Back

Η ΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

] ὅσα τοῦ σερδίρει ἡ Κυξερνητικὴ προπαγάνδα, Ρεαλιστικὲς εἰκόνες He MANIA THY τῆς Κυπριακῆς ζωῆς «ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ» ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΛΙΩΝ ΜΑΣ Ἐὐημερία ἀπ᾿ ἐδῶ, εὐημερία ἀπ᾿ ἐπεῖ. ο Α΄ ο µας Κυδέρνησις μᾶς ἀνεστάτωσε τελευταίως μὲ τὰ ππρύγ- µατα-παραμύδια τῆς εὐημερίας ποὺ ἔχομεν. Τὸ ἐπαναλαμ- θάνει εἰς τὰ ἐπίσημα ᾽Αἰνακοινωθέντο τῆς, εἰς τὰς µηνιαίας, τριµηνιαίας ἢ ἑἐτησίας Ἐκθέσεις τῶν Τμημάτων της. Μᾶς τὸ φωνάζει ἡμέραν καὶ νύχτο καὶ διὰ νὰ μᾶς κάµῃ νὰ τὸ πιστεύσωµεν ἐδιπλασίασε τώρα τὸν τόνον τῆς φωνῆς της nai tke µέσα τῆς προπαγάνδας της: Ετίζει νέα µΕγαλοπρε- ni καὶ πολυέξοδα Γραφεῖα Δημοσίων Πληροφοριῶν καὶ ὅπ- µοσίας προπαγάνδας, καὶ ἔθεσεν sls παδημερινὴν ὁρᾶσιν ἰδικόν της Ῥαδιοφῳνικὸν Σταθµόν, ὁποῖος ἑργόξεται καὶ τὰς 24 ὥρας τοῦ ἡμερονυκτίςυ. Ἡ Γωυθέρνησίς µας φαίνεται ὅτι χρησιμοποιεῖ πλέον καὶ τὴν ὑποδολὴν καὶ αὐδυποδολήν, ὅτι ὁπλαδὴ τὸ Epaize cig τὴν «ὀκκουλτιστικὴν» émotipny, διὰ νὰ μᾶς νανουρίσῃ, νὰ μᾶς ὑπνωτίαῃ, νὰ μᾶς χάµμῃ νὰ πιστεύσωµεν ὅτι ἔχομεν κάτι ποὺ δὲν ἔχομεν] Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι κάτι ἐπέτυχεν ἡ Κυθέρνησις μὲ ὅλα αὐτά ὁ θὀρυξος τὸν ὁποῖον ἐξαπέλυσε, παὶ ἡ τυµπανςο- προυσία περὶ τῆς ὅηδεν εὐημερίας µας, μᾶς ἕπαμε νὰ ἕν- πνήσωµεν καὶ νὰ ἐρωτήσωμεν τοὺς ἑαυτούς µας: Τί ἔχο: μεν Τί γίνεται εἰς τὴν Κύπρον Τ γίνεται εἰς ἄλλας χώ- ῥρας Τί προσφέρει ἡ ξένη Κυδέρνησις γιὰ μᾶς παὶ τὰ παι- διά µας Πρὸ παντὸς τὰ παιδιά µας. Γι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἰς τὸ σπμερινὸν µας ἄρθρον δὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὴν «εὖ- ημερίαν» τῶν παιδιῶν τοῦ Κυπριακοῦ λασῦ, ἀφοῦ τὰ παιδιά, ἡ νέα γενεά, εἶναι ἡ θάσις κάθε κοινωνίας, τὸ καμάρι τῶν γονιῶν, ἡ ἐλπίδα τῆς πατρίδος. TI AEN ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ Εἰς ὅλας τὰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας ἡ Κωδέρνησις εἶναι µη- τρικη, ἡ κρατικῆ φροντὶς διά τὸ παιδὶ καὶ τὴν µητέρα εἷ- ναι σὰν εὐλογία Φεοῦ. Ἱδουτί γίνεται εἰς τὴν ᾽Αγγλίαν, ἰδου τ ὅ ἐν γίνεται εἰς τὴν Κύπρον. (4) Μέλις γεννηθῃ ἕνα παιδί, οἱ γονεῖς εἶναι ύποχρε- Γωμένοι διὰ νόμου νὰ εἰδοποιήσουν, Evtos 36 ὡρῶν τὸ ἂρ- γότερον, τὸν Κυθερνητικὸν ἰατρὸν τῆς γειτονιᾶς των διὰ νὰ ἄναλάξῃ τὴν ἰατριχκὴν περίδαλφιν τοῦ παιδιοῦ καὶ τῆς μητέρας δώρεάν. Ἡ Αποιπιακη | ἴδιει. Ἡ σχεδὸν ἐγκληματικὴ ποινωνικὴ καὶ (2) Αἱ νοσοχόμοι καὶ αἱ μαῖΐαι εἶναι αὐστηρῶς προσον- Γτοῦχοι, διατελοῦν ὑπὸ τὴν. ἅμεσον ἔποπτείαν καὶ ἐξάσκη- σιν τῶν Κυθερνητικῶν ἰατρῶν τῆς περιοχᾶς, ἐξασποῦνται εἰς ἐγκεχαριμένας κλινικάς, καὶ πληρώνονται nai ἐπιδό- µατα ὅταν ἐκπαιδεύωνται. (3) Αἱ νοσοχόµοι εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ ἐπισκέπτων- ται ταχτικἁ εἰς τὰ σπίτια των τὰς ἐγκύους γυναῖχας καὶ δί- ὅουν δωρεὰν φάρμακα καὶ συμξουλὰς εἰς τὰς µπτέρας πρὶν καὶ μετὰ τὸν τοχετόν. (4) Διὰ τὰ Φρέφη, τὸ κράτος στέλλει εἲς τὰ σπίτια κά- δε πρωῖ τὸ γάλα ποὺ χρειάζεται ἕνα παιδί, μουρουνέλαιον, χυμὸν φρούτων, κλπ. (9) Όλην τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ μητέρα εἶναι εἰς τὴν μαιευτικὴν κλινική», παΐρνει ἐπίδομα ἀπὸ τὸ πρά- τος παὶ 5 σελίνια τὴν ἑξδδομάδα διὰ κάθε παιδί. (6) διὰ τὰ παιδιὰ τὰ ὁποῖα πηγαίνουν εἰς τὸ σχολεῖον ὑπάρχουν εἰδικοὶ σχολικοὶ ἰατροὶ καὶ νοσοχέµοι ποὺ παρα- κολουθοῦν ἐπισταμένως τὴν σωματικὴν καὶ πνευματικὴν ἀνάπτνξιν κάθε παιδιοῦ. Ἡ ἐππαίδευσις εἶναι ὑποχρεωτι- κὴ διὰ ὅλα τὰ παιδιὰ τοῦ λοιοῦ. (7) Όταν ἡ μητέρα τῶν παιδιῶν εἶναι ὑποχρεωμένη (νὰ ἑργάζεται εἰς ἐξωσπιτικὴν ἐργασίαν διὰ τὴν συντήρησιν ᾿ἑαυτῆς καὶ τῆς οἰκογενείας της, παίρνει τὸ παιδί της τὸ πρωῖ εἰς κρατικἁἀ ἱδρύματα, ὅπου τρέφεται μαὶ παίζει καὶ διδάσκεται μαζί μὲ ἄλλα nadia. Τὸ ἔράδυ, ὅταν σχολάσῃ ἀπὸ τὴν ἐργασίαν της ἡ μητέρα, ξαναπερνᾶ ἀπὸ τὸ Ίδρυμα, παραλαμθάνει τὸ παιδί της, κπαλοθρεμµένον καὶ καδαρόν, καὶ τὸ παίρνει εἰς τὸ σπίτι. (8) Ἡ ὑγεία καὶ ἡ ἐχπαίδευσις τῶν παιδιῶν, καὶ σχε- δὸν καὶ ἡ διατρεφὴ των εἶναι εἰς τὰ χέρια τῆς Κυδερνήσε- ὡς, διότι εἰς τὰς πολιτισµένας χώρας δεωρεῖται χρατιχὴ o- πόβεσις ἡ πνευματική, σωματικὴ καὶ ἠθικὴ διαπαιδανώνῃ- σις τῶν ἀθώων, τρυφερῶν ὑπάρξεων. Λυστυχῶς τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν ἔχομεν ἡμεῖς εἰς τὴν Ἐὐπρον. ᾽Αντὶ νὰ ἔρχωνται εἰς τὰ πὀδια µας τὰ ἀγα- δὰ ποὺ ἁ-εφέραμεν, τρἐχόµεν ἡμεῖς ξωπίσω των, ἀλλὰ πά- Ἆιν εἶναι.... ἅπιαστα. Ἑὶς τὸν τόπον µας, ἐὰν µία μητέρα ἀποφασαίσῃ νὰ πάρῃ τὸ παιδἰ της εἷς τὸ Νοσοκομείον, δὰ πρειασθῇ νὰ πληρώση διὰ τὸ ταξί, καὶ ὅταν φθάσῃ ἐχεῖ ἵ- σως νὰ εὕρῃ ἄλλας 30 μητέρας αἱ ἀπεῖαι περιμένουν, ἴσως µέσα εἰς ἕνα πρύον θάλαµον ἢ µίαν παγωμµένην αὐλήν. Ὁ Ἰατρὸς πιθανὸν νὰ τῆς εἴπῃ νὰ ἕλξῃ αὗριον, ἢ ἐὰν τὴν Av πηθῇ, θὰ ἐξετάσῃ τὸ παιδάκι «σὲ μισὸν λεπτόν». ᾿Απὸ τὰς ἐπισήμους στατιστικάς φαίνεται ὅτι τοιούτου εἴδους ἑξετά- σεις οἱ ἱατροί µας μποροῦν νὰ κάµουν 60 τήν ὥραν. ΓΗ ΠΙΕΡΑ.... ΖΑΧΑΡΙΣ | Ὑπόρχουν μητέρες, πδλλαἰὶ μητέρες, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν τἐποχὴν αὐτὴν δὲν ἔχουν χρήματα νά ἀγοράσουν ζεστὰ φο- Γρεματάκια διὰ τὰ παιδιά των, οὔτε γάλα, οὔτε πορτοχάλια., εὔτε ζάχαριν διὰ νὰ γλυκάνουν τὸ ταόὶ ἢ τὸ γάλΧ τῶν παιδιῶν των. Ποῖος ἐνδιαφέρεται διὰ τὰς μητέρας αὐτάς Κανείς. Ἡ ζάχαρις εἶναι τόσον ἀχκριδὴ σήµξρον, ὥστε κά- τήντησε πικρὴ δι’ ὅλους µας, Τὸ ᾽Αγγλικὸν ραδιόφὼ- νον ἀνήγγειλεν πρὸ δύο ἡμερῶν, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς ζαχάρεως εἶναι 540 τὸν τόνον͵ ὁπλαδὴ ἕνα σξΕλίνι ἡ ὁκᾶ. Τόσα τὴν! ἀγοράζει καὶ ἡ Κυθέρνησις τῆς Κύπρου, ἀλλὰ ὁ λαὸς τὴν ἀγεράζει ἀπὸ τὴν Κυθέρνησιν πρὸς τρία σελίνια ἡ ὁκὰ, ὅπ- λαδή, πρὸς 5120 τὸν τόνον, μὲ ἄλλα λόγια ἡ Κυθέρνησις ἕ- χει κέρδος 30006. δι’ αὐτὸ καὶ ὁ καφὲς ποὺ παίρνει ὁ χωρικὸς εἰς τὸν καφενέν του, παὶ τὸ γλύχισμα ποὺ παίρνει ὁ πολί- της εἰς τὸ ζαχαροπλαστεῖον του, εἶναι πολὺ ἀκριδά. Ἐὶς ὁ- ποιανδήποτε ὅλλην πολιτισμένην χώραν, ἕνας ἕμπορος ποὺ θὰ ἐκέρδιζε 4005 θὰ κατεδιώκετο ἐπὶ κερδοσκοπία καὶ ἴσως νὰ ἐφυλακίζετο, ἐὰν δὲ ἦτο εἰς µίον ἀπὸ τὰς χώρας τοῦ Lidnped Παραπετάσµατος, τὰ δρα τῆς Κυβερνήσεως πι- βανὸν νὰ τὸν ἀπηγχόνιζον, ἢ ξὰ τὸν ἔχαμναν νὰ αὐτόκτο- νήσηϊ Ἡ [άχαρις εἶναι ἕνα δεῖγμα τοῦ φόρου ποὺ πληρώνο- μεν. Προσθέσατε, τώρα, καὶ τοὺς ἄλλους πολυωνύµους φό- Ρους ποὺ πληρώνει ὁ ὁυστυχισμένος ὁ Κυπριακός λαός, κρν- Φοὺς καὶ φανεροὺς, ἐμμέσους καὶ ἁμέ. », ποὶ θὰ λύσετε µό- νοι σας τὸ ἑξῆς αἴνιγμα: Πῶς συµδαίνει ὥστε, παρὀ τὰ πολυ- δάπανα ἔξοδα τῆς ουντηρήσεως τῆς πολυτελοῦς Κυδερνητι- πῆς μηχανῆς, παρὰ τοὺς παχυλούς μισδοὺς τῶν πυριάρχων µας, παρὰ τὰ ὑπέρογχα ἔξοδα τῶν ραδιοφωνικῶν σταθμῶν, παρὰ τὰς δωρεὰν Χατοιχίας καὶ τὰ ἔπιπλα ποὺ δίδει ἡ Κυ- θέρνησις εἲς τοὺς Αγ γλους ὑπαλλήλους της, ποτὲ δὲν λεί- πουν τὰ ἐκ τῶν φόρων ἀποθέματα τῆς Κυδερνήσεως Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἔχομεν σήμερον ὀχτὼ ἑκατομμύρια πε: ριασεύµατα µέσα εἰς τὰ Κυθερνητικὰ ταµεῖα ἀλλὰ ἔχομεν ναϊ.,.. ἀέρα µέσα εἰς τὴν τσέπην χαὶ τὸ στομάχι τοῦ λαοῦ. Η ΑΣΥΔΟΤΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΦΝΟΚΡΑΤΟ- ΡΙΚΟΥ ΜΑΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ Ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ τὰ περισαεύµατα καὶ οἱ φόροι τῆς Εὐδερνήσεως µας καὶ ΕΚΑ- ΤΕΡΧΕΤΑΙ τὸ διστικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ, χάρις εἰς τὴν ἀσύδοτην πἀντοκρατορίαν τοῦ μονοχρατορικοῦ µας ἅποι- κιαχκοῦ συστήµατος. Διασύρεται ἡ νοημοσύνη τοῦ Πυπρίου. ἐὰν vopitn ἡ ἀγαπητὴ µας Κυξέρνησις ὅτι ὁ debe agate ναι τεροι-| στία ἡ εὐδύνπ τῆς Κυθερνήσεως διὰ τὸν χειρισμὸν τῆς ὑπό-! πτου αὐτῆς ὑποβέσεως τῆς εὐημερίας µας. Τὰ ἐρωτήματα ποὺ προθάλλει ἡ «ΕΥΠΡΊΑΚΗ» ἐκ µέρευς τοῦ Ἕλληνικοῦ Κυπριαπκοῦ λαοῦ-- κδιατὶ δὲν ἔχομεν αὐτό, διατὶ ὑὲν ἔχομεν ἐκεῖνου-- ὅσα ἔφερε καὶ ὅσα φέρνει εἰς φῶς ἡ ἔρεννα τῆς ἐφημερίδος µας, ὁημιουργοῦν τεράστιον ἠθικὸν ζήτημα Six τὸν δημοσίαν ζωὴν τοῦ τόπου µας, καὶ ἡ ἁπκακαριοίρ τοῦ σνα» ζητήματος αὐτοῦ δὲν ἐπιδέχεται οὔτε μιᾶς ἡμέρας ξολήν. . Δὲν ἀμφισδητοῦμεν τὴν τιµιότητα τῶν ἀτόμων ποὺ b- πηρετεῦν τὴν Κυδέρνησιν, οὔτε τὴν εὐσυνειδησίαν τῶν Αγγλων Ἀ Κυπρίων Κυδερνητικῶν ὑπαλλήλων, διότι αὖ- τοὶ εἶναι ἁπλῶς Ὑπάλληλοι, ἐργάζονται ὁπλαδὴ ΥΠΟ ἕ- νοι παθεστὼς τὸ ὀπεῖον ἴσως δὲν μποροῦν νὰ ἀλλάξευν οἱ ου” οἰκονομικὴ κατάστασις ἡ ὁποία ὐφίσταται, εἶναι τὸ ἀποτέλεαμα πολ- λῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἔμφυτοι ἐντὸς τοῦ ἅποι- χιαχοῦ ἱμπεριαλιστιχοῦ παθεστῶτι τῆς διακυβερνήσεως µας, τὸ ὁποῖον εἶναι ΕΝΤΕΛΩΟΣ ΑΤΑΔΔΗΔΟΝ δι ἕ- να πολιτισµένον λοαὼν ὅπως τὸν Ἐυπριακόν. ᾽Απαιτοῦμεν τὴν ἐλευξερίαν µας καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν µας, τὴ Ενωσίν µας μὲ τὴν Ἑλλάδα. Κάποτε, µία λέξις, µία φράσις. εἶναι τόσον ἁἀπόέπκλυ- πτική: Μία πρόσφάτως ἐχκδοβεῖσα ἐπίσημος ἔχθεσις περὶ τῶν ᾽Αγγλικῶν ᾿Αποικιῶν μᾶς ὑπενδυμίξει ὅτι, μεταξὺ ὅλων τῶν Βρεττανικῶν ᾿Αποικιῶν ὑπάρχουν µόνεν δύο μὲ λευκὲν Ἐὐρωπαϊκὸν πληθυσµόν, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ µία εἶναι ἡ Κύ- προς. Δηλαδὴ τὰ 9350 τῶν ἄλλων ᾽Αγγλικῶν ᾽Αποιχιῶν εἷ- ναι παθνστερηµέναι ἔγχρωμοι φυλαί, καὶ ὅμως τὸ δικτατορι-͵ κὸν καβεστὼς τῆς Κύπρου εἶναι 1007 πατώτερον τῶν ἄλλων κατωτέρων λαῶν. Ἐὰν ἕνα καθεστώς διακυθερνήσεως ὅπως, τὸ Μυπριανκόν εἶναι ἱχανὸν νὰ απαραγάνη» εὐημερίαν, διατί δὲν ἐφαρμόζεται τοῦτο καὶ εἰς ὅλας τὰς ὑπολοίπους ἀποιχὶ- ας διὰ νὰ μεταξληθοῦν καὶ αὐταὶ εἲς παραδείσσυς) | Τὸ ὅρᾶμα τοῦ λασῦ µας δὲν µπορεῖ νὰ συνεχισθῇ xai| Sv αὐτὸ δὲν ὄφησεν ἀσυγπινήτους τοὺς ἄλλους πολιτισµά-! νους λαούς, καὶ τὸ Κυπριακὸν ζήτημα λαμθδάνει τώρα παγ-) κοσμίονς διαστάσεις, Μὲ ἐπιμονὴν παὶ ὑπόμονῆν καὶ μὲ πα- λὴν πίστιν θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ διαφωτίζωμεν τόσον τοὺς ξένευς λαεύς ὅσεν γαὶ τὸν ᾽Αγγλικὸν λαὸν περὶ τῶν προδθληµάτων µας, διότι εἶναι πασιφανὲς ὅτι ἡ τοπικῆ µας Κωφθέρνησις παρεξέκλινεν ἀπὸ τὰς µεγάλας παραδέσεις τῶν Αυτικῶν Δημοχκρατιῶν. Εἰς τὸν οἰχονομιχὸν τοµέα τῆς Κυπριακῆς πραγµατινό- τητος, εἰς τὸ οἰπονομικὸν στερέωµα τοῦ τόπου µας, προ- Δάλλουν ἀπειλητικὰ τὰ νέφη τῆς ἐπερχομένης οἰπονομινῆς µαταιγίδος. Ολαι αἱ παρανωγικαὶ µας τάξεις προσθλέπουν μέ δέος καὶ ἀγωνίαν τὸν ὄγνον τῶν ἐρειπίων ποὺ μᾶς ἐχλη- ῥοξότησεν Ἰ5 ἐτῶν πακοδιρίχησις. “Αραγε ποῖα νέα ana τηλὰ µέσα δὰ χρησιμοποιήση ὁ ἱμπεριαλισμὸς διὰ νὰ μᾶς δελεάση, ἢ νὰ μᾶς πείσογῃ περὶ τῆς εὐημερίας µας Όλαι αἱ πρεοπάδειαί της νὰ μδς μαλἀκώσῃ κλπ. δὰ μείνουν ὄνειρον δερινῆς νυκτὸς δι’ αὐτήν, τὸ ὁποῖον εἰς µάτην δὰ ἀναμέ- VN πρὸ παντὸς πατὰ τὰς δοφερὰς καὶ παγερὰς αὐτὰς νύχτας τοῦ χειμῶνος καὶ τοῦ ἐπερχομένευ Δεκεμθρίου xX. T.