Back

Ζουν στα κατεχόμενα εργάζονται στις ελεύθερες περιοχές

Ζουν στα κατεχόμενα εργάζο Χιλιάδες Τουρκοκύπριοι περνούν καθημερινά Πεντε περίπου χιλιάδες Τουρκοκύπριοι καθπµερι- νά ππγαινοέρχονται για εργασία απὀ τις κατεχό- µενες στις ελεύθερες περιοχές. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΑΛΕΞ ΜΙΤΑ. Ζεκί Νετείπ, 51 χρονών, κάτοικος Μόρφου από το 1978, τα τελευταία δύο χρόνια ξυπνά κάθε πρωίστις 5 και περίπου µια ώρα αργότερα βρί- σκεται στο δρόµο για το οδόφραγµα του Αγίου Δομετίου µε προορισμό τη δουλειά του στο οίκημα της ΠΕΟ στη Λευκωσία. Είναι οργανω- τικό στέλεχος της συντεχνίας στον κλάδο των οικοδόµων και ένας από τις 6 περίπου χιλιάδες Τουρκοκυπρίους που καθημερινά πηγαινοέρχο- νται για εργασία από τις κατεχόμενες στις ελεύ- θερες περιοχές. Δεδομένου ότι η µεγάλη πλειοψηφία από αυτούς δουλεύ- ουν στις οικοδομές - κτίστες, ανειδίκευ- τοι εργάτες, καλου- ψήδες, σιδεράδες, ξυλουργοί- ο Ζεκί έχει συνεχώς ένα βαρυφορτώμένο πρόγραµµα επαφών και επι- σκέψεων σε χώρους δουλειάς ὡς σημαντικός συνδετικός κρίκος των Τουρκοκύπριων εργαζο- µένων µε τη συνδικαλιστική οργάνωση. Η ευάλωτη ομάδα «Προσπαθούµε να οργανώσουµε τους Τούυρκο- κυπρίους στην ΠΕΟ και να τους βρούμε δουλειά σε εργοδότες που σέβο- νται τις συμβάσεις και τα δικαιώµατα των εργαζο- µένων», µας είπε ο Ζεκί εµφαντικά, µε τα πολύ καλά ελληνικά του. «Ας µην ξεχνούµε», συνέχι- σε, «ότι ανήκουν σε µια ευάλωτη οµάδα εργαζο- µένων όπως και οι Ἑλλη- νοπόντιοι͵, οι Πολωνοί και πολίτες χωρών της Ἐυρωπαϊκής Ένωσης, που κάποιοι εργοδότες που δεν έχουν σχέση µε τις συντεχνίες προσπαθούν να τους εκµεταλ- λευτούν παραβιάζοντας στοιχειώδη εργατικά δικαιώματά τους. Η µεγαλύτερη από αυτές τις ευάλωτες οµάδες είναι οι Τουρκοκύπριοι, που οι περισσότεροι δουλεύουν µε υπεργολάβους - καλουψήδες, σιδεράδες, καπαλιτζήδες- ενώ iC TOY MAPIOY AHMHTPIOY «ΟΙ συντεχνίες στο βορρά δεν έχουν δύναμπ καιο κόσμος φοβάται να γίνει µέλος, για να µῃν τους διώξουν οι µαστόροι τους» ας υπάρχουν και Τουρκοκύπριοι που είναι οι ίδιοι καπαλιτζήδες” και φέρνουν για δουλειά κάµποσους δικούς τους. Όμως οι εταιρείες όπου οι εργαζόµενοι είναι οργανωμένοι σε συντεχνίες ανταποκρίνονται στις περισσότερες υποχρεώσεις τους σε ό,τι αφορά τους μισθούς, Ο ΕΣΚΟΥΛ ΑΛί, σε ώρα δουλειάς σε ξυλουργική εταιρεία στη βΙο- μηχανική περιοχή Στροβόλου. Πάφο. Τα παιδιά µου δεν νιώθουν ότι βρίσκο- Νται σε ξένο τόπο, αυτός είναι ο τόπος µας και η πατρίδα µας και θέλουμε να ζούμε και πάλι μαζί Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι». «Λεν είναι δικό µας» κυπριακή οικογένεια έζησε µε οδύνη τις διακοι- νοτικές ταραχές του 1963-64, όπως και το πραξι- κόπηµα και την τουρκική εισβολή. Επισήµανε ότι στα τέσσερα χρόνια που άνοιξαν τα 9δο- φράγματα και οι απλοί άνθρωποι στις δύο πλευ- ρές της διαχωριστικής γραμμής συναντήθηκαν τις κοινωνικές ασφαλίσεις, τα ταμεία προνοί- ας, τις άδειες ανάπαυσης κτλ». «Δεν είµαστε ξένοι» Ο Ζεκί Νετζίπ, πατέρας δύο θυγατέρων -με σπουδές στη δημοσιογραφία και στις διεθνείς σχέσεις αντίστοιχα- και δύο 15χρονων γιων, είναι ένας φιλικός και ευπροσήγορος άντρας, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο ορεινό χωριό µετά από 30 χρόνια, δεν συνέβη κανένα σοβαρό επεισόδιο βίας μεταξύ τοὺς. «Αυτό», είπε, «είναι πολύ σηµαντικό, γιατί δείχνει ότι οι Κύπριοι πολίτες δεν έχουµε πρόβλημα συµβίω- σης και ελπίζω να βρούμε τελικά τη λύση, να ενώσουµε την Κύπρο µας και να είµαστε ελεύ- θεροι στην πατρίδα µας. Από το 2093 έχω επι- σκεφθεί µε τη γυναίκα µου και τα παιδιά µου τη Λευκωσία, τη Λάρνακα Και πολλές άλλες περιο- χές, όπου έχουµε φίλους παντού, ενώ κάναμε Από τα κατεχόμενα, όµως, δεν έρχονται µόνο εργαζόµενοι στις οικοδομές αλλά και ένας μικρός αριθµός άλλων επαγγελματιών όπως συγκολλητές, ηλεκτρολόγοι, ξενοδοχοὔπάλλη- λοι Και ὑπάλληλοι σε καθαριστήρια, καταστή- µατα και σε εταιρείες ασφαλείας (όπως 4 «τοιῥ 4, που απασχολεί άτοµα στην αµερικα- νική πρεσβεία). Μερικοί είναι Φοιτητές στο πανεπιστήμιο Κύπρου. Ο 5άχρονος επι- Αναδιού της Πάφου, κοντά στην Παναγιά. Ως μικρό παιδί και έφηβος σε µια αριστερή τουρκο- ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ Η ΜΕΡΙΚΗ άρσπ στους περιορισμούς διακίνησης και Εργασίας φέρνει στις ελεύθερες περιοχές όχι μόνο κχειρώνακτες ή τεχνίες αλλά και κάποιους Τουρκο- κύπριους επιστήμονες, που εργάζονται από κοινού µε Ελληνοκύπριους συναδέλφους τους και συμβάλλουν. στην άνοδο του επιπέδου της επιστημονικής γνώσης και Της έρευνας στον τόπο, Πέντε από αυτούς, δύο άντρες και τρεις γυναίκες, εργοδοτούνται στο Ίνσιι- τούτο Νευρολογίας και Γενετικής, που όπως είναι γνωστό είναι ἑνα µπ κυβερνητικό, δικοινοτικό και µη κερδοσκοπικό Ίδρυμα, που συνδυάζει έρευνα και ιατρική περίθαλψη. 0 Τζεμάλ Γκιουρκάν, 32 χρονών, µε λαμπρές σπουδές πατρικής στο Κέιμπραζ πις Αγγλίας, εργάζε- ται στο Ινστπούτο ὡς ερευνητής. Κατοικεί µε τη µητέ- ρα του στη Νεάπολη και προσέρχεται καθημερινά στο Ινστπούτο στην περιοχή του αεροδρομίου Λευκω- σίας, µέσω του οδοφράγµατος του Αγίου Aopertiou, σε µια σύντομπ διαδρομή που διαρκεί, όπως µας είπε, γύρω στα 20 λεπτά. Απαντώντας σε σχετική ερώτπσῃπ µάς ανέφερε ὅτι Νιώθει κάπως άβολα ως Κύπριος πολίτης που υπόκει- ται σε έλεγχο της ταυτότητας και τού αριθμού εγγρα- φής του οχήµατός του και στις δύο πλευρές της ὅια- χὠριστικής γραμμής, «ενώ ένας ξένος δείχνει απλώς το διαβατήριό του καὶ περνά από ΤΏ µια πλευρά στην ἄλλη». Επισήµανε, όμως, ότι Π σηµερινή κατάσταση, που εππρέπει έστω αυτού του βαθμού επαφή και επε κοϊνωνία µεταξύ τών δύο κοινοτήτων, είναι προτιµό- τερη από την πλήρη αποξένωση που υπήρχε για τρεις σχεδόν δεκαετίες μέχρι το 2003. ϱ Τζεμάλ εκθείασε το πολύ καλό εργασιακό και καλοκαιρινές διακοπές σε ξενοδοχείο στην πλοποιός Εσκούλ Αλί, περιβάλλον στο ἱνστιτούτο κι εξέφρασε την πεποίθηση ότι οἱ ἀνθρῶποι στις δύο κοινότη- τες δεν έχουν Kapid Ιδιαίτερη δυσκολία να συµβιώσουν και να συνυπάρξουν στους ax ἴδιους κώρους όπως παλιά. . «Το πρόβλημα δεν είναι στο λαό αλλά σε υψπλότερο επίπεδο», υπογράμμισε. . . Ο ΤΖΕΜΑΛ Πκουρκάν σιο εργα- σπήριό του στο |νσηπούτο Νευρο- &. λογίας και Γενετικής. .. ΄ ο νται στις ελεύθερες περιοχές Ta οδοφράγµατα για εργασία στις ελεύθερες περιοχές — από τη Λεμεσό, κάτοικος Λαπήθου, δουλεύει στις ελεύθερες περιοχές από τις πρώτες µέρες που ήρθησαν μερικώς οἱ περιορισμοί στη µετακί- νηση πριν από τέσσερα χρόνια. Το ίδιο και Οἱ δυο γιοι του, ο ένας τεχνίτης γυψοσανίδων καιο. | άλλος ηλεκτρολόγος. Ο Εσκούλ εργοδοτείται από την εταιρεία Τάσου Φωκά στη βιομηχανική περιοχή Στροβόλου και δηλώνει ότι «έγινε µια οικογένεια» τόσο µε τον εργοδότη του όσο και µε τους συναδέλφους του. Στα 19 του χρόνια το 1970 είχε μεταναστεύσει στη Μελβούρνη για 7 περίπου ο. χρόνια. Ἐπέστρεψε στην Κύπρο το 1976, µετά την εισβολή, και το κατοχικό Καθεστώς τού παραχώ- ρησε σπίτι Ελληνοκυπρίων στη Λάπηθο. «Δεν είναι δικό µας και το ξέρουμε», µας είπε χαρα- κτηριστικά. «Εμένα το σπίτι µου είναι στη Λεμε- σό, κοντά στην επαρχιακή διοίκηση, µέσα στην | | πόλη. Προτιμώ να υπάρξει λύση και να επιστρέ- : ΄. ψω στη Λεμεσό. Εμείς οι Κύπριοι θέλουµε λύση. ΄. Δεν γίνεται να πάμε έτσι χίλια χρόνια. Για πόσο καιρό ακόµα θα δείχνουμε ταυτότητα για να περ- νούµε -δυο φορές την ηµέρα- από το ένα κομµά- τι της πόλης στο άλλο». ! Ο Εσκούλ είναι, επίσης, µέλος της ΠΕΟ και ΄. αυτό του δημιουργεί αίσθηση ασφάλειας, όπως Ο7ΖΕΚι Νετζίπ µας είπε. «Οι συντεχνίες στο βορρά δεν έχουν. ο. στο γραφέίο του . δύναµη και ο κόσμος φοβάται να γίνει µέλος, για ο omv NEO. να μην τοὺς διώξουν οἱ µαστόροι τους», σχολίασε.