Back

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ, 1959-12-21

ΔΕΥΤΕΡΑ 21 Δεχεμθρίευ 1959 | | 0! ΓΙΟΡΤΕΣ νο Οἱ μέρες τῶν ἑορτῶν ποὺ περνᾶνε χαρακτηρίζενταιέ ς απ᾿ τὴ λαχτάρα τῶν παιδιῶν, χι’ ἀπ' τὴν γλυχειὰ καὶ ἥρε- µΠ πηγη τὼν συγχινητικχῶν ἀναμνήσεων τῶν μεγάλων. .. Είναι οἱ µέρες αὐτές, παραμονὲς τῶν ἑορτῶν] κ.“ ἄνθρωπος ἑτοποθέτησε τὶς ορτᾶς σὰ ημαδιακὲς όροι : 6 γιορτὲς ἧταν πάντα σταξμὸς µνήµης. Ητον τὸ σηµόδι, ποι δὁ ἄνθρωπος ἔδαλε στὰ ἔρια τοῦ χρόνου. Καἱ σιγὰ---σιγὰ, γύ- ζρω ἀπὸ τὰ σηµάδικ αὐτὰ ἄνθισε ἕνας σύνδετος κύκλος ὦ- ς δαιοτήτων, ποὺ μὲ τοὺς παιροὺς ἔχει ὁ χύχλος αὐτὸς γίνε, {9 πυριώτερο νόηµα τῆς ζωῇς. - Κι ἡ τέχνη, ποὺ εἶναι τὸ φηλότερο ἁπόχτημα τεῦ ἂν. Φ ὀρώπον, ὀγῆχε ἀπ᾿ τὴ γιορτή. Εἰς ὅλους τοὺς λχοὺς καὶ σ’ ὅ. λες τὶς Εποχές, ἡ μουσικὴ ποίηση κι’ ὁ χορὸς ἐπενοήθηκαν γιὰ νὰ στολίσευν καὶ γιὰ νὰ κάµουν λαμπρότερη τὴ γιορτή Ετσι, ἡ γιορτή, ἀπὸ ἁπλὸ σημεῖο στὴ µενότονη πορεία τος Χρόνου, πῆρε χρῶμχ, τόνο κι’ ἁρμενία χαὶ γίνηχε πηγῆς ὁ. µθρφιᾶς καὶ χαρᾶς στὴ ζωὴ τοῦ ἀνξρώπου. . Αν ἡ χαρὰ εἶναι τὸ πρῶτο παὶ πρωταρχιχκὸ γνώρισμα 4 τῆς ἀληθινῆς παὶ ὑγιοῦς ζωῆς, γιὰ τὰ ἄτομα καὶ γιὰ τὶς κο. ς νωνίες ἡ γιορτὴ εἶναι ἡ δυνατώτερη πηγἡ τῆς χαρᾶδς ἙἛ ψυχιχὴ πειρα ἔχει διδάξει τὸν ἄνθδρωπο, πὼς ὅλα του τὰ συναισθήματα ἡ χαρά, ἀπὸ τὴ φύσι της δὲν συμθιθάξεται μὲ τῇ µόνωσι καὶ μὲ τὸ κπαθεστὼς τῆς Ἀλεισοτῆς ζωῆς. Τὸ ὁρμη- τικὸ της ἀνάθρυσμα,, ποὺ µειάξει σὰν τὸ ἀνάδρυσμα τοῦ φω τὸς καὶ τοῦ νεροῦ, ξέλει ξεχεἰλισµα χαὶ ἅπλωμα. Γιὰ τοῦτον « τὸ λόγο ἡ χαρὰ εἶναι τὸ µόνο ἀνθρώπινο ἀγαθδό, ποὺ ὅσε µοιράξεται δὲν ἐξαντλεῖται. Οὔτε ἐλαττώνεται. Τοὐναντίου μάλιστα. Μεγαλώνει καὶ δυναμώνει. Καὶ µέσα στὴ γιορτὴ ἐντονώτερα παρὰ σὲ πάθε ἄλλον ποινωνικὸ βεσµό, ὑπάρχε-ς τὸ στοιχεῖο τῆς ὁμαδικῆς χαρᾶς. Γι’ αὐτὸ μὲ τὴ γιορτὴ πε ρισσότερο, ἀνανεώνεται χαὶ σφυρηλατεῖται τὸ αἴσξημα τῇ: ἑνότητος τοῦ ἀτόμου ὄχι µόνο μ᾿ ὅλους τοὺς ζῶντας ὁμοίους του, τοῦ ἰδίου γένους, τῆς ἰδίας κπαταγωγῆς καὶ τῶν ἰδίωι ἰδεῶν παὶ αἰσθημάτων, ἀλλὰ γναὶ μὲ τὶς γενεὲς τῶν ἅπο γόνων ποὺ θαρθοῦν γιὰ νὰ συνεχίσουν τοὺς ἴδιους δρόμου στὴ ζωή. Καὶ τὸ αἴσθημα τοῦτο τῆς ἑνότητος, ὅσο γίνετα θαθύτερο τόσο καὶ πιὸ πολὺ πλαταίΐνει τὴ ζωὴ τῶν ἁτόμων Γὴν ἁπλώνει πέραν τοῦ παρόντος. Στὴ διάρκεια. Πρὸς τὶ παρελθὸν καὶ τὸ μέλλον. Τὴν κάνει φωτεινότερη καὶ ὦραι ὃτερη. Ἐυντρίέει τὰ δεσμὰ τῆς µονότητος. ᾽Απαλύνει κὸ ὃ λυκαίΐνει τὶς τραχύτητες χαὶ τὶς πιχρίες τῆς ζωῆς. Καὶ µδ΄ ὁ δίνει τὴν δυνατότητα νὰ µεταλαμθάνωμεν τῆς ἀξανασίας Αφοῦ μᾶς χαρίζει τὴ θεθαιόέτητα ὅτι τὸ χαρούμενο ποτάµ: τῆς ζωῆς δὰ ἐξαχολουθῃ νὰ χυλᾶ καὶ νὰ τρχγουδῆ. Ἡ ἰδέ: τῆς ὁμάδας, ἀσφαλῶς ἔχει θεμελιωξῆ μὲ τὸ ἔδιμο. Μὲ τὶ συνῄξξια καὶ μὲ τὶς γιορτές. Αὐτὴ ποὺ τὴν ἔμψουν λκδούσε ἔ ιαὶ τὴν ἔχουν ἐξωραῖσει οἱ αἰώνες, ἐχφράζει τὲν εὐγένεις «καὶ τὴν ὁμορφιὰ κάθε τόπου καὶ κάθε λαοῦ. ᾿ Οἱ Ἕλληνες εἵμαστε λαὸς ἑορταστῶν, σ’ λες τὶς ἐποχὲ΄ Ρτῆς μαχρᾶς χαὶ πλουσίας µας ἱστορίας. Τὸ πνεῦμα µας χαὶ ἕ ἰδιοφυῖα µας εἰς τὸ νὰ διατυπώνουµε μὲ τὰ μελωδικώτερς λόγια, μὲ τὰ ὡραιότερα χρώματα χαὶ τὰ λαμπρότερα µάρ µαρα τὰ αἰσθήματα καὶ τὰ ὁράματά µας µπόρεσε νὰ ποτἰσο Φ, 6 6 Φ Φ «Φ ν 9 ν ρ ν ν ο ν ν ή ρ , ν ν ον Ἴ » Ἅ . ηλ ν 9 » » ρ ν εν ν ν ρ 8 » νά ο νν ουσ σοφ οσο σος νο κ τς Φ Φϕ 4 ΦΦΦ4» 4 όρ . οφ υφφφοφφδφφΦφφ οσο οσο ο ὃν «νου καὶ ταλαιπωρημένου κόσμου µας, δὲν ἔπαυσε νὰ πνέπ ἐπνεῦμα χαταστροφῆς κάθε ὁμορφιᾶς, ποὺ ἐχληροδοτήδη ἀπξ ς τὸ παρελξὀν, τὸ ἰδιχκόν µας χρέος μεγαλώνει, νὰ συντηροῦ. με τὴ στοιχειωµένη ἀπ᾿ τὶς λαμπρότερες κι᾽ ἀπ᾿ τὶς πιὸ ὅ9- ἁξασμένες ἀνθρώπινες πραγµατοποιήσεις γῆν µας. Τὸ χῦμο τῆς θαρθαρότητος βὰ περάσηῃ κι’ αὐτὴ τῇ φορὰ ὅπως ἔπέραᾳ { σαν µέσα σὲ μιὰ εἰκοσιετία τόσα ἄλλα. Κι’ ὅσα ἐπέρασαν: µέσα στοὺς αἰῶνες τῆς ἱστορίας µας τόσα ἄλλα. Γι’ ὅσοι ἔ- φαντάσθησαν πὼς θὰ χαλάσουν τὸν ἄνδρωπο γιὰ νὰ πλάσουν ἄλλον, τῆς ἰδιχκῆς των ἐμπνεύσεως, δ᾽ ἀποτύχουν καὶ δὲ συντριέοῦν. Όπως ἔχουν συντριθῆ χίλιες φορὲς ἕως τώρα. : ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Βαθέλ, ὅλοι ποὺ ἡ ἀνθρώπινη ἁλαξονεία τους, τοὺς ἔφερε στὴν ἄφρονα σκέψη, πὼς ὁ ἄνθρωπος ἔγινε πιὰ τόσο μεγάλος, ὥστε νὰ τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ παταπιάνε- ται ἀσεθῶς μὲ τὰ ἔργα ποὺ ἀνήχουν στὸ Φεό. , Οἱ Ἕλληνες ἄς χαροῦμε τὶς ἡμέρες αὐτὲς τῶν ἑορτῶν µας. Ας τὶς χαροῦμε γιατὶ κατορθώσαμε νὰ πρατήσουµε τὴ ζωή µας στερεά, πάνω στὸν ἀσάλευτο δράχο τῶν πνευµατι- χῶν παραδόσεων. : ον «ΕΔΛΕΥΦΕΡΟΣ ΛΑΑΛοΟοΣ» φώς ποδε ΗΟΤΕΙ, Ι0 ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ Ν ΜΕ ΤΗΝ Ο6ΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΑΥΤΕΡΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΞΕΒΟΥΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΕΛΑΤΑΙ ΜΑΣ ΛΕΜΕΣΟΣ -- ΤΗΛ. 2299 ΓΕΩΡΓΟΙ, 6124 19 15 20 12-24 8 14 14 14 Τ11-0 10”15-0 0-16-0 0-489-0 Ἠ Ὕ ρω ν ΥΔΑΤΟΔΙΑΛΥΤΑ ΛΕΜΕΣΟΣ φιθιθθ ΦιΦιΦιΦ.θ.θ.9.99.94ὰ 99.9 ὁ ὁὁ ὁ ο 49ο... ΜήΝ ΠΙΡΑΡΕΗΕ ΛΙ ΜΕΛΑ λΑΠί ΤΩΡΑ ἔχετε στὴ διάθεσἰ σας τοὺς ΣΥΝΦΕΤΟΥΣ Ενησίους τύπους Διπασμάτων διὰ ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ -- ΑΜΠΕΛΙΑ -- ΚΗΠΟΥΣ -- ΔΕΝΔΡΑ κλπ. 20-10-10 25 10-10 ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΑΦΕΤΟΜΕΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΣΑΣ ΤΥΠΟΥΣ 6-88 10 1012 ΦΕΙΙΚΗ ΑΜΜΕΟΝΙΑ -- ΝΙΤΡΟΝ ΠΟΙΟΤΗΣ ΑΡΙΣΤΗ -ΠΑΝΤΟΤΕ ΦΡΕΣΚΑ ΜΠΛΛΛΛΓΜΕΙΛ ΜΠῆ ΤΙΜΛΣ ΕΚΜΕΙΛΛΛΕΙΣΕΠΣ ΣΕΙΣ ΦΑ ΗΡΙΝΕΤΕ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΑΝ Τεν [ Π. ΥΚΟΠΗΡΙΗΣ ΚΑΙ Υ0 Το «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: ΛΑΟΣ» ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΜΑΣ ζ»ΡΙΟ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΠΑΡΧΕΙ καὶ ἕνας σπου- δαῖος Ἀλύγος, ἑχτάκτως Ὑ σοδαρός, γι.’ τὸν ὁποῖον πρεπει ἁπαραιτήτως νὰ ἄνα- δωογονηθδῇ ἡ ἀγροτική µας παράδοσις. Εἶναι ὁ ἀναφερό-. µενος στὴ µεγάλη ὑπόθεση τῆς ἀνδρωπίνης ἁἀναπαραγω- γῆς, δηλαδὴ στὸ οὐσιοδέστερο ζήτημα, ἀνάμεσα ξήτήματα ποὺ ἐνδιαφέρουν καὶ ἀπασχολοῦν μιὰ ράτσα. Φὰ τονίσωµε τὴν ἄποφῃ καὐ- τή, γιὰ νὰ πάρῃ τὴν σπουδαι- ότητα ποὺ πράγματι ἔχει, µέ- -σοα στὴν συζήτηση ποὺ γίνεται τὰ τελευταῖα χρόνια στὸν κό- σµον ὅλο, καὶ στὴν κίνηση ποὺ σημµειώδηχε γύρω ἀπὸ τὸν ἝἛλληνα ἀγρότη καὶ τὶς ᾱ- νάγχες τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς. Γιατὶ πρόκειται γιὰ μιὰν ἅπο- φη ἐδνιχῆς πιὰ σηµασίας, ὅπως βὰ ἐξηγήσωμε. . Ἡ ὕπαιθρος χώρα ἀπετελεῖ, ὡς γνωστόν, τὸ καταλληλότε- ῥρό περιθάλλον γιὰ τὰ παιδιά. Δέν χρειάζεται νὰ ἔχηῃ χπανεὶς εἰδικὲς γνώσεις γιὰ ν᾿ ἀντιλη- φθῇ αὐτὴν τὴν προφανέστατη Ἡ ὕπαιθρος ἀποτελεῖ τὸ παισαλληλότερο περιθάλλον γιὰ τὰ | παιδιά. ἀλήθεια. ᾿Αρκεῖ νὰ χπάµῃ μιὰ πρόχειρη σύγχριση τῆς ζωῆς τοῦ παιδιοῦ ποὺ μεγαλώνει στὴν πολιτεία. Όσο καὶ νάναι τὸ πρῶτο φτωχό, πάντως ζῃ ὑπὸ συνθῆκες ὑγιεινῆς, ἄναμ: φισθητήτως εὐνοϊκώτερες, ᾱ- φοῦ μπορεῖ νὰ πινῆται, να τρέχη, νὰ παίζῃ, νὰ µένῃ στὸν ἥλιο, νὰ ἀναπνέῃ ἀέρα καθα- ρό. Ἕνα παιδὶ τῆς πολιτειας, ἀνόμη καὶ πλούσιο, ἀπὸ τῆς ἀπόφεως τῶν ἀγαθῶν ποὺ ἆᾱ- ναφέραμε, παρουσιάζεται μοι- ῥαίως ἀδιχημένς. Καὶ μέσα οὅτῆν πολυτελέστερη κατοικία, ἂν ὑποθέσωμε ὅτι ζῇ, δὲν ἔχει οὔτε τὸν ἀέρα, οὔτε τὴν εὖ- ρυχωρία ποὺ προσφέρει ἡ ὑ- παιθρος, σ᾽ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ παιδιά της. Φαντασθῆτε τὸ τώρα, ὄχι στὴν ἄνετη πολυκα- τοικία,. ποὺ εἶναι προνόμµιὀ « φ φ φ 4 4 4 4 Φ δα. Φφφφφφφφφφθθφος ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ9 Φ« σὲ ὅλα τὰ μιᾶς τάξεως παιδιών ποινωνι- [ται πιὰ γιά.. ἀποθέωση. “Ἡ µε- Χως πέριωρισµενης, ἀλλὰ στὸ ! γαλύτερη φιλοδοξία π.λλὼν ὑπφγειφ, στό φτωχό, στὸ εργα- ᾿ κοριτσοιῶν τῆς ὑπαίξςου. Μι’ τικχὸ σπίτι. Καὶ δὰ ἀντιληφθῆ- τε ἀμέσως τὸ δρᾶμα τοῦ παι- διοῦ τῆς πολιτείας. Εἶναι σὰν παταδιπασµένο σὲ εἰρχτή. Πεῦ νὰ θρῇ τὸν καθαρὸ ἀάέρα ποὺ χρειάξεται τὸ τρυφερὸ στῆδος του Ποῦ νὰ ζητήσῃ. τὸν ἥλιο γιὰ νὰ ζεστάαθῃ ἀφοῦ δὲν µποί- Ἰ νει µέσα στὸ σπίτι, παρὰ µέ- νο μιὰ στιγµή, τὸ πρωῖ ἢ τ ᾱ- πόγευµα! Κάποτε µάλιστα κοὶ παθόλου. Ποῦ νὰ παίξη Οἱ κάμαρες εἶναι μικρὲς σὰν κπὸφυ- τιά, στὸ δρόµο περνᾶνε τὰ αὐτοχίνητα. Συμπέρασμα: Μιὰ µῥράτσα, γιὰ νὰ ἀναπαράγεται, δηλχδὴ γιὰ νὰ μὴ πεξαίνη, ἔχει κὸι- νωνιχῶς τὴν ὑποχρέωσι νὰ δι- ατηρῇ πάντοτε τὴν πλειοφη- φία τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμεῦ, μὲ τὴν διαµόρφωση συνθηκῶν ξωῆς πδὺ δὰ διευκολύνουν τὶς γεννήσεις στὴν ὕπαιθρο χώρα. Τὸ φαινόμενο. τῆς ἀνροτικῆ- ἐξόδον, ἔχτὸς τῶν μεγάλων οἱ κπονομιχῶν του συνεπειῶν, ἔ- :πάτοακ., εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὁ-- Ι χει καὶ αὐτὸν «τὸν φοθερὸ ἂν- τίκτυπον, γιὰ τὸ μέλλον ἑνὲς | ἔθνους. ζημειώνει τὴν ἀνθρω- πίνη ἀναπαραγωγὴ καὶ ποσο- τικῶς καὶ ἀπὸ ἀπόφέως ποιό- τητος. Γιατὶ εἶναι θέέαιον ὅτι ἕνας νέος, πού, μένοντας στὸ χωριό του θὰ ἐδημιουργοῦσε οἰχογένεια, ἴσως μάλιστα καὶ πολυμελῆ, µεταφερόμενες στὴν πολιτεία δὰ κυττάξῃ νὰ τὴν ἀποφύγῃ, ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν δὰ χάµῃ πολλὰ παίδιά. Πὸς πρέπει νὰ κρατήσωµε τὴ Μαριώ, ὅπλαδὴ τὴ νέα γυ- ναῖκα, στὸ χωριό της Γιατὶ εἶναι ἀναμφισθήτητο ὅπως συµέαίνει ἄλλωστε σ’ ἕ- λον τὸ σημερινὸ κόσµο, ὅτι ἡ πόλις ἀσκεῖ μιὰᾶ ἀπερίγραπτη γδΦητεία ἐπάνω στὴ γυναῖνα τοῦ χωριοῦ. ᾽Απόδειξις. ὅτι θε- ωρεῖται τυχερὴ κάθε κοπέλλα ποὺ παντρεύεται μ᾿ ἕναν ὃ- πάλληλο, ἕστω γι’ ἂν παίΐίρνηῃ τὸν ἀσημαντότερο µισθὸ--ἀρ- χεῖ ὅτι δὰ τὴν ὁὀδηγήση στὴν πολιτεία. Αν μάλιστα τύχη να ὑπηρετῃ αὐτὸς ὁ μικρούὐπάλ- ληλος στὴν πάλι, τότε πρέχει- γεράξῃ κάθε πελάτης. αν κ ον κ ά -ν ος : ή κα . κ - τς μή . ν . « Ἐ µ π ας ν το ν κ : δα α . ὧ - σα Ν μή κ ....- ὦ { καὶ τὸ δῶρο σας. 4 Ξ λόγῳ τον. χὴν κάθε εὐτυχίας. Δεχεμόρίου 1959, μέχρι τῆς μίαν φιάλην τῶν περιφήµων του, τοῦ ἰδίου εἴδους διὰ κάθε Πτήσατε ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους καὶ πρατή- ῥρια τοῦ ΣΟΔΑΠ νὰ σᾶς προμηθεύσουν κάθε ποτὸν τῆς ἀρεσχείας σας καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸ νὰ σᾶς δώσουν | Τὰ προϊόντα ΣΟΔΑΠ ἔχουν ἐπιθληδῇ παντοῦ τῆς ἐξαιρετικχῆς ποιότητος καὶ Εὐχόμεδα τὰ προϊόντα ΣΟΔΑΠ νὰ οὓς χαρί- σουν εὔδυμες παὶ χαρούμενες γιορτές. Ὁ ΣΟΔΑΠ εὔχεται στὸν καθένα ὅπως ὁ πρῶ- τος ἐλεύθεροες καινούργιος χρόνος ἀποτελέσῃ ἁπαρ- ΕΚ ΤΟΥ ΣΟΔΑΠ . . ψ . Β ο κα τ . κ κ κ ον - μ ὃς . ῳ µ µ . ὦς Σ ἂς ὑποφέρουν ἐδῶ στὶς πόλεις. Γι’ ὃς φυλαχίσουν τὰ νειᾶια τους µέσα σ᾿ ἕνα δυὸ ναμαρά- κια ἀνήλια γπαὶ στενόχωρα. Δὲν τὰ νοιάζει, Ἡ ὁἀπομάχκρυνσις τῆς χωρι- κῆς µας ἀπὸ τὸ χωριό της δὲν ἔγινε θέξαια ἀχόμη ἄνησυχη- τική, ὡς φαινόμενο. Το κπρού- σµατα εἶναι ὀλίγα ἐπὶ τοῦ πα- ῥόντος. Πάντως ἡ θέληωσις Ὁ- πάρχει, ἀνεξαιρέτως τό ἂν δὲν εἶναι εὔχολο νὰ πραγµα- τοποιηξῆ, εἴτε διότι ἤ γυναῖ- χα τῆς ὑπαίβρου δὲν ἔχει ἁχό- µη τὰ προσόντα ποὺ χρε:όνον- ται γιὰ νὰ ἐπιδιώξῃ μιὰ θέση στὴν πολιτεία, εἴτε διότι ἕξα- χολουθεῖ νὰ συγκρατῆται, πρς- πειμένου γιὰ μιὰ τέτοια περ-- πέτεια, ἀπὸ τὴν παράδοση τῶν οἰπογενειαχῶν δεσμῶν. Ἐφ᾽ ὅσον δὲ ὑπάρχει ὦ κκ- τάστασις φυχολογιχή, πρέπει νὰ πινήση τὸ ἐνδιαφέρον µας Γιὰ νὰ κρατηξοῦν ὁ νέος καὶ τὸ κερίτοι τῶν ὀγροτικῶν περιφερειῶν στεὺς τόπους τους, τὸ ἀποτελεσματικώτερς αέσοὀν, κατὰ τὴν υνώμµη ὅλω' ἐπείνων ποὺ ἐμελέτησε ὲ ΑΜ’ ὦλ- λάξη σινὰ--σινὰ ἢ ιορφὴ τοῦ οΩλιοῦ, μὲ ὅλλσ λέόνια νὰ φθάσῃη ὣς ἐχεῖ ὅ,τι ἀποκολοῦ- ὰξ πρόςδον, ναὶ πρὼὠτ ἀπ᾿ ὅ- λα ὁ δρόμος, ὁ χπαλὸς δρέµος. Ἑλληνίδες τῶν νήσων τοῦ Αἰἱγαίου. ΗΡΩΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ΄ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΞΞΗ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ Ὃ ΤΕ ΓΥΝΑΙΚΑ δον Καθώς τοὺς κυαλάρησε ἕ- µως τὸ δικό της, μάτι, ἔδωσε μιά στὴ λαγουδέρα της καὶ ξανοίχτηκε στὸ πέλαγος. Δὲν κουµαντάριζε ἄσχημα, ἀλλὰ ὁ καιρός. δυνάµωνε. Τώρα πή: γαινε στρωτὰ κανεὶς ὅμως δὲν ἤξερε ἂν θὰ κατάφερνε νὰ γυ- οίσει. ΄ ᾽Αλλὰ ὅλο καὶ ξεµάκραινε χοροπηδώντας πάνὼ στὸ κῦ- μα. Εἴδανε κι’ ἀποείδανε καὶ τρεῖς µεγάλες θάρκες κίνησαν νὰ τὴν ἀνταμώσουνε,. νὰ πλευ- ρίσουνε καὶ νἁ δέσουνε τὴν θάρκα καὶ τὴν Λασκαρίνα. ΄Ο Δημητρὸς ἤτανε στὴ μιά κι ἔλενε νὰ τῆς κάνουνε σινιάλα γιατὶ αὐτὴ στὸ πεῖσμα της - τανε ἄξια νὰ θάλη πλώρη στ) ἀνοιχτὰ κι ὅπου τὸ θγάλη Ἱ ἄκρηα. Καὶ τότες ἡ Λασκαρί- να κιντύνευε μὰ κι οἱ ἄλλες θάρκες δὲν τρέχανε μικρότερο κίντυνο. Γιατὶ σὲ μιὰ δυνατὴ θάλασσα κανεὶς δὲν ξέρει πὠς ξεµπλέκει. Ὁ Δημητρὸς στεκότανε ὀρθὸς νὰ τόνε δεῖ μπᾶς καὶ ἡμερέψει κι άποφα- σίσει νὰ γυρίσει. Ὕστερα ὅσο καὶ ν᾿ ἄνοιγαν πανιὰ ἡ Λασκα- ρίνα θἄτανε τρία μίλια µα: κρύτερα. Ποῦ στὸ διάολο νά τήνε ᾿Φτάσουν, ”.Αρμενίζανε ὡστόσο ἀκολου- θῶντας τὴ ρὀότα τοῦ κοριτσιοῦ. Ἡ μάνα της θλέποντας ἀπὸ στεριᾶς τοῦτο τὸ κυνηγυτὸ καὶ νοιώθοντας πὼς μπορεῖ νὰ θγά- ΔΩΡΑ ὉὍ ΣΟΔΑΠ δὰ δωρίζῃ ναὶ ἐφέτος ἐπὶ τῇ εὖ- καιρία τῶν Ἑορτῶν “μκὶ ἐπὶ ἕνα µῆνα, ἀπὸ τῆς 6ης έης Ἰανουαρίου 1960, ἐμφιαλωμένων ποτῶν δώδενα ποὺ θὰ ἆᾱ- μν . » » . . ον . κ Ἶ ὃς δν Β Ἡ κ . κ κ ν Ἑ μ μ γνησιότητός ι . µ Ἡ νά - αί Σ ν Ξ Ξ : ας ν « 9 Π' ΠΟΥΚΑΝΕ ΤΟΝ ΑΡΓΟΛΙΚΟ ΝΑ ΤΡΕΜΕΙ Ἱστορημένη ἀπὸ τὸν ΚΩΣΤΗ ΜΠΑΣΤΙΑ λει ἕνα ὅλους σὲ κακό, ἔτρεξε σ’ Καπετάνιο ποὺ καθόταν ᾿στὴν κουθέρτα μιᾶς κορθέτας καὶ τὸν ἱκέτεψε καὶ τὸν πλέ- ρωσε νὰ ξανοιχτῇῃ. Θἄτρεχε θᾶ- κοθε µπερσότερα µίλλια ἀπὸ οὖλες τὶς θάρκες καὶ ἔτσι θὰ κατάφερνε νὰ τὴν φτάσει. Κὺ ἀληθινὰ ὡς ποὺ νὰ πῆς κίµινο σαλπάρησε ἡ κορθέτα. Ὁ Δημητρὸς ποὺ τὴν εἶδε ν᾿ ἁρμενίζει νὰ οσκίζει τὰ νερά καὶ νὰ κοντοζυγώνει κατάλαθε τὸ κόλπο καὶ χάρηκε. Γιατὶ ἄλ- λη σωτηρία δὲν ἔθλεπε οὔτε κ ἄλλο τρόπο ν᾿ ἀναμετρηθεῖ κανεὶς μὲ τὸ πεῖσμα καὶ τὴν ἀποκοτιὰ τῆς Λασκαρίνας. Δὲν εἶχε ὅμως ὁ Δημητρὸς µονάχα μάτια. Εἶχε καὶ ἡ Λα σκαρίνα. Αμα εἶδε τὴν κορ- θέτα κατάλαθε τὰ σκοῦρα καὶ τὄνοιώσε καλὰ πὼς δὲν ἦταν εὔκολο νὰ τῆς ξεφύγει. Όπου καὶ νὰ τραθοῦσε τὴν πρόφτανε. Κι ἂν τὴν ἔφτανε λογάριαζε πὼς θὰ τῆς κάνανε µεγάλο κα- κό. Δὲν τὅθελε λοιπὸν γιατὶ ἤτανε περήφανο καὶ ἀτίθασσα πλᾶσμα. Τὸ κῦμα τὴν ἔδρεχε καὶ οἱ θάρκες χοροπηδοῦσαν Ἡ κορθέτα εἶχε ξεπεράσει τὶς τρεῖς ἄλλες θάρκες Καὶ κοντο- ζόγωνε τῆς Λασκαρίνας. Τό- τες ἡ Λασκαρίνα ὄμορφα κι ἐπιδέξια ἔκοψε µεγάλη θόλτα, τὸν ἔφερε πάλι θολικὸ τὸν και- ρὸ καὶ πῆρε τὶ ρότα τοῦ γυοι- σμοῦ. Ἡ κορθέτα ὅμως εἶχε κοντοζυγώσει καὶ εἶδε καλὰ ποὺ ἑτοιμαζόταν γάντζο καὶ ακοινὶ καὶ πὼς θὰ κατέδαζαν καὶ θάρκα. Τοὺς φώναξε λοι- πόν: --'Αν μὲ ζυγῶστε, θὰ πέσω στὴ θάλασσα καὶ θὰ πνιγῶ. Τότες ἕνα--δυὸ Σπετσιῶτες ποὺ ἑξέρανε τούτη τὴν ἄντροκο- πέλλα τοῦ Πινότση, εἴπανε τοῦ καπετάνιου νὰ κόψουνε τὸ δρό- µο τοῦ καραθιοῦ καὶ μιὰ ποὺ ἔστιθε γιὰ τὸ νησὶ νὰ τὴν ἆ- φήσουνε νὰ φτάσει κι ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα νὰ κάνει καλὰ μὲ τοὺς γονιούς της. Ἔτσι κι ἔ γινε. Τὴν ἀφήσανε. ΄Ἔκοψε τὶς θόλτες της κι ἀπὸ δῶ τῶχε ἔπιασε τὸν καιρὸ κι ἔδαλε ρὁ τα γιὰ τὸ νησί, Οἱ ἄλλες 6άρ κες εἴχανε κιόλας γυρίσει κι Λασκαρίνα ὅλο καὶ κοντοζύ γὠνε. Μὰ ὁ καιρὸς εἶχε δυνα µώσει, καὶ τὸ κΌμα Ώρες ὥρς- τῆς κουκούλωνε τὴν θάρκα. Στὸ περιθαλάσσιο εἴχανε μα: ζωχτεῖ ἕνα σωρὸ ἀνθρῶπο.. Βαρκαρέοι καϊξῆδες, καραθο μαραγγοὶ ἔμποροι καὶ Φφορτω- τάδες κι ἕνα σωρὸ γυναῖκες ποὺ συμπονούσανε τὴ φτωχιὰᾶ τὴν Σκεύω κι εἴχανε ἔρθς! πρὸς παρηγοριά. Ὁ καθένας καὶ ἡ κάθε μιὰ ἔλεγε κι’ ἀπὸ μιὰ ὁὀρμήνεια. Τὸ κοντὸ του ὁ ἕνας τὸ µμακρύ της ἡ ἄλλη, Κι ἡ Σκεύω ἔπρεπε νὰ ἀκού- ει ὅλα τοῦτα τὰ λόγια ν᾿ ἆπο- κρίνεται καὶ νάχει καὶ τὴ λα χτάρα καὶ τὴ φοῦρκα τοῦ παι- διοὀῦ της. Κι ὅσο ἔόλεπε τὸ καιρὸ καὶ δυνάµωνε καὶ τὴ Φά- ρκα νὰ παλεύει μὲ τὰ κύµατα καὶ τὴ καρθέτα στ᾽ ἀνοιχτά ξεκολλοῦσε ἡ καρδιά της. Τὶ θὰ γινόνταν τοῦτο τὸ σπλάχνο της ἂν λάχαινε καὶ τὸ κῦμαχ τὴν κουκούλωνε ὁλάκερη μὲ τὴν θάρκα της µαζί! Πὼς θὰ γλύτωνε! Τὸ ἔμπα τοῦ λιμα- νιοῦ εἶχε τὶς δυσκολίες του, ξέρανε πὼς θέλει ἐπιδέξια χέ- ρια Μανούθρα. Κι ὅμως καὶ δῶ ἡ Λασκαρίνα τὰ κατάφερε καὶ πέρασε κι’ ἢρθε κι ἆπο- στάρισε δίπλα στὸ ξύλινο µου- ράγιο. Ἡ µάνα της ἥτανε χλω- μὴ ἀλλά στὰ µάτια της ἀντι- Φέγγιζε περηφάνεια, γιατὶ ᾱ- κουσε λόγια ἀπὸ τὸν κάθε θα- λασσινὸ γιὰ τούτη τὴν ἄγουρη καπετάνισσα. --Ποῦ πῆγες μωρὴ νὰ θαλασ- σοπνιγεῖς τῆς εἶπε. --“Σεῖς πήγατε νὰ μὲ πνίξετε μὲ τὰ κυνηγητά ποὺ μοῦ κά- νατε, ἀποκρίθηκε ἡ Λασκαρί- να. --“Δίκηο ἔχεις φώναξε ὁ Κων- σταντῆς ὁ ἐρημοσπίτης. Ἔξε- ρε κι ὣς ποῦ ν᾿ ἁρμενίσει καὶ πῶς νὰ κουµαντάρει. Τὶ διά»- λο τὴν ὁρμηνεύω τόσα χρόνια. Ὅλοι τὸν κύταξαν. ἝἜνα -δυὸ γελάσανε κι ἡ Σκεύω μὲ τὸν Δημητρὸ µαζεύανε τὴν ἀνυπόταχτη ΔΛασκαρίνα καὶ παίρνανε τὴν ἀνηφοριὰ γιὰ τὸ σπίτι. Τὰ παιδιὰ τὰ σκαλιαρό- πουλα, ὁλάκερη ἡ µαρίδα τοῦ νησιοῦ, κάθονταν καὶ κύταζξ. Ἡ µάνα της εἶχε ὅλην τὴν ὄρεξη νὰ τὴν ἁρπάξει ἀπὸ τὸ σκουλὶ καὶ νὰ τὴν καταχερί- σει. Θυμόνταν ὅμως τὸν τρόπο ποὺ κουµαντάριζε τὴν θάρκα της τὸν θαυμασμὸ τῶν θα- λασσινῶν, τὸ φόθο καὶ τὰ παι- νὲἐµατά τους ἡμέρευε. Ὕστερα ἡ Λασκαρίνα κοντοζύγωνε δώ- δεκα χρονῶν κι’ εἶχε ρίξει µπό: ϊ καὶ φαινόνταν πολὺ πιὸ µεγά- λη παρ) ὅτι ἤτανε ἀληθινά. Γιὰ τοῦτο ἅμα γύρισαν σπί- τι κ ἡ Σκεύω κι ὁ Δημη τρὸς πάσχισαν πιότερο νὰ τὴν καταλάόθουν παρὰ νὰ τὴν τι- µωρήσουν. --Γιατὶ τόκαµες τὴ ρώτη- σαν --Τὸ ξέρετε κι οἱ δυό σας πὼς μ’ ἀρέσει ἡ θάλασσα. --Καὶ σ᾿ ἀμπόδαγε κανένας διαόλου θήλυκο τῆς εἶπε ἡ µάνα της νὰ φωνάξεις καὶ νά πάρεις µαζί σου τὸν Κωνσταν τη λεν ἤθελα τὸν Κωνσταντῆ --Καὶ γιατὶ δὲν τὸν ἤθελες --Γιατὶ ἔπρεπε ν᾿ ἁρμενίσω καὶ µονάχη µου, νὰ δῶ τὶ νο- γάω καὶ πὼς μπορῶ νὰ τὰ θγάλω πέρα. Πῶς διαφορετικά θὰ ξεθαρρέψω καὶ θὰ καταφέ- ρω νὰ κουµαντάρω πιὸ µεγά- λα καράδια Ἡ µάνα της κύταξε τὸν Δημητρὸ ὁλότελα σαστισµένη. Κατὰ θάθος φοθόταν καὶ χαί- ρονταν. Δὲν ἥξερε ἂν ἔπρεπε νά καμωθεῖ τὴν ἤρεμη ἢ νὸ δείξει θυμὸ καὶ νὰ τῆς ἀνά- Ψει. δυὀ χαστούκια. Κρατήθη κε ὅμως. Προτίµησε νὰ τῆς δώσει ὁὀρμήνειες. Νὰ τῆς πεῖ πὼς τέτοια καμώματα ὃδν εἶναι γι αὐτὴν καὶ πὠὼς τώρς ποὺ μεγαλώνει ἀξίζει νὰ προ: σέχει καὶ νὰ μελετᾶ τὸ κάθε της φέρσιµο. Πιὸ µικρή µπο οοῦσε νὰ πέφτει καὶ σ᾿ ἆσυλ- λογισιές. Μὰ τώρα δὲν ἔπρε- πε. Ἡ ΔΛασκαρίνα τὴν ἄκουγε καὶ τὴν κυτοῦσε. ᾽᾿Αποροῦσε γιατὶ τῆς φέρθηκα τόσο µαλα- κά. Λογάριαζε πὼς θὰ τῆς φέρνονταν πολὺ ἄσκημα καὶ τώρα δὲν ἤξερε ἄν τοῦτο τὸ μαλακὸ φέρσιµο ἤτανε καλλί- τερο ἤ χειρότερο. Εθλεπε τὸν πατρυιό της ἀἁμίλητον νὰ τὴν κυτᾶ κι ὕστρα νὰ ἀποστρέ: Φει τὸ πρόσωπο καὶ δαιµονι ζόταν. Θὰ προτιμοῦσε χίλιες φορὲς νὰ τὸν δεῖ θυμωμένον. ἀγριεμένο, νἁ τὴν θρίζει. στὸ κάτω τῆς γραφῆς νὰ τῆς τρα- θήξει καὶ δυὸ χαστούκια, ἆλ- λὰ νὰ τὸν θλέπει ἔτσι σιωπηλὸ κι ἀμίλητο, δὲν τὸ σήκῶνε μὲ κανένα τρόπο. Φοθήθηκε ποὺ τὸν εἶχε πικράνει κι ἀναρω- τιόταν γιατὶ θαλασσινὸς αὐτὸς στιµάριζε μὲ τέτοιο τρόπο τὴν ἀποκοτιά της. | Γελιόταν ὅμως. Αν ἤτανε ἀμίλητος ὁ Δημητρὸς ἠἤτανε γιὰ ἄλλο λόγο. 2Συλλογιότανε καλά, καλλίτρα κι ἀπὸ τὴν ἴδια τὴ Λασκαρίνα κι ἀπὸ τὴ µάνα της τὸ πρωϊνό της ταξί- δι. Κι ἔθλεπε σ’ ὅλα τοῦτα ποὺ ἔκανε ἡ Λασκαρίνα, στὀ- φα θαλασσινοῦ καὶ καπετά- νιου. Ποῦ καὶ ποῦ τὴν κυτοῦσε καὶ πάσχιζε νὰ στιµάρει καλ- λίτερα τὰ πράµατα. δὲν κα- τάφερνε ὅμως νὰ πιάσει τοῦτο τὸ διάολο ὅσο εὔκολα θὰ λο- γάριαζε καθένας καὶ θ᾽ ἀντί- κρυζε πὼς τὸ πιὸ καλὸ θἄτα- νε νὰ τὴν πάρει στὸ καράθι καὶ τούτη, τὴ λαχτάρα ποὺ εἷ- χε νὰ τὴν θάλει σὲ καλούπια. Νὰ τὴν δοκιμάσει στὴν τρα- χειὰ καὶ ἄχαρη δουλειά κι ὕ- στερα νὰ καταλάθει κατὰ ποῦ ἁρμενίζει τοῦτο ὁ πρᾶμα. Γιατὶ καὶ ἡ Σκεύω δὲν γινό- ταν νὰ μείνει µονάχη μὲ τὰ μωρὰ τὰ δυὸ ποὺ εἶχε, οὔτε καὶ θἄφινε εὔκολα τὴν πρώτη καὶ καλἠ θυγατέρα της νὰ ξε- μακρύνει τόσο µικρὴ ἀπὸ κον- τά της. Γιατὶ παρ) ὅλες τὶς θα- λασσινὲς λαχτάρες ποὺ εἶχε ἡ Λασκαρίνα καταπιάνονταν καὶ μ᾽ ενα σωρὸ δουλειὲς τοῦ σπι- τιοῦ, καὶ παιδεύονταν καὶ στ]ν κουζίνα καὶ στὸ ράψιμο καὶ στὸ σιγύρισµα.. Οτι νἄᾶπιανε στὸ χέρι της τὸ κατάφερνε καὶ γιὰ τοῦτο ἤτανε τὸ δεξὶ χέρι τῆς Σκεύως σ᾿ ὅλη τὴ λάτρα τοῦ σπιτιοὈ. ἘΕξὸόν ἀπ αὐτὰ δὲν εἶχε µάθει ἀκόμα κι’ ὅσα γράµµατα χρειάζονταν γιὰ νὰ λογαριάζεται ἕξυπνηµένη γυ- ναῖκα. Νὰ μπορεῖ νὰ γράφει μιὰ γραφὴ καὶ νὰ διαθάζει ὅ- σες θὰ τῆς ἔστελναν. Νὰ μά- θει νὰ λογαριάζει καθὼς λο- γαριάζουνε ὅσοι κουµαντάρου- νε δυσκολοκυθέρνητο καὶ πολὺ ιός, (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ). εως. ΚΡΕΜΕΣ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ ΡΒΟΡΕΒΙς, Εΐναι χρέµα ποὺ στιλόώ- νει ἀλλὰ συγχρόνως τρέ- φει καὶ διατηρεῖ εἰς κα- 'λὴν χπατάστασιν τὸ δέρµα. Ποιότης ΑΣΥΤΓΕΡΙΤΗ. Πωλεῖται εἲς ὅλα τὰ κα- ταστήµατα τῆς Κύπρου εἰς ογικωτάτας τιμᾶς καὶ εἰς ὅλους τοὺς χρω: ματισμούς. ὍὍταν χρησιμοποιήσετε τὴν χκρέµαν ὑποδημάτων ΡΚΟΡΕΕΤ΄’»5 δὲν θὰ λησµονήσετε ποτὲ οὔτε τὸ ὄνομα οὔτε τὴν ποιότητα. «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΔΟΣ» Ἡ καρδιὰ τοῦ μεγάλου καλ- λιτέχνη ἔπαφε νὰ πτυπᾶ. Πάνω στὴν ἄνθιση τῆς ὠρι- µότητάς του --- μόλις ὁ7 ἑ- τῶν -- στὴ δημιουργιχώτε- ρη μίας κπατέλαθε, ἁἀπροσδόχητα, τὸ χρω» θνητὸς στὴν περίοδο τῆς σταδιοδος- του, ὁ -εράρ Φιλίπ. μέγιστο τίμημα, ποὺ στάει ὁ χάδε ἀδυσώπητη μοῖρα. Φὰ μείνουν ἀξέχαστα τὰ «τέτ---α---τέτν τοῦ πάντοτε νεαροῦ ἐραστῃῆ. Στὶς «Ἐπι- Ἀίνδυνες σχέσεις», ὁ Βαντὶμ Ππολλαπλασίασε τὴ γοητεία τῆς ναταστάσεως, θάξοντας τοὺς δύδ ἐρωτευμένους να κινοῦντοαι στὴν ὑποόλητι- νὴν σκηνογραφία ἑνὸς µι- κπροῦ λιμανιοῦ. Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ 7ΕΡΑΡ ΦΙΛΙΠ ΒΛΡΙ ΠΛΗΠΗΛ ΠΛ ΤΗΝ ΒΟΝΗ ΚΑΙ Τ 0ΕΛΤΡΟ ποσο νο νο νσ νο μνοσνοποο νόσων πνοσλν οσον οσον σνοσλσνοσωο οσο σονοσνοσν προσ λσωονοσω τσ οσπωλσωοσν οσο σοσω οσον κο οσποο σσ σολ σν οσο πνοσσοσππλοσννσνλσπνλσνοσωο σσ ποσο Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ ΤΟΥ Η ΚΑΡΔΙΑ τοῦ «μεγάλου ἐραστῆ» ἔπαψε ξαφνικὰ νὰ κτυπᾶ, Πάνω στὴν ἄνθιση τῆς ὠριμότητάς του--μό- λις 37 ἐτῶν--στὴ δημιουργικώτερη πε- ρίοδο τῆς σταδιοδρομίας του, ὁ Ζεράρ Φιλὶπ, κατέλαδε, ἀπροσδόκητα, τὸ μὲ- Ύϊιστο τίµηµα ποὺ χρωστάει ὁ κάθε θνητὸς στὴν ἀδυσώπητη μοῖρα. Μιὰ σύντομη ἀρρώστια (καρδιὰἁ ἤ καρκί- νος) κι’ ἔπειτα ξαφνικά, στὸ πολυτε- λὲς διαμέρισμά του στὸ Παρίσι, ἔσθησε ἡ καρδιὰ ἐκείνου ποὺ εἶχε κάνει τόσες καὶ τόσες νεανικὲς καρδιὲς νὰ κτυπή- σουν μὲ τὴν προσδοκία «τοῦ ἔρωτα, Δυσαναπλήρωτο τὸ κενὸ γιὰ τὴ γαλλι- κἡ σκηνἠ καὶ ὀθόνη, Αλλά καὶ γιὰ τὴν παγκόσμια κινηματογραφικὴ οἶκο- γένεια, Καὶ δὲν εἶναι ἡ µόνη ἀπώλεια, Μέσα σ᾿ ἕνα χρόνο ὁ κόσμος τῆς 7ης Τέχνης δέχθηκε ἰσχυρὰ πλήγματα. Τόῦρον Πάουερ, Καΐη Κένταλ, Μάριο Λάντσα, Ερρολ Φλὺν καὶ τώρα Ζε- ρὰρ Φιλίπ, ᾿Ασφαλῶς ἡ τελευταία ᾱ- πώλεια εἶναι καὶ ἡ µεγαλύτερη, Ἡ ΣΤΙΓΜΗ ποὺ γράφονται οἳ γραμμὲς αὐτὲς δὲν εἶναι ἀκόμη ὁριστικὰ ἐξακριδωμένη ἡ αἲ- τία τοῦ θανάτου τοῦ Ζερὰρ Φιλίπ. Τὰ πρῶτα. τηλεγραφήματα µιλήσα- νε γιὰ καρδιακῆ προσθολή. ᾽Αργότε: ρα, Κάποια συνάδελφός του ἔδωσε τὴν πληροφορία ὅτι ἔπάσχε ἀπὸ Χαρκίνο τοῦ ἥπατος καὶ ἦταν χατα- δικασµένος ἀπὸ δυὸ μηνῶν. Ὅπωσ- δήποτε, τὸν τελευταῖο καιρὸ ὁ 7ε: ρὰρ Φιλίπ ἦταν τρομερὰ καταπονη- μένος. Μόλις γύρισε ἀπὸ τὸ Μεξι- κά, ὅπου εἶχε πρωταγωνιστήσει στὴν ταινία «Ὁ πυρετὸς ἀνεθαίνει στὸ Ἠλ, Πάο», ἄρχισε νὰ ἆκολου- θῆ αὐστηρότατη δίαιτα. ᾿Αλλὰ, πάντως, κανεὶς-- τουλάχιστον ἀπὺ τοὺς ἐκτὸς τοῦ στενωτάτου χύχλου του---δὲν ὑπωπτευόταν ὅτι τὸ τέλος ἦταν τόσο κοντά. Ῥι αὐτὺ ἀποκτᾶ ἰδιαίτερα δρα: µατιχὴ θαρύτητα μιὰ ἀπὸ τὶς τε: λευταῖες του συνεντεύξεις, ποὺ εἶκς παραχωρήσει σὲ γαλλικὸ κινηµατο- γραφυχκὺ περιοδικό, καὶ ὅπου μὸ θαυμάσια διάθεση ναὶ αἰσιοδοξία ἀνέπτυσσε τὰ μελλοντικά του σχέ- δια. Ἐπειδὴ ἡ συγκρότηση καὶ ἡ ἕκταση τῆς συνεντεύξεως ἀποτελεῖ χατὰ κάποιο τρόπο ἕνα θιογραφικό του σηµείωµα, γομίξοµε ὅτι εἶναι προτιμότερο νὰ τὴν παραθέσωµε ὅ- Δόκληρη, δίνοντας ἔτσν τὸ λόγο γιὰ τελευταία φορὰ στὸν µεγάλο καλλι- τέχνη ποὺ χάδηκε. ΕΡ.: Ποὺ γεννηθήκατε ΑΠ.: Στὶς Κάννες, στὶς 4 Δε- χεµθρίου 1992. ΕΡ.: Ποῦ σπουδάσατε ΑΠ.: Στὸ Λύκειο τῶν Ἰζαννῶν, ὅπου ἔμεινα ἕνδεχα χρόνια ἔσωτε- ρικός. , ΒΡ.: Βΐσε αἰσιόδοξος: ΑΠ.: Γίνοµαι, ἀντιμετωπίξοντας Ματαστάσεις τοικυµιώδεις, γεμᾶτες ἀντιξοότητες καὶ ἀγωνία, τΡ.: Εϊσδε δεισιδαίµων ΑΤ.: Ναί, ὅπως πολλοὶ ἠθοποιοί. ἨἘΡ.: Ποιὸ εἶναι τὸ ζώδιό σας ΑΠ.: Ὁ Τοξότης. ΕΡ.: Τὶ ἀπεχθάνεσθε περισσότε- 0ο, ΑΠ.: Τὴν κακὴ πίστη. ΕΡ.: Ποιὰ θέµατα, σᾶς ἔκνει- οίζουν ἰδιαίτερα ὮΡ.: Ποιὰ θέµατα, σᾶς ἔκγευ- ρίξουν ἰδιαίτερα ἘΡ.: Σᾶς ἐνδιαφέρει ἡ διαφή- μιση . , , ΑΠ.: Μοῦ εἶναι ἀπαραίτητη. ΕΡ.: Σᾶς ἀρέσει ἡ Άκοσμινη ξωή: -- εἰ ΣΑΝ , ΑΠ: Γενικῶς ὄχι. ᾿Ἀλλὰ πότε: πὀτε ἡ γυναίκα µου κ᾿ ἐγὸ θρΐσκ»- µε εὐχάριστο νὰ ἀνακαλύπτωμε «τὸ ἨΠαρίσω στὶς ἐπίσημες πρεμιερές. ποδόσφαιρο. τὸ Παρίσι, ὅταν ἔχω μιὰ ὥρα δική µου, ἀναπαύομαι ἢ κάνω μακρινοὺς µπεριπάτους, αλὶ μ᾿ ἀρέσουν πολύ. ΒΡ.: Πῶς περνᾶτε τὴν Κυρια- κής ΑΠ.: Ἐχκτὸς ἀπὺ τὴ ὁραδινὴ παράσταση στὸ «Ἐθνικὸ Λαϊκὸ Θ6- ατρο», περνῶ ὅλη τὴν ἡμέρα στὴν ἐξοχὴ καὶ συχνὰ τὴν ἀφιερώνω στὴν ἀλληλογραφία µου, ποὺ μοῖ εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀπαντήσω τὶς κα- θηµεοινές. ΒΡ.: Σὲ ποιὰ ἐξοχή: ΑΠ.: Στὸ Ποντουὰξ, ὅπου ἔχω μιὰ θίλλα. Ἐκεῖ μ᾿ ἀρέσει νὰ πεο- γῶ τὰ Σαθθατοχνρίακα, ἀναπνέον- τας καθαρὸ ἀέρα, γιὰ ν ἄποτοξι- γωθῶ ἀπὺ τὰ στούντιο καὶ τὸ θέᾳ- τρο, πού, σημειῶστε, χωρὶς αὐτὰ δὲν δὰ μποροῦσα νὰ ζήσω. ΕΡ.: Βΐστε ἐγήμερος στὴ λογο- τεχγία καὶ τὶ σᾶς ἀρέσει νὰ διι- θάζετε: ΑΠ.: Δὲν παραχολουθῶ τὶς ἐξς- λέξεις. Τώρα ἀνακαλύπτῳ τὸν Ῥοξὲ Μαο- τὲν ντὺ Γκάρ. ᾽Αλλὰ λατρεύω τὸν Μπαλζάκ. ΕΡ.: ᾿Ἐσεῖς ποὺ εἶσθε ὁ µεγαλύ- τερος ἑρμηνευτὴς τῶν φημισμένων µας ποιητῶν, ἔχετε γράψει υὕτί- χους ΑΠ.: Οὐδέποτε. Δλλωστε, ἅ- στερα ἀπὸ τὺν ορνέϊγ, τὸν Οὐγκώ, τὸν Μνσσέ.... ΕΡ.: ᾽Αγαπᾶτε τὴ μουσική ΑΠ.: Λίγο. Συχνὰ περνῶ τὸν Μπὰχ. στὸν Μόξαρτ καὶ τὸν Μουσόρσγχυ στὸν Ραθέλ. ΒΡ.: Γνωρίζετε τίποτε ἀπὺ τὶς καλὲς τέχνες ἀπὸ ἀπὺ ΑΠ.: Μμμ.... ΕΡ.: Σὲ ποιὰ σπὺρ ἐπιδίδεσοε ΑΠ.: Κολυμπῶ, ὅταν τὸ γερὸ δὲν εἶναι πολὺ κρούο, αἱ χάνω ἡπ- πασία... .στην ὀδόνη. ΒΡ.: Ποιὲς ἀθλητιχὲς ἑκδηλώ- σεις σᾶς τραθοῦν περισσότερο: ΑΠ.: Πολλὲς, καὶ ἀνάλογα μὲ τὶς χῶρες. Στὴ ἈΝέα “Ὑόρκη τὸ μπέϊδμπωλ, στὴ Βραζιλία τὸ ποδύ- σφαιρο (γιατὶ σπᾶνε τὰ μοῦτρα τους στὸ γήπεδο), στὸ Μεξικὸ οἳ ταυρομαχίες, στὴν ᾿Ιωπωνία τὸ τζιοῦντο, στὸ Μαρόκο οἱ-::'παρα- µυθάδες στὶς δημόσιες παλατεῖες, στὴ Γαλλία οἱ ποδηλατοδρομίες. ΕΡ.: Ποιὰ εἶναι ἡ µεγαλύτερη ἀρετή σας ΑΠ.: Ἡ ὑπερηφάνεια. ΕΡ.: Τὸ µεγαλύτερο ἐλάττωμά σας ΑΠ.: Ἡ ὑπερηφάγεια. πισκέπτεσὃε συχνὰ τὸ γιατρό σας ΑΠ.: Αν δὲν εἶμαι ἄρρωστος δὲν πάω ποτὸ στὸν γιατρό. Δὲν εἷ- μαι ὑποχονδριαχός. :ΒΕ.: Εϊστε συνεσταλµένος σὲ ὦ- ρισµένες περιστάσεις ΑΠ.: Βἷμαι, ἀλλὰ μὴ μὲ ρωτᾷ- τε τὶς περιστάσεις. ΕΡ.: Ποιὸς εἶναι οἱ ἐπιθυμίες σας ποὺ δὲν ἔχετε ἀκόμη πραγµατο- ποιήσει ΑΠ.: Μιὰ κροναξιέρα στὰ ἑλ- ληνικὰ νησιά, ἕνα ταξίδι στὶς ᾿ν- δίες, μιὰ περιοδεία στὸ Ἰσραήλ. ΕΡ.: Ποιὰ εἶναι ἡ ὡραιότερη περίοδος τῆς ξωῆς σας ΑΠ.: Ὑπάρχουν πολλές. Στὺν τοµέα «ἐργασία» μοῦ ἀρέσει ἡ πε- ρίοδος τῆς προετοιμασίας ἑνὺς οὐ- λου, κοντὰ σὲ καλοὺς σκηνοθέτες, ὅπως ὁ Κλεμάν, ὁ ἸΜπεχέρ, ὃ “6 ᾽Αλεγκοέ, ὁ Βιλὰρ κι άλλοι. ἨὮΡ.: Φοθᾶστε τὸ Ἀάνατο ΑΠ.: Ἔ, θὲδαια.... ΕΡ.: Ἔχετε συμπλέγματα ΑΠ: Πάρα πολλά.... ἘΡ.: Κάνετε χαμμιὰ συλλογή: ΑΠ.: Μοῦ ἀρέσουν τὰ καλὰ δι- θλία. ΕΡ.: Καπνίζετε ΑΠ.: Ναί. Ιδίως μετὰ τὰ «ἶνα- πρίτσια τῆς Μαριάννας», τοῦ Μυσ- σέ, καπνίξω πίπα. ὮΡ.: Ἡρεδήχατε ποτὲ σὲ κωμικὴ θέση: ΑΙΠ.: Ναί, τὸ 19465 ὁ Ζὰν Ιζο- χτὼ ἔδινε μιὰ χορευτικὴ παράστα- ση μὲ µόνη µμουσικὴ ὑπόκρουση ποιήματα ἀπαγγελλόμενα ἀπὸ Ύνω: στοὺς ἠδοποιούς. Τὸ ποίηµα τοῦ Σενιὲ «Ντιάνα», ποὺ μοῦ εἶχαν ᾱ- ναθέσει ν᾿ ἀπαγγείλω, ἦταν τυπω- µένο καὶ ἀπὸ τὶς δυὸ μεριὲς τοῦ χαρτιοῦ. Δὲν τὸ ἤξερα καὶ Ἐέχασα νὰ γυρίσω τὴ σελίδα. Μιὰ τροµα: κτικὴ σιγή. Ἡ Ζανὶν Σαρά, μπαλλαρίνα µου, πέτρωσε. Μὲ κοί- ταζε μὲ ἀγωνία. ᾿ΕἘγὼ δὲν κατά- λαδα. Τέλος, ἔτρεξε στὰ παρασκή- για καὶ ἔπεσε ἡ αὐλαία. ΒΡ.: Πῶς ἐκφράζετε τὴ γευρι- κὀτητά σας ΑΤΠ.: Συχνὰ μὲ αὐθάδεια. ΒΡ.: Ἔχετε ταξιδέψει πολύ. ΑΠ.: Αρκετά. (Πορᾶγμα ποὺ δὲν σηµαίνει πὼς εἶναι ποτὲ ἀρκε- τό). ἨῬ,: Ποιὲς πόλεις σᾶς ἔχουν ᾱ- φήσει τὴ µεγαλύτερη ἐντύπωσης ΑΠ.: Ἡ Ῥώμη, ἢ Βαρσοδία καὶ τὸ Λένινγκραντ. ΒΕΡ.: Ποῦ γνωρίσατε τὶς µεγαᾶ- λύτερες ἐπιτυχίες σας ΑΤ.: Ὅσο παράδοξο Χν σᾶς φανῆ, στὸ Πεκῖνο καὶ σὺ Τ ὂν ἘΡ.: ᾿Ανησυχεῖτε καδόλου γιὰ τὴν κατάσταση τῆς ὑγείας ας - ΠΡ(ΒΙΤΑ ΠΟ ριχῶν σας δίδετε τους ΡΡ.: Πῶς διαθέτετε τὶς ἐλεύθε- ρες ὧρες σας ... ΑΠ.: Στὴν ᾿Αθινιόν, Χατα τἹ ποὺ διοθ- διάρχεια τοῦ Φεστιδὰλ, » διοο γανώνουµε. μὲ τὸν Ζὰν Βιλὰρ καὶ τὸ «Βθνινὺ Λαϊνὺ Θέατοο», παιρο ο.” ΒΙΘΜΙΙΧΑΝΙΑ. ΣΥΝΘΕΤΩΝ ΖΠΟΤΡΟΦΗΝ Διὰ νὰ ἔχετε στὸ σπίτι σας πάντοτε φρέσκα αὐγὰ δίδετε εἰς τὲς ὄρνιξες σας τρὀφην Διὰ ν᾿ ἀποφεύγετε τὲς ἀρρώστιες τῶν πουλλε- ΠΟ ΔΙ ΤΡΟΦΑΙ ΠΟ περιέχουν δρεπτικὲς οὐσίες καὶ ἐπιπλέον ἀντιθιοτι- χὰ διὰ τὴν προστασίαν τῶν πουλλερικῶν ἀπὸ ἁρ- ρώστιες. χνο, Φυσικὰ χαὶ ἄλλες πόλεις μὲ ΛΙΜΙΤΕΙ ΕΙΤΑ 9ΙΤΑ ΙΤΑ ᾿δέχδηκαν μὲ θερμὲς ἐκδηλώσεις, ὅ- πως Ἡ Βοστώνη, τὸ Πρίνσετον, ἡ Ἡαρσοθία καὶ τὸ Σεράγεδο. ΕΡ.: Εϊΐστε λαίμαργος: ΑΠ.: Εἶμαι. ΒΌ.: Ποιὸ κρφασὶ πρὀτιμᾶτε: ΔΗΠ.: Δὲν τὰ γνωρίξω καλά. Ας ποῦμε πὼς εἶμαι ἐρασιτέχνης. ΕΡ.: Τὶ θὰ θέλατε νὰ εἶσθε ἄν δὲν εἴσαστε ἠθοποιός: ΑΗ. θὰ ἤθελα νὰ σταδιοδροµή- σω σὰν ἐπιστήμων ἐρευνητής. ὰ νὰ ντ τὸ παιδί σας ν᾿ κολουθήση τὴν καρριέρα σας ΑΠ.: Ὄχι. ων ” ΒΕΡ.: Σὲ ποιὸ θεατρικὸ ἔργο ἐμ- φανισθήχατε γιὰ πρὠτη φορά ΑΠ.: Στὸ «Ἕνα ἁπλοϊκὸ κορί- τσοὼ τοῦ Ἅ᾿Αντρὶ Ῥουσσέν, στὰ 1949. ἩΡ.: Σὲ ποιὰ ταινία ΑΠ.: «δτὰ μικρὰ ἀνδοπωλεῖα» τοῦ Μὰρνι ᾽Αλεγκρέ, πάλι τὸ 1945, μὲ τὸν Λονί Ζουρντὰν καὶ τὴν Ωντὲτ Ζουαγιέ. ὮΡ.: Ποιὸ δεατρικὸ ἔργο τσᾶς ἔκανε διάσημο: ' ΑΠ.: Τὰ «Σόδομα χαὶ Γόμορα» τοῦ Ζὰν Ζιρωντού, στὰ 1945. ΒΡ.: Ποιὰ ταινία ΑΠ.: «Ὁ διάόολος µέσα τους» τοῦ Ἐλώντ-ΏὨτὰν Λαρά, μὲ τὴν Μισελὶν Πρέλ, ἀπὸ τὸ ὁμώνυμο µυθιστόρηµα τοῦ Ῥαὐμὸν Ῥαντιγ- κέ. [ ΕΡ.: τες ΑΠ.: Προσπαθῶ συγεχῶς ν' ἆλ- λάξω. Ἠοιὺς θόλους προτιμᾶ- ΕΡ.: Πόσες ταινίες ἔχετε Ἅγυ- οἶσει ΛΗΠ.: Καμμιὰ τριανταριά. ἵαὶ ἀνάμεσα σ) αὐτὲς ξεχωρίξω «Τὺν ἠλίδιο» ἀπὸ τὸ µνυδιστόρηµα τοῦ Ντοστογιέφσκυ, τὸ «Ἰζόκχινο καὶ τὸ μαῦρο» καὶ τὸ «Μοναστήρι τῆς Πάρμας» ἀπὸ τὰ ὁμώνυμα µύθιστο- ρήματα τοῦ Σταντάλ, «Ἡ ὀμορφιὰ τοῦ διαθόλου», τοῦ Ῥενὲ Κλαίρ, «}ὺ σχολεῖο ἔρωτος», τὸ «Φανφὰν Δὰ Τολίπ» τοῦ Ἰριστιὰν Ζὰκ, «Οἱ ὡραῖες τῆς νύκτας τοῦ Ρενὲ Ἠταν ῥὁῥλοπράσινο τὸ τοπίο μὲ τὴν ἀπριλιάτικη ὁλάστησι. Ὁ Σπερ- χειὸς χι’ ὁ Γοργοπόταμος χυλοῦσαν ἤρεμα τώρα κι Ἡ φύσις γελαστή, σὰν τὴν ὁμορφοντυμένη νύφη, ποὺ καµαρώγει μόνη, στὸν καθοέφτη δὲν προιυνάει τὴ θύελλα, ποὺ θὰ ἐκραγῆ σὲ λίγο]... Γιατὶ λίγο πιὸ πέρα μερικὰ χ.λιόµετρα οἱ φουστα- γελλοφόροι τῆς Ῥούμελης ἑτοιμά- ζονται νὰ ἀντισταθοῦν ἐκεῖ, στὸ γε- φύρι τῆς ᾿Αλαμάνας, καὶ νὰ δώ- σουν τὴ µεγάλη μάχη ιὲ τὸν ἔχ- Ὀρό, ποὺ κχατοθαίνει κατὰ μµυριά- δες, γιὰ νὰ πνίξη στὺ αἶμα της τὴν ἐπαναστατημένη Ελλάδα... Ἕνας λεθεντόχαρµος πολειιστῆς οἶναι ἐπικεφαλῆς τῶν ὁπλοφόρων: Μέσα στὰ ἡλιοχαιένα παλληκάρια, πιὸ παλληχάρι αὐτὸς μὲ τὴν ἀγγε- λοκάμωτη ὁμορφιά του. Ἡ µορφὴ του μένει πάντα γλονειά, καὶ ἥμε- οηἡ Ἡ κλεφτουριὰ τοῦχει χαρίσει ὁλόϊσια κοραοστασιά, ιιὰ δὲν έχε' τὴν ἁγριάδα ἐκείνη τῶν γλεφτῶν ποὺ ξοῦν χρόνια καὶ Χρόνια στὸ κλαοὶ μακουὰ ἀπὸ τὴ θαλπωρὴ τῆς οἰκογενειακῆς ἑστίας. Ἡ κλέφτικη ζωὴ τοῦχει δώσει τὴν ἀνδρεία, τοῦ- χει γρανιτώσει τὴν καρδιά, μά τὴν ψυχή του τὴν ἔχει κρατήσει παι- διαχίσια, θεία, γαληνιαία... Εΐναι ἀρχηγὸς στὸ ἁριατωλίκ' τῆς Λεθαδειᾶς, χι ὕλοι τὸν ἀκυῦν ἔτοιμοι στὺ γεῖμια του νὰ πεθάνουν γιὰ τὸ σταυρὸ καὶ τὴν πατρίδα. Ἔχει τὰ πάντα ξεσηκώσει στὴ Ῥούμελη, ὃ ἀρχηγὸς τῶν ἁρματω- λῶν... Ξεγελάει τὸ Ῥοεθόδα τῆς Λεθαδειᾶς καὶ τοῦ παίρνει διαταγὴ νὰ ὁπλίσῃ τοὺς χοιστιανοὺς γιὰ νὰ τοὺς χοησιμοποιήση κατὰ τοῦ Δὺσ- σέα, τοῦ γυιοῦ τοῦ ᾽᾿Ανδρούτσου, μὰ ὃ Αράκος μαζεύει τὸ στρατὸ γιὰ νὰ τὸν παρατάξη κατὰ τοῦ ᾿Ο- μὲο Βρυώνη καὶ τοῦ Κιοσσὲ πασᾶ. ποὺ Χατεδαίνουν στὴν Πελοπόννη- σο, ἔτοιμοι νὰ χτυπήσουν τοὺς ἑ- παναστάτας... Στὰ στενὰ τῶν Θερ- μοπυλῶν ἑτουμάξεται νέος θρίαµ- δος τῶν τριακοσίων τοῦ Λεωνίδα... Ἄτὶς ὀχυρὲς θέσεις ταμπουρώνον- ται οἱ πολεμιστὲς κι ὁ ἀρχηγὸς τοὺς δίνει τὶς τελευταῖες διαταγές του... Κι ὅλοι τὸν ἀκοῦν τὸν ἆρ- χηγό, γιατὶ ἡ φωνή, ἡ καθάρια κι) εἰλικοινὴς φωνὴ τοῦ ᾿Αδθανασίου Διάκου --- γατὶ αὐτὸς εἶναι ὁ Λε- θεντόκοοµος ἀρχηγὸς --- ἠἡλεκτρίξει τὰ παλληκάρια καὶ τοὺς δίνει δάρ- ϱος καὶ γενναιότητα: Καρδιά, παιδιά µου, φώναξε, παιδιὰ (μὴ. φοθηθῆτε ὡσὰν Ἕλληνες καὶ σὰν ἐγραικοὶ σταθῆτε... Καὶ πιάνουν τὶς θέσεις Ανδρεῖοι τους. Ὁ στρατὸς τοῦ ᾿Ομὲρ εἶναι πο- λυάριθµος]... Ἔχγει ἀπ᾿ ὅλα... εῑ]ε- ζοῦρα» --- πεξικὀ, ὅπως θὰ λέγαμε σήμερα, “καθαλλαρία --- ἴππιχκο]ι... Ἔγει καὶ κανόνια... ἴι ἡ μάχη ἡ ἄνιση µάχη ἀρχίξει... ---Ἱζαρδιὰ παιδιά µου, Ἑαναφώ- γαξε ὅὃ Λιάκος.., Μὰ τί νὰ χάµουν τόσοι λίγοι μπροστὰ σὺ τόσους]... Καΐ: ᾿Εκεῖνοι φοδηθήκανε καὶ σκόρπισαν (στοὺς λόγγους ἔμεινε ὁ Αιάκος στὴ Φφωτιὰ μὲ (δεκαοχτὼ λεδέντες... Ἰζαὶ πολεμάει: κι Χτυπιέται ἁλύπητα μὲ τοὺς ἐχ- θρούς! Τὰ παλληκάρια του σκο- τώνονται, καὶ µένει αὐτὸς μὸ µερι- κοὺς ἄλλους.. Ο ᾿Επίσκοπος ἨἩ- σαΐας κι ὃ ἁδελφός του παπᾶ Γιάννης σκοτώνονται κι αὐτοί]... Σὲ λίγο χαὶ ὁ ἁδελφὺς τοῦ Διά- κου ὁ Μῆτρος, πέφτει χι αὐτὸς νερχός{... Ὁ Διάχος παίρνει τὸ πτῶμα του καὶ τὸ χρησιμοποιεῖ γιὰ ταμποῦρι καὶ πολεμάει... Κάποιος τὸν πλησιάξει τὴ στιγμὴ ἐκείνη καὶ τὸν παρακαλεῖ νὰ φύγη... Τοῦχεν φέρει κι ἄλογο! Μὰ ὃ Διάκος τὸν ἀποπαίρνει: -Ὁ Διάχος θὰ µείνη ἐδῶ... Θὰ πολεμήση µέχοι τελευταίας πνοῆς... Τὸ κορµέ του δὰ γίνη ἐμπόδιο µε- γάλο γιὰ τὸ πέρασμα τοῦ ἐχθροῦ... Κι ὁραματίζεται τὸ ΑΛεὠνίδα στΏ ΠΕΡΙΒΟΡΑ ΤΗΣ ΙΣΙΒΡΙΙΣ ΕΚΕΙΟΠΟΥΕΠΕΣΑΝ οι τριακοσ!οι ΤΗ κ. ΚΛΙΤΗΣ ΙλΓΟΡΙΛΗΛΚΟΥ - ΚΑΡΛΜΑΝΟΥ ΚΛΘΗΓΗΙΡΙΑΣ ΙΗΣ 10 ΛΘΗΝΛΓΛΕΙΟΝ ΓΥΜΝΛΣΙΟΝ ποὺ τοῦ δείχνει τὺ καθῆκον του. Ἡ αὐτοθυσία τῶν τριακοσίων τοῦ Λε- ὠνίδα εἶναι ὁδηγός του. Κι ἐξακολουθδάει νὰ μάχεται: Τὺ τουφέχι του ἔχει ἀνάψει πιά. Μὰ αὐτὸς πολεμάει... Λίγα θόλια καὶ ἡ κάνη του σχίξεται... θγάξει τότε τὸ πιστόλι... Σωρὺ σωρὸ πέ- φτουν οἳ ἐχδοοί... Μὰ καὶ τὺ΄ πι- στόλι του ἀχρηστεύεται... Καὶ τότε ὀγάζει τὸ σπαθί του πού: ὅποιος τυράννους δὲν ψηφεῖ ἐλεύθερος στὸν κόσμο ζῆ δόξα, τιµή, ζωή του εἶναι µόνο τὸ σπαθί του... , πι στῆθος μὲ ὕμως τοῦ Καὶ πολεμάει ι αὐτὸ στῆθος... Μιὰ σφαῖρα σπάει τὺ σπαθὶ λίγο πιὸ πάνω ἀπὸ τὴ λαθή, ἐνῶ ιιὰ ἄλλη τοῦ σπάει τὸ δεξιὸ χέρι,ἀπάνω στὴν Ἀλείδωσι μὲ τὴν ὠμοπλάτη!... Εΐναι πιὰ ἑ Διάκος ἄοπλος, τραυματίας... Οἱ σηθισµέγοι ἐχθροί, ποὺ ἔχουν ἀπο- δεκατισθῆ ἀπὺ τοῦ λεοντόκαρδοι πολειιστῆ τὰ δόλια, τρέχουν τώρα χατ᾽ ἐπάνω του αμ’ ἀλαλαγιαούς] Τὸν πιάνουν καὶ τὺν δένουν πισ Βάγκωνα:-:. τὺ αἷμα τρέχει ἀπὸ τὸν ὥμο του, μὰ χανεὶς δὲν συγκι- γεϊται.., , Καὶ τὸν φέρνουν στὸ στρατόπε- δο τοῦ ᾿Ωμὲρ Βρυώνη... Παληοὶ γνώριµον κι’ οἳ δυὸ ἀπὺ τοῦ ᾽Αλῆ πασᾶ τὸ σεράγι... Μὰ ὁ ᾿Ομὲρ στὰ χάλια ποὺ θρίσκεται τώρα δὲν τὸν γνωρίζει... --Ἑσὺ εἶσαι ὁ Διάκος -- Εγώ... ς Τοὺς μιλεῖ ἀντρίχια... --]Πῶς σὲ ἔπιασαν Διάκοῇ... ---λὲν πίστευα πὼς θᾶμενα ζων- τανός. ᾽Αλλοιῶς τὸ τελευταῖο θόλι δὰ τὸ χοησιμοποιοῦσα «γιὰ τὸν ἕ- αυτό µου. Ὁ ᾿Ομὲρ συγκινεῖται... Θέλει νὰ τὸν σώση!... Σὲ λίγο μπαίνει κὶ ὃ Ἰζιοσσὲ μέσα... Ἰροσπαθεῖ νὰ πάρη λόγια ἀπὺ τὸ δεσιώτη: : -- γίνεται μὲ τοὺς χοιστια- νούς:... --Ὅλοι οἱ χριστιανοὶ ἔγουν ξε- σηκωῦδῆ καὶ 'ξητᾶνε τὴν ἐλευθερία τους. Θὰ σᾶς ἀφανίσουν !... Ὁ ᾿Ομὲρ κι’ ὁ Κιοσσὲ πθοσπα- ὼοῦν νὰ τὺν µαλακώσουν... -Ὁ Τουρκία δὲν πεθαίνει.. ᾿1- μεῖς θὰ σὲ σκοτώσουµε καὶ θὰ πᾶς χαμένος χὠωορὶς νὰ µπὀρέσης νὰ ἐ- λευδερώσης τὴν πατρίδα σου... --Ἡ Ἑλλάδα ἔχει πολλοὺς Διά- κους. Ας εἶναι καλὰ ὃ Δυσσέας |... “ο ᾿Ομὲᾳ δὲν θέλει εἰλικρινὰ νὰ σκοτώση τὸ Διάκο: Καὶ τὸν Ἑαναρωτᾶ... --ΕῬίνεσαι Τοῦρκος Διάχο µου]... --- γώ, ἀπαντάει ὁ Διάκος, ΓΣραικὺς γεννήθηκα γραικὸς «θὲ νὰ πεδάνω... --Έλα τέλος νὰ μᾶς δουλέψης... Θὰ ἔχης τιµές, λεφτά, ὅ,τι θέλεις... --Καὶ νὰ ἔλθω κοντά σας δὲν θὲ σᾶς δουλέψω... Ἐκείνη τὴ στιγμὴ μπῆκε µέσα στὸ γραφεῖο τοῦ ᾿Ομὲρ ὁ Χαλήλ- µπεης, μεγάλος κτηματίας τῆς Λα- μίας... ᾿Δκούει τὸν ᾿Ομὲρ καὶ ᾱ- γοιεύει... Δίνω Ό,τι μοῦ ζητήσετε γιὰ νὰ θανατωδῆ ὃ Διάκος, ὃ τρομερὺς κλέφτης. ' ---Λικός σου, εἶπε ὃ ᾿Ομέρ... Καὶ τὸν πῆρε ὃ Χαληλμπέης... Τὸν ᾠδήγησαν δέσµιο στὸν τύ- πο τοῦ μαρτυρίου γιὰ νὰ τὸν σοὺ- θλίσουν κι’ αὐτὸς τραγουδάει: Γιὰ δὲς καιρὸ ποὺ διάλεξε ὃ χάρος (νὰ μὲ πάρη τώρα π᾿ ἀνθίζουν τὰ κλαδιὰ καὶ (όγάζει ἡ γῆ χορτάρι... Τὸν σουθλίζουν... Κι ἀνάδουν φωτιά... Ἰαὶ ξεψυχάει σιγὰ - σι- γά, Ίρεμα, ἠρωϊκά... Σὲ Λίγες µέρες ὅ ἀδελφικὺς φίλος του, ὃ Δυσσέας ᾿Ανδροῦτσος, θὰ τὸν ἐκδικηθῇ στὺ χάνι τῆς Ρρα- θιᾶς. Κλαίρ, «Οἱ ὑπερήφανου τοῦ “ὙΎ6 ᾽Αλεγχρέ, «Μοντιλιάνι», «Μεγάλος Ἰραστῆς» καὶ «Ἐπικίνδυνες «σχέ- σεις». ΕΡ.: Μαθαίνετε γοήγορα τοὺς ἠόλους σας ΑΠ.: Μπαίνω ἀμέσως στὸ επε- “σω τοῦ χαρακτήρα ποὺ θέλω νὰ ἑρμηνεύσω. ΕΡ.: Τὶ γνώµη ἔχετε γιὰ τὸ γά- πο μεταξὺ ἠθδοποιῶν ΑΠ.: Καμμιὰ φορὰ πετυχαίνει. ἩΡ.: Τὶ γνώµη ἔχετε γιὰ τὸ κι νηματογραφικὸ φιλί ΑΠ.: Εἶναι συχνὰ εὐχάριστο νὰ τὸ θλέπη κανεὶς καὶ πάντοτε εὐχά- ριστο νὰ τὸ δίνη. ΏΡ.: Σᾶς ἀρέσει ἡ τηλεόραση ΑΠ.: Στὶς καλὲς ἐκπομπές, ΒΡ.: Ἐϊσθε παραγωγὸς τηλεορά- σεως ΑΠ.: Ναί, ΒΡ.: Τὶ αὐτοκίνητο ὁδηγεῖτε ΑΠ.: «Β8 19». ΒΡ.: Θὰ θέλατε νὰ ταξιδεύσετε στὸ φεγγάρι ΑΠ.: Δὲν ξέρω. Λιστάζω. Θᾱᾶ- θελα νὰ ἤμουν ἁπόλυτα δέδαιος ὕ- τι θὰ ἐπιστρέψω στὴ γἢ. ΒΡ.: Ποιὰ σωματικὴ ἀναπηρία σᾶς φαίνεται τραγικώτερη ΑΠ.: Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ἐπάγ- γελμα. Γιὰ ἕνα πιανίστα νὰ χάση τὰ χέρια του, γιὰ μιὰ χορεύτρια τὰ πύδια τῆς, γιὰ ἕνα ζωγράφο τὰ μά- τια του καὶ γιὰ ἕνα ἠθοποιὸ νὰ πά- θη παράλυση. ΕΡ.: Τὶ προτᾶτε σὲ μιὰ γν- ναῖκα ΑΤ.: Τὴν τρυφερότητα, τὴ ναιοδωρία καὶ τὴ γλυκύτητα. γεν- θ6ρί- ΕΡ.: Ποιὰ ἐλαττώματα τῆς σγετε πιὺ ἀφόρητα ΑΠ.: Τὰ ἀχοιθῶς ἀντίδετα, τὰ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΙΔΗ καὶ εἰς τὴν ἀρίστην πάντοτε ποιότητα, καὶ μεγαλύτερα ᾿Εργοστάσια τῆς Εὐρώπης. ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ4, ΕΝΛΙΚΦΕΡΟΩΥΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ ΝΑ. ΤΛΣ ΠΝΛΙΚΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 21 Δεχεμέρίου 1959 / ΕΡΓΑΣΙ/4 ΠΑΡΑΓΩΝ ΗΘΟΥΣ «Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγεῖν τὸν ἄρτον σου», παραγγέλλει νόμος τῆς ΕΓρχ- φῆς, ποὺ ἔμεινεν ἀναλλοίωτος στοὺς αἰῶνες. Τὸ ἴδιο ἐπανέ- λαθε κι’ ὁ Αἰσχύλος μὲ τὴ φρά- σι του: «Οὐδεμία ἀρετὴ ἄνευ ἱδρῶτος». Τὰ ρητὰ αὐτὰ σαφῶς μδς δείχνουν ὅτι ἡ εὑημερία καὶ ἡ πρόοδος τῶν ἁτόμων, τῶν ὁμάδων, τῶν ἐθνῶν, ἐξαρτῶν- ται ἀπὸ τὸ ποιὸν καὶ τὸ ποσὸν τῆς παραγωγιχκῆς ἐργασίας ποὺ δὰ παταθάλη τὸ χάθε ἄτομον. Δηλαδὴ ὁ ἄνθρωπος, θέλόντας καὶ µή, γιὰ νὰ ζήσῃη, ὀφείλει νὰ ἐργασθῃ. Γι’ αὐτὸ καὶ ὅλοι οἳ πολιτικοὶ, οἱ σοφοί. οἱ συγ- γραφεῖς, οἱ ποιηταἰ, ὅλες οἱ ἔ- ποχὲς καὶ ὅλες οἱ δρησχεῖες, ἐξύμνησαν τὰ ἀγαξὰ ποὺ φέρ- νει ἡ ἐργασία καὶ συνέστησαν στοὺς ἀνθρώπους τὴν κάθε εἴ- δους ἐργασία. ἘΕδίδαξαν ὅτι οὐσιώδης ὄρος τῆς εὐτυχίας καὶ τῆς ὑγείας καὶ τοῦ σώματος παὶ τοῦ πνεύματος εἶναι ἡ συνεχῆς ἐργασία. Ἡ ραθυμία καὶ ἡ ὁ- χνηρία εἶναι πράγματα ἀντί- θετα στὴ ζωϊχὴ φύσι τοῦ ἀἂν- θρώπου καὶ ἐρίόχόνται µονάνα ατὸν χόσμὸ τοῦ θασιλείου τῶν φυτῶν. «2 Σόλων, θλέποντας ὅτι ἡ ἀφορία τοῦ ἐδάφους τῆς Ατ- τικῆς δὲν ἠμποροῦσε ΥνΧ διαθρέψη τὸν πληδυσμὸν τῆς ἐποχῆς ἐχείνης, ἔγραφε νόμὸ καὶ διέταξεν ὅπως ὅλοι οἱ πο- λῖται, ὅσοι ἔχουν τὰς ἄναν- παΐας σωματικὰς δυνάμεις, ὃ- ποχρεοῦνται νὰ ἐργάξωνται. Μάλιστα ὁ υἱὸς δὲν ἧτο ὑπο- χρεωμένος νὰ δρέφη τὸν πα- τέρα ἐχεῖνον, ὁ ὁποῖος δὲν τὸν ἐδίδαξε κάποια τέχνη. ΧΧ- ποιο εἶδος ἐργασίας. Μὲ ἄλλο νόµο του ὑπεχρέωσε τὰ Ἡουλη νὰ ἐπιτηρῇ τοὺς πολίτας. νά ἐξακριθώνῃ ἀπὸ ποῦ καθένας θρίσχει τὰ πρὸς τὸ ξῆν καὶ να τιμωρῇ αὐστηρὰ ἐχείνους ποὺ δὲν ἑἐργάζονται. Καὶ ὁ ἄν- κοῦργος, ὁ μεγάλος νομοθέτης τῆς Ἀπάρτης, ἐθέσπισε νόμο ναὶ ὑπεχρέωσε τοὺς Υονεῖς ὁ- πως «τὰ τέκνα ἀμφοτέρων τῶν φύλων ἐθίξωνται εἰς την ἔρ γατικότητα». Καὶ οἱ κπορυφαῖοι τῶν φιλο- σόφων, ἀπὸ τοὺς ἀρχαιοτάτους χρόνους µέχρι τὸν Ἠημερων µας, μὲ τοὺς λόγους των. µξ τὰς πράξεις των ῄααὶ µε τα συγγράμματά των, πατέδειξαν τὴν χρησιμότητα τῆς ἐργασίας καὶ τὰ ὠφελήματα ποὺ δίδει στὸν ἄνθρωπο. Παράδειγμα ὁ Φαλῆς ὁ Μιλήσιος, ὁ ὁποῖος ἐχτὸς τῆς φιλοσοφίας, ἠσχολή- θη καὶ μὲ τὴν ἐλαιουργίαν. ο” πὸ τὴν ὁποίαν ναὶ αὐτὸς ὦψφε- λήθη ὑλικῶς καὶ θρῆχε συγχρό- νως τὴν εὐπαιρία νὰ διδάξᾳ τοὺς συµπολίτας του ὅτι «Φυχ αἰσχρὸν τὸ μαθεῖν τεχνην Ἀαὶ περὶ αὐτὴν διατρίδειν». οὦ Σωχράτης ὄχι μόνον ἕ- θαύμαζε τοὺς ἐργαζομένους ἄν- βρώπους, ἀλλὰ καὶ προετρεπε πάντοτε τούς συµπολίτας Τὸυ εἰς τὰς τέχνας καὶ πρὸ παντος εἰ τὴν γεωργίαν, την ὁποίαν ἐθεωροῦσε ὧὡς «πηγὴν ὅλων τῶν ἄλλων τεχνῶν». Διότι, ἔ- λεγεν. ἄν ἐχλείφη ἡ γεωργισ ὅλες οἱ τέχνες. Γι αὐτὸ οἱ φρόνιµοι ἄνθρωποι δὲν πρέπει νὰ φροντίζουν µόνον γιὰ τὴν καλλιέργεια τοῦ δικοῦ των κτήματος, ἀλλὰ γαὶ γιὰ τὰ πτήµατα τῶν ἄλλων. 'ὁ Πλά- των διεχήρυσσεν ὅτι ὭἉχὠρὶς ποιμένα, οὔτε τὰ πρόξατα µπς- ροῦν νὰ ζήσουν θεθαίως, ἀλλὰ οὔτε γχαὶ οἱ ἄνδρωποι.... Οἱ ἐν Δέσόου Θεόφραστος καὶ οἱ Κυρηναϊκοὶ φιλόσοφοι ῥἐδίδα» ὅγον ὅτι «ἡ τοῦ σώματος ἄσχι- σις συντελεῖ εἰς ἀνάληψιν σ- ρετῆς». Ἡ Χριστιανικὴ θρησκεία πλεῖστα μᾶς δίδει παραγνέλμχ- τα διὰ νὰ ἐργαζώμεθα. Πολλὲς φορὲς ὁ Υἱὸς τοῦ Φεοῦ προξ- τρεψε τοὺς χριστιανοὺς νὰ ἑἐρ- γάζωνται γαὶ νὰ μὴ εἶναι ῥάθυμοι. «λάδετε. λέγει τὸ Εὐαγγέλιον, ὡς ὑπόδειγμα τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ὅστις οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διχ- νενῆσκχι. Τιμή καὶ δόξα τῃ ᾱ- γαθῇ ἐργασία. Ἐργάζεσθε ὅσον οἷόν τε περισσότερον, ἴπανο- ποιεῖσθε ὁλινώτερον». Οἱ ἀπό- ὄτολοι καὶ οἱ πατέρες τοῦ Χρι- στιανισμοῦ δὲν ἠρχέσθησαν µο- νάχα στὰ παραγγέλµατα καὶ στὶς συνεχεῖς διδασκαλίες, ἆλ- λὰ χαὶ οἱ ἴδιοι εἰρνάζοντο, ᾱ- σχολούµενοι στὴν ἁλιεία, οδι- χτυσποιῖα, θυρσοδεφία, πλεχτι- χη. «Αἱ χεῖρές µου, λέγει ὁ ᾿ἀπόστολος Παῦλος, ὑπηρέτη- σὰν τὰς Χρείας µου, οὐδενὸς δὲ ἀργυρίου ἤ χρυσοῦ ἐπεθύμη- σου. 'Απ’᾿ ὅλα αὐτὰ θλέπουμε ὅτι ὅλοι πρέπει ᾿ νὰ ἐργαξώμεθα, διότι ἡ ἐργασία εἶναι ὑνείοα, ἤ ἐργασία µορφώνει τὸ ἦθος, δι- δάσχουσα πῶς νὰ ἐργαξώμεθα καὶ νὰ ἰκανοποιοῦμεν τὰς ἆ- νάγκας µας, ἃ ἐργασία µμὸς καθιστᾷ ἠθικῶς καὶ ὑλικπῶς ἆᾱ- νεξαρτήτους, ὥστε νὰ μὴν ὑ- ποτάσσεται ἡ ἐλευθερία µας εἰς ἄλλους ἀνδρώπους. Παρ) ὅλα ὅμως αὐτὰ τὰ πλε- ονεχτήµατα τῆς ἐργασίας ἡὃ- πάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι δεωροῦν ὀναξιοπρεπὲς νὰ ἐρ- γάζωνται καὶ γι αὐτὸ διαρκώς ἀναπαύονται χωρὶς νὰ ἑἐργά- ζωνται. Ετσι συµδαίνει, ὥστε οἱ λοιποὶ ἄνθρωποι νὰ ἐργά- ζωνται ὑπερανθρώπως, κχρησι- μοποιοῦντες καὶ τὰς ὥρας ποὺ δἄπρεπε νὰ ἀναπαύωνται, γιὰ νὰ ἀναοπληρώσουν τὸ κχενὸν τῆς ἐργασίας ποὺ ἀφήνουν οἱ τεμπέληδες. Ετσι προῆλδεν ἡ διάχρισις τῶν ἀνθρώπων εἰὶς πλουσίους καὶ πτωχούς, ἔχ τῶν ὁποίων οἱ μὲν πρῶτοι ἑργάᾶ- ζονται καὶ παράγουν, οἱ δὲ δεύτεροι καταναλίσχουν τὰ προϊόντα τῆς ἐργασίας τῶν ἐρ- γαζοµένων. Έτσι λοιπόν. Ἡ Πολιτεία µας ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ὑφό- ση τὴν ἐργασία εἰς τὸ ἐπίπεσο ἀπὸ τὸ ὁποῖον χακαὶ ἀντιλή- ψεις τὴν ἔχουν χατεθασμµένη. Πρέπει σύντομα νὰ τοῦ δώ- σουµε τοῦ νησιοῦ µας τὴν εἰ- χόνα ἐργώδους χυφέλης, ὅπου ἡ ἔννοια τῆς ἐργασίας νὰ ὅο- ξάζεται καὶ ἡ Κύπρος νὰ ὁκχ- δίξει τὸν ὄρόμον τῆς προόδου καὶ τῆς ἠθικχῆς καὶ τῆς ὑλιχκῆς ὀλκῆς σύμφωνα μὲ τὰς ἱστορι- ἀπὸ τὸ πρόσωπο τῆς γῆς, θὰ ἐχλείφουν μαξδὶ μ᾿ αὐτην Ύσι ΛΕΚΩΙΑ ΚΛΙΜΙΗΜΛΙΑ ΝΤΙΞΟΝ ΛΕΜΕΣΟΣ Παρελήφθήσαν καὶ παραλαμθάνονται παθημερινῶς ὅλα εἷς διαφόρους χρωματισμοὺς ἀπὸ τὰ καλύτερα δη Κάδε ΓΥΝΑΙΚΑ ποὺ δέλει νὰ ντυνῇ κομφά ἃς ἐπισχεφθῇ τὸ πατάστηµα ΝΤΙΞΟΝ ΦΑ ΒΡΗ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ: ΕΣΊΡΟΥΧΑ, ΦΟΡΕΜΛΙΛ, εἰς πλουσιωτάτην συλλογήν. ΤΑΠΕΡ, ΠΑΛΙΑ νὰ ---«Ἐπίσης παρελάθοµεν μεγάλην συλλογὴν ἀνδριωκῶν καὶ παιδικῶν εἰδῶν. ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ, ΤΡΙΚΛ, ΕΤΘΙΜΑ ΣΑΚΚΛΚΙΑ ΣΠ0ΡΙ, ΚΛΠΛΡΤΙΝΕΣ Ἅλπ. δπ Αί παραλαδαί µας συνεχίξονται ταχτικῶς καὶ ἀνελλιπῶς. πάς του παραδόσεις. ΕΤΛΙΡΙΑ ΤΛΕΙ ΚΑΡΥΔΑΣ ΛΕΥΚΗΣΙΑ--ΜΗΜΟΧΗΣΤΟΣ -- ΛΕΜΒΟΣ 2269-2408. 3943 2016. «2218 3484 -- 2061 ΛΕΥΚΕΣΙΑ --- ΜΜΜΙΧΗΠΙΣ ΛΕΜΕΣΟΣ ΛΕΜΕΣΟΣ -΄ ΑΜΜΟΧΗΣΙΟΣ ΚΛΙ ΤΑΝΛΗΛΛΙΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΑΞΙ ἐντὸς τῆς πόλεως. Ν Διαθέτομεν πολυτελῆ αὐτοχίνητα, 4, 6 ναὶ 10 δέσεων διὰ ἐχδρομάς. κ΄ ΛΣΦΛΛΕΙΛ-- ΤΑΧΥΤΙΣ- ΜΕΙΣ ον }ς ο) πω ο αυ σο-ς Γεωργοί, ο) πι) « ο 0 πο (πο) τὴ 0 ἔδαφος τῆς Εύὐπρου. ι« ος »ώό ρ0-- 0-3 ΙΙΛΝΙΡΚΙΙΝΑ Τώρα ποὺ ἀρχίζετε τὴν σποράν, προστατεύσατε τὰ σιτηρά ὅας ἀπὸ τὰ ζιζάνιο. Προμηθευθῆτε -Ι- ΞΑΝΙΟΚΤΟΝΟΝ ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν Ν. Π. ΛΑΝΙΗ) ΛΙ. ὡς καὶ κάθε Γεωργικὸν Φάρμαχκον ποὺ χρειάξεσθε. Ἡ Εταιρεία Ν. Π. ΛΑΝΙΤΗΣ ΛΤΔ., σᾶς πρὀ- σφέρει πάντοτε τὰ ἀποτελεσματικώτερα Γεωργικὰ Φάρμακα καὶ τὰ χαταλληλότερα Λιπάσματα διὰ τὸ σο-ς------- -ο ο μμ μμ οσο σπορ πο ΔΕΥΤΕΡΑ 21 Δεμεμέρίευ :909 πω.) ο ο. σος -κοον (λος 0ος) « »ο« 0) ος ους -ς ρ.. σσππορσππεο σσπο(ς αν ο- ο νμωσασο ᾧ επαπεοο” Α «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ». μ ωα ο Κως. αν ο μα ϱ) «πω 0 πρ () κκ () κα» ἄ ο προ σππ» .ν()« (0 ο- 9 -ἳ ”-0-- ο ποσο σπο ΑΣΡΙΝΟΜΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ Τζων ΝΤΙΞΟΝ ΚΑΡΡ ΠΕΡΙΑΛΗΨΦΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ Φθινόπωρο, σὲ μιὰ λουτρόπολη στὴ Νότιο Γαλλία. 'Ἡ Εὔα Νέϊῖλ, μιὰ ὦ- ραιότατη ᾿Εγγλέζα, μένει ἐκεῖ μετὰ τὸ διαζύγιό της ἀπὸ τὸν Νέντ Ατγουντ, τύπο γλεντζὲ καὶ κυνικό. ᾿Ακριθῶς ἆ- πέναντι στὴ δίλλα τῆς Εὔας κατοικεῖ ἡ οἰκογένεια Λώους: ὁ σὲρ Μώρις Λά- ους, ἕνας γέρος ποὺ ἡ µανία του εἶναι νὰ πλουτίζη τὴ συλλογή του μὲ κοµ- Ἕλενα, καὶ ὁ ψοτεχνήµατα, ἡ Ὑυναίκα του, ἡ Τζάνις γέος σχολαστικὺὸς καὶ χαϊδεμένος. Ἡ Εὔα πυχαῖα τὴ γνωριμία τοῦ Τόμπυ καὶ γρήγορα ἕνα αἴόθημα ἀναπτύσσεται µεταξύ τους. ᾿Αρραθωνιάζονται, Μετὰ τὸν ψυχικὸ κλονισμὸ ἀπὸ τὸ διαζύγιό της, ἣἃ Εὔα εἶναι εὐτυχισμένη. Μιὰ νύχτα, ὅμως, δέχεται ἀπροσδόκητα τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Νὲντ Ατγουνι ποὺ τὴν ἆγαπᾶ ἀχόμη τὰ δύο παιδιά τους, Τόμπυ, παρα- κάνει καὶ ἔρχεται νὰ τὴν πείση νὰ μὴν πάρη τὸν Τόμπυ. Τὸ παράθυρο τοῦ δωαμµτίου εἶναι ἀνοιχτό. ᾿Απέναντι στὸ ὙΥραφεῖο του, κάθεται ὅ σὲρ Μώρις κι’ ἐξετάζει μιὰ ταµπακέρα. 'Η Εὔα τρέμει μὴν ἆν- τιληφθῆ ὁ γέρος τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Νὲντ καὶ γίνει σκάνδαλο. Σθήνει τὸ φῶς. ᾿Ἐκείνη τὴ στιγµή, μέσ’ στὸ σκοτάδι, ἀκούγεται τὸ κουδούνισµα τοῦ τηλεφώ- Πανικόθλητη, ἡ Εὔα σηκώνει τ᾽ ἆᾱ- κουστικό. Εἶναι ὃ Ὑόμπυ, ποὺ τῆς τη- λεφωνεῖ, μέσ᾽ στὰ θαθειὰ µεσάνυκτα, γιατὶ-- -λέει---δὲν τὸν ἔπαιρνε ὁ ὕπνος νου. καὶ αἰσθανότανε τὴν ἀνάγκη ν᾿ ἀκούση τὴ Φωνή της. Μετὰ τὸ τηλεφώνημα αὖ- τό, ὁ Νέντ Ατγουντ ξαναρχίζει τη συ- ζήτηση μὲ τὴν Εὔα. Προσπαθεῖ νὰ την πείση νὰ ἐγκαταλείψη τὴν ἴδέα τοῦ Υά- µου της μὲ τὸν Τόμπυ. Πάνω στὴ ζωη- ρὴ συζήτηση, ὁ Νὲντ κι ἡ Εὔα ρίχνουν μιά ματιὰ ἀπ᾿ τὸ, παράθυρο, στὸ ἀντι- κρινὸ σπίτι. Βλέπουν ἀπὸ μακρυὰ ἕνα γαντοφορεµένο χέρι σιγὰ τὴν πόρτα τοῦ νραφείου τοῦ σὲρ Μώρις. Καὶ τὸν σὲρ Μώρις μέσ᾽ στὰ αἵματα, νεκρό, μὲ τὸ κεφάλι πάνω στὸ ἀνάμεσα σὲ μυριάδες συντρί- ἔμοιαζε νὰ κλείνη σιγὰ--- τραπέζι, µια ἀπὸ κάτι γυαλιστερὸ ποὺ νὰ εἶχε σπάσει... 8δον ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΣΙ! πέθανε ὁ Μώρις Λώους, 6αρα- γέτος, ἄλλοτε κάτοικος τοῦ Λον- δίνου καὶ τὸν τελευταῖο καιρὸ ἐγκατα- στηµένος στὴν Λὰ Μπαντελέτ. Τὴν μακρυνὴ ἑκείνη ἐποχὴ ποὺ οἱ ἔφη- µερίδες εἶχαν λίγα νὰ γράψουν καὶ µπό- λικο χαρτὶ γιὰ νὰ γράφουν αὐτὰ τὰ λίγα, ὁ θάνατός του ἔγινε τὸ συναρπα- στικὸ ἀνάγνωσμα τοῦ ἀγγλικοῦ τύπου. Ελάχιστοι ἤξεραν, Βέδαια, Κοιὸς ἦταν αὐτὸς ὁ σὲρ Μώρις Λώους καὶ ἀκόμη λιγώτεροι εἶχαν ἴδέα γιὰ ποιὸ λόγο εἷ- χε τιμηθῆ μὲ τὸν τίτλο τοῦ 6αρωνέτου, ἴσομε μὲ τὴ µέρα τῆς τυλιγμένης μὲ 6αθὺ μυστήριο δολοφονίας του. Τότε, μονομιᾶς, τὸ ἐνδιαφέρον γύρω ἀπ᾿ τὸν ἄνθρωπο αὐτὸν φούντωσε. Οἱ περίεργοι ἀνακάλυψαν πὼς ὁ τίτλος εὐγενείας τοῦ εἶχε ἀπονεμηθῆ γιὰ τὴν ἀνθρωπιστική δράση του πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια. Ὁ Μώρις Λώους εἶχε ἑνδιαφερθῆ γιὰ τὴν ἐξυγίανση τῶν Φτωχόσπιτων τοῦ Λονδί- νου, Υιὰ τὴν ἀναδιοργάνωση τῶν φυλα- κῶν, γιὰ τὴν αὔξηση τοῦ μισθοῦ τῶν ναυτικῶν. Τὸ «φΠο΄ς Ψο» ἔγραφε πὼς τὰ ἐνδιαφέροντά του ἦταν «ἡ συλ- λογή ἀντικειμένων τέχνης καὶ ἡ ψυχολο- γία». Ἠταν ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀλλοπρόσαλ- λους ἐκείνους τύπους πού, μερικὰ χρό- για ἀργότερα, ἕἔμελλαν νὰ ὁδηγήσουν τὴν ᾽Αγγλία σχεδὸν στὸν ὄλεθρο. Μολο- γότι ἔδινε µεγάλα ποσά γιὰ φιλανθρωτι- κοὺς σκοποὺςκαὶ κατηγοροῦσε ἁδιάκοπα τὴν κυθέρνηση πὼς δὲν ξώδευςε ἀρκετὰ γιὰ τὴν ἀνύψωση τοῦ 6ιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, ὁ ἴδιος ἔμενε ἔξω ἀπ᾿ τὴν ᾿᾽Αγγλία γιὰ νὰ μὴν πληρώνη φόρους. Κοντός, στρουµπουλός, λιγάκι κουφός, μὲ µουστάκι καὶ γενάκι, ζοῦσε κλεισµέ- νος σ᾿ ἕνα δικό του κόσµο. Στὸ θάθος ἦταν ἕνας τύπος ἀγαθός, εὐχάριστος, καλὸς οἰκογενειάρχης καὶ --- πολὺ ὅ.- καιολογηµένα ὅλοι ὅσοι τὸν εἶχον γνωρίσει τὸν συμπαθοῦσαν. Καὶ τώρα, μὲ μελειημένη ἀγρίόοτητα, κάποιος τοῦ εἶχε κάνει λυῶμα τὸ κεφάλι. Μπροστὰ στὸ παράθυρο ποὺ ἔθλεπε σ᾿ ἕναν ἤσυχο δρόµο τῆς Μπαντελέτ, τὴ γαλήνια ἐκείνη ὥρα, λίγο πρὶν ἀπ᾿ τὰ χαρᾶματα, ἡ Εὔα κι ὁ Νέντ Ατγουντ στέκονταν σὰν δυὸ τροµμαγμένα παιδιά. ᾿Εκεῖνο ποὺ φαινόταν φρικτὸ καὶ ἆ- δάσταχτο στὴν Εὔα ἦταν τὸ θέαµα τοῦ αἵματος ποὺ γυάλιζε κάτω ἀπ᾿ τὸ φῶς τῆς λάµμπας. Τραθήχτηκε ἀπ᾿ τὸ παρά- Ώυρο γιὰ νὰ μὴ θλέπη. ---Νέντ, Φφύγε ἀπ. ἐκεῖ. :Ο Νὲντ δὲν ἀποκρίθηκε, --“Νέντ, εἶναι ἀλήθεια ὁ σὲρ Μώρις ----Ναἱ, Τὸ νομίζω τουλάχιστον. Δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ εἶναι θέθαιος ἀπὸ τόσο µακριά. τοι Ίσως νὰ εἶναι µόνο πληγωμένος. Πάλι ὁ Νὲντ δὲν ἀποκρίθηκε. ᾿Απὸ τοὺς δυὸ τους, θάλεγες πὼς ὁ ἄντρας ἦταν ὁ πιὸ ἀποσθολωμένος, ὄχι ἡ γυ- ναΐκα. Αὐτὸ ὅμως ἤἦταν Φυσικό, Γιατὶ αὐτὸς εἶχε δῆ κάτι ποὺ ἑκείνη δὲν τὸ εἶχε δῆ. Εἶχε δῆ τὸ πρόσωπο τοῦ ἂἄν- θρώπου μὲ τὸ γαντοφορεµένο χέρι. Ἐ- ξακολουθοῦσε νὰ κοιτάζη τὸ Φφωτισμένο δωµάτιο, νοιώθοντας τὴν καρδιά του νὰ χτυπάη δυνατά, γνο. ---Νὲντ, µόνο πληγωμένοςἱ τὸ λαρύγγι του στε- εἶπα πὼς μπορεῖ νὰ εἶναι “Ο Νὲντ ξεροκατάπις. --Τὶ ἐννοεῖς ΠΓΠὼς θὰ κάνοµε καλὰ νά... --- Αποκλείεται νὰ πᾶμε, ἀκόμα κι’ ἂν θέλαμε νὰ πᾶμε, ψιθύρισε ἡ Εὔα πανικόθλητη, θλέποντας ἔξαφνα καθαρὰ ὅλη τὴ φρίκη τῆς καταστάσεως. ----Σωστά, “Ὑποθέτω πὼς ἀποκλείε- τε. --Μὰ τὶ Ο Νὲντ ἄνοιξε τὸ στόµα του νὰ ἀκιδῶς ἔγινε μι- εἷ- (ἲ τὸ λήση, ἀλλά συγκρατήθηκε. Αὐτὸ ποὺ χε δῆ ταν τόσο εὐνοϊκὸ γι αὐτὸν τόσο φοθερὸ) ποὺ δὲν τολμοῦσε νὰ πιστέψη. Δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ περιγράψη μὲ λόγια. Μιμήθηκε ποὺ κραδαίΐίνει ἕνα τὸ θῦμα του, ὄγρια. Ὅταν μίλησε, ἡ φωνή του ἦταν ψίθυ- τὴν κίνηση κάποιου ὅπλο Ξεροκατάπια ξανά. καὶ χτυπάει ϱρος ποὺ ἀντιλάλησε, θᾶλεγες, ϐροντε- ρὰ σ᾿ ὅλο τὸ δωμάτιο κι᾿ ἔσθυσε σιγὰ --σιγά. --«Ἔχεις κιάλια ἐδῶ. -- Γιατί --«Άσε τώρα τὶς ἐρωτήσεις. Ἔχεις κιάλια Κιάλια. Καθὼς στεκόταν ἀλύγιστη, μὲ τὴν πλάτη στὸν τοῖχο, ἡ Εὔα προσ- πάθησε νὰ συγκεντρώση τὴ σχέψη της σ᾿ αὐτὸ ποὺ τῆς εἶχε πῆ ὁ Νέντ. ο Κιάλια... κοῦρσες. Κοῦρσες στὸν ἵπ- πόδροµο Λονσάν. Λονσὰν μὲ τὴν οἰκογένεια Λώους μόλις πρὶν ἀπὸ λίγες ἑθδομάδες. Οἱ ἀναμνή- σεις ξυπνοῦσαν μὲ τὶς φευγαλέες ζω]- μὲ ἀντίλαλους κουδουνίσµατα, χρωματιστὰ που- τοῦ Εἶχε πάει στὸ ρόχρωμες εἰκόνες καὶ ἤχων: κάµισα τῶν τζὀκεῦ, ἄλογα ποὺ τρέχανε κάτω ἀπὸ τὸ ὁλόλαμπρο φῶς τοῦ ἡἢ- ικαὶ λίου. 'Ὁ Μώρις Λώους φοροῦσε Υκρίζο φηλὸ καπέλλο καὶ κρατοῦσε κιάλια στὰ μάτια του. Ὁ θεῖος Μπέν, ὅπως συνή- θως, εἶχε παίξει στὶς κούρσες καὶ εἶχε χάσει. Σκουντουφλώντας, δίχως νὰ µαντέ- φη, οὔτε κἂν ν᾿ ἀναρωτηθῆ, γιὰ πυιὸ λόγο ὁ Νὲντ ἤθελε τὰ κιάλια, ἡ Εὔα ἔκανε μερικὰ 6ήµατα στὸ σκοτάδι, ἄνοι- ξε τὸ ἀπάνω συρτάρι ἑνὸς γραφείου, ἔδγαλε ἀπ τὴ δερμάτινη θήκη τους κά- τι κιάλια καὶ τοῦ τὰ ἔδωσε. Τὸ δωμάτιο ἁπέναντι ἦταν πολὺ πιὸ σκοτεινὸ τώρα ποὺ τὸ κεντρικὸ πολύ- Φωτο εἴχε σθήσει. Ὅταν ὅμως ὃ Νέντ, στρίθοντας λίγο λίγο τὸ μικρὸ τροχό, κανόνισε τὰ κιάλια στὸ σημεῖο ποὺ ἕ- πρεπε γιὰ νὰ θλέπη καθαρὰ καί, περι- Φέροντάς τα σ᾿ ὅλη τὴ σκηνή, σταµά- τησε στὴν πλευρὰ τῆς ἀριστερῆς τζα- µόπορτας, τὸ κομμάτι αὐτὸ τῆς κάµα- ρας ξεπήδησε µπροστά του μὲ ἁπόλυ- τη διαύγεια. Μποροῦσε νὰ θλέπη λοξὰ ἴσαμε τὸν δεξὶ τοῖχο καὶ τὸ τζάκι. τὸ γείσωµα τοῦ τζακιοῦ ἦταν ἀπὸ ἄσπρα μάρμαρα πάνω του, στὸν τοῖχο, κρεµόταν ἕνα ᾿μπρούντζινο μενταγιὸν τοῦ Ναπο- λέοντος. Τὸ τζάκι ἦταν σθηστὸ μ᾿ ἐκεῖ- νο τὸν αὐγουστιάτικο καιρό μπροστὰ φαινόταν ἕνα μικρὸ παραθὰν καί, στὸ πλάϊ, τὰ σιδερένια σύνεργα γιὰ τ’ ᾱ- ναµμµα τῆς φωτιᾶς: σιές. --- Αν αὐτὴ ἡ μασιὰ χρησιµοποιήξη- κε.., ἄρχισε ὅ Νέντ. --“Χρησιμοποιήθηκε γιὰ ποιὸ πρᾶγ- μα --Ρίξε μιὰ ματιὰ μὲ τὰ κιάλια. ---Αδύνατον! φτυάρια καὶ µα- Γιὰ ἕνα ἁδάσταχτο δευτερόλεπτο ἡ Εὔα νόµισε πὼς ὁ Νὲντ θὰ ἔδαζε τὰ γέλια καὶ θὰ τὴν κοροῖΐδευε. ᾽Αλλὰ κι αὐτὸς ἀκόμα ὃ Νὲντ Ατνουντ μὲ τὴν ἀνεξάντλητη εἰρωνικὴ διάθεσή του δὲν μποροῦσε ν᾿ ἀντικρύση μὲ γέλιο τούτη τὴν κατάσταση. Τὸ πρόσωπό του ἦταν ἄσπρο σὰν πανὶ καὶ τὰ χέρια του τρέ- μµανε ὅταν προσπάθησε ξαναθάλη τὰ κιάλια στὴ θήκη του. ---Μιὰ οἴκογένεια μὲ ἀρχές, μὲ νοο- τροπία κάθε ἅλλο παρὰ νοσηρή, παρα- τήρησε δείχνοντας μὲ μιά κεφαλιοῦ πρὸς τὸ µέρος ὅπου ἕνας γΥέ- Ρος, γεμᾶτος αἵματα, νεκρός, καθόταν νὰ κίνηση τοῦ σκυμµέγος µπροστά, ἀνάμεσα στὰ µπιµ- πελὸ τῆς συλλογῆς του. Μιὰ οἶἰκογέ- γεια μὲ νοοτροπία κάθε ἄλλο παρὰ νο- σηρή... ἔτσι εἶπες, ἂν δὲν κάνω λάθος. Ἡ Εὔα εἶχε τὴν ἑνωώπωση πὼς ὃ κόμπος ποὺ στεκόταν στὸ λαρύγγι της θὰ τὴν ἔπνιγε. ---Τὶ θέλεις νὰ πῆς ποιὸς ἦταν ---Ναί, ἀκριδῶς αὐτό. χτύπησε τὴν ὥρα Πῶς εἶδες ---Ὁ κλέφτης τὸν ποὺ ἐσὺ κοίταζες ---Δὲν εἶδα τὸ χτύπημα, ὄχι. Ὁ γαντοφορθµένος «κύριος» εἶχε τελειώσει τὴ θρωµοδσυλειά ὅταν ἐγὼ κοίταζα ἀπ τὸ παράθυρο. --«Τὶ εἴδες ---Τὸν ἄνθρωπο μὲ τὰ καφὲ γάντια νὰ Θάζη τὴ µασιὰ στὴ θέση της, μετὰ τὸ χτύπημα. --.Θὰ μποροῦσες ν᾿ ἀναγνωρίσης τὸν κλέφτη, ἂν τὸν ξανάδλεπες ---Θὰ προτιμοῦσα νὰ πάψης νὰ χρη- σιμοποιεῖς αὐτὴ τὴ λέξη. ---Ποιὰ λέξη --- Ὁ κλέφτης. Παρακαλοῦνται Ιανουαρίου 1960. ὅλοι ΤΣΙΜΕΝΙΤΑ Διὰ τοῦ παρόντος µας πληροφοροῦμεν κάθε ἐνδιαφερόμενον ὅτι ἔχομεν προθῆ μετὰ τῆς ΛΟΕΛ Λεμεσοῦ εἰς τὰς ἀναγκαίας διευθετήσεις διὰ τὴν Γενικὴν διανομὴν εἰς Κύπρον 20.000 τόνων Ρωσσικοῦ τσιμέντου ὁ ὁποῖος θὰ εἰσαχθῆ μὲ ἀνταλλαγὴν Ι Κυπριακῆς Σταφίδος. Ἡ ὄνω ποσότης δὰ εἰσαχθῆ εἰς Κύπρον εἰς τὰς τμηματικἁς ἀποστολὰς ἑντὸς τῶν προσεχῶν δώδεκα μηνῶν χαὶ ἐχφόρτωσις δά γίνπ εἰς ΔΕΜἷΜΕΣΟΝ αχὶ ΑΜΜΟΣΕΣΣΊΙΟΝ πιβανώτατα δὲ καὶ εἲς ΠΑΦΟΩΝ. οἱ ἐνδιαφερόμενοι τσιμέντου ὅπως ἀποταθοῦν πρὸς ἡμᾶς τὸ ἀργότερον μέχρι τῆς Ίζης Δεκεμ: 6ρίου 1959 διά νὰ τοὺς κρατήσωµεν τὰς ποσότητας ποὺ θέλουν. Τὸ πρῶτον φορτίον Τσιμέντου ἀναμένεαι εἰς ΛΕΜΕΣΟΝ καὶ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΝ διὰ τοῦ ἀτμοπλοίου «Α2Ρ 06 Ε Α» ἀρχὰς ΓΕΩΡΓΙΟΣ Σ. ΓΛΛΑΤΑΡΙΩΤΗΣ δ. ΥΙΟΙ ΛΤΔ. ΛΕΜΕΣΟΣ --- ΛΕΥΚΩΣΙΑ --- ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ εἰσαγωγεῖς καὶ πωληταὶ - ΕΔΩ κι’ ΕΚΕΙ ϐ ΑΓΓΛΙΚΟ ἐργοστάσιο στυλογρά- φων ἔκανε μιὰ ἔρευνα σχετικῶς μὲ τὸν γραφικὸ Χαρακτῆρα τῶν πελατῶν του, κατὰ ἐπαγγέλματα, Πρῶτοι στὴν καλ- λιγραφία Ίρθαν οἱ ἀρχιτέκτονες, ἀκο. λουθούμενοι ἀπὸ τοὺς δηµοσίους ὑπαλ- λήλους, τοὺς καλλιτέχνες, τοὺς διδα- σκάλους, τοὺς ἱερωμένοὺς Τοὺς χειρὀ- τερους θαθμοὺς τοὺς πῆραν (πολὺ φυ. σικἀ) οἱ γιατροί, ϐ ΟΙ ΚΑΛΟΓΡΙΕΣ ζοῦνε περισσύ- τερα χρόνια ἀπ τὶς ἄλλες γυναῖκε-, ποὺ κι) αὐτὲς ζοῦνε περισσότερο--κατὰ γενικὸ κανόνα- ἀπ᾿ τοὺς ἄντρες τους, Αὐτὸ εἶναι τὸ πόρισμα µμιᾶς μελέτης τοῦ δρος Τζ, Φίσερ, καθηγητοῦ στὸ πενεπιστήµιο τοῦ ΒΜταίῦτον {(᾿Οχάίο), ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς µακροθιότητος τῶν γυναικῶν. ϐ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ καζίνο τοῦ κόσμου θ᾽ ἀνοίξῃ τὶς πύλες του προ- σεχῶς, κοντὰ στὴ Βηρυτό, Κτίσθηκε μὲ ἔξοδα ἑνὸς ὁμίλου Λιδανέζων ἐπιχειρη- ματιῶν καὶ στοίχισε ἑνάμισυ δισεκα- τομμύριο γαλλικὰ φράγκα, ᾿Εκτὸς “Ἀπὸ τὶς αἴθουσες ρουλέττας καὶ ἄλλων παι- χνιδιῶν, ἔχει πολλὰ καμπαρὲ καὶ ἆ- ποδλέπει στὸ νὰ προσελκύσῃ ὅλη τὴν πλούσια πελατεία ποὺ συχνάζει τώρα στὰ εὐρωπαϊκά καζίνα͵ Τὸ ἑστιατόριο θὰ μπορῇ νὰ ἐξυπηρετῇ ταυτόχρονα 2, 000 πελάτες, Τὸ ὑπόγειο γκαράζ θά στεγάζη 500 αὐτοκίνητα, ϱ ΕΝΑΣ. κύριος, μᾶλλον ἀγαθούλης, χάνει τὴν πεθερά του καὶ θέλει νὰ τηλεγραφήση μὲ τρόπο τὴ θλιδερὴ εἴδηση στὴ γυναῖκα του ποὺ λείπει στὴν ἑξοχὴ. Ὑστερ᾽ ἀπὸ πολλὴ σκέψη συντάσσει τὸ ἀκόλουθο τηλεγράφημα: «Μητέρα σου ἐλαφρῶς ἁἀδιάθετη, 'Η κηδεία αὔριο», ϱ ΕΝΑΣ ᾿Εγγλέζος πηγαίνει μὲ τὴν κόρη του, μιὰ ὡραιοτάτη κοπελίτσα 17 χρονῶν, νὰ περάση τὶς διακοπές του στὶς Ινδίες, Ἕνας µπάμπλουτος µαχαραγιᾶς ἐρωτεύεται τρελλὰ τὴ µ.- κρούλα, . --ὋΑν μ’ ἀφήσετε νὰ τὴν παντρευτό, δηλώνει στὸν πατέρα, θὰ σᾶς δώσω τὸ Φάρος της σὲ διαμάντια, --Ἐν τάξει, θὰ σᾶς ἀπαντήσω σ᾿ ἕνα µῆνα, λέει ὁ πατέρας, ---“Θέλετε νὰ τὸ σκεφθῆτε ἀνήσυχα ὁ μαχαραγιᾶς, --Οχι, θέλω νὰ τὴν παχύνω λιγά- κι. ... Φ Ο ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ: Κύριε διευθυντᾶ, σὲ λίγες µέρες παντρεύοµαι, ᾽Αλλὰ μὲ τὸ μισθὸ ποὺ παίρνω θὰ πεθάνουμε τῆς πείνας, 5Ο διευθυντής: Καλά. καλά.,,, Καὶ ποιὰ εἶναι ἡ εὐτυχὴς θνητή 6 ΜΑΜΑ, ρωτάει ὁ μικρός, γνώρισες τὸν μπαμπᾶ --Μιἁ µέρα ποὺ κόντευα νὰ πνιγῶ στὴ θάλασσα, ὁ μπαμπᾶς σου μ᾿ ἕ- σωσε, --Τότε γιατὶ δὲ θέλει νὰ μάθω κ᾿ ἐγὼ νὰ κολυμπῶ 9 Ὁ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ἑνὸς μεγάλου ἁμερικανοῦ ἐργοστασίου ἀποφασί- ζει νὰ ὑποθληθῇ σ᾿ ἕνα «τέστ εὖ- φυῖας Ύστερ) ἀπὸ μιὰ ὥρα, ὁ ἡΨυ- χολόγος τοῦ λέει: --Αχ, κύριε! Νὰ εὐχαριστῆτε τὸ Θεὸ ποὺ εἴσαστε κιόλας διευθυντής! ϱ Η ΚΥΡΙΑ ποὺ παίρνει µέρος οὲ μιά κρουαζιέρα ὑποφέρει τρομερά ἆ- πὸ ναυτία Ἐαπλωμένη στὴν κουκέτα, Δλέπει τὸν καµαρότο νὰ µπαίνη στὴν καμπῖνα της μ᾿ ἕνα δίσκο φορτωμένο μὲ ὀρεκτικώτατα φαγητά, ἹΗ κυρία δείχνει τὸ φιλιστρίνι καὶ λέει μὲ ἁδύ.» νατη Φωνή: --Λόστα τους ἀπ᾿ εὐθείας, ρωτάει πῶς ϱ Ο ΘΗΡΙΟΔΑΜΑΣΤΗΣ: Ὁ τπα- τέρας µου ἧταν ἐπίσης δαμαστὴς λιονταριῶν, «Ο δημοσιογράφος (ποὺ τοῦ παίρ- νει συνέντευξη), »Εσεῖς θάλατε ποτέ τὸ κεφάλι σας µέσα στὸ στόμα ἕ- νὸς θηρίου «Ο. θηριοδαµαστής: ρά... γιὰ νὰ δ τὶ ἔγινε ὁ πα- τέρας µου, ν πο ο. πι να ῥιοοοοοσοσοσσσουνυ ὕπσόύσσ σσ π Ἡ Μόνο μιὰ ὁο-| 9 ΤΙΝΛΙ 10 ΚΡΛΣΙ Ἐπειδὴ αὐτὴ τὴν ἐποχὴ ἀποθη- χεύεται τὸ κρασὶ θὰ δώσουμε µε- ρικὲς συμθουλὲς γιὰ τὴ διατήρησί του: Ἡ φύσις ἐπροίχισε τὴν πατρίδα µας μὲ ἐξαιρετικὰ προνόµοια, ὥ- στε νὰ εὐδοχιμοῦν τὰ ἀμπέλια καὶ ἀπὸ τὰ σταφύλια τους νὰ. γωῶν- ται ἐχλεχτὰ καὶ εὔγευστα κρασιά. Τὸ ἀμπέλι τὸ ἐγγώρισεν ὁ ἄνθρω- πος ἀφ᾽ ὅτου ἦλθεν εἰς τὸν χόσμον τὸ δὲ χρασὶ ἧτο δι αὐτὸν πάντοτε ἕνα ἀπὸ τὰ ὠφελιωιώτερα ποτά. Οἱ ἀρχαῖου Ἕλληνες ἦσαν οἱ πρῶτοι καὶ καλλίτεροι. ἀμπελονργοὶ καὶ οἰνοποιοὶ τῆς ἐποχῆς τῶν, ποὺ ἐδίδαξαν καὶ τοὺς ἄλλους. Τὸ χρασὶ ὅταν πίνεται ιιὸ μέ- τρον καὶ δὲν γίνεται κατάχµῆσις εἶναι πολὺ ὠφέλωιον, διότι διευχο- λύνει τὴν χώνευσιν, δίδει δύναμιν εἰς τὸν ἐργάτην καὶ τὸν ἀσθενῆ καὶ περιέχει μερικὰ Ὀρεπτικὰ -συ- στατικὰ ποὺ ἔχει ἀνάγκην ὁ ὄργα- νισµός µας. 'Εχεῖ ποὺ γίνεται καλὸ καὶ ἄφὃονο χρασί, ἐκεῖ καὶ ἡ ἑξό- δευσις τῶν «οἰνοπνευιματωδῶν πο- τῶν --- τῶν σπίρτων--- δηλ. τοῦ οὔξου, τῆς µαστίχας εἶναι μµιχρά. Ἐκεῖ ὁ ἀλκοολισμὸς δὲν ἔχει πολὺ προχωρήσει. Ὅπου δὲν πίνεται χρασὶ ἀλλὰ σπίρτα, ἐχεῖ ἃ ἆλκοο- λισμὸς ἔχει φέρει ὀλέθρια ἀποτε]έ- σµατα. Τὰ ποτὰ αὐτὰ θλάπτουν καὶ καταστρέφουν Όχι µόνον ἐκεῖνον ποὺ τὰ πίνει ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀπη- Ὑόγους του. οἳ ὁποῖον γίνονται ᾱ- σθενικοὶ καὶ δὲν ζοῦν πολλὰ χρό- ΡΌΙΕΚ ΛΥΤΟΜΑΙΑ -- ΑΝΔΡΙΚΑ ΓΥΝΛΙΚΕΙΑ --- ΠΛΙΛΙΚΛ ᾿Απὸ ΛΕΜΕΣΟΣ. . ΔΙΑΘΕΤΟΜΕΝ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ 4 ΠΥΝΛΙΚΕΙΟΝ ΥΦΑΣΜΛΙΩΝ εἰς ἀρίστην ποιότητα καὶ σὲ πλουσία συλλογὴ χρωμάτων δι ὅλα τὰ γυναικεῖα γοῦστα «- ΚΑΣΜΗΡΙΑ ΑΝΛΡΙΚΑ εἰς τὰς καλυτέρας ποιότητας τῶν μεγαλυτέρων Ἐογοστασίών Εὐρώπης. 4» ΚΛΠΛΡΙΙΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕ΄ καὶ 4 ΣΑΚΚΛΚΙΑ ΣΠΡΙ εἰς ὅλα τὰ μεγέθη. ὁ- ΤΛΠΗΤΕΣ Μοντέρνους καὶ Περσικοῦ τύπου. ΣΤΟΦΕΣ διὰ ἔπιπλα καὶ ΚΟΥΡΤΙΝΕΣ σὲ πλουσία Συλλογή. ΛΟΓΙΚΑΙ ΕΛΒΕΤΙΚΑ ΩΡΟΛΟΠΙΑ | ΕΌΕΙΕΣ| ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣ9ΠΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ }. ΣΛΡΒΑΣ Λ. ΛΡΤΟΤΕΛΗΣ ἆ }]Α ᾿Αθηνῶν 12--Τηλ. 2617--- ΛΕΜΕΣΟΣ ν ν δ ο ος. ή ον για. ᾿Απὸ τὸ κρασὶ σπανίως γίνε- ται χανεὶς ἀλκοολικός, ἐκτὸς ὅταν πίνει παραπολύ, διότι τὸ κρασὶ ἔχει χει μὲν οἰνόπνευμα, ἀλλ’ εἷς µι- κρὰν ἀναλογίαν, ἐνῶ ἔχει καὶ ἄλ- λα συστατιχὰ τὰ ὁποῖα ὠφελοῖν τὸν ὀργανισμόν µας. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχομεν ἄφῦο- γον χρασί, ὅταν δὲ τὸ περιποιηθῶ- 1 ς ' : μεν, Ὑίνεται πολὺ καλό. Διότι τὰ συστατικὰ του εὑρίσχονται εἲς -κα- λὴν ἀναλογίαν. Σνμθαίνει ὅμως, κατ ο ο πλ ἐδῶ καὶ ὀλίγα χοόγια, τὰ ἀμπέλια µας νὰ προσθάλλωνται ἀπὸ διαφό- ρους ἀσδθενείας καὶ ἀπὸ ἔντομα, τὰ ὑποῖα ἐνῶ θλάπτουν τὰ ἀμπέ- λια, καταστρέφουν καὶ τὴν ποιό- τητα τοῦ κρασιοῦ. Αἱ θεοµηνίαι. καὶ ἡ ἐξάντλησις τῶν ἀμπελιῶν µας ἕ- χαμαν ὥστε κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια νὰ μὴν ἠμποροῦν. νὰ γίνων- | ται μόνα των καλὰ τὰ Χρασιά, ἆλ- λὰ νὰ ἔχουν ἀνάγκην νὰ τὰ περι- ποιούμεῦα καὶ νὰ µῆ τὰ ἀφήνωμεν εἰς τὴν τύχην τους. ΤΙ ΧΡΗΛΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΑ ΓΠΝΗ «ΚΑΛΟ ΚΡΑΣΙ Διὰ νὰ χάµης χαλὸ κρασὶ ἔχεις ἀνάγκην πρῶτον ἀπὸ µίαν καλην ἀποθήκην, ἡ ὁποία νὰ εἶναι πάντα- τε κχαδαρὰ καὶ εὐάερος, δεύτερον ἀπὸ καθαρὰ θαρέλια καὶ τρίτην ᾱ- πὺ μοῦστον, ὃ ὑποῖος νὰ ἔχη τὰ συστατικά του εἲς καλὴν ἀναλογί- αν. ὥστε τὸ αρασὶ ποὺ θὰ γίνη γὰ σοῦ διατηρπὺῆ καθ) ὅὕλον τὺ ἔτος, Ἡ ἀποθήκη εἰς τὴν ὑποίαν θὰ ὲ . Μὲ πιστοποιητικὸν ἔἐγγυήσεως ἑργοστασίου διὰ ἕνα ἔτος. αἁ. --αο. ΥΦΑΣΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟΝ ΚΩΣΤΗ ΛΙΤΕΠΟΠΟΥΠΟΥ ΙΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ 198 να .θάλης τὰ κρασιά σου, εἴτε εἶναι ὑπόγειος, εἶτε ἰσόγειος, πρέπει νὰ διατηρῆται πάντοτε καθαρὰ καὶ νὰ ἀερίζεταν. Οἱ τοῖχοι τῆς ἀποθήγης νὰ εἶναι πάντοτε ἀσθεστωμένοι, τὸ πάτωµά της καθαρὸν καὶ νὰ πλύ- χεται συχνά, ἂν εἶναι πλακοστρω- µένον, ἐὰν δὲ δὲν' εἶναι, τότε ὕπου: χυθῆ κρασί, πρέπει νὰ ρίπτης ὁλί- γον ἀσθέστην διὰ νὰ ἐμποδίσης τὸ Ἐύνισμα ποὺ ἡμπορεῖ νὰ μεταδυθῆ καὶ εἰς τὰ θαρέλια,. Καταλληλοτέρα ἐποχὴ διὰ νὰ καθαρίσης τὴν ἀπο- Ῥήκην εἶναν κατὰ τὰς παραμονὰς τοῦ τρυγητοῦ, ὅταν τραθήξης τὰ θαρέλια διὰ νὰ τὰ καθαρίσης. Ἐὰν ἔχεις θαρέλια παλαιά, εἰς τὰ ὁποῖα εἶχες θάλει κρασὶ τότε ἀφοῦ τὰ ξεφουντώσης ἀφαιρεῖς κα- λὰ τὴν λάσπην, ᾖἙύγεις καλὰ µία µία δούγα καὶ τὰ φούντια, τὰ Ἐε- πλύνεις μὲ ὀλίγον νερὸ καὶ τ᾽ ἀφή- γεις 10---16 ἡμέρας εἰς τὸν ἤλιον. Κατόπιν τὰ φορτώνεις καί, ἄν μὲν τὸ θαρέλι εἶχε ποὶν καλὺὸ κρασὶ καὶ δὲν μυρίζει Ἑνυνίλαν, τότε τὰ πλύγεις μὲ ζεστὸ γερὸ καὶ χατόπιν μὲ κρύο νερό, τὰ στραγγίξζεις καὶ τὰ τοποθετεῖς εἷς τὴν ἀποθήχην κάθε ἕνα εἷς τὴν θέσιν του. Αν ἔχης θαρέλια καινούργια, εἰς τὰ ὁποῖα πρώτην φορὰν δὰ. 6ά- λης ἁρασί, νὰ τὰ πλύνης πρῶτα μὲ ζεστὸ νερὺ εἰς τὸ ὁποῖον προσ- θέτεις ὀλίγον ἁλάτι, κατόπιν τὰ ξε πλένεις μὲ κρύο νερὺ πολλὲς φορὲς χαὶ ἀφοῦ στραγγίξουν καλὰ τὰ το- ποθετεῖς εἷς τὴν ἀποθήκην. Αν ὅμως ἴἔτυχε χαὶ τὸ θαρέλι μυρίξει Ἑυνίλα, τότε, ἀφοῦ τὰ φουντώσεις, µοίπτεις ὀλίγον ἀσθέ- στην, μισὴ ὀκᾶ διὰ 100 ὀκάδες θά- ξεις ἀνάλογο νερό, τὸ ταπώνεις καὶ τὸ γυρίζεις ἀπ᾿ ὅλα τὰ µέρη, ὕστε- ρα δὲ ἀπὺ 95--5 ὧρες χύνεις τὺν ᾱ- σθέστη καὶ ξεπλύγεις τὸ θαρέλι μὲ ἄφθονο νερὺ µπολλὲς «φορές, τὸ στραγγίξεις καλὰ χαὶ τὸ τοποθε- τεῖς κατόπιν εἰς τὴν ἀποθήκην. Τότε πρέπει νὰ τρυγήσης, ὥστε νὰ κάµῃης καλὺ κρασί Η ἐποχὴ τοῦ τουγητοῦ δὲν εἶναι ἡ ἴδια εἰς ὅλα τὰ µέρη. Βὶς τὰ θεριὰ χλίµα- τα «ὃ τρυγητὺς ἀρχίζει ἀπὺ τὰς 16 Αὐγούστου. Εἰς ἄλλα µέρη, µέσα Σεπτεµθρίου, καὶ εἷς τὰ ψυχρὰ µέ- ϱη, τὰ τέλη ΣῬεπτεμθρίου ἢ ἀρχὰς ᾿Οκτωθρίου. Αὐτὸ ὅμως γίνεται ὃ- ταν τὰ ἀμπέλια εἶναι καλὰ καὶ δὲν ἔχουν προσθληθῆ εἴτε ἀπὸ ἀσθενεί- ας, εἴτε ἀπὸ θεοµηνίας, διότι ἅλ- λως πρέπει νὰ κάἁης τὸν τουγητὸν ἐνωρίτερον ἢ θραδύτερον. Θὰ τρυγήσης ὅταν ἰδῆς ὅτι τᾶ σταφύλια ὠρίμασαν καλά, ἂν θέλης νὰ κάµης χοινὺ κρασὶ ἀρετσίνωτο ἢ ρετσινᾶτο. Αν πάλιν θέλης νὰ κάµης γλυκὸ κρασὶ τότε ἀφήνεις τὰ σταφύλια νὰ παραὠριμάσουν. “Ὁ- σον τὰ σταφύλια ὠριμάξουν, τύ- σον ἀποχτοῦν περισσότερον σάκχα- ϱον χαὶ τόσον ὁλιγώτερα ὀξέα. Γενικῶς εἰς τὰ θερμὰ κλίματα Ίθμισυ-- 13 δθαθμοὶ ξάκχαρον, καὶ εἷς τὰ ψυχοὰ 11-19 θαὓμοὶ εἶναι ἀρχετοί. Διὰ νὰ «εὔρης τὸν θαθμὸν τοῦ ζακχάρου παίρνεις ὀλίγα στα- φύλια, τὰ στίθεις, σουρόγεις τὸν μοῦστον καὶ τὸν θάξεις εἰς ἕνα δο- χεῖον εἷς τὸ ὁποῖον θουτᾶς ἕνα µουστόµετρον (γρᾶδο) Ῥωμὲ {, καὶ ἐκεῖ ποὺ θὰ σταθῆ τὺ µουστό- µετρο διαθάζξεις τὸν δαθμόν, τὸν ὑποῖον δείχνει. Αν ὁ θαθμὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ξητοῦμεν, τότε ἀρχίξεις νὰ τουγᾶς. Μαζεύεις τότε τὰ σταφύλια καὶ τὰ Φφέρνεις εἰς τὸ πατητῆρι ὅπου τὰ χωρίξεις πρὶν τὸ πατήσης ἀπὸ τὰ χαλασμένα καὶ ἔπειτα τὰ πατεῖς. Αν. πρὀχειται νὰ κάµης μαῦρο κρασί, τραθᾶς ἁἀμέσως τὸν μοῦστον καὶ τὸν θάξεις εἰς τὰ θαρέλια, τὸν δὲ τσιπουρίτην δηλ. τὸν µμοῦστον ποὺ θὰ ϐθγάλης ὅταν πιέσης τὰ τοί- πουρα, εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ μµοιρά- σης εἰς ὕλα τὰ θαρέλια. Διὰ τὸ πάτηµα τοῦ σταφυλιοῦ. ὑπάρχουν εἰδικὰ μηχανήματα. Τὸ ΕΟΛ . ΕΝΡΙΑ ΡΙΝΩΙ ΝΜΕΤΟΙ Κρασιὰ Κονιὰκ οὖςο ΕΟΛ ΕΤΛΙΡΙΑ ΕΝΕΣΕΙ ἕνα απάξει τὴν ράγα καὶ πατεῖ τὸ σταφῦλι. Τὸ ἄλλο, πλέον τέλειον, πατεῖ τὸ σταφῦλι καὶ χωρίξει τὰ τσάµπουρα. Αλλο μηχάνημα πιέζει τὸ στέµφυλα μετὰ τὸ πίεσµα τοῦ σταφυλιοῦ, εἴτε μὲ τὰ πόδια γίνε- ται αὐτὸ εἴτε μὲ μηχάνημα. Αν πρόκειται νὰ κάμης μαῦρο κρασί, τότε θάξεις εἷς τὸ αρέλι μοῦστον χαὶ τσίπουρα. Ὅλοι οἳ μοῦστοι ἔχουν τὰ ἴδια συστατικά, διαφέρουν δὲ µόνον εἷς τὰς ἀναλογίας. Τὸ περισσότερον μέρος τοῦ µούστου εἶναι νερό, Τ0 ἕως 16 τὰ ἕκατόν. Ζάκχαρον ἔχει 20-92-35 τὰ ἕκατόν. Ἔχει καὶ ὀξέα καὶ διάφορα ἅλατα, ταννίνην κλα. αὐτὰ ὅμως εἰς μικρὰς ἀναλο- Υίας. Τὸ κυριώτερον συστατικὸν εἶναι τὸ ξάκχαρον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἐξαρτηῦῆ ἡ διατήρησις τοῦ χρα- σιοῦ' κατόπιν ἔρχονται τὰ ὀξέα, τὰ ὁποῖα συντελοῦν εἷς τὸ νὰ μὴ κόδη τὸ χρασί, νὰ καθαρίξη καὶ νὰ γίνεται εὔγευστον. Τὰ ἄλλα συστα- τικὰ χουν μικρὰν σηµασίαν, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ταννίνην, ἡ ὁποία καὶ αὖ- τὴ συντελεῖ εἰς τὸν καθαρισμὸν χαὶ τὴν διατήρησιν τοῦ κρασιρῦ. ΠΏΣ ΝΑ ΛΙΟΡΘΗΝΗΣ ΤΟΝ ΜΩΥΣΤΟΝ Σ0Υ “Ὅταν ἔχης μοῦστον, εἰς τὰ 8ερ- μὰ µέρη, θαθμῶν ἄνω τῶν 18 καὶ θέλεις νὰ κατεβάσης τὺν θαθμὸν εἰξ 1.μισυ τότε προσθέτεις γερὸ- -- διὰ κάθε 6αθμὸν καὶ διὰ κάθε ἕκα- τὸν ὀχάδες μοῦστον --- 10 ὀκάδες. Πθόσεχε νὰ μὴ προσθέσης νερὸ πε- θιόσότερον διότι ἀραιώνονται καὶ τὰ ἄλλα συστατικὰ τοῦ µούστου. Αν ὁ μοῦστος σου εἶναι πολὺ πἀχύς, τὸν ἀνακατεύεις μὲ ἀδύνα- τον ἀντὶ νὰ θάλης νερὀ. Τὸ νερὺ αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι πόσιμο, καθα- ϱό, τρεχούµενο καὶ ὄχι ἀλμυρό, δι- ότν ἐμποδίξει τὴν ζύμωσιν. Σὲ συµ- δουλεύω μάλιστα νὰ περάσης τὺ νερὸ πρὶν τὸ μεταχειρισθῆς ἀπὸ τὰ τάίπουρα. Τέλος τὸ ἀνάλογο νερὸ πῥοσθέτεις ὕσον τὸ δυνατὸν ἑνωρίς, μόλις θάλεις τὸν μοῦστον εἷς τὰ θαρέλια. κο Ἡ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΓΑΡΥΦΛΛΛΙΛΣ Ἡ γαρυφαλλιὰ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πιθ ἀγαπητὰ ἄνδη. Δὲν ἔχει πολ- .λὲς ἀπαιτήσεις στὴν καλλιέργειάν τῆς καὶ εὐδοχιμεῖ σὺ ὅλα τὰ ἐδάφη. Ὁ συνηθέστερος µπολλαπλασια- σµός της γίνεται μὲ καταδολάδες. Ὅταν τελειώση ἡ ἄνθησις, διαλέ- γομεν ἀπὺ τὸ φυτὸν νεαροὺς θλα- στούς, τοὺς κατακλίνοµε καὶ τοὺς θάπτοµε στὺ ἔδαφος ποὺ προηγον- µένως τὸ ἔχομε σκάψει. Ἐκεῖ ποὺ ἐγγίξει ὁ ὁλαστὸς μὲ τὸ χῶμα, κά- γόάµε μὲ χοπτερ µαχαιράκι μιὰ τοµή. Οἱ ϐθλαστοὶ αὐτοὶ ὅταν ϱιζο- θολήσουν ἀποκόπτονται ἀπὸ τὸ µη- τρικὀ: φυτὸ κατὰ τὺ φδινόπωρον χαὶ μεταφντεύονται μὲ Λίγο χῶμα σὲ ἄλλο µέρος, Μὰ καὶ ιιὲ ἄλλο τρόπο πολλαπλασιάδεται ἡ γαρυφαλλιά, Δήηλ. μὲ μοσχεύματα. Κατὰ τὸ τέ- λος τοῦ φδινοπώρου κόδουµε νεα- ροὺς θλαστοὺς ποὺ ἔχουν ὔ---10 γόνατα. Στὴν ἄκρη τοὺς θλαστοὺς αὐτοὺς τοὺς κάνουμε μιὰ σχισμὴ 1:--2 ἑκατοστὰ χαὶ τοὺς φυτεύομε λοξὰ στὸ ἔδαφος καὶ τοὺς παραχώ- γοµε κατὰ τὰ 34. Ποτίξομεν ὕστε- ρα ταχτικὰ καὶ φοοντίξομε τὰ µο- σχεύµατα νὰ εἶναι στη σκιά. Τὰ ποτίσµατα ὅταν δὲν .θρέχει πρέπει νὰ γίνωνται ἡμέρα παρ ἡμέρα καὶ νὰ σκαλίξωνται κάθε ἑθδομάδα. Μετὰ πέντε ἢ ἔξη μῆνες, τὰ φυτὰ ἀνθοῦσι καὶ κάνουν τὰ ἴδια ἄνδη σὲ χρῶμα καὶ σὲ μέγεθος ποὺ εἶχε καὶ τὸ μητρικὸ φυτό. Ποικιλίες τῆς γαρυφαλλιᾶς Ὁ- πάρχουν πολλὲς σὲ χοώµατα καὶ σὲ μεγέθη. Θ. Α. ΔΥΚΙΑΡΔΟΠΟΥΛΑΟΣ (Μηχ. Γεωπόνος) ΟΙΝΗΝ | ᾿Αριθμὸς Σελίδος 6 Ἐλεύθερος Λαὸς μραμσαα ακικωκικικὠώιωώσααακιασνρηρν--κκάφκκι-αλιαλμράα.΄ ΔΣ ΡΙΧΘΟΥΜΕΝ ΚΗΙ ΠΛΛΙΝ 0Λύ! ΕΙΣ ΤΟΝ ΗΓΕΝΗ ΔΙΑΤΗΝΕΚΛΟΓΗΝ ΤΟΝ 4ΞΙΩΤΕΡΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΥΛΗΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΑΙΣΙΩΣΟΥΝ ΚΟΙΝΟδΟΥΛΕΥΤΙΚΩΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙ/4Σ Λἱ κυριώτεραι πρόνοιαι τοῦ ᾿Εκλογ.Νομοσχεδίου. Κατανομὴ ἑδρῶν. Ἐκλογικὴ περιφέρεια. Τρόπος ψηφίίειν, ᾿Απὸ σήμερον, ἔναρξιν τῆς δευτέ- ϱας ἑθδομάδος ἀπὸ τοῦ µεγαλειώ- δους ἐκλογικοῦ θριάµθου τοῦ Ἓ- θνάρχου Μακαρίου, τὸ Πατριωτικὸν Μέτωπον καλεῖ εἰς τὰς ἐμπροσδοφυ- λακὰς τοῦ νέου ἐκλογικοῦ ἀγῶνος τὰς χιλιάδας τῶν στελεχῶν του καὶ τὰς: µυριάδας τῶν ἀγωγιστῶν του. Νέον, ὑπέρτατον χκαθῆκον, προθαλ- λει ἐπιτακτικῶς ἐγώπιον τοῦ Ἑλλη- γικοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, τὸ καθῆκον νὰ πλαισιώσῃ ἐπαξίως χονοθουλευτι- χῶς τὸν ὑπεράξιαν Πρόεδρον τῆς Ἐυπριαχῆς Δημοχρατίάς καὶ τὴν ἆ- ξίαν Αὐτοῦ Κυθέρνησιν. Ὁ λαὺς ἔχει συναίσθησιν ὅτι ὁ Ὀρίαμθος του μαὶ ὅ θρίαµόος τοῦ ἐκλεκτοῦ του, τῆς. προπαρελθούσης Κυριακῆς, θὰ ἐξουδετερωθῃ «ἐὰν δὲν ἀναδειχδῆ Βουλὴ ᾿Αντιπροσώ- πων ἀρίστη, ὁμοιογενής, κατάλευκη, πλήρως ἀντιπροσωπευτικὴ ὅλων τῶν Ἐοινωνικῶν Τάξεων τοῦ τόπου, ᾱ- παρασάλεντος ἔπαλξη τῆς Ἐθνικῆς Ἡγεσίας πρὸς τὸ συμφέρον σύμπαν- τος τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Καὶ τὸ Πατριωτικὺν Μέτωπον, ἐκφραστὴς τῆς ὀλοψύχου. ἐπιθυμίας τοῦ λαοῦ, δὰ χωρήση εἰς τὸν κα- ταρτισμὸν τῶν ᾿ἘΕπαρχιακῶν του Συνδυασμῶν μὲ γνώμονα τὸ ὕψι- στον ἐθνικὸν συμφέρον, τὸ καθολι- χὺν λαϊκὺν συμφέρον, τὴν ἑνότη- τα καὶ µονολιθικότητα τοῦ, Μετώ- που, μαχκρὰν μικρῶν καὶ ἰδιοτελῶν ὑπολογισμῶν. Σύνθημα θὰ εἴναι: συντριπτικὠ- τέρα ἡ νίκη τοῦ λαοῦ εἰς τὴν ἔκλο- γικὴν ἀναμέτρησιν μὲ τοὺς διασπα- στάς, δοσιλόγους καὶ Ἐενοδούλους, συντριπτικωτέρα καὶ ἐκείνης τῶν Προεδρικῶν ἐχλογῶν. Καὶ αὐτὴ ᾱ- σφαλῶς δὰ εἶναι ἡ τύχη τοῦ ἐκλογι- κοῦ συνονθυλεύματος: ΑΚΕΛ---«Δι- ασπαστικῆς Ενώσεως» εἷς τὰς ἔπι- κχειµένας ἔκλογάς, συγονθυλεύματος ὅπερ προπετῶς διεκήρυξεν ὅτι ἔτοι- µάζεται διὰ τὴν γέαν ἔκλογικῆην μάχην. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐδόθη προχθὲς εἷς. τὴν δημοσιότητα τὸ Ἐκλογικὸν Νομοσχέδιον, δυνάµει τοῦ ὁποίου θὰ διενεργηθοῦν αἱ προσεχεῖς ἐχλο- γαί δι ἀνάδευξιν 36 Ἑλλήνων 6ου- λευτῶν εἰς τὴν Βουλὴν ᾿Αντιπρυ- σώπων καὶ ἑτέρων 21 εἷς τὴν Κοι- χοτυκὴν Βουλήν. Αἴ κυοιώτεραι πρό- γουαι τοῦ Νομοσχεδίου εἶναι αἱ ᾱ- κόλονθοι: Η ΚΑΤΛΝΟΜΗ ΤΩΝ ΕΛΡΩΝ ΄ 10 ἀριθμὸς τῆς Βουλῆς τῶν ᾿Αντιπρο- σώπων ἀνέρχεται εἲς 50, ἐκ τῶν ὁποί- ὧν - 35: Ἕλληνες καὶ 15 Τοῦρκοι. Ἐκ τῶν 35 Ἑλλήνων Βουλευτῶν ἡ ἐκλογι- κἡ περιφέρεια Λευκωσίας ἀναδεικνύει 12, τῆς Λεμεσο Ἴ, τῆς ᾿Αμμο- χώστου ᾳ, τῆς Λάρνακος 3, τῆς. Πάφου 4 καὶ τῆς Κυρηνείας 2. Διὰ τὴν Τουρκικὴν κοινότητα οἳ ἀντί- «διὰ τὴν πλήρωσιν στοιχοι ἀριθμοὶ εἶναι 5, 2, 3, 2, 2 καὶ Ἱ. Ἡ Ἑλληνικὴ Κοινοτικὴ Βουλὴ θα ἀποτελῆται ἀπὸ 2] µέλη, ἐκ τῶν ὁποίω» ἡ ἐκλογικὴ περιφέρεια Λευκωσίας θά ἀναδεικνύῃ 7, τῆς Λεμεσοῦ 4, τῆς ᾽Αμ- µοχώστου 4, τῆς Λάρνακος 2, τής ΙΙα- Φου 2 καὶ τῆς Κυρηνείας 2. 'Η Τουρκι- κ Κοινοτικὴ Βουλὴ θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ 30 µέλη ἐκ τῶν ὁποίων ἡ περιφέρεια Λευκωσίας θὰ ἀναδεικνύῃ 10Ό, τῆς Λε- μεσοῦ 4, τῆς ᾽Αμμοχώστου ὁ, τῆς Λάρ- Ἴγωκος 4, τῆς Πάφου 4 καὶ τῆς Κυρη- νείας 2. Διὰ τὸν σκοπὸν τῶν ἐκλογῶν ἡ Κύ- προς θὰ ὑποδιαιρεθῃ εἰς ὁ Ἑλληνικὰς καὶ ὁ ᾿Τουρκικὰς ἐκλογικὰς περιφερείας ἀντιστοϊχούσας πρὸς τὰ διοικητικὰἁ σύ- νορα τῶν σημερινῶν 6 ᾿Επαρχιῶν. Δι- καίωµα ὑποθολῆς ὑποψηφιότητος δύνα- ται νὰ ἔχη πᾶν πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἕ- χει. Βρεττανικὴν ὑπηκοότητα, ἐγεννήθη εἷς τὴν Κύπρον ἢ ὁ πατήρ του ἐγεννή- θη ἐν Κώπρῳ, διέµενεν ἐν τῇ Νήσῳ ἐπὶ περίοδον 7 ἐτῶν κατὰ τὴν διάρκειαν 15 ἐτῶν πρὸ τῆς ἡμερομηνίας τῶν ἔκλο- γῶν κλπ. “Ὁ ὑποψήφιος δέον νὰ ἔχῃ ἡλικίαν 25 ἐτῶν καὶ ἄνω. Οὗὖδὲν πρόσω- πον δικαιοῦται νὰ ἐκθέσῃ ὑποψηφιότητα µέλους τῆς Βουλῆς τῶν Αντιπροσώπων ἐὰν κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν προετάθη τὸ πρόσωπον τοῦτο, εἶχεν ἐκ- λεγῇ ὣς µέλος τῆς Κοινοτικῆς Βουλῆς καὶ ἀντιστοίχως. ΧΠΡΙΣΤΑΙ ΕΚΛΙΓΛΙ “Ὁ Κυθερνήτης μετὰ τὴν ἐφαρμογῆν τοῦ Νόμου τούτου, διὰ προκηρύξεως δη- μοσιενοµένης εἷς τὴν ἐπίσημον Ἔφημε- ρίδα, θά καθορίσῃ ἡμερομηνίαν ἓ ἡμε- Ρομηνίας διὰ τὴν ἐκλογὴν μελῶν Βουλῆς τῶν Αντιπροσώπων καὶ χωρι- στὰς ἡμερομηνίας διὰ τὴν ἐκλογὴν µε λῶν τῶν δύο Κοινοτικῶν Βουλῶν. ο χρόνος τῆς ὑποβολῆς ῥποψηφιότητος δὲν πρέπει νὰ εἶναι ὀλιγώτερος τῶν 6 ἡμερῶν ἢ μεγαλύτερος τῶν 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας τοῦ ἐκλογικοῦ ἐντάλματος καὶ ὁ χρόνος ψηφοφορίας θὰ εἶναι ἡ Ί0η ἡμέρα μετὰ τὴν ἡμέ- ραν τῆς ὑποθολῆς ὑποψηφιοτήτων. Ε- καστος ὑποψήφιος θὰ προτείνεται δι ἐγγράφου, συμφώνως πρὸς τύπον δηµο- σιευόµενον εἷς τὴν Εφημερίδα τῆς Κυ- θερνήσεως. Τοῦτο θὰ ὑπογράφουν ὁ ὃ- ποψήφιος καὶ δύο ἐκλογεῖς, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα εἶανι ἐγγεγραμμένα εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον τῆς οἰκείας ἐκλο- γικῆς περιφερείας. 'Ο εἷς τούτων θὰ εἶναι. ὃ πρατείνων- καὶ ὁ -ἕτερος ὅ ύπο- στηρικτής. Τὸ παράθολον ὀὁρίζεται εἰς 75 λίρας καὶ θὰ κατάσχεται εἷς περί- πτωσιν καθ’ ἥν ὁ ὑποψήφιος θὰ συνε- κέντρωνε κάτω τοῦ ἑνὸς πέµπτου τοῦ συνόλου τῶν ἐγκύρων ψήφων. Ὑποψή- Φιος δύναται νὰ ἀποσύρῃ τὴν ὕποψη- Φιότητά του πρὸ τῆς ψηφοφορίας. Ὁ Κυθερνήτης θὰ δύναται νὰ καθορίζῃ ἢ- ἡεροµηνίαν ἀναπληρωματικῆς ἐκλογῆς Έδρας χηρευσάσης λόγῳ Βανάτου ὑποψηφίου προτοῦ τερµα- τισθῇ ἡ φηφοφορία. Αἱ ὥραι ψηφοφορίας εἶναι 7 π.μ. µέχρι τῆς µεσηµθρίας καὶ ἀπὸ τῆς Ίης μ.μ. µέχρι τῆς ὅης μὲ δι- καίωµα παρατάσεως. τῆς Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΗΣ ΨηΦΟΦΙΡΙΛΣ Ἔξωθι ἑκάστου ἐκλογικοῦ τμήματος θὰ εἶναι ἀνηρτημένη εἰδοποίησις ἐμφαί- γουσα τὰ ὀνόματα τῶν ὑποψηφίων εἷς τὴν Ελληνικήν, τὴν Τουρκικὴν καὶ την ᾽Αγγλικήν μὲ τὸ διακριτικὸν χρῶμα τοῦ ψηφοδελτίου ἑκάστου ὑποψηφίου καὶ μὲ σύμόολα ἢ ἄλλα µέσα διαπιστώσεως τῆς ταυτότητὀς του. Ἡ µορφή, τὸ περιεχό- µενον καὶ ἡ περιγραφὴ τοῦ ψηφοδελτίου θὰ καθορισθοῦν θραδύτερον. Τὰ ὁνό- µατα τῶν ὑποψηφίων θὰ παρατίθενται κατ᾽ ἀλφαδητικὴν σειράν. ΤΡΩΠΙΣ ΤΟΥ ΨΗΦΙΤΕΙΝ Ἔκαστος ἐκλογεὺς δικαιούµενος ψηφίσῃ, θὰ ψηφίζη εἷς µίαν µόνον περί- νὰ 0 ΜΑΚΛΡΙΙΠΛΤΟΣ ΛΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ κ.κ. ΜΛΑΚΛΡΙΘΣ ΕΙΣ ΛΕΜΕΣΟΗ «Τὸ παρελθὀὸν Σάδδατον, ὃ ἐκ τὸν Ἐπιτρόπων τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῆς 'Α- γίας Νάπα σκ. Γεώργιος Κ. Τανιανῶ- ρος --- Τέμπλαρ, Υενόµενος δεκτὸς ὑπὸ τοῦ ᾿Αρχιεπισχόπου Μακαρίου, προσεκά- λεσεν τὸν Μακαριώτατον ἐκ µέρους τῆς ἸἘπιτροπῆς τοῦ Ναοῦ Αγίας Νάπας ὅπως τελέσῃ τὴν Θείΐαν Λειτουργίαν τὴν ἡμέραν τῶν Θεοφανείων. Ὁ Μακαριώτατος ἀπεδέχθη τὴν πρό- σκλησιν καὶ συγκατετέθη νὰ τελέσῃ τὴν Θείαν Λειτουργίαν εἷς τὸν Καθεδρικὸν Ναὸν τῆς Αγίας Νάπας καὶ ἡγπθῇ τῆς πομπῆς τῆς Καταδύσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ εἲς τὴν θάλασσαν. ο Η ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΛΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ. ΛΑΝΙΤΕΙΔΥ Τὸ ἀπόγευμα, θ6ράδυ τῆς πρ. Τετάρ- της: τὸ Λανίτειον’ Γυμνάσιον θὰ τελέση τὴν ἑτησίαν Χριστουγεννιάτικην “Εορτὴ εἷς τὸ θέατρον «Γιορδαμλῆ» εἷς δυὸ πα- ραστάσεις, τὸ προῖὸν τῶν ὁποίων θὰ διατόθῆ ὑπὲρ τῆς μαθητικῆς προνοίας, τοῦ Γυμνασίου. Ὅπως πάντοτε, τὸ πρό- Ὕραμμα θὰ εἶναι πλουσιώτατον. | Σήµερον, [χθές], μὲ ἐξαιρετικὴν ἐπι- πυχίαν ἔλαδον χρώαν δυὸ Χριστουγεν- νάτικαι Εορταὶ εἷς τὴν πόλιν µας. Τῆς Δ΄. καὶ Δ΄. Β΄’. ᾿Αστικῆς Σχολῆς Λε- μεσοῦ, Συλλόγου Γονέων καὶ Διδασκά: λων ΣΤ’. καὶ Η’. ᾿Αστικῆς Αγ. Νι- «κολάου Λεμεσοῦ. Α΄ διευθύνσεις καὶ τὸ προσωπικὸν ἁμφοτέρων τῶν σχολῶν ἐπαρουσίασαν ἕνα πλουσιώτατο πρόγραµµα ἀποτελού- µενο ἀπὸ Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, ἀπαγγελίες, χορούς, σκέτς καὶ ὁμιλίες τῶν. Διευθυντῶν. πτωσιν. Αὲν θὰ ψηφίζη περισσοτέρους ὑποψηφίους ἀπὸ τὸν καθωρισµένον ἄρι- θμὸν τῆς οἶκείας ἐκλογικῆς περιφερείας καὶ θὰ διαθέτη µόνον μίαν Ψψῆφον δι΄ οἰονδήποτε ὑποψήφιον. Ο ᾿Εκλογικος Ἔφορος θὰ παραδίδῃ εἰς ἕκαστον ἔκλο- γέα, δικαιούµενον νὰ ψηφίσῃ, ἓν ψη- Φοδέλτιον δεόντως ἐπισημασμένο. Ὁ ψηφοφόρος ἅμα τῇ λήψει τοῦ ψηφοδελτίου θὰ προχωρῆ εἲς τὸν τόπον τῆς ψήφοφο- ῥρίας καὶ ἐκεῖ θὰ ἐπισημαίνη μυστικῶς καὶ κατὰ τὸν καθωρισµέ-ον τρόπον τὸ τμῆμα Ἡι τὰ τµήµατα «»ῦ ψηφοδελτίου ποὺ ἀναφέρονται εἷς τοὺς ὑποψηφίους, τοὺς ὁποίους ἐπιθυμεῖ νε Ψηφίσῃ ἀκολούθως θὰ ρίπτῃ τὸ ᾠηφοδέλτιον εἷς τὴν κάλπην. Εἰς τὸ πλαίσιον τῶν ἀνωτέρω διατάξεων ὁ Κυθερνήτης δύνα- ται διὰ κανονισμῶν νὰ καθορίσῃ τὴν µέθοδον τῆς ψηφοφορίας. Οἱονδήποτε πρόσωπον τὸ ὁποῖον δια- πράττει ἀδίκημα πλαστοπροσωπείας ἢ συνεργεῖ ἢ προάγει τοιοῦτο ἀδίκημα θὰ ὁπόκειται εἷς φυλάκισιν µέχρι 12 μηνῶν ΕΙΣ ΤΑ ΛΓΡΙΛΙΑ ΜΙΑ ΨΗΨΗΣ ΚΑΙΛ ΛΛΘΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΣΑΕ. Κύριε, Εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἐγκρίτου Ἔφη- μερῖδος σας «Ελεύθερος Λαός» τῆς 17ης Δεκεμθρίου ἀνέγνωσα ὅτι κάποιος κύριος ἓκ Μαθηκολώνης ὀνόματι ᾽Ιωάν- νης ᾿Αγριδιώτης, ἔριξεν πέτρες καὶ ἑ- τραµάτισεν μιὰ γυναῖκα ἡ ὁποία ἕπανη- γύριζεν μαξὺ μὲ ἄλλους χωριανούς τὴν περίλἄμµπρην Νίκην τοῦ ΜΑΚΑΡΙΟΥ. Ἐπειδὴ ὁ κύριος αὐτὸς Φέρει τὸ ὄνο- µα ᾽Αγριδιώτη, καὶ ἐπειδὴ μὲ τὴν πρᾶ- ξιν του αὐτὴν προσθάλλει τὴν αἴγλην τῶν ᾿Αγριδιῶν, ἔρχομαι νὰ σᾶς πληρο- Φορήσω ὅτι παρ) ὅλον ὅτι γεννήθηκε στὰ ᾿Αγρίδια ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας ἔγκα- πέλειψεν τὸ χωριό µας καὶ κατώκησεν στὴν Μαθηκολώνην. Αρα παρ᾽ ὅλο ποὺ φέρει τὸ ὄναμα δὲν ἔχει καμμιὰ σχέση μὲ τὰ ᾿Αγρίδια καὶ δὲν θεωρεῖται τέκνον τῶν ᾽Αγριδιῶν. Σᾶς δίδω τὶς πληροφορίες αὐτὲς πρὸς διάλυσιν τῶν. δικαιολογηµένων ἀἁποριῶν τῶν ἀναγνωστῶν σας, ποὺ. γνώρίζουν ὅτι τὰ ᾿Αγρίδια εἶναι Μακαριακὸν προ- πύργιον καὶ ἔδωσαν ὅλοι τοὺς ψήφους των στὸν ΜΑΚΑΡΙΟΝ, πλὴν μιᾶς καὶ αὐτῆς κατὰ λάβος. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν Φιλοξενίαν ΛΟΥΚΑΣ Π. ΑΓΒΙΔΙΩΤΗΣ απα-------------- ΕΙΕΗΤΕΙΙΚΝΙ ΒΡΙΧΙΙ Αἴ θροχαὶ αἱ ὁποῖαι τελευταίως κατέ- πεσαν εἲς τὴν πόλιν καὶ ἐπαρχίαν. µας, ὑπῆρξαν εὐεργετικώταται ἀνάκουφίζουσαι τὸν γεωργικόν µας κόσμον ὅστις μετ ἀγωνίας τὰς ἀνέμενον. Τὴ νθροχἩν προη- γήθησαν ὁλονύκτιαι προσευχαί, δεήσεις τῶν πιστῶν πλείστων χωρίαν. ------- ΑΦΙΞΙΣ Ἐπανέκαμψε ἐξ Εὐρώπης ὁ δηµοσιο- γράφος κ. Ιωάννης Βρυωνίδης μετά τῆς συζύγου του. καὶ | ἢ πρόστιµον μὴ ὑπερθαῖνον τὰς 100 λί- ρας ἢ εἷς ἀμφοτέρας τὰς ποινάς, Οἱ- ονδήποτε πρόσωπον, τὸ ὁποῖον διαπράτ- τει ἀδικήματα ὑπερθβολικοῦ ἐπηρεασμοῦ ἢ δωροδοκίας, ἢ ψευδῶν δηλώσεων ἡἢ δημοσιεύσεων περὶ τοῦ χαρακτῆρος ἢ τῆς διαγωγῆς τοῦ ὑποψηφίου πρὸ τῆς ἐκλογῆς ἢ κατ᾿ αὐτήν, πρὸς τὸν σκοπὸν ποῦ νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν ἐπιτυχίαν αὐτοῦ θὰ ὑπόκειται εἷς φυλάκισιν μέχρις ὁ μηνῶν Ἠἢ εἷς πρόστιµον µέχρι 50 λιρῶν ἢ εἲς ἄμφοτέρας τὰς ποινάς. ---------ακντινοςαρ------------ ΣΥΓΧΑΙΡΟΥΝ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΝ ή ΧΗΙ ΛΕΜΕΣΟΥ Ὑπὸ τοῦ Γεν. Γραμματέως τῆς ΟΧΕΝ Λεμεσόῦ ἀπεστάλη πρὸς τὸν Μα- καριώτατον ᾿Αρχιεπίσκοπον καὶ ᾿Εθνάρ- χην Κύπρου κ.κ. Μακάριον τὸ ἀκόλου- θον τηλεγράφημα: ᾿Αρχιεπίσκοπον Μακαριώτατον Λευκωσίαν, ΟΧΕΝ Λεμεσοῦ συγχαίρει ἐγκαρδίως ἐπὶ ἀνακηρύξει Ὑμετέρας Μακαριότητος εἷς Πρῶτον Πρόεδρον ᾿Ελευθέρας Κύ- πρου. Εὔχεται ὅπως ὑπὸ φωτεινὴν ἠἦγε- σίον Ὑμῶν Κύπρος ἀπολαύσῃ πνευµα- τικὴν ἠθικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀναδημιουρ- γίαν καὶ πρόοδον. ΔΡΑΚΟΣ (Γραμματεύς) Κ---ττννν-----αρ------------- Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΟΠΙΚΗ ΕΝΙΣΙΣ ΑΓΡΙΛΙΩΝ Καὶ ἡ ᾿Αγροτικὴ Τοπικὴ ᾿Αγριδίων ἀπέστειλεν τὸ κάτωθι γράφηµα πρὸς τὸν Μακαριώτατον: «Μὲ παλλομένην τὴν καρδιὰ ἀπὸ Ἱερὴ συγκίνησιν πανηγυρίζοµεν σήμερον τὴν λαμπρὴν Νίκην Σας καὶ τὴν ἀνάδειξίν Σας ὣς Πρώτου Προέδρου τῆς Κυπρια- κῆς Δημοκρατίας. 'Ἡ Κοινότης ᾿Αγριδιῶν ἑορτάζει τὸ Ἱστορικὸ αὐτὸ γεγονὸς μὲ χαρὰν καὶ ᾱ- Υαλλίασιν. ᾿Ἐρχόμεθα νὰ Σᾶς συγχα- ροῦμεν Μακαριώτατε καὶ νὰ Σᾶς δια- Βεδαιώσωμεν διὰ µίαν ἀκόμη φορὰν ὅτι τὰ ᾿Αγρίδια θὰ εἶναι πάντοτε παρὰ τὸ πλευρόν Ἔας. Ἔνωσις τηλε- Ὅση ὅμως εἶναι ἤ Χαρά µας διὰ τὴν περίλαµπρην νίκην Σας τόσην πικρίαν καὶ ἀπογοήτευσιν αἰσθανθήκαμεν πλη- θοφορηθέντες ὅτι µία ψῆφος δώθηκε ἀπὸ τὸ χωριό µας στὸν ἀνθυποψήφιον. Εἴ µαστε δέδαιοι ὅτι. ὅλοι οἱ ᾽Αγριδιῶτες ψήφισαν ΜΑΚΑΡΙΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΝ γι’ αὐτὸ ξέσπασεν σὰν 6όµόα ἡ διαπίστωσις ὅτι µία ψῆφος χάθηκεν µολύνουσα τὴν κάλπην τοῦ χω- ριοῦ µας. Μποροῦμεν νὰ Σᾶς διαδεθαι- ώσωμεν Μακαριώτατο ὅτι ἡ ψῆφος αὐτὴ δόθηκε κατὰ λάθος διότι ὅλοι οἳ ψηφο- Φόροι τοῦ χωρίου µας ὁρκίζονται ὅτι ψή- Φισαν ΜΑΚΑΡΙΟΝ καὶ εἶναι ἔτοιμοι νὰ ὑπογράψουν τὸν ὅρκον των αὐτόν. Ἐπειδὴ ὁ ἀνθυποψήφιος ἔγνώριζεν ὅτι τὰ ᾿Αγρίδια θὰ ἑψήφιζον ὅλοι ΜΑΚΑ- ΡΙΟΝ ἔτσι δὲν ἔκανεν οὔτε τὸν κόπον νὰ μᾶς στείλη ἀντιπρόσωπόν του κατὰ ο--... »δ)« 0 »)« »ο----α--)--οο-- 6) { ρα Ἱ ..()«ς ..() .0«ς” Ελ ρο πππ ο« Τηλ. 282/ ΣΗΜΕΡΟΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΗΣ ΣΥΓΙΚΛΟΜΝΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΒΑΜΑΤΙΗΣ ΠΕΙΙΠΕΤΕΙΑΣ. ] ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ δΕΝΕΤΙ4 «ΔΥΟ ΑΣΤΕΡΕΣ ΟΑΚΗΣ ἍὮΤΡΕΗΙΡ ΧΛΟΥΛΡΝΙ καὶ ΑΛΙΝΙΑ ΒΑΛΛΙ Σ’ ΕΝΑ ΔΥΝΑΜΙΚΟ Αἴίο ΠΑΣΗΣ ΑΠΟΨΕΩΣ ΜΕΓΑΔΟΥΡΓΗΜΑ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΥΠΩΘΕΣΙΣ ΑΝΤΙΚΑΙΑΣΚΟΠΕΙΑΣ ΤΟΥ ΛΙΩΝΙΣ ΜΑΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΙΡΑΦΟΣ ΔἈΘΗΝΔΙΟΝ 3. Τ. καὶ Θ. µ. µ. ο προς” ' ο πο σσ “πο σποτ ο σππποοσ” ος) --ἵποοο ποσο σππνο σππς τὴν διεξαγωγήν τῆς ψηφοφορίας. Μ ώτατε εἴμεθα πάντοτε μαζύ Σας. Ταπεινόν Σας τέκνον, ΛΟΥΚΗΣ ΑΟΥΚΑ:ΙΔΗΣ (Γρἀμματεύς) Ὑπεύθυνος -- ΄Ιδιοκτήτης ΚΥΡ. Μ. ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ Βασιλείου Μιχαηλίδου 28 Λεμεσὸς-- Κύπρου ΤΥΠΟΙΣ: «ΑΜΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ»Σ ᾿Ισαακίου Κομνηνοῦ ἀρ. 2 -υ--οκς--Ὃὢ---ᾱ----λ() αν) « ου) ΠΑΡΙΣΙ, Δεκέμθριος. ᾿Ιδιαιιέ- ρα Ὑπηρεσία. --- Ἠρχισαν ἤδη ἐνταῦδα συνοµιλίαι ἐπὶ ἀνωτάτου ἕ- πιπέδου μεταξὺ τῶν ἡγετῶν τῶν μεγάλων Δυτικῶν Δυνάμεων, προ- κειμένου νὰ ἀρθοῦν αἱ ὑφιστάμεναι µεταξύ των διαφωνίαι καὶ νὰ ληφὺῆ κχοινὴ ἀπόφασις ἓν σχέσει μὲ τὸν χρόνον καὶ τὸν τόπον τῆς δνασκέ- Ψεως ἐπὶ ἀνωτάτου ἐπιπέδου µετα- Ἑὺν ᾿Ανατολῆς καὶ Δύσεως. Βὶς τὰς συνομιλίας αὐτὰς µετέχουν ὁ Πρόεδρος ᾿Αϊζενχάουερ, ὁ στρατη- γὸς Ντὲ Γκώλ καὶ οἳ πρωθυπουργοὶ τῆς Μεγάλης Βρεττανίας καὶ Δυτι- σεως θὰ καθορισθοῦν ἐπακριθῶς ποί- κῆς Γερμανίας. Οἱ ἡγέται τῆς Δύ- ας παραχωρήσεις πρόκειται νὰ κά- ουν πρὺς τὸ Κρεμλῖνον, προχειµέ- γου νὰ ἐπιτύχουν ὕφεσιν εἰς τὰς σχέσεις τῶν δύο κόσμων. Ἐκ τοῦ περιθάλλοντος τοῦ ᾿᾽Αμερικανοῦ Τ]ροέδρου ἐτογίξετο ἀπόψε ὅτι οὔὗ- τος θὰ προτείνη ὅπως ἡ συνάντησις μὲ τὸν Ῥῶσον πρωθυπονργὺν πρα- γματοποιηθῆ μεταξὺ τῆς Ίδης 'Δ- πριλίου καὶ τῆς Ίδης Μαΐου. Ὡς τόπον θὰ προτείνη τὴν Γενεύην. Πιστεύεται γενικῶς ὅτι οἳ ἄλλοι δὲν θὰ φέρουν ἀντιορήσεις. ᾿Αναφορικῶς μὲ τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς ἓν λόγῳ διασκέψεως, οἳ Δυτικοὶ ὑπουργοὶ συνεφώνησαν χθὲς ὅτι αὕτη πρέπει νὰ περιλάδη τὰ ἀκόλουθα Ἀέματα: α) τὸν άφο- πλισµόν, ϐ) τὸ Γερμανικὺν ἐν τῷ συνόλῳ του, πεθιλαμθανομένου δη- λαδὴ καὶ τοῦ Βερολίνου, γ) τὰς σχέσεις γενικῶς ᾿Ανατολῆς καὶ Δύ- σεως καὶ ὃ) τὴν θοήθειαν. πρὺς τὰς ὑποαναπτύκτους χώρας. Ὁ ᾽Αμερικαγὸὺς Ἡροέδρος ὑὰ καταθάλη κάθε προσπάθειαν ὅπως ἐξομαλύνη τὰς διαφορὰς ποὺ ὑφί- στανται μεταξὺ τῶν Δυτικῶν ἓν σχέσεις μὲ τὴν στρατηγικὴν ἡ ὃ- ποία πρέπει νὰ υἱοθετηδῃ εἰς τὰς ἐπικειμένας συξητήσεις μὲ τὴν Ῥω- σίαν. Κατὰ τὴν θριαμθευτικὴν πε- ριοδείαν του εἰς διαφόρους συμμµά- α, 2] -φθΈθῶἤῬ--------- ΑΣΙΟΔΟΞΕΙΟΝ Λύσεως γατὰ τὰς συνομιλίας αὖ- τάς. 'Ὁ κ. ᾿Αϊξενχάονερ ἐτόνισε πρὸς τοὺς ἡγέτας τῶν χωρῶν αὐτῶν ὅτι ἡ εἰρήνη δὲν πρόκειται νὰ ἔξα- σφαλισθῆ ποτέ, ἐὰν δὲν δασισδη ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἔχει τὺ δικαίωµα νὰ εἶναι ἐλεύθερος. ᾿Ώπει- τα, ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου ζητήματος τοῦ ἀφοπλισμοῦ, καθώρισεν ὅτι οἰαδήπο- τ εσυμφωγία ἐπ᾽ αὐτοῦ πρέπει νὰ συνοδεύεται ἀπὸ ἕνα ἄρτιον σύστη- μα ἐλέγχου. Πάντως, τὸ πρόθληµα τοῦ ἀφοπλισιμοῦ Βὰ εἶναν ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα ποὺ θὰ συξητηθοῦν μὲ ἃς Ῥώσους. Οἱ Ὀπονυργοὶ τῶν Ἐξωτερικῶν τῶν κρατῶν - μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ θὰ πα- ραμείνουν εἰς τὸ Ἠαοίσι μέχοι τοῦ τερματισμοῦ τῆς Δυτικῆς προδιασχέ- Ψεως, προκειµένου νὰ ἐνημερωθοῦν ἐπὶ τῶν ληφθεισῶν ἀποφάσεων. Ὡς γνωστόν, πολλὰ μικρὰ κοάτη τῆς ΑΑτλαντινῆς Συμμαχίας διεµαρτν- ρήθησαν ἐσχάτως καὶ ἐξήτησαν νὰ λαμθάνεται ὑπ ὄψιν ἡ γνώµη των. ὅταν µάλιστα πρόκειται νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις ἐπὶ προθληµάτων τὰ ὃ- ποῖα τοὺς ἐνδιαφέρουν ἀμέσως. Η ΓΛΛΛΟΑΜΕΡΙΚΛΝΙΚΗ ΛΙΕΝΕΞΙΣ Ἐν τῷ µεταξύ, ἡ ὀξεῖα γαλλοα- μεοικανικἡ διένεξις ἐπὶ τῆς διαυ- δοώσεως τῆς ᾿Ατλαντικῆς Συµμµμα- χίας καὶ κυρίως ἐπὶ τῆς ὀργανικῆς ἐνσωματώσεως τῶν ἐθνικῶν στρατῶν ἐξαχολουθεῖ νὰ ὑφίσταται. Λὔριον ὁ ἐξαχολουδε φ ϱ Ἰζρόεδρος ᾿Αϊζενχάουερ θὰ συναν- τηδῆ μὲ τὸν στρατηγὸν Ντὸ Εκώλ, τὸν ὁποῖον θὰ προσπαθήση νὰ πεί- ση ἐπὶ τῆς ὀρθότητος τῶν ἁμερικα- γικῶν ἀπόψεων. Εΐναι ἄγνωστον κα- τὰ πόσον ὃ Γάλλος ἸΠοόεδρος θὰ τοὺς υἱοδετήση τελικῶς. Οἱ στοατι- ωτικοὶ ἡγέται τῆς ᾿Ατλαντικῆς Συμμαχίας ὑπεγράμμισαν χατὰ τὴν κρόσφατον συνεδρίασιν τοῦ ᾽Ατλαν- τικοῦ Συμθουλίου ὅτι ἐπιθάλλεται ἡ ὀογανικὴ ἐνσωμάτωσις τῶν ἐθγικῶν ω- χους πρὸς τὴν ᾽Αμερικὴν Χχώφας στρατῶν, προκειµένου ἡ Συμμαχία διηυκρίνισε σαφῶς τὴν θέσιν τῆς νὰ ἀνταποχοιδῆ πλήρως εἷς τὴν ᾱ- Ὃς »ο- -)ς ο-- ος »--- --οο- ρα θς.... 20 ΛΕΚΕΛΙΒΡΙΟΥ 1009 ὁν ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ Λευκωσία -- Κύπρος . Τὴν εὐγενικήν ἐπιδυμίαν θὰ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Ν. Π. ΛΑΝΙΤΗΣ ΛΤΔ. Ἐκ τῆς μεγάλης ποιχιλίας Δώρων μπορεῖτε νὰ διαλέξετε τὸ κατοαλληλότερον διὰ περἰπτωσίν σας, μὲ τὴν θεθαι- ότητα ὅτι τὸ Δῶρον ποὺ προσφέρετε εἶναι: ν ΚΑΔΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ὃν ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΟΣ εν ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ παὶ δὰ ἔχῃ πολὺ µεγαλυτέραν ἀξίαν ἀπὸ ἐχείνην ποὺ πληρώ- νετε. ΗΛΕΕΤΡΙΚΕΣ ΦΕΡΜΑΣΤΡΕΣ, ΗΔΕΚΤΡΙΚΕΣ ΤΣΑΓΙΕΡΕΣ, ΗΔΕ- ΚΤΡΙΚΑ ΣΙΔΕΡΑ, ΑΥΤΟΜΑΤΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ, ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΚΟΥΣΙ- ΝΕΣ, ΓΚΑΖΙΕΡΕΣ, ΚΑΤΣΑΡΟΛΕΣ ΑΤΜΟΥ, ΑΝΑΜΙΚΤΗΡΕΣ τρ. ΦΙΜΟΩΝ, ΠΑΥΝΤΗΡΙΑ (ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ), ΥΓΕΙΑ δΔιδΦο- ΡΩΝ ΜΕΓΕΦΩΝ, ΚΑΡΕΚΑΕΣ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΞΖΑΚΙΑ ΔΙΑ ΣΠΙΤΙΑ ΕΑΔί ΕΣΡΑΦΕΙΑ, ΓΡΑΦΟΜΗΧΑΝΕΣ, ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ, ΛΑΜ- ΠΕΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ, ΕΠΙΠΑΑ, ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΕΙΔΗ, ΑΠΟΤΕ. ΙΔΕΟΝΔΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΔΙΑ ΔΩ ΒΑ. ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ.Π.ΛΑΝΙΤΗΣΛΊΔ. ΛΕΜΕΣΟΣ, ΛΕΥΚΗΣΙΑ, ΑΜΜΟΧΗΣΤΟΣ, ΛΑΡΝΑΞ, ΠΛΦΙΣ. υπηπηππηπαπαπιπππαπαπμππα Πα ηηᾳηηππαπμἠἠΠπηπἠηπηΠπΗπΠΗΠΠΠΙΠΠΠΠΡΣΙ ΔΟΥΝ ὺ) «απ» () Ο ΧΟΡΟΣ. ΤΟΥ ΔΠΟΛΛΦΩΝΟΣ ΣΤΟ «ΚΟΥΡΙΟΝ ΠΑΛΑΣ» ΧΟΡΗΝ 4» ΒΡΛΒΕΙΑΛ ΚΛΙ ΠΛΟΥΣΙΑ ΛΙΡΑ Κρατήσατε ἐγκαίρως τὸ τραπεζάκι σας, ἀπευθυνόμενοι εἰς τὸν κ. ΠΛΝΛΠΙΕΤΗΝ ΓΙΛΝΝΟΠΟΥΛΟΝ ΤΗΛ. 3702,-- ΛΕΜΕΣΟΣ. --- ϱ”'--- 5”. --ος''.ρς'.'ος-ι-'' ος σος δος πο τὴν θὰ 0-5. ποσο. ποπ ρε, ΄ΠΠΠΗΠΠΠΗΠΠΠΗΙΠΠΗΠΗΠΗΠΠΗΠΗΠΠΠΠΗΠΠΠΠΠΗΠΠΠΠΠΠΠΠΠΗΠΗΠΠΠΠΠΠΠΠΠΗΠΗΠΗΠΗΠΗΠΗ ΝΙΑΤΛΧΡΙΤΟΥΓΗΝΝΛ Τι ΔΟΣΡΟΝ δὰ προσφέρετε Εἰς ἀγαπημένα σας πρόσωπα» σας αὐτὴν τιθυ , ἱχανοποιήσετε με ἐπιτυχίαν, ἐὰν ἐπισνεφθδῇ- τε τὰ παταστήµατα τῆς ! Δεκεμβρίου 1959 ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΕΩΣ ΚΟΡΥΦΗΣ [) [ῇ [ΙΙ ΠΙΕΙ τἰ ΤΕΕ ΜΙΝΙ 1ἡ ΑΗ) ἱ Ιἱ ΙΙΙ ἐἰ ΠΜ Ε Τί κ. ΙΙΙ Προσπάθειαι τοῦ ᾿Αϊνζεχάουερ νὰ πεισθῆ ὁ Ντε [κώλ ὕπως παύση νὰ ἀντιδρᾶ εἰς τὸ ΝΑΤΟ ΜΑΙΚ-ΜΙΛΛΑΝ ποστολήν της. “Υπάρχουν ἀνεπιθε- θαίωτοι πληροφορίαι ὅτι ὁ Ερόε- ὄρος ᾿Αϊξνεχάσνυερ ἐγδέχεται νὰ παρατείνη ἐπὶ µίαν ἡμέραν τὴν πα- θαμονήν του εἰς τὴν γαλλικὴν πρω- τεύονσαν, προκειµένου νὰ ἐπιτύχη συµφωνίαν μὲ τὸν Ντὲ Τχκώλ επὶ τῶν προθληµάτων τοῦ ΝΑΤΟ. ΛΙΣΙΘΛΟΞΟΣ ϐ κ. ΜΑΚΜΙΛΛΑΝ (ο Βρειτανὸς πρωθυπουργὸς κ. Μαμμίλλαν προέδη εἰς τὴν ἀκόλου- ὃον δήῄλωσιν ἅμα τῇ ἀφίξει του ἐνταῦθα: «Μοῦ φαίνεται ὅτι ἀπὺ τῆς τε- λευταίας ἐπισκέψεώς µου εἰς Π1αρι- σίους τὸν παρελθόντα Μάρτιον, µε- τὰ τὴν συνάντησίν µου μετὰ τοῦ κ. Χρουστσὼφ εἲς Μόσχαν, ἔσημει- ὤθησαν ἀξιόλογοι μεταθολαὶ εἰς ὅμτι ἀφορᾷ τὸ κλίμα τῶν σχέ- σεων μεταξὺ ᾿Ανατολῆς καὶ Δύσε- ως. Αἱ μελλοντιχαὶ προοπτιχαί, προ- σέθεσεν, ἐμφανίξονται χάπως πε- ρισσότερον εὐνοῖκαί. Κατὰ συνέπει- αν, ἡ ἐπὶ ἀνωτάτου ἐπιπέδου Δυτι- κἡ διάσκεψις ἀποτελεῖ γεγονὺς {- ψίστης σημασίας». ἱο- ᾿ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΟΥΣΚΟΥ Εἰς ἀτμόσφαιραν παλλομένην ἀπὸ πα- τριωτικῆν ἔξαρσιν, ἀλλὰ καὶ κατανυκτι- κὴν συγκίνησιν ἐτελέσθη χθὲς ἐν τῷ Σιερῷ Ναῷ Αγίων Κωνσταντίνου καὶ Ελένης τοῦ Νέου Κοιµητηρίου Λευκωσί- ας, μετὰ τὴν θείαν λειτουργίαν, τὸ Ἐ- θνικὸν Μνηµόσυνον τοῦ ἡρωϊκῶς πεσόν- τος κατὰ τὴν µάχην τῶν Σόλων µεγαλο- µάρτυρος τῆς Κυπριακῆς Ελευθερίας ἐξαδέλφου τοῦ ᾿Εθνάρχου Μακαρίου Χα- Ραλώμπου Μούσκου. Τοῦ μνημοδύνού προέστη ὁ ᾿Εθνάρχης Μακάριος εἰς αὐτὸ δὲ παρέστησαν Υ- πουργοί, ἀγωνισταὶ, ἐκπρόσωποι τῆς Ἑλληνικῆς Κυθερνήσεως ἐν Κύπρῳ ἐν οἷς ὁ ἕλλην Πρόξενος κ. ᾽Α. Φρυδᾶς, ἐκπρόσωποι Σωματείων καὶ ᾿Οργανώσε- ὧν, ἐν οἷς ὁ Πρόεδρος τῆς ΠΕΚ κ. Χ. Χ΄’΄ Χάρος καὶ ὁ ἀξιωματοῦχος τῆς ΣΕΚ κ. Λουκῆς Εὐσταθιάδης, οἱ κ.κ. ’᾽Α. 'Α- Ραοῦζος, Γ. Πολυθίου, Μ. Τριανταφυλ- λίδης, Κρ. Τορναρίτης, Πυγμαλίων Ὁ- ωαννίδης, Νεοκλέους, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἑλληνικοῦ ᾿Εκπαιδευτικοῦ Συμθουλίου Δρ κ. Σπυριδάκις, καὶ Χιλιάδες λαοῦ. ' Σώματα Ἑλλήνων Προσκόπων ἐτήρουν τὴν τάξιν, καὶ Πρόσκοποι, μαθηταὶ καὶ µαθήτριαι παρετάχθησαν ὡς πιμητικῆ φρουρὰ ἔμπροσθεν τοῦ τάφου τοῦ ἤρωος Μούσκου. Οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν χιλιάδων τοῦ πλήθους ἐνεπλήσθησαν δακρύων, ὅταν προϊσταμένου τοῦ ᾿Εθνάρχου Μακαρίου ἐν ζαταφανῇ συγκινήσει, ἤρχισεν ἡ ἐπι- Μνημόσυνος δέησις εἷς τὴν ἐκκλησίαν. Μετὰ τὴν ἐπιμνημόσυνον δέησιν ἐξεφώ- νησε μεστὸν ὑψηλῶν πατριωτικῦν νοηµά- των λόγον ὅ Προσωρινὸς Διευθυντὴς τῆς Παιδαγωγικῆς ᾿Ακαδημίας κ. Φρῖξος Βράχας, καὶ Χαιρετιστήριον προσφώνησιν πρὸς τὸν ἡρωϊκὸν νεκρὸν ὅ κ. Λ. Εὖ- σταθιάδης. ” Τῦ ΕΛΛ. ΚΟΛΛΕΓΙΟΝ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΟΡΓΛΝΗΝΗ ΔΙ ΛΥΡΙΩΝ ΤΡΙΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΙΙΝ ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΛΤΡΙΚΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΝ Τὸ Ἑλληνικὸν Κολλέγιον Λεμε- σοῦ, διοργανώνη δι’ αὔριον Τοΐτην και ὥραν ὃ μ.μ. καὶ 8 μ.μ., µίαν Ἀριστουγεννιάτικην µουσικο-θεατρι- κἣν παράστασιν εἷς τὸ θέατρον «Ἑλλάς μ. ποικέλον µουσικο-θεα- τρικὸν πρόγραµµα. ΘΡΑΣΥΤΑΤΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΕΝ ΠΛΗΡΕΙ ΜΕΣΗΜΒΡΙΑ Θρασυτάτη ληστεία διεπράχθη Ἁχθὲς ἐν Λεμεσῷ, μὲ θύματα τοὺς θαμῶνας Καφενείου κατὰ τὴν ὁδὸν Γλάδστωνος. 'Ομὰς τεσσάρων ἐνόπλων προσωπιδοφό- Ρων, ἐξ ὧν οἱ τρεῖς ἔφερον περίστροφα καὶ ὁ τέταρτος µάχαιραν, εἰσήλασαν καὶ ἐξαίφνης εἲς τὸ καφενεῖον διέταξαν τοὺς θαμῶνας νὰ στραφοῦν πρὸς τὸν τοῖχον, καὶ ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τῶν ὅπλων ἀφήρε- σαν παρ) αὐτῶν ποσὸν 60 λιρῶν. Οἱ δράσται τῆς ἐνόπλου ληστείας ἐφαίνοντο ἡλικίας 20- -25 ἐτῶν. “ΗἩ ἀστυνομία Λε- μεσοῦ ὑπελήφθη ἐρευνῶν πρὸς διαλεύ- κανσιν τοῦ θρασυτάτου αὐτοῦ ἐγκλήμα- τος. ο Νἱ ΛΘΛΗΤΙΚΛΙ ΟΜΛΛΕΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΚΠΙ Η ΠΕΙ ΗΛΘΟΝ. ΙΟΠΛΛΟΙ ΚΤΛ ΤΘΥΣ ΧΘΕΙΝΟΙΣ ΜΙΩΝΛΣ ΤΩΝ Αἱ δύο Ποδοσφαιρικαὶ ὁμάδες τῆς Λεμεσοῦ, ἡ τοῦ ᾿Απόλλωνος καὶ τῆς ΑΕΛ, ἑδοκιμάσθησαν χθὲς σκληρότατα εἷς τοὺς ἀγῶνας των διὰ τὸ Παγκύπρι- ον Ποδοσφαιρικὸν Πρωτάθλημα, ἀλλὰ ἐν τέλει κατώρθωσαν νὰ ἐξασφαλίσουν τιμητικὰς ἰσοπαλίας, χάρις εἷς τὸ πέροχον παιγνίδι των τοῦ 6΄ ἡμιχρο- νίου. . »Αντιμετωπίζοντας τὸν ᾿Ολυμπιακὸν εἷς τὸ Γ.Σ.Π., ὃὁ ᾿Απόλλων ἠττᾶτο μὲ τέρματα 3- -Ἱ µέχρι τοῦ ὃ5' τοῦ ἁγῶ- νος. Εἰς µίαν ἀνάτασιν τῶν δυνάµεων του, ἓν τούτοις ἑἐπέτυχε δύο τέρματα κατὰ τὸ τελευταῖον πεντάλεπον ἔξασφα- λίσας τὴν ποθητὴν Ιἴσοπαλίαν τοῦ Ί---ᾱ. Ἐξ ἄλλου ἡ ΑΕΛ, ἀντιμειωπίζουσα εἷς τὸ Γ,.Σ.Ο. τὸ ΑΠΟΕΛ, ἡττᾶτο μὲ 2---0 μέχρι τῆς λήξξως τοῦ Α΄ ἡμιχρο- γίου. ᾿᾽Αναπτύξασα πρωτοδθουλίαν καὶ κερδίσασα τὴν ὑπεροχὴν κατὰ τὸ 6’, ἡμιχρόνιον, ἡ ΑΕΛ, κατώρθωσε νὰ ἔπι- τύχη τὸ ἱσόπαλον ἁποτέλεσμα τοῦ 2---2. ὑ- ν . ὃὼω συ. ἂν .’ ΤΗΛΕΦΩΝΑ: Λεμισοῦ: ΛΙΕΥΘΥΝΙΝΣ: ΚΥΡ. Μ. ΚΛΡΛΜΛΝΟΣ Γραφεῖα Λευκωσίας: μασωνα». ᾿Ισαακίου Κομνηνού ᾿Αρ. 2. Λεμεσοῦ: Βασίλη Μιχαηλίδου Αρ. 38. ἀρ. 2397 Ἁ τ Λευκωσίας: ἀρ. 6113 α αδ ἡ υπ - ο. αστααακαζτασδ. -.. ... Συνηντήσαμεν τὴν μικρὴ Σωτηροῦλα ἔξω ἀπὸ τὴ Λεμεσόν. Εἰς ἕνα ἀγρόκτημα πέρα ἀπὸ τὰ Τοι- φλικκούδια. ᾿Ανέσκαπτε τὴν γῆν κι) ἔόγαζεν ἀπ᾿ τα Χώματά της, τὸν εὐλογημένον κἁρπό. Εἶναι ἕνα κα- λοδεμένο κοριτσόπουλο ἕως δεκατεσσάρων χρονῶν. ὍὍλο ζωντάνια κι ὄρεξη γιὰ δουλειά, Γύρω της ἡ- σαν κι ἄλλες γυναῖκες, ποὺ ἔκαμναν τὴν ἴδια δου- λειά. ᾽Ανέσκαφταν τὴ Γῆ, κι ἀναγύρευαν τὸν καρ- πὀ, ποὺ ῆταν θαθειὰ στὰ χώμµατά της. --᾿Απὸ ποῦ εἶσαι σὺ µικρή --Απὸ τὰ κρασοχώρια... -- Καὶ μένεις στὴ Λεμεσό --Ὄχι! Κατεθαίνω τὸ πρωϊ μὲ τὸ λεωφορεῖο. Καὶ φεύγω τὸ 6ράδυ. -- Καὶ ποιὸς πληρώνει τὰ ἔξοδα τῆς μεταφορᾶς σας --Ἐμεῖς. Δυόμισυ σελίνια πάει κι’ ἔλα| -- Κα πόσα παίρνεις ἐδῶ, ποὺ δουλεύεις --Ὀχτώ σελλίνια τὴν ἡμέρα! ! --Ὀχτὼ σελλίνια --Βαί! ὌἜξω τὰ δυόµισυ, µένουν πεντέµισυ σελ- λίνια καθαρά. Ας εἶναι καλὰ οἱ ἄνθρωποι... Ἔχει ἕναν πατέρα ἀνήμπορον ἡ Σωτηροῦλα. Μιὰν ἀδερφὴ πιὸ µικρή, ποὺ πάει στὸ Δημοτικό. Καὶ μιὰν μητέρα, ποὺ πάει στὰ χωράφια της τὰ λιγοστά, σέρνοντας μαζύ της τὶς τρεῖς κατσίκες ἀπ᾿ τίς ὁποῖ- ες κάµνει τὸ τυρί της καὶ τὸν τραχανᾶ της γιὰ ὅλο τὸ χρόνο. Δουλεύει καὶ ἡ Σωτηροῦλα, ποὺ παίρνει τὰ πεντέµισυ σελλίνια μεροκάματο καὶ, Δόξα Σοι ὁ Θεός, κάπως τὰ θολεύουνε. Λίγες ἐληές. Λίγο τυρἰ. Λίγο ψωμί. Κανένα ὄσπριο ἀπ᾿ τὸ µπακάλι. Κι’ αὐτὸ εἶναι ὅλο. Βοηθάει καλὰ ἡ Σωτηροῦλα τὸ σπίτι. Τὸ θοηθάει. Ἔτσι λένε ὅλοι. Καὶ ἡ Σωτηροῦλα τὸ καυ- χιέται.. Τῶχει ἔπαινό της ποὺ ἀπὸ τόσο μικρὴ µπο- ρεῖ καὶ θοηθάει τὸ σπίτι της... ' ΕΥΦΕΡ μη Ἔως ἐδῶῷ τὰ πράγματα, ἂς ποῦμε πᾶνε καλά. Δηλαδή, πᾶνε καλὸ ἀπὸ πλευρᾶς τῆς Σωτηρούλας. Δουλεύει τὸ κοριτσόπουλο. Κοψομµεσιάζεται ὅλη μέρα γι’ αὐτὰ τὰ πεντέµισυ σελλίνια. -- Αλήθεια, τὶ μπορεῖς νὰ πάρης μ᾿ αὐτὰ τὰ σελλίνια! -- Ὅ τιµάριθμος τῆς ζωῆς εἰς τὸν τόπο µας ἔχει ξεπεράσει εἰς ὕψος τοὺς πιὸ ὑψηλοὺς τι- µαρίθµους τοῦ κόσμου. Πουθενὰ στὴ γῆ δὲν εἶναι τόσο ἀκριθὴ ἡ ζωὴ ὅσο στὸ νησί µας. Γιατὶ ἔγινε αὐ- τό Πῶς ἔγινε Καὶ ποιοὶ τὰ κάναν ἔτσι τὰ πράγµα- τα Ποῦ νὰ ξεύρει ἡ Σωτηροῦλα Ποῦ νἀἁ τὸ ξαίρει. Όμως, ἐκεῖνο, ποὺ ξαίρει, εἶναι πὼς αὐτὴ. Αὐτὸ τὸ κοριτσόπουλο τῶν δεκατεσσάρων χρονῶν, μόλις τὸ όράδυ ἐπιθιθασθεῖ τοῦ λεωφορείου γιὰ νὰ πόει στὸ χωριό της. Καὶ μὲ τὰ πρῶτα δυὸ μίλια, ποὺ θὰ δια- νύσει. Τὴν παίρνει ὁ ὄπνος. Εἶναι τσακκισµένη ἀπὸ τὴν κούραση. Κι’ ὅταν φτάσει στὸ σπίτι της ὅσο ποῦ προφτάνει νὰ πῇ τὴν καλησπέρα της. Δίχως νὰ φάη. Δίχως νὰ πιῇ. Τὴν παίρνει ὁ ὕπνος ὡς τὸ πρωῖ, ποὺ θὰ ξεκινήση πάλι γιὰ τὴ δουλειά.. Κι’ αὐτὸ γίνεται κάθε μέρα. Δουλειὰ -- σκλάδου. Λίγες ἀποδοχές. Ψωμοφάγι. Ὕπνος!! Δουλειά. Οὔτε χαρά. Οὔτε παιχνίδι. Οὔτε ψυχαγωγία. Οὔτε τραγοῦδι. Οὔτε χορός|.. Κι’ ἔτσι τραθάει ἡ ζωὴ τῆς Σωτηροῦλας τὸ δρόµο της τὸν ἄχαρι. Όμοια καὶ τῶν ἄλλων γυ- ναικῶν αὐτῆς τῆς φάρµας. Τὸ ἴδιο καὶ τῶν ἄλλων στὶς γειτονικὲς φάρμες. Καὶ στὶς παρακάτω... “Ὥσ- που. Κάποια µέρα, στὸ χωράφι, ποὺ ἀνασκάπτει ἡ Σωτηροῦλα φτάνει ἕνας ξερακιανὸς λιµοκοντόρος. -- Καλῶς τονε. -- Ὥρα καλή σας.. Πῶς τὰ περνᾶτε ἐδῶ. --Πῶς νὰ τὰ περνᾶμε. Νά! Δουλειά, δουλειά... -- Δουλειά, κ ἀνεφαγιά... Δουλειὰ καὶ λεφτὰ «τίποτε. Τὰ ξαΐρφ. Τά ξαΐρω. Τἄᾶκουσα καὶ ἀπὸ κεῖθε τὰ ἴδια.. Ὅλοι καὶ ὅλες παράπονα. Διαμαρτυρίες. Δέν εἶν' ζωὴ αὐτή |. Δὲν εἶν᾽ ζωή! { Καὶ τοῦτοι οἱ κα- «πιταλιστές. Ποὺ πᾶνε τάχατες μὲ τὸ σταυρό στὸ χέρι καὶ μὲ τὴν ἐθνικοφροσύνη τους! | --αί., ναί. Αὐτοὶ ποὔχουν συμμαχήσει ὅλοι τους γιὰ νὰ ἐκμεταλλεύουνται τὸν ἱδρῶτα καὶ τὸ µόχθο τοῦ φτωχοῦ ἐργάτη. Πλούσιοι. Παπάδες. Ἐργοδότες. Κι ἀρχίζει τὸ τροπάρι. Καὶ γιατὶ νὰ μὴν ἀρχίσῃ Ποιὸς τὸν κύτταξε τὸν ἐργάτη ἕως τώρα Ποιός Ποιὸς εἶπε πὼς μποροῦν τὰ κοριτσόπουλα τῶν 14 χρονῶν νὰ δουλεύουν σὲ τόσο 6αρειὲς ἐργασίες Ποῦ εἶναι ὁ ᾿Επιθεωρητὴς Ἐργασίας Ποῦ εἶναι ἡ Ἐργατικὴ ομοθεσία Ποῦ τὸ “Ίδρυμα Κοινωνικῶν ᾿Ασφαλίσεων Ποῦ εἶναι τὸ Ταμεῖον Προνοίας Ποῦ εἶναι τὸ κατώτερον ὅριον ἡμερομισθίου. Ποῦ εἶναι ὅλ᾽ αὐτά, ποὺ προστατεύουν τὴ Δουλειά, τὸ δουλευ- τή, τὸν κόπο καὶ τὸν µόχθο Πουθενὰ δὲν ὑπάρχουνε. Καὶ πρέπει νὰ ὑπάρξουνε γρήγορα κι’ ἀπ᾿ τὰ πρῶτα. Πρέπει μὲ νοµοθετήµατα καὶ μὲ πράξεις µας νὰ κάµουμεν τὸν ἐργάτη µας νὰ νοιώθη πὼς ὁ κόπος του ἀμοίθεται. Πῶς ἀναγνωρίζεται ἡ δουλειὰ σἀὰν θάσις τῆς παραγωγῆς. Καὶ πὼς σὰν τέτια ἀμείθεται ἀνθρωπινά. Νὰ μπορεῖ ὁ ἐργάτης νὰ φάῃ δυὸ φορὲς τὴ θδοµάδα κρέας, ψάρι. Νὰ μπορεῖ νὰ πάρῃ τὴν «οἰκογένειά του ἔξω καὶ νὰ χαρεῖ κι αὐτὴ τοῦ ἥλιου τὸ φῶς. Νὰ μπορεῖ νὰ σπουδάσῃ καὶ νὰ μορφώσῃ τὰ παιδιά του. Νά μπορεῖ νὰ χτίση μιὰ καλύθα νὰ σκεπαστῇ ἀνθρωπινὰ ἀπὸ κάτω. Μπορεῖ.. Νὰ μπορεῖ. Κι’ ἡ µικρὴ Σωτηροῦλα Οἱ μικρὲς Σωτηροῦλες Αὐτὰ τὰ ἄξια κοριτσόπουλά µας Τὶ θὰ γίνουν αὖ- τά Τὶ θὰ πρέπει νὰ γίνουν αὐτά ΒΝὰ προστατευθοῦν μὲ Νόμους, “Αμα εἶν ἀνάγ- κη ἁδήριτη νὰ δουλεύουν ἀπὸ τόση µικρὴ ἡλικία, νὰ δουλέψουν. ᾽Αλλὰ νὰ ἐργασθοῦν σὲ δουλειὲς πο- λὺ ἐλαφρυές. Καὶ σὲ ὄρες ὄχι πολλές. Σὲ ὧρες τό- ΛΛΟΣ ΜΕΓΑΛΙΗ δΔΙΣΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΙΗΜΕΡΙΣ ΜΑΧΗΤΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΑΊΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ο .-----”μ-- ΚΡΠ ΣΡΤΗΡΟΥΛΑ.. όσελιδεΣ ΤΙΜΗ ΕΚΑΣΤΟΥ ΦΥΛΛΟΥ 15 ΜΙΑΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ: ἴσες, ποὺ νὰ μὴν τσακκίζεται ἡ ζωή. Νὰ μὴ µαραίνον- ται τὰ νειᾶτα µας ἀπ᾿ τὴ γέννησή των. Ἔχουμε ᾱ- νάγκη τῆς νεότητὀς µας. Καὶ τὴν θέλουμε γερή. Ὁλ- ὀρθη πάντα. Στητὴ κι’ ἀγέρωχη ψυχικά. ᾽Αλύγιστη στὶς δύσκολες στιγµές τοῦ 6ίου µας. Κι’ ἔχουμε πρὸ πάντων ἀνάγκη τῆς ᾽Αγροτικής καὶ ἐργατικῆς µας. νεότητος. Αὐτῆς ποὺ στάθηκε στὸν ᾽Αγώνα ᾿τῆς ἐ- θνικῆς µας’ ἐπιθιώσεως πάντα ἀλύγιστη κι’ ἀνίκητη. Αὐτῆς ποὺ στάθηκε στὸν ᾽Αγῶνα µας τὸν τετράχρο- νο γιὰ τὴν ἀποτίναξη τοῦ ζυγοῦ τῆς δουλείας ἡ σπονδυλικἡ στήλη. Ἡ ἀκατανίκητη. Ἡ ψυχἠ καὶ ἡ καρδιά καὶ ὁ νοῦς µας... Αὐτῆς τῆς νεότητος ἔχουμε πάντοτε ἀνάγκη καὶ χρεία. Κι αὐτὴν τὴ νεότητα πρεπει γρήγορα νὰ προστατεύσουµε ἀπὸ τοὺς μύ- ριους ἐχθρούς, ποὺ τὴν παραμονεύουν. Καὶ τὴν παρα- µονεύουν πολλοί. Ασπροι. Μαῦροι. Κόκκινοι. Κίτρι- νοι. Εἶναι τὸ νησί µας ὁλόκληρο αὐτὴ ἡ νεότης μας. Καὶ τὸ νησί µας τὸ καταγυρεύουν ὅλοι. Τὸ θέλουν ὅλοι γιὰ δικό τους. Τοὺς χρειάζεται γιὰ νὰ κάµνουν τὶς πειρατικὲς ἐξορμήσεις τῶν. Τὶς κατακτητικὲς ἐπιδρομές των. Ὅμως! Αὐτὸ τὸ νησί. Ἡ Κύπρος εἶναι ἰδική μας πατρίς. Εἶναι ἡ Μάνα µας. Εἶναι ἡ Γῆς ποὺ μᾶς ἔγξεννησε. Καὶ ἡ νεότης µας εἶναι ἡ Κύπρος µας. Εἷ- ναι ἡ ζωή µας. Γιαυτὸ καὶ πρέπει νὰ τὴν προστα- τεύσουµε μὲ ὅλους τοὺς τρόπους µας. Μὲ ὅλην τὴν στοργή µας. Μὲ ὅλα τὰ νοµοθετήµατά µας. Λοιπόν! Τὸ νοῦ µας στὴ µικρὴ Σωτηροῦλα. Στὴ νεότητά µας. Οἱ λῦκοι τρινυρνᾶνε γύρω ἀπὸ τὶς φάρμες ποὺ δουλεύουν οἱ Σωτηροῦλες. ἝἜτοιμοι νὰ τὶς κατασπαράξουνε. Τὸ νοῦ µας. Γρήγορα νοµοθε- τήµατα. Γρήγορα µέτρα προστασίας. Καὶ προπάν- των ἄμεση ἐκδήλωση τῆς πραγματικῆς στοργῆς καὶ ἀγάπης µας. ΔΕΥΤΕΡΑ 21 ΛΕΚΕΜΗΡΙΥ 1959 «ΕΙΒΕΤΗΕΕΟΡ» ΛΕΜΕΣΟΣ --- ΚΥΠΡΟΣ ΕΤΟΣ Ίον Αρ. 8 ο. ΚΥΡ. Μ. ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ Ἡ ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΣΕΡΧΕΤΗΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΤΙΒΟΝ Τ0Ν ΛΙΕΘΝΟΝ ΖΥΜΟΣΕΘΙ ΕΝ ΛΙΜΝΗ ΝΗΙΙ ΗΜΡΗΤΙὴ [ΤΙ ΗΝ) ΠΝΝΝ ΠΡΙΝ ΕΙ) [ ΕΛΛΛ) ΤΙ ΜΠΙΛΙ ΝΤ ΠΛΙΤὑ ΜΙΙΜΙΗΤΤΙ ΙΙΙ Λυσάρεσκεια τῆς Ἑλληνικῆς Κοινῆς γνώμης ἐκ τῶν ἐπικρίσεων τοῦ Τουρκικοῦ τύπου κατὰ τοῦ Μακαρίου ΑΦΗΝΑΙ, 20/12/1952. (Ἱσοῦ ἀνταποχκριτοῦ µας).-- Οἵ ἔγ- χυροι πολιτικοὶ χύχλοι τῶν ᾽Α- θηνῶν σχολιάζοντες τὴν νίκχην τοῦ ᾿Αρχιεπισχόπου Μακαρί- ου, εὑρίσχουν ὅτι ἡ ἐχλογικὴ αὐτὴ νίπη ἐνίσχυσεν τὴν ϐε- ἑαιότητα διὰ τὴν ἐφαρμογῆν τῶν συμφωνιῶν τῆς Ζυρίχης καὶ εἰς τὴν ἐκχπροσώπησιν τῶν Κυπρίων ὑπὸ τοῦ ᾽Αρχιεπισνό- που Μακαρίου. ᾿᾽Αναλύοντες τὰ ἀποτελέσματα, τὰ κρίνουν μὲν ὡς ἱχανοποιήτιχά, ἀλλὰ καὶ ὡς προδίδοντα ὑποστήρι- ἔιν πρὸς τὸν ᾿Αρχιεπίσκοπον ἔκ µέρους τῶν Κυπρίων ὅλων καὶ εἰδιχῶς ἐχ µέρους του Κλήρου. Ἐξ ἄλλου, ταυτίζουν τὸν κ. Εληρίδην μὲ τὴν κομµουνιστι- κήν, κυρίως, ἐξάρτησιν. ἘἜξ ἄλλου ξένος ἀνταποχριτῆς ἆ- ναφερόµενος εἰς τὰς προσωπι- κότητας τοῦ πυρῆνος τῆς Δη- μοχρατικῆς Ἑνώσεως, συµόου- λεύει τὸν ᾽Αρχιεπίσκοπον Μα- κάριον ὅπως προσεταιρισξῆ αὐτοὺς πρὸς ἐνίσχυσιν και δι- Ἡ Δήλωσις τοῦ εὐρυνσιν τῆς Κυθερνήσεως. ᾽Ασχολούμενος μὲ τὰς ὁου- λευτικὰς ἐχλογάς, ὁ «Ἐχλχόνο- μιστ» ἐξαρτᾶ τὴν ἔκξασιν αὖ- τῶν ἐν τοῦ ἐχλογικοῦ συστή- µατος. Τὸ ΑΚΕΑ, γράφει, και- ροφυλαχτεῖ, εἶναι ἀπίδανον ὅ- µως νὰ ἐμφανισθῃ μεμονωμέ- νον χαϊΐτοι ἐνισχύθη ἐκ τῆς νο- µιµοποιήσεως. Συγκρίνει, τέλος, τὰ ἕλλη- νικὰ πράγµατα τῆς νήσου μὲ τὴν μονολιθιχὴν γαλήνην τῶν Τουρχοχυπρίων. Ἐπίσης, χα- ρακτηρίξδει ὡς µέγιστον πολ:- τικὸν χπατόρθωµα τοῦ ᾿Αρχιε- πισκόπου Μακαρίου τὴν χατά- πεισιν τῶν Τούρχων ὅτι δὰ ἐ- Φφορμόση πιστῶς τὰς συµφωνί- ας, αἱ ὁποῖαι ἐξασφαλίζουν τὰ τουρχικὰ συμφέροντα. Ἡ ἐπι- δεώρησις καταλήγει ὑποδει- χνύουσα τὴν ἐχτίμησιν τοῦ ᾱ- ποτελέσµατος ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς δημιουργίας διαχοινοτικῶν σχέσεων, οἱ ὁποῖαι, ὡς γράφει. ἐθελτιώδησαν κατὰ πολὺ μὲ τὴν ἐχλογὴν τοῦ ᾿Ἀρχιεπισκό- που. ᾿Αρχιεπισκόπου Ἡ δήλωσις τοῦ ᾿Αρχιεπισχό- που Μακαρίου ὅτι ἡ Κύπρος κα- τόπιν ὁχτὼ αἰώνων περιέρχε- ται εἰς ἑλληνιχὴν διοίκησιν, σχολιαζοµένη ἐπικριτιχῶς ἀπὸ τὰς στήλας τῶν τδυρκοχυπρικ- κῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι συνιστοῦν ἐπαγρύπνησιν «ἐφ᾽ ὅσον ὑπάρχει Πρόεδρος τοιαύ- τῆς νεοτροπίας», ἀνησυχεῖ τὴν Ἑλληνιχὴν Κοινὴν Γνώμην διὰ τὴν εἰλικρίνειαν τῶν Εχ- δηλουµένων φιλικῶν οαἰσθημά- των τῶν Τούρκων ἕναντι τῆς ἑλληνικῆς Κυπριακῆς ἡγεσίας καὶ τοῦ Ἑλληνιχκοῦ Μυπριαχου Λαοῦ. Ὑπογραμμίζουν δὲ ἓν- ταῦθοαι οἱ ἔγχυροι κύκλοι τῶν ᾿Αθηνῶν τὰ δημοσιεύματα τῆς «Νατζάν». Πράγματι δὲ τὸ «Νατζάν», ἑθδομαδιαῖον ὄργα- νον τῆς τουρχοχυπριαχκῆς νεό- λαίας, γράφει ὅτι ὁ χ. ἄιου- τσοὺκ ὀρθότερον, παρά ὁ Αρ- χιεπίσχοπος Μακάριος, δὰ ἡ- μποροῦσε νὰ δηλώση ὅτι ἡ Κύ- προς χατόπιν θρεττανικῆς κν- ριαρχίας δΙ ἐτῶν περιῆλθεν εἰς τουρχιχὴν διοίκησιν, ἆλ- λὰ δὲν τὸ ἔπραξε, σεέασθεὶς τὰ αἰσθήματα τῆς ἑλληνικῆς κοινότητος. Οἱ Τοῦρκοι, γρᾶ- φει, συνεφώνησαν διὰ τὴν ἵ- ὄρυσιν συνεταιριστικοῦ παξε- στῶτος, πιστεύοντες ὅτι µένον ἡ εἱλικρινῆς συνεργασία δύνα- ται νὰ ἐξασφαλίση ἐλεύθβερον καὶ εὐτυχῆ 6ίον. Ἐν τῷ μεταξὺ µανθάνοµεν ἐδῶ ὅτι αἱ τουρχικαὶ ἐφημερί- δες ἐκφράξουν ἀνησυχίαν διὰ τὴν αὔξουσαν µετανάστευσιν τῶν Τουρκοκυπρίων εἰς Βρετ- τονίαν, διερωτὠµεναι ὅδιατι αἱ ἐρεττανικαὶ ᾿Αρχαὶ παρα- µένουν ἀπαθεῖς ἐνώπιον τῆς ἐξελίξεως αὐτῆς. ΛΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΚΕΛ Φημολογεῖται καὶ ἐνταῦθοι, ὅτι ἡ ἀριστερὰ τῶν Ἑλλήνων Κυπρίων ἐνδέχεται νὰ ἀπό- σχη τῶν Θουλευτικῶν ἐχλο- γῶν, ἐφ᾽ ὅσον αὗται ξὰ διεξή- γοντο θάσει τοῦ πολυεδριπκοῦ πλειοφηφικοῦ συστήµατος μὲ εὑρεῖαν περιφέρειαν. Ἐν τῷ μεταξὺ δηµοσιογρα- φικαὶ εἰδήσεις ἐν Παρι- σίων, πληροφοροῦν τὴν ἙἛλ- ληνιχκὴν Κοινὴν γνώµην ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἡ Τουρκία ναὶ ἡ Μεγάλη Βρεττανία μελετοῦν τὴν δυνατότητα ὅ- πως υἱοθετήσουν τὴν εἴσοδον τῆς νέας Ιζυπριαχκῆς Δημοχρα- τίας εἰς τὸ ΝΑΤΟ, ὡς 16ου µέ- λους του. Μέχρι τῆς στιγμῆς, χατὰ τὰς αὐτὰς πληροφορίας, αἳ προαναφερθεῖσαι τρεῖς χῶ- ῥραι οὐδὲν ἔπραξαν σχετικῶς μὲ τὴν ἰδέαν αὐτήν. Προσέθε- ταν πάντως αἱ πληροφορίαι ἕ- τι οἰαδήποτε ἐπὶ τοῦ προκει- µένου ἀπόφασις θὰ πρέπει νὰ “ὁ ᾽Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μοχάριος ἀπέστειλε πρὸς τὸν ριον τηλεγράφημα εἰς ἀπάντῃ- σιν συγχαρητηρἰου μηνύματος ἐπὶ τῇ ἐχλογῇ του ὡς προέ- δρουν. «Ῥαθύτατα συγχεχινηµένος ἀπὸ ἐμπνευσμένον µήνυµα ὃ- µετέρας Μεγαλειότητος εὖχα- ριστῶ θερμῶς ναὶ διαθιξόζω πρου διὰ πάντα ὅσα η Α.Μ. καὶ ὁ ἑλληνιχὸς λαὸς ἔπραξαν ὑπὲοτῆς ἐλευθερίας αὐτῆς». Εἰς τὰ συγχαρητήρια τοῦ κ. ἡμέραν Ἑλλὰς τάξεως Ἐν τῷ μεταξὺ γίνεται παρ ἡμέραν φανερὸν ὅτι ἡ καταλαμθάνη µίαν πρώτης θέσιν εἰς τὴν ᾽Ατλαντικὴν συµµα- χίαν καὶ τοῦτο ὀφείλεται Χυρίως εἷς τὴν ἑδραίωσιν τοῦ χύρους της ἐκ τῆς λύσεως τοῦ Ιζυπριακοῦ. ἸΑ- γομολογεῖται οὕτω ὑπὸ πάντων ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀποτελεῖ παράγοντα ἆπο- φασιστικῆς σημασίας εἲς τὴν Λ- τλαντικὴν Συμµμαχίαν, ἔγεκα τῆς | νευραλγικῆς έσεώς της εἰς τὰ Ώαλ- | Χάνια, τὴν Μέσην ᾿Ανατολὴν καὶ υτὴν Μεσόγεια». Τοῦ. γεγονότος δὲ Ἡασιλέα τὸ κάτωθι εὐχαριστή- | τὰ εὐννώμονα αἰσθήματοι Κύ-| ΕΛΛ), ΜΙΑ ΚΑΙ ΤΒΙΡΚΙ ΤΠΕ ΗΣΛΟΧΙΝ ΤΙ ΚΥΠΙΕΥ Η} [8 ΚΛΙῆ ληφθῆ ὑπὸ τοῦ Προέδρου Αρ- χιεπισκόπου Μακαρίου, ὅταν οὗτος δὰ παραλάθη τὴν ἔξου- σίαν εἰς τὴν νῆσον ἀπὸ τοὺς Ἡρεττανούς. Μέχρι τῆς στιγ- μῆς οὖὗδεὶς γνωρίδει μετὰ 6ε- θαιότητος ἐὰν ὁ ᾽Αρχιεπίσχκο- πος Μοκάριος εὐνοεῖ τὴν εἴσς- ὅον τῆς νήσου ες τὸ ΝΑΤΟ, πρᾶγμα ποὺ δξὰ συνεπήγετο τὸν κχίνδυνον νὰ «προσθάλη» τὴν ἄκρως δραστηρίαν µειονό- τητα τῶν ἐν τῇ νήσῳ ἀριστε- ρῶν. Ὑπενθυμίξεται πάντως ὅτι συνεφωνήδη ἤδη ὅπως ἡ Ἑλλάς, ἡ Τουρχία χαὶ ἡ Κύ- προς Ἠµετάσχουν ἁμυντικοῦ συμφώνου. [ῦ ΗΧΗΡΥΤΗΡΙΙ ΤΗΛΕΡΑΦΙΜΙ Τ0Υ ΜΛΚΙΡΙΒΥ ΠΡΣΤΟΝ ΒΛΣΙΛΕΑ ΠΛΥΛΙΗ ΚΑΙ ΤΟΝ. ΚΑΡΛΜΛΗΝΙΝ 9 πρωθυπουργοῦ ὁ ᾿Αρχιεπίσχο- Γπος ἀπήντησεν ὡς ἑξῆς: | «Βαθύτατα συγχεκινηµένος | ἀπὸ τὸ εὐγενὲς συγχαρητήρι- ον ὑμῶν µήνυµα, εὐχαριστῶ | θερμῶς τὴν ὑμετέραν ἐξοχότη- τα καὶ διαθεθξαιῶ αὐτὴν περ' τῶν εἰλιπρινῶν αἰσθημάτων ᾱ- γάπης καὶ ἐχτιμήσεως, ὡς ποὶ [ δαθείοις εὐγνωμοσύνης, μεθ ὧν στρέφοµεν τὰς σκέψεις ἤ- μῶν πρὸς ὑμᾶς καὶ τὴν 6ασι- λιχὴν ἑλληνιχὴν Κυθέρνησιν διὰ τοὺς ὑπὲρ τῆς χυπριαχῆς ἐλευδερίας ἀγῶνας ὑμῶν». Η ΕΛΛΑΣ ΚΑΤΑΛΑΜΒΛΝΗ ΕΞΟΧΟΝ 8ΕΣΙΝ ΕΙΣ Τ0 Ν.Λ.Τ.0. τούτου ἔχει πλήρη συγείδησιν ἡ Οὐάσιγκτων. Τοῦτο ἐδήλωσεν εἰς συνέντευξίν του πρὺς τὸν Τύπον ὁ αόνιμος πρε- σθευτὴς τῦν Ἡν. Πολιτειῶν εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο. χαὶ πρώην ὑφυπουυγὸς τῶν Οἰκονομικῶν Ἠ. Ράντολφ Μπάρ- τξες. Ἐϊς ἐρώτησιν ἐὰν νοµίζη, ὅτι δύ- γαται νὰ παρασχεθῆ οἰκογομικὴ ϐο- ήθεια εἰς τὰ ἀσθενέστερα οἰκονομι- κῶς κράτη - µέλη τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., ἀπήντησεν ὅτι ἡ ᾽Ανιλαντικὴ Συµ- µαχία προδαίχει ες διαπιστώσεις τῶν ἀναγκῶν καὶ ἐν συνεχεία εἰς τὰς δεούσας συστάσεις. Κατὰ τὴν παρυῦσαν σύνοδον τοῦ ᾿Ατλαντικοῦ Συμόθουλίου ἐξητάσδη τὸ θέµα, ἡ ὀοήθεια ὅμως θὰ παρασχεθῆ µέσῳ τοῦ 0.8.0.Σ. ἢ τῆς Διεθνοῦς Έρα- πέξης, ἢ τοῦ ἄρτι ἱδρυθέντος ὄργα- νισμοῦ ἐνισχύσεως ὅλων τῶν δεχτι- κῶν ἀναπτύξεως χωρῶν. Εὶς παρατήρησίν µου. ὅτι ἐνῶ ἡ Ἑλλὰς ἀντιμετωπίξευ σοδαρὰ κοι- γωγικἀ καὶ οἰκονομικὰ προθλήµατα δυσχεραίνοντα µεγάλως τὴν ἀνά- πτυξίν της, αἱ Ἡν, Πολιτεῖαι πε- οιέχοψαν τὴν θοήθειαν, ὁ κ. Μπάο- τζες εἶπεν, ὅτι ἓξ ὅσων γνωρίξει ἡ γενοµένη ἐφέτος πρότασις πρὺς τὸ Κογκρέσσον διὰ τὴν θοήθειαν πρὺς τὴν Ἑλλάδα προθλέπει ποσὰ σημαντικῶς ἀνώτερα τῶν περισυ- νῶν. Εὶς ἑτέραν ἐρώτησιν ποία ἡ ἐν- τύπωσις ἐκ τῆς παρουσίας τῆς Ἱσλ- λάδος ἐντὸς τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., ἀπήν- τησεν ὅτι εἶναι ἀρίστη. «Ἡσθάν- θην --- προσέθεσεν --- ὑπερηφά- γειαν ἰδὼν εἷς ᾿Αδήνας τὰς στρα- τιωτικὰς σχολάς, τὴν ἐξαιρετικὴν ποιότητα τοῦ ἀεροπορικοῦ ὑλκοῦ καὶ τὺ ἀνώτερον στρατιωτικὀν ἦθος τοῦ προσωπικοῦ, ἅτινα τιμοῦν τὴν χό- ραν εἷς τὸ Ν.Α.Τ.Ο. Ἡ λύσις, ἐξ ἄλλου, τοῦ κυπριακοῦ ἑδοαίωσε τὸ χΌρος καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην πρὺς τὴν Ἑλλάδα». ΝΙΚΟΣ ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΣ (Ασμοδαῖος) ο ΝΙ ΗΝΩΜ. ΠΟΛΙΤΕΙΛΙ ΕΤΟΙΜΑΤΟΝΤΛΙ ΝΑ ΕΚΤΟΞΕΥ- Σ0ΥΝ Τη 190 ΜΕΓΑΛΥΤΕ- ΡΟΝ ΑΡΙΘΜΟΝ ΩΧΗΜΛΤΙΝ ΛΙΑΣΤΗΝΛΤΙΣ ΟΥ ΙΝΤΕΡ ΠΑΡΚ (Φλωρίδος). τί Ἠνωμέναι Πολιτεῖαι ἔτουμά- ἔονται νὰ ἐχτοξεύσουν τὸ 1960 µε- γαλύτερον ἀριθμὸν ὀχημάτων τοῦ διαστήµατος, παρ ὅσον κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη, αἱ δοκιμαὶ ὅμως αὗται δὰ πραγματοποιηθοῦν μὲ µι- πρότερον ἀριθμὸν τύπων πυραύλων. Τὰ ἀνωτέρω ἐδήλωσεν ὁ κ. Αο0- θουρ Σέφ, διευθυντὴς τῆς “Ύπη- ρεσίας Τεχνολογίας τοῦ Λιαστήμα- τος τοῦ ᾿Οργανισμοῦ Σχεδίων ἔπι- στημογνικῶν ἐρευνῶν, κατὰ τὴν ὃι- άρχειαν συγεντεύὐξεώς του πρὺς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Τύπου, ο ΙΡ ΚΙ 0 ΕΓΛΙΙ ΛΙΛΦΠΖΙΜΙΝΙ: ΗΙΙΚΕΙ ΣΥΝΕΡΙΝΙΝΙ Τ0Υ «ΕΛΕΙΘΕΡΗΥ ΛΑ» ΚΛΗΝΡΗΗ ΜΙΑΝ ΜΕΙΛΛΗΝ ΜΙΦΟΠΣΙΙΗΝ ΕΗΤΡΛΙΕΙΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΔΕΝΔΡΟΚΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ι ΨΡΙ Ἱ ΤΝ ΠΕΡΙΝΗΙΙΝ ποσο οσο οσον οησνοοσνοσνονωνοσννοσνπνοσνο νο ωσνοποοφοσονσνοἁνροροωνς «νι πρι ννια ὃ ννν ΚΝί ΛΙ Ε ΛΥΠΗ ΠΡΟΚΙΛΥΜΗΙΙΙ ΊΙΜΙΠΙ Ανν Ἂνοσωο οσον κο ρλσνκνοπνοσνοσολσωοσο οσον νο νοσωο πωο ἁνο ον ἁρνπνοσωο 'Ἡ ψώρα τῶν ξυνοδένδρων εἶναι πολὺ γνωστὴ στοὺς καλλιεργητάς των, διότι εἶναι ἀπὸ τὶς ἀρρώστειες τὶς πιὸ συνηθισμένες στὸν τόπο µας, ΤἩ ζημιὰ ποὺ προκαλεῖται κάθε χρόνο, ἀπὸ τὴν προσθολἡἠ αὐτὴ µε» ταφράζεται σὲ ἀρκετὰ ἑκατομμύρια, Εἶναι λοιπὸν συμφέρον τῶν δενδροκαλ- λιεγητῶν, γι Δὐτοὺς τοὺς ἴδιους, ἆλ- λἀ καὶ γιἁ τὴν ᾿Εθνικὴ Οἴκονομία νὰ καταθάλλουν κάθε προσπάθεια κα- τὰ τῆς ἀρρώστειας αὐτῆς. ΤἩ ψωρίασις ἔχει τὴν αἰτίαν «ης σὲ μικρά πολὺ ἕντομα, τὰ ὁποία οἱ εἰδικοὶ ὀνομάζουν «κοκκοειδὴ», Τά ἔντομα αὐτὰ ἔχουν διάφορα σχήματα ἀπὸ τοῦ δίσκου μέχρι τοῦ ραδδίου, καὶ χρώματα ἐπίσης ἀπὸ τὸ κόκκινο ἕως τὸ μαῦρο, Χωρίζονται σὲ 2 κατηγορίες: κινούμενα καὶ στὰ στατικἀ. Τὰ δεύτε- ῥα μένουν προσκολληµένα στὸ Ἶἴδιο µέρος, ὅπου θυθίζουν τὸ ρύγχος Των καὶ ρουφοῦν τοὺς χυμοὺς τοῦ φυτοῦ, στὰ Τὰ ἔντομα αὐτὰ εἶναι προικισµένα ἀπὸ τὴ Φύσι μὲ τὴν ἰδιότητα νὰ γεν- νοῦν πολλὰ αὐγὰ καὶ ἔτσι θλέπει κανεὶς νὰ γεµίζη κυριολεκτικἀ τὸν δένδρο ἀπὸ τὰ ζωύφια µέσα σὲ λίγο καιρό, Ὅπως εἴπαμε, ἡ ζημία ποὺ κά- νουν οἱ ψῶρες εἶνε µεγάλη, διότι ρουφοῦν τοὺς ἉΧυμοὺς ποὺ ἔχει ᾱ- νἀγκῆν τὸ δένδρον νὰ ζήση καὶ νὰ θρέψη τοὺς καρποὺς του, Ἔτσι τὰ δένδρα ἐξασθενοῦν, µαραίνονται͵, Αλ- λην ζημίαν ποὺ προκαλοῦν εἶναι ὅτι ἐπειδὴ τὰ ἀπορρίματά τους εἶνε Υγλυ- κἁἀ (ἡ γνωστὴ μελοῦρα), θρίσκει εὖ- καιρία νὰ ἀναπτυχθῃ ἕνα λεπτότατα στὸ δποῖο ὀφείλεται ἡ ἀρρώστεια τῆς Καπνίας. Ἔτσι τὸ δένδρον σκεπάζεται ἀπὸ ἕνα μαῦρο στρῶμα ποὺ ἐμποδίζει νὰ ἐἑκτελλοῦν- ται οἱ διάφορες λειτουργίες του ὅπως ἡ ἀναπνοή κλπ καὶ τὸ τέλος του ἔρχεται μιὰ ὥρα πιὸ γρήγορα, ς Προτοῦ τὸ δένδρον καταστραφῇ τελειωτικά, κάνει καρποὺς οἱ ὁποῖοι πάλι πέφτουν πρὶν νὰ ὠριμάσουν, “Ὁ- σοι πάλι δέν πέσουν,, χάνουν τὴν ἐμ- πορική τους ἀξία καὶ ἡ ἁγορὰ δέν τοὺς τραδάει, εἶναι σκεπασµένοι ἀπὸ τὴ σιχαµένη ψώρα, µανιταράκι, δὲ ἵἩ. καταπολέμησις τῆς ψώρας εἶνε δύσκολη, Υιατὶ τὰ ἔντομα σκεπάζονται ἀπὸ μιά οὑσία σᾶν τὸ κερὶ καὶ ἡ ὁ- ποία ἀντέχει στὰ δηλητήρια, Γιά νὰ εἶνε ἀποτελεσματικὴ ἡ καταπολέμησις πρέπει νὰ γίνεαι συστηματικἁ καὶ ὅταν πρέπει, Προτοῦ ὅμως μιλήσουμε γιὰ τὰ φάρμακα ποὺ χρησιμοποιοῦμε γιά τὴν καταπολέµησι τῆς ψώρα πρέπει νά το- νίσουµε τ µεγάλη σηµασία ποὺ ἔχει τὸ φύτεμα στὶς κανονικὲς ἀποστάσεις τὸ κανονικὸὀ κλάδεμα, ὥστε νὰ ἀποφεύ. ποσο νωκοηλοο ιν οπρνοωνοι Τοῦ Γεωπόνου κ. ΒΑΣΙΛ. ΚΟΝΤΟΥ πυκνὸ Φύλλωμα, ποὺ ἐμποδίζει τὸν ἀέρα καὶ τὸν ἥλιο νὰ μποῦν στὸ ἐσω- τερικὸ τοῦ δένδρου, Καὶ γενικά, προέχει νὰ μὴ ἀποφεύγωνται οἱ καλ- λιεργητικὲς φροντίδες ποὺ ἔχουν ὡς σκοπὸ νὰ μὴ δημιουργοῦμε µπεριδάλ- λον εὐνοϊκὸ μὲ ζέστη καὶ ὑγρασία, γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἀρρώστειας καὶ νὰ, ἀποκτήσωμε δένδρα γερὰἀ ποὺ νὰ Εἶναι ἵκανά νὰ ἀντέξουν στὴν προσ- θολὴ αὐτή, ᾿Εκτὸς ἀπὸ τὰ τεχνητά µέσα -τοὺ διαθέτουμε γιὰ νὰ καταπολεµήσωμε τὶς ψῶρες ὑπάρχουν καὶ φυσικά, Ἔτσι ἔχουμε κάποια ἕντομα, ποὺ εἶναι πρώτης τάξεως Φίλοι µας, Αὐτὰ ιὰ ἔντομα μὲ τὰ ὡραῖα χρώματα καὶ τὰ στίγµατα στὴ ράχη τους ποὺ ὁ κὀ- σµος τὰ ὀνομάζει ἆ«λαμπρίτσες» ἢ «6α- σιληάδες», ἔχουν τὴν. Ιδιότητα νὰ τρῶνε τὶς ψῶρες. Γι’ αὐτὸ καὶ τὰ Δλέπουμε ὅπου ὑπάρχουν ψῶρες., Μὰ ὁ πολὺς κόσμος μή ξέροντας τὶ καλὸ μᾶς κάνους, τὰ καταστρέφει γιατὶ νομίζει πὼς αὐτὰ γεννοῦν τὴν ψώρα ἢ «κασσίδα»͵ Υπάρχουν µμερικὰ κοκκοειδῆ ποὺ ἡ καταστροφή τους εἶνε σχεδὀν ἁδύ. νατος μὲ τεχνητὰ µέσα, ὅπως ἕνα ποὺ λέγεται «᾿Ισέριω. Αὐτὴ λοιπὸν τὴν ψώρα τὴν ἐξολοθρεύει κυριολεκτικά μιὰ «λαμπρίτσα ποὺ ἔχει τὸ ὄνομα Ἡόδιος καὶ τὴν ὁποία µμποροῦμε νὰ προμηθευθοῦμε δωρεἀν ἅμα τὴ ζητή- σουµε ἀπὸ τὸν Γεώπόνο τῆς περιφε- Ρείας͵ Τὰ φάρμακα γιὰ τὴν καταπολέμησι τῆς ψώρας εἶνε τὸ θειασθέστιο καὶ τὸ γαλάκτωμα τοῦ πετρελαίου, Μὲ τὰ φάρμακα αὐτὰ ραντίζοµε ἀπὸ τὸν Μάϊο μέχρι τὸ Σεπτέμδριο ἀλλὰ πιὸ ἀργὰ ἀκόμη, ὁπότε τὰ κοκ. κοειδῆ Ἠπολλαπλασιάζονται καὶ κατα- στρέφοµε τὰ νέα ἀπ᾿ αὐτὰ ποὺ ἢ δὲν ἔχουν ἀκόμη κάλυµµα ἀπὸ κερὶ ἢ ἆ- κόµη δὲν ἔχει αὐτὸ σκληρύνει, Καὶ ὅταν ἀκόμη θεραπευθοῦν τὰ δένδρα, κάνοµε ἕνα--δύο ῥραντίσµατα τὸ χρόνο γιὰ νὰ εἴμαστε ἥσυχοι. »Ι1δοὺ πῶς Ἅίνεται ἡ Χρῆσις τῶν Φαρμάκων αὐτῶν: 1) Γαλάκτωώωμαπετρε- λα ἱίο υ, --Χρησιμοποιοῦμε 2 ὁκά- δες ἀκάθαρτο ἢ καὶ καθαρὸ πετρέλαιο καὶ 25 δράµια σαποῦνι κοινό, Ἱράσι- νο, Μὲ ἕνα τρίφτη ξώνομε τὸ σαποῦνι καὶ τὸ λυώνομε λίγο--λίγο σὲ 1 ὁκᾶ ζεματιστὸ νερὀ, Ἔπειτα µέσα σ’ αὖ- τὸ ἸΧχύνοµε Ἀλίγο--λίγο τὸ Ἠπετρέλαιο καὶ ἀνακατεύομε συνεχῶς μ᾿ ἕνα συρ- µάτινο ἀνακατευτῆρι. Στὸ ἀνακάτεμα πρέπει νὰ δώσωμε µεγάλη σηµασία, γιατὶ ὕστερα τὸ πετρέλαιο χωρίζει ἀπὸ τὸ νερὸ ὅταν δὲν ἀνακατευθῇ καλά, Τέλος) προσθέ. τοµε καὶ 50 δνράµια ἀλεῦρι, Τὸ πετρελαιοσαποῦνι αὐτὸ εἶναι 6έ- 6αια πολὺ πυκνὸ καὶ γιὰ νὰ τὸ χρη- σιµοποιήσουµε τὸ ἁἀραιώνουμε σὲ νε- ρό, Τὸν µΧχειμῶνα καὶ γιὰ δένδρα ὅπου δέν ἔχουν φύλλα τὸ ἀραίωμα γἱ- νεται 1 σὰ ᾖ--δ µέρη νεροῦ, ἐνῶ γιὰ τὰ ξὐνόδενδρα ἁραιώνεται Ἱ μέ- Ρος σὲ 10--15 µέρη νερό, Τὸ καλοκαῖρι τὸ φάρμακο ἀραιώ- νεται ἀκόμη πιὸ πολύ, δηλαδἡ νὰ κάρ νωώμε ἕνα δοκιμαστικὸ ράντισα μ.ἀ µέρα πρίν, γιὰ νὰ μὴν ἔχωμε ζημίες / ἀπὸ κάψιµα τῶν φύλλων, 2 Πολτὸςθειασθε- στίου --Γιὰ τὸ θειασδέστιο παίρ- νοµε ἕναν τενεκὲ τοῦ πετρελαίου ἄδει- ο, Χύνομε 14 ὁκᾶ νερὀ, κἀὶ σηµα. δεύοµε μὲ μιὰ πῆχυ ὥς ποὺ θὰ πάη τὸ νερό, Κατόπι δάζοµε κι’ ἄλλο νε- ρὸ ὥστε νὰ γίνη. 7 ὀκάδες καὶ 325 δράµια καὶ ξανασημαδεύοµε. Ρίχνου- µε καὶ ἄλλο ὥστε νὰ γίνουν 9 ὀκάδες καὶ ξανασηµαδεύομε, ζεσταίνοµε καὶ θγάζοµε 61 ὀκάδες (μένουν ὀνα ὁκι) ἀπὸ τὸ ὁποῖον παίρ- νοµε καὶ ζυμώνομε 1 ὀκὰ καὶ 225 δράμια θειάφι μὲ λίγο ἀπ᾿ αὐτὸ τὸ νερό, Στὸν τενεκὲ μὲ τὶς 21 ὀκάλες ρίχνουμε 312 δράµια ἀσθέστη πέτρα, καὶ ὅταν δράση ρίχνομε λίγο--λίγο τὴ ζύμη τοῦ θειαφιοῦ καὶ µε, Ὕστερα ῥρίχνομε καὶ τὸ ἄλλο νερὸ καὶ θάζοµμε τὸν τενεκὲ στὴ Φω- τιὰ νὰ δράση, ᾿Απὸ τὴν ὥρα ποὺ θὰ ἀρχίση νὰ δράζη, πρέπει νὰ περά- σουν τρἰα τέταρτα, Ἡ φωτιά πρέπει ᾽ νὰ εἶναι κανονικἠ ὥστε οὔτε νὰ κὀ- ψη ἡ δράση οὔτε πάλι νὰ φουσκώση καὶ νὰ Χόνεται. Τὸ φάρμακο αὐτὸ θὰ εἶναι ἔτοιμο, ὅταν µπάρη Χρῶμα σοκολατί, ὁπότε τὸ θγάζοµε ἀπὸ τὴ φωτιὰ καὶ δάζομε τὴν πῆχυ, Τὸ ὀγρὸ πρέπει νὰ ᾿δρίσκε. ται στὸ σημάδι τῶν 7 ὁκάδων καὶ 325 δραμιῶν, Τὸ ἀφήνομε νὰ κατακαθίση καὶ παίρνρµε τὸ καθαρὸ ὑγράό, τὸ ὁ- ποῖον μποροῦμε νὰ διατηρήσωµε σὲ µπουκάλες σφραγισµένες μὲ λίγο λά- δι πάνω--πάνω, ᾿Εὰν ἔχωμε γράδο Μπωμὲ καὶ τὸ Ὑραδάβομε πρέπει νὰ δείχνει 26 δαθμοὺς, Οταν θέλωµε νὰ ραντίσωμε ἀπὸ τὸ φάρμακο αὐτὸ τὸ ἀραιώνομε μὲ νερό. Γιά ραντίσµατα Χχειµωνιάτικα καὶ γιὰ δέντρα χωρὶς φύλλα τὸ ἀραιώνομε ἕνα µέρος φαρμάκου στὰ ἕξη µέρη νεροῦ ἐνῶ γιὰ δέντρα μὲ φύλλα ἕ- να στὰ δέκα µέρη νεροῦ, Τὸ: καλοκαῖρι τὸ ἀραίώμά γἰθαίαι 1. µέρος φαρμάκου στά ὁ6--30 µέρη νεροῦ, Ἐννοεῖται,. δεῖ τὰ φάρμακα αὐτὰ πουλιθῦνται καὶ ἔτοιμα οιὁ ἑμπόριο, ἀπὸ ὅπου μποροῦμε νὰ τὰ Ἀρομηθευς θοῦμε ἀποφεύγοντὰς τἡ φασαρία τῆς παρασκευῆς των. Β. ΚΟΝΤΟΣ Ὅλο αὐτὸ τὸ . ἀνακατεύο.-΄ ΟΛΥ λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὴ γυναικεῖα [ΠΠ ὀμορφιά, ᾿Ανάμεσα ὅμως σ᾿ αὐτοὺς δὲν συμπεριλαμθανόταν ὁ κύ- ριος ᾽Αλόντο Τάδις. Ὅσο σκληρὸς καὶ ψύχραιμος κι’ ἄν ἦταν δὲ μποροῦσε νἁ μὴ συγκ!: ντηθῆ θλέποντας μιὰ γυναίκα ὡραιοτάτη νὰ παίζη στὴ ρουλέττα καὶ νὰ χάνη συνεχῶς. ᾿Αντίθετα ἐκεῖνος ἐπὶ τρεῖς µέτες τώ/α κέρδιζε σταθερά! Τὸ ἀρχικό του κεφάλαιο ἦταν 25.003 φ/άγκα, Τὸ ποσὸν αὐτὸ προς. χότα ἀπὸ τὴν πώλησι πολυτίµων σχεδίων «τοῦ είχε κλέψει ἀπὸ τὸν χα το- φύλακα ἑνὸς διπλωματικοῦ ὑπαλλήλου. Ἱόρα τὸ ποσὺν αὐτὸ τὸ εἶχε αὖτ. σει στὴ ρουλέττα σὲ 200.000 φράγκα, Ἕνα πρᾶγμα τοῦ προκαλοῦσε τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὴ τὴ νύχτα στὸ ἵἅς- ζίνο: Η γκίνια τῆς γοητευτικῆς νέας ποὺ ἔπαιζε ἀπὸ τὴν ἀντικρυνὴ πλευ. ράὰ τοῦ τραπεζιοῦ, Σύμφωνα μ᾿ ἕναν πρὀχειρο καὶ θιαστικὸ ὑπολογισμό, ὁ ᾽Αλόνζο εἶχε καταλήξει στὸ συμπέρασμα ὅτι αὐτὴ τὴ δραδυὰ ἡ ἄγνωστη ἔχανε περίποο 25 000 φράγκα, Τέλος, ἀφοῦ ἔχασε καὶ τὸ τελευταῖο της Φράγκο, ὕφωσε, ἀδιάφορο τάχα τοὺς ὤμους της καὶ σηκώθηκε ἀπὸ τὸ τραπέζι. Γιὰ μιά στιγμὴ τὸ Βλέμμα της ἔπεσε ἐπάνω του προκλητικό. Μόλις ἔφυγε ἀπὸ τὴν αἴθουσα τῆς µῥρουλέττας ὁ ᾽Αλόνζο μάζεψε τις μάρκες του καὶ τὴν ἀκολούθησε. Κι ὅταν ἔφτασε στὸ κεφαλόσκαλο τῆς ἐἑ- Εόδου, ἀντελήφθη τὴν ἄγνωστη νὰ πέφτη σὰν λιπόθυµη κάτω ἀπὸ ἕνα πλατύφυλλο δέντρο. Πέταξε τὸ τσιγάρο του, κατέθηκε μὲ τρία σὲ μιά στιγμἠ δρισκόταν πλάϊ της. ΜΙΚΡΑ ΛΙΗΠΙΜΛΙΛ πηδήµατα τὴ σκάλα καὶ Λίγα µέτρα πιὸ πἐρὰ δρι- σκόταν μιὰ πέργκολα, ο ἸΑ. λόνζο τὴν σήκωσε, τὴν µετέφε- ρε µέσα στὴν πέργκολα καὶ τὴν ἔδαλε σὲ μιὰ ἄκρη σ’ ἕνα - κάθισμα, | - Η ΧΙΟΛΙΑ Τὴν συνέφερε στὶς αἰσθή- - σεις της κι ἔτρεε καὶ τῆς . ἔφερε ἕνα ποτῆρι µπράντυ, Ἰὸ Ἠπιε, Κατόπιν ὁ ᾽Αλόνζο τὴ µΡρώτησε γιὰ τὴν τύχη της στὴ ῥουλέτα, ᾿Εκείνη κούνησε μὲ ἀπελπισία τὸ κεφάλι͵ Ἡ -Μήπως μπορῶ νὰ σᾶς δοηθήσω τὴ ρώτησε, Μὰκ Τάθις, --Φοδοῦμαι πὼς κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μὲ Φοηθήση, ἀποκρίθηκε ἡ ἄγ- νωστῃη, ᾿Εγκληματῶ ἀνόητα εἰς θάρος τοῦ ἑαυτοῦ µου, ᾿Ονομάζοµαι ᾽Αλόνζο -“Ἠπορῶ. νὰ µάθω τὸ ὄνόμά σας --Ἔλεν Καρνονέῦ, Πιθανὸν νὰ ἔχετε ἀκούσει γιὰ τὸν πατέρα µου, Εἶναι πρόεδρος τῆς 'Ἑνώσεως Βιοµηχάνων τοῦ Πίτσµπουργκ, Ὁ. ,Αλόνζο κούνησε καταφατικἀ τὸ κεφάλι͵ --παί,,. Ἔχω ἀκούσει Ὁ Καρνονέῦ εἶναι πάµπλουτος, --- Ακριθῶς, εἶπε ἡ νέα, Ἠρθα, λοιπόν, ἐδῶ στὸ Μόντε- Κάρλο νιὰἁ ν᾿ ἀποφύγω νά παντρευτῶ κάποιον ποὺ ἀντιπαθῶ, Γιὰ νὰ διώξω τὴ στε, νοχώρια µου, γιὰ νὰ ξεσκάσω, Ἔπαιξα κι’ ἔχασα καὶ εἶναι τρεῖς µέρε τώρα ποὺ τηλεγράφησα στὸν πατέρα µου νὰ μοῦ στείλη καὶ ἄλλα λεπτά. Βξερα πὼς θὰ μοῦ ἔστελνε ὅσα λεπτά κι’ ἄν χρειαζόµουν,,.. «Στὸ μεταξὺ ὅμως -- συνέχισε ἡ Ἔλεν -- ἔκανα μιά ἀνοησία: ᾿Εδῶ στὸ Μόντε Κάρλο μὲ γνωρίζουν κι’ ἔχω πίστωσι Πῆγα, λοιπὸν στοὺς κο: σμηματοπῶλες Ράῦμοντ καὶ διάλεξα µισὴ ντουζίνα διαµαντένια μπρασελέ. Καὶ τοὺς εἶπα νὰ τὰ στείλουν στὸ ξενοδοχεῖο µου γἱὰ νὰ διαλέξω τὸ κα- λύτερο, Τὰ ὑπόλοιπα θὰ τὰ ἐπέστεφα τὴν ἄλλη µέρα τὸ πρωῖ, Ἠμουν τόσο πεπεισµένη ὅτι ἡ τηλεγραφικὴ ἐπιταγὴ ἀπὸ τὸν πατέρα µου θὰ ἔφτανε µέσα σὲ δυὸ µέρες τὸ πολύ, ὥστε στὴν πρώτη ἀνοησία πρόσθεσα μιὰ δεύτερη, Πῆρα ἀπὸ τοὺς Ράῦμοντ τὰ μπρασελὲ καὶ τὰ ἕ- όαλα ἐνέχυρο. Πίστευα ὅτι τὸ ἄλλο πρωῖ θὰ ἥμουνα σὲ θέσι νἁ τὰ πάρω πίσω, ἳἩ Έλεν ὄψωσε μὲ ἀπελπισία τοὺς ὤμους της, --“Δυστυχῶς δὲν ἔγινε ὅτι περίμενα. Εἴδατε τὴ Υγκίνια µου -- Ὕστερα εἶχα λίγο πρίν, λάδει ἕνα τηλεγράφημα ἀπὸ τὸ σπίτι µου, Μοῦ ἔλεγαν ὅτι ὁ πατέρας µου ἔλειπε γιὰ δουλειὰ σ᾿ ἕνα ὀλιγοήμερο ταξίδι καὶ ὅτι τὰ λεπτὰ ποὺ ζητοῦσα δὲν θὰ τὰ λάδαινε παρὰ ἔπειτα ἀπὸ μιὰ | εδομάδα, ΤΟ ᾽Αλόνζο τῆς πρὀσφερε τσιγάρο καὶ στὸ φῶς τοῦ σπίρτου͵ εἶδε ιά Χείλη της ἔτρεμαν. ΄ --Γιατὶ στενοχωριέστε τῆς εἶπε, Νὰ πῆτε στοὺς κοσμηματοπῶλες ὅτι θὰ κρατήσετε γιὰ λίγες µέρες τὰ θραχιόλια καὶ περιμένετε ὥσπου νάρθῇ . ἡ ἐπιταγὴ τοῦ πατέρα σας, Τὰ παίρνετε τότε. ἀπὸ τὰ. ἐνεχυροδανειστήριο καὶ τὰ δίνετε στοὺς Ράῦμοντ, / --Μακάρι νὰ ἦταν τόσο εὔκολα ὅπως μοῦ τὰ λέτε, ψιθύρισε. ᾿Ενωρὶς ἀπόψε καὶ μόλις εἶδα ὅτι ὅλα ἤσαν ἐναντίον µου, τηλεφώνησα στὸν ἄνθρω. πο ποὺ εἶχα ἐνεχυριάσει τὰ δραχιόλια, Εἶναι κάποιος Σιντόνεῦ, ἕνας πολὺ ἀντιπαθητικὸς ἄνθρωπος, ᾿Εκεῖνος τότε μοῦ ἀπεκάλυψε ὅτι ἔμαθε ἀπὸ ποῦ προέρχονταν τὰ μπρασελέ: ὅτι μοῦ τὰ εἶχαν στείλει στὸ ξενοδοχεῖο οἱ κὸ- σμηματοπῶλες γιὰ νὰ διαλέξω καὶ ν᾿ ἀγοράσω τὸ καλύτερο, Καὶ ὅτι διέπραξα μιὰ ποινικἡ πρᾶξι ἐνεχυριάζοντάς τα, Μὲ φοδεριας μάλιστα πὼς αὔΌριο θὰ πήγαινε στὴν ἀστυνομία, ἐκτὸς ἂν. Ὃ ᾽Αλόνζο τίναξε ἀποφασιστικὰ. τὴν στάχτη τοῦ τσιγάρου του, --Πὲς µου, ἝἜλεν, ρώτησε σιγά, Πόσα λεπτὰ σοῦ προκατέδαλε γιὰ τὰ ἐνέχυρα. αὐτὸς ὁ Σιντόνεῦ, --Εἴκοσι χιλιάδες φράγκα Τὴν ὁλικὴ ἀξία καὶ τῶν ἔξη δραχιολιῶν τὴν λογάριασε σὲ ἐ120.000 φράγκα, --τΩραῖα, εἶπε ὁ ᾽Αλόνζο, Αποφάσισα νά γίνω προστάτης ἄγγελύς σου Θὰ πάω νὰ δῶ αὐτὸ τὸν ἐνεχυροδανειστή, Θὰ τοῦ πληρώσω τὶς 20.000 φράγκα ποὺ σοῦ προκατάδαλε γιὰ τὰ ἐνέχυρα, θὰ πάρω πίσω τά θρἀχιόλια καὶ θἀρθῶ στὸ ξενοδοχεῖο ἀργὰ τὴ νύχτα νὰ πάρουµε μαζὶ ἕνα κοκτέῖλ, Ἀ Πιάστηκε ἡ ἀναπνοή της μὲ τὴν ἀναπάντεχη αὐτὴ προσφορά τοῦ ἸΑ- λόνζο, ᾿ , Δὲν μπορῷ νὰ πιστέψω μιὰ τὀσο µεγάλη γενναιοδωρία. Δὲν ξέρω πῶς μπορᾶῶ νὰ σᾶς εὐχαριστήσω, --Ποῦ μπορῶ νὰ θρῶ τὰ Σιντόνεῦ: ρώτησε ὁ ᾽Αλόνζο, Μαὶ κατόπιν ποὺ θὰ µπορέσω νὰ Ερῶ ἐσᾶς: ---Τὸ σπίτι µου εἶναι στὴ ὁδὸν Βεργέας, χεῖα «Οἱ: Φοίνικες». ”Ω! Σᾶς εὐχαριστῶ,,. ο καΔὲν χρειάζονται τώρα οἱ εὐχαριστίες. ΗἩ ὥρα εἶναι ἀκατάλληλη Ἐπσιρηνσα στὸ διαμέρισμά σας καὶ περιμένετε νὰ .σᾶς φέρω νέα. (το ΤΕΛΟΣ: Στὸ προσεχές) Κὺ ἐγὼ μένω στὸ ξενόδο. «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ) πα Άσασ τῇ ΚΛΗΧΜΜ ΤΙΣ ΕΛΒΕΤΙΚΗΣ ΠΡΟΜΟΓΠΠΟΙΙ ΑΣ Α μί ΦΕΛΚ ΚΟΝΜΝΨΟΩΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑ Τὸ ὡρολόγιον τῆς γενιχῆς προτιµήσεως ᾽Απολύτως ἠγγνημένον ) ἕν ἔτος. ΕΥΒΥΙΙΕΣ ΠΛΙΗΕΣ ΓσΤΩΡΙΕΣ Θὰ σᾶς ποῦμε σήµερα γιὰ τὴν προσπάθεια τοῦ Γενναίου Ἐολοχο- πρώνη ν ἀνακαλύψη τὶς Μυκῆνες! --Τὰ πλούσια : εὑρύματα ποὺ ἕ- φερναν οἱ τελευταῖες ἀνασκαφὲς τῶν Μυκηνῶν καὶ τὸ γενικὸ ἓν- διαφέρον --- ἑλληνικὸ χαὶ παγκό- σµιο --- ποὺ προκάλεσαν, μᾶς δύ- μισαν μιὰν ἱστορικὴ περίοδο, τῶν σρώτων μεταπελευδερωτικῶν. χού- νων, Χαριέστατη γιὰ τὴν ἄγνοια τῶν ἀδρώπων της ὅστις ἀφοροῦσε τοὺς ἀρχαιολόγους χώρους τῆς Ἑλλάδος. Ἕνα ἱστορικὸ ἐπεισόδιο ποὺ ἀναφέρεται στὸν Γενναῖο ζω- λοκονρώνη, δείχνει ἀκρυθῶς τὸ σαὺμὸ τῆς παντελοῦς ἄγνοιας ποὺ κυριαρχοῦσε στὸν Ἑλληνικὸ λαὸ στὰ πρῶτα Χρόνια τῆς ᾿Οδωνικῆς περιόδου, γύρ᾽ ἀπὺ τὶς ἑλληνικὲς ιἀρχαιότητες καὶ τοὺς ἑλληνικοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους. 3 --Πράγματι, ἦταν ἡ ἐποχὴ ποὺ ἡ Ἑλλὰς ἀγνοοῦσε τὸν ἑαυτό της. Ὅλου ἐκεῖνοι οἱ πολεμισταὶ ποὺ ἁγωνίατηκαν γιὰ νὰ μᾶς χαρίσουν τὴν ἐλευδερία, ἦσαν ἀγοράμματοι. Οἱ περισσότεροι ἀπ᾿ αὐτοὺς, χυριυ- λεκτικὰ ἀναλφάθητοι. Τοῦ κανόνα αὐτοῦ δὲν ἐξαιρούνταν θέδαια οἱ ἡγέταν τοῦ. ἀγῶνος τῆς Ἔπανα- στάσεως. Έτσι, κὶ ὅὃ Γέρος τοῦ Μωρηά, μόλις χατώρθωνε γὰ σκα- λίδη τὴν ὑπαγραφή του. Μι ὃ Κίτσιος Τξαθέλλας, ποὺ διορίστη- κε 'Ὑπουργὸς τῶν «Ἀτρατιωτικῶν ἀπὸ τὸν ὌὌθωνα, καλὰ δέν ἤξαιοε οὔτε ἀνάγνωση. Ύστερ ἀπ αὐτὰ θὰ ἦταν ὑπερθολή, ἂν ἀξίωνε κα- γεὶς γὰ ἔχουν γνώσεις ἀρχαιολο- ηίας καὶ γεωγραφίας τῶν ἀρχαιο- λογικῶν χώρων. Οὔτε ἀπ᾿ αὐτοὺς βέδαια μὰ οὔτε χαὶ ἀπ᾿ τὰ παιδιά τους θᾶπρεπε νάχη χανεὶς τέτοια: ἀξίωση!! Ἔτσι κι ὁ Γενναῖος Κο- λοχοτρώνης ὃ γυιὸς τοῦ Τέρου, δὲ μποροῦσε νὰ ἐξαιρεὺῆ τοῦ κανύνα αὐτοῦ. Ὡστόσο, ὅταν ἦταν ὑπασπι- στὴς τοῦ Βασιλέως θρέθηκε σὲ πο- λὺ δύσκολη θέση, ὅταν μιὰ μέρα διατάχτηκε νὰ πάῃ στὶς Μυκῆνες: -- Ἠρέπει νὰ ἐπισκεφτοῦμε τὶς Μυκῆνες, κύριε Ἰολοκοτρώνη, τοῦ εἶπε ὁ Ἡασιλεύς. Σεῖς ποὺ γνωρί- ζετε ἐδῶ τὸν τόπο, παρακαλῶ νὰ φοοντίσετε. Αὔριο θὰ γίνη ἡ ἐκδρο- µή. Γνωρίζετε τὸ µέρος: - Μυκήνας, εἴπατε Μεγαλειότα-. τε ρώτησε χομπιάζοντας ὁ Γενναῖ- ος Κολοκοτρώνης... Μάλιστα!.. Θὰ φροντίσω... Αὐτὺς ὁ διάλογος γινόταν στὸ Ναύπλιο ὅπου ὁ Όθων καὶ ἡ ᾽Α- µαλία δρισκόταν ὀλίγον μετὰ τὴν ἐγκατάστασή των στὶς ᾿Αθῆνες γιὰ λοπόννησο. Ὡστόσο ὁ ζζολοκοτρώνης, γιὰ πρώτη φορὰ στὴ ζωή του ἄκουγε τὸ ὄνομα Μυκῆνες. .. Καὶ ἦταν φυ- σιχὴ ἡ ἁμηχανία ον Τὶ νὰ σαν τάχατες αὐτὲς οἱ Τυκῆνες: Κα εἶχε θέδαια ὁ Γενναῖος, ὅλην ἐχεί- γη τὴν ἐξυπγάδα τὴ Μωραΐτικη πα τὴν Κολοκοτρωναίϊκη, ποὺ νὰ τὸν κάνουν νὰ μὴ τὰ χάση. Μὰ ἡ ποι- Ὑματικότητα ἦταν ἀμείλικτη. δὲν ἤξερε οὔτε τ ὄνοια οὔτε καὶ κατὰ ποῦ πέφταν οἱ Μυκῆνες. Κι’ ἔπρε- πε νὰ τὸ μάθῃ χωρὶς νὰ ἐκτεῦῇ. Καὶ θγῆκε στοὺς δρόμους τοῦ Ναυ- πλίου γιὰ τὴν ἀνακάλυψη τῶν Νν- κηνῶν. Πῆγε στὴν ἀγορά. Καὶ τὸν πρῶτο ποὺ θρῆκε μπροστά του. τὸν ρωτᾷ: --. Μήπως ξέρετε τὶς Μυκῆνες --- ΜυκΏνες --- Μάλιστα. . Πρώτη φορὰ ἀκοῦμε τέτοιο ὄνομα. Τὶ τόπος εἶν) αὐτός! Δὲν τὸν Ἐαίρουμε... Σίγουρα δὲ δᾶναι δῶ κοντά... .. Προχώρησε παρακάτω. καὶ πάλι. ᾽Απάντηση ἡ ἴδια Εσάει -- Δὲν Ἑαΐρουμε τὶ πο σἄγμα εἶν᾽ αὐτὲς οἳ Μυκῆνες!.., «Ο Γενναῖος ἄρχισε ν᾿ ἀπελπίζε- ΠΟΙΟΤΗΣ ΑΝΤΟΑ Η ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΝ ΔΩΡΟΝ ΔΙΑ ΤᾶΣ ΕΟΡΤΑΣ ΓΕΒΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟΜΕΥΣ ΙΡΕΝΟΣ Μ. ΚΑΜΙΝΔΑΡΑΣ Τηλ. 3709. αμ κ. 302. Ὁδὸς Αγίου ᾿Ανδρέου ἀρ. 33 ΛΕΜΕΣΟΣ, πασκνισκε κκ εκανε κανα τ τὴν πρώτη περιοδία τους στὴν η ΕΙΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΝ ΤΩΝ ΜΥΚΗΝΩΝ ται. ται, Κάὶ τράδηξε ἔξω ἀπ᾿ τὸ Ναύ- χωριό! χωρι- πλιο, Ὑνὰ τὸ πιὸ κοντινὸ Ἠλπισε πὼς ρωτώντας τοὺς κοὺς θὰ μάθαινε χάτι,. Στὺὸ δρόµο ἀπάντησε. κάτι τσοπά- γηδες. Τοὺς σταμάτησε καὶ τοὺς οώτησε: -- Δὲ μοῦ λέτε δρὲ παιδιά, μήπως Ἑέρετε κατὰ ποῦ πέφτουν οἳ ΑΠυκη- γες: --- Ν[υκῆνες Οχι... Κι’ ὃ Γενναῖος Κολοκοτρώνης, ἕ- όαλε σ᾿ ἐφαραογὴ τὰ μεγάλα µέσα καὶ τὶς καλὲς μεθόδους. -- Δὲ μοῦ λέτε, τοὺς ξαναρώτη- σε, μήπως Ἑέρετε ποῦ πᾶνε οἳ λόρ- δοι καὶ θλέπουν ἐδῶ τριγύρω κάτι χαλάσματα... -- Καὶ θέδαια Ἑέρουμε, τοῦ ἆ- πάντησαν οἳ τσοπάνηδες. Ἀτὸ Χαρ- θάτι τὸ χωριό. Κοντὰ στὰ Φίχτια, πᾶνε συχνὰ οἳ λόρδοι τὸ κάτι 6ι- θλµα στὰ χέρια καὶ άχγουν κάτι παληόπετρες ποὺ Ομίσκουνε ἀπόξοι ἀπ' τὸ χωριό)... Κι ὁ Κολοχοτρώνης, θυμήθηκε Ἀμέσως κχεῖνο τὸ έρος! ὄξερε κα- λά, γιατὶ ἐκεῖ πέρα εἶχε κάνει ιό τοὺς Τούρκους μιὰ ᾿γερὴ µάχη κα- τὰ τοὺς πρώτους χρόνους τῆς Ἑλ- ληνικῆς ᾿Ἑπαναστάσεως. Καὶ γύρισε ἤσύυχος πιὰ στὸ Ναύ- πλιο. Τὸ πρωῖ ἦταν ἔτομιος γὰ ὃ- δηγήσῃ τὴ Βασιλικὴ ἀκολουθία στὶς Μυκήνες. Πρὶν ἀνατείλῃ ἥλιος Ἐεχίνησαν ἔφιπποι καὶ ἔφτασαν κα- λὰ ἔπειτα ἀπὸ μιὰ εὐχάριστη πορεία στὸ Χαρθάτι. Μι’ ὃ Τενναῖος Ἰο- λοκοτρώγης, ἀρκετὰ περήφανος, ἕ- δειξε στὸ Βασιλέα τὰ χαλάσματα. -- Ιδοὺ οἱ Μυκῆνες... Μεγαλει- ότατε!.., Καὶ πραγματικἁ ἦσαν αὐτές' Ἡ ἀχολουθία τοῦ Βασιλέως ἔμει- νε μὲ ἀγονχτὺ τὸ στόμα. Είχαν πα- ραξενευτῆ ὅλου γιὰ τὴ σοφία τοῦ Τενναίου Κολοκοτρώνη. ᾽Αλλὰ κι’ ὃ Όθων εὐχαριστήθηκε γιὰ τὴν τό- ση σαφία τοῦ ὑπασπιστοῦ του καὶ εἰλικρινέστατα εἶπει --- Ὁ κ, Κολοκοτρώνης εἶναι ἐξ ὕλων µας, ὃ λογιώτερος κι) ὃ περισ- σότερον Ἀκάτοχος ἀθχαιολογικῶν | γνώσεων... ἽἝνα μµειδίαµα τοῦ Γενναίου ποὺ διεγράφη εἰς τὰ χείλη του ἐλρόδι- δε. τὴν στενοχωρίαν. ταν..διὰ τὴν πλάνην τῆς θασιλικῆς ἀκολονδία-... ᾽Αλλὰ δὲν ἐπεζήτησεν νὰ τὴν δια- σκεδάσῃ... ΕΒΝΙΚΝ ΜΝΙΜΙΣΝΟΝ τὰ «Εθνικόφρωνς πωπεεαῖα Πηγῆς (᾽Αμμοχώστου) τελοῦν. τὴν Κυριακὴν 27 Λεκεµθδρίου 1959, θείαν λειτουργίαν εἰς τὸν «ἶ, ναὸν ᾿Ἀρχαγγέλου Πηγῆς ἐτήσιον ἐἔθνικο- θρησκευτικὸν μνηµόσυνον τοῦ ἤρωσς ᾿Ανδρέα ᾿Επιφανίου καὶ καλοῦν πάν- τας τοὺς τιμῶντας τὴν µνήµην του ὅ- πως παραστοῦν. Τοῦ μνημοσύνου θὰ προστῃ ὁ Πανοσιολ, ᾿Αρχιμανδρίτης τῆς Ι, ἍΛ᾿Αρχιεπισκοπῆς κ. Φώτιος Κωνσταντινίδης, ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ ΔΙΣΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ΕΝ ΛΕΜΕΣΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΥΡ. Μ. ΚΑΡΛΝΑΝΟΣ ΓΡΑΦΕΙΑ: Ἐν Λευκωσία. ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ: ᾿Ισαακίου Κομνηνοῦ ἁριθ. 2, Τηλ. 5113. ΓΡΑΦΕΙΑ ΛΕΜΕΣΟΥ 28 Βασιλείου Μιχαηλίδου 28 Τηλέφωνον 2397. ρίδου ἐκ τοὺς εὐθὺς ἡμετὰ- τὴν] σετ οε σος κος... ο’ πο ο» 0 ο 0 σω-» Όσοι. 0 ο--δί -) ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΠΜΕΡΟΝΥΣΤΙΑ ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ ὍὉ κ, Χριστόδουλος Παρλᾶς ἐκ Βαρωσίων καὶ ἡ δ, Βίτσα Ίσαγκα. Παλλουριωτίσσης τελοῦν ἀρραδθῶνάς των αὔριον Κυρ'α- κὴν καὶ ὥραν 3 µιµ, Συγχαρητηρί- ους ἐπισκέψεις θά δεχθοῦν εἰς τὴν οἰκίαν τῆς µνηστῆς, ὁδὸς Ἱρήτης ἀρ. 9 εἲς Παλλουριώτισσαν, ΓΑΜΟΙ Ἐν µέσῳ ἐκλεκτοῦ κύκλου συγνε- νῶν καὶ φίλων ἐτελέσθησαν -- ὡς ἐπιστέλλει ὁ ἐν ᾿Αθήναις ἀνταποκρι» τής µας -- οἱ γάμοι τοῦ κ. Γιώργου Κρεμμύδη μετὰ τῆς ὃδ, ζΖιζης Καρνα- πᾶ, Παράνυμφος παρέστ ὁ κ. Ό- δυσσέας Τσαγγαρίδης, ἁδελφὸς τῆς κ... Καρναπᾶ, μεταθὰς ἐπὶ τούτῳ ες ᾿Αθήνας, Εἰς τὸ εὐάρμοστον καὶ ἐκ λεκτὸν ζεῦγος καὶ τοὺς οἰκείους τοῦ διαδιδάζοµεν τὰς καλυτέρας χάς, ΠΕΝΘΗ αὖὐ. εὖ- Τὴν παρελθοῦσαν Τρίτην ἀπεθίω- σεν εἰς ἡλικίαν 63 ἐτῶν πολυσέδαστος γυνὴ τῆς κοινότητος Κολοσσίου, ἡ Πολυξένη Πολυκάρπου, προσφιλἠς μή- τηρ τοῦ ἐκ Λεμεσοῦ κ, Γρηγορίου Κουρσάρου. 'Η κηδεία της ἐγένετο τὴν ἐπαύριον ἐν µέσῳ ἐνδείξεων πὲν θους, ἀγάπης καὶ ἐκτιμήσεως τῶν ὁ- µοχωρίων της, Τοὺς οἰκείους της ου)- λυπούμεθα, ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΒΒΜΙΑΤΙΚΗ: ΕΟΡΤΗ Τὴν ἑσπέραν τῆς παρελθούσης Τε- τάρτης ἐδόθη ἉΧριστουγεννιάτικη ὁἆορ- τὴ τοῦ ἀρρεναγωγείου καὶ παρθενα- γωγείου Κτήµατος εἰς τὸ κινηµατο- θέατρον «Τιτάνια». Τὴν ἑορτήν, ἥτις περιελάµδανε Χριστουγεννιάτικα ὃρα- µατάκια καὶ τραγούδια, παρηκολού- θησαν ὁ Πανιερ Μητροπολίτης Πά- φου κ. Γεννάδιος, ὁ ᾿Εκπαιδευτικός Σύμδουλος Πάφου κ, ἵ, ᾿Αγρότης, ὁ Γενικὸς ᾿Επιθεωρητὴς Λεμεσοῦ -- Πό- Φου κ. Μ, ἨΠηλαθάκης, ὁ Πρόεδρος τῶν σχολείων κ, Ν, {ἰ. Βικολαῖδης, ὁ Διευθυντὴς τοῦ Γυμνασίου Πάφου κ. Π, Παυλίδης, ὁ ᾿Επιθεωρητήὴς Στοι- χειώδους ᾿Εκπαιδεύσεως κ, Π, Λάρ- µος, ὁ Δήμαρχος Κτήµατος καὶ πλῆθος πολιτῶν. Μεγίστην ἐντύπωσιν ἐνεποίη- σε τὸ μελόδραμα τοῦ Παρθεναγωγεί- ου, τοῦ ὁποίου τὰ τραγούδια ἐμελρ- ποίησεν ὁ μουσικὸς τοῦ Γυμνασίου Πάφου κ, Χρ, Χατζηχαραλάμπους, ἐκδήλωσιν τῶν Ματ τελοῦν µίαν εὐγενῆ διαλεκτῶν τοὐτών τέκνων τῆς ΚοΙνωΝικΗ 6Η Ελα σα κλά. Εδαα Σά Ελ 1 ΣΑΣ ΕΕ ΣΑΣΑ ΣΑ ΕΔΑ Αα 11 κα ααθ καλα σα σα λα εκ ασ αδε λα κα αλλα πα. ασε καλα. αλα αρα αλλ καλα λε λα λα λα λλλλλεεε ραθάσης καὶ τὸ καλύτερον μνημόσυνον εἰς µνήµην τοῦ ὑπερόχου πατρὸς των, Πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς Κοκκάλου ἀπε- στάλησαν εὐχαριστήριοι ἐπιστολαὶ ὑπὸ τοῦ Γραµµματέως τῆς ᾿Εφορείας, τοῦ Γυμνασιάρχοά, τοῦ Διευθυντοῦ Δημοτικοῦ σχολείου καὶ τοῦ ἨἩοσοκ7- μείου, τοῦ ΛΟΥΚΟΥΔΙ Λευκωσία, ὥρα 11 π.μ 1 καὶ 3 µ, Δευτραν 21)1259 καὶ Τρίτην 22)12)59 «Τὰ πεντάδυµα το Φερνάντελ», Τετάρτην 23)12)59 καὶ Πέμπτην 24)19)59 «Τὸ Φδὶ ἐν συνα γερμῷ», Παρασκευὴν 25)12)59 καὶ Σάάδατον 26) 12)59 «Πράσινη Φλόγα» Κυριακἠν 27)12)59 «Θὰ σᾶς ἀνατινά. ξω ὅλους», ΛΟΥΚΟΥΔΙ Λευκωσία, ὥρα 7 μα, Δευτέρα 21)12)59 μέχρι καὶ τῆς Κν- ριακῆς 27)12)53, «Θὰ σᾶς ἀνατινάξω ὅλου» καὶ «Πράσινη Φλόγα», ΑΠΟΛΛΩΝ Λευκωσία, ὥρα 7 καὶ 9 μ.μ. τὰς καθημερινὰς καὶ 3, 7 καὶ 9 μ.μ, τὰ Σαδθθατοκυρίακα. Δευτέραν 21)12)59 καὶ Τρίτην 22)12)59 «Τὰ Πεντάδυµα τοῦ Φερνάντελ», Τετάρτην 23)12)59 καὶ Πέµπτην 24)12)53 «Σκλάδα τῆς ἀγάπης». Παρασκευὴν 25)12)59 μέχρι καὶ τῆς Κυριακῆς 27)12)59 «Νέα Ὑόρκη-- Εμπιστευτι- κὸν», ΡΟΓΙΑΛ Λευκωσία, Δευτέραν 21)12)59 «ἵὉ ἀετὸς τῶν Ρωσσικῶν τσεππῶν», Τρίτην 22)12)59 μέχρι τῆς Πέµπτης 24)12)59 «Τὸ Φθὶ ἐν συνα- γερμῶ». Παρασκευἠν 25)12)59 μέχρι καὶ τῆς Κυριακῆς 27)7)59 «Σιέρρα Μπάρον», ΑΘΗΝΑΙΟΝ Λευκωσία, ὥρα 3, 7 καὶ 9 μ.μ, Δευτέραν 21)12)59 μέχρι καὶ τῆς Τετάρτης 23)12)59 «Ἔγκλημα στὴν Βενετία» Πέμπτη 24Η12)59 μή- χρι καὶ τῆς Κυριακῆς2τ)12)59. « Σερίφης τοῦ σπασµένου σαγονίοτυ», ΜΑΓΙΚΟ ΠΑΛΑΤΙ᾽ Λευκώσία ὥρα 3, ἽἹ καὶ 9 μμ, Δευτέαν 21)12)59 µέχρι καὶ τῆς Τετάρτης 23)12)59 «Στὰ χέρια τῶν Ἐρυθροδέρµων», Πέι- πτην 24)12)59 µέχρι καὶ τῆς Κυρια- κῆς 27)12)55 «Κρυστάλλω». παπα ϱ) Ἕστακοὴ () «κακο () «παπα ϱ) «νο ϱ) ωμασο) 0) “σκωκο Ὁ ντ. ΝΑ ΤΑΣ ΕΡΡΙΛΣ ΤΝ ΧΡΙΣΤΩΥΓΕΝΝΟΝ ΝΑ ΤΝ ΠΡΙΤΟΧΡΟΜΙΛΤΙΚ ΛΟΡΛ ΣΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΒΗΤΕ 18 ΚΑΙΑΣΙΗΜΑ ΝΕΠΤΕΡΙΣΗΛΝ ΠΑΝΙΚΟΥ Χ'. Ἱὸ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ µας ἔχει ΣΑΡΠΕΣ ΜΌΧΕΛΡ ΠΑαΝικου Χε» 'Οδὸς Σὲρ Γουῶλτερ Σένταλλ ΤΗΛ. 3450] - ΛΕΜΕΣΟΣ. ΑΝΔΡΙΚΩΝ ναὶ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΕΙΔΙΣΝ: «ρ ΤΣΑΝΤΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ τῆς τελευταίας λέξεως τῆς µόδας. ὁ» ΓΩΥΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ 4» ΑΝΛΡΙΚΑ ΥΠΠΚΑΜΙΣΑ τῶν πιὸ φημισµμένων Οἴχνων. Φ ΓΡΛΗΛΤΕΣ ἄν ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ τῶν καλλιτέρων Οἴχκων. ΚΟΥΚΑΕΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛάΔΑ διὰ τὰ πρωτοχρονιάτιχκα ΔΟΣΡΑ τῶν παιδιῶν σος ΕΙΣ Τῆ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΝΕΙΤΕΡΙΣΜΩΝ | πι 14, τὴν πλφυσιωτέραν Συλλογὴν ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΚΟΛΟΙςΑΣΙΔΗΙ 'Οδὸς Σὲρ Γουῶλτερ Σένταλλ 14,- Τηλ. ὅ501. απ ο σσ ο ς-ἵἴ-ἷὍρος νο ο” ωμα ΕΑ η ΚΕΑΝ ΔΡΟΣΙΖΕΙ, ΕΥΦΡΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ. ΔΕΥΤΕΡΑ 21 Δεχεμθρίου 1959 Α. ἄρδυα μας γιὰ τὸν τόσο, μᾶς ἔδωσαν ἀφορμῆ γὰ ἀσχο- ἷ ληδοῦμε μὸ ἕνα θέμα ἀρκετά ἐνδιαφέρον, διότι γίνεται συκ- νὰ αἰτία πολλῶν παρεξηγήσεων μεταξὺ ἰατρῶν καὶ συγγενών τού ἀσθενοῦς νέου Ἡ παιδιοῦ, οὐχὶ δὲ σπανίως αἰτία μεγάλων χιν- δύνων γιὰ τὸν ἄρρωστο. Νυχνότατα καὶ ἰδίως κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ θέρους ἀκοῦμε τὴν διώγνωσι, στομαχικὺς πυρετὸς, γαστριχὺς πι- οετός, κοιλιακὰ καὶ πολλὺς ἄλλες ἀκόμη παρεμφερεῖς ὀνομασίες, οἱ ὁποῖες τὶς περισσύτερες ς ορὲς λέγονται ἢ ἐξ ἀγγοίας τῶν πραγµά- των ἀπὺ ὠφισμέγους ἰατροὺς Ἡἡ διὰ νὰ παλμυφὺῆ σκυπίµως μιὰ ἂρ- ρώστεια, τὴν ὑποίων δὲν θέλυνς νὰ µάθη ῥ ἄρρωστος ἡ καὶ οἱ συγ- γενεῖς του. ᾿Ἠπειδὴ ὅμως συχνότερα λέγονται ἀπὺ ἄγνοια, μὲ ἄπυ- τέλεσμα τὴν ἐξάντλῆσιν ἐκ τῆς μεγάλης διαίτης καὶ ἐκεῖθεν τὴν ἐμφάνισιν αιᾶς ἐπικινδύνου ἀσδενεία-, ὕπως τῆς ἀδενοπαθείας ἢ τῆς φυματιώσεῶς. διὰ τοῦ- Ο ΙΑΤΡΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ το ἀναγκάζομαι μὸ κίνδννο νὰ γίνω πκακὺς μὲ. πολ/οὺς συναδέλφους, εἷς τὺ στόμα Ο ΣΤΟΜΑΚΧΙΚΟΣ τῶν ὁποίων εἶναι πάντοτε . ἔτοιμος ἡ λέξις ε«Γαστρικά» ΠΥΡΕΤΟΣ καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ὑσάχις μοῦ. δίδεται ἡ εὐκαιρία ἄπυ- δεικγύω τὴν πλάνην των. Δυστυγῶς Ἠ ἰατρικὴ θρΐίσκεται σὲ χέρια ἀνθρώπων, ἐνῶ θά ἕ- πρετε νὰ εἶναι σὲ χέρια θεῶν, ἐᾳπ᾽ ὅσον καὶ ὃ ἄνθρωπος εἶναι θεῖον δημιούργημα γαὶ ὡς ἐκ τούτου δυσερεύνητος εἰς τὰς πλείστας ζώϊμὰς του ἐκφάνσεις. Εἰς αὐτὸ κατὰ τὺ πλεῖστον ὀφείλεται η διαφορὰ ἆγ- τιλήψεων καὶ διαγνώσεων τῶν ἰατρῶν διὰ μίαν ἀσθέγειαν, εἰς δεύ- τερεύουσαν δὲ ιιοῖραν ἔοχεται ἡ ἀντίκηψις μαὶ ἢ αόοφωσις τοῦ ἱ- ατροῦ. ᾿Εὰν ὁ ἄνβρωπος ἦἧτο ἀνθρώπινον «κατασκεύασμα, ὅπως τὸ αὐτοχίνητον, δὲν δὰ ὑπῆρχον διχογγωµίαι καὶ δὲν θὰ ἤξευρε κανεῖς περισσότερα ὁπὺ τὸν ἄλλον, ἐφ᾽ ὅσον ὅλοι μαξὶ θὰ: ἐμάνῦανον τὺν ἴδιον τρόπον Ἀπομ ην: ὴ θεραπείας, ἐφ᾽ ὅσον καὶ αἱ ιιηχαναὶ αὐταὶ δὲν θὰ διέφερον μεταξύ των, ὅπως δὲν διαφέρουν τὰ αὐτοκίνητα τῆς αὐτῆς μάρκας. ὰς ιἡ ἐκπληττώιεθα λοιπὸν διὰ τὰς διχογνώ- µίας ἢ διαφωνίας τῶν ἰατοῶν, διότι µανθάνομεν ὕλοι τὰ ἴδια πρυ- κειµένου περὶ διαγνώσεως ἤ Βεραπείας μιᾶς ἀσθενείας, ἀλλὰ ἡ ἂν- τίληψις διαφέρει τελείως ἀπὸ τὸν ἕνα ἰατρὺν ιὲ τὸν ἄλλον. Εξ ἄλλου, καὶ τὸ σπονδαιότερυν, διαφέρουν οἳ ἀσθενεῖς καὶ οἳ ἀσθέ- νειες, τύσον ὥστε νὰ έγωμεν. αὐτὸ εἶναι γνωστὺν καὶ εἰς τοὺς µῆ ἰατρούς, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἀρρώστειες ἀλλὰ ἄρρωστοι. Ἔχομεν π./. 10 ἀσθεγεῖς ἀπὺ τύφο τῆς αὐτῆς ἡλικίας »αὶ κανένας δὲν παρουσιά- ξει τὰ αὐτὰ μὲ τὺν ἄλλον συμπτώματα, οὔτε εἰς τὴν εἰσθολὴν ,οὔτε χατὰ τὴν πορείαν τῆς νόσου. πειτα ἕνα παιδὶ παρουσιάζει ἐπὶ ὃ ἡμέρες 40. πυρετὸ καὶ ὁ γιατρὺς ποὺ τὸ: παρακολουθεῖ θλέπει μιὰ ἀμυγδαλίτιδα, ποὺ δικαιολογεῖ ἀξιόλογα τὺν πυρετὺ αὐτόν, ἀλλὰ ὁ πυρετὸς ἐπιμένει καὶ τὴν τετάρτην ἡμέραν οἳ γονεῖς ἀνησυγοῦντες καλοῦν ἄλλον ἰατρόν. συνήθώς, αὐτὺ εἶναι χάκιστον καὶ ἰδίως γιὰ τὸν. ἄρρωστον, πουφὰ ἀπὺ τὺν πρῶτον ἰατρόν. Ὁ νέος, τυχερώτερος ἀπὺ τὸν πρῶτον, ἐκτὸς τῆς ἀμυγδαλίτι- δος ἀκούει καὶ πνευµονίαν χαὶ τοῦτο διότι σχεδὺν πάντοτε ἡ απνει- µογνία δὲν ἀχούγεται τὶς πρῶτες ἡμέρες. Τώρα καταλαμδαίνετε ὕλοι τὰ παρεπόµενα, ὕλη ἡ μῆνις πίπτει ἐπὶ τοῦ πρώτου ἰατροῦ, ἐφ᾽ ὅσον ὁ δεύτερος δὲν φερθῆ τίµια καὶ δὲν δικαιολογήση ἀπολύτως τὸν συνάδελφόν του. Παρόμοια συμθαίνουν μὲ τὰ πιὸ πολλὰ νοσήματα, ποὺ μᾶς κάνουν συχνότατα νὰ ὑποφέ- ρώμε περισσότερο ἀπὺ τοὺς συγγεγνεῖς τοῦ ἀρρώστου, οἱ ὁποῖοι, ὄχι ὕλοι θέδαια, γομίρουν ὅτι δὲν μᾶς καίγεται χαοφί. ᾽Απὸ τὶς διαφω- γίες αὐτὲς καὶ ἀπὺ τὶς µεγάλες δυσκολίες ποὺ συναντᾶμε τακτιχὰ στὴν ἐξάσκησι τοῦ ἄχαρου ἐπαγγέλματός µας, προέρχεται ἡ ἐντύπω- σις τοῦ κόσμου ὅτι ἡ παδολογὶα εἶναι πολὺ απἰσω, ἐνῶ ἡ κχειρουργικὴ ἔχει προχωρήσει. Ἐΐναι κι αὐτὸ μιὰ πλάνη, διότι ἡ παΒολογὶα εἶναι ἡ ἰατρικὴ, πραγματικὴ ἰατρική, ὅπως μᾶς ἐδίδαξεν ὁ. θεῖος Ἱππο- κράτης καὶ ὅπως ἐπὶ τῇ θάσει τῶν δι δα ά των, ἐκείνου, ἡμεῖς μὲ τὰς πενυχρὰς µας δυνάµεις τὴν προαγάγαµε σὲ σημεῖο ὥστε αἱ ση- μεφριναὶ της πρόοδοι νὰ θαυμάζωνται ἀπὸ πάντας. Ἡ διάγνωσις τοῦ τύφου ἢ τῆς ἑλονοσίας ἢ τῆς φυματιώσεως ἢ ἡ ἀνακάλυψις τῆς ἵἴν- σουλίνης διὰ τὸν διαθήτην καὶ τοῦ ὁροῦ διὰ τὴν διφθερίτιδα, δὲν παραθάλονται μὲ ὕλας τὰς µεγάλας προόδους τῆς χειρουογικῆς --- ἐπιστήμης καθαρῶς πρακτικῆς --- καὶ τῶν ἄλλων κλάδων τῆς ἰα- τρικῆς. Καὶ µόνον ἡ ἔμπνευσις Ά ἡ προσπάθεια τοῦ ἐπιστήμονος, Ὅστε νὰ προσπαθῆ νὰ κοπαγοήση τὰς δείας θουλάς, δηλ. τὴν λεν- τουργίαν τῶν πολυπλόκων ὀργάνων τοῦ ἀνδρώπου, εἶναι ἀρχκετὸν νὰ Φαυμάζεται ἴσως καὶ ἀπὸ τὸν Θεὺν ἀχόμα. Γ. ΜΠΑΜΠΟΥΡΗΣ ο. 9. 4 4. 44.9.9.9.9.9.9.9.9 ΙΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Θ. ΦΙΛΙΙΠΟΥ | | | ᾗ | Δ.δ ὁ 9.4... 9.9. ὁ.δι9.δδὸ δν θΦθδφφδο” ον 9 ΕΙΛΥΗΛΤΛ ΕΤΟΙΜΛ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΚΛΤΛΣΚΕΥΗΣ ΤΟΜΑΗΣ ΟΙΚΟΣ ΙΛΡΥΘΕΙΣ ΤΟ 1854 ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ: 'Οδὸς Θέμιδος ᾽Ακίνητα Μητροπόλεως, ΛΕΜΕΣ{Σ ΤΗΛ. 3809 -- 36026. ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ: οφφφφς οφ οφ Ὁ ΚΛΠΑΡΤΙΝΕΣ - ΕΤΘΙΜΕΣ ΕΝΛΥΜΛΣΙΕΣ ὁρ ΣΑΚΑΚΙΑ ΣΠΟΡ --ΠΑΝΙΑΛΟΝΙΑ 4 ΟΥΣΙΕΣ --- 1ΑΚΕΤΤΕΣ πφιότης ΑΡΙΣΤΗ μα ᾿Ανδρικαὶ ἐνδυμασίαι ΤΙΜΗ 5 8- μα ΣΤΕΡΕΟΤΗΣ -- ΕΦΑΡΜΟΓΗ -- δλ τ ΒΗΤΕ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙΛΣΤΗΗΛΙΑ ΕΩΣ ε 9-- ΕΚΑΣΤΗ ΚΟΜΨΟΤΗΣ -- ΦΟΗΒΝΕΙΑ νο οσο σον ονν ΞΥΛΕΙΑ | ”Αν σκοπεύετε νὰ κτίσετε, νὰ ἐπιδιορθώσετε τὸ σπίτι σας καὶ γενικἀ ἂν πρόκειται νὰ χρεια- σθῆτε ΞΥΛΕΙΑΒ γιὰ ὁποιανδήποτε δουλειά, τὸ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΣΑΣ ἐπιθάλλει πρὶν άποφα- σίσετε, νὰ σκεφθῆτε ἀπὸ πιὸ µέρος νὰ τὴν πάρετε. ᾿Αδίσταχτα λοιπὸν πρέπει νὰ ἀποταδῆτε εἲς τοὺς ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΕΙΣΑΓΟΩΓΕΙΣ ΞΥΛΕΙΑΣ ΕΝ ΚΥΠΡΑΩ ΔΙΟΤΙ: ΗΠΡΑΤΟΥΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕΓΑΑΔΑΗΝ ΠΟΙΜΙΑΙΑΝ ΟΛςὸΝ ΤέΣΝ ΕΙΔ{ΟΝ, ΠΟΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ ἘΥΑΔΑΕΙΑΣ Τὴν προσφέρουν σ’᾿ ἐφθηνοτέραν. τιμὴν λόγῳ τῶν μεγάλων ποσοτήτων ποὺ εἰσάγουν. Τὸ συμφέρον σας λοιπὸν ἀπαιτεῖ νὰ προμηδεύεσξε τὴν ΞΥΙΛΕΙΑΝ σας ἀπὸ τὸν γιὰ νὰ εἶσθε Φέέαισι ἔτι δὲν γελαστχατε στὴν ΤΙΜΗ, ΠΟΙΟΤΗΤΑ, ΠΟΣΟΤΗΤΑ. ΛΕΜΕΣΟΣ-ΛΕΥΙΚΩΣΙΑ-ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ ΛΑΡΝΑΣ- ΠΑΦΟΣ.

Title Subject Page
Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΙ Η ΑΕΛ ΗΛΘΟΝ ΙΣΟΠΑΛΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΧΘΕΣΙΝΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ Αθλητισμός 6p
ΘΡΑΣΥΤΑΤΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΕΝ ΠΛΗΡΕΙ ΜΕΣΗΜΒΡΙΑ 6p
ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΣΥΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΤΕΣΡΑΡΕΣ ΜΕΓΑΛΟΙ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ ΔΙΑ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΕΙΠΟΥΝ ΕΙΣ ΤΟΝ κ. ΧΡΟΥΤΣΩΦ 6p
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗΝ ΤΩΝ ΑΞΙΩΤΕΡΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ 6p
χίλιες δυο γεωργικές και πρακτικές γνώσεις 5p
ΕΔΩ κι' ΕΚΕΙ 5p
Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΑΡΑΓΩΝ ΗΘΟΥΣ Πολιτισμός 4p
ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΟΙ ΤΡΑΚΟΣΙΟΙ 4p
Η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ 3p
ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ 3p
Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΒΕΝΤΙΑ 3p
ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ Πολιτισμός 3p
Ο ΣΤΟΜΑΧΙΚΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ 2p
ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΗΜΕΡΟΝΥΧΤΙΑ 2p
ΤΑ ΕΞΗ ΒΡΑΧΙΟΛΙΑ 2p
Η ΨΩΡΙΑΣΙΣ ΤΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΕΞ ΑΥΤΗΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕΝΑΙ ΖΗΜΙΑΙ 1p
Η ΝΙΚΗ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΕΝΙΣΧΥΣΕΝ ΤΗΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΘΕΣΙΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 1p
Η ΜΙΚΡΗ ΣΩΤΗΡΟΥΛΑ... Πολιτισμός 1p