρια- χοῦ λαοῦ κατὰ τῶν Αγγλων. Τὸ ἔργο ποὺ ἔχει τὸν τίτλο «Ἠσαν ὅ- λοι τους ἀντρεῖοι», ἔχει παιχθῃ ἤδη ἀπὺ τὴν Ε.Θ.Α. Ἐγκώμης. --'Ὁ. γνωστότατος Κύπριος ἠθο- ποιὸς. Θεύδουλος Μωρέας, μετὰ μα κρόχρονη ἀπουσία στὴν ᾽Αγγλία ἕ κανε τὴν περασμένη Πέμπτη τὴν ἐπανεμφάνισή του σὲ χυποιακὴ σκη- γή, παίζοντας ἕνα ἀπὸ τοὺς κυρίους θόλους στὸ νέο ἔργο τοῦ «Κυπρια” χοῦ Θεάτρου», τὸ «Ατμόπλοιον Τζόαν Ντάνδερς». ΟΝΥΣΤΙΑΔ. ΑΛΚΙΗ ΜΑΡΙΝΟΥ κάθε πρόσωπο καὶ συντάραδε κάθε καρδιά. Δὲν ἔμεινε πόλη ἢ χωριό, δὲν ἔμεινε ἄτομο, ποὺ νὰ μὴν ἔσχι- σαν οἳ φωνές του τὸν οὐρανὸ σὺ μιὰν ἀνατριχιαστικὴν ἐπίκληση, μιὰ καὶ δὲν ἔμεινε ἐπίσης κανένας ποὺ γὰ μὴν ἔκλεισε µέσα στὴν ψυχή του ἀπαρασάλευτη τὴν ἀπόφαση νὰ ὑποστεῖ τὰ πάντα, γιὰ νὰ λευτερῷ: θεῖ. Αὐτὴ τὴν τοομερὴ ἀνατριχίλα, ἀλλὰ χαὶ τὴν ἀποφασιστικότητα τῶν κατοχικῶν ἡμερῶν δίνουν τὰ ποιή- µατα. ποὺ ἀκολουθοῦν». Δεύτερο, ἕ- πειδὴ ὁ διαλεχτὸς ποιητῆς καὶ µελε: τητὴς ποὺ ἔχει δώσει σειρὰ ὥς τώρα ἀξιόλογα ἔργα, μὲ τὴν φλογισμένη ποιητικὴ δομὴ ποὺ τὺν διπνέει, ὧν ΖΕΡΑΡ ΦΙΔΙΠ ψώνει οἱμογὴ καὶ κραυγὴ πόνου καὶ θυσίας, ὁδοιπορίας καὶ καρτερίας, μάχης καὶ ἠρωϊσμοῦ, Γολγοθᾶ καὶ ᾿Ανάστασης, μὲ γνήσια ποιητικὰ δί- χως πατριδοκαπηλικἁ µέσα: ΣΑλλοίμονο ἄν 6ρέξει ὃ οὐρανὸς φωτιᾶ (καὶ ξεράσει ἡ γῆς αἷμα ”Αλλοίμονο ἄν στηθοῦν οἵ σταυροὶ (σειρά ! ΟΙ ζωηφόροι Σταυροὶ «χαίροιεν οἳ σταυροὶ τοῦ μαρτυρίου! Κάθε σταυρὸς μιὰ ἐλπίδα, κάθς ἐλπίδα μιὰ ἀνάσταση. Ῥέδαια καδὼς ἀποτελεῖ τὸ ποιη- τικὸ Χρονικὸ τοῦ ἀγώνα μὲ τὶς ἆᾱ- µάχες καὶ τὰ ἐμπόδια, τὶς Ὀυσίες καὶ τὶς νίκες, στὶς ἐναλλακτικὲς φά σεις του, ἔχει σὲ πολλοὺς στίχους κάποιο ἀναπόφευκτο γιὰ τὴν περί- πτωση ρητορικὺ τόνο μαξὶ μὲ τὸ ἐπίχαιρα καὶ περιγραφικὸ ἤ εἶἴκονι- στικὺ στοιχεῖο τοῦ περιστατικοῦ, τοῦ χρονικοῦ: Στὰ στήθια γλυκοδύζαστο δὲν τρέφετε (γάλα ἐσεῖς παρὰ Φώτιά, θροντὲς κι᾿ ἀστροπελέκια μιᾶς δίκαιης αἰωνόθρεφτης ὀργῆς, ποὺ συδονᾶ μὲ τῆς ΕΟΚΑ τὰ τουφέκια. ᾽Αλλὰ πιὺὸ πολλοὶ εἶναι οἳ στίχοι ποὺ ἔχουν ποιητικὴ αὐθυπαοξία, ἐκπορευόμενη ἀπὸ τὴ σχετικὴ ἀφαί- ρεση τῶν ἆμεσα ἐπικαιρικῶν στοι- χείων». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ ΔΙΣΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΜΗ ΕΒ ΛΕΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΥΡ. Μ. ΚΑΡΑΜΛΑΝΟΣ ΓΡΑΦΕΙΑ: Ἐν Λευκωσία. ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ: ᾿Ισαακίου Κομνηνοῦ ἁριθ. 2, Τηλ. 5113. ΓΡΑΦΕΙΑ ΛΕΜΕΣΟΥ 28 Βασιλίου Μιχαηλίδου 28 Τηλέφωνον 4357. --- ΔΕΥΤΕΡΑ, 30 Νοεμόρίου 1959 Δὲν ὑπάρχει συνηδεστέρα ἐνόχλησις ἀπὸ τοὺς πόνους εἰς τὰ πύ- , μ ο ἒν δια. Οἱ ὀκτὼ εἲς τοὺς δέκα ἀνθρώπους Ὀποφέρουν ἀπὸ καιροῦ εἰς : α ἡ - - καιρὺν ἀπὺ τοὺς πόνους αὐτοὺς Χάν εἷς τὰς περισσοτέρας περιπτώ ἵ Ἴ - - ς 3 | 5) ς σεις τὸ φάρµακον εἶναι ἁπλοῦν. ᾿Εὰν ληφὺῆ ὑπ' ὄψιν ὅε αἲ πολι εἰς τὰ πόδια ὀφείλονται συνήθως εἷς κάλους, παράμορφωμ γα .. γυχίδες ποὺ σχηματίδονται ἀπὸ ἀκατάλληλα παπούτσια, Ἐωί κξ, ἄπολλα, ΐ ὑτὰ διὰ νὰ παύση ἀρκεῖ νὰ ἀπαλλαγῆ σια αὐτὰ : κανεὶς ἀπὸ τὰ παποὺῦτ γὰ ὑποφέρῃ. νὰ ἔχη χοντρῃ -- ὺ ῦ έ σόλα γιὰ νὰ προφυ- Τὸ καλὸ παποῦτσι πρέπει να τ ο) νὰ 5 - ὃ πόδι ἀπὺ τὸ ἔδαφος. Τὸ πάχος τῆς σόλας ἡμπορεῖ νὰ φὺά μρση πα γη ἀπὸ μισὺ ἑκατοστὸ μεχθν Ο ΙΑΤΡΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ δυὸ ἑκατοστὰ περίπου, ἆνα” σποτ λόγως τῆς ἐργασίας ποὺ χά- ΒΙ ΕΝΟΣΛΗΣΕΙΣ ΑΠΟ γει ὃ χάτοχος τοῦ παποντσι- ΕΝΑ ΥΠΟΔΗΜΑΙΑ οὔ καὶ εοὔ χοόνον ποὺ αοί ΤΑ ΣΙ πει νὰ µένη ὅρδιος. ͵ ο Α κ τὸ ἑπάνω Χρειάξεται µεγάλη προσοχΏ να μῆν εἶναι, αν σε, Ἡν Ὃ ος µέρος τοῦ παπουτσιοῦ. ἘΕννοεῖται Ότι πολλὰ ταμα ή ύτσια πολὺ χαλαρά γιατὶ πιστεύουν ὅτι τέτονα παπούτσι χι --ἡ ἐντύ λλὰ δὲν προσφέρουν καὶ ἀθκετο µόνον δίνουν ἄκομψη ἐγτύπωσι, ἀλλὰ δὲν πο ουν : ή ὰ τὰ πόδια. Καὶ ὅμως, τὰ παπούτσια αὐτὰ εἶναι ἄνετα σπἡθιὔνραι, ἐνῶ ύ ὄ ό προχκαλοῦν πόνους γιὰ τὸ πόδι, ἐνῶ τὰ στενὰ πἀπούτσια ὄχι µόνον προνᾶ», ς ς, ᾿ ΔΝ ” 3 - ἀλλὰ εἶναι καὶ ὑπεύθυνα γιά χάθε διαταραχή των πολ να. - . 5 / ηὺ παποῦτσοι πρέπει νὰ εἶναι ἀρχετὰ μακρῦ, ὥστε νὰ Ἰσο μα ἀπόστασις ἑγὺς περίπου ἑκατοστοῦ . μεταξὺ τοῦ ἄκρου τοῦ μεγάλου δακτύλου καὶ τοῦ προσδίου μέρους του παποντσιοῦ. ἃ - ᾱὲ -.- ἀδύνατον ὅταν τὸ παποῦτοι ἔχη πολὺ ν ιν αὐτὴν τὸ πόδι πέφτει µπθο- Αὐτὸ εἶναι πρακτικῶς ) ψηλὸ τακοῦνι, διότι εἷς τὴν περίπτωσ οτὰ ἀπὺ τὸ θάρος τοῦ σώματος. Αγ παρουσιασθοῦν Χάλοι, πρέπει νὰ ἀλείφωνται μὲ ἕνα φάρμαχον ποὺ νὰ περιέχη σαλικυ ἓν τούτοιξ τὸ αἴτιον τῶν χάλων δὲν ἀπομακρυνθῆ οἱ νισθοῦν πάλιν. - ο. Συχνὰ ἀγαπτύσσονται κάλοι ἐκεῖ ὕπου τὰ δάκτυλα ώμο Τὰ πρόσωπα ποὺ παρούσιάζουν αὐτοὺς τοὺς κάλους, συ γ. ὡς μεταταρσαλγίαν. ----- ”. - ξεφλουδίξώνται και να « λικυλικὸν ὀξύ. Εὰν, χάλοι δὰ ἔμφα- μὺ τὸ πόδι. υν α χνὰ ὀποφέρουν ἀπὺ µίαν κατάστασιν γνωστη απο ἒως ΤἩ καλυτέρα θεραπεία τῆς διαταθαχΏς αὐτῆς εἶναι ἡ ἔξου μον ις τῆς πιέσεως εἲς τὸ πάσχον µέρος, πρᾶγμα ποῦ ἐπιτυγχάνεται ιὰ το” ποθετήῄσεως πάτου µέσα στὸ παποῦτσι καὶ μάλιστα εἰς. τὸ μέσον τῆς ούλας. ο Πολλὰ ἄτομα ἔχουν πόνους εἷς τὰ πόδια, διότι εἶναι ὑπερδολι- κὰ παχέα. Βΐς τὰς περιπτώσεις αὐτᾶς τὰ πὀδια ὑποφέρουν, διότι ὅ ὃ ὗ ὁ ή ὗ θήµατος. δὲν ἡμποροῦν νὰ ὑποθαστάσουν τὸ ὑπερθολικὸν δάρος ποῦ ο. ο οἳ πόνοι εἷς τὰ πόδια Όά Ἐὰν ἑλαττωθῃ τὸ θάρος τοῦ σώματος παρέλθουν. ο. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος γὰ ὑποφέρη χαγεὶς ἀπὸ τά πόδνα του. Δ ῦ ό Ἰ« τὰ πόδια πρέπει νὰ ὑποθληθῆ εἷς ἐξέ- Ἂν παρουσιασθοῦν πόνοι εἰς τα πὸ ο ἀπὸ ἕνα εἰδικὸν ὀρθοπεδικὸν ἰατρόν. ΕΟΑ ΕΤΛΙΡΙΑ ΛΙΝΙΝ ΛΕΜΕΣΟΥ Κρασιὰ τασιν Κονιὰκ οὗὖζο ΕΟΛ ΕΤΛΙΡΙΑ ΟΙΝΗΗ ΛΕΜΕΣΟΥ Ἅ Ξ μ . μ κ κ Ἡ Ε μ κ - µ μ Ἡ . . μ α ἲ μ 5 κ. μ 3 Ἡ 9 - | | | --σΣτὴν «Βραδυνὴ» ὃ κ. Μπάμπης Κλάρας δημοσίευσε µία πολὺ ἐἔπαι- γετικὴ κοιτικὴ γιὰ τὸ ποιητικὺ ἔρ- γο τοῦ Α. ερνάρη «Ἔλεγοι καὶ Παιᾶνεο ποὺ κυκλοφόρησε τελευ’ ταῖα. ᾿Ιδοὺ μερικὰ ἀποσπάσματα τῆς κριτικής: «Διπλά συγχινητικὴ εἶναι ἡ νέα ποιητικὴἡ συλλογὴ τοῦ κ. Α. Περνά- ρη «Ἔλεγοι καὶ Παιᾶνες». Μιά, ἐ- πεϊδὴ εἴναι θγαλµένη ἀπὸ τὰ φυλλο- χάρδια ἑνὺς Κυπρίου μαχητῆ καὶ εἷ- κονίξει τὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἐθνικὴ λευτεριὰ τοῦ νησιοῦ, σ) ὅλη τὴν ἔκταση τοῦ μαρτυρίου καὶ τοῦ ἀχα- ταθλήτου ἡρωϊσμοῦ: «Μέσα στὰ τἐσ’ σερα τελευταῖα χρόνια, τὸν τόνο στῃ ξωή, ἐδῶ στὴν Ἰζύπρο, ἔδινε ὃ ἔνα- γώνιος σπασµός, ποὺ παραµόρφωνε ΡΕΟι5Ι ΤβΑρε ΜΔΑΚ, Γ, ΧαραλαΜπουςσ ΛΙΑ. ΛΗΔΡΑΣ 118-116. ΛΕΥΚΩΣΙΑ αππεπν. σσ σσ σσ πῃ ΑΓΓΛΙΑΣ 5 10 ΚΑΛΥΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΛΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΟΝ ο ΛΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΛΕΝΤΙ [ΠΡΟ ΟΝ ΟΙΝΟΡΙΟΜΗΧΑΝΙΑ) 4 ΧΑΤΖΗΠΑΥΛΟΥ 6 ΒΕΒΙΚΤΩΡΙΑ ό ϐ ΟΛΥΜΠΟΣ ο. ν ϱ ΣΤΕΑΑΛΑ ς ϱ Ρο ΛΕΙ:ΤΥ . ϐ ΣΙΕΡΟΥ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 9 ΚΟΥΜΑΝΔΑΡΙΑ 5 κραΑσια ετκο 5 ΣΥΜΠΛΗΡΙΝΟΥΝ ΚΑΘ ΚΑΛΟ ΓΕΥΜΑ 6 ορ ορ πορσπποσπο σπἝρισππο πο σπορ πο πο | --() προ πππνοσππνσππος προ ροές ΠΟΤΟΝ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ ϱ ΠΑΛΑΙΟΝ Φ ΜΑΔΛΑΚΟΝ ϱ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΑ, 30 Νοεμόρίου 1959 μυθίαν. Γένοιτο: ΜΠΛΝΤΟΥΝ ϐ1. ΛΙΗΝΙΣΤΛΙ [ΝΙΓΗΝ ΕΙΤΡΠΙΝ! Τοῦ κ. ΗΛΙΑ ΥΨΑΡΙΔΗ ος . Γεν, Γραμμ. τῆς ΕΦ. ΕΚ Α. ᾿Απὸ πολλοῦ χρόνου παρἀακολουξοῦμεν μὲ ἀηδίαν την ἄγονον καὶ «σεχταριστικὴν» ἀρθρογραφίαν τοῦ κ. Πολνυκάρπου ζωαννίδη, Αὕτῃ ὁμολυγουμένως ἔχει πάποιαν Φδίοιν. ᾽Αλλὰ ᾗ ἀξία της ἔνηειται εἰς τὸ ὅτι αὕτη ἀποτελεῖ ΧἈλασσιχὸν παράδειγµα διαστρεθλωοσς- ως τῶν πραγμάτων. ὸς ὁ κ. Πέτρος Στυλιανοῦ ὁρ- δώτατα παρετήρησεν εἰς τὸ ἄρδρον του τῆς 9ης τοξ- Χόντος: « Αντιστρέφει τὴν πραγματικότητα, πορσυ- σιόξει τὴν ἀντίξεση σὰᾶν δέση, τὴν κατόάφαση σαν σρνηση καὶ τὴν πολιτικὴ ἀντινεμία σὀν συνέπεια». , Ἡμεῖς δὲν πρετιθέμεθα νὰ τὴν Ἁχολιάσωµεν ἐν Εχτασει καὶ ὡς σύνολον τὸ ἔχει ἄλλωστε πράξει ἐ- πιτυχέστατα, ὁ κ. Στυλιανοεῦ. Αλλ’ ἐκεῖνον ὅπερ ἁλγεινὴν μᾶς ἐνεποίησεν ἐν- τυπωσιν, από τὴν ἀπάντησιν του κ.. Ιωαννίδη τῆς 11) 155 πρὸς τὸν κ. Στυλιανοῦ, ἦτο τὸ σημεῖον εις τὸ ὁποῖον, ἐνσυνειδήτως φευδέµενος, διατείνεται ὅτι ὁ κ. Ἀτυλιανοῦ (καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει παὶ εἰ λοιποὶ ἐν Κύπρῳ ἀγωνισταί, οἵτινες ἀπεφυλακίσθη- σαν ἐν τῶν Βρεττανικῶν Φυλακῶν) ἔτυχεν «εὐνει- αςν, ἐν συγχηρίσει πρὸς τοὺς ὑπολοίπους, οἵτινες ἅπε- στάλησαν εἰς Ἑλλάδα. Καὶ ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ιωαννίδην: Τίΐνος τῆς «εΏ- νοίας» ἔτυχεν καὶ διατἰ Μήπως τῆς Βρεττανικῆς Κυθερνήσξως, ὡς ὄντα- µοιθὴν διὰ τὰς πρὸς αὐτήν...:«ὑπηρεσίας» του, ὅταν ἐγκατέλειπε --- μετὰ τῶν λοιπῶν συμφοιτητῶν του ἀγωνιστῶν -- τὰ σπουδαστικὰ ἀμφιθέατρα γχαὶ τὰς Ἀλίμαχκας τοῦ Πανεπιστηµίου, τὴν ἤσυχον καὶ ἄσφα- λῆ φοιτητιχὴν ζωήν, ἥτις καὶ τοῦ διήνόιγεν μέλλον θέδαιον συμπαραστάτην, µίαν δράχα «ἁμουστάχων τα καὶ τοὺς ποικίλους πινδύνους, τὸν ᾽Αγῶνα διὰ τὴν πατάλυσιν μιᾶς κραταιᾶς ἀποιχιοχρατίας, μὲ µόνον ῥἔθαιον συμπαραστάτην, µίαν δράκα «ἁμουστάνων νεανιῶν» καὶ ἐλπίδα, τὴν ἀκατάλυτον πίστιν πρὸς ἓν ὑπέροχον ἰδανικόν: Μήπως διότι ἐσυνέχισε, µε- τὰ τῶν λοιπῶν πάντοτε συναγωνιστῶν του, τὸν ᾽Α- γῶνα καὶ εἰς τὰ κρατητήρια καὶ τὰς φυλακάς τῆς ὁμιχλώδους Ἡρεττανίας (Μήπως γαὶ ἡ ἀποστολή των εἰς τὰς σκοτεινὰς φυλαχκὰς τῆς ᾽Αλθιένος ἧτο καὶ τοῦτο ἔνδειξις «εὐνοίας»). Μήπως ἔτυχεν τῆς «εὐνοίας» τοῦ ᾿Εθνάρχου: ᾽Αλλ᾽ ἂς σταµατήσωµεν τὴν κωμµωδίαν αὐτήν'...: Κύριε Πολύκαρπε, γνωρίζετε χάλλιον ἐμοῦ ὅτι ὁ διαχωρισµὸς οὗτος δὲν ἦτο ἐπαχόλουξον «εὐνοίαςυ κανενός. Ἠτο ἁπλῶς µία ἐχδήλωσις τῆς κακεντρε- χείας τῶν ἀπερχομένων καὶ µειωθέντων ἵμπεριαλι- στῶν καὶ ἀπφτέλεσμα ἑνὸς µέρους τοῦ Βρεττοανιγοῦ ἀποιχιοκρατικοῦ ἐκθιασμοῦ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανὲν οὐσιαστικὸν κριτήριον διὰ τὸν διαχωρισμὸν αὐτόν. ᾽Αλλὰ ἐσεῖς ἀπεπειράθητε νὰ τὸν χρησιμοποιήσητε ἐσχεμμένως ὡς αἰχμὴν κατὰ τοῦ ᾿Εθνάρχου ἢ καὶ διὰ νὰ ἐνσπείρητε ζιδάνια παὶ τὴν διχόνοιαν µμεταξὺ τῶν ἀγωνιστῶν καὶ νὰ μειώσητε τὸ Όρος των. ᾽Αλλ᾽ ἐστὲ θέξαιος ὅτι ἀπετύχατε οἰχτρῶς καὶ ἐὰν συνεχἰ- σητε, χαταγέλαστος δὰ χαταντήσητε. Ερῖμα ὅμως καὶ αἶσχοςί Διότι τὴν τακτικὴν αὐτὴν τῆς Βρεττανιπῆς ἀποιχκιοχρατίας, διὰ τῆς ὁποίας δις- χωρίσθησαν οἱ ἀγωνισταί, μὲ ἀπώτερον σχοπὸν ἴσως τὴν διάσπασιν τῶν ὀἀγωνιστιχῶν δυνάµεων τοῦ Γι- πριακοῦ Λαοῦ καὶ τὴν σπορὰν ζιζανίων, σπεύδετε ἕ- σεῖς (ὁ διεχδιχκῶν τὸν τίτλον τοῦ ἀπηνοῦς διώκτόυ της ὁ.... «ἄχπαμπτος), 11) νὰ ἐξυπηρετήσητε ἸΊδία Εουλήσει, νὰ ἀποθῆτε ὄργανον της, καθ ἥν στιγμήν διατυμπανίζητε ὅτι προσπαθῆτε νὰ τὴν πατάξητεϊ Καὶ διατί Διότι δὲν συνεµερίσδη τὰς ἀπόψεις σας εἰς ἀγωνιστής--εἷς συμπολίτης σας---καὶ σᾶς ἀπήντη- σεν εὐπρεπῶς καὶ δημοκρατικώτατα. . , , ᾽Αλλὰ, ἐσεῖς---μικρὸς--μικρόνους, καὶ ἐμπαθῆς, «ἆ- πικκαρίσθητε» θανασίµως. , , , ο Κρῖμα καὶ αἶσχος! Διότι ἐνῷ δὰ ἀνέμενέ τις . ἀπὸ ἄνθρωπον ὡς ἐσεῖς, ὅστις ἐπὶ δεκαετίας ὁλοχλήρους χρησιµοποιῆτε τὸν δημοσιογραφιχὸν πάλαμον καὶ ᾱ- ναμιγνύεσθε εἰς τὰ Χοινά, τουλάχιστον φυχραιµίαν, σύνεσιν χαὶ πολιτικὸν ἦθος, παρουσιάζεσθε ἐμπαθῆς, ἔξαλλος παὶ «πουτσσμπόλης». ο , ) Κρῖμα χαὶ αἶσχος! Διότι ὁ ρόλος του συμμάχου τής ἀποικιοκρατικῆς ραδιουργίας δὲν ἥρμοξεν εἰς ἐσᾶς, ὅστις ξέλετε νὰ παρουσιάξεσθε....«ἀδιάλλακτοςίντι Κρῖμα καὶ αἶσχος! Διότι τὴν πολιτικὴν γρομμὴν τοῦ «διαίρει καὶ δασίλευε», τὴν ὁποίαν ἡ Βρεττανι- κὴ διπλωματία ἐφαρμόζει κατ ἀλλοφύλων καὶ τὴν ὁποίαν τόσον καυστικῶς ἐστιγματίσατε συχνάκις... διὰ τοῦ κπαλάμου ] ἔρχεσθε σήµερον νά ἐφαρμόσητε ἑἐμπράκτως]ὶ γχατὰ τῶν ὁμοφὸ- λων σας. ο , Κρῖμα καὶ αἶσχος! Διότι ἀντὶ νὰ προσφέρητε τὴν στοργὴν χαὶ τὴν πεῖραν σας εἰς τὴν ὑπέρόχον νεῦ- λαίαν µας, προσεπαθήσατε ἔστω σαὶ ἀνεπιτυχὼς να τῆς µεταδώσητε τὸ φθοροποιὸν «σαράχι» τοῦ διχοι- σμοῦ εἶναι ὅμως τοῦτο, ἴσως, ἀνόμη περιτρανο: µια ἀπόδειδις τοῦ ὅτι, ὁ «παλαιοχομματισµός», δὲν ἔχει πλέον θέσιν εἰς τὴν Κυπριανὴν ζωήν, διότι οὔτε ὅ- σιον, οὔτε ἱερὸν τοῦ ἀπέμεινε---ἴσως οὐδέποτε εἶχεν --χκαὶ ὅτι ἡ νεολαία καὶ ἡ ἁγνῆ μάζα τοῦ λαοῦ μὲ τοὺς Ἡγέτας της, οἱ ὁποῖοι τὴν διωργόάνωσαν καὶ ᾱ- ξιοποίησαν κατὰ τὴν τελευταίαν ἑἕπταετίαν, εἶναι οἱ μόνοι ἐνδεδειγμένοι νὰ ἀνοικοδεμήσουν τὸν δύσμοι- ρον αὐτὸν τόπον. , οι , . Κύριε Πολύκαρπεῖ Δικαίωμα παντὸς ἀνθρώπου εἷ- ναι νὰ ἀντιφρονῇῃ πρὸς οἱονδήποτε ἔστω καὶ εὰν ᾱ- πόµη τὰ ἐλατήριά του εἶναι ταπεινὰ χαὶ οἱ σγόποι του στενοἰ. ᾽Αλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου µέχρι τοῦ σημείου νὰ χρησιμοποιῆτε ἀναλη»δῆ καὶ ἀήξη µέσα χατὰ τοῦ «ἀντιπάλου», ὑπάρχει ἀπόστσοσις μεγάλη. Τὸ θάραθρον τὸ ὁποῖον διαχωρίζει παδέτως παὶ ἄσνν- δέτως τὴν περιοχὴν τοῦ πολιτικοῦ ἤθους ἀπὸ τὴν συκοφαντίαν. , , , - Σύρομεν τὰς γραμμὰς ταύῦτας μὲ πόνον, φυχᾶς, διότι πικρίαν καὶ ἀπέχθειαν ἠσθάνθημεν διὰ τὸ ση- μεῖον ἐχεῖνον τοῦ ἄρδρου σας. Εἰλικρινῶς σᾶς συλ- λυπούμεθα, ἐν θάδους παρδίας, κ. Πολύκαρπε, διὰ τὸ πατάντηµά σας αὐτὸ καὶ σδς εὐχόμεθα ὅπως Ἡ συνε!- ᾳ δηαίς σας ἐπιδαψφιλεύσῃ ὑμῖν πᾶσαν δυνατὴν παρο- ΞΥΛΕΙΑ Αν σκοπεύετε νὰ κτίσετε, νὰ ἐπιδιορθώσετε τὸ σπίτι σας καὶ γενικἁ ἂν πρόκειται νὰ χρεια- σθῆτε ΞΥΛΕΙΑΝ γιὰ ὁποιανδήποτε δουλειά τὸ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΣΑΣ ἐπιθάλλει πρὶν ἄποφα” σίσετε, νὰ σκεφθῆτε ἀπὸ πιὸ µέρος νὰ τήν πάρετε: ᾽Αδίόταχτα λοιπὸν πρέπει νὰ ἀποταθῆτε εἰς τοὺς ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΙΣ ΞΥΛΕΙΑΣ ΕΝ ΚΥΠΡΟ ΔΙΟΤΙ: ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕΓΑΛΗΝ ΠΟΙΚΙΛΙΑΝ ΦΛΏΩΝ ΤΩΝ ΕΙΔΕΝ, ΠΟΙΦΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ ἘΥΔΛΕΙΑΣ Τὴν προσφέρουν.σ ἐφθηνοτέραν τιµῆν λόγῳ τῶν μεγάλων ποσοτήτων ποὺ εἰσαγουν. Τὸ συμφέρον σας λοιπὸν ἀπαιτεῖ νὰ προμηξεύεσξε τὴν ΞΥΔΕΙΑΝ σας ἀπὸ τὸν ΛΑΝΙΤΗ) γιὰ νὰ εἴσθε θέθαιοι ὅτι δὲν γελαστήνατε στην ΤΙΜΗ, ΠΟΙΟΤΗΤΑ, ΠΟΣΟΤΗΤΑ. ΛΕΜΕΣΟΣ-ΛΕΥΚΩΣΙΑ-ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ ΛΑΡΝΑΞ--ΠΑΦΟΣ. πολιτικὴ οφ φοοφ οφ φοθ ο οσον οφ φοφοοφοφοςφοφφοφο οφ ον οσο ος ο ο ο ος ά Φφφφο Φος οφ . : διαλαλητῶν τῆς «ἐλευθερίας» τῆς ] «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ» 3 ΓΟΛΟΤΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ Ο ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΩΡΓΟΥ ΣΕΦΙΕΙ: ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΙΚΑΕΑΝΤΩΝΗ 2ον αμῶς δικαιώνεται, πῶς ταιριάξει στο περιεχόµενυ ὁ τίτλας ας κά- πρυν, οὗ μ᾿ ἐδέσπισεν,νδ γαι πιά φράση παρµένη ἀπὺ τὴν «Ἐλένην τοῦ. Βὐριπίδη, Ῥὴν τεριφέρει ἕνας ἀπὸ τοὺς ἥρωες τῆς τραγωδίας, ὁ Γεῦκρυς, ὁ ἀδελφὸς τοῦ. Αἴαντα, ποὺ μετὰ τὴν ἅλωνη τῆς Τροίας, κι ὕστερα ἀπὸ περιπλανήσεις, ὁ ἸΑ- πόλλων τοῦ ὅρισε νὰ πάει νὰ ἔγπις τασταθεῖ στὴν Κύπρο «...ὲς γῆν ἐ- ναλίαν Κύπρον, οὔ μ᾿ ἐθέσπισεν υἱ- κεῖν ᾽Απύώλλων..». Τὴ φράση αὐτὴ τὴ χρησιμοποίησε γιὰ λογαριασμό του ὁ Σεφέρης, θέλοντας νὰ δείξει πὼς τοῦ εἴταν σὰν ἀπὺ τὴ μοίρει γραμμένα νὰ γνωρίσει τὴν Ἐύπου καὶ νὰ τὴν αἰσθανθεῖ σὰν ἕνα θαῦ- μα (μιὰ ἀκύμη ὄψη τοῦ ἑλληνικοῦ θαύματος, ὅπως, ὡραία μᾶς τὸ λέει ὃ ἴδιος σ᾿ ἕνα ἐπεξηγηματικὺ ση- µείωμα θαλμέγο στὺ τέλος τῆς συλ.- [: λογῆς: «Τὰ ποιήματα τῆς συλλογῆς αὐτῆς, μοῦ δό8ηκαν τὸ φθινότωρ» τοῦ ὅδ ὅταν ταξίδεψα πρώτη φορὰ στὴν Ἀύπρο. ἸἨΐταν ἡ ἀποκάλυψη ἑνὸς κόσμου καὶ εἴταν ἀκόμα ἡ ἐμ- πειρία ἑνὺς ἀνθρωπίνου δράματος, ποὺ ὅποιες καὶ νάναι οἳ σκοπιµότη: τες τῆς παθημερινῆς συναλλαγῆς, μετρᾶ καὶ κοίνει τὴν ἀνθρωπιά µα- Ξαναπῆγα στὺ νησαὶ στὰ 54. ᾽Αλλὰ καὶ τώρα ἀκόμη ποὺ γράφω τοῦτε σ᾿ ἕνα πολὺ παλιὸ ἀρχοντικὸ στὰ ἨῬαρώσια --- ἕνα σπίτι ποὺ πάει νὸ γίνει φυτό, --- μοῦ φαίνεται πὼ- ὕλα κρυσταλλώθηκαν γύρω ἀπὸ τὶς αρῶτες. τὶς νωπὲς αἰσθδήσεις ἐκεί- γου. τοῦ ἀργοπορημένου φθινοπώ- ροῦ. Ἡ μόνη διαφορὰ εἶναι ποὺ ὅ- γινε ἀπὸ τότε περισσότερο οἰκεῖος. 1Περισσότερο ἰδιωματικός. Καὶ συ]- λογίξομαι πὼς ἂν ἔτυχει νὰ δρῷ στὴν Κύπρο τόση χάρη, ἴσως εἶναι γιατὶ τὸ νησὶ αὐτὸ μοῦ ἔδωσε ὅτι εἶχε νὰ μοῦ δώσει σ) ἕνα πλαίσιο ἀρκετὰ περιορισμένο γιὰ νὰ μὴν ὃ- Ἑατμίξεται, ὅπως στὶς πρωτεύουσες τοῦ μεγάλου κόσμου, ἡ κάθε αἴσθη ση καὶ ἀρχετὰ πλατὺ γιὰ νὰ χωυέ- σει τὸ θαῦμα. Ἑΐναι περίεργο νὰ τὸ λέει καγεὶς σήµερα ἡ Ἐύπρο- εἶναν ἕνας τόπος ὅπου τὸ θαῦια λειτουργεῖ». Νὰ λοιπὺν ὅ σπόρος Ἐεκίνησαν τὰ δεκαεπτὰ ποιήματα τῆς συλλογῆς: ἡ Λειτουργία ἑνὸς θαύματος. Ἑϊκόνες, σιγµές, νύξεις. ἀποχρώσεις ἀπὺ τὸ “δαῦμα τοῦτο Χλείγει στὴ συλλογή του ὁ Σεφέ- ϱης. Μι ἐπιστεγάξει τὶς σκόρπιες αὐτὲς ἀλλὰ τόσο ἔντονα δοαµένες ἀπ᾿ ὕποι ποιητικὲς στιγμὲς μὲ δυὺ ὁλοκλη- ρωμένα ποιήµατα, τὴν «Ἑλένη» καὶ τὴ «Φδαλαμίνα τῆς Κύπρου», Στὺ πρῶτο, δραματικὰ διατυπώνε ται ἡ θαθιὰ πίκρα τῶν Ἑλλήνων ἀπὺ τὴν πυνικὴ ἀποκάλυψη τῆς ᾱ- ληθινῆς φυσιογνωμίας τῶν ψευτο- καὶ «ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας», ταὶ στὺ δεύτερο δηλώνεται ἡ πίοτη πὼ- δὰ Ἑημερώσει γιὰ τὸ γηήσὶ μιὰ τιέ- ρα δικαιοσύνης. Ας δοῦμε τώρα κάτι ἀπὸ τὸ θαῦμα τῆς Κύπρου σὲ μερικοὺς στίχους τοῦ Σεφέρη. Ποῦ τα ἀπ᾿ ὅλα, τὸ θαῦμα ἀρχίξει ἀπὸ τὸ φῶς. ᾿Απὺ τὸ ἑλληνικὺ φῶς, αὖ- τὸ τὸ ἐκτυφλωτικό, τὺ σκληρό, τ' ἀμείλικτο, τὸ ἀποκαλυπτικὸ ἕλληνι- χὺ φῶς ποὺ ἔλαμψε µέσα στὸ ἴδιυ τὸ πνεῦμα τῆς φυλῆς καὶ γύρω ᾱ- πὺ τὴν «Αναδυομένη». Κάτω ὁπ) αὐτὸ τὸ φῶς, µέσα σ) αὐτὸ τὸ φῶς, ψιθυρίζει μιὰ σιωπηλή ἔκστασηα Παράξενο, τὸ δλέπω ἐδῶ τὸ φῶς τοῦ (ἤλιου τὸ χρυσὸ δίχτυ ὅπου τὰ πράγματα σπαρταροῦν σάν (τὰ ψάρια ποὺ ἕνας μεγάλος ἄγγελος τραδᾶ μαξὶ μὲ τὰ δίχτυα τῶν ψαράδων. Εἶναι τὸ φῶς ποὺ παρουσιάξει τ᾽ ἀντικείμενα σὰν ὄντα σπαρταριστά, μὲ τὸ σχῆμα τους, τὸ θάρος τους, τὸν ὄγχο τους, τὸν παλμό τους. Ῥτὺ πυίηµια «Λεπτομέρειες στὴν Κύπρου», προέχει μιὰ µικρή χουκουδάγια ποὺ σκαρφαλωμένη στ᾽ ἀνοιχτάρι τ’ ὁ,- (γιου Μάμα, παραδοµένη τυφλὰ στὸ µέλη τοῦ Ἱ- (λιου ἐνῶ ἤ ἀλλοῦ, τώρα, στὰ περασμένα. (χόρευε μ’ ἕνα τέτιο ρυθμὸ τὸ φθινόπωρο. Άγγελοι ξετυλίγανε τὸν οὐρανὸ καὶ χάζευε ἕνας πέτρινος καµαρο- ἐφρόύδης σὲ μιὰ γωνιὰ τῆς στέγης. Τὸ Ἑέχωρο, τὸ ἡλιοπλημμυρισμέ- γο Κυπριανὺ ταπίο, προθάλλεται ἐν- τελῶς. πρωτότυπα κ᾿ ἑρμηνεύεται μὲ μιὰ δαθύτερη ἑλληνικὴ αἰσθητι- κή, σ᾿ ἕνα ἰδιόρρυθμο καὶ τεχνιχό- τατα μπλεγμένο διαλογικὺ ποίημα ποὺ ἔχει τίτλο «στὰ περίχωρα τῆς Κερύνειας». Αὐτὸ τὸ ποίηµα ὁ ἵ- διος ὁ Σεφέρης τὸ χαρακτηρίξει μὲ ὑπότιτλο «Σχέδιο γιὰ ἕνα εἰδύλλια». Ποιὺς Ἑέρει, ἴσως τὸ παράδειγµα γι αὐτὺ τὸ μοντέρνο «εἰδύλλιο», νὸ τοῦ. ἔδωσε ὃ μακρυνὺς Θεόχριτος, ἀφοῦ στὺ γησὶ τῆς ᾿Αφοοδίτης ἔδα- λε ὃ κοιψὺς εἰδυλλιακὺς ἕνα π)η: θος θοσκῶν νὰ κεντᾶν μὸ τρυφερὰ λόγια τὶς αἰσδηματικές τους δια χύσεις καὶ παρορµήσεις, Τὸ ποίη- μα αὐτό, μολονότι εἶναι περισσότε- 0ο. Χχιουμοριστικὺ καὶ χαριτωμέν. παρὰ λυρικὺ ἢ πραγματικὰ εἰδυλλια- κύ, εἶναι μοναδικὸ στὸ εἶδος του. Μονάχα ἀπὸ εὐρωπαῖο ποιητὴ ἢδὰ μποροῦσε νὰ γραφτεῖ, γιατὶ σ᾿ ἔνι τέτοιο ποίηµα, µονάχα ἕνας εὗρω- παῖος δὰ μποροῦσε νὰ ἰσοζυγιάσει τόσο δαυμαστὰ τὴν πεµατουσία τῆ- δυτικῆς παιδείας μὲ τὴν ἑλληνικὴ Χλασικὴ παράδοση. κι ἐδῶ, σ᾿ αὖ τὸ ποίηµα, δείχνεται ἁκόμα μιὰ φῦ ρὰ ἡ ἀναδημιουργική, ἡ µεταπλα: στικἡ ἱκανότητα τοῦ Σεφέοη. ὍὉ Θεόκριτος, δὲν εἶναι ἀντικείμενο μεταφορᾶς ἢ µίµησις, ἀλλὰ παρα- µένον ἕνα µακρυγό, ἆἁχνὺ σκηνικό ποὺ µέσα στὰ πλαίσιά του ὄχι 63- οχοποῦλες, ἔστω καὶ σύχοογες, ἆ]- λὰ δυὸ πκοσμικὲς καλλιεργημένες ᾽Αγγλίδες συξητοῦν. Μιὰ κοσμιχὴ συζήτηση, συνήθως, εἶναι ἕνα πλέγ- μα ἀπὸ πεταχτὰ σχόλια, κουτσοµπο- λιὸ καὶ κάποια, λιγότερο ἢ περισσού- τερο σοδαφὴ ἐρωτικὴ ἐντόπιση, «ἴ- να κάποιο διάχυτο ἐρωτικὺὸ στριφΏ- γύρισμα γύρω ἀπὸ κάποιο ἀπὸν πρόσωπο». Ἕνα τέτοιο χέντηµα μῶς δίνει ὁ Σεφέρης, ἀλλὰ στὸ θάθος, τὸ κύριο θέµα του εἶναι νὰ προθλη- θεῖ μιὰ ἀκόμη ὄψη τοῦ κυπριακοῦ δαύματος µέσα ἀπὸ τὴν ἀνάδειξη ἑγὸς διαλεχτικοῦ . σχήµατος μιᾶς «θέσης» καὶ «ἀντίθεσης», ὅπου ἀν- τιδιαστόλλονται δυὺ αἰσθητικές, δυὸ Χόσμοι, δυὸ τοπία. Ἡ Λύση καὶ ἡ Ἑλλάδα. Ὁ Όμηρος καὶ ὁ Σαίξ- πηο. Ἡ ὁμύχλη καὶ τὸ ἑλληνικὺ φῶς. Ἡ Σκωτία μὲ τὰ κλασσικά της φαντάσματα καὶ τὸ ἠλιόγλύπτο κυπριαχὸ θουνὸ Άγιος Ἱλαδίων. Μιλοῦν οἳ χυοίες γιὰ τοῦτο καὶ γιὰ κεῖνο, ἀπὺ τὰ λόγια τους περνᾶν ψυχαναλυτικοὶ ὅροι, εἰχόνες ἀπὸ τὴν Αγγλία, τὸ ἐνδιαφέρον γιὰ ἕ- γα κύριο ποὺ εἶναι «κυνικὸς καὶ φι- λέλλην», κι ὕστερα ὁ λόγος τους ἔρχεται στὸ ᾖἸυπριακὸ τοπίο. ΕΠ. μιὰ κυρία μιλεῖ γιὰ τὸ τοπίο αὐτὸ μ’ ἐχεῖνον τὸ θαιμασμὺ καὶ τὴν ἀν- τίδραση μαξὶ ποὺ νοιώθει ἕνας µου- Φωμένος θάρδαρος µμπροστὰ στὸ ἑλληνικὸ κλασσιχὸ δαῦμα. Ας ὃυ- μηδοῦμε τὸν Μθρὶς ἨΜπαρρὲς χαὶ τὸν ᾿Α6θᾶ Μπρεμόν, Μιὰ ἀντίδρα- ση, ποὺ παραμένόντας Ὄμνος, ἄντι- διαστέλλειν ὁριστικὰ τὸ γοτθικὸ ἢ τὸ δυτικὺ ἀπὺ τὸν ἑλληνικὸ ρυθμό τὴν «ὀμίχλη τῆς ἀθεθαιότητας καὶ τῆς μεταφυσικῆς τοῦ θορρᾶ ἀπὸ τὸν Ἑεκομμένγο καὶ ἀνάγλυφο ἡλια- κὺ χόσµο τῆς Ἑλλάδας. Λέει λοι- ο... Οντερνοι Φωτεινοί, διαυγεῖς, λαμπεροὶ ζωηρὰ ἑλαφρὰ τριανταφυλένια. Βπυμάδιαι ΠΠΠΙΠΠΠΙ ατισμοί ΠΠ χθωματισμοί, ἀπὸ τὰ κόκκινα καὶ τὰ φλογισµένα πορτοκαλιὰ ὡς τὰ Δοκιμάσετε τὸ κοκκινάδι 601.ΟΗΒ-ΕΑΡΤ στὸν χρωματισμὺὸ ποὺ ταιριάζει σὲ σᾶς ΜΑΧ ΕΑΟΤΟΗ ΗΟιιΙΥννΟοΟὈ πὺν ἡ μιὰ κυρία, μὴ μπορώντας νὰ ὑποφέρει τὸ ἀπόλυτο καὶ τὴν «ἆνα- πριτικὴ δύναμη» τοῦ ἑλληνικοῦ, τοῦ πνυπριαχοῦ ἥλιου: ΑΓ τούτη ἡ θέα ποὺ ὅλο ρωτᾶ κι’ ὅλα ρωτᾶ. [Ἴπο- (σέχετε κάποτε τὸν καθρέφτη πὼς κάνει ἐντάφιο τὸ πρόσωπό µας: (Καὶ τὸν ἥλιο τὸν κλέφτη πῶς παίρνει τὰ Φτιασίδια µας κάθε (πρωΐ Θὰ προτιμοῦσα τὴ ζεστασιὰ τοῦ ἥλιου χωρὶς τὸν ἡ- (λιο. θ’ ἀποζητοῦσα μιά θάλασσα ποὺ δὲν τὴν ἁπονο: (μνώνει --- ἕνα μαθὶ χωρὶς φωνή, χωρὶς αὐτὴ τὴν ἀνάγώγη ἀνάκριση (τὴν καθημερινή. Θὰ μὲ ξεκούραζε τὸ σιωπηλὸ χάδι (τῆς ὀμίχλης στὰ κρόσια τοῦ ὀνείρου᾽ αὐτὸς ὁ κόσμος δὲν εἶναι ὁ δικός (µας, εἶναι τοῦ Ὁμήρου, Νομίξουμε πὼς ἡ ποίησή µας ἕ- λάχιστα τέτοια Χομμάτια ἔχει ποὺ: γὰ δείχνουν μὲ τύση λεπτότητα, μὲ τόση διακριτικότητα καὶ εὐφυύηῃ, ἀλλὰ καὶ μαζδὶ κρυμιένη περηφά- γεια, τὴν ἀντίδεση τοῦ προαιώνία ἑλληνικοῦ, τοῦ ὁμηοικοῦ, μὲ κάδε τι «Φράγκικο». Μιὰ τέτοια ἀντίθε- ση, ἐπέτρεψε καὶ στὴν Κύπρο νὰ μείνει τόσους αἰῶνες δαυμαστὰ ὅλ- ληνική, μ’ τὅλες τὶς ἐξοντωτικὲς σταυροφορίες καὶ τὶς εἰσθολὲς γαὶ τοὺς µοναρέδες καὶ τὶς χατακτή- σεις τῶν Φράγκων καὶ τῶν Λουζι- { γιάν, μ ὅλες τὶς «ὑπέρογχες «ρ- χιτεχτονιχές των» ὅπως λέει σ᾿ ἆλ- λο χαρακτηριστικό του στίχο. 'Ἡ ἀντίθεση αὐτή, προχωρεῖ σὲ κάθε τι ποὺ χώρισε τὸν ἕλληνισιὸ ἀπὺ τὴ Δύση --- ἄσχετα ἀπὺ τὴ σηὰ:- ρινὴ ἵστορικὴ ἀναγκαιότητα νὰ εἴτ µαστε ἑνωμένοι. ΠἩροχωρεῖ καὶ στὸ θέμα τοῦ χοιστιανισμοῦ. Γιατὶ δια- φέρει θαθύτατα ὁ ρωμαντικὺς ἀν Ώρωπισμὸς τῆς ὀρδοδοξίας, ἀπὺ τὺν καταχτητικὺὸ κα ὑπικριτικὺ καθυ)ι- χισμὺ τῶν Φράγκων. Καὶ μήπως ἐ- ἐκείνη ἡ ὑποκρισία τῶν σταυροφύ- θων, δὲ μᾶς θυμίξεν τραγικὰ τὴ σημερινὴ ὑποκρισία καὶ τὴ φενάνρη τοῦ. «εὐρωπαϊκοῦ φιλελεῦερισμοῦ». Εΐμασταν συνηθισμένοι νὰ τὸ στοχαζόµαστε ἀλλοιῶς τὺ «Ιησοὺς Χριστὺὸς Νικᾶ»ρ --- διαπιστώνει πονετικὰ σ᾽ ἄλλο τοῦ ποίπια ὃ Ῥεφέρης --- . (συνέχεια στὴ 5η σελίδα} Μιὰ Ῥουμελιώτισσα, . 0 Επάνω στοὺς κάμπους τῆς ῬΏεύμελης οἳἵ τσελιγκάδες ἐμπιστεύφυνται τὰ στὴ φύλαξη τῶν κοριτσιῶν των ὅταν ἐπεῖνοι φροντίζουν τὰ τις στη φωτογραφία µας ποὺ ἐχτελεῖ τὴν προσταγὴ τοῦ πατέρα της. Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΕΒΕΝΤΙΑ ο - «πρ ά τα» τους ἄλλες ὅδσφυλειές των. ΗΡΓΩΤΔΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ Ἔξηι Ν ΟΥ ΟΥΛΙΝΑΞΞ η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥΙΚΑΝΕ ΤΟΝ ΑΡΓΟΛΙΚΟ ΝΑ ΤΡΕΜΕΙ Ἱστορημένη ἀπὸ τὸν ΚΩΣΤΗ ΜΠΑΣΤΙΙΑ 2ον ΛΑΖΑΡΟΥ ὡς τόσο ἔνοι- ὧθε µέρα μὲ τὴ μέρα 9) ᾿φωνὲς κι’ εἶδε ᾿Αγαποῦσε τὴν νηὰ τοῦ Πινότση. Τίμιος καθὼς ήτανε καὶ τίµι- α καὶ πονεµένη γυναῖκα π᾿ ἆ- γαποῦσε πβῥοτίµησε νὰ τῆς µι- λήσει καθαρὰ καὶ ξάστερα. Ἡ Σκεύω εἶχε καταλάθει τοῦτο τὸν έρωτα μὰ στεκόταν συλλογισµένη. Δὲν εἶχε ξεχά: σει τὸν καπετάνιο καὶ ξέροντας τὴν καριδὰ καὶ τὸ χαρακτῆρα της δὲν ἤθελε νὰ περάσει και- νούργιους χαλκάδες στὰ χέρια της. Καινούργια ἀγάπη, και- νούργιοι πόνοι συλλογιζόταν. Καὶ τοῦτο δὲν σεγοντάριζε διό- λου τὸ αἴστημα τοῦ: Σ πετοιώτη. Ἕνα 6ράδυ ὅμως κεῖ ποὺ καθόταν καὶ θύζαινε τὸ μωρό. της ἄκουσε φωνὲς κι’ εἶδε ἀπὸ τὸ παραθῦρι της δυὸ γυναῖκες νὰ τρέχουνε ξεµαλιασμένες καὶ νὰ φωνάζουνε. -τΤοῦρκοι ἔρχονται, Τοῦρκοι. Ὕστερα ἄκουσε κι ἄλλες τὸν κόσµο νὰ τρέχει πρὸς τὴν θορεινὴ πλα- γιά. Κύταξε τὸ μωρό της, τὸ µο- ναχοπαῖδι της τὴν ἀκριθὴ κο- ρούλα ποὺ τῆς εἶχε ἀφήσει ὁ καπετάνιος, τὴν Λασκαρίνα της, κι) ἕνα δάκρυ κύλησε ἀπὸ τὰ µάτια της. Αθελά της κοίτα- ξε ὄξω κι ὁ νοῦς πῆγε στὸ Λάζαρο. Ποῦ νὰ δρισκόταν τοῦτο τὸ παλληκάρι Νἄᾶφυγε τᾶχα μὲ΄ τὸν κόσµο τῶν ἁλαφιασμένωι γιὰ τὰ µέσα καὶ τὶς κρυψῶνες τοῦ νησιοῦ Δὲν τὸ πίστευε. Κά- που τὸν ἔθλεπε σιµά της καὶ δίχως νὰ ξέρει τὸ γιατὶ κάθη: σε στὸ σκαμνὶ κατάντικρυ στὲ κοιµισµένο παιδί της- καὶ πρὀ σμενε. Δὲν στάθηκαν ὅμως μακρυέ ἡ προσµονή της. Ανοιξε ἔα Φνικὰ τὸ πορτόνι καὶ φάνηκ: ὁ Λάζαρος. ΤΙ πἀάθανε -- τὸν ρώτησε ἡ Σκεύω -- καὶ φεύγει ὁ κόσµο σὰν κυνηγημένος Ἓνας ἔφερε μαντᾶτο πὠὼ” κίνησαν τούρκικα γιὰ τὸ νησ' μας. Δὲν τὸ πιστεύω ἀλλά κα λοῦ κακοῦ ἂς πᾶμε μακρύτερα. Κλείδωσαν καὶ κίνησαν ἔχον- τας λιγοστὰ χρειαζόµενα ροῦ- χα τοῦ παιδιοῦ καὶ κάτι σκου- τιὰ γιὰ τὸ ἁγιάζι τῆς νύχτας Ὅλα τοῦτα καὶ τὸ παιδὶ τὰ φορτώθηκεν ὁ Λαζάρου. Αὐτὸς ἀποφάσιζε, αὐτὸς ἔκανε κου- µάντο κι ἡ Σκεύω εἶχε ἀφε- θεῖ στὴν ἔγνοια τὴ δική του. Τοῦτο τὸ περιστατικὸ τῆς ἕ- ὅωκε καὶ µπόρεσε νὰ κρίνει τὴν ἔγνοια του, τὴν τρυφεράδα ποὺ εἶχε γιὰ τὸ παιδί, τὴν 6α- θεία καλωσύνη ποὺ εἶχε τὸ θλέμμα του ἅμα τὸ κύταζε. Καὶ τὸ μωρὸ οὔτε ἔκλαιγε, οὔτε γκρίνιαζε στὴν ἀγκαλιά του. ἸΚάποτε στέλνει ὁ Κύριος μιὰ δοκιμασία καὶ δίνει εὖκαι- ρία στοὺς ἀνθρώπους νὰ γνω- ριστοῦνε καλλίτερα. Ὅσο λοιπὸν κι’ ἄν τὸν ἀπό- διωχνε μὲ τὴν ἀδιαφορία της ἡ Σκεύω κείνη τὴν ὥρα δὲν µπο- ροῦσε νὰ μὴν τὸν λογαριά-ε! πὼς κάτι τόνε δένει στὸ νησί: ἱ σὰν ἄνθρωπο δικό της. Μαζί του ἔνοιθε μιὰ σιγουριά. Κι ὅ- µως ἀκόμα ἤθελε νὰ μείνει µο- νάχη. Ἡ θύμηση τοῦ µακαρίτη κρατιόταν ζωηρὴ µέσα της καὶ τὸ φοθόταν τὸ καινούργιο µπλέ- ξιμο. . Άμα προχώρησαν κι ἔφτα- σαν σὲ μιὰ θημµωνιὰ ὁ ἥλιος εἶχε πάρει τὴν κατηφοριά του. Κάθησαν λοιπὸν νὰ ξαποστά- σουν. Ὁ Λάζαρος δίχως νὰ τὴν ρωτήσει, τὴν ὥρα ποὺ κείνη θύζαινε τὴ Λασκαρίνα, ἄνοιξε τὸ ταγάρι, ἔθγαλε λίγο προσ- φάϊὶ καὶ τὄφερε μπροστά της ῆταν ἀνόρεχτη, σκεφτικιὰ καὶ πότε κοιτοῦσε τ ἀποκοιμισμέ- νο παιδί της, πὀτε μακρυὰ τὴ θάλασσα. --Σὰν νὰ μοῦ φαίνεται ψέμμα τὸ μαντᾶτο τοῦ θαλασσινοῦ. Τὶ γυρεύουνε οἱ Τοῦρκοι σὲ τοῦτο τὸ χαλασμένο τόπο: ΄Ως τόσο θὰ σοῦ στρώσω στὴ θηµω- γιὰ καὶ ἐγὼ θὰ πλαγιάσω κά: τω ἀπὸ τὴν συκιά. -Καὶ αὔριο νὰ γυρίσουμε µέ σα, εἶπε ἡ Σκεύω. --Δὲν γίνεται καὶ διαφορετι- κά, διάκοψε ὁ Λαζάρου. Ερ- χεται ἕνα µπρίκι Ὑδραϊκὸ καὶ θά µπαρκάρω. Κοντεύω νὰ ἆ- ποξεχαστῶ στὴ στεριὰ καὶ δὲν εἶνε σώὠστό. Ποιοὶ Σπετσιῶτες θὰ µπαρκάρουνε στὰ καράδια ποὺ λογαριάζοµε νὰ φτιάξουμε στὴ Τσακωνιὰ ἅμα γίνουμε στε- ριανοί Ἡ Σκεύω δὲν ἀποκρίθηκε, Χαμήλωσε τὰ µάτια καὶ τοῦπε σὲ λίγη ὅρα: -Δίκιο ἔχεις, πρέπει.νὰ µπα- ῥρκάρεις. Σαπίζει στὴ στεριά ὁ θαλασσινός. Καὶ σωπάσανε καὶ οἱ δύο. Μὰ ὁ Λαζάρου ὅλο καὶ κάτι ἤθελε νὰ πεῖ, ὅλο καὶ κάτι ἔ- .ψαχνε, ὅλο καὶ στριφογύριζε κεῖ ποὺ καθόταν. Τὅθελε καὶ δὲν τ ἀποτολμοῦσε. Εψαχνε νὰ θρῆ τὸν τρόπο, τὴν φράση, νὰ τὸ γυρίσει ὄμορφα, νὰ τὸ φέρει νόστιµα δίχως νὰ ξαφνιά- 'σεί τὴ γυναῖκα. Ύστερα ἥταν: περήφανος ἄντρας καὶ τὴν φο θόταν τὴν προσθολή. Τίποτα δὲν εἶχε φανερώσει ἡ Σκεύω ποὺ νὰ τὸν κάνει νἁ πιστεύε' πῶς εἶχε κάποια ἴδέα στὸ «νοῦ της γι αὐτόν. Ετσι καθὼς συλλογιζόταν ὅλα τοῦτα, µίλησε πάλι γιό τὸ µισεµό του. . -“Μὰά καὶ θαλασσινὸς νὰ μὴν ἤμουνα, τῆς εἶπε, θἄᾶπρεπε νὰ 4 φύγω. -Γιατί τὸν ρώτησε μ᾿ ὀρθά' νοιχτα µάτια ἡ Σκεύω. Ὁ Λά ζαρος κόμπιασε ν᾿ ἀποκριθεῖ. Μὰ τ) ἀποφάσισε: --Γιατὶ θἄκανα κακὸ σὲ σένα μένοντας ἐδῶ. -Καὶ τὶ κακὸ θὰ μοὔκανες: ρώτησεν ἡ Σκεύω. -“Μἡ ξεχνᾶς πὼς εἶῑσαι νηὰ καὶ χήρα, ἀποκρίθηκεν ὁ Δη- μητρὸς. Καὶ πὼς ὁ κόσμµος εἷ- νε κακός. Γιατὶ νὰ θγοῦνε ἆ- Φθανιὲς ἄδικα τῶν ἀδίκω Κάτ- σε ἥσυχα καὶ καλά μὲ τὸ παι- δί σου. Αν λάχει νὰ Χχρεια- στεῖς κάτι πές µου το. ᾿Εγὼ θάχω τὴν ἔγνοια σου ἐδῶ, κι ἂς ὀρίσκομαι µακρυά. -“Οὰ καµεις ὅ,τι νομίζεις σῶ- στό, τ’ ἀποκρίθηκε. Ὁ Δηµι/Ὅρος την κὀτταςσε, πταν χλωµμη ἆλ- Λα ὄµορφη. Τὸ µάτι της εοει- ΧνΕ ΆἈνωραση καὶ µεγευν] ΕΥ- γοια. ο Ένα εἶναι τὸ σωστό, τῆς Σίπε. Να νια κι Όµορφη χηρευ- αµενη νά πανερεύεται Ἡ να κα- λογερεύει. Καὶ καιρὸὀ για συλ- λογὴ καὶ γιὰ χάσιμο ὃεν έχει. π“αιογαριαςξιαι ἆ«ουνατο πλᾶ- σμα η γυναίκα,. Ψψιθυρισε ἡ 2 κεύω. πι) εἶνε, ἀποκρίθηκεν ὁ Δη- µητρὸς, Και μείνανε κι’ οἱ ὃυ- ο συλλογισµενοι. Σὲ λίγο χώ- ρισαν χωρις ἡ κουόθέντα τους να ξεκαθαρίσει τη σκέψη τῆς Σκεύώς. Τὸ πρωὶ ὅμως ποὺ ξηµέρω- σεν ὁ Οεὸς τὴ µέρα ὁ Δηµη: τρὸς ἤτανε πιὰ ἀποφασισμένος, Ιὰ ὅσα εἴχε πεῖ το προτερινὸ θράδυ ἤτανε ἀρκετὸ γιὰ νὰ. τὴν κάνει νὰ συλλογιστεὶ καὶ ν᾿ ἀποφασίσει. , Γιὰ τοῦτο νόμιζε καθὼς ξη- µέρωσεν ἡ µέρα, πὼς τὸ χρέος του, τὸ ἀντρείκιο ἤτανε να µι- λῆσει. Καὶ παρηγορήθηκε μὰ τούτη τὴν ἰδέα. Γιὰ τοὺς τίµι- Όυς καὶ γενναίους ἄντρες τὸ Χρέος, συνταιριασμένο μὲ τὸ αἴστημα καὶ μὲ τὴν µπιθυµία, μπορεῖ νὰ τοὺς σπρώξει σ’ ἆ- ποκοτιὲς µεγάλες. Ἔψαχνε λοι- | πὸν νὰ δρεί κάτι ποὺ νὰ δικαι ώσει τούτη τὴν πράξη.΄ Κι ἡ ἰδέα πὼς ἕνας ἄντρας ποὺ κρύθει τέτοιο αἴστημα γιὰ μιὰ τέτοια ἁρκόντισσα δὲν εἴνε σω- στὸ νὰ μισεύει πριχοῦ ἔομολο- γηθεῖ τοὺς σκοποὺς του, τοῦ φάνηκε σωστή. Τὶ πάει νὰ πεῖ πὼς δὲν σεγοντάριζε αὐτὴ τὸ αἴστημά του Χηρευάμενη ἥτα- νε, πονεµένη, τίµια καὶ δέν εἷ- Χε λόγο νὰ δίνει ἀπὸ ἀρχῆς προσοχἡ τοῦ. κάθε ἀντρὸς ποὺ γλυκαίνεται. Μά τώρα δὲν ἤ- τανε τὸ ἴδιο πρᾶμα. Τώρα εἴ- Χε περάσει καιρός, τῆς ἔδωσε περίσσια νὰ νοιώσει μὲ ποιὸν ἄντρα εἶχε νὰ κάμει καὶ πίστε- Ψε θαθειὰ πὼς εἶχε χρέος χω- ρὶς λόγια καὶ σαλιαρίσµατα νὰ τῆς προτείνει νὰ γίνει γυ- ναῖκα του. Τὸ πρωῖ λοιπὸν ἅμα ψήλωσε ὁ ἥλιος ζύόγωσε στὴ θηµωνιά. -“Θξλεις νὰ φύγωμε, εἶπε στὸ Δημητρό, ἀφοῦ τὸν καληµέρη- σε. -Ὅχι πρὶν σοῦ κουθεντιά- σω, ἀποκρίθηκεν ὁ Δημητρός. Τραθήξανε πρὸς τὴν συκιὰ καὶ κάθησαν. Καὶ κεῖ σοδαρὰ κυττῶντας στὴν ἀρχὴ κατὰ γῆς. τῆς εἶπε. -“Θξλω νὰ σ᾿ ἀρωτήσω ἂν θὲς νὰ γίνεις γυναῖκα µου Ἡ Σκεύω ἄνοιξε διάπλατα τὰ µάτια της. Ὁ Δημητρὸς τὴ ρώτησε ἁπλᾶ καὶ ἤρεμα σὰν ἄνθρωπος ἀποφασισμένος νὰ κάµει κεῖνο ποῦὔλεγε. Φαίνον- ταν νὰ τὄχε συλλογιστεῖ, σὰ νἄᾶτανε κουθέντα ἀπὸ κεῖνες ποὺ λέει κάθε σωστὸς ἄντρας λιγοστὲς φορὲς στὴ ζωή του. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Οἱ ἀστέρες τοῦ ἑλληνιμοῦ κινηματογράφου Ὠοῦλα Χαριλάου γχαὶ ᾿᾽Ανδρέας Μπάρνουλῃ γωὠνισταὶ εἰς τὸ ἔργον «Ὁὁ Θύμιος τἄχανε θάλασσα». ΓΥΡΩ ΑΠΙΟ ΤΗΝ τη τΕΧΝΙΗ 0! ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ν ΣΗΜΕΙΩΜΑ τοῦ ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΙΚΟΥ ΜΑΣ κ. Κ. 7. ΚΔΡΡ. Εἰς τὸ σηµείωμά µας αὐτὸ θὰ δώσουμε σὲ λίγες γραμμὲς τὶς καλύτερες ταινίες τῆς χρο- νιᾶς σκιαγραφώντας τοὺς πρω: τανιστάς των. Καὶ ἀρχίζομεν ἀπὸ τὴν: ΛΥΣΣΛΣΜΕΝΗ ΓΑΤΑ ο ΓΝΩΣΤΟ θεατρικὀ ἔργο τοῦ Τέννεσυ Οὐΐλλιαμς ἀποδόθηκε στὴν ἀθόνης ἀπὸ τὸν διάσημο σκηνοθέτη Ῥίτσαρτ Μπρούκς μὲ περισσότερο θάθος καὶ ρεαλισμὸ καὶ ἔχει παγκόσμια ἁπή- χηση, Σὲ μιὰ ἀτμόσφαιρα ὑποψίας, ὁ- ποκρισίας καὶ ἁπληστίας κινεῖ τὴ μιὰ µερίδα τῶν ἠρώων του, ἐνῷ ὁ ἐρωτικὸς πόθος, τὸ πάθος καὶ ὃ Φφόθος κνδερ-. Φώς η νοῦν τοὺς ἅλι Ελίζα ηλορ δὲν ἦταν ποτὲ τόσο καταπληκτικὴ καὶ ὁ Πὼλ Νιοῦμαν δικαιώνει τὴ φήμη πὼς θὰ ξεπεράση τὸν Μάρλον Μπράντο. Δίπλα του ὅ Μπὲρλ Αϊόδς, ὁ 6ραδευθεὶς τὸ «Ὄσκαρ» 1959, Εἶναι ἕνα δυναμµι- κὀ καὶ συγκινητικὸ δράμα, ποὺ ἆποκα- λύπτει πολλὲς ἄσχημες ἀλήθειες γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση καὶ συναρπάζει ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὥς τὸ τέλος. Τὸ ἔργον: ΛΗΛΡΥΛΛΙΣ Τ0 ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΛΓΛΠΗΣ Η ΤΑΙΝΙΑ ποὺ ἀνεθάζει τὴν ἑλληνι- κἡ παραγωγὴ στὸ ἐπίπεδο εὐρωπαϊκοῦ κινηματογράφου, τοῦ Εἶναι ἕνα μπεθ Ταί- παράφορο ἐρωτικὸ ροµάντσο, γεμᾶτο πάθος, συγκίνηση κ᾿ ἔντονη ἀγάπη. Τὸ πρῶτο ἐρωτικὸ ξύπνημα δυὸ νέων ποὺ τοὺς κυνηγοῦσε τὸ παρελθόν. Μιά ρω- µαλέα δηµιουργία τοῦ Ντίνου Δημόπου- λου, μ ἕνα ἐπιτελεῖο ἐκλεκτῶν ἠθοποι- ὢν στοὺς δασικοὺς ρόλους. Ἐπὶ κεφα- λῆς ὁ Δημήτρης Μυράτ, μὲ τοὺς Σόνια Σωΐδου, Κώστα Κακαθᾷ καὶ Ντῖνο Ἡλιό- πουλο, ποὺ προσθέτει μὲ τὴν παρουσία του ἕνα τόνο χαρᾶς καὶ εὐθυμίας. Στὸ βρόλο τῆς ᾽Αμαρυλλίδος, ἢ ἀποκάλυψις «τῆς χρονιᾶς, μιὰ νέα δραματική πρωχια- Υωνίστρια ποὺ θὰ καταπλήδη, ἣ Φλω- ρέττα Ζάννα. Ἡ δέ: ΣΑΡΙΤΑ ΜΟΝΤΙΕΛ σος Ε Ὑράφει σήµερα μιὰ φωτεινότατη τροχιὰ στὸ στερέωμα τοῦ Χόλλυγουντ. Ἡ. ταινία ποὺ τὴν ἔκανε περιζήτητη ἀπ᾿ τοὺς μεγαλύτερους παραγωγούς, ἑ δρυλικὴ «Βιολετέρα», θριαµθεύει σήµερο σ᾿ ὅλες τὶς χῶρες ὅπου προθάλλεται. καθιέρωσε τὴ Σαρίτα ὡς τὴν Αὐτὴ πιὸ ἀγαπημένη στὰρ τοῦ παγκοσµίοι κοινοῦ καὶ ὡς τὴν ὑπ ἀριθ. Ἱ σηµερινι, θεντέτα τῆς ὀθόνης. Στὴν πανέμορφη Βιολετέρα» --- ποὺ ἔχει καὶ ὑπέροχο κδώµατα --- ἔχει γιὰ συμπρωταγωνιστ της τὸν ΓΡάῷ Βαλλόνε. 'Ἡ Σαρίτα μᾶς Ἰπύσχοωται ἄλλα δυὸ ἀριστουργήματε της, τὴν “«Βαλέντσια, καὶ τὴν «Κάρµει τῆς Ανδαλουσίας», ᾿Ανυπομονοῦμε νὰ τὴ θαυμάσουμε. ΜΛΥΡΗΣ ΔΡΦΕΥΣ Ο ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ αὐτὸ τοῦ Τ Μαρσὲλ Καμύς, ποὺ συνεκέντρωσε παμψηφεὶ τὸ πρῶτο 6ραθεῖο τοῦ Φεστι- 6ὰλ τῶν Καννῶν καὶ τόσες ἄλλες δια- κρίσεις, δὲν µοιάζτι μὲ κανένα ἔργο ποὺ ἔγινε πάνω στὴν ἀθάνατη ἱστορία τοῦ ᾿ΟΌρφία καὶ τῆς Εὐρυδίκης. Εἶναι ἕνα παθητικὸ ἐρωτικὸ ποίημα, ποὺ ἔκτυ- λίσσεται στὸ ξέφρενο καρναθάλι τοῦ Ρίο καὶ συγκιντῖ θαθειά. Στὸ Παρίσι κατέρριψε ὅλα τὰ ρεκὸρ καὶ προθάλλεται ἐπὶ µῆνες.,. Ὁ Μαρσέλ Κ.ὶὺς τὸ θύατας απ Ίμω σ᾿ ἕνα θραζιλιανὸ ἔργο, τοῦ ὁποίου ῆ ὁμορφιὰ τὸν εἶχε συγκλονίσει. Μὰ ἡ χορτάση! Εἶναι ἤ πιὸ πρωτότυπη καὶ τολμηρὴῆ ταινία ποὺ ἔγινε ποτέ! Β ΙΣΤΡΡΙΑ ΜΙΑΣ ΜΙΝΛΧΗΣ Δ ΕΝ ΕΙΝΑΙ εὔκολο νὰ δοθῆ χαρα- κτηρισμὸς στήν ταινία αὐτή, για- τὶ δὲν μοιάζει μὲ τὰ δράµατα ἢ τὶς πε- ῥιπέτειες ποὺ ξέρουμε. Εἶναι ἀπὸ τὶς σπάνιες ἐκεῖνες ταινίες, ποὺ ἐμφανίζον- μιὰ ται κάθε τόσο χρόνια καὶ Τὸ θέμα της εἶναι μένουν ὁ ὑπε- νο ο ο ον Ράνθρωπος ἀγώνας μιᾶς γυναίκας, ποὺ ἀφοσιώνεται σ᾿ ἕνα ἰδανικὸ καὶ τὸ ἐγ καταλείπει ὅταν γύρω της Υκρεµίζωνται ὅλα. Ἡ Ὠντρεῦ Χέρμπορν στὸν ρόλο τῆς μοναχῆς ἀποδίδει μὲ καταπληκτικὸ Ἰθαισθησία ὅλα τὰ ἀλληλοσυγκρουόμενα συναισθήµατα τῆς ἠρωΐδας, τὰ ὁποῖς καβρεφτίζονται στὸ ἐκφραστικὸ πρόσωπι χς καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἀντανακλοῦν στοὺς θε ἁπάς. Ὁ περίφημος σκηνοθέτης Φρέντ Τοΐνεμαν μᾶς ἔδωσε μιὰ καταπληκτική ταιγία, μὲ συναρπαστικὴ ἀτμόσφαιρς ποὺ συγκινεῖ 6αθειά, ΛΔΥΝΑΤΕΣ ΓΥΝΛΙΚΕΣ Μ Ε ΤΟ ΦΙΛΜ αὐτὸ ἡ γαλλική πα- Ραγωγῆ ἐπραγματοποίησε τὴν πιὲ τολμηρή Φιλοδοξία της: Νὰ παρουσιά σ] μιὰ ταινία γεμάτη πνεῦμα, γαλλικὶ Φινέτσα καὶ κομψότητα, ποὺ νὰ ὅια σκεδάζη καὶ νὰ γοητεύη τὸ κοινό, Εἶνα μιὰ ἔγχρωμη ταινία, πολὺ εὔθυμη, κό που - κάπου δραματική, μὰ μὲ σπάνι. Ρυθμὸ καὶ σπουδαῖα εὐρήματα, Πρωτα γωνιστοῦν τὰ περίφημα γέα ἁἀστέρι΄ τῆς γαλλικῆς ὀθόνης: ΗἩ Μυλὲν Ντε μονζώ, ἡ Πασκὰλ Πετὶ καὶ ὅ ᾿Λλαϊ. Ντελόν μὲ τὴν Ζακελὶν Σασάρ. Ὃ σκηνοθέτης της Μισὲλ Μπούὺαρὸν Φιλο- νὸ ν -- ο. ον Ν ὼ ΔΕΥΤΕΡΑ, 50 ἹΝοεμθρίου 1959 ὡς πρωτα- δόξηγε νὰ χαρίση δυὸ ἀξέχαστες ἆπο- λαυστικὲς ὧρες στὸ κοινὸ καὶ τὸ ἐπέ- τυχε, ἀφοῦ τὸ φὶλμ σημειώνει καταπλη- κτικὴ ἐπιτυχία, ὅπου κι’ ἂν παιχθῆ. 0ἱ ΓΕΝΝΑΙΘΙ ΤΗΣ ΚΙΡΝΤΩΥΡΑ Μ ΕΤΑ τὴν ταινία «Ἡ γέφυρα τοῦ ποταμοῦ Κθάϊ», ἡ ἕἑταιρα «Κο- λούμπια» παρουσιάζει ἐφέτος μιὰ ἄλλη ὑπερπαραγωγή ἐφάμιλλη, ἂν ὄχι ἀνώτε- τοῦ θρυλικοῦ «ΚΔδάϊ»,. Εἶναι μιὰ σος ἠρωϊκὴ ἐποποιία ποὺ καταπλήσσει μὲ τὴ συγκλονιστικὴ της δύναμη καὶ, συναρπά- ζει μὲ τὶς συγκρούσεις τὰ πάθη τῶν ἡρώων της. 'Ο σκηνοθέτης Βόμπερι Ῥόσσεν ἐγύρισε τὴν ἔγχρωμη αὐτὴ ται- νία σὲ Σινεμασκὸπ, μ᾿ ἕνα ἐπιτελεῖο ἑ- κλεκτῶν ἠθοποιῶν. Τὸν Γκάρυ Κοῦπερ, τὴν Ρίτα Χαίηγουωρθ, τὸν Βὰν Χέφλιν, τὸν Τάµπ Χάντερ καὶ τὸν Κοντέ. αἳ Ρίτσαρντ Τ0 ΤΑΞΙΔΙ Ε ΝΑ ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΟ ἐρωτικὸ δρᾶ- μα, ποὺ ξετυλίγεται στὰ ταρα- Ὑμένα σύνορα δύο κόσµων, εἶναι ἡ νέα δηµιουργία τοῦ ᾿Ανατὸλ Λίτυδακ, μὲ πρωταγωνιστὰς τὸγ Γιοὺλ Μπρύννερ καὶ τὴν Ντέμπορα Κέρρ. ἝἜνας ἄνδρας ποὺ ξεχνᾶ πὼς εἶναι ρομπότ καὶ μιὰ Λαίδη ποὺ θυμᾶται πὼς εἶναι καὶ γυναίκα, θρί- σκουν μιὰ στιγμὴ ἀλήθειας καὶ ζοῦν λ γες ἄφθαστες στιγμὲς ἐρωτικῆς εὐτυχί- ας µέσα στὶς Φλόγες καὶ τοὺς καπ»οὺς τῆς κολάσεως. Εἶναι μιὰ ἔγχρωμη ϐν] συναρπαστικῆ, μὲ αὐθεντικὴ πλαίσιο. Οἱ δυὸ μεγάλοι πρωταγωνισταί της τὴν ζωντανεύνουν μὲ πάθος καὶ ρεαλισμό, ΕΝΛΙΑΦΕΡΛΙΛ 99.99.9984 τὰ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΙΔΗ Εκ Κάθε ΓΥΝΑΙΚΑ ποὺ ἃς ἐπιοχεφθῃ τὸ ΦΑ ΠΡΗ ΟὰΧλΑ ΕΣΠΡΟΥΧΑ, ΦΟΡΕΜΑΤΑ, Επίσης πα ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ, ΤΡΙΚΑ, ετι ἔπε Αἱ μαγεία τῆς ταινίας αὐτῆς δὲν περι- γράφεται! Όλος ὁ κόσμος θὰ βελΊση νὰ τὴν δῆ πολλὲς φορὲς { γιὰ νὰ, τῆν | 991ΦΙΦΑΦΑΦΙΦΙΦΙΦΙΦΙΦΙΦΙΦΙΦΙΦΙΦΙΦΙΦΦΙΦΙΦΦΦΙΦΙΦΙΦΙΦΙΦΦΙΦΙΦΦΙΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ 999 ΑΦ ΦΙΦΦΦΦΦΦΙΦΦΦΙΦΙΦΦΔΦ)ΦΙΦ 9 Δ 4 δ 9 4.9:9.9.999.9.9.9.Δ 99 ολο, ΝΑ. ΤΛΣ ΓΝΛΙΚΛΣ ΚΙΠΗΜΜΙ ΝτιξονΝ ΛΕΜΕΣΟΣ Παρελήφθησαν καὶ παραλαμβάνονται καθημεμινῶς ὅλα ΝΑΙΚΕΙ εἰς διαφόρους χρωματισμοὺς Χαι εἰς τὴν ἀρίστην πάντοτε ποιότητα, και μεγαλύτερα Εργοστάσια τῆς Εὐρώπης. ΝΤΙΞΟΝ εἰς πλουσιωτάτην συλλογήν. ρελάβοιεν μεγάλην συλλογὴν ἀγδοιμῶν Καὶ παιδικῶν εἰδῶν. ΚΑΠΛΡΤΙΝΕΣ κλ.. παραλαξαί µας συνεχίζονται τακτιχὼς Ἀπὶ φνελλιπῶς. 9. ΕΛΠ(ΙΗΣΙΣ |] ἀπὸ τὰ καλύτερα θέλει νὰ ντυδῇ κομφὰ χατάστηµα ΤΑ ΕΙΔΗ: ΤΑΓΙΕΡ, ΠΑΛΙΑ Ἅλ. ΙΜΑ ΣΑΚΚΑΚΙΛ ΣΠΙΡΙ, τς «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΛΔΟΣ» ΜΕ ΤΗΝ ΦΑΙΝΟΜΕΜΙΚΗΝΜ ΔΙΕΘΝΗ ΥΦΕΣΙΝ ΊΕΘΝΗΣ ΚΟΙΜΟΥΝΙΜΟΣ ΛΡΛΩΣ ΟΡΓΑΝΟΝ ΙΗΣ ΕΘΝΙΚΗ} ΠΟΛΙΙΚΗΙ ΤΗ ΡΩΣΙΑ) ΚΑΙ ΝΝΝ Ἡ Μόσχα, ἡ Βαρσοβία, τὸ Βελιγράδι Παρακολουθοῦν τοὺς ἀντικτύπους τῆς ὀξείας διενέξεως μεταξυ τῶν Κινέζων Κομμουνιστῶν καὶ τῆς Ἰνδίας, ----- ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΗΤΟΥ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤ. ΚΟΜΜΑΤΟΣ κ. ΑΝΙΟΥΡΙΝ ΜΠΕΒΑΝ ΛΟΒΔΙΝΟΝ, 25 ΠΜοεµδρίου.-- Η συνοριακἡ διένεξις μεταξὺ Ινδίας καὶ Κίνας παρακολουθεῖται ἐδῶ εἰς τὴν Βρεττανίαν μὲ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον. Εἴ- ναι περιττὸν νὰ λεχθῃ ὅτι αἱ Βρεττα- πικαὶ προσπάθειαι εἶναι πρὸς τὸ µέρος τῆς ᾿Ινδίας. Θὰ ἠδύνατο ἐκ τούτου να ὑποτεθῇ ὅτι ἡ Βρεττανικὴ γνώµη εἶναι ἀμελητέα, ὡς µεροληπτική. ᾽Αλλά τοῦ- το πολὺ ἀπέχει τῆς ἀληθείας, '!Η! ἀιιφι- Σθητουµένη περιοχἡ εἶναι πολὺ ἀποια- κρυσµένη ἀπὸ τὴν Εὐρώπην, τὸ ἔδιφος πολὺ ὀρε.νόν͵ ἡ δὲ ραμιὴ Μάκ {ὶ θἶϊναι τόσον ἀσαφὴς ὥστε εὔτε οἱ κ.λύ- τερον πληροφορημίνοι Βρειτανοὶ δὲν εἶναι θέδαιοι περὶ αὐτῆς. Τὸ ζήτημα ἐδῶ δὲν ἐντοπίζεται εἰς τὴν ἀξίαν τῶν ἀντιπάλων διεκδικήσεων. ᾿Εκεῖνο ποὺ ἔκαμεν ἐντύπωσιν εἰς τὴν Βοεττον κήν κοινὴν γνώµην ὅλων τῶν ἀποχρώσεων εἶναι ὁ κυνικὸς καὶ θάναυσος τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐξεδηλώθη ἡ Κίνα. Φαί- νεται ὅτι ἔστειλε στρατὸν εἰς τὰς ἁμ- Φισθητουµένας περιοχὰς καὶ ἐφόνευσεν ᾿Ινδοὺς ἀστυνομικοὺς χωρὶς νἁἀ ὑπολο- ὙΥίσῃ καθόλου τὰ φιλικἀ αἰσθήματα τὰ ὁποῖα-- ὅπως ἐπιμένει ὃ Τσοῦ ἐν Λάϊ-- ὑπάρχουν μεταξὺ Κίνας καὶ Ινδίας. Ν) 'Η. τερατώδης αὐτὴ ἀντίφασις μεταξὺ δηλώσεων καὶ πράξεων εἶναι κλασσικὸν παράδειγµα διεστραµµένης κοµµουνισει- κῆς σκέψεως. Μία παλαιὰ παροιµία λά- γει «ἄν θέλης νὰ πετάξης ἔξω τὸν ἐχθρόν σου, πρέπει πρῶτα νὰ τὸν φις λήσῃς». Αὐτὸ φαίνεται ὅτι εἶναι τὸ ὑπόδειγμα τῆς διπλωματίας τοῦ τε. κίνου, Τὸ ἐξυπνονοούμενον µάθηµα ἐκμανθά- νεται τώρα εἰς ὅλον. τὸν κόσμον, εἰδ.- κῶς δὲ εἰς τὴν ᾿Ασίαν. Εἶναι ἁμφί- 6ολον ἄν ἡ Κίνα ἐκέρδισε,, μὲ το προσαρτηθὲν ὑπ αὐτῆς γυμνὸ ἔδαφος, ἕνα πολλοστημόριον αὐτοῦ ποὺ ἔχαστν εἰς τὴν ἐκτίμησιν ὅλων ἐκείνων ποὺ εἶχαν ἀρχίσει νὰ τὴν συμπαθοῦν. |. σως ἀδιαφορεῖ δι’ αὐτό. Αλλά εἶναι ἐπίσης πιθανὀν νὰ μἡ τὸ γνωρίζη. ὉΟ- ταν ἐπεσκέφθην τὴν Κίναν, μοῦ έκ«κ- μεν ἐντύπωσιν ἡ ἄγνοια τοῦ ὑπολοί- που κόσμου, τὴν ὁποίαν εὑρῆκα εἰς τὸ Πεκῖνον. Τοῦτο δὲ ὄχι µόνον µεταίζὸ ἐκείνων ἀπὸ τοὺς ὁποίους δὲν περι- μένει κανεὶς νὰ γνωρίζουν, Εὐρῆκα τὴν ἄγνοιαν αὐτὴν καὶ εἰς τὴν ἡγε- σίαν, εἰς τὸν ἴδιον τὸν Μάο. Εθδιε- πε τὸν ὑπόλοιπον κόσμον ὅπως θὰ τὸν παρουσίαζεν ἕνα μαρξιστικὀν δι- θλίον τοῦ περασμένου αἰῶνος. Κατὰ μέγα µέρος, ἡ ἄγνοια αὐτὴ ὀφείλετοι εἰς τὴν ἁπομόνωσιν τῶν ἐτῶν τοῦ ἐμ- Φιλίου πολέμου, Αὐτὸ ἐνισχύθη μὲ τὸν ἀσυγχώρητον ἀποκλεισμὸν τῆς Κίνας ἀπὸ τὰ Ηνωμένα Ἓθνη, Πόσον κα- λύτερα θὰ το ἄν σήµερον οἱ ἀντ- πρὀσωποι τῆς Μίνας σαν ὑποχοωσω µένοι. νὰ. ἀπολογηθοῦν διὰἀ τὴν δις γωγήν των ἐνώπιον τῆς ΓΓενικῆς Συνα- λεύσεως τῶν Ηνωμένων ᾿Εθνῶν. σως μάλιστα δὲν θὰ εἶχαν ἀνάγκην νὰ ἀπολογηθοῦν. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, ἡ ἀντί ὅρασις τῆς ᾿Ινδικῆς κοινῆς γνώμης καὶ τοῦ Βέρου κατανοοῦνται συμπαθῷ». Εἴναι φυσικὸν καὶ ὁγιὲς ὅτ. ὁ νι. κὸς λαὸς ἀπεχθάνεται µίαν ἐνέργειον ἀπροκλήτου ἐπιθέσεως, ποὺ ἐνηργήθη τόσον κυνικῶς. Θὰ ἠτο ἀξιοθρήνητος ἔνδειξις ἐθν.- κῆς παρακμῆς, ἄν οἳ ἄνδρες καὶ αἱ γυναῖκες τῆς ᾿]νδίας δὲνὲ ἐζητοῦσαν στιδαρὰν πολιτικἠν ἔναντι μιᾶς τοια”- της ἀπειλῆς. Αν δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη λαϊκἡ διάθεσι, ὁ ἩἨεχροῦ θὰ ἐστε ρεῖτο πάσης κινητηρίου δυνάµεως εἰς τὴν διπλωματίαν του. Τὸ ἔργον του τώρα εἶναι--καὶ οὐδεὶς ἄλλος τὸ γνω- ῥίζει καλύτερα ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν Νέ ρου--νᾶ” πειθαρχήσῃ τὴν ἐθνικὴν αὖὐ- τὴν' ὀργὴν καὶ νὰ τὴν διοχετεύσῃ πρὸς κατευθύνσεις ἐπωφελεῖς διὰ τὴν Ὅ᾿ν- δίαν καὶ διὰ τὴν παγκόσµιον εἰρήνην. Εἰς ἡμᾶς ποὺ παρακολουθοῦμεν ἐξ ἀποστάσεως, ὁ Μέρου φαίνεται ὅτι ἀκολουθεῖ πολιτικὴν θαυμαστῆς φρο- νήσεως. ”ΗἨδη ἀποδίδει καρπούς. ᾿Ἐσπευσμένη στρατιωτική δρᾶσις, µά λιστα εἰς ἔδαφος τόσον ἀπρόσητον, δὲν ἐνδείκνυται ὡς πρώτη ἐνέργεια. Εἶναι μιά φυσικὴ ἐνστικτώδης ἀντίδρασις τὸ να χτωπήσετε ὅταν σᾶς ἐκτόπησαν, ἀλλά δὲν εἶναι οὔτε ἡ πλέον πολιτι- σµένη οὔτε ἡ ἔχουσα τὰς περισσοτέ- ρας πιθανότητας τελικῆς ἐπιτωχίας. πολιτικὸς ὀφείλει νὰ θλέπη τὸ τέρμα τοῦ δρόμου, Ηδη φαίνεται ὅτι ἡ ἐμ- πνευσµένη ὑπομονὴ τοῦ Νέρου ἀρχί ζει νὰ ὁδηγῇ εἰς ἀνταλλαγὴν διακοι- νώσεων ἀντὶ πυροθολισμῶν. ᾿Ενδέχε- ται τὸ Πεκῖνον νὰ προσἐλθῃ εἰς µίαν τράπεζαν «διασκέψεως. Καὶ ἐκεῖ ἡ Ινδία ἡμπορεῖ νὰ ἀποδειχθῇ ἴσχυρο τέρα, παρὰ εἰς τὴν ἀνταλλαγὴν πυρο θολισμῶν εἰς τὴν στέγην τοῦ κόσμου. Εἰς τὸ μεταξὺ ἀποκαλύπτονται µ:- ρικἀ ἐντυπωσιακὰ ὑποπροϊόντα τοῦ ἐ- πεισοδίου. Παρακολουθοῦνται δὲ µέγα ἐνδιαφέρον εἰς τρεῖς πρωτευού σας, τὴν Μόσχαν, τὴν Βαρσοθίαν καὶ τὸ Βελιγράδι. Η δυσχερεστάτη 6έ σις τοῦ Κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς ᾿Ινδίας, ἐν ἵὌψει τῆς πολιτικῆς τοῦ Πεκίνου, εἶναι τόσον ὀδυνηρὰ καὶ λε. πτὴ διὰ τὴν Μόσχαν, ὅσον εἶναι ἑλτι- δοφόρος διὰ τὸ Βελιγράδι καὶ τὴν Βαρσοθίαν. Τώρα ποὺ τὸ ᾿Ινδικὸν Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἠσθάνθη -Ἡν ὀνάγκην νά καταγγείλη τὸ ιισκῖνον καὶ νὰ συμµαχήσῃ μὲ τὴν ᾿Ινδικὴν κοτ- νὴν γνώμην, ὁ Τιτο:σμὸς ἀπειλεῖ. ὃ.Χ µίαν ἀκόμη φορὰν τὴν ἑνότητα τοῦ κομμουνιστικοῦ κόσμου. ο. ἑθν'κος καὶ ὄχι ὁ διεθνὴς κομμουνισμὸς ἀἄνα δεικνύεται ὡς ἡ κυρ.αρχοῦσα θέσις. Οἱ κομμουνισταὶ ἀρχίζουν τώρα νὰ ἀντιλαμθάνωώνται ὅτι πολλὰ ἀπὸ αὐτά ποὺ. ἐπίστευαν καὶ ἔπραττον κατὰ τας τελευταίας δεκαετίας͵ δὲν ῆσαν κανό λου διεθνὴς κομιμουνισµός. Ἠσαν μιὰ κοριάρχησ.ς τοῦ διεθνούς κοµµουν.- σμοῦ ὑπὸ τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων δύο ἐπιτυχῶν ἐπαναστάσεων, πρῶτον ΚΙντζ. τῆς Ρωσικῆς καὶ ἔπειτα τῆς κῆς. Τὸ ὑπόλοιπον τῆς Κομµµουνιστ. κῆς Διεθνοῦς ἠναγκάζετο νὰ ὑπακοῦ ση εἰς τὰς δύο αὐτάς, Πολλάκις «ἱ τὀχαι. τῶν ἄλλων κομμουνιστικῶν κοιι- υάΐων ἐθυσιάσθησαν εἰς τὰς καθαρῶς ἐθνικιστικὰς ἐπιδιώξεις τῶν δύο Ρριαρχούντων. Π ὑποταγὴ αὐτὴ ἐπα σκιάζετο μὲ τὴν θεωρίαν ὅτι ἡ ἐπα ναστατικἡ στρατηγικἡ ἐπέέαλλε πρῶ τον τὴν ὑπεράσπ:σιν τῆς ἐἔπαναστατι κῆς ἐνδοχώρας. Όσον καὶ ἄν αὐτὸ ἐφαίνετο ἀφηρημένως θαυμαστόν, ἐσή- µαινεν εἰς τὴν πρᾶξιν ὅτι τὰ ἄλλα κομµουνιστικἀ κόμματα ὑπεχρεοῦντο κατὰ καιροὺς νὰ προσθάλουν τὰ ἐθν,- κ” κἁ συμφέροντα τοῦ λαοῦ των, χάριν ξένων συµφερόντων. Αὐτὸ καταταλαι- πώρησε τά κομμουνιστικά κόμματα τῆς Εὐρώπης, δασανίζει δὲ τώρα Μομμουνιστικὸν Κόμμα τῆς Ινδίας, ᾿Ἐπαναστατικὸς ὀργασμός, συγκρουό- µενος μὲ :τὸ ἐθνικὸν αἴσθημα, ἡττᾶται. Εἶναι τώρα σαφὲς ὅτι ἐκεῖνο ποὺ ἑ- κρύπτετο κάτω ἀπὸ. τὴν προσωπίδα τῆς διεθνοῦς κομμουν:στικῆς, στρατη- γικῆς ἤτο ἁπλῶς τὸ ἐθνικιστικὸν αἴ- σθηµα τῶν ἐπιτυχῶν πκομμουνιστικῶν ἐπαναστάσεων, πρὀθαλλομενον εἰς τὴν Κομμουνιστικὴν Διεθνῆ. Αἱ συνέπειαι τούτου ἐφάνησαν εἰς τὴν σειρὰν ὁδ.- «νηρῶν καὶ ταπεινωτικῶν καταδύσεων, ὁσάκις τὰ δορυφόρα κομμµουνιστικἁ κόμματα προσήρμοζαν τὴν πολιτικἠν των εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν κυρίάρ- χων συντρόφων των. Οἱ Κινέζοι κομμουνισταὶ ἔφθασαν πολὺ ἀργὰ εἰς τὴν διεθνῆ σκηνὴν ὥστε δὲν δύνανται νὰ ἐκμεταλλευθοῦν Ἁιὴν ἀφύσικην αὐτὴν σχέσιν τόσον πολὺ ὅ- σον τὴν ἐξεμεταλλεύθησαν οἱ Ρῶσοι ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Αὐτὸ λέγει τόσον πολ- λὰ διὰ τὴν διανοητικἠν μυωπίαν τῶν ὀρθοδόξων΄ κομμουνιστῶν, ὥστε ἀκόμη καὶ τώρα δὲν ἔπεσαν τὰ λέπια ἀπὸ τὰ μάτια τών. Φαίνεται ὅμως ὅτι ἕ- πεσαν ἀπὸ τὰ μάτια τῶν ᾿Ινδῶν κοι- μουνιστῶν. Οἱ κρότοι τῶν πτώσεων θά ἐξακολουθήσουν νὰ ἀντηχοῦν εἰς τὸν κόσμον τοῦ κομμουνισμοῦ ἐπὶ πολλά ἔτη. τὸ ΑΒΙΟΥΡΙΝΗ ΜΠΕΒΑΝ . “5ΤΑΕ ΟΕ περὶ τὴν 6ην Δεχκεμθδρίου Γραφεῖον, διὰ φορτία καὶ ο-- (0) --ὐ-- »ο« »()-ς ρ()-.. ΛΕΜΕΣΟΝ: ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΝ: Ταχ. Ιιδ. ν 5ΟΕΙΕΤΕ ΟΕΝΕΒΑΙ ΡουΒ ΙΑ ΝΑΝΙΟΑΤΙΟΝ 5.Α.Ε. ΠΕΡ ΠΟΣΡΕ ΙΙΝΕ Τὸ ὡς ἄνω ἀτμόπλοιον ἀναμένεται εἰς Ἀεμεσὸν της θέσεως καὶ ἐμπορεύματα διὰ Ἀίθερπουλ. Διὰ κράτησιν θέσεων παρακαλεῖσθε ὅπως ἁάπευ- θυνθῆτε εἰς οἱονδήποτε ἀνεγνωρισμένον τοὺς ἐν Κύπρῳ Γενικοὺς Πράκτορας: Ν. Α. ΣΗΤΑΝ αΣΙΔΝ Ταχ. Κιδ. 1δῦ-- Τηλ. 25099) 9094, ΛΕΥΚΩΣΙΑΝ: Ταχ. Κιθ. 2Τ1-- Τηλ. 4196 κ. ὁ. Κκυοίλλην. 0 οσο ΑΣΣυΑΝ΄’ ο ο δεχόμενον ἐπιθάτας πρώ- ο) «- Τουριστικὸν ἄλλας πληροφορίας εἰς ο απο 141-- Τηλ. 9149. ρ..ρ-”- ος πο σπο-σππο “ππποριππο------ᾱ οφ ο ο ορ φοοφφφ οσο ονο οσο Ἑ ο νο οσο ο οφ φοφος ᾿Ἐμφιαλωταί: Λουκά ἃ τῆς Ῥερ5ί-0ο]α 6οπι ΡΑἨΥ, Ἑταιρείας Πέψι-κόλ κά ιά πο ὃ πι 3᾿ Ἡ Δ Ὁ ολ νὰ κ δω αι ο) ο. ος ο ΗΕ πλ Χριστοδούλου Λτδ., Λευκω σία, Κύπρος, ᾿ α, Νέα Ὑόρκη, Ν. γω, Η.Π.Α Ἀ Ἀ με την ο δν -. Πᾶρτε Πέψι-Κόλα µαζί σας στὴν ἐκδρομή!| Οἱ κοσμικοὶ ἄνθρωποι ἀπολαμθάνουν τὴν Πέψι.,, πίνοντάς την σὲ «κάθε περίστασι --- εἶναι τὸ ἀναψυκτικὸ τῆς Φιλοξενίας ἀνὰ τὸν κόσμο. Ἔχετε πάντοτε ἀρκετὴ Πέψι στὸ σπίτι.. Γιὰ νὰ μπορῆτε σὲ κάθε στιγμὴ νὰ ἀπολαύσετε τὸ εὐχάριστο αὐτὸ ἀναψυκτικὸ,.. καὶ γιὰ νὰ Τηλέφωνα: Λευκωσία 5262 /3 --- τὸ προσφέρετε ὅταν σᾶς ἐπισκέπτονται φίλοι. Λεμεσὸς 3222, Ξ ΔΕΥΤΕΡΑ, 30 Νοεμόρίου 1955 2ον Πολλὲς Φορές, τὸν καιρὸ ποὺ ὁ Νέντ ἦταν ἀκόμη μαζύ της, ἡ Εὔα εἶχε προ- σέξει ἀόριστα τοὺς ἀνθρώπους ποὺ κα- τοικοῦσαν ἀπ᾿ τὴν ἄλλη μεριὰ τοῦ δρό- μου --- ἕνα γηραλέο κύριο’ ὅπως ἆπο- δείχθηκε ἀργότερα ἦταν ὁ σὲρ Μώρις λώους, ὃ πατέρας τοῦ Τόμπυ -- ποὺ μιὰ - δυὸ φορὲς τοὺς εἶχε κοιτάξει ἐπί- µονα, σὰν σαστισµένος͵ μιὰ κοκκινοµάλ- λα κοπέλα καὶ μιὰ πρόσχαρη ἡλικιώ- µένη γυναίκα, ᾽Αλλὰ ἡ Εὔα δὲν εἶχε δῆ ποτέ τὸν Τόµπυ, ὥς τὸ πρωΐ ἐκεῖνο, στὸ γήπεδο τοῦ γκόλφ. Ἠταν ἕνα ζεστὸ πρωΐ κατὰ τὰ µέσα τοῦ Ιουνίου, Πολὺ λίγοι στὴν Μπαντε- λέτ εἶχαν ξυπνήσει ἐκείνη τὴν ὅρα. ᾽Α- πόλυτη σιγαλιὰ δασίλευε πάνω ἀπ᾿ τὰ δέντρα, τὶς φυλλωσιὲς ποὺ λαμπύριζαν ᾽ἀκόμη ἀπι τ᾽ ἁγιάζι, τῇ σειρά τῶν πεύ- κων ποὺ ἔκρυδαν τὴ θάλασσα. Κουρασμµένη κ᾿ ἐκνευρισμένη ὕστερα ἀπὸ μιὰ νύχτα ἄώπνη, ἡ Εὔα ἔπαιζε ἄσχημα. Κάποια στιγμὴἡ κατέδασε δα- ρειεστηµένη τὸ Φακκίδιο τοῦ γκόλφ ἀπ τὸν ὤμο της καὶ κάθησε κοντὰ στὸ ση- μεῖο ὅπου εἶχε ρίξει τὴ µπάλλα μ᾿ ἕνα ἀδέξιο χτύπημα. Καθόζαν ἀκόμα ἐκεῖ, μὲ τὰ µάτια χάµω, ὅταν μιὰ ἄλλη µπάλ- λα κύλησε µπροστά της σὲ μικρὴ ἀπό- σταση ἀπ τὴ δική της. εἶπε ἡ Εὔα, Τὴν ἴδια στιγµἠή ἕνας νέος παρουσι- άστηκε. Ἡ σιλουέττα του ἐξεκοξότανε καθαρὰ στὸ γαλάζιο φόντο τ᾽ οὐρανοῦ. Κοίταξε σαστισµένος, τὴν Εὔα. --- Θεέ µουῖ ἀναφώνησε. Δὲν τῶξε- Μὲ συγχωρεῖτε! ----. Βλάκα, δυνατά. ρα πὼς εἴσαστε ἐδῶ! --. Καλά, τώρα, δὲν ἔχει σημασία. Δὲν ἤθελα νὰ σᾶς ἐνοχλήσω. Ἔπρε- πε νὰ εἶχα φωνάξει. Δέν... Πλησίασε, κουδαλώντας, ἕνα θαρὺ σακκίδιο ποὺ θά εἶχε µέσα καμμιὰ δω- δεκαριὰ «κλώμµπς». Ηταν ἕνας ρωμα- λέος, συµπαθητικός, κάπως ἐπιτηδευμέ- νος στὸ ντύσιμό του νέος, μὲ ἔκφραση πολὺ ἐγκάρδια. Καιρὸ εἶχε νὰ δῆ ἡ Εὔα ἕνα πρόσωπο τόσο πρόσχαρα. Στάθηκε καὶ κοίταζε τὴν Εὔα. Τὰ µάγουλά του ἦταν κατακόκκινα ἀπ᾿ τὴ συστολή. Τὔὂθλεπες πὼς προσπαθοῦσε ἀπεγνωσμένα νὰ ἐμποδίση τὸ αἷμα ν᾿ ἀνεδῆ στὸ κεφάλι του, ϐλαστημώντας ἀπὸ µέσα του, μὲ τ) ἀποτέλισμα, Φυ- σικά, νὰ κοκκινίζη ὅλο καὶ πιὸ πολύ. --- Σᾶς ἔχω ξαναδῆ, δήλωσε. -- ᾿Ἀλήθεια εἶπε ἡ Εὔα κάπως στε- νοχωρηµένη γιατὶ ἔνοιωθε πὼς δὲν ἦταν πολὺ στὶς καλές της. Τότε ὁ Τόμπυ Λώους, τραδώντας μὲ τόλμη ἴσια µπροστά, ἔκανε μιὰ ἐρώτη- ση ποὺ κανονικὰἁ ἕνας ἄνθρωπος μὲ τὸ Χαρακτῆρα του δὲν ϐ) ἀποφάσιζε νὰ : κάνη οὔτε ὕστερα ἀπὸ μῆνες γνωριμίας. ---- Πέστε µου, ρώτησε, εἴσαστε ἆ- κόµη παντρεμένη Τελείωσαν τὸ παιχνίδι µαζύ. Τὸ ἵ- διο κι ὅλας ἀπόγευμα, ὁ Τόμπυ Λόώ- ους ἀνάγγειλε στὸ σπίτι του πὼς εἶχε «γνωρίσει μιὰ ὑπέροχη γυναίκα ποὺ ἤταν ἄλλοτε παντρεμένη μ᾿ ἕνα σωστὸ τέ- ῥρας καὶ ποὺ δεχότανε τὴ μµοῖρα της μὲ μιὰ ἀξιοπρέπεια καὶ μιὰ ἐγκαρτέρηση, ἄξια νὰ προκαλέση τὸν θαυμασμὸ ὅλου τοῦ κόσμου. Τώρα, αὐτὸ ἦταν ἁπόλυτα σωστό. Γενικὰ ὅμως τέτιες δηλώσεις δὲν γΥἱ- νονταν δεχτὲς μὲ Ιδιαίτερη εὐχαρίστηση ἀπὸ τὴν οἰκογένεια τοῦ νέου, .. Εὔα, ποὺ νόμιζε πὼς ἥξερε τὸν κόσµο, πίστευε πὼς μποροῦσε νὰ Φαν- Ἱπαστῆ μὲ ἀπόλυτη δεδαιότητα ποιὰ θὰ ἦταν ἡ ἐντύπωση τῆς οἰκογενείας Λώ- ους. Φανταζότανε τὰ ἀνέκφραστα πρό- σωπα γύρω ἀπ᾿ τὸ τραπέζι, τὰ διακρι τικὰ δηχάκια καὶ τὰ λοξὰ δλέμματα, τ᾽ ἁδιάφορα λόγια, «᾿Αλήθεια Τόμπυ» ἀκολουθούµενα ἀπὸ τὴν παρατήρηση πὼς θὰ ἦταν ἐνδιαφέρον νὰ γΥνωρίση κανεὶς τέτοιο Φαινόμενο. ᾽Απ΄ τὶς Υυ- ναῖκες τῆς οἴκογενείας, τὴν Λαίδη Λώ- ους καὶ τὴν ἀδελφὴ Τζάνις, ἡ Εὔα περίµενε μιὰ ἐχβρότητα µόλις καμουφλαρισµένη πίσω ἀπὸ τὸ πέπλο τῆς εὐγενείας. ᾿Απόρησε, λοιπόν, τοῦ Τόμπυ, τὴν μ) αὐτὸ ποὺ ἔγινε. Ἡ. οἰκογένεια Λώους τὴν δέχτηκε μὲ ἀνυπόκριτη ἐγκορδιότητα, Τὴν κάλεσε γιὰ τὸ τσάϊ, στὸν ὠραιότατο κῆπο πί- σω ἁπ᾿ τὴ θίλλα τῶν Λώους. Πρὶν προ- λάδουν καλὰ-- καλὰ νὰ ἀνταλλάξουν δέ- κα λόγια, καὶ οἱ δυὸ πλευρὲς ἤξαιραν πὼς ὅλα ἦταν ἐν τάξει καὶ πὼς ἡ ἑξέ- λιξη τῆς γνωριµίας αὐτῆς θὰ ἦταν μιά στερεὴ φιλία. Αὐτὰ τὰ πράγµατα Υίνον- παι,. 'Η ἔκπληξη τῆς Εὔας μεταμορφώ- θηκε σὲ μιὰ φλογερὴ εὐγνωμοσύνη, μιά εὐγνωμοσύνη ποὺ ἔλυωσε τὸν πάγο τῶν νεύρων της, ποὺ τὴν τρόµαζε σχεδόν, γιατὶ ἄρχιζε νὰ αἰσθάνεται τὸν ἑαυτόν Ὄκπης τόσο εὐτυχισμένο. Ὡ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖΩΝ ΝΤΠΞΟΝ ΚΔΡΡ Ἡ Έλενα Λώους, ἡ µητέρα τοῦ Τόμ- συµπάθησε πραγματικὰ τὴν Εὔα. Ἡ κοκκινοµάλλα Ὑζάνις, εἰκοσιτριῶν Χρονῶν, θαύμαζε τὴν ὀμορφιά της. Ὁ θεῖος Λισέν, μολονότι κάπνιζε τὴν πίτα του καὶ µμιλοῦσε πολὺ λίγο πάντοτε ἔπαιρνε τὸ µέρος της σὲ κάθε συζήτη- ση. 'ὉΟ σὲρ Μώρις, συχνὰ ζητοῦσε τὴ γνώµη της γιὰ κάποιο τῆς συλλογῆς του. Ἡ ἐγκάρδια συνεννόηση ταν ἀπόλυτη. Ὅσο γιὰ τὸν Τόμπυ... πυ, κομμάτι Ὁ Τόμπυ ἦταν πολὺ εὐσυνείδητος νέος, ἕνας καλός, Καὶ ἂν κάπου--κά- που τὸ ὕφος του ἦταν λιγάκι σχολαστι- κὸ καὶ μὲ τὸ παραπάνω σοθαρό, τὸ χιοῦμορ του ἐξουδετέρωνε αὐτη τὴν ἐντύπωση. Στὸ κάτω-- κάτω, πρέπει νὰ εἶμαι σχολαστικός, εἶπε μιὰ µέρα. ----Γιατί Ρώτησε ἡ κοκκινοµάλλα Τζάνις. --- Ὡς διευθυντῆς τοῦ ὑποκαταστήμα- τος Χοῦκσον στὴν Μπαντελὲτ τὸ πρόσωπό του φωτίστηκε µόνο μὲ τὴ Ἰδέα --- πρέπει νὰ εἶμαι προσεχτικός. Ἡ Τράπεζα ἈΧοῦκσον εἶναι ἀπὸ τὶς ἀρχαιότερες τῆς Αγγλίας, χει τὴν Έδρα της στὴν ἴδια θέση ἁπὸ τότε ποὺ ὁ ἱδρυτής (της ἦταν χρυσοχόος. - Σπράφηκε στὴν Εὔα. καὶ ---“Στὴ συλλογή του ὁ μπαμπᾶς ἔχει ἕνα ἀπ᾿ τὰ χρυσᾶ ἀγαλματάκια ποὺ εἷ- Χαν γιὰ ἔμθλημα. Ὅπως συνήθως, μιὰ σιωπὴ δέχτηκε αὐτὰ τὰ λόγια, Ἡ µα- ψγία τοῦ σὲρ Μώρις Λώους -- ἡ συλ- λογή του --- ἦταν ἕνα θέαμα ποὺ προ- καλοῦσε τὰ πειράγματα τῶν ἄλλων µε- λῶν τῆς οἴκογενείας, μολονότι, ὅλοι διάφορα παλιοσιδερικὰ ὑπῆρχαν καὶ µε- ρικὰ πολὺ ὡραῖα πράγματα. 'Ο σὲρ Μώρις εἶχε ταξινοµήσει τὴ συλλογή του στὸ γραφεῖο του, στὸ πρῶ- το πάτωµα σ᾿ ἕνα εὐὑρύχωρο δωμάτιο ποὺ ἔθλεπε πρὸς τὸν δρόµο. Συνήθως καθό- ταν ἀργὰ τὸ 6ράδυ καὶ τὴν περιεργαζό- ταν. ᾿Απ’ τὸ παράθυρο τῆς κρεδδατοκά- µαράς τους ἅπ᾿ τὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ γενικά, παραδέχονταν πὼς ἀνάμεσα σὲ ο τὰ διάφορα μπιμπλὲ ποὺ ἦταν δρόμου, ἡ Εὔα καὶ ὁ Νέντ Ατγουντ εἷ- Χαν δῆ μιὰ δυὸ φορὲ ς-- τὴ θλιθερῆ ἐκείνη ἐποχὴ ζοῦσαν ἀκόμη μαζὺ -- τὸ γέρο Λώους νὰ ἐξετάζει μ᾿ ἕνα φακὸ ἁραδια- σµένα σὲ Βιτρῖνες μπροστὰ στοὺς τοί- χους. Ἡ ἀγαθῃ φυσιογνωμία τοῦ νέρου εἶχε μείνει ἀπὸ τότε χαραγμένες στὴ μνήμη τῆς Εὔας. Κανεὶς δὲν ἔκανε τώρα λόγο γιὰ κεί- νην τὴν ὁποχή. Οἱ Λώους τῆς συµπεριφέ- Ροταν σὰν νὰ μὴν εἶχε ὑπάρξει ὁ Νέντ Ατγουντ. Μονάχα μιὰ φορά ὁ σὲρ Μώ- ρις εἶχε ἀποπειραθεῖ νὰ θίξη τὸ θέµα μὲ τρόπο. ἀλλὰ εἶχε διστάσει καὶ εἷ- χε ἀλλάξει 6ιαστικὰ τὴν κουδέντα͵ ρί- Χνοντας στὴν Εὔα ἕνα θλέμμα ποὺ τῆς εἶχε φανῆ πολὺ παράξενο καὶ ἀκατανό- ητο. Κι᾽ έπειτα κατὰ τὰ τέλη Ιουλίου, ὁ Τόμπυ τὴ ζήτησε σὲ γάμο. Ὥς τότε, ἡ Εὔα δὲν εἶχε καταλάδει πόσο πολὺ εἶχε ἀρχίσει νὰ δρίσκη ἕνα στήριγμα σἹιὸν Τόμπυ' πόσο πολὺ λα- χταροῦσε μὲ ὅλη της τὴν ψυχὴ κάποια σιγουριὰ κι ἕνα ἁἀποκούμπι στὴ ζωή. Πόσο διψοῦσε γιὰ γέλιο ποὺ θὰ ἦταν τίµιο καὶ ἀνυπόκριτο γέλιο, Μποροῦσε νὰ στηρικτῇῃ στὸν Τόμπυ. Ηταν ἴσως ὑπερθολικὸς στὶς περιποιήσεις του, |- σως νὰ τῆς φερόταν κάπου - κάπου σὰ νὰ εἶχε µπροστά του ἕνα κομψοτέχνη- μα µέσα σὲ μιὰ 6ιτρῖνα. ᾽Αλλὰ κι’ αὖ- τὸ --- κατὰ κάποιο παράδοξο τρόπο --- ξυπνοῦσε µέσα της τρυφερότητα. Στὴν Μπαντελέτ ὑπῆρχε ἕνα μικρὸ ἑστιατόριο, ποὺ τὸ λέγανε τὸ «Ἔστια- τόριο τοῦ Δάσους», ὅπου ἔτρωγες στὸ ὕπαιθρο, κάτω ἀπὸ τὰ κινέζικα φανάρια ἀνάμεσα στὰ δέντρα. Ἡ Εὔα ἦταν ἐξαι- βετικὰ ὅὄμορφη ἐκεῖνα τὸ δράδυ, μὲ τὸ Υκρὶ - πέρι φόρεμά της ποὺ ὑπογράμ- µιζε τὴν διαφάνεια τῆς ἐπιδερμίδας της. ᾿Αντίκρυ της στὸ τραπέζι Τόμπυ, στριφογυρίζοντας στὰ δάχτυλά του, νευρικά. εἶπε: μιὰ πρωτόγνωρη καθόταν ὁ ἕνα μαχαίρι Ἐαφνικά τῆς (ΣΥΝΕΧΕΙΖΕΤΑΙ) «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ» ΣΤῦ ΠΕΡΙΠΡΙΘ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΙΚΗΣ ΙΣΤβΡΙΜὲ Ο Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΟΤΑΝΗΤΑΝ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ κ. ΚΛΙΙΗΣ ΙΓΟΡΙΑΗΛΚΟΥ - ΚΛΡΑΜΑΝΟΥ ΚΙΘΗΓΗΤΡΙΑΣ ΕΙΣ 10 ΛΘΗΝ ΓΛΕΙΟΝ ΓΥΜΝΛΣΙΟΝ Τρία ἦσαν τὰ μεγάλα δῶρα μὲ τὰ ὁποῖα ἡ Φφύσις εἶχε προικίσει τὸν Με- Υάλο Αλέξανδρο: ᾿ΤΕξαιρετικὴ ὁμορφιὰ καὶ δύναµι, Μεγάλη φυχὴ καὶ ἀσύγκρι- τη εὐφυία. Οἱ θεῖες αὐτὲς ἀρετὲς τὸν ἀνέδειξαν καὶ τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ µεγαλουργήση, νὰ µεταφέρη στὶς τρεῖς ᾿Ηπείρους ποὺ Κατέκτησε τὰν ἀἁπαράμιλλο ἑλληνικὸ πο- λιτισμὸ καὶ νὰ προπαρασκευάση ἁἆσυ- νειδήτως τὸν δρόµο τοῦ θριώµθου γιὰ τὴν Χριστιανικὴ κατάκτησι... ᾽Αλλὰ ὁ Μ. Αλέξανδρος δὲν ἑπερί- μενε νὰ ἀνδρωθῆ γιὰ νὰ δράση. δΔὲν ἄρειάστηκε τὴν πεῖρα τῶν ἐτῶν γιὰ νὰ γράψη τὶς ἀσύγκριτες σὲ µεγαλοπρέ- πεια σελίδες τῆς ἱστορίας του. Σὲ ἡλικία δέκα ἐτῶν διοικοῦσε ἤδη τὴν µεγάλη χώρα τοῦ πατέρα του Φι- λίππου. Παρευρισκόταν σ᾿ ὅλα τὰ πο- λεμικὰ συμδούλια. ᾿Εξέφερε τὴν γνώµη του καὶ εἶχε μιὰ καταπληκτικὴ δύναμι κρίσεως. Γιὰ τὴν παιδικὴ ἡλικία τοῦ ᾿᾽Αλεξάν- δρου ὑπάρχει ἕνα πλῆθος ὁραίων πα- ῥραδόσεων, οἱ ὁποῖες δὲν ἀπέχουν πολὺ τῆς αὐστηρᾶς ἱστορίας. Ὅλα τὰ περσικὰ καὶ ἀραθικὰ τρα- γούδια μιλοῦν μὲ θαυμασμὸ γιὰ τὴν πρόωρο μεγαλοφυΐα τοῦ παιδιοῦ αὐτοῦ, ποὺ ἄρχισε νὰ καταπλήσση τὸν κόσµο ἁπὸ τὰ πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς του. κοὶ “Ὁ Αλέξανδρος ἦταν μιὰ πολὺ πα- ράξενη Φφύσι, Τὸ καλὸ καὶ τὸ καοκὺὸ συγ- κρούονταν στὰ αἰσθήματά του. ᾿Οξύχο- λος µέχρι τρέλλας, ἀλλὰ καὶ λογικὸς μέχρις ὑπερθδολῆς, ἤταν σκληρὸς μέχρις ἀπανθρωπίας ἀλλὰ καὶ εὐαίσθητος καὶ µεγαλόψυχος μέχρις ὑπερθολῆς. ᾿Απὸ πολὺ μικρὸς ἔδειξε τὴ µεγάλη Φωτεινὴῆ διάνοιά του ἀλλὰ καὶ τὴν φι- λοµάθειά του. Ὅλα ἤθελε νὰ τὰ μµάθη. Γιὰ ὅλα ζητοῦσεν ἐξηγήσεις καὶ ὅλα τὰ Καταλόδαινε ἁμέσως. ὁ Ηταν αὐταρχικὸς καὶ μὲ γρανιτώδη θέλησι. Δὲν ἤξερε περιορισμούς, καὶ εἷ- χε τὴν µανία νὰ ἄρχη. , Σὲ ἡλικία τεσσάρων ἐτῶν. ἄρχισε νὰ διαδάζη «Ιλιάδα» καὶ ν᾿ ἀπαγγέλλη στίχους διαφόρων Ελλήνων ποιητῶν. Κάποτε, στὸ σχολεῖο, οἳ διδάσκαλοι χώρίδαν τοὺς μαθητὰς σὲ δυὸ ἀντίπα- λα στρατάπεδα κά τοὺς ἔἕδαλαν νὰ Φευτοπολεμήσουν. ᾿Αρχηγὸς τῆς μιᾶς παρατάξεως ἦταν ὃ μαθητὴς Πτολεμαῖ- ος καὶ τῆς ἄλλης ὁ ᾿Αλέξανδρος. Κά- Θε στρατηγὸς ἔπρεπε νὰ καταρτίση προηγουμένως ἕνα σχέδιον μάχης. Ὁ Πτολεμαῖος ἐκοπίασε ἀρκετὴν ἅ- ραν γιὰ νὰ τὸ φτιάση. Ὁ Αλέξανδρος, ἀντιθέτως, στεκόταν σκεπτικὸς μὲ τὰ χέρια σταυρωµένα χωρὶς νὰ κάµη τίπο- τε. ο Γιατί, ᾿Αλέξανδρε, δὲν ἑτοιμά- ζεις καὶ σὺ τὸ σχέδιόν σου τὸν ρώτη- σε ἕνας παιδαγωγός. --. Τὸ ἔχω ἔτουμο, τοῦ ἀπήντησεν ὁ νεαρὸς ἀντιδασιλεὺς τῆς Μακεδονίας. --- Μπορεῖς νὰ μοῦ τὸ δείξης ο Αμέσως, τοῦ ἀπήντησεν ὁ ᾽Αλέ- ξανδρος. Καὶ ἀκάθεκτος, ἀντιπάλου Ρων καὶ τὴν μερίδα του.... «Ἡ ὁρμή, ἡ Κκεραυνοδόλος ἑνέργεια, ἦταν τὸ σχέδιο τοῦ μικροῦ στρατηγοῦ, τὸ ὁποῖον ἀργότερα ἐφήρμοσε καὶ στὴν θαυμαστὴ πολεμικὴ ζωή του. ͵ Ὅταν ὁ Αλέξανδρος ἤταν 10 χρο- νῶν κάποιος Φιλόνεικος ἔφερε στὸν 6α- σιλέα Φίλιππο ἕνα περίεργο ἀτίθασσο ἄλθγδ. ταν ἕνα ὡραῖο, περήφανο ζῶο, ἀλλὰ ποὺ δὲν ἐδέχετο ἀναδάτην. «Ὁ κάτοχός του τὸ ὠνόμαζε Βουκεφά- λαν καὶ τὸ πουλοῦσε γιὰ 13 τάλαντα. Πολλοὶ στρατιῶται καὶ αὐλικοὶ τοῦ Φι- λίππου θέλησαν νὰ τὸ ἡμερώσουν. ΑἉλ- λὰ στάθηκε ἀδύνατον. Τότε ὁ Φίλιππος ὀργισθεὶς διέταξε τὸν διοκτήτην του νὰ τὸ πάρη καὶ νὰ φύγῃ. --. Γιὰ κύττα τὶ ἄλογο ἀφήνουν νἁ ὥρμησε κατὰ τοῦ στρατοπέδου, ' συμπαρασύ- Ν..-- - α κ Χχκικνκικ ο κκ κώο Οσο ΟΚ ΣΣΧΤΟΟΓΚΓΧΥΓΟΙΝΓΙΟΟςΟΚ μ! «ΑΧΙΛΛΕΥΣ) ΧΕΙΜΕΡΙΝΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΥ, Ταλκτικαὶ δεχαπενθήµεροι ἀἄναχωρήσεις ἐν ΛΕΜΕΣΟΥ διὰ ΒΗΡΗΤΟΝ, ΠΟΡΤ ΣΑ 1:Δ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΝ, ΠΕΙΡΑΙΑ, ΠΡΙΝΤΙΖΙ καὶ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΑΝΛΧΩΡΗΣΕΙΣ : ΒΕΝΕΤΙΑΝ ΣΕ ΙΒ ΙΙΙ ΙΙΙ ΦΕΒ ΕΕ )Ιδις πι σσ Οσο σΟοσσσοσοο κ ὓ ο μι μι μα ο πι ο ο κ κκ ον ΝΑΥΔΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΦΕΣΕΟΣ ἀπὸ ΛΕΜΕΣΟΝ εἰς ΔΟΝΔΙΝΟΝ ΊΊην καὶ 25ην Δεκεμβρίου 1955 8ην καὶ 22αν Ἰανουαρίου '9ό0 Ίΐτην καὶ 25ην Μαρτίου 1960 δην καὶ 22ην ᾽Απριλίου 1960 όην καὶ 20ὴν Μαΐου 160 ΕΕΣ ΝΙΙΣΙΙΣΙΣΙΙΕΙ ΣΕΝ ΣΙ ΙΒ ΒΙΙΒΙΙΒΙΙΕΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΕΙΙΝΙΙ ΗΛΑΊΤΤΡΙΜΕΝΑ ΧΕΙΜΕΡΙΝΑ ΝΛΥΛΛ Οἳ ταξιδεύοντες εἰς «Αονδῖνον διὰ τῶν πολυτελῶν Ἑλληνικῶν πλοίών «ΑΧΙΛΕΥΣ. μαὶ «ΑΓΑΜΕΙΜΝΩΝ» παραλαμξάνονται παρὰ πεπειραµένων Ἑλλήνων ὁδηγῶν οἳ ὁποῖοι τοὺς διευμολύνουν εἰς τὰ Τελωνεῖα καὶ τοὺς συνοδεύουν µέχρι ονδίνου, ἐξασφαλίζοντας κατ αὐτὸν τὸν ἐπὶ τῶν σιλοίων ο : : οἰκονομικὸν ταξίδι. πΧ α ὙΧ Οἵ ἐπιδάται δύνανται νὰ κρατήσουν τὰς θέσεις των µέσῳ τοῦ Ταξιδιωτικοῦ Γραφείου τῆς ἐκλογῆς των ἤ µέσῳ τῶν Γραφείων µας. ΧΛΛΛ ΜΠΛΑΥΕΟ ΚΑΙ ΣΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΛ. ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΚΥΠΡΟΥ κ α τε Ἐχδίδομεν εἰσιτήρια διὰ ἀεροποριχκὰ ταξίδια διὰ τῶν πολυτελῶν ἀεροπλάνων τῆς ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ, συνδυασμένα καὶ µή. ΕΜΕΙΝΕ ΕΙ ΒΙΙΣ ΣΙ ΦΗΒΗΒΙΙΒΙΙΣΙΙΕΙ ΙΙΙ) ΒΙΙΒΙ ΕΦ ΦΗΦΗΜΗΙΕΗΙΗΛΙ εἰς ΕΒενετίαν ἤ Μασσαλίαν (Εἰς καμπίνας μετὰ τροφῆς) 5 39.150 μίλς. ΗΒΙΙΕΙΙΣΙΙ8ις: ] τρόπον ἄνετον καὶ χαθῆ, ἐπειδὴ εἶναι δειλοὶ είπε τότε ὁ ᾿Αλέξανδρος μὲ πικρία. πι Γιατὶ κατηγορεῖς τοὺς µεγαλει- τέρους σου, ἀφοῦ δὲν ξέρεις περισσό- τερο ἀπ᾿ αὐτοὺς νὰ μεταχειρισθῆς ἕνα ἄλογό καὶ τοῦ εἶπε ὁ πατέρας του. --- Αὐτὸ τουλάχιστον θὰ τὸ ἵππευα καλλίτερα ἀπ᾿ αὑτούς. ᾿Απήντησε μὲ προπέτεια ὁ νεαρὸς ᾿Αλέξανδρος. --- Κι ἂν δὲν τὰ καταφέρης, πῶς νὰ σὲ πιµωρήσω. γιὰ τὴν αὐθάδτιά σου τοῦπε ὁ Φίλιππος. ---- Βάζοντάς µε νὰ πληρώόω τὴν ἆ- ξία του, ἀπήντησε μὲ σταθερότητα. Ὅλοι ὅσοι τὸν περιεστοίχιζαν ἐγέ- λασαν γιὰ τὸ παράλογο θάρρος τοῦ δασιλόπαιδος. 'Ο Φίλιππος δέχτηκε τὴν πρότασί του. , Τότε ὁ ᾿᾽Αλέξανδρος ἁρπάζαντας ἀπ᾿ τὰ ἡνία τὸ ζῶα, τὸ ἀνάγκασε νὰ στρα- φῆ πρὸς τὸν ἥλιο. Ὁ Βουκεφάλας τα- ῥώχτηκε ἀπ᾿ τὸ δίαιο αὐτὸ ἐράτημα. Τινάχθηκε μακρυὰ καὶ ἄρχισε νὰ τρέ- χη. Ὁ Αλέξανδρος τὸ ἀκολούθησε τρέ- χοντας πλάϊ του. Καὶ γιὰ μιὰ στιγµή, μ᾽ ἕνα πήδηµα δρέθηκε στὴ ράχι του. Τὸ ἀτίθασο ζῶο ἄρχισε τότε ἕνα τρελ- λὸ καλπασμό' Έντρομοι οἱ αὐλικοὶ καὶ ὅλοι οἱ παριστάµενοι εἶδαν τὸν ᾽Αλέ- ξανδρο νὰ ἐξαφανίζεται σὰν ἀστραπὴ μπρὸς ἀπ᾿ τὰ µάτια τους. Μὰ σὲ λίγο τὸ ἀτρόμητο δασιλόπου- ἐπέστρεψε μὲ τὸ τιθασευµένο πιὰ ἄλογο, λο τῆς Μακεδονίας τὸ ὁποῖο καὶ παρέδωσε στοὺς ἱπποκόμους τοῦ πατέ- ῥα του. ὉΟ «Φίλιππος µκατασυγκινηµένος ἕ- σπευσε νὰ τὸν Φφιλήση στὸ µέτωπο, ἑἐ- νῶ μὲ δάκρυα στὰ µάτια τοῦπε: -- Ζήτησε, παιδί µου, ἄλλο δασίλειο γιατὶ ἡ Μακεδονία δὲν σὲ «χωρεῖ. Ἠταν δεκάξη χρόνων ὁ Αλέξανδρος ὅταν οἱ Μεδάροι, μιὰἁ Θρακικὴ φυλή, συνορεύουσα μὲ τὴν Μακεδονία, ἔπωφι- ἁπὸ τὴν ἀπουσία τοῦ Φιλίπ- που στὴν ἐκστρατεία του κατὰ τοῦ Βυζαντίου {340 π.Χ.) ἐπανεστάτησαν. Ὅλοι ἑτρομοκρατήθησαν. Τότε οἱ αὐλικοὶ τοῦ Φιλίππου ἀπεφάσισαν νὰ εἰδοποιήσουν τὸν δασιλέα των νὰ ἔπι- στρέψη γιὰ νὰ χτυπήση τὸν νέο ἐχθρό. ἸἈλλὰ ὁ Αλέξανδρος ἐξεμάνη ἀπ᾿ τὴν δειλὴ αὐτὴ ἀπόφασί των. Καὶ μένα δὲν μὲ λογαριάζετε! τοὺς κεραυνοθόλησε. ᾿ Καὶ χωρὶς νὰ χάση καιρὸ ἑτέθη ἐπὶ κεφαλῆς ἑνὸς ἰσχυροῦ στρατοῦ, ὤὥρμη- σε σὰν ἀνεμοστρόδιλος στὴ χώρα τῶν Μεδάρων, καθυπόταξε χωρὶς δυ- σκολία, τὴν δὲ πρωτεύουσά τών, ἀφοῦ τὴν κατέσκαψε καὶ τὴν ἁνοικοδόμησε πάλι, τὴν ὠνόμασε ᾽Αλεξανδρούπολι. Ἠταν ἡ πρώτη ἑκστρατεία τοῦ τολ- μηροῦ αὐτοῦ παιδιοῦ, τὸ ὁποῖο ὕστερα ἀπὸ μερικά χρόνια ἔμελλε νὰ δηµιουρ- Υήση τὴν µεγαλυτέρα αὐτοκρατορία τοῦ κόσµου καὶ νὰ µεταφέρη τὸ ἀθάνατο πνεῦμα τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ στὰ πέρατα τῆς Οἰκουμένης... Καὶ ἦταν τόση ἡ αἴγλη τοῦ ὀνόμα- τὀς του καὶ τόση µεγάλη γιὰ ὅλο τὸν κόσµο ἡ ἀνάγκη τῆς ἐκπολιτιστικῆς κυ- λούμενοι τοὺς Ριαρχίας του, ὥστε κανείς, ὅταν ἀπέ- θανε, νὰ μὴν τὸ πιστέψη. - Όχι, ὁ Βασιληᾶς ᾿ Αλέξανδρος ζῆ καὶ δασιλεύει: ἐφώναξε δύσπιστη δλη ἡ Οἰκουμένη ἐπὶ πολὺν καιρὀ. Καὶ ὁ ὡραῖος αἁὐτὸς θρῦλος τῆς ἆ- Βανασίας του ζῆ ὡς σήµερα ἀκόμη.... ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΛΙΝΑ .Ἐκομίσθησαν διὰ τοῦ ἀτμοπλοίου «Ἐγότριαν ἑλληνιιὰ καπνὰ διὰ τὴν Καπνοδιοµηχανίαν Α. Γ. ἨΠατίκη. ἄπειροι, | ὢ ΠΟΙΜΙΚΟ7 ΝΙΘΟ7 [ΗΣ ΚΥΠΡΟΥ (συνίχιια ἀπὸ τὴν 3ην σελίδα) ανα μάς εἴταν ἄλλο πρᾶγμα ὁ πόλεμος γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ γιὰ τὴν ψυχη τοῦ ἀνθρώπου παθιαμέγη στὰ γόνατα τῆς Ὕπευ- µάχου Στρατηγοῦ, ποὺ εἶχε στὰ µάτια ψηφιδωτὸ τὸν καημὸ τῆς Ῥωμιοσύνης... Αὐτὸς ὁ «ψηφιδωτὸς χαημὺς τῆς Ῥωμιοσύνης», εἶναι ἀπὸ τὰ καλύτε- ρα ποιητικὰ ἐπιτεύγματα τοῦ Σε- φέρη. Ναὶ τὸ εὕρημα αὐτὸ ποὺ θά- ξει στὴν κυπριακὴ διάθεση τοῦ Σε- φέρη ἀχόμη μιὰ πινελιὰ σεμνῆς ἕλ- ληνοπρέπειας καὶ κανυστιχῆς ὀργῆς κατὰ τῶν ἀρχηγῶν τῆς Δύσης, τε- λειώνει σὰ μορφασμὸς ἐθνικῆς ἁπο- δοκυµασίας μὲ τοῦτες τὶς δυὸ στρο- φὲς ποὺ ᾿χρησιμοποιοῦν γιὰ κατα- κλεῖδα τους (τί εἰρηνεία ἀλήθειαί» τὴν κλασσικὴ προσφώνηση στὸν «Οθέλο» τοῦ ἈῬαΐξπηο, δηλαδὴ «καλῶς μᾶς ἤρθατε στὴν Κύπρο ἀρχόντοι, τράγοι καὶ μαϊμοῦδες»: Ας παίδουν τώρα μµελοδράματα στὰ σκηνικὰ τῶν στανυριφόρων Λου- ζινιά, χι ἂς φλαμώνουνε μὲ τὸν καπνὸ ποὺ μᾶς κουθάλησαν ἀπὸ τὸ δοριά. Ασ᾽ τους νὰ τρώγουνται καὶ ἀνεμοδέρνονται ὡσὰν τὸ Ἱάτεργο ποὺ δένει μοῦδες᾽ Καλῶς μᾶς ἤρῦατε στήν Κύπρο, ἀρχόντοι. Τράγοι καὶ μαϊμοῦδες! Τὸ «θαῦμα στὴν Κύπρο», εἶναι μιὰ συναρμολόγηση ἀπὸ Λλεπτοµέ: ρευες ποὺ ὕμως στὺ στίχο τοῦ Σε- φέρη παίρνουν μιὰ ὑποθλητικὴ συµ.- θολικἡ προέκταση. Τὸ γραφικὸ στοι: χεῖο γίνεται ζωγραφιά, κι ἡ ζωή γραφιά, σύμθολο. Κι’ ἔτσι, µαξδὶ μὸ τὸ θαῦμα, λειτουργεῖ καὶ ἢ ποίη: αααὐρυπειθικσωκιω» κνβραας ΜΕ ΕΡΙΙΜΕΝΕ ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΘΕΡΑΠΗΤΙΛΙ 10. ΡΟΝΛΛΗΙ0 “Ε σοφὴ μέθοδος, ποὺ ἀνεκάλυψε ὃ ἄγγλος ἰατρὸς Χάρθεύ Φλὰκ Ἕνας Άγγλος γιατρός, ὃ δόχτιορ ΧἈάρθεύ Φλά», ἀνεκάλυψε τὸ φάρ- µακο, . - «ἐναντίον τοῦ ροχαλητοῦ Δὲν πρόκειται, ἐν τούτοις, οὔτε γιὰ σιρόπι, οὔτε γιὰ χάπι, οὔτε γιὰ τί- ποτε ἄλλο παρεµφερές. Τὸ φάρµα- κο, ποὺ ἀνεκάλυψε ὁ Αγγλος για- τρὺς καὶ ποὺ Ὀεραπεύει τὴν µαρτι- ρικὴ-- γιὰ τοὺς ἄλλους... .---συνή- δεια τοῦ ροχαλίσµατος, εἶναι μιὰ ἁπλῆ, ἁπλονστάτη γυμναστική. Ἔ- πειτα ἀπὸ τρεῖς μῆνες ἐφαρμογῆς αὐτῆς τῆς γυμναστικῆς, τὸ ϱοχαλ]- τὸ κόθεται ὁριστικῶς καὶ παύουν νὰ μαρτυροῦν ἡ σύζυγος, οἵ συγκάτοι- χοι, ἐνίοτε δὲ---σὲ περίπτωσι ἔξαιρε- τικῶς θορνθώδους οροχαλητοῦ---καὶ αἳ γείτονες! ως 'Ἡ ἀποτελεσματικότης τῆς μεθύ- 5ου, ποὺ ἐπενόησε ὁ Χάρθδεῦ Φλάκ, ἀπεδείχθη καὶ στὴν πράξι. Ὁ Αγ- γλος σοφὸς ἀπηύδυνε πρόσκλησι σὲ ὅλους τούς, ,. «φοχαλίζοντας τοῦ κόσμου, τονίζοντας ὅτι προτιμῶνται κο οὗ παντρεμένοι, γιὰ νὰ ὑποόλη: δοῦν στὴν θεραπευτικἡ µέθοδό του. Προσῆλθαν ἔτσι ἄνω τῶν 2.000 ἐ- θελοντῶν, ἀπὸ τὴν Γερμανία, τὴν Γαλλία, τὴν ᾽Αγγλία, ἀκόμη καὶ τὴν ᾽Αμερική, καί, μετὰ ἀπὺ τρίµηνη θεραπεία, μπόρεσαν νὰ ἀναγγείλουν εὐτυχεῖς στὺ ἕτερον ἥμισύ τους, ὅτι θὰ εἶχαν στὸ ἑξῆς ἤρεμον καὶ ἁδια- τάρακτον ὕπνον! Ἡ πρώτη ἀπὸ τἷς θαυματουργὲς αὐτὲς ἀσκήσεις, ποὺ κόδουν τὸ ϱο: χαλητό, εἶναι ἡ ἀκόλουῦη: : Κάδε 6ράδυ, μόλις πλαγιάσετε καὶ τὴν στιγμὴ ἀκριθῶς ποὺ αἰσθάνεσθε ση. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ἀνάμεσα στὰ δόντια σας ἐπὶ 10 Ίε- ατὰ ἕνα ἀπὺ τὰ πλακουτσὰ ξύλινα κουταλάχια, ποὺ χοησιμοποιοῦν οἱ γιατροί, γιὰ νὰ πυέξουν τὴν γλῶσσα καὶ νὰ ἐξετάξουν τὸν λάρυγγα τοῦ ἀρρώστου. Ἡ μιὰ ἄκρη ἀπὺ τὸ χου- ταλάκι αὐτὸ πρέπει νὰ ἀκουμπάῃ στὴ γλῶσσα. 4 Ἆ Ποιὸς εἶναι ὁ σχοπὸς αὐτῆς, τῆς ἀσχήσεως: Κατὰ τὸν δόκτορα ὤλάκ, τὸ ροχαλητὸ ὀφείλεταιὶ στὴν ἀδύνα- µία ὡρισμένων μυῶν τῆς σιαγόνος καὶ τοῦ λαιιοῦ. Μὲ τὴν ἄσχηση αὖ- τὴ, οἱ ἐν. λόγῳ μῦς ἰσχυροποιοῦνται, ἐνῷ παραλλήλως, τὸ στόμα, ἀναγχα- στικῶς συσπώµενο, θοηθεῖται νὰ µείνῃ χλειστὸ ὅλη τὴ νύχτα. -- Ἔπειτα. ἀπὸ 4---ὅ λεπτά, «δὰ αἷ- σθανθῆτε μιὰ κούφασι στὴν σιαγόνα καὶ στὸ, στόμα, ἀλλὰ δὲν θὰ διακύ- Ψετε τὴν ἄσκησι. Αὐτὺ εἶναι ἡ ἕν- δειξις πὼς οἵ μῦς σας ἀρχίζουν νὰ ἐργάζωνται καὶ νὰ συσπῶνται. Μετὰ τὴν πρώτη. καὶ θασιχἡ αὐτὴ ἄσχησι, ποὺ πρέπει νὰ ἐφορμόζεται ἀνελλυπῶς ἐπὶ 95 6ράδύα κατὰ συ- γέχειαν, ἐπακαλουθοῦν καὶ ΄ ἄλλες, ποὺ ὁ δόκτωρ Φλὰκ τὶς περιγράφει ΙΜὲ τὴν µέβθοδον τοῦ δόκτορος Φλὰκ-- παρατηροῦν οἱ ἐπιστημονικοὶ κύχλοι---θεραπεύεται, ἐπὶ τέλους, ἕνα δασανιστικὸ ἑλάττωμα, μὸ τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἡ ἐπιστήμη εἶχε «καταδε- χθῇ» νὰ ἀσχοληδή σοθαρῶς. -Στὸ ἑξῆς, οὔτε ὅσοι ἔχουν τὴν ἀτυχία νὰ συζοῦν μ᾿ ἕναν ποὺ ροχαλίδει δὰ χάνουν τὸν ὄπνον τους, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ τὸν Ευπνοῦν συχνὰ πὼς ἔρχεται ὁ ὤπνος, θὰ σφίγγετε μὲ τσιμπιὲς καὶ γαργαλήµατα γιὰ νὰ πάψῃ νὰ ροχαλίδῃ: ΔΡΟΣΙΖΕΙ, ΕΥΦΡΑΙΝΕΙ Καὶ ΙΚΑΝΟΠΟΜΙ.. ΕΑ ΑἴΙΝΗ, ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΓΝΗΣΙΑ η ΚΕΑΝ ΞΥΛΕΙΑ ΚΛΙ ΥΛΙΚΑ ΠΙΚΟΛΙΜΗ) ΞΥΛΕΙΑ Λευκὴ Ρουμανική, Κόκκινη Σουηδική, Σουηδικὸν Πάτωμα, ΠΑΡΚΕ πο- λυτελείας ὀξυέτινον καὶ ὁρύινον. ΟΞΥΕΣ κόκκινες Φουρνιστὲς ἀρίστης ΚΟΝΤΡΑ ΠΛΑΚΕ ὀξύετινα, Λευκὰ Κάρενα, Μαχόκανι κ.λ.π. ΣΕΛΟΤΕΞ, ΠΛΑΚΑΖ ὅλων τῶν μεγεθῶν καὶ ποιοτήτων, ΠΟΡΤΕΣ ΟΞΥΕΤΙΝΕΣΚ.λ.π. ποιότητος, ΣΙΔΕΡ ΟΝ Στρογγύλον διὰ µπετόν, Γωνιές, Λαμάκια, τετράγωνα, Μεταλλικὰ τµήµατα παραθύρων [Γουΐντοου Σέξιονς] ΕΞΠΑΝΤΕΤ ΜΕΤΑΛ, Στύλλοι διὰ περι- τοιχίσµατα, Ττέλιν ἀγκαθωτόν, ττέλιν διὰ δέσιµον σιδήρου, σπόντες κ.λ.π. ΛΑΜΑΡΙΝΕΣ ΜΑΥΡΕΣ ΚΑΙ ΓΑΛΒΑΝΙΖΕ εἰ ὅλα τὰ μεγέθη. ΤΣΙΚΟΙ ΧΟΛΕΤΡΩΤΟΙ ΓΑΛΒΑΝΙΤΕ εἰς ὅλα τὰ μεγέθη. ΣΩΛΗΝΕΣ Μαῖρες καὶ Γαλβανιζέ - ΣΩΛΗΝΕΣ, ᾽Αμιαντέηνες, ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ ΣΩΛΗΝΩΝ. ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΕΙΔΗ ΥΠΕΠΝΗΣ. Μπάνια, νιπτῆρες, Λεκάνες διὰ κουζίνες, Θερμολουτῆρες, Πλακάκια πορσελάνης. Εἰς ὅλας τὰς ποιότητας καὶ χρωματισμούς. Ὃν ΤΙΜΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΟΙ ΓΕΙΡΠΙΣ Σ. ΓΛΛΑΤΛΡΙΙΤΗΣ ΚΑΙ ΤΙ! ΛΙ. ΛΕΜΕσοσ- ΛΕΥΚΩΣΙΑ

Title Subject Page
Ο ΥΠΕΡΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ 6p
ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ 6p
Η ΠΟΛΙΣ ΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΥ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΙΝ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΔΡΑΝ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 6p
ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΡΟΧΑΛΗΤΟ 5p
Ο ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΕΦΕΡΗ 3p
Ο Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΠΑΙΔΙ 5p
Το παράθυρο ήταν ανοικτό 5p
ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΥΝΤΙΟ 4p
Ο 'ΔΙΕΘΝΗΣ' ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΔΡΑ ΩΣ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΙΝΑΣ 4p
Η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ 3p
Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΒΕΝΤΙΑ Πολιτισμός 3p
ΟΛΙΓΗΝ ΕΝΤΡΟΠΗΝ! 3p
ΑΙ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ 2p
ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΗΜΕΡΟΝΥΧΤΙΑ Πολιτισμός 2p
ΜΙΑ ΑΥΓΗ ΜΙΑ ΧΑΡΑ 2p
ΕΞΟΡΜΗΣΕΙΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ 1p
Η ΣΑΤΙΡΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ 1p
ΥΠΕΡΑΞΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΕΚΡΙΝΕΝ ΧΘΕΣ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΝ Η ΚΥΠΡΟΣ Βιομηχανία &. Εμπόριο Επαγγελματικά 1p
ΙΔΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ 1p
ΗΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ 1p