Back

Το Επος του 1940 και η Εθνική Αντίσταση

ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Τό Επος του 1940 καὶ η Εθνική Αντίσταση: Το ἑθνος σὔσσωμο τα χαράματα της 28ης τ’ Οχτώδρη αντέταξε στον κυνικὸ κατακτητὼ το θρυλικό ΟΧΙ. Και όμως οι διαστρεθλωτὲς Ναι παραχαράχτες της Ἱστορίας σοφἰστηκαν και επινόησαν χίλιους δνό τρόπους και μεθόδους, για να μειώσουν τη σημασία και να υποθαθµίσουν το γόηµα της ηρωικής ανάτασης, που σννεπἠρε ολόκληρο το Έθνος την οχτωθριανἡ εκείνη μέρα. Οραματίστηκαν Μεταξάδες και δυιτάτορες και εγκάθετους ηγετῖσκους να θροντοφωνάζουν το ελληνικό ΟΧΙ, στον ὑμοιό τους Μουσολίνι, που δικτατόρενε την Ἱταλία. Γαλον- χούσαν τα Ελληνόπουλα εὖώ κα 40 χρόνια µε τα γᾶματα τῆς δικτατορίας του Μεταξά και τους εδάήτιζαν στα ρεῖθρα της μοναρχίας. Μονοπωλούσαν tov πατριωτισμό και την αγωνιστικότητα, ενω ευγοῦχιζαν το ελληνικό ἔθνος αποτις αγγὲς δημοκφατικὲς και προοδευτικές δυνάμεις. Μεθόδεναν το περαιτέρω απο- Δυνάμωμα τον ἔθνους και την παθυπόταξή τον στα λογής αφεντικά τους και τα συμφἑροντά τους. Και αυτά όλα συνἑθαιναν στον εικαστὸ αιώνα εν ονόματι του ἑθνους λαντων πεπρωµένων της φυλής µας. Ἐν ονόματι τών ελληνοχριστιανικῶν αδεωδών και της εθνικοφροσύνης. Ανάπαυση στροτιωτώὠν σε µια ανάπαυλα. Οι µαχητες της Το ἔπος του 40 οπωοδήπατε γράφτηκε µε το αδόλευτο αἷμα τών παιδιών τής Ελλάδας στα δο- Εασμένα θουνἁ της Πῖνδου. Οι στερήσεις, οι κακουχίες και Το τσουχτερὀ κρύο του χειμώνα θέριζαν τα ανυπόταχτα νειάτα της Ελλάδας, που μάχουνταν Ενάντια στο ναζισμὸ και to pact σμὸ. Τα πενιχρά πολεμικά µέσα, που διέθετε η Ελλάδα, δεν µπο- ρούσαν φυσικἆ µε κανένα τρόπο να συγκριθούν µε την ἄρτιο πο- τορας Ιωάννης Μεταξας. που εἰχε αυθαἰρἔτα διαλύσει την Ελ- ληνική ΄Βουλη καὶ τα πολιτικά κόμματα της χώρας Βιάζοντας µε τον τρόπο ουτό κατάφωρα τη δη- µοκρατίανα μεταμορφωθειμέσα σε µια νύκτα, να μεταμορφωθεί σε υπέρµαχο των δημοκρατικών ελευθεριών και να θεωρείται πως ενσαρκώνει τους Οραµατι- σμοὺς και τους πόθους του Ελ- Tou κ. Χαράλαμπου Αναστασιάδη ληνικού Έθνους και ἔχουν σαν μόνη επιδίωξη και σκοπό τους την παραπλἀνηση και αποπρο: σανατωλισμό τὼν Ελλήνων, για την εξυπηρέτηση ἄλλων ξενων και. οπωσδήποτε, αντεθνικὠν συμφερόντων. Είναι σοἴγουρο, πέρα απο κάθε ᾽αμϕιθολία, πως τα καθεστώς της 4ης Αυγούστου. στην Ελλάδα έθλεπε τον πόλεμο που άρχισε αντίστασης του 46 εἶναι ἐτοιμοι να αντιμετωπίσουν νέες επιθὲσείς του Ιταλού κατακτητή. µε το πανεθνικὀ ΟΧΙ τῃς 2δης Οχτώθρη. σαν ἑνα µισοπαζά- βρεµα µε το «συγγενὲς καθε- σιώς» του Αξονα. Ο αρχιότράτη- γος Παπάγος, όταν ο συνταγµα- τάρχης Γεωργούλης αναχω- ρούσε για το µέτωπο, του έλεγε -. Πρέπει να ρίξουμε μερικές τουφεκιὲς μονάχα εκεὶ πάνω... λεμική μηχανή του αντιπάλου. Κσιομως οι ηρωικοϊµας μαχητές αφού περιφρὀνησαν και χλεύα- σαν το θάνατο. καταξιώθηκαν.να γράψουν µια ἀποτις πιο λαµπρες. σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας. και απἑσπασαν τους επαϊνους καιτο θαυμασµότης παγκόσμιας κοινής γνώμης. Καὶ ευτύχησαν να ακούσουν απο τα επίσημα χείλη της Αγγλικής Κυθέρνησης το γνώστό απόφθεγμα του Τσώρ- τζιὰ πως «Ενὼ μέχρι τώρα λὲ- γαμε ὁτι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, στο ENS OG AEE mag Ot Hpweg MoAgouY Bay EAAN- νες». Ἂν οι Έλληνες οµως έδωσαν ακόμα µια φορα εξετάσεις στο πεδίο της μάχης και meray με αναρριχήθηκε στην εξουσία και καταπίεζε τον ελληνικό Λαό, αὖτε στο φαύλο του καθεστώς, που κατάφερε σε μικρό χρονικὀ διάστηµα να εξαρθρώσει την κρατικἡ μηχανή, ουτε σ8 καμιά ἄλλη ξενοκίνητη δύναμη. Η πο- Ἀλεμική ιαχή :ΑΕΡΑ ανάθλυζε µέσα απο τις πάλλουσες απο ιερὀ ενθουσιασμὀ καρδιές και ψυχές των ακαταµάχῆτων παλι: καριών του ἔπους της Αλθανίας. Τα ιδανικὀ της ελευθερίας και της δημοκρατίας ἦταν ο φάρος και ο καθοδηγητής της γενιᾶς του 1940. Δεν αγωνίστηκαν οι γενναίοι εκείνοι υπασπιστές της Ελλάδας για να ενισχύσουν και να εδραιώσουν τὸ δικτατορικὀ φασιστικὸ καθεστὠὼς του Με: ταξά, ἀλλά πολέμησαν για την τιμή, την περιουσία και την αξιο- πρέπεια τους. Πολέμησαν γιατα ἴδια εκεῖνα ιδανικἀ που αγωνί- στηκαν οι φοιτητὲς του Πολυτε- χνείου, που αγωνίζονται οι ΓΠα- λαιστίνιοι και οἱ οπου γἠς κατα- πιεζόµενοι απο φασιστικἁ και δι- κτατορικἁ καθεστώτα. Δεν πρέπει να ξεχνούμε πως οι κάθε λογής δικτάτορες ὅπως. και όλα τα αντιδραστικἁ καθετ στώτα παρουσιάζονται πάντοτε µε ενδυµα εθνικό καιµάλιστατις πιο πολλές φορὲς εθνικοθρη- σκευωτικὀ, καπηλευόµενοι και εκμεταλλευόμενοι τα εθνικά και θρησκευτικἁ σύμθολα και ἰδα- νικά, Εἶναι οι λύκοι οἱ ἅρπαγες του Ευαγγελίου, που µας πα- Ρουσιάζονται µε ένδυμα προθά- του, για να παραπλανήσουν τους πιστούς. Εἶναι οι καταστροφείς του Έθνους και οι µπονομευτές του κράτους. Εἶναι οἱ Εγκληµα- τίες καταπατητές τών δικδιωμά- των του λαοὺ και οἱ αδίατακτοι καϊαδότες της πατριδας τους. Είναι οι πιο επικίνδυνοι και ὕπουλσι εχθροίτου έθνους, που του απομύζουν την ικμάδα και ἕο καταρρακώνουν και το εξευτελὶ- ζουν ενώπιον εχθρών και φίλων. ΣΕ περιπτωση φυσικά εξωτερς κής επιδροµής έχουν ναπαϊζουν. και το τελευταϊο. χαρτί που τους απομένει. Την αντίσταση μέχρι τέλους «υπὲρ θωμών και εστιών». Που δεν εἶναι τίποτε ἄλλο γι αυτοὺς παρὰ η αντῖ- στασ.] για τη διατήρηση Του κα- θεστώτος ους και τη διασωση του τοµαριου τους. Και τα παρα- δείγματα εἶναι πολλά, ὄχι µανο απο την Ελληνική, αλλό και την Παγκόσμιο Ιστορία. Το καθεστώς Γκαλτιέρι στην κρίοη ών Φώ- κλαντ, τὸ οκταἡµερο καθεστώς οτην Κύπρο, κατά την τουρκική εισθολἠ, και τελευταία το Θεο- κρατικὸ και παρανοϊκό καθεστώς του Χομεῖνι στην Περσία. Δεν µπορεί κανένας να ισχυριστεί, χωρίς να γελειοποιΠθεί, πως τα καθεστώτα αυτά αγωνίστηκαν ἡ αγωνιζονται για τα ἰδανικἁ της ελευθερίας και της δηµοκρα- τίας, τη στιγµή που η µόνη τους φροντίδα και µἐριμνα εἶναι να καταπατοῦν τα ανθρώπινα δι- καιώματα τῶν πολιτών τους και να καταλύουν µέρα µε τη μὲρατα δηµοκρατικἁ θέσµια και να παραποιούν και διαοτρεθλώ- νουν τις δημοκρατικές διαδικα- οἷες στη χώρα τους. Ετσι, και στην Ελλάδα του 1940, δεν θα μπορούσε ο δικτά- Ενώ α οτρατηγὸς Πετρίτης. στη δίκη τὼν δοσϊλογων κατέθετε - Πάντες αν αμέναμεν οτι ο Ελ- ληνικὸς στρατός 8α πολεμούσε επἰτινας ημέρας: καιθα παρἑδιδε τα όπλα. Αυτή ATO και η γνώμη. του Μεταξά... Και το αισχρότερο απ όλα. οταν στις 6 του Απρίλη 1941 ξὲ- σπασε η γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας. ο Υφυπουργός των Στρατιωτικών. Παπαδήμας. εξέ- δωσε διαταγή µε την οποιαν Ev- τελόταν «την χορήγησιν 2μήνου κανονικής αδείας εις τους εφέ- δρους απλίτας, τους επιθυμοῦ- ντας και δυναµένους να κάµωσιν χρήσιν ταύτης...» Και στις 18 του Απρίλη ο αρχι στράτηγος Παπάγος απορεἰ Παεὶ δεν το κἀµνουν ιδηλ. την παράδοση) μόνοι των οι εκεῖ (δηλ. στο µέτωπο στρατηγοί...» Αυτὲς ήταν οι οκέψεις και οι εν- ἔργειες της ανώτατης πολιτικής. και στρατιωτικής εξουσίὶας του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου. οταν εκεί πάνω στο µέτωπο οπως. λέειο Σικελιανός, σηκωνόταν ὁλ' MYA we TOUS αποθαµένους. Οταν εκεῖ ἠδύώ σἳᾶ Μείωήο «το μόνοι noo nipock ave ὅλως λέει, οἱ νομπελἰόὀτας ΄μας ποιητής Edo της ἦταν εκείνες οι κραὐγᾶς που᾿ ανἐθαιναν µέσα στα σκοτεινά. Ο/ι, ὁἵ, µάνα µου, οἳ, di, μάνᾶ µου! Και κάποτε πιο σπάνια ἑνα πνιχτό ροχαλητὀ, που ήταν αυ- τός ο ρόλος του θανάτου. Και στο τέλος οι εθνοπατέρες παραδώσανε την Ελλάδα στους Γερμανούς. Η αντίσταση, που για τους αρµοδίους τὼν Αθηνών ἦταν ρουκέτα δι’ εσωτερική κα: τανάλωση, μπορούσε να τερµα- τισθεί πιᾶ. Εξάλλοα η παράδοση εἶχε γινει µε τρόπο «κανογικό» Έτσι, «το λαϊκό θηρίο» θα περ- γούσε φυμωμένο και αλυσοδε- µένο απ΄ τα χέρια του ελληνικού φασισμοῦ στα χέρια του ξένου φασισμού. Αλλά πἐσανε ἔξω στους ὕπο- λογισμούς, Ο ανυπόταχτος Ελ- ληνικός Λαός διάψευσε τις ελπέ- δες, τόσο του ντόπιου φασισμού ὁσο και του γἐρμανικοὺ ναζι- σμοὺ. Τα κάοτρα της αντίστασης Εαναστηθήκανε πάλι στις πόλεις και στα χωριά, στα θουνά και στους κάμπους της γερµανο- κρατούµενης Ελλάδας. Οι εν φυχρώ εκτελέσεις τών κατακτη- τών και οἱ ακατονόµαστες θη- ῥριωδίες τους δεν τρομᾶξανε οὖτε Ἀωγίόανε Τους ἑλληνες αντιστασιακούς. Αντίθετα. τους πείσµωναν και τους ενδωνἁμω- ναν στο να αντιτάσσουν οτον αι- µοθόρο και αδίσταχτο καταχτητἡ το ελληνικό ΟΧΙ. Και παρά τις αντίξοες και δύσκολες συνθήκες. µε τις οποῖες εἶχαν να παλαί- ψουν οι Έλληνες μαχητές, παρά το ὅτιη πεµπτη φάλαγγα δρούσε πούλα και αδἰσταχτα. Παρά τα γερμανόφιλα αισθήματα του τότε κατεστημένου. και παρά τις. φανερες ἡ μυστικές συμμαχίες. ενόπλων αντιδραστικών οµάδων µε τους Γερμανούς, στο τέλος η ελληνική αντίσταση κατόρθωσε. γα γράψει στη σύγχρονη Ἐλλη- γική Ἱστορία ἔπος αντάξιο του ἐπους του 1940. Αυτή η εθνική avriotaon nou δόξασε την Ελλάδα και ντρο- πιασε τον ξενόφερτο κατακτητή. Αυτὴ η εθνική αντίσταση που κράτησε την Ελλάδα ὀρθια στις δύσκολες εκείνες μέρες. Η εθνικἡ αντίσταση που έδωκε µα- θήµατα πατριωτισμού και αυτα- πάρνησης στους καταχτητὲς ὅεν εἴχε αναγνωριστεί απο καμιά ελ- ληνικἡ κυθέρνηση μὲχρι τελει- ταία. Και ήλθε η κυθέρνηση τής Αλλαγής, η κυθέρνηση του Αντρέα Παπαντρέου, ἔστω και τώρα, σαν ελἀχισίο φόρο τιμής προς τους ηρωικοὺς εκείνους αγωνιστές, και αναγνώρισε την εθνικἡ αντίσταση. Πρέπει να ευγνωμονούμε και να ευχαριστούμε την κυθέρνηση Παπαντρέου για αυτήν της την ενέργεια, Οχι για ἀλλους λόγους παρά για το ὅτι η πολιτικἠ αυτή πράξη αποτελεί εξόφληση ενός εστορικού χρέους, αποτελεί αποκατάσταση της ιστορικἠς αλήθειας και, τοκυριότερο. εἶναι 9 συνεκτικός κρίκος για την εθνική συμφιλίωση και την εθνική Ενότητα. Το εθνος τώρα µπορεί ενωμένο και απερίσπα- στο απο τέτοιου εἶδους διχό- Υοιες και διαμόχες να θαδίσειτο δρόμο της προόδου και της δη- μιουργίας.