SSH ae PAA TA. | Εργατικὲς Κατοικίες. Εἶναι γνωστὸ πὼς τὸ κυριώτερο σύνθημα. στὲς τελευταῖᾶες ἐκλογὲς τῆς M. Βρατταχνίας ὕσιερα ἀπὸ τὴν ἐθνικοποίηση τῶν µε- ταλείων καὶ τῶν µεσων μεταφορᾶς, ὑπῆρξε τὸ ζήτημα τῆς παροχῆς στὲ γης γιὰ τὸν λαό, Γὁὰ ὀξή- τατο αὐτὸ ποόβλημα β2- ήθησα τοὺς ἐργατικοὺς ν’ ἀνέβουν στὴν ἐξουσία, γι- ατὶ τάσσονταν ὑπὲρ τῆς κρατικῆς μέριμνας γιὰ τὴν ἐξασφάλιση στὸν λαὸ &- νετων ὑγιεινῶν σπιτιῶν. Φτὸν τόπο µας, ἀπὸ ἕνα τώρα χρόνο, κατήντησε τά απρόβλημα τῆς ἡμέρας καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλησε νὰ τοῦ δώσει τὴν πιὸ σωῶ- acy Adan. Zr Λευκωσία ἔδωσε σὲ ἐργολάβους-έ- πιχειρηµατίες τὴν ἀνάγερ- σιν μερικῶν κατοικιῶν, ἑ-]- νῶ στὲς ἄλλες ὅλες πόλεις καμμία Φῥοντίδα, καμμιά ἀπάντηση. Τί κι’ ἄν τὸ Δημοτικὸ Συμβαύλια Ἂμ- µοχώστου ἐπανσειλημμένα ὑπέβαλε ὑπομνήματα καὶ διαμαρτυρίες Εἶναι, φρο- νοῦμε, καιρὸς ἢἡ Κυβέρνη- σις νὰ υἱοθετῆση πλέον ἕ- ξὔπηρξτικὰ διά τὸν λαόν µέτρα καὶ νά ἐπιτρέψη εἰς ταὺς Δήμους νὰ κτίσουν διά λ)σμὸν των ἑογατικὲς κατοικίες, τὲς ὁποῖες νὰ παραχωροῦν’ μὲ ἠχαμηλά ἐνοίκια στοὺς πτὠωχοτέ- ρους τῶν ἐργατῶν. Εἶναι καιρὸς νἁ παύση νὰ ὀφί- σταται, ἡ ἐσφαλμόνη ἂν- τίληψη ὅτι ὁ ἐργάτης ὀφεί- λει νά κατοικεῖστὲς τρῶ- γλες, »Αντιφυπατικὸν Ἰατρεῖ- ον στὴν ᾽Αμμόχωστον. Εχει συμπληρωθεῖ ὁλό- κληρος χδάνας ἀπὸ τότες ποὺ τὸ Δημοτικὸ µας Συµ- βούλιο εἶχε ζητήσει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἱδρύ- σει ἀντιφυματικὸν ἰατρεῖ- ον στἠν πόλιν µας. Οἱ ἆ νάγκες τῶν ἐδῶ πολιτῶν, καλὼς καὶ τῶν ἀγροτῶν τῆς Ἐπαρχίας µας εἶναι τόσο πολλές, ὥστε συχνὰ ἡ ἀδυναμία τῶν πτὠχῶν ἀσθενῶν Ὑὰ ἔξετασθοῦν ἐγκαίρως καὶ νὰ Slane στῶθῆ ἢ νόσος τῶν, τοὺς σπρῶχνει στὸ νὰ χειροτε- ῥεύση ἡ κατάστασις τῶν ἰδίων καὶ νὰ μεταδώσουν καὶ στούς δικούς τους τὴν ἀρρώστειά τους. Ἡ δικαι- ολογία, τὴν ὁποίαν ὁ Δρ. Ταέβερταν ἔδωσε εἶναι ὅ- τδὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Κύπρον ἐξησκημένον προ- σώὠπικὸν καὶ ὅτι μόλις κα- ταστεῖ δυνατὀν νὰ ἐξαύ- ρει, θὰ ἱδρύσει εἰς Αμμό- χώστον ἀντιφυματικὸν ta | τρεῖον- Καὶ ἑπέρασε ἕνας χρόνος. Δὲν μᾶς ἐξηνεῖ ὅμως ὁ Ap. Ίσέβερτον πῶς συμβαίνει νὰ ὀπάρχει Ἐλλειφιςἑξησκημένου προ- σωπικοῦ, καὶ ἀπὰ τὴν ἄλ- λη νὰ παρατείνει τὴν &- περγία τῶν «νοσοκόμωύ, ἐντελῶς ἀδικαιολόγητα, µόνο καὶ µόνο ἀπὸ πεῖ- σµα Γιατὶ ἐπί τέλους δὲν θέλει ἡ Κυβέρνησις va νοιώσει τὸν πὀνο τοῦ Κυ. + | mprencod λαοῦ ᾿Αφοῦ ὅλες οἱ παρατάξεις, ὅλος ὁ λα- ὃς τὸ θέλει γιατὶ δὲν Ἄ- ποχωρεῖ. ἡ Κυβέρνησις καὶ γὰ ἱκανοποιήσαι τὰ αἰτή- para τῶν νοσοκόµωνς Ὅσον ἀφαρᾶ τὸ ἄντιφυ- Γματικὸν ἰατρεῖον εἰς 'Αμ- μόχώστον ,νομίζαιεν ὅτι δὲν χώρεῖ πλέον καμμία καθυστέρησις, Ἡ δικαιο- λογία τοῦ ἵατρικαῦ τµή- µατος εἶναι ἐντελῶς ΄ ἁ.- ' στήριχτος. δεδομένου μά- Mora ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἱδρυβαῖ κλινική, ἀλλ ἁτλῶς ἰατρεῖον εἰς τὸ ὁ- ποῖον νὰ γίνεται ἡ ἐξέ- τασις nal va παρέχονται αἱ πρῶται βοήβειαι. Ac στααατήσἒι λοιπὸν ἡ κο- -ἀντιλαμβάνονται ὅτι ροΐδία τοῦ λα»ῦ, κι ᾱς ἀρχίσουν ἀμέσως τὰ ἔργα. Τὸ τυρί, ‘A Αιοΐκησις τῆς πόλεώς µας ἀπεράσισεν Seas καβ- o120H et 80 δοᾶαιι κατὰ μῆνα διὰ κἆθι ἄομην ἡ .πο- αότης τὴν ἀποίαν ὃχ eon Χωρεῖ πρὸς τοὺς πολίτας., (40 δρ. καπκχβᾶλλι καὶ 40 So. xepzroripy). “Ἡ αασότης aden εἶναι κκὺ δλοχλησίαν ἄνεπκλκὴς κιὶ ἄσχεσαν Hq νὰ διατυπώνονττι πολλὰ πα- ϱάπενκ. ᾽Αποροῦμεν πραγµα- τικῶς ποὺ ατηοίζεται ἡ Εν- βέονησις καὶ ἐπιτρέπει τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ εἴδοις αὐτοῦ, τὴν στιγμὴν Χχτὰ τὴν ὁποίαν ὁ τόπος ἔχει τόσην ἀνάγκην καὶ ἐνῶ εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ χκαλλούµμια ἔχουν φθάσει ak τωνέςο τόσον ὑψηλὲ ὥστε νὰ μὴν εἶναι προσιτὲς εἰς τὰ Βαλάντικ τῶν πτωχῶν. Τὰ Γραφεῖον Ελέγχου ἵρομη- δειῶν νομίζαμεν ὅτι ποέπει νὰ δώσει μεοικὰς ἐξηγήσεις πρὸς τὸ πονόν, ΕΛΕΣ. Εἶνα. πολὺ εὐχ ἔδιστον τὸ δτι ἡ Ἐπιτροπείχ ᾿Βδνικῆς Ἠνότήτος Δεμεταῦ ἔχει, συµ. φώνως το τελευταίου ἄνα- ατινωθέντας της, ὁλοκληρώ- πει τὸ πρθτον µέό»ς τῶν ὁο- γαπιῶν της, καὶ ἔχει ὑποβᾶ-. λει πρὸς τὸν Ἀεβασμιώτατον Ῥοποτηρητὴν καὶ αυγκεκρι» μένον σχέλιον διὰ τὸν καταρ: τισμὸν τῆς ἐχλογικὴς συνα- λεύσεως, συμφώνως mode co ὁποῖαν αΌτη Ἀέον νὰ ἅποτε- λεσδῆ ἐξ 18ὲ ποοτώτον. Ἔ- κεῖνο, τὸ ὅπλῖον ἐπιδμοῦμεν νὰ τονίσωµεν ἀκόνη μίαν | proce εἶναι cotta: Ἀιατὶ af ἄλλαι πόλεις ἐξακολουβοῦν γὰ τησαῦν αιγἠν | Μήπως δὲν κάδε καὺοστέρησις εἴνχι πρὸς ζη- Εαν τῆς ἐδνικῆς µας Grae δέσεως ΗΒ μήπως ὑπάρχες ἡ ἀντίληψις ὅτι αἳ ἑνέργειαι wks µόνον πόλεως---ὀᾳονδή- ποτε ἀξιοζήλευτοι καὶ av εἶναι---εἶναι ἀρκεταὶ διὰ νὰ προωθήσουν ὁλοκληοωτικά καὶ νὰ αυντελέσουν στὴν ἆ- πιτυχία τῶν Σθδνικῶν µας ἕ- πιδιώτεων Ac ἑγκαταλει- φθῇ λοιπὸν ἡ ἀδοάνεια καὶ i ἀδιαφορία' ἄς ἐγκαταλειφθῆ ἡ προπατάληφη καὶ ὃ φανα- τισµός' ἃς προχωρήσόυμεῦλοι μαζὺ στὸν στῖβ» τῶν ὑψηλῶν ἰδανικῶν γιὰ τὴν ἑλευθέρίαν μας.