Back

ΓΛΥΚΕ ΠΑΠΠΟΥΛΗ

Καθόταν to ἀπὸ τὴ λυπήμένη πόρτα τῆς φτω χῆς παράγκας... Οἱ σκλη ρὲς αὐλακιὲς στὸ ποόσω: πιο, σημάδευαν τὸν χούνο καὶ τὸν πόνο. Of δαθιὲς χαοαματιὲς τοῦ µμεϊώπον σφυγμομετροῦσαν τὸν xan μὸ μιᾶς καρδιᾶς τραυµα: τισαένης. Καὶ ἡ word σπαθὶ ἀκονιωμένο ποὺ του notes τὸν ὁρίζοντα τοῦ χώρου μι ἔφθανε ἄντι- καυ) Κάτω ἀπὸ τὴν πο: διὰ τοῦ Πενταδάχτυλου. Μέσα στὶς ὁροσερὲς του ψεματιὲς mal tig ἤρεμες καυμάλες tov. Ἡπασμέ νος γιὰ καλὰ στὰ 70 χοὀ για τῆς ζωῆς καὶ τῆς πᾶ Ans. Ὁ γἐρο ΠἨιχάλης αᾱ- nd τὸ Τριμίθι. Κάθεται σκεφτικὸς ἔξω ἀπὸ τὴ ακονισιένη του παράγκα. Αμίλητος. Ἠουθὸς. Μὲ τὰ μάτια του ὑγρὰ καὶ πλημμυρισμένα μὲ τὴ θά- λασσα τῆς Κερύνειας του, Σκεφτικὸς! Κι ὁ πόνος θασὺς στὸ στῆθας ποὺ axt δει τὰ φυλλοκάρδια... —-Ti σκέφτεσαι παπ- πούλη: ——Tinotes Tinotes... Ady τὸ λέει! Γιατὶ po Sara: μὴ τὸν καταµρίνου- µε ἐμεῖς οἳἵ ρεαλιστὲς. Σή κώνει τὸ µαραξωμένο dd παιδὶ µου.. χτυλο Goya παὶ σφουγγί: ζει δυὸ χοντρὲς σἴαγονες ἁάνκρυ ποὺ θρέχουν τ᾽ ᾱ- σπρα γένια ἴσυ. ᾿ΗἩ xan- διὰ µέσα του κλαίει. 'O- δύρεται. Ὁ Ἅµλιγμὸς ἆπα- Βηκεύει µέσα του τὴν πί- καα τῆς ζωῆς καὶ καθα’ γιάξει τὴ γεροντικὴ του μνήμη. Αὐτὴ τὴ μνήμη! Thy οπιὸ γερὴ! Τὴν πιὸ ἁγνὴ! Τὴν πιὸ τίµια µνή μη πι ἀναπαλλοτοίωση | ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ 'Ὑπαρχει κάτι! Αὐτὸ aot ἔμεινε φεύγοντας τρεχάτος ἀγάμεσα στὰ φαρμακερὰ Βάλια ταῦ ἄφρονα ἐχθροῦ. 'H καρδιὰ ταῦ. γέρο --- ΠΜιχάλή! Adres ata yore an’ £60! ‘H καρδιὰ του στὸ Βορρὰ an’ éxei) ‘A πλωμένη Ἀυπῆμένα στὸν πικροιένα κάμπο τῆς Κε θύνειας nai tis AnGcoue- ves ἀκρογιαλιὲς τοῦ Κα: σαθᾶ. Mid yspavrixy mag ” notue wovtea daxova Soexovv 10 πομματιασμµένο του πουκάμισο μὲ θαᾶλασ: σα ᾖΚερυγνειώτικη. Δνὸ πλατιὲς λαβωματιὲς µα- τώνουν τη υχὴ του καὶ τὴ δασανίρουν ἐπώδυνα Κι ὅκως σωπᾶ... Φοθᾶ- ται νὰ πεῖ αὐτὸ παὺ συλλο γίξεται. Φοθᾶται ἐμᾶς τοὺς ρεαλιστὲς ποὺ θὰ τοῦ κυνικἀ «ξέγοαψέ τα παπποὺ.... Θὰ προτι- Ave Τοῦ Σταύρου Σιαύρου καὶ ξεχνᾶ, Γι αὐτὸ σωπᾶ καὶ προαµετει τὴν doa τὴν Αγια τοῦ Θεοῦ! II: ριαένει τὸ γνοισμὸ στὸ γ) νέθλιο χῶνο, κοιτάζοντας νοσταλγικὰ πρωὶ καὶ θρά ὅυν ἄντικου τὴ λαέωμένη του xapdia σκορπισμένὴ στοὺς ϐλ'αμένους κάμπους τῆς Κυθοέας καὶ θριµµα τισµένη otis δακρυσµένες παρυφὲς τοῦ Πενταδάχτυ- λου. Ἰδένει ἐκεῖ oes ate ΓΛΥΚΕ ΠΑΠΠΘΟΥΛΗ TH μνήμη τοῦ μικροῦ χω ριοῦ. Ποῦ φτωχοῦ σπιτι- nod στὸ ἸΤριμίθ, μὲ τὸν ἡλιαμὸ καὶ τῇ τσιμινιὰ καὶ τοὺς εἴκοσι Βασιλικοὺς στὰ ὀρθάνοιχτα παράθυρα ποὺ γλυκομµοίταξαν τὴ γαλανο- µάτα θάλασσα τῆς Κερύ- γεας του) ᾿Εκεῖ πέρα... πίσω ἀπὸ τὰ πέντε ἱερὰ δάχτυλα, ποὺ ὁρίξδσυν τὴ» ταυτότητα ταῦ χωριοῦ. Πέρα ἀπὸ κεῖγα τὰ θλιµ: µένα κυπαρίσσια τῆς ἆζλε- πίνης καὶ τοῦ Βαθυλᾶ... διὰ σπαράξουσα ἀγάμεία στὴ Γλυκειώτισσα καὶ τὸ Ζέφυρο. ᾿Αναμεταξὺ τοῦ ΠΜπελλαπαῖς καὶ τῆς “Og κας... To θλεμμα σπαθὶ παρφωαένο στὸ µατωμένο θορρὰ καὶ οταυρωμένο. 'Ὁ γέρα --- Μικάλης δουθὸς καὶ πικοαµµένος ταξιδεύ- ει μὲ τὴ σκέψη τῆς νγερον τικῆς του µνήµης... —-Ti σκέφτεσαι nan: rovan —Tineres παιδὶ nov... Τίποτες... μοῦσε νἀ τοῦ μπῆγαν εἴκο σι μαχαίρια tovgxixa µο: νομιᾶς στὰ στήθη παρὰ νὰ τοῦ ξεστοµήσουν τέτοια 6α gia μονδέντα. Γιατὶ ὁ γέ' ρο---Μιχάλης δὲ ξεγράφει τόσο εὔκολα τὸ χῶμα ποὺ ἔδαψε τὴ γυναίκα του καὶ τοὺς γονιοὺς τον κι ὅλα του τὸ σὀϊ]) Δὲ ξεγράφει τὸ δασιλικὺ καὶ τὴν ὄκτω θρούδα ποὺ τὰ note we αεράκι πκερυνειώτίκο καὶ ὑπομονὴ Λαπηδθιώτικη! Ti ποτε δὲ ξεγράφει οὔτε λείωτες. Πέρες καὶ μµῆνες καὶ χθόνια, Me re porn: µα ἀκμαῖο. ᾿Αναπολώντας εὸ σγουρὸ Θασιλικὸ τοῦ 1ριμιθιοῦ ποὺ τοῦ χαΐδευε τὰ πόδια καὶ μοσχοδολοῦ: σε ἡ καρδιὰ τον εἰρθήνὴ καὶ ἀγαλλίαση τοῦ µό- χτου. Ζώντας μὲ τὴ µν- µη ἐκεῖ πἑρα στὺ μικρὸ του περ θόλι μὲ τὶς dé&u- μιὲς καὶ τὶς πορτοκαλιὲς, τὶς κληματαριὲς καὶ τὶς συκιὲς... Ἰδένει ἐκεῖ 6ον- θὸς. Μὲ τὸν ἀναστεναγμὸ TTT ee: va τοῦ καὶει τὰ puddoxco ὁια. Καὶ τὸ πικρὸ χαµό/ε do μισὸ τοῦ νόστου στὰ σουρωµένα χείλη του... σκέφτεσαι παπι: ! ! 1 ' ( ! ! t i t | ! 1 ! I ! | 1 i ! ι f i i ! ν / —Ti πούλη —Tinores madi wav... | Τίποτες,.. : vai δάζει τὰ κλάματα, ca umeo madi! v.mai rd δάκου του πι x00 πατάμι ποὺ πνίγει τὸ γεουντικὸ του ὄπειρο τὸ τό» ἀγνὸ, τὸ τόσο δίκαιο, τὸ τόσο τίµια ὄνειρο... ---.Γλνκὲ παππούλη. Τὸ δάκρυ σου αὲ καίει. --Παλληκαριὰ τῆς ζω: ῆς µέσα ατὰ ῥροξιασµένα χέσια καὶ... Πόσο ἔνοχοι εἴμαστε ἀπέναντι στὸ πι- κρὸ σου ὁὀαπρυ. ---Λιμαιοσύνη ἁπλωμέ yy µέσα ota τίμια χέρια τῶν γερόντων καὶ στὰ κα θάρια µάτιο τῶν παιδιῶν. —Phumé monnotin στᾶ- we va xdaiy... | .