Back

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΔΕΙΛΙΝΗ

φαὶ NOAITIZTIKH ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ITO KOYPIO *Avaxoivwon τοῦ Τμήμα τος ᾿Αρχαιοτήτων (τοῦ “T- πουργείου Συγκοινωνιῶν Egyov) ἀγαφέρει ὅτι ἔληξε ἡ Δ΄ ᾿Ανασκαφικὴ Περίοδος τῆς ᾽Αμερικανικῆς ᾿Αρχαιολογικῆς ᾿Αποστολῆς τοῦ Ἱδούματος Γουῶλτερς “Apr Γκάλερυ καὶ τῶν 1]α- φεπιστηµίων Μαίρυλαντ καὶ Μισσούοι ποὺ ἔγινε ἱπὸ τὴ διεύθυνση τῆς Δρος Ἀταϊάνα Μπίτρον ατὸ ἀρχαϊκὸ τὲµε- γος τοῦ “Ἱεροῦ τοῦ ᾽Απόλλω va ‘Tarn ard Κούριο. Οἱ ἀνασκαφὲς — ἀναφέ- pe a ἀνακοίνωση —_ rlyav σὰν ἀποτέλεσμα τὴν ἀπογά- Avy τῶν θεμελίων ἵνὸς τοίχου ποὺ εἶναι ἀρχαιότε- ρος ἀπὸ τὸν κυκλικὸ πετρό- γτιστο θωμό, ποὺ ἀποκωκύ- perme xai ἀφαιρέθηκε γιὰ σχοποὺς ἔρευνας ταὁὐ 1990 καὶ ποὺ πιθανὸ νὰ ἄποτε)οῦ σε τὸ κέντρο τῆς UT QEIOS μέσα στὸ Τέμενος οτι, τέ- π.Χ. 'O An τοῦ Tov αἰώνα τοῖχος ἔχει κατεύθυνση ἀπὸ θορρὰ πρὸς voto καὶ θρίσχε ται κάτω ἀπὸ τὸ ρωμαίχὸ σὺ γοριακὸ τοῖχο τοῦ Ἱεροῦ καὶ κάτω ἀπὸ μερικὰ οἴκοδο μικά κατάλοιπα ἑγός ῥστάγε νέστερου κτιρίου. Ἕνας ᾱ- mo τοὺς κύριους στόχους τῶν φετινῶν ἀνασκαφῶών τῶν ἐντοπισμὸς τῆς ἐκτάσεως τοῦ πρώιμου αὐτοῦ τηίχου» ποὺ φαίνεται νὰ καθόρισε τά ὅρια τοῦ ἀρχαιότερον ia τρευτικοῦ χώρου. «τὰ γότια ὁ τοϊχος ἕ- γει ἀποκαλιφθεί σ’ ἕνα ui χος, ποὺ φθάνει περίπου τὰ ἕνα μέτρο καὶ μετὰ κατσνθύ χεται πρὸς τὰ δυτικά. Μέ- σα στὰ ΥΠινα στρώµιατα ποὺ κάλυπταν τὸν τοῖχο Goel n- χαν κομμάτια ἀπὸ ὀναθημα- τικὰ ἀγγεῖα. χαμώμετα and ντόπιο ἀτημέλητο anid va Gh. ποὺ ἀνήκουν σὲ γα τερα ἀγγεῖα μὲ προεξονες στὶς λαθὲς τους Tow χαρα- κτηρίσονσαι ἀπὸ τὴ dixoonn vO LEVEN ζωγραφιστὴ Sue πύσμηση καὶ μεγάλα πινά- χια μὲ YORK μελανοθαφὴ ἐπιφάνεια, Ἡ περιμεικὴ αὐτὴ χρονολογεῖται οτὰ τὲ: λη τοῦ 8ου καὶ σ᾿ ὁόμληρο τὸν Το Glave π.Χ. κῶὠ σι- μαίστει χοονολογικὰ pe exel νη ποὺ θοέθηκε µέσα TOV γνκλικὸ ωμό, Τὸ yevovos αὐτὸ φανερώνει ὅτι τα cA χαλικεθέντα οατάλοιπα τοῦ πιὸ πάνω τοίχου εἶναι -ά: πως ἀρχαιότερα ἀπὸ τὸ δωμὸ» συγεχίσει fh avaxcivw ση. «τὰ δόρεια ὁ τοῖχὸς αποο γοιβεῖι κάτω ἀπὸ τὸ οὐμέαϊ» κὸ συνοριακὀ τοῖχο. Οἱ ανα σγαφικὲς ἔρευνες συνεχἰστηὴ ο. Ἐπιμέλεια: ΗΒΗ ἂ. ΣΑΜΟΥΗΝ χαν στὸ 660810 σηµεῖο τοῦ ῥωμαϊκοῦ αὐτοῦ τοίχου γιά νὰ, διαπιστωθεῖ κατὰ πόσο ὃ ποώὠιμος τοῖχος συνέγιζε πιὸ πέρα ἡ ὄχι. στὰ ἀνώτε oa στρώματα θρέθηνε μιά µεγάλη θάση ἀγάλματος μὲ ἐπιγραφὴ ἀφιερωμένη ἀπὸ τὸ Διαγόρα, ἕνα ἱερέα oto ‘Tego rot ᾽Απόλλωνα στὸν πατέρα του Φίλιππο, τυ γιὺ τοῦ Καλλίστρατου,. Γὰ χαρα κτηριστικἁ αὐτὰ ἠνόματα γιὰ πρώτη φορὰ ἐπιδεθιωώ- γονται otiw Kimpo. Axo τοὺς τύπους τῶν γοσμμάτων τῆς ἐπιγοαφῆς ὑπολογίεταν ὕτι ἡ χρονολόγηση της ἆ- νάγεται στὰ τέλη τοῦ 5ου αἰώνα π.Χ. Ἡ πέτρινη αὐτὴ ἐπιγραφή εἶχε FENTON Bei atv δομικὸ ὕλικὸ συν κάλυψη ἑνὸς ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ μὲ κατεύθυνση ὄντν κοανατολική, ποὺ πιθανὸ νὰ χρονολογεῖται στοὺς ρωμαῖ- κοὺς χρόνους. ᾿Αογετὰ κάτω ἀπὸ τὸν ἀποχετευτικὸ ἀγο- γὸ παρουσιάστηκαν | oo, zt σματος μὲ κατεύθυνση πρὸς θοορά, ποὺ μπαρεῖ νά sail χουν στὸ ἀρχαϊκὸ τέμενος Τέλος σάν πιὸ ἐντυπώσια κ ἀνακάλυψη κατὰ τὴ pete νὴ ἀνασκωφικὴ περίοδο i tav 6 ἐντοπισμὸς ἐνὸς ὄνα- θηματυκοῦ λάκκου, was ἱεοῆς ἁπόγειας ἀποθήχης μὲ χιλιάδες πῄλινα εἰ (EMAC, ποὺ κάποτε Ἀχοησιμοπ. any yoy oo τιμητιό ἀφιρρώῦ- µατα. OTO Geo tov Ἱτροῦ. Τὰ εἰδώχια παριστάνουν 110 θιους ἄνδρες, ἵππους ub a χαθάτες καὶ ὅμάδες ἀπὸ πε- CITEZVOVS δίσρους. γοωµστι σμένα μὲ λευχὸ, µαύνο γαὶ πράσινο χοῶμα. “Ohm αὐτὰ τὰ, εἰδώλια πιθανότατα νε ἀποτελοῦν τὶς προσφορὲς τῶν διάφορων ἐπισκεστῶν ποὺ γιὰ πολ]ά χούνια ἀφιέρο vay ot) ‘Tego. Όταν OUes aHOevay τύσο πολὺ κο OH μιούρ eynoay πούθλτινα Ἰάθυν φαίνεται ὅτι μετανινἠθηκαν ἀπὸ τὸν καθορισμένο γῶ- ρο τοῦ. Ἱεροῦ καὶ τοπυθεττ]- ὑγκαάν σὲ ἀναθηματιχους 1K χοὺς. Αὐτὸς εἶναι ὁ δεύτε- ρος ἀναθηματικὸς Λικήος ποῦ ἀνακαλήφθηχε στο '|- τοῦ Απόλλωνα “μάτι κιὰ, µέσα of αὐτὸ θρέθηκων ρω στὶς 6.000 πήλινα te ἀώλια καὶ χομμάτια ἀπὸ εἰ- δώια. ποὺ Ἡ χοονολό γής TOMS ral μαίνεται μα ετσ1ὶ τοῦ του ναὶ fave atova απ Me ΛΡΙΣΙΟΦΑΝΗ ΠΝΙΤΕΙ 0 GOK ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Μέσα στὸν Avvoveto At ερ pono tod @OK µεταθαίνει στην Αθήνα προκειμένου γὰ δώσει στὸ θέατρο Άνκα- θηττοῦ παραστάσεις εξ τὸν «Π]λοῦτο» τοῦ Αριστοφάνη, σὲ μετάφραση τοῦ κ. Κω- στῆ Κολώτα. Σκηνοθετεί ὁ κ. Νίκος Χαραλάμπους, τὰ σχηνικὰ --- ποστούµια ἔκανε ὃ κ. Γιῶργος Ζιάκας ναὶ τὴ μουσικἡ ἔγραψε ὁ κ. Μι: χάλης ΧἈριστοδουλίδης. Ῥοηθὸς σκηνοθέτης ὁ ». Τάσος )Αναστωσίοῦ, νην xt VON “GL τὶς µάσχες ἑναγε ὁ 2. ᾽Αντώνης Κατσαρῆς. Ἀ χετικὰ μὲ τὸ ἔργο, εἶπε Κάποτε ὁ μεταφραστής του κ. Κολώτας. «Μπορεῖ χανεὶς νὰ ἀποὺώ σει μιὰ ᾿Αρυστοφανικὴ -ῶὠ- µωδία εἴτε καθαρά «Φιλολο γικά-ἑομηνευτικὰ» εἶτε 210 ἐλεύθερα «λογοτεχγικά». “E vas συνδυασμός, ἢ μιά προ σπάθεια συνδυασμοῦ. αὐτῶν τῶψ δυὸ τρόπων εἶναι οἱ µε ταφράσεις ποὺ ἠἱπάρχουν ποὺ καὶ πολλὲς εἶναι καὶ (ὰρ πετὲς ἀπὸ αὐτὲς) ἐπιτυντιέ ves. τὸν «Π)οῦτο» (ὔπως vai στὶς «'Ἱκέτιδες» τοῦ Εὐοιπί- δη), προσπαθήσαµε va. Boot! Us τὴ χουσὴ Toun wetasr! αὐτῶν τῶν δύο τρόπων. Νν ρίως ὅμως προσέξαµε νὰ 1! ποδωσούῦµε «θεατρικὰ» τὸ) κείµενο, προσαρμόζοντάς τα: στὰ σύγχρονα θεατοικὰ μέ- σα καὶ τὴν εὐαιοθησία χαὶ τὴ δεχτικότητα τοῦ OMT EL | vot θεατῆ. Γι αὐτὸ dowdy: t με ὁμαδικά: σκγνοθέτης, | UOVKOS, σκηνογράφος, µε- ταφραστής δίνοντας τὸν πρῶτο λόγο στὸ σκηνοθέτη, Πάνω ἀπ ὅλα προσέξµε, αὐτὸ ποὺ ἔθγαινε νά τὸ ὃδιέ πει fice συνέπεια ὡς τὰ γενικὺ por καὶ Hor τῆς παράστασης: ἀποφύγαμε τὶς ἀδίστακτη διασκευή καὶ προ σπαθήσαµε, πράγμα ὄνσπο- Ἰύτατο, νὰ νεφυρώσονμε τὸ «πολιτιστικὰ χάσμα» με.) TA τοῦ σύγχρονου. βεατῆ καὶ τοῦ ᾿Αθηναίου. τοῦ ων. π.Χ. cui. δίνοντας ὅσο -ὁ ὃν WETO πιὸ ἀγώδυνες }ἠσεις καὶ κάνοντας Gao πας VOTED αὐθαίρετες ἐπειθά σεις μένοντας ῦσο μπορούσα We πιὸ πιστοὶ στα APU ven 005 τὸ ανεῦμοα τῆς ἐποχῦ- ναὶ μὲ or bao, Όσο. tr επέ-! τρεπαν οἱ δυνάμεις ιια- , στη πιιοσοφία καὶ τὴ μενα. quien tot corti, i Τὴν εὑρηματικὴ παράστη | | ση τοῦ x, Χαραλάμπους τὰ Ἀνπριακὸ yore elds to πε- OMALEVA χαλοκαίρι,