Back

Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ge Use Creve vr neaoT Te tems γαλλοτσεχικὀ, σοθιε- τοτσεχικό, ρουμανογιουγκοσλαξέοτσε- κικό, ποὺ τὴν ἐπροστάτευαν. Κολο- σώθηκε. ἐκμηδενίστηκε, οἰκονομικά αἱ πολιτικά, ἀποροφήθηκε ἀπὸ τὴ «Ἑρμανία. Γιατὶ ὁ ee iv εριαλισµός, ἐπειδὴ δὲν ἐχτίμησε τὸν εἴντυνο τόσο μεγάλο ὥστε νὰ κιντυ- έψει ἕναν πόλεμο, ποὺ θὰ εἶχε γιὰ ιολὺ πιθανὸ ἐπακόλουθο τὴν ἔκρη- η κομμουνιστικῆς ἐπανάστσσης, του» κάχιστο στὶς νικηµένες χῶρες, ὑπο- Ἰώρηοεν ὁλοκληρωτικά, χωρὶς Κκἀὰν ἆ σώσει τὰ προσχήµατα καὶ μὲ ἣν καλοπρόσδεκτη, ἀπὸ τὰ πλήθη αἰ- τιολογία, πὼς τὸ ἔκαμε τᾶχα γιά νὰ «σώσει τὴν εἰρήνη», ἀπὸ λόγους φι- λανθρωπικούς. Ἐτούτη ἐδῶ εἶναι ἡ θεωρία, ποὺ μᾶς δίνει ὁ διαλεχτικὸς ὑλισμὸς καὶ γιὰ τὸν πόλεμο γεγικὰ καὶ εἰδικότε- ρα γιὰ τὸν πόλεμο ποὺ σήµερα Φφο- δεριρει τὴν ἀνθρωπότητα. Η θεωρία τούτη ἔχει τὴν ἀξίωση, πὼς θρίσκει τὰ ἀληθινὰ αἴτια τῶν πολέμων, πὼς δὲ σταµατόει στὰ διά- μεσα, στὰ προσχήματα, στὰ συνθή- µατα, στοὺς δευτερογενεῖς σχηµατι- σµούς, ποὺ παρουσιάζουνται στὸ ὁρ- γανωτικὸ καὶ πνευματικὸ ἐποικοδόμη μα τῆς κοινωνίας. Εχει τὴν ἀξίωση πὼς ἐξηγάει ἐπιστημονικὰ ὅλους τοὺς πολέμους, ποὺ ἔγιναν ὡς τόρα μέ ὁποιεσδήποτε μορφές καὶ ὁποιεσδή- ποτε αἰτίες καὶ ἀφορμές. Δὲν ἀρνιέται, πὼς οἱ δευτερογε- νεῖς σχηματισμοὶ παίζουνε πολλὲς φορὲς ἕνα σπουδαῖο ρόλο στὸν ἂἀν- ταγωγνισμὸ ἣἢ σ᾿ ἕναν πόλεμο. Ὕποστη pe ὅμως, πὼς πάντα τὸ ἁπώτατο καὶ τὸ πρὠταρχικὸ αἴτιο εἶναι ἡ ἆ- ναζήτηση, ἡ διατήρηση, ἡ ἐξασφά- λιση Ἡ ἡ αὔξηση τῆς νομῆς ὑλικῶν ἀγαθῶν. Κι᾽ αὐτὸ τὸ αἴτιο εἶναι ἆ- ληθινὰ ἕνα ἔσχατο αἴτιο συνυφασµέ- νο μὲ αὐτὴ τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώ- που, τὸ φυσικό του ὁὀρμέμφυτο γιὰ τὴ συντήρηση καὶ τὴν καλυτέρεψη τῆς ζωῆς, Καὶ φτάνοντας σ᾿ αὐτό, ἔχουμε μιὰν ἐπιστημονικὰ ἱκανοποι- ητικὴ ἐξήγηση, ποὺ δὲν ἀφήνει ἀάνερ- μήνευτο κανένα φαινόμενο καὶ μᾶς άνάγει στὸ πρωταρχικὸ αἴτιο, Ταυτόχρονα ὅμως γεννιέται τὸ ἑ- porn nor: Μήπως καὶ μὲ τούτη τὴ θεωρία Φτάνουμε στὸ πόρισμα, πὼς ὁ πόλεμος εἶναι κάτι αἰώνιο, ἀφοῦ τὸ ἐασικὸ ὁρμέμφυτο γιὰ τὴ διατή- pron Kai τὴν καλυτέρέψη τῆς ζωῆς δὲν πρόκειται ποτὲς νὰ πάψει νὰ ἑ- νεργεῖ καὶ θὰ ἔχει γιὰ ἑπακόλουθό του τὸν πόλεμο Σὲ τοῦτο τὸ ἐρώτημα τί ἔχει ν᾿ ἀπαντήσει τούτη ἡ θεωρία ‘H ἀπάντηση εἶναι πολὺ καθαρή. Τὸ φυσικὸ γιὰ τὴ συντήρηση καὶ τὴν καλυτέρεψη τῆς ζωῆς δὲν πρό- κειται ποτὲ ν᾿ ἀδυνατίσει ἡ νὰ πά- 0 ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΙΙ ψει, ἡ ἐξέλιξη ὅμως τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας μπορεῖ νὰ καταργήσει τον πόλεμο σὰν µέσο γιὰ τὴν ἱκανοποίη- ση τούτου τοῦ ὁρμέμφυτου. . Τὸ κύριο µέσο γιὰ τὴ διατήρηση καὶ καλυτέρεψη τῆς ζωῆς εἶναι νὰ ἱκανοποιοῦνται γιὰ ὅλα τὰ ἄτομα, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν κοινωνία καὶ οἱ πρωταρχικὲς ἀνάγκες (ὑγεία, τροφή, κατοικία, ντύσιμο, ἀναπαραγωγὴ τῆς ζωῆς) καὶ οἱ παράγωγες, πνευματι- κὲς καὶ ἠθικές. ο ἄνθρωπος προ- σπαθώντας νὰ ἱκανοποιήσει τὶς ἀνάγ- χες αὐτὲς καὶ μάλιστα τὶς πρωταρ χικές, στὴν ἀρχὴ-ἀρχὴ τῆς ὕπαρ: ξής του ἀπάνω στὴ ΥΠ, ποὺ οἱ ἀνάγ- κες αὐτὲς εἴχανε τὴν ἁπλούστερη µορφή τους, τὶς ἱκανοποιοῦσ μὲ τὰ ἔτοίμα µέσα ποὺ του ἔδινε 10 φυσικὸ περίγυρο. Καὶ ὅσο τὰ μέσα αὐτὰ ἐπαρκούσανε, γιατὶ η φύσῃ τά ἔδινε πλούσια στὴν ἀκατέργαστη µορφή τους (καρποί, θλαστοί, κρέ- ας ζώων) στοὺς λιγοστοὺς ἀνθρώ- πους, ὁ ἄνθρωπος ζοῦσε σὲ μιὰ πρω- τόγονη κοινοχτημοσύνη και πάλευε µόνο μὲ τὰ φυσικὰ ἐμπόδια. Οταν τὰ µέσα αὐτὰ λιγόστεψαν εἴτε ἀπὸ φυσικὰ αἴτια, εἴτε γιατὶ οἱ ἄνθρω- ποι πλήθυναν, ἄρχισαν οἱ ἀγῶνες γιὰ τὴν ἀπόχτηση τῶν µέσων, ἡ ἕ- γνοια γιὰ τὴν ἀποθήκεψή τους, γιὰ τὸν πολλαπλασιασμό τους μὲ τὴν ἀν- θρώπινη δουλειά καὶ γιὰ τὴν ἔπε- ξεργασία τους, γιὰ νὰ προσαρµό- ζουνται καλύτερα στὶς ἀνάγκες τους. ἜἜτσι δημιουργήθηκε ἡ τεχνικὴ κι αὐτὴ ἔφερε σινὰ--σιγὰ τὴ δίιαφορο- ποίηση τῆς δουλειάς. Σ΄’ αὐτὸ τὸ στάδιο δημιουργήθηκε ἡ ἰδιοχτησία τῶν µέσων τῆς παραγωγῆς και 4 ἰδιοποίηση τῶν µέσων τῆς κατανά- λωσης καὶ ἡ κοινωνικὴ διαφοροποί- non. . Οἱ δυνατότεροι, οἱ ἀρχηγοί, πή- pave thy ἰδιοχτησία καὶ ξεχώρι- σαν ἀπὸ τοὺς χειρώναχτες. 'Ἡ οἱ- κονομικὴ καὶ ἡ κοινωνικὴ διασφορο. ποίηση δημιούργησαν τοὺς ἀνταγω- νισμούς. “And Keivy th ottyuh dp- xiber ὁ πόλεμος ἀνάμεσα στὶς Φυ. ἐς καὶ τὰ γένη, ἀργότερα ἀνάμε- σα στὶς ἐγκαθιδρυμένες μόνιμα γε: ωργοποιμενικὲς ὁλότητες, ἀργότερα ἀνάμεσα στὶς πολιτικές. Ἡ ἐξέλιξη τῆς τεχνικῆς καὶ ἡ δηµιουργία αὐτῶν τῶν παραγωγικῶν σχέσεων δημιούργησε τὶς ὀργανωμέ- γες ὁλότητες καὶ τὶς μορφὲς τῆς ὀσνανωμένης οἰκονομίας καὶ κοινς- γίας. Αὐτὲς οἱ μορφὲς πέρασαν ὡς τόρα τρία µεγάλα στάδια: τὸ δουλο- χτητικὀ, τὸ φεουδαρχικὸ καὶ τὸ καπι- ταλιστικὸ ποὺ µέσα του ζουμε c- κόμη. “H µετάδαση ἀπὸ τὴ μιά μορφή στὴν ἄλλη ἔγινε ἀπὸ τὶς ἀντιθέσεις, ποὺ διαμορφώνουνται ἀνάμεσα στὸν τρόπο τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς κα- τανομῆς τῶν ἀγαθῶν, ἀνάμεσα στὶς παραγωγικὲς δυνάµεις καὶ στὶς πα. ραγωγικὲς σχέσεις. Οἱ μεταέολὲς αὐτὲς σ᾿ ὅλη τὴν πορεία τους καὶ τὴν ἱστορικὴ διαδρομή, συνοδεύουν- ται ἀπὸ ἀγῶνες καὶ πολέμους τα- ξικοὺς ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικούς. Καὶ οἱ ἀγῶνες καὶ πόλεμοι γίνουν: ται, γιατὶ ἀπὸ τὴ μιὰ μεριά ἡἤ ἐγ- καθίδρυση τῆς ἀτομικῆς ἰδιοχτησί- ας τῶν µέσων τῆς παραγωγῆς καὶ fh ἰδιοποίηση τῶν προϊόντων τῆς ἑρ- γασίας ἀπὸ τοὺς κατόχους τῶν µέ- σων τῆς παραγωγῆς, στερεῖ τὸ µέ- γιστο µέρος τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὰ προϊόντα τοῦ µόχτου των καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ὑπάρχει ἀνισότητα καὶ διαφορὰ στὴν κατοχὴ τῶν µέ- σων τῆς ζωῆς «ἀπὸ τὴν ἄνιση κατα- νοµή των ἁπάνω στὴ γῆ καὶ τὴ διαφορἀ στὸ στάδιο τῆς ἐξέ ποὺ διατρέχουν οἱ φορα Want Εἶναι λοιπὸν φανερό, πὼς γιὰ Me σταματήσουν οἱ ἀνταγώνισμοὶ καὶ eo ae ἐσωτερικοὶ καὶ έξωτερι. κοί, πρέπει νὰ πραγµατοπι δυὸ ὅροι sue ον Ὀιηθρόνε “Ὁ πρῶτος εἶναι. νὰ πάψει τομικὴ ἰδιοχτησία τῶν μέσων τὰ, παραγωγῆς καὶ ἡ οἰκειοποίηση ἀπὸ τοὺς Keane Oue ἑνὸς μεγάλου μέρου ἀπὸ τὴν ἐργασία τῶν ἄλλων ie θρώπων, νά πάψει δηλαδὴ τὸ ἐκ μεταλλευτικὸ σύστημα, ἡ ἐκμετάλλε. Ψη ἀνθρώπου ἀπὸ ἄνθρωπο μὲ όποια, δήποτε µορφή. . Κι ὁ δεύτερος εἶναι νὰ πε ἕλοι οἳ λαοὶ σὲ ποῦτο τὸ στββιονν ξέλιξης, το σοσιαλιστικὸ οἰκονομικο. κοινωνικὸ σύστημα καὶ νὰ γίνει μιά παγκόσμια κατανοµὴ τῶν πρώτων ὑλῶν ἔτσι, ποὺ ὅλοι οἱ λαοὶ ἔχουν ἐκεῖνο ποὺ τοὺς λείπει καὶ νὰ δίνουν ἐκεῖνο ποὺ τοὺς περισσεύει Μόνο ἂν ἡ ἀνθρωπότητα φτάσει οἱ κεῖνο τὸ σημεῖο τῆς ἐξέλιξης βὰ σταματήσουν οἱ πόλεμοι, Prati ἀλλι. ὥς οἱ ἀντίθεσες καὶ οἱ ἀνταγων. σμοὶ δὲ μποροῦν νὰ σταµατήσουνε Κάθε ἄλλη διαρύθµιση ἢ συμφωνία ποὺ διατηρεῖ ἀνεξέλεγκτο τὸ €xpe. ταλλευτικὸ σύστημα καὶ τὴν οἰκονο. µία τοῦ κέρδους, τῆς οἰκειοποίησης τῆς ὑπεραξίας, τὴ σκλαδιά τῶν πε. ῥισσότερων ἀνθρώπων μὲ ὁποιαδήπο. τε µορφή, διατηρεῖ τὰ σπέρµατα τῶν ἀνταγωνισμῶν καὶ τῶν TOLE Uy, τῆς θίας καὶ τῆς ἁρπαγῆς, τῆς τυραγ. νίας καὶ τῆς δαρδόαρότητας. Κάθε ἄλλη διαρρύθμιση ἢ συμφω. γία ἁπάνω στὴ θάση τῆς ἐκμεταλ. λευτικῆς οἰκονομίας δὲ μπορεῖ παρὰ γὰ εἶναί προσώρινῆ Ανακωχήν προ. παρασκευὴ νέων πολέμων καὶ ἀγώ. νων. Εἰρήνη δὲ θὰ ὑπάρχει παρὰ πόλε. µος καὶ προετοιμασία πολέμου, πό- λεμος μὲ κανόνια καὶ πόλεμος οἱ- κονομµικός, πόλεμος κηρυγµένος καὶ πόλειος ἀκήρυχτος. Τὰ ὄνειρα τῶν εἰρηνιστῶν θὰ psi. νουν ὄνειρα ὅσο δὲν προσανατο. λιστοῦν σὲ τούτη τὴν ἀνηλέητη πραγ µατικότητα καὶ οἱ λαοὶ ποὺ δὲ θἐ. λουν ν᾿ ἀλληλοσφάγζουνται, mod & Ψαποῦνε τὴ ζωὴ καὶ θέλουν νὰ τὴ χαίρουνται σὰν τὸ ὕψιστο ἀγαθό, ποέπει νὰ ξαΐρουνε. πρέπει νὰ | δεῦν καθαύώά, ποιὸς εἶναι ὁ μόνος δρόμος τῆς σώὠτηρίας καὶ νὰ μὴν παραπλανιοῦνται ἀπὸ καμμιὰ πλευ. ρα, (Adépio 12 τέλος). eee,