Back

649: Ένα πρόστυχο ψήφισμα...

ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΑ του Γιάννη Κωστακόπουβου 649: Eva npdotuxo υήφισμα... Ο γείτονας µου ήταν κάτι παραπάνω απὀ ορ- γισµένος. Δεν κατάλαβα την αιτία. Τα παιδιά κοιµόνταν όλο το απόγευµα κι ήταν αδύνατο να τον ξυπνή- σουν. Και τα σκυλιά ήταν χορτάτα! Πλασιέ αυτές τις µέρες δεν πέρασε απὀ τα σπίτια µας, ούτε ο καιρός ήταν παγωµένος τα πρωϊνά ώστε να τον αναστατώσω ζεσταίνοντας τη μηχανή του αυτοκινήτου µου. Με αγριοκοίταξε καχύποπτα, όπως ακριβώς όταν συλλαμβάνει επ’ αυτοφόρω τις γάτες µου στην κουζίνα του. Βλοσυρά µε κατακεραύνωσε. -Δεν έπρεπε να συμφωνείτε μ’ ένα προδοτι- κὀ ψήφισμα. Παραξενεύτηκα στην αρχή και ταρ᾽ ολίγο ν᾿ αναφωνήσω: «Είμαστε µια ήσυχη Υειτο- γιά, όλα τ' αποφασίζουμε µε κοινή συναινέση, δεν χρειάστηκε ποτέ οποιοδήποτε ψήφισμα». “Για το 649 μιλώ, μούγκρισε θυμωμένα, κατα- λαβαίνοντας την άγνοια και την αμηχανία µου συνάμα. «Προσωπικά το επικροτώ, είπα μουδιασμένα. Για τους άλλους δεν μπορώ να αναλάβω την ευ- θύνη.». «Δεν εἶχα την παραμικρή αμφιβολία. Κι αύριο αν μπορούσατε εσείς οι «προοδευτικοί», θα µας πουλούσατε στους Τούρκους, ξέσπασε επάνω µουμε ύφος οργίλο. «Επιβεβαιώνει τα προηγούμενα ψηφίσματα 367 και 9212, συνόψισα βιαστικά, που προνοούν για επιστροφή των προσφύγων και διαπραγµα- τεύσεις πάνω σε ισότιµη βάση μεταξύ των δυο κοινοτήτων. Επί πλέον, συνόχισα ακάθεκτος, προνοεί για εγκαθίδρυση Ομοσπονδίας, δικοινοτικής µάλι- στα όσο αφορά τις συνταγματικές πτυχές και δι- ζωνικής σε σχέση µετις εδάφιες διευθετήσεις... :Τρίχες µε διέκοψε απότοµα κι αποφασιστικά ο ανακριτής µου. Αφού το δέχεται ο εχθρός σου ψάξε να βρεις το λάθος σου. Δεν έµαθες ότιο Ντενκτάς κι η Άγκυρα εξέφρασαν ικανοποίηση Υ αυτό το ψήφισμα «Συγνώμη... Σα να προτείνεις να προκαλού- με συνεχώς άρνηση. Τότε αχρηστεύεται αυτόμα- τα οεπιδιωκόµενος διάλογος». Εδώ ο γείτονας γέλασε µε την καρδιά του. Ύστερα απὀ λίγο σοβάρειε απότομα. Η σιωπή του ήταν φωνή που αναχαίτησε όλα µου τα επι- χειρήµατα. «Πού διαφωνείς ακρίβώς», τόλµησα να ψιθυ- ρίσω μπροστά στο φονικό ξίφος του». ΞΣε όλα, µου απάντησε ήπια αυτή τη φορά αι- σθανόµενος ὁτι μ’ έχει κατατροπώσει. Χωρίς να διαβάσω λέξη απ’ αυτό το ψήφισμα το κρίνω επι- κίνδυνο, απαράδεκτο και ανήθικο Υια το δίκαιο αγώνα µας. Απ’ τον αριθµό του και µόνο κατάλα- βατί λύσεις προτείνει ο κύριος γάµα-γάµα. «Μα είναι θέµα ουσίας κι όχι αριθμών», ἁπαι- ξατο τελευταίο µου χαρτί. «Ἔτσι νομίζεις άστραψε και βρόντηξε. Ποτέ δεν µπορέσατε να αποκρυπτογραφήσετε τη γλώσσα (τόνισε την λέξη) της διπλωματίας εσείς οι «προοδευτικοί». Λυπήθηκα για τον πρόστυχο αριθµό του ψηφί- σµατος, αλλά, συν των υπολοίπων αρετών, ava- κάλυψα και την αχαλίνωτη φαντασία του γείτονα µου. Στην ηλικία του!