Back

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ, 1960-01-11

ΝΕΥΘΥΝΤΗΣ: ΚΥΡ. Μ. ΚΑΡΛΗΛΝΒΣ ΓΡΑΦΕΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ: ᾿Ισαακίου Κομνηνοῦ, Αρ. 2. ΓΡΑΦΕΙΑ ΛΕΜΕΣΟΥ: Σαλαμῖνος Αρ. 31. ΤΗΛΕΦΩΝΑ : Λευκωσίας ἀρ. 5113 Λεμεσοῦ ἀρ. 2365 ων Εἰς τὴν νῆσον αὐτὴν ἔγινεν ἕνας ἐπικὸς ἀγὼν διὰ τὴν Ελευθερίαν. Ἔγινεν ἕνας ἁγών, ποὺ συνε- ταραζεν ὅλον τον κόσμον. Καὶ συνεταραξδεν τὸν κό- σµον ολον, διότι εἰχεν ολο τὸ Δίκαιον µε τὸ µέρος του. Ἕνας μικρὸς Λαὸς ἀξίωννεν ἀπὸ ἕναν πανισχυ- ρον κατακτητην νὰ φύγῃ ἁπ᾿ τὴν νήσον του. Βὰ τὸν αφήσῃ συχον νὰ κανονιζῃ τὰ τοῦ οικου του, ὅπως θελει... Ίέεσσερα χρόνια ἐκράτησεν ὁ ᾽Αγώνας αὐτός. Καὶ θὰ ἐκρατοῦσεν ἄλλα τόσο. Κι ἄλλα τόσα. Ἐὰν δὲν ἑστραπατσάρετο ἡ ἀγερωχία τοῦ κατακτητοῦ ἀπὸ τὴ χούφτα τῶν ἡρωίκων παδιῶν τῆς ΕΟΚΑ. Ἐ- ἀν, ὁ ἀποικιακὸς στρατὸς τοῦ Χάρτιγκ δὲν ἠἡττᾶτο παντοῦ ὅπου ἔδωσεν τὰς µάχας του εἰς τὴν νῇῆσον αὐτήν, ἀπὸ τὴν ἀντρεία καὶ τὴν ᾿Αρετὴν τοῦ Κυπρια- κοῦ Λαοῦ. ᾿Εὰν δὲν συνετρίθετο ἐπὶ τοῦ πεδίου τῶν στρατιωτικῶν ἐπιχειρήσεων ἡ δολερὴ καὶ ἐπικίνδυ- νος ᾽Αγγλικὴ Διπλωματία... Καὶ μὲ τὸν Κυπριακὸν Λαὸν νικητὴν καὶ ἔνδοξον ἐφθάσαμεν εἰς τὴν Συµ- φωνίαν τῆς Ζυρίχης... Καὶ εἴπαμεν ἐκεῖ.. -- Οἱ ΄ΑΥγ- γλοι ὑπῆρξαν φίλοι µας. Χρόνια καὶ χρόνια φίλοι καὶ σύμμαχοί µας.. Μᾶς κατετυρράνησαν ὀγδοήκον- τα καὶ πλέον χρόνια. Καὶ τώρα, στὰ χρόνια τοῦ ᾽Αγῶνος ἔκαμαν εἰς θάρος τοῦ Λαοῦ µας πράξεις ἐπαισχύντους. Ἔκαμαν πράξεις διὰ τὰς ἑποίας. οί θάρόθαροι τῆς γῆς ἔκρυπταν τὰ πρόσωπά των ἀπὸ ἐντροπήν. Ἐ δολοφόνησαν τὴν γενναιότητά µας. Τὴν ᾿Αρετήν µας. Τοὺς Αὐξεντίου µας. Τοὺς Μούσκους µας. Τοὺς Δράκους µας. ᾽Απηγχόνησαν τὴν ὡραιό- τητά µας. Τὴν νεότητά µας. Τοὺς Καραολῆδες µας. Τοὺς Δημητρίου µας. Τοὺς Πατάτσους µας. Προσέ- 6αλαν τὴν τιµήν µας. Ἐπῆραν τὸ ψωμί ἀπὸ τὸ στὀ- μα τοῦ Λαοῦ µας καὶ τὸ ἐπέταξαν στὰ σκυλιά. Μ΄ ὅλα ταῦτα. Καὶ μὲ ἄλλα, ὅσα, οὔτε λέγονται, οὔτε γράφονται ἐφθάσαμεν εἰς τὴν Συμφωνίαν Ζυρίχης -- Λονδίνου... Καὶ ἐκεῖ εἴπαμεν λοιπόν: -- Κομμάτια νὰ γίνη. Νικηταὶ εἴμεθα. Ἡττημένοι θγαίνουν. Ἄτραπα- τσαρισμµένοι ἠθικῶς καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Φίλοι µας ὑπῆρξαν χρόνια καὶ χρόνια... (Μαύρη φιλία. Λυ- κοφιλία ἐκ µέρους των, θέθαια, ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε. ᾽Αλλά..').. Μᾶς πιέζουν καὶ οἱ ἄλλοι µας φίλοι. Μᾶς παρακαλοῦν. Καμμιὰ φορὰ μᾶς ἀπειλοῦν κι’ ὅλας: (Καὶ ἡμεῖς ἐξαγριούμεθα ὅταν τὸ κάµνουν αὐτό). Ἐν πάσει περιπτώσει πιεζόµεθα ἀπὸ παντοῦ. ᾽Απὸ φίλους. Καὶ ἀπὸ ἐχθρούς. Πιεζόµεθα νὰ ἀχαμνήσω- μεν τὸ σφίξιµο τὸ ἀσφυκτικὸ, ποὺ κάµνοµεν στὸ λαρῦγγι τοῦ περιφήµου λέοντος!! Καὶ ἡμεῖς. Ἡ- μεῖς οἱ γενναῖοι. Οἱ νικηταί. ᾽Αϕίνομεν τὸ χέρι ἀπὸ τὸ λαρῦγγι τοῦ ἐχθροῦ. Τὸ ἀφίνομεν νὰ ξαποστάσῃ ὀλίγον. Καὶ ὕστερα τοῦ τὸ προτείνοµεν φιλικά: --Φί- λοι -- Φίλοι... -- Τὸν λόγο σας. - Τὸν λόγο µας. -Ὄχι ἀτιμίες. --Ὄχι! ΕΛΕΥΟΕΡΟΣ ΛΛΟΕΣ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΣΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΠΙΜΕΡΙΣ ΜΑΧΗΤΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΙΑΙ ΛΑΙΧΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΟΙΒΛΣΕΙΣ ΤΟΝΚΛΙΗ -- Οὔτε παληανθρωπιὲς καὶ ἀνακατέμματα. -- Οὔτε. -- Τόκα λοιπόν. -- Τόκα! Καὶ ἐτελειώσαμεν.. Ὑπεγράψαμεν τὴν Συµφω- νία Ζυρίχης -- Λονδίνου... Ιαὶ ἐπηκολούθησαν ἑορ: ταὶ καὶ πανηγύρια. Ἐνικήσαμεν!! Καὶ ὥς νικηταί ἐσταθήκαμεν µεγαλόκαρδοι. Καὶ γενναῖοι. Τέτιο εἷ- ναι τὸ σκαρὶ τῆς φυλῆς µας. Νὰ θέλουµε νὰ χαί- ρουνται τὴ νίκη καὶ τὴ δόξα µας καὶ οἱ χθεσινοὶ ἀντίπαλοί µας. Οἱ χθεσινοί ἐχθροί µας. Οἱ ἐχθροὶ τοῦ Δικαίου ᾽Αγῶνος µας. Τέτιοι εἴμαστε οἱ “Ἔλ- ληνες ὅλοι. Καὶ οἱ Κύπριοι εἴμαστε οἱ Ἕλληνες τῶν Ἑλλήνων... Εἴπαμεν καὶ διὰ τὸ σύνοικον στοιχεῖον τῆς νή- σου µας, ποὺ μᾶς ἐκακομεταχειρίστηκεν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ µας ᾽Αγῶνος. Εἴπα- µεν., Ας εἶναι!. “Οτι ἔγινεν ἔγινεν. Ας ποῦμε πὼς ἔκαμαν λάθη. Ας τοὺς συγχωρήσωµεν. Ἡ Κύπρος εἶναι γεννημένη Ἑλλάδα. Τὰ θράχια της. Οἱ θάλασ- σες της. Οἱ οὐρανοί της. Όλα ὅλα. Ὁμιλοῦν Ἑλ- λάδα. ᾽Απὸ τὴν πρώτην στιγμἡ ποὺ ἐγεννήθησαν. Ἔως τώρα. Καὶ ἡ Ἑλλάδα σηµαίνει εὐγένειαν. Ση: µαίνει πραγματικὴν Φιλοξενίαν. Σημαίνει σεθασμὸν πρὸς τοὺς ἀδυνάτους. Τοὺς ὁλιγώτερον ἰσχυρούς. Σημαίνει φιλία. Πραγματικὴ φιλία. Καὶ μ’ ὅλες τὶς ἐκνευριστικὲς προκλήσεις μερικῶν ἐφέντηδων. Ικαὶ παρ’ ὅλες τὶς ἐκτροπὲς τοῦ Κιόνελι. Καὶ παρ’ ὅλες τὶς περὶ «ταξίμ» θουές τῶν ἀσυντάκτων τῶν µαχαλ- λάδων. -- “Οτι ἔγινεν. Νὰ τὰ σιάξουµε. Νὰ ζήσουμεν εἰρηνικὰ μµαζύ των. Ετσι ὅπως ἐζήσαμεν εἰς τὸ παρελθόν. Φιλικά. ᾽Αδελφικά. Δίχως πάθη μεταξύ μας.. Λοιπόν -- Πόσοι εἶστε -- Δεκαοχτὼ τοῖς ἑκατόν τοῦ πληθυσμοῦ., -- Σδᾶς δίνοµεν τριάντα τοῖς ἑκατόν ἐδῶ. Σα- ράντα τοῖς ἑκατὸν ἐκεῖ.. Καὶ θέλουμε νἁ σᾶς δεί- ξωμεν ἔτσι πὼς ἔχομεν ὅλην τὴν καλἠὴν διάθεσιν νὰ ζήσωμεν εἰρηνικὰ µαζύ σας. Καθῆστε ἥσυχοι. Καὶ μὴ σᾶς νοιάζει. Όλα θὰ διορθωθοῦν. Ας περιµέ- νοµεν τὴν Ίθην Φεθρουαρίου 1960. Βὰ φύγουν οἱ Αγγλοι. Νὰ γίνουµεν κύριοι τοῦ σπιτιοῦ µας. Νὰ “πάρουμεν τὴν ἐξουσίαν στὰ χέρια µας καὶ θὰ ἰδῆτε πόσον ὡραῖα θὰ ζήσουμε μαζύ... Καὶ ἐπροχωρήσαμεν ἔτσι... Ἐπροχωρήσαμεν μὲ φωνὲς διαμαρτυρίας πολλῶν ἰδικῶν µας. Πολλῶν Ἑλλήνων Κυπρίων: -- Τὶ κάµνετε -- Τίς -- Γιατὶ δίδεται τόσα πολλά Ποῦ τὸ εὑρήκατε τέτιο δικαίωµα Ποιὸς σᾶς τὸ ἔδωσε - Σιωπή|. -- Οχι! Δὲν σιωποῦμεν. Οἱ Τοῦρκοι σύνοικοι δὲν ἔχουν τὸ δικαίωµα νὰ ζητοῦν τόσα πολλὰ. Δὲν εἶναι τόσοι. Νὰ τοὺς δώσετε ὅτι πρέπει. Οχι τόσα. ΚΙ’ ΜΒΗΝΤΙΚΙΣ ΠΝΡΟΦΟΡΙΛΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ἨΝΤΙΚΤΟΥ ΝΑΣ ἢ ΜΛΚΙΡΙΙΣ ΗΝΛΙ ΜΠΙΦΑΙΜΕΟΣ ΝΙ ΜΙΝ ΠΠ Μ[ΤΛΨΙ ἩΜΦΩΝΙΝΝ ΕΠΣ Ἱ ΙΛΠΗΝΟΙΕΩΣ Η} ΤΗΝ ΜΙΛΙΝΙΨΙΝ ΤΟΥ ΜΟΝΝΙΝΗ Ἡ θὰ ἐπικρατήση τὸ δίκαιον µας ἢ ἡ οιάσκεψις θὰ ναυαγήση ἀνεξαριήτως τῶν συνεπειῶν -- Σιωπή! Ἐπὶ τέλους. Σκασμός! |. Καὶ ἐσιώπησαν οἱ φωνὲς τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ἰδικῶν µας. Καὶ κυριολεκτικῶς ἔσκασαν. Καὶ ἐπρο- χωρήσαμεν ἔτσι. Ιδούι|.. Μάρτιος τοῦ 1959 ἕνας. ᾿Απρίλιος δύο. Μάϊος τρεῖς. Δεκέμθριος δέκα. ᾿Ιαννουάριος 1960. Ἔνδε- κα μῆνες ἀπὸ τότε ποὺ ὑπεγράψαμεν τὴν Συμφωνίαν Ζυρίχης. Καί πλησιάζοµεν εἰς τὸν Φεθρουάριον μῆνα. Τὸν μῆνα ποὺ καθωρίσθη, ὡς μὴν µεταθιθάσεως τῶν ἐξουσιῶν ἀπὸ τοὺς Αγγλους εἰς τοὺς Κυπρίους. Καθ) ὅλους αὐτοὺς τοὺς μῆνας ποὺ ἐπέρασαν ἐγέ- νετο κάποια µεταµόρφωσις. ᾿Απὸ πλευρᾶς ἰδικῆς µας καμμία. ᾽Απὸ πλευρᾶς τῶν ἄλλων πολὺ φανερή. Ὅ λέων καταντᾶ ἀλεποῦ. Γεμᾶτος πονηρίαν. Δολε- ρότητα. Βομίζει ὅτι ἐσημειώθησαν εἰς τὰς τάξεις µας ρήγματα διχονοίας. Κάτι ἔγινεν, λέει. Καί πι- στεύει ὁ λέων πὼς ἢλθεν ἡ στιγμὴ νὰ κτυπήση. Πᾶνε οἱ λόγοι τιμῆς. Πᾶνε οἱ ὑπογραφές. Πᾶνε οἱ διαδη- λώσεις φιλίας. Πᾶνε οἱ παληὲς γνωριμίες. Πᾶνε ὅ- λα. Ὅλα διαγράφονται. Καὶ ἔρχονται εἰς τὴν πρώ- την Ὑραμμὴν οἱ θάσεις. Λένε: Εἴπαμεν ὅτι μὲ τὸν ὅρον θάσεις ἐννοοῦμεν τόσην ἕκτασιν γῆς. Τό- σους ἀνθρώπους ὑποζύγιά µας. Τόσα χωριὰ ἰδικά μας. Ἔστω. Τὰ σπίτια τῶν χωριῶν καὶ οἱ ἄνθρωποί των ἰδικοί σας, ἀλλὰ τὰ χωράφια των καὶ τὰ νερά των καὶ ἡ παραγωγή των ἴδικοί µας... Κυνικότης ! ! -- Μὰ δὲν γίνονται αὐτά] -- Θὰ γίνουν. --Μὰ πῶς νὰ γίνουν αὐτὰ τὰ πράγµατα Νὰ ἐλευθερωθοῦμεν ἡμεῖς, καὶ νὰ παραδεχθῶμεν καὶ πάλιν δουλείαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους µας.. ᾿Αδύνα- τον. Αὐτὴ εἶναι µία µεγάλη ἀτιμία. Καὶ ἡμεῖς εἴμεθα πολὺ μικροὶ διὰ νὰ διαπράττὠμεν τόσον µεγάλες ἀτιμίες. -- Ἡ συμφωνία Ζυρίχης. --Μὰ δὲν λέει τέτια πράγματα. -- Δὲν λέει --- Ναί... --Δὲν καταλαθαίνετε τὶ λέει | -- Γιατί, ὅταν γράφει αὐτὸ ἐννοεῖ ἐκεῖνο. ΠΚι’ ὅ- ταν λέει γιὰ κεῖνο ἐννοεῖ αὐτό ! -- Μὰ πῶς! - Αὐτὸ ποὺ λέω ἐγώ. τὰ εἰποῦμε. Καὶ πᾶμε τώρα γιὰ τὸ Λονδῖνο.. Πᾶμε γιὰ νὰ τακτοποιήσωμεν τὸ ζήτημα τῶν θάσεων τῶν ᾿Αγ- γλων εἰς τὴν νῆσον µας. ᾽Αλλὰ καὶ πᾶμε νὰ ἰδοῦ- µε τὶ θὰ κάµουν οἱ σύνοικοί µας οἱ Τοῦρκοι ἐπάνω εἰς τὸ θέµα αὐτό. Καὶ αὐτὸ τὸ τελευταῖο μᾶς ἐνδι- αφέρει ἐξ ἴσου ζωηρῶς μὲ τὸ πρῶτον. Θὰ ἰδοῦμε ἀπὸ. τὴν στάσιν των ἐὰν οἱ σύνοικοί µας ἀπεφάσισαν νὰ πολιτεύωνται μαζύ µας μὲ πνεῦμα συνεργασίας ἢ ὄχι. Καὶ ἀπ᾿ ἐκεῖ καὶ πέρα πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ τακτοποιήσωµεν ἀπέναντί των ἀνάλογον θέσιν. Διό- Ἐλδτε στὸ Λονδῖνο νὰ αουμκκαρημν ΚΑΘ’ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ Ι ΙΗΙΜΙ ΠΝΝΗ ΠΝΠ [ὕ Τι ΙΗή Τὴ ΚΛΙΝΠΝΙΗΙ ΠΠ 01 ἩΝΛΥΛΙΜΙΙ ΤΗ ΠΙΛΡΧΙΔΗ Τὸ Πατριωτικὸν Μέτωπον πανέτοιµον νὰ ἀντιμετωπίση οἰανδήποτε ἀναμέτρῃσιν, “Ὢς πληρὀφορούμεθα ἐκ δέ- ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ: ΛΕΜΕΣΟΣ -- ΚΥΠΡΟΣ ΕΤΟΣ Ίον --- Αρ. Νγ τι ἀπὸ τὴν τακτοποίησιν τοῦ θέµατος τῶν ᾽Αγγλικῶν ῥάσεων εἰς τὴν νῆσον µας θὰ προκύψουν τοιαῦτα ἢ τοιαῦτα ἀποτελέσματα γενικώτερας διὰ τὴν νῆσον µας μορφῆς, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπηρεάσουν εὐμενώς ἢ δυσμενῶς κατὰ µέγιστον λόγον τοὺς ἝἛλληνας τῆς Αύπρου. Διότι ἡμεῖς εἴμεθα τὰ τέσσερα πέµπτα τῶν κατοίκων της. Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ κάτοικοί της. Οἱ γη- γενεῖς. Οἱ ἀλληλένδετοι μὲ τὴ Γῆ µας. Μὲ τὶς τύχες της. Εἴμεθα ἰδικοί της. Γεννήματά της. Καὶ εἶναι ἰδική µας. Μάννα µας. Οἱ ἄλλοι Οἱ ἄλλοι εἶναι ξέ- νοι. Φιλοξενούμενοί της. Πάλαι ποτὲ κατακτηταί της καὶ τύραννοί της. Σήµερον σύνοικοί µας. Παριστά- γοντας τοὺς συγκυριάρχους μὲ τὸν κατακτητήν µας ᾽Αλλ) αὐτό. Αὐτὸ θὰ τὸ ἰδοῦμεν αὔριο στὸ Λονδῖνο. Στὴν Διάσκεψι τῆς πενταμεροῦς γιὰ τὶς θάσεις τῶν Αγγλων, στὸ ᾽Ακρωτῆρι καὶ τὴ Δεκέλειά µας. Διότι στὸ κάτω τῆς γραφῆς, καὶ οἱ Αγγλοι, κάτω ἀπὸ οἰανδήποτε µεταμόρφωσιν καὶ ἂν πρόκει- ται νὰ παρουσιασθοῦν μεθαύριον πρέπει νὰ γνωρί- ζουν ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Κυπριακὸς Λαός, ἔχει ὀαθυτά- την ἐπίγνωσιν τοῦ μεγέθους. Τοῦ ἐπικινδύνου µεγέ- θους τῶν ὑποχωρήσεων ποὺ ἔκαμεν εἰς τὴν Συμµφω- νίαν τῆς Ζυρίχης μὲ τὶς ᾽Αγγλικὲς θάσεις στὴν Κύ- προ. Καὶ ἂς μὴν παρατραθᾶνε τὸ σχοινί! Διότι θά- σεις τῶν ”Αγγλων στὴν Κύπρον σηµαίνει ἐχθρότητα καὶ πρὸς ἡμᾶς ὅσων -- καὶ εἶναι πολλοὶ αὐτοί -- ἐ- χθρεύονται τοὺς Αγγλους. Βάσεις τῶν Αγγλων στὴν Κύπρο σηµαίνει ἕνας ἐχθρὸς μὲ µόνιμον κατοι- κίαν τὸ ἰδικό µας σπίτι. Μία θάσις ξένη µέσα εἰς ἕναν οἱονδήποτε τόπον, σηµαίνει ἕνας µόνιµος κίν- δυνος διὰ τὸν τόπον ποὺ ἐγκατεστάθη ἡ θάσις. Οἱ ὀλίγοι φραγκολιθαντῖνοι ποὺ ἀλλάζουν τὴν τιμήν των καὶ τὴν ὑπόληψίν των μὲ ὀλίγες χρυσὲς λίρες, καὶ ποὺ πιστεύουν ὅτι οἱ θάσεις φέρνουν χρῆμα καὶ θησαυρὸν καὶ στοὺς κατοίκους τῶν τόπων ποὺ τὶς Έχουν, λένε ψεύµατα. Διότι, φέρνουν δυστυχίαν καὶ µόνιμον ἀγωνίαν. ᾽Αλλ’ ἐν πάσει περιπτώσει, οἱ Αγ- γλοι, ἂς τὸ ἀκούσουν ἀκόμη µίαν φοράν. Τὶς ὑπο- χωρήσεις γιὰ τὶς θάσεις των εἰς τὴν Κύπρον, ἡμεῖς τὶς ἐκάμαμεν ἐν γνώσει ὅλων αὐτῶν τῶν τραγικῶν περιπτώσεων. ᾽Αλλὰ ἕως ἐδῶ... ᾽᾿Απὸ τῶν σημείων αὐτῶν, µέχρι τῶν σημείων ποὺ θὰ ἐθεωρούσαμεν ἡ- μεῖς πλέον ὅτι κινδυνεύουν, ἀπὸ αὐτά, αἱ ἐλευθερίαι μας, ἡμεῖς ἀρνούμεθα νὰ τὰς δεχθῶμεν. Καὶ θά ἱ- δοῦμεν τὶ θὰ κάµωµεν πάρα κάτω. Ἡ Κύπρος οὔτε διχοτομεῖται. Καὶ πολὺ περισσότερον δὲν τριχοτομεῖ- ται. Ἡ Κύπρος εἶναι ἑνιαῖα. Μία. ᾽Απὸ τὴν χαραυ- γὴν τῆς ἱστορίας της ἐγεννήθη ΜΙΑ καὶ ΑΔΙΑΙΡΕ- ΤΟΣ. Ἡ Ἑλληνικὴ Κύπρος. Καίΐ, τοιαύτη θὰ παρα- µείνῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόφασίς της. Καὶ ἂς τὴν γνω- ρίζουν οἱ µετέχοντες εἰς τὴν πενταμερῆ τοῦ Λονδί- νου. Ας τὴν γνωρίζουν. ΚΥΡΙΑΚΟΣ Ν. ΚΛΡΛΜΛΝΟΣ Φον ἐπιδειχθέντος ἀνωτέρου -- ΛΕΥΤΕΡΑ 111ΛΝΟΥΛΡΙΟΥ 1660 Εβεεεεεεεετεοπαεεαςατεησρτη-τατπαττττκεαπαττ ΤΙΜΗ ΕΚΑΣΤΟΥ ΦΥΛΛΟΥ 15 ΜΙΛΣ «ΕΓΕΡΤΗΕΒΟΡ» ἁαιτέρως ὑπὸ τὰς παρούσας συν- Τὸ σηµαντικώτερον γεγονὸς διὰ τὸν Κυπριαχνὸν Ἓλληνι- σµόν, κατὰ τὴν ἀρξαμένην σή- µερον ἑέδομάδα, ἀποτελεῖ ἀναμφιθόλως ἡ ἐπικειμένη Διάσχεψφις στρογνύλης Τραπέ- ζης τοῦ (Ἀονδίνου, ἥτις ἀρχί- ζει τὰς ἐργασίας της κατὰ τὸ προσεχὲς Σάθόατον, 1όην Ἱ- ανουαρίου. Καὶ τὸ ἀγωνιωδέ- ὅτερον τῶν ἐρωτημάτων, ἐξ ὅσων πρὀθάλλουν εἰς τὰ χείλη ὅλων τῶν Ἑλλήνων τῆς Γὺ- πρου, τὸ ἐρώτημα ποῖον δὰ εἴ- ναι διὰ τὴν Κύπρον γχαὶ τὸν λαόν της τὸ ἀποτέλεσμα τῆς Διασκχέφεως τοῦ ΑἈονδίνου, ᾱ- παντᾶται παρὰ τοῦ καθενὸς κατὰ τὸ δοχκοῦν. Οἱ ἄγγλοι, φερ᾽ εἰπεῖν, ναλλιεργοῦν τὸ ἔδαφος διὰ νὰ παρουσιασθοῦν ὡς ἁδιάλλακτοι ἐν διχαίῳ, ἡ ἐπίσημος Ἑλλὰς προλειαϊΐνει τὸ ἔδαφος διὰ ν᾿ ἀναλάδῃ τὸν ρόλον µεσάζοντος συμθιθαστεῦ τῶν ᾽Αγγλικχῶν γαὶ ἛἝλληνο- κπυπριακῶν ἀπόφεων διὰ τὰς Ῥάσεις, ἡ ἐπίσημος Τουρχία ναὶ ἡ Τουρχοχυπριαχὴ ποινό- της αἀιωποῦν κααιροσκοπικῶς ἀναγαγοῦσαι τὸν χαιροσχοπι- σμὸν εἲς δόγµα, οἱ ὑπερπατρι- ὥται τῆς λεγοµένης «ἄημοκρα- τικῆς Ἑνώσεως» εὔχονται ἐν- δομύχως ὅπως δεχθῶμεν «χα- ριστικἠν ὀολήν» ἐν Αονδινῳ, ἐν τῇ ἐλπίδι ὅτι ἡ χαριστικὴ αὕτη ξολὴ δὰ καταστρέφη μαξὶ μὲ τὴν Κύπρον καὶ τὸν Μ. ΣΑρχιεπίσκοπον] --- Αλλὰ ποία ἀναμένεται ἡ στάσις τοῦ Μακαρίου, πατὰ τὰς δραματικὰς ἡμέρας τοῦ τέλοὺς τῆς παρούσης ἑόδομάδος, εἰς τὴν Διάσχεφιν τοῦ Λονδίνου: Αὐτὸ ἐπιθυμεῖ -- περισσότε- ῥον παντὸς ἄλλου -- νὰ πλη- ροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς Ἐυπρι- αχὸς Λαός, ἐν πλήρει συναι- σθήσει τοῦ γεγονότος ὁ Μαχά- ριος θὰ εἶναι ὁ ἀποφασιστικώ- τερος παράγων εἰς ταύτην, παράγων καθοριστικὸς τοῦ προσεχοῦς καὶ ἁπωτέρου μέλ- λοντος τῆς Ευπριαχῆς Δημε- χρατίας. ᾽Απάντησιν πρὸς τὸ ἀγωνι- ὥδες τοῦτο ἐρώτημα τοῦ ἝἙλ- ληνικοῦ Κυπριανοῦ λαοῦ, ᾱ- πάντησιν ἔγχυρον ὡς πρὀερχο- µένην ἔκν κύκλων τοῦ ἁμέσου περιθάλλοντος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, δύναται νὰ πα- ῥράσχῃ σήμερον πρὸς τοὺς ἆᾱ- ναγνώστας τοῦ «Ἐλευθέρου Δαοῦ» ὁ πολιτικὼς αὐτοῦ σὺυν- τάχτης. Καὶ ἡ ἀἁπάντησις εἶναι ἡ ἀχνόλουθος: «Ὁ Ἑλληνικὸς Κυπριακές ΔΛαὸς δὲν πρόκειται νὰ ὑποστῇ ταπείνωσιν ἀπὸ τὴν Διάσκεψφιν τοῦ Λονδίνου. Ἡ Ἑλληνικὴ Κύπρος δὲν δὰ ὑποστῃ ἵἧτταν εἰς τὴν τράπεζαν τῆς Διασκέ- Φεὼς τοῦ Λονδίνου, 'ὁ Μακά- ριος θ᾽ ἀποδειχθῆ ἡ δεσπέξου- σα φυσιογνωμία τῆς Διασχέψε- ως, ἀνυπέρόάλητος εἰς σύνεσιν καὶ πολιτικότήητα, ἀλλὰ καὶ ἀλύγιστος µμαχητὴς τῶν ἕν- πριακῶν δικαίων. Οὐδεὶς πρέ- πει ν᾿ ἀμφιθάλλη ὅτι, ἡ θὰ ἐ- πιτευχθοῦν ἀποτελέσματα ἵκα- [ΙΜΝΝΜΙΝΙΝΝΙΝΜΙΙ ΙΝΕ Τμ ΠΝΠΗΙΠΙ ὑΗΠΙΗΝ ΠΡΙ ΠΗΠΗΝΝΦΙΝΝΝΗΗΝ Αἱ ἐξαγγελίαι αὐταὶ χαρακτηρίζονται ὡς προπαγανδιστικὰ πυροτεχνήματα ὌἜννυροι οἰκονομολογικοὶ ναὶ θιομηχανιχοὶ παράνοντες τῆς Λεμεσοῦ ἀναφερόμενοι εἰς τὰς ἐκδηλουμένας ὑπό τινων πυπριακῶν καπιταλιστικῶν κὺ- χλων ἀπόψεις ὑπὲρ τῶν ᾽Αγ- γλικῶν ἐν Κύπρῳ θάσεων καὶ τῶν ἐξ αὐτῶν προθλεπομµένων δῇθεν οἰχονομιχκῶν ὠφελειῶὸν, ὑπὲρ τοῦ ἈΚυπριακοῦ Δαοῦ, παρετήρουν χβὲς μετὰ ὄνσφο- ρίας ὅτι αἱ ἀπόψεις αὐταὶ ἐκ- φραζόµεναι χάριν δημιουργίας ἀναλόγου φυχολογικοῦ κλίµα- τος, στεροῦνται εἰς τὴν θάσιν των πραγματικῆς οὐσίας, ἄιό- τι, ὑποστηρίζουν, ἐὰν οἱ κὺ- χλοι αὐτοὶ διὰ τῶν ἀπόφεων των αὐτῶν θέλουν νὰ ὑπογραμ- µίσουν τὴν ἐνασχόλησιν ἐκ τῶν στρατιωτικῶν ἔργων, δέ- χα Χιλιάδων Κυπρίων έργα- τῶν -- ὡς διεδήλωσεν εἰς µίαν τῶν τελευταίων ἀνακοινώσεὼν του ὁ σὲρ Χιοῦ Φούτ -- τοῦτο οὐδεμίαν πραγματικὴν ἀξίαν ἔχει δι’ ἡμᾶς δεδομένου ὅτι ὑπάρχουν ἤδη κατεστρωµένα καὶ ἔτοιμα πρὸς ἐχτέλεσιν κιν σχέδια ἐκθιομηχανόποιήσεως πολλῶν τομέων τῆς κυπριακῆς παραγωγῆς, εἰς τρόπον ὥστε ἐκ ταύτης καὶ ἐντὸς ἐλαχίότου χρονικοῦ διαστήματος νὰ ἆᾱ- σχοληθοῦν ὑπερδιπλάσιαι ἐρ- γατικαὶ χεῖρες ἀπὸ αὐτὰς ποὺ ὑπεσχέθη ὁ κ. Φούτ. Ταῦτα, ἀνεξαρτήτως τῆς ὅραστηρίοποι» σεως τῆς Ἡρατικχῆς µας µη” χανῆς εἰς τὸν τοµέα τῆς ᾽Α- γροτικῆς µας µεταρρυθµίσεως, ἐξ ἧς πολλαὶ χιλιάδες ἐργατῶν προερχοµένων ἐξ ἀγροτικῶν οἰχογενειῶν δὰ ἐπανέλβουν εἰἲς τὰς ἀγροτικὰς των ἐνασχολή- σεις. Τὰ ὡς ἄνω σχέδια τιθέµενα εἰς ἐφαρμογὴν δὰ ἠδύναντο νὰ φέρουν σημαντιχὴν µείω- σιν τῶν εἰσαγωγῶν γαὶ αὔ- ξησιν τῶν ἐξαγωγῶν µας καὶ ἐκ τούτων αὔξησιν τοῦ ᾖἐθνιιοῦ µας πλούτου νπαὶ ὕφωσιν τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς καθολικά] | Οἳ ὡς ἄνω παράγοντες τῆς οἰχονομικῆς ναὶ 6ιομηχανικῆς ζωῆς τοῦ τόπου µας, παρετή- ρουν ἐν συνεχεία ὅτι χατα- πλήσσονται μὲ τὴν προχειρό- τητα μεθ ἧς ἐξαγγέλλονται τοιαῦται ὑποσχέσεις, προχειρό- της ἥτις δέτει ἐν ἀμφιέόλῳ τὴν σοθαρότητα ὑπευθύνων προσώπων τῆς Μεγάλης Βρετ- τανίας, καὶ δημιουργεῖ εἰς ἡ- μᾶς μεγάλην σκέψιν καὶ ἔντο- να ἐρωτήματα διὰ τὴν προτει- νομένην ὑπό τινων εἰσδοχὴν µας εἰς τὴν Κοινοπολιτείαν. ΝΕΑ ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ ΑΘΗΝΑΙ 9, (Τοῦ ἀνταποκριτοῦ µας) ὍὉ ὑπουργὸς ᾿Εξωτερικῶν κ. Ἐθάγγελος .᾿Αδέρωφ συνειργάσδη χθὲς τὴν ἑσπέραν μετὰ τοῦ ἀρχη- γοῦ τοῦ Γ.Β.Σ. κ. Καρδαμάκη ἐπὶ τοῦ δέματος τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν θρεττανικῶν θάσεων εἷς τὴν Κύ- προν. Ὡς γνωστὸν τὸ θέμα τοῦτο δὰ συξητηθῆ εἰς τὴν πενταμελῆ διά- σκεψιν, τὴν συνερχομένην εἰς τὸ Λονδῖνον τὸ προσεχὲς Σάδδατον, εἰς τὴν ὁποίαν τὴν Ἑλλάδα θὰ ἀν- τιπροσωπεύση ὃ κ. ὑπουργὸς τῶν νοποιητικὰ διὰ τὴν Κύπρον εἰς τῆν Διάσκεφιν τοῦ Ἀονδί- νου, ἃ αὕτη θὰ ὁδηγηθῃη εἰς ναυάγιον, ἀνεξαρτήτως τῶν συνεπειῶν. Καὶ ἔχομεν ἐπί- γνωσιν ὅτι αἱ συνέπειαι θὰ θα” ρύνουν περισσότερον ἐπὶ τῶν θρεττανῶν παρὰ ἐφ᾽ ἡμῶν τῶν Κυπρίων. Ἐξωτερικῶγ. Απὸ ἔγκυρον πηγὴν ἐπαγελήφὺῃ χδὲς ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ σεθασθῆ τὴν ὁπογραφὴν της, τὴν δοθεῖσαν εἰς τᾶς συμφωνίας τοῦ Λονδίνου διὰ τὴν Κύπρον. ΑΘΗΝΑΙ 9, «(Τοῦ ἀνταποκριτοῦ μας.) --- Κατὰ τὸ παρατεθὲν πρὸς τιμὴν ποῦ Κυπρίου ζωγράφου κ. Γεωργίου πρό- γευµα ὑπὸ τοῦ συνδὀσµου τῶν ἓν Α- θήναις ξένων ἀνταποκριτῶν, εἰς τὸ ὁποῖ- ον παρεκάθησαν καὶ ὁ σύμόουλος τῆς ᾱ- μερικανικῆς πρεσθείας κ, Μπέγκερ, ὁ διευθυντὴς τοῦ ἐνταῦθα γραφείου τῶν Ἡν. ᾿Εθνῶν κ. ὌΌρυκ, ὑπάλληλοι τῆς ἀμερικανικῆς πρεοδείας καὶ τῆς ἄπο- στολῆς καὶ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ ὗ- πουργείου ᾿Εξωτερικῶν, ὁ ὑπουργὸς Ἐ- ξωτερικῶν κ. ᾿Αδέρωφ ὁμιλήσας ἀγγλι- στὶ ἑτόνισε μεταξὺ ἄλλων ὅτι δύο ζητή- µατα ἐνδιαφέρουν µεγάλως τὴν Ἑλλάδα. Τὸ Κυωπριακὸν καὶ ἡ μέλλουσα νὰ συνέλ- θη ες Παρισίους διάσκεψις τοῦ ΟΕΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ Κυπριακὸν, προσέθεσεν, ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἁποφασισμένη νὰ δοη- θήση τὴν συγκρότησιν καὶ τὴν ἀνάπτυ- ξιν τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ἁπαδλέ- πουσα μὲ ἐμπιστοσύνην εἷς τὸ μέλλον. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐπικειμένην διάσκεψιν τοῦ ΟΕΟΣ, ᾖἐξέφρασε τὴν ἐλπίδα ὅτι κατὰ τὰς προσεχεῖς συζητήσεις θὰ ἕ- ξευρεθοῦν τρόποι καὶ µέσα, διὰ νὰ κα- ταλήξουν εἲς συµφωνίαν οἱ ἐἑνδιαφερό- µενοι καὶ νὰ ἀποφευχθοῦν αἲ ἀντιθέσεις μεταξὺ τῆς ΕΟΚ καὶ τῶν ἑπτά. “Ο κ. ᾿Αδέρωφ ἐἑτόνισεν ὅτι αἱ Ἠνωμ. Πολι- τεῖαι καὶ ὁ Καναδᾶς ποὺ ἐδοήθησαν µε- ταπολεμικῶς εἷς τὴν ἀνασυγκρτη]!ιν τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνουν ἔξω τῆς κοινῆς ἀγορᾶς, διὰ λόγους πρακτικοὺς καὶ ἠθικῆς τά- ξεως, τικῆς πηγῆς, ἐντὸς τοῦ προσξ- χοῦς ἀδώρου δὰ διευχρινισθῃ πλήρως ἡ προεκλογικῆ χατά- στασις, ἐν ὄψει τῆς µεθαυρια- νῆς ἀναχωρήσεως τοῦ Ἐθνάρ- χου Μακαρίου διὰ τὴν Διά- σκέφιν τοῦ ΔἈονδίνου. Συγχκε- χριµένως, δεωρεῖται θέδαιον ὅτι θὰ δοθῇ µία τελιχὴ ἁπάν- τῃσις εἰς τὰς προτάσεις τοῦ ΑΚΕΑ πρὸς ἐχλογικὴν συνεν- νόησιν, ἀπάντησις συνάδουσα πρὸς τὴν ἀνάγχην περισσοτέ- ρας ἀλληλοχατανοήσεως, ἱ- σχυροποιήσεως τῆς ἕἑνότητος τοῦ λαοῦ, μνολιθικῆς ἐμφανί- σεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κυπρια- χοῦ λαοῦ, θετικῶν στοιχείων τόσον ζωτικῶν εἰς τὰς παρα- μονὰς μιᾶς Διασχέφεως, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνδέχεται ν᾿ άνα- μετρηθᾶμεν καὶ μετὰ τῶν ἄν- γλων καὶ μετὰ τὸν Τούρχων, Δύναται νὰ θεωρεῖται σχεδὸν θέδαιον, ὅτι αἱ προεκλογικαὶ συνενφήσεις Πατριωτικοῦ Με- τώπου--ΑΚΕΔ θὰ κπαρπὀοφορη- σουν, καὶ ὁ Εθνάρχης Μαχκά- ριος θὰ προπεμφδῃ -- ἀναχω- ρῶν εἰς Ἀονδῖνον --- ὑπὸ σύμ- παντος τοῦ Ἑλληνικοῦ Κυπρια- χοῦ λαοῦ, ὡς ὁ ἀχάματος καὶ ἀναταμάχητος ὑπέρμαχος τῶν διχαΐίων του. Ἐξ ἄλλου, συνεχἰξονται ὅρα- στηρίως εἰς τοὺς πόλπους τοῦ Πατριωτικοῦ Μετώπου αἱ ξυ- µώσεις, διὰ τὸν παταρτισμὸν τῶν ἨἘπαρχιανῶν ὙΣδνυνδυα- σμῶν Ὑποψφηφίων. 'Ώς λέγε- ται, χατεόλήθησαν ἁδιάλειπτοι προσπάθειαι, παθ ὅλην τὴν διάρχειαν τῆς παρελθούσης ἕ- ὀδομάδος, ἵνα περιορισθῇ κατ Ἐπαρχίαν ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν προθαλλοµένων Ὕποφη- φίων, καὶ παταστῃ δυνατὸς ὁ χαταρτισμὸς ᾿Επαρχιαχκῶν συν- δυασμῶν ὁμοφώνως ἀποδεχντῶν ὑφ᾽ ὅλων τῶν ἑνδιαφερομένων. Κατὰ τὰς Ἰδίας πληροφορίας µας τὸ θέµα τοῦτο ἀντεμετω- πίσθη ἄχρως ἐπιτυχᾶς εἰς Πά- πνεύματος συµπνοίας καὶ ἆλ- ληλοκατανοήσεως εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ Πατριωτικοῦ Με- πώπου. Αντιθέτως εἰς Ἀάρνακα, κα- τὰ τὴν παταθαλλομένην προ- σπάθδειαν παταρτισμοῦ συνδυα- σμοῦ ὁμοφώνως ἀποδεχτοῦ, ἐξ- εδηλώθησαν ἀἄντιθέσεις ναὶ ἐπιφυλάξεις δι᾽ ἕν πρόσωπον. Πάντως ἐλπίδεται ὅτι δὰ πρυ- τανεύσῃ τὸ ἀνώτερον πνεῦμα τοῦ Πατριωτικοῦ Μετώπου καὶ δ' ἀποφευχθοῦν περαιτέρω ἀν- τιθέσεις, ἄχρως ἐπιξδήμιοι, ἴἰδι- ξήκας. Εἰς Ἀεμεσόν, ὡς λέγεται, συνεχίζονται εἰσέτι αἱ Ἐπαρχι- ακαὶ Προεκλογικαὶ ζυµώσεις, εἰς δὲ τὴν Αευκνωσίαν ἡ Ἑ- παρχιανχὴἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Πα- τριωτικοῦ Μετώπου χατήρτισε κατάλογον 35 προσώπων, ἐκ τῶν ὁποίων τελικῶς θὰ ἐἔπιλε- γοῦν οἱ µέλλοντες ν᾿ ἁπαρτί- σουν τὸν ἐπαρχιακὸν συνδυα- σµόν, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς ᾽Ανωτάτης ἡγεσίας τοῦ Πα- τριωτιχκοῦ Μετώπου. ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΑΣΙΚΕΙΨΙΝ θὰ ΠΜΙΞΗ ΚΥΜΟΝ ΡΟΛΟΙ Ἡ ΟΙΚΟΝΟΙΝ. ΠΛΕ/ΡΛΤΟΥ ΚΗΠΡΙΙΚΟΥ ᾽Αγγλυὴ ἐφημερὶς ἰσχυρίζεται ὅτι ὁ Μακάριος διαφωνεῖ μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ΛΟΝΔΙΝΟΝ, (Τοῦ τοῦ µας). --- Μεταξὺ τῶν ἐνταῦθα ὑπευθύνων κύκλων τονίζεται ὅτι ἡ οἰκονομικὴ πλευρὰ τοῦ κυπριακοῦ ζητήματος δὰ διαδραματίση τὸν κύριον ϱόλον κατὰ τὴν προσεχῆ διάσκεψιν τοῦ Λονδίνου ἐπὶ τοῦ κυ- πριακοῦ. ᾿Αναμένεται ὅτι αἱ σννε- δριάσεις τῆς διασχέψεως δὰ γίνων- ται εἲς τὸ Φόρεῖν Όφφις. Ἐξ ἅλ- λου, διηυκοινίσδη ὅτι τὰ πέντε µέ- λη αὐτῆς θὰ τελοῦν ἐν πλήρει ἵἱ- σοτιµία. Ἡ διευκρίνισις αὐτὴ ἐγέ- γετο πρὺς διάλυσιν τῆς ἔντυ- πώσεως ὅτι οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ Τοῦρχκοι τῆς Κύπρου δὲν δὰ µετά- σχουν τῶν ἐργασιῶν τῆς διασκέψε- ως ἓν ἰσοτιμία μὲ τὰ ἄλλα µέλη. Δὲν εἶναι εἰσέτι σαφὲς χατὰ πὀσον ἡ διάσχεψις θὰ ἀρχίση τὴν προσεχῆ ἨΠαρασχευὴν ἢ τὸ Φὰ συνεχισδῆη πέραν τοῦ Ἀαδθδατο- ἀνταποκοι- ᾿ Χυριάκου ἢ ἂν δὰ ἀρχίση τὴν µε- ταπροσεχῆ Κυριαχὴν μὲ ἀγεπισύ- µους συνομιλίας καὶ θὰ συνεχισθῆ τὴν Δευτέραν μὲ τὰς ἐπισήμους συνομιλίας καὶ θὰ συνεχισθῃ τὴν Δευτέραν μὲ τὰς ἐπισήμους τοιαύ- τας. Ἡ ἐφημερὶς «Γκάρντναν» γρᾶ- φει ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς σπουδῆς κα- τέστη προφανὲς κατὰ τὺ τελευταῖον 48δωρον. ᾿Αναμένεται ὅτι τὸ ἔργον τῆς συνταγματικῆς ἐπιτροπῆς δὰ ἔχη περατωθῆ περὶ τὰ τέλη Ἴανουα- ρίου. ΔΙΑΦΩΝΕΙ Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ Περαιτέρω ἡ ἐφημερὶς γοάφει ὕ- τι ὃ Εθνάρχης διαφωνεῖ ἐν σχέσει μὲ τὸ Σήτηµα τῶν δάσεων, μὲ τὰ Ῥάθόατον καὶ (ἄλλα τέσσερα µέλη τῆς διασχέψεως, (Συνέχεια εἷς τὴν 4ην σελ.) ΔΕΥΤΕΡΑ 1! Τανουαρίου 19ῤδ σπορ οοο ο αοασσονοις το ος κοιο-στ τις «μας ο--Ὑ--ου-----ο 0)ς »οἌς ως οῬΎσθπος οσο ο) σας ος 0 0 ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΤΑΩΝ ΝΤΙΞΟΝ ΚΑΡΡ 14ον Κάπνιζε ἕνα τσιγάρο καὶ εἶχε ποτήρι οὐῖσκυ μὲ σόδα μπροστά πο στὸ τραπέζι. Μολονότι ἔδινε τὴν ἐντύπωση πὼς Θρισκόταν ἐκεῖ γι ᾱ- γάπαυση, δὲν ἤξερε σ᾿ ὅλη του τὴ ζωὴ τὶ θὰ πῆ ἀνάπαυση. --δᾶς ἀκούω, εἴπε, Ὁ διευθυντὴς τῆς ἀστυνομίας χα- µήλωσε τὴ φωνή. θάλονς νε Ἡν Βὲ ἀπασχολεῖ. ς πως στὴν περίπτωση αὖὐ- πᾗ ἐπρόκειτο γιὰ ἕνα Ὑάμο Ἰἰδεώδη. Εννοῶ τὴν κυρία Εὔα Νέϊλ καὶ τὸν κύριο... «τὸν φωνάζουν Τόμπυ, ἀλλὰ τ ὄνομά του εἶναι ἹΟράτιος. Οράτιος λος Ἕνας γάμος ἰδανικὸς, μὲ πολ- λὰ λεφτά, Καὶ σχεδὸν ἕνας μεγάλος ἔρωτας. --Δὲν ὑπάρχει μεγάλος ἔρωτας, πα ῥατήρησε ὁ Μτέρμοτ Κίνρος. 'Η φύση ἔχει φροντίσει ὥστε ἄν ὁ Α δὲν γνώ- Ρριζε ποτὲ τὴν Β, θὰ μποροῦσε νά εἷ- ναι ἁπόλυτα εὐτυχὴς μὲ ὁποιαδήποτε ἄλλη γυναίκα. Τὸ ἴδιο καὶ ἀντιθέτως. ο κ. Γκορὸν τὸν κοίταξε μὲ δυσπι- στία. --Τὸ πιστεύετε αὐτό, γιατρέ --Ξέρω ὅτι εἶναι ἕνα ἐπιστημονικὸ δεδοµένο͵ --Τότε συµπαιρένω, εἶπε ὁ κ. Γκο- ῥρὸν, πὼς δὲν ἔτυχε νὰ γνωρίσετε τὴν κυρία Βέτλ. --Ὄχι, δὲν τὴν γνωρίζω, χαµογέλα. σε ὁ ΠΗτέρμοτ τὸ γεγονὸς ὅμως «ὅτι δὲν ἔτυχε νἁ συναντήσω μιὰ ὥρισμένη κυρία δὲν ἀλλάζει ἕνα ἐπιστημονικὸ δε- δοµένο. --Α, καλά! ἀναστέναξε ὁ ἀἁστυνομι- κὸς καὶ γύρισε τὴ συζήτηση στὸ θέµα ποὺ τὸν ἁπασχολοῦσε ᾿Ακοῦστε, λοι- πὀν: ᾿Εδῶ καὶ μιά ἑθδομάδα, στὴ δίλ- λα «Εὐτυχίω τῆς Μπαντελὲτ ἔμεναν ὁ σὲρ Μώρις Λώόους, ἡ γυναίκα του, ἡ κόρη του Τζάνις, ὁ γυιός του “Ορά- τιος ἤ Τόμπυ ὅπως συνηθίζουν νὰ τὸν λένε, ὁ ἁδελφὸς τῆς γυναίκας του, ὁ κ. Μπέντζαμιν Φίλλιπς καὶ δυὸ ὑπηρέ. τες. Στὶς ὀχτώ, ἡ κυρία Μέϊλ καὶ ὅλη ἡ οἰκογένεια Λώους, ἑκτὸς ἀπ᾿ τὸν σὲρ Μώρις, ἔφυγαν γιὰ νὰ πᾶνε στὸ θέα- τρο. Ὁ σὲρ Μώρις ἀρνήθηκε νὰ πάῃ. Φαινόταν σὲ πολλὴ κακὴ διάθεση-- προσέξτε αὐτὸ τὸ σημεῖο|--ἀπ᾿ τὴ στιγ- μὴ ποὺ εἶχε γυρίσει ἀπ τὸν τακτικὸ ἀπογευματινὸ του περίπατο. ᾽Αλλὰ ἡ κακή του διάθεση ἄλλαξε, Στὶς ὀχτώ: µιση εἶχε ἕνα τηλεφώνημα ἀπ᾿ τὸν φί- λο του κ. ΒέίΥ, τὸν ἕμπορο παλαιῶν ἀντικειμένων τέχνης. Ὁ κ, ΒΕῖγ εἶπε πὼς εἴχε στὰ χέρια του κάτι τὸ κατα- πληκτικὀ, ἕνα πραγματικὸ θησαυρὸ γιὰ τὴ συλλογὴ τοῦ σὲρ Μώρι. κ. Βεῖγ πρότεινε νὰ φέρη αὐτὸ τὸ θαυμά- σιο κοµψοτέχνηµα ἀμέσως στὴ δίλλα «Εὐτυχία» γιὰ νὰ τὸ δείξη στὸν σὲρ Μώρις Αὐτὸ καὶ ἔγινε. Ὁ κ, Γκορόν, ἔκανε μιᾶ µικρὴ παύ- ση. Ὁ ΝΜτέρμοτ Κίνρος τράθηξε μιά ρουφηξιὰ ἀπ᾿ τὸ τσιγάρο του καὶ ῥρώ- τησε: ---Κκαὶ τὶ ἦτον ἀκριδῶς αὐτὸ τὸ κοµ- ψοτέχνηµα «Μιὰ ταµπακέρα, ἀποκρίθηκε ὁ κ. Γκορόν. Μιά ταμπακέρα ποὺ ὑποτί- ἕνα του ΕΑ Τα Ἀναμσά1μό τί, Ἰύπρρυ. ΑΓΝΗ, ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΓΝΗΣΙΑ ΔΡΟΣΙΖΕΙ, ΕΥΦΡΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ. θεται ὅτι ἀνῆκε κάποτε στὸν ἴδιο τὸν Ναπολέοντα. Τὸ ὄφος τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἁστυνο- µίας ἔδειχνε ἀπορία, -Ὅταν ὁ κ, Βέϊγ μοῦ εἶπε ἀργό- τερα τὴν τιμὴ αὐτῆς τῆς ταµπακέρας-- συνεχισε-- δὲν μποροῦσα νὰ τὸν πιστέ- ψω. Τἰ νὰ σᾶς πῶ, δὲν µπόρεσα ποτὲ νὰ καταλάθω πῶς Δρίσκονται ἄνθρωποι νὰ πληρώνουν ὁλόκληρη περιουσία γιά κάτι τέτια ἐντελῶς ἄχρηστα πράγματα. Ας εἶναι! Αὐτὴ ἡ ταµπακέοα φαίνεται νἁ εἶναι αὐθεντική. ᾽Αλλὰ ὥσο σκέ- Φτοµαι τὴν ἐξωφρενικὴ τιµή της! Ἠπιε μιά γουλιὰ καφὲ καὶ σήκωσε ψηλά τὰ μάτια. --Εἶναι Φτιαγµένη ἀπὸ ρόδινο κἆ- χάτη δουλεμένο μὲ χρυσάφι καὶ μικρά διαμάντια. Τὸ σχῆμα της εἶναι παρά ξενο, ὅπως θὰ δῆτε καὶ µόνος σας. Ἔ- χει µέσα ἕνα ἔγγραφο ποὺ πιστοποιεῖ τὴν αὐθεντικότητά της,., , Ο σὲρ Μώρις ἐνθουσιάστηκε, Φαίνεται πὼς εἶχε ἴδι- αίτερη ἀδυναμία στὰ κειμήλια τοῦ Μαπολέοντος. Δέχτηκε ν᾿ ἀγοράση τὴν ταµπακέρα καὶ ζήτησε µονάχα νὰ τὴν κρατήση γιὰ μιά νύχτα γιὰ νὰ τὴν ἐ- ξετάση, λέγοντας πὼς θὰ ἔστελνε στὸν κ Βέϊγ μιά ἐπιταγὴ τὴν ἄλλη μέρα. Σημειῶστε πὼς ἡ ταµπακέρα εἶναι ἆ- κόµη ἁπλήρωτη καὶ ὁ Βέϊγ πόει νὰ τρελλαθῆ ἀπ᾿ τὴν ἀνησυχία του καί, μᾶ τὴν ἀλήθεια, τὸν καταλαδαίνω Τὸ ἴδιο δράδυ ἡ κ. Μέϊ, ὅπως σᾶς εἶπα, πῆγε στὸ θέατρο μὲ τὰ ἄλλα μέ- λη τῆς οἰκογενείας Λώους. Τὸ ἔργο ποὺ εἶδαν ἦταν ἀγγλικὸ καὶ λέγεται «Τὸ ἐπάγγελμα τῆς κυρίας Οὐῶρρεν». Γύρισαν στὸ σπίτι κατὰ τὶς ἕντεκα καὶ χώρισαν. «Ὁ νεαρὸς Τόμπυ Λώους συνώδευσε τὴν κυρία ΒΝέΙλ ὥς τὴν πὀρ- τα της, ᾿Αργότερα, ὁ ἀνακριτὴς τὸν ρώτησε: «Τὴ Φιλήσατε, κύριε, ὅταν τὴν καληνυχτήσατει» “Ὁ νεαρὸς σἠήκω- σε ἀγξρωχα ψηλὰ τὸ κεφάλι καὶ ἁπο. κρίθηκε: «Κύριε, αὐτὸ δὲν εἶναι κάτι ποὺ μπορεῖ νὰ σᾶς ἑἐνδιαφέρη». Πρᾶγ- µα ποὺ ὁ ἀνακριτὴς τὸ θεώρησε ὕπο- πτο, γιατί, κατά τὴ γνώμη του, µπο- ροῦσε νὰ σηµαίνη ὅτι µεσολάθησε κά- ποιο καυγαδάκι. Φαίνεται ὅμως πὼς δὲν ἔγινε τίποτα τέτοιο. Πάλι ὁ κ. Γκορὸν δίστασε, --Ἡ οἰκογένεια Λώους ἐπιστρέφει στὴ δίλλα, ᾿Εκεῖ τὴν ὑποδέχεται ὁ σὲρ Μώρις κατεθαίνοντας δυὸ -δυὸ τὰ σκα- λιὰ γιὰ νὰ τῆς δείξη τὸ θησαυρὸ του µέσα σὲ μιὰ χρυσοπράσινη θήκη, “Ο- λοι- ἑκτὸς ἀπ᾿ τὴν μὶς Τζάνις ποὺ λέει ὅτι ἡ ταµπακέρα εἶναι πολὺ ὡραία--- δὲν δείχνουν κανέναν ἐνθουσιασμό. “Ἡ λαίδη Λώους δηλώνει πὼς εἶναι πετα- μένα λεφτά. 'Ὁ σὲρ Μώρις πολὺ πει- ραγμένος λέει πὼς θὰ µκλεισῆ στὸ γραφεῖο του γιὰ νὰ θρῆ λίγη ἡσυχία. Οἱ ἄλλοι πᾶνε νὰ πλαγιάσουν, . . .«Πα- τέρας καὶ γυιὸς ὅμως-- προσέξτε αὐτὸ τὸ σημεῖο--µένουν ἄγρυπνοι, γιατὶ δὲν τοὺς παίρνει ὁ ὕπνος. «Ο κ. Γκορὸν ἔσκυψε καὶ κτύπησε μὲ τὴν παλάμη του τὸ τραπέζι. Ηταν τὀ- σο ἀπορροφημένος ἀπ᾿ τὴν ἀφήγησή του, ποὺ εἶχε ἀφήσει τὸν καφέ του νὰ κρυώση. --ἵὉ Οράτιος ἤ Ἱόμπυ παραδέχεται η ΚΕΑΝ ὅτι σηκώθηκε ἀπ' τὸ κρεθάτι του στὴ µία τὸ πρὠΐ γιὰ νὰ τηλεφωνήση στὴν κυρία Νὲτλ, ΚΑ, τοῦ εἶπε ὁ άνακρι. τής, εἴσαστε θλέπω τρομερὰ ἐρωτευμµέ- νος!» ᾿Επάνω σ’ αὐτὸ ὁ κ. Οράτιος ἄλλαξε χρῶμα καὶ δήλωσε πὼς ἡ ἀγά- πη του γιὰ τὴν κυρία ΒΜεϊλ δὲν εἶχε καμμιὰ σχέση μὲ τὴν ὑπόθεση, Τὸ τη-- λεφώνημα αὐτὸ δὲν εἶναι καμμιὰ ἕἔν. δειξη, τὸ παραδέχοµαι. “Ωστόσο, εἶναι κάτι. Κάτι στὸν ἀέρα, στὴν ἀτμόσφαι- ρα, δὲν συμφωνεῖτε --Όχι ἀπόλυτα, εἶπε ὁ ΝΜτέρμοτ. --Δὲν συμφωνεῖτε --Ας μὴ τὸ συζητήσουμε, γιὰ τὴν ὥρα. Συνεχίστε. ο κ... ΟΡΑΤΙΟΣ, λοιπόν, κα- τεβαίνει γιὰ νά τηλεφωνήση, ξανανεθαίνει καὶ πέφτει στὸ στὸ κρε- θάτι του. Τὸ σπίτι εἶναί θυθισµένο στὸ σκοτάδι. Δὲν ἀκούει τίποτα, Βλέπει ἕ- να φῶς κάτω ἀπ᾿ τὴ χαραµάδα τῆς πόρτας τοῦ γραφείου τοῦ πατέρα του, ἀλλὰ δὲν τὸν ἐνοχλεῖ. Τὴν ἴδια ὥρα καὶ ἡ λαίδη Λώους εἶναι ἀνήσυχη. Δὲν εἷ- ναι στενοχωρηµένη γιὰ τὴν ἀγορὰ τῆς περίφηµης ταµπακέρας. Ώστόσο εἶναι κάπως ἐκνευρισμένη. ιΔὲν μπορεῖ νὰ κοιµηθῆ. Στὴ µία καὶ τέταρτο τὸ πρωΐ --σημειῶστε τὴν ὅραι|--σηκώνεται͵ η. γαΐνει στὸ Ὑραφεῖο τοῦ ἀντρός της. Γιὰ νὰ τὸν παρακαλέση δῆθεν νὰ πάη νὰ πλαγιάση, ἀλλὰ στὴν πραγµατικό- τητα--τὸ ὠμολόγησε--γιά νὰ τοῦ κάνη ἕνα μικρὸ κήρυγμα γιὰ τὴν ἀνοησία τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἀγοράζουν τόσο ἆ- κριξὰ καὶ ἄχρηστα πράγματα. Ἡ φωνὴ τοῦ κυρίου Γκορὸν ὑψώ- θηκε μέ τὀνο µελοδραματικὸ σὰν φωώ- νἠ ἠθοποιοῦ: (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ΘΑ ΚΑΤΕΛΑΦΙΣ6Η Τ0 ΛΑΜΠΡΟΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΤΗΣ ΟΠΕΡΑΣ ΚΑΤΡΟΥ ΚΑΙΡΟΝ, 9. (Γαλλικν Πρακτο- ρεῖον). -- Συμφώνως µέ τὰ νέα σχέ- δια διαμορφώσεως τῶν κεντρικῶν συ- νοικιῶν τῆς πρὠτευούσης τῆς ᾿Αραθι- κῆς Δημοκρατίας, τὸ κτίριον τῆς ᾿Ο- περας τοῦ Καΐρου θὰ κατεδαφισθῆ ἀντικαθιστάμενον ἀπὸ μέγα συγχρονι- σµένον θέατρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνεγερθῆ ἐπὶ τῇ θάσει σχεδίου, διὰ τὴν ἑκτέ- λεσιν τοῦ ὁποίου θὰ προκηρυχθῆ διε- θνῆς διαγωνισμὸς. Ὁῷ παλαιά Όπερα τοῦ Καΐρου, ἀναγερθεῖσα τὸ 1868 ὑπὸ τοῦ Χεθίδου ᾿Ισμαὴλ ἐπὶ τῷ ἕορτα- σμῷ τῶν ἐγκαινίων τῆς Διώρυγος τοῦ Σουέζ, εἶναι πιστὸν ἀντίγραφον τῆς «ἱΚομεντὶ Φρανσαίζ». 'Ἡ Όπερα αὐτὴ ἐκτίσθη προσωρινῶς διὰ νὰ ἐπιτραπῆ εἰς τὴν αὈτοκράτειραν τῆς Γαλλίας Εὖ- γενίαν, τὸν αὐτοκράτορα τῆς Αὐστρίας «καὶ ὅλους τοὺς ἐπισήμους προσκεκλη- µένους εἰς τὰ ἐγκαίνια τῆς Διώρυγος νὰ παρακολουθήσουν παράστασιν τῆς «᾿Αἴντας» τοῦ Βέρντι. ἵπΠ ἐθαφάνισις τοῦ κτιρίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμο- ποιήθη ἐπὶ ἑνενήκοντα ἔτη, θά ἀφήση ἐλεύθερον εὑρύτερον χῶρον, ὁ ὁποῖος ἴσως χρησιμοποιηθῆ διά τὴν δηµιουρ- γίαν πάρκου. (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ με 8| ει. μα μ.! αμαμαις ' , 14ον Τούτη ἡ κουθέντα στάθηκε ἡ τελευταία γιὰ τὸ περιστατικό. Δὲ χρειαζόντουσαν ὅμως καὶ περσότερα, Γιατὶ ὁ Δημητρὸς ἥτανε λιγοµίλητος καὶ δὲ µι- λοῦσε μὲ τόση σιγσυριὰ γιὰ αράγµατα ποὺ δὲν ἤξερε κα- Ἡ .Λαόκαρίνα αριστήθη- κε κατὰ θάθος. Ῥην ἆθελς τὴν ἀποζητοῦσε τούτη τὴν κουδθέν- τα, Καὶ θὰ πικραίνονταν πολὺ ἄν ὁ πατρυιός της εἶχε κακὴ γνώμη γιὰ τὸ Γιαννούγα, Μὰ τώρα ποὺ εἶχε καλἠ καὶ ποὺ ἡ µάνα της ἔδειχνε πὼς συμφώ- (οο------ο------οις--νο-ς----ο-ς---οσ----ο-ς---γο-ς-----ο νάει μὲ τὴ γνώµη τοῦ ἀντρός «της, ἤξερε σὲ ο ἤξερ ποιὰ νερὰ ἆἁρμέ- Κεῖνο τὸ δειλινὸ δὲ θγῆκε ἆ- πο τὸ σπίτι. Δὲν τολμοῦσε νὰ κατέθει στὸ περιγιάλι γιατὶ φο- θόνταν μὴν τὴ φέρουνε τὰ θή- µατά της ἤ ἡ θάρκα της κατὰ το καράθι τοῦ Δημήτρη τοῦ Γιαννούγα, καθὼς Ὑένηκε τὸ πρωϊνό, Γ ιἁ τοῦτο ἔμεινε στὸ σπίτι, δίχως ὅμως καὶ ν᾿ ἀφή- σει, ὅσο ὁ ἥλιος φώταγε ἀκό- µα τὸ παραθῦρι ποὺ ἔθλεπε πρὸς τὴ θάλασσα, Καὶ τὸ µάτι της δὲ σηκώθηκε ἀπὸ τὸ καρά- 6ι. Συχνὰ πυκνὰ ἔθλεπε καὶ τὸν καπετάνιο νὰ καταπιάνεται μ᾽ ἕνα σωρὸ δουλειές, νὰ 6ολ- τάρει ἀπὸ πρύμη σὲ πλώρη, νὰ δίνει ὄρτινα, νὰ πηδάει στὴ στε- Ρρηὰ καὶ πάλι νὰ δρίσκεται στὴν κουθέρτα. Καὶ τὸ πιὸ σπουδαῖο εἶναι ποὺ ἕνα--δυὸ φορὲς τὸν εἶδε νὰ κυτάει ψηλὰ κατὰ τὸ σπίτι της καὶ νὰ παίρ- νει τὸ κανοκυάλι γιὰ νὰ σιγου- ρέψει καλλίτερα τὸ φῶς του, Ἱότος ἡ Λασκαρίνα κρύθον- γιατὶ δὲν ἤθελε νὰ φανεῖ, ἔθλε- πε ὅμως παρίκαλα γιὰ λογα- Ριασµό της καὶ σιγουρεύονταν πὼς ὁ Γιαννούγας εἶχε κατὰ κεῖ τὸ νοῦ του, Πέρασαν ὅμως μέρες δεκα- πέντε μολονότι κυτοῦσε καὶ ποῦ καὶ ποῦ περνοῦσε κάτω 'ᾱ- πὸ τὰ παραθύρια τῆς Λασκαρί- νας, δὲν ἔδειχνε νὰ ζωηρεύει τὴν ἔγνοια του. Αφησε τὰ πρά- µατα ὅπως ἤτανε τὴν πρώτη µέρα, ὕστερα ἀπὸ τὴ µεγάλη φασαρία κι ἡ Λασκαρίνα δὲν ἔνοιωθε πειὰ τὶ λογῆς φέρσιμο ἤτανε τὰ ὅσα εἶχε κάµει κι εἷ- χε πεῖ γι’ αὐτὴν ὁ Γιαννούγας. ΄Ἠτανε καθαρἡὴ εὐγένεια ἤ ἠτὰ- νε καὶ κάτι ἄλλο ποὺ λίγο--λί- Υο τὸ φἀανέρωνε Δὲν ἄξιζε νὰ ξηγήσει ὅλα τοῦτα κι ὅμως ἥθελε πολὺ νὰ τὰ ξηγήσει καὶ µάλισα μὲ τὸν τρόπο ποὺ τῆς ἄρεσε καλ- λίτερα. Δὲν ἔρχονταν ὅμως καὶ τόσο θολικὰ τὰ πράµατα, Τούτη ὅ- µως ἡ προσμονἠ ἀντὶ νὰ παγώ- νας, τὴν ἐφούντωσε, Λιγόστεψε ὁ ὕπνος της κι ὁ νοῦς της καρ- φώθηκε σὲ κεῖνο τὸ μοναχό µουράγιο καὶ σὲ κεῖνο τὸ κα- ῥράδι. Τὶς τελευταῖες μέρες ἁπό- Φευγε νὰ κάνει θόλτες μὲ τὴ θάρκα της κι ἔθρισκε ἕνα σω- ρὸ ἀφορμὲς ὥσπου μιὰ µέρα ὁ Κωνσταντῆς, ὁ γέρο--σύντρο- φός της, καὶ µπιστεμένος της, τὴν ξεµονάχιασε᾽ καὶ τὴν κάρ- φωσε στὴν καλύδα του, - Ἔπαψες τῆς εἶπε ν΄ ἀἆγα- ἃς τὴ θάλασσα -- Οχι. --- Τότες γιατὶ παράτησες τὴ θάρκα σου κι’ ἂν λάχαινε νὰ τὰ τινάξω ἐγώ, καθὼς εἶμαι γέ- ρος καὶ σαραθαλιασµένος, θὰ τὴ θρίσκανε πεταµένη, ἢ 6) ἀρ- µένιζε κλεµένη μακρυά ἀπὸ τὸ νησί, --Εἴχα δουλειές, ἀποκρίθηκε ξερὰ ἡ Λασκαρίνα, -- Λὲς ψέματα τώρα, τῆς εἷ- πεν ὁ Κωνσταντῆς. Δὲν εἶχες. δουλειἁ ἀλλὰ φοθόσουνα, -- Ἐγὼ δὲν φοθᾶμαι τίποτα, -- Κὺὐ ἐγὼ σοῦ λέω πῶς Φο- θᾶσαι τῆς ἀποκρίθηκε. --Ἐγὼ δὲν φοδήθηκα ἕνα ὅ- λάκερο νησὶ ξεσηκωμένο, --- Τὸ νησὶ μπορεῖ νὰ μὴν τὸ φοθήθηκες, ἕνα µονάχα ἄνθρω- πο τονὲ φοθᾶσαι. Καὶ δίπλα σ᾿ αὐτόνε φοθᾶσαι καὶ τὴ θάλασ- σα. Τότες ἡ Λασκαρίνα τὸν κύτα- ἒε ἄγρια καὶ τοῦπε: --- Γιατὶ μοῦ κουθεντιάζεις ἔτσι : ᾖΓιατὶ. μοῦ τὰ λὲς ὅ- λα τοῦτα --, Γιατὶ θἄπρεπε νᾶχεις πί- στη στὸν Κωνσταντῆ καὶ νὰ τοῦ πεῖς τὰ σεκλέτια σου, Τὰ µά- τια τὰ δικά µου ἔχουν δεῖ πολ- λά, κὺ ἡ ὀρμήνεια µου δὲ θἄ- τανε γιὰ πέταµα. ᾿Η νομίζεις τόσες µέρες πὼς δὲν σὲ διαθά- ζω -- Τάζησα καὶ γώ, τὰ πέ- ρασα καὶ γώ. Κι ὁ καλὸς καὶ µπιστεµένος παθὸς ἀξίζει ὅτι νὰ πεῖς, Ύστερα τὰ .σε- ταν. πίσω ἀπὸ τοὺς µπερντέδες ἡ σει τὴν ἔγνοια τῆς Λασκαρί- - ΗΡΛΙΛΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΙΛΝΛΣΙΛΣΕΠΣ μ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΙ ΜΜ) 7 .. ΙΒ ΒΙΙΝ ΙΙ ΕΙ ΙΙ ΒΙΙΒΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΒΙΙΔΙΙΕ ΙΣΗΣ ΑΙ ΣΕ! Π ΠΝΑΙΚΑ. ΠΘΥΚΑΝΕ ΤΟΝ ΑΡΓΟΛΙΚΟ ΝΑ [ΡΕΜΗ Ἱστορημένη ἀπὸ τὸν ΚΩΣΤΗ ΜΠΑΣΤΙΑ κλέτια κυρὰ δὲν κάνει νὰ µνέ- σκουνε κλεισµένα στὸν ἄνθρω- πο, Τόνε γεµίζουνε πίκρα. Μί- λα µου λοιπὸν λεύτερα κι ἄ- φοθα, Λόγος ἀπὸ τὰ χείλη µου δὲν Θθγαίνε κι ἂν θγεῖ θἄάναι καλὸς καὶ Φφρόνιμος, Ἡ Λασκαρίνα µμπορεῖ νὰ θύμωσε στὴν ἀρχή. Τῆς Ίρθε ξαφνικὸ τὸ ρώτημα τοῦ ἤων- σταντῃ. Κατὰ θάθος ὅμως ἕἔα- γάσανε. Δὲν μποροῦσε ἕνα τέ- τοιο πρᾶμα ἁδιάκοπα νὰ τὸ κουθεντιάζει μὲ τὸν ἑαυτὸ της, Ἠθελε κάπου νὰ µιλήση, σὲ κάποιον νὰ ξομολογηθεῖ κάπου νὰ σταθεῖ νὰ ξαποστά:. σει͵ Καὶ μιὰ ποὺ δὲν ἤἥτανε λόγος νὰ τὸ πεῖ τῆς µάνας της καὶ τοῦ πατρυιοῦ της κι ἀφοῦ δὲν εἶχε φιλενάδες νὰ τὸ κουθεντιάσει, τῆς Ίρθε δο- λικὰ ἢ κουδβέντα τοῦ Γωῶών- σταντῆ. Ὕστερα μὲ τὰ λόγια ποὺ τῆς εἶπε τὴν µαλάκωσε, Ὃ τρόπος ποὺ κουθέντιαζε, τὸ χαµήλωμα τῆς φωνῆς του, τὸ θλέμμα του, ὅλα τῆς φανέρω- ναν πὼς τὸ μυστικὸ ὅπου ἕ- κρυθε µέσα της Χχαροποιοῦσε τὸν Κώνσταντη. Καὶ Φφαίνον- ταν πὼς ἤξερε πιότερα κι’ ἀπ αὐτὴν, Καὶ τῆς πέρασε ἰδέα ἀπὸ τὸ νοῦ πὼς κάτι ἤξερε ὁ Κωνσταντῆς ποὺ θἄπρεπε νὰ τὸ μάθει κι ἡ ἴδια. Γιατί. τὶ ἄλλη σημασία µπο- ρεῖ νᾶχαν τὰ λόγια του: Τ ἆ: ποφάσισε λοιπὸν νὰ τοῦ μµιλή- σει, ἀλλὰ δὲν ἤξερε τὶ νὰ τοῦ πεῖ, Νὰ τοῦ ξοµολογηθῆ τὶς ἀγρύπνιες της Δὲν ἤξερε καὶ κόμπαζε. Προτίµησε νὰ ἕξε: στοµίσει μιὰ λέξη ποὺ τῆς ἢρ- θε θολικιὰ ποὺ ἔφτασε χωρὶς νὰ τὴν ἀποζητήσει στὰ χείλια της: - Φοθᾶμαι, τοῦ εἶπε. - Τὸν ἀγαπᾶς. Λασκαρίνα, τῆς εἶπε μ᾿ ἀγαθότατο 6λέµ- μα ὁ. Κωνσταντῆς, -- Δὲν εἶτα τέτοιο λόγο, εἶπε ἡ Λασκαρίνα. -- Τὸ διαθάζω στὰ μάτια σου, ἀποκρίθηκε ὁ Κωώνσταν- τῆς, καὶ δὲν εἶναι καμιὰ χρειάα νὰ τὸ πεῖς, , -- Καὶ γιατὶ νὰ τὸ φανερώ- σω ἐγώ Ποιὸς ξέρει ποιοἰ εἴ- ναι οἱ λογισμοὶ τοῦ καπετα- νιου. Μὲ συνεπῆρε ἡ καλώσύ- νη καὶ ἡ παλληκαριά του. --- Ὁ κόσμος τὄχει θούκινο καὶ σὺ κρυφὸ καμάρι, τῆς εἷ- πε γελῶντας ὁ Κωνσταντῆς. , Ἡ Λασκαρίνα ἄνοιξε διά- πλατα τὰ µάτια της, τὸν κύ- ταξε καλὰ καὶ τοῦπε, --, Ποιὸς κόσμος -- Τὸ νησί, -. Καὶ ποιὸς τοῦ τὂπε ἔα- Γναρώτησε. . -- Τὸ φέρσιµο του καπετά- γιο, . -.. Καὶ τὶ λογῆς εἶναι τοῦτο τὸ φἑρσιµο. : 3 ία ἕνας ἄντρας ἀλλά- ἒει συνήθειο. ὁ κόσμος ἀναρω- τιέται καὶ θέλει νὰ µάθη ποιά εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἀλλαγῆς. Ἰ Ἡ Λασκαρία πάσχιζε νὰ καταλάδη. Μήπως ἥξερε ὅμως ποιὲς εἶναι οἱ συνήθειες τοῦ καπετάνιου, τὶ πρᾶμα ᾖἤτανε κεῖνο ποὺ ἄλλαξε κ ἔκανε τὸ κόσμο νὰ ρωτᾶ καὶ νὰ ὑποψη- ᾿ἀζεται. : Ἡ- Τὶ ἄλλαξε ὁ καπετάνιος: -- Ἔκοψε τὶς παρέες ποὺ ἕ- κανε κ’ ἀντὶς τὸ σούρουπο νὰ μαζεύεται μὲ τοὺς ἀλλονοὺς σιὸ μαγαζὶ τοῦ Μικολοῦ, κι: νάει μόνος του καὶ περπατεῖ Ώρες τῶν ὡρῶν κι ὕστερα γυρνᾶ στὸ καράθδι, κολατσίζει µονάχος του καὶ κατὰ τὰ µε- σάνυκτα ξαναθγαίνει. . κ. Καὶ ποῦ πάει τέτοια ὢ- ρα: ρώτησε ἡ Λασκαρίνα, -- Ποῦ πάει -- Ναί. --. Στὸ σπίτι σου, Λασκαρί- να, ὤ-- Στὸ σπίτι µου! μ᾿ ἁπορία τὸ κορίτσι, , - Περνοδιαθαίνει τὸ σοκά- κι, σταματᾶ στὸ κατῶφλι σου, κοντὰ στὰ παράθυρα σου, κά- θεται μιὰ ὁλόκληρη ὥρα κι’ ὕστερα γυρνᾶ στὸ καράδι του γιὰ νἁ πλαγιάσε. Ύστερα μαζί µου... -«Τὶ κάνει µαζί σου --Παρέα, κυρά µου. παρέα. --Παρέα ! --Παράξενο σοῦ φαίνεται: Αντρες εἴἵμαστε, θαλασσινοὶ εἴμαστε καὶ κάνουμε παρέα. -Μὰἀ δὲν εἶπες πὼς ξέκοψε τὶς συντροφιές ρώτησε ἡ Λα- σκαρίνα. --«Ἐέκοψε τὶς ἄλλες, ἀλλὰ ἔπιασε τὴ δικιά µου, --κύ ὁ λόγος --Σ. ἀρέσει, κυρά µου. νά στὰ λέω ἕνα-- ἕνα καὶ νὰ στά ξηγάω, γιὰ νὰ μὴ σοῦ μείνει Γκαμιὰ σκοτεινιὰ στὸ νοῦ σου Γι Ἡ Λασκαρίνα δὲν τ᾽ ἆπο- κρίθηκε, μὰ χαµογέλασε...- (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ρώτησε Ἡ Ὑποδηματοποιῖα «Α Ὦ καὶ Κεντρικἡὴ ᾿Αποθήκη ὁδὸς 3 ἈΡΙΣΤΟΝ σήµερα σᾶς προσφέρει, τὸ παλύτερον ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΑΠΟΥ- ΤΣΙ προϊὼν προσπαρείας πολλῶν ἑτῶν. ΠΛΙΛΙΚΑ --- ΑΝΛΡΙΚΑ --- ΓΥΝΝΙΚΕΙΑ, σὲ λογικὲς τιμὲς χαὶ σὲ ἐξαίρετα Εὐρωπαϊκὰ δέρµατα, τὶς πόλεις, χοµοπόλεις, καὶ στὰ πλεῖστα χωριά. ΜΟΥ, ΕΜΠΟΡΟΙ, ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑ- Παποῦτσοι «ΑΡΙΣΤΟΝ»: Σ᾽ ὅλες ΕΥΡΙΕΣ ΤΙΚΟΝ: ᾿Ἐπισκεφθῆτε τὸ χπάθε γοῦστο καὶ χρωματισμό, Στὸ ΚΑΤΑΣΤΌΗΜΑ ΑΡΙ ΣΤ ο Ν ὁδὸς Λεύκονος ἆρ. 14---6--ὁδὸς Ἑρμοῦ ἀρ. 58 ῃ ͵ αρέσει ἵ Σ τ ο Ν» μὲ περιφάνεια Τὸ Δθρίσκεται παντοῦ. ΑΡΙΣ ΤΟΝ», ὅπου δὰ ὀρῆτε. ᾿Ασκληπιοῦ ἀρ. 44, Λευκωσία, ' π Κορινθία: Στὴν πλούσια περιοχἡ τῆς Βόχας. κὸ Μεσολόγγι ἔχει γίνει σωρὸς ἀπὸ ἕ- ρείπια καὶ οἱ καταπονεµένοι πολεμιστές ποὺ κατώρθωσαν νὰ σωθοῦν, γυμνοὶ καὶ πεινασµένοι, φτάνουν καθημερινὰ στὸ Ναύπλιο καὶ δημιουργοῦνται ἐπεισόδια ἀταξίες. “Ὁ ᾿Ιμθδραήµ στὸ Μωρηᾶ σκορπάει τὸ χαλασμὸ καὶ τὸ θάνατο καὶ τὸ Ἔθνος διέρχεται μιὰ ἀπὸ τὶς κρισιμµώτερες περιόδους τῆς ἔπαναστατι- κῆς ἐκείνης ἐποχῆς. Ἡ δυστυχία, ἡ οἱ- κονομικὴ ἁθλιότητα, ἡ ἀρρώστεια, ἡ ἀναρχία. δασιλεύουν παντοῦ καὶ προ- οιωνίζουν τὴν καταστροφὴ ποὺ ὀλοένα πλησιάζει καὶ θὰ εἶναι ἀναπανόρθωτη. Ὅλοι ἀντικρύζουν μὲ τρόμο τὸ χάος ποὺ ἀνοίγεται, ὅλοι νιώθουν ὅτι Θρίσκον- ται στὴν πιὸ δύσκολη περίοδο τοῦ ἆ- γῶνα. Κανεὶς ὅμως δὲν ἔχει τὴν τόλµη, τὴ θέληση, τὸ θάρρος, τὸν ἠρωϊῖσμὸ µέ- σα στὸ ἀναρχούμενο Ναύπλιο νὰ σηκώ- σῃ τὴ φωνή πάνω ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὴ δυστυχία καὶ νὰ θροντοφωνάξῃ σ᾿ αὖ- τοὺς τοὺς ἐξαθλιωμένους, ποὺ ἔγραψαν ὅμως τὶς ἀθάνατες σελίδες τοῦ ἠρωῖ- σμοῦ καὶ τῆς τόλµης, ὅτι τὰ πάντα κιν» δυνεύουν νὰ χαθοῦν καὶ πρέπει ὅλοι νὰ συνεχίσουν τὸν ἀγῶνα γιὰ τὴ σωτηρία τῆς πατρίδας Μόνο ὁ Γεώργιος Γεννά- διος καλεῖ τὸ λαὸ στὴν πλατεῖα τοῦ Ναυπλίου σὲ πάνδηµο συναγερμό. κι «Ὁ Αιδάσκαλος Γεννάδιος, γράφει ὁ Τρικούπης στὴν “Ἱστορία του, ἐξιστό- ρησεν εἷς ἐπήκοον πάντων τὴν δεινότητα τῶν περιστάσεων, τὴν παντελῆ τοῦ Τα- µείου ἀχρηματίαν, τὴν δεινην τῆς Κυ- θερνήσεως ἁμηχανίαν εἲς ἐκστράτευσιν τόσων γενναίων ἀνδρῶν, καὶ συνεισέ- Φερε πρῶτος αὗτὸς 8 λίρας στερλίνας, ὅ ἐστιν ὅ,τι εἶχε συνεκινήθησαν ὅλοι οἱ περιεστῶτες [δόντες τὴν γυµνότητα τῶν ὑπὲρ αὐτῶν τόσα παθόντων καὶ τὴν πατρίδα, δοξασάντων, καὶ ἁμιλλώ- µενοι τὶς νὰ Φφανῇ ἐλευθεριώτερος, οἱ μὲν κατέθεσον χρήματα καὶ ἄλλα πο- λύτιμα εἴδη, πολλοὶ δὲ ἐν οἷς καὶ ὁ «Ὑψηλάντης, ἑπρόσφεραν τὰ χρυσᾶ καὶ ἀργυρὰ ὅπλα των». ἂὰ Ἡ ζωή του εἶναι συνυφασμένη μὲ ὅ- λα τὰ γεγονότα τῶν χρόνων ἐκείνων. Γεννήθηκε τὸ 1786 στὴ Σηλυδρία τῆς Θράκης, ἀπὸ παληὰ κ᾿ ἐπιφανῆ οἰκογέ- νεια. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ πατέρα του ξαναγύρισε ἡ οἰκογένειά του στὸν τόπο τῆς καταγωγῆς του, τὰ Δολιανὰ τῆς ηπείρου, ἀπ᾿ ὅπου εἶχε φύγει κατα” διωγµένη ἀπ᾿ τὶς τουρκικὲς ἀρχές, Στὰ Δολιανὰ ἔμαθε τὰ πρῶτα γράµµατα κι) ὕστερα συνέχισε σπουδές στὰ Γιάννενα. ντεκα χρονῶν παιδί, στὰ 1797, τὸν ἔστειλαν στὸ Βουκουρέστι κοντὰ σ᾿ ἕνα θεῖο του ἡγούμενο μιᾶς ἑλληνικῆς μονῆς. «Ὁ περίφημος δάσκαλος Λάμπρος Φωτι- άδης ἀμέσως κατάλαθε ὅτι αὐτὸς ὁ τὦσο νεαρὸς μµαθητὴς μὲ τὴν ἐξαίρετη διαύγεια τοῦ δυνατοῦ του πνεύματος, θἄχῃ ἀσφαλῶς ἕνα λαμπρὸ μέλλον. ο Γεννάδιος προχωρεῖ ἁλματικὰ στὶς σπου- δές ἴου σὲ σημεῖο ὥστε ἕνας δαθύπλου- τος Ἓλληνας τὸν παίρνει γιὰ δάσκαλο τῶν παιδιῶν του καὶ σύνοδό τους στὴ Λεϊφία ὅπου πήγαιναν γιὰ ἀνώτερα µα- θήµατα. τσι 6ρῆκε εὐκαιρία ὁ Γεν- νάδιος καὶ παρακολούθησε παραδόσεις τῆς Ιατρικῆς ἐπιστήμης γιὰ νὰ τὶς ἆ- φίσῃ γρήγορα καὶ νὰ ἐπιδοθῇ μὲ ἐ- ξαίρετο ζῆλο κι᾽ ἐπιμονὴ στὴ Φιλολογία, τὴν ὁποία ἀγαποῦσε ἀπὸ μικρὸς ἀκόμη, Στὰ 1815 ὁ σοφὸς Διδάσκαλος Νεόφυ- τος Δούκας, ποὺ προσέφερε ἀνεκτίμη- τες ὑπηρεσίες στὰ ἑλληνικὰ γράμματα καὶ στὸ Ἓθνος, τὸν πῆρε δοηθὸ στὰ µαθήµατά του. Ο Γεννάδιος καταρτὶ- σµένος κατὰ τὸν καλλίτερο τρόπο ἔπι- στηµονικά, θαυμάσιος ρήτορας, θερμὸς χαρακτῆρας, ἁγνὸς πατριώτης, δρῆκε Εἴναι ᾿Απρίλιος τοῦ 1826. Τὸ ἠρωῖ- ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΟΔΗΓΟΙ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΓΕΟΟΡΓΙΟΣ ΤΕΝΝΑΛΔΙΟΣ Απ ηνοσνν ων ων Ἂννσνν Ἔνο νο Ἡννονσνο κο σννσονον ο νλανοσνννν νο νο νο Ἡνο νο Ἂνν ο ον νο κσννσνοσ νο νο Ἑνοπωοσνο Ἑρο αν ανν νο ωοσων Ὅ μέγας διδάσκαλος τοῦ Γένους. ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ ἓ νὰ προπαγανδίζῃ τὴν ἴδέα τῆς ἐθνικῆς ἀναγέννησης, τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν ἔλευ- δερία καὶ τὴν πατρίδα. Τὸ 1817 τὸν ἐ- κάλεσε ὃ Καποδίστριας καὶ ἡ ἀκμάζου- σα ἑλληνικὴ Καινότητα τῆς ᾿Οδησσοῦ νὰ ὀργανώσῃ τὴν ἑλληνικὴ σχολὴ ποὺ ἶ- δρύθηκε ἐκεῖ. Καὶ σ᾿ αὐτὸν κυρίως ὀφεί- λεται ἡ τόσο γόνιμη δράση τῆς σχο- λῆς αὗτῆς, στὴν ὁποία ἐδίδαξε τρία χρόνια καὶ ἔδολε γερὲς δάσεις,, ὥστε νὰ εἶναι ἐξασφαλισμένη ἡ πρόοδός της. Ἡ παραμονή του στὴν »Οδυσσὀ τὸν συνέδε- σε Φιλικὰ μὲ τὸν ᾽Ιωάννη Καποδίστρια καὶ τὸν ᾿Αλέξ. Ὑψηλάντη, ποὺ εἶχαν πολὺ ὑψηλὲς θέσεις στὴν αὐτοκρατορι- κὴ ρωσικὴ αὑλή, «Ὁ Γεννάδιος πιὰ ἔχει γίνει μιὰ ση- µαίνουσα ἑλληνικὴ προσωπικότητα, καὶ ἡ γνώµη του εἶναι σεδαστὴ παντοῦ, γιὰ κάθε πνευματικό, γιὰ κάθε ἐθνικὸ ζή- τηµα ποὺ ἀναφαίνεται. Ὁ ἡγεμὸν Αλ. Σοῦτσος τὸν προσκαλεῖ στὸ Βουκουρέ- στι καὶ ἀναδιοργανώνει τὴν ἐκεῖ σχολή. εἩ «φιλικὴ Ἑταιρία» ἔχει ἁπλώσει τὰ δίχτυα της καὶ στὴν τελευταία γωνιὰ ποὺ ὑπάρχει ἝἛλληνας καὶ εἶναι διάχυ- τη σ᾿ ὅλο τὸ λαὸ ἣ ἐλπίδα τοῦ λυτρω- μοῦ. “Ὁ Γεννάδιος, Φιλικὸς ἀπὸ τοὺς καλλίτερους, λάτρης τῆς ἐλευθερίας καὶ θερμὸς ἀγωνιστῆς τῆς ἴδέας, ἔνθουσι- άζει τοὺς µαθητές του κ ἔτσι ἐτοιμά- ζει τοὺς ἀθάνατους ἥρωες τοῦ “ἱεροῦ Λόχου ποὺ ἔπεσαν στὸ Δραγατσάνι. 'Ὁ Ὑψηλάντης ἔχει ἀναλάδει τὴν ἀρχηγία τοῦ ἀγῶνος καὶ οἱ φάλαγγες τῶν ᾱ- χωνιστῶν περνοῦν µέσα σὲ ἀκράτητο ἐνβουσιασμὸ τὸν Προῦθο. Απ ἄκρη σ᾿ ἄκρη τῆς ἑλληνικῆς γῆς εἶναι ὅλοι πανέτοιµοι γιὰ τὴν ἐλευθερία ἢ τὸν θά- νατο Ὁ Γεννάδιος στέλνεται στὴν Τρανσυλδανία γιὰ νὰ καλέσῃ τοὺς πλού- σιους ἕλληνες νὰ ἐνισχύσουν μὲ χρήματα καὶ πολεμοφόδια τὸν ἀγῶνα. Ἐκεῖ πλη- ροφορεῖται τὴν ἀποτυχία τῆς ἐπαναστά- σεως στὶς παραδουνάδειες χῶρες καὶ τὸ θάνατο τῶν ἀγαπημένων ΄του μαθητῶν, τῶν ἱερολοχιτῶν. Φεύγει γιὰ τὰ Ρωσία κι’ ὕστερα συνεχίζει στὴ Γερμανία τὶς σπουδές καὶ τὶς μελέτες του, µέχρι τὰ 1824 ποὺ ὃ ἐθνικὸς συναγερμὸς τῆς σκλαδωµένης πατρίδας του τὸν ἀναγκά- ζει νᾶρθῃ στὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ λάδη ἔνεργὸ µέρος στὴν ἐπανάσταση. Φθάνει στὴ Ζάκυνθο ὅπου πληροφορεῖται ὅλες τὶς λεπτομέρειες τῶν σκληρῶν ἄπελευ- θερωτικῶν «ἐξεγέρσεων καὶ τὸ καλοκαῖρι τοῦ 1824 θρίσχεται στὸ Μωρπᾶ. Τὸ Ἔθνος ἔχει µεγάλη ἀνάγκη ἀπὸ πνευ- ματικοὺς ἡγέτες. ᾿Οργανώνει τὸ «Κεν- τρικὸ Σχολεῖο» στὸ Αργος καὶ ἀναγκα- σµένος νὰ ΦύγΠ, Υιατὶ ἡ πανώλης παρέ- λυσε τὰ πάντα, δέχεται τὴν πρόσκλη- ση τοῦ Στρατηγοῦ Γκούρα καὶ άναλα- θαΐνει τὴν ἵδρυση σχολῆς στὴν ᾿Αθήνα. Στὴν ἀρχὴ ὅμως τῶν προσπαθειῶν του Εαναπῆραν οἱ Τοῦρκοι τὴν ᾿Αθήνα χι) ἔτσι ἐγκαταλείφθηκαν ὅλα. Στὴ λιγόχρο- νη παραμονή του στὴν ᾿Αττικὴ γνωρί- στηκε μὲ τὸ Γάλλο Φιλέλληνα Στρατηγὸ Φαδιέρο καὶ πῆρε µέρος στὴν ἄτυχη ἐκ- στρατεία τῆς Καρύστου, ἀπὸ τὴν ὁποία γύρισε καθὼς καὶ ὅλοι οἱ συμπολεμι- στές του ἕλληνες καὶ ξένοι σὲ ἅθλια κα- τάσταση. Λαδαίνει µέρος σὲ κάθε ἔθνι- κὰ Εκδήλωση, διαφωτίζει, νουθετεῖ, δι- δάσκει, δίνει ὃ ἴδιος τὸ παράδειγµα γιὰ κάθε καλή, κάθε χρήσιμη στὸν ἀγῶνα πράξη, ν Εκλέγεται μὲ παμψηφία ἀντιπρόσωπος τῶν συμπατριωτῶν του ᾿Ηπειρωτῶν στὴν Εθνοσυνέλευση Τροιζῆνος καὶ προσφέ- ρει καὶ ἐκεῖ µεγάλες ὑπηρεσίες. Ἡ Φω- νή του εἶναι φωνὴ ᾿Αποστόλου τῆς Ἐ- θνικῆς ᾿Ιδέας, καὶ ἡ ἀφιλοχρηματία του, ἡ. μετριοφροσύνη του καὶ ὁ ἀπόλυτος τὴν εὐκαιρία μαζὶ μὲ τὴ διδασκαλία του ΤΗΣ κ. ΚΑΙΗΣ 1ΛΓΟΡΙΑΝΚΟΥ - ΚΛΡΛΜΛΝΟΥ ΙΣ 19 ΛΘΗΝΑΛΕΙΘΝ ΓΥΜΝΛΣΙΟΝ λεύσματα, τὸν ἀνέδασαν στὶς πρῶτες γραμμὲς τῶν μεγάλων ἀνδρῶν τῆς ἔπα- ναστατικῆς ἐποχῆς, Ὅταν ἤρθε Κυ- δερνήτης τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας ὁ Καποδίστριας ἀνέθεσε σ᾿ αὑτὸν νὰ ὃρ- γανώσῃ τὸ ᾿Ορφανοτροφεῖο καὶ τὸ Κεν- τρικὸ Σχολεῖο, ποὺ ἀποτελοῦσε τὸ ἀνώ- Ίδρυμα τῆς ἐποχῆς τοῦ τερο ἐκπαιδευτικὸ ἐκείνης. Αὐτὸς ἦταν ὁ Δάσκαλος μεγάλου µας ἱστορικοῦ κ. Παπορρηγο” πούλου καὶ σ᾿ αὐτὸν ὀφείλεται ἤ ἀνά- δειξη τόσο μεγάλων ἐπιστημόνων ποὺ ἀνεφάνηκαν ἀἁργότερα. Στὴν Αἴγινα ἵ- δρυσε καὶ τὴν πρώτη ᾿Εθνικὴ Βιθλιοθή- κη καὶ τὸ πρῶτο Μουσεῖο, ποὺ ἀπετέ- λεσαν τὸν πυρῆνα τῆς προόδου τῶν δύο αὐτῶν σπουδαίων ἱδρυμάτων. ιδρύει στὴν ᾿Αθήνα τὸ Γυμνάσιο καὶ ἂν καὶ δια- Φωνῇ σχεδὸν ἀπόλυτα, Βοηθάει ὅμως στὴν ἵδρυση τοῦ ᾿Εθνικοῦ Πανεπιστηµίου, ἀρνεῖται µόνον νὰ διδάξῃ καὶ παραιτεῖ- ται ἀπὸ καθηγητής. Μὲ ἐνθουσιασμὸ πρωτοστατεῖ στὴν Ίδρυση τῆς Ριζαρείου Σχολῆς καὶ διδάσκει ἐκεῖ ἐπὶ πολὺ διά- στηµα. Τὰ χρόνια, οἱ ὑπεράνθρωποι κόποι, οἳ κακουχίες, δὲν κουράζουν αὔ- τὸν τὸ χαλύθδινο ἄνθρωπο. Μὲ νεανικὴ ρμὴ καὶ ζωτικότητα ἐργάζεται γιὰ τὴν ἵδρυση τῆς «Φιλεκπαιδευτικῆς Εταιρίας» κτλ. Μὲ δικά του ἀτομικὰ ἔξοδα πολ- ες φορὲς στέλνει Δρισμένους σπουδα- στὲς ποὺ ἔχουν τὰ πνευματικὰ προσόν- τα στὴ Γερμανία, γιὰ τὴν ἐπιστημονική τους τελειοποίηση. Στὰ 1858 ἡ σκλαδω- µένη Ηπειρος ἐπαναστατεῖ. Ὁ Γεννά- διος μὲ ἐνβουσιασμὸ δέχεται νὰ ὑποστη- ρίξῃ τὸν ἀγῶνα τῶν συμπατριωτῶν του Καὶ γίνεται πρόεδρος τῆς μεγάλης ἐ- παναστατικῆς ᾿Επιτροπῆς. Ιδιαίτερο ἐνδιαφέρον ἔδειδε γιὰ τὴ μόρφωση τῆς ἑλληνίδας γυναίκας, γιώθοντας τὴ µεγά- λη της συµμθολὴ γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ πολιτισμοῦ, καὶ πρωτοστάτησε στὴν ἵ- δρυση τοῦ «᾿Αρσακείου», ποὺ τόσες ὃ- πηρεσίες προσέφερε καὶ προσφέρει ἀκόμη στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία καὶ τὴν ἐκπαί- δευση. Γέρος πιά, τιμημένος μὲ τὸ στεφάνι τῆς δόξας, σεδθαστὸς ἀπ᾿ ὁλόκληρο τὸ ἜἜθνος ποὺ τόσες ἐξαιρετικὲς ὑπηρε- σίες τοῦ προσέφερε, ἐξακολουθεῖ δὅρα- στήρια νὰ ἑργάζεται γιά τὴν ἐθνικὴ παιδεία. Διδάσκει στὴ Ριζάρειο Σχολὴ καὶ μεταδίδει τὶς γνώσεις του στοὺς Στὰ 1854 ἀγαπημένους του µαθητές. ποὺ τὸ Ἔθνος θρίσκεται καὶ πάλι σὲ δύσκολες στιγμὲς μὲ τὸν ἀποκλεισμὸ τοῦ Πειραιᾶ ἁπὸ τὸν ξένο στόλο, ἡ χολέρα σκορπάει τὸ θάνατο σὲ χιλιάδες ἀνθρώ- πινες ὑπάρξεις. Τὰ πάντα ἔχουν παρα- Γλύσει μπροστὰ στὸ ἀπειλητικὸ φάσμα τοῦ θανάτου, ποὺ ἁπλώνει τριγύρω τὰ πένθιµα Φτερά του. ὍὍλα τὰ σχολεῖα ἕ- χουν κλείσει, ἡ οἰκογένεια ἔχει διαλυθῆ. Αρρωστος ὁ Γεννάδιος μαθαίνει ὅτι καὶ οἱ µαθητές τῆς Ριζαρείου ἐξεγέρθηκαν καὶ ζητοῦν νὰ κλείσῃ καὶ ἡ δική τους σχολή, ἡ μόνη ποὺ ἐξακολουθοῦσε νὰ ἐργάζεται. Σηκώνεται ἀπὸ τὸ κρεθθάτι αὐτὸς ὁ ἤρωας τοῦ καθήκοντος καὶ πηγαίνει στὴ σχολή, προσπαθώντας νὰ καθησυχάσῃ τοὺς µαθητές του καὶ νὰ τοὺς ἀναγκάσῃ νἁ μείνουν ἐκεῖ ἔξακο- λουθώντας τὰ µαθήµατα, Αὐτὸ στάθηκε ἡ ἀρχὴ τοῦ τέλους του. Ἡ κλονισµέ- Ίψη του ὑγεία δὲν ἔχει πιᾶ τὴ δύναμη } νὰ συγκρατήσῃ τὸ πολυδασανισµένο σῶ- μα. Καὶ στὶς 12 Νοεμθρίου 1854 ὁ Μέγας Διδάσκαλος τοῦ ΥὙένους, ὅ ἄν- θρωπος ποὺ ἔθεσε ὁλόκληρη τὴ ζωή του στὴ διάθεση τῶν ἐθνικῶν ἀναγκῶν ͵ἔ- κλεισε γιὰ πάντα τὰ µάτια. Τὸ Έθνος ὅμως ἔγραψε τ᾽ ὄνομά του στὴ σελίδα σεδασµός καὶ ἡ πίστη στὰ ἐθνικὰ κε- τῶν ἀθανάτων. ᾿Αριθμὸς Σελίδος 4 ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΧΟΥΣ ΔΙΑΣΚΕΨΕΩΣ ΑΝΑΤΟΛΗ Σ ΚΑΙ ΔΥΣΕΩΣ [ΝΙΚ ΜΗΙΤΙΙ ΠΙΛΛΙ ΠΤΙ ΠΠ [ ΠΜΙ ΤΙ ΠΙ ΗΙ ΙΙ ΤΝ θὰ τὴν σιµβουλευθοῦν ἐπὶ τῆς ἀπυραύλου ζώνης καὶ θὰ διᾶ- τυπώσουν. ἐπιφύλαξιν διὰ τὴν Βόρειον ΄Ίπειρον ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΕΙΤΔΙ Ἡ ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΒΔΛΚΑΝΙΔ ΙΑΘΗΝΑΙ 9. (Τοῦ ἀνταποκριτοῦ µας). --- Πληροφοροῦμαι ἐξ ἐγκύρου πηγῆς, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔτυχε συγκεκριµέ- γων διαδεδαιώσεων ἐκ µέρους τῶν δυ- τικῶν Δυνώμεων διὰ τῶν ὁποίων περι- Φρουρεῖται γενικῶς ἡ θέσις της εἷς τὰ Βαλκάνια, κατὰ τὰς ἐπικειμένας ἐπὶ ᾱ- νωτάτου ἐπιπέδου διασκέψεις, ὅταν θὰ Έλθουν πρὸς συζήτησιν τὰ δαλκανικὰ προθλήµατα καὶ αἱ σοδιετικαὶ προτά- σεις περὶ ἀπυραύλου ζώνης, αἲ ὁποῖαι ΛΙ ΑΝΗΣΥΧΙΛΙ ΤΙΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ὡς δέδαιον ὅτι θὰ συζητη- θοῦν. Πληροφοροῦμαι ἐπίσης ὅτι ἡ ἆ- μερικανικὴ Κυδέρνησις εἰδικώτερον ἀἆνέ- λαθδε νὰ συμδουλευθῇ τὴν ἑλληνικήν, πρὸ οἱασδήποτε πιθανῆς ἐπαναλήψεως τῶν διπλωματικῶν της σχέσεων μετὰ τῆς Αλδανίας καὶ συνεφώνησεν ἐπίσης ὅτι πᾶσα τοιαύτη ἐπανάληψις Οδὰ περιέχῃ ἐπιφυλάξεις ἓν οσχέσει πρὸς τὸ καθε- στὼς τῆς Βορείου ᾿Ηπείρου. θεωρεῖται .Αφ᾽ ἑτέρου ὅμως πληροφορίαι ἐκ τῆς ἸΑγκύρας ἀναφέρουν ὅτι ἡ ἕλλειψις πλη- ῥροφοριῶν ἀπὸ τὴν «ὁμάδα ἐργασίας», τὴν σχηματισθεῖσαν ὑπὸ τῶν Ηνωμένων Πολιτειῶν, τῆς Μεγ. Βρεττανίας καὶ τῆς Γαλλίας διὰ τὴν. προετοιµασίαν τῆς προσεχοῦς διασκέψεως κορυφῆς, προκαλεῖ ἐν Τουρκίᾳ αὔξουσαν ἀνυπομονησία.. Ἡ Τουρκία Φρονεῖ, πράγματι, ὅτι ἤ ὕφεσις εἰς τὰς σχέσεις μεταξὺ ᾿Ανατολῆς καὶ Δύσεως πρέπει νὰ παρακολουθῆται μετὰ τῆς µεγαλυτέρας Φρονήσεως καὶ ἐπιμένει, ἀφ᾽ ὅτου ἐγεννήθη ἡ ἴδέα δια- σκέψεως κορυφῆς, ἐπὶ τῆς ἀπολύτου ᾱ- νάγκης τῶν διασυμμαχικῶν συνεννοήσε- ων. “ὉΟ πρόεδρος Αϊζενχάουερ, ἄλλωστε, κατὰ τὴν εἷς Τουρκίαν ἐπίσκεψίν του, ὑπεσχέθη ὅτι ὅλοι οἱ σύμμαχοι τοῦ ΝΑ- ΤΟ θὰ ἐνημερώνωνται ὑπὸ τῆς «ὁμάδος ἐργασίας», καθ ὅλην τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἐργασιῶν της. ᾿Αγνοηθείσης ἐκ µέρους τῆς Οὐασιγκτῶνος, τῆς ὑποσχέσεως αὐτῆς «ὁμάδος ἐργασίας» τῆς ἐγνώσθη ὅτι ὁ Τοῦρκος ὑπουργὸς τῶν ἐξωτερικῶν κ. Ζορλοῦ δὲν ἀπέκρυψεν ἀπὸ τὸν πρεσθευτὴν κ. Φλέτσερ Γουῶρρεν ὅτι ἡ Τουρκία παρακολουθεῖ μὲ δυσφορίαν τὴν ἐγκαθίδρυσιν ἀληθοῦς «τριμεροῦς διευ- θυντηρίου», αἱ ἀποφάσεις τοῦ ὁποίου ὃ- πάρχει κίνδυνος νὰ δεσμεύουν ὅλα τὰ µέλη τῆς ᾽Ατλαντικῆς ᾿Οργανώσεως, χω- ρὶς ταῦτα νὰ ἔχουν προηγουμένως ἑ- ρωτηθῇ. ᾽Αμερικανὸν Η ΣῦΦΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟΝ Θ0ΡΥΒΟΝ Ἐν τῷ μεταξύ, ἡ Σόφια συνεχίζει πάντοτε τὸν θόρυδον διὰ τὰς προτά- σεις περὶ ὑφέσεως εἷς τὴν Βαλκανικήν, καταγγέλλουσα τὴν Ελλάδα ὅτι δὲν θέλει νὰ τὰς δεχθῆ. Οὕτω, ἡ «Ζεμλεντένλισεκο Ζνάμε» ὅ- μιλεῖ περὶ μιᾶς προκηρύξεως τὴν ὁποί- αν ἀπηύθυνε πρὸς τὸν ἑλληνικὸν λαὸν ἡ λεγομένη «Επιτροπὴ ὑφέσεως διοθνοῦς ἐντάσεως» Καὶ εἰς τὴν ὁποίαν τονίζεται κατ’ αὐτὴν ὅτι αἲ λέξεις «ὕφεσις», «εἷ- ρηνικὴ συνύπαρξις» καὶ «εἰρήνη» ἆποτε- λοῦν τὰ τρία συνθήµατα, τὰ ὁποῖα προ- Φέρουν σήμερον ὅλοι οἱ Φιλειρηνικοὶ ἄν- θρωποι καὶ ἑξαίρει τὸ νόηµα καὶ τὸ πε- ριεχόµενον τῆς προκηρύξεως. Ἡ αὐτὴ ἐφημερὶς ἀναφέρεται εἷς πληροφορίας ἐξ ᾿Αθηνῶν περὶ ὑπάρξεως δῇθεν νεοφασιστικῶν ὀργανώσεων εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἐφημερὶς «᾿Οτέτσεσδεν Φρόντ» ᾱ- ναδημοσιεύει σχόλιον ἐπὶ τῶν δουλγα- ρικῶν προτάσεων πρὸς τὴν Ἑλλάδα, τὸ ὁποῖον ἐδημοσίευσεν ἡ Κεντρικὴ Ἔπι- τροπὴ τοῦ Ενιαίου Σοσιαλιστικοῦ κόμ- µατος τῆς ᾽Ανατολικῆς Γερμανίας. Κατ᾽ αὐτό, αἳ προτάσεις εἲς τὰς ὁποίας προέ- 6η ὁ γραμµατεύς τῆς Κεντρικῆς Ἔπιτρο: πῆς τοῦ Κ.Κ. Βουργαρίας κ. Θεόδωρος Ζίφκωφ, ἔχουν προκαλέσει μέγα ἔνδια- φέρον εἷς τὰς καπιταλιστικὰς χώρας, τῶν ὁποίων ὁ Τύπος δὲν δύναται γὰ μὴ ἀναγνωρίση τὴν σπουδαιότητἁ των, Καταγγέλλει ἓν συνεχείᾳ τὰς ἁἀστικὰς ἑλληνικὰς ἐφημερίδας ὅτι δῆθεν προσπα- δµ ΕΛΕΥΒΕΡΙΛ ΘΑ ΛΝΜΗΛΗΣΗ ΜΠί Τ ΙΡΛΚ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΙΡΙΛΝ, ΒΑΓΔΑΤΗ, 9 ᾿ἰανουαρίου. (’Ιδ. Ὑ- πηρεσία].--- Ὁ πρωθυπουργὸς κ. Κάσεμ προειδοποίησεν ὅτι τὸ λ{ράκ δὲν θὰ παραμείνη μὲ ἀδρανεῖς χεῖρας ἔἕναντι οἱουδήποτε τυρανγικοῦ καθεστῶτος εἲς τὴν Συρίαν. Εἰς χθεσινὸν λόγον του, ὁ κ. Κάσεμ ἑτόνισεν, ἄναφορικῶς μὲ τὸ Σ]ρῴκ καὶ τὴν Συρίαν, ποὺ ἀποτελεῖ. τώ- ρα ἐπαρχίαν τῆς Ἠνωμένης ᾿Αραθικῆς Αημοκρατίας, ὅτι «αἱ δύο χῶραι ἁποτε- λοῦν µίαν καὶ τὴν αὐτὴν καὶ ἔχουν κοι- γὴν Ἱἱστορίαν». «Εἰς τὴν Συρίαν, εἶπεν, ὅπως καὶ εἷς τὸ ᾿ράκ, κατοικοῦν Αραθες, Κοῦρδοι καὶ ἄλλαι μειονότητες. Όταν ἴδωμεν τὴν Συρίαν ἀπελευθερουμένην, οὐδὲν ἐμπό- διον θὰ ὑπώρχη τότε διὰ νὰ γίνωµεν σύμμαχοι, ἐπὶ τῇ θάσει τῆς ἁδελφότη- τος καὶ τῶν ἁμοιδαίων πλεονεκτημάτων. Επιθυμοῦμεν εἰλικρινῶς τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ τῆς Συρίας, δεδομένου ὅτι οἵ Σύ- ροι εἶναι ἀδελφοί µας. 'Ἡ ἐλευθερία, προσέθεσε, θὰ ἀναπηδήση µίαν ἡμέραν ἀπὸ τὸ ᾿Ιρώκ εἷς τὰς γειτονικὰς του χώρας, τὰς ὁποίας, εἴμεθα διατεθειµένοι νὰ ὑποστηρίξωμεν διὰ νὰ ἀνακτήσοιν τὴν ἀνεξαρτησίαν των». Εξ ἄλλου παρατηρεῖται ἐπὶ τοῦ προ- κειµένου ὅτι πολλὰ ἄρθρα τοῦ ψηφισθέν- τος προσφάτως νόµου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται ἡ ἐπαναλειτουργία τῶν {ρα- κινῶν πολιτικῶν κομμάτων, ἔχουν ἆπα- Θουν νὰ παραπλανήσουν τὸ ἑλληνικὸν λαόν, Ἰσχυριζόμεναι ὅτι ἡ Βουλγαρία ἔχει θάσεις πυραύλων. Αἱ ἐφημερίδες ὅμως αὗταί, συνεχίζει, ἁποσιωποῦν ὅτι ὁ σύντροφος Ζίφκωφ ἐδήλωσε κατηγορη- ματικῶς: Εἰς τὴν χώραν µας δὲν ὑπάρ- χουν πυραυλικαὶ θάσεις. Αὐτὸ τὸ ἑδηλώ- σαµεν ἐπανειλημμένως. Τὸ δηλοῦμεν καὶ σήμερον. Εἶναι φανερόν, καταλήγει, ὅτι αἱ σκοφαντίαι αὐταὶ δὲν δύνανται. νὰ μειώσουν τὴν σηµασίαν τῶν 6ουλγαρι- κῶν εἰρηνικῶν προτάσεων. ΣΠ. ΔΑΠΕΡΓΟΛΑΣ ΜΙΛΝ ΠΜΕΡΑΝ ΛΕΓΕΙ 0 ΚΛΣΕΗ λειφθῆ ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, µόσθη εἲἷς Συρίαν, πρὶν συνενωθῇ αὕτη μετὰ τῆς Αἰγύπτοῦ. Ἐν τῷ μεταξύ, ἀναφορικῶς μὲ τὴν συνοριακὴν διένεξιν ᾿Ιράκ καὶ Περσίας, οἳ καλῶς πληροφορημένοι Κύκλοι ἐδήλουν ὅτι ἡ Βαγδάτη δὲν θὰ ἀποσεχθῃ τὴν µεσολάδησιν τῶν Ηνωμένων ᾿Εθνῶν, ἅλ- λὰ θὰ ἀρκεσθῆ εἷς τὴν «εἰρηνικήν» ἐπί- λυσιν τῆς διαφορᾶς διὰ µέσου διαπρα- Υµατεύσεων ποὺ θὰ ᾿διεξαγάγη ἡ ἀπὸ ποὺ ἔφηρ- μακροῦ ἁδρανοῦσα κοινὴ μεθοριακὴ ἐπι- τροπή. Εἰς τὰς διαπραγματεύσεις θὰ µετάσχη καὶ τρίτον µέρος, πυθανῶς Σουηδὸς ἀντιπρόσωπος, ὥς µενολάδη- τής. ΠΥΡΛΥΛΟΝ ΠΡΟΣ Τ0Ν ΛΡΗΝ ΒΑ ΕΤΙΞΕΙΣΗ Η ΡΣΙΝ Πρ ΤΗΣ ΛΙΛΚΕΨΕΟΣ ΜΝΛΤΟΜΙΣ ΚΗ ΣΣ 0: ΚΡΟΥΣΙΣΕΦ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΝΛ ΜΗΛΒΗ ΗΣ ΑΥΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΛΕΝΟΣ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, ([0δ. ὑπ.). --- Βρεττα- νοὶ τινες ἐμπειρογνώμονες, σχολιάζον- τες τὰς ἀνακοινώσεις περὶ ρωσικῶν δο- κιμῶν πυραύλων εἲς τὸν Εἰρηνικὸν, ἔλε- γον σήμερον ὅτι πλησιάζει νέα θεαµα- τικὴ ἑνέργεια, ἴσως ἐκτοξεύσεως πυρού- λου πρὸς τὸν Αρην, εὑρισκόμενον εἰἷς ἀπόστασιν 35 ἕκατ. μιλίων. Οἱ ἁρμό- διοι δυτικοὶ κύκλοι εἶναι πεπεισμένοι ὅτι ὁ κ. Κροῦστσεφ θὰ μεταθῆ τὸν Μάϊον εἷς τὴν διάσκεψιν τῶν Παρισίων ἔνισχυ- μένος μὲ τὸν θρίαµδον νέας ἐπιτυχοῦς ἐκτοξεύσεως πυραύλου. Κατὰ τὴν γνώ- µην Άγγλων ἐπιστημόνων, ἐχόντων ἕ- παφὴν μὲ τοὺς ἐπισήμους, ὃ ρωσικὸς πύραυλος τοῦ Εἰρηνικοῦ θὰ ζυγίζη 400 περίπου τόννους, σχεδὸν τὸ διπλάσιον τοῦ 6άρους τῶν Λοῦνικ 1! καὶ {Η1. - σως οὗτος Φέρει συμπληρωματικὸν κι- νητῆρα καὶ καύσιμα, ἐπὶ πλέον ὄργανα, προσθέτους δευτερεύοντας πυραύλους διὰ θερµότητος, Τὸ µέγα πρόθληµα τῆς ἑκ- τοξεύσεως αὐτῆς ἔγκειται εἷς τὴν τεχνι- κὴν τῆς κατευθύνσεως. Εἰς µίαν πορείαν 35. ἔκατ. μιλίων πρὸς τὸν “Αρην, σφάλ- µα σκοπεύσεως ἀκόμη καὶ ἑνὸς ἑλαχί- στου κλάσματος µοίρας, θὰ Φφέρη τὸν πύραυλον πολὺ μακρὰν τοῦ στόχου του. Διὰ τὸ ζήτημα τῶν δοκιμῶν εἲς τὸν Εἰρηνικόν, λέγεται εἲἷς τὸ Λονδῖνον ὅτι ἡ Αγγλία, αἳ Ἡν. Πολιτεῖαι, ἡ Γαλ- λία καὶ ἄλλα ναυτικἁ σύμμαχα κράτη προτίθενται νὰ ἀνταλλάξουν γνώµας περὶ τοῦ πρακτέου, ἀφοῦ μελετήσουν τὰς ἕ- πισήµους πρὸς αὐτὰς ρωσικὰς ἀἆνακοι- νώσεις. Ὑπεύθυνος -- Ιδιοκτήτης ΚΥΡ. Μ. ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ Βασιλείου Μιχαηλίδου 28 Λεμεσὸς- Κύπρου τὴν µεταθολἠήν πορείας καθ ὁδὸν καὶ ἀντιθερμικὸν φορτίον, τὸ ὁποῖον θά ἔπι- τρέψη τὴν ὑπερνίκισην τοῦ Φφράγµατος ΤΥΠΟΙΣ: «ΑΝΑΓΕΒΝΗΣΙΣ» Ισαακίου Κομνηνοῦ ἀρ. 2 Λευκωσία -- Κύπρος ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΜΝΙΑΝ ΣΤΡΛΤΙΒΤΑΙ ΕΠΛΙΡΝΛΝ ΕΡΠΤΙΚΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΑΣ ΠΟΥ ΠΣΑΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ... «ΘΑ ΣΑΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΩ» ΜΠΟΝ, 7, (Ρ.).--Σιρατιῶται τῆς Δυτικῆς Γερμανίας ἔλαδον ἐπιστολάς ἐκ μέρους «19έτιδων ὡραίων ξανθῶν νεα. νίδων», ποὺ ἰσχυρίζοντο ὅτι τοὺς εἷ- ἵον ἐρωτευθῆ μὲ τὸ πρῶτον δλέμμα. Εκπρόσωπος τοῦ ὑπουργείου ᾽Αμύ- νης τῆς Δυτικῆς Γερμανίας ἑδήλωσεν ὅτι ἐζητεῖτιο ἀπὸ τοὺς στρατιώτας να παραλάδουν δευτέραν ἐπιστολὴν μὲ τὴν ἡμερομηνίαν τοῦ περιποθήτου ραν- τεθοῦ ἀπὸ τὸ «Πὸστ Ρεστάντ». : Ἡ δευτέρα αὕτη ἐπιστολὴ ἀρχίζει ὡς ἑξῆς: «Συγγνώµην, διότι θὰ σᾶς ἀπογο- ητεύσω» καὶ περιέχει κομμουνιστικὸν ὑλικόν τὸν ὁποῖον ὁ στρατιώτης πα- ρακαλεῖται νὰ διανείµη εἰς οὓς συνα. δέλφους του, ΤΟ ἐκπρόσώπος Ἠπροσέθεσεν ὅτι 49 ἁπὸ τὰς ἐπιστολὰς αὐτὰς ἑλή- Φθησαν ἈΧθὲς εἰς ἕνα στρατῶνα. ΑΜΕΙΩΤΟΝ ΕΙΣ ΕΝΤΑΣΙΝ ΤΟ ΑΜΤΙΣΗΜΙΤΙΚ Δευτέρα, 11 Ἰανουαρίου 1960 ΟΝ ΚΥΜΑ [ἱ ΙΙΝΙΜΙΙ ΠΝΗΙ ΙΙ 11 ΙΕ ΜΙΝΙ ΕΙΝ ΤΝ ΠΛΗΝ Τί [ὗ ΜΜΙΣ ή) Ὀγκώδης ουγκέντρωσις διαμαρτυρίας εἰς τὸ Βερολῖνον ἐναντίον τοῦ Χιτλερισμοῦ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΔΕ ΠΑΡΟΜΟΙΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥ 1938 ΑΘΗΝΑΙ, ο. (Τοῦ ἀνταποκριτοῦ µας) --- Δέκα χιλιάδες κάτοικοι τοῦ δυ- τικοῦ Βερολίνου χθὲς τὴν ἑσπέραν, μὲ τὰς πρώτας σχιὰς τῆς νυκτὸς, καὶ ὑπὸ τὸ φῶς δάδων ἀνημμένων, τὰς ὁποίας ἐκράτει ἡ μακρὰ εἷς μῆκος ἡμίσεος µι- λίου σειρὰ τῶν ἓν σιγῆ παρελαυνόντων διαδηλωτῶν, ἐξέφρασαν τὴν ἀποδοκι- µασίαν των διὰ τὴν ἐπανεμφάνισιν τῶν ναζιστικῶν ἐμδλημάτων καὶ τῶν ἔκδη- λώσεων τοῦ µίσους κατὰ τῶν Ίσραηλι- τῶν. Οἳἵ διαδηλωταὶ ἔφεραν πινακίδας, εἷς τὰς ὁποίας ἀνεγράφετο: «Κάτω τὰ φυλετικὰ µίση, καὶ Τὰ ἔξω οἱ 'Εδραῖοι τῶν ναζιστῶν». Τὸ ἀνθρώπινον κῦὔμα κα- τηυθύνθη πρὸς τὴν πλατεῖαν Σάΐϊνπλατς, ὅπου τὰ μνημεῖα τὰ ἀνεγερθέντα εἲς µνή- µην τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ καὶ τοῦ σταλινισμοῦ. Χιλιάδες ἀνθρώπων προσε- Ἡ πίθεντο εἷς τὴν διαδήλωσιν καθὼς αὕτη ἐθάδιζε πρὸς τῆν πλατεῖαν. Συντετα- Ὑμένοι, πειθαρχικοί, οἳ διαδηλωταί, ἔδι- δαν τὴν πρώτην ἀντιναζιστικὴν πάνδη- μον ἐκδήλωσιν, ὁμοίαν τῆς δποίας ἡ Γερμανία δὲν εἶδεν ἀπὸ τοῦ 1933, ὅταν ΣΥΝΕΠΛΗΡΩΒΗ Τῦ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Κλιμάκιον τῆς ΣυντογματικΏῆς Ἐπιτραπῆς ἀναχωρεῖ μεθαύ- ριον εἰς 'Ἑλέετίαν. Ὡς πληοροφορούμεῦα ἓκ χύκλων προσκειµένων πρὸς τὴν Μικτὴν Συνναγματικὴν Ἐπιτροπήν, αὕτη συνεπλήρωσε τὸ ἀνατεθὲν αὐτῇ ἕἔρ- γον κατὰ τὸ τέλος τῆς παρελδούσης ἔθδομάδος, ἐπελθούσης συμφωνίας καὶ ἐπὶ τοῦ τελευταίου ἐπιμάχου δέ- µατος, τοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς Δήμο- σίας Υπηρεσίας. Κατὰ πᾶσαν θεβαιότητα, μεθαύ- ριον Τετάρτην, Ελιμάκιον τῆς Μι- τῆς Συνταγματικῆς ᾿Επιτροπῆς περιλαμθάνον μεταξὺ ἄλλων τοὺς χ.κ. Θ. Ἱσάτσον καὶ Γλαῦχον Κλη- ερίδην ὡς καὶ Τούρκους καὶ Τουρ- κοκυπρίους ἐκπροσώπους δὰ µεταθῇ εἰς Ἑλθετίαν, ἵνα μετὰ τοῦ Καδη- γητοῦ Μπριτὲλ. προθοῦν εἰς τελικὴν ἐπιθεώρησιν τοῦ κειµένου τοῦ Συν- τάγματος τῆς Ιζυπριαχῆς Δημοκρα- } τίας. ιας---μμ----------π- ΝΕΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΑΚΟΝ ΚΠΡΙΌΝ ΕΝ ΛΕΜΕΣΗ Κατὰ τὴν προχθεσινὴν αὐτῆς συνεδρί- αν ἡ Σχολικὴ Εφορεία Λεμεσοῦ ἀπεφά- σισεν ὅπως ἀναθέσῃ τὴν ἀνέγερσιν κτι- ρίου πρὸς στέγασιν τοῦ Τµήµατος Θη- λέων τοῦ Λανιτείου Γυμνασίου Λεμεσοῦ εἷς τὸν ἐκ Λευκωσίας πολιτικὸν µηχα- νικὸν κ. Χρῖστον Χριστίδην, ὅστις ὑπέ- δαλε τὴν χαμηλοτέραν προσφοράν. Τὸ κτίριον θὰ εἶναι διώροφον καὶ θὰ ἀνεγερθῇ πλησίον τοῦ ὑφισταμένου κτι- ρίου τοῦ Λανιτείου. “Υπολογίζεται ὅτι θὰ στοιχίσῃ 40 χιλιάδας λιρῶν, ------- ΛΝΕΥΡΕΘΗ Ἡ κ. δαν Φίλιπ Βαλλάνα, ἡ ὁ- ποία ἐφέρετο ἐξαφανισθεῖσα ἐκ τῆς ἐν Λεμεσῷ οἶἰκίας της ἀπὸ τῆς παρελθού- σης Τρίτης, ἔχει ἀνευρεθῆ. ΙΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΗΠΗΠΠΠΠΠΠΠΗΠΗΠΠΠΗΠΗΠΗΠΠΠΠΠΠΠΠΗΠΗΠΠΠΠΠΠΠΠΠΗΠΗΠΙΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΙΡΑΦΟΣ ΔΘΗΝΔΙΟΝ Τηλ. 9827 3. {. καὶ Ὁ. μ.μ. ν ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕ. ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΑΝΕΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΦΗΜΗΣ Ατεποσα ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ αν Μιὰ ὑπέροχη δηµιουργία ὀγαλμένη ἀπὸ τὸ Χχιλιοδιαθασμένο ΦΘιθλίο τῆς διασήµου Γαλλίδας συγγραφέως ΦΡΑΝΣΟΥΑΖ ΣΑΓΚΑΝ καὶ ζωντανεμένο στὴν ὀθόνη ἀπὸτοὺς καλύτερους ᾽Αμερικανοὺς κι’ Εὐρωπαίους ἠθοποιούς, ὡς Ἡ ΝΤΕΗΠΡΑ ΚΕΡ -ϐ ΝΤΕΗ ΒΙΝΤ ΝΙΒΕΝ --Η ΖΥΛΙΕΙ ΓΚΡΕΚΙ ΚΙ᾽ 0 ΥΠΛΤΕΡ ΚΙΛΡΙ Ἐπὶ πλέον ὁ διάσηµος σκηνοθέτης ΟΤΤΟ ΠΡΕΜΙΓΚΕΡ ἐξασφαλίζει τὴν ἐπιτυχία του. ΠΠΠΠΠΗΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΗΠΠΠΗΠΗΠΠΠΗΠΗΠΗΠΠΠΗΠΗΠΗΠΗΠΗΠΠΠΠΠΠΗΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΗΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΗΠΠΠΠΗΠΠΠΠΠΠΗΠΠΠΠΠΗΠΠΠΠΠΗΠΗΠΗΠΗΙΥ Ἅπππππηπηππηπημηπηπηηημημημμι ΜΗ | ΠΠ ἲ ή ς-- τὴν ἑξουσίαν ἀνέλαδεν ὁ ᾿Αδόλφος Χίτ- λερ. 'Ἡ. διαδήλωσις ἐξέφρασε τὸ πνεῦμα τῶν ἀποφασιστικῶν µέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαδεν ἤ Κυθέρνησις τῆς Βόννης σήμε- ρον πρὸς καταστολήν τῆς γεοναζιστικῆς δράσεως καὶ τὰ ἁποῖα θὰ ἠδύναντο νὰ συνοψισθοῦν ὡς ἑξῆς. 1) Τὸ ὁμόσπονδον κρατίδιον τοῦ Πα- λατινάτου, ἀπηγόρευσε διαδήλωσιν τοῦ νεοναζιστικοῦ Κόμματος τοῦ Ράϊχ ἡ ὃ- ποία εἶχεν ὁρισθῆ διὰ τὴν Κυριακὴν καὶ εἷς τὴν ὁποίαν θὰ ὠμίλει ὁ πρώην στρατηγὸς τῶν Ἔς- -Ἔς Βίλχεμ Μάϊνμ- περγκ, ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος, δύο µέλη τοῦ ὁποίου ἦσαν τὰ πρῶτα τὰ ὁποῖα ἑχάραξαν τοὺς ἁγκυλωτοὺς σταυροὺς εἷς τὴν συναγωγὴν τῆς Καλωνίας, οἵ ὁποῖοι ἀπετέλεσαν τὸ σύνθημα τῆς παγκοσμίου ἐξορμήσεως τῶν ναζιστικῶν στοιχείων ἔναντίον τῶν “Εθραίων, 2) Δικαστήριον τοῦ Αυτ. Βερολίνου, δεῖγμα τῆς αὐστη- ρότητός του, κατεδίκασε τὸν ἀθετῆ Αλ- Φρεντ Στάατς, ὑπάλληλον ἐπὶ τῆς στεγά- σεως, εἷς Ί17Ἴμηνον Φφυλάκισιν, διότι ᾱ- πηύθυνε ναζιστικὸν Χχαιρετισμὸν. “ο Στάατς ὠμολόγησε τὴν πρᾶξιν του καὶ ἐπανέλαδεν ἑνώπιον τῶν δικαστῶν του τὸ «Χάὶλ Χίτλερ», 5) Αικαστήριον εἷς Ντόρτμουντ κατεδίκασεν εἷς 2] μηνῶν φυλάκισιν ἕνα ὑπάλληλον ἑστιατορίου διότι ἐχρησιμοποίησε καὶ αὐτὸς τὸν χιτλερικὸν χαιρετισμὸν καὶ ὕδρισε τοὺς Εδραίους. ᾿Επὶ τῶν θυρῶν Ἐξ οἶἰκιῶν τῆς συνοι- 'κίας ᾿Αἴϊνσμπίτελ τοῦ ᾽Αμθούργου, τῶν ὁποίων οἱ ἴἰδιοκτῆται εἶναι κατὰ τὸ πλεῖ- στον ᾿Ισραηλῖται, ἐσχεδιάσθησαν χθὲς ἀγκυλωτοὶ σταυροί. Ἐπίσης ἀντιαημιτικὸν ἐπεισόδιον ἑἕ- ξεδηλώθη σήμερον εἷς καταυλισμὸν τῆς Μπούντεσθερ, ὅπου νεαρὸς ἐθελοντής, ἡλικίας 19 ἐτῶν, συνέταξεν ἀντισημιτι- η ΛΙΜΝΚΨΗ Τ0Υ. ΛΟΝΛΙΝΟΥ (Συνέχεια ἀπὺ τὴν 1ην σελ.). δηλαδὴ χαὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἑλληνικὴ Κυθέργνησιν. 7 ᾿Αχολούδως ἡ ἐφημερὶς παρατη- ρεῖ ὅτι οἱ ΔΊγγλοι ἰσχυρίζονται ὅτι αἱ θάσεις δὲν θὰ ἔχουν φυσικὰ ὅρια καὶ ὡς ἐκ τούτου οἰοσδήποτε Κύ- πρνος θὰ δύναται νὰ ἔχη ἐλευδερί- αν κινήσεως ἀκόμη καὶ εἰς τὴν πε- ριοχὴν τῶν θάσεων. Ἐξ ἄλλου οἳ Ἑλληνοκύπριοι ἀνησνυχοῦν διὰ τὴν τύχην τῶν θάσεων, εἰς ἤν περίπτω- σιν ἡ Αγγλία ἀπεφάσιζε νὰ τᾶς ἐγκαταλείψη. Οὔὗτου τονίζουν ὅτι οἱ Αγγλοι ὀφείλουν ἐν τοιαύτη πε- ριπτώσει νὰ παραχωρήσουν τὰς 6ά- σεις εἰς τὴν κυπριακὴν Δημοκρατίαν καὶ νὰ μὴ φέρουν Ἐένους ἐργάτας εἷς τὰς θάσεις. Ἐν τέλει ἡ ἐφημερὶς γράφει ὅτι ἡ πλειονότης τῆς κοινῆς γνώμης εὐνοεῖ τὸν στενὸν σύνδεσμον τῆς Κύπρου μὲ τὴν Κοινοπολιτείαν. “Ὁ ᾿Αρχιεπίσχκαπος πιδανῶς δὰ συναν- τηδῆ μὲ τὸν στρατηγὸν Γρίθαν πρὸ τῆς διασχέψεως καὶ πιστεύεται ὅτν ὁ Τοΐθας δὰ ἀσκήση τὴν ἐπιοροὴν του ἐπὶ τοῦ Ἰθνάρχου, ὥστε νὰ ἐκλείψη πᾶς σύνδεσμος τῆς Κύπρου μὲ τὴν Κοινοπολιτείαν. Ἡ ἐπιθεώρησις «Ἐκόνομιστ» το- γίζει ὅτι οὖδεὶς ἐπιδυμεῖ ἀναθολὴν τῆς ἀναχυρήξεως τῆς κχυπριακῆς Δημοχρατίας, τὸ πρόθληµα ὅμως τῶν θάσεων πιθανὸν νὰ προχαλέση τὴν ἀναθολὴν. ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΧΟΔΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΔΙΣ, 8. 01δ. ὑπ.). -- 'Ἡ «ξζουμχουριέτο σχολιάξουσα ἓν κυρίῳ ἅἄοῦοῳ τῆν προσεχῆ διάσχεψιν εἰς τὸ Λονδῖνον ἐπὶ τοῦ Ἐυπριακοῦ, διερωτᾶται ἂν οἳ µετέχοντες αὐτῆς δὰ καταλήξουν εἷς τολικὴν συμφωνίαν. Ἡ ἔφημε- ρἱς γράφει ὅτι ὃ ᾿Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, πιεζόµενος ἀπὸ τοὺς ἐ- Βνικιστὰς καὶ τοὺς ἀριστεροὺς, δὲν δέχεται τὰς ἀγγλικὰς προτάσεις διὰ τὰς δάσεις. Ἡ «Χουριέτ, ἐξ ἄλλου γοάφει ὅτι ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος' Μακάριος ἕ- πρότεινε σήμερον εἰς τὸν ὅρα Κου- τσιούχ ὅπως συναντώµενοι πρὸ τῆς ἀναχωρήσεώς των διὰ τὸ Λονδίνου, καθορύσουν χοινὴν γοαμμὴν εἰς τὸ ζήτημα τῶν θάσεων. κἠν προκήρυξιν, διακεκοσµηµένην μὲ ἀγ- κυλωτοὺς σταυροὺς καὶ τὴν ἑτοιχοκόλ- λησεν ἐπὶ τοῦ πίνακος ἀνακοινώσεων τοῦ λόχου του. ᾿Ολίγας ὥρας ἀργότερον ὁ δράστης συνελήφθη καί, ἁἀποταχθεὶς τῶν τάξεων τοῦ στρατεύματος, παρεπέµφθη εἲς δίκην. ᾿Ανακρινόμενος, ὁ νεαρὸς στρατιώτης ἑἐδήλωσεν ὅτι εἶναι «ἄντιση- μιτιστὴς ἐκ πεποιήθσεως» καὶ ὅτι εἶχε κατηχηθῆ εἷς τὰς τάξεις τοῦ κόμματος τῆς ἄκρας δεξιᾶς τοῦ γερμανικοῦ Ράϊχ. Αἱ ἐχδηλώσεις ἀνὰ τὸν κόσμον Αν ἐπὶ Ὑερμνικοῦ ἑδάφους, ὅπου τὸ ζήτημα τοῦ ἀντισημιτισμοῦ ἁἀποτελεῖ καὶ σοθαρὸν πολιτικὸν θέµα διὰ τὸ κυθερ- νητικὸν καθεστώς, δὲν ἐξεδηλώθησαν εὐρύτερα κρούσματα, τὸ κύμα τῶν ἀγ- κυλωτῶν σταυρῶν ἐξακολουθεῖ νὰ κατα- κλύζη τὰς ἐλευθέρας χώρας. Σχετικαὶ πληροφορίαι ἐλήφθησαν σή- µερον ἀπὸ διάφορα σημεῖα τῆς Μ. Βρετ- τανίας, τὴν ᾿Ιταλίαν, τὴν Γαλλίαν, τὴν Πορτογαλλίαν, τήν Αὐστρίαν, τὸ Βέλγι- ον, τὴν Δανίαν, τὸν Καναδᾶν, τὸ Μα- Ρόκον καὶ τὸ Χόγκ Κόγκ, Εἰς τὴν ᾽Αγγλίαν ἀγκυλωτοὶ σταυροὶ ἐνεφανίσθησαν εἷς τὰς πόλεις Νόττιγ- χαμ, Ντέρμπυ, Λιοῦτον, Λίτσεστερ Μπόρνμµάουθ, Σάουθεντ καὶ Ντέγχαμ. Εἰς Μπόρνμαουθ οἳ ἀγκυλωτοὶ σταυροὶ ἐσχε- διάσθησαν ἐπὶ τοῦ πρὸ τῆς Συναγωγῆς πεζοδροµίου καθὼς καὶ ἐπὶ τοῦ τοίχου τοῦ κτιρίου μιᾶς ἐφημερίδος. Εἰς Σάου- θεντ, ὅπου οἱ κάτοικοι τοῦ Λονδίνου διέρχονται τὰς θερινὰς διακοπάς των, τὰ ναζιστικὰ ἐμθλήματα συνοδευόμενα μὲ τὴν φράσιν «Ἔξω οἳ “Εθραῖοι» ἔγε- Φανίσθησαν ἐπὶ κτιρίων εὑρισκομένων πλησίον μιᾶς Συναγωγῆς., ᾽Αγκυλωτὸς σταυρὸς ἐχαράχθη ἐπίσης ἐφ᾽ ἑνὸς µνη- µείου πεσόντων, τοῦ Νόττιγχαμ. 2Αξιοσημµείωτον εἶναι ὅτι ὁ ἓν Λον- δίνῳ ἐπιτετραμμένος τοῦ ᾿Ισραὴλ ἔλα- 6εν ὁδηγίας ἐκ µέρους τῆς Κυθερνήσεως του ὅπως ἐπιδώση εἰς τὴν θβεττανικὴν Κυθέρνησιν διακοίνωσιν ἐκφράζουσαν τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ λαοῦ τοῦ ᾿Ισραὴλ διὰ τὰς προσφάτους ἀντισημιτικὰς ἐκδηλώ- σεις εἲς ᾽Αγγλίαν. Ἑϊς τὴν διακοίνωσιν, ἡ ὁποία πρό: Κκειται νὰ ἐπιδοθῆ εἷς τὸ Φόρεῖν Ὄφφις Σντὸς τῆς ἡμέρας, ὑπογραμμίζεται ἡ ἡ- θικὴ ἀνακούφισις τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται Ὁ Ἱσραηλινὸς λαὸς διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι οἳ ἐκδηλώσεις αὗταὶ οὐδόλως ἀπηχοῦν τὴν πολιτικὴν τῆς Ερεττανικῆς Κυθερ- νήσεως καὶ τὰς ἀπόψεις τῆς συντρι- πτικῆς πλειοψηφίας τῆς θρεττανικῆς κοι- νῆς γνώμης. ᾿Εγνώσθη ὅτι παρόµοισι διακοινώσεις θὰ ἀποσταλοῦν καὶ εἷς τὰς Κυθερνήσεις ἄλλων χωρῶν ὅπου παρε- τηρήθησαν ἀντισημιτικαὶ ἐκδηλώσεις. Τὸ παρελθὸν Σάδδατον διεξήχθη εἷς τὸ Στάδιον ΓΣΟ ἐνώπιον χιλιάδων θε- ατῶν ἢ ἐνδιαφέρουσα ποδοσφαιρικῆ συ- νάντησις μεταξὺ τῶν δύο ἀντιζήλων ὁ- µάδων τῆς Λεμεσοῦ ΑΕΛ---ΑΠΟΛΛΩ- ΝΟΣ διὰ τὸ Παγκύπριον Ποδοσφαιρικὸν Πρωτάθλημα «Α΄ Κατηγορίας. 'Ο ἀγὼὸν ἐκράτησεν ἀμείωτον τὸ ἑνδιαφέρον τῶν θεατῶν, ὥτο δὲ πλήρης συναρπαστικῶν φάσεων. Πρώτη ἐπέτυχε τέρμα ὃ ᾽Απόλλων εἷς τὸ πρῶτον λεπτὸν τοῦ ἀγῶνος, ἑνῷ οἱ ἑκατοντάδες τῶν ὁπαδῶν τοῦ ᾿Απόλλω- νος ἐπανηγύριζον εἷς τὰς κερκίδας. Αἱ ἐπιθέσεις διεδέχοντο ἣ µία τὴν ἄλλην χωρὶς ὅμως νὰ δυνηθοῦν οἳ κυνηγοὶ τοῦ ᾽Απόλλωνος νὰ αὐξήσουν τὸ σκόρ. Εἰς τὸ 20ὸν λεπτὸν τοῦ Α΄ ἡμιχρο- γίου κατόπιν μελὲ πρὸ τοῦ τέρματος τοῦ ᾿Απόλλωνος ἡ ΑΕΛ κατώρθωσεν νὰ ση- µειώση τὸ πρῶτον της τέρμα. Τοῦτο ἀνεπτέρωσεν τὸ ἠθικὸν τῶν παικτῶν καὶ ντὸς ὀλίγων λεπτῶν κατώρθωσαν νὰ ἐ- πιτύχουν καὶ δεύτερον τέρμα, τὸ ὁποῖον ἐπέφερεν σύγχησιν εἷς τὰς τάξεις τῶν ποδοσφαιριστῶν τοῦ ᾿Απόλλωνος, ἑνῷ οἱ ὁπαδοὶ τῆς ΑΕΛ πανηγυρίζουν διὰ τὴν θεθαίαν νίκην των. «Αἱ ἐπιθέσεις τῆς απ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΛΤΙΚΙΗ ΕΡΡΤΗ ΕΙΣ Τ0 ΑΘΗΝΑ Τ ΛΕΙΟΝ ΓΥΝΝΑΣΙΩΝ Τὴν προσεχῆ Τρίτην, 12 ᾿Ιανουαρίου Ἰ960 καὶ ὥραν 8 µ.µ. δίδεται εἲς τὸ Θέατρον Γιορδαμλῆ ἡ «Χριστουγεννιάτι- κη Εορτή» τοῦ ᾿Αθηναϊδείου Γυμνασίου Λεμεσοῦ μὲ πλούσιον καλλιτεχνικὸν πρό- γραµµα. Αἱ εἰσπράξεις θὰ διατεθοῦν ὐ- πὲρ τῆς Μαθητικῆς Προνοίας τοῦ «᾿Α- θηναϊδείου» Γυμνασίου. '“Ἡ ἑορτὴ θὰ δο- θᾷ εἰς δύο παραστάσεις. Ἡ µία τὴν 3 µ.µ. ({ἀπογευματινή) καὶ ἡ ἄλλη τὴν 8 μ.μ. (δραδυνή). ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΛΠΟΘΗΚΩΝ ΕΙΣ Τ0 ΤΕΛΙΝΕΙΌΝ ΛΕΜΕΣΟΥ ὅτι εἷς τὸ Τελω- Πληροφορούμεθα γεῖον Λεμεσοῦ ἐσημειώθη ἕλλειψις χώ- ρου πρὸς ἑναποθήκευσιν τῶν εἶἰσαγομέ- νων ἐμπορευμάτων ἓἔκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δεῖγμα τῆς παρατηρουµένης εἷς µεγά- λην κλίµακα εἰσαγωγῆς ἐμπορευμάτων. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ σοδαροῦ τούτου στεγαστικοῦ προθλήµατος τῶν Τελωνεί- ὧν µας, αἳ Τελωνεικαὶ ᾿Αρχάϊ ἀναζητοῦν ἀποθήκας πρὸς ἕἑνοικίασιν, ἓν τούτοις, ὑποστηρίζεται ὅτι τὸ µέτρον τοῦτο δὲν | ἀποτελεῖ λύσιν, ὡς λύσιν δὲ θεωροῦν οἱ | ἐπαίοντες εἷς τὴν ἀνέγερσιν μεγάλων | ἀποθηκῶν παρὰ τὸ Τελωνεῖον. ΕΙΣ το ΣΤΑΔΙΟΝ Γ.Σ.Ο. ΜΙΕΞΗΧΘΗ 10 ΠΛΡ. ΣΛΒΗΛΙΘΟΝ ΠΗΣΜΛΙΩΛΗΙ 0 ΠΟΟΣΦΛΙΡΙΚΟΣ ΛΙΩΝ. ΛΕΛ- ΛΠΟΝΛΝΟΙ Ὁ ἀγὼν ἐν µέσῳ συναρπαστικῶν φάσεων ἔληξεν ἰσόπαλος μὲ ὃ--ᾱ ΑΕΛ συνεχίζονται ἀνακάπτονται ὅμως Ἄ- πὸ τῆς ἄμυνας τοῦ ᾿Απόλλωνος καὶ τοῦ τερματοφύλακος Κωστάκη. Εἰς τὸ 43ον λεπτὸν τοῦ πρώτου ἡμιχρονίου γίνεται κόρνερ εἰς δάρος τοῦ ᾿Απόλλωνος καὶ ὁ Ανδρέας τῆς ΑΕΛ διὰ ὡραίας κεφα- λιᾶς σημειώνει τὸ τρίτον τέρμα καὶ τὸ πρῶτο ἡμιχρόνιον λήγει μὲ 3ᾱ--] ὑπὲρ τῆς ΑΕΛ. Τὸ δεύτερον ἡμιχρόνιον ὁ ᾿Απόλλων συνδυάζεται καλύτερον καὶ κατορθώνει εἰς τὸ 2ον λεπτὸν νὰ αὐξήσει τὸ σκὸρ εἲς ἃ- 2. Τοῦτο δίδει πτερὰ εἷς τοὺς πο- δοσφαιριστὰς τοῦ Απόλλωνος καὶ εἰς τοὺς ὁπαδούς οἳ ὁποῖοι ἀπὸ τὰς κερκί- δας δίδουν θάρρος καὶ πράγµατι κατό- πιν θυελλώδους ἐπιθέσεως τοῦ ᾿Απόλλω- νος ἐπιτυγχάνεται καὶ τρίτον τέρμα καὶ ἐπιτυγχάνεται οὕτω ἡ ἴσοφάρησις ἃ---ᾱ. Τὸ παιγνίδι μοιράζεται καὶ οἳἵ τερµατο- Φύλακες καὶ τῶν δύο ὁμάδων διὰ τῶν θετικῶν ἐπεμθάσεων των σώζουν τὸ τέρ- µα των ἀπὸ 6έδαια Υγκόουλ 'Ὁ ἀγὼν ἔληξεν ἴσόπαλος, καν ΛΙΜΕΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ Διὰ τοῦ «Μπερνίνα» ἐκομίσθησαν 80 τόνοι γενικοῦ Φορτίου. Διὰ τοῦ «᾿Ανα- πόλιαν» ἐξήχθησαν 150 τόνοι ἁμιάντου. Διὰ τοῦ «Αχιλλεύς» ἀφίκοντο 20 καὶ ἀνεχώρησαν 90 ἐπιδάται καὶ διὰ τοῦ «Θεόδωρος Χέρτζλ» ἀφίκοντο 5 καὶ ἄνε- χώρησαν εἲς Εὐρώπην 70 ἐπιθάται. --α---------------- ΚΛΤΕΠΙΕ ΤΕΜΑΧΙΘΗ ΣΙΔΗΡΟΥ «Ὁ ἐκ τοῦ χωρίου Μονῆς 22ετὴς Δη- µητράκης ᾿Αργυροῦ κατέπιε τεµάχιον σιδήρου µήκους ἕξ ἑκατοστομέτρων, ἑνῷ τέλει ὑπὸ κράτησιν ἐν τῷ ᾿Αστυνομικῷ Σταθμῷ Λεμεσοῦ πρὸς διευκόλυνσιν ἆ- στυνομικῶν ἀνακρίσεων ἀφορωσῶν ὑπό- θεσιν μεταφορᾶς αὐτομάτου πιστολίου. «Ο Δημητράκης ᾿Αργυροῦ µετεφέρθη εἲς τὸ Νοσοκομεῖον Λεμεσοῦ, ὅπου ἀφη- ρέθη ἐκ τοῦ στομάχου του τὸ τεµάχιον τοῦ σιδήρου, κατόπιν χειρουργικῆς ἰ- πεµθάσεως ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ κ. Πανίκου Μιχαηλίδη. Ἡ κατάστασίς του εἶναι ἐκτὸς κινδύνου. αθ---------------- Τῆ ΕΝ ΛΕΜΕῇ ΓΡΛΣΕΙΝ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ «Ὑπὸ τοῦ ᾿Επαρχιακοῦ Γραφείου Εύη- µερίας Λεμεσοῦ διετέθη κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος 1959 ποσὸν 2,878 λιρῶν πρὸς συντήρησιν τῆς Παιδικῆς Στέγης Λεµε- σοῦ καὶ ποσὸν 19,300 λιρῶν διὰ 6οη- θήµατα εἷς ἀπόρους τῆς πόλεως καὶ ἕ- παρχίας Λεμεσοῦ, 7 «ΣΑΣΕΡΕΡΑΣΗΣΕΣΕΣΕΣΕΣΕΣΙΗΣΕΣΕΣΗΣΗΣΗΣΕΣΗΡΑΣΕΣΑΣΑ: ΟΠΟΥ ΚΑΛΟΦΑΓΙΑ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ο ΜΙΝΙ ΧΙΣΙ ΙΜΙΛΤΙ ΠΛΝΤΟΤΕ ΜΛΚΛΡΟΝΙΑ ΔΟΡΙΤΗ ΕΙΣ ΠΑΚΕΤΑ ΜΙΚΙΝΛΣΛΤΕ ΤΑ ΜΙΚΛΡΟΝΙΑ ΙΝΣ ΕἰΣ ΣΕΛΛΌΦΙΝ ΤΥΠΟΥ ο' Κατασκευάζονται ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ ΕΥΠΡΙΑΚΟ ΣΙΜΙΓΔΑΛΙ εκ κκκκκοεεκεκεκεκεκ κε κε κε κκ κό’ κάνει προτάσεις, μά αὐτὴ δὲν ἄἤθελε. ΜΙΚΡΑ ΝΗΠΙΜΛΙΛ Πέρασὰν χρόνια ἀπὸ τότε. “ο πο Ἔτσι Έφτασε ἡ ἡμέρα ποὺ θὰ δήποτε ἄλλον ἀπὸ τοὺς νέους, Τὴν ἄλλη µέρα ὅμως διαδόθηκε καλοὺς καρπούς του. γέρος αὐτὸς ἔμενε ὧρες ὁλόκληρες Σ’ ἕνα Ὑάνιμο χωράφι, ποὺ εἶναι ἔξω ἀπὸ τὸ Φόγκελσμπεργκ, κοντὰ στὸ δημόσιο δρόμο, εἶδα, ἐδῶ καὶ άρκετὰ χρόνια, ἕνα ψηλὸ γυμνόφυλλο δέντρο. Τὰ κλαδιὰ του, ὅλα ξερά, σάἁ σκελετοί, ὑφώνονταν στὸ κενό, Ἕνα δέντρο παράξενο ποὺ νόμιζε κανένας πὠς ἤταν στοιχειωµένο, κι ἅπλωνε ἆ- πελπισµένα τὰ κοκκαλιάρικα χέρια του πρὸς τὸ «Θεὸ γιὰ να ζητήση θοήθεια. Ρώτησα μερικοὺς ἀγρότες, ποὺ μ’ αὐτὸ τὸ δέντρο καὶ γιᾶ ποιὸ λόγο κεῖ χρόνια ὁλόκληρα καὶ δὲν τὸ ἔκοθε. Ετσι ἔμαθα τὴν ἱστορία τοῦ στοιχειωμένοῦ δέντρου. Τὸ δέντρο αὐτὸ τὸ εἴχε φυτέψει ὁ πατέρας τοῦ σημερινοῦ ἰδιοκτήτη τοῦ χωραφιοῦ, τὴν ἡή- µέρα ποὺ ἔκανε τὸ Ὑάμο του μὲ τὴν ἀγαπημένη του. Αὐτὴ ἦταν μιὰ πολὺ ὥμορφη κὀπέλλα καὶ πλούσια. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο ἕνα σωρὸ νέοι τῆς εἶχαν Στὸ γλέντι τοῦ Ὑάμου, ὅσοι εἶχαν προσκληθῆ, εἶχαν διαθολεµένο κέφι. Ἐγλέντησαν ὅλοι μὰ ἡ νύφη, τὴ στιγμἡ ποὺ τὴν ἐζήτησε κάποιος νέος γιὰ [0 ΗΘΙΧΕΙΟΜΕΝΟ ΛΕΝΛΡΟ : κλείστηκε σὲ κάποιο μοναστῆρι. Τοὺς ἀπέφευγε ὅλους καὶ εἶναι ζήτημα ἄν τὸν εἶχαν δῆ κανὰ δυὸ--τρεῖς ἄνθρωποι στὸ πρὀσωπο. .“ ἃ ρήφανης χωριατοπούλας, πού, ὅταν ἦταν νέα εἶχε πικράνει τόσο πολὺ τὸ νεο, ποὺ Έγινε ἀσκητής. Πάλι Έγινε µεγάλο γλέντι στὸ γάµο, μάὰ ὁ γαµ- πρὸς, ὁ δάσκαλος Ντέκενμπαχ ἀπαγόρευσε στὴ νύφη νὰ χορέψη μὲ ὁποιον- τρο τοῦ πεθεροῦ, ποὺ τὸ εἶχε φυτέψει τὴν ἡμέρα ποὺ Έκανε τὸν γάμο του, ἐξεράδηκε ὁλονυχτίς. Σὰ νὰ τὸ εἶχε Χτηπήσει ἀστροπελέκι. Τὸ ἐξέτασαν ἕνα σωρὸ εἰδικοί, µἁ κανένας δὲν μπόρεσε ν᾿ ἀνακαλύψη τὴν αἰτία. πῶς τὸ τεράστιο δέντρο ξεράθηκε κι’ ἔπαψε πιὰ νὰ δγάζη τοὺς Τότε ὁ γέρος ἀγρότης σηκώνοντας ψηλὰ τὰ χέρια του ὠρκίστηκε πὼς ὅσο ζη αὐτός, τὸ παιδί του καὶ τά παιδιὰ τοῦ παιδιοῦ του, τὸ δέντρο θά µένη ἐκεῖ, ἔτσι ξερὸ, γιὰ νά θυμµίζη σ’ ὅλους τὴν κακία. Αὐτός εἶναι ὁ λόγος, ποὺ τὸ δέντρο δὲν τὸ ἔκοδαν, ἀλλά τ᾽ άφηναν τσι μέσ στὸ χωράφι, σὰν ἕνα παράξενο στοιχειό. Καὶ ὅσο περνοῦσε ὁ καιρός, τόσο ἡ σαπίλα ἔτρωγε τὰ σπλάγχνα τοῦ δέντρου. Μὰ ὡστόσο στεκόταν ἀκόμα ὄρθιο, γιά νὰ θυµίζη σ’ ὅλους τὴν κακία! Πότε ἔπεσε -- γιατὶ δίχως ἄλλο θάπρεπε κάποτε -- δὲν ξέρω. Τὸ µόνο ποὺ ἔμαθα εἶναι πὼς σ’ ἕνα ἀπὸ τὰ νοσοκομεῖα τῆς πρωτεύουσας ἐνο- σηλευότανε ἕνας γέρος, ποὺ ἡ καταγώγή του ἥταν ἀπ' τὸ ΦόγκελσμπερΥκ, ὁ Οἵ γιατροὶ δὲν μπόρεσαν νὰ ἐξακριθώσουν τὴν ἀσθένειά του, Μὰ τὴν τε- λευταία στιγμὴ ποὺ ὁ γέρος ξεψυχοῦσε, οἱ γιατρο εἶδαν τὰ ξερά του χείλη νὰ ψιθυρίζουν κάτι καὶ μὲ πολὺ δυσκολία τ᾽ αὐτιά τους ξεχώρισαν µιά λέξι µόνο, ποὺ ἐπαναλαμθάνονταν ὅλη τὴν ὥραί --- Τὸ δέντρο! Τὸ δέντρο! Τὸ δέντρο! Μὲ τὴ λέξη αὐτὴ στὰ χείλη πέθανε στὸ νοσοκομεῖο ὁ γέρο ἀγρότης, ---- δούλευαν ἐκεῖ κοντά, τὶ συνέθαινε ὁ, ἰδιοκτήτης τοῦ χωραφιοῦ τ) ἄφηνε νά. χορέψουνε μαζί, ἀρνήθηκε. Ὁ νὲἐος αὗτός, πολὺ πιὸ µπρο- στά, τὴν εἴχε ζητήσει σὲ γάμο, μὰᾶ αὐτὴ δὲν εἶχε δεχθῆ. ᾽Απὸ τὴ µεγάλη του λύπη, ἆ κι’ ἀπὸ τὸ θυμό ταυ, ὁ νέος τᾶσπαάσε ὅλα, ποτήρια, πιατέ- λες πιάτα κι’ ὠρκίστηκε νὰ ἐκ- δικηθῆ. νέος ἔμεινε µπεκιάρης καὶ ἀργότερα παντρευόταν ἡ μοναδικὴ κόρη τῆς πε- σ᾿ ὅλο τὸ χωριὸ πὼς τὸ ὤμορφο δέν- δαθειὰ συλλογισμένος καὶ ἀμίλητος. ΦΡΑΝΤΣ ΓΡΟΣ ϱἱ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΛΠΑΓΟΡΕΥΘΥΝ ΕἰΣ ΤΟΝ ΚΛΙΑΛΙΓΟΝ ΦΛΓΗΤΗΝ 10 ΜΑΥΡΟ ΡΠΣΙΚΟΝ ΧΛΒΙΛΡΙ ΒΟΝΝΗ, Ἰανουάριος, (15. ὑπ.) κ-- Τὸ ρωσικὸν χαδιάρι ἀπηγορεύθη κατ αὐτὰς εἰς τὴν Τερµανίαν. 'Ἡ1 πανάκριδη αὐτὴ κομμουνιστικὴ «λι- χουδιά» δὲν ἀποτελεῖ τὸ θῦμα ἔμπο- οιχοῦ εμποῦκοτάζ», ἀλλ) ἑνὺς νέου γερμαγικοῦ νόµου, ὃ ὑποῖος τίθεται εἷς ἐφαρμογὴν ἀπὺ τῆς πρώτης τοῦ ἔτους. Διότι τὸ χαθιάρι διατηρεῖται ἐντὸς θορικοῦ ὀξέος, καὶ τὸ δορι- χὸν ὀξὺ περιλαμδάνεται εἷς τὸν κα- πάλογον τῶν χημικῶν οὐσιῶν, αἳ ὁποῖαν ἀπαγορεύεται νὰ ἀναμιγνύ- ὠνταν μὲ τρόφιμα. «Ὁ γέος νόµος, χαρακτηριζόµενος σικῆς πρεσθείας τῆς Βόννης, ἦσαν καλῶς πληροφορημένοι ἐπ᾽ αὐτοῦ πρὺ τῆς δηµμοσιεύσεως τοῦ νόµου. ᾽Αλλ’ ὄψωσαν τοὺς ὤμους των καὶ Η ΕΚΠΛΗΞΙΣ ΤΟΥ 1960 8 ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΙΙΤΙΚΗΣ ΚΙΝΑΣ ΕΦΘΑΣΕΙ ΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΡΑΣΤΙΟΝ ΑΡΙΘΜΟΝ ΤΩΝ 708 ΕΚΛΙΟΜΜΥΡΙΝ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Ιανουάριος. --- Μεταξὺ τῶν πραγματικῶν ἐκπλήξε- ὧν τοῦ νέου ἔτους εἶναι καὶ ἡ ἀπο- χάλυψις ὅτι ὃ πληθυσμὸς τῆς Είνας ἀνέρχεται ἤδη εἰς Τ00 περίπου ἕ- κατομμύριαὶ Αὐτό, φυσικά, δὲν ἀποτελεῖ κάτι ἀπὸ τὰ ἐπιτεύγματα ποὺ ἀνηγγέλθη- σαν ἐκ Πεκίνου, ἀλλ ἠἡμπορεῖ νὰ συναχῦῇ μὲ χάποιαν δεδθαιότητα ἀπὸ µία µελέτην γενοµένην ὑπὸ τοῦ δόκτορος Χανδρασεκάο, διευθυντοῦ τοῦ ]γδικοῦ ᾿Ἱνστιτούτου Μελέτης τῶν Πληθδυσμῶν, ὁ ὁποῖος ἐπεσκέ- φθη τὴν Ἐίναν περὶ τὰ τέληλ τοῦ 1968 καὶ ἔδωσε διάλεξιν ἐπὶ τῶν --- Ἑάξουμε στοίχημα --- Σὲ ὅτι δές.. . --- δὲ μιὰ γαλοποῦλα στὸ φοῦρ- γο μὲ πατάτες. Ἵνοο καὶ κρασὶ καὶ φροῦτα «γναοῦρτι. Αν θέλῃς χι ὀρεχτικά. Κάρδαμο, ρόκα, ραπαγάκια, --- Μουστάρδα εὐρωπαϊκή. Κι’ ὁδοντογλυφίδες. --- Σύμφωγοι Συμφωνότατοι... Θὰ χαθήσῃς Κάδησα κιόλας! Μὰ δὲν θά μὲ γγίξῃςὶ.. Οὗτε θὰ μὲ δοέξῃς οὔ- τε δὰ μοῦ θάλῃς, πουδενὰ φωτιά οὔτε θὰ μοῦ τράαθήξῃης τὴν καρέ 4 και πλω, -- Ἔνποτα: Αν σ) ἀγγίξω διό- λου γὰ χάνω τὰ διπλᾶ. 'Ο Κίκσος ὃ ᾽᾿Αποστολιᾶς κά- Ἀησε. “Ο Μῆτσος ὅ Λυωμένος, ἆπομα- κρύνθηχε ὀλίγα θήµατα. Η ΛΓΙΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΙ ΜΙΑ ΤΟΥΣ [ΟΝΗΙ Σὲ μιὰ δηµοκρατιχὴ χώρα, πάθε νέος χαὶ πάθε νέα πρέ- πει νὰ διαπαιδαγωγοῦνται πλήρως στὸν ρόλο ποὺ δὰ παί- ἔθυν ὡς μελλεντικοὶ πολῖται καὶ νὰ προετοιμασθοῦν να- ταλλήλως γιαυτό Κάθε πολί- της πρέπει νὰ ξἐέρη ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα διὰ τὴν πολιτεία (ὅλοι οἱ πολῖται µα- δὶ σχηματίζουν τὸ κράτος) ὥστε νὰ ἔχη πλήρη γνᾶῶσιν τῶν δικαιωμάτων ποὺ τοῦ πα- ρέχει τὸ χράτος, ὡς καὶ τῶν ὑποχρεώσεων ποὺ ἔχει ἀπέ- ναντί του. Πρέπει ἐπίσης νὰ ἐδήλωσαν: «Τὸ χαθιάρι µας εἶναι περιξήτητον εἷς ὅλον τὸν κόσμον». πορισµάτων του εἷς τὸ Πανεπιστήμι- ἵὉ νέος νύµος, αχρακτηριξζόµενος ον τοῦ Χάγκ--Κόγκ, τὸ παρελθὸν ὣς ὁ αὐστηρότερος τῆς Βὐρώπης, ᾱ-΄ παγορεύει τὰς περισσοτέρας χημικὰς οὐσίας, ποὺ χρησυμοποιοῦνται σήµε- 0ον διὰ χρωμµατι:µόν, διατήρησιν ἢ ἀρωμάτωσιν τῶν τροφῶν. Ακόμη καὶ μερικαὶ οὐσίαι, αἱ ὁποῖαι ὑπάρ- χουν εἰς τὰς τροφάς εἷς τὴν φὺσι- κήν των κατάστασιν, δὲν πρέπει νὰ προστίθενται τεχνητῶς. αἱ πρέπει ὅλαι νὰ ἀναγοάφωνται ἑπάνω εἰς τὰς ἐπιγραφὰς καὶ τὰς σιευασίας μὲ τὰ ἐπιστημονικά των ὀνόματα. Οἱ θιομήχανοι παραπονιοῦνται, ὕ- τι αἵ νοικοκυραὶ θὰ ὑποστοῦν κλονι- αµόγ, ὅταν διαδάσουν ἐπάνω εἰς ἕνα πακέτο «μπέηκινγχ --- πάονυντερ» τὴν λέξιν εμεθνλθενυλγλυκιδεῦιλε- στήρ». «Δὲν δὰ γνωρίζουν ἀσφαλῶς, ὅτι εἶναι ἁπλῶς ἄρωμα «φράουλας». Τὰ ξενοδοχεῖα, τὰ ἔστιατόρια καὶ ἄλλα δηµόσια κέντρα ἑστιάσεως πρέπει νὰ δηλώνουν εἷς τὸν κατά- λογον φαγητῶν ποῖαι τροφαὶ περιέ- χουν χοῶμα. 'Ο νόμος εἰς τὸ αη- μεῖον αὐτὸ εἶναι τόσον αὐστηρός, ὥστε ἀκόμη ὃ Πρόεδρος τῆς Τερ- μανικῆς Δημοκρατίας, εἷς µίαν ἐπί- σηµον δεξίωσιν διὰ Ἑένους διπλω- µάτας, πρέπει νὰ δίδῃ γραπτὴν ση- µείωσιν τῶν Ἑένων οὐσιῶν, ποὺ δὰ περιέχωνται εἰς τὰς τροφάς. θέρος. Αἱ δημοσιευδεῖσαι µελέται περι- λαμθάνουν πίνακας συγκεντρωδέν- τας ἀπὸ στατιστικὰς παροµοίας μὲ τὰς τοῦ δόχτορος Χανδρασεκὰρ εἷς Κίναν. Συμφώνως πρὶς αὐτὰς ὁ πληθυσμὸς τῆς Κίνας ποὺ ἑγὸς ἕ- τους ἀγήρχετο εἷς 613 ἑκατομμύρια καὶ 95 τοὐλάχιστον ἕκατομμύρια ἀκόμη πρέπει νὰ προστεθοῦν διὰ τὸ 1959. Μερικοὶ ἀρινμοὶ σχετικοὶ μὲ τὰς πρώτας ὅλας, τὰς ὑποίας τὰ πολ- λαπλασιαξόµενα αὐτὰ ἑκατομμύρια τῶν κατοίκων παρήγαγον, ἀπέκα- λόφθησαν μόλις ἐσχάτως εἲς Πε- χἴνον. Τὸ 1959, ἡ παραγωγή ἅν- θραχος ἦτο 3485 ἑκατομμύρια τόν- γων ποὺ ἀντιπροσωπεύουν περίπου ἥμισυ τόννον κατὰ κεφαλήν. Ἡ πα- ραγωγὴ χάλυδος ἔφθασε τὰ 15 ἑ- κατομµύρυα τόννων --- µικροτέρα τῶν 18 ἑκατομμυρίώων τόννων. ποὺ ἀνεφέρετο εἷς τὸ σχέδιον πρὸ ἑνὸς ἔτους. ᾿Αριθμοὶ διὰ τὴν γεωργικὴν πα- ραγωγήν δὲν ἐδόθησαν, ἆλλ᾽ εἰς ἓν ἔτος ἀσυνήθους Ἑηρασίας, πλημμυ- ρῶν καὶ ἐπιδημιῶν, ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ ὑπερέθη παρὰ ταῦτα τον ἀριδμὸν τῶν 950 ἑκατομμυρίων τὀν- ενων τοῦ παρελθόντος ἔτους. | Ρ.!. 713 Αἱ υυ---------- µάβθη νὰ ἐφαρμόζη καὶ στὴν πρᾶξιν αὐτὲς τὲς γνώσεις του καὶ νὰ πιστεύῃπ ὅτι τὸ δηµο- πρατιιὸ κράτος µμπορεῖ νὰ λειτουργῆ γαλὰ καὶ νὰ προο- δεύη, ἐφ᾽ ἕσον χάθε πολίτης προσφέρη στὸ µεγαλύτερο ὅυ- νατὸ ἐχεῖνο ποὺ δύναται νὰ προσφέρη, καὶ νὰ µπεριορίζη την ἀτομιχή του θέληση µέσα στὰ πλαίσια ποὺ τοῦ καθορί- ζουν οἱ νόμοι. 'Ὁ κάθε πολί- της δὲν εἶναι συνυπεύθδυνος µόνον γιὰ τὸν σεθασμὸ τῶν νόμων, ἀλλὰ -- ναὶ αὐτὸ εἷ- ναι ἐξ ἴσου σπουδαῖο -- καὶ γιὰ τὴν ἀναμόρφωσιν τῶν παλαιοτέρων. Δηλαδή, μὲ λἰ- γα λόγια διὰ νὰ ὑπάρξη μιὰ Φληθινὴ ὅημοχρατία, χρειάζε- ται πρῶτα πρῶτα νὰ ὑπάρ- χουν πραγματικοὶ ὅπμοχρατι- πφὶ πολῖται Τὸ πρῶτον δὲ παὶ τὸ σπουδαιότερον μέρος εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πάρουν τὰ παιδιὰ τὰς θάσεις διὰ τὴν ἆ- γωγήν των εἰς χαλοὺς ὅημο- πρατικοὺς πολίτας, εἶναι πρῶ- τα τὸ σπίτι, ὅηλαδὴ αὐτὴ τού- τη ἡ οἰχογένεια, χαὶ κατόπιν τὸ σχολεῖον. κ ΕΙῃ ’ ΓΗ μμ. ϱ Ο ΑΝΤΡΕ ΡΟΥΣΣΕΝ λέει «. δεώδης γυναίκα εἶναι ἐκείνη ποὺ εἶναι Εὐγενικὴ ἀκόμη καὶ ὅταν δέν σέ ᾱ- πατᾶ,» 9 ΟΡΙΣΜΟΣ: «Ἠυχίατρος, ὁ ἄνθρω- πος ποὺ πάει στὴν ἐπιθεώρησι κυττάζει τοὺς θεατάς. Φ ΔΥΟ Φίλες κουθεντιάζουν: --Δὲν κάνεις καλά, χρυσῆ µου, νὰ λὲς κάθε τόσο στὸν ἀρραθωνιαστικό σου πὼς εἶσαι ἀνάξιά του --Γιατί | --Θάπρεπε νὰ τὸν ἀφήσης νὰ τὸ ἂν. τιληφθῆ μόνος του, ϱ Ο ΠΕΛΑΤΗΣ ἑνὸς κομμωτοῦ τῆς Ζυρίχης λέει στὴν ὅμορφη κοπέλλα ποὺ περιποιεῖται τὰ νύχια του: --Θὰ ἤθελα νὰ δγαίναµε μαζὶ ἆᾱ- πόψε. Κι ἐκείνη ἀπαντᾶ: --Θὰ πρέπει νὰ δρῶ κάποια ἓι- Καιολογία γιὰ τὸν σύζυγό μου, --Πῆτε του ὅτι σᾶς ἔρθη ἐκείνη τὴ στιγµή, --Δέν τοῦ τὸ λέτε καλύτερα ἑἐσεῖς Εἶναι ὁ κύριος ποὺ σᾶς ξυρίζει,.. ο ΕΝΑΣ ΚΩΜΙΚΟΣ τῆς ἀμερικανι- κῆς τηλεοράσεως περιγράφει τὴν οἱ- κογενειακἠἡ ζωὴ ἑνὸς φίλου του: --Ὅσο γιὰ τὴν γυναῖκα του, ἦταν πραγματικἁ τριδιάστατη! Πότε καρέ- κλα, πότε πιἄτο, ὅλο καὶ κάτι τοῦ πετοῦσε στὸ κεφάλι͵ ϱ Σ᾽ ΕΝΑ ΦΙΛΟ παὺ τὸν ρωτοῦσε: «᾿Αλήθεια, τὶ ἔγινε ἀκεῖνς ὁ παπα- γάλος ποὺ λάτρευες» ἕνας κύριος ἀπάντησε: «Ξέρεις, παντρεύθηκα καὶ ὁ παπαγάλος µου Ψψόφησε. Δέν εὔρι- σκε καιρὸ νὰ πῆ λέξυ., ϱ Ο ΡΟΜΠΕΡΤ ΜΙΤΣΑΜ, ὁ γνωστὸς Αμερικανὸς ἠθοποιὸς τοῦ κινηµατο- γράφου, ἔκανε µήνυσι ἑναντίον ἑνὸς περιοδικοῦ ποὺ ἔγραψε ὅτι σ’ ἕνα γεῦ- μα ἔφθασε τελείως γυμνός, φωνάζον- τας: --Τὶ λέτε Παίζομε τὸ «µπαλ µα- σκέ» ᾿Εγὼ θὰ εἶμαι ὁ ᾿Αδάμ. καὶ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΑΟΣ») ος τς ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧλΡΙΟΥ ΤΟ ΣΤΟΙΧΓΙΜΑ Τοῦ κ. ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ -- Ἔτοιμος: τοῦ εἶπε. -- Έτοιμος. Ἠσαν καὶ οἱ δυό τους ἀντίπα- λοι στὴν ἐξυπνάδα, τοῦ χωριοῦ. Δυὸ λαϊκοὶ φαρσέρ, παληὸς ὁ ἕνας δικολάθος, ἀπόστρατος, ὁ ἄλλος ἐ- νωµοτάρχης τῆς Χωροφυλαχῆς. Περγοῦσαν τὶς ὧρες των μ᾿ ἀστεῖα, στὴν πληκτικἡ ἐκείνη ἐπαρχία. 'Π ὥρα τοὺς φαινόταν χοόνος, ἡ ἡμέ- ϱα μιὰ ὁλόκληρη καὶ Ῥαρετή ζωή. Τὰ ἴδια. καὶ τὰ ἴδια καὶ ὅλο τὰ ἵ- δια πράγματα. Τὰ ἴδια πρόσωπα, οἱ ἴδιες λέξεις, τὰ ἴδια γεγονότα, τὰ ἴδια τὰ ζητήματα. Τὸ µεγάλο 6ά- σαγο τῆς µογοτογίας τῆς ζωῆς. Κουρχουτιάζει τὸ µνάλὀ, καὶ ξυνί- ζει τὸ αἷμα κανενός! Ἔτσι κι αὐτοί, ποιχίλλανε τὴν ὥρα τους, παίζοντας παιχνίδια εἷς τοὺς χωρικούς, Καὶ ὅταν δὲν εἴ- Χανε νὰ παίξουνε κανένα παιχνίδι στοὺς χωριάτες --- γιατὶ πηγαϊναν ὅλοι, ὕλη τὴν ἡμέρα, στὴ δουλειά τους --- ἔπαιξαν φάησες ἄναμετα- Εύ τους, Σήμερα, ὃ Μῆτρος, ὃ Λυωμέγος, ἐγώπιον ὅλων εἰς τὸν καφενέ, ἐ- πρότειγε τοῦ Κίτσου τοῦ ᾿Αποστο- λιᾶ: «Νὰ καδήσῃ σὲ μιὰ καρέκλα χι’ αὐτὸς δὰ τὸν κάνῃ νὰ σηχωθῇ, χω- ρἱς διόλου νὰ τὸν ΥγίΕῃ, πρὶν νὰ χάνῃ τρεῖς φορὲς τὸν γῦρο τῆς κα- ρέκλας», «Ο ᾿Αποστολιᾶς, ἐκάδησε σᾶν Δε- σπότης σὺ θρόνο, καὶ ὁ Μῆτρος ὁὃ Λνωμένος, συγὰ - σιγὰ καὶ μὲ ἔπι- σηµότητα, ἔκαμε τὸν πρῶτο γῦρο. -- Ἓνας, µέτρησεν ὁ ᾿Αποστο- λιᾶς. -- Ἓνας, εἴπε, θεθαιώνων καὶ ὁ Μῆτρος, ΄᾿Αργὰ -ἀργά καὶ ἤσυχα, περιπα- τῶντας, σᾶν νὰ πήγαινε περίπατο, τελείωσε χαὶ τὸν δεύτερο τὸν γῦρο, ὁ Δνωμένος, --- Δύο, ἀρίθμησεν ὃ ᾿Αποστυλιᾶς. Χμμμ! Γαλοποῦλα μοῦ μνυρίξεν.... --- Δύο φορὲς ἕκωμα τὸ ΥΌρο, δὲν εἶν᾽ ἔτσι εἶπεν ὃ Δυωμένος, -- Δύο... --Πολὺ καλά.. Τὸν τρίτο θὰ τὸν χάµω αὔριο! .. Καὶ ἔφυγεν ἀπὸ τοῦ καφενὲ την πόρτα, σιγὰ - σιγά καὶ κπαµα- ρωτά... | τν Τὴν ἄλλη τὴν µέρα, μιὰ ροδο- ψημένα γαλοποῦλα, μὲ πατάτες, σερθιρίστηκε σ ἕνα ταψί, στοῦ Φώτη τοῦ Ἀτραπάτσου, τὴν ταδέρ- να, νὰ 1 ὍὉ ᾿Αποστολιᾶς, μὴ μπορῶντας περιµένῃ ὣς τὴν ἄλλη τὴν ἡμέ- ρα, σηκώθηκε ἀπ' τὴν καρέχλα καὶ παραδέχτηκε πὼς ἔχασε τὸ στοίχη- μα. ΣΤΑΜ. ΣΤΑΜ. το ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΓΑΜΟΥ Ὁ 8. Κωστάκης Δ. Κυριακίδης καὶ ν ὃδ. Αννα Ν, Ρούσου, ἀμφότεροι ἐκ εμεσοῦ, ἔδωσαν ἁἀμοιδαίαν ὑπ. εσιν γάμου... πΧ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΑΙ Αγοραι ἛἨ Φιλανθρωπικὴ ἀγορὰ τῆς «Φι- λοπτώχου ᾿Αδελφότητος Ἑλληνίδων» Κτήµατος. θὰ διεξαχθῇ τὴν Ἅ]ην ᾿]α- νουαρίου, ἡμέραν Κυριακήν, ὅρα 10. 30 µ.μ., εἰς τὴν ημοτικὴν Βιθλιοθή- κην, ῬἩ ὑποστήριξις τῶν Φφιλανθρώπων τῆς πόλεως εἶναι ἀναγκαία πρὸς ἑνί. σχωσιν τοῦ ταμείου δι’ ἀποτελεσματι- Κωτέραν ἀνακούφισιν τῶν ἁπόρων. Μέ- λη τοῦ Διοικητικοῦ Συµδουλίου θά περιέλθουν τὰς οἶκίας πρὸς παραλα- δὴν τῶν δώρων, ΕΟΡΤΗ ΕΙΣ ΔΡΟΥΣΙΑΝ Τὴν ἑσπέραν τῶν Θεοφανίων ἐγένε- το ἑορτὴ ὑπὸ τῶν ἐκ Δρούσιας µαθη- τῶν Μέσης Παιδείας εἰς τὸ οἴκημα τοῦ Θ.Ο.]. Τὸ πρόγραµµα περιελάµέανε σύντομον ὁμιλίαν ὑπὸ τοῦ διδασκάλου ᾿Ανδρέα Σ. Βικολάου, ἐθνικὸν δρᾶμα, | ἀπαγγελίας καὶ ἄσματα, ἐμπνευσμένα ἀπὸ τὸν Κυπριακὸν ἀγῶνα καὶ δύο κω, µικάς σκηνάς. Τὴν ὅλην ἑορτὴν ἐπέ- στεψεν ὁ ᾿Ἐθνικός Ὕμνος. ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΛΕΜΕΣΟΥ Ἐδώρησαν εἰς τὴν Δημοτικὴν Πινα- κοθήκην Λεμεσοῦ ὁ κ Τζὼν Κόρμπιτζ, ἐπὶ θυγατρὶ γαμθρὸς τοῦ ἐκ τῶν Διευ- θωντῶν τοῦ οἴκου Λανίτη κ. Στ, Πήτ- τα, µίαν ἑλαιογραφίαν («τοπίον»), ἔρ. γον τοῦ ἰδίου καὶ ὁ Τηλέμαχος Κάνθος δύο ξυλογραφίας του. Τὸ Δημοτικόὸν Συμδούλιον :. εὐχαριστῖ ἁμφοτέρους τοὺς δωρητάς, ΘΕΑΤΡΙΚΑΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ Χθὲς Κυριακήν καὶ ὥρα 12.30 μ.μ. ὁ Ἑρασιτεχνικὸς Όμιλος ᾽Αγωνιστῶν Ποταμιτίσσης ἀναθίθασεν ἐπὶ σκηνῆς εἰς τὸ ἐν Ξερῷ κινηµατοθέατρον τοῦ κ. Χ, Μπακαλούρη τὸ πατριωτικὸν ἔργον τοῦ κ, Α. Γ, Μούσκου «Ὁ ἀγὼν τῆς Κύπρου», Τὸ ἴδιον ἔργον ἐπανελήφθη τὴν 6.30 μ.μ, εἰς τὸ οἴκημα τῶν ἐθνικοφρόνων σωματείων Ανω Ζώδιας, ΠΛΗΡΥΤΣΙ ΓΛΙΙΠΗ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙ Ὅλα τὰ εἴδη καὶ μεγέθη Γυναικείων, ᾿Ανδρι- κῶν καὶ Παιδικῶν παπουτσιῶν. Ἐγγυημένο παποῦτσι ἀντοχῆς, κοµψότητος καὶ ἀνέσεως, σὲ σχὲδια ποὺ ἱκανοποιοῦν ὅλα τὰ γοῦστα, μέ τὰς χαμηλοτέρας τιμὰς. ᾿Ἐπισκειρθῆτεμας διὰ τό συµφέρονσας εἰς τὸ κατάστημά µας ὁδὸς Λήδρας 172 Β ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΕλεΥθΘΕΡα ΠΜΕΡΟΝΥΣΤΙΑ ΕΥΡΤΗΙΙΣ ΠλΙΗΙΣ [σι ΡΙΕΣ Αγρια καὶ φοδερὴ νύχτα τοῦ χειμῶ- να 'Ἡ θροχὴ χτυπάει ἐπίμονα τὰ τζά- µια τῶν παραθυριῶν κι ὅ ἁγέρας ὁρ- μητικὸς κι’ ἀπειλητικὸς Φοθερίζει τὰ πάντα. Βού, θούουου, κατεθαίνει τὸ ᾱ- Υριο δοητό του ἀπ᾿ τὴ ψηλὴ καµινάδα τοῦ πζακιοῦ. Καθισµένοι γύρω ἀπὸ τὴ Φωτιᾶὰ, χαιρόµαστε τὴ γλυκειὰ ζεστασιά της κι’ ἀκοῦμε τὶς ἀτέλειωτες ἱστορίες τοῦ μπάρμπα Δημήτρη: --- Άλλαξε μωρὲ παιδιά µου ὁ κύ- σµος. Αλλαξε μµπίτι γιὰ μµπίτι ἕ- γινεν ἀγνώριστος. Αρχισεν ὅλος νὰ κο- λυμµπάῃ στὴν κατεργαριὰ καὶ στὸ ψέµμ- μα. Κι’ ὅλα γιὰ τὸ συμφέρον. Ὅπου καὶ νὰ σταθῆς, μπροστινὸ θὰ τῶδρῃς. Κανένας δὲν κουνιέται πιὰ ἀπ᾿ τὴ θέ- ση του, ἂν δὲν δροντήξῃ ὁ καταραµέ- νας ὅ παρᾶς. Κάθε δυὸ σου θήµατα καὶ συναντᾶς τὴν πονηριὰ μὲ τὴν κατεργα- ριὰ νὰ σοὔχουνε καρτέρι. Μἠἡ χειρό- τερα. Στὰ χρόνια τὰ δικά µου ὃ κόσμος εἷ- χε καὶ καρδιά. Κύτιαζε καὶ τὸ συμφέρον του, δὲ λέου, μὰ ἥτανε τὸ πιὸ πολὺ καρδιά. Κι’ ὕπαρχε καὶ πίστη καὶ ἀγάπη κι’ ἐμπιστοσύνη. Τὶς Ψευτιές, τίς γελασιὲς καὶ τὶς κατεργαριές, δὲν τίς ἠξέραμε κι’ ἐμπιστευόμαστε ὃ ἕνας στὸν ἄλλο, σὰ στὸν ἑαυτό µας. Ποῦ καὶ ποῦ, ϐ) ἅπάν- ταγες δέδαια τὸν συμφεροντολόγο, τὸν ψεύτη, ἢ τὸν παληάνθρωπο, μὰ εἴχαμε καὶ μεῖς οἵ ἄλλοι τὸν τρόπο µας, γιὰ γὰ τὸν πολεμήσουµε, Τὸν ὄγάναµε µόλο- Υο σὲ χῶρες καὶ χωριὰ καὶ τὸν ἀπόφευ- γε ὁὃ κοσµάκης, σὰν τὸ µένο τὸ λιδάνι.., ᾿Ακοῦστε μιὰ ἱστορία τοῦ παληοῦ καιροῦ: Καὶ ὁ μπάρµπα Δημήτρης ἄρχισε νὰ διηγιέται: υ κι τρισκαταρα- «Μιὰ φορὰ, ἕνας ἔμπορας πήγαινε σὲ ταξίδι καδάλλα στᾶλογό του. Τραϊ- να κιν αὐτακίνητα δὲν ἤσαντε τότε. ᾿Ε- Φύγε σὰ νὰ ποῦμε ἀπὸ δᾷ καὶ πήγαινε κάτου στὸν Πύργο. Θέλεις πρᾶμα ν' ἆ- Ὑοράσῃ, θέλεις δουλειὲς τοῦ μαγαζιοῦ του νὰ κανονίσῃ, ποιὸς τὸν ξέρει. Ἔ- µπορας ἦταν καὶ ταξίδευε. Σὰν ἔφτασε κατὰ τὸ µεσημέρι σ᾿ ἕνα χάνι, ἃς ποῦ- µε στοῦ Κορμπᾶ κάτου στῆς Ζελέχοδας τὸν κάµπο, σταμάτησε νὰ Φφάῃ καὶ νὰ ξαποστάσῃ, ἐκεῖνος καὶ τᾶλογό του. Ἐαπέζεψε, ἔδεσε τἄλογο σ) ἕνα κλαρί, ποὺ ἦταν ἁπόξω ἀπὸ τὸ χάνι, τοὔδαλε τὸν ντορθᾶ νὰ τρώη καὶ µπῆκε μέσ) στὸ μαγαξ[, Τοῦτο τὸ χάνι τὸ κράταγε ἕνας Χχατζῆς ψεύτης, κατέργαρος κι’ ἔκμεταλ- λευτής, ποὺ δὲν ἔπαιρνε χειρότερος. Ὅλα τὰ γειτονικὰ χωριὰ ποὺ συχνο- διάδαιναν ἁπὸ τὸ χάνι τᾶχε καὔμένα καὶ κανεὶς δὲν ξαναπάταγε στὴν πόρτα του. Ὅμως ὅ ἕμπορας, σὰν ξένος καὶ πε- ραστικός ποὺ ἦταν, δὲν τὸν ἤξερε ἀνύποπτος ἐμπῆκε µέσα. Σὰν τὸν εἶδε χατζῆς -ἔτρεξε καὶ τὸν καλοσώρισε Τοῦδωσε καρέκλα, τοῦ καθάρισε τὸ τραπέζι καὶ πτοὔφερε νερὸ νὰ πι νὰ δροσιστῇ. --- Ἔχεις τίποτα γιὰ φαῖ τὸν ρω- τάει ὁ ἔμπορας Τίποτα ἀφεντικό. ᾿Απὸ αὐγά δὲν ἔχω τίποτα ἄλλο, π-- Δῶσε µου τότε τρία αὖγά, λέει, καὶ. καλοκάθεται νὰ ξαποστάσῃ. Σὰν ἑτούμασε τὸ τραπέζι ὁ χατζῆς μ᾿ αὐγὰ 6ραστά, ψωμὶ καὶ κρασὶ τρα- θήχτηκε στὸ µπάγκο του καί θάλθηκε νὰ δασανίζῃ τὸ μυαλό του: Ὅ-- Πῶς διάδολο θὰ τὸν δάλω καὶ τοῦτον στὸ χέρι Ἔμπορος, καλοπληρω- τὴς καὶ δασταµένος καὶ νὰ μοῦ φύγῃ καὶ ὁ «Ὑαληνεμένη, πιὸ ἥσυχη, πάει πολύ... Νὰ κεἶχα τούλάχιστον φαῖ, τὸ δίχως ἄλλο θὰ τὸν ἔμπλεγα. Μὰ τώρα Κι’ ἔσπαζε τὸ κεφάλι στὴ συλλογή. Στὸ μεταξὺ ὁ ἔμπορος τελειώνει τὸ φαί του καὶ τὸν φωνάζει στὸ τραπέζι του: --- Πάρε, τοῦ λέει, κράτησε ὅ,τι κάνει τὸ φαῖ, καὶ δῶσε µου τὰ ρέστα. Καὶ τοῦ δίνει ἕνα δεκάρικο. π- Χάειντε, Χάειντε καμώνεται δ Χατζῆς. Νὰ ᾿εἴχα νὰ Χάλαγα δεκάρικα, ἐδῶ στὴν ἐρημιά, θὰ καθόµουνα --- Καὶ τότε τὶ θὰ γίνῃ --- Νά, σὰν ἔρθω στὴ χώρα περνῶ ἀπὸ τὸ μαγαζί σου καὶ τὰ παίρνω. --ὸ Σύμφωνοι. ᾽Αποχαιρετήστηκαν καθάλλησε ὃὁ ἔμπορας τᾶλογό του καὶ τράδηξε τὸ δρόμου του, του ο ᾿Εδῶ, ὅ µπάρµπα - Δημήτρης, στα- ματάει τὴ διήγηση, κυττώζοντας ἐπί- µονα τὴ θειὰ » Δημήτραινα, ποὰ στρί- Φει τὸ νέµα της καθισμένη στὸ µαξι- λάρι τοῦ παραγωνιοῦ. Ὅμως ἐκείνη µή- τε τὸν προσέχει. Ἔχει τὸ νοῦ της στὴ δουλειά, Τρ, τρί, τρί, ὃ κλώδτης της χοραπηδᾷ στὰ τοῦὔδλα τοῦ τζακιοῦ. --- Μὰ τὶ εὐχή, πετιέται ἀγαναχτη- ὀμένας, δὲ θὰ μᾶς φέρῃς κάτι νὰ τσιµ- πήσουμε --- Τέλειωσε τὴν Ἱστορία σου, λέει ἡ θειὰ - Δημήτραινα, κι’ ἔχουμε καιρό. Μὰ σύγχρονα σηκώνεται νὰ Φέρῃ συκο- κάρυδα καὶ σοῦμα. Ἔξω ἡ θύελλα συνεχίδεται. Ἡ θρη- νητικὴ μελωδία της ἀκούγεται, Άλλοτε Φοδερή, ἄγρια, ἀπειλητικὴ κι ἄλλοτε παρακλητική. ΜΙΑ ΜΗΘΡΙΑ Τ0Υ ΠΛΛΗΘΥ ΚΑΙΡΟΥ Τοῦ Τ. ΠΕΡΑΤΗ Εὐλογημένη στέγη. --- Πῆγε καὶ ξαναπῆγε στὴ χώρα ὁ χατζῆς, μὰ γιὰ λεφτά, µήτε κουθέντα στὸν ἕμπορα. Πέρασε ἔτσι καιρός, ἕ- κλεισ᾽ ὁ χρόνος καὶ κώποιο μεσημέρι, ξαναξαπέζεψεν ὃ ἔμπορας στὸ χάνι. Κά- βησς, ἔφαγε, ἥπιε, τὰ εἴπανε σὰ Φίλοι μὲ τὸ χατζῆ καὶ σὰν Άρθε ἡ ὥρα τῆς πληρωμῆς ζήτησε καὶ τὸν περσινὸ λο- γαριασµό. Πῆρε χαρτὶ καὶ µολύδι ὁ χατζῆς καὶ κάθησε στὸ τραπέζι͵ --- Ἔφαγες τρία αὐγὰ λέει, θὰ τᾶ- δαζα πέρσι στὴν κλῶσσα καὶ θὰ εἶχε σήµερα τρεῖς κόττες, ποὺ θὰ ἀξίζανε τεσσερεσήµισυ δραχμές. Ἔπειτα αὐτὲς θὰ μοῦ εἴχανε δοµένα ὥς τὰ σήμερα τοὔλάχιστο διακόσια αὐγά, ποὺ ἔχουν, ἀπὸ μιὰ δεκάρα τὸ ζευγάρι, δέκα δρα- Χμές. Βάλε μιὰ δεκάρα ψωμὶ κι ἄλλη µία κρασὶ καὶ θῶχουμε τὸ ὅλον δεκα- τέσσερεις κι’ ἑθδομῆντα. Τᾶχασε ὃ ἔμπορας στὴν ἀρχὴ καὶ δὲν ἤξερε τὶ νὰ τ᾽ ἀπαντήσῃ. Όχι πὼς τὸν ἔνοιαζε γιὰ τὰ λεφτά, μὰ τοὔκανε ἑντύ- πωση ἡ κατεργαριὰ καὶ ἡ πονηριά του, --- Τὸ ξέρες, τοῦ λέει, ποὺ μὲ δέ- κα πέντε δραχμὲς ἀγοράζω τρία ἀργνιά καὶ τρῶ καὶ πίνω καὶ γλεντῷ ὁλόκληρες ὀδομάδες -- Τὸ ξέρω, καμώνεται ὃ χατζῆς, μὰ νὰ, καλολογαριασµένα, τόσα ζημιώθηκα ἀπ᾿ τ) αὐγά µου. --- Βρέ, καλὸς εἶσαι, φώναζεν ὁ ἔμπο- ρας, ρὲ αὐτὸ εἶναι Υδύσιµο! Τίποτα κεῖνος, τὴ δουλειά του. Οὔτε δεκάρα δὲ δεχόταν παρακάτου. Σὰν εἷ- δε κι αὐτὸς τὴν ἐπιμονή του, πληρώνει γιὰ ὅμτι εἶχε κείνη τὴν ὥρα φαγωμένο, καθαλλάει τὅλογό του καὶ τὸν ἀποχαιρε- τάει. στ Τράδα τοῦ λέει, νὰ θρῇς τὸ δί- κπο σου, τὶ ἐγὼ δὲν τὔὄχω στὸ μυαλό μου νὰ πληρώσω μὲ δεκαπέντε φράγκα πρία αὐγά... Ἔμπλεξαν στὰ δικαστήρια. 'Ο δικη- Ὑόρος τοῦ ἔμπορα ὅλο φοβόταν πὼς βὰ χάσῃ τὴν ὑπόθεση. ᾿Εδῶ πέρα, ἔλεγε, ΔΕΥΤΕΡΑ 11 Ιανουαρίου 1960 Εἰς τὸ πρῶτον µας ἄρθρον µιλήσαμε γιὰ τοὺς ἀδένες ποὺ πρήζονται ἀπὸ διάφορες αἰτίες ποὺ δὲν ἔχουν σχέσι μὲ τὴν φυματίωσι. Εἰς τὸ δεύτερον ἀσχοληθήκαμε μὲ τὴ φυματ. ἀδενοπάθεια ἤ, ὅπως τὴν λέμε στὴν ἱατρική, τραχειοθρογχικἡ ἀδενοπάθεια, διότι πάσχουν οἱ ἀδένες ποὺ εἶναι μεταξὺ τῆς τραχείας καὶ τῶν θρόγχων τοῦ πνεύµονος, Σήµερα θὰ ποῦμε πῶς διαγιγνώσκεται ἡ κοινἠ ἀδενοπάθεια ἀπὸ τὴν φυματιώδη, διότι. ἔχουν πολλα κοινὰ σημεῖα καὶ πῶς θεραπεύεται ἡ δευτέρα. 'Η. διάκρισις τῆς φυματιώδους ἀδενοπαθείας ἀπὸ τῆς ἁπλῆς εἶναι γνὰ τὸ μορφωμένο γιατρὸ τὸ εὐκολώτερο πρᾶγμα στὴν ἰατρική, Θὰ μοῦ ποσν ἀμέσως, ἡ ἀκτῖνες. Οχι, ἡ ἀκτῖνες εἶναι διαγνωστικὸ µέσο δευτερευοῦσης σηµασίας ὅπως θά δοῦμε παρακάτω. ἣν πρώτην θέσιν εἰς τὴν μα ώσιν τὴν ἔχει ἡ δερµοαντίδρασις Πίρκε. “Ὁ Πίρκε, ἕνας Βιενεζος ο μὼ πρὸς τὸν ὁποῖον πρέπει ὅλοι, καὶ ἰδίως οἱ νέοι, νὰ στραφῶμεν μᾶ εὐγνωμοσύνην διὰ τῆς ἀνακαλύψεώς του ἔσώσε πραγμµατικἀ τὸ παιδί, Άλλοτε γόμιζαν ὅτι τὸ παιδὶ δὲν προσδάλλεται ἀπὸ τή φυμµατίωσι. 'Η μέθοδος ὅμως τοῦ Πίρκε μᾶς ἔμαθε ὅτι τὸ παιδὶ Ο ΙΑΤΡΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΤΕΙ Εἶναι στὴ φυματίωσι ἡ πλέον εὔφλεκτος Όλη, ὅπως ἀκριθῶς ὁ αἰθέρας στὴ φλόγα, Μᾶς ἔμα- ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΛΛΕΝΟΠΛΘΗΕ ὃν πρ ο μπημς Λ νεται εὔκολα, ἐὰν δὲ γίνεται παρηκκηρηγμα συχνὰ ἡ δερµοαντίδρασις Πίρ- ΔΙΔΓΝΩΣΙΣ κε, μποροῦμε νὰ καθορίσωµε καὶ τὸν χρόνο ποὺ µολύνθηκε, ἐπίσης καὶ τὸ σπουδαιότερο να ἐπεμδαίνωμεν ἐγκαίρως, ὥστε νὰ θεραπεύς- ται τὸ παιδὶ γρήγορα καὶ ἀσφαλῶς. 'Ἡ μέθοδος τοῦ Γᾶρκε. εἴναι ἁπλῆ, κάνωµε μιά γρατσουνιὰ στὸ χέρι μὲ ἕνα λεπτὸ μαχαιρώκι, καὶ Επ ἄν ον λείφομε μὲ μιὰ σταγόνα φυματίνης. Αὐτὴ εἶναι τοξίνη τοῦ Εικραδίου. τῆς ᾿φυματιώσεως καὶ ὄχι µικρόδια, ἑπομένως τελείως ἀκίνδυνο πρᾶγμα, ὅπως ἀκριθῶς κάνοµε στὸ µπόλι τῆς θλογιᾶς. ᾿Εὰν τώρα ὁ δρήσεισμος ἔχη μ9 λυνθῆ ἀπὸ τὴν φυματίωσιν, τότε μετά 24 ὧρες ἡ γρατσουνιὰ φομακώνεί λίγο «καὶ κοκκινίζει, χωρὶς Φέδαια νὰ φέρνη πυρετὸν Ὢ ἄλλη καμμιὰ διαταραχή, ἐὰν δὲ εἶναι ἁμόλυντος παραμένει ἡ γρατσουνιά χωρὶς κανένα ἐρεθισμό, Τώρα φαντασθῆτε τὸ μέγεθος τοῦ πλεονεκτήµατος τῆς μεθόδου Πίρκε. ΣΑποκλείομε εὔκολα ἀπὸ τὴ φυματίωσι χιλάδες παιδιά, ποὺ μᾶς Φφἔρνουν μὲ διάγνωσι φυματ. ἀδενοπαθείας καὶ ἔτσι γλυτώνουν ἀπὸ, ἐνέσεις καὶ ἔξο- δα καὶ τὸ σπουδαιότερο ἡἠσυχάζουν οἱ γογεῖς οἱ ὁποῖοι τρέµουν κυριολε- κτικῶς, “Ἔπειτα ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως μᾶς ἐνδιαφέρει σπουδαίως, διότι εἷ- ναι ὁ μόνος τρόπος νὰ ἐλέγχωμε τὴ φυματίωσι σ) ἕνα οπίτι καὶ ἀνάλογα ἐπεμθαίνοντες νὰ περιορίζωµε τὸ κακὸ διὰ τῆς ἀπομονώσεως τοῦ ἀσθενοῦς µεταδότου. 'ΗἩ δερμοαντίδρασις Πίρκε είναι ἀσφαλὴς καὶ ἀκίνδυνος 100. Ὅταν εἶναι ἀρνητικὴ μᾶς φανερώνει ὅτι ὁ ὀργανισμὸς εἶναι ἀμόλυντος, ὅ- ταν δὲ εἶναι θετικἠ μᾶς δείχνει ὅτι τὸ παιδί ἔχει δεχθῆ μικρόδια φυματιώ- σεως καὶ ὄχι ὅτι εἶναι φθισικό. ἵΗ Πίρκε στοὺς μεγάλους εἶναι θετικἠ 1008, δὲν σημαίνει ὅμώς ὅτι εἶναι καὶ φθισικοί, ἀλλ’ ὅτι εἶναι µπολιασμένοι, τὸ ἴδιο δὲ δείχνει καὶ στοὺς Φθισικούς, ἑπομένως στοὺς μεγάλους δὲν ἔχει καμμιά ἀξία. Στὸ παιδὶ ὅμως ἔχει µεγάλη σημασία διότι μᾶς φανερώνει ὅτι µολύνθηκε πρὸ ὀλίγου κάιροῦ καὶ ἔτσι ἡ ἔγκαιρος ἐπέμόασίς µας σταµα- τόάει τὸ κακὸ στὴ Ὑένρησί του. Στὰ μικρότερα «παιδιὰ ἔχει µεγαλύτερη άκόμα σημασία καὶ ἰδίῶς στὰ δρέφη, διότι σ᾿ αὐτὰ µία τέτοια προσδολἠή εἶναι σοδαρᾶ ἀρρώστεια, ἔπειτα θὰ μᾶς κάνη νὰ ἀναζητήσωμε τὸ φυματικὸ μεσα στὸ σπίτι, δίδσι δὲν μπορεῖ ἕνα θρέφος ποὺ δρίσκεται οτὴν ἀγκαλιὰ νὰ μολυνθῆ ἀπὸ τὴ σκόνη τοῦ δρόμου ἢ τυχαῖα, Φυματικοὶ πρέπει νὰ εἶναι ἡ μητέρα ἢ ὁ πα- τέρας ἢ ἡ γιαγιὰ ἢ ὅποιος δρίσκεται συνεχῶς στό σπίτι καὶ σὲ συχνἠ ἐπα- φἠ μὲ τὸ παιδάκι, ἡ ἀπομόνωσις δὲ αὐτοῦ θὰ σώση καὶ τα ἄλλα παιδάκια ἢ καὶ τὸν ἴδισ, ποὺ τὶς πιὸ πολλὲς φορὲς δὲν ξέρει ὅτι ών φυματικός. Εἰς τὸ ἑπόμενον θὰ τελειώσωμεν μὲ τὴν θεραπείαν τῆς νόσου. ΜΠΑΜΠΟΥΡΗΣ Παιδίατρος . ἔχουμε κατεργαριὰ καλαμελετημένη καὶ καλοὔπολογισμένη κι’ ἂν δὲν τὴν πολε- µήσουµε μ’ ἄλλη ἐξυπνότερη, τὴ χάσαμε τὴ δουλειά Κι ὅλο δασάνιζε τὸ μυαλό του. Σὰν ἤρθε ἡ ὥρα τῆς δίκης τσαπέλα μαζεύτηκε ὁ κόσμος στὸ “δικαστήριο νὰ µάθῃ τ' ἄποτέλεσμα. Μονάχα ὁ δικη: Ύόρος δὲ φαινόταν πουθενά. Ἔστειλε καὶ ξανάστειλε τὸν κλητῆρα ὁ δικαστῆς νὰ τὸν φωνάξῃ, μὰ τοῦ κάκου. Ὅλο κι’ ἀργοῦσε. Σὲ κάποια στιγµή νάτος καὶ παρουσιάζεται ἄξαφνα ἱδρωμένος καὶ λαχανιασµένος ἀπὸ τὴν τρεχάλα. Σὰν τὸν Βλέπει ὁ δικαστής, ποὺ εἶχε ἀγανακτήσει περιμένοντας τόσην ὥρα, θάζει τὶς φωνές: -- Μὰἀ ϐ6ρέ ἁδερφέ, ἑσένα θὰ πε- θιµένουμε μιὰ ὥρα τώρα Τὶ πράγματα εἴν) Ἠξερες ὅτι εἶχες δίκη κι’ Έπρεπε στὴν Ὡρισμένη ὥρα νὰ εἶσαι δῶ. οχι... ---- Μὰ, κύριε πρόεδρε, ται ὁ δικηγόρος, σπέρνω τὰ «χωράφια αὗτά δικαιολογεῖ- µπεκάτσα, στὰ παληότερα τὰ χρό- για δὲν τὸ καλοξέρανε. καιρὸ ὅμως λόδηκε κι’ αὐτὸ τὸ ζή- τῆµα, ὅπως καὶ πολλὰ ἄλλα τέτοια καὶ δὲν στέκει νὰ μὴ τὸ µητικό, Μᾶς ἔρχεται τὸ φδινόπωρο μὲ ἀρχὲς τοῦ χειμώνα καὶ Έανα- φεύ ἣν ἄνοιξι. ᾽Αλλὰ στὴν ᾱ- φεύγει τὴν ἄνοιξι. ὰ στην ἆ ποδηµία της δὲν μοιάζει αὔτε μὲ τὰ χειμωνιάτικα ἀποδημιτικὰ οὔτε μὲ τὰ καλοχαιριάτικα. ΤΑ ΚΥΝΗΓΑ ΜΑΣ 0 ΚΥΝΗΠ ΤΗΣ ΙΜΠΕΚΛΙΙΛΣ ἡ φοδᾶται τὸ χιόνι, φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ὅτι παρ ὅλα τὰ χιόνια στὴν Ἐθρώπη δὲν πετάει γιὰ τὴν ᾿Αϕρι- χή. Λίγες φθάνουν ὥς ἐχεῖ πετῶν- τας ἀπὸ τὴν Ἱσπανία ἢ Μικρὰ ᾽Α- σία - Κύπρο. Τὸ διαθολοποῦλι αὐτὸ καταλαθαί- γεν τὸν καιρὺ ὅτι θὰ ἀλλάξῃ αποὶν ἀπὸ 9---ᾱ μέρες καὶ τὸ σκάει. Ετσι τὴν παθαίνουνε καὶ πολλοὶ χυνηγοὶ ποὺ Ἐεχκινᾶνε γιὰ µπεκάτσες σὲ µα- «κουνὰ µέρη, παρ ὅλα τὰ τηλεγρα- φήµατα καὶ τὶς πληροφορίες ὅτι ἔ- χει µπεκάτσες. Ἐκεῖ ὅμως ποὺ ζῆ, χάνει κάῦε Πῶς καὶ γιατὶ µετακινιέται Μὲ τὸν Ἑέρουνε πιὰ οἱ κυνηγοί. ν ἃ Ἡ µπεκάτσα εἶναι πουλὶ ἀποδη- Ἡ ἁἀποδημία της μοιάζει πιὸ μου ταχυά, κι’ εἶχα στὴ φωτιὰ τὰ χα- πολὺ μὲ τὴν ἀποδημία χείνων τῶν ρανιὰ κι ἕδραζα τὸ σιτάρι γιὰ τὸ σπόρο. Αὲν μποροῦσα... πουλιῶν ποὺ τὰ λένε «διαθατικά», δηλαδή τῶν πουλιῶν ποὺ χάδονται --- Πῶς, πῶς τὸν σταματάει ὁ δι- καστής. Έόραζες τὸ σιτάρι γιὰ τὸ σπόρο - Μάλιστα καὶ δὲν μποροῦσα νὰ τ᾽ ἀφήσω καὶ νὰ φύγω, -- Μὰ τὶ μᾶς λές, Σὰν νὰ μὴ ἔφθα- νε ἡ ἄργητά σου, θὰ μᾶς σκαρώσῃς καὶ τὶς κοροϊδίες σου τώρα Βρὲ θρασµένο σιτάρι φυτρώνει ποτές --- Αμ κι’ αὐγὰ δρασµένα δγάζουνε πουλιά ρωτάει καὶ κεῖνος. Ἔπεσε σὲ συλλογὴ ὃ δικαστής. Σκέ- Φθηκε καὶ ξανασκέφθηκε, γύρισε καὶ στριφογύρισε στὴν καρέκλα καὶ στὸ στερνὸ ᾿ἀθώωσε τὸν ἔμπορα. Σὰν τᾶκουσε ὃ χατζῆς τῶδαλε στὰ πόδια κι’ ὅπου φύγει - φύγει. ᾿ Μαθεύτηκε σ᾿ ὁλόκληρη τὴ χώρα ἡ Ἱστορία του κι᾿ ἀπὸ τότε ἀνθρώπου πό- δι. δὲν ἐξαναπάτησε στὸ χάνι του. Ὥσπου κάποιο πρωΐ ἀναγκάστηκε καὶ τὸ πούλησε κι ἔφυγε γιὰ ἄλλους τό- πους μακρυνοὺς ποὺ δὲν τὸν ἤξεραν», ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΛΟΣ ΔΙΣΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ΕΝ ΛΕΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΥΡ. Μ. ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ ΓΡΑΦΕΙΑ: Ἐν Λευκωσία. ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ: | ᾿Ισαακίου Κομνηνοῦ ἀριθ. 2, Τηλ. 5113. ΓΡΑΦΕΙΑ, ΛΕΜΕΣΟΥ 28 Βασιλείου Μιχαηλίδου 28 Τηλέφωνον 2397. Ἐνοικιάζονται ΤΙΜΑΙ ως ΙΟ ο μμ.ΙΕΚΟΩΠΟΟΟΟΥ ΓΙΟ σσπσπσης ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΤΕ ΜΙΑΝ ΚΑΛΗΝ ΘΕΣΙΝ Μάθετε ΠΛΗΤΥΛΩΓΡΑΦΙΛΝ καινουργεῖς Γραφομηχαναὶ ΕΛΛΗΝΙΙΚΑΙά4 ΑΓΓΛΙΙΚΑΙ ΛΟΓΙΚΑΙ ΜΕΝΕΛΚΟΣ Σ, ΚΥΡΙΛΚΙΛΗΣ 'Ὁδὸς Ἑλλάδος 71 (Πλησίον Ἐκκλ. Καθολικῆς). Ταχ. Κιβ. 290 --Τηλ. 3488 - ΛΕΜΕΣΟΣ σὲ χάδε τόπο ἀπὺ 3--δ. µήνες. Μὲ τὸ γύρισμα τοῦ καιροῦ ποὺς τὸν χειμῶνα, ἀρχίξευ στὰ δορεινὰ κλίματα, ὅπου ζῆ, νὰ μὴ δρίσκῃ σκουλῆκι στὴ γη, καὶ µετακιγιέται γοτιώτερα. Τὸ κατέδθασµά της πρὺς τὰ νότια τὸ κανονίζει σύµφωνα μὲ τὸν χαι- ρό. Οχι δηλαδή γιατι φοθᾶται τὸ κρύο. Κάθε ἄλλο. ᾽Αλλὰ ἂν ὁ χαι- ρὸς ἀφήνῃ νὰ γίνεται ἢ νὰ διατη- ρῆται σκουλΏῆκι ποὺ εἶναι ἡ μόνη της τροφή. Τὰ χιόνια δὲν εἶναι ἡ ἀφορμή. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ Ἑέρῃ κάθε κυ- νηγός ποὺ ἔχει χάµει προσεχκτικὰ κυνΏγι µπεκάτσας. Ἠόσες φορὲς μὲ χιόνια δὲν τὴν θρίσκει κανεὶς µέσα στὰ δάση. Μέ- γεν χεῖ γιατὶ κάτω ἀπὸ τὰ δένδρα ποὺ εἶναι Ἐέχιονα, θρίσκει μαλακὸ ἔδαφος καὶ μπορεῖ καὶ χώνει τῇ μύτη της. Μαχκρυὰ ὅμως νὰ μὴν παγώσῃ ἡ γῆ. Τότε δὲν θὰ τὴν θρῆτε ἐχεῖ. Θὰ τὴ θρῆτε σὺ τίποτε ἀνάθρες ἢ µαλαχωσιές. “Ὅτι δὲν µέρα μιὰ σταθερὴ τυπικὴ µετακί- νησι. Τὴν ἡμέρα μένει στὰ ψηλώ- µατα. Τὸ 6ράδυ - θράδυ πετάει στὰ χαμηλώματα ὅπου καὶ ξενυχτάει. Τὴν ἄλλη µέρα τὸ πρωῖ Ἑαναπετάει πάλι γιὰ τὰ ψΨηλώματα. }Αλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ μεταχίνησίς της δὲν εἶναι γενυκή, δὲν τὴν κά- νουνε ὅλες. Μὲ δυνατὲς παγὠνιὲς ἀναγκάξε- ταν καὶ πηγαίνει σὺ ὠρισμένα µέρη γιατὶ κεῖ θρίΐσκει καὶ τρώει. Αὐτὰ ὅμως τὰ χυνήγια τῆς µπε- κάτσας εἶναι σύμπτωσις, ποὺ τὰ πετυχαίνουνε οἳ κυνηγοὶ κάποτε - κάποτε. Ἐπιτυχίες σὲ µπεκάτσες μποφεῖ νᾶχουν οἳ κυνηγοὶ στὸ πρωϊνὸ χκαρ- τέρι ὅταν αὐτὲς φεύγουνε ἀπὸ τὰ θαρικὰ ἢ τὰ χαμηλώματα γενιχὰ καὶ τραθᾶνε γιὰ τὸ θουνό. Ἅτὺ θραδυνὸ καρτέοι δὲν σηµει- ώνουμε τὶς ἴδιες ἐπιτυχίες. Στὸ θραδυνὸ καρτέρι Ἑεχωρίζουνε οἱ ἄσσοι, γιατὶ μονάχα αὐτοὶ κατεθά- ζούνε καμμιὰ µέσα στὸ σούρουπο ὅταν πετάῃ σὰν θολίδα. ΚΥΝΗΓΟΣ ωὐδωδα ιο ώωώκᾖώωώᾠζκϊωωώωώ ωυουοσυσυι δν συ ο Νο σσ ουσ οσο σσ σσ, Κρασιὰ Κονιακ Οὗὖζο ΕΟΛ ΕΤΛΙΡΙΑ ΡΙΝΗΝ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΟΛ ΕΤΛΙΡΙΛ ΟΙΝΗΝ ΛΕΜΕΣΟ! μα ο ο ου ον -- αν αν ον ο. -- ον ο - -- ω- -- ο τν ΧΧΧ ΓΧΧΧΧΧΧΣΧΚΓΧΚΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧ

Title Subject Page
Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑ ΑΝΑΠΗΔΗΣΗ ΜΙΑΝ ΗΜΕΡΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΚ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑΝ, ΛΕΓΕΙ Ο ΚΑΣΕΜ 4p
ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ 4p
ΔΙΕΞΗΧΘΗ ΤΟ ΠΑΡ. ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΠΕΙΣΜΑΤΩΔΗΣ Ο ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΑΕΛ - ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ Αθλητισμός 4p
ΟΙ ΑΓΚΥΛΩΤΟΙ ΣΤΑΥΡΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΤΙΕΒΡΑΪΚΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΙΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΧΩΡΑΣ 4p
ΠΥΡΑΥΛΟΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΗΝ ΘΑ ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ Η ΡΩΣΙΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΕΩΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΕΩΣ 4p
ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ ΔΙΑΒΕΒΑΙΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΤΙ ΘΑ ΖΗΤΗΘΗ Η ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΝ 4p
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ 3p
Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΒΕΝΤΙΑ 3p
Η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ 3p
ΑΔΕΝΕΣ ΚΑΙ ΑΔΕΝΟΠΑΘΕΙΕΣ ΔΙΑΓΝΩΣΙΣ 2p
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΜΠΕΚΑΤΣΑΣ 2p
ΕΔΩ κι' ΕΚΕΙ 2p
ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΗΜΕΡΟΝΥΧΤΙΑ 2p
ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΔΕΝΔΡΟ 2p
ΘΑ ΠΑΙΞΗ ΚΥΡΙΟΝ ΡΟΛΟΝ Η ΟΙΚΟΝΟΜ. ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ 1,4p
ΑΙ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑΙ ΖΥΜΩΣΕΙΣ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΖΕΝΙΘ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΤΙΖΟΝΤΑΙ ΗΔΗ ΟΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ ΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΩΝ 1p
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝ ΩΣ ΣΤΕΡΟΥΜΕΝΑΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΑΣ ΠΕΡΙ ΟΙΚΟΝΟΜ. ΩΦΕΛΗΜΑΤΩΝ ΘΕΩΡΙΑΣ 1p
Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΓΡΑΨΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑΝ ΗΤΤΗΣ Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΑΣΚΕΨΙΝ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ 1p
ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΙ ΗΜΕΙΣ 1p